title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 960/2012 z dnia 18 października 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               19.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 960/2012
   z dnia 18 października 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  67,8

                  MK

                  35,9

                  ZZ

                  51,9

                  0707 00 05

                  MK

                  38,5

                  TR

                  116,3

                  ZZ

                  77,4

                  0709 93 10

                  TR

                  116,7

                  ZZ

                  116,7

                  0805 50 10

                  AR

                  81,6

                  CL

                  108,8

                  TR

                  85,5

                  ZA

                  84,5

                  ZZ

                  90,1

                  0806 10 10

                  BR

                  269,0

                  MK

                  59,9

                  TR

                  147,1

                  ZZ

                  158,7

                  0808 10 80

                  AR

                  216,2

                  MK

                  29,8

                  NZ

                  127,3

                  US

                  143,5

                  ZA

                  93,4

                  ZZ

                  122,0

                  0808 30 90

                  CN

                  92,8

                  TR

                  115,3

                  ZZ

                  104,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1251/2009 z dnia 18 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1911/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących między innymi z Rosji

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/5

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1251/2009
   z dnia 18 grudnia 2009 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1911/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących między innymi z Rosji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 4,
   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   POPRZEDNIA PROCEDURA

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 1995/2000 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących m.in. z Rosji. Rozporządzenie to będzie dalej zwane „rozporządzeniem pierwotnym”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia środków nałożonych rozporządzeniem pierwotnym, będzie dalej zwane „dochodzeniem pierwotnym”.

               (2)

               Po przeglądzie wygaśnięcia wszczętym we wrześniu 2005 r. („przegląd wygaśnięcia”) rozporządzeniem (WE) nr 1911/2006 (3) Rada przedłużyła o pięć lat obowiązujące środki na ich obecnym poziomie. Środki te obejmują cła specyficzne.

         B.   OBECNA PROCEDURA

   1.   WNIOSEK O DOKONANIE PRZEGLĄDU

               (3)

               Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu pod kątem „nowego eksportera” („obecny przegląd”), zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, złożony przez Joint Stock Company „Acron” („wnioskodawca”), producenta eksportującego z Rosji. Zakres wniosku ograniczony był do dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy.

               (4)

               Wnioskodawca twierdził, że nie dokonywał wywozu roztworów mocznika i azotanu amonu do Unii w okresie objętym dochodzeniem, na podstawie którego określono środki antydumpingowe, to znaczy w okresie od dnia 1 czerwca 1998 r. do dnia 31 maja 1999 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”), oraz że nie jest powiązany z żadnym producentem eksportującym roztwory mocznika i azotanu amonu, podlegającym wymienionym środkom antydumpingowym. Wnioskodawca twierdził również, że rozpoczął wywóz roztworów mocznika i azotanu amonu do Unii po upływie okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.

         2.   WSZCZĘCIE PRZEGLĄDU POD KĄTEM „NOWEGO EKSPORTERA”

               (5)

               Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi unijnemu Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia (WE) nr 241/2009 (4), przegląd rozporządzenia (WE) nr 1911/2006 („obowiązujące środki”) w odniesieniu do wnioskodawcy.

               (6)

               Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 241/2009 cło antydumpingowe w wysokości 20,11 EUR/tonę, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1911/2006 w odniesieniu do przywozu roztworów mocznika i azotanu amonu wyprodukowanych i sprzedawanych na wywóz do Unii przez wnioskodawcę, uchylono. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, organom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków celem rejestracji takiego przywozu.

         3.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

               (7)

               Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam jak produkt objęty dochodzeniem pierwotnym, tj. roztwór mocznika i azotanu amonu, płynny nawóz powszechnie wykorzystywany w rolnictwie, pochodzący z Rosji („produkt objęty postępowaniem”). W jego skład wchodzi mieszanina mocznika, azotanu amonu i wody. Produkt objęty postępowaniem jest obecnie objęty kodem CN 3102 80 00.

         4.   ZAINTERESOWANE STRONY

               (8)

               Komisja oficjalnie poinformowała wnioskodawcę, przedstawicieli kraju wywozu oraz stowarzyszenie producentów unijnych o wszczęciu przeglądu. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (9)

               Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w stosownie wyznaczonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia dumpingu. Komisja odbyła wizyty weryfikacyjne w siedzibie wnioskodawcy i powiązanego z nim przedsiębiorstwa:

                           —

                           Joint Stock Company „Acron”, Novgorod, Rosja,

                           —

                           Agronova International Inc., Hallandale, USA („Agronova”).

         5.   OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM PRZEGLĄDOWYM

               (10)

               Okres objęty dochodzeniem w zakresie przeglądu pod kątem „nowego eksportera” obejmował okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. („ODP”).

         C.   WYNIKI DOCHODZENIA

   1.   KWALIFIKACJA „NOWEGO EKSPORTERA”

               (11)

               Dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca nie prowadził wywozu produktu rozpatrywanego w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem oraz że rozpoczął wywóz do Unii po tym okresie.

               (12)

               Ponadto wnioskodawca wykazał, że nie był powiązany z żadnymi eksporterami lub producentami w Rosji podlegającymi obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji.

               (13)

               W tym kontekście potwierdza się, że wnioskodawcę powinno się uważać za „nowego eksportera” zgodnie z art. 11 ust. 4 podstawowego rozporządzenia.

         2.   DUMPING

   2.1.   OKREŚLENIE WARTOŚCI NORMALNEJ

               (14)

               Wnioskodawca nie prowadził sprzedaży krajowej w Rosji produktu objętego postępowaniem. Gdy do określenia wartości normalnej nie można wykorzystać cen krajowych, należy zastosować inną metodę. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja obliczyła skonstruowaną wartość normalną w opisany poniżej sposób.

               (15)

               Wartość normalną skonstruowano na podstawie kosztów produkcji ponoszonych przez wnioskodawcę powiększonych o uzasadnioną wielkość uwzględniającą koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne („koszty SG&A”) oraz kwotę zysku zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.

         2.1.1.
         Dostosowanie cen gazu ziemnego na rosyjskim rynku krajowym

               (16)

               Jeżeli chodzi o koszty produkcji, należy zwrócić uwagę, że koszty gazu stanowią największą część kosztów wytworzenia i znaczną część całkowitych kosztów produkcji. Zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego sprawdzono, czy koszty związane z produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem są właściwie odzwierciedlone w zapisach księgowych wnioskodawcy.

               (17)

               Ustalono, że krajowe ceny gazu płacone przez wnioskodawcę były na rażąco niskim poziomie. Przykładowo – wynosiły one od jednej czwartej do jednej piątej ceny eksportowej gazu ziemnego przy wywozie z Rosji. W tym względzie wszystkie dostępne dane wskazują, że krajowe ceny gazu w Rosji były cenami regulowanymi, które znajdują się na znacznie niższym poziomie niż ceny rynkowe gazu ziemnego na nieregulowanych rynkach. Ponieważ koszty gazu nie były stosownie odzwierciedlone w zapisach księgowych wnioskodawcy, musiały one zostać odpowiednio skorygowane. Wobec braku wolnych od zniekształceń cen gazu odnoszących się do rosyjskiego rynku krajowego oraz zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ceny gazu musiały zostać ustalone na „każdej innej stosownej podstawie, łącznie z informacjami z innych reprezentatywnych rynków”.

               (18)

               Skorygowana cena opierała się na średniej cenie rosyjskiego gazu sprzedawanego na wywóz na granicy niemiecko-czeskiej (Waidhaus) z pominięciem kosztów transportu i dostosowanej, tak by odzwierciedlała lokalne koszty dystrybucji. Waidhaus jako główny punkt sprzedaży gazu rosyjskiego do Unii – największego rynku zbytu gazu rosyjskiego, na którym ceny odpowiednio odzwierciedlają koszty – może być uznany za rynek reprezentatywny w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (19)

               Po ujawnieniu ustaleń dochodzenia wnioskodawca przedstawił kilka wniosków związanych, z jednej strony, z podstawą prawną dostosowania ceny gazu, z drugiej zaś, z metodyką zastosowaną dokonywaniu celu dostosowania ceny gazu.

         2.1.1.1.   Podstawa prawna dostosowania ceny gazu

               (20)

               Wnioskodawca twierdził, że wszelkie dostosowanie ceny gazu, jaką płaci on na rosyjskim rynku krajowym, będzie nieuzasadnione, ponieważ zapisy księgowe przedsiębiorstwa w pełni odzwierciedlają koszty związane z produkcją produktu objętego postępowaniem w Rosji. Wnioskodawca twierdził ponadto, że zgodnie z art. 1 rozporządzenia podstawowego wartość normalna musi zawsze być określana z uwzględnieniem kraju wywozu oraz że w związku z tym opieranie ustaleń na informacjach pochodzących od producentów w innych krajach trzecich jest sprzeczne ze wspomnianym artykułem.

               (21)

               W odniesieniu do argumentu wnioskodawcy dotyczącego domniemanego naruszenia art. 1 rozporządzenia podstawowego należy zauważyć, że art. 1 opisuje jedynie ogólne pojęcie dumpingu, zaś szczegółowe zasady stwierdzania istnienia dumpingu określone zostały w art. 2 rozporządzenia podstawowego. Artykuł 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przewiduje możliwość wykorzystywania danych z innych reprezentatywnych rynków, w tym z kraju trzeciego, jeżeli koszty związane z produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem nie zostały stosownie odzwierciedlone w zapisach księgowych stron, których dotyczy postępowanie. Dlatego też argument wnioskodawcy w tym względzie musiał zostać odrzucony.

               (22)

               Wnioskodawca powoływał się również na występowanie w Rosji naturalnej przewagi konkurencyjnej, takiej jak duża dostępność gazu ziemnego oraz korzystne warunki dostawy, które tłumaczyłyby różnicę cen gazu ziemnego sprzedawanego na rynku krajowym oraz wywożonego. Wnioskodawca twierdził ponadto, że rosyjskie krajowe ceny gazu pokrywają koszty.

               (23)

               W nawiązaniu do występowania naturalnej przewagi konkurencyjnej wnioskodawca nie odniósł się do faktu, że krajowe ceny gazu ziemnego w Rosji są regulowane, a zatem nie mogą w sposób uzasadniony odzwierciedlać cen zwykle płaconych na niezakłóconych rynkach. Wnioskodawca nie przedstawił także żadnych dowodów na poparcie swoich argumentów. Ponadto w odniesieniu do kosztów, nawet jeżeli cena gazu płacona przez wnioskodawcę pokrywała jednostkowe koszty produkcji i sprzedaży gazu ponoszone przez jego dostawcę, argument ten nie ma zastosowania, ponieważ cena rynkowa gazu niekoniecznie jest powiązana z kosztami produkcji i sprzedaży gazu. Z tego względu wnioski te musiały zostać odrzucone.

               (24)

               Wnioskodawca twierdził następnie, że zgodnie z rozporządzeniem podstawowym dochodzenie nie powinno obejmować przypadku subsydiowania surowców. Należy zatem zauważyć, że celem art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego jest ustalenie, czy koszty związane z produkcją i sprzedażą produktu podobnego są stosownie odzwierciedlone w zapisach księgowych strony, której dotyczy postępowanie. Ustalono, że taka sytuacja nie ma miejsca, ze względów określonych powyżej w motywie 17. Różni się ona od ustalenia istnienia subsydiów, które nie było objęte obecnym dochodzeniem. Dlatego też argument wnioskodawcy musiał zostać odrzucony.

               (25)

               W tym kontekście wnioskodawca argumentował również, że nawet jeżeli występuje określona sytuacja rynkowa w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, odnosi się ona jedynie do rynków produktu objętego postępowaniem, tj. roztworów mocznika i azotanu amonu, i nie może obejmować warunków rynkowych produktu stanowiącego poprzednie ogniwo w procesie produkcji. Jednakże, jak wynika z powyżej wymienionego motywu 24, dostosowania cen gazu ziemnego dokonano na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który, jak wspomniano powyżej w motywie (21), wyraźnie upoważnia instytucje do wykorzystania kosztów produkcji pochodzących z innych reprezentatywnych rynków. Dlatego też argument wnioskodawcy musiał zostać odrzucony.

               (26)

               Wnioskodawca argumentował na koniec, że art. 2. ust. 5 rozporządzenia podstawowego ogranicza się do zbadania zgodności zapisów przedsiębiorstwa z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości w kraju trzecim, którego dotyczy postępowanie, i nie wymaga, aby koszty były zgodne z kosztami na rynkach nieregulowanych.

               (27)

               Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w celu obliczenia kosztów na podstawie zapisów eksportera spełnione muszą zostać oba wymogi – zapisy muszą: (i) być prowadzone zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości (Generally Accepted Accounting Principles – GAAP) kraju, którego dotyczy postępowanie; oraz (ii) stosownie odzwierciedlać koszty związane z produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem. Jeżeli, jak ma to miejsce w obecnym przypadku, drugi wymóg nie jest spełniony, ponieważ koszty te nie są odzwierciedlone w zapisach, koszty muszą zostać dostosowane. Dlatego też argument wnioskodawcy musiał zostać odrzucony.

         2.1.1.2.   Metodyka zastosowana przy dostosowaniu ceny gazu

               (28)

               Wnioskodawca twierdził, że podczas ODP obecnego dochodzenia ceny gazu znacząco się zmieniały oraz że wartość normalna powinna być raczej ustalana w ujęciu miesięcznym (lub co najmniej kwartalnym) niż w ujęciu rocznym.

               (29)

               Należy zauważyć, że choć podczas ODP ceny gazu znacząco się zmieniały, wahania te nie uznano za wyjątkowe lub szczególnie znaczące. W istocie rynek gazu ziemnego z reguły charakteryzuje się raczej znaczącymi wahaniami cen. Wnioskodawca nie potrafił udowodnić, że zaistniały jakiekolwiek szczególne okoliczności ani że wahania cen w trakcie ODP znacząco przewyższały zwykłe wahania. Nie było zatem powodu, aby odstępować od metodyki stosowanej w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków. Po drugie, dane, na podstawie których – zdaniem wnioskodawcy – powinna była zostać określona wartość normalna, były tylko częściowo dostępne, ponieważ niezbędne informacje pochodzące od północnoamerykańskich przedsiębiorstw, tj. koszty SG&A i dane dotyczące zysków, były dostępne jedynie w ujęciu rocznym. Stąd też, nawet gdyby przyjąć argumentację wnioskodawcy, nie byłoby możliwe żadne rzetelne obliczenie wartości miesięcznych lub kwartalnych. Dlatego też argument wnioskodawcy musiał zostać odrzucony.

               (30)

               Wnioskodawca twierdził również, że Waidhaus nie stanowi właściwego rynku odniesienia, biorąc pod uwagę rzekomo niekonkurencyjne ceny gazu w Niemczech oraz zależności pomiędzy stronami – czynnik powiązany z formułami cenowymi w kontraktach na wywóz gazu z Rosji.

               (31)

               Należy także odnotować, iż rzekome niekonkurencyjne ceny krajowe gazu w Niemczech uznaje się w każdym przypadku za nieistotne, ponieważ dotyczyłoby to jedynie cen, po których niemieccy dystrybutorzy gazu sprzedają go na niemieckim rynku krajowym, a co za tym idzie, nie ma to znaczenia dla cen, po których wywożony gaz rosyjski jest sprzedawany w Waidhaus. Argument wnioskodawcy, że obecni niemieccy decydenci nie mają motywacji do wynegocjowania niskich cen na przywożony rosyjski gaz w Waidhaus, jest jedynie przypuszczeniem, bez żadnego faktycznego uzasadnienia i niepoparty dowodami. W konsekwencji argumenty te zostały odrzucone.

               (32)

               Wnioskodawca dowodził następnie, że jeżeli zastosowana miałaby być cena eksportowa w Waidhaus, od ceny w Waidhaus należałoby odjąć rosyjskie cło wywozowe nakładane na wszystkie wywożone towary, ponieważ nie było ono uiszczane na rynku krajowym.

               (33)

               W istocie cena rynkowa w Waidhaus, które uznano za rynek reprezentatywny w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, jest ceną po uwzględnieniu podatków eksportowych, a nie ceną przed naliczeniem tych podatków. Z perspektywy kupującego ważna jest cena, którą musi zapłacić w Waidhaus, i w tym względzie nie ma znaczenia, jaką część ten ceny stanowi podatek eksportowy, a jaka część jest płacona dostawcy gazu. Z drugiej strony, dostawca zawsze dąży do maksymalizacji swojej ceny i dlatego żąda jak najwyższej ceny, którą są skłonni zapłacić klienci. Zakładając, że cena ta jest zawsze dużo powyżej kosztów produkcji, dzięki czemu dostawca gazu może realizować wysokie zyski, decydujący wpływ na cenę rynkową wywiera nie kwota podatku eksportowego, ale to, jaką cenę są skłonni zapłacić jego klienci. Dlatego też stwierdzono, że to cena zawierająca podatek eksportowy, a nie cena przed nałożeniem tego podatku, jest ceną ukształtowaną przez niezakłócony rynek. W konsekwencji argumenty wnioskodawcy w tym względzie zostały odrzucone.

               (34)

               W tym kontekście wnioskodawca wnosił również, że marża lokalnego dystrybutora nie powinna być dodawana do ceny eksportowej w Waidhaus, nie wskazując ani nie dowodząc jednak, dlaczego dostosowanie ze względu na lokalnych dystrybutorów uważa za niewłaściwe. Uznano, że ponieważ klienci krajowi kupowali gaz od dostawców lokalnych, należało przyjąć, że musieli oni wziąć na siebie lokalne koszty dystrybucji, które nie są jako takie uwzględnione w niedostosowanej cenie w Waidhaus. Dlatego też stwierdzono, że dostosowanie tej ceny było uzasadnione i w związku z tym argument wnioskodawcy odrzucono.

         2.1.2.
         Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne („koszty SG&A”)

               (35)

               Koszty SG&A oraz zyski nie mogły zostać ustalone na podstawie formuły wprowadzającej art. 2 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego, ponieważ wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktu podobnego w Rosji. Artykuł 2 ust. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego nie mógł zostać zastosowany, ponieważ tylko wnioskodawca jest objęty dochodzeniem. Zastosowania nie miał również art. 2 ust. 6 lit. b), jako że w przypadku produktów należących do tej samej ogólnej kategorii produktów gaz ziemny jest zdecydowanie najważniejszym surowcem i dlatego korekcie trzeba byłoby poddać również koszty produkcji, ze względów wskazanych powyżej w motywie 17. W ramach niniejszego przeglądu nie uzyskano żadnych informacji, które umożliwiłyby odpowiednie ilościowe określenie dostosowania oraz ustalenie kosztów SG&A oraz stosownej marży zysku przy sprzedaży tych produktów po takim dostosowaniu. Dlatego też koszty SG&A oraz zysk ustalono, zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego, na podstawie uzasadnionej metody.

               (36)

               Z uwagi na to, że rosyjski krajowy rynek produktów należących do tej samej ogólnej kategorii jest wyjątkowo niewielki, informacje uzyskano za pośrednictwem innych rynków reprezentatywnych. W tym względzie rozpatrzono ogólnodostępne informacje dotyczące największych przedsiębiorstw sektora nawozów azotowych. Ustalono, że odpowiednie dane od producentów z Ameryki Północnej (tj. ze Stanów Zjednoczonych) będą najbardziej właściwe dla celów dochodzenia, z uwagi na dużą dostępność wiarygodnych i pełnych upublicznionych danych finansowych spółek notowanych na giełdach w tym regionie świata. Ponadto na rynku północnoamerykańskim odnotowano znaczące wielkości sprzedaży krajowej i wysoki poziom konkurencji zarówno wśród krajowych, jak i zagranicznych przedsiębiorstw. Dlatego też koszty SG&A oraz zysk ustalono na podstawie średniej ważonej kosztów SG&A oraz zysków trzech producentów północnoamerykańskich, których uznano za należące do największych przedsiębiorstw sektora nawozowego pod względem sprzedaży tej samej ogólnej kategorii produktów (nawozy azotowe) na terenie Ameryki Północnej. Uznano, że owi trzej producenci są reprezentatywni dla sektora nawozów azotowych, w związku z czym ich koszty SG&A i zyski są reprezentatywne dla tego samego rodzaju kosztów ponoszonych zazwyczaj przez przedsiębiorstwa działające z powodzeniem w tym segmencie rynku. Ponadto nic nie wskazuje, by tak ustalona kwota zysku przekraczała zysk osiągany zazwyczaj przez producentów rosyjskich ze sprzedaży produktów tej samej ogólnej kategorii na ich rynku krajowym.

               (37)

               Po ujawnieniu wniosków z dochodzenia wnioskodawca zakwestionował powyżej opisaną metodykę, stwierdzając, że przyjęta marża zysku jest nieuzasadniona i nadmiernie wysoka, zwłaszcza w porównaniu z marżami zysku przyjętymi w poprzednich dochodzeniach antydumpingowych dotyczących tego samego produktu. Wnioskodawca argumentował, że rok 2008, w odniesieniu do którego ustalono koszty SG&A i zyski, był szczególny na rynku Stanów Zjednoczonych, ponieważ ceny gazu wahały się znacząco, zaś ceny nawozów były szczególnie wysokie, co zaowocowało wyjątkowo wysoką stopą zysku dla producentów ze Stanów Zjednoczonych.

               (38)

               Na ogół w obecnym przeglądzie potwierdzono, że żadne okoliczności nie uległy zmianie, która, w rozumieniu art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, uzasadniałaby odstąpienie od metodyki stosowanej w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków. Po pierwsze ustalono, że marże zysku osiągnięte przez producentów północnoamerykańskich przed 2008 r. były podobne do marż zysku uzyskanych w 2008 r. Po drugie, nawet jeżeli poziom zysku w 2008 r. różnił się od poziomów z lat poprzednich, jest to zjawisko normalne w gospodarce rynkowej, gdzie koszty, ceny i zyski zmieniają się w czasie. Po trzecie rynek gazu ziemnego charakteryzuje się zwykle nieprzewidywalnością. Porównanie poziomów cen gazu na rynkach USA i w Waidhaus w 2008 r. z latami poprzednimi nie wykazuje żadnych rozbieżnych tendencji, które uzasadniałyby wyjątkowo wysokie zyski na rynkach północnoamerykańskich. W świetle powyższych ustaleń stwierdza się, że nie było podstaw, aby odstąpić od metodyki opisanej w motywie 36 powyżej.

               (39)

               Ponadto wnioskodawca twierdził, że badanie w ramach art. 2 ust. 6 lit. c) dotyczące zasadności przyjętej marży zysku nie zostało zastosowane, ponieważ ustalona marża zysku przekracza zysk zwykle osiągany przez innych eksporterów lub producentów przy sprzedaży tej samej ogólnej kategorii produktów na krajowym rynku w kraju pochodzenia w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

               (40)

               Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swojego wniosku. Jako że obecny przegląd ograniczono do stwierdzenia istnienia dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy, żadne dane dotyczące innych producentów w Rosji nie były dostępne. Mimo że koszty gazu ponoszone przez wnioskodawcę musiały zostać odrzucone z wyżej przedstawionych powodów, deklarowana stopa rentowności samego wnioskodawcy na poziomie przedsiębiorstwa dla produktów sprzedawanych na rynku krajowym, po dokonaniu dostosowań uwzględniających nadzwyczajne zyski i straty z działalności finansowej, odpowiada stopie rentowności producentów północnoamerykańskich. W tych okolicznościach nie ma podstaw, aby uznać, że przyjęta marża zysku przekraczałaby kwotę zysku zwykle osiąganą przez innych eksporterów lub producentów w odniesieniu do sprzedaży tej samej ogólnej grupy produktów na krajowym rynku w kraju pochodzenia w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

               (41)

               Przemysł unijny sprzeciwił się takiemu podejściu do obliczania kosztów SG&A i zysków i twierdził, że należało przyjąć koszty własne SG&A wnioskodawcy. Artykuł 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego określa jednakże, że wielkość kosztów SG&A i zysków ustala się w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży producenta eksportującego objętego dochodzeniem, w przypadku gdy sprzedaży tej dokonano w zwykłym obrocie handlowym Jak wskazano w motywach 35 i 36 powyżej, w tym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca, ponieważ wnioskodawca nie prowadził sprzedaży krajowej produktu podobnego w Rosji. Z tego względu argument ten musiał zostać odrzucony.

         2.2.   CENA EKSPORTOWA

               (42)

               Z tego względu cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt sprzedawany na wywóz z kraju wywozu do Unii.

         2.3.   PORÓWNANIE

               (43)

               Porównania wartości normalnej i ceny eksportowej dokonano na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej dokonano odpowiednich dostosowań uwzględniających różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z powyższym wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie transportu, przeładunku, załadunku i kosztów dodatkowych, podatków bezpośrednich i prowizji, tam gdzie ma to zastosowanie, i poparto potwierdzonymi dowodami.

               (44)

               Sprzedaż eksportowa wnioskodawcy podczas ODP była prowadzona przez przedsiębiorstwo „Agronoma” – powiązane przedsiębiorstwo handlowe ze Stanów Zjednoczonych. Dochodzenie wykazało, że funkcje powiązanego przedsiębiorstwa ograniczały się jedynie do znajdowania klientów i negocjowania umów sprzedaży. W wyniku weryfikacji ustalono, że księgi rachunkowe przedsiębiorstwa „Agronoma” nie odzwierciedlały w pełni całej jej działalności; istniały również podejrzenia, że choć przedsiębiorstwu nie zapłacono żadnych prowizji powiązanych z transakcjami, wynagrodzenie za jego działalność mogło przybrać inne formy. Z przyczyn tych funkcje przedsiębiorstwa „Agronoma” uznano za podobne do funkcji agenta wynagradzanego prowizyjnie. Dlatego też cenę eksportową dostosowano o zakładaną prowizję odpowiadającą zwyczajowej marży przedsiębiorstwa handlowego zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.

               (45)

               Wnioskodawca wnosił, że cena eksportowa dla sprzedaży prowadzonej przez powiązane przedsiębiorstwo ze Stanów Zjednoczonych nie powinna była być dostosowana o zakładaną prowizję zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, ponieważ przedsiębiorstwo to rzekomo pełniło funkcje identyczne jak w przypadku w pełni zintegrowanego oddziału sprzedaży eksportowej, a zatem nie powinno być traktowane jako agent wynagradzany prowizyjnie.

               (46)

               Argument ten nie został potwierdzony w ramach obecnego dochodzenia, które ujawniło, że pod względem funkcji i form wynagradzania powiązanego przedsiębiorstwa za jego działalność przez wnioskodawcę przedsiębiorstwo to powinno się raczej uznać za agenta wynagradzanego prowizyjnie.

         2.4.   MARGINES DUMPINGU

               (47)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową.

               (48)

               Porównanie to wykazało, że margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy przed ocleniem, wynosił 22,9 %.

         D.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (49)

               Przypomina się, że zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego oraz z motywem 49 rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 w dochodzeniu pierwotnym cło ostateczne ustanowiono na ustalonym poziomie marginesu szkody, który był niższy niż margines dumpingu, ponieważ ustalono, że takie niższe cło będzie wystarczające do usunięcia szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu. W świetle powyższego cło ustanowione w ramach niniejszego przeglądu nie powinno być wyższe niż margines szkody.

               (50)

               W ramach przedmiotowego niniejszego częściowego przeglądu okresowego nie można ustalić żadnego indywidualnego marginesu szkody, ponieważ przegląd ogranicza się do zbadania dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy. Dlatego też margines dumpingu ustalony w obecnym przeglądzie porównano z marginesem szkody ustalonym w dochodzeniu pierwotnym. Jako że margines szkody ustalony w dochodzeniu pierwotnym był niższy niż margines dumpingu ustalony w obecnym dochodzeniu, na wnioskodawcę należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie marginesu szkody ustalonego w dochodzeniu pierwotnym.

               (51)

               Ze względu na formę środka uznano, że zmienione cło antydumpingowe powinno mieć taką samą formę jak cła nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000. W celu zapewnienia skuteczności środków i zniechęcenia do manipulacji cenowych właściwe było nałożenie ceł w formie określonej kwoty za tonę. W związku z tym tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem, wyprodukowanego i sprzedawanego na wywóz do Unii przez wnioskodawcę, obliczone na podstawie marginesu szkody ustalonego w dochodzeniu pierwotnym i wyrażone jako określona kwota za tonę, powinno wynosić 20,11 EUR za tonę.

         E.   POBRANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ

               (52)

               W świetle powyższych ustaleń cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną od daty rozpoczęcia przeglądu na przywóz produktu objętego postępowaniem, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 241/2009.

         F.   UJAWNIENIE I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW

               (53)

               Wnioskodawca i inne strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano ponownie nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących między innymi z Rosji, wyprodukowanych i sprzedawanych na wywóz do Unii przez wnioskodawcę, oraz pobrać to cło z mocą wsteczną na przywóz podlegający rejestracji. Wszystkie strony miały możliwość przedstawienia uwag.

               (54)

               Niniejszy przegląd nie ma wpływu na termin wygaśnięcia środków nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 1911/2006 zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

         G.   ZOBOWIĄZANIA

               (55)

               W następstwie ostatecznego ujawnienia ustaleń wnioskodawca przedstawił zobowiązanie zgodnie z art. 8 rozporządzenia podstawowego. Utrzymywał on, że zobowiązanie opiera się na uzasadnionych oczekiwaniach, że niektóre z jego wniosków wysuniętych w następstwie ostatecznego ujawnienia ustaleń zostaną przyjęte i doprowadzą do określenia minimalnej ceny przywozu wykonalnej dla wnioskodawcy. Jednakże jako że żadnej z uwag przedstawionych przez wnioskodawcę nie uznano za zasadną oraz w związku z tym, że wnioskodawca nie wyraził zainteresowania zobowiązaniem do minimalnej ceny przywozu opartej na poziomie usuwającym szkodę ustalonym podczas dochodzenia pierwotnego, wszelkie dalsze szczegółowe analizy zobowiązania pod kątem jego przyjęcia zostały uznane za zbędne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1911/2006 wprowadza się zmiany przez dodanie informacji w brzmieniu:

                  Kraj

                  Przedsiębiorstwo

                  Stawka celna
                  (za tonę)

                  Dodatkowy kod TARIC

                  „Rosja

                  Joint Stock Company »Acron«

                  20,11 EUR

                  A932”

   2.   Niniejszym nałożone cło pobiera się również z mocą wsteczną na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu w roztworze wodnym lub amoniakalnym, zarejestrowany zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 241/2009.
   3.   Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu w roztworze wodnym lub amoniakalnym pochodzących z Rosji, wyprodukowanych i sprzedawanych na wywóz do Unii przez Joint Stock Company „Acron”.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące ceł.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         Å. TORSTENSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 22.9.2000, s. 15.

      (3)  Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 26.

      (4)  Dz.U. L 75 z 21.3.2009, s. 5.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 562/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie środków zapisanych w roku budżetowym 2012 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii Europejskiej oraz wprowadzające odstępstwa od określonych przepisów rozporządzenia (UE) nr 807/2010

text:
               11.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 152/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 562/2011
   z dnia 10 czerwca 2011 r.
   przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie środków zapisanych w roku budżetowym 2012 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii Europejskiej oraz wprowadzające odstępstwa od określonych przepisów rozporządzenia (UE) nr 807/2010
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. f) oraz g) w związku z art. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiające agromonetarne porozumienia dotyczące euro (2), w szczególności jego art. 3 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 807/2010 z dnia 14 września 2010 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane w Unii (3) Komisja musi przyjąć plan dystrybucji zasobów, który zostanie sfinansowany ze środków dostępnych w roku budżetowym 2012. Plan ten musi ustanowić w szczególności, w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego wdrażającego ten środek, maksymalne środki finansowe dostępne na cele realizacji części planu przypadającej na dane państwo oraz ilość każdego rodzaju produktu, którą można wycofać z zapasów posiadanych przez agencje interwencyjne.

               (2)

               Państwa członkowskie uczestniczące w planie dystrybucji w roku budżetowym 2012 przekazały Komisji niezbędne informacje zgodnie z przepisami art. 1 rozporządzenia (UE) nr 807/2010.

               (3)

               Dokonując podziału środków, należy uwzględnić doświadczenia i stopień wykorzystania przez państwa członkowskie środków przyznanych im w poprzednich latach budżetowych.

               (4)

               Uwzględniając fakt, że w stosunku do poprzedniego roku dostępność zapasów interwencyjnych na potrzeby programu dystrybucji żywności na rzecz osób najbardziej potrzebujących jest znacząco ograniczona, plan roczny na 2012 r. należy przyjąć niezwłocznie po dostarczeniu Komisji przez państwa członkowskie informacji wymaganych na mocy art. 1 rozporządzenia (UE) nr 807/2010. Celem tak szybkiego przyjęcia planu jest zapewnienie państwom członkowskim dodatkowego czasu na przygotowanie realizacji rocznego unijnego planu, tak aby władze krajowe oraz organizacje charytatywne miały możliwość znalezienia alternatywnych źródeł dostaw żywności.

               (5)

               Artykuł 4 rozporządzenia (UE) nr 807/2010 przewiduje, że w przypadku gdy ryż jest niedostępny w zapasach interwencyjnych, Komisja może zezwolić na pobranie zbóż z zapasów interwencyjnych jako zapłatę za dostawę ryżu i produktów na bazie ryżu pozyskanych na rynku. Należy zatem – zważywszy, że obecnie nie ma zapasów interwencyjnych ryżu – zezwolić na pobranie zbóż z zapasów interwencyjnych jako zapłaty za produkty na bazie ryżu pozyskane na rynku.

               (6)

               Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 807/2010 przewiduje przekazywanie między państwami członkowskimi produktów niedostępnych w zapasach interwencyjnych w tym państwie członkowskim, w którym występuje na nie zapotrzebowanie, w celu wykonania rocznego planu dystrybucji. Należy zatem zezwolić na niezbędne transfery produktów wewnątrz Unii w celu realizacji tego planu w 2012 r. na warunkach określonych w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 807/2010.

               (7)

               Ze względu na obecną sytuację rynkową w sektorze zbóż, która charakteryzuje się wysokim poziomem cen rynkowych, oraz w celu zabezpieczenia interesów finansowych Unii, należy podwyższyć kwotę zabezpieczenia, które składa wykonawca dokonujący dostawy zbóż zgodnie z art. 4 ust. 3 i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 807/2010.

               (8)

               Do celów realizacji rocznego planu dystrybucji za termin obowiązujący w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2799/98 należy przyjąć datę rozpoczęcia roku budżetowego dla zarządzania zapasami publicznymi.

               (9)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 807/2010, przy opracowywaniu rocznego planu dystrybucji Komisja konsultowała się z głównymi organizacjami znającymi problemy osób najbardziej potrzebujących w Unii.

               (10)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W 2012 r. dystrybucja żywności do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii na mocy art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, realizowana jest zgodnie z rocznym planem dystrybucji przedstawionym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
   Zezwala się na wykorzystanie zbóż jako zapłaty za produkty na bazie ryżu pozyskane na rynku zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 807/2010.
   Artykuł 2
   Zezwala się na przekazywanie wewnątrz Unii produktów wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia na warunkach określonych w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 807/2010.
   Artykuł 3
   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 3 akapit piąty oraz art. 8 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 807/2010, w odniesieniu do planu dystrybucji na 2012 r., przed wycofaniem zbóż w zapasów interwencyjnych, wykonawca dokonujący dostawy składa zabezpieczenie w kwocie 150 EUR za tonę.
   Artykuł 4
   W celu realizacji rocznego planu dystrybucji, o którym mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, za datę terminu operacyjnego w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2799/98, przyjmuje się dzień 1 października 2011 r.
   Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 349 z 24.12.1998, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 242 z 15.9.2010, s. 9.

      ZAŁĄCZNIK I

         ROCZNY PLAN DYSTRYBUCJI NA ROK BUDŻETOWY 2012

                  a)

                  Środki finansowe udostępnione poszczególnym państwom członkowskim w celu realizacji planu na 2012 r.:

                              (w EUR)

                              Państwo członkowskie

                              Przydział środków

                              Belgique/België

                              2 795 058

                              България

                              4 183 873

                              Česká republika

                              122 600

                              Eesti

                              718 782

                              Éire/Ireland

                              1 304 105

                              Elláda

                              4 805 742

                              España

                              18 084 154

                              France

                              15 869 928

                              Italia

                              22 103 802

                              Latvija

                              1 558 586

                              Lietuva

                              1 849 759

                              Luxembourg

                              47 463

                              Magyarország

                              3 237 794

                              Malta

                              131 505

                              Polska

                              17 310 824

                              Portugal

                              4 524 628

                              România

                              12 035 925

                              Slovenija

                              515 467

                              Slovakia

                              959 383

                              Suomi/Finland

                              1 327 965

                                 Ogółem

                                 113 487 343

                  b)

                  Ilość każdego rodzaju produktu, która ma zostać wycofana z zapasów interwencyjnych UE dla celów dystrybucji w każdym państwie członkowskim w ilościach nieprzekraczających wartości maksymalnych określonych w lit. a) niniejszego załącznika:

                              (w tonach)

                              Państwo członkowskie

                              Zboża

                              Masło

                              Odtłuszczone mleko w proszku

                              Belgique/België

                              —

                              1 560,273

                              България

                              39 144,763

                              —

                              Česká republika (1)

                              450,000

                              —

                              Eesti (2)

                              —

                              383,316

                              Éire/Ireland

                              —

                              727,985

                              Elláda

                              —

                              2 682,689

                              España

                              —

                              10 095,040

                              France

                              —

                              8 859,003

                              Italia

                              —

                              12 338,912

                              Latvija

                              —

                              870,043

                              Lietuva

                              —

                              1 032,583

                              Luxembourg (3)

                              —

                              —

                              Magyarország

                              —

                              1 807,420

                              Malta

                              1 230,373

                              —

                              Polska

                              —

                              9 663,348

                              Portugal

                              —

                              2 525,764

                              România

                              112 609,424

                              —

                              Slovenija

                              —

                              287,747

                              Slovakia

                              8 976,092

                              —

                              Suomi/Finland

                              —

                              741,304

                                 Ogółem

                                 162 410,652

                                 53 575,425

         (1)  Česká Republika: przydział środków na zakup produktów mlecznych na rynku UE: 37 356 EUR, rozliczany akonto przydziału odtłuszczonego mleka w proszku i dodatkowej kwoty w wysokości 33 263 EUR, rozliczany akonto przydziału masła przyznanego Republice Czeskiej.

         (2)  Eesti: przydział środków na zakup produktów mlecznych na rynku UE: 30 440 EUR, rozliczany akonto przydziału masła przyznanego Estonii.

         (3)  Luxembourg: przydział środków na zakup produktów mlecznych na rynku UE: 44 989 EUR, rozliczany akonto przyznanego Luksemburgowi przydziału na odtłuszczone mleko w proszku.

      ZAŁĄCZNIK II

                  a)

                  Przekazywanie zbóż wewnątrz Unii dozwolone w ramach planu na rok budżetowy 2012:

                              Ilość
                              (tony)

                              Posiadacz

                              Odbiorca

                              1

                              33 988,763

                              Agency for Rural Affairs, Suomi/Finland

                              Държавен фонд ‘Земеделие’ — Разплащателна агенция, България

                              2

                              5 156,000

                              RPA, UK

                              Държавен фонд ‘Земеделие’ — Разплащателна агенция, България

                              3

                              450,000

                              SJV, Sverige

                              SZIF, Česká Republika

                              4

                              1 230,373

                              SJV, Sverige

                              Ministry for Resources and Rural Affairs Paying Agency, Malta

                              5

                              16 880,298

                              BLE, Deutschland

                              Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură, România

                              6

                              41 360,295

                              Agency for Rural Affairs, Suomi/Finland

                              Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură, România

                              7

                              54 368,831

                              SJV, Sverige

                              Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură, România

                              8

                              147,000

                              FranceAgriMer, France

                              Pôdohospodárska platobná agentúra, Slovenská Republika

                              9

                              8 829,092

                              SJV, Sverige

                              Pôdohospodárska platobná agentúra, Slovenská Republika

                  b)

                  Przekazywanie odtłuszczonego mleka w proszku wewnątrz Unii dozwolone w ramach planu na rok budżetowy 2012:

                              Ilość
                              (tony)

                              Posiadacz

                              Odbiorca

                              1

                              2 682,688

                              BLE, Deutschland

                              OPEKEPE, Elláda

                              2

                              330,350

                              SZIF, Česká Republika

                              FEGA, España

                              3

                              6 308,486

                              OFI, Ireland

                              FEGA, España

                              4

                              3 456,204

                              RPA, UK

                              FEGA, España

                              5

                              2 118,853

                              RPA, UK

                              FranceAgriMer, France

                              6

                              7 905,602

                              BIRB, Belgique

                              AGEA, Italia

                              7

                              1 476,378

                              OFI, Ireland

                              AGEA, Italia

                              8

                              2 749,632

                              Dienst Regelingen Roermond, Netherlands

                              AGEA, Italia

                              9

                              207,300

                              SJV, Sverige

                              AGEA, Italia

                              10

                              870,042

                              Lietuvos žemės ūkio ir maisto produktų rinkos reguliavimo agentūra, Lietuva

                              Rural Support Service, Latvia

                              11

                              1 807,420

                              RPA, UK

                              Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal, Magyarország

                              12

                              3 294,212

                              BLE, Deutschland

                              ARR, Polska

                              13

                              1 675,024

                              Lietuvos žemės ūkio ir maisto produktų rinkos reguliavimo agentūra, Lietuva

                              ARR, Polska

                              14

                              4 693,285

                              RPA, UK

                              ARR, Polska

                              15

                              2 525,314

                              RPA, UK

                              IFAP I.P., Portugal

                              16

                              287,747

                              Dienst Regelingen Roermond, Netherlands

                              Agencija Republike Slovenije za kmetijske trge in razvoj podeželja, Slovenija

                              17

                              252,008

                              PRIA, Eesti

                              Agency for Rural Affairs, Suomi/Finland

                              18

                              489,296

                              Dienst Regelingen Roermond, Netherlands

                              Agency for Rural Affairs, Suomi/Finland


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 646/2014 z dnia 12 czerwca 2014 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               18.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 178/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 646/2014
   z dnia 12 czerwca 2014 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez osobę, której udzielono tej informacji, przez pewien okres zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (2). Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Produkt ze stali, z korpusem, który jest częściowo gwintowany, a częściowo pokryty tworzywem sztucznym. Ma on łeb z nacięciem krzyżowym. Nie jest stożkowy ani nie posiada szpiczastego końca. Ma długość w przybliżeniu 45 mm i średnicę zewnętrzną w przybliżeniu 7 mm.
                  Produkt jest zaprojektowany jako część elementu montażowego nadająca się do mebli. Gwintowany koniec produktu należy wkręcić w wywiercony uprzednio otwór w jednej części mebla. Łeb z nienagwintowaną częścią należy wsunąć w wywiercony uprzednio otwór w drugiej części mebla. Obie części mebla są łączone razem poprzez zamknięcie łba w gnieździe drugą częścią elementu montażowego (niezawartą podczas przedstawienia).

                      (1) Zob. ilustracja.

                  7318 19 00

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 1 do działu 83 oraz brzmienie kodów CN 7318 i 7318 19 00.
                  Produkt jest towarem złożonym, składającym się z dwóch materiałów. Należy go klasyfikować według materiału, który nadaje mu jego zasadniczy charakter (metal).
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8302 jako oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, ponieważ produkt jest tylko częścią kompletnego elementu montażowego i ma on cechy charakterystyczne artykułu gwintowanego objętego pozycją 7318 (zob. uwaga 1 do działu 83).
                  Produkt nie jest uważany za wkręt objęty pozycją 7318, ponieważ samodzielnie nie przymocowuje ani nie montuje towarów. Wkręcany jest jedynie gwintowany koniec, podczas gdy drugi koniec zamykany jest w gnieździe drugą częścią elementu montażowego. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do kodów CN 7318 12, 7318 14 lub 7318 15.
                  Zatem należy go klasyfikować do kodu CN 7318 19 00 jako pozostałe artykuły gwintowane ze stali.

         (1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/897 z dnia 24 maja 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               25.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/126

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/897
   z dnia 24 maja 2017 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  99,7

                  TR

                  67,0

                  ZZ

                  83,4

                  0707 00 05

                  TR

                  84,9

                  ZZ

                  84,9

                  0709 93 10

                  TR

                  130,3

                  ZZ

                  130,3

                  0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28

                  EG

                  53,1

                  MA

                  54,5

                  TR

                  48,9

                  ZA

                  91,0

                  ZZ

                  61,9

                  0805 50 10

                  AR

                  116,2

                  TR

                  153,8

                  ZA

                  150,8

                  ZZ

                  140,3

                  0808 10 80

                  AR

                  158,4

                  BR

                  117,1

                  CL

                  132,2

                  CN

                  145,5

                  NZ

                  153,3

                  ZA

                  107,8

                  ZZ

                  135,7

                  0809 29 00

                  TR

                  367,5

                  ZZ

                  367,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1251/2012 z dnia 20 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

text:
               21.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/42

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1251/2012
   z dnia 20 grudnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 zawiera wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych zgodnie z rozporządzeniem.

               (2)

               W dniach 12 i 30 listopada 2012 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ dodał trzy osoby do wykazu osób i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie aktywów.

               (3)

               Należy zaktualizować adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej, podany w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005.

               (5)

               W celu zapewnienia skuteczności środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 1183/2005 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

               2)

               w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadza się następujące zmiany:
      w tytule „A. OSOBY FIZYCZNE” dodaje się następujące wpisy:

                  a)

                     „Sultani Makenga (alias a) Colonel Sultani Makenga, b) Emmanuel Sultani Makenga). Data urodzenia: 25 grudnia 1973 r. Miejsce urodzenia: Rutshuru, Demokratyczna Republika Konga. Obywatelstwo: kongijskie. Dodatkowe informacje: dowódca wojskowy ugrupowania Mouvement du 23 Mars (M23), aktywnego w Demokratycznej Republice Konga. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 12.11.2012 r.”;

                  b)

                     „Baudoin Ngaruye Wa Myamuro (alias Colonel Baudoin Ngaruye). Data urodzenia: 1978. Miejsce urodzenia: Lusamambo, terytorium Lubero, Demokratyczna Republika Konga. Dodatkowe informacje: dowódca wojskowy ugrupowania Mouvement du 23 Mars (M23). Numer legitymacji FARDC: 1-78-09-44621-80. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 30.11.2012 r.”;

                  c)

                     „Innocent Kaina (alias a) Colonel Innocent Kaina, b) India Queen). Miejsce urodzenia: Bunagana, terytorium Rutshuru, Demokratyczna Republika Konga. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 30.11.2012 r.”.

      ZAŁĄCZNIK II
      W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadza się następujące zmiany:
      nagłówek „Wspólnota Europejska” oraz akapit pod nagłówkiem „Wspólnota Europejska” otrzymują brzmienie:

         „Adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:

                     European Commission

                     Service for Foreign Policy Instruments (FPI)

                     Office EEAS 02/309

                     B-1049 Bruxelles/Brussel (Belgia)

                     E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1352/2011 z dnia 20 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 w sprawie handlu niektórymi towarami, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania

text:
               21.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/31

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1352/2011
   z dnia 20 grudnia 2011 r.
   zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 w sprawie handlu niektórymi towarami, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie handlu niektórymi towarami, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, w szczególności jego art. 12 ust. 2 (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 1236/2005 zakazuje wywozu towarów, które nie mają żadnego innego praktycznego zastosowania niż wykonywanie kary śmierci lub torturowanie i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie oraz nakazuje kontrolę wywozu pewnych towarów, które mogłyby być wykorzystane do tego celu. Rozporządzenie to nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z zasadą poszanowania i ochrony godności człowieka, prawa do życia, a także zakazu tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania.

               (2)

               W niektórych przypadkach, które miały niedawno miejsce, produkty lecznicze wywożone do państw trzecich, były używane niezgodnie ze swoim przeznaczeniem i wykorzystywane do wykonywania kary śmierci, a mianowicie poprzez podanie śmiertelnej dawki w formie zastrzyku. Unia jest przeciwna karze śmierci w każdych okolicznościach i podejmuje działania na rzecz powszechnego jej zniesienia. Eksporterzy sprzeciwili się, by wbrew ich woli wiązano ich z tego wykorzystywaniem produktów opracowanych do celów medycznych.

               (3)

               W związku z tym konieczne jest uzupełnienie wykazu towarów będących przedmiotem ograniczeń handlowych, aby zapobiec wykorzystaniu pewnych produktów leczniczych do wykonywania kary śmierci oraz aby zagwarantować, by wszyscy unijni eksporterzy produktów leczniczych byli przedmiotem jednolitych warunków w tym zakresie. Odnośne produkty lecznicze zostały opracowane m.in. do celów narkozy lub znieczulenia oraz sedacji, w związku z czym ich wywozu nie należy obejmować całkowitym zakazem.

               (4)

               Należy ponadto poszerzyć zakaz dotyczący handlu pasami paraliżującymi za pomocą elektrowstrząsów w celu objęcia nim podobnych urządzeń noszonych na ciele, takich jak rękawy i kajdanki elektryczne, które mają taki sam skutek jak pasy paraliżujące za pomocą elektrowstrząsów.

               (5)

               Konieczne jest również zakazanie handlu pałkami nabijanymi gwoździami, które nie są dopuszczalne w celu egzekwowania prawa. Kolce pałek mogą wywołać bardzo silny ból i cierpienie, przy czym wydaje się, że do celów tłumienia zamieszek lub obrony własnej pałki nabijane gwoździami nie są bardziej skuteczne niż tradycyjne pałki; wywołane przez nie ból i cierpienie są okrutne i nie są bezwzględnie konieczne do tłumienia zamieszek i obrony własnej.

               (6)

               W niektórych częściach Nomenklatury scalonej (CN) nastąpiły zmiany w numeracji, które wprowadzono już po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1236/2005, w związku z czym odnośne kody CN wymagają aktualizacji.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ds. wspólnych reguł wywozu produktów.

               (8)

               W celu zapewnienia skuteczności środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik II i załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1236/2005 zastępuje się odpowiednio tekstami załącznika I i załącznika II.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów wymienionych w pkt 4.1 załącznika III, w przypadku których zgłoszenia wywozowe zostały złożone przed jego wejściem w życie.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 200 z 30.7.2005, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK II

               Wykaz towarów, o których mowa w art. 3 i 4

               Uwaga wstępna:

            Kody CN w niniejszym załączniku odnoszą się do kodów wymienionych w części drugiej załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1).
            W przypadku gdy kod CN poprzedzony jest oznaczeniem »ex«, towary objęte rozporządzeniem (WE) nr 1236/2005 stanowią jedynie część zakresu kodu CN i są określone zarówno poprzez wyszczególnienie przedstawione w niniejszym załączniku, jak i poprzez zakres kodu CN.

               Uwaga: niniejszy wykaz nie obejmuje towarów medyczno-technicznych.

                        Kod CN

                        Wyszczególnienie

                        1.   Towary przeznaczone do przeprowadzania egzekucji ludzi, takie jak:

                        ex 4421 90 98
                        ex 8208 90 00

                                    1.1.

                                    Szubienice i gilotyny

                        ex 8543 70 90
                        ex 9401 79 00
                        ex 9401 80 00
                        ex 9402 10 00
                        ex 9402 90 00

                                    1.2.

                                    Krzesła elektryczne do przeprowadzania egzekucji ludzi

                        ex 9406 00 38
                        ex 9406 00 80

                                    1.3.

                                    Hermetyczne komory, wykonane np. ze stali i szkła, zaprojektowane w celu przeprowadzania egzekucji ludzi przez podanie trującego gazu lub trującej substancji

                        ex 8413 81 00
                        ex 9018 90 50
                        ex 9018 90 60
                        ex 9018 90 84

                                    1.4.

                                    Urządzenia do automatycznego wstrzykiwania narkotyku, zaprojektowane w celu przeprowadzania egzekucji ludzi poprzez podanie śmiercionośnej substancji chemicznej

                        2.   Towary zaprojektowane do krępowania ludzi, takie jak:

                        ex 8543 70 90

                                    2.1.

                                    Urządzenia porażające prądem zakładane na ciało osoby skrępowanej, takie jak pasy, rękawy i kajdanki, zaprojektowane w celu krępowania ludzi poprzez poddawanie wstrząsom elektrycznym o napięciu jałowym przekraczającym 10 000 V.

                        3.   Przenośne urządzenia zaprojektowane rzekomo do celów opanowywania zamieszek, takie jak:

                        ex 9304 00 00

                                    3.1.

                                    Kije lub pałki wykonane z metalu lub innego materiału, których trzon pokryty jest metalowymi kolcami

         (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.”

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK III

               Wykaz towarów, o których mowa w art. 5

               Uwaga wstępna:

            Kody CN w niniejszym załączniku odnoszą się do kodów wymienionych w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
            W przypadku gdy kod CN poprzedzony jest oznaczeniem „ex” towary objęte rozporządzeniem (WE) nr 1236/2005 stanowią jedynie część zakresu kodu CN i są określone zarówno poprzez wyszczególnienie przedstawione w niniejszym załączniku, jak i poprzez zakres kodu CN.

                        Kod CN

                        Wyszczególnienie

                        1.   Towary zaprojektowane do krępowania ludzi, takie jak:

                        ex 9401 61 00
                        ex 9401 69 00
                        ex 9401 71 00
                        ex 9401 79 00
                        ex 9401 80 00
                        ex 9402 90 00
                        ex 9403 20 20
                        ex 9403 20 80
                        ex 9403 50 00
                        ex 9403 70 00
                        ex 9403 81 00
                        ex 9403 89 00

                                    1.1.

                                    Krzesła i ławy do krępowania

                           Uwaga:

                        Ten punkt nie odnosi się do krzeseł do krępowania zaprojektowanych dla osób niepełnosprawnych

                        ex 7326 90 98
                        ex 8301 50 00
                        ex 3926 90 97

                                    1.2.

                                    Kajdany na nogi, łańcuchy na nogi oraz kajdany i pojedyncze kajdanki lub bransolety kajdan

                           Uwaga:

                        Ten punkt nie odnosi się do »zwykłych kajdanek«. Zwykłe kajdanki to kajdanki, których całkowita długość, w stanie zamkniętym, łącznie z łańcuchem, mierzona od zewnętrznej krawędzi jednej obręczy do zewnętrznej krawędzi drugiej obręczy wynosi pomiędzy 150 a 280 mm i które nie zostały zmodyfikowane do zadawania fizycznego bólu lub cierpienia.

                        ex 7326 90 98
                        ex 8301 50 00
                        ex 3926 90 97

                                    1.3.

                                    Kajdanki na kciuki i śruby do zgniatania kciuków, włączając w to ząbkowane kajdanki na kciuki.

                        2.   Przenośne urządzenia zaprojektowane do celów opanowywania zamieszek lub samoobrony, takie jak:

                        ex 8543 70 90
                        ex 9304 00 00

                                    2.1.

                                    Przenośne urządzenia porażające prądem, w szczególności pałki elektryczne, tarcze elektryczne, paralizatory lub pistolety paraliżujące o napięciu jałowym przekraczającym 10 000 V.

                                    1.

                                    Ten punkt nie odnosi się do pasów paraliżujących za pomocą elektrowstrząsów opisanych w punkcie 2.1 załącznika II.

                                    2.

                                    Ten punkt nie odnosi się do przenośnych indywidualnych elektronicznych urządzeń porażających, które użytkownik ma przy sobie w celu obrony własnej.

                        3.   Przenośny sprzęt rozprowadzający substancje obezwładniające przeznaczone do opanowywania zamieszek lub podobne substancje, taki jak:

                        ex 8424 20 00
                        ex 9304 00 00

                                    3.1.

                                    Przenośne urządzenia zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów opanowywania zamieszek lub samoobrony poprzez podawanie lub rozprowadzanie obezwładniającej substancji chemicznej

                           Uwaga:

                        Ten punkt nie odnosi się do przenośnych indywidualnych urządzeń, nawet jeśli zawierają one substancję chemiczną, które użytkownik ma przy sobie w celu obrony własnej.

                        ex 2924 29 98

                                    3.2.

                                    Wanililoamid kwasu pelargonowego (PAVA) (CAS RN 2444-46-4)

                        ex 2939 99 00

                                    3.3.

                                    Oleożywica capsicum (OC) (CAS RN 8023-77-6)

                        4.   Produkty, które mogłyby zostać wykorzystane do przeprowadzania egzekucji ludzi poprzez podanie śmiertelnego zastrzyku, takie jak:

                        ex 2933 53 90
                        [a) do f)]
                        ex 2933 59 95
                        [g) i h)]

                                    4.1.

                                    Krótko lub średniodługo działające barbituranowe środki znieczulające, m.in.:

                                                a)

                                                amobarbital (CAS RN 57-43-2)

                                                b)

                                                sól sodowa amobarbitalu (CAS RN 64-43-7)

                                                c)

                                                pentobarbital (CAS RN 76-74-4)

                                                d)

                                                sól sodowa pentobarbitalu (CAS RN 57-33-0)

                                                e)

                                                sekobarbital (CAS RN 76-73-3)

                                                f)

                                                sól sodowa sekobarbitalu (CAS RN 309-43-3)

                                                g)

                                                tiopental (CAS RN 76-75-5)

                                                h)

                                                sól sodowa tiopentalu (CAS RN 71-73-8), znana również jako tiopenton sodu

                           Uwaga:

                        Ten punkt odnosi się również do produktów zawierających jeden ze środków znieczulających wymienionych w wykazie krótko lub średniodługo działających barbituranowych środków znieczulających.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1847 z dnia 12 października 2017 r. zatwierdzające zmianę specyfikacji produktu oznaczonego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym [Dealurile Crișanei (ChOG)]

text:
               13.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 264/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1847
   z dnia 12 października 2017 r.
   zatwierdzające zmianę specyfikacji produktu oznaczonego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym [Dealurile Crișanei (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Dealurile Crișanei”, przesłany przez Rumunię zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (2)

               Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (2).

               (3)

               Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (4)

               Należy zatem zatwierdzić zmianę specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Dealurile Crișanei” (ChOG).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. C 197 z 21.6.2017, s. 12.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 419/2012 z dnia 16 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 562/2011 przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2012 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii Europejskiej

text:
               17.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 130/14

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 419/2012
   z dnia 16 maja 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 562/2011 przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2012 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii Europejskiej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. f) oraz g) w związku z jego art. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiające agromonetarne porozumienia dotyczące euro (2), w szczególności jego art. 3 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 562/2011 (3), zmienione rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 208/2012 (4), ustala odpowiednio terminy składania wniosków o płatność i realizację płatności na dzień 30 września i 15 października 2012 r. i stanowi, że okres realizacji planu dystrybucji w roku 2012 ma zakończyć się dnia 28 lutego 2013 r.

               (2)

               Aby umożliwić państwom członkowskim skuteczne stosowanie tych terminów, konieczne jest umożliwienie przyznawania zaliczek na transport produktów do składów organizacji charytatywnych i koszty transportu, koszty administracyjne i koszty przechowywania poniesione przez organizacje charytatywne wyznaczone do dystrybucji produktów. W celu zapewnienia skutecznej realizacji rocznego planu taka sama możliwość powinna być dozwolona w odniesieniu do dostaw produktów w należycie uzasadnionych przypadkach. Należy ponadto ustalić, kiedy i w jakiej formie wymagane jest zabezpieczenie.

               (3)

               Biorąc pod uwagę niekomercyjny charakter wyznaczonych organizacji, o których mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, właściwe organy państw członkowskich powinny być upoważnione do dopuszczania alternatywnych instrumentów gwarancji, przy wypłacaniu przedmiotowym organizacjom zaliczek na koszty administracyjne, koszty transportu i koszty przechowywania.

               (4)

               Do celów rachunkowości państwa członkowskie powinny być zobowiązane do przekazywania Komisji określonych informacji dotyczących zaliczek.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 562/2011.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (UE) nr 562/2011 dodaje się art. 4a w brzmieniu:

      „Artykuł 4a
      1.   W celu realizacji rocznego planu dystrybucji, o którym mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, podmioty wybrane zgodnie z art. 4 ust. 4 i 6 rozporządzenia (UE) nr 807/2010 oraz wyznaczone organizacje, o których mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mogą przedkładać właściwym organom zainteresowanego państwa członkowskiego wnioski o wypłacenie zaliczki na koszty transportu produktów do magazynów wyznaczonych organizacji, o których mowa w art. 27 ust. 7 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, koszty administracyjne, koszty transportu i koszty przechowywania, o których mowa w wymienionym artykule akapit drugi lit. b). W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą również przewidzieć wypłatę zaliczek na koszty dostawy produktów do podmiotów wybranych zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 807/2010, pod warunkiem że zgodnie z wymogami danego państwa członkowskiego podmioty te wykażą, że przed dniem 15 października 2012 r.:

                  a)

                  podjęły one prawnie wiążące zobowiązania w zakresie realizacji operacji,

                  b)

                  dokonały znaczących postępów w zakresie realizacji operacji, oraz

                  c)

                  podjęły wszelkie niezbędne środki w celu zagwarantowania, że wdrożenie zostanie zakończone nie później niż dnia 28 lutego 2013 r.

            2.   Właściwy organ może wypłacić zaliczkę w wysokości do 100 % kwoty, o którą wystąpiono, z zastrzeżeniem ustanowienia zabezpieczenia w wysokości równej 110 % zaliczki, o której mowa w ust. 1. W przypadku podmiotów wybranych zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 807/2010 zabezpieczenie, o którym mowa w tym artykule, uznaje się za wystarczające do celów niniejszego artykułu.
      3.   Do celów ust. 2 stosuje się rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2012 (5).
      4.   W przypadku wyznaczonych organizacji, o których mowa w ust. 1, agencja płatnicza może przyjąć pisemne zabezpieczenie od organu publicznego, zgodnie z przepisami stosowanymi w państwach członkowskich, obejmujące kwotę równą wartości procentowej, o której mowa w ust. 2, pod warunkiem że przedmiotowy organ publiczny zobowiązuje się do zapłaty kwoty objętej udzieloną gwarancją w przypadku braku uprawnienia do otrzymania wypłaconej zaliczki. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć instrument o skutku równoważnym, zgodnie z przepisami stosowanymi w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że będzie on gwarantować zwrot wypłaconej zaliczki w przypadku braku uprawnienia do jej otrzymania.
      5.   Nie później niż do dnia 15 stycznia 2013 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o łącznej wartości zaliczek wypłaconych do dnia 15 października 2012 r. zgodnie z ust. 2, które nie zostały rozliczone i które odnoszą się do operacji, które nie zostały jeszcze zakończone przez beneficjentów końcowych.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 349 z 24.12.1998, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 152 z 11.6.2011, s. 24.

      (4)  Dz.U. L 72 z 10.3.2012, s. 32.

      (5)  Dz.U. L 92 z 30.3.2012, s. 4.”