title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/223 z dnia 15 lutego 2018 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe

text:
               16.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 43/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/223
   z dnia 15 lutego 2018 r.
   zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 zawiera wykaz osób i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

               (2)

               W decyzji Rady 2011/101/WPZiB (2) określono osoby fizyczne i prawne, wobec których środki ograniczające mają być stosowane zgodnie z art. 5 tejże decyzji, a rozporządzenie (WE) nr 314/2004 nadaje skutek tej decyzji w takim zakresie, w jakim konieczne jest działanie na szczeblu Unii.

               (3)

               W dniu 15 lutego 2018 r. Rada podjęła decyzję o zaktualizowaniu wpisu dotyczącego jednej osoby w załączniku do decyzji 2011/101/WPZiB określającej osoby i organy, wobec których mają być stosowane środki ograniczające. Wskazana osoba zidentyfikowana została przez Radę jako były prezydent Zimbabwe, odpowiedzialny za działania istotnie podważające zasady demokracji, poszanowania praw człowieka i państwa prawa.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2018 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 55 z 24.2.2004, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady 2011/101/WPZiB z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (Dz.U. L 42 z 16.2.2011, s. 6).

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 wprowadza się następujące zmiany:
      wpis dotyczący wymienionej poniżej osoby fizycznej w sekcji „1. Osoby”:

                     Imię i Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

                     Informacje identyfikujące

                     Powody umieszczenia w wykazie

                                 „1)

                                 Mugabe, Robert Gabriel

                     Prezydent, ur. 21.2.1924 r.; Nr paszportu: AD001095

                     Szef rządu, odpowiedzialny za działania istotnie podważające zasady demokracji, poszanowania praw człowieka i państwa prawa.”

      otrzymuje brzmienie:

                     Imię i Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

                     Informacje identyfikujące

                     Powody umieszczenia w wykazie

                                 „1)

                                 Mugabe, Robert Gabriel

                     ur. 21.2.1924 r.; Nr paszportu: AD001095

                     Były prezydent, odpowiedzialny za działania istotnie podważające zasady demokracji, poszanowania praw człowieka i państwa prawa.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/220 z dnia 9 lutego 2018 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  16.2.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 43/3

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/220
      z dnia 9 lutego 2018 r.
      dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                  (2)

                  Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                  (3)

                  Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                  (4)

                  Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                  (5)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
      Artykuł 2
      Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.
      Artykuł 3
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2018 r.

               W imieniu Komisji,

               za Przewodniczącego,

            Stephen QUEST

               Dyrektor Generalny

               Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

         (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK

                     Opis towarów

                     Klasyfikacja (kod CN)

                     Uzasadnienie

                     (1)

                     (2)

                     (3)

                     Urządzenie mechaniczne (tzw. rozrzutnik ręczny) składające się z konstrukcji stalowej, zbiornika z tworzywa sztucznego z płócienną wykładziną o pojemności w przybliżeniu 60 litrów, obrotowego rozrzutnika na dole oraz dwóch opon pneumatycznych.
                     Jest ono zaprojektowane do rozsiewania (rozrzucania/rozpraszania przez rotację) nawozów, piasku, nasion, soli itp. Rozsiewana ilość może być regulowana za pomocą dźwigni. Urządzenie nadaje się do regularnej pielęgnacji dużych obszarów.
                     Zob. ilustracja (*1).

                     8424 89 70

                     Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3 c) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 do działu 84 oraz brzmienie kodów CN 8424 , 8424 89  i 8424 89 70 .
                     Urządzenie odpowiada opisowi pozycji 8424  (rozpraszanie piasku i soli) oraz opisowi pozycji 8432  (rozsiewacz nawozów i siewnik). Nie może ono być klasyfikowane na podstawie uwagi 3 do sekcji XVI, ponieważ nie spełnia jednej podstawowej funkcji. Zgodnie z uwagą 2 do działu 84 urządzenie, które odpowiada opisowi jednej lub więcej pozycji od 8401  do 8424 , a jednocześnie opisowi jednej z pozycji od 8425  do 8480 , należy klasyfikować do właściwej pozycji do pierwszej z tych grup (w tym przypadku pozycja 8424 ).
                     Urządzenie może być używane zarówno jako urządzenie rolnicze lub ogrodnicze objęte podpozycją 8424 82 , jak i jako pozostałe urządzenia objęte podpozycją 8424 89 . Biorąc pod uwagę jego cechy charakterystyczne, żadnej z tych funkcji nie uważa się za funkcję podstawową urządzenia w rozumieniu uwagi 3 do sekcji XVI i żadnej z tych dwóch podpozycji nie uważa się za zawierającą dokładniejszy opis. W związku z tym urządzenie należy klasyfikować do podpozycji, która pojawia się jako ostatnia w kolejności numerycznej.
                     Urządzenie należy zatem klasyfikować do kodu CN 8424 89 70  jako pozostałe urządzenia mechaniczne do rozrzucania, rozpraszania lub rozpylania cieczy lub proszków.

            (*1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/230 z dnia 16 lutego 2018 r. obejmujące nazwę „Monor, Monori” (ChNP) ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

text:
               17.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 45/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/230
   z dnia 16 lutego 2018 r.
   obejmujące nazwę „Monor, Monori” (ChNP) ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 97 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wniosek Węgier o objęcie ochroną nazwy „Monor, Monori” został rozpatrzony przez Komisję i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (3)

               Zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nazwę „Monor, Monori” należy objąć ochroną i wpisać do rejestru, o którym mowa w art. 104 tego rozporządzenia.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niniejszym nazwę „Monor, Monori” (ChNP) obejmuje się ochroną.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. C 329 z 30.9.2017, s. 4.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/252 z dnia 19 lutego 2018 r. w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorze drobiu we Francji

text:
               20.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/252
   z dnia 19 lutego 2018 r.
   w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorze drobiu we Francji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 220 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Między dniem 1 grudnia 2016 r. a dniem 30 czerwca 2017 r. Francja potwierdziła i zgłosiła liczne przypadki wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5. Ogółem we Francji potwierdzono 486 ognisk. Do dotkniętych gatunków należą: kaczki, gęsi, indyki, perliczki, przepiórki oraz Gallus domesticus (pisklęta, kurczęta, kogutki, kapłony, pulardy, młode kury i kury nioski).

               (2)

               Francja niezwłocznie i skutecznie wprowadziła wszelkie niezbędne środki w zakresie zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne wymagane zgodnie z dyrektywą Rady 2005/94/WE (2).

               (3)

               W szczególności Francja wprowadziła środki kontroli, monitorowania i zapobiegania oraz ustanowiła obszary zapowietrzone i zagrożone („obszary objęte ograniczeniami”) zgodnie z decyzjami wykonawczymi Komisji (UE) 2017/247 (3), (UE) 2017/417 (4), (UE) 2017/554 (5), (UE) 2017/696 (6), (UE) 2017/780 (7) i (UE) 2017/1139 (8). W celu opanowania rozprzestrzeniania się choroby i zapobiegania jej Francja wprowadziła dwa rodzaje środków; jedne polegały na: ograniczeniach przemieszczania ptaków, zakazie umieszczania ptactwa w gospodarstwach położonych na obszarach objętych ograniczeniami ustanowionych po wystąpieniu ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 i przedłużaniu okresów likwidacji w tych gospodarstwach, a drugie na dalszym przedłużeniu do dnia 28 maja 2017 r. okresów likwidacji i zakazu umieszczania ptactwa w gospodarstwach prowadzących chów kaczek i gęsi, położonych w dniu 31 marca 2017 r. na obszarach objętych ograniczeniami.

               (4)

               Stosując te środki, Francja zapobiegła dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby. Unijne i krajowe środki w zakresie zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne były stosowane do dnia 29 września 2017 r. we wszystkich odnośnych gospodarstwach rolnych.

               (5)

               Francja poinformowała Komisję, że niezbędne środki w zakresie zdrowia i środki weterynaryjne zastosowane w celu powstrzymania i zwalczenia choroby miały negatywne skutki dla bardzo wielu podmiotów i że podmioty te poniosły straty w dochodach, które nie kwalifikują się do wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (9).

               (6)

               W dniach 12 kwietnia, 3 sierpnia i 13 listopada 2017 r. Komisja otrzymała od władz Francji formalne wnioski o częściowe sfinansowanie niektórych środków nadzwyczajnych na podstawie art. 220 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (7)

               W wyniku zastosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych przedłużono okresy likwidacji w gospodarstwach, zabroniono umieszczania ptactwa i ograniczono przemieszczanie w gospodarstwach utrzymujących wszelkiego rodzaju drób położonych na obszarach objętych ograniczeniami, ustanowionych w następstwie pojawienia się ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5. Dotyczy to następujących gatunków: kaczki, gęsi, indyki, perliczki, przepiórki oraz Gallus domesticus (pisklęta, kurczęta, kogutki, kapłony, pulardy, młode kury i kury nioski). Doprowadziło to do strat w produkcji drobiu w tych gospodarstwach. Należy zatem zrekompensować te straty.

               (8)

               W wyniku zastosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych do dnia 28 maja 2017 r. zabronione było umieszczanie kaczek i gęsi we wszystkich gospodarstwach położonych na obszarach objętych ograniczeniami. Doprowadziło to do strat w produkcji mięsa drobiowego w tych gospodarstwach utrzymujących kaczki i gęsi. Należy zatem zrekompensować te straty.

               (9)

               Zgodnie z art. 220 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Unia jest zobowiązana do zapewnienia częściowego finansowania nadzwyczajnych środków wspierania rynku odpowiadającego 50 % wydatków poniesionych przez Francję. Komisja powinna ustalić maksymalne ilości kwalifikujące się do finansowania w odniesieniu do każdego nadzwyczajnego środka wspierania rynku po rozpatrzeniu wniosku przedłożonego przez Francję.

               (10)

               Aby uniknąć ryzyka nadmiernej rekompensaty, należy określić ryczałtową kwotę częściowego finansowania na podstawie badań techniczno-ekonomicznych lub dokumentów księgowych; kwotę tę należy ustalić na odpowiednim poziomie w odniesieniu do każdego zwierzęcia i każdego produktu w zależności od kategorii produkowanych zwierząt pod względem gatunku, ale także pod względem metody produkcji, mianowicie produkcja standardowa, chów na wolnym wybiegu, produkcja certyfikowana zgodnie z systemem krajowym, produkcja certyfikowana w ramach systemu produkcji Label Rouge, produkcja objęta chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG), i wreszcie pod względem długości łańcucha dostaw, tj. długi łańcuch dostaw w przypadku producentów drobiu, którzy produkują wyłącznie żywe zwierzęta, krótki łańcuch dostaw w przypadku producentów drobiu, którzy produkują żywe zwierzęta i sami przetwarzają je na produkty przetworzone.

               (11)

               W celu uniknięcia ryzyka podwójnego finansowania poniesione straty nie mogą być stratami już zrekompensowanymi w ramach pomocy państwa lub ubezpieczenia, a częściowe finansowanie przez Unię na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno być ograniczone do kwalifikujących się zwierząt i produktów, w odniesieniu do których nie otrzymano wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

               (12)

               Zakres i czas obowiązywania nadzwyczajnych środków wspierania rynku przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu należy ograniczyć do tego, co jest absolutnie niezbędne do wsparcia rynku. W szczególności nadzwyczajne środki wspierania rynku powinny mieć zastosowanie wyłącznie do produkcji mięsa drobiowego w gospodarstwach położonych w obszarach objętych ograniczeniami i w okresie obowiązywania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych ustanowionych w przepisach Unii i Francji w odniesieniu do 486 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków, potwierdzonych między dniem 1 grudnia 2016 r. a dniem 30 czerwca 2017 r., oraz obszarami objętymi ograniczeniami w dniu 31 marca 2017.

               (13)

               W celu zapewnienia elastyczności w przypadku różnicy między liczbą zwierząt niewyprodukowanych i kwalifikujących się do rekompensaty a maksymalnymi wartościami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, które oparto na szacunkach, w granicach określonych limitów rekompensata może zostać dostosowana, o ile przestrzegana jest maksymalna kwota wydatków współfinansowanych przez Unię.

               (14)

               W celu zapewnienia należytego zarządzania budżetem na te nadzwyczajne środki wspierania rynku jedynie płatności dokonane przez Francję na rzecz beneficjentów najpóźniej do dnia 30 września 2018 r. powinny kwalifikować się do częściowego finansowania przez Unię. Nie stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (10).

               (15)

               Aby zagwarantować kwalifikowalność i prawidłowość płatności, Francja powinna przeprowadzić kontrole ex ante.

               (16)

               Aby umożliwić Unii przeprowadzenie kontroli finansowej, Francja powinna przekazać Komisji rozliczenie płatności.

               (17)

               W celu zapewnienia natychmiastowego wdrożenia przez Francję środków określonych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (18)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 50 % wydatków poniesionych przez Francję w celu wsparcia rynku drobiu poważnie dotkniętego wystąpieniem 486 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5, które zostały wykryte i zgłoszone przez Francję między dniem 1 grudnia 2016 r. a dniem 30 czerwca 2017 r.
   Artykuł 2
   Wydatki poniesione przez Francję kwalifikują się do częściowego finansowania przez Unię jedynie:

               a)

               w okresie stosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych, o których mowa w przepisach Unii i Francji wymienionych w załączniku; oraz

               b)

               w odniesieniu do tych gospodarstw drobiarskich, w których zastosowano środki w zakresie stanu zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne, i które znajdują się na obszarach, o których mowa w przepisach Unii i Francji wymienionych w załączniku („obszarach objętych ograniczeniami”); oraz

               c)

               jeśli zostały wypłacone beneficjentowi przez Francję najpóźniej do dnia 30 września 2018 r. Art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 nie ma zastosowania; oraz

               d)

               jeżeli w okresie, o którym mowa w lit. a), na zwierzę lub produkt nie przyznano żadnej rekompensaty z tytułu pomocy państwa ani ubezpieczenia, i w odniesieniu do którego nie otrzymano wkładu finansowego Unii na mocy rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

         Artykuł 3
   1.   Maksymalny poziom częściowego finansowania przez Unię wynosi 32 500 000 EUR, w następującym rozbiciu:

               a)

               za straty w produkcji gospodarstw utrzymujących gęsi i kaczki, położonych na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                           (i)

                           w odniesieniu do producentów z krótkiego łańcucha dostaw:

                                       —

                                       kaczki mulardy na wczesnym etapie rozwoju (ang. starter) objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,24 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 420 877 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy w fazie tuczu (ang. fattened) objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       1,13 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 469 483 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy na ostatnim etapie tuczu (ang. finished) objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       4,41 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 596 122 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy objęte kodem CN 0105 99 10, całe tusze:
                                       2,20 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 624 494 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy objęte kodem CN 0105 99 10, w kawałkach:
                                       4,275 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 434 960 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy objęte kodem CN 0105 99 10, przetworzone:
                                       19,055 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 152 038 zwierząt,

                                       —

                                       gęsi na wczesnym etapie rozwoju (ang. starter) objęte kodem CN 0105 99 20:
                                       2,455 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 5 625 zwierząt,

                                       —

                                       gęsi objęte kodem CN 0105 99 20, całe tusze:
                                       10,595 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 9 832 zwierząt,

                                       —

                                       gęsi objęte kodem CN 0105 99 20, przetworzone:
                                       23,33 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 3 004 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki objęte kodem CN 0105 99 10, do pieczenia:
                                       5,16 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       gęsi objęte kodem CN 0105 99 20, do pieczenia:
                                       11,505 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt;

                           (ii)

                           w odniesieniu do producentów z długiego łańcucha dostaw:

                                       —

                                       kaczki mulardy na wczesnym etapie rozwoju (ang. starter), standardowe, ChOG i Label Rouge, objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,24 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 7 681 851 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy standardowe na etapie tuczu (ang. fattened) objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,515 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 456 754 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy na etapie tuczu (ang. fattened), ChOG, objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,68 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 6 464 618 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy na etapie tuczu (ang. fattened), Label Rouge, objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,81 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 724 618 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy standardowe na ostatnim etapie tuczu (ang. finished), objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       1,48 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 776 279 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy na ostatnim etapie tuczu (ang. finished), ChOG, objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       1,645 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 5 929 395 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki mulardy na ostatnim etapie tuczu (ang. finished), Label Rouge, objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       2,63 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 633 228 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki piżmowe standardowe objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,48 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 104 958 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki piżmowe certyfikowane objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,585 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki piżmowe Label Rouge objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       0,625 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       kaczki piżmowe objęte kodem CN 0105 99 10:
                                       1,1325 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 2 000 zwierząt,

                                       —

                                       gęsi na etapie tuczu (ang. fattened) objęte kodem CN 0105 99 20:
                                       2,855 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 26 572 zwierząt,

                                       —

                                       gęsi na ostatnim etapie tuczu (ang. finished) objęte kodem CN 0105 99 20:
                                       5,54 EUR za zwierzę w odniesieniu do nie więcej niż 19 082 zwierząt;

               b)

               za straty w produkcji drobiu innego niż gęsi i kaczki na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę i za dzień:

                           (i)

                           w odniesieniu do producentów z krótkiego łańcucha dostaw:

                                       —

                                       kurczęta objęte kodem CN 0105 94 00, całe tusze:
                                       0,02459 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 178 319 zwierząt,

                                       —

                                       kurczęta objęte kodem CN 0105 94 00, w kawałkach:
                                       0,03776 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 2 097 zwierząt,

                                       —

                                       kurczęta objęte kodem CN 0105 94 00, przetworzone:
                                       0,086 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 705 zwierząt,

                                       —

                                       perliczki objęte kodem CN 0105 99 50, całe tusze:
                                       0,021335 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 4 181 zwierząt,

                                       —

                                       perliczki objęte kodem CN 0105 99 50, w kawałkach:
                                       0,032765 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       indyki objęte kodem CN 0105 99 30, całe tusze:
                                       0,045895 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       indyki objęte kodem CN 0105 99 30, w kawałkach:
                                       0,070485 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       kapłony objęte kodem CN 0105 94 00, całe tusze:
                                       0,038595 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       pulardy objęte kodem CN 0105 94 00, całe tusze:
                                       0,045085 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt;

                           (ii)

                           w odniesieniu do producentów z długiego łańcucha dostaw:

                                       —

                                       kurczęta standardowe i kogutki standardowe objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,00191 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 2 235 243 zwierząt,

                                       —

                                       kurczęta Label Rouge lub chowane na wolnym wybiegu, objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,004165 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 5 904 353 zwierząt,

                                       —

                                       kurczęta ekologiczne objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,00505 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 295 130 zwierząt,

                                       —

                                       perliczki standardowe objęte kodem CN 0105 99 50:
                                       0,002325 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 25 166 zwierząt,

                                       —

                                       perliczki Label Rouge i chowane na wolnym wybiegu, objęte kodem CN 0105 99 50:
                                       0,003655 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 484 740 zwierząt,

                                       —

                                       indyki standardowe objęte kodem CN 0105 99 30:
                                       0,005195 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 66 237 zwierząt,

                                       —

                                       indyki Label Rouge lub chowane na wolnym wybiegu, objęte kodem CN 0105 99 30:
                                       0,00654 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       przepiórki standardowe objęte kodem CN 0106 39 80:
                                       0,000605 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 2 407 761 zwierząt,

                                       —

                                       przepiórki Label Rouge lub chowane na wolnym wybiegu, objęte kodem CN 0106 39 80:
                                       0,00107 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 922 861 zwierząt,

                                       —

                                       kapłony objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,009475 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       pulardy objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,006575 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt;

                           (iii)

                           w odniesieniu do producentów piskląt:

                                       —

                                       kurczęta na wczesnym etapie rozwoju (ang. starter) objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,013135 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 135 489 zwierząt,

                                       —

                                       perliczki na wczesnym etapie rozwoju (ang. starter) objęte kodem CN 0105 99 50:
                                       0,00812 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 5 004 zwierząt,

                                       —

                                       indyki na wczesnym etapie rozwoju (ang. starter) objęte kodem CN 0105 99 30:
                                       0,01261 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt;

                           (iv)

                           w odniesieniu do producentów kur niosek:

                                       —

                                       młode kury standardowe objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,00182 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 127 001 zwierząt,

                                       —

                                       młode kury do chowu ściółkowego objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,002545 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 25 460 zwierząt,

                                       —

                                       młode kury do chowu ekologicznego objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,00197 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       kury nioski z chowu klatkowego objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,004275 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 118 675 zwierząt,

                                       —

                                       kury nioski z chowu ściółkowego objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,00575 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       kury nioski chowane na wolnym wybiegu objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,00867 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 33 273 zwierząt,

                                       —

                                       kury nioski Label Rouge objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,009585 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 215 zwierząt,

                                       —

                                       kury nioski z chowu ekologicznego objęte kodem CN 0105 94 00:
                                       0,01306 EUR za zwierzę i za dzień w odniesieniu do nie więcej niż 46 887 zwierząt.

         2.   W przypadku gdy liczba zwierząt niewyprodukowanych i kwalifikujących się do rekompensaty przekracza maksymalną liczbę zwierząt określoną w poszczególnych pozycjach ust. 1, wydatki kwalifikujące się do częściowego finansowania przez Unię dla poszczególnych pozycji mogą zostać dostosowane, pod warunkiem że łączna kwota dostosowań wyniesie mniej niż 10 % maksymalnego poziomu wydatków częściowo finansowanych przez Unię, o których mowa w art. 3 ust. 1.
   Artykuł 4
   Francja przeprowadza kontrole administracyjne i fizyczne zgodnie z art. 58 i 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (11).
   W szczególności Francja sprawdza:

               a)

               kwalifikowalność wnioskodawcy składającego wniosek o przyznanie wsparcia;

               b)

               w odniesieniu do każdego kwalifikującego się wnioskodawcy: kwalifikowalność, ilość i wartość faktycznie poniesionych strat w produkcji;

               c)

               czy żaden z kwalifikujących się wnioskodawców nie otrzymał finansowania z innych źródeł w celu zrekompensowania strat, o których mowa w art. 2.

         W odniesieniu do kwalifikujących się wnioskodawców, w przypadku których kontrole administracyjne są zakończone, pomoc może zostać wypłacona, nie czekając na przeprowadzenie wszystkich kontroli, zwłaszcza tych dotyczących wnioskodawców wybranych do kontroli na miejscu.
   W przypadkach, w których kwalifikowalność wnioskodawcy nie została potwierdzona, pomoc zostaje odzyskana i stosuje się sankcje.
   Artykuł 5
   Francja przekazuje Komisji rozliczenie płatności.
   Artykuł 6
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

      (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 36 z 11.2.2017, s. 62).

      (4)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/417 z dnia 7 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 63 z 9.3.2017, s. 177).

      (5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/554 z dnia 23 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 79 z 24.3.2017, s. 15).

      (6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/696 z dnia 11 kwietnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 101 z 13.4.2017, s. 80).

      (7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/780 z dnia 3 maja 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 30).

      (8)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1139 z dnia 23 czerwca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 164 z 27.6.2017, s. 59).

      (9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).

      (11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 352/78, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

      ZAŁĄCZNIK

         Obszary objęte ograniczeniami i okresy, o których mowa w art. 2

      Części Francji i okresy ustanowione na podstawie dyrektywy 2005/94/WE i określone w następujących aktach prawnych:

                  —

                  decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 36 z 11.2.2017, s. 62),

                  —

                  decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/417 z dnia 7 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 63 z 9.3.2017, s. 177),

                  —

                  decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/554 z dnia 23 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 79 z 24.3.2017, s. 15),

                  —

                  decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/696 z dnia 11 kwietnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 101 z 13.4.2017, s. 80),

                  —

                  decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/780 z dnia 3 maja 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 30),

                  —

                  decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1139 z dnia 23 czerwca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 164 z 27.6.2017, s. 59),

                  —

                  zarządzenie z dnia 31 marca 2017 r. określające dodatkowe środki zapobiegania wysoce zjadliwej grypy ptaków, nadzoru i zwalczania jej na określonych częściach terytorium państwa (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej z 2.4.2017, pozycja 24 z 71),

                  —

                  zarządzenia prefektów o stwierdzeniu infekcji, potwierdzające wystąpienie ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków między dniem 1 grudnia 2016 r. a dniem 30 czerwca 2017 r.,

                  —

                  zarządzenia prefektów o zniesieniu stwierdzenia infekcji w związku z ogniskami wysoce zjadliwej grypy ptaków potwierdzonymi między dniem 1 grudnia 2016 r. a dniem 30 czerwca 2017 r.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/258 z dnia 21 lutego 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 w celu dostosowania do zmian w regulacyjnej procedurze badań i uproszczenia administracyjnych procedur składania wniosków i wydawania świadectw (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  22.2.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 49/1

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/258
      z dnia 21 lutego 2018 r.
      zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 w celu dostosowania do zmian w regulacyjnej procedurze badań i uproszczenia administracyjnych procedur składania wniosków i wydawania świadectw
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Światowa zharmonizowana procedura badania pojazdów lekkich (WLTP) określona w rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/1151 (2) została przyjęta przez Komisję w dniu 1 czerwca 2017 r. WLTP zastępuje nowy europejski cykl jezdny (NEDC) określony w załączniku XII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 692/2008 (3). Od 2021 r. zgodność z celami w zakresie emisji CO2 określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 443/2009 należy weryfikować na podstawie emisji CO2 ustalonych zgodnie z procedurą WLTP. Od tej daty również oszczędności emisji CO2 uzyskane dzięki ekoinnowacji powinny być ustalane z odniesieniem do WLTP.

                  (2)

                  Aby odzwierciedlić zmianę w regulacyjnej procedurze badań oraz uwzględnić procedurę skorelowania wartości CO2 WLTP z odpowiednimi wartościami CO2 NEDC określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1153 (4) należy zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 (5).

                  (3)

                  Aby zapewnić płynne przejście z NEDC na WLTP, należy umożliwić składanie wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji z odniesieniem do NEDC do dnia 31 grudnia 2019 r., a z odniesieniem do WLTP – od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

                  (4)

                  Chociaż Komisja zatwierdziła ponad dwadzieścia ekoinnowacji, liczba przypadków wprowadzenia tych technologii przez producentów pojazdów we flocie pojazdów w Unii Europejskiej do 2017 r. była dość ograniczona. Aby bardziej upowszechnić wprowadzanie tych technologii i uzyskać najwyższy potencjał redukcji emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych, należy uprościć procedurę zatwierdzania i poświadczania.

                  (5)

                  Obniżenie progu oszczędności do 0,5 g CO2/km może wpłynąć na bardziej powszechne wprowadzanie innowacyjnych technologii umożliwiających zmniejszenie emisji CO2. Aby jednak zagwarantować, że oszczędności w zakresie emisji CO2 zostaną rzeczywiście osiągnięte, konieczne jest ich bardzo dokładne określenie. Należy zatem ocenić i określić ilościowo niepewność, która wiąże się z metodami stosowanymi do wykazywania oszczędności, oraz uwzględnić tę niepewność przy poświadczaniu oszczędności CO2 przez organ udzielający homologacji. Należy połączyć zmianę progu oszczędności z wprowadzeniem WLTP – w konsekwencji nowy próg powinien obowiązywać w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do WLTP.

                  (6)

                  Do celów wykazania oszczędności CO2 badanie komponentów powinno być możliwe w przypadkach gdy oszczędności są niezależne od pojazdu, co pozwoli zwiększyć dokładność i uprościć sposób określania oszczędności CO2.

                  (7)

                  Aby uprościć procedurę poświadczania oszczędności CO2, w swoim wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji wnioskodawca powinien mieć możliwość zaproponowania – oprócz szczegółowej metodologii testów do celów określenia oszczędności – uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2. W przypadku stosowania takich uproszczonych metod lub wstępnie określonych oszczędności CO2 oszczędności poświadczone przez organy udzielające homologacji powinny być określane w sposób zachowawczy, odzwierciedlający najniższy wykazany poziom oszczędności.

                  (8)

                  Technologia, która od pewnego czasu jest już powszechnie dostępna na rynku, nie może być uznana za innowacyjną w rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 i nie powinna kwalifikować się jako ekoinnowacja. W celu stworzenia odpowiednich zachęt należy zastąpić rok referencyjny 2009 dynamicznym rokiem referencyjnym, który stanowiłby poziom bazowy do określania innowacyjności technologii. Nowy dynamiczny rok referencyjny miałby zastosowanie do wniosków składanych od dnia 1 stycznia 2020 r.

                  (9)

                  W przypadku gdy Komisja stwierdzi, na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach oceny różnych technologii innowacyjnych o tych samych cechach, że w zadowalający lub definitywny sposób wykazano, iż technologie te spełniają kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, lub w przypadku gdy technologia innowacyjna jest niezależna od parametrów pojazdu specyficznych dla danego producenta, powinna istnieć możliwość zatwierdzenia tej technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji w drodze decyzji, która dałaby wszystkim producentom możliwość poświadczenia oszczędności CO2 na podstawie tej decyzji, o ile spełnione są określone w niej warunki.

                  (10)

                  Niektóre technologie innowacyjne wymagają silnych podstaw statystycznych dla poparcia założeń przedstawionych we wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji oraz parametrów zaproponowanych w metodologii testów. Aby uzyskać jak najobszerniejsze zbiory danych, należy umożliwić grupom producentów lub dostawców wspólne składanie wniosków. W takich przypadkach grupy powinny mieć możliwość składania wniosków zawierających kilka sprawozdań weryfikujących, jeżeli jest to konieczne dla zachowania poufności lub ze względów związanych z konkurencją.

                  (11)

                  Aby zagwarantować, że poświadczone oszczędności CO2, które producenci stosują do celów uzyskania zgodności z wartościami docelowymi są prawidłowe, Komisja powinna mieć możliwość szybkiej reakcji i powiadomienia producentów, jeżeli stwierdzi jakiekolwiek mogące wpłynąć na poziom poświadczonych oszczędności odstępstwa lub niezgodności w metodologii testów lub technologii innowacyjnej bądź zostanie o nich poinformowana.

                  (12)

                  Doświadczenie pokazuje, że konieczne może być zmodyfikowanie metodologii testów określonych w decyzjach w sprawie zatwierdzenia ekoinnowacji, m.in. w celu uwzględnienia postępu technicznego lub rozszerzenia zakresu decyzji zatwierdzającej na szerszą gamę pojazdów. W związku z tym zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i Komisja, powinni mieć możliwość inicjowania zmian tych decyzji.

                  (13)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011.

                  (14)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 725/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                              „W odniesieniu do technologii można złożyć wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeśli spełnione są następujące warunki:”;

                              b)

                              ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                          „a)

                                          została zastosowana w co najwyżej 3 % wszystkich nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w 2009 r. w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2019 r. lub w co najwyżej 3 % wszystkich nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w roku n-4, gdzie „n” oznacza rok złożenia wniosku, w przypadku wniosków złożonych od dnia 1 stycznia 2020 r.;”;

                              c)

                              dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
                              „3.   Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji można złożyć z odniesieniem do standardowej procedury badania zgodnie z:

                                          a)

                                          Nowym europejskim cyklem jezdnym, o którym mowa w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008 do dnia 31 grudnia 2019 r.;

                                          b)

                                          Światową zharmonizowaną procedurą badania pojazdów lekkich (WLTP), o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/1151 (*1) od dnia 14 marca 2018 r.;

                                 (*1)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).”;"

                  2)

                  w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                              (i)

                              lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                          „c)

                                          „wnioskodawca” oznacza producenta lub dostawcę, lub grupę producentów lub dostawców, składających wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji;”;

                              (ii)

                              dodaje się lit. f) w brzmieniu:

                                          „f)

                                          „wnioskujący” oznacza producenta lub dostawcę, lub grupę producentów lub dostawców, którzy wnioskują o zmianę decyzji zatwierdzającej technologię innowacyjną jako ekoinnowację.”;

                  3)

                  w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              tytuł otrzymuje brzmienie:
                              „Artykuł 4
                              Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji”;

                              b)

                              w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                          (i)

                                          zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
                                          „Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zawiera, co następuje:”;

                                          (ii)

                                          lit. e) otrzymuje brzmienie:

                                                      „e)

                                                      metodologię, która ma być zastosowana w celu wykazania redukcji emisji CO2 dzięki technologii innowacyjnej, w tym odniesienie do mającej zastosowanie standardowej procedury badania zgodnie z art. 2 ust. 3 lub – w przypadku gdy metodologia ta została już zatwierdzona przez Komisję – odniesienie do tej zatwierdzonej metodologii;”;

                                          (iii)

                                          dodaje się lit. ea) w brzmieniu:

                                                      „ea)

                                                      w stosownych przypadkach oraz oprócz metodologii, o której mowa w lit. e), uproszczoną metodę oceny oszczędności CO2, które mają zostać poświadczone, lub wstępnie określonych oszczędności CO2, których wartość ma być zastosowana do celów poświadczenia wszystkich pojazdów wyposażonych w technologię innowacyjną;”;

                                          (iv)

                                          w lit. f) ppkt (i) oraz (ii) otrzymują brzmienie:

                                                      „(i)

                                                      zmniejszenie emisji osiągnięte dzięki technologii innowacyjnej, ustalone zgodnie z lit. e) i, w stosownych przypadkach, lit. ea), mieści się w zakresie odpowiednich wartości progowych określonych w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu;

                                                      (ii)

                                                      oszczędności CO2 wynikające z zastosowania technologii innowacyjnej nie wchodzą lub tylko częściowo wchodzą w zakres pomiaru CO2 w ramach standardowej procedury badania, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz zgodnie z art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;”;

                                          (v)

                                          dodaje się ppkt (iv) w brzmieniu:

                                                      „(iv)

                                                      wartość redukcji emisji CO2, która ma zostać przypisana pojazdowi w momencie poświadczenia z zastosowaniem uproszczonej metody oceny lub z wykorzystaniem wstępnie określonych oszczędności CO2, o których mowa w lit. ea), jest równa lub niższa od wartości redukcji emisji uzyskanej dzięki technologii innowacyjnej, ustalonej z zastosowaniem metodologii testów, o której mowa w lit. e), z uwzględnieniem wszelkich możliwych interakcji z innymi zatwierdzonymi ekoinnowacjami.”;

                  4)

                  w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              tytuł otrzymuje brzmienie:
                              „Artykuł 5
                              Poziom bazowy i ekoinnowacje”;

                              b)

                              ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

                                          „a)

                                          pojazd ekoinnowacyjny, który jest wyposażony w technologię innowacyjną lub, w stosownych przypadkach, technologia innowacyjna jako samodzielny komponent;

                                          b)

                                          pojazd referencyjny, który nie jest wyposażony w technologię innowacyjną, ale pod każdym innym względem jest identyczny z pojazdem ekoinnowacyjnym lub, w stosownych przypadkach, technologia referencyjna jako samodzielny komponent.”;

                              c)

                              ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                              „2.   Jeśli wnioskodawca uzna, że informacje, o których mowa w art. 8 i 9, można wykazać w inny sposób niż ten, o którym mowa w ust. 1, wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zawiera niezbędne informacje uzasadniające taki pogląd oraz opis metodologii zapewniającej równorzędne wyniki.”;

                              d)

                              dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
                              „3.   W przypadku gdy wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji jest składany z odniesieniem do WLTP, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. b), pojazd referencyjny jest pojazdem z rodziny interpolacji stanowiącym najgorszy przypadek do celów wykazania oszczędności uzyskanych dzięki ekoinnowacji.
                              W przypadku, o którym mowa w subzałączniku 6 pkt 1.2.3.1 akapit drugi w załączniku XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 pojazdem referencyjnym jest badany pojazd H.
                              Wybór pojazdu referencyjnego musi opierać się na mocnych i niezależnych dowodach statystycznych, na podstawie których można dokonać możliwych do sprawdzenia założeń na temat adekwatności i reprezentatywności pojazdu referencyjnego.”;

                  5)

                  w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
                              „1a.   W przypadku gdy wnioskodawcą jest grupa producentów lub dostawców, zastosowanie mają następujące warunki:

                                          a)

                                          niezależny zatwierdzony organ przeprowadza weryfikacje, o których mowa w ust. 2 lit. a)–e) w odniesieniu do każdego członka grupy składającej wniosek, w stosownych przypadkach, w zależności od treści wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji;

                                          b)

                                          w stosownych przypadkach dla zachowania poufności i konkurencyjności członkowie grupy wnioskującej mogą przedstawić kilka sprawozdań weryfikujących w odniesieniu do różnych zbiorów danych w ramach tego samego wniosku.”;

                              b)

                              w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                          (i)

                                          dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

                                                      „ca)

                                                      sprawdza, w przypadku określonym w art. 4 ust. 2 lit. ea), czy uproszczona metoda oceny lub wstępnie określone oszczędności CO2, o których mowa w tej literze, są właściwe do celów poświadczania oszczędności CO2 w odniesieniu do odpowiednich pojazdów, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. d), oraz spełniają minimalne wymogi określone w art. 4 ust. 2 lit. f) ppkt (iv);”;

                                          (ii)

                                          dodaje się akapit w brzmieniu:
                                          „Do celów lit. c) i ca) niezależny zatwierdzony organ dostarcza protokoły badań sporządzone w celu dokonania weryfikacji.”;

                              c)

                              ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                              „W celu poświadczenia oszczędności CO2 zgodnie z art. 11 na wniosek producenta niezależny zatwierdzony organ sporządza sprawozdanie dotyczące wzajemnego oddziaływania kilku ekoinnowacji zastosowanych w jednym typie pojazdu, jego wariancie, wersji lub, w stosownych przypadkach, rodzinie interpolacji.”;

                  6)

                  w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

                                          „a)

                                          emisje CO2 pochodzące z pojazdu referencyjnego oraz pojazdu ekoinnowacyjnego, w którym wprowadzono technologię innowacyjną, wynikające z zastosowania metodologii, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. e) oraz, w stosownych przypadkach, z zastosowania uproszczonej metody oceny, o której mowa w lit. ea) tego artykułu;

                                          b)

                                          emisje CO2 pochodzące z pojazdu referencyjnego oraz pojazdu ekoinnowacyjnego, w którym wprowadzono technologię innowacyjną, wynikające z zastosowania standardowej procedury badania określonej w art. 2 ust. 3 lit. a) lub b).”;

                              b)

                              w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
                              „W przypadku wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 3 lit. b), dokonywana jest ocena i kwantyfikacja niepewności do celów określenia oszczędności. Skwantyfikowaną niepewność odejmuje się od łącznej wartości oszczędności.”;

                              c)

                              dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
                              „3.   W przypadku wstępnie określonych oszczędności CO2 proponowanych zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. ea) ich wartości ustala się na poziomie niższym lub równym łącznej wartości oszczędności ustalonej zgodnie z ust. 2.”;

                  7)

                  w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   Minimalna redukcja, która ma być osiągnięta zgodnie z art. 8 ust. 2 dzięki technologii innowacyjnej wynosi:

                                          a)

                                          1 g CO2/km w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 3 lit. a);

                                          b)

                                          0,5 g CO2/km w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 3 lit. b).”;

                              b)

                              w ust. 2 słowa „standardowego cyklu testów” zastępuje się słowami „standardowej procedury badania”;

                  8)

                  tytuł art. 10 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 10
                  Ocena wniosku o zatwierdzenie innowacyjnej technologii jako ekoinnowacji”;

                  9)

                  w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                              „2.   Poświadczone oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji wykazane zgodnie z odpowiednią decyzją o zatwierdzeniu technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji podaje się osobno zarówno w dokumentacji homologacji typu, jak i na świadectwie zgodności zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE, na podstawie testów przeprowadzonych przez służby techniczne zgodnie z art. 11 tej dyrektywy, przy zastosowaniu zatwierdzonej metodologii testów.
                              Z zastrzeżeniem wymogów określonych w decyzji o zatwierdzeniu skwantyfikowaną niepewność, o której mowa w art. 8 ust. 2, odejmuje się od łącznej wartości oszczędności, które mają zostać poświadczone. W przypadku gdy oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji dla danego typu, wariantu, wersji lub, w stosownych przypadkach, rodziny interpolacji są poniżej odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1, oszczędności te nie podlegają poświadczeniu.
                              W przypadku gdy wstępnie określone oszczędności CO2, ustalone zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. ea), są wyszczególnione w decyzji o zatwierdzeniu, odpowiednie wartości wstępnie określonych oszczędności mogą zostać wprowadzone bezpośrednio do dokumentacji homologacji typu, pod warunkiem że organ udzielający homologacji jest w stanie potwierdzić, iż dany pojazd jest wyposażony w daną technologię zgodnie ze specyfikacjami w decyzji o zatwierdzeniu.”;

                              b)

                              w ust. 4 akapit drugi wartość „1 g CO2/km” zastępuje się wartością „0,5 g CO2/km”;

                  10)

                  w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w ust. 1 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:
                              „Komisja może również powiadomić producenta, w przypadku gdy stwierdzi odstępstwa lub niezgodności w metodologii testów lub w technologii innowacyjnej stojące w sprzeczności z informacjami, które otrzymała we wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji lub zostanie o takich odstępstwach lub niezgodnościach poinformowana.”;

                              b)

                              ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                              „3.   Producent, którego poświadczone oszczędności CO2 nie są już uwzględniane, może złożyć wniosek o ponowne poświadczenie przedmiotowych pojazdów zgodnie z procedurą określoną w art. 11 lub może, w stosownych przypadkach, wnieść o zmianę decyzji o zatwierdzeniu zgodnie z art. 12a, przedstawiając dowody wymagane w celu potwierdzenia stosowności metodologii testów oraz poziomu oszczędności CO2 osiągniętego dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej.”;

                  11)

                  dodaje się art. 12a w brzmieniu:
                  „Artykuł 12a
                  Zmiana decyzji zatwierdzającej innowacyjną technologię jako ekoinnowację
                  1.   Producent lub dostawca, w tym pierwotny wnioskodawca, może złożyć do Komisji wniosek o zmianę obowiązującej decyzji o zatwierdzeniu. Wniosek oraz wszystkie dokumenty uzupełniające należy również złożyć pocztą elektroniczną lub za pomocą elektronicznego nośnika danych lub poprzez umieszczenie na serwerze zarządzanym przez Komisję. Pisemny wniosek zawiera listę dokumentów uzupełniających.
                  2.   Wraz z wnioskiem o zmianę należy przedstawić następujące informacje oraz dowody:

                              a)

                              dane kontaktowe wnioskującego;

                              b)

                              odniesienie do decyzji o zatwierdzeniu, która ma zostać zmieniona;

                              c)

                              opis proponowanych zmian oraz streszczenie tego opisu;

                              d)

                              dowody wykazujące potrzebę i stosowność zmian;

                              e)

                              dowody na potwierdzenie, że redukcja emisji uzyskana dzięki stosowaniu technologii innowacyjnej, ustalona z zastosowaniem zmienionej metodologii testów lub, w stosownych przypadkach, nowej lub zmienionej uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2, mieści się w zakresie odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu;

                              f)

                              szczegółowe sprawozdanie zatwierdzające sporządzone przez niezależny zatwierdzony organ, który zweryfikował, czy:

                                          (i)

                                          zmieniona metodologia testów spełnia wymogi określone w art. 6 ust. 1 i, w stosownych przypadkach, wymogi określone w art. 4 ust. 2 lit. f) ppkt (iv).

                                          (ii)

                                          redukcja emisji uzyskana dzięki stosowaniu technologii innowacyjnej, ustalona z zastosowaniem zmienionej metodologii testów lub, w stosownych przypadkach, nowej lub zmienionej uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2, mieści się w zakresie odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu.

                        3.   Po otrzymaniu wniosku o zmianę Komisja udostępnia publicznie skrócony opis proponowanych zmian, o którym mowa w ust. 2 lit. c).
                  4.   Komisja ocenia wniosek i w ciągu dziewięciu miesięcy od daty otrzymania kompletnego wniosku wprowadza zmiany do decyzji o zatwierdzeniu, o ile nie zostaną wniesione zastrzeżenia co do stosowności proponowanych zmian.
                  W zmienionej decyzji o zatwierdzeniu, w razie potrzeby, określa się jej stosowanie oraz podaje się informacje niezbędne do poświadczenia oszczędności CO2 zgodnie z art. 11 niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem zastosowania wyjątków od prawa publicznego dostępu do dokumentów określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001.
                  5.   Komisja może zażądać korekty proponowanych zmian. W takim przypadku Komisja konsultuje się z wnioskującym, a także z innymi zainteresowanymi podmiotami, w tym z pierwotnym wnioskodawcą ubiegającym się o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji, w sprawie proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, uwzględnia otrzymane uwagi.
                  6.   Okres oceny może zostać przedłużony o pięć miesięcy, w przypadku gdy Komisja stwierdzi, że, z uwagi na złożoność technologii innowacyjnej i towarzyszącej jej zmienionej metodologii testów lub z uwagi na rozmiary i treść wniosku nie może być on poddany właściwej ocenie w ciągu dziewięciomiesięcznego okresu oceny.
                  W ciągu 40 dni od daty otrzymania wniosku Komisja powiadamia wnioskującego o decyzji w sprawie przedłużenia okresu oceny.
                  7.   Komisja może w dowolnym momencie zmienić decyzję o zatwierdzeniu z własnej inicjatywy, w szczególności w celu uwzględnienia postępu technicznego. Komisja konsultuje się z pierwotnym wnioskodawcą ubiegającym się o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji i innymi zainteresowanymi podmiotami w sprawie proponowanych przez siebie zmian i, w stosownych przypadkach, uwzględnia otrzymane uwagi.”;

                  12)

                  uchyla się art. 14.

            Artykuł 2
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 21 lutego 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

         (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1153 z dnia 2 czerwca 2017 r. ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 679).

         (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 26 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 443/2009 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).