title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1278/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013

text:
               2.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/26

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1278/2014
   z dnia 1 grudnia 2014 r.
   zmieniające rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 144 lit. c) oraz j), art. 178 lit. b), f) oraz h), art. 180, art. 182 ust. 4 i art. 192 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania systemu kwot cukru do dnia 30 września 2017 r. i wprowadza zmiany w tym systemie. W związku z tym konieczne jest dostosowanie niektórych rozporządzeń w sektorze cukru.

               (2)

               Dla zachowania jasności należy zmienić art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 (2) w taki sposób, aby odpowiadał dokładnie art. 140 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, który stanowi, że cukier przemysłowy, izoglukoza przemysłowa lub przemysłowy syrop inulinowy muszą zostać dostarczone użytkownikowi najpóźniej w dniu 30 listopada następnego roku gospodarczego.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 967/2006 ustanawia terminy przekazywania Komisji przez państwa członkowskie informacji o ilościach przeniesionych przez przedsiębiorstwa w zastosowaniu art. 141 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W związku z nowymi terminami przekazywania informacji przez przedsiębiorstwa państwom członkowskim wymienionymi w tym artykule terminy określone w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 powinny zostać odpowiednio dostosowane.

               (4)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 828/2009 (3) ustanowiono przepisy dotyczące przywozu produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi do roku gospodarczego 2014/2015. W art. 4 ust. 4 tego rozporządzenia określono wykaz dokumentów, które należy dołączać do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz oraz ustanowiono, że pozwolenia na wywóz mogą zostać zastąpione przez uwierzytelnione kopie. Ze względu na postęp techniczny oraz w celu uproszczenia procedur, pod pewnymi warunkami powinno być dozwolone elektroniczne przekazywanie pozwoleń na wywóz.

               (5)

               Mając na uwadze, że przywóz w ramach niektórych systemów preferencyjnych nie jest przedmiotem ograniczonej ilości kwotowej, właściwe jest ułatwienie procedur celnych poprzez dopuszczenie zwyczajowego poziomu tolerancji w wysokości maksymalnie 5 % w odniesieniu do pozwoleń na preferencyjny przywóz cukru.

               (6)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1006/2011 (4) zmieniło rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 (5) poprzez zmianę niektórych kodów CN mających zastosowanie do cukru. Nowe kody CN zostały już nadane produktom objętym rozporządzeniem (WE) nr 828/2009 i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 891/2009 (6) i są już stosowane w praktyce przez organy celne państw członkowskich. W związku z tym właściwe jest dostosowanie techniczne kodów CN, o których mowa w tych rozporządzeniach.

               (7)

               Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej. Uznaje się, że wymóg powiadomienia przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 828/2009 może zostać spełniony za pośrednictwem tego systemu, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (7).

               (8)

               Ze względu na panujące wtedy warunki rynkowe i prognozy, w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 75/2013 (8) przewidziano niestosowanie dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów cukrowniczych do końca roku gospodarczego 2014/2015. W związku z przedłużeniem systemu kwot cukru oraz biorąc pod uwagę, że prognozy rynkowe nie zmieniają się zasadniczo do końca obowiązywania systemu kwot, należy przedłużyć do dnia 30 września 2017 r. niestosowanie dodatkowych należności przywozowych dla tych produktów cukrowniczych.

               (9)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013.

               (10)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana rozporządzenia (WE) nr 967/2006
   W rozporządzeniu (WE) nr 967/2006 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           dostarczone do przetwórcy najpóźniej w dniu 30 listopada następnego roku gospodarczego w celu przetworzenia ich na produkty wymienione w załączniku;”

                     ;

               2)

               art. 17 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

                           „a)

                           najpóźniej do dnia 15 września o ilościach cukru buraczanego, syropu inulinowego i cukru trzcinowego z bieżącego roku gospodarczego, które mają zostać przeniesione na następny rok gospodarczy;”

                     .

         Artykuł 2
   Zmiana rozporządzenia (WE) nr 828/2009
   W rozporządzeniu (WE) nr 828/2009 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
                           „Kopie elektroniczne lub faksymile pozwoleń na wywóz, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), lub uwierzytelnionych kopii, o których mowa w akapicie drugim, można składać zamiast oryginałów na poparcie wniosku o pozwolenie na przywóz, pod warunkiem że ich oryginały zostają złożone przez wnioskodawcę właściwym organom państw członkowskich w punkcie odprawy celnej pozwolenia na przywóz przed odprawą celną towarów objętych pozwoleniem na przywóz wydanym na podstawie kopii w formie elektronicznej lub faksymile.”;

                           b)

                           w ust. 6 wyrażenie „dokument” zastępuje się wyrazami „oryginał, dokument elektroniczny lub faksymile”;

                           c)

                           dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
                           „7.   Art. 48 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie mają zastosowania, w przypadku gdy ilość cukru przywożonego na mocy niniejszego rozporządzenia jest większa o nie więcej niż 5 % od ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz. Dodatkową ilość uważa się za przywiezioną na mocy tego pozwolenia”;

               2)

               w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w akapicie pierwszym kod CN „1701 11 10” zastępuje się kodami „1701 13 10, 1701 14 10”;

                           b)

                           w akapicie drugim kod CN „1701 11 90” zastępuje się kodami „1701 13 90, 1701 14 90”;

               3)

               art. 9 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
               „6.   Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, są dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (9)..
         Artykuł 3
   Zmiana rozporządzenia (WE) nr 891/2009
   W rozporządzeniu (WE) nr 891/2009 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 13 ust. 1 kod CN „1701 11 90” zastępuje się kodami „1701 13 90, 1701 14 90”;

               2)

               w załączniku I, część I kod CN „1701 11 10” zastępuje się kodami „1701 13 10, 1701 14 10”.

         Artykuł 4
   Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 75/2013
   W art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 75/2013 datę „30 września 2015 r.” zastępuje się datą „30 września 2017 r.”.
   Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 z dnia 10 września 2009 r. ustanawiające na lata gospodarcze 2009/2010–2014/2015 szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi (Dz.U. L 240 z 11.9.2009, s. 14).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 282 z 28.10.2011, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

      (6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82).

      (7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

      (8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 75/2013 z dnia 25 stycznia 2013 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do stosowania cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 892/2012 ustalające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru na rok gospodarczy 2012/2013 (Dz.U. L 26 z 26.1.2013, s. 19).

      (9)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1010/2011 z dnia 12 października 2011 r. ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucania wniosków o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy

text:
               13.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/14

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1010/2011
   z dnia 12 października 2011 r.
   ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucania wniosków o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 7e w związku z jego art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 cukier wyprodukowany w roku gospodarczym w ilościach przekraczających kwotę, o której mowa w art. 56 wymienionego rozporządzenia, może zostać wywieziony wyłącznie w ramach limitu ilościowego ustalonego przez Komisję.

               (2)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 372/2011 z dnia 15 kwietnia 2011 r. ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2011/2012 (3) ustala wymienione limity ilościowe. Rozporządzenie to będzie obowiązywało dopiero od dnia 1 stycznia 2012 r., a zatem limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy do końca roku gospodarczego 2011/2012 będzie dostępny dopiero od tej daty.

               (3)

               W roku gospodarczym 2011/2012 współczynnik akceptacji dla ilości, których dotyczyły wnioski złożone w okresie od dnia 3 października 2011 r. do dnia 7 października 2011 r., należy zatem ustalić na poziomie zerowym; należy także zawiesić składanie wniosków o pozwolenie na wywóz cukru i izoglukozy. W roku gospodarczym 2011/2012 należy zatem odrzucić wszystkie wnioski o pozwolenie na wywóz cukru i izoglukozy złożone w dniach 10, 11, 12, 13 i 14 października 2011 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W roku gospodarczym 2011/2012 pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy, o które wnioski złożono w okresie od dnia 3 października 2011 r. do dnia 7 października 2011 r., są wydawane dla wnioskowanych ilości pomnożonych przez współczynnik akceptacji w wysokości 0 %.
   2.   W roku gospodarczym 2011/2012 wnioski o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy złożone w dniach 10, 11, 12, 13 i 14 października 2011 r., zostają niniejszym odrzucone.
   3.   W roku gospodarczym 2011/2012 składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy i pozakwotowej izoglukozy zawiesza się na okres od dnia 17 października 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 102 z 16.4.2011, s. 8.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 695/2011 z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz i przyznawania uprawnień do przywozu w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca lipca 2011 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz mięsa drobiowego, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007

text:
               20.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 695/2011
   z dnia 19 lipca 2011 r.
   w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz i przyznawania uprawnień do przywozu w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca lipca 2011 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz mięsa drobiowego, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 616/2007 (3) otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich.

               (2)

               Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca lipca 2011 r. w przypadku grup 1, 2, 4, 6, 7 i 8 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2011 r. dotyczą w przypadku niektórych kontyngentów ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski.

               (3)

               Wnioski o uprawnienia do przywozu złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca lipca 2011 r. w przypadku grupy 5 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2011 r. dotyczą ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości uprawnienia do przywozu mogą być przyznane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Do wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w przypadku grup 1, 2, 4, 6, 7 i 8 w odniesieniu do podokresu trwającego od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2011 r. stosuje się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   W odniesieniu do wniosków o uprawnienia do przywozu złożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w przypadku grupy 5 w odniesieniu do podokresu trwającego od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2011 r. ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 20 lipca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.10.2011 r. do dnia 31.12.2011 r.
                  (w %)

                  1

                  09.4211

                  0,555327

                  6

                  09.4216

                  0,671918

                  Nr grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału dla wniosków o uprawnienia do przywozu złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.10.2011 r. do dnia 31.12.2011 r.
                  (w %)

                  5

                  09.4215

                  1,377411


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 977/2012 z dnia 23 października 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               24.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 977/2012
   z dnia 23 października 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 października 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  32,3

                  MA

                  58,6

                  MK

                  36,4

                  ZZ

                  42,4

                  0707 00 05

                  MK

                  30,8

                  TR

                  122,6

                  ZZ

                  76,7

                  0709 93 10

                  TR

                  116,3

                  ZZ

                  116,3

                  0805 50 10

                  AR

                  87,6

                  CL

                  85,7

                  TR

                  86,6

                  ZA

                  88,2

                  ZZ

                  87,0

                  0806 10 10

                  BR

                  282,8

                  MK

                  80,9

                  TR

                  142,2

                  ZZ

                  168,6

                  0808 10 80

                  AR

                  216,2

                  CL

                  133,2

                  MK

                  29,8

                  NZ

                  141,2

                  ZA

                  142,9

                  ZZ

                  132,7

                  0808 30 90

                  CN

                  58,8

                  TR

                  112,5

                  ZZ

                  85,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 871/2013 z dnia 2 września 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 511/2010 na przywóz drutu molibdenowego zawierającego przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz drutu molibdenowego zawierającego wagowo przynajmniej 97 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               12.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 243/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 871/2013
   z dnia 2 września 2013 r.
   rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 511/2010 na przywóz drutu molibdenowego zawierającego przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz drutu molibdenowego zawierającego wagowo przynajmniej 97 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W grudniu 2009 r. Komisja Europejska („Komisja”) rozporządzeniem (UE) nr 1247/2009 (2) („rozporządzenie w sprawie tymczasowych ceł antydumpingowych”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz drutu molibdenowego zawierającego wagowo przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

               (2)

               W czerwcu 2010 r. rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 511/2010 (3) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 64,3 % na ten sam przywóz. Środki te będą zwane dalej „obowiązującymi środkami”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków, będzie zwane dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

               (3)

               W styczniu 2012 r. w następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 14/2012 (4) Rada rozszerzyła obowiązujące środki na przywóz produktu objętego postępowaniem wysyłanego z Malezji, bez względu na to, czy został zgłoszony jako pochodzący z Malezji.

         1.2.   Wniosek

               (4)

               W listopadzie 2012 r. Komisja otrzymała złożony na postawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego wniosek o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych wobec niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL w drodze przywozu niektórych nieznacznie zmienionych rodzajów drutu molibdenowego zawierającego wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, pochodzącego z ChRL, oraz o poddanie tego przywozu rejestracji.

               (5)

               Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwo Plansee SE („Plansee”), unijnego producenta niektórych rodzajów drutu molibdenowego, który brał udział w pierwotnym dochodzeniu.

               (6)

               Wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie wskazujące, iż środki antydumpingowe wprowadzone wobec przywozu niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL są obchodzone w drodze przywozu niektórych nieznacznie zmienionych rodzajów drutu molibdenowego zawierającego wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, pochodzącego z ChRL.

         1.3.   Wszczęcie postępowania

               (7)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem (UE) nr 1236/2012 (5) („rozporządzenie wszczynające”) dotyczącego możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych wobec przywozu niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL oraz nakazała organom celnym rejestrowanie od dnia 21 grudnia 2012 r. przywozu do Unii drutu molibdenowego zawierającego wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102960030), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.

         1.4.   Produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem

               (8)

               Produkt objęty postępowaniem jest taki sam, jak ten określony w ramach pierwotnego dochodzenia, mianowicie drut molibdenowy zawierający wagowo przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm („czysty molibden”), pochodzący z ChRL, obecnie objęty kodem CN ex 8102 96 00.

               (9)

               Produkt objęty dochodzeniem, mianowicie produkt, za pomocą którego rzekomo dokonuje się obchodzenia, jest taki sam jak produkt określony w motywie 7, zawierający wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzący z ChRL.

         1.5.   Dochodzenie i strony zainteresowane dochodzeniem

               (10)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu dochodzenia władze ChRL oraz przesłała kwestionariusze producentom eksportującym w ChRL i znanym zainteresowanym importerom w Unii. Zainteresowanym stronom dano możliwość zgłoszenia się i przedstawienia swoich uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz oparcie ustaleń na dostępnych faktach.

               (11)

               Dwóch producentów eksportujących przedłożyło Komisji odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu. Jedno z przedmiotowych przedsiębiorstw, które współpracowało również w trakcie pierwotnego dochodzenia, jest rzeczywistym producentem eksportującym produktu objętego dochodzeniem. Jeżeli chodzi o drugie przedsiębiorstwo, nie zgłosiło ono jakiejkolwiek sprzedaży produktu objętego dochodzeniem. W związku z tym jego odpowiedź została pominięta.

               (12)

               Czterech importerów przedłożyło Komisji odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu. Jeden z nich nie zgłosił jakiegokolwiek przywozu produktu objętego dochodzeniem i okazał się użytkownikiem drutu molibdenowego.

               (13)

               Komisja przeprowadziła dochodzenia na miejscu w dwóch siedzibach współpracującego chińskiego producenta eksportującego:

                           —

                           Jinduicheng Molybdenum Co., Ltd., nr 88, Jinye 1st Road, Hi-Tech Industry Developing Zone, Xi’an, Shaanxi Province, ChRL („JDC”),

                           —

                           Jinduicheng GuangMing Co., Ltd., nr 104 Mihe Road, Zhoucun District, Zibo City, ChRL,

                     oraz w siedzibie następującego importera unijnego:

                           —

                           GTV Verschleißschutz GmbH, Vor der Neuwiese 7, D-57629 Luckenbach, Niemcy („GTV”).

               (14)

               Trzem pozostałym importerom nie złożono wizyt, jednak ich odpowiedzi zostały należycie zbadane w trakcie dochodzenia.

         1.6.   Okres objęty dochodzeniem i okres sprawozdawczy

               (15)

               Na okres objęty dochodzeniem wyznaczono okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 września 2012 r. („OD”) w celu zbadania domniemanej zmiany w strukturze handlu. Okres sprawozdawczy („OS”) obejmował okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r. w celu zbadania, czy przywóz odbywa się po cenach poniżej ceny niewyrządzającej szkody ustalonej w ramach dochodzenia, które doprowadziło do wprowadzenia istniejących środków, a także zbadania występowania dumpingu.

         2.   WYNIKI DOCHODZENIA

   2.1.   Uwagi ogólne

               (16)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocenę występowania możliwych praktyk obchodzenia przeprowadzono, poddając kolejno analizie:

                           1)

                           ewentualne zmiany w strukturze handlu między ChRL a Unią;

                           2)

                           wynikanie tej zmiany z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem;

                           3)

                           istnienie dowodów szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła pod względem cen lub ilości produktu objętego dochodzeniem; oraz

                           4)

                           istnienie dowodów występowania dumpingu w odniesieniu do wartości normalnych uprzednio ustalonych dla produktu podobnego, w razie potrzeby zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego.

         2.2.   Nieznaczna modyfikacja i istotne właściwości

               (17)

               W dochodzeniu wykazano, że produktem objętym dochodzeniem jest drut wykonany z molibdenu (od 99,6 % do 99,7 %) i zazwyczaj lantanu („La”) (od 0,25 % do 0,35 %). Wspomniany stop zawiera też inne pierwiastki chemiczne i jest znany pod nazwą „molibdenu z dodatkami” bądź „MoLa” lub „ML”. Zarówno produkt objęty postępowaniem, jak i produkt objęty dochodzeniem obecnie są objęte kodem CN 8102 96 00. Jak wyjaśniono poniżej, w ramach dochodzenia nie stwierdzono żadnej różnicy w procesie produkcji produktu objętego dochodzeniem i produktu objętego postępowaniem poza dodaniem niewielkiej ilości lantanu do czystego molibdenu na etapie mieszania. Ponadto współpracujący producent eksportowy potwierdził, że koszty produkcji produktu objętego dochodzeniem są podobne do kosztów produktu objętego postępowaniem. Z tego faktu wynika, że producent eksportujący nie odnosi żadnej korzyści gospodarczej z produkcji produktu objętego dochodzeniem poza uniknięciem obowiązujących środków. Co więcej, ustalono, że użytkownicy produktu objętego postępowaniem zaczęli korzystać z produktu objętego dochodzeniem po wprowadzeniu środków tymczasowych, co świadczy o tym, iż dla użytkowników nie ma jakiejkolwiek różnicy między produktem objętym postępowaniem a produktem objętym badaniem.

               (18)

               Jak zauważono w motywie 15 rozporządzenia w sprawie tymczasowych ceł antydumpingowych, produkt objęty postępowaniem jest głównie wykorzystywany jako powłoka w ramach wytwarzania części samochodowych (tj. przekładni), części do statków powietrznych lub jako styki elektryczne. Najczęściej przedmiotem wymiany handlowej jest produkt objęty postępowaniem o średnicy 2,31 mm i 3,17 mm, który jest wykorzystywany do natryskiwania płomieniowego lub metalizacji łukowej.

               (19)

               Trzy strony utrzymywały, że produkt objęty dochodzeniem i produkt objęty postępowaniem różnią się pod względem istotnych właściwości. Na wniosek dwóch z nich w kwietniu 2013 r. odbyło się konfrontacyjne przesłuchanie z udziałem GTV, JDC i Plansee, któremu przewodniczył rzecznik praw stron. Jak wyjaśniono szczegółowo poniżej, podczas przesłuchania skoncentrowano się głównie na domniemanych różnicach technicznych między produktem objętym postępowaniem a produktem objętym dochodzeniem oraz na ekonomicznym uzasadnieniu dla przywozu tego drugiego produktu na rynek Unii.

               (20)

               Podczas przesłuchania oraz na piśmie GTV i JDC twierdziły, że produkt objęty dochodzeniem ma inne istotne właściwości fizyczne, które znacznie różnią się od właściwości produktu objętego postępowaniem. Dokładniej, twierdziły one, że w porównaniu z produktem objętym postępowaniem szczególnie ulepszone zostały ciągliwość, mianowicie zdolność materiału do rozciągania wzdłużnego w ograniczonym przekroju bez pęknięcia pod wpływem działania siły rozciągającej, parametry dotyczące wydłużenia oraz właściwości kryjące produktu objętego dochodzeniem.

               (21)

               Na poparcie wspomnianego stwierdzenia dwie strony przedłożyły szereg artykułów i badań, które miały wykazać, że tworzenie stopu molibdenu i lantanu daje produkt o lepszej odporności na pęknięcia kruche i lepsze wydłużenie niż produkt objęty postępowaniem. Wspomniane strony twierdziły również, że informacje opublikowane na stronach internetowych Plansee stanowią dowód na to, że produkt objęty dochodzeniem ma ulepszone właściwości w porównaniu z produktem objętym postępowaniem.

               (22)

               Jeżeli chodzi o charakterystykę produktu, aby ocenić, czy produkt objęty dochodzeniem i produkt objęty postępowaniem różnią się pod względem istotnych właściwości, Plansee zaproponowało zlecenie niezależnemu instytutowi porównania produktu objętego postępowaniem i produktu objętego dochodzeniem.

               (23)

               Po przesłuchaniu powyższy wniosek oceniono na podstawie dowodów zgromadzonych w trakcie dochodzenia, w szczególności zamówień wysłanych przez importerów producentowi eksportującemu, wyjaśnień złożonych przez producenta eksportującego dotyczących jego procesu produkcji, składu chemicznego oraz właściwości dotyczących wydłużenia i rozciągliwości wspominanych w atestach jakości, na podstawie faktur handlowych wystawionych przez producenta eksportującego oraz braku jakichkolwiek informacji handlowych związanych z ulepszonymi właściwościami produktu objętego dochodzeniem w porównaniu z produktem objętym postępowaniem przesłanych jakiemukolwiek klientowi. Wszystkie informacje potwierdziły, że klienci nie prosili o lepsze właściwości; nie zapewniał ich także producent produktu objętego dochodzeniem. Stwierdzono zatem, że opinia eksperta nie jest konieczna. W związku z tym przedmiotowy wniosek został odrzucony.

               (24)

               W przedmiotowej kwestii w ramach dochodzenia potwierdzono, że ulepszone właściwości wymienione w motywie 20 zależą od zawartości lantanu oraz od tego, czy stosuje się zoptymalizowany proces produkcji. Współpracujący producent eksportujący nie wykazał jednak, że wprowadził zoptymalizowany proces produkcji w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem wywożonego do Unii w trakcie OD. Argument został zatem odrzucony jako nieuzasadniony.

               (25)

               Jedna ze stron twierdziła, że produkt objęty dochodzeniem ma ulepszone właściwości kryjące. Strona ta nie przedłożyła jednak wystarczających dowodów na poparcie przedmiotowego stwierdzenia. Argument został zatem odrzucony jako nieuzasadniony.

               (26)

               Dwie strony twierdziły, że produkt objęty dochodzeniem ma zwiększoną odporność na kruche pękanie. Oznacza to, że drut nigdy nie łamie się, kiedy jest rozwijany wewnątrz opryskiwacza. Chociaż jednak wezwano wspomniane strony do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej, nie uczyniły tego. Z braku jakichkolwiek potwierdzających dowodów przedmiotowe stwierdzenie zostało pominięte.

               (27)

               W związku z tym stwierdzono, że produkt objęty dochodzeniem nie ma żadnych odmiennych właściwości w porównaniu z produktem objętym postępowaniem.

               (28)

               Ponadto dowody zgromadzone w trakcie wizyt weryfikacyjnych wskazują, że – jak opisano w motywie 20 – użytkownicy/importerzy, składając swoje zamówienia, nie żądali w szczególności produktu o domniemanych lepszych właściwościach fizycznych. Żaden z nich nie zamawiał konkretnej zawartości lantanu, ale zamawiał przynajmniej 99 % czystego molibdenu. Tylko jeden klient wymagał konkretnych właściwości fizycznych w odniesieniu do parametrów dotyczących wydłużenia i rozciągliwości. W tym przypadku producent eksportujący zbadał przedmiotowe parametry i przedstawił wspomnianemu klientowi atesty jakości. Ponieważ przedmiotowe atesty dostarczano również w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, możliwe było porównanie dwóch produktów pod względem wspomnianych parametrów. W porównaniu wykazano, że wymagania dotyczące wydłużenia i rozciągliwości są identyczne w przypadku obu produktów.

               (29)

               Ponadto w ramach dochodzenia wykazano, że producent eksportujący nie poinformował rynku ani swoich klientów o domniemanej przewadze produktu objętego dochodzeniem nad produktem objętym postępowaniem ani nie wprowadzał do obrotu nieznacznie zmienionych rodzajów drutu MoLa jako nowego lub innego produktu.

               (30)

               Na podstawie patentu zarejestrowanego przez Plansee w styczniu 1996 r. jedna ze stron twierdziła, że produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem to różne produkty. W analizie przedmiotowego stwierdzenia wykazano, że patent nie dotyczy produktu objętego dochodzeniem, ale wykorzystania stopu molibdenu jako przewodu wejściowego dla lamp, lamp elektronowych i podobnych elementów. Ponadto średnice tego rodzaju produktu są mniejsze niż średnice określone w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem. Co więcej, jak zauważono powyżej w motywie 24, domniemane ulepszone właściwości MoLa w stosunku do produktu objętego postępowaniem zależą od stosowania zoptymalizowanego procesu produkcji. Wniosek został zatem odrzucony.

               (31)

               W związku z tym należy stwierdzić, że z punktu widzenia klienta produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem są bardzo podobne.

               (32)

               Jedna ze stron twierdziła, że oferty handlowe publikowane na stronach internetowych Plansee wskazują, że przedsiębiorstwo oferowało produkt objęty dochodzeniem nie tylko w dziedzinie natryskiwania termicznego, lecz także w różnych innych dziedzinach (np. elementów lamp, branżach związanych z cięciem drutu). Plansee stwierdziło jednak, że informacje handlowe opublikowane na jego stronach internetowych wskazują, jakie średnice jest ono w stanie zapewnić. Ponadto w ramach dochodzenia wykazano, że sprzedaż Plansee w odniesieniu do innych dziedzin jest bardzo ograniczona (tj. mniej niż 2 % pod względem ilości w porównaniu ze sprzedażą produktu objętego postępowaniem) oraz że stosuje się zoptymalizowany proces produkcji. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

               (33)

               Jedna ze stron utrzymywała, że gdy Plansee składało skargę, która doprowadziła do wszczęcia pierwotnego dochodzenia, przedsiębiorstwo to produkowało już produkt objęty dochodzeniem, zatem skoro Plansee uważa, iż produkt objęty dochodzeniem i produkt objęty postępowaniem mają takie same istotne właściwości, powinno było uwzględnić je w zakresie objętym pierwotnym dochodzeniem. Jak wyjaśniono powyżej w motywie 32, w ramach dochodzenia potwierdzono jednak, że ten konkretny drut MoLa różni się od produktu objętego dochodzeniem. Średnice produktu zasadniczo nie przekraczają 1 mm i jest on stosowany głównie w przemyśle oświetleniowym. Ponadto, jak zauważono poniżej w tabeli 1, przywóz produktu objętego dochodzeniem rozpoczął się dopiero po wprowadzeniu środków tymczasowych w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. W związku z tym wobec braku przywozu produktu objętego dochodzeniem w trakcie OD w ramach pierwotnego dochodzenia nie było powodów, aby uwzględnić przedmiotowy produkt w zakresie produktu. Argument zostaje zatem odrzucony jako nieuzasadniony.

               (34)

               Jedna ze stron twierdziła, że rozszerzenie zakresu z 99,95 % do 97 % obejmie wszystkie rodzaje stopów molibdenu i w rezultacie przedmiotowe produkty nie będą dostępne na rynku unijnym (tj. na przykład w odniesieniu do rynku przetłaczania). Po pierwsze, wspomniana strona nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie przedmiotowego stwierdzenia. Po drugie, w dochodzeniu wykazano, że w trakcie OD tylko jeden producent eksportujący prowadził wywóz MoLa do Unii i definicja produktu objętego dochodzeniem nie obejmowałaby żadnych innych stopów. Po trzecie, w wyniku dochodzenia stwierdzono, że rynek w Unii w zakresie przetłaczania i sprzedaży stopów molibdenu jest bardzo ograniczony. Ponadto, rozszerzenie środków nie uniemożliwi przywozu produktu objętego dochodzeniem. Argument został zatem odrzucony.

               (35)

               Jeżeli chodzi o kwestię, czy modyfikacja, o której mowa w motywie 19, zmieniła istotne właściwości produktu objętego postępowaniem, w informacjach przedstawionych przez współpracujące strony, analizowanych w motywach 24–34, ujawniono, że produkt objęty dochodzeniem ma takie same podstawowe właściwości fizyczne i zastosowania jak produkt objęty postępowaniem.

               (36)

               W rezultacie ustalono, że nie ma żadnych odpowiednich różnic pod względem właściwości fizycznych między produktem objętym dochodzeniem a produktem objętym postępowaniem. Stwierdzono zatem, że produkt objęty dochodzeniem uznaje się za produkt podobny w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (37)

               W związku z tym należy stwierdzić, że produkt objęty dochodzeniem jest tylko nieznacznie zmieniony w porównaniu z produktem objętym postępowaniem i przywożony bez żadnego innego ekonomicznego uzasadnienia poza obejściem obowiązujących ceł antydumpingowych.

         2.3.   Zmiana struktury handlu

   2.3.1.   Przywóz drutu molibdenowego do Unii

               (38)

               Informacji o towarach przywożonych do Unii nie można uzyskać bezpośrednio z danych Eurostatu, ponieważ kod CN, pod którym zgłaszany jest produkt objęty dochodzeniem, obejmuje również produkty inne niż produkt objęty dochodzeniem. Wobec braku konkretnych statystyk dotyczących przywozu w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem dane Eurostatu dostosowano zatem zgodnie z metodą zaproponowaną we wniosku. W związku z tym wielkość przywozu do Unii produktu objętego dochodzeniem ustalono na podstawie oszacowania konsumpcji w Unii dotyczącej drutów molibdenowych dostosowanej do łącznej produkcji produktu objętego postępowaniem w Unii. Uznano, że wspomniana metoda pozwala na uzyskanie rzetelnych danych dotyczących produktu objętego dochodzeniem.

               (39)

               Jak zauważono w motywie 11, tylko jeden producent eksportujący w ChRL współpracował w trakcie dochodzenia. Na podstawie porównania informacji przedstawionych przez tego producenta eksportującego z dostosowanymi danymi Eurostatu, o których mowa w poprzednim motywie, ustalono jednak, że przedmiotowe przedsiębiorstwo odpowiadało za większość łącznego przywozu produktu objętego dochodzeniem do Unii w trakcie OD, i w związku z tym uznano, iż jest ono reprezentatywne w odniesieniu do łącznego przywozu drutów molibdenowych do Unii.

               (40)

               Jak przedstawiono w poniższej tabeli, przywóz produktu objętego postępowaniem do Unii zatrzymał się całkowicie po wprowadzeniu ostatecznych środków w czerwcu 2010 r. i został natychmiast zastąpiony przywozem produktu objętego dochodzeniem.

                  Tabela 1

                  Kształtowanie się przywozu produktu objętego postępowaniem i produktu objętego dochodzeniem pochodzących z ChRL

                           Przywóz do Unii

                           2008

                           2009

                           1.1.2010 (7)-16.6.2010

                           17.6.2010 (8)-31.12.2010

                           2010

                           2011

                           OS (9)

                           Łączny przywóz – (zaindeksowane tony) (6)

                           100

                           31

                           10

                           17

                           27

                           128

                           99

                           Łączny przywóz (%)

                           100

                           100

                           100

                           100

                           100

                           100

                           100

                           Produkt objęty postępowaniem (%)

                           100

                           100

                           20

                           0

                           7

                           0

                           0

                           Produkt objęty dochodzeniem (%)

                           0

                           0

                           80

                           100

                           93

                           100

                           100

                                          Źródło:

                                       informacje JDC.

               (41)

               W ramach dochodzenia potwierdzono, że strony, które po nałożeniu cła tymczasowego nabywały produkt objęty dochodzeniem, przed wprowadzeniem przedmiotowych środków nabywały produkt objęty postępowaniem. Przedmiotowe strony nabywały 99,8 % łącznej ilości produktu objętego dochodzeniem w trakcie OS.

               (42)

               Dwie zainteresowane strony twierdziły, że już w 2007 r. rozpoczęły projekt mający na celu rozwijanie produktu objętego dochodzeniem w ChRL i w związku z tym wywóz produktu objętego dochodzeniem nie był związany z wprowadzeniem środków wobec produktu objętego postępowaniem. W ramach dochodzenia nie potwierdzono jednak istnienia takiego projektu. W sumie dostarczono jedną wiadomość e-mail, protokół z jednej telekonferencji oraz wywóz próbki produktu objętego dochodzeniem do celów dalszej analizy. Ponadto wspomniany projekt nie skutkował jakąkolwiek sprzedażą produktu objętego dochodzeniem do Unii przed wprowadzeniem środków tymczasowych na produkt objęty postępowaniem, mianowicie w październiku 2010 r. Fakt, że projekt rzekomo rozpoczęto w 2007 r., nie zmienia jednak ustalenia, zgodnie z którym produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem są podobne. Wniosek wysnuty w ramach dochodzenia, zgodnie z którym wywóz produktu objętego dochodzeniem nie miał jakiegokolwiek ekonomicznego uzasadnienia poza faktem wprowadzenia środków na produkt objęty postępowaniem, również pozostaje w mocy.

               (43)

               W ramach dochodzenia wykazano też, że nie miała miejsca żadna sprzedaż produktu objętego dochodzeniem do państw innych niż Unii oraz że w trakcie OD na rynek chiński sprzedawano jedynie bardzo ograniczone ilości, jak przedstawiono w tabeli 2 poniżej.

                  Tabela 2

                  Rynek produktu objętego dochodzeniem

                           2008

                           2009

                           1.1.2010-16.6.2010

                           17.6.2010-31.12.2010

                           2010

                           2011

                           1.10.2011-30.9.2012

                           Łączny obrót (zaindeksowany) (10)

                           100

                           96

                           863

                           1 529

                           2 392

                           11 168

                           8 123

                           Łączny obrót (%)

                           100

                           100

                           100

                           100

                           100

                           100

                           100

                           Sprzedaż krajowa (ChRL) (%)

                           100

                           100

                           5

                           4

                           4,2

                           0,4

                           2

                           Sprzedaż w Unii (%)

                           0

                           0

                           95

                           96

                           95,8

                           99,6

                           98

                           Sprzedaż w innych państwach (%)

                           0

                           0

                           0

                           0

                           0

                           0

                           0

                                          Źródło:

                                       informacje JDC

               (44)

               Na podstawie powyższego przedmiotowy argument zostaje odrzucony.

         2.3.2.   Wniosek dotyczący zmiany w strukturze handlu

               (45)

               Ogólny wzrost wywozu produktu objętego dochodzeniem do Unii z ChRL po wprowadzeniu środków tymczasowych i ostatecznych oraz odpowiadający mu spadek przywozu produktu objętego postępowaniem stanowią zmianę w strukturze handlu między ChRL a Unią.

         2.4.   Charakter praktyki związanej z obchodzeniem środków a brak wystarczającej racjonalnej przyczyny, czy też ekonomicznego uzasadnienia

               (46)

               Art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, zgodnie z którym zmiana w strukturze handlu wynika z praktyki, procesu lub prac niemających wystarczających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia poza nałożonym cłem.

               (47)

               Jak zauważono w motywie 45, stwierdzono, że istnieje zmiana w strukturze handlu.

               (48)

               Jak zauważono w motywach 28 i 29, stwierdzono, że ani producent eksportujący, ani importerzy nie poinformowali rynku bądź swoich klientów o rzekomej przewadze produktu objętego dochodzeniem nad produktem objętym postępowaniem oraz nie wprowadzali do obrotu produktu objętego dochodzeniem jako nowego lub innego produktu.

               (49)

               Ponadto zarówno produkt objęty postępowaniem, jak i produkt objęty dochodzeniem są wykorzystywane głównie jako druty spawalnicze w przemyśle motoryzacyjnym i użytkownicy końcowi obu produktów są ci sami.

               (50)

               Jedna ze stron twierdziła, że produkt objęty dochodzeniem zapewnia znaczne ulepszenia, kiedy stosuje się go jako drut spawalniczy. Przedmiotowe ulepszenia mają wpływ na wydajność procesu powlekania elementów przekładni poprzez ograniczenie do minimum przerywania produkcji z powodu kruchego pęknięcia drutu. W ramach dochodzenia potwierdzono jednak, że przedmiotowa strona nie wprowadzała do obrotu produktu objętego dochodzeniem ani nie informowała swoich klientów o rzekomej innej charakterystyce technicznej bądź o ulepszeniach wprowadzonych w ramach produktu objętego dochodzeniem. Ponadto klienci nie stawiali wyraźnych żądań wprowadzenia ulepszeń. Argument został zatem odrzucony jako nieuzasadniony.

               (51)

               Jedna ze stron twierdziła, że jeden użytkownik zaczął korzystać z produktu objętego dochodzeniem ze względu na wady techniczne produktu objętego postępowaniem. Chociaż jednak wezwano wspomnianą stronę do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej, ale nie uczyniła tego. Z braku jakichkolwiek potwierdzających dowodów przedmiotowe stwierdzenie zostało pominięte.

               (52)

               GTV twierdziło, że MoLa stosowany do powlekania natryskowego daje lepsze rezultaty pod względem mikrotwardości powłoki. Pozwala to uniknąć zużycia na skutek przenoszenia materiału z powierzchni jednego elementu trącego o drugi. Wspomniana strona przedłożyła wyniki badań z niezależnego laboratorium wskazujące, że mikrotwardość można zwiększyć, stosując MoLa. Metodologia zastosowana przez niezależne laboratorium nie gwarantowała jednak wyniku, ponieważ badanie przeprowadzono tylko na jednej serii drutu, natomiast wspomniana strona twierdziła, że dalsza analiza testów powinna obejmować większą liczbę serii. Ponadto nie poddano analizie składu chemicznego badanej próbki, co oznacza, że nie ma gwarancji, iż analizowana seria rzeczywiście stanowiła produkt objęty dochodzeniem. Argument został zatem odrzucony jako nieuzasadniony.

               (53)

               W ramach dochodzenia nie ujawniono żadnej innej racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia w odniesieniu do przywozu produktu objętego dochodzeniem poza unikaniem uiszczania obowiązującego cła.

               (54)

               W związku z tym stwierdzono, że z braku innych wystarczających racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego zmiana w strukturze handlu między ChRL a Unią wynikała z wprowadzenia obowiązujących środków.

         2.5.   Osłabienie skutków naprawczych istniejących ceł w zakresie cen lub ilości produktów podobnych

               (55)

               Aby ocenić, czy przywóz produktu objętego dochodzeniem pod względem ilości i cen osłabiał skutki naprawcze obowiązujących środków, wykorzystano dane przedłożone przez jednego współpracującego producenta eksportującego, jak opisano w motywie 39.

               (56)

               Wzrost przywozu produktu objętego dochodzeniem z ChRL od momentu wprowadzenia środków tymczasowych był znaczący pod względem ilości. Poziom przywozu do Unii z ChRL w trakcie OS odpowiada poziomowi przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL do Unii w 2008 r., zanim wprowadzono środki.

               (57)

               Porównanie poziomu usuwającego szkodę określonego w rozporządzeniu pierwotnym oraz średniej ważonej ceny eksportowej pokazało znaczne zaniżanie cen. W związku z tym stwierdzono, że skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny.

         2.6.   Dowody dumpingu w odniesieniu do normalnych wartości ustalonych wcześniej dla produktu podobnego

               (58)

               Ceny eksportowe produktu objętego dochodzeniem ustalono w oparciu o zweryfikowane informacje przedstawione przez współpracującego producenta eksportującego.

               (59)

               Ustalono, że przedmiotowe ceny eksportowe są niecno niższe w porównaniu z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem ustalonymi wcześniej w ramach pierwotnego dochodzenia. Dwie zainteresowane strony potwierdziły, że między produktem objętym postępowaniem a produktem objętym dochodzeniem nie ma prawie żadnej różnicy pod względem ceny.

               (60)

               W związku z tym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego uznano, że stosowne jest porównanie normalnej wartości ustalonej wcześniej w ramach pierwotnego dochodzenia z ceną eksportową produktu objętego dochodzeniem.

               (61)

               Jak zauważono w motywach 24 i 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, za odpowiednie analogiczne państwo o gospodarce rynkowej uznano Stany Zjednoczone. Przypomina się, że z uwagi na fakt, iż producent z państwa analogicznego sprzedawał jedynie niewielką część produkcji na krajowym rynku amerykańskim, stwierdzono, że wykorzystanie danych dotyczących takiej sprzedaży dla celów określenia lub skonstruowania wartości normalnej byłoby nieodpowiednie. W związku z tym wartość normalną dla ChRL ustalono na podstawie cen eksportowych ze Stanów Zjednoczonych do innych państw trzecich, w tym do Unii.

               (62)

               Jedna ze stron twierdziła, że wartość normalną ustaloną w pierwotnym dochodzeniu należy skorygować, ponieważ cena tlenku molibdenu, która ma decydujące znaczenie dla ustalania ceny zarówno produktu objętego postępowaniem, jak i produktu objętego dochodzeniem, gwałtownie spadła w okresie sprawozdawczym niniejszego dochodzenia. Jak zauważono powyżej w motywie 61, wartość normalną w ramach pierwotnego dochodzenia ustalono na podstawie cen pobieranych za wywóz przez producenta mającego siedzibę w Stanach Zjednoczonych, a nie na podstawie jego kosztów. W związku z tym w przedmiotowym przypadku wszelkie korekty w oparciu o koszty nie wydają się odpowiednie. Z uwagi na fakt, że cena głównego surowca znacząco spadła, tym wyraźniej widać, że w przedmiotowym przypadku w celu ustalenia odpowiedniej wartości normalnej należy zastosować elementy cen.

               (63)

               W związku z tym korektę wartości normalnej ustalono na podstawie kształtowania się cen produktu objętego postępowaniem. Biorąc pod uwagę fakt, że producent ze Stanów Zjednoczonych zaprzestał swojej działalności oraz że nie były dostępne żadne informacje z państwa analogicznego, korektę obliczono na podstawie cen zgłoszonych przez Plansee w ramach pierwotnego dochodzenia oraz w trakcie OS. Spowodowało to korektę w dół o około 20 % w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej w ramach pierwotnego dochodzenia.

               (64)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, dumping obliczono poprzez porównanie skorygowanej średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w pierwotnym dochodzeniu i średnich ważonych cen eksportowych produktu objętego dochodzeniem ustalonych dla OS w ramach niniejszego dochodzenia, wyrażonych jako odsetek ceny netto na granicy Unii przed ocleniem.

               (65)

               Porównanie skorygowanej średniej ważonej wartości normalnej i średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.

         3.   WNIOSKI O ZWOLNIENIE

               (66)

               Jeden producent eksportujący w ChRL złożył wniosek o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i przesłał odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (67)

               W ramach dochodzenia potwierdzono jednak, że wspomniany producent obchodził obowiązujące środki. W związku z tym postanowiono odrzucić wniosek.

         4.   ŚRODKI

               (68)

               W związku z powyższymi ustaleniami stwierdzono, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL obchodzono w drodze przywozu niektórych nieznacznie zmienionych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL.

               (69)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego istniejące środki antydumpingowe wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL powinny zostać rozszerzone na przywóz produktu objętego dochodzeniem.

               (70)

               Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki są stosowane do przywozu towarów od daty nałożenia obowiązku rejestracji, cło antydumpingowe należy pobierać od całego przywozu do Unii drutu molibdenowego zawierającego wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102960030), wprowadzonego do Unii na podstawie rejestracji nałożonej rozporządzeniem wszczynającym.

         5.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (71)

               Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone. Żaden z przedstawionych argumentów nie doprowadził do zmiany ostatecznych ustaleń,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 511/2010 na przywóz drutu molibdenowego zawierającego wagowo przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz do Unii drutu molibdenowego, zawierającego wagowo przynajmniej 97 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102960030).
   Artykuł 2
   Cło pobiera się od przywozu do Unii drutu molibdenowego, zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1236/2012 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1225/2009, zawierającego wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102960030), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.
   Artykuł 3
   Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestać rejestracji przywozu, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1236/2012.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 września 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1247/2009 z dnia 17 grudnia 2009 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 336 z 18.12.2009, s. 16).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 511/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 150 z 16.6.2010, s. 17).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 14/2012 z dnia 9 stycznia 2012 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 511/2010 na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego wysyłanego z Malezji, bez względu na to, czy został zgłoszony jako pochodzący z Malezji, oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu wysyłanego ze Szwajcarii (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 22).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1236/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie wszczęcia dochodzenia dotyczącego możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 511/2010 na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w drodze przywozu niektórych nieznacznie zmienionych rodzajów drutu molibdenowego zawierającego wagowo 97 % lub więcej, ale mniej niż 99,95 % molibdenu, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, i poddające ten przywóz rejestracji (Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 51).

      (6)  Zaindeksowany na podstawie wielkości w kg zgłoszonej przez współpracującego producenta eksportującego. (tj. 2008 r. = 100). Zob. motyw 39. Przywóz = produkt objęty postępowaniem + produkt objęty dochodzeniem.

      (7)  Okres odpowiadający wprowadzeniu środków tymczasowych.

      (8)  Okres odpowiadający wprowadzeniu ostatecznych środków.

      (9)  OS = okres sprawozdawczy od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r.

                  Źródło:

               informacje JDC.

      (10)  Metodologia zgodnie z tą opisaną w odniesieniu do tabeli 1.

                  Źródło:

               informacje JDC


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 872/2013 z dnia 9 września 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Salame Brianza (ChNP)]

text:
               12.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 243/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 872/2013
   z dnia 9 września 2013 r.
   zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Salame Brianza (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2).

               (2)

               Celem wniosku jest zmiana specyfikacji poprzez doprecyzowanie metody produkcji, etykietowania i dostosowań do obowiązujących przepisów dotyczących w szczególności kontroli.

               (3)

               Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 września 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I
      W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” zatwierdza się następujące zmiany:

                  —

                     Metoda produkcji

                  W art. 4 dotyczącym metody produkcji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” wprowadza się zmiany w ust. 2 dotyczącym rozdrabniania. W obowiązującej specyfikacji stanowi się, że kiełbasa o masie nie większej niż 300 gramów jest rozdrabniana w maszynce do mielenia mięsa wyposażonej w siatkę o otworach od 4 do 4,5 mm (drobne mielenie), a kiełbasa o masie większej niż 300 gramów — w maszynce do mielenia mięsa wyposażonej w siatkę o otworach od 7 do 8 mm (grube mielenie), uzależniając tym samym ziarnistość „Salame Brianza” od masy.
                  W praktyce nie istnieje żaden związek między masą kiełbasy a ziarnistością. W zmienionej wersji specyfikacji uznano zatem, że należy usunąć fragment dotyczący tego związku i pozostawić jedynie informację o wymiarach otworów siatki w maszynce do mielenia.
                  W art. 5 dotyczącym dojrzewania tabelę odnoszącą się do minimalnych terminów dojrzewania chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” zaktualizowano na podstawie trzech kryteriów.
                  Po pierwsze, jednostkę okresu dojrzewania, która w obecnie obowiązującej specyfikacji podana jest w tygodniach, zmieniono, tak by w nowej wersji była podana w dniach, co w bardziej precyzyjny i przejrzysty sposób określa wymagany okres.
                  Po drugie, za przydatne uznano – uwzględniając szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu, o których mowa w art. 8 obowiązującej specyfikacji – w odniesieniu do kiełbasy pakowanej próżniowo, w zmodyfikowanej atmosferze lub w folię z tworzywa z mikrootworami, wskazanie również minimalnych, dokładnie określonych okresów dojrzewania, różniących się od okresów stosowanych w przypadku kiełbasy niepakowanej. W nowej tabeli, w odniesieniu do małych kiełbas (w tym przypadku do 55 mm średnicy) okresy dojrzewania produktu zapakowanego są nieco dłuższe niż okresy odnoszące się do kiełbas sprzedawanych w stanie niezapakowanym, co jest uzasadniane tym, że raz zapakowana kiełbasa nie może już być poddana naturalnemu procesowi suszenia.
                  Po trzecie, za przydatne uznano poszerzenie gamy średnic dopuszczalnych dla wprowadzanego na rynek produktu „Salame Brianza” poprzez dodanie większych średnic, wcześniej niestosowanych z powodu ograniczonych rozmiarów dostępnych na rynku jelit. Biorąc pod uwagę, że okres dojrzewania produktu „Salame Brianza”, który obejmuje również suszenie, zmienia się w zależności od średnicy kiełbasy, jest oczywiste, że większa liczba średnic przewidzianych w niniejszej wersji specyfikacji będzie iść w parze z szerszą gamą i dłuższymi okresami dojrzewania.

                  —

                     Etykietowanie

                  W art. 8 specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” umieszczono logo, które w poprzedniej wersji specyfikacji figurowało w załączniku; zresztą logo to nie zostało nigdy opisane ani wykorzystane. Obecne logo nazwy wraz z kodami barw jest zatem dodane w art. 8

                  —

                     Kontrole – dostosowania przepisów

                  Artykuł 7 dotyczący kontroli zaktualizowano w zakresie, w jakim przyznawał grupie odpowiedzialnej za ochronę ChNP uprawnienia, które okazały się niezgodne z prawem w świetle art. 10 i 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1), w których określono, że wzmiankowane kontrole są powierzane osobom trzecim.
                  Na koniec, w art. 1 i art. 8 ust. 1 i 3 zapis „DOC”, stosowany we Włoszech przed przyjęciem rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (2), zastąpiono zapisem „DOP” zgodnie z przepisami wspólnotowymi.

         (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

         (2)  Dz.U. L 208 z 24.7.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK II

         SKONSOLIDOWANY JEDNOLITY DOKUMENT

      Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

      „SALAME BRIANZA”
      NR WE: IT-PDO-0217-0326-21.02.2008

         ChOG ( ) ChNP ( X )

      1.   Nazwa

      „Salame Brianza”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Włochy
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

                  Klasa 1.2.

                  Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

            3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      W chwili wprowadzania do obrotu produkt o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” ma kształt cylindryczny i zwartą, nieelastyczną konsystencję.
      Przekrój jest zwarty i jednolity, z kawałkami tłuszczu pozbawionymi części zjełczałych; w plastrze brak widocznych błon; ma on jednorodne, rubinowe zabarwienie. Produkt „Salame Brianza” ma delikatny, charakterystyczny zapach, zaś jego smak jest bardzo delikatny, lecz nigdy kwaśny.
      Ponadto w chwili wprowadzania do obrotu produkt o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” wykazuje następujące właściwości chemiczne i fizyko-chemiczne:

                  —

                  łączna zawartość białka: co najmniej 23 %,

                  —

                  stosunek kolagen/białko: maksymalnie 0,10,

                  —

                  stosunek woda/białko: maksymalnie 2,00,

                  —

                  stosunek tłuszcz/białko: maksymalnie 1,5,

                  —

                  pH: wyższe lub równe 5,3.

            Na koniec, w odniesieniu do właściwości mikrobiologicznych, produkt wykazuje jednostki tworzące kolonie bakterii mezofilnych > 1×10 na gram, z przewagą bakterii typu lactobacillus i coccus.
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      Produkt o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” jest wytwarzany z mięsa wieprzowego: wyluzowanej i odżyłowanej zgodnie z odpowiednią techniką łopatki, skrawków z rozbioru mięsa i mielenia szynek, boczku (pancetta) i podgardla bez części miękkich, do których dodaje się sól i rozdrobniony lub zmielony pieprz.
      Dozwolone jest również wykorzystanie następujących produktów: wina, cukru lub dekstrozy lub fruktozy bądź laktozy, kultur bakterii wywołujących proces fermentacji, azotanu sodu i azotanu potasu (dawka maksymalna: 195 części na milion), azotynu sodu i azotynu potasu (dawka maksymalna: 95 części na milion), kwasu askorbinowego i jego soli sodowej, śladowych ilości czosnku.
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      W odniesieniu do zastosowania i składu dawek żywnościowych należy przestrzegać szczegółowo określonych zasad. Żywienie świń dzieli się na dwa etapy i opiera się zasadniczo na produktach zbożowych pochodzących z obszaru geograficznego wyznaczonego w pkt 4. Serowarskie produkty uboczne (serwatka, kwaśne mleko i maślanka) są dostarczane przez zakłady serowarskie znajdujące się na wyznaczonym obszarze geograficznym.
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Wytwarzanie produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” (czyszczenie, rozdrabnianie, mieszanie składników, pakowanie do jelit, suszenie, dojrzewanie) musi odbywać się na tradycyjnym obszarze produkcji znajdującym się na terytorium Brianza, wyznaczonym w pkt 4.
      3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      Pakowanie i krojenie w plastry lub porcje produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” musi odbywać się na obszarze produkcji wyznaczonym w pkt 4, pod nadzorem autoryzowanej jednostki kontrolnej w celu zagwarantowania jakości produktu. Produkt „Salame Brianza” jest wrażliwy na działanie czynników zewnętrznych, zwłaszcza na światło i utlenianie pod wpływem powietrza i ciepła. Przygotowanie „Salame Brianza” do krojenia przewiduje obowiązkowo usunięcie jelita, co wiąże się z bezpośrednim wystawieniem na działanie powietrza jadalnej części produktu. Wystawienie produktu na działanie czynników zewnętrznych w warunkach niekontrolowanych zmienia właściwości organoleptyczne „Salame Brianza”. Dlatego też, w celu zachowania oryginalnych właściwości produktu „Salame Brianza”, należy go kroić i pakować natychmiast po okresie dojrzewania w miejscu produkcji.
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      Produkt „Salame Brianza” może być wprowadzany do obrotu luzem, zapakowany próżniowo lub w zmodyfikowanej atmosferze, cały, w porcjach lub w plastrach.
      Nazwa produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” musi być napisana na etykiecie wyraźną, nieścieralną czcionką, zdecydowanie odróżniającą się od wszelkich innych zapisów, a bezpośrednio po niej musi widnieć zapis „Denominazione di Origine Protetta” (chroniona nazwa pochodzenia).
      Obie wyżej wymienione informacje muszą być napisane po włosku.
      Akronim „DOP” (ChNP) może również widnieć w innym miejscu na etykiecie, w tym samym polu widzenia. W przypadku produktów przeznaczonych na rynki międzynarodowe zapis „Denominazione di Origine Protetta” może być przetłumaczony na język kraju przeznaczenia.
      Informacje te są nierozerwalnie związane z logo chronionej nazwy pochodzenia.

      Zabrania się dodawania jakiegokolwiek określenia, które nie jest wyraźnie przewidziane.
      Dopuszcza się jednak stosowanie informacji odnoszących się do nazwisk, nazw firm lub znaków firmowych, pod warunkiem że nie są one przekłamane ani nie wprowadzają konsumentów w błąd. Dopuszcza się również stosowanie ewentualnych nazw gospodarstw prowadzących chów świń wykorzystywanych do produkcji „Salame Brianza”, pod warunkiem że surowiec pochodzi wyłącznie z tych gospodarstw.
      Jeżeli logo jest umieszczone bezpośrednio na etykiecie zakładów produkcyjnych, ilość etykiet, kontrolowana przez autoryzowaną jednostkę kontrolną, musi zgadzać się z ilością surowców przeznaczonych do produkcji „Salame Brianza”.
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Gospodarstwa, w których hoduje się świnie przeznaczone do produkcji „Salame Brianza”, muszą znajdować się na terytorium następujących regionów: Lombardia, Emilia-Romania i Piemont (przedmiotowa ChNP jest objęta odstępstwem na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006).
      Obszar produkcji produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” znajduje się na terytorium Brianza. Na północy jego granicę wyznaczają zbocza góry Ghisallo, na południu – kanał Villoresi, na wschodzie – głębokie koryto rzeki Adda, zaś na zachodzie – droga krajowa Comasina wraz z dwukilometrowym pasem zewnętrznym.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

      Krajobraz obszaru geograficznego, w którym znajdują się gospodarstwa prowadzące chów świń przeznaczonych do produkcji „Salame Brianza”, jest bardzo jednolity, zwłaszcza w całkowicie płaskim regionie Niziny Padańskiej, poprzecinanym rzekami i kanałami oraz bogatym w roślinność, w szczególności kukurydzę i łąki. Klimat charakteryzuje się stosunkowo surową jesienią i zimą, niezwykle wilgotną i mglistą, umiarkowaną i deszczową wiosną oraz latem z dość wysokimi temperaturami i częstymi opadami, przelotnymi i często bardzo obfitymi.
      W tym regionie, na obszarze produkcji produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” – znajdującej się dokładnie na terytorium Brianza – występują na zmianę żyzne niziny i nasłonecznione wzgórza, od północy chronione masywem górskim filtrującym prądy i fronty, z którymi związane są rozmaite zjawiska atmosferyczne, takie jak filtrowanie powietrza, ciepłe wiatry zstępujące, zimne wiatry (gdy prądy pochodzą z północy, a nie z zachodu) oraz mgły.
      5.2.   Specyfika produktu

      Cechy „Salame Brianza” są niepowtarzalne. Po rozcięciu plaster jest jednolity, ma rubinową barwę i zwarty wygląd. Produkt „Salame Brianza” ma delikatny, charakterystyczny zapach i bardzo delikatny, lecz nigdy kwaśny smak.
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwościami produktu (w przypadku ChOG)

      Wymagane cechy produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Salame Brianza” są uzależnione od warunków związanych ze środowiskiem oraz czynnikami przyrodniczymi i ludzkimi.
      Zwłaszcza cechy surowca są typowe dla obszaru geograficznego wyznaczonego w pkt 4 i uwarunkowania te wykorzystuje się w produkcji „Salame Brianza”.
      Cechy i zasoby naturalne tego obszaru umożliwiły znaczny rozwój rolnictwa i chowu, a obecnie obserwujemy płynące z tej zmiany korzyści dla działalności gospodarczej prowadzonej na tym obszarze: ważne ośrodki uprawy kukurydzy oraz liczne przedsiębiorstwa przetwarzające zboża na paszę dla licznych gospodarstw prowadzących chów bydła i nierogacizny.
      O ile jednak obszar ten zawsze był idealnym źródłem zaopatrzenia w surowce (kukurydzę i serwatkę) niezbędne do żywienia świń i ich chowu, prawdą jest też, że właściwości geograficzne i ukształtowanie terenu regionu Brianza stanowią jedne z głównych czynników, które umożliwiły rozwój tak typowej produkcji jak produkcja „Salame Brianza”.
      Łańcuch alpejski, który wytycza od północnego zachodu granicę terytorium Brianza, nadaje całemu regionowi przedgórza cechy klimatyczne: prądy i fronty są filtrowane przez masywy górskie, powodując rozmaite zjawiska atmosferyczne, takie jak filtrowanie powietrza, ciepłe wiatry zstępujące, zimne wiatry (gdy prądy pochodzą z północy, a nie z zachodu) oraz mgły. Wszystkie te warunki stanowią idealne czynniki dla dojrzewania „Salame Brianza” w stopniu, w jakim fermentacja, która rozpoczyna się podczas dojrzewania, jest wynikiem działania mikroflory obecnej w miejscu przetwarzania i dojrzewania produktów, przy czym sama mikroflora zależy od cech związanych ze środowiskiem (temperatura, wilgotność itp.) strefy.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji

      [art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006]
      Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o zatwierdzenie zmiany chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej, seria ogólna, nr 8 z dnia 10 stycznia 2008 r.
      Skonsolidowana wersja specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” jest dostępna:

                  —

                  na następującej stronie internetowej:
                  http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335
                  lub

                  —

                  bezpośrednio na stronie głównej ministerstwa polityki rolnej, żywnościowej i leśnej (www.politicheagricole.it) i po wybraniu „Qualità e sicurezza” [Jakość i bezpieczeństwo] (u góry z prawej strony ekranu), a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” [Specyfikacje objęte kontrolą UE].

         (1)  Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 61/2012 z dnia 24 stycznia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 891/2009 w odniesieniu do zarządzania cukrem wymienionym w koncesji CXL

text:
               25.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 22/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 61/2012
   z dnia 24 stycznia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 891/2009 w odniesieniu do zarządzania cukrem wymienionym w koncesji CXL
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1, art. 148 i 156 w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 7 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (2) stanowi, że w przypadku cukru wymienionego w koncesji CXL o numerach porządkowych 09.4317, 09.4318, 09.4319 i 09.4321 (dla danego kraju) oraz cukru z krajów bałkańskich do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz należy dołączyć oryginał pozwolenia na wywóz.

               (2)

               W przypadku cukru wymienionego w koncesji CXL z numerem porządkowym 09.4320 (dowolne państwo trzecie) przedstawienie pozwolenia na wywóz nie jest wymagane.

               (3)

               Uproszczenie wymogów administracyjnych dostępu do cukru wymienionego w koncesji CXL na przywóz do Unii poprzez zniesienie wymogu przedstawiania pozwolenia na wywóz w przypadku koncesji dla danego kraju pozwala na zwiększenie konkurencji wśród podmiotów gospodarczych i zapewnienie lepszego funkcjonowania rynku. Ponieważ dopuszczenie do swobodnego obrotu będzie nadal uwarunkowane przedstawieniem świadectwa pochodzenia, wspomniane uproszczenie może zostać osiągnięte bez uszczerbku dla możliwości podejmowania niezbędnych działań przez poszczególne państwa członkowskie mających na celu upewnienie się, że transakcje zostały przeprowadzone prawidłowo.

               (4)

               W celu zapewnienia płynnego przejścia do stosowania uproszczonych wymogów administracyjnych należy przewidzieć odroczenie ich stosowania do dnia 1 lutego 2012 r.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 891/2009.

               (6)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W art. 7 rozporządzenia (WE) nr 891/2009 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

      „4.   W przypadku cukru z krajów bałkańskich do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz należy dołączyć oryginał pozwolenia na wywóz sporządzonego zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku II i wydanego przez właściwe organy danego państwa trzeciego. Ilość wymieniona we wnioskach o wydanie pozwolenia na przywóz nie może przekraczać ilości wymienionej w pozwoleniach na wywóz.”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lutego 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 stycznia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 684/2011 z dnia 15 lipca 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               16.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 684/2011
   z dnia 15 lipca 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lipca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  49,0

                  AR

                  19,4

                  EC

                  19,4

                  MK

                  45,6

                  ZZ

                  33,4

                  0707 00 05

                  AR

                  22,0

                  TR

                  105,8

                  ZZ

                  63,9

                  0709 90 70

                  AR

                  24,9

                  TR

                  110,8

                  ZZ

                  67,9

                  0805 50 10

                  AR

                  62,1

                  TR

                  64,0

                  UY

                  68,5

                  ZA

                  71,8

                  ZZ

                  66,6

                  0808 10 80

                  AR

                  91,7

                  BR

                  78,2

                  CA

                  106,0

                  CL

                  91,2

                  CN

                  75,6

                  EC

                  60,7

                  NZ

                  119,1

                  US

                  181,5

                  ZA

                  96,6

                  ZZ

                  100,1

                  0808 20 50

                  AR

                  140,6

                  CL

                  107,9

                  CN

                  46,2

                  NZ

                  118,4

                  ZA

                  103,6

                  ZZ

                  103,3

                  0809 10 00

                  AR

                  75,0

                  TR

                  222,9

                  XS

                  138,6

                  ZZ

                  145,5

                  0809 20 95

                  TR

                  309,1

                  ZZ

                  309,1

                  0809 40 05

                  BA

                  56,1

                  EC

                  75,9

                  ZZ

                  66,0

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.