title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1039 z dnia 23 lipca 2018 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie substancji dioctan miedzi(II), monohydrat; dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II); dihydrat chlorku miedzi(II); tlenek miedzi(II); pentahydrat siarczanu miedzi(II); chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat; chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi; glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci stałej) oraz glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej) jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1334/2003, (WE) nr 479/2006 i (UE) nr 349/2010 oraz rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  24.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 186/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1039
         z dnia 23 lipca 2018 r.
         dotyczące zezwolenia na stosowanie substancji dioctan miedzi(II), monohydrat; dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II); dihydrat chlorku miedzi(II); tlenek miedzi(II); pentahydrat siarczanu miedzi(II); chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat; chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi; glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci stałej) oraz glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej) jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1334/2003, (WE) nr 479/2006 i (UE) nr 349/2010 oraz rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. W art. 10 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

                     (2)

                     Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1334/2003 (3) i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 479/2006 (4) zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG związki miedzi: octan miedzi, monohydrat; podstawowy węglan miedzi, monohydrat; chlorek miedzi, dihydrat; tlenek miedzi; siarczan miedzi, pentahydrat; chelat miedzi z aminokwasami, hydrat oraz chelat miedziowy wodzianu glicyny zostały dopuszczone bez ograniczeń czasowych jako dodatki paszowe dla wszystkich gatunków zwierząt. Substancje te zostały następnie wpisane do rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wnioski o ponowną ocenę substancji octan miedzi, monohydrat; podstawowy węglan miedzi, monohydrat; chlorek miedzi, dihydrat; tlenek miedzi; siarczan miedzi, pentahydrat; chelat miedzi z aminokwasami, hydrat oraz chelat miedziowy wodzianu glicyny jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt. Wnioskodawcy wystąpili o sklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki dietetyczne”. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                     (4)

                     Ze względów naukowych Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opiniach z dnia 14 listopada 2012 r. (5), 31 stycznia 2013 r. (6) i 11 marca 2015 r. (7) zalecił zastąpienie słowa „miedziowy” wyrażeniem „miedzi(II)”, czego celem było uniknięcie potencjalnych nieporozumień. Z uwagi na właściwości chemiczne Urząd zalecił również rozdzielenie chelatu miedzi(II) z aminokwasami na następujące dwie grupy: chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat oraz chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi.

                     (5)

                     Urząd stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania dioctan miedzi(II), monohydrat; dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II); dihydrat chlorku miedzi(II); tlenek miedzi(II); pentahydrat siarczanu miedzi(II); chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat; chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi; glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci stałej) oraz glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej) („przedmiotowe substancje”) nie mają negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Biorąc pod uwagę właściwości drażniące dla skóry, oczu i dróg oddechowych, należy stosować odpowiednie środki ochronne w odniesieniu do obchodzenia się z przedmiotowymi dodatkami oraz zawierającymi je premiksami, tak aby uniknąć problemów dotyczących bezpieczeństwa użytkowników.

                     (6)

                     W odniesieniu do zawartości niklu w dodatkach, w szczególności w pentahydracie siarczanu miedzi(II), niektóre partie dodatku mogą być objęte wymaganiami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8). Podmiot działający na rynku pasz wprowadzający takie dodatki do obrotu powinien spełniać odpowiednie wymagania. Urząd stwierdził ponadto, że „przedmiotowe substancje” wykazują skuteczność w zaspokajaniu zapotrzebowania zwierząt na miedź. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdania dotyczące metody analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

                     (7)

                     Ocena przedmiotowych substancji dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. Urząd ma jednak obawy w odniesieniu do ścisłego przestrzegania ilości maksymalnej miedzi podawanej zwierzętom, w przypadkach gdy miedź dodawana jest do wody do pojenia. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie przedmiotowych substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia, oraz zakazać ich stosowania w wodzie do pojenia.

                     (8)

                     W odniesieniu do potencjalnego wpływu na środowisko zwrócono się do Urzędu o wydanie opinii naukowej, której celem miała być zmiana obowiązującej obecnie, najwyższej dopuszczonej zawartości miedzi w mieszankach paszowych pełnoporcjowych. W opinii z dnia 13 lipca 2016 r. (9) Urząd zalecił zmianę najwyższej dopuszczonej zawartości miedzi w mieszankach paszowych pełnoporcjowych dla różnych gatunków docelowych. Te nowe poziomy powinny zostać przyjęte. Zalecanego, drastycznego obniżenia do 25 mg/kg w odniesieniu do prosiąt bezpośrednio po odsadzeniu nie należy jednak wprowadzać jednoetapowo, aby uniknąć ryzyka niezaspokojenia potrzeb fizjologicznych zwierząt – szczególnie w tym wrażliwym okresie – oraz aby uniknąć innych negatywnych skutków dla zdrowia prosiąt. Mając na celu dalszą redukcję, przy przeprowadzaniu następnego przeglądu najwyższej zawartości w celu osiągnięcia maksymalnego poziomu 25 mg/kg w odniesieniu do prosiąt bezpośrednio po odsadzeniu należy zachęcać podmioty działające na rynku pasz oraz instytucje badawcze do gromadzenia nowych danych naukowych dotyczących wpływu poziomów zaleconych przez Urząd na zdrowie i dobrostan prosiąt oraz do szybkiego zbadania stosowania i skuteczności alternatyw dla suplementacji miedzią, o czym wspominał Urząd.

                     (9)

                     W wyniku udzielenia nowych zezwoleń na stosowanie substancji octan miedzi, monohydrat; podstawowy węglan miedzi, monohydrat; chlorek miedzi, dihydrat; tlenek miedzi; siarczan miedzi, pentahydrat; chelat miedzi z aminokwasami, hydrat oraz chelat miedziowy wodzianu glicyny należy w całości skreślić pozycje dotyczące tych substancji w rozporządzeniach (WE) nr 1334/2003 i (WE) nr 479/2006. Zezwolenie dla kompleksu miedzi i siarczanu lizyny wygasło w dniu 31 marca 2004 r. Ze względu na pewność prawa należy skreślić wpis dotyczący tej substancji w rozporządzeniu (WE) nr 1334/2003.

                     (10)

                     Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 349/2010 (10) oraz rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) nr 269/2012 (11), (UE) nr 1230/2014 (12) i (UE) 2016/2261 (13) dopuszczono stosowanie kilku związków miedzi jako dietetycznych dodatków paszowych. W celu uwzględnienia wniosków Urzędu zawartych w opinii z dnia 13 lipca 2016 r., które stanowiły również podstawę naukową przepisów dotyczących całkowitej zawartości miedzi w mieszankach paszowych w odniesieniu do dodatków dopuszczonych niniejszym rozporządzeniem i które odnoszą się głównie do skutków środowiskowych wzbogacania paszy w miedź, należy dostosować maksymalną zawartość miedzi określoną w rozporządzeniu (UE) nr 349/2010 i rozporządzeniach wykonawczych (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261 do przepisów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zawartości miedzi w mieszankach paszowych. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 349/2010 oraz rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261.

                     (11)

                     Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie octanu miedzi, monohydratu; podstawowego węglanu miedzi, monohydratu; chlorku miedzi, dihydratu; tlenku miedzi; siarczanu miedzi, pentahydratu; chelatu miedzi z aminokwasami, hydratu i chelatu miedziowego wodzianu glicyny oraz związków miedzi dopuszczonych rozporządzeniem (UE) nr 349/2010 i rozporządzeniami wykonawczymi (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

                     (12)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zezwolenie
            Substancje wyszczególnione w załączniku, należące do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych”, zostają dopuszczone jako dodatki paszowe stosowane w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

            Artykuł 2
            Szczególne warunki stosowania
            Substancji, na stosowanie których udzielono zezwolenia, wyszczególnionych w załączniku jako dodatki należące do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych” nie stosuje się w wodzie do pojenia.

            Artykuł 3
            Zmiana w rozporządzeniu (WE) nr 1334/2003
            W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1334/2003 skreśla się następujące dodatki w pozycji E4 w odniesieniu do pierwiastka miedź-Cu: „Octan miedzi, monohydrat”, „Podstawowy węglan miedzi, monohydrat”, „Chlorek miedzi, dihydrat”, „Tlenek miedzi”, „Siarczan miedzi, pentahydrat”, „Kompleks miedzi i siarczanu lizyny” oraz „Chelat miedzi z aminokwasami, hydrat”.

            Artykuł 4
            Zmiana w rozporządzeniu (WE) nr 479/2006
            W załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 479/2006 skreśla się pozycję E4 dotyczącą dodatku „Chelat miedziowy wodzianu glicyny”.

            Artykuł 5
            Zmiana w rozporządzeniu (UE) nr 349/2010
            W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 349/2010 w wierszu 3b4.10 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:
            „Bydło:

                        —

                        bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                        —

                        pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                  Owce: 15 (łącznie).
            Kozy: 35 (łącznie).
            Prosięta:

                        —

                        ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

                        —

                        od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                  Skorupiaki: 50 (łącznie).
            Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

            Artykuł 6
            Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 269/2012
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 269/2012 w wierszu 3b409 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:
            „Bydło:

                        —

                        bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                        —

                        pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                  Owce: 15 (łącznie).
            Kozy: 35 (łącznie).
            Prosięta:

                        —

                        ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

                        —

                        od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                  Skorupiaki: 50 (łącznie).
            Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

            Artykuł 7
            Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1230/2014
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1230/2014 w wierszu 3b411 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:
            „Bydło:

                        —

                        bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                        —

                        pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                  Owce: 15 (łącznie).
            Kozy: 35 (łącznie).
            Prosięta:

                        —

                        ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

                        —

                        od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                  Skorupiaki: 50 (łącznie).
            Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

            Artykuł 8
            Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2016/2261
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2261 w wierszu 3b412 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:
            „Bydło:

                        —

                        bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                        —

                        pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                  Owce: 15 (łącznie).
            Kozy: 35 (łącznie).
            Prosięta:

                        —

                        ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

                        —

                        od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                  Skorupiaki: 50 (łącznie).
            Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

            Artykuł 9
            Środki przejściowe

               1.   Substancje „octan miedzi, monohydrat”, „podstawowy węglan miedzi, monohydrat”, „chlorek miedzi, dihydrat”, „tlenek miedzi”, „siarczan miedzi, pentahydrat”, „chelat miedzi z aminokwasami, hydrat” oraz „chelat miedziowy wodzianu glicyny” dopuszczone rozporządzeniem (WE) nr 1334/2003 i rozporządzeniem (WE) nr 479/2006 oraz związki miedzi dopuszczone rozporządzeniem (UE) nr 349/2010 oraz rozporządzeniami wykonawczymi (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261 oraz premiksy zawierające te substancje, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 lutego 2019 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 sierpnia 2018 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.

               2.   Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające substancje, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 sierpnia 2019 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 sierpnia 2018 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

               3.   Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające substancje, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 sierpnia 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 sierpnia 2018 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których ani z których nie pozyskuje się żywności.

            Artykuł 10
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

            (2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych (Dz.U. L 187 z 26.7.2003, s. 11).

            (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 479/2006 z dnia 23 marca 2006 r. dotyczące dopuszczenia niektórych dodatków należących do grupy związków pierwiastków śladowych (Dz.U. L 86 z 24.3.2006, s. 4).

            (5)  Dziennik EFSA 2012; 10(12):2969.

            (6)  Dziennik EFSA 2013; 11(2):3107.

            (7)  Dziennik EFSA 2015; 13(4):4057.

            (8)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

            (9)  Dziennik EFSA 2016; 14(8):4563.

            (10)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 349/2010 z dnia 23 kwietnia 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu miedzi z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 104 z 24.4.2010, s. 31).

            (11)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 269/2012 z dnia 26 marca 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie trihydroksychlorku dimiedzi jako dodatku paszowego w żywieniu wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 89 z 27.3.2012, s. 3).

            (12)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1230/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie bilizynianu miedzi jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 18).

            (13)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2261 z dnia 15 grudnia 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie tlenku miedzi(I) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 342 z 16.12.2016, s. 18).

            ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Nazwa posiadacza zezwolenia

                        Dodatek

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Pozostałe przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        Zawartość pierwiastka (Cu) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych

                        3b401

                        —

                        Dioctan miedzi(II), monohydrat

                           Skład dodatku

                        Dioctan miedzi(II), monohydrat jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 31 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: Cu(CH3COO)2 · H2O
                        Numer CAS: 6046-93-1

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do identyfikacji dioctanu miedzi(II), monohydratu w dodatku paszowym:

                                    —

                                    Farmakopea Europejska, monografie 2146 i 20301

                              Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

                                    —

                                    dyfraktometria rentgenowska

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Określenie zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (2), załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b402

                        —

                        Dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II)

                           Skład dodatku

                        Dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 52 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: CuCO3 · Cu(OH)2 · H2O
                        Numer CAS: 100742-53-8

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do identyfikacji węglanu w dodatku paszowym:

                                    —

                                    Farmakopea Europejska, monografia 20301

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b403

                        —

                        Dihydrat chlorku miedzi(II)

                           Skład dodatku

                        Dihydrat chlorku miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 36 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: CuCl2 · 2H2O
                        Numer CAS: 10125-13-0

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do identyfikacji chlorku w dodatku paszowym:

                                    —

                                    Farmakopea Europejska, monografia 20301

                              Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

                                    —

                                    dyfraktometria rentgenowska

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b404

                        —

                        Tlenek miedzi(II)

                           Skład dodatku

                        Tlenek miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 77 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: CuO
                        Numer CAS: 1317-38-0

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

                                    —

                                    dyfraktometria rentgenowska

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b405

                        —

                        Pentahydrat siarczanu miedzi(II)

                           Skład dodatku

                        Pentahydrat siarczanu miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej minimum 24 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: CuSO4 · 5H2O
                        Numer CAS: 7758-99-8

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do identyfikacji pentahydratu siarczanu miedzi(II) w dodatku paszowym:

                                    —

                                    Farmakopea Europejska, monografie 0894 i 20301

                              Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

                                    —

                                    Dyfraktometria rentgenowska

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Pentahydrat siarczanu miedzi(II) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

                                    2.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    3.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    4.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b406

                        —

                        Chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat

                           Skład dodatku

                        Kompleks aminokwasowy miedzi(II), w którym miedź i aminokwasy uzyskane z białka sojowego są chelatowane poprzez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 10 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: Cu(x)1–3 · nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z hydrolizatu białka sojowego.
                        Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500  Da

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym:

                                    —

                                    metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

                                    2.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    3.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    4.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b407

                        —

                        Chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi

                           Skład dodatku

                        Chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi, w postaci proszku o minimalnej zawartości miedzi 10 % i w którym przynajmniej 50 % miedzi jest schelatowane

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: Cu(x)1–3 · nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z hydrolizatu białka sojowego.

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do oznaczania ilościowego zawartości hydrolizatów białkowych w dodatku paszowym:

                                    —

                                    metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

                              Do celów weryfikacji jakościowej chelatacji miedzi w dodatku paszowym:

                                    —

                                    spektroskopia absorpcyjna w podczerwieni (FTIR), a następnie metody regresji wielowymiarowej

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b413

                        —

                        Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci stałej)

                           Skład dodatku

                        Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat w postaci proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 15 % i wilgotności maksymalnie 13 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: Cu(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym:

                                    —

                                    metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        —

                        —

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

                        13 sierpnia 2028 r.

                        3b414

                        —

                        Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej)

                           Skład dodatku

                        Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat w postaci płynu o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 6 %

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Wzór chemiczny: Cu(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym:

                                    —

                                    metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                              Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                                    —

                                    atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

                                    —

                                    atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

                        Bydło:

                                    —

                                    bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

                                    —

                                    pozostałe bydło: 30 (łącznie).

                              Owce: 15 (łącznie).
                        Kozy: 35 (łącznie).
                        Prosięta:

                                    —

                                    ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

                                    —

                                    od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

                              Skorupiaki: 50 (łącznie).
                        Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

                                    1.

                                    Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

                                    2.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    3.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                                    4.

                                    Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

                                                —

                                                W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

                                                —

                                                W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

                                                   „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki.”

                        13 sierpnia 2028 r.

               (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

               (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz (Dz.U. L 54 z 26.2.2009, s. 1).