title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 191/2014 z dnia 24 lutego 2014 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych dwutlenków manganu pochodzących z Republiki Południowej Afryki w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009

text:
               28.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/7

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 191/2014
   z dnia 24 lutego 2014 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych dwutlenków manganu pochodzących z Republiki Południowej Afryki w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W wyniku dochodzenia antydumpingowego („dochodzenie pierwotne”) Rada nałożyła, rozporządzeniem Rady (WE) nr 221/2008 (2), ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 17,1 % na przywóz elektrolitycznych dwutlenków manganu („EDM”) (tj. dwutlenków manganu wytwarzanych w procesie elektrolitycznym), niepoddanych obróbce cieplnej po zakończeniu procesu elektrolitycznego, objętych obecnie kodem CN ex 2820 10 00, pochodzących z Republiki Południowej Afryki („RPA”) („obowiązujące środki antydumpingowe”).

         2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

               (2)

               W następstwie opublikowania zawiadomienia (3) o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 11 grudnia 2012 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwa Cegasa Internacional SA i Tosoh Hellas A.I.C. („wnioskodawcy”), jedynych producentów unijnych EDM.

               (3)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem obowiązujących środków antydumpingowych istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkodliwego dla przemysłu unijnego dumpingu.

         3.   Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia i ogłosiła w dniu 12 marca 2013 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

         4.   Dochodzenie

   4.1.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

               (5)

               Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

         4.2.   Strony zainteresowane dochodzeniem

               (6)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawców, producentów eksportujących w RPA, importerów, zainteresowanych użytkowników w Unii oraz ich stowarzyszenia, a także przedstawicieli państwa wywozu, którego dotyczy postępowanie, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.

               (7)

               Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (8)

               W związku z ograniczoną liczbą zainteresowanych stron, które się zgłosiły, nie było konieczne przeprowadzenie kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron.

               (9)

               Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od producenta eksportującego z RPA, dwóch producentów unijnych i dwóch użytkowników należących do tej samej grupy powiązanych przedsiębiorstw.

               (10)

               Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

                           a)

                              producenci unijni:

                                       —

                                       Cegasa Internacional SA („Cegasa”)

                                       —

                                       Tosoh Hellas A.I.C („THA”)

                           b)

                              producenci eksportujący z RPA:

                                       —

                                       Delta E.M.D. (Pty) Ltd

                           c)

                              użytkownicy

                                       —

                                       Panasonic Energy Belgium NV

               (11)

               W dniu 29 października 2013 r. Komisja ujawniła wszystkim zainteresowanym stronom podstawowe fakty i informacje, na podstawie których zamierza złożyć wniosek o utrzymanie w mocy środków antydumpingowych. Stronom ponownie zapewniono możliwość zgłaszania uwag, a tym, które wnioskowały o to, przyznano możliwość przesłuchania w obecności rzecznika praw stron. Komisja uwzględniła uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony, a jej odpowiedzi są przedstawione poniżej.

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY

               (12)

               Produkt objęty niniejszym przeglądem jest taki sam jak produkt określony w rozporządzeniu (WE) nr 221/2008, a mianowicie elektrolityczne dwutlenki manganu (tj. dwutlenki manganu wytwarzane w procesie elektrolitycznym), niepoddane obróbce cieplnej po zakończeniu procesu elektrolitycznego („produkt objęty przeglądem” lub „EDM”), pochodzące z Republiki Południowej Afryki, obecnie objęte kodem CN ex 2820 10 00. Klasyfikacja obejmuje dwa główne typy, EDM do baterii węglowo-cynkowych i EDM do baterii alkalicznych.

               (13)

               Dochodzenie przeglądowe potwierdziło podobnie jak dochodzenie pierwotne, że produkt objęty przeglądem przywożony na rynek unijny i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących na swoim rynku krajowym, a także produkty wytwarzane i sprzedawane w Unii przez przemysł unijny („produkt podobny”), mają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastosowania. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

   1.   Uwagi wstępne

               (14)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do ponownego wystąpienia dumpingu.

         2.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

               (15)

               Przywóz do Unii z RPA zmniejszył się po nałożeniu środków niemal do zera, w latach 2010 i 2011 oraz w ODP odnotowano jedynie niewielką ilość. Aby ocenić, czy jedyny znany producent eksportujący Delta EMD (Pty) Ltd. („Delta”) praktykował w ODP wywóz do Unii po cenach dumpingowych, Komisja przesłała do przedsiębiorstwa Delta kwestionariusz. Komisja otrzymała odpowiedź zawierającą dane dotyczące sprzedaży krajowej, wywozu do Unii i wywozu do innych miejsc przeznaczenia. Udzielona odpowiedź została zweryfikowana zgodnie z poniższym wyszczególnieniem.

         2.1.   Wartość normalna

               (16)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, zbadano sprzedaż krajową przedsiębiorstwa Delta, aby sprawdzić, czy całkowita wielkość jego sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii.

               (17)

               O ile sprzedaż krajowa produktu objętego przeglądem na rynek krajowy była reprezentatywna, sprzedaż w zwykłym obrocie handlowym nie miała miejsca, ponieważ sprzedaż krajowa EDM przedsiębiorstwa Delta była nierentowna. Wartość normalna została zatem skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

               (18)

               Dokonano tego w oparciu o faktyczne koszty produkcji EDM, do których zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego dodano rozsądną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (SG&A) oraz kwotę zysku.

               (19)

               SG&A zostały obliczone zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ przedsiębiorstwo Delta nie prowadziło sprzedaży w zwykłym obrocie handlowym i ponieważ zarówno art. 2 ust. 6 lit. a), jak i art. 2 ust. 6 lit. b) tego rozporządzenia nie miały zastosowania ze względu na brak innych eksporterów lub producentów objętych dochodzeniem, a przedsiębiorstwo Delta nie prowadzi żadnej innej sprzedaży produktów należących do tej samej ogólnej kategorii. Zastosowanie SG&A z dochodzenia pierwotnego, w wyniku którego otrzymano wartość procentową niemalże taką samą jak faktyczna kwota SG&A, uznano zatem za rozsądną metodę.

               (20)

               Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo Delta zwróciło się do Komisji z wnioskiem o obliczenie konstruowanej wartości normalnej przez wyrażenie obliczonych powyżej SG&A jako odsetka kosztów produkcji zamiast odsetka obrotu. W związku z tym, że cała sprzedaż krajowa była nierentowna, zastosowanie obrotu spowodowałoby zawyżenie kosztów SG&A. Komisja przychyliła się do wniosku przedsiębiorstwa Delta i przy konstruowaniu normalnej wartości dodała SG&A jako odsetek kosztów produkcji za kg z dochodzenia przeglądowego.

               (21)

               Zysk został obliczony przy wykorzystaniu tej samej metody, co w pierwotnym dochodzeniu, tj. na podstawie stóp procentowych dla pożyczek długoterminowych w RPA w ODP, zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Delta nie sprzedaje innych produktów na rynku krajowym i nie ma w RPA innych znanych producentów EDM ani innych producentów produktów należących do tej samej ogólnej kategorii, od których można by uzyskać dane dotyczące zysku.

               (22)

               Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny zwrócił się do Komisji z wnioskiem o wykorzystanie sprzedaży do USA w celu ustalenia wartości normalnej, ponieważ pełni ona funkcję sprzedaży na rynku krajowym, zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

               (23)

               Wniosek ten został odrzucony, ponieważ wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przy zastosowaniu tej samej metody co w dochodzeniu pierwotnym, a zatem zgodnie z art. 11 ust. 9 tego rozporządzenia.

         2.2.   Cena eksportowa

               (24)

               Bardzo niewielką ilość EDM wywiezioną do Unii w ODP sprzedano bezpośrednio niepowiązanemu importerowi w Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, jako cenę eksportową przyjęto cenę zapłaconą przedsiębiorstwu Delta przez importera.

         2.3.   Porównanie

               (25)

               Dokonano porównania między ceną eksportową a skonstruowaną wartością normalną poprzez uwzględnienie wnioskowanych i zweryfikowanych dostosowań dokonanych zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów kredytu i opłaty manipulacyjnej po stronie wywozu. Wartość normalna została skonstruowana na podstawie ceny ex-works poprzez wyeliminowanie frachtów i kosztów kredytu. Nie wyeliminowano kosztów opakowania i pomocy technicznej, ponieważ te zostały już uwzględnione w kosztach produkcji, a zatem włączone zarówno do ceny eksportowej, jak i konstruowanej wartości normalnej.

         2.4.   Margines dumpingu

               (26)

               Stwierdzono, że sprzedaż EDM prowadzona przez przedsiębiorstwo Delta do Unii w ODP nie była prowadzona po cenach dumpingowych. Przedmiotowa ilość produktu była jednakże wyjątkowo mała, a zatem przy określaniu prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków nie można w pełni polegać na tym ustaleniu.

         3.   Dowody wskazujące na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu

               (27)

               W związku z tym, że nie można wyciągnąć żadnych wniosków ze sprzedaży do Unii w ODP, Komisja zbadała, czy istnieje dowód wskazujący na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. W tym badaniu poddano analizie następujące czynniki: cenę eksportową z RPA do innych miejsc przeznaczenia, moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w RPA, a także atrakcyjność rynku unijnego oraz innych rynków.

         3.1.   Wywóz z RPA do innych miejsc przeznaczenia

               (28)

               Przedsiębiorstwo Delta produkuje zarówno EDM do baterii alkalicznych, jak i EDM do baterii węglowo-cynkowych i mając na uwadze, że w Unii jest rynek na EDM do baterii alkalicznych a także (w mniejszym stopniu) na EDM do baterii węglowo-cynkowych, Komisja zbadała cenę eksportową obu typów EDM do państw trzecich w ODP. Sprzedaż tę porównano z wartością normalną, skonstruowaną tak jak obliczono powyżej, uwzględniając różnice, które mają wpływ na porównywalność cen.

               (29)

               Sprzedaż EDM do baterii alkalicznych do Stanów Zjednoczonych, które są najważniejszym rynkiem eksportowym przedsiębiorstwa Delta, stanowiła około dwóch trzecich całkowitego wywozu przedsiębiorstwa Delta w ODP i nie odbywała się po cenach dumpingowych. Stwierdzono jednak, że sprzedaż EDM do baterii alkalicznych kierowana do innych miejsc przeznaczenia (takich jak Tajlandia, Korea, Chiny i Brazylia) prowadzona w mniejszych ilościach, odbywała się po cenach dumpingowych przy marginesie dumpingu od 2 % do 21 %. Dodatkowo w odniesieniu do sprzedaży eksportowej EDM do baterii węglowo-cynkowych do innych miejsc przeznaczenia prowadzonej głównie po niskich cenach i w małych ilościach, marginesy dumpingu były wyższe i wynosiły od 13 % do 66 %.

               (30)

               Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny stwierdził, że Komisja powinna zignorować sprzedaż do USA w ODP, ponieważ ceny na ten rynek nie były odpowiednim wyznacznikiem prawdopodobnych poziomów ceny sprzedaży na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków.

               (31)

               Z drugiej strony przedsiębiorstwo Delta po ujawnieniu ustaleń zwróciło się do Komisji z wnioskiem o zwrócenie szczególnej uwagi na sprzedaż do USA, która stanowi zdecydowaną większość wywozu jego EDM do baterii alkalicznych i jest najbardziej porównywalnym rynkiem do rynku unijnego.

               (32)

               Komisja przeanalizowała całą sprzedaż eksportową do wszystkich miejsc przeznaczania, obliczyła średnią ważoną ceny eksportowej wywozu przedsiębiorstwa Delta do wszystkich pozostałych miejsc przeznaczenia poza UE, ale również bardzo szczegółowo zbadała ceny eksportowe do poszczególnych państw trzecich. Podczas analizy prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu uznano, że istotna jest cała sprzedaż eksportowa, w szczególności ze względu na znaczne różnice między cenami, odnotowane na różnych rynkach eksportowych.

               (33)

               Rynek USA posiada swoje szczególne cechy charakterystyczne, co pozwala przedsiębiorstwu Delta na stosowanie cen znacznie wyższych, niż gdziekolwiek indziej. W USA popyt znacznie przewyższa podaż krajową. Dodatkowo istnieją wysokie bariery wejścia dla dużej liczby potencjalnych konkurentów ze względu na obowiązujące wysokie cła antydumpingowe na przywóz z Chin i Australii.

               (34)

               W tych okolicznościach nie ma powodu, dla którego Komisja powinna opierać swoje wnioski tylko na średniej cenie eksportowej lub tylko badać sprzedaż eksportową do jednego państwa, zamiast poddać analizie całą sprzedaż eksportową do wszystkich miejsc przeznaczania.

               (35)

               Polityka cenowa przedsiębiorstwa Delta wobec rynków eksportowych innych, niż rynek unijny pokazuje, że chociaż sprzedaż eksportowa na jego najważniejszy rynek (USA) nie odbywała się po cenach dumpingowych, sprzedaż do innych miejsc przeznaczenia miała charakter dumpingowy. Do oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków potrzebne są zatem dodatkowe wskaźniki określone poniżej.

         3.2.   Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w RPA

               (36)

               Przedsiębiorstwo Delta posiada wolne moce produkcyjne do produkcji EDM, które w przypadku wygaśnięcia środków mogłyby umożliwić mu wznowienie wywozu do Unii w znaczących ilościach. Przedsiębiorstwo Delta oszacowało, a Komisja potwierdziła, że te wolne moce produkcyjne wynoszą od 4 000 do 6 000 ton rocznie. Obliczenia te uwzględniają niedobory energii elektrycznej, które są częste w RPA, i ilości odpadów. Ze względu na trudności związane z utrzymaniem poziomów jakości w ręcznie obsługiwanym zakładzie Komisja ostrożnie szacuje, że produkcja EDM do baterii alkalicznych wynosiłaby od 2 000 do 3 000 ton rocznie, natomiast pozostała część produkcji to EDM do baterii węglowo-cynkowych. Obie klasy nadawałyby się na rynek unijny. O ile część EDM do baterii węglowo-cynkowych mogłaby zostać przyjęta przez inne rynki państw trzecich, brak jest przesłanek świadczących o tym, że inne rynki państw trzecich lub rynek krajowy mogłyby przyjąć znaczącą wolną ilość EDM do baterii alkalicznych wynikającą z wolnych mocy produkcyjnych.

               (37)

               Przedsiębiorstwo Delta poinformowało w trakcie kontroli, że jest ono od dłuższego czasu dla swoich klientów na rynku amerykańskim „dostawcą uzupełniającym”, wypełniającym lukę powstającą, gdy produkcja krajowa nie jest wystarczająca. Wywóz przedsiębiorstwa Delta do USA utrzymywał się w ciągu ostatnich czterech lat na stabilnym poziomie, co sugeruje, że przedsiębiorstwo to nie miało możliwości zwiększenia swojej sprzedaży do USA. Gdyby istniała możliwość zwiększenia wywozu do USA, przedsiębiorstwo Delta już by to uczyniło, aby skorzystać z wyższych cen, które obowiązują na rynku amerykańskim, jak również ze zwiększonych korzyści skali wynikających z produkcji większych ilości.

               (38)

               Sprzedaż przedsiębiorstwa Delta na rynku azjatyckim była bardziej skoncentrowana na EDM do baterii węglowo-cynkowych. Sprzedaż przedsiębiorstwa Delta do Azji stanowi 50 % jego całej sprzedaży EDM do baterii węglowo-cynkowych. Chiny posiadają krajowych producentów EDM i wywóz przedsiębiorstwa Delta do Chin w OD ograniczał się do bardzo małej ilości EDM do baterii alkalicznych. Jako że wywóz EDM do Japonii jest obecnie przedmiotem środków antydumpingowych oraz zważywszy na fakt, że Japonia ma krajowych producentów EDM, jest mało prawdopodobne, aby rynek ten mógł przyjąć produkt wynikający z wolnych mocy produkcyjnych przedsiębiorstwa Delta. Dlatego też jest mało prawdopodobne, aby rynek azjatycki mógł wchłonąć produkt wynikający z wolnych mocy produkcyjnych EDM do baterii alkalicznych przedsiębiorstwa Delta.

               (39)

               Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny zauważył, że wolne moce produkcyjne przedsiębiorstwa Delta były znacznie większe od podanych wyżej i wskazał na kilka czynników, które mogłyby sugerować, że tak właśnie jest. Stwierdził również, że cała wolna moc produkcyjna mogła zostać wykorzystana do produkcji EDM do baterii alkalicznych, których jakość pozwalałaby na sprzedaż na rynek unijny po cenach dumpingowych.

               (40)

               Przemysł unijny stwierdził również, że wywóz przedsiębiorstwa Delta do USA ulegnie bardzo prawdopodobnie zmniejszeniu w niedalekiej przyszłości, ponieważ jeden amerykański producent poinformował wcześniej o zwiększeniu swoich mocy produkcyjnych i bardzo prawdopodobnym spadku popytu na EDM w USA w następstwie zapowiedzianego wycofania się z rynku użytkownika EDM. Dodatkowo przemysł unijny stwierdził, że sprzedaż z RPA do USA po zakończeniu okresu dochodzenia zaczęła już spadać. To mogłoby oznaczać, że przedsiębiorstwo Delta potencjalnie posiada dodatkowe ilości EDM do baterii alkalicznych, które z dużym prawdopodobieństwem zostaną skierowane na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków.

               (41)

               W trakcie dochodzenia Komisja skontrolowała zakład przedsiębiorstwa Delta, jego potencjał i moce produkcyjne. Jak stwierdzono powyżej, Komisja podczas obliczeń opierała się na ostrożnych obliczeniach, w szczególności na ostrożnych szacunkach dotyczących podziału między produkcją alkaliczną a węglowo-cynkową w oparciu o wykorzystanie ich wolnych mocy produkcyjnych. Nawet przy takich ostrożnych szacunkach ustalono znaczące wolne moce produkcyjne w odniesieniu do wykorzystania przedmiotowego produktu w Unii, które mogą zostać wykorzystane do produkcji EDM do baterii alkalicznych.

               (42)

               Jeżeli chodzi o stwierdzenie dotyczące prawdopodobnych zmian w wywozie przedsiębiorstwa Delta do USA, dowód przedstawiony Komisji sugeruje, że może to nastąpić w sytuacji, gdy moce produkcyjne USA w odniesieniu do EDM nadal będą rosły, a popyt będzie spadać.

               (43)

               Po ujawnieniu ustaleń jeden użytkownik argumentował, że wolne moce produkcyjne przedsiębiorstwa Delta są niskie, ponieważ udział w rynku przedsiębiorstwa Delta przed nałożeniem środków wynosił 60–70 %. Nawet wykorzystując ostrożne szacunki dotyczące wolnych mocy produkcyjnych przedsiębiorstwa Delta, jeżeli te wolne moce produkcyjne są wykorzystywane do wywozu do Unii, przedsiębiorstwo Delta mogłoby jednak z łatwością zwiększyć swój udział w rynku bez uwzględniania możliwości przekierowania wywozu z innych miejsc przeznaczenia do Unii. Skutkiem takiej zmiany mógłby być dalszy wzrost potencjalnego udziału w rynku przedsiębiorstwa Delta.

         3.3.   Atrakcyjność rynku unijnego i pozostałych rynków trzecich

               (44)

               Delta od dawna dysponuje rentownym kanałem sprzedaży do USA i nie stwierdzono nic, co sugerowałyby, że w interesie spółki byłoby celowe przekierowanie jakiejkolwiek części tej sprzedaży do Unii. Wolne moce produkcyjne, których istnienie stwierdzono w trakcie dochodzenia, a przynajmniej znaczna ich część, mogłyby jednak z przyczyn wymienionych w motywach powyżej zostać skierowane wyłącznie do Unii. Wynika to również z faktu, że rynek unijny jest jednym z największych na świecie. Ponadto, zanim nałożone zostały środki antydumpingowe, rynek unijny był dla Delty bardzo atrakcyjny, jako że jej udział w rynku wynosił od 60 do 70 %.

               (45)

               Gdyby Delta musiała konkurować cenowo z producentami unijnymi, byłaby zmuszona do obniżenia swoich cen eksportowych i tym samym do sprzedawania po cenach dumpingowych w stosunku do cen pobieranych przez jednego producenta unijnego w ODP. Przedsiębiorstwo Delta mogłoby również przekierować do Unii po cenach dumpingowych wywóz EDM do baterii alkalicznych, który jest obecnie sprzedawany do państw trzecich (innych niż USA), ponieważ rynek unijny jest bardziej atrakcyjny od rynków innych niż rynek USA ze względu na rozmiar i ogólnie wyższe ceny. Ponadto, gdyby przedsiębiorstwo Delta w przyszłości musiało zmniejszyć ilość EDM wywożonego do USA, wówczas rynek unijny z dużym prawdopodobieństwem stałby się miejscem przeznaczenia takich dodatkowo dostępnych ilości.

               (46)

               Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo Delta oświadczyło, że jego polityka cenowa przewidywała sprzedaż na rynek unijny tylko w sytuacji osiągnięcia opłacalnego poziomu cen.

               (47)

               Może to być prawdą, lub nie, ale rentowna sprzedaż może nadal być prowadzona po cenach dumpingowych, jeżeli cena eksportowa w dalszym ciągu będzie niższa od wartości normalnej. W każdym razie nie przedstawiono żadnych dowodów na poparcie takiego twierdzenia, zgodnie z którym przedsiębiorstwo Delta nie wywoziło znaczących ilości do Unii w ciągu ostatnich pięciu lat. Dodatkowo przemysł unijny twierdził, że sprzedaż małych ilości EDM przez przedsiębiorstwo Delta do Unii w OD została dokonana w celu utrzymania swojej certyfikacji w odniesieniu do klientów Unii.

               (48)

               Przedsiębiorstwo Delta twierdziło, że średnia cena importowa EDM do Unii w roku 2012 r. wynosiła 1 809 EUR za tonę, czyli była wyższa od ich wartości normalnej, co w opinii przedsiębiorstwa Delta pokazuje, że mogło ono konkurować z innymi importerami i nie stosować dumpingu.

               (49)

               Na tę średnią cenę składa się jednak kilka wyjątkowo drogich przywozów z USA i kilka znacznie tańszych z Chin. Przywozy z USA nie mogły zostać uwzględnione w ramach niniejszego porównania, ponieważ wyjątkowo wysoki poziom cen, trzykrotnie lub czterokrotnie wyższych od cen normalnych stosowanych na rynku unijnym, podważa wiarygodność tych cen lub produktu przywożonego. Jeżeli przedsiębiorstwo Delta miałoby konkurować z przywozami z Chin w zakresie ceny kształtującej się na poziomie 1 200 EUR za tonę, wówczas przedsiębiorstwo Delta stosowałoby dumping na rynku unijnym.

         4.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu

               (50)

               W związku z powyższym istnieje prawdopodobieństwo, że jeżeli środki by wygasły, dumping wystąpiłby ponownie. EDM do baterii alkalicznych jest rodzajem produktu wytwarzanego przez przedsiębiorstwo Delta, który najprawdopodobniej zostałby sprzedany do Unii w przypadku wygaśnięcia środków, ponieważ jest to rodzaj produktu, który w przeszłości był wywożony przez przedsiębiorstwo Delta. Obecnie w UE nadal występuje duży popyt na EDM do baterii alkalicznych. Dochodzenie wykazało, że sprzedaż EDM do baterii alkalicznych skierowana do miejsc przeznaczenia, takich jak Tajlandia, Korea Południowa, Chiny i Brazylia, odbywała się po cenach dumpingowych przy marginesie dumpingu od 2 % do 21 %.

               (51)

               Dodatkowo wolne moce produkcyjne przedsiębiorstwa Delta są znaczące w stosunku do konsumpcji w Unii podczas ODP. Jeśli moce te zostałyby wykorzystane do celów wywozu do Unii i konkurowania w zakresie cen z producentami unijnymi i ze znaczącymi przywozami z państw trzecich, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że taki wywóz byłby dokonywany po cenach dumpingowych.

         D.   DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

               (52)

               W ODP produkt podobny był wytwarzany w Unii przez dwóch producentów, THA i Cegasa. Oba przedsiębiorstwa w pełni współpracowały w dochodzeniu. W pierwotnym dochodzeniu, Cegasa, które w tamtym czasie nie produkowało dla otwartego rynku, lecz wyłącznie na użytek własny, nie było stroną skarżącą i nie współpracowało, ale nie było przeciwne dochodzeniu.

               (53)

               Po ujawnieniu ustaleń zainteresowana strona zakwestionowała dopuszczalność przedsiębiorstwa Cegasa jako strony skarżącej w przeglądzie wygaśnięcia, ponieważ nie występowało ono w charakterze skarżącego w dochodzeniu pierwotnym, nie produkowało na otwarty rynek i w związku z tym nie doznało szkody w tym czasie. Argument ten został odrzucony, ponieważ przegląd wygaśnięcia musi zostać zgłoszony przez producentów unijnych lub w ich imieniu, ale niekoniecznie przez (tylko) pierwotnych skarżących.

               (54)

               Obaj producenci unijni odpowiadają za całość produkcji EDM w Unii oraz stanowią „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (55)

               Dla celów analizy szkody, ze względu na współpracę całego przemysłu unijnego, wszystkie wskaźniki szkody zostały ustalone na poziomie mikroekonomicznym. W celu ochrony poufności wszelkie dane przedstawiono w formie zindeksowanej i w postaci przedziałów.

         E.   SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

   1.   Konsumpcja na rynku unijnym

               (56)

               Konsumpcja w Unii została ustalona na podstawie: (i) zweryfikowanych wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym; (ii) zweryfikowanych wielkości przywozu od jedynego producenta z RPA; oraz (iii) przywozu z innych krajów trzecich w oparciu o dane Eurostatu.

               (57)

               Między 2009 r. i ODP konsumpcja unijna EDM pozostawała na stabilnym poziomie. Wzrosła ona w latach 2010 i 2011, ale w 2012 r. wróciła do poziomu z 2009 r.

                  Tabela 1

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           102

                           108

                           100

         2.   Przywóz z RPA

   2.1.   Wielkość i udział w rynku

               (58)

               Po nałożeniu środków, przywóz EDM z RPA praktycznie ustał.

                  Tabela 2

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           Wielkość przywozu z RPA objętego środkami

                           100

                           2

                           3

                           1

                           Udział w rynku przywozu z RPA objętego środkami

                           100

                           2

                           4

                           1

         2.2.   Ceny i podcięcie cenowe

               (59)

               Sprzedaż EDM z RPA do Unii w ODP, która była bardzo niewielka, nie podcinała cen przemysłu unijnego. Jednakże ze względu na bardzo małą wielkość tej sprzedaży, nie może ona stanowić wiarygodnej podstawy do formułowania merytorycznych wniosków.

               (60)

               Dlatego też porównano ceny EDM produkowanych i sprzedawanych przez producentów unijnych z cenami EDM produkowanych w RPA i sprzedawanych na innych rynkach, w oparciu o dwa modele, z uwzględnieniem i z pominięciem USA. Powodem przeprowadzenia analizy z wyłączeniem ceny eksportowej przedsiębiorstwa Delta do USA była szczególna sytuacja rynkowa w USA, będąca przyczyną bardzo wysokich cen w porównaniu z cenami eksportowymi przedsiębiorstwa Delta w innych państwach (zob. motywy powyżej).

               (61)

               Porównanie to wykazało, że przy uwzględnieniu cen sprzedaży do USA sprzedaż z RPA do reszty świata w ODP nie podcinała cen przemysłu unijnego, przy wyłączeniu sprzedaży do USA podcinała ona jednak ceny przemysłu unijnego. Dodatkowo, wyłączając sprzedaż do USA, ceny eksportowe przedsiębiorstwa Delta powodowały także zaniżanie cen przemysłu unijnego.

               (62)

               Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny utrzymywał, że ceny wywozu przedsiębiorstwa Delta do USA nie przesądzają o przyszłych cenach wywozu do Unii oraz, że ze względu na różnice strukturalne między rynkiem unijnym i amerykańskim nie należy uwzględniać takich cen. Z drugiej strony przedsiębiorstwo Delta stale twierdziło, że rynek amerykański jest dojrzałym rynkiem EDM, na którym producenci krajowi i importerzy swobodnie ze sobą konkurują i na którym istnieje wielu użytkowników, w tym użytkowników, którzy są także obecni w Unii. W związku z tym nie należy wyłączać sprzedaży przedsiębiorstwa Delta do USA. Dodatkowo przedsiębiorstwo Delta uważało, że do celów obliczeń zaniżania cen Komisja nie powinna była wykorzystywać zysku docelowego uzyskanego przez przemysł unijny przy braku przywozu po cenach dumpingowych w dochodzeniu pierwotnym.

               (63)

               W obecnym przypadku, w którym przywóz z przedmiotowego państwa po nałożeniu pierwotnych środków praktycznie ustał, organ prowadzący dochodzenie musi przeprowadzić analizę perspektywiczną w oparciu o szereg rozsądnych założeń, w tym prawdopodobną cenę, za jaką przedsiębiorstwo Delta sprzedałoby swoje EDM w Unii w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych.

               (64)

               Niekwestionowanym faktem jest, że każdy rynek EDM (amerykański, unijny, azjatycki) jest inny i producenci EDM stosują różne strategie cenowe z uwagi nie tylko na ich koszty produkcji, ale także na moce produkcyjne w państwie docelowym, potrzebę (ponownego) zdobycia udziału w rynku i lokalne warunki konkurencji. Niekwestionowanym faktem jest również to, że przedsiębiorstwo Delta ustala znacznie wyższe ceny sprzedaży swoich EDM na rynek amerykański niż na inne rynki. W związku z tym oczekuje się, że przyszłe ceny przedsiębiorstwa Delta dla Unii nie będą uzależnione od jego obecnych cen wywozu do USA, ale będą odpowiadały szczególnym warunkom i realiom rynku unijnego.

               (65)

               W dokumencie ujawniającym ustalenia do celów obliczeń dotyczących dumpingu porównano ceny sprzedaży EDM do baterii alkalicznych przedsiębiorstwa Delta na różne rynki ze skonstruowaną wartością normalną, natomiast do celów obliczeń dotyczących podcięcia cenowego uwzględniono także sprzedaż jednego typu EDM do baterii węglowo-cynkowych przedsiębiorstwa Delta. Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny twierdził, że w obliczeniach dotyczących dumpingu i szkody należy uwzględnić sprzedaż EDM do baterii alkalicznych i węglowo-cynkowych przedsiębiorstwa Delta. Przedsiębiorstwo Delta twierdziło natomiast, że ze względu na to, iż znaczna większość konsumpcji unijnej i wywóz do Unii przedsiębiorstwa Delta dotyczą tylko EDM do baterii alkalicznych, nie należy w ogólne brać pod uwagę sprzedaży EDM do baterii węglowo-cynkowych.

               (66)

               Komisja doszła do wniosku, że w obliczeniach dotyczących zarówno dumpingu, jak i szkody należy uwzględnić wszystkie rodzaje EDM do baterii alkalicznych i do baterii węglowo-cynkowych z następujących powodów. Przede wszystkim, jak wspomniano powyżej, w Unii również istnieje rynek i w związku z tym popyt na EDM do baterii węglowo-cynkowych, chociaż mniejszy w porównaniu z rynkiem EDM do baterii alkalicznych, i rynek ten może być interesujący w kontekście polityki eksportowej przedsiębiorstwa Delta do Unii. Po drugie, EDM do baterii alkalicznych i EDM do baterii węglowo-cynkowych są produkowane w tym samym zakładzie i na tej samej linii produkcyjnej z wykorzystaniem tego samego surowca i tych samych procesów produkcji. W zależności od ustawień parametrów w procesie elektrolizy (gęstość prądu, temperatura, stężenie elektrolitów itp.) producenci EDM mogą wybrać produkcję EDM do baterii alkalicznych lub EDM do baterii węglowo-cynkowych. W związku z tym bardziej stosowne jest obliczenie podcięcia cenowego poprzez porównanie średniej ceny eksportowej EDM (zarówno do baterii alkalicznych, jak i baterii węglowo-cynkowych) przedsiębiorstwa Delta ze średnią ceną sprzedaży EDM (zarówno do baterii alkalicznych, jak i baterii węglowo-cynkowych) producentów unijnych.

               (67)

               Jeżeli chodzi o analizę zaniżania cen, Komisja jako punkt odniesienia wykorzystała zysk docelowy osiągnięty przez przemysł unijny przy braku przywozu po cenach dumpingowych w dochodzeniu pierwotnym, który odpowiada zyskowi, którego osiągnięcia kapitałochłonne branże, takie jak producenci EDM, mogą oczekiwać w normalnych warunkach konkurencji. Kwestia dotycząca najbardziej stosownych zysków docelowych jest jednak nieistotna w kontekście tego konkretnego przeglądu wygaśnięcia. Komisja faktycznie przyznaje, że nie miała miejsca kontynuacja dumpingu i w związku z tym nie było kontynuacji szkody wynikającej z podcięcia cenowego. Analiza skupia się zatem na perspektywie i ma na celu określenie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody w przypadku prawdopodobnego ponownego wystąpienia dumpingu.

               (68)

               Przedsiębiorstwo Delta stwierdziło, że koszty poniesione po przywozie okazały się niedoszacowane, ponieważ nie uwzględniono kosztów transportu produktu dostarczonego klientom z portu w Antwerpii.

               (69)

               Komisja porównała jednak ceny ex-works przemysłu unijnego z cenami eksporterów na granicach unijnych i w związku z tym koszty poniesione po przywozie dotyczyły tylko przeładunku i badań a nie kosztów transportu. Argument ten został zatem odrzucony.

         3.   Przywóz z innych państw trzecich

               (70)

               W poniższej tabeli przedstawiono sposób, w jaki kształtował się przywóz z pozostałych państw trzecich podczas okresu badanego pod względem wielkości i udziału w rynku, a także średniej ceny tego przywozu.

                  Tabela 3

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           Wielkość przywozu z innych krajów (w tonach)

                           5 000 –10 000

                           10 000 –15 000

                           5 000 –10 000

                           5 000 –10 000

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           113

                           92

                           88

                           Udział w rynku przywozu z innych państw trzecich

                           25 % – 30 %

                           30 % – 35 %

                           20 % – 25 %

                           20 % – 25 %

                           Wielkość przywozu z innych państw trzecich (w EUR)

                           10 mln – 15 mln

                           15 mln – 20 mln

                           10 mln – 15 mln

                           10 mln – 15 mln

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           113

                           93

                           102

                           Cena importowa (w EUR/t)

                           1 566

                           1 572

                           1 590

                           1 809

                              Źródło: Eurostat.

               (71)

               Wielkość przywozu EDM do Unii z pozostałych państw trzecich zmalała ogólnie podczas okresu badanego. Ceny przywozu z tych państw są średnio powyżej poziomu cen przemysłu unijnego i cen wywozu przedsiębiorstwa Delta w ODP na inne rynki z wyjątkiem USA. Jak wspomniano powyżej, wartość 1 809 EUR za tonę jest średnią bardzo zróżnicowanych cen importowych — od przywozu z Chin po niskich cenach do przywozu z USA po bardzo wysokich cenach. W szczególności odnotowane poziomy cen przywozu z USA są wyjątkowo wysokie w porównaniu z jakimikolwiek innymi zakresami cen producentów unijnych, przedsiębiorstwa Delta i innych eksporterów i raczej nie można się na nich oprzeć, aby dokonać analizy. Średnia nie może zatem być uwzględniona jako cena referencyjna dla przyszłego przywozu z RPA. Przedsiębiorstwo Delta nie konkuruje w zakresie cen z przywozem z USA ale z cenami przemysłu unijnego.

         4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

               (72)

               Na mocy art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego zbadano wszystkie istotne czynniki ekonomiczne i wskaźniki mające wpływ na stan przemysłu unijnego w okresie badanym.

         a)   Produkcja

               (73)

               Produkcja unijna wzrosła o 6 % między 2009 r. a ODP. Uściślając, udział ten wzrósł między 2009 r. a 2011 r. o 7 punktów procentowych, a następnie spadł o 1 punkt procentowy w ODP.

                  Tabela 4

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           102

                           107

                           106

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.

         b)   Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (74)

               Moce produkcyjne producentów unijnych wzrosły o 9 % w okresie badanym, głównie z powodu drobnych udoskonaleń procesu produkcyjnego (tj. bez żadnych większych inwestycji w nowe zakłady i sprzęt).

               (75)

               W związku z tym, że wzrost mocy produkcyjnej był wyższy niż wzrost produkcji, wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyło się o 3 punkty procentowe.

                  Tabela 5

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           Moce produkcyjne
                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           103

                           108

                           109

                           Wykorzystanie mocy produkcyjnych
                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           99

                           99

                           97

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.

         c)   Zapasy

               (76)

               W badanym okresie wielkość zapasów utrzymywała się na niezmienionym poziomie. Spadła ona w 2011 r., ale wróciła w ODP do poziomu z 2009 r.

                  Tabela 6

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           103

                           86

                           100

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         d)   Wielkość sprzedaży

               (77)

               Wielkość sprzedaży producentów unijnych na rzecz niepowiązanych klientów na rynku unijnym wzrosła między 2009 r. a ODP o 10 %. W 2011 r. wzrosła ona o 20 % w porównaniu z 2009 r., ale następnie spadła gwałtownie o 10 punktów procentowych w ODP.

                  Tabela 7

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           103

                           120

                           110

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.

         e)   Udział w rynku

               (78)

               Między 2009 r. a ODP producenci unijni zwiększyli swój udział w rynku o 10 punktów procentowych. Ten wzrost udziału w rynku spowodowany jest spadkiem udziału w rynku przywozu do Unii.

                  Tabela 8

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           Udział przemysłu unijnego w rynku

                           65 % – 70 %

                           65 % – 70 %

                           75 % – 80 %

                           75 % – 80 %

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           101

                           111

                           110

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu oraz Eurostat.

         f)   Wzrost

               (79)

               Konsumpcja w Unii między 2009 r. a ODP utrzymywała się na stabilnym poziomie, co zostało przedstawione powyżej w tabeli 1. Żaden z pozostałych wskaźników nie wskazuje na jakikolwiek znaczący wzrost na rynku unijnym w odniesieniu do produktów objętych przeglądem.

         g)   Zatrudnienie

               (80)

               Poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym zmniejszył się o 9 punktów procentowych w okresie pomiędzy 2009 r. a ODP.

                  Tabela 9

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           91

                           90

                           91

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.

         h)   Wydajność

               (81)

               Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego mierzona jako roczna produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną wzrosła w okresie badanym o 18 %. Odzwierciedla to wzrost produkcji o 6 % przy jednoczesnym spadku poziomu zatrudnienia o 9 %. Jest to szczególnie wyraźne w 2011 r., kiedy to produkcja wzrosła, podczas gdy poziom zatrudnienia nadal spadał, a wydajność była o 20 punktów procentowych wyższa niż w 2009 r.

                  Tabela 10

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           112

                           120

                           118

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wniosek o dokonanie przeglądu.

         i)   Czynniki mające wpływ na ceny sprzedaży

               (82)

               Między 2009 a ODP średnie ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym niepowiązanym klientom zmalały o 11 %.

                  Tabela 11

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           95

                           93

                           89

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.

         j)   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

               (83)

               Ponieważ przywóz z RPA praktycznie ustał po nałożeniu obowiązujących środków antydumpingowych, wielkość marginesów dumpingu nie może zostać poddana ocenie. W świetle kluczowych wskaźników ekonomicznych, o których mowa powyżej, jak również w dalszej części niniejszego dokumentu, uznano jednak, że sytuacja przemysłu unijnego jest wciąż niestabilna i podatna na zagrożenia.

         k)   Wynagrodzenia

               (84)

               Mimo iż całkowite koszty pracy zmniejszyły się, średni koszt pracy wzrósł w okresie badanym, co spowodowane było ogólną redukcją siły roboczej.

                  Tabela 12

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           102

                           103

                           103

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         l)   Rentowność i zwrot z inwestycji

               (85)

               W okresie badanym rentowność sprzedaży przez przemysł unijny produktu podobnego niepowiązanym klientom na rynku unijnym, wyrażona jako odsetek sprzedaży netto, zmniejszyła się między 2009 r. a ODP o połowę. Rentowność w ODP jest znacznie niższa niż zysk docelowy ustalony w dochodzeniu pierwotnym, który został ustalony na poziomie zysku osiągniętego przez przemysł unijny w przypadku braku dumpingu wyrządzającego szkodę.

               (86)

               Zwrot z inwestycji (ROI) wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji kształtował się zasadniczo podobnie jak rentowność.

                  Tabela 13

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           Rentowność przemysłu unijnego

                           5 % – 10 %

                           5 % – 10 %

                           5 % – 10 %

                           0 % – 5 %

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           63

                           63

                           50

                           ROI (zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)

                           15 % – 20 %

                           5 % – 10 %

                           10 % – 15 %

                           5 % – 10 %

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           64

                           84

                           51

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         m)   Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskiwania kapitału

               (87)

               Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej spadły znacznie w okresie badanym, chociaż pozostawały dodatnie, z wyjątkiem roku 2010.

                  Tabela 14

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           –34

                           71

                           10

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (88)

               Nic nie wskazuje na to, by przemysł unijny napotkał trudności w pozyskiwaniu kapitału, jeśliby podejmowano takie próby, ale w okresie badanym nie było znaczących inwestycji i w związku z tym przemysł unijny nie został „poddany próbie”.

         n)   Inwestycje

               (89)

               Roczne inwestycje przemysłu unijnego w produkcję produktu podobnego zmniejszyły się między 2009 r. a ODP prawie o połowę. Uściślając, zmniejszyły się one w 2010 r., wzrosły w 2011 r., a następnie ponownie zmalały w ODP. Gwałtowny spadek inwestycji odnotowany między 2011 r. a ODP częściowo wyjaśnić może fakt, że przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem przeprowadziły już w okresie badanym główne zaplanowane niezbędne inwestycje.

                  Tabela 15

                           2009

                           2010

                           2011

                           ODP

                           (Wskaźnik za 2009 r. = 100)

                           100

                           45

                           115

                           52

                              Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         5.   Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego

               (90)

               Analiza wskaźników ekonomicznych pokazuje, że przemysł unijny zwiększył w okresie badanym produkcję i sprzedaż. Zaobserwowany wzrost ilościowy, który nie był sam w sobie znaczący, należy jednak rozpatrywać w kontekście wzrostu mocy produkcyjnych i spadku cen sprzedaży, co spowodował spadek wykorzystania przez producentów unijnych mocy produkcyjnych i jednostkowej ceny sprzedaży odpowiednio o 3 i 11 punktów procentowych.

               (91)

               W tym samym czasie sytuacja ekonomiczna przemysłu unijnego pogorszyła się pod względem rentowności, zwrotu z inwestycji, zatrudnienia i przepływu środków pieniężnych. W szczególności rentowność, która jest ważnym wskaźnikiem stanu przemysłu unijnego, jest wciąż znacznie niższa od zysku docelowego ustalonego w pierwotnym dochodzeniu. Przemysł unijny nie przezwyciężył jeszcze w pełni skutków wcześniejszego dumpingu i nadal znajduje się w niestabilnej sytuacji, a tym samym jest bardzo podatny na wszelkie ewentualne wznowienie przywozu po cenach dumpingowych. Średnie ceny sprzedaży spadły na przestrzeni lat i najprawdopodobniej spadek ten byłby jeszcze większy w przypadku wznowienia przywozu po cenach dumpingowych z RPA, co pogorszyłoby jeszcze i tak niestabilną już sytuację przemysłu unijnego.

               (92)

               Po ujawnieniu ustaleń niektóre zainteresowane strony stwierdziły, że obecna niestabilna i podatna na zagrożenia sytuacja, w jakiej znajduje się przemysł unijny, nie jest wynikiem przywozu po cenach dumpingowych z RPA ani skutkiem wcześniejszego dumpingu.

               (93)

               Zauważyły one, że przedstawione powyżej tendencje kluczowych wskaźników ekonomicznych dotyczyły okresu (od 2009 r. do końca ODP), w którym: (i) pierwotne środki antydumpingowe obowiązywały już od jakiegoś czasu; (ii) przywóz z RPA praktycznie ustał; oraz (iii) na otwarty rynek unijny wszedł nowy podmiot (Cegasa). Zainteresowane strony przeanalizowały wskaźniki ekonomiczne obu unijnych producentów oddzielnie zamiast ich łączyć i stwierdziły, że przemysł unijny znalazł się w trudnej sytuacji będącej wynikiem nowych doświadczeń związanych z wewnętrzną konkurencją między jedynymi dwoma producentami unijnymi na rynku.

               (94)

               Wspomniane zainteresowane strony stwierdziły w szczególności, że Komisja nie uznała podstawowych zmian, jakie miały miejsce w przemyśle unijnym od 2009 r. Zauważyły one, że po nałożeniu obowiązujących środków antydumpingowych wskaźniki ekonomiczne pierwotnego i jedynego skarżącego (THA) znacząco się poprawiły, eliminując tym samym negatywne skutki wcześniejszego dumpingu. Następnie inny producent unijny, przedsiębiorstwo Cegasa, które wcześniej produkowało EDM na użytek własny, przeniosło jednak swój zakład produkcji baterii poza Unię. W konsekwencji uwolniło znaczącą ilość EDM na otwarty rynek i rozpoczęło ich sprzedaż po niskiej cenie i, co za tym idzie, zaczęło konkurować z jedynym innym producentem unijnym i wywierać presję zniżkową na ceny, wykorzystanie mocy produkcyjnych i rentowność.

               (95)

               W dokumencie ujawniającym ustalenia Komisja uwzględniła zmianę konfiguracji przemysłu unijnego w porównaniu do dochodzenia pierwotnego. Stanowi to pozytywną zmianę, która wskazuje na otwarcie rynku i wyższy poziom konkurencji między różnymi podmiotami, w tym podmiotami zajmującymi się przywozem.

               (96)

               Komisja zgadza się również, że w tych okolicznościach, a zwłaszcza w przypadku braku przywozów z RPA, obecny stan przemysłu unijnego nie może wynikać z wystąpienia dumpingu z RPA i nie należy kwalifikować go jako „kontynuacji szkody”.

               (97)

               Komisja zbadała łączne tendencje obu producentów unijnych od 2009 r. i stwierdziła, że kluczowe wskaźniki ekonomiczne nie są korzystne i że przemysł unijny znajduje się w sytuacji niestabilnej i podatnej na zagrożenia. W sytuacji braku przywozu z RPA przyczyna wyraźnie nie wynika z praktyk dumpingowych przedsiębiorstwa Delta. W przeglądzie wygaśnięcia, w którym skupia się uwagę na prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia dumpingu i szkody w przypadku wygaśnięcia środków, dumping, szkoda i przyczynowość w ODP nie są czynnikami decydującymi analizy.

               (98)

               Komisja stwierdza, że przemysł unijny nadal znajduje się w niestabilnej i podatnej na zagrożenia sytuacji oraz że jego rentowność jest daleka od poziomów, których można by się spodziewać w przypadku tak kapitałochłonnej branży. Porównanie z dochodzeniem pierwotnym można przeprowadzić tylko w odniesieniu do jednego producenta unijnego, ponieważ drugi w tym czasie nie prowadził sprzedaży na otwarty rynek unijny. W przypadku tego producenta unijnego zyski w ODP były znacznie niższe niż wynikające z dochodzenia pierwotnego w przypadku braku przywozu po cenach dumpingowych.

         F.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

   1.   Skutki przewidywanej wielkości przywozu oraz wpływ na ceny w przypadku uchylenia środków

               (99)

               Jedyny znany producent EDM z RPA (Delta) posiada wolne moce produkcyjne i potencjał umożliwiający wznowienie wywozu do Unii w znacznych ilościach. Podczas początkowego okresu badanego (od 2002 r. do 2005/2006 r.) udział przedsiębiorstwa Delta w rynku znacząco wzrósł z około 30–40 % do 60–70 %. Przedsiębiorstwo Delta wykazało więc już swoją zdolność do szybkiego zwiększenia wielkości wywozu na rynek unijny.

               (100)

               Ceny eksportowe CIF przedsiębiorstwa Delta dla innych rynków, z wyjątkiem USA, z uwzględnieniem wszystkich rodzajów i wszystkich typów EDM, były niższe od cen przemysłu unijnego w ODP i podcinały je. Niższe ceny na innych rynkach mogą w przypadku wygaśnięcia środków stanowić dla przedsiębiorstwa Delta zachętę do przekierowania wywozu na rynek unijny.

               (101)

               Mając na uwadze wolne moce produkcyjne, których istnienie stwierdzono w trakcie dochodzenia, nasycenie innych rynków wywozowych, a także atrakcyjność rynku unijnego, Delta najprawdopodobniej starałaby się odzyskać swój znaczny udział rynkowy w Unii, który utraciła po wprowadzeniu środków w życie. Jak wcześniej stwierdzono, odzyskanie udziału w rynku przez przedsiębiorstwo Delta wiązałoby się z koniecznością wywozu po cenach dumpingowych. Co za tym idzie, w sytuacji braku ceł antydumpingowych na przywóz EDM pochodzących z RPA, każde wznowienie przywozu po cenach dumpingowych wywarłoby jeszcze silniejszą presję cenową na przemysł unijny i z całym prawdopodobieństwem spowodowałoby poważną szkodę.

         2.   Wniosek dotyczący prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody

               (102)

               Uchylenie środków najprawdopodobniej spowodowałoby ponowne wystąpienie przywozu po cenach dumpingowych z RPA, czego wynikiem byłaby presja zniżkowa na ceny przemysłu unijnego i pogorszenie jego sytuacji ekonomicznej. Uchylenie środków wobec RPA spowodowałoby zatem prawdopodobnie ponowne wystąpienie szkody wynikającej z prawdopodobnego pogorszenia się i tak już niestabilnej i podatnej na zagrożenia sytuacji, w jakiej znalazł się obecnie przemysł unijny.

         G.   INTERES UNII

   1.   Wprowadzenie

               (103)

               Na mocy art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych wobec RPA nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich istotnych interesów.

               (104)

               Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (105)

               W dochodzeniu pierwotnym wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Jako że obecne dochodzenie jest przeglądem, obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe zostały już zastosowane, co umożliwia ocenę wszelkiego niepożądanego negatywnego wpływu obecnie obowiązujących środków antydumpingowych na strony, których dotyczy postępowanie.

               (106)

               Pomimo wykazania prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkodliwego dumpingu, Komisja zbadała, czy istnieją istotne powody, które doprowadziłyby do stwierdzenia, że utrzymanie środków przeciwko przywozowi EDM pochodzących z RPA nie leży w interesie Unii.

         2.   Interes przemysłu unijnego i pozostałych producentów unijnych

               (107)

               Chociaż obowiązujące środki antydumpingowe zapobiegły przywozowi na rynek unijny po cenach dumpingowych, sytuacja przemysłu unijnego jest nadal niestabilna i podatna na zagrożenia, co potwierdzają negatywne tendencje wykazywane przez niektóre kluczowe wskaźniki szkody.

               (108)

               Gdyby dopuszczono do wygaśnięcia środków, istnieje prawdopodobieństwo, że obecna sytuacja przemysłu unijnego utrzyma się i ulegnie dalszemu pogorszeniu na skutek znacznego przywozu po cenach dumpingowych z RPA. Taki przywóz spowodowałby między innymi utratę udziałów w rynku, spadek ceny sprzedaży, spadek wykorzystania zdolności produkcyjnych i poważne pogorszenie sytuacji finansowej przemysłu unijnego.

               (109)

               Dlatego jasne jest, że utrzymanie środków antydumpingowych na przywóz z RPA nie byłoby sprzeczne z interesem przemysłu unijnego.

         3.   Interes importerów

               (110)

               Taki przywóz spowodowałby między innymi utratę udziałów w rynku, spadek ceny sprzedaży, spadek wykorzystania zdolności produkcyjnych i poważne pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu unijnego. W ramach obecnego dochodzenia nie współpracowały żadne przedsiębiorstwa handlowe ani importerzy. Biorąc pod uwagę brak dowodów świadczących o tym, że obowiązujące środki miały istotny wpływ na działalność importerów, można stwierdzić, że utrzymanie środków nie będzie miało istotnego wpływu na importerów unijnych.

         4.   Interes użytkowników

               (111)

               Skontaktowano się ze wszystkimi znanymi użytkownikami EDM (stosowane są one jako surowiec przez producentów baterii) w Unii. Otrzymano odpowiedzi od dwóch spółek należących do tej samej międzynarodowej grupy. W pierwotnym dochodzeniu współpracowało dwóch dodatkowych producentów baterii, którzy sprzeciwiali się nałożeniu środków.

               (112)

               Współpracujący użytkownik wyjaśnił trudną sytuację ekonomiczną, z jaką borykają się producenci baterii w Unii ze względu na presję na obniżanie cen wywieraną przez ich głównych klientów (detalistów) i wynikające z tego ryzyko utraty miejsc pracy. Nie potrafił on jednak przedstawić jakichkolwiek wyjaśnień lub argumentów pokazujących dlaczego i w jaki sposób zniesienie środków stosowanych wobec przywozu EDM z RPA przyczyniłoby się do poprawy sytuacji.

               (113)

               Koszty EDM stanowią tylko 10–15 % całkowitych kosztów produkcji baterii. Wartość ta zmalała w porównaniu z pierwotnym dochodzeniem. Ponadto po nałożeniu środków antydumpingowych średnia cena sprzedaży EDM w Unii faktycznie uległa obniżeniu. W rzeczywistości nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że utrzymanie obowiązujących środków miałoby istotny wpływ na koszty produkcji producentów baterii.

               (114)

               Wobec braku takiego dowodu Komisja stwierdza, że utrzymanie środków nie będzie miało niekorzystnego wpływu na użytkowników EDM.

               (115)

               Po ujawnieniu ustaleń ten sam użytkownik nie zgodził się z oceną sytuacji przeprowadzoną przez Komisję i stwierdził, że po nałożeniu środków zniknęło jedno źródło wysokiej jakości EDM, ceny za EDM wzrosły oraz że, nawet jeżeli EDM stanowi tylko 10–15 % kosztów produkcji, ma to znaczący wpływ na i tak już niską rentowność unijnych producentów baterii.

               (116)

               Wbrew takiemu twierdzeniu dowód zawarty w dokumentach sprawy potwierdza, że wybór użytkownika, aby nie używać EDM przedsiębiorstwa Delta, nie miał związku z nałożeniem ceł antydumpingowych i że zagrożenie utrzymania rentowności i miejsc pracy nie wynika z podwyżki cen EDM, ale z presji zniżkowej na ceny wywieranej przez głównych klientów (detalistów wielonarodowych o dużej sile nabywczej) i przez chińskich producentów baterii.

               (117)

               Ten sam użytkownik EDM twierdził, że środki nie powinny zostać utrzymane, ponieważ w ramach dochodzenia stwierdzono brak stosowania dumpingu wobec Unii w ODP oraz brak ryzyka ponownego wystąpienia dumpingu z powodu małego udziału w rynku, jaki może uzyskać przedsiębiorstwo Delta w przypadku skierowania do Unii wszystkich swoich wolnych mocy produkcyjnych.

               (118)

               Argument ten został odrzucony, ponieważ stwierdzony potencjalny udział w rynku przedsiębiorstwa Delta byłby wyraźnie znaczący, a wywóz do Unii prawdopodobnie byłby prowadzony po cenach dumpingowych.

         5.   Przyszły rozwój wydarzeń

               (119)

               We wniosku o przegląd związany z wygaśnięciem środków skarżący wskazali, że jeśli w przyszłości w Unii wzrośnie popyt na samochody elektryczne, nastąpi wzrost popytu na EDM, które uważane są za najczęściej wykorzystywany surowiec w produkcji litu z tlenkiem manganu (LMO), który z kolei wykorzystywany jest jako materiał na katody do baterii litowo-jonowych wielokrotnego ładowania (LIB), stosowanych w wielu modelach pojazdów elektrycznych. Twierdzą oni, że w przypadku ponownego wystąpienia szkody z powodu dumpingowego przywozu z RPA może już nie być unijnego przemysłu produkującego EDM na potrzeby tego przyszłego potencjalnego popytu związanego z nowymi technologiami.

               (120)

               Dochodzenie nie przyniosło rozstrzygających dowodów na poparcie ani na brak zasadności twierdzenia, że ewentualny przyszły rozwój sytuacji w sektorze samochodów elektrycznych będzie miał znaczący wpływ na producentów EDM i popyt na ten produkt. Faktem jest jednak, że przemysł unijny jest w trakcie badania możliwości produkcji LMO przy użyciu EDM, że jest on w stanie uzyskać know-how i sprzęt do prowadzenia takiej działalności w przyszłości i że uczestniczy on w szeregu finansowanych przez Unię projektów związanych z badaniami i rozwojem baterii litowo-jonowych.

               (121)

               Po ujawnieniu ustaleń kwestia ta została wspomniana przez niektóre zainteresowane strony, jednak także tym razem nie przedstawiono dowodu wskazującego na możliwy wpływ ewentualnych przyszłych zmian w sektorze samochodów elektrycznych w Unii lub na innych rynkach produktów, będących przedmiotem zainteresowania.

         6.   Wnioski dotyczące interesu Unii

               (122)

               Zważywszy na powyższe ustalenia, nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.

               (123)

               W związku z powyższym, na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu niektórych elektrolitycznych dwutlenków manganu pochodzących z RPA powinny zostać utrzymane na dodatkowy okres pięciu lat,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz elektrolitycznych dwutlenków manganu („EDM”) (tj. dwutlenków manganu wytwarzanych w procesie elektrolitycznym), niepoddanych obróbce cieplnej po zakończeniu procesu elektrolitycznego, objętych obecnie kodem CN 2820 10 00 (kod TARIC 2820100010) i pochodzących z Republiki Południowej Afryki.
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione w poniższym wykazie:

               Przedsiębiorstwo

               Cło antydumpingowe

               Dodatkowy kod TARIC

               Delta E.M.D. (Pty) Ltd.

               17,1 %

               A828

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               17,1 %

               A999

         3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2014 r.

            W imieniu Rady

         K. ARVANITOPOULOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 221/2008 z dnia 10 marca 2008 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych dwutlenków manganu pochodzących z Republiki Południowej Afryki (Dz.U. L 69 z 13.3.2008, s. 1).

      (3)  Dz.U. C 180 z 21.6.2012, s. 15.

      (4)  Dz.U. C 72 z 12.3.2013, s. 8.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1992 z dnia 5 listopada 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               6.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 290/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1992
   z dnia 5 listopada 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 listopada 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  47,7

                  MA

                  67,0

                  MK

                  44,1

                  TR

                  74,5

                  ZZ

                  58,3

                  0707 00 05

                  AL

                  91,1

                  TR

                  158,2

                  ZZ

                  124,7

                  0709 93 10

                  MA

                  135,7

                  TR

                  154,3

                  ZZ

                  145,0

                  0805 20 10

                  CL

                  168,7

                  MA

                  95,6

                  PE

                  167,8

                  TR

                  83,5

                  ZA

                  150,6

                  ZZ

                  133,2

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  PE

                  122,2

                  TR

                  107,9

                  ZA

                  117,1

                  ZZ

                  115,7

                  0805 50 10

                  TR

                  113,2

                  UY

                  53,9

                  ZZ

                  83,6

                  0806 10 10

                  BR

                  311,9

                  EG

                  231,7

                  PE

                  237,5

                  TR

                  176,0

                  ZZ

                  239,3

                  0808 10 80

                  CL

                  83,6

                  MK

                  23,1

                  NZ

                  123,7

                  ZA

                  197,2

                  ZZ

                  106,9

                  0808 30 90

                  BA

                  73,9

                  TR

                  137,7

                  XS

                  78,6

                  ZZ

                  96,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1149 z dnia 1 lipca 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Ekstra djevičansko maslinovo ulje Cres (ChNP)]

text:
               15.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1149
   z dnia 1 lipca 2015 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Ekstra djevičansko maslinovo ulje Cres (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Chorwacji o rejestrację nazwy „Ekstra djevičansko maslinovo ulje Cres” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Ekstra djevičansko maslinovo ulje Cres” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Ekstra djevičansko maslinovo ulje Cres” (ChNP) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.5. Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itd.) z załącznika XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 59 z 19.2.2015, s. 10.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/380 z dnia 16 marca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               17.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/51

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/380
   z dnia 16 marca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  236,2

                  MA

                  101,5

                  SN

                  176,8

                  TN

                  107,9

                  TR

                  93,2

                  ZZ

                  143,1

                  0707 00 05

                  MA

                  84,5

                  TR

                  148,3

                  ZZ

                  116,4

                  0709 93 10

                  MA

                  59,8

                  TR

                  156,6

                  ZZ

                  108,2

                  0805 10 20

                  EG

                  48,7

                  IL

                  72,6

                  MA

                  59,7

                  TN

                  66,6

                  TR

                  64,7

                  ZZ

                  62,5

                  0805 50 10

                  MA

                  141,2

                  TR

                  94,8

                  ZZ

                  118,0

                  0808 10 80

                  BR

                  88,6

                  US

                  171,8

                  ZZ

                  130,2

                  0808 30 90

                  AR

                  111,3

                  CL

                  168,4

                  CN

                  73,0

                  TR

                  153,6

                  ZA

                  101,4

                  ZZ

                  121,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1251 z dnia 11 lipca 2017 r. zmieniające po raz 271. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

text:
               12.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1251
   z dnia 11 lipca 2017 r.
   zmieniające po raz 271. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

               (2)

               Dnia 6 lipca 2017 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego podmiotu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

               (3)

               W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się wpis w brzmieniu:

         „Jamaat-ul-Ahrar (JuA) (alias: a) Jamaat-e-Ahrar; b) Tehrik-e Taliban Pakistan Jamaat ul Ahrar; c) Ahrar-ul-Hind. Adres: a) Lalpura, prowincja Nangarhar, Afganistan (od czerwca 2015 r.); b) Agencja Mohmand, Pakistan (informacja z sierpnia 2014 r.). Inne informacje: działa z prowincji Nangarhar, Afganistanu i regionu przy granicy pakistańsko-afgańskiej. Data wskazania, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 6.7.2017.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1275 z dnia 14 lipca 2017 r. zatwierdzające aktywny chlor uwalniany przez chlor jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 5 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               15.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1275
   z dnia 14 lipca 2017 r.
   zatwierdzające aktywny chlor uwalniany przez chlor jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 5
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten zawiera aktywny chlor uwalniany przez chlor (zwany dalej „chlorem”).

               (2)

               Chlor został oceniony zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach grupy 2 (środki dezynfekujące do użytku prywatnego i stosowane w sektorze zdrowia publicznego oraz inne produkty biobójcze) i grupy 5 (środki odkażające wodę pitną), zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada stosownym grupom produktowym 2 i 5 zdefiniowanym w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (3)

               Włochy zostały wyznaczone jako właściwy organ oceniający i w dniu 17 maja 2010 r. przedłożyły sprawozdania z oceny wraz z zaleceniami.

               (4)

               Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 14 grudnia 2016 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

               (5)

               Na podstawie tych opinii można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 5, zawierające chlor, spełniają wymagania ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE, o ile przestrzegane są określone specyfikacje i warunki dotyczące ich stosowania.

               (6)

               Należy zatem zatwierdzić chlor do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 5, z zastrzeżeniem przestrzegania określonych specyfikacji i warunków.

               (7)

               Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się aktywny chlor uwalniany przez chlor jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 5, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

      (3)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nazwa zwyczajowa

                  Nazwa IUPAC
                  Numery identyfikacyjne

                  Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Grupa produktowa

                  Warunki szczegółowe

                  Aktywny chlor uwalniany przez chlor (zwany dalej „chlorem”)

                  Nazwa IUPAC:
                  Chlor
                  Nr WE: 231-959-5
                  Nr CAS: 7782-50-5

                  Minimalna czystość chloru uwalniającego aktywny chlor: ≥ 995 g/kg (tj. ≥ 99,5 % w/w)

                  1 stycznia 2019 r.

                  31 grudnia 2028 r.

                  2

                  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

                              1)

                              w ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym;

                              2)

                              z uwagi na ryzyko stwierdzone w odniesieniu do ocenianych zastosowań w ocenie produktu szczególną uwagę należy zwrócić na:

                                          a)

                                          użytkowników zawodowych;

                                          b)

                                          wody powierzchniowe i osad w odniesieniu do dezynfekcji strumienia ścieków w oczyszczalni ścieków (chlorowanie końcowe).

                  5

                  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

                              1)

                              w ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym;

                              2)

                              z uwagi na ryzyko stwierdzone w odniesieniu do ocenianych zastosowań w ocenie produktu szczególną uwagę należy zwrócić na użytkowników zawodowych;

                              3)

                              w odniesieniu do produktów, które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (2) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), oraz przyjąć wszelkie stosowne środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości.

         (1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości ocenionej substancji czynnej. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest ona równoważna pod względem technicznym z ocenioną substancją czynną.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

         (3)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).