title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 714/2011 z dnia 20 lipca 2011 r. ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

text:
               21.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 190/70

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 714/2011
   z dnia 20 lipca 2011 r.
   ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 162 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że różnica między cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 lit. s) i wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami w Unii może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towary wymienione w części V załącznika XX do tego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (3)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 578/2010 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (4)

               Artykuł 162 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (5)

               Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 401/2011 (3). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

               (6)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Stawki refundacji, mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 578/2010 i w części XIX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 401/2011.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 lipca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Heinz ZOUREK

            Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 105 z 21.4.2011, s. 14.

      ZAŁĄCZNIK

         Stawki refundacji obowiązujące od dnia 21 lipca 2011 r. do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Miejsce przeznaczenia (1)

                  Stawki refundacji

                  0407 00

                  Jaja ptasie w skorupkach, świeże, konserwowane lub gotowane:

                  – Drobiu:

                  0407 00 30

                  – – Pozostałe:

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  19,00

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0408

                  Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, mrożone lub inaczej zakonserwowane, zawierające lub niezawierające cukru lub innego środka słodzącego:

                  – Żółtko jaj:

                  0408 11

                  – – Suszone:

                  ex 0408 11 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  74,00

                  0408 19

                  – – Pozostałe:

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  ex 0408 19 81

                  – – – – W płynie:

                  niesłodzone

                  01

                  22,00

                  ex 0408 19 89

                  – – – – Mrożone:

                  niesłodzone

                  01

                  22,00

                  – Pozostałe:

                  0408 91

                  – – Suszone:

                  ex 0408 91 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  38,00

                  0408 99

                  – – Pozostałe:

                  ex 0408 99 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  9,00

         (1)  Miejsce przeznaczenia:

                  01

                  kraje trzecie. Stawki te nie mają zastosowania do Szwajcarii i Liechtensteinu do towarów wymienionych w tabelach I i II do protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r.;

                  02

                  Kuwejt, Bahrain, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Turcja, Hongkong SAR i Rosja;

                  03

                  Korea Płd., Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny;

                  04

                  wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i tych wymienionych w pkt 02 i 03.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 366/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej Bacillus firmus I-1582, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
                  23.4.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 111/30

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 366/2013
         z dnia 22 kwietnia 2013 r.
         w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej Bacillus firmus I-1582, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku Bacillus firmus I-1582 warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2011/123/UE (3).

                     (2)

                     Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 4 sierpnia 2010 r. Francja otrzymała od przedsiębiorstwa Bayer CropScience AG wniosek o włączenie substancji czynnej Bacillus firmus I-1582 do załącznika I do tej dyrektywy. W decyzji 2011/123/UE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

                     (3)

                     Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 12 lipca 2011 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny.

                     (4)

                     Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 20 sierpnia 2012 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej Bacillus firmus I-1582 (4). Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a projekt sprawozdania z oceny sfinalizowano w dniu 15 marca 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego Bacillus firmus I-1582.

                     (5)

                     Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające Bacillus firmus I-1582 zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić Bacillus firmus I-1582.

                     (6)

                     Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

                     (7)

                     Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających Bacillus firmus I-1582. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. Na zasadzie odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę aktualizacji pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami.

                     (8)

                     Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (5) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.

                     (9)

                     Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (6).

                     (10)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdzenie substancji czynnej
            Zatwierdza się substancję czynną Bacillus firmus I-1582 określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

            Artykuł 2
            Ponowna ocena środków ochrony roślin

               1.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające Bacillus firmus I-1582 jako substancję czynną w terminie do dnia 31 marca 2014 r.
               Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w kolumnie dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1–4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego Bacillus firmus I-1582 jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 30 września 2013 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
               Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

                           a)

                           w przypadku środka zawierającego Bacillus firmus I-1582 jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 31 marca 2015 r.; albo

                           b)

                           w przypadku środka zawierającego Bacillus firmus I-1582 jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby, zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 31 marca 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

            Artykuł 3
            Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 4
            Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2013 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 kwietnia 2013 r.

                  W imieniu Komisji

               José Manuel BARROSO

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

            (3)  Dz.U. L 49 z 24.2.2011, s. 40.

            (4)  Dziennik EFSA 2012; 10(9):2868. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

            (5)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

            (6)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK I

                        Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                        Nazwa IUPAC

                        Czystość (1)

                        Data zatwierdzenia

                        Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                        Przepisy szczegółowe

                           Bacillus firmus I-1582
                        Nr kolekcji: CNCMI-1582

                        Nie dotyczy

                        Minimalne stężenie 7,1 × 1010 CFU/g

                        1 października 2013 r.

                        30 września 2023 r.

                        W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego Bacillus firmus I-1582, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 marca 2013 r.
                        W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników, biorąc pod uwagę fakt, że Bacillus firmus I-1582 należy uznać za potencjalny czynnik uczulający.
                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

               (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

            ZAŁĄCZNIK II
            W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                           Numer

                           Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                           Nazwa IUPAC

                           Czystość (*1)

                           Data zatwierdzenia

                           Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                           Przepisy szczegółowe

                           „36

                              Bacillus firmus I-1582
                           Nr kolekcji: CNCMI-1582

                           Nie dotyczy

                           Minimalne stężenie 7,1 × 1010 CFU/g

                           1 października 2013 r.

                           30 września 2023 r.

                           W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego Bacillus firmus I-1582, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 marca 2013 r.
                           W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników, biorąc pod uwagę fakt, że Bacillus firmus I-1582 należy uznać za potencjalny czynnik uczulający.
                           W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.”

               (*1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1502 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ustanowienia minimalnych specyfikacji technicznych i procedur dotyczących poziomów zaufania w zakresie środków identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               9.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 235/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1502
   z dnia 8 września 2015 r.
   w sprawie ustanowienia minimalnych specyfikacji technicznych i procedur dotyczących poziomów zaufania w zakresie środków identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               art. 8 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 stanowi, że system identyfikacji elektronicznej notyfikowany zgodnie z art. 9 ust. 1 musi określać niski, średni i wysoki poziom zaufania w odniesieniu do środka identyfikacji elektronicznej wydanego w ramach tego systemu.

               (2)

               Ustanowienie minimalnych specyfikacji technicznych, standardów i procedur jest niezbędne w celu zapewnienia jednolitego rozumienia szczegółów dotyczących poziomów zaufania oraz zapewnienia interoperacyjności podczas przyporządkowywania krajowych poziomów zaufania notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej względem poziomów zaufania zgodnie z art. 8, jak określono w art. 12 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 910/2014.

               (3)

               Na potrzeby specyfikacji i procedur ustanowionych w niniejszym akcie wykonawczym uwzględniono normę międzynarodową ISO/IEC 29115 jako podstawową normę międzynarodową w zakresie poziomów zaufania środków identyfikacji elektronicznej. Treść rozporządzenia (UE) nr 910/2014 różni się jednak od tej normy międzynarodowej, w szczególności w odniesieniu do wymogów wykazywania i weryfikacji tożsamości, jak również sposobu, w jaki brane są pod uwagę różnice między ustaleniami poszczególnych państw członkowskich w zakresie tożsamości oraz istniejące w UE narzędzia służące do tego samego celu. W związku z tym załącznik, mimo że został oparty na tej normie międzynarodowej, nie powinien zawierać odniesień do żadnych określonych treści normy ISO/IEC 29115.

               (4)

               Podstawą opracowania niniejszego rozporządzenia było podejście opierające się na wynikach, uznane za najodpowiedniejsze, czego odzwierciedleniem są również definicje stosowane w celu określenia terminów i pojęć. Uwzględnia się w nich cel rozporządzenia (UE) nr 910/2014 w odniesieniu do poziomów zaufania środków identyfikacji elektronicznej. W związku z tym podczas określania specyfikacji i procedur ustanowionych w tym akcie wykonawczym należy szczególnie wziąć pod uwagę pilotażowy projekt na dużą skalę STORK, w tym opracowane w jego ramach specyfikacje, oraz definicje i pojęcia zawarte w normie ISO/IEC 29115.

               (5)

               W zależności od kontekstu, w jakim musi być weryfikowany aspekt dowodu tożsamości, wiarygodne źródła mogą przybierać różne formy, takie jak m.in. rejestry, dokumenty czy organy. Wiarygodne źródła mogą się różnić w poszczególnych państwach członkowskich, nawet w podobnej sytuacji.

               (6)

               Wymagania dotyczące testów i weryfikacji tożsamości powinny uwzględniać różne systemy i praktyki, przy zapewnieniu wystarczająco wysokiego poziomu zaufania w celu zapewnienia niezbędnego zaufania. Dlatego też przyjęcie procedur stosowanych wcześniej do celów innych niż wydawanie środków identyfikacji elektronicznej powinno być uzależnione od potwierdzenia, że procedury te spełniają wymagania przewidziane dla odpowiedniego poziomu zaufania.

               (7)

               Zwykle stosuje się pewne czynniki uwierzytelniania, takie jak dzielenie sekretu (ang. shared secrets), urządzenia techniczne i atrybuty fizyczne. Należy jednak zachęcać do korzystania z większej liczby czynników uwierzytelniania, zwłaszcza należących do różnych kategorii, w celu zwiększenia bezpieczeństwa procesu uwierzytelniania.

               (8)

               Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać praw reprezentacji osób prawnych. W załączniku należy jednak określić wymagania dotyczące powiązania między środkami identyfikacji elektronicznej osób fizycznych i prawnych.

               (9)

               Należy uznać znaczenie bezpieczeństwa informacji oraz systemów zarządzania usługą, podobnie jak wagę stosowania uznanych metod i stosowania zasad zawartych w normach takich jak normy ISO/IEC serii 27000 i serii 20000.

               (10)

               Należy również uwzględnić dobre praktyki w odniesieniu do poziomów zaufania w państwach członkowskich.

               (11)

               Certyfikacja bezpieczeństwa informatycznego oparta na normach międzynarodowych jest ważnym narzędziem weryfikacji zgodności produktów w zakresie bezpieczeństwa z wymaganiami określonymi w niniejszym akcie wykonawczym.

               (12)

               Komitet, o którym mowa w art. 48 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, nie wydał opinii w terminie ustalonym przez swego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niski, średni i wysoki poziom zaufania w odniesieniu do środka identyfikacji elektronicznej wydanego zgodnie z notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej ustala się z uwzględnieniem wymagań i procedur określonych w załączniku.
   2.   Specyfikacje i procedury określone w załączniku są wykorzystywane do określenia poziomu zaufania środka identyfikacji elektronicznej wydanego zgodnie z notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej za pomocą określenia wiarygodności i jakości następujących elementów:

               a)

               wprowadzenie do systemu, jak określono w sekcji 2.1 załącznika do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 8 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

               b)

               zarządzanie środkiem identyfikacji elektronicznej, jak określono w sekcji 2.2 załącznika do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 8 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

               c)

               uwierzytelnianie, jak określono w sekcji 2.3 załącznika do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 8 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

               d)

               zarządzanie i organizacja, jak określono w sekcji 2.4 załącznika do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 8 ust. 3 lit. d) oraz e) rozporządzenia (UE) nr 910/2014.

         3.   Jeśli środek identyfikacji elektronicznej wydany w ramach notyfikowanego systemu identyfikacji elektronicznej spełnia wymaganie wymienione w odniesieniu do wyższego poziomu zaufania, wówczas zakłada się, że spełnia on równoważne wymaganie dotyczące niższego poziomu zaufania.
   4.   Wszystkie elementy wymienione w załączniku w odniesieniu do danego poziomu zaufania środka identyfikacji elektronicznej wydanego zgodnie z notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej powinny zostać spełnione, aby zapewnić zgodność z deklarowanym poziomem zaufania, chyba że w odpowiedniej części załącznika określono inaczej.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73.

      ZAŁĄCZNIK

         Specyfikacje techniczne i procedury dotyczące niskiego, średniego i wysokiego poziomu zaufania w odniesieniu do środka identyfikacji elektronicznej wydanego w ramach notyfikowanego systemu identyfikacji elektronicznej

      1.   Stosowane definicje

      Na potrzeby niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

                  1)

                  „wiarygodne źródło” oznacza każde źródło, niezależnie od jego formy, co do którego można mieć pewność, że dostarcza ono dokładnych danych, informacji lub dowodów, które mogą służyć do potwierdzenia tożsamości;

                  2)

                  „czynnik uwierzytelniania” oznacza czynnik, którego związek z osobą jest potwierdzony i który należy do jednej z poniższych kategorii:

                              a)

                              „czynnik uwierzytelniania na podstawie posiadania” oznacza czynnik uwierzytelniania, w przypadku którego od podmiotu podlegającego uwierzytelnieniu wymaga się wykazania jego posiadania;

                              b)

                              „czynnik uwierzytelniania na podstawie wiedzy” oznacza czynnik uwierzytelniania, w przypadku którego od podmiotu podlegającego uwierzytelnieniu wymaga się wykazania jego znajomości;

                              c)

                              „czynnik uwierzytelniania na podstawie cech przyrodzonych” oznacza czynnik uwierzytelnienia, który opiera się na rzeczywistym atrybucie osoby fizycznej, w którego przypadku od podmiotu podlegającego uwierzytelnieniu wymaga się wykazania, że tę cechę fizyczną posiada;

                  3)

                  „uwierzytelnianie dynamiczne” oznacza proces elektroniczny z zastosowaniem kryptografii lub innych technik służący dostarczeniu na żądanie elektronicznego dowodu, iż podmiot podlegający uwierzytelnieniu jest w posiadaniu danych identyfikacyjnych lub dane te znajdują się pod jego kontrolą, oraz który ulega zmianie z każdym uwierzytelnieniem zachodzącym między podmiotem podlegającym uwierzytelnieniu a systemem weryfikacji tożsamości danego podmiotu;

                  4)

                  „system zarządzania bezpieczeństwem informacji” oznacza zbiór procesów i procedur służących do zarządzania dopuszczalnymi poziomami zagrożeń związanych z bezpieczeństwem informacji.

            2.   Specyfikacje techniczne i procedury

      Elementy specyfikacji technicznych i procedury przedstawione w niniejszym załączniku stosuje się do określenia, w jaki sposób wymagania i kryteria określone w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 należy stosować w odniesieniu do środka identyfikacji elektronicznej wydanego w ramach systemu identyfikacji elektronicznej.
      2.1.   Wprowadzenie do systemu

      2.1.1.   Wniosek o rejestrację i rejestracja

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Zapewnienie znajomości przez wnioskodawcę warunków odnoszących się do stosowania środków identyfikacji elektronicznej.

                              2.

                              Zapewnienie znajomości przez wnioskodawcę zalecanych środków zaufania odnoszących się do środków identyfikacji elektronicznej.

                              3.

                              Zebranie odpowiednich danych identyfikacyjnych wymaganych do sprawdzenia i weryfikacji tożsamości.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

            2.1.2.   Sprawdzenie i weryfikacja tożsamości (osoba fizyczna)

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Można zakładać, że dana osoba posiada dowody uznane przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o środek identyfikacji elektronicznej, oraz reprezentuje deklarowaną tożsamość.

                              2.

                              Dowody te można uznać za autentyczne lub istniejące zgodnie z informacjami z wiarygodnego źródła i dowody wydają się zachowywać ważność.

                              3.

                              Wiadomo z wiarygodnego źródła, że deklarowana tożsamość istnieje, oraz można przypuszczać, że deklaruje ją jedna i ta sama osoba.

                  Średni

                  Jak przy poziomie niskim oraz konieczność spełnienia jednego z alternatywnych warunków wymienionych w pkt 1–4:

                              1.

                              potwierdzono, że dana osoba posiada dowody uznane przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o środek identyfikacji elektronicznej, oraz reprezentuje deklarowaną tożsamość,
                              oraz
                              dowody zostały sprawdzone w celu ustalenia ich autentyczności lub z wiarygodnego źródła wiadomo, że dowody istnieją i dotyczą rzeczywistej osoby,
                              oraz
                              podjęto działania w celu zminimalizowania ryzyka, że tożsamość danej osoby nie jest tożsamością deklarowaną, biorąc pod uwagę np. ryzyko utraty, kradzieży, zawieszenia, unieważnienia bądź upływu terminu ważności dowodu;
                              lub

                              2.

                              dokument tożsamości zostaje przedstawiony w trakcie procesu rejestracji w państwie członkowskim, w którym go wydano, i okazuje się, że odnosi się on do osoby okazującej,
                              oraz
                              podjęto działania w celu zminimalizowania ryzyka, że tożsamość danej osoby nie jest tożsamością deklarowaną, biorąc pod uwagę np. ryzyko utraty, kradzieży, zawieszenia, unieważnienia bądź upływu terminu ważności dokumentów;
                              lub

                              3.

                              w przypadku gdy procedury stosowane uprzednio przez podmiot publiczny lub prywatny w tym samym państwie członkowskim w celu innym niż wydawanie środków identyfikacji elektronicznej zapewniają poziom zaufania równoważny do zapewnionego przez środki określone w sekcji 2.1.2 dla średniego poziomu zaufania, podmiot odpowiedzialny za rejestrację nie musi powtarzać tych wcześniejszych procedur, pod warunkiem że taki równoważny poziom zaufania jest potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (1), lub przez równoważny organ;
                              lub

                              4.

                              jeżeli środki identyfikacji elektronicznej są wydawane na podstawie ważnych zgłoszonych środków identyfikacji elektronicznej charakteryzujących się średnim lub wysokim poziomem zaufania i biorąc pod uwagę ryzyko zmiany danych identyfikujących osobę, nie jest konieczne powtarzanie sprawdzania tożsamości oraz procedur weryfikacji. Jeżeli środek identyfikacji elektronicznej służący jako podstawa nie został notyfikowany, średni lub wysoki poziom zaufania musi być potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ.

                  Wysoki

                  Muszą zostać spełnione wymagania pkt 1 albo pkt 2:

                              1.

                              jak przy poziomie średnim oraz konieczność spełnienia jednego z alternatywnych warunków wymienionych w lit. a)–c):

                                          a)

                                          potwierdzono, że dana osoba posiada dowody identyfikacji fotograficznej lub biometrycznej uznane przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o wydanie środka identyfikacji elektronicznej, oraz że dowody te stanowią potwierdzenie deklarowanej tożsamości, dowody są sprawdzane w celu ustalenia, czy zachowują ważność zgodnie z informacjami z wiarygodnego źródła,
                                          oraz
                                          wnioskodawca jest identyfikowany jako osoba o deklarowanej tożsamości poprzez porównanie jego jednej cechy fizycznej lub większej liczby takich jego cech z informacjami z wiarygodnego źródła;
                                          lub

                                          b)

                                          w przypadku gdy procedury stosowane uprzednio przez podmiot publiczny lub prywatny w tym samym państwie członkowskim w celu innym niż wydawanie środków identyfikacji elektronicznej zapewniają poziom zaufania równoważny do zapewnionego przez środki określone w sekcji 2.1.2 dla wysokiego poziomu zaufania, podmiot odpowiedzialny za rejestrację nie musi powtarzać tych wcześniejszych procedur, pod warunkiem że taki równoważny poziom zaufania jest potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ,
                                          oraz
                                          podejmowane są działania mające na celu wykazanie, że wyniki poprzednich procedur zachowują ważność;
                                          lub

                                          c)

                                          jeżeli środki identyfikacji elektronicznej są wydawane na podstawie ważnych zgłoszonych środków identyfikacji elektronicznej charakteryzujących się wysokim poziomem zaufania i biorąc pod uwagę ryzyko zmiany danych identyfikujących osobę, nie jest konieczne powtarzanie sprawdzania tożsamości oraz procedur weryfikacji. Jeżeli środek identyfikacji elektronicznej służący jako podstawa nie został notyfikowany, wysoki poziom zaufania musi być potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ,
                                          oraz
                                          podejmowane są działania mające na celu wykazanie, że rezultaty tej poprzedniej procedury wydawania notyfikowanych środków identyfikacji elektronicznej zachowują ważność;

                                    LUB

                              2.

                              jeżeli wnioskodawca nie przedstawił uznanych dowodów identyfikacji fotograficznej lub biometrycznej, zastosowanie mają te same procedury uzyskiwania takich uznanych dowodów identyfikacji fotograficznej lub biometrycznej co stosowane na poziomie krajowym w państwie członkowskim podmiotu odpowiedzialnego za rejestrację.

            2.1.3.   Sprawdzenie i weryfikacja tożsamości (osoba prawna)

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Deklarowaną tożsamość osoby prawnej wykazuje się na podstawie dowodów uznanych przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o środek identyfikacji elektronicznej.

                              2.

                              Dowody wydają się zachowywać ważność i można uznać, że są autentyczne lub istniejące zgodnie z informacjami z wiarygodnego źródła, jeżeli wprowadzenie osoby prawnej do wiarygodnego źródła jest dobrowolne i jest regulowane za pomocą ustalenia między osobą prawną oraz wiarygodnym źródłem.

                              3.

                              Wiarygodne źródło nie dysponuje wiedzą o statusie osoby prawnej, który uniemożliwiałby jej działanie jako osoby prawnej.

                  Średni

                  Jak przy poziomie niskim oraz konieczność spełnienia jednego z alternatywnych warunków wymienionych w pkt 1–3:

                              1.

                              deklarowaną tożsamość osoby prawnej wykazuje się na podstawie dowodów uznanych przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o środek identyfikacji elektronicznej, obejmujących nazwę osoby prawnej, jej formę prawną oraz, w stosownych przypadkach, jej numer rejestracyjny,
                              oraz
                              dowody są sprawdzane w celu ustalenia, czy są autentyczne bądź czy wiadomo, że istnieją zgodnie z informacjami z wiarygodnego źródła, jeżeli wprowadzenie osoby prawnej do wiarygodnego źródła jest wymagane do prowadzenia przez nią działalności w odnośnym sektorze,
                              oraz
                              podjęto działania w celu zminimalizowania ryzyka, że tożsamość danej osoby prawnej nie jest tożsamością deklarowaną, biorąc pod uwagę np. ryzyko utraty, kradzieży, zawieszenia, unieważnienia bądź upływu terminu ważności dokumentów;
                              lub

                              2.

                              w przypadku gdy procedury stosowane uprzednio przez podmiot publiczny lub prywatny w tym samym państwie członkowskim w celu innym niż wydawanie środków identyfikacji elektronicznej zapewniają poziom zaufania równoważny do zapewnionego przez środki określone w sekcji 2.1.3 dla średniego poziomu zaufania, podmiot odpowiedzialny za rejestrację nie musi powtarzać tych wcześniejszych procedur, pod warunkiem że taki równoważny poziom zaufania jest potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ;
                              lub

                              3.

                              jeżeli środki identyfikacji elektronicznej są wydawane na podstawie ważnych zgłoszonych środków identyfikacji elektronicznej charakteryzujących się średnim lub wysokim poziomem zaufania, nie jest konieczne powtarzanie sprawdzania tożsamości oraz procedur weryfikacji. Jeżeli środek identyfikacji elektronicznej służący jako podstawa nie został notyfikowany, średni lub wysoki poziom zaufania musi być potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ.

                  Wysoki

                  Jak przy poziomie średnim oraz konieczność spełnienia jednego z alternatywnych warunków wymienionych w pkt 1–3:

                              1.

                              deklarowaną tożsamość osoby prawnej wykazuje się na podstawie dowodów uznanych przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o środek identyfikacji elektronicznej, obejmujących nazwę osoby prawnej, jej formę prawną oraz co najmniej jeden niepowtarzalny identyfikator osoby prawnej stosowany w warunkach krajowych,
                              oraz
                              dowody zostały sprawdzone w celu ustalenia ich ważności zgodnie z wiarygodnym źródłem;
                              lub

                              2.

                              w przypadku gdy procedury stosowane uprzednio przez podmiot publiczny lub prywatny w tym samym państwie członkowskim w celu innym niż wydawanie środków identyfikacji elektronicznej zapewniają poziom zaufania równoważny do zapewnionego przez środki określone w sekcji 2.1.3 dla wysokiego poziomu zaufania, podmiot odpowiedzialny za rejestrację nie musi powtarzać tych wcześniejszych procedur, pod warunkiem że taki równoważny poziom zaufania jest potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ,
                              oraz
                              podejmowane są działania mające na celu wykazanie, że wyniki poprzednich procedur zachowują ważność;
                              lub

                              3.

                              jeżeli środki identyfikacji elektronicznej są wydawane na podstawie ważnych zgłoszonych środków identyfikacji elektronicznej charakteryzujących się wysokim poziomem zaufania, nie jest konieczne powtarzanie sprawdzania tożsamości oraz procedur weryfikacji. Jeżeli środek identyfikacji elektronicznej służący jako podstawa nie został notyfikowany, wysoki poziom zaufania musi być potwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, o której mowa w art. 2 ust. 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub przez równoważny organ,
                              oraz
                              podejmowane są działania mające na celu wykazanie, że rezultaty tej poprzedniej procedury wydawania notyfikowanych środków identyfikacji elektronicznej zachowują ważność.

            2.1.4.   Powiązanie między środkami identyfikacji elektronicznej osób fizycznych i prawnych

      W stosownych przypadkach w odniesieniu do powiązania między środkami identyfikacji elektronicznej osoby fizycznej i środkami identyfikacji elektronicznej osoby prawnej („powiązania”) mają zastosowanie następujące warunki:

                  1)

                  Musi istnieć możliwość zawieszania lub cofnięcia powiązania. Cykl życia powiązania (np. aktywacja, zawieszenie, odnowienie, cofnięcie) odbywa się zgodnie z krajowymi uznanymi procedurami.

                  2)

                  Osoba fizyczna, której środek identyfikacji elektronicznej jest powiązany ze środkiem identyfikacji elektronicznej osoby prawnej, może powierzyć użytkowanie powiązania innej osobie fizycznej w oparciu o krajowe uznane procedury. Jednakże delegująca osoba fizyczna nadal ponosi odpowiedzialność.

                  3)

                  Powiązanie realizowane jest w następujący sposób:

                              Poziom zaufania

                              Wymagane elementy

                              Niski

                                          1.

                                          Sprawdzenie tożsamości osoby fizycznej działającej w imieniu osoby prawnej jest weryfikowane jako przeprowadzone na co najmniej niskim poziomie.

                                          2.

                                          Powiązanie zostało ustanowione w oparciu o krajowe uznane procedury.

                                          3.

                                          Wiarygodne źródło nie dysponuje wiedzą o statusie osoby fizycznej, który uniemożliwiałby jej działanie w imieniu osoby prawnej.

                              Średni

                              Pkt 3 z poziomu niskiego oraz:

                                          1.

                                          Sprawdzenie tożsamości osoby fizycznej działającej w imieniu osoby prawnej jest weryfikowane jako przeprowadzone na poziomie średnim lub wysokim.

                                          2.

                                          Powiązanie zostało ustanowione w oparciu o krajowe uznane procedury, które doprowadziły do jego zarejestrowania w wiarygodnym źródle.

                                          3.

                                          Powiązanie zostało zweryfikowane na podstawie informacji z wiarygodnego źródła.

                              Wysoki

                              Pkt 3 z poziomu niskiego i pkt 2 z poziomu średniego oraz:

                                          1.

                                          Sprawdzenie tożsamości osoby fizycznej działającej w imieniu osoby prawnej jest weryfikowane jako przeprowadzone na poziomie wysokim.

                                          2.

                                          Powiązanie zostało zweryfikowane w oparciu o niepowtarzalny identyfikator osoby prawnej stosowany w warunkach krajowych oraz na podstawie informacji z wiarygodnego źródła w sposób jednoznaczny identyfikujących osobę fizyczną.

            2.2.   Zarządzanie środkami identyfikacji elektronicznej

      2.2.1.   Cechy charakterystyczne i konstrukcja środków identyfikacji elektronicznej

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Środek identyfikacji elektronicznej wykorzystuje co najmniej jeden czynnik uwierzytelniania.

                              2.

                              Środek identyfikacji elektronicznej jest zaprojektowany w taki sposób, aby wystawiający podejmował rozsądne kroki w celu sprawdzenia, czy jest on stosowany jedynie przez osobę, do której należy, lub pod jej kontrolą.

                  Średni

                              1.

                              Środek identyfikacji elektronicznej wykorzystuje co najmniej dwa czynniki uwierzytelniania należące do różnych kategorii.

                              2.

                              Środek identyfikacji elektronicznej jest zaprojektowany w taki sposób, że można zakładać, iż jest on stosowany jedynie przez osobę, do której należy, lub pod jej kontrolą.

                  Wysoki

                  Jak przy poziomie średnim oraz:

                              1.

                              Środek identyfikacji elektronicznej stanowi ochronę przed powielaniem i manipulacją oraz przed atakującymi dysponującymi wysokim potencjałem ataku.

                              2.

                              Środek identyfikacji elektronicznej jest zaprojektowany w taki sposób, że może być niezawodnie chroniony przez osobę, do której należy, przed wykorzystaniem przez innych.

            2.2.2.   Wydawanie, dostarczanie i aktywacja

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                  Po wydaniu środek identyfikacji elektronicznej jest dostarczany za pośrednictwem mechanizmu, co do którego można zakładać, iż przez jego zastosowanie środek dotrze wyłącznie do przeznaczonej osoby.

                  Średni

                  Po wydaniu środek identyfikacji elektronicznej jest dostarczany za pośrednictwem mechanizmu, co do którego można zakładać, iż przez jego zastosowanie środek zostanie oddany w posiadanie wyłącznie osobie, do której należy.

                  Wysoki

                  W procesie aktywacji sprawdza się, czy środek identyfikacji elektronicznej został oddany w posiadanie wyłącznie osobie, do której należy.

            2.2.3.   Zawieszenie, cofnięcie i przywrócenie

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Można zawiesić lub wycofać środek identyfikacji elektronicznej w sposób terminowy i skuteczny.

                              2.

                              Istnieją środki umożliwiające zapobieżenie nieuprawnionemu zawieszeniu, cofnięciu lub przywróceniu środka.

                              3.

                              Przywrócenie środka odbywa się jedynie, jeśli w dalszym ciągu spełnione są wymagania w zakresie zaufania ustanowione przed zawieszeniem lub cofnięciem.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

            2.2.4.   Wznowienie i wymiana

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                  Biorąc pod uwagę ryzyko wystąpienia zmiany w danych identyfikujących osobę, przy wznowieniu bądź wymianie muszą zostać spełnione te same wymagania w zakresie zaufania jak przy wstępnym sprawdzeniu i weryfikacji tożsamości lub wznowienia bądź wymiany dokonuje się na podstawie ważnego środka identyfikacji elektronicznej o tym samym lub wyższym poziomie zaufania.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Jak przy poziomie niskim oraz:
                  w przypadku gdy wznowienie bądź wymiana odbywają się się na podstawie ważnego środka identyfikacji elektronicznej, dane dotyczące tożsamości są weryfikowane z wykorzystaniem wiarygodnego źródła.

            2.3.   Uwierzytelnienie

      W tej części opisano zagrożenia związane ze stosowaniem mechanizmu uwierzytelniania i wymieniono wymagania odnoszące się do każdego poziomu zaufania. W niniejszej części kontrolę uznaje się za proporcjonalną do ryzyka na danym poziomie.
      2.3.1.   Mechanizm uwierzytelniania

      W poniższej tabeli zestawiono wymagania na poszczególnych poziomach zaufania w odniesieniu do mechanizmu uwierzytelniania, za którego pośrednictwem osoba fizyczna lub prawna używa środka identyfikacji elektronicznej do potwierdzenia swojej tożsamości wobec strony ufającej.

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Uwolnienie danych identyfikujących osobę jest poprzedzone wiarygodną weryfikacją środka identyfikacji elektronicznej oraz jego ważności.

                              2.

                              Jeżeli dane identyfikujące osobę są przechowywane w ramach mechanizmu uwierzytelniania, informacje ta są zabezpieczone w celu ochrony przed utratą i narażeniem na szwank, w tym analizą off-line.

                              3.

                              Mechanizm uwierzytelniania jest sposobem realizacji kontroli zaufania na potrzeby weryfikacji środków identyfikacji elektronicznej, dzięki któremu jest mało prawdopodobne, aby takie działania jak zgadywanie, podsłuchiwanie, odtwarzanie lub manipulowanie komunikacji przez atakującego o wyższym podstawowym potencjale ataku mogło zachwiać mechanizmami uwierzytelniania.

                  Średni

                  Jak przy poziomie niskim oraz:

                              1.

                              Uwolnienie danych identyfikujących osobę jest poprzedzone wiarygodną weryfikacją środka identyfikacji elektronicznej oraz jego ważności za pomocą uwierzytelniania dynamicznego.

                              2.

                              Mechanizm uwierzytelniania jest sposobem realizacji kontroli zaufania na potrzeby weryfikacji środków identyfikacji elektronicznej, dzięki któremu jest mało prawdopodobne, aby takie działania jak zgadywanie, podsłuchiwanie, odtwarzanie lub manipulowanie komunikacji przez atakującego o umiarkowanym potencjale ataku mogło zachwiać mechanizmami uwierzytelniania.

                  Wysoki

                  Jak przy poziomie średnim oraz:
                  mechanizm uwierzytelniania jest sposobem realizacji kontroli zaufania na potrzeby weryfikacji środków identyfikacji elektronicznej, dzięki któremu jest mało prawdopodobne, aby takie działania jak zgadywanie, podsłuchiwanie, odtwarzanie lub manipulowanie komunikacji przez atakującego o wysokim potencjale ataku mogło zachwiać mechanizmami uwierzytelniania.

            2.4.   Zarządzanie i organizacja

      Wszystkie podmioty świadczące usługi związane z identyfikacją elektroniczną w obrocie transgranicznym („dostawcy”) ustanawiają udokumentowane praktyki zarządzania bezpieczeństwem informacji, strategie, sposoby podejścia do zarządzania ryzykiem oraz inne uznane mechanizmy kontrolne, aby właściwe organy zarządzające odpowiedzialne za systemy identyfikacji elektronicznej w poszczególnych państwach członkowskich mogły mieć pewność, że skuteczne praktyki zostały wprowadzone. W części 2.4 wszystkie wymagania/elementy należy rozumieć jako współmierne z poziomem ryzyka dla danego poziomu.
      2.4.1.   Przepisy ogólne

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Dostawcami świadczącymi usługi operacyjne objęte niniejszym rozporządzeniem są organy publiczne lub podmioty prawne uznane za takie przez prawo krajowe państwa członkowskiego, posiadające ugruntowaną organizację i pełną zdolność operacyjną we wszystkich elementach istotnych dla świadczenia usług.

                              2.

                              Dostawcy przestrzegają wszelkich wymogów prawnych nałożonych na nich w związku z funkcjonowaniem i świadczeniem usług, w tym dotyczących rodzajów informacji, o jakie można się zwracać, sposobów dokonywania potwierdzania tożsamości, a także tego, jakie informacje mogą być przechowywane i przez jak długi czas.

                              3.

                              Dostawcy są w stanie wykazać zdolność do ponoszenia ryzyka odpowiedzialności za szkody, jak również posiadanie wystarczających środków finansowych na kontynuowanie działalności i świadczenie usług.

                              4.

                              Dostawcy odpowiadają za realizację wszystkich zobowiązań przekazanych innemu podmiotowi oraz zapewnienie zgodności z założeniami systemu, tak jakby sami wykonywali te zadania.

                              5.

                              W odniesieniu do systemów identyfikacji elektronicznej nieustanowionych prawem krajowym musi istnieć opracowany skuteczny plan zakończenia działalności. Plan taki obejmuje uporządkowane zaprzestawanie świadczenia usług lub kontynuację przez innego dostawcę, sposób informowania właściwych organów i użytkowników końcowych, jak również szczegółowe informacje na temat sposobu ochrony, przechowywania i niszczenia rejestrów zgodnie z założeniami systemu.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

            2.4.2.   Opublikowane informacje i informacje dla użytkowników

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Istnienie opublikowanej definicji usługi obejmującej wszystkie mające zastosowanie zasady, warunki i opłaty, w tym ewentualne ograniczenia dotyczące korzystania z niej. Definicja usługi obejmuje politykę ochrony prywatności.

                              2.

                              Należy ustanowić odpowiednie działania i procedury w celu zapewnienia, że użytkownicy usługi zostaną poinformowani w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób o wszelkich zmianach w definicji usług i wszelkich mających zastosowanie zasadach i warunkach oraz polityce prywatności w odniesieniu do określonej usługi.

                              3.

                              Należy zastosować odpowiednie działania i procedury w celu zapewnienia udzielania pełnych i prawidłowych odpowiedzi na wnioski o informacje.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

            2.4.3.   Zarządzanie bezpieczeństwem informacji

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                  Istnieje skuteczny system zarządzania bezpieczeństwem informacji w zakresie zarządzania i kontroli zagrożeń dla zaufania informacji.

                  Średni

                  Jak przy poziomie niskim oraz:
                  system zarządzania bezpieczeństwem informacji odpowiada sprawdzonym normom lub zasadom zarządzania i kontroli zagrożeń dla zaufania informacji.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie średnim.

            2.4.4.   Prowadzenie rejestrów

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Zapisywanie i zachowywanie właściwych informacji przy użyciu skutecznego systemu zarządzania rejestrami z uwzględnieniem obowiązujących przepisów i dobrych praktyk w odniesieniu do ochrony danych i ich zatrzymywania.

                              2.

                              Zatrzymywanie, o ile jest to dozwolone przez prawo krajowe lub inne krajowe porozumienia administracyjne, i ochrona rejestrów tak długo, jak długo jest to wymagane do celów kontroli i dochodzenia w sprawach naruszeń zaufania, oraz przechowywanie, po czym rejestry te są niszczone w bezpieczny sposób.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

            2.4.5.   Obiekty i personel

      W poniższej tabeli przedstawiono wymagania dotyczące obiektów i personelu oraz – w stosownych przypadkach – podwykonawców, wykonujących obowiązki objęte niniejszym rozporządzeniem. Zgodność ze wszystkimi wymaganiami powinna być proporcjonalna do poziomu ryzyka związanego z ustalonym poziomem zaufania.

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Istnienie procedur zapewniających, że pracownicy i podwykonawcy są odpowiednio przeszkoleni i wykwalifikowani oraz dysponują doświadczeniem w zakresie umiejętności potrzebnych do wykonywania swoich funkcji.

                              2.

                              Wystarczająca liczba pracowników i podwykonawców do odpowiedniego funkcjonowania i zapewnienia obsługi usługi, zgodnie z jej zasadami i procedurami.

                              3.

                              Obiekty służące do świadczenia usługi są stale monitorowane i chronione przed szkodami spowodowanymi przez wydarzenia związane ze środowiskiem naturalnym, nieuprawniony dostęp i inne czynniki, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo usługi.

                              4.

                              Obiekty służące do świadczenia usługi gwarantują, że dostęp do stref przechowywania lub przetwarzania danych osobowych, kryptograficznych lub innych informacji podlegających szczególnej ochronie jest ograniczony do upoważnionych pracowników lub podwykonawców.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie niskim.

            2.4.6.   Kontrole techniczne

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                              1.

                              Istnienie proporcjonalnych kontroli technicznych w celu zarządzania ryzykiem, na jakie narażone jest bezpieczeństwo świadczonych usług, zapewnienie ochrony poufności, integralności i dostępności przetwarzanych informacji.

                              2.

                              Elektroniczne kanały komunikacji wykorzystywane do wymiany informacji podlegających szczególnej ochronie lub informacji osobowych są zabezpieczone przed podsłuchem, manipulacją i odtwarzaniem.

                              3.

                              Dostęp do szczególnie chronionych materiałów kryptograficznych, jeżeli są wykorzystywane do wydawania środków identyfikacji elektronicznej i elektronicznego uwierzytelniania, jest ograniczony do funkcji i zakresu zastosowania bezwzględnie wymagających dostępu. Należy zapewnić, aby materiały te nigdy nie były trwale przechowywane w postaci zwykłego tekstu.

                              4.

                              Istnieją procedury zapewniające, że bezpieczeństwo jest trwale utrzymywane oraz że istnieje zdolność reagowania na zmiany poziomu ryzyka, incydenty i przypadki naruszenia zaufania.

                              5.

                              Wszystkie nośniki zawierające informacje osobowe, kryptograficzne lub inne podlegające szczególnej ochronie są przechowywane, transportowane i usuwane w bezpieczny sposób.

                  Średni

                  Takie same jak przy poziomie niskim oraz:
                  materiały kryptograficzne podlegające szczególnej ochronie, jeżeli są wykorzystywane do wydawania środków identyfikacji elektronicznej i uwierzytelniania elektronicznego, są chronione przed nieuprawnionymi manipulacjami.

                  Wysoki

                  Takie same jak przy poziomie średnim.

            2.4.7.   Zgodność i audyt

                  Poziom zaufania

                  Wymagane elementy

                  Niski

                  Istnienie okresowych audytów wewnętrznych ukierunkowanych na wszystkie elementy istotne dla dostawy świadczonych usług w celu zapewnienia zgodności ze stosowną polityką.

                  Średni

                  Istnienie okresowych niezależnych audytów wewnętrznych lub zewnętrznych ukierunkowanych na wszystkie elementy istotne dla dostawy świadczonych usług w celu zapewnienia zgodności ze stosowną polityką.

                  Wysoki

                              1.

                              Istnienie okresowych niezależnych audytów zewnętrznych ukierunkowanych na wszystkie elementy istotne dla dostawy świadczonych usług w celu zapewnienia zgodności ze stosowną polityką.

                              2.

                              Jeśli system zarządzany jest bezpośrednio przez organ publiczny, audyty przeprowadza się zgodnie z prawem krajowym.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 17/2013 z dnia 14 stycznia 2013 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej Trichoderma atroviride szczep I-1237, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 9/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 17/2013
   z dnia 14 stycznia 2013 r.
   w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej Trichoderma atroviride szczep I-1237, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku Trichoderma atroviride szczep I-1237 warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2008/565/WE (3).

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 28 sierpnia 2007 r. Francja otrzymała od firmy Agrauxine SA wniosek o włączenie substancji czynnej Trichoderma atroviride szczep I-1237 do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2008/565/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

               (3)

               Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 19 kwietnia 2011 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny.

               (4)

               Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 15 maja 2012 r. Urząd przedstawił Komisji swe wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej Trichoderma atroviride szczep I-1237 (4). Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 20 listopada 2012 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego Trichoderma atroviride szczep I-1237.

               (5)

               Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające Trichoderma atroviride szczep I-1237 zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić Trichoderma atroviride szczep I-1237.

               (6)

               Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

               (7)

               Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających Trichoderma atroviride szczep I-1237. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę aktualizacji pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami.

               (8)

               Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (5) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.

               (9)

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (6).

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie substancji czynnej
   Zatwierdza się substancję czynną Trichoderma atroviride szczep I-1237 określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Ponowna ocena środków ochrony roślin
   1.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające Trichoderma atroviride szczep I-1237 jako substancję czynną w terminie do dnia 30 listopada 2013 r.
   Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w kolumnie dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   2.   W drodze odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego Trichoderma atroviride szczep I-1237 jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 31 maja 2013 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

               a)

               w przypadku środka zawierającego Trichoderma atroviride szczep I-1237 jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby, zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 30 listopada 2014 r.; albo

               b)

               w przypadku środka zawierającego Trichoderma atroviride szczep I-1237 jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby, zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 30 listopada 2014 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

         Artykuł 3
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 4
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 czerwca 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 181 z 10.7.2008, s. 49.

      (4)  Dziennik EFSA 2012; 10(6):2706. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu

      (5)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

      (6)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                     Trichoderma atroviride szczep I-1237
                  Numer CNCM: I-1237

                  Nie dotyczy

                      cfu/g (
                      zarodników/g)

                  1 czerwca 2013 r.

                  31 maja 2023 r.

                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego Trichoderma atroviride szczep I-1237, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 20 listopada 2012 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników, biorąc pod uwagę, że Trichoderma atroviride szczep I-1237 należy uznać za potencjalny czynnik uczulający.
                  W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                     Numer

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „32

                        Trichoderma atroviride szczep I-1237
                     Numer CNCM: I-1237

                     Nie dotyczy

                         cfu/g (
                         zarodników/g)

                     1 czerwca 2013 r.

                     31 maja 2023 r.

                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego Trichoderma atroviride szczep I-1237, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 20 listopada 2012 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników, biorąc pod uwagę, że Trichoderma atroviride szczep I-1237 należy uznać za potencjalny czynnik uczulający.
                     W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.”

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1022/2011 z dnia 14 października 2011 r. w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej cykloanilid, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 270/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1022/2011
   z dnia 14 października 2011 r.
   w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej cykloanilid, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancja czynna cykloanilid była włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2) dla okresu wygasającego dnia 31 października 2011 r.

               (2)

               W celu umożliwienia wnioskodawcom przygotowania wniosków i aby umożliwić Komisji ocenę tych wniosków oraz podjęcie odnośnie do nich decyzji, włączenie to zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2015 r. dyrektywą Komisji 2010/77/UE z dnia 10 listopada 2010 r. zmieniającą dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do dat wygaśnięcia włączenia niektórych substancji czynnych (3).

               (3)

               Zgodnie z art. 78 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 substancja ta została włączona do części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (4) i ma być uważana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (4)

               Komisja nie otrzymała jednak żadnego wniosku dotyczącego przedmiotowej substancji czynnej i termin przewidziany na składanie takich wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowionego włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (5), wygasł.

               (5)

               W związku z powyższym zatwierdzenia tej substancji czynnej nie należy przedłużać i należy ją usunąć z części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, począwszy od daty, od której jej zatwierdzenie by wygasło, gdyby nie zostało przedłużone dyrektywą 2010/77/UE.

               (6)

               Państwom członkowskim należy zapewnić niezbędny okres na wycofanie zezwoleń wydanych dla środków ochrony roślin zawierających cykloanilid.

               (7)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego tej substancji zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nieodnowienie zatwierdzenia
   Zatwierdzenie dla substancji czynnej cykloanilid nie zostaje odnowione.
   Artykuł 2
   Środki przejściowe
   Państwa członkowskie zapewniają wycofanie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające cykloanilid do dnia 30 kwietnia 2012 r.
   Artykuł 3
   Okresy dodatkowe
   Każdy ewentualny okres dodatkowy przyznany przez państwo członkowskie na środki ochrony roślin zawierające cykloanilid wygasa najpóźniej dnia 31 października 2012 r. na sprzedaż i dystrybucję, a najpóźniej dnia 31 października 2013 r. na pozbycie się, składowanie i wykorzystanie istniejących zapasów.
   Artykuł 4
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 5
   Data wejścia w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 48.

      (4)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10.

      ZAŁĄCZNIK
      Pozycja 21 w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:

                     Numer

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „21

                     Cykloanilid
                     Nr CAS 113136-77-9
                     Nr CIPAC 586

                     Niedostępna

                     960 g/kg

                     1 listopada 2001 r.

                     31 października 2011 r.

                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze regulatora wzrostu roślin.
                     Maksymalna zawartość zanieczyszczenia 2,4-dichloroaniliną (2,4-DCA) w substancji czynnej, w takiej postaci, w jakiej została wyprodukowana, powinna wynosić 1 g/kg.
                     Data sfinalizowania przez Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin sprawozdania z przeglądu: 29 czerwca 2001 r.”.

         (1)  Dalsze dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnych znajdują się w sprawozdaniach z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 918/2014 z dnia 22 sierpnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               23.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 918/2014
   z dnia 22 sierpnia 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancja czynna feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

               (2)

               Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 13 grudnia 2013 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych. Komisja zwróciła się do Urzędu o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych. Projekt sprawozdania z przeglądu i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy i sfinalizowane w dniu 11 lipca 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych.

               (3)

               Potwierdzono, że substancja czynna feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (4)

               Feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych to grupa feromonów naturalnie wytwarzanych przez owady rzędu Lepidoptera. Mają one wspólną definicję strukturalną i wspólny mechanizm działania. Sprawozdanie z przeglądu dotyczące feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych (SANCO/2633/2008) zawiera wykaz poszczególnych związków o wspólnej definicji strukturalnej feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych i zawartych w dozwolonych środkach ochrony roślin. Wykaz ten będzie aktualizowany w miarę potrzeb.

               (5)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzenia feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych. W szczególności należy zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 sierpnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (3)  Dyrektywa Komisji 2008/127/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej kilku substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 89).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (6)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Straight Chain Lepidopteran Pheromones (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych). Dziennik EFSA 2014; 12(1):3524. [537 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2014.3524. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 pozycja 255 dotycząca substancji czynnej feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych otrzymuje brzmienie:

                     Numer

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „255

                     Feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych

                     Sprawozdanie z przeglądu (SANCO/2633/2008).

                     Sprawozdanie z przeglądu (SANCO/2633/2008).

                     1 września 2009 r.

                     31 sierpnia 2019 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka wabiącego.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych (SANCO/2633/2008), w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy.
                     Warunki stosowania określają, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                     Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                                 1)

                                 profilu genotoksycznego związków posiadających grupę aldehydową;

                                 2)

                                 narażenia ludzi i środowiska wynikającego z różnych sposobów stosowania feromonów łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych w charakterze środka ochrony roślin, w porównaniu z naturalnymi poziomami tła tych feromonów.

                           Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje określone w pkt 1 do dnia 31 grudnia 2015 r., a informacje określone w pkt 2 do dnia 31 grudnia 2016 r.”