title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1721 z dnia 22 września 2015 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               29.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1721
   z dnia 22 września 2015 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towaru, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez osobę, której udzielono tej informacji, przez pewien okres, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (2). Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 września 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Heinz ZOUREK

            Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Całe małże (Meretrix meretrix, Meretrix lyrata) w muszli, poddane obróbce cieplnej, następnie zamrożone, w szczelnie zapakowanych siatkach, przedstawiane w 10 kg opakowaniach.
                  Podczas obróbki cieplnej małże zanurzane są w wodzie o temperaturze między 98 °C a 100 °C przez co najmniej 7 minut. Podczas tego zanurzenia temperatura wewnątrz małży osiąga co najmniej 90 °C przez 90 sekund.
                  Produkt nie nadaje się do bezpośredniego spożycia.

                  1605 56 00

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 1605 i 1605 56 00.
                  Proste sparzanie (blanszowanie), polegające na lekkiej obróbce cieplnej, która nie powoduje gotowania jako takiego, nie wyklucza klasyfikacji z działu 3 (zob. również Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej do działu 3, Uwagi ogólne, pkt 2). Jednakże małży, które zostały poddane obróbce cieplnej prowadzącej do osiągnięcia wewnątrz małży temperatury co najmniej 90 °C przez 90 sekund, nie można uznać za małże blanszowane, lecz za małże gotowane.
                  Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 1605 56 00 jako małże przetworzone.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1082 z dnia 22 czerwca 2016 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Oecher Puttes/Aachener Puttes (ChOG)]

text:
               6.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1082
   z dnia 22 czerwca 2016 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Oecher Puttes/Aachener Puttes (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Niemiec o rejestrację nazwy „Oecher Puttes”/„Aachener Puttes” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Oecher Puttes”/„Aachener Puttes”.

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Oecher Puttes”/„Aachener Puttes” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.2 Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.) zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 99 z 15.3.2016, s. 24.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 352/2011 z dnia 11 kwietnia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               12.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 97/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 352/2011
   z dnia 11 kwietnia 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 kwietnia 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  JO

                  68,6

                  MA

                  44,0

                  TN

                  106,6

                  TR

                  88,7

                  ZZ

                  77,0

                  0707 00 05

                  EG

                  152,2

                  TR

                  116,5

                  ZZ

                  134,4

                  0709 90 70

                  MA

                  80,0

                  TR

                  85,5

                  ZA

                  15,5

                  ZZ

                  60,3

                  0805 10 20

                  EG

                  48,0

                  IL

                  78,6

                  MA

                  46,4

                  TN

                  48,9

                  TR

                  73,9

                  ZZ

                  59,2

                  0805 50 10

                  TR

                  53,4

                  ZZ

                  53,4

                  0808 10 80

                  AR

                  77,8

                  BR

                  71,5

                  CA

                  91,3

                  CL

                  85,3

                  CN

                  96,7

                  MK

                  50,2

                  NZ

                  123,1

                  US

                  131,4

                  UY

                  65,6

                  ZA

                  84,4

                  ZZ

                  87,7

                  0808 20 50

                  AR

                  89,4

                  CL

                  108,4

                  CN

                  73,5

                  US

                  72,1

                  ZA

                  103,4

                  ZZ

                  89,4

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 641/2011 z dnia 30 czerwca 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               1.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 641/2011
   z dnia 30 czerwca 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AR

                  26,0

                  EC

                  26,0

                  MK

                  29,3

                  TR

                  40,0

                  ZZ

                  30,3

                  0707 00 05

                  TR

                  96,4

                  ZZ

                  96,4

                  0709 90 70

                  EC

                  28,8

                  TR

                  110,5

                  ZZ

                  69,7

                  0805 50 10

                  AR

                  68,3

                  BR

                  42,9

                  CL

                  88,7

                  TR

                  68,6

                  UY

                  54,5

                  ZA

                  85,8

                  ZZ

                  68,1

                  0808 10 80

                  AR

                  134,7

                  BR

                  76,6

                  CA

                  105,9

                  CL

                  93,6

                  CN

                  77,5

                  NZ

                  110,8

                  US

                  155,4

                  UY

                  64,7

                  ZA

                  85,1

                  ZZ

                  100,5

                  0809 10 00

                  AR

                  89,7

                  TR

                  294,1

                  XS

                  152,4

                  ZZ

                  178,7

                  0809 20 95

                  TR

                  333,5

                  ZZ

                  333,5

                  0809 30

                  TR

                  179,1

                  XS

                  55,8

                  ZZ

                  117,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 85/2012 z dnia 1 lutego 2012 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji altrenogest, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               2.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 30/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 85/2012
   z dnia 1 lutego 2012 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji altrenogest, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

               (3)

               Obecnie altrenogest jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u świń, w zastosowaniu do skóry, tłuszczu i wątroby, oraz u koniowatych w zastosowaniu do tłuszczu i wątroby.

               (4)

               Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek o zmianę istniejącego wpisu dotyczącego altrenogestu.

               (5)

               Dostarczono i poddano ocenie dodatkowe dane, na podstawie których Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił zmianę obecnych maksymalnych limitów pozostałości dla altrenogestu.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić wpis dotyczący altrenogestu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010.

               (7)

               Należy zapewnić podmiotom, których to dotyczy, odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 2 kwietnia 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący altrenogestu otrzymuje brzmienie:

                     Substancja farmakologicznie czynna

                     Pozostałość znacznikowa

                     Gatunki zwierząt

                     MLP

                     Tkanki docelowe

                     Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                     Klasyfikacja terapeutyczna

                     „Altrenogest

                     Altrenogest

                     Świnie

                     4 μg/kg

                     Skóra i tłuszcz

                     Wyłącznie do celów zootechnicznych zgodnie z przepisami dyrektywy 96/22/WE.

                     Środki działające na układ rozrodczy”

                     2 μg/kg

                     Wątroba

                     Koniowate

                     4 μg/kg

                     Tłuszcz

                     4 μg/kg

                     Wątroba


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/873 z dnia 1 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 690/2008 uznające chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie

text:
               2.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 145/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/873
   z dnia 1 czerwca 2016 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 690/2008 uznające chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 2 ust. 1 lit. h),
   uwzględniając wnioski złożone przez Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Włochy, Maltę, Portugalię, Słowację, Finlandię oraz Zjednoczone Królestwo,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 690/2008 (2) niektóre państwa członkowskie i niektóre obszary w państwach członkowskich uznano za strefy chronione w odniesieniu do niektórych organizmów szkodliwych. W niektórych przypadkach status strefy chronionej przyznano na czas określony, aby dane państwo członkowskie mogło dostarczyć wszystkie informacje niezbędne do wykazania, że w danym państwie członkowskim lub na danym obszarze nie występuje przedmiotowy organizm szkodliwy, lub zakończyć działania zmierzające do zwalczenia tego organizmu. Od tamtego czasu nastąpiły istotne zmiany statusu fitosanitarnego w niektórych strefach chronionych w niektórych państwach członkowskich.

               (2)

               Niektóre gminy regionu Ribatejo e Oeste w Portugalii uznano za strefę chronioną w odniesieniu do Bemisia tabaci Genn. (populacje europejskie). Portugalia przedstawiła informacje, z których wynika, że w gminach tych stwierdzono obecnie występowanie Bemisia tabaci (populacje europejskie). Dlatego też gmin tych nie należy już uznawać za strefę chronioną w odniesieniu do Bemisia tabaci (populacje europejskie).

               (3)

               Terytorium Grecji uznano za strefę chronioną do dnia 30 kwietnia 2016 r. w odniesieniu do następujących organizmów: Dendroctonus micans Kugelan, Gilpinia hercyniae (Hartig), Gonipterus scutellatus Gyll., Ips amitinus Eichhof, Ips cembrae Heer oraz Ips duplicatus Sahlberg. Z dodatkowych informacji przekazanych przez Grecję wynika, że terytorium Grecji pozostaje wolne od tych organizmów. Z tego powodu należy uznać Grecję za strefę chronioną w odniesieniu do tych organizmów szkodliwych bez żadnych ograniczeń czasowych.

               (4)

               Terytoria Irlandii i Zjednoczonego Królestwa zostały uznane do dnia 30 kwietnia 2016 r. za strefę chronioną w odniesieniu do Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu. Z dodatkowych informacji przekazanych przez Irlandię i Zjednoczone Królestwo wynika, że ich terytoria pozostają wolne od tego organizmu. Z tego powodu należy uznać Irlandię i Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu szkodliwego bez żadnych ograniczeń czasowych.

               (5)

               Terytorium Portugalii zostało uznane za strefę chronioną w odniesieniu do Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu do dnia 30 kwietnia 2016 r. Portugalia przedstawiła informacje, z których wynika, że obecnie na jej terytorium stwierdzono występowanie Dryocosmus kuriphilus. Dlatego też nie należy już uznawać Portugalii za strefę chronioną w odniesieniu do Dryocosmus kuriphilus.

               (6)

               Portugalia wystąpiła z wnioskiem o uznanie terytorium Azorów za strefę chronioną w odniesieniu do Globodera pallida (Stone) Behrens i Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens. Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2006 r. Portugalia przedstawiła dowody na to, że te organizmy szkodliwe nie występują na terytorium Azorów pomimo istnienia tam korzystnych warunków do ich występowania. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Azory za strefę chronioną w odniesieniu do Globodera pallida oraz Globodera rostochiensis jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (7)

               Irlandia, Malta i Zjednoczone Królestwo wystąpiły z wnioskiem o uznanie ich terytoriów za strefę chronioną w odniesieniu do Paysandisia archon (Burmeister). Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2007 r. Irlandia, Malta i Zjednoczone Królestwo przedstawiły dowody na to, że ten organizm szkodliwy nie występuje na ich terytoriach pomimo istnienia tam warunków sprzyjających jego występowaniu. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Irlandię, Maltę i Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do Paysandisia archon jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (8)

               Irlandia i Zjednoczone Królestwo wystąpiły z wnioskiem o uznanie ich terytoriów za strefę chronioną w odniesieniu do Rhynchophorus ferrugineus (Olivier). Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2007 r. Irlandia i Zjednoczone Królestwo przedstawiły dowody na to, że ten organizm szkodliwy nie występuje na ich terytoriach pomimo istnienia tam warunków sprzyjających jego występowaniu. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Irlandię i Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do Rhynchophorus ferrugineus jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (9)

               Portugalia wystąpiła z wnioskiem o uznanie terytorium Azorów za strefę chronioną w odniesieniu do Rhynchophorus ferrugineus (Olivier). Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2007 r. Portugalia przedstawiła dowody na to, że ten organizm szkodliwy nie występuje na terytorium Azorów pomimo istnienia tam korzystnych warunków do jego występowania. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Azory za strefę chronioną w odniesieniu do Rhynchophorus ferrugineus jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (10)

               Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o uznanie jego terytorium za strefę chronioną w odniesieniu do Thaumetopoea pityocampa Denis & Schiffermüller. Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2013 r. Zjednoczone Królestwo przedstawiło dowody na to, że ten organizm szkodliwy nie występuje na jego terytorium pomimo istnienia tam warunków sprzyjających jego występowaniu. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do Thaumetopoea pityocampa jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (11)

               Terytorium Irlandii zostało uznane do dnia 30 kwietnia 2016 r. za strefę chronioną w odniesieniu do Thaumetopoea processionea L. Z dodatkowych informacji przekazanych przez Irlandię wynika, że terytorium Irlandii pozostaje wolne od tego organizmu. Z tego powodu należy uznać Irlandię za strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu szkodliwego bez żadnych ograniczeń czasowych.

               (12)

               Terytorium Zjednoczonego Królestwa zostało uznane, z wyjątkiem pewnych obszarów podlegających władzom lokalnym, za strefę chronioną w odniesieniu do Thaumetopoea processionea L. do dnia 30 kwietnia 2016 r. Zjednoczone Królestwo przedłożyło informacje świadczące o tym, że występowanie Thaumetopoea processionea stwierdzono obecnie na obszarach Guildford i Woking podlegających władzom lokalnym. Obszarów tych nie należy już zatem uznawać za część strefy chronionej Zjednoczonego Królestwa. Informacje te wskazują również na to, że pozostała część terytorium Zjednoczonego Królestwa, która została uznana za strefę chronioną w odniesieniu do Thaumetopoea processionea, wydaje się być nadal wolna od tego organizmu szkodliwego. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu Zjednoczone Królestwo należy uznać, z wyjątkiem pewnych obszarów podlegających władzom lokalnym, w tym obszarów Guildford i Woking, za strefę chronioną w odniesieniu do Thaumetopoea processionea jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (13)

               Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o uznanie jego terytorium za strefę chronioną w odniesieniu do „Candidatus Phytoplasma ulmi”. Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2013 r. Zjednoczone Królestwo przedstawiło dowody na to, że ten organizm szkodliwy nie występuje na jego terytorium pomimo istnienia tam warunków sprzyjających jego występowaniu. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do „Candidatus Phytoplasma ulmi” jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (14)

               Terytorium Portugalii zostało uznane za strefę chronioną w odniesieniu do Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Col. Ponieważ produkcja krajowa w Portugalii nasion Phaseolus vulgaris oraz Dolichos (odpowiednich roślin żywicielskich) stała się nieistotna, Portugalia wystąpiła z wnioskiem o cofnięcie jej statusu jako strefy chronionej w odniesieniu do Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Col. Dlatego też nie należy już uznawać Portugalii za strefę chronioną w odniesieniu do Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Col.

               (15)

               Hiszpanię uznano za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. z wyjątkiem pewnych części jej terytorium. Hiszpania zwróciła się o cofnięcie statusu strefy chronionej wspólnoty autonomicznej Madrytu ze względu na niewielkie znaczenie gospodarcze. Wspólnoty autonomicznej Madrytu nie należy już zatem uznawać za część hiszpańskiej strefy chronionej w odniesieniu do Erwinia amylovora.

               (16)

               Ponadto Hiszpania przedstawiła informacje, z których wynika, że występowanie Erwinia amylovora stwierdzono obecnie we wspólnocie autonomicznej Andaluzji i w okręgach (comarcas) Segrià, Noguera, Pla d'Urgell, Garrigues oraz Urgell w prowincji Lleida (Comunidad Autónoma de Cataluña). Środki, które stosowano od 2013 do 2015 r. w celu zwalczenia tego szkodliwego organizmu, okazały się nieskuteczne. Wspólnoty autonomicznej Andaluzji oraz okręgów (comarcas) Segrià, Noguera, Pla d'Urgell, Garrigues oraz Urgell w prowincji Lleida (Comunidad Autónoma de Cataluña) nie należy już zatem uznawać za część hiszpańskiej strefy chronionej w odniesieniu do Erwinia amylovora.

               (17)

               Niektóre części terytorium Włoch uznano za strefy chronione w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. Włochy przedstawiły informacje, z których wynika, że występowanie Erwinia amylovora stwierdzono obecnie w gminach Busca, Centallo i Tarantasca w prowincji Cuneo (Piemont). Gmin Busca, Centallo i Tarantasca w prowincji Cuneo (Piemont) nie należy już zatem uznawać za część włoskiej strefy chronionej w odniesieniu do Erwinia amylovora.

               (18)

               Terytorium Irlandii Północnej uznano za część strefy chronionej Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. Zjednoczone Królestwo przedłożyło informacje świadczące o tym, że występowanie Erwinia amylovora stwierdzono obecnie w okręgach Ballinran Upper, Carrigenagh Upper, Ballinran oraz Carrigenagh w hrabstwie Down, a także obszarze wyborczym Dunmurry Cross w Belfaście w hrabstwie Antrim w Irlandii Północnej. Okręgów Ballinran Upper, Carrigenagh Upper, Ballinran oraz Carrigenagh w hrabstwie Down, a także obszaru wyborczego Dunmurry Cross w Belfaście w hrabstwie Antrim w Irlandii Północnej nie należy już zatem uznawać za część strefy chronionej Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Erwinia amylovora.

               (19)

               Niektóre części terytorium Włoch uznano za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. do dnia 30 kwietnia 2016 r. Włochy przedstawiły informacje, z których wynika, że występowanie Erwinia amylovora stwierdzono obecnie w prowincjach Milano i Varese w Lombardii. Prowincji tych nie należy już zatem uznawać za część włoskiej strefy chronionej. Informacje te wskazują również na to, że pozostała część terytorium Włoch, która została uznana za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora do dnia 30 kwietnia 2016 r., wydaje się być nadal wolna od tego organizmu szkodliwego. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu Włochy należy uznać, z wyjątkiem pewnych prowincji, w tym prowincji Milano i Varese, za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (20)

               Terytorium Słowacji, z wyjątkiem pewnych gmin w niektórych powiatach, uznano za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. do dnia 30 kwietnia 2016 r. Słowacja przedstawiła informacje, z których wynika, że występowanie Erwinia amylovora stwierdzono obecnie na całym terytorium powiatu Dunajská Streda. Informacje te wskazują również na to, że pozostała część terytorium Słowacji, która została uznana za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora do dnia 30 kwietnia 2016 r., wydaje się być nadal wolna od tego organizmu szkodliwego. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu Słowację należy uznać, z wyjątkiem pewnych gmin w niektórych powiatach, w tym w powiecie Dunajská Streda, za strefę chronioną w odniesieniu do Erwinia amylovora jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (21)

               Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o uznanie jego terytorium za strefę chronioną w odniesieniu do Xanthomonas arboricola pv. pruni (Smith) Vauterin et al. Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2013 r. Zjednoczone Królestwo przedstawiło dowody na to, że ten organizm szkodliwy został zwalczony lub był zwalczany w częściach terytorium tego państwa, w których odnotowano ogniska tego organizmu, oraz że nie występuje on na pozostałej części terytorium pomimo istnienia tam warunków sprzyjających jego występowaniu. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do Xanthomonas arboricola pv. pruni jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (22)

               Irlandia wystąpiła z wnioskiem o uznanie jej terytorium za strefę chronioną w odniesieniu do Ceratocystis platani (J.M. Walter) Engelbr. & T.C. Harr. Na podstawie wyników badań prowadzonych od 2013 r. Irlandia wykazała, że ten organizm szkodliwy nie występuje na jej terytorium pomimo istnienia tam warunków sprzyjających jego występowaniu. Konieczne jest jednak prowadzenie dalszych badań. Badania te powinny nadal być monitorowane przez ekspertów podlegających Komisji. Z tego powodu należy uznać Irlandię za strefę chronioną w odniesieniu do Ceratocystis platani jedynie do dnia 30 kwietnia 2018 r.

               (23)

               Terytorium Zjednoczonego Królestwa zostało uznane do dnia 30 kwietnia 2016 r. za strefę chronioną w odniesieniu do Ceratocystis platani (J.M. Walter) Engelbr. & T.C. Harr. Z dodatkowych informacji przekazanych przez Zjednoczone Królestwo wynika, że jego terytorium pozostaje wolne od tego organizmu. Z tego powodu należy uznać Zjednoczone Królestwo za strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu szkodliwego bez żadnych ograniczeń czasowych.

               (24)

               Terytorium Wyspy Man w Zjednoczonym Królestwie zostało uznane do dnia 30 kwietnia 2016 r. za strefę chronioną w odniesieniu do Cryphonectria parasitica (Murill) Barr. Z dodatkowych informacji przekazanych przez Zjednoczone Królestwo wynika, że terytorium Wyspy Man pozostaje wolne od tego organizmu szkodliwego. Z tego powodu należy uznać Wyspę Man w Zjednoczonym Królestwie za strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu szkodliwego bez żadnych ograniczeń czasowych.

               (25)

               Terytorium Finlandii zostało uznane za strefę chronioną w odniesieniu do wirusa brązowej plamistości pomidora. Finlandia przedstawiła informacje świadczące o tym, że nie może zapobiec powtarzającemu się wprowadzaniu wirusa brązowej plamistości pomidora na swoje terytorium, i zwraca się z wnioskiem, by nie uznawać jej już za strefę chronioną w odniesieniu do tego szkodliwego organizmu. Dlatego też nie należy już uznawać Finlandii za strefę chronioną w odniesieniu do wirusa brązowej plamistości pomidora.

               (26)

               Całe terytorium Portugalii z wyjątkiem pewnych obszarów zostało uznane za strefę chronioną w odniesieniu do wirusa tristeza cytrusowych (szczepy europejskie). Portugalia przedstawiła informacje, z których wynika, że występowanie wirusa tristeza cytrusowych (szczepy europejskie) stwierdzono obecnie w gminie Odemira w Alentejo. Gminy Odemira w Alentejo nie należy już zatem uznawać za strefę chronioną w odniesieniu do wirusa tristeza cytrusowych (szczepy europejskie).

               (27)

               Regiony Apulia i Sardynia we Włoszech uznano za strefy chronione w odniesieniu do mikoplazmy żółknięcia dorée winorośli. Z dodatkowych informacji przekazanych przez Włochy wynika, że regiony Apulia i Sardynia pozostają wolne od tego organizmu szkodliwego. Z tego powodu należy uznać Apulię i Sardynię we Włoszech za strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu szkodliwego bez żadnych ograniczeń czasowych.

               (28)

               W celu przejrzystości cały załącznik do rozporządzenia (WE) nr 690/2008 powinien zostać zastąpiony.

               (29)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 690/2008.

               (30)

               Ponieważ niektóre obszary zostały uznane za strefy chronione na mocy rozporządzenia (WE) nr 690/2008 do dnia 30 kwietnia 2016 r., niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 maja 2016 r. w celu zapewnienia ciągłości prawnej oraz uniknięcia zakłóceń w handlu.

               (31)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana rozporządzenia (WE) nr 690/2008
   Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 690/2008 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 maja 2016 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 z dnia 4 lipca 2008 r. uznające chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie (Dz.U. L 193 z 22.7.2008, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK I

               Strefy we Wspólnocie uznane za »strefy chronione« oraz wykaz organizmów szkodliwych odnoszących się do nazw tych stref

                        Organizmy szkodliwe

                        Strefy chronione: terytorium

                  a)   Owady, roztocza i nicienie we wszystkich stadiach rozwoju

                                    1.

                                       Anthonomus grandis (Boh.)

                        Grecja, Hiszpania (Andaluzja, Katalonia, Estremadura, Murcja, Walencja)

                                    2.

                                       Bemisia tabaci Genn. (populacje europejskie)

                        Irlandia, Portugalia (Azory, Beira Interior, Beira Litoral, Entre Douro e Minho i Trás-os-Montes), Finlandia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

                                    3.

                                       Cephalcia
                                       lariciphila (Klug.)

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, Wyspa Man i Jersey)

                                    3.1.

                                       Daktulosphaira vitifoliae (Fitch)

                        Cypr

                                    4.

                                       Dendroctonus micans Kugelan

                        Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, Wyspa Man i Jersey)

                                    4.1.

                                       Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo

                                    5.

                                       Gilpinia hercyniae (Hartig)

                        Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, Wyspa Man i Jersey)

                                    6.

                                       Globodera pallida (Stone) Behrens

                        Łotwa, Portugalia (Azory, do dnia 30 kwietnia 2018 r.), Słowenia, Słowacja, Finlandia

                                    6.1.

                                       Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens

                        Portugalia (Azory, do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                                    7.

                                       Gonipterus scutellatus Gyll.

                        Grecja, Portugalia (Azory)

                                    8.

                                       Ips amitinus Eichhof

                        Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo

                                    9.

                                       Ips cembrae Heer

                        Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna i Wyspa Man)

                                    10.

                                       Ips duplicatus Sahlberg

                        Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo

                                    11.

                                       Ips sexdentatus Bőrner

                        Irlandia, Cypr, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna i Wyspa Man)

                                    12.

                                       Ips typographus Heer

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo

                                    13.

                                       Leptinotarsa decemlineata Say

                        Irlandia, Hiszpania (Ibiza i Minorka), Cypr, Malta, Portugalia (Azory i Madera), Finlandia (okręgi Åland, Häme, Kymi, Pirkanmaa, Satakunta, Turku, Uusimaa), Szwecja (regiony Blekinge, Gotland, Halland, Kalmar oraz Skåne), Zjednoczone Królestwo

                                    14.

                                       Liriomyza bryoniae (Kaltenbach)

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

                                    14.1.

                                       Paysandisia archon (Burmeister)

                        Irlandia (do dnia 30 kwietnia 2018 r.), Malta (do dnia 30 kwietnia 2018 r.), Zjednoczone Królestwo (do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                                    14.2.

                                       Rhynchophorus ferrugineus (Olivier)

                        Irlandia (do dnia 30 kwietnia 2018 r.), Portugalia (Azory, do dnia 30 kwietnia 2018 r.), Zjednoczone Królestwo (do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                                    15.

                                       Sternochetus mangiferae Fabricius

                        Hiszpania (Grenada i Malaga), Portugalia (Alentejo, Algarve i Madera)

                                    15.1.

                                    Thaumetopoea pityocampa Denis & Schiffermüller

                        Zjednoczone Królestwo (do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                                    16.

                                       Thaumetopoea processionea L.

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo (z wyjątkiem obszarów podlegających władzom lokalnym: Barnet; Brent; Bromley; Camden; City of London; City of Westminster; Croydon; Ealing; Elmbridge District; Epsom and Ewell District; Guildford; Hackney; Hammersmith & Fulham; Haringey; Harrow; Hillingdon; Hounslow; Islington; Kensington & Chelsea; Kingston upon Thames; Lambeth; Lewisham; Merton; Reading; Richmond Upon Thames; Runnymede District; Slough; South Oxfordshire; Southwark; Spelthorne District; Sutton; Tower Hamlets; Wandsworth; West Berkshire oraz Woking) (do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                  b)   Bakterie

                                    01.

                                    »Candidatus Phytoplasma ulmi«

                        Zjednoczone Królestwo (do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                                    1.

                                       Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Col.

                        Grecja, Hiszpania

                                    2.

                                       Erwinia amylovora (Burrill) Winslow et al.

                                    —

                                    Estonia, Hiszpania (z wyjątkiem wspólnot autonomicznych Andaluzji, Aragonii, Kastylii-La Mancha, Kastylii-Leon, Estremadury, wspólnoty autonomicznej Madrytu, Murcji, Nawarry i La Rioja, prowincji Guipúzkoa (Kraj Basków), okręgów (comarcas) Garrigues, Noguera, Pla d'Urgell, Segrià i Urgell w prowincji Lleida (Comunidad Autónoma de Cataluña); oraz gmin Alborache i Turís w prowincji Walencja, okręgów (comarcas) L'Alt Vinalopó i El Vinalopó Mitjà w prowincji Alicante (Comunidad Valenciana)), Francja (Korsyka), Włochy (Abruzja, Basilicata, Kalabria, Kampania, Lacjum, Liguria, Marche, Molise, Piemont (z wyjątkiem gmin Busca, Centallo i Tarantasca w prowincji Cuneo), Sardynia, Sycylia, Toskania, Umbria, Valle d'Aosta), Łotwa, Portugalia, Finlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna: z wyjątkiem okręgów Ballinran Upper, Carrigenagh Upper, Ballinran oraz Carrigenagh w hrabstwie Down i obszaru wyborczego Dunmurry Cross w Belfaście w hrabstwie Antrim; Wyspa Man; Wyspy Normandzkie),

                                    —

                                    oraz do dnia 30 kwietnia 2018 r. Irlandia (z wyjątkiem miasta Galway), Włochy (Apulia, Emilia-Romania (prowincje Parma i Piacenza), Lombardia (z wyjątkiem prowincji Milano, Mantua, Sondrio i Varese), Wenecja Euganejska (z wyjątkiem prowincji Rovigo i Wenecja, gmin Barbona, Boara Pisani, Castelbaldo, Masi, Piacenza d'Adige, S. Urbano i Vescovana w prowincji Padwa oraz obszaru położonego na południe od autostrady A4 w prowincji Werona)), Litwa (z wyjątkiem gmin Babtai i Kėdainiai (okręg kowieński)), Słowenia (z wyjątkiem regionów Gorenjska, Koroška, Maribor i Notranjska oraz gmin Lendava i Renče-Vogrsko (na południe od autostrady H4)), Słowacja (z wyjątkiem powiatu Dunajská Streda oraz gmin Hronovce i Hronské Kľačany (powiat Levice), Dvory nad Žitavou (powiat Nové Zámky), Málinec (powiat Poltár), Hrhov (powiat Rožňava), Veľké Ripňany (powiat Topoľčany), Kazimír, Luhyňa, Malý Horeš, Svätuše i Zatín (powiat Trebišov))

                                    3.

                                       Xanthomonas arboricola pv. pruni (Smith) Vauterin et al.

                        Zjednoczone Królestwo (do dnia 30 kwietnia 2018 r.)

                  c)   Grzyby

                                    01.

                                       Ceratocystis platani (J.M. Walter) Engelbr. & T.C. Harr.

                        Irlandia (do dnia 30 kwietnia 2018 r.), Zjednoczone Królestwo

                                    02.

                                       Cryphonectria parasitica (Murrill) Barr.

                        Republika Czeska, Irlandia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

                                    1.

                                       Glomerella gossypii Edgerton

                        Grecja

                                    2.

                                       Gremmeniella abietina Morelet

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

                                    3.

                                       Hypoxylon mammatum (Wahlenberg) J. Miller

                        Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

                  d)   Wirusy i organizmy wirusopodobne

                                    1.

                                    Wirus nekrotycznej żółtaczki nerwów buraka

                        Irlandia, Francja (Bretania), Portugalia (Azory), Finlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

                                    2.

                                    Wirus brązowej plamistości pomidora

                        Szwecja

                                    3.

                                    Wirus tristeza cytrusowych (szczepy europejskie)

                        Grecja (z wyjątkiem jednostek regionalnych Argolida i Chania), Malta, Portugalia (z wyjątkiem Algarve, Madery i gminy Odemira w Alentejo)

                                    4.

                                    Mikoplazma żółknięcia dorée winorośli

                        Republika Czeska, Francja (Alzacja, Szampania-Ardeny, Pikardia (departament l'Aisne), Île-de-France (gminy Citry, Nanteuil-sur-Marne i Saâcy-sur-Marne) oraz Lotaryngia), Włochy (Apulia, Sardynia oraz Basilicata)”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 394/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji monepantel, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               30.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 118/17

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 394/2013
   z dnia 29 kwietnia 2013 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji monepantel, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej, należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

               (3)

               Obecnie monepantel jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u owiec i kóz w zastosowaniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

               (4)

               Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia obecnego wpisu dotyczącego monepantelu w odniesieniu do mleka owczego.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej dla danego środka spożywczego w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku, lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej dla jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie MLP dla monepantelu w mleku owczym oraz ekstrapolację MLP dla monepantelu z owiec, w odniesieniu do mleka, na kozy, w odniesieniu do mleka.

               (6)

               Wpis dotyczący monepantelu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 powinien w związku z tym zostać zmieniony w celu włączenia MLP dla owiec i kóz w odniesieniu do mleka.

               (7)

               Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 29 czerwca 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący monepantelu otrzymuje brzmienie:

                     Substancja farmakologicznie czynna

                     Pozostałość znacznikowa

                     Gatunki zwierząt

                     MLP

                     Tkanki docelowe

                     Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                     Klasyfikacja terapeutyczna

                     „Monepantel

                     Sulfon monepantelu

                     Owce, kozy

                     700 μg/kg

                     Mięśnie

                     Środki przeciwpasożytnicze / Środki przeciw endopasożytom”

                     7 000 μg/kg

                     Tłuszcz

                     5 000 μg/kg

                     Wątroba

                     2 000 μg/kg

                     Nerki

                     170 μg/kg

                     Mleko


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 115/2013 z dnia 8 lutego 2013 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji diklazuril, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 38/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 115/2013
   z dnia 8 lutego 2013 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji diklazuril, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości (zwany dalej „MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej, należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

               (3)

               Diklazuril jest obecnie wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u wszystkich gatunków przeżuwaczy i świń, wyłącznie do stosowania doustnego.

               (4)

               Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia istniejącego wpisu dotyczącego diklazurilu na drób.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie MLP dla diklazurilu u kurcząt i bażantów, w zastosowaniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi, oraz ekstrapolację MLP dla diklazurilu u kurcząt i bażantów na drób, w zastosowaniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi.

               (6)

               Należy zatem zmienić wpis dotyczący diklazurilu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, tak aby obejmował on MLP dla drobiu.

               (7)

               Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 10 kwietnia 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Wpis dotyczący diklazurilu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:

                     Substancja farmakologicznie czynna

                     Pozostałość znacznikowa

                     Gatunki zwierząt

                     MLP

                     Tkanki docelowe

                     Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                     Klasyfikacja terapeutyczna

                     „Diklazuril

                     NIE DOTYCZY

                     Wszystkie gatunki przeżuwaczy, świnie

                     MLP nie jest wymagany

                     NIE DOTYCZY

                     Wyłącznie do stosowania doustnego

                     BRAK WPISU

                     Drób

                     500 μg/kg

                     Mięśnie

                     Nie Nie stosować u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi

                     Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciwpierwotniakowe”

                     500 μg/kg

                     Skóra i tłuszcz w naturalnych proporcjach

                     1 500 μg/kg

                     Wątroba

                     1 000 μg/kg

                     Nerki


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 436/2012 z dnia 23 maja 2012 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji azametifos, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               24.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 436/2012
   z dnia 23 maja 2012 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji azametifos, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości (zwany dalej „MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej, należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

               (3)

               Azametifos jest obecnie wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u łososiowatych.

               (4)

               Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia obecnego wpisu dotyczącego azametifosu na ryby.

               (5)

               Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił rozszerzenie tego wpisu oraz stwierdził, że nie ma potrzeby określania MLP azametifosu dla ryb.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić wpis dotyczący azametifosu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 maja 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Wpis dotyczący azametifosu w tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:

                     Substancja farmakologicznie czynna

                     Pozostałość znacznikowa

                     Gatunki zwierząt

                     MLP

                     Tkanki docelowe

                     Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                     Klasyfikacja terapeutyczna

                     „Azametifos

                     NIE DOTYCZY

                     Ryby

                     MLP nie jest wymagany

                     NIE DOTYCZY

                     BRAK WPISU

                     Środki przeciwpasożytnicze / Środki przeciw ektopasożytom”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 961/2012 z dnia 18 października 2012 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz i przyznawania uprawnień do przywozu w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca października 2012 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz mięsa drobiowego, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007

text:
               19.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 961/2012
   z dnia 18 października 2012 r.
   w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz i przyznawania uprawnień do przywozu w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca października 2012 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz mięsa drobiowego, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 616/2007 (3) otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich.

               (2)

               Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca października 2012 r. w przypadku grup 1, 2, 4, 6, 7 i 8 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2013 r. dotyczą w przypadku niektórych kontyngentów ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski.

               (3)

               Wnioski o uprawnienia do przywozu złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca października 2012 r. w przypadku grupy 5 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2013 r. dotyczą ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości uprawnienia do przywozu mogą być przyznane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Do wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w przypadku grup 1, 2, 4, 6, 7 i 8 w odniesieniu do podokresu trwającego od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2013 r. stosuje się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   W odniesieniu do wniosków o uprawnienia do przywozu złożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w przypadku grupy 5 w odniesieniu do podokresu trwającego od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2013 r. ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 października 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2013 r. do dnia 31.3.2013 r.
                  (w %)

                  1

                  09.4211

                  0,480769

                  6

                  09.4216

                  0,870177

                  Nr grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału dla wniosków o uprawnienia do przywozu złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2013 r. do dnia 31.3.2013 r.
                  (w %)

                  5

                  09.4215

                  0,895256


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 418/2014 z dnia 24 kwietnia 2014 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji iwermektyna, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               25.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 124/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 418/2014
   z dnia 24 kwietnia 2014 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji iwermektyna, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2).

               (3)

               Obecnie iwermektyna jest wymieniona w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u wszystkich gatunków ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność, w odniesieniu do tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

               (4)

               W dniu 15 grudnia 2010 r. Komisja zwróciła się do Europejskiej Agencji Leków o wydanie nowej opinii na temat substancji „iwermektyna”, tak aby możliwe było ustanowienie MLP w odniesieniu do mięśni.

               (5)

               W dniu 9 czerwca 2011 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych („Komitet”) przyjął opinię zalecającą ustanowienie MLP iwermektyny w tkankach, w tym w mięśniach, dla wszystkich gatunków ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność.

               (6)

               W dniu 25 października 2011 r. Komisja zwróciła się do Komitetu o ponowne rozpatrzenie opinii z dnia 9 czerwca 2011 r. i wprowadzenie zmian w części odnoszącej się do poziomów pozostałości w miejscu wstrzyknięcia w rubryce „Inne przepisy” w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010.

               (7)

               W dniu 12 września 2013 r. Komitet przyjął zmienioną opinię i zalecił ustanowienie MLP iwermektyny dla wszystkich gatunków ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność, w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi. Komitet zalecił w swojej zmienionej opinii, aby — do celów monitorowania pozostałości iwermektyny — jeżeli dostępna jest cała tusza, w pierwszej kolejności pobierano próbki tłuszczu, wątroby lub nerek, ponieważ pozostałości w tych tkankach zanikają wolniej niż pozostałości w mięśniach.

               (8)

               Wpis dotyczący iwermektyny w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 powinien zatem zostać zmieniony tak, aby obejmował MLP substancji farmaceutycznej w przypadku wszystkich gatunków ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność, w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

               (9)

               Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 24 czerwca 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      W tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „iwermektyna” otrzymuje brzmienie:

                     Substancja farmakologicznie czynna

                     Pozostałość znacznikowa

                     Gatunki zwierząt

                     MLP

                     Tkanki docelowe

                     Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                     Klasyfikacja terapeutyczna

                     „Iwermektyna

                     22, 23-Dihydroawerme-ktyna B1a

                     Wszystkie gatunki ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność

                     30 μg/kg
                     100 μg/kg
                     100 μg/kg
                     30 μg/kg

                     Mięśnie
                     Tłuszcz
                     Wątroba
                     Nerki

                     W przypadku świń MLP w tłuszczu odnosi się do »skóry i tłuszczu w naturalnych proporcjach«.
                     Nie stosować u zwierząt, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi.

                     Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciw endopasożytom i ektopasożytom”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 968/2014 z dnia 12 września 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 170/2013 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji

text:
               13.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 968/2014
   z dnia 12 września 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 170/2013 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając traktat o przystąpieniu Chorwacji,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji (1), w szczególności jego art. 41 i 16 w związku z sekcją 3 lit. a) pkt 4 załącznika IV do niego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 170/2013 (2) ustanawia środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji do Unii. Sekcja 2 rozdział II tego rozporządzenia dotyczy określenia i wyeliminowania ilości nadwyżkowych cukru istniejących w Chorwacji w dniu jej przystąpienia. W szczególności ustala się w nim terminy na określenie ilości nadwyżkowych cukru, ich wyeliminowanie oraz na przedstawienie dowodów na ich wyeliminowanie, które muszą dostarczyć zidentyfikowane podmioty gospodarcze w Chorwacji. Ustala się tam również okresy odniesienia, które należy stosować do obliczenia kwoty, którą zostanie obciążona Chorwacja w przypadku niewyeliminowania nadwyżkowych ilości cukru.

               (2)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 50/2014 (3) przedłużyło terminy określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 170/2013 w zakresie, w jakim dotyczą one określenia nadwyżkowych ilości cukru, ze względu na czas konieczny na przeprowadzenie szczegółowej analizy informacji przekazanych przez Chorwację oraz dyskusji z tym państwem członkowskim, jak również w celu zapewnienia prawidłowego stosowania rozdziału II sekcja 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 170/2013. Z dodatkowych informacji dostarczonych przez Chorwację wynika, że przedłużenie terminów dokonane rozporządzeniem (UE) nr 50/2014 nie jest wystarczające i że w związku z tym konieczne jest dalsze przedłużenie tych terminów.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 170/2013.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 170/2013 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 7 ust. 1 datę „30 września 2014 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2014 r.”;

               2)

               w art. 9 ust. 1 datę „30 czerwca 2015 r.” zastępuje się datą „30 września 2015 r.”;

               3)

               w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           datę „30 czerwca 2015 r.” zastępuje się datą „30 września 2015 r.”;

                           b)

                           datę „29 lutego 2016 r.” zastępuje się datą „31 maja 2016 r.”;

               4)

               w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 datę „30 września 2015 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2015 r.”;

                           b)

                           w ust. 2 akapit czwarty datę „30 czerwca 2015 r.” zastępuje się datą „30 września 2015 r.”;

               5)

               w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 datę „31 października 2015 r.” zastępuje się „datą 31 stycznia 2016 r.”;

                           b)

                           w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       w akapicie pierwszym datę „30 czerwca 2015 r.” zastępuje się datą „30 września 2015 r.”;

                                       (ii)

                                       w akapicie drugim datę „29 lutego 2016 r.” zastępuje się datą „31 maja 2016 r.”;

                                       (iii)

                                       w akapicie trzecim datę „31 grudnia 2015 r.” zastępuje się datą „31 marca 2016 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 112 z 24.4.2012, s. 10.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 170/2013 z dnia 25 lutego 2013 r. ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji (Dz.U. L 55 z 27.2.2013, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 50/2014 z dnia 20 stycznia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 170/2013 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 11).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 84/2012 z dnia 1 lutego 2012 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji fenoksymetylopenicylina, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               2.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 30/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 84/2012
   z dnia 1 lutego 2012 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji fenoksymetylopenicylina, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

               (3)

               Obecnie fenoksymetylopenicylina jest wymieniona w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u świń w odniesieniu do mięśni, wątroby i nerek oraz do stosowania u drobiu w odniesieniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi.

               (4)

               Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia istniejącego wpisu dotyczącego fenoksymetylopenicyliny, tak aby obejmował on jaja drobiowe.

               (5)

               Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie maksymalnych limitów pozostałości (zwanych dalej „MLP”) dla fenoksymetylopenicyliny do stosowania u świń w odniesieniu do mięśni, wątroby i nerek oraz do stosowania u drobiu w odniesieniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby, nerek i jaj.

               (6)

               Należy zatem zmienić wpis dotyczący fenoksymetylopenicyliny w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, tak aby włączyć do niego MLP w odniesieniu do jaj drobiowych.

               (7)

               Należy zapewnić podmiotom, których to dotyczy, odpowiednią ilość czasu na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 2 kwietnia 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Wpis dotyczący fenoksymetylopenicyliny w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:

                     Substancja farmakologicznie czynna

                     Pozostałość znacznikowa

                     Gatunki zwierząt

                     MLP

                     Tkanki docelowe

                     Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                     Klasyfikacja terapeutyczna

                     „Fenoksymetylopenicylina

                     Fenoksymetylopenicylina

                     Świnie

                     25 μg/kg

                     Mięśnie

                     BRAK WPISU

                     Środki przeciwzakaźne / Antybiotyki”

                     25 μg/kg

                     Wątroba

                     25 μg/kg

                     Nerki

                     Drób

                     25 μg/kg

                     Mięśnie

                     25 μg/kg

                     Skóra i tłuszcz

                     25 μg/kg

                     Wątroba

                     25 μg/kg

                     Nerki

                     25 μg/kg

                     Jaja


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1019 z dnia 23 czerwca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               24.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1019
   z dnia 23 czerwca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  135,3

                  ZZ

                  135,3

                  0709 93 10

                  TR

                  120,5

                  ZZ

                  120,5

                  0805 50 10

                  AR

                  164,2

                  CL

                  136,1

                  MA

                  100,9

                  TR

                  151,6

                  ZA

                  173,5

                  ZZ

                  145,3

                  0808 10 80

                  AR

                  118,6

                  BR

                  109,7

                  CL

                  138,2

                  CN

                  75,7

                  NZ

                  156,6

                  SA

                  114,4

                  US

                  160,2

                  ZA

                  114,0

                  ZZ

                  123,4

                  0809 10 00

                  TR

                  238,5

                  ZA

                  254,4

                  ZZ

                  246,5

                  0809 29 00

                  TR

                  397,6

                  ZZ

                  397,6

                  0809 30 10 , 0809 30 90

                  TR

                  148,5

                  ZZ

                  148,5

                  0809 40 05

                  TR

                  148,6

                  ZZ

                  148,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.