title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 170/2013 z dnia 25 lutego 2013 r. ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji

text:
               27.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 55/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 170/2013
   z dnia 25 lutego 2013 r.
   ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając traktat o przystąpieniu Chorwacji, w szczególności jego art. 3 ust. 4,
   uwzględniając Akt dotyczący warunków przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 41 i 16 w związku z sekcją 3 lit. a) pkt 4 załącznika IV do niego oraz jego art. 18 w związku z sekcją 4 część II załącznika V do niego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Przepisy dotyczące ustaleń w zakresie produkcji i handlu na rynku cukru, włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1) Aktem dotyczącym warunków przystąpienia Chorwacji, powinny mieć zastosowanie począwszy od dnia 1 lipca 2013 r. z zastrzeżeniem wejścia w życie Aktu przystąpienia w tym dniu. Jednakże w odniesieniu do roku gospodarczego 2012/2013 ogół cukru buraczanego w Chorwacji zostanie wyprodukowany zgodnie z ustaleniami krajowymi. Z tego względu konieczne są środki przejściowe w celu przejścia od ustaleń w zakresie produkcji i handlu obowiązujących w Chorwacji do ustaleń przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007. W związku z tym przepisy dotyczące minimalnych cen buraków, porozumień międzybranżowych, opłaty produkcyjnej, systemu kwot i przydziału kwot, przewidziane w art. 49, 50 i 51, art. 55 ust. 1 lit. b) i art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, nie powinny mieć zastosowania do Chorwacji w roku gospodarczym 2012/2013.

               (2)

               Zgodnie z aktem przystąpienia, na okres maksymalnie trzech lat gospodarczych, dla Chorwacji zastrzega się roczny kontyngent przywozowy w wysokości 40 000 ton cukru trzcinowego surowego do rafinacji przy należności celnej przywozowej wynoszącej 98 EUR za tonę.

               (3)

               Pozwolenia na przywóz wydane w ramach kontyngentów taryfowych otwartych niniejszym rozporządzeniem powinny być zastrzeżone dla zatwierdzonych rafinerii przemysłowych w Chorwacji.

               (4)

               Istnieje znaczne ryzyko zakłóceń na rynkach w sektorze cukru w konsekwencji wprowadzania produktów w celach spekulacyjnych do Chorwacji przed jej przystąpieniem do Unii. W celu uniknięcia takich działań spekulacyjnych lub innych zakłóceń na rynku należy zatem przyjąć odpowiednie przepisy ułatwiające okres przejściowy. W celu uwzględnienia specyfiki sektora cukru konieczne jest przyjęcie szczególnych przepisów.

               (5)

               Należy wprowadzić przepisy mające na celu zapobieganie przypadkom uchylania się podmiotów gospodarczych od stosowania opłat w odniesieniu do niektórych produktów cukrowniczych będących w swobodnym obrocie poprzez objęcie towarów już dopuszczonych do swobodnego obrotu w Unii (w jej składzie na dzień 30 czerwca 2013 r.) lub w Chorwacji przed jej przystąpieniem, w ramach procedury zawieszającej, czasowym składowaniem lub przeznaczeniem celnym bądź procedurami, o których mowa w art. 4 ust. 15 lit. b) i ust. 16 lit. b)–g) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (6)

               Zgodnie z aktem przystąpienia w odniesieniu do ilości zapasów cukru i izoglukozy przekraczających normalnie utrzymywane zapasy Chorwacja będzie obciążona płatnościami na rzecz budżetu ogólnego Unii.

               (7)

               Nadwyżkowe zapasy określi Komisja na podstawie rozwoju wymiany handlowej, tendencji w produkcji i konsumpcji w Chorwacji w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. W tym celu, oprócz cukru i izoglukozy, należy również wziąć pod uwagę inne produkty o równoważnej zawartości dodanego cukru, które mogą być ewentualnym celem spekulacji. W przypadku gdy określona, nadwyżkowa ilość cukru i izoglukozy nie zostanie wyeliminowana z rynku Unii najpóźniej do dnia 31 października 2014 r., Chorwacja będzie odpowiedzialna finansowo za odnośną ilość.

               (8)

               Płatność, która obciąży Chorwację, powinna odzwierciedlać koszt związany ze skutkami nadwyżkowych zapasów na unijnym rynku cukru. Zatem kwotę, która obciąży Chorwację i zostanie zapisana do budżetu Unii w przypadku niewyeliminowania nadwyżkowych zapasów, obliczy się na podstawie najwyższej dodatniej różnicy między średnią ceną cukru na unijnym rynku cukru a ceną cukru białego na rynku światowym w okresie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 października 2014 r. zwiększonej o 50 EUR za tonę. Kwota 50 EUR za tonę odpowiada standardowemu odchyleniu cen w państwach członkowskich od średniej ceny w Unii dla cukru białego w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Takie zwiększenie jest zatem konieczne, by uwzględnić fakt, że ceny cukru białego w różnych regionach Unii mogą różnić się od średnich cen co miesiąc publikowanych przez Komisję. Do celów tego obliczenia, jako cenę na rynku światowym, należy przyjąć średnią miesięczną notowań rynkowych cukru białego na giełdzie w Londynie (nr 5) w najbliższym okresie, tzn. w następnym miesiącu dostawy, w którym możliwy jest handel cukrem białym.

               (9)

               W interesie zarówno Unii, jak i Chorwacji, leży zapobieżenie nagromadzeniu nadwyżkowych zapasów, a w każdym razie umożliwienie zidentyfikowania podmiotów gospodarczych zaangażowanych w duże handlowe przedsięwzięcia spekulacyjne. W tym celu Chorwacja powinna dysponować w dniu 1 lipca 2013 r. systemem, który pozwalałby na zidentyfikowanie podmiotów gospodarczych lub osób odpowiedzialnych za taki rozwój wypadków. System ten powinien umożliwić Chorwacji identyfikację podmiotów gospodarczych przyczyniających się do powstania nadwyżkowych, prywatnych zapasów, w celu odzyskania tak szybko, jak to możliwe, kwot wpłaconych do budżetu Unii. Chorwacja powinna zastosować ten system w celu zmuszenia podmiotów, których to dotyczy, do wyeliminowania z unijnego rynku indywidualnej, nadwyżkowej ilości. Jeżeli podmioty gospodarcze odpowiedzialne za nadwyżkowe prywatne zapasy nie mogą dostarczyć dowodu na ich wyeliminowanie, Chorwacja musi nałożyć na takie podmioty opłatę. Należy ustalić kwotę opłaty na poziomie wystarczająco wysokim, by zniechęcić zainteresowane podmioty do zachowywania ich nadwyżkowych prywatnych zapasów i co za tym idzie uniknąć ryzyka gromadzenia zapasów w Chorwacji. W celu zachowania spójności nakładana przez Chorwację opłata za stwierdzoną nadwyżkowe zapasy powinna wynosić 500 EUR za tonę (w równoważniku białego cukru lub suchej masy) za nadwyżkowe, niewyeliminowane zapasy. Kwota ta odpowiada kwocie opłaty wyrównawczej przewidzianej w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (3). O ile podmioty gospodarcze, podobnie jak gospodarstwa domowe, mogą przyczyniać się do powstawania nadwyżkowych prywatnych zapasów, należy uznać, że w większym stopniu przyczyniają się jednak do tego podmioty gospodarcze i nie można wymagać, by gospodarstwa domowe uczestniczyły w płaceniu tej kwoty.

               (10)

               W celu określenia nadwyżkowych zapasów oraz wyeliminowania stwierdzonych nadwyżkowych zapasów Chorwacja powinna dostarczyć Komisji najnowsze statystyki dotyczące handlu, produkcji i konsumpcji przedmiotowych produktów, jak również dowód na wyeliminowanie z rynku stwierdzonych nadwyżkowych zapasów w terminie, który określi Komisja.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   ROZDZIAŁ I

      ŚRODKI PRZEJŚCIOWE W ZWIĄZKU Z PRZYSTĄPIENIEM CHORWACJI

      SEKCJA 1

         Stosowanie jednolitej wspólnej organizacji rynku w sektorze cukru

   Artykuł 1
   Stosowanie niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1234/2007
   Artykuły 49, 50, 51, art. 55 ust. 1 lit. b) oraz art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie stosują się do Chorwacji w odniesieniu do roku gospodarczego 2012/2013.
   Jednakże art. 56 stosuje się do przydziału krajowych kwot w 2013 r., które będą mieć zastosowanie, począwszy od roku gospodarczego 2013/2014.

      SEKCJA 2

         Otwarcie kontyngentów taryfowych dla rafinacji

   Artykuł 2
   Otwarcie kontyngentów taryfowych na przywóz surowego cukru trzcinowego do rafinacji
   1.   Dla okresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2013 r. otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 40 000 ton na przywóz z dowolnego państwa trzeciego surowego cukru trzcinowego do rafinacji, objętego kodem CN 1701 14 10, z zastosowaniem stawki celnej 98 EUR za tonę.
   2.   Dla każdego roku gospodarczego: 2013/2014 i 2014/2015 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 40 000 ton na przywóz z dowolnego państwa trzeciego surowego cukru trzcinowego do rafinacji, objętego kodem CN 1701 14 10, z zastosowaniem stawki celnej 98 EUR za tonę.
   3.   Ilości przywiezione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są oznaczone następującym numerem porządkowym: 09.4367.
   Artykuł 3
   Stosowanie rozporządzenia Komisji (WE) nr 891/2009 (4)

   O ile art. 4 nie stanowi inaczej, w odniesieniu do przywozów cukru w ramach kontyngentów taryfowych otwartych niniejszym rozporządzeniem obowiązują zasady dotyczące pozwoleń na przywóz oraz administrowania niektórymi unijnymi kontyngentami taryfowymi w sektorze cukru określone w rozporządzeniu (WE) nr 891/2009.
   Artykuł 4
   Pozwolenia na przywóz
   1.   Wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz ilości określonych w art. 2 ust. 1 i 2 składa się do właściwych organów Chorwacji.
   2.   Wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz mogą składać wyłącznie rafinerie przemysłowe z siedzibą na terytorium Chorwacji, zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
   3.   W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 891/2009 wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz w odniesieniu do ilości, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, można składać dopiero od dnia 1 lipca 2013 r.
   4.   Wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz oraz same pozwolenia zawierają następujące wpisy:

               a)

               w rubrykach 17 i 18: ilości cukru surowego, które nie mogą przekraczać ilości, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2;

               b)

               w rubryce 20: co najmniej jeden z wpisów wymienionych w części A załącznika;

               c)

               w rubryce 24 (w przypadku pozwoleń): co najmniej jeden z wpisów wymienionych w części B załącznika.

         5.   Pozwolenia na przywóz wydane na podstawie niniejszego rozporządzenia są ważne wyłącznie dla przywozów do Chorwacji. Są one ważne:

               a)

               do dnia 31 stycznia 2014 r. dla kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1;

               b)

               do końca odnośnego roku gospodarczego dla kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 2 ust. 2.

         ROZDZIAŁ II

      ŚRODKI PRZEJŚCIOWE DLA ZAPOBIEŻENIA SPEKULACJI I ZAKŁÓCENIOM NA RYNKU

   Artykuł 5
   Definicje
   Na użytek niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:

               a)

               „cukier” oznacza:

                           (i)

                           cukier buraczany i trzcinowy w postaci stałej, objęty kodem CN 1701;

                           (ii)

                           syrop cukrowy objęty kodami CN 1702 60 95 i 1702 90 95;

                           (iii)

                           syrop inulinowy objęty kodami CN 1702 60 80 i 1702 90 80;

               b)

               „izoglukoza” oznacza produkt objęty kodami CN 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10, 1702 90 30 i 2106 90 30;

               c)

               „produkty przetworzone” oznaczają produkty zawierające dodatek cukru/równoważnika cukru w ilości przekraczającej 10 %, otrzymane w wyniku przetworzenia produktów rolnych;

               d)

               „fruktoza” oznacza chemicznie czystą fruktozę objętą kodem CN 1702 50 00.

      SEKCJA 1

         Produkty objęte szczególnymi przeznaczeniami i procedurami celnymi w momencie przystąpienia

   Artykuł 6
   Procedura zawieszająca
   W drodze odstępstwa od sekcji 5 załącznika IV do Aktu przystąpienia, produkty objęte kodami CN 1701, 1702, 1704, 1904, 1905, 2006, 2007, 2009, 2105 oraz 2202, podlegające w Chorwacji w dniu 1 lipca 2013 r. tymczasowemu składowaniu, o którym mowa w art. 50 i 51 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, lub objęte jednym z przeznaczeń lub jedną z procedur celnych, o których mowa w art. 4 ust. 15 lit. b) i ust. 16 lit. b)–g) tego rozporządzenia, obciąża się należnością przywozową zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (5) oraz każdą inną należnością przywozową obowiązującą w dniu zaciągnięcia długu celnego.

      SEKCJA 2

         Ilości nadwyżkowe

   Artykuł 7
   Określanie ilości nadwyżkowych
   1.   Najpóźniej do dnia 31 stycznia 2014 r. Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2006, określa dla Chorwacji:

               a)

               ilość samego cukru lub cukru w produktach przetworzonych (w równoważniku cukru białego);

               b)

               ilość izoglukozy (sucha masa),

               c)

               ilość fruktozy;

         przekraczające ilości traktowane jako normalnie utrzymywane zapasy w dniu 1 lipca 2013 r., które należy wyeliminować z rynku na koszt Chorwacji.
   2.   W celu określenia ilości nadwyżkowych, o których mowa w ust. 1, należy uwzględnić szczególnie rozwój sytuacji między dniem 1 lipca 2012 r. a dniem 30 czerwca 2013 r. w stosunku do trzech poprzednich lat liczonych od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., w odniesieniu do:

               a)

               przywożonych i wywożonych ilości samego cukru lub cukru w produktach przetworzonych, izoglukozy i fruktozy;

               b)

               produkcji, spożycia i zapasów cukru i izoglukozy;

               c)

               okoliczności, w których zgromadzono zapasy.

         Artykuł 8
   Identyfikacja ilości nadwyżkowych na poziomie podmiotów gospodarczych
   1.   W dniu 1 lipca 2013 r. Chorwacja dysponuje systemem identyfikacji, na poziomie podmiotów gospodarczych, sprzedawanych lub wyprodukowanych nadwyżkowych ilości samego cukru lub cukru w produktach przetworzonych, izoglukozy i fruktozy. System ten opiera się w szczególności na śledzeniu przywozu, monitorowaniu fiskalnym, badaniach w oparciu o księgowość prowadzoną przez podmioty gospodarcze i stan zapasów fizycznych, oraz korzysta ze środków takich, jak zabezpieczenia przed ryzykiem i pozwolenia na przywóz.
   System identyfikacji działa w oparciu o ocenę ryzyka, uwzględniającą w szczególności następujące kryteria:

               a)

               rodzaj działalności zainteresowanych podmiotów;

               b)

               pojemność magazynów;

               c)

               skalę działalności gospodarczej.

         2.   Chorwacja wykorzystuje system identyfikacji, o którym mowa w ust. 1, w celu zobowiązania przedmiotowych podmiotów do wyeliminowania z rynku na ich koszt ilości cukru lub izoglukozy równej indywidualnej ilości nadwyżkowej.
   Artykuł 9
   Eliminacja ilości nadwyżkowych
   1.   Chorwacja zapewnia wyeliminowanie z rynku bez interwencji Unii ilości cukru lub izoglukozy równej ilości nadwyżkowej określonej w art. 7 ust. 1 najpóźniej do dnia 31 października 2014 r.
   2.   Wyeliminowania ilości nadwyżkowych określonych zgodnie z art. 7 dokonuje się bez wsparcia unijnego, przy zastosowaniu następujących metod:

               a)

               wywóz z Unii dokonywany przez określone podmioty gospodarcze bez wsparcia krajowego;

               b)

               zużycie w sektorze materiałów palnych;

               c)

               denaturowanie, bez wsparcia, na paszę dla zwierząt, zgodnie z tytułami III i IV rozporządzenia Komisji (EWG) nr 100/72 (6).

         Artykuł 10
   Kwota do uiszczenia w przypadku ilości nadwyżkowych
   Jeżeli całkowite ilości, określone przez Komisję zgodnie z art. 7 ust. 1, przekraczają całkowite ilości zidentyfikowane zgodnie z art. 8, Chorwacja zostaje obciążona kwotą równą różnicy między tymi ilościami (w równoważniku cukru białego lub suchej masy) pomnożoną przez najwyższą dodatnią różnicę miedzy średnią ceną cukru na unijnym rynku cukru zgłaszaną co miesiąc zgodnie z art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 (7) a średnią miesięczną notowań rynkowych cukru białego na giełdzie w Londynie (nr 5) w najbliższym okresie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 października 2014 r. Kwota ta jest zwiększana o 50 EUR za tonę. Kwota ta zasili budżet Unii najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r.
   Artykuł 11
   Dowody na wyeliminowanie przedstawiane przez podmioty gospodarcze
   1.   Najpóźniej do dnia 31 stycznia 2015 r. zainteresowane podmioty gospodarcze przedstawiają, w sposób wymagany przez Chorwację, dowody na wyeliminowanie, zgodnie z art. 9 ust. 2 i na ich koszt, indywidualnych ilości nadwyżkowych cukru i izoglukozy zidentyfikowanych w drodze zastosowania art. 8.
   2.   Jeżeli wyeliminowania cukru lub izoglukozy dokonuje się zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. a), dowód na wyeliminowanie stanowią:

               a)

               pozwolenia na wywóz wydane zgodnie z rozporządzeniami Komisji (WE) nr 951/2006 (8) i (WE) nr 376/2008 (9);

               b)

               odpowiednie dokumenty, o których mowa w art. 31 i 32 rozporządzenia (WE) nr 376/2008, konieczne do zwolnienia zabezpieczenia.

         Wniosek o wydanie pozwolenia na wywóz, o którym mowa w poprzednim akapicie, zawiera w rubryce 20 następujący wpis:
   „przeznaczone do wywozu zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 170/2013.”.
   Pozwolenie na wywóz zawiera w rubryce 22 następujący wpis:
   „wywóz bez refundacji … (ilość, dla której wydano pozwolenie) kg”.
   Pozwolenie na wywóz jest ważne od dnia jego wydania do dnia 31 października 2014 r.
   3.   Jeżeli dowód na wyeliminowanie nie zostanie przedstawiony zgodnie z ust. 1 i 2, Chorwacja obciąża przedmiotowy podmiot gospodarczy kwotą równą jego indywidualnej ilości nadwyżkowej zidentyfikowanej za pomocą zastosowania art. 8, pomnożonej przez 500 EUR za tonę (w równoważniku białego cukru lub suchej masy). Kwota zasila krajowy budżet Chorwacji.
   Artykuł 12
   Dowód na wyeliminowanie przedstawiany przez Chorwację
   1.   Najpóźniej do dnia 28 lutego 2015 r. Chorwacja przedstawi Komisji dowód na to, że nadwyżkowa ilość, o której mowa w art. 7 ust. 1, została wyeliminowana z rynku Unii zgodnie z metodami, o których mowa w art. 9 ust. 2, i wyszczególni, dla każdej z metod, wyeliminowaną ilość.
   2.   W przypadku gdy nie przedstawiono dowodu na wyeliminowanie z rynku zgodnie z ust. 1, dla części lub całości nadwyżkowej ilości Chorwacja zostaje obciążona kwotą równą niewyeliminowanym ilościom (w równoważniku cukru białego lub suchej masy) pomnożoną przez najwyższą dodatnią różnicę miedzy średnią ceną cukru na unijnym rynku cukru zgłaszaną co miesiąc zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 a średnią miesięczną notowań rynkowych cukru białego na giełdzie w Londynie (nr 5) w najbliższym okresie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 października 2014 r. Kwota ta jest zwiększana o 50 EUR za tonę. Od tak otrzymanej kwoty całkowitej odlicza się wszelkie kwoty nałożone na podstawie art. 10 niniejszego rozporządzenia.
   Kwota ta zasili budżet Unii najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r.
   Kwoty, o których mowa w akapicie pierwszym i art. 10, są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2015 r. na podstawie powiadomień złożonych przez Chorwację zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.
   Artykuł 13
   Kontrola
   1.   Chorwacja podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu wdrożenia niniejszego rozdziału, a w szczególności ustanawia procedury kontrolne konieczne do wyeliminowania nadwyżkowej ilości, o której mowa w art. 7 ust. 1.
   2.   Chorwacja przesyła Komisji najpóźniej do dnia 30 września 2013 r. następujące dane:

               a)

               informację o ustanowieniu systemu identyfikacji ilości nadwyżkowych, o której mowa w art. 8;

               b)

               informację o ilościach cukru, izoglukozy, fruktozy i produktów przetworzonych wywiezionych i przywiezionych miesięcznie w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., przedstawionych oddzielnie dla wywozu i przywozu:

                           (i)

                           do i z Unii na dzień 30 czerwca 2013 r.;

                           (ii)

                           do i z państw trzecich;

               c)

               informację o ilościach cukru i izoglukozy produkowanych rocznie, w rozbiciu na produkcję kwotową i pozakwotową, rafinowanych z przywiezionego cukru surowego i spożywanych rocznie, dla okresu od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.;

               d)

               informację o stanie zapasów cukru i izoglukozy na dzień 1 lipca każdego roku dla okresu od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

         ROZDZIAŁ III

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem wejścia w życie traktatu o przystąpieniu Chorwacji i począwszy od dnia jego obowiązywania.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

      (4)  Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82.

      (5)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 12 z 15.1.1972, s. 15.

      (7)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39.

      (8)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (9)  Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK
      CZĘŚĆ A

         Wpisy, o których mowa w art. 4 ust. 4 lit. b)

                  —

                  :

                  w języku bułgarskim

                  :

                  Преференциална сурова тръстикова захар за рафиниране, внесена в съответствие с член 2 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 170/2013. Пореден номер (поредният номер, който трябва да се впише в съответствие с член 2, параграф 3 от посочения регламент.

                  —

                  :

                  w języku hiszpańskim

                  :

                  Azúcar de caña en bruto preferencial, que se destine al refinado, importado de conformidad con el artículo 2 del Reglamento de Ejecución (UE) no 170/2013. No de orden (el número de orden se insertará de conformidad con lo dispuesto en el artículo 2, apartado 3, de dicho Reglamento)

                  —

                  :

                  w języku czeskim

                  :

                  Preferenční surový třtinový cukr určený k rafinaci, dovezený podle článku 2 prováděcího nařízení (EU) č. 170/2013. Pořadové číslo (pořadové číslo se vloží v souladu s čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení)

                  —

                  :

                  w języku duńskim

                  :

                  Præferencerårørsukker til raffinering, importeret i henhold til artikel 2 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 170/2013. Løbenummer (der indsættes løbenummer i overensstemmelse med artikel 2, stk. 3, i nævnte forordning)

                  —

                  :

                  w języku niemieckim

                  :

                  Präferenzrohrohrzucker zur Raffination, eingeführt gemäß Artikel 2 der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 170/2013. Laufende Nummer (gemäß Artikel 2 Absatz 3 der genannten Verordnung einzusetzen)

                  —

                  :

                  w języku estońskim

                  :

                  Sooduskorra alusel rakendusmääruse (EL) nr 170/2013 artikli 2 kohaselt imporditav rafineerimiseks ettenähtud toor-roosuhkur. Seerianumber (märgitakse vastavalt kõnealuse määruse artikli 2 lõikele 3)

                  —

                  :

                  w języku greckim

                  :

                  Προτιμησιακή ακατέργαστη ζάχαρη ζαχαροκάλαμου για ραφινάρισμα, που εισάγεται σύμφωνα με το άρθρο 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 170/2013. Αύξων αριθμός (συμπληρώνεται ο αύξων αριθμός σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού)

                  —

                  :

                  w języku angielskim

                  :

                  Preferential raw cane sugar for refining, imported in accordance with Article 2 of Implementing Regulation (EU) No 170/2013. Order No (order number to be inserted in accordance with Article 2(3) of that Regulation)

                  —

                  :

                  w języku francuskim

                  :

                  Sucre de canne brut préférentiel destiné au raffinage, importé conformément à l’article 2 du règlement d'exécution (UE) no 170/2013. Numéro d’ordre (numéro d’ordre à insérer conformément à l’article 2, paragraphe 3, dudit règlement)

                  —

                  :

                  w języku włoskim

                  :

                  Zucchero di canna greggio preferenziale destinato alla raffinazione, importato conformemente all’articolo 2 del regolamento di esecuzione (UE) n. 170/2013. Numero d’ordine (inserire in base all’articolo 2, paragrafo 3, del suddetto regolamento)

                  —

                  :

                  w języku łotewskim

                  :

                  rafinēšanai paredzēts preferenciāls niedru jēlcukurs, ko importē saskaņā ar Īstenošanas regulas (ES) Nr. 170/2013 2. pantu. Kārtas Nr. (kārtas numuru ieraksta saskaņā ar šīs regulas 2. panta 3. punktu)

                  —

                  :

                  w języku litewskim

                  :

                  Lengvatinėmis sąlygomis pagal Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 170/2013 2 straipsnį importuotas rafinuoti skirtas žaliavinis cukranendrių cukrus. Eilės Nr. (eilės numeris įrašomas remiantis to reglamento 2 straipsnio 3 dalimi)

                  —

                  :

                  w języku węgierskim

                  :

                  A 170/2013/EU végrehajtási rendelet 2. cikkével összhangban behozott, finomításra szánt kedvezményes nyers nádcukor. Tételszám (tételszám az említett rendelet 2. cikkének (3) bekezdése szerint)

                  —

                  :

                  w języku maltańskim

                  :

                  Zokkor tal-kannamieli preferenzjali mhux maħdum għar-raffinar, importat skont l-Artikolu 2 tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 170/2013. Nru tal-Ordni (in-numru tal-ordni għandu jiddaħħal skont l-Artikolu 2(3) ta’ dak ir-Regolament)

                  —

                  :

                  w języku niderlandzkim

                  :

                  Preferentiële ruwe rietsuiker voor raffinage die wordt ingevoerd overeenkomstig artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013. Volgnummer (volgnummer in te voegen overeenkomstig artikel 2, lid 3, van die verordening)

                  —

                  :

                  w języku polskim

                  :

                  Preferencyjny surowy cukier trzcinowy przeznaczony do rafinacji, przywieziony zgodnie z art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 170/2013. Numer porządkowy (numer porządkowy zgodnie z art. 2 ust. 3 wymienionego rozporządzenia)

                  —

                  :

                  w języku portugalskim

                  :

                  Açúcar bruto de cana preferencial para refinação, importado em conformidade com o artigo 2.o do Regulamento de Execução (UE) n.o 170/2013. Número de ordem (número de ordem a inserir de acordo com o artigo 2.o, n.o 3, desse regulamento)

                  —

                  :

                  w języku rumuńskim

                  :

                  Zahăr brut preferențial din trestie de zahăr destinat rafinării, importat în conformitate cu articolul 2 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 170/2013. Nr. de ordine [numărul de ordine se va introduce în conformitate cu articolul 2 alineatul (3) din respectivul regulament]

                  —

                  :

                  w języku słowackim

                  :

                  Preferenčný surový trstinový cukor na rafináciu, dovážaný v súlade s článkom 2 vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 170/2013. Poradové č. (poradové číslo sa doplní v súlade s článkom 2 ods. 3 uvedeného nariadenia)

                  —

                  :

                  w języku słoweńskim

                  :

                  Preferencialni uvoz surovega trsnega sladkorja za rafiniranje v skladu s členom 2 Izvedbene uredbe (EU) št. 170/2013. Zaporedna številka (vstaviti v skladu s členom 2(3) navedene uredbe)

                  —

                  :

                  w języku fińskim

                  :

                  Puhdistettavaksi tarkoitettu etuuskohteluun oikeutettu raaka ruokosokeri, tuotu täytäntöönpanoasetuksen (EU) N:o 170/2013 2 artiklan mukaisesti. Järjestysnumero (järjestysnumero lisätään kyseisen asetuksen 2 artiklan 3 kohdan mukaisesti)

                  —

                  :

                  w języku szwedzkim

                  :

                  Förmånsrårörsocker för raffinering, importerat i enlighet med artikel 2 i genomförandeförordning (EU) nr 170/2013. Löpnummer (löpnummer ska anges enligt artikel 2.3 i den förordningen)

                  —

                  :

                  w języku chorwackim

                  :

                  Preferencijalni sirovi šećer od šećerne trske za rafiniranje, uvezen u skladu s člankom 2. Provedbena uredba (EU) br. 170/2013. Redni br. (redni broj treba umetnuti u skladu s člankom 2. stavkom 3. te Uredbe)

            CZĘŚĆ B

         Wpisy, o których mowa w art. 4 ust. 4 lit. c)

                  —

                  :

                  w języku bułgarskim

                  :

                  Внос с мито 98 EUR на тон за сурова тръстикова захар за рафиниране със стандартно качество в съответствие с член 2 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 170/2013. Пореден номер (поредният номер, който трябва да се впише в съответствие с член 2, параграф 3 от посочения регламент)

                  —

                  :

                  w języku hiszpańskim

                  :

                  Importación con un derecho de 98 EUR por tonelada de azúcar de caña en bruto de calidad estándar que se destine al refinado, de conformidad con el artículo 2 del Reglamento de Ejecución (UE) no 170/2013. No de orden (el número de orden se insertará de conformidad con lo dispuesto en el artículo 2, apartado 3, de dicho Reglamento)

                  —

                  :

                  w języku czeskim

                  :

                  Dovoz surového třtinového cukru standardní jakosti určeného k rafinaci s clem ve výši 98 EUR za tunu podle článku 2 prováděcího nařízení (EU) č. 170/2013. Pořadové číslo (pořadové číslo se vloží v souladu s čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení)

                  —

                  :

                  w języku duńskim

                  :

                  Import til en told på 98 EUR/ton rårørsukker af standard kvalitet til raffinering i henhold til artikel 2 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 170/2013. Løbenummer (der indsættes løbenummer i overensstemmelse med artikel 2, stk. 3, i nævnte forordning)

                  —

                  :

                  w języku niemieckim

                  :

                  Einfuhr zum Zollsatz von 98 EUR je Tonne Rohzucker der Standardqualität gemäß Artikel 2 der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 170/2013. Laufende Nummer (gemäß Artikel 2 Absatz 3 der genannten Verordnung einzusetzen)

                  —

                  :

                  w języku estońskim

                  :

                  Vastavalt rakendusmääruse (EL) nr 170/2013 artiklile 2 tollimaksumääraga 98 eurot tonni kohta imporditud rafineerimiseks ette nähtud standardkvaliteediga toor-roosuhkur. Seerianumber (märgitakse vastavalt kõnealuse määruse artikli 2 lõikele 3)

                  —

                  :

                  w języku greckim

                  :

                  Εισαγωγή με δασμό 98 ευρώ ανά τόνο ακατέργαστης ζάχαρης ζαχαροκάλαμου του ποιοτικού τύπου για ραφινάρισμα σύμφωνα με το άρθρο 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 170/2013. Αύξων αριθμός (συμπληρώνεται ο αύξων αριθμός σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού)

                  —

                  :

                  w języku angielskim

                  :

                  Import at a duty of EUR 98 per tonne of standard-quality raw cane sugar for refining in accordance with Article 2 of Implementing Regulation (EU) No 170/2013. Order No (order number to be inserted in accordance with Article 2(3) of that Regulation)

                  —

                  :

                  w języku francuskim

                  :

                  Importation à un droit de 98 EUR par tonne de sucre de canne brut destiné au raffinage de la qualité type conformément à l’article 2 du règlement d'exécution (UE) no 170/2013. Numéro d’ordre (numéro d’ordre à insérer conformément à l’article 2, paragraphe 3, dudit règlement)

                  —

                  :

                  w języku włoskim

                  :

                  Importazione con un dazio di 98 EUR/t di zucchero di canna greggio della qualità tipo destinato alla raffinazione a norma dell’articolo 2 del regolamento di esecuzione (UE) n. 170/2013. Numero d’ordine (inserire in base all’articolo 2, paragrafo 3, del suddetto regolamento)

                  —

                  :

                  w języku łotewskim

                  :

                  rafinēšanai paredzēta standarta kvalitātes niedru jēlcukurs, ko importē saskaņā ar Īstenošanas regulas (ES) Nr. 170/2013 2. pantu, piemērojot nodokļa likmi EUR 98 par tonnu. Kārtas Nr. (kārtas numuru ieraksta saskaņā ar šīs regulas 2. panta 3. punktu)

                  —

                  :

                  w języku litewskim

                  :

                  Importuojama taikant 98 EUR muito mokestį už toną standartinės kokybės rafinuoti skirto žaliavinio cukranendrių cukraus pagal Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 170/2013 2 straipsnį. Eilės Nr. (eilės numeris įrašomas remiantis to reglamento 2 straipsnio 3 dalimi)

                  —

                  :

                  w języku węgierskim

                  :

                  98 EUR/tonna vámtételű, finomításra szánt minőségi nyers nádcukor behozatala a 170/2013/EU végrehajtási rendelet 2. cikkével összhangban. Tételszám (az említett rendelet 2. cikkének (3) bekezdése szerint)

                  —

                  :

                  w języku maltańskim

                  :

                  L-importazzjoni b’dazju ta’ EUR 98 għal kull tunnellata zokkor tal-kannamieli mhux maħdum ta’ kwalità standard għar-raffinar skont l-Artikolu 2 tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 170/2013. Nru tal-Ordni (in-numru tal-ordni għandu jiddaħħal skont l-Artikolu 2(3) ta’ dak ir-Regolament)

                  —

                  :

                  w języku niderlandzkim

                  :

                  Invoerrecht van 98 EUR per ton ruwe rietsuiker van standaardkwaliteit die is bestemd voor raffinage overeenkomstig artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013. Volgnummer (volgnummer in te voegen overeenkomstig artikel 2, lid 3, van die verordening)

                  —

                  :

                  w języku polskim

                  :

                  Przywóz po stawce celnej 98 EUR za tonę surowego cukru trzcinowego standardowej jakości przeznaczonego do rafinacji zgodnie z art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 170/2013. Numer porządkowy (numer porządkowy zgodnie z art. 2 ust. 3 wymienionego rozporządzenia)

                  —

                  :

                  w języku portugalskim

                  :

                  Importação com direito de 98 EUR por tonelada de açúcar bruto de cana para refinação da qualidade-tipo, conformidade com o artigo 2.o do Regulamento de Execução (CE) n.o 170/2013. Número de ordem (número de ordem a inserir de acordo com o artigo 2.o, n.o 3, desse regulamento)

                  —

                  :

                  w języku rumuńskim

                  :

                  Importat la o taxă de 98 EUR per tonă de zahăr brut din trestie de zahăr de calitate standard destinat rafinării în conformitate cu articolul 2 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) Nr. 170/2013. Nr. de ordine [numărul de ordine se va introduce în conformitate cu articolul 2 alineatul (3) din respectivul regulament]

                  —

                  :

                  w języku słowackim

                  :

                  Dovoz s clom 98 EUR za tonu surového trstinového cukru štandardnej kvality na rafináciu v súlade s článkom 2 vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 170/2013. Poradové č. (poradové číslo sa doplní v súlade s článkom 2 ods. 3 uvedeného nariadenia)

                  —

                  :

                  w języku słoweńskim

                  :

                  Uvoz po dajatvi 98 EUR na tono surovega trsnega sladkorja standardne kakovosti za rafiniranje v skladu s členom 2 Izvedbene uredbe (EU) št. 170/2013. Zaporedna številka (vstaviti v skladu s členom 2(3) navedene uredbe)

                  —

                  :

                  w języku fińskim

                  :

                  Puhdistettavaksi tarkoitetun vakiolaatuisen raa’an ruokosokerin tuonti, josta kannetaan 98 euron tonnilta täytäntöönpanoasetuksen (EU) N:o 170/2013 2 artiklan mukaisesti. Järjestysnumero (järjestysnumero lisätään kyseisen asetuksen 2 artiklan 3 kohdan mukaisesti)

                  —

                  :

                  w języku szwedzkim

                  :

                  Import till en tullsats av 98 euro per ton rårörsocker av standardkvalitet för raffinering i enlighet med artikel 2 i genomförandeförordning (EU) nr 170/2013. Löpnummer (löpnummer ska anges enligt artikel 2.3 i den förordningen)

                  —

                  :

                  w języku chorwackim

                  :

                  Uvoz uz carinu od 98 EUR po toni sirovog šećera od šećerne trske za rafiniranje standardne kakvoće u skladu s člankom 2. Provedbena uredba (EU) br. 170/2013. Redni br. (redni broj treba umetnuti u skladu s člankom 2. stavkom 3. te Uredbe)


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1371/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Indii i Indonezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii i Indonezji

text:
               20.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1371/2013
   z dnia 16 grudnia 2013 r.
   rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Indii i Indonezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii i Indonezji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1   Obowiązujące środki

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 62,9 % na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) w odniesieniu do wszystkich innych przedsiębiorstw niż te wymienione w art. 1 ust. 2 i w załączniku 1 do tego rozporządzenia. Są to obowiązujące obecnie środki, a dochodzenie, które doprowadziło do ich wprowadzenia, jest dochodzeniem pierwotnym.

               (2)

               Obowiązujące środki były wcześniej rozszerzone na Malezję rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 672/2012 (3) oraz na Tajwan i Tajlandię rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 21/2013 (4).

         1.2   Wniosek

               (3)

               W dniu 25 lutego 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek złożony zgodnie z art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL oraz o poddanie rejestracji przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, wysyłanych z Indii i Indonezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii i Indonezji.

               (4)

               Wniosek został złożony przez Saint Gobain Adfors CZ s.r.o., Tolnatext Fonalfeldolgozo es Muszakiszovet-gyarto Bt., Valmieras „Stikla Skiedra” AS i Vitrulan Technical Textiles GmbH – czterech producentów unijnych niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych.

               (5)

               Wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie, że po wprowadzeniu obowiązujących środków nastąpiła istotna zmiana struktury handlu w zakresie wywozu z ChRL, Indii i Indonezji do Unii, która nie ma racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia poza wprowadzeniem obowiązujących środków. Wskazana zmiana struktury handlu wynikała rzekomo z przesyłania przez Indie i Indonezję niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL i z fałszywych deklaracji pochodzenia produktów chińskich.

               (6)

               Ponadto z dowodów wynika, że skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny. Dowody wskazują, że zwiększenie przywozu z Indii i Indonezji nastąpiło po cenach niższych od ceny niewyrządzającej szkody, ustalonej w dochodzeniu pierwotnym.

               (7)

               Wreszcie istnieją dowody, że ceny niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Indii i Indonezji są cenami dumpingowymi w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej dla produktu podobnego w trakcie dochodzenia pierwotnego.

         1.3   Wszczęcie

               (8)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem Komisji (UE) nr 322/2013 (5) („rozporządzenie wszczynające”). Na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja, w drodze rozporządzenia wszczynającego, nakazała również organom celnym rejestrowanie przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Indii i Indonezji.

         1.4   Dochodzenie

               (9)

               Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu dochodzenia władze ChRL, Indii i Indonezji, producentów/eksporterów w tych państwach oraz znanych zainteresowanych importerów unijnych i przemysł unijny. Kwestionariusze rozesłano do producentów/eksporterów w ChRL, Indii i Indonezji, którzy są znani Komisji lub którzy zgłosili się w terminie określonym w motywie 15 rozporządzenia wszczynającego. Kwestionariusze wysłano również do importerów w Unii. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz oparcie ustaleń na dostępnych faktach.

               (10)

               Trzech producentów eksportujących w Indiach oraz jeden niepowiązany importer w Unii zgłosiło się i przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Później importer unijny poinformował Komisję, że dokonywał on przywozu innych produktów i nie dokonywał w przeszłości przywozu jakiegokolwiek produktu objętego dochodzeniem. Żaden producent eksportujący z Indonezji nie udzielił odpowiedzi. Następujący producenci eksportujący z Indii złożyli formularz dotyczący zwolnienia:

                           —

                           Montex Glass Fibre Industries Pvt.Ltd. („Montex“), oraz

                           —

                           Urja Products Pvt.Ltd.

               (11)

               Następnie przedsiębiorstwo Urja Products Pvt.Ltd. poinformowało Komisję, że nie produkuje ono produktu objętego dochodzeniem, a jego produkty mają inne właściwości techniczne i inne zastosowanie (objęte innymi kodami CN). Dlatego też wizyta weryfikacyjna odbyła się jedynie w zakładach przedsiębiorstwa Montex.

         1.5   Okres objęty dochodzeniem

               (12)

               Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2013 r. (okres objęty dochodzeniem – „OD”). Dane dotyczące OD zgromadzono w celu zbadania między innymi domniemanej zmiany w strukturze handlu. Za okres sprawozdawczy od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. (okres sprawozdawczy – „OS”) zgromadzono bardziej szczegółowe dane w celu zbadania ewentualnego osłabienia skutków naprawczych obowiązujących środków i występowania dumpingu.

         2.   WYNIKI DOCHODZENIA

   2.1   Przesłanki ogólne

               (13)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocenę występowania obchodzenia środków przeprowadzono, badając kolejno, czy wystąpiła zmiana w strukturze handlu pomiędzy ChRL, Indiami i Indonezją a Unią; czy ta zmiana wynikała z praktyki, procesu lub prac niemających wystarczających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia poza nałożonym cłem; czy istnieją dowody szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła pod względem cen lub ilości produktu objętego dochodzeniem; czy istnieją dowody na istnienie dumpingu w odniesieniu do wartości normalnych uprzednio ustalonych dla produktu objętego postępowaniem, w razie potrzeby zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego.

         2.2   Produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem

               (14)

               Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w dochodzeniu pierwotnym: tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, pochodzące z ChRL, obecnie objęte kodami CN ex 7019 51 00 i ex 7019 59 00.

               (15)

               Produkt objęty dochodzeniem jest taki sam jak produkt określony w poprzednim motywie, lecz wysyłany z Indii i Indonezji, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii i Indonezji.

               (16)

               Dochodzenie wykazało, że tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych zgodne z powyższą definicją i wywożone z ChRL do Unii oraz tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłane z Indii i Indonezji do Unii mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania, a zatem są uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         2.3   Poziom współpracy

   2.3.1   Indie

               (17)

               Jak wskazano w motywie 10 powyżej, jedynie dwa indyjskie przedsiębiorstwa przedstawiły odpowiedzi na formularz dotyczący zwolnienia. Ponieważ ustalono, że jedno z tych przedsiębiorstw, Urja Products Pvt.Ltd, nie było producentem produktu objętego dochodzeniem, tylko przedsiębiorstwo Montex było przedsiębiorstwem współpracującym. Udział tego przedsiębiorstwa w wywozie z Indii do Unii w okresie sprawozdawczym wyniósł zaledwie 1 %, w porównaniu z wywozem z Indii ogółem. Spowodowało to zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, a ustalenia w odniesieniu do Indii oparto na dostępnych faktach.

         2.3.2   Indonezja

               (18)

               Jak wskazano w motywie 10, żadne przedsiębiorstwo indonezyjskie nie przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Przedsiębiorstwa indonezyjskie nie współpracowały. Spowodowało to zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, a ustalenia w odniesieniu do Indonezji oparto na dostępnych faktach.

         2.3.3   ChRL

               (19)

               Chińscy producenci eksportujący nie współpracowali. Spowodowało to zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, a ustalenia w odniesieniu do ChRL oparto na dostępnych faktach.

         2.4   Zmiana struktury handlu

               (20)

               Aby określić, czy wystąpiła zmiana w strukturze handlu, oceniono przywóz produktu objętego dochodzeniem z Indii i Indonezji do Unii oraz wywóz produktu objętego dochodzeniem z ChRL do Indii i Indonezji. Wartość tego przywozu określono na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ze względu na dość ograniczoną współpracę lub brak współpracy ze strony przedsiębiorstw indyjskich, indonezyjskich i chińskich (zob. sekcja 2.3 powyżej).

               (21)

               W tym celu w analizie wykorzystano statystyki COMEXT (6), statystyki handlowe dotyczące Indii i Indonezji przekazane przez odpowiednie władze krajowe oraz statystyki przekazane przez przedsiębiorstwo Global Trade Information Services (7). Aby wykorzystać okresy 12-miesięczne, za podstawę przyjęto lata obrotowe rozpoczynające się dnia 1 kwietnia i kończące dnia 31 marca.

               (22)

               Wielkość przywozu zarejestrowana w statystykach COMEXT obejmuje większą grupę produktów niż produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem. W świetle szacunkowych obliczeń dostarczonych przez przemysł unijny można było jednak ustalić, że znaczna część tego przywozu dotyczyła produktu objętego postępowaniem i produktu objętego dochodzeniem. W konsekwencji dane te można było wykorzystać do ustalenia zmiany w strukturze handlu.

         2.4.1   Przywóz do Unii

               (23)

               Statystyki COMEXT wykazują istotną zmianę struktury handlu w OD (zob. tabela 1 poniżej).

                  Tabela 1

                           Wielkość przywozu (w mln m2) (8)

                           Kwiecień 2009 r./marzec 2010 r.

                           Kwiecień 2010 r./marzec 2011 r.

                           Kwiecień 2011 r./marzec 2012 r.

                           Kwiecień 2012 r./marzec 2013 r.

                           ChRL

                           288,40

                           385,85

                           110,30

                           85,93

                           Indie

                           0,35

                           0,28

                           0,89

                           13,13

                           Indonezja

                           0,004

                           0,16

                           3,22

                           33,31

                              Źródło: statystyki COMEXT

      Przywóz z ChRL

               (24)

               Statystyki COMEXT wskazują, że przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii znacząco zmniejszył się po wprowadzeniu środków tymczasowych w lutym 2011 r. (9) oraz środków ostatecznych w sierpniu 2011 r. (10) Tabela 1 wskazuje, że między 2010/2011 a 2011/2012 przywóz do Unii z ChRL zmniejszył się z 385,85 mln m2 do 110,30 mln m2 (o około 70 %), a między 2010/2011 a 2012/2013 (o około 80 %) do poziomu 85,9 mln m2.

      Przywóz z Indii

               (25)

               Statystyki COMEXT wskazują, że w roku obrotowym 2009/2010 ilości przywożone z Indii do Unii osiągnęły poziom 0,35 mln m2, w roku obrotowym 2010/2011 – 0,28 mln m2 i gwałtownie wzrosły między 2011/2012 a 2012/2013, osiągając poziom 13,13 mln m2 w roku obrotowym 2012/2013.

               (26)

               Jak wskazano w motywie 17 powyżej, w OD przedsiębiorstwo Montex wywiozło do Unii bardzo małe ilości produktu objętego dochodzeniem – w porównaniu z całkowitą wielkością wywozu z Indii stanowił on 1 % wywozu z Indii do Unii w okresie 2012/2013. Stwierdzono ponadto, że przedsiębiorstwo wywoziło produkt objęty dochodzeniem, posługując się nieprawidłowym kodem CN – 7019 52. Konieczne było w związku z tym dodanie wartości wywozu tego przedsiębiorstwa do statystyk COMEXT, jak pokazano w tabeli 1.

      Przywóz z Indonezji

               (27)

               Statystyki COMEXT wskazują, że w roku obrotowym 2009/2010 ilości przywożone z Indonezji na rynek Unii osiągnęły poziom 0,004 mln m2, w 2010/2011 – 0,16 mln m2 i gwałtownie wzrosły między 2011/2012 a 2012/2013 –odpowiednio z 3,22 mln m2 do 33,31 mln m2.

         2.4.2   Wywóz z ChRL do Indii i Indonezji

               (28)

               W tym samym okresie można było zaobserwować także gwałtowny wzrost wywozu z ChRL do Indii i Indonezji.

                  Tabela 2

                           Wielkość przywozu (w mln m2)

                           Kwiecień 2009 r./marzec 2010 r.

                           Kwiecień 2010 r./marzec 2011 r.

                           Kwiecień 2011 r./marzec 2012 r.

                           Kwiecień 2012 r./marzec 2013 r.

                           Indie

                           4,80

                           16,35

                           18,38

                           29,28

                           Indonezja

                           5,78

                           4,01

                           8,94

                           11,54

                              Źródło: Dane statystyczne chińskich służb celnych

      Wywóz z ChRL do Indii

               (29)

               Według danych statystycznych chińskich służb celnych przywóz produktu objętego dochodzeniem z ChRL do Indii wzrósł z 4,8 mln m2 w roku obrotowym 2009/2010 do 29,3 mln m2 w roku obrotowym 2012/2013.

      Wywóz z ChRL do Indonezji

               (30)

               Według danych statystycznych chińskich służb celnych przywóz produktu objętego dochodzeniem z ChRL do Indonezji wzrósł z 5,78 mln m2 w roku obrotowym 2009/2010 do 11,54 mln m2 w roku obrotowym 2012/2013.

         2.4.3   Wniosek dotyczący zmiany struktury handlu

               (31)

               Ogólny spadek wywozu z ChRL do Unii i równoległy wzrost wywozu z Indii i Indonezji do Unii oraz wywozu z ChRL do Indii i Indonezji po wprowadzeniu środków tymczasowych w lutym 2011 r. oraz środków ostatecznych w sierpniu 2011 r. stanowią zmianę struktury handlu między wymienionymi wyżej państwami z jednej strony, a wywozu z tych państw do Unii z drugiej strony.

         2.5   Charakter praktyki związanej z obchodzeniem cła

               (32)

               Art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, zgodnie z którym zmiana struktury handlu powinna wynikać z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia poza nałożonym cłem. Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego taka praktyka, proces lub prace obejmują między innymi wysyłkę produktu objętego obowiązującymi środkami za pośrednictwem państw trzecich.

               (33)

               W trakcie dochodzenia znaleziono dowody na stosowanie praktyk przeładunku w Indonezji i Indiach lub nieprawidłowych świadectw pochodzenia. Na przykład część przywożonych do Unii produktów objętych postępowaniem przewożona była przez Dubaj lub Singapur ze świadectwami pochodzenia z Indonezji/Indii, a część przywozu do Unii odbywała się za pośrednictwem przedsiębiorstwa indyjskiego, które nie współpracowało w trakcie dochodzenia. Brak współpracy ze strony któregokolwiek producenta produktu objętego dochodzeniem, z wyjątkiem firmy Montex, również wskazuje, że w Indiach i Indonezji nie prowadzi się faktycznej produkcji, która mogłaby uzasadniać poziom wywozu z Indonezji i Indii do Unii. Można się spodziewać, że jeśli istnieliby rzeczywiści producenci, próbowaliby oni zdystansować się od praktyk obchodzenia środków, przede wszystkim biorąc udział w prowadzonym dochodzeniu. Ponadto w ramach dochodzenia nie znaleziono dowodów na istnienie w tych dwóch państwach faktycznej produkcji, poza firmą Montex. Wzrost przywozu z tych dwóch państw wskazuje ponadto na fakt, że chińskie produkty trafiają do Unii poprzez Indie i Indonezję lub z nieprawidłowymi świadectwami pochodzenia.

               (34)

               Przeładunek produktów pochodzenia chińskiego w Indiach i Indonezji został zatem potwierdzony.

         2.6   Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła antydumpingowego

               (35)

               W ramach dochodzenia nie ujawniono żadnej innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia dla przeładunku poza unikaniem środków obowiązujących w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. Nie znaleziono żadnych innych niż cło elementów, które można by uznać za wyrównanie kosztów przeładunku, zwłaszcza w odniesieniu do transportu i ponownego załadunku w Indiach i Indonezji, niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL.

         2.7   Osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego

               (36)

               Oceniono następnie, czy przywóz produktu objętego dochodzeniem do Unii osłabił – pod względem ilości i cen – skutki naprawcze obowiązujących środków. Wykorzystano dane z bazy COMEXT jako najlepsze dostępne dane dotyczące ilości i cen w odniesieniu do wywozu realizowanego przez przedsiębiorstwa niewspółpracujące z Indii i Indonezji. Ustalone w ten sposób ceny porównano z poziomem usuwającym szkodę ustalonym dla przemysłu unijnego w motywie 74 rozporządzenia pierwotnego.

               (37)

               Wzrost przywozu z Indii do Unii z 0,35 mln m2 w 2009/2010 r. do 13,10 mln m2 w okresie sprawozdawczym był znaczny pod względem ilości w porównaniu z (bardzo niskimi) wielkościami przywozu z Indii przed wprowadzeniem środków tymczasowych w 2009/2010 r. Także wzrost przywozu z Indonezji do Unii z 0,04 mln m2 w 2009/2010 r. do 33,31 mln m2 w okresie sprawozdawczym został uznany za znaczny pod względem ilości w porównaniu z (bardzo niskimi) wielkościami przywozu z Indonezji przed wprowadzeniem środków tymczasowych w 2009/2010 r.

               (38)

               Aby ocenić, czy skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione pod względem cen, ceny przywożonych produktów z Indonezji i Indii porównano z poziomem usuwającym szkodę ustalonym w rozporządzeniu pierwotnym. Poziom usuwający szkodę ustalony w rozporządzeniu pierwotnym jest skorygowany o stopę inflacji. Średnia ważona cena eksportowa produktów przywożonych z Indii i Indonezji została skorygowana o koszty poniesione po przywozie oraz kwestie jakościowe ustalone w dochodzeniu pierwotnym w odniesieniu do przywozu z ChRL. Porównanie wykazało dużo niższe ceny eksportowe w przypadku wywozu z wymienionych państw do Unii. W związku z tym stwierdzono, że skutki naprawcze obowiązujących środków także zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny.

         2.8   Dowód na istnienie dumpingu

               (39)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zbadano wreszcie, czy istnieją dowody na istnienie dumpingu.

               (40)

               W rozporządzeniu pierwotnym wartość normalna została ustalona na podstawie cen występujących w Kanadzie, którą w ramach tamtego dochodzenia uznano za odpowiednie państwo o gospodarce rynkowej, analogiczne do ChRL. Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zastosowano wartość normalną ustaloną w dochodzeniu pierwotnym.

               (41)

               Cenę eksportową produktów przywożonych z Indii i Indonezji ustalono na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Za cenę eksportową przyjęto średnią cenę eksportową niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych przywożonych z każdego z wymienionych dwóch państw w OS zgodnie z informacjami zawartymi w bazie danych COMEXT. Wywóz indyjskiego przedsiębiorstwa Montex nie został ujęty w statystykach ze względu na błąd w klasyfikacji jego produktów (zob. motyw 25 powyżej) i nie był wykorzystywany do obliczenia marginesu dumpingu.

               (42)

               Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono dostosowania dotyczące różnic w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania. Ze względu na fakt, iż dostępne dane nie pozwalały określić poziomu niezbędnych dostosowań, dostosowania musiały zostać określone na podstawie najlepszych dostępnych faktów. W związku z powyższym dostosowania dotyczące wymienionych kosztów oparto na wartości procentowej obliczonej jako stosunek całkowitych kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania do wartości unijnej sprzedaży na warunkach dostawy CIF, podanej przez współpracujących chińskich producentów eksportujących w dochodzeniu pierwotnym.

               (43)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w rozporządzeniu pierwotnym i odpowiednich średnich ważonych cen eksportowych w obu wymienionych państwach w OS dotyczącym obecnego dochodzenia, wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.

               (44)

               Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych w ten sposób średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.

         3.   ŚRODKI

               (45)

               W świetle powyższych faktów stwierdza się, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL było, poprzez przeładunek w Indiach i Indonezji, przedmiotem obchodzenia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

               (46)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego obowiązujące środki wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem powinny zostać rozszerzone na przywóz tego samego produktu, lecz wysyłanego z Indii i Indonezji, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Indii i Indonezji.

               (47)

               Rozszerzeniem należy objąć środki ustanowione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 791/2011 wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”, czyli ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 62,9 % stosowane do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem.

               (48)

               Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wwożonych do Unii objętych rejestracją wymaganą rozporządzeniem wszczynającym, cło należy pobierać od tego zarejestrowanego przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Indii i Indonezji.

         4.   WNIOSKI O ZWOLNIENIE

   4.1   Indie

               (49)

               Jak wskazano w motywie 10, po wszczęciu dochodzenia zgłosiło się dwóch producentów eksportujących – Montex i Urja Products, którzy przesłali odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i złożyli wnioski o przyznanie zwolnienia zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (50)

               Jak wskazano w motywie 11, stwierdzono, że jedno z tych dwóch przedsiębiorstw – Urja Products, nie jest producentem produktu objętego dochodzeniem. Zwolnienie na mocy art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie ma zastosowania do tego przedsiębiorstwa.

               (51)

               W przypadku przedsiębiorstwa Montex ustalono, że nie brało ono udziału w praktykach obchodzenia środków objętych niniejszym dochodzeniem. Przedsiębiorstwo udowodniło, że jest rzeczywistym producentem, którego produkcja przekracza wielkość wywozu produktu objętego dochodzeniem do Unii. Przedsiębiorstwo przedstawiło pełen zestaw danych i było przedmiotem wizyty weryfikacyjnej na miejscu. Zweryfikowane dane dotyczące założenia przedsiębiorstwa, zakupu maszyn, procesu produkcji, mocy produkcyjnych, zapasów, zakupu surowców i kosztów produkcji potwierdzają ten wniosek. Ponadto producent ten był w stanie wykazać, że nie jest powiązany z żadnym chińskim producentem/eksporterem, którzy objęci są istniejącymi środkami, ani z przedsiębiorstwami biorącymi udział w praktykach obchodzenia środków. Dlatego też zwolnienie z rozszerzonych ceł mogłoby zostać przyznane temu przedsiębiorstwu.

         4.2   Indonezja

               (52)

               Jak wskazano w motywie 10, żaden producent eksportujący z Indonezji nie złożył wniosku o zwolnienie zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W ramach dochodzenia nie znaleziono w Indonezji żadnego rzeczywistego producenta produktu objętego dochodzeniem.

         4.3   Przedsiębiorstwa wchodzące na rynek

               (53)

               Producenci w Indiach i Indonezji, którzy nie brali udziału w obecnym dochodzeniu lub nie wywozili produktu objętego dochodzeniem do Unii w OS mogą wystąpić o zwolnienie z rozszerzonego cła antydumpingowego zgodnie z art. 11 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Zostaną oni poproszeni o wypełnienie kwestionariusza, aby umożliwić Komisji ustalenie, czy takie zwolnienie jest uzasadnione. Tego rodzaju zwolnienie można przyznać po dokonaniu oceny sytuacji rynkowej produktu objętego postępowaniem, mocy produkcyjnych i stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych, zakupów i sprzedaży oraz prawdopodobieństwa kontynuowania praktyk, w odniesieniu do których nie ma racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia, oraz dowodów istnienia dumpingu. Komisja zwykle przeprowadza także wizytę weryfikacyjną na miejscu. Wniosek należy skierować do Komisji, razem ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności takimi jak wszelkie zmiany w działalności przedsiębiorstwa związane z produkcją i sprzedażą.

               (54)

               W przypadku przyznania zwolnienia Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, przedstawi wniosek dotyczący odpowiedniej zmiany rozszerzonych obowiązujących środków. Następnie wszelkie przyznane zwolnienia będą monitorowane w celu zapewnienia zgodności z odnośnymi warunkami.

         5.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (55)

               Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone. Żaden z przedstawionych argumentów nie doprowadził do zmiany ostatecznych ustaleń.

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 791/2011 na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, wysyłanych z Indii i Indonezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii i Indonezji, obecnie objętych kodami CN ex 7019 51 00 i ex 7019 59 00 (kody TARIC 7019510014, 7019510015, 7019590014 i 7019590015), z wyjątkiem takich tkanin produkowanych przez przedsiębiorstwo Montex Glass Fibre Industries Pvt.Ltd. (dodatkowy kod TARIC: B942).
   2.   Stosowanie zwolnienia przyznanego przedsiębiorstwu Montex Glass Fibre Industries Pvt. Ltd jest uzależnione od przedstawienia organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosuje się cło antydumpingowe nałożone przepisami ust. 1 niniejszego artykułu.
   3.   Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobiera się od przywozu wysyłanego z Indii i Indonezji, bez względu na to, czy został zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii i Indonezji, zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 322/2013 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   1.   Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego na mocy art. 1 składa się na piśmie w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej; wnioski te muszą być podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu wnoszącego o zwolnienie. Wnioski należy przesyłać do Dyrekcji H w Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej na następujący adres:

               European Commission

               Directorate-General for Trade

               Directorate H

               Office: N-105 8/20

               1049 Bruxelles

               Belgia

               Faks: (32 2) 295 65 05

         2.   Na mocy odpowiednich przepisów rozporządzenia podstawowego przywóz pochodzący od przedsiębiorstw, które nie obchodzą środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem (UE) nr 791/2011, może zostać zwolniony z cła rozszerzonego na mocy art. 1.
   Artykuł 3
   Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestać rejestracji przywozu ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 322/2013.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         V. JUKNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s 51.

      (2)  Dz.U. L 204 z 9.8.2011, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 196 z 24.7.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 11 z 16.1.2013, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 101 z 10.4.2013, s. 1.

      (6)  Comext jest zarządzaną przez Eurostat bazą danych dotyczących zagranicznych statystyk handlowych.

      (7)  Global Trade Information Services to prywatny dostawca baz danych dostarczający statystyki handlowe.

      (8)  Wartości zarejestrowane w statystykach COMEXT podawane są w tonach metrycznych i przeliczane na metry kwadratowe według współczynników przeliczeniowych przemysłu unijnego, tj. w przypadku CN 70 195 100: 1 m2 = 0,05 kg; w przypadku CN 70 195 900: 1 m2 = 0,14 kg.

      (9)  Dz.U. L 43 z 17.2.2011, s. 9.

      (10)  Dz.U. L 204 z 9.8.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 2, musi zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową, w następującej formie:

                  1)

                  imię i nazwisko oraz funkcja pracownika podmiotu, który wystawił fakturę;

                  2)

                  oświadczenie o następującej treści: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) (produktu objętego postępowaniem) sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (kod dodatkowy TARIC) w (danym państwie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą”;

                  3)

                  data i podpis.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 193/2012 z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

text:
               9.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 71/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 193/2012
   z dnia 8 marca 2012 r.
   w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 560/2005 z dnia 12 kwietnia 2005 r. nakładające określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jego art. 11a ust. 2 i 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 560/2005.

               (2)

               Na podstawie przeglądu wykazu osób i podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 560/2005, Rada uważa, że nie ma już powodów do pozostawienia niektórych osób w tym wykazie.

               (3)

               Ponadto należy dokonać aktualizacji informacji dotyczących jednej z osób znajdujących się w wykazie w załączniku I oraz informacji dotyczących osób znajdujących się w wykazie w załączniku IA do tego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 wpis dotyczący następującej osoby:
   Désiré Tagro
   zastępuje się wpisem zawartym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Załącznik IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 95 z 14.4.2005, s. 1.
   ZAŁĄCZNIK I

      Wpis, o którym mowa w art. 1

      „Désiré TAGRO. Numer paszportu: PD – AE 065FH08. Data urodzenia: 27 stycznia 1959 r. Miejsce urodzenia: Issia, Wybrzeże Kości Słoniowej. Zmarł w dniu 12 kwietnia 2011 r. w Abidżanie.
      Sekretarz generalny w tzw. prezydencji Laurenta GBAGBO: udział w nielegalnym rządzie Laurenta GBAGBO, blokowanie procesu pokojowego i pojednawczego, odrzucenie wyników wyborów prezydenckich, udział w brutalnym represjonowaniu ruchów ludowych. Data umieszczenia w wykazie ONZ: 30 marca 2011 r. (data umieszczenia w wykazie Unii Europejskiej: 22 grudnia 2010 r.)”.

   ZAŁĄCZNIK II

         „ZAŁĄCZNIK IA

            Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 2, 4 i 7, niewskazanych przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet ds. Sankcji

                     Imię i nazwisko (i ew. pseudonimy)

                     Informacje identyfikujące

                     Powody umieszczenia w wykazie

                     1.

                     Kadet Bertin

                     Urodzony w 1957 r. w Mama

                     Doradca specjalny Laurenta Gbagbo ds. bezpieczeństwa, obrony i sprzętu wojskowego, były minister obrony Laurenta Gbagbo.
                     Bratanek Laurenta Gbagbo.
                     Przebywa na wygnaniu w Ghanie. Wydano wobec niego międzynarodowy nakaz aresztowania.
                     Aktywnie zaangażowany w przypadki nadużyć i wymuszonych zniknięć, oraz finansowanie i uzbrajanie bojówek i »młodych patriotów« (COJEP).
                     Zaangażowany w finansowanie przemytu broni i w przemyt broni, a także w obchodzenie embarga.
                     Kadet Bertin utrzymywał bliskie stosunki z bojówkami z regionu zachodniego i był przedstawicielem Gbagbo do spraw kontaktów z tymi ugrupowaniami. Brał udział w tworzeniu szwadronów śmierci „Force Lima”.
                     Podczas swego wygnania w Ghanie nadal planuje działania na rzecz odzyskania władzy drogą zbrojną. Wzywa również do natychmiastowego uwolnienia Gbagbo.
                     Z uwagi na swoje zasoby finansowe, znajomość nielegalnych siatek przemytu broni i stałe powiązania z wciąż aktywnymi bojówkami (w szczególności w Liberii) Kadet Bertin stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa i stabilności Wybrzeża Kości Słoniowej.

                     2.

                     Oulaï Delafosse

                     Urodzony w dniu 28 października 1968 r.

                     Były zastępca prefekta Toulepleu. Przywódca Union Patriotique de Résistance (Patriotyczny Związek Oporu) w regionie Grand Ouest.
                     Jako szef bojówek był zaangażowany w akty przemocy i przestępstwa, w szczególności w strefie Toulepleu.
                     Otrzymuje rozkazy bezpośrednio od Kadeta Bertina; był bardzo aktywny podczas kryzysu powyborczego przy rekrutowaniu najemników z Liberii, a także nielegalnym przemycie broni z Liberii. Jego oddziały sieją postrach podczas całego okresu kryzysu powyborczego, zabijając setki osób pochodzących z północy Wybrzeża Kości Słoniowej.
                     Z powodu swojego ekstremizmu politycznego, bliskich stosunków z Kadetem Bertinem oraz silnych związków utrzymywanych ze środowiskami liberyjskich najemników wciąż stanowi zagrożenie dla stabilności kraju.

                     3.

                     Pastor Gammi

                     Szef bojówki Mouvement ivoirien pour la Libération de l’Ouest (Ruch Wybrzeża Kości Słoniowej na rzecz Wyzwolenia Regionu Zachodniego) (MILOCI) utworzonej w 2004 roku. Jako szef bojówki MILOCI, sprzyjającej Gbagbo, uczestniczył w wielu masakrach i aktach okrucieństwa.
                     Uciekł do Ghany (prawdopodobnie przebywa w Takoradi). Wydano wobec niego międzynarodowy nakaz aresztowania.
                     Od momentu swojego wygnania przyłączył się do Coalition Internationale pour la Libération de la Côte d’Ivoire (Międzynarodowa Koalicja na rzecz Wyzwolenia Wybrzeża Kości Słoniowej) (CILCI), która wzywa do zbrojnego oporu w celu powrotu Gbagbo do władzy.

                     4.

                     Marcel Gossio

                     Urodzony w dniu 18 lutego 1951 r. w Adjamé.
                     Numer paszportu: 08AA14345 (wygasa w dniu 6 października 2013 r.)

                     Uciekł z Wybrzeża Kości Słoniowej. Wydano wobec niego międzynarodowy nakaz aresztowania.
                     Zaangażowany w sprzeniewierzenie środków publicznych oraz w finansowanie i uzbrajanie bojówek.
                     Odegrał zasadniczą rolę w finansowaniu klanu Gbagbo oraz bojówek. Jest również kluczową postacią w nielegalnym przemycie broni.
                     Z uwagi na pokaźne sumy pieniędzy, które sprzeniewierzył oraz swoją znajomość nielegalnych sieci uzbrojenia jest nadal zagrożeniem dla stabilności i bezpieczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej.

                     5.

                     Justin Koné Katina

                     Uciekł do Ghany. Wydano wobec niego międzynarodowy nakaz aresztowania.
                     Zaangażowany w napad z bronią w ręku na Centralny Bank Państw Zachodniej Afryki (BCEAO).
                     Z miejsca swojego wygnania uważa się wciąż za rzecznika Gbagbo. W komunikacie prasowym z dnia 12 grudnia 2011 r. podkreślił, że Ouattara nigdy nie wygrał wyborów, i twierdził, że nowy rząd jest nielegalny. Wzywa do oporu i wierzy, że Gbagbo powróci do władzy.

                     6.

                     Ahoua Don Mello

                     Urodzony w dniu 23 czerwca 1958 r. w Bongouanou.
                     Numer paszportu: PD-AE/044GN02 (wygasa w dniu 23 lutego 2013 r.)

                     Rzecznik Laurenta Gbagbo. Były minister ds. zaopatrzenia i melioracji w nielegalnym rządzie.
                     Przebywa na wygnaniu w Ghanie. Wydano wobec niego międzynarodowy nakaz aresztowania.
                     Z miejsca swego wygnania nadal twierdzi, że wybory prezydenta Ouattary zostały sfałszowane i nie uznaje jego władzy. Odmówił odpowiedzi na apel rządu Wybrzeża Kości Słoniowej o pojednanie i regularnie wzywa na łamach prasy do powstania, objeżdża obozy uchodźców w Ghanie w celu »mobilizacji«.
                     W grudniu 2011 r. oświadczył, że Wybrzeże Kości Słoniowej jest »oblężonym państwem plemiennym« i że »dni reżimu Ouattary są policzone«.

                     7.

                     Moussa Touré Zéguen

                     Urodzony w dniu 9 września 1944 r.
                     Numer poprzedniego paszportu: AE/46CR05

                     Szef ugrupowania patriotów na rzecz pokoju (GPP).
                     Założyciel Coalition Internationale pour la Libération de la Côte d’Ivoire (Międzynarodowa Koalicja na rzecz Wyzwolenia Wybrzeża Kości Słoniowej) (CILCI).
                     Został szefem bojówki od 2002 roku, od 2003 roku kierował GPP. Pod jego komendą GPP stało się zbrojnym ramieniem Gbagbo w Abidżanie i na południu kraju.
                     Wraz z GPP jest odpowiedzialny za liczne akty przemocy, głównie w stosunku do ludności pochodzącej z północy oraz przeciwników byłego reżimu.
                     Osobiście zaangażowany w powyborcze akty przemocy (w szczególności w dzielnicach Abobo i Adjamé).
                     Na wygnaniu w Akrze Touré Zéguen założył Międzynarodową Koalicję na rzecz Wyzwolenia Wybrzeża Kości Słoniowej (CILCI), której celem jest powrót do władzy Gbagbo.
                     Ze swego wygnania mnoży płomienną retorykę (na przykład podczas konferencji prasowej w dniu 9 grudnia 2011 r.) i nadal zdecydowanie opowiada się za podtrzymywaniem konfliktu i za zbrojnym rewanżem. Uważa, że Wybrzeże Kości Słoniowej pod rządami Ouattary jest państwem bezprawnym i uległo ponownej kolonizacji oraz zwraca się do mieszkańców tego kraju o »wypędzenie uzurpatorów« (Jeune Afrique, lipiec 2011 r.).
                     Prowadzi blog, w którym wzywa do powstania ludu Wybrzeża Kości Słoniowej przeciwko Ouattarze.”