title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 508/2013 z dnia 29 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

text:
               4.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 150/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 508/2013
   z dnia 29 maja 2013 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 2, 5 i 6,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W następstwie dochodzenia („pierwotne dochodzenie”) Rada, rozporządzeniem (WE) nr 260/2007 (2), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) („środki pierwotne”). Środki przyjęły formę cła ad valorem w wysokości 63,5 % nałożonego na wszystkie przedsiębiorstwa z wyjątkiem trzech chińskich producentów eksportujących, którym przyznano indywidualne stawki.

         2.   Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

               (2)

               W dniu 9 marca 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu („zawiadomienie o wszczęciu”) (3), opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wszczęcie przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z ChRL.

               (3)

               Przegląd wszczęto w następstwie uzasadnionego wniosku złożonego przez Eurométaux („wnioskodawca”) w imieniu producenta unijnego reprezentującego ponad 50 % unijnej produkcji niektórych rodzajów elektrod wolframowych.

               (4)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.

         3.   Dochodzenie

   3.1.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

               (5)

               Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji istotnych z punktu widzenia oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do zakończenia ODP („okres badany”).

         3.2.   Strony zainteresowane postępowaniem

               (6)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawcę, drugiego znanego producenta unijnego, producentów eksportujących w ChRL, niepowiązanych importerów i znanych zainteresowanych użytkowników, producentów w ewentualnych państwach analogicznych oraz przedstawicieli ChRL o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (7)

               Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (8)

               Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL oraz niepowiązanych importerów w Unii zaangażowanych w dochodzenie, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, do wyżej wymienionych stron zwrócono się, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, z prośbą o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od opublikowania zawiadomienia o wszczęciu i o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (9)

               Zgłosiło się trzech importerów. Żaden z nich nie dokonywał jednak w ODP przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z ChRL.

               (10)

               Jako że tylko dwóch producentów eksportujących z ChRL zgłosiło się z wymaganymi informacjami, nie zaszła konieczność doboru próby producentów eksportujących.

               (11)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich znanych zainteresowanych stron oraz do tych podmiotów, które zgłosiły się w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Odpowiedzi otrzymano od dwóch producentów unijnych, dwóch producentów eksportujących z ChRL i jednego producenta z USA.

               (12)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i wynikającej z niego szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

                           a)

                              producenci unijni

                                       —

                                       Plansee SE, Austria

                                       —

                                       Gesellschaft für Wolfram Industrie mbH, Niemcy

                           b)

                              producenci eksportujący w ChRL

                                       —

                                       Shandong Weldstone Tungsten Industry Co., Ltd., Zibo

                                       —

                                       Shaanxi Yuheng Tungsten & Molybdenum Industrial Co., Ltd Baoji

                           c)

                              przedsiębiorstwo powiązane z jednym współpracującym producentem eksportującym w ChRL

                                       —

                                       Shanghai Weldstone Asia Co., Ltd., Szanghaj

                           d)

                              przedsiębiorstwa powiązane z jednym współpracującym producentem eksportującym w Unii Europejskiej

                                       —

                                       Weldstone GmbH, Wilnsdorf, Niemcy

                                       —

                                       Binzel Benelux bvba, Eke – Nazareth, Belgia

                           e)

                              państwo analogiczne

                                       —

                                       Global Tungsten & Powders Corp, Towanda, USA

         B.   PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM I PRODUKT PODOBNY

               (13)

               Produktem objętym postępowaniem jest ten sam produkt, którego dotyczyło rozporządzenie (WE) nr 260/2007, tj. spawalnicze elektrody wolframowe, w tym sztaby i pręty z wolframu, służące do wytwarzania elektrod spawalniczych, o zawartości wagowej wolframu co najmniej 94 %, inne niż otrzymywane przez zwykłe spiekanie, przycięte na długość lub nie, pochodzące z ChRL („EW” lub „produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodami CN ex 8101 99 10 i ex 8515 90 00.

               (14)

               Produkt objęty przeglądem jest stosowany podczas spawania i w podobnych procesach. EW znajdują szerokie zastosowanie w przemyśle, m.in. w budownictwie, w przemyśle stoczniowym, motoryzacyjnym, w inżynierii morskiej, chemicznej i jądrowej, w przemyśle lotniczym, jak również w budowie rurociągów do przesyłania ropy naftowej i gazu. W oparciu o właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastępowalność różnych rodzajów produktu z punktu widzenia użytkownika EW uważa się za jeden produkt do celów niniejszego postępowania.

               (15)

               Dochodzenie potwierdziło, że – podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu – produkt objęty przeglądem i produkt wytwarzany i sprzedawany na krajowym rynku w ChRL oraz produkt wytwarzany i sprzedawany przez przemysł unijny na rynku unijnym oraz produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku państwa analogicznego mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz takie same podstawowe zastosowania, a zatem stanowią one produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

   1.   Uwagi wstępne

               (16)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy ma miejsce dumping i czy wygaśnięcie istniejących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

               (17)

               Jak wyjaśniono powyżej, nie zaszła konieczność doboru próby producentów eksportujących w ChRL. Dwa współpracujące przedsiębiorstwa odpowiadały w ODP za przywóz od 80 % do 85 % produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii. Na tej podstawie stwierdzono, że poziom współpracy był wysoki.

               (18)

               Jeden ze współpracujących producentów eksportujących korzystał z traktowania na zasadach rynkowych („MET”) zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, natomiast drugi korzystał z indywidualnego traktowania („IT”) zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które to traktowanie przyznano im podczas pierwotnego dochodzenia. Przypomina się, że w kontekście dochodzeń zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego MET i IT nie są ponownie rozpatrywane. Trzeciemu przedsiębiorstwu, które nie współpracowało w bieżącym przeglądzie wygaśnięcia, przyznano IT w pierwotnym dochodzeniu.

         2.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

   2.1.   Państwo analogiczne

               (19)

               Jako że gospodarka ChRL znajduje się w okresie transformacji, wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych, ustala się zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego na podstawie cen lub wartości konstruowanej w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).

               (20)

               Podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym, w zawiadomieniu o wszczęciu zaproponowano USA jako państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej. Zainteresowanym stronom umożliwiono zgłaszanie uwag w sprawie stosowności tego wyboru. Nie otrzymano jednak żadnych uwag w tej sprawie.

               (21)

               Komisja przeanalizowała również, czy inne państwa mogły zostać w uzasadniony sposób wybrane jako państwo analogiczne, oraz określiła inne państwa trzecie, z których przywóz elektrod wolframowych został zarejestrowany przez Eurostat. Skontaktowano się z ewentualnymi znanymi producentami w tych państwach i zaproszono ich do współpracy w dochodzeniu. Żaden z nich nie podjął jednak współpracy.

               (22)

               Uznano, że USA są reprezentatywne jako rynek odniesienia, zwłaszcza z uwagi na otwartość i konkurencyjność rynku krajowego w tym państwie. USA wykorzystano jako państwo analogiczne również w dochodzeniu pierwotnym. Nie wydaje się, by istniały nowe lub zmienione okoliczności, które uzasadniałyby zmianę, ani Komisja nie została powiadomiona o takich okolicznościach.

               (23)

               Do celów obecnego przeglądu jako analogiczne państwo o gospodarce rynkowej wykorzystano zatem USA. Skontaktowano się z jedynym znanym producentem amerykańskim, który wyraził zgodę na współpracę, udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i na wizytę weryfikacyjną. Zweryfikowane wartości dotyczące sprzedaży i produkcji tego przedsiębiorstwa zostały wykorzystane do ustalenia wartości normalnej dla przedsiębiorstw, którym nie przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu.

         2.2.   Wartość normalna

               (24)

               W stosunku do przedsiębiorstwa, któremu przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu, wartość normalną ustalono na podstawie jego danych. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy sprzedaż krajowa EW niezależnym klientom była reprezentatywna w ODP, tj. czy wielkość sprzedaży produktu z przeznaczeniem na konsumpcję krajową wynosiła 5 % lub więcej ich wywozu produktu objętego dochodzeniem do Unii.

               (25)

               Następnie, ustalając proporcję sprzedaży z zyskiem klientom niezależnym na rynku krajowym, zbadano, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego mogła być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (26)

               W stosunku do rodzajów produktu objętego postępowaniem, w przypadku których sprzedaż krajowa była reprezentatywna i dokonywana w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalną ustalono na podstawie cen płaconych przez niezależnych klientów w państwie wywozu. W stosunku do pozostałych rodzajów produktu objętego przeglądem wartość normalną należało skonstruować zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Dlatego też ustaloną wartość normalną obliczono, wykorzystując ponoszone przez to przedsiębiorstwo koszty wytwarzania z doliczeniem kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (SG&A) oraz zysku osiąganego przy sprzedaży krajowej dokonanej w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

               (27)

               Po ujawnieniu informacji jedna ze stron twierdziła, że metodyka zastosowana do określenia kosztów SG&A różniła się od metodyki wykorzystanej w pierwotnym dochodzeniu, co mogło mieć wpływ na ustalenie marży zysku, której użyto do obliczenia konstruowanej wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Oprócz informacji przedłożonych już wcześniej w dochodzeniu strona nie poparła swojego twierdzenia żadnymi dowodami. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego alokację kosztów SG&A oparto na obrocie i że ta metodyka była również użyta w pierwotnym dochodzeniu.

               (28)

               Wielkość zysku użyta w początkowym dochodzeniu nie pochodziła z testu zwykłego obrotu handlowego, ponieważ żaden z wywożonych rodzajów produktu objętego postępowaniem nie był sprzedawany na rynku krajowym w zwykłym obrocie handlowym. Obecny przegląd wygaśnięcia wykazał, że niektóre rodzaje produktu objętego postępowaniem przynosiły zysk, a zatem, zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego, zysk z tych rentownych transakcji wykorzystano do skonstruowania wartości normalnej.

               (29)

               W stosunku do przedsiębiorstwa, któremu nie przyznano MET w dochodzeniu pierwotnym, wartość normalną ustalono na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w oparciu o informacje uzyskane od współpracującego producenta w państwie analogicznym. Stwierdzono, że sprzedaż krajowa producenta w państwie analogicznym była dokonywana w wystarczających ilościach i w zwykłym obrocie handlowym i że można ją zatem było wykorzystać do ustalenia wartości normalnej dla przedsiębiorstwa, któremu nie przyznano MET.

         2.3.   Cena eksportowa

               (30)

               Przedsiębiorstwo, któremu przyznano MET, prowadziło całą sprzedaż eksportową do Unii za pośrednictwem importerów powiązanych, którzy następnie odsprzedawali produkty przedsiębiorstwom powiązanym i niepowiązanym w Unii. Cena eksportowa została zatem skonstruowana, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na podstawie ceny, po której przywiezione produkty zostały po raz pierwszy odsprzedane niezależnemu nabywcy, z właściwym uwzględnieniem wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, a także z uwzględnieniem rozsądnej marży SG&A i zysków. W tym zakresie wykorzystano własne koszty SG&A powiązanych przedsiębiorstw.

               (31)

               Po ujawnieniu informacji jedna ze stron stwierdziła, że przy ustalaniu kosztów SG&A powiązanych importerów niektóre wzięte pod uwagę koszty były powiązane ze sprzedażą innych produktów niż produkt objęty postępowaniem i że te koszty powinny zatem zostać wykluczone. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego podczas konstruowania ceny eksportowej wzięto pod uwagę zweryfikowane koszty SG&A podane przez przedsiębiorstwa. Zarzut, że zgłoszone koszty SG&A obejmowały koszty SG&A pochodzące ze sprzedaży pozostałych produktów, nie był poparty żadnym dowodem, a zatem musiał zostać odrzucony.

               (32)

               Ponadto uwagi na temat cen eksportowych przedłożone przez zainteresowaną stronę były oparte na błędnie podanych wartościach danej waluty. W związku z powyższym zarzut ten odrzucono.

               (33)

               Jeśli chodzi o marżę zysku, żaden z niepowiązanych importerów w Unii nie podjął współpracy. W pierwotnym dochodzeniu wykorzystano marżę zysku powiązanych importerów, opierając się na fakcie, iż działalność importerów niepowiązanych nie była wystarczająco porównywalna z działalnością przedmiotowego importera powiązanego. W toku dochodzenia wykazano, że działalność powiązanego importera była taka sama w ODP i podczas okresu objętego dochodzeniem pierwotnym, tj. większość przywiezionych EW została następnie wbudowana w główny produkt wytwarzany przez grupę, a mianowicie palnik spawalniczy. Należy również zauważyć, że elektrody wolframowe mają znacznie mniejszą wartość w porównaniu z produktem końcowym. Na tej podstawie, podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu, uznano, że dokładnym źródłem informacji o marży zysku do celów obliczenia ceny eksportowej będzie marża zysku powiązanego importera.

               (34)

               W przypadku przedsiębiorstwa, któremu przyznano IT w pierwotnym dochodzeniu, odbiorcami całości sprzedaży eksportowej do Unii byli bezpośrednio niezależni klienci posiadający siedziby w Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego cenę eksportową ustalono zatem na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych.

               (35)

               Ustalenie ceny eksportowej wszystkich pozostałych producentów posiadających siedziby w ChRL oparto na statystykach przywozu dostępnych w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6.

               (36)

               Zgodnie z art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego ceny eksportowe ustalono, odejmując zapłacone cła antydumpingowe, ponieważ żadna ze stron nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że cło było właściwie uwzględnione w cenach odsprzedaży i późniejszych cenach sprzedaży na rynku unijnym.

         2.4.   Porównanie

               (37)

               Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works.

               (38)

               Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową obydwu współpracujących producentów eksportujących, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono w postaci dostosowań różnice dotyczące kosztów transportu, ubezpieczenia i kredytu, które miały wpływ na ceny i ich porównywalność.

         2.5.   Margines dumpingu

               (39)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu ustalono na podstawie porównania między średnią ważoną wartości normalnej a średnią ważoną ceny eksportowej.

               (40)

               W przypadku współpracującego producenta eksportującego, któremu przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu, porównanie to wykazało, że przedsiębiorstwo to kontynuowało dumping na wysokim poziomie.

               (41)

               W przypadku współpracującego producenta eksportującego, któremu przyznano IT w pierwotnym dochodzeniu, a także w odniesieniu do ogólnokrajowego marginesu dumpingu mającego zastosowanie do wszystkich pozostałych niewspółpracujących producentów eksportujących w ChRL, porównanie wykazało znaczący poziom dumpingu, nawet wyższy niż w pierwotnym dochodzeniu.

         3.   Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

   3.1.   Uwaga wstępna

               (42)

               W związku z ustaleniem dotyczącym występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków.

               (43)

               W tym kontekście należy zauważyć, że współpracujący producenci eksportujący reprezentowali zaledwie ok. 10 % łącznych mocy produkcyjnych w ChRL. Co za tym idzie, ustalenia musiały zostać oparte w dużej mierze na informacjach przedstawionych we wniosku o przeprowadzenie przeglądu oraz informacjach dostępnych publicznie. W szczególności uwzględniono zachowanie chińskich producentów w zakresie cen eksportowych przy wywozie na rynki innych państw trzecich, moce produkcyjne w Chinach i dostępne wolne moce produkcyjne oraz atrakcyjność rynku unijnego dla chińskich eksporterów.

         3.2.   Zachowanie chińskich producentów w zakresie cen eksportowych przy wywozie na rynki innych państw trzecich

               (44)

               W odniesieniu do wywozu na rynki innych państw trzecich należy zauważyć, że informacje statystyczne dostępne w chińskich publicznych bazach danych obejmują szerszy zakres produktu niż produkt objęty przeglądem, a zatem niemożliwe było przeprowadzenie miarodajnej analizy ilości produktu wywożonych na inne rynki ani cen na tych rynkach. Dwóch współpracujących producentów z ChRL nie dokonywało wywozu do niepowiązanych klientów na innych rynkach trzecich. Na tej podstawie nie można było wiarygodnie ustalić cen eksportowych stosowanych przy wywozie na rynki innych państw trzecich w ODP, a na podstawie dostępnych informacji nie można było wyciągnąć jednoznacznych wniosków.

         3.3.   Wolne moce produkcyjne chińskich producentów

               (45)

               Dane, na podstawie których przeprowadzono poniższą analizę, zostały dostarczone przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu i zostały porównane z informacjami dostępnymi publicznie.

               (46)

               Na tej podstawie moce produkcyjne producentów w ChRL oszacowano na 1 600 000 kg. Według szacunków wnioskodawcy wykorzystanie mocy produkcyjnych producentów chińskich wynosi ok. 63 %, co oznacza niewykorzystane moce produkcyjne rzędu 600 000 kg. Przekraczają one zatem blisko pięciokrotnie łączną konsumpcję unijną w ODP. Dostępne są więc znaczące ilości produktu dostępne do celu wywozu z ChRL, w szczególności dlatego, że brak jest wskazań, by rynki państw trzecich lub rynek krajowy były w stanie wchłonąć produkty wytworzone przy wykorzystaniu tych znaczących wolnych mocy produkcyjnych.

         3.4.   Wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z ChRL

               (47)

               Przywóz z ChRL do Unii wzrósł o 9 % w okresie badanym i osiągnął poziom znacznie przekraczający 50 000 kg w ODP, stanowiąc około połowy łącznej konsumpcji unijnej w ODP.

               (48)

               W okresie badanym ceny przywozu wahały się i wykazywały tę samą tendencję, co ceny przywozu przemysłu unijnego na rynku unijnym. Ogólnie ceny przywozu wzrosły od 2008 r. do ODP o 42 % i sytuowały się wciąż na poziomie dumpingowym. Wzrost wyjaśnia przede wszystkim wyższy koszt głównego surowca (proszku wolframu) w ODP.

         3.5.   Atrakcyjność rynku unijnego

               (49)

               Rynek unijny należy do największych na świecie, obejmując ok. 20 % światowej konsumpcji EW. Chińskie przedsiębiorstwa wykazały poważne zainteresowanie zwiększaniem swojej obecności na rynku unijnym, na co wskazuje fakt, że utrzymały one, a nawet zwiększyły, swój znaczący udział w rynku, wynoszący w ODP 45 %.

         3.6.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

               (50)

               Z powyższej analizy wynika, że chiński przywóz nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych, przy znaczących marginesach dumpingu. Uwzględniając w szczególności analizę poziomów cen na rynku unijnym oraz zainteresowanie eksporterów chińskich tym rynkiem, a także znaczące wolne moce produkcyjne dostępne w ChRL, istotnie przekraczające łączną konsumpcję unijną, można wywnioskować, iż prawdopodobieństwo dalszego występowania dumpingu w przypadku zniesienia środków jest bardzo wysokie.

         D.   SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

   1.   Definicja przemysłu unijnego

               (51)

               W toku bieżącego dochodzenia potwierdzono, że EW są wytwarzane przez dwóch producentów w Unii. Obydwaj producenci w pełni współpracowali w dochodzeniu.

               (52)

               Wspomniane przedsiębiorstwa stanowią przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą one zwane dalej „przemysłem unijnym”.

         2.   Uwaga wstępna

               (53)

               Ponieważ na przemysł unijny składają się tylko dwa przedsiębiorstwa, dane odnoszące się do przemysłu unijnego będą przedstawiane w formie wskaźników lub przedziałów, tak by zapewnić poufność danych, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.

               (54)

               Jako że przywóz określany na poziomie kodów CN Eurostatu obejmował również produkty inne niż EW, informacje dotyczące przywozu zostały przeanalizowane na poziomie kodu TARIC i uzupełnione o dane zebrane zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Dane TARIC są uznawane za poufne, ponieważ ich stopień szczegółowości pozwala na identyfikację stron. Z tego względu niektóre informacje przedstawiono w formie przedziałów.

         3.   Konsumpcja w Unii

               (55)

               Konsumpcję w Unii określono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz danych na temat przywozu otrzymanych z Eurostatu, na poziomie kodu TARIC, uzupełnionych o informacje z danych zebranych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

               (56)

               Między 2008 r. a ODP („okres badany”) konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 16 %. Konsumpcja w Unii zmniejszyła się znacząco między 2008 r. a 2009 r., a po tym okresie wzrosła, nie osiągając w ODP poziomów sprzed kryzysu. Między najniższą wartością w 2009 r. a ODP konsumpcja w Unii zwiększyła się o prawie 40 %.

                  Tabela 1

                  Konsumpcja

                           Wielkość
                           (w kg)

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Konsumpcja

                           140 000–150 000

                           90 000–100 000

                           110 000–120 000

                           120 000–130 000

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           61

                           75

                           84

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.

         4.   Wielkość i udział w rynku przywozu z ChRL po cenach dumpingowych

               (57)

               Wielkość i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z ChRL zostały ustalone na podstawie informacji statystycznych udostępnionych na poziomie TARIC, uzupełnionych informacjami z danych zebranych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

               (58)

               Niezależnie od bezwzględnego spadku konsumpcji w Unii, wielkość przywozu produktu objętego przeglądem pochodzącego z ChRL zwiększyła się o 9 % w okresie badanym, utrzymując się na poziomie znacznie przekraczającym 50 000 kg w ODP (zob. tabela 2). Wzrost ten, wraz z ogólnym ograniczeniem konsumpcji w Unii w okresie badanym, doprowadził do zwiększenia udziału w rynku przez chińskich eksporterów do ok. połowy całego rynku unijnego.

                  Tabela 2

                  Przywóz z ChRL

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Wielkość

                           51 771

                           36 188

                           39 953

                           56 289

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           70

                           77

                           109

                           Udział w rynku (%)

                           35–40

                           35–40

                           35–40

                           45–50

                                          Źródło:

                                       Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.

         5.   Ceny przywozu z CHRL

   5.1.   Kształtowanie się cen

               (59)

               Ceny z ChRL wzrosły o ok. 40 % między 2008 r. a ODP, przy czym w ODP nastąpił ich gwałtowny wzrost. Wzrost wyjaśnia przede wszystkim wyższy koszt głównego surowca (proszku wolframu) w ODP.

                  Tabela 3

                  Ceny przywozu z ChRL

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Ceny
                           EUR/kg

                           36,59

                           33,83

                           41,56

                           51,83

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           92

                           114

                           142

                                          Źródło:

                                       Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.

         5.2.   Podcięcie cenowe

               (60)

               Dochodzenie wykazało, że ceny importowe z ChRL podcinały średnie ceny przemysłu unijnego. W ODP ustalono margines podcięcia w wysokości 37 %, a po uwzględnieniu cła antydumpingowego w obliczeniu margines podcięcia był wciąż znaczący i wynosił 24 %. Obliczenie oparto na porównaniu cen eksportowych CIF współpracujących producentów eksportujących ze średnimi cenami przemysłu unijnego na poziomie ex-works. Ceny uznano za reprezentatywne dla ChRL, ponieważ dwóch współpracujących producentów eksportujących pokrywało ok. 80 % przywozu EW z ChRL.

               (61)

               Po ujawnieniu informacji jeden producent eksportujący stwierdził, że ceny nie były porównywane według rodzajów oraz że z powodu rzekomych dużych różnic cen między poszczególnymi rodzajami produktów obliczone poziomy podcięcia nie były miarodajne. Na podstawie dostępnych informacji porównanie cen według rodzajów było możliwe tylko dla części sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym i tylko dla części sprzedaży eksportowej do Unii. Strona nie przedstawiła jednak dowodów, które kwestionowałyby zasadność wykorzystanej metodyki. Twierdzenie to musiało zatem zostać odrzucone.

               (62)

               Po ujawnieniu informacji twierdzono również, że chińskie ceny importowe i ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym nie zostały porównane na tym samym poziomie handlu. Zarzut ten nie został uzasadniony, ponieważ przedmiotowa strona nie przedstawiła żadnych informacji ani dowodów, które wykazywałyby spójne i znaczące różnice w funkcjonowaniu i cenach sprzedającego w odniesieniu do rzekomych różnych poziomów handlu. Twierdzenie to zostało zatem odrzucone.

         6.   Przywóz z innych państw trzecich

               (63)

               Wielkość przywozu z innych państw i jego ceny w okresie badanym przedstawiono w poniższej tabeli. Wielkość i udział w rynku przywozu z innych państw trzecich zostały ustalone na podstawie informacji statystycznych udostępnionych na poziomie TARIC, uzupełnionych informacjami z danych zebranych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

                  Tabela 4

                  Przywóz z innych państw trzecich

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Wietnam

                           Wielkość przywozu (w kg)

                           27 878

                           14 184

                           13 776

                           25 833

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           51

                           49

                           93

                           Cena
                           EUR/kg

                           44,36

                           45,34

                           46,02

                           56,01

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           102

                           104

                           126

                           Korea Południowa

                           Wielkość przywozu (w kg)

                           21 299

                           8 174

                           11 051

                           3 319

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           38

                           52

                           16

                           Cena
                           EUR/kg

                           50,99

                           44,16

                           44,16

                           59,31

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           87

                           87

                           116

                           Pozostałe państwa trzecie

                           Wielkość przywozu (w kg)

                           7 641

                           6 247

                           10 942

                           9 186

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           82

                           143

                           120

                           Cena
                           EUR/kg

                           43,24

                           59,82

                           64,98

                           57,75

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           138

                           150

                           134

                           Ogółem

                           Wielkość przywozu (w kg)

                           56 818

                           28 605

                           35 779

                           38 338

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           50

                           63

                           67

                           Udział w rynku przywozu z pozostałych państw trzecich (%)

                           35–40

                           30–35

                           30–35

                           30–35

                           Cena
                           EUR/kg

                           46,70

                           48,17

                           51,25

                           56,71

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           103

                           110

                           121

                                          Źródło:

                                       Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.

               (64)

               Wielkość przywozu z innych państw trzecich na rynek unijny spadła w okresie badanym o ok. 33 %. Udział w rynku zmniejszył się w okresie badanym i w ODP wynosił między 30 % a 35 %. Ceny przywozu z innych państw trzecich wzrosły w tym samym okresie o 21 %.

               (65)

               Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu nie występował znaczący przywóz produktu podobnego na rynek unijny z innych państw niż ChRL. W pierwotnym dochodzeniu ustalono, że kluczowymi rynkami pozostałych producentów amerykańskich i japońskich były ich rynki krajowe. Stwierdzono zatem, że przywóz z innych państw niż ChRL był skrajnie mały.

               (66)

               Na podstawie informacji przekazanych przez przemysł unijny twierdzono, ze EW nie są wytwarzane w Wietnamie i Korei Południowej i że przywóz z tych państw pochodził w rzeczywistości z ChRL. W bieżącym dochodzeniu zarzut ten nie został jednak potwierdzony żadnymi informacjami.

         7.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

   7.1.   Uwagi wstępne

               (67)

               Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.

               (68)

               Ponieważ przemysł unijny składa się tylko z dwóch producentów, w celu zachowania poufności dane przedstawiono w formie przedziałów.

         7.2.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (69)

               Produkcja przemysłu unijnego zmniejszała się każdego roku w okresie badanym. Do końca ODP produkcja spadła o 29 % w porównaniu z 2008 r. Tendencja była szczególnie negatywna w 2009 r., gdy spadek wyniósł ponad 40 %.

                  Tabela 5

                  Produkcja unijna ogółem

                           Wielkość
                           (w kg)

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Produkcja

                           60 000–70 000

                           35 000–40 000

                           50 000–60 000

                           40 000–50 000

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           60

                           82

                           71

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (70)

               Moce produkcyjne pozostawały w okresie badanym na stałym poziomie. W miarę zmniejszania się mocy produkcyjnych wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło ogółem o 27 % między 2008 r. i ODP, zaś w ODP spadek wyniósł 41 %. Szczegółowe dane przedstawiono poniżej.

                  Tabela 6

                  Moce produkcyjne i ich wykorzystanie

                           Wielkość
                           (w kg)

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Moce produkcyjne

                           95 000–110 000

                           95 000–110 000

                           95 000–110 000

                           95 000–110 000

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           100

                           100

                           100

                           Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

                           57

                           35

                           47

                           41

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           60

                           82

                           73

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.3.   Zapasy

               (71)

               Poziom zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego zmniejszył się o 20 % między 2008 r. a ODP. Tendencja ta pokrywa się z tendencją zmniejszania się konsumpcji na rynku unijnym w tym samym okresie.

                  Tabela 7

                  Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego

                           Wielkość
                           (w kg)

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego

                           5 000–15 000

                           5 000–15 000

                           5 000–15 000

                           5 000–15 000

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           70

                           85

                           80

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.4.   Wielkość sprzedaży

               (72)

               Między 2008 r. a ODP wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym niepowiązanym klientom zmniejszyła się o 23 %, przy czym najpoważniejszy spadek wystąpił między 2008 a 2009 r. Ta negatywna tendencja była silniejsza niż zmniejszenie się łącznej konsumpcji, z wyjątkiem 2010 r.

                  Tabela 8

                  Sprzedaż na rzecz odbiorców niepowiązanych

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Wielkość (w kg)

                           40 000–50 000

                           25 000–30 000

                           35 000–40 000

                           30 000–35 000

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           65

                           87

                           77

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.5.   Udział w rynku

               (73)

               W wyniku sytuacji opisanej w poprzednim motywie w odniesieniu do wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, udział przemysłu unijnego w rynku zmniejszył się w okresie badanym. Przemysł unijny, pomimo utraty wielkości sprzedaży, był w stanie utrzymać swój udział w rynku w 2009 i 2010 r., jednak jego sytuacja pogorszyła się w ODP, kiedy to sprzedaż spadała pomimo zwiększania się rynku. Doprowadziło to do ustabilizowania się udziału w rynku na poziomie 20 % – 25 %, nieco niższym niż poziom zarejestrowany na początku okresu badanego.

                  Tabela 9

                  Udział w rynku unijnym

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Udział w rynku unijnym (%)

                           25–30

                           25–30

                           30–35

                           20–25

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           107

                           117

                           91

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.

         7.6.   Wzrost

               (74)

               Jak wyjaśniono powyżej, konsumpcja w Unii zmniejszyła się znacząco między 2008 a 2009 r. w wyniku kryzysu gospodarczego, a po tym okresie wzrosła, nie osiągając w ODP poziomów sprzed kryzysu. Przemysł unijny, pomimo utraty wielkości sprzedaży, był w stanie utrzymać swój udział w rynku w 2009 i 2010 r., jednak jego sytuacja pogorszyła się w ODP, kiedy to sprzedaż spadała pomimo zwiększania się rynku.

         7.7.   Zatrudnienie i wydajność

               (75)

               Między 2008 r. a ODP poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym obniżył się o 13 %.

               (76)

               W wyniku spadku produkcji wydajność poszczególnych pracowników, mierzona w kg na pracownika, również spadła w okresie badanym. Szczegółowe dane przedstawiono poniżej.

                  Tabela 10

                  Łączne zatrudnienie i wydajność w Unii

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Wskaźnik wielkości zatrudnienia

                           100

                           65

                           84

                           87

                           Wskaźnik wydajności

                           100

                           92

                           106

                           83

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.8.   Jednostkowe ceny sprzedaży

               (77)

               Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz niepowiązanych klientów w Unii spadły nieznacznie w latach 2008–2010, częściowo wskutek kryzysu gospodarczego. Między 2010 r. a ODP jednostkowe ceny sprzedaży znacząco wzrosły. Generalnie w okresie badanym ceny przemysłu unijnego wzrosły o 35 %. Ta zmiana cen, w szczególności między 2010 r. a ODP, spowodowana była wzrostem cen głównych komponentów elektrod wolframowych.

                  Tabela 11

                  Cena jednostkowa sprzedaży w Unii

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Jednostkowa cena sprzedaży w Unii (EUR/jednostka)

                           80–120

                           80–120

                           80–120

                           100–140

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           94

                           96

                           135

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.9.   Rentowność

               (78)

               Rentowność w ODP była wyższa niż w 2008 r., mimo spadku w latach 2009 i 2010. Rentowność była jednak ujemna przez cały okres badany.

                  Tabela 12

                  Rentowność

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Rentowność sprzedaży unijnej
                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           95

                           95

                           104

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.10.   Inwestycje i zwrot z inwestycji

               (79)

               Inwestycje w branży produktu objętego postępowaniem znacznie spadły w okresie badanym.

               (80)

               Zwrot z inwestycji kształtował się zgodnie z tendencją w zakresie rentowności. W 2008 r. przemysł unijny odnotował ujemny zwrot z inwestycji, który w ODP nieznacznie się poprawił, wciąż jednak pozostając na ujemnym poziomie.

                  Tabela 13

                  Inwestycje i zwrot z inwestycji

                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Inwestycje

                           100

                           2

                           23

                           18

                           Zwrot z inwestycji

                           100

                           100

                           96

                           103

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.11.   Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału

               (81)

               Przepływy pieniężne, tj. zdolność przemysłu do samodzielnego finansowania jego działalności, wyrażona jako odsetek obrotu produktu objętego postępowaniem, znacząco zwiększyły się w czasie okresu badanego, choć wciąż pozostały ujemne.

                  Tabela 14

                  Przepływy środków pieniężnych

                           2008

                           2009

                           2010

                           ODP

                           Przepływy środków pieniężnych
                           Wskaźnik (2008 = 100)

                           100

                           99

                           96

                           106

                                          Źródło:

                                       Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         7.12.   Wynagrodzenia

               (82)

               Między 2008 r. a ODP wynagrodzenia przemysłu unijnego spadły o 16 %, czemu towarzyszyła redukcja liczby pracowników.

         7.13.   Wielkość marginesu dumpingu

               (83)

               Pomimo obowiązywania środków dumping występował w ODP na dużą skalę, na poziomie znacznie przekraczającym obecny poziom środków. Biorąc pod uwagę duże wolne moce produkcyjne, rzeczywiste wielkości przywozu z ChRL i ceny znacząco podcinające ceny sprzedaży przemysłu unijnego, wpływ rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny nie może być uznany za nieznaczny.

         7.14.   Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

               (84)

               Przeanalizowano, czy sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po wcześniejszym dumpingu. Pomimo obowiązywania środków antydumpingowych przemysł unijny nie był w stanie przezwyciężyć skutków dumpingu mającego miejsce w przeszłości. W odpowiedzi na presję cenową chińskiego przywozu przemysł unijny próbował utrzymać swój udział w rynku, jednak wskutek tego ponosił straty.

         8.   Wnioski dotyczące sytuacji panującej na rynku unijnym

               (85)

               Przemysł unijny pozostawał w słabej kondycji gospodarczej i w dalszym ciągu ponosił istotną szkodę. Prawie wszystkie wskaźniki szkody dotyczące wyników finansowych przemysłu unijnego pogorszyły się w okresie badanym. Nie można było zatem stwierdzić, że sytuacja przemysłu unijnego jest bezpieczna.

               (86)

               W odpowiedzi na presję cenową chińskiego przywozu przemysł unijny próbował utrzymać swój udział w rynku, jednak dokonując sprzedaży znacznie poniżej poziomu rentowności. Wzrost cen sprzedaży przemysłu unijnego między 2010 r. a ODP związany jest ze wzrostem cen surowca i nie pokrył łącznych kosztów przemysłu unijnego.

               (87)

               Podsumowując, trudności przemysłu unijnego wyraźnie wynikają ze znaczącej obecności taniego chińskiego przywozu produktu objętego przeglądem na rynek unijny, sprzedawanego po cenach wyraźnie dumpingowych pomimo obowiązujących środków. Czynnik ten wystarczył, by doprowadzić do sytuacji, w której przemysł unijny ponosi straty, starając się utrzymać rozsądny udział w rynku. Ponadto trudności te pogłębiały się dodatkowo przez prawie cały okres badany z powodu dwóch czynników: załamania rynku podczas kryzysu gospodarczego w latach 2008–2009 i, choć w mniejszym stopniu, nagłego wzrostu cen surowca w ODP. Doprowadziło to do sytuacji, w której straty okazały się znaczne.

               (88)

               Biorąc pod uwagę negatywne zmiany wskaźników przemysłu unijnego, uznaje się, że w okresie badanym ponosił on w dalszym ciągu istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         E.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY

   1.   Uwagi wstępne

               (89)

               W okresie badanym sytuacja przemysłu unijnego, nadal narażonego na szkodliwy wpływ przywozu z ChRL po cenach dumpingowych, okazała się podatna na zagrożenie.

               (90)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dokonano oceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, aby stwierdzić, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji szkody w przypadku, gdyby dopuszczono do wygaśnięcia środków.

         2.   Wielkość przywozu z Chin

               (91)

               Przypomina się, że konsumpcja na rynku unijnym zmniejszyła się znacznie od czasu pierwotnego dochodzenia, głównie z powodu załamania gospodarczego. W tych okolicznościach wielkość chińskiego przywozu zwiększyła się w ODP do poziomu znacznie przekraczającego 50 000 kg. Co się tyczy wielkości przywozu, wzrósł on o 9 %, podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się.

         3.   Wolne moce produkcyjne w ChRL

               (92)

               Jak opisano w motywie 46, z dostępnych informacji wynika, że w ChRL istnieją znaczące wolne moce produkcyjne. Można oczekiwać, że w przypadku braku środków antydumpingowych znacząca część tych wolnych mocy mogłaby zostać wykorzystana do zwiększenia przywozu na rynek unijny. Jest to prawdopodobne, ponieważ brak jest przesłanek świadczących o tym, że rynki państw trzecich lub chiński rynek krajowy mogłyby przyjąć produkcję będącą efektem wykorzystania znaczących wolnych mocy produkcyjnych ChRL. Dlatego też istnieje możliwość znaczącego wzrostu przywozu do Unii. Szacuje się, że niewykorzystane moce produkcyjne blisko pięciokrotnie przekroczyłyby konsumpcję w Unii w ODP.

               (93)

               Ponadto informacje przedstawione w trakcie dochodzenia wskazywały na istotne zakłócenia na rynku surowca (parawolframianu amonu – „APT”) używanego do wytwarzania produktu objętego przeglądem. Surowiec ten jest objęty kontyngentem wywozowym nałożonym przez chińskie władze oraz podatkami wywozowymi. Ogranicza to wywóz APT i sztucznie podnosi jego cenę na świecie. Zakłócenia te mogą dodatkowo zachęcić przemysł chiński do produkowania i dokonywania wywozu w niskich cenach, podczas gdy przemysł unijny musi wytwarzać produkt podobny, będąc obciążonym sztucznie zawyżonymi cenami surowca.

         4.   Atrakcyjność rynku unijnego

               (94)

               Udowodniono, że chińscy producenci eksportujący wykazywali ciągłe zainteresowanie rynkiem unijnym i byli w stanie zwiększyć wielkość przywozu kosztem sprzedaży przemysłu unijnego. W ODP zwiększyli oni nawet swój już znaczący udział w rynku.

         5.   Podsumowanie

               (95)

               Przemysł unijny odczuwał przez wiele lat skutki przywozu po cenach dumpingowych z Chin i obecnie wciąż znajduje się w niestabilnej sytuacji gospodarczej.

               (96)

               Jest bardzo prawdopodobne, że gdyby pozwolono na wygaśnięcie środków, przywóz po cenach dumpingowych wzrósłby, co mogłoby poważnie zagrozić istnieniu przemysłu unijnego. W ChRL istnieją znaczące wolne moce produkcyjne, które w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków prawdopodobnie zostałyby w dużym stopniu skierowane na rynek unijny po cenach dumpingowych podcinających ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym.

               (97)

               W świetle ustaleń dochodzenia, a mianowicie dalszego występowania dumpingu, istnienia wolnych mocy produkcyjnych w ChRL, zakłóceń stwierdzonych na rynku surowca, możliwości przekierowania przez producentów eksportujących w ChRL dużych ilości wywożonego produktu na rynek unijny, zachowań eksporterów chińskich w odniesieniu do cen, wyraźnie podcinających ceny przemysłu unijnego, oraz atrakcyjności rynku unijnego, ewentualne uchylenie środków skutkowałoby z dużym prawdopodobieństwem dalszym występowaniem szkody.

         F.   INTERES UNII

   1.   Wprowadzenie

               (98)

               Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, importerów oraz użytkowników. Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (99)

               Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Co więcej, fakt, że obecne dochodzenie to przegląd, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe są już stosowane, umożliwia ocenę ewentualnego nadmiernie niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.

               (100)

               Na tej podstawie zbadano, czy mimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu wyrządzającego szkodę istnieją istotne powody pozwalające na stwierdzenie, że utrzymanie środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.

         2.   Interes przemysłu unijnego

               (101)

               Biorąc pod uwagę sytuację przemysłu unijnego i analizę prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody, oczywiste jest, że w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków antydumpingowych sytuacja finansowa przemysłu unijnego najprawdopodobniej znacznie by się pogorszyła. W okresie badanym produkcja i wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyły się, podczas gdy przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, wzrósł pomimo obowiązujących środków. W tym samym okresie sytuacja finansowa przemysłu unijnego pogorszyła się, ponieważ poniósł on poważne straty. Należy zatem wzmocnić warunki faktycznej konkurencji na rynku unijnym.

               (102)

               Uznaje się, że utrzymanie środków działałoby na korzyść przemysłu unijnego, który w takim przypadku powinien być w stanie zwiększyć wielkość sprzedaży i poprawić swoją sytuację finansową. W sytuacji przeciwnej zniesienie środków poważnie zagroziłoby dalszemu istnieniu przemysłu unijnego.

         3.   Interes użytkowników

               (103)

               Żaden z 15 użytkowników, z którymi się kontaktowano, nie zgłosił chęci współpracy. Podobnie jak podczas pierwotnego dochodzenia, od zainteresowanych stron nie otrzymano odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W pierwotnym dochodzeniu brak współpracy tłumaczono małym wpływem EW na ich koszty produkcji, ponieważ wydaje się, że podstawowym kryterium dla klientów są jakość i niezawodność. Z uwagi na to, że wpływ produktu objętego dochodzeniem na koszty przetworzonych produktów najwyraźniej jest marginalny, stwierdzono, że środki nie wpłynęłyby negatywnie na przemysł użytkowników.

         4.   Interes importerów

               (104)

               Na początku dochodzenia z Komisją skontaktowało się trzech importerów, jednak nie zostali oni uwzględnieni jako zainteresowane strony, ponieważ podczas ODP nie dokonywali przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL. Jako że importerzy EW nie wykazywali żadnego zainteresowania w trakcie trwania dochodzenia, stwierdzono, że utrzymanie środków nie byłoby wyraźnie sprzeczne z interesem Unii.

         5.   Podsumowanie

               (105)

               Zważywszy na powyższe ustalenia, uznano, że nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.

         G.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (106)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.

               (107)

               Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe względem przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z ChRL, wprowadzone rozporządzeniem (WE) nr 260/2007, powinny zostać utrzymane.

               (108)

               W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki, mające zastosowanie jedynie do przedsiębiorstw, dla których zastosowano indywidualna stawkę celną, obejmują przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, będzie podlegał rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz spawalniczych elektrod wolframowych, w tym sztab i prętów z wolframu, służących do wytwarzania elektrod spawalniczych, o zawartości wagowej wolframu co najmniej 94 %, innych niż otrzymywane przez zwykłe spiekanie, przyciętych na długość lub nie, objętych obecnie kodami CN ex 8101 99 10 oraz ex 8515 90 00 (kody TARIC 8101991010 i 8515900010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
   2.   Stawka cła mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:

               Przedsiębiorstwo

               Cło antydumpingowe

               Dodatkowy kod TARIC

               Shandong Weldstone Tungsten Industry Co., Ltd

               17,0 %

               A754

               Shaanxi Yuheng Tungsten & Molybdenum Industrial Co., Ltd

               41,0 %

               A755

               Beijing Advanced Metal Materials Co., Ltd

               38,8 %

               A756

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               63,5 %

               A999

         3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. BRUTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 72 z 13.3.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 71 z 9.3.2012, s. 23.

      ZAŁĄCZNIK
      Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, musi zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika przedsiębiorstwa w następującej formie:

                  1.

                  Imię i nazwisko oraz funkcja pracownika przedsiębiorstwa, który wystawił fakturę.

                  2.

                  Oświadczenie następującej treści: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] elektrod wolframowych sprzedanych na wywóz do Unii Europejskiej, objętych niniejszą fakturą, zostało wytworzonych przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w (kraj, którego dotyczy postępowanie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/434 z dnia 16 marca 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               17.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/434
   z dnia 16 marca 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  65,8

                  MA

                  84,9

                  TR

                  86,4

                  ZZ

                  79,0

                  0707 00 05

                  JO

                  229,9

                  MA

                  183,9

                  TR

                  185,1

                  ZZ

                  199,6

                  0709 93 10

                  MA

                  119,5

                  TR

                  192,4

                  ZZ

                  156,0

                  0805 10 20

                  EG

                  45,8

                  IL

                  72,7

                  MA

                  56,7

                  TN

                  57,3

                  TR

                  63,6

                  ZZ

                  59,2

                  0805 50 10

                  TR

                  61,4

                  ZZ

                  61,4

                  0808 10 80

                  BR

                  70,9

                  CA

                  81,0

                  CL

                  100,9

                  CN

                  91,1

                  MK

                  25,2

                  US

                  166,1

                  ZZ

                  89,2

                  0808 30 90

                  AR

                  112,0

                  CL

                  133,2

                  US

                  124,8

                  ZA

                  103,5

                  ZZ

                  118,4

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 203/2012 z dnia 8 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących wina ekologicznego

text:
               9.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 71/42

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 203/2012
   z dnia 8 marca 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących wina ekologicznego
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   mając na uwadze rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 19 ust. 3 akapit drugi, art. 21 ust. 2, art. 22 ust. 1, art. 38 lit. a) i art. 40,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 834/2007, w szczególności jego tytuł III rozdział 4, ustanawia podstawowe wymogi dotyczące ekologicznej produkcji żywności przetworzonej. Szczegółowe zasady wdrożenia tych podstawowych wymogów zostały ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (2).

               (2)

               Szczegółowe przepisy dotyczące produkcji wina ekologicznego powinny zostać ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 889/2008. Przepisy powinny mieć zastosowanie do produktów z sektora wina określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (3).

               (3)

               Przetwarzanie wina ekologicznego wymaga zastosowania niektórych produktów i substancji jako dodatków lub substancji pomocniczych, zgodnie z należycie określonymi warunkami. W tym celu oraz na podstawie zaleceń zawartych w obejmującym zasięgiem całą Unię Europejską badaniu „Ekologiczna uprawa winorośli i produkcja wina: rozwój środowiska i technologii przyjaznych konsumentowi w celu poprawy jakości wina ekologicznego oraz opracowania ram prawnych w oparciu o osiągnięcia naukowe” (zwanym również „ORWINE”) (4) stosowanie takich produktów powinno być dopuszczone zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

               (4)

               Niektóre produkty i substancje, które są używane jako dodatki i substancje pomocnicze w praktykach enologicznych na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (5) to produkty uzyskane z surowców pochodzenia rolniczego. W takim przypadku surowce mogą być dostępne na rynku w postaci ekologicznej. Aby zachęcić do zwiększenia na nie popytu na rynku, należy preferencyjnie traktować dodatki i substancje pomocnicze uzyskane z surowców ekologicznych.

               (5)

               Na szczeblu UE praktyki i techniki produkcji wina są ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007 i przepisach wykonawczych do niego, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 606/2009 i rozporządzeniu Komisji (WE) nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiającym niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina (6). Stosowanie tych praktyk i technik w produkcji wina ekologicznego może nie być zgodne z celami i zasadami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007, w szczególności ze szczegółowymi zasadami mającymi zastosowanie do przetwarzania żywności ekologicznej, o których mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Zatem należy wprowadzić niektóre obostrzenia i ograniczenia w odniesieniu do niektórych praktyk i procesów enologicznych.

               (6)

               Niektóre inne praktyki, szeroko stosowane w przetwarzaniu żywności, są również dostępne w produkcji wina i mogą mieć pewien wpływ na niektóre podstawowe cechy produktów ekologicznych, a zatem na ich prawdziwy charakter, lecz obecnie nie ma alternatywnych technik, które mogłyby je zastąpić. Dotyczy to obróbki termicznej, filtracji, odwróconej osmozy i stosowania żywicznej wymiany jonowej. W konsekwencji praktyki te powinny być dostępne dla producentów wina ekologicznego, lecz ich używanie powinno być ograniczone. W stosownym czasie należy przewidzieć ponowne zbadanie obróbki termicznej żywic jonowymiennych i odwróconej osmozy.

               (7)

               Praktyki i procesy enologiczne, które mogą być mylące, jeżeli chodzi o prawdziwy charakter produktów ekologicznych, powinny być wykluczone w produkcji wina ekologicznego. Dotyczy to zagęszczania w drodze chłodzenia, zmniejszania zawartości alkoholu, eliminacji dwutlenku siarki przy zastosowaniu procesów fizycznych, elektrodializy i stosowania żywic kationitowych jako praktyk enologicznych znacząco zmieniających skład produktu, to jest w takim stopniu, że mogą być mylące co do prawdziwego charakteru wina ekologicznego. Dla tych samych celów stosowanie i dodawanie niektórych substancji może być również mylące, jeżeli chodzi o prawdziwy charakter wina ekologicznego. Należy zatem postanowić, że takich substancji nie należy stosować ani dodawać w ramach ekologicznych praktyk enologicznych i procesu przetwarzania.

               (8)

               Jeżeli chodzi w szczególności o siarczyny, wyniki badania ORWINE dowodzą, że producenci wina w Unii już ograniczyli poziom dwutlenku siarki w winach produkowanych z ekologicznych winogron w porównaniu z maksymalną zawartością dwutlenku siarki, która jest dopuszczalna w winach nieekologicznych. Należy zatem wyznaczyć maksymalną zawartość siarki w winach ekologicznych, która powinna być niższa niż poziom dopuszczony w przypadku win nieekologicznych. Niezbędna ilość dwutlenku siarki zależy od różnych kategorii win oraz od niektórych swoistych właściwości wina, w szczególności jego zawartości cukru, które należy wziąć pod uwagę przy określaniu maksymalnej zawartości dwutlenku siarki w winach ekologicznych. Przy ustalaniu poszczególnych poziomów zawartości siarki w winach ekologicznych należy wziąć pod uwagę odmienne warunki w różnych strefach uprawy winorośli. Skrajne warunki pogodowe mogą jednak wywołać takie trudności w niektórych strefach uprawy winorośli, że może okazać się konieczne użycie dodatkowych ilości siarczynów w procesie produkcji wina w celu uzyskania stabilnego produktu końcowego w danym roku. Należy zatem zezwolić na podniesienie maksymalnej zawartości dwutlenku siarki, jeżeli takie warunki zostaną spełnione.

               (9)

               Wino jest produktem o długim okresie przydatności do spożycia, a niektóre rodzaje win są tradycyjnie przechowywane przez wiele lat w beczkach lub zbiornikach przed wprowadzeniem do obrotu. Na mocy warunków rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (7), oraz – w ograniczonym okresie – zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 należy dopuścić sprzedaż takiego wina w drodze utrzymania wymogów dotyczących etykietowania na mocy tego rozporządzenia aż do wyczerpania zapasów.

               (10)

               Niektóre z tych win zostały już wyprodukowane w ramach procesu produkcji wina, który jest zgodny z zasadami produkcji wina ekologicznego przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu. Jeżeli można to udowodnić, należy zezwolić na stosowanie wspólnotowego logo produkcji ekologicznej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, od dnia 1 lipca 2010 r. określanego mianem „unijnego logo produkcji ekologicznej”, aby umożliwić uczciwe porównanie i uczciwą konkurencję między winami ekologicznymi wyprodukowanymi przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia i po jego wejściu w życie. W przeciwnym razie wino powinno być etykietowane wyłącznie jako „wino z winogron ekologicznych”, bez oznaczania unijnym logo produkcji ekologicznej, pod warunkiem że zostało wyprodukowane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2092/91 oraz rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 przed jego zmianą niniejszym rozporządzeniem.

               (11)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008.

               (12)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rolnictwa Ekologicznego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w tytule II wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w art. 27 ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
                           „Do celów art. 19 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w przetwórstwie żywności ekologicznej, z wyjątkiem produktów z sektora wina, do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 3a, można stosować wyłącznie następujące substancje:”;

                           b)

                           dodaje się nowy rozdział 3a w brzmieniu:
                           „ROZDZIAŁ 3a

                                 Szczegółowe przepisy dotyczące produkcji wina

                           Artykuł 29b
                           Zakres
                           1.   Niniejszy rozdział ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące ekologicznej produkcji produktów z sektora wina, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. l) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (8).
                           2.   Rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 (9) i (WE) nr 607/2009 (10) mają zastosowanie, o ile niniejszy rozdział wyraźnie nie stanowi inaczej.
                           Artykuł 29c
                           Stosowanie niektórych produktów i substancji
                           1.   Do celów art. 19 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 produkty z sektora wina są produkowane z surowców ekologicznych.
                           2.   Do celów art. 19 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 do wytwarzania produktów z sektora wina, również w trakcie procesów i praktyk enologicznych, stosowane mogą być wyłącznie produkty i substancje wymienione w załączniku VIIIa do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunków i obostrzeń ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007 i rozporządzeniu (WE) nr 606/2009 oraz w szczególności w załączniku I A do tego ostatniego rozporządzenia.
                           3.   Stosuje się produkty i substancje uzyskane z surowców ekologicznych, wymienione w załączniku VIIIa do niniejszego rozporządzenia i oznaczone asteryskiem, o ile są dostępne.
                           Artykuł 29d
                           Praktyki i obostrzenia enologiczne
                           1.   Bez uszczerbku dla art. 29c oraz szczegółowych zakazów i obostrzeń przewidzianych w ust. 2–5 niniejszego artykułu, dopuszczone są jedynie enologiczne praktyki, procesy i operacje przetwarzania, w tym obostrzenia przewidziane w art. 120c i 120d rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz w art. 3, 5–9 i 11–14 rozporządzenia (WE) nr 606/2009, a także w załącznikach do nich, stosowane przed dniem 1 sierpnia 2010 r.
                           2.   Stosowanie następujących enologicznych praktyk, procesów i operacji przetwarzania jest zabronione:

                                       a)

                                       częściowe zagęszczanie w drodze chłodzenia zgodnie z sekcją B pkt 1 lit. c) w załączniku XVa do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;

                                       b)

                                       eliminacja dwutlenku siarki przy zastosowaniu procesów fizycznych zgodnie z pkt 8 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009;

                                       c)

                                       elektrodializa w celu zapewnienia winowej stabilizacji wina zgodnie z pkt 36 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009;

                                       d)

                                       częściowe zmniejszenie zawartości alkoholu zgodnie z pkt 40 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009;

                                       e)

                                       stosowanie żywic kationitowych w celu zapewnienia winowej stabilizacji wina zgodnie z pkt 43 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009.

                                 3.   Stosowanie następujących enologicznych praktyk, procesów i operacji przetwarzania jest dopuszczone w następujących warunkach:

                                       a)

                                       w przypadku obróbki termicznej zgodnie z pkt 2 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009 temperatura nie przekracza 70 °C;

                                       b)

                                       w przypadku odwirowywania i filtracji z obojętnym filtrującym środkiem pomocniczym lub bez tego środka zgodnie z pkt 3 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009 średnica porów nie może być mniejsza niż 0,2 mikrometra.

                                 4.   Stosowanie następujących enologicznych praktyk, procesów i operacji przetwarzania zostanie ponownie zbadane przez Komisję do dnia 1 sierpnia 2015 r. w celu ich wycofania lub dalszego ograniczenia:

                                       a)

                                       obróbka termiczna, o której mowa w pkt 2 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009;

                                       b)

                                       stosowanie żywicznej wymiany jonowej, o której mowa w pkt 20 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009;

                                       c)

                                       odwrócona osmoza zgodnie z sekcją B pkt 1 lit. b) załącznika XVa do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

                                 5.   Wszelkie poprawki wprowadzone po dniu 1 sierpnia 2010 r. w odniesieniu do enologicznych praktyk, procesów i operacji przetwarzania przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007 lub rozporządzeniu (WE) nr 606/2009 mogą być stosowane w ekologicznej produkcji wina wyłącznie po przyjęciu środków niezbędnych do wdrożenia przepisów dotyczących produkcji przewidzianych w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu procesu oceny zgodnie z art. 21 tego rozporządzenia.

                           c)

                           w art. 47 wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       w akapicie pierwszym dodaje się lit. e) w brzmieniu:

                                                   „e)

                                                   stosowanie dwutlenku siarki do maksymalnych poziomów, które należy wyznaczyć zgodnie z załącznikiem IB do rozporządzenia (WE) nr 606/2009, jeżeli wyjątkowe warunki klimatyczne w danym roku zbiorów spowodują obniżenie stanu sanitarnego winorośli uprawianych ekologicznie w określonym obszarze geograficznym z powodu dotkliwych ataków bakterii lub grzybów, co zmusi producenta wina do zastosowania większej ilości dwutlenku siarki niż w latach poprzednich w celu otrzymania produktu końcowego o porównywalnej jakości.”;

                                       (ii)

                                       akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                                       „Podmioty gospodarcze przechowują dokumenty potwierdzające zgodę właściwego organu na zastosowanie powyższych odstępstw. Państwa członkowskie informują się nawzajem i Komisję o odstępstwach, na które udzieliły zgody na mocy akapitu pierwszego lit. c) i e).”;

               2)

               w tytule V wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w art. 94 ust. 1 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

                                       „d)

                                       w ciągu 1 miesiąca od ich zatwierdzenia informacje o wyjątkach zastosowanych przez państwa członkowskie na mocy art. 47 akapit pierwszy lit. c) i e).”;

                           b)

                           w art. 95 ustęp 10a otrzymuje brzmienie:
                           „10a.   W odniesieniu do produktów z sektora wina okres przejściowy, o którym mowa w ust. 8, wygasa w dniu 31 lipca 2012 r.
                           Zapasy wina wyprodukowanego przed dniem 31 lipca 2012 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2092/91 lub z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 mogą być nadal wprowadzane do obrotu aż do wyczerpania zapasów oraz pod warunkiem spełnienia następujących wymogów dotyczących etykietowania:

                                       a)

                                       wspólnotowe logo produkcji ekologicznej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, od dnia 1 lipca 2010 r. określane mianem »unijnego logo produkcji ekologicznej«, można stosować pod warunkiem, że proces produkcji wina jest zgodny z tytułem II rozdział 3a niniejszego rozporządzenia;

                                       b)

                                       podmioty stosujące »unijne logo produkcji ekologicznej« przechowują zarejestrowaną dokumentację przez okres co najmniej 5 lat po wprowadzeniu wina uzyskanego z ekologicznych winogron do obrotu, w tym dowody dotyczące odpowiednich ilości wina w litrach, w podziale na kategorię wina i rok;

                                       c)

                                       w przypadku gdy dowody, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, nie są dostępne, wino może być etykietowane jako »wino z ekologicznych winogron«, o ile jest zgodne z wymogami niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem wymogów określonych w tytule II rozdział 3a;

                                       d)

                                       wino etykietowane jako »wino z ekologicznych winogron« nie może nosić »unijnego logo produkcji ekologicznej«.”;

               3)

               dodaje się nowy załącznik VIIIa, którego tekst znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007 s. 1

      (4)  http://www.orwine.org/default.asp?scheda=263

      (5)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 60.

      (7)  Dz.U. L 198 z 22.7.1991, s. 1. Rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 od dnia 1 stycznia 2009 r.

      (8)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1.

      (10)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 60.”;

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK VIIIa

               Produkty i substancje dopuszczone do stosowania lub dodawania w ekologicznych produktach z sektora wina, o których mowa w art. 29c

                        Rodzaj obróbki zgodnie z załącznikiem I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009

                        Nazwa produktów lub substancji

                        Szczegółowe warunki, obostrzenia w granicach limitów i warunków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007 i rozporządzeniu (WE) nr 606/2009

                                    Punkt 1:

                                    Napowietrzanie lub dodawanie tlenu

                                    —

                                    Powietrze

                                    —

                                    Tlen gazowy

                                    Punkt 3:

                                    Odwirowywanie i filtracja

                                    —

                                    Perlit

                                    —

                                    Celuloza

                                    —

                                    Ziemia okrzemkowa

                        Stosowanie wyłącznie jako obojętny filtrujący środek pomocniczy.

                                    Punkt 4:

                                    Stworzenie obojętnej atmosfery oraz obróbka produktu bez dostępu powietrza

                                    —

                                    Azot

                                    —

                                    Dwutlenek węgla

                                    —

                                    Argon

                                    Punkty 5, 15 i 21:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Drożdże (1)

                                    Punkt 6:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Fosforan dwuamonu

                                    —

                                    Chlorowodorek tiaminy

                                    Punkt 7:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Dwutlenek siarki,

                                    —

                                    Wodorosiarczyn potasu lub metasiarczyn potasu

                                    a)

                                    Maksymalna zawartość dwutlenku siarki nie przekracza 100 mg/l w przypadku wina czerwonego, o którym mowa w części A pkt 1 lit. a) załącznika I B do rozporządzenia (WE) nr 606/2009, o zawartości cukru resztkowego mniejszej niż 2 g/l.

                                    b)

                                    Maksymalna zawartość dwutlenku siarki nie przekracza 150 mg/l w przypadku wina białego i różowego, o których mowa w części A pkt 1 lit. b) załącznika I B do rozporządzenia (WE) nr 606/2009, o zawartości cukru resztkowego mniejszej niż 2 g/l.

                                    c)

                                    W przypadku wszystkich innych kategorii wina maksymalną zawartość dwutlenku siarki zastosowaną zgodnie z załącznikiem I B do rozporządzenia (WE) nr 606/2009 w dniu 1 sierpnia 2010 r. pomniejsza się o 30 mg/l.

                                    Punkt 9:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Węgiel drzewny do zastosowań enologicznych

                                    Punkt 10:

                                    Oczyszczanie

                                    —

                                    Żelatyna jadalna (2)

                                    —

                                    Substancje białkowe pochodzenia roślinnego uzyskane z pszenicy lub grochu (2)

                                    —

                                    Karuk (2)

                                    —

                                    Albumina jaja kurzego (2)

                                    —

                                    Taniny (2)

                                    —

                                    Kazeina

                                    —

                                    Kazeiniany potasu

                                    —

                                    Dwutlenek krzemu

                                    —

                                    Bentonit

                                    —

                                    Enzymy pektolityczne

                                    Punkt 12:

                                    Stosowanie do zakwaszania

                                    —

                                    Kwas mlekowy

                                    —

                                    Kwas winowy L(+)

                                    Punkt 13:

                                    Stosowanie do odkwaszania

                                    —

                                    Kwas winowy L(+)

                                    —

                                    Węglan wapnia

                                    —

                                    Neutralny winian potasu

                                    —

                                    Wodorowęglan potasu

                                    Punkt 14:

                                    Dodawanie

                                    —

                                    Żywica z sosny Aleppo

                                    Punkt 17:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Bakterie mlekowe

                                    Punkt 19:

                                    Dodawanie

                                    —

                                    Kwas L-askorbinowy

                                    Punkt 22:

                                    Barbotaż

                                    —

                                    Azot

                                    Punkt 23:

                                    Dodawanie

                                    —

                                    Dwutlenek węgla

                                    Punkt 24:

                                    Dodawanie w celu stabilizacji wina

                                    —

                                    Kwas cytrynowy

                                    Punkt 25:

                                    Dodawanie

                                    —

                                    Taniny (2)

                                    Punkt 27:

                                    Dodawanie

                                    —

                                    Kwas metawinowy

                                    Punkt 28:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Guma arabska (2)

                                    Punkt 30:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Dwuwinian potasu

                                    Punkt 31:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Cytrynian miedzi

                                    Punkt 31:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Siarczan miedzi

                        Dopuszczony do dnia 31 lipca 2015 r.

                                    Punkt 38:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Kawałki drewna dębowego

                                    Punkt 39:

                                    Stosowanie

                                    —

                                    Alginian wapnia

                        Rodzaj obróbki zgodnie z sekcją A pkt 2 lit. b) załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 606/2009

                                    —

                                    Siarczyn wapnia

                        Wyłącznie w przypadku »vino generoso« lub »vino generoso de licor«

         (1)  W przypadku poszczególnych szczepów drożdży: uzyskane z surowców ekologicznych, jeżeli są dostępne.

         (2)  Uzyskane z surowców ekologicznych, jeżeli są dostępne.”