title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2206 z dnia 30 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
               1.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 314/22

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2206
   z dnia 30 listopada 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 113,
   po konsultacji z Radą Administracyjną Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1238/95 (2) stanowi, że przewodniczący Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (Urzędu) może zezwolić na inne formy uiszczania opłat i dopłat, w tym doręczanie lub przekazywanie poświadczonych czeków. Wymaganie poświadczonych czeków jako formy zapłaty uważa się jednak za zbyt uciążliwe dla posiadaczy. Ponadto należy zapewnić możliwość płatności drogą elektroniczną.

               (2)

               W art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 wymaga się, aby osoba uiszczająca opłaty lub dopłaty wskazała swoją nazwę i cel tej zapłaty. Biorąc pod uwagę, że do Urzędu może wpłynąć zapłata dokonana przez osobę, której tożsamość może okazać się niemożliwa do ustalenia, i nie będzie można dokonać zwrotu na rzecz takiej osoby, Urząd powinien zachować takie środki jako inny przychód.

               (3)

               W art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 określono przepisy dotyczące wysokości opłaty za wniosek uiszczanej na rzecz Urzędu za przetwarzanie wniosków o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin. Aby zapewnić skuteczne, efektywne i sprawne rozpatrywanie wniosków, powinno się zachęcać do składania ich drogą elektroniczną za pomocą formularza internetowego. Z tego względu należy zmniejszyć opłatę za przetwarzanie wniosku w przypadku, gdy został on złożony drogą elektroniczną.

               (4)

               Sformułowanie zawarte w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 dotyczące wyznaczania urzędów podporządkowanych i instytucji państwowych oraz powierzania im obowiązków należy dostosować do rozporządzenia podstawowego.

               (5)

               W art. 7 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 uregulowano kwestię zwrotu opłat za wnioski, które nie są ważne na mocy art. 50 rozporządzenia podstawowego. W oparciu o doświadczenia zdobyte przez Urząd w odniesieniu do kosztów związanych z przetwarzaniem nieważnych wniosków o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin, należy zmniejszyć kwotę opłaty za wniosek zatrzymywanej przez Urząd.

               (6)

               Art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 dotyczy opłat za przeprowadzenie badania technicznego odmiany. W przypadku kontroli sprawozdania z wyników badania technicznego przeprowadzonego już przez wyznaczony urząd badawczy przed datą wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin, jak określono w art. 8 ust. 5, należy zaznaczyć, że opłatę ustala przewodniczący Urzędu po konsultacji z Radą Administracyjną Urzędu.

               (7)

               Art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1238/95 stanowi, że przewodniczący Urzędu ustala opłaty odnoszące się do oficjalnej gazety Urzędu. Wychodząca periodycznie oficjalna gazeta Urzędu nie jest już wydawana drukiem, a jedynie publikowana w wersji elektronicznej, i odzwierciedla zawartość baz danych Urzędu. Wydawanie tego rodzaju publikacji nie wymaga przeznaczania dodatkowo żadnych szczególnych środków, w związku z czym należy znieść przedmiotową opłatę.

               (8)

               Art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 dotyczy dopłat. Doświadczenie pokazuje, że dodatkowa praca Urzędu, o której mowa w art. 13 ust. 1 i ust. 2 lit. b), wynikająca z faktu, że niektóre nazwy odmian nie są początkowo zgodne z ustalonymi wymogami lub muszą być zmienione w przypadku sprzeczności z wcześniejszym prawem strony trzeciej, jest pracą zwyczajową i nie wymaga dodatkowych środków. Żadne dopłaty za taką dodatkową pracę nie są zatem uzasadnione.

               (9)

               Art. 13 ust. 2 lit. a) stanowi, że Urząd może nałożyć dopłatę do corocznej opłaty, jeżeli posiadacz nie uiścił corocznej opłaty. W takich przypadkach Urząd może wszcząć procedurę anulowania ochrony. Doświadczenie pokazuje, że Urząd nie nakłada dopłaty za nieuiszczenie corocznej opłaty, w związku z czym przepis ten należy skreślić.

               (10)

               Art. 93 ust. 3 i art. 94 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1239/95 (3) nie zostały uwzględnione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 874/2009 (4). Należy zatem skreślić art. 14 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1238/95, które odnoszą się do powyższych przepisów.

               (11)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1238/95.

               (12)

               Proponowane zmiany powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r., tj. wraz z początkiem nowego roku budżetowego dla budżetu Urzędu.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Systemu Ochrony Odmian Roślin,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 1238/95 wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               w art. 3 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                           (i)

                           lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                       „a)

                                       doręczenie lub przekazanie do Urzędu czeków płatnych w euro;”;

                           (ii)

                           lit. d) otrzymuje brzmienie:

                                       „d)

                                       płatność drogą elektroniczną, za pomocą karty płatniczej lub polecenia zapłaty.”;

               b)

               w art. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „3.   Jeżeli po skierowaniu zapytania do odpowiedniego banku nie można potwierdzić tożsamości osoby dokonującej zapłaty i nie można zwrócić danej kwoty żadnej konkretnej osobie, kwotę tę uznaje się za inne przychody w terminach określonych w wewnętrznych przepisach finansowych Urzędu, o których mowa w art. 112 rozporządzenia podstawowego i które zostały przyjęte przez Radę Administracyjną Urzędu.”;

               c)

               w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

                           (i)

                           ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
                           „1.   Wnioskujący o wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin (wnioskodawca) uiszcza opłatę w wysokości 450 EUR za przetwarzanie wniosku złożonego drogą elektroniczną za pomocą formularza internetowego, stworzonego w systemie aplikacji elektronicznej Urzędu.
                           Wnioskodawca uiszcza opłatę w wysokości 650 EUR za przetwarzanie wniosku złożonego w inny sposób niż przez system aplikacji elektronicznej Urzędu.
                           2.   Składający wniosek podejmuje konieczne kroki do uiszczenia opłaty za wniosek zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia przed dniem lub w dniu, w którym złożył wniosek, bezpośrednio w Urzędzie lub w jednej z ustanowionych jednostek podporządkowanych albo krajowych instytucji, którym zlecono wykonywanie szczególnych czynności administracyjnych Urzędu na mocy art. 30 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.”;

                           (ii)

                           ust. 7 otrzymuje brzmienie:
                           „7.   Jeżeli opłata za wniosek zostanie otrzymana, lecz wniosek nie jest ważny na mocy art. 50 rozporządzenia podstawowego, Urząd zatrzyma kwotę 150 EUR z opłaty za wniosek i dokona zwrotu kwoty pozostałej, powiadamiając wnioskodawcę o wadach znalezionych we wniosku.”;

               d)

               w art. 8 ust. 5 dodaje się zdanie w brzmieniu:
               „Wysokość tej opłaty jest określana przez przewodniczącego Urzędu po konsultacji z Radą Administracyjną Urzędu i publikowana w oficjalnej Gazecie Urzędu.”;

               e)

               w art. 12 ust. 1 skreśla się lit. c);

               f)

               skreśla się art. 13;

               g)

               w art. 14 skreśla się ust. 3 i 4.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1238/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (Dz.U. L 121 z 1.6.1995, s. 31).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1239/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do postępowania przed Wspólnotowym Urzędem Odmian Roślin (Dz.U. L 121 z 1.6.1995, s. 37).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 874/2009 z dnia 17 września 2009 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do postępowania przed Wspólnotowym Urzędem Ochrony Odmian Roślin (Dz.U. L 251 z 24.9.2009, s. 3).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1150/2013 z dnia 14 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej olej rzepakowy  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1150/2013
   z dnia 14 listopada 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej olej rzepakowy
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c) oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancja czynna olej rzepakowy została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

               (2)

               Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 18 grudnia 2012 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat oleju rzepakowego. Komisja zwróciła się do niego o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego. Projekt sprawozdania z przeglądu i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 3 października 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego.

               (3)

               Potwierdzono, że substancja czynna olej rzepakowy jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (4)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzania oleju rzepakowego, w odniesieniu do maksymalnych ilości istotnego toksykologicznie zanieczyszczenia – kwasu erukowego.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (6)

               Państwom członkowskim należy dać czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające olej rzepakowy.

               (7)

               Przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie należy przewidzieć odpowiednio długi termin, aby państwa członkowskie, powiadamiający i posiadacze zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające olej rzepakowy mogli spełnić wymogi wynikające ze zmiany warunków zatwierdzenia.

               (8)

               Jeśli państwa członkowskie przyznają okres na zużycie zapasów w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających olej rzepakowy zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, okres taki powinien upłynąć najpóźniej osiemnaście miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Środki przejściowe
   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające olej rzepakowy jako substancję czynną najpóźniej dnia 30 września 2014 r.
   Artykuł 3
   Okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 30 września 2015 r.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (3)  Dyrektywa Komisji 2008/127/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej kilku substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 89).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (6)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance plant oil/rape seed oil”. (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej olej rzepakowy). Dziennik EFSA 2013; 11(1)3058. [45 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2013.3058. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wiersz 242 dotyczący substancji czynnej olej rzepakowy otrzymuje brzmienie:

                     Nr

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „242

                     Oleje roślinne/olej rzepakowy
                     Nr CAS 8002-13-9
                     Nr CIPAC nieprzypisany

                     Olej rzepakowy

                     Olej rzepakowy stanowi złożoną mieszaninę kwasów tłuszczowych.
                     Istotne zanieczyszczenia: maks. 2 % kwasu erukowego

                     1 września 2009 r.

                     31 sierpnia 2019 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Dopuszcza się wyłącznie zezwolenie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego i akarycydu.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego (SANCO/2623/2008), w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 3 października 2013 r.
                     Warunki stosowania określają, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 837/2012 z dnia 18 września 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 22594) jako dodatku paszowego dla drobiu, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników i macior (posiadacz zezwolenia DSM Nutritional Products)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               19.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 837/2012
   z dnia 18 września 2012 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 22594) jako dodatku paszowego dla drobiu, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników i macior (posiadacz zezwolenia DSM Nutritional Products)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 22594). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 22594) jako dodatku paszowego dla drobiu, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników i macior, celem sklasyfikowania jej w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 14 grudnia 2011 r. (2), że w proponowanych warunkach stosowania 6-fitaza (EC 3.1.3.26) wytwarzana przez Aspergillus oryzae (DSM 22594) nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko, a stosowanie tego preparatu może poprawić wykorzystanie fosforu u wszystkich gatunków docelowych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 22594) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dziennik EFSA 2012; 10(1):2527.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność

                  4a18

                  DSM Nutritional Products

                  6-fitaza (EC 3.1.3.26)

                                 Skład dodatku

                              Preparat 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 22594) o aktywności co najmniej:

                                          50 000 (1) FYT/g w postaci stałej

                                          20 000 FYT/g w postaci płynnej

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              6-fitaza (EC 3.1.3.26) wytwarzana przez Aspergillus oryzae (DSM 22594)

                                 Metoda analityczna
                                  (2)

                              Metoda kolorymetryczna polegająca na pomiarze ilości nieorganicznego fosforanu uwolnionego przez 6-fitazę z fitynianu (ISO 30024:2009)

                  Drób
                  Tuczniki
                  Prosięta (odsadzone od maciory)

                  —

                  500 FYT

                  —

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Zalecana dawka na kilogram mieszanki paszowej pełnoporcjowej:

                                          —

                                          dla drobiu, prosiąt (odsadzonych od maciory) i tuczników: 500–4 000 FYT,

                                          —

                                          dla macior: 1 000-4 000 FYT.

                              3.

                              Do stosowania w paszy zawierającej więcej niż 0,23 % fosforu związanego fityną.

                              4.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                              5.

                              Przeznaczone dla prosiąt odsadzonych od maciory do maksymalnie 35 kg.

                  9 października 2022 r.

                  Maciory

                  1 000 FYT

         (1)  1 FYT odpowiada ilości enzymu uwalniającej 1 μmol nieorganicznego fosforanu z fitynianu na minutę w następujących warunkach reakcji: stężenie fitynianu 5,0 mM, pH 5,5 i temperatura 37 °C.

         (2)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012

text:
               18.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2378
   z dnia 15 grudnia 2015 r.
   ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (1), w szczególności jej art. 20 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 21 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywa 2011/16/UE zastąpiła dyrektywę Rady 77/799/EWG (2). Wprowadzono szereg istotnych dostosowań zasad dotyczących współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, w szczególności w odniesieniu do wymiany informacji między państwami członkowskimi w celu zwiększenia wydajności i skuteczności transgranicznej wymiany informacji.

               (2)

               Dyrektywa Rady 2014/107/UE (3) zmieniła dyrektywę 2011/16/UE w celu wprowadzenia obowiązkowej automatycznej wymiany informacji finansowych oraz szeregu zasad sprawozdawczych i zasad należytej staranności związanych z tą wymianą informacji.

               (3)

               Aby zapewnić działanie nowych ram prawnych, dyrektywa 2011/16/UE wprowadza wymóg, zgodnie z którym niektóre przepisy dotyczące standardowych formularzy i elektronicznych formatów oraz ustaleń praktycznych w zakresie wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi muszą być przyjmowane w drodze aktów wykonawczych. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1156/2012 (4) określa szczegółowe przepisy dotyczące standardowych formularzy i elektronicznych formatów stosowanych na potrzeby dyrektywy 2011/16/UE.

               (4)

               Biorąc pod uwagę zmiany, które trzeba wprowadzić w celu wdrożenia dyrektywy 2011/16/UE i zapewnienia większej czytelności aktu wykonawczego, należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012 i określić nowe, skonsolidowane przepisy.

               (5)

               W celu ułatwienia wymiany informacji dyrektywa 2011/16/UE wprowadziła wymóg, by taka wymiana informacji na podstawie tej dyrektywy odbywała się z wykorzystaniem standardowych formularzy, z wyjątkiem obowiązkowej automatycznej wymiany informacji.

               (6)

               Standardowe formularze, których należy używać, powinny zawierać szereg wystarczająco zróżnicowanych pól, tak by pozwolić państwom członkowskim na ich łatwe stosowanie we wszystkich pojawiających się sprawach, z wykorzystaniem pól właściwych dla danej sprawy.

               (7)

               W odniesieniu do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dyrektywa 2011/16/UE wymaga, aby Komisja przyjmowała przepisy dotyczące ustaleń praktycznych i formatu elektronicznego. W celu zapewnienia odpowiedniego charakteru i użyteczności wymienianych informacji oraz skuteczności samej wymiany należy ustanowić szczegółowe zasady w tym zakresie.

               (8)

               Warunek, zgodnie z którym obowiązkowa automatyczna wymiana informacji na temat pięciu kategorii dochodów i kapitału wskazanych w art. 8 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE jest uzależniona od dostępności informacji, stanowi wytłumaczenie dla faktu, że nie określono bliżej odpowiedniego formatu elektronicznego, poza wskazaniem ogólnej struktury i klas elementów składających się na format elektroniczny, podczas gdy wymiana szczegółowych elementów w ramach każdej z tych klas jest w dalszym ciągu zależna od ich dostępności w każdym państwie członkowskim.

               (9)

               Biorąc pod uwagę fakt, że informacje wymieniane na podstawie art. 8 ust. 3a dyrektywy 2011/16/UE mają być gromadzone przez raportujące instytucje finansowe zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami sprawozdawczymi i zasadami należytej staranności określonymi w załącznikach I i II do dyrektywy 2011/16/UE oraz że wymiana ta nie podlega w związku z tym warunkowi dotyczącemu dostępności informacji, stosowany format elektroniczny powinien zostać określony bardziej szczegółowo, tak aby obejmował najniższy poziom szczegółowości i każdy element wraz z jego istotnymi atrybutami, jeżeli takie istnieją.

               (10)

               Zgodnie z dyrektywą 2011/16/UE informacje powinny być – w miarę możliwości – przekazywane drogą elektroniczną przy użyciu wspólnej sieci łączności („CCN”). W stosownych przypadkach należy określić ustalenia praktyczne w zakresie przekazywania informacji. Powinny obowiązywać szczegółowe przepisy dotyczące przekazywania sprawozdań, oświadczeń i innych dokumentów, które nie stanowią wymienianych informacji, ale je uzupełniają, a także – w przypadku przesyłania informacji poza siecią CCN i bez uszczerbku dla innych, dwustronnie uzgodnionych porozumień – przekazywania i identyfikacji wymienianych informacji.

               (11)

               Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich niezbędne do wykonania art. 8 ust. 3a dyrektywy 2011/16/UE w odniesieniu do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji finansowych powinny zacząć obowiązywać od dnia 1 stycznia 2016 r. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem być stosowane od tego samego dnia.

               (12)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej w Dziedzinie Opodatkowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe formularze do wymiany informacji na wniosek, spontanicznej wymiany informacji, przesyłania powiadomień i informacji zwrotnych
   1.   W odniesieniu do formularzy, których stosowanie przewidziano, „pole” oznacza miejsce na formularzu, w którym mogą być zapisywane informacje, które mają zostać wymienione na podstawie dyrektywy 2011/16/UE.
   2.   Formularz, który ma być stosowany w przypadku wniosków o wymianę informacji i o przeprowadzenie postępowania administracyjnego zgodnie z art. 5 dyrektywy 2011/16/UE oraz odpowiedzi na takie wnioski, potwierdzenia odbioru, wniosków o dodatkowe informacje ogólne, oświadczeń o niemożności udzielenia informacji lub o odrzuceniu wniosku zgodnie z art. 7 tej dyrektywy, jest zgodny z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   3.   Formularz, który ma być stosowany w przypadku informacji w ramach wymiany spontanicznej i potwierdzenia ich odbioru na podstawie art. 9 i 10 dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   4.   Formularz, który ma być stosowany w przypadku wniosków o doręczenie środków i decyzji administracyjnych na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 dyrektywy 2011/16/UE i udzielania odpowiedzi na nie na podstawie art. 13 ust. 3 tej dyrektywy, jest zgodny z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.
   5.   Formularz, który ma być stosowany w przypadku informacji zwrotnych na podstawie art. 14 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Formaty elektroniczne służące do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji
   1.   Format elektroniczny, który ma być stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na podstawie art. 8 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Format elektroniczny, który ma być stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na podstawie art. 8 ust. 3a dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem VI do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Ustalenia praktyczne dotyczące wykorzystywania sieci CCN
   1.   Sprawozdania, oświadczenia oraz wszelkie inne dokumenty, o których mowa w informacjach przekazanych na podstawie dyrektywy 2011/16/UE, mogą być przesyłane za pomocą innych środków komunikacji niż sieć CCN.
   2.   W przypadku gdy informacje, o których mowa w dyrektywie 2011/16/UE, nie są wymieniane drogą elektroniczną z wykorzystaniem sieci CCN, i o ile nie zawarto innych ustaleń dwustronnych, informacje przekazywane są przy piśmie przewodnim opisującym przekazaną informację i należycie podpisanym przez właściwy organ przekazujący informację.
   Artykuł 4
   Uchylenie
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012 traci moc z dniem 1 stycznia 2016 r.
   Odesłania do uchylonego rozporządzenia wykonawczego rozumie się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 5
   Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotycząca wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w obszarze podatków bezpośrednich (Dz.U. L 336 z 27.12.1977, s. 15).

      (3)  Dyrektywa Rady 2014/107/UE z dnia 9 grudnia 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1156/2012 z dnia 6 grudnia 2012 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (Dz.U. L 335 z 7.12.2012, s. 42).

      ZAŁĄCZNIK I

         Formularz, o którym mowa w art. 1 ust. 2

      Formularz wniosków o udzielenie informacji i o przeprowadzenie postępowania administracyjnego zgodnie z art. 5 dyrektywy 2011/16/UE oraz odpowiedzi na takie wnioski, potwierdzenia odbioru, wniosków o dodatkowe informacje ogólne, oświadczeń o niemożności udzielenia informacji lub o odrzuceniu wniosku zgodnie z art. 7 dyrektywy 2011/16/UE zawiera następujące pola (1):

                  —

                  Podstawa prawna

                  —

                  Numer referencyjny

                  —

                  Data

                  —

                  Nazwa organu wnioskującego lub organu współpracującego

                  —

                  Tożsamość osoby będącej przedmiotem sprawdzania lub dochodzenia

                  —

                  Ogólny opis sprawy i, w stosownych przypadkach, szczególne informacje ogólne, które mogą umożliwić ocenę przewidywalnego znaczenia informacji, których dotyczy wniosek, dla administracji i dla egzekwowania przepisów krajowych państw członkowskich dotyczących podatków, o których mowa w art. 2 dyrektywy 2011/16/UE.

                  —

                  Cel podatkowy wniosku o informacje

                  —

                  Okres objęty postępowaniem

                  —

                  Nazwisko i adres osoby, co do której uważa się, że znajduje się w posiadaniu informacji, których dotyczy wniosek

                  —

                  Spełnienie wymogów prawnych nałożonych przepisem art. 16 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE

                  —

                  Spełnienie wymogów prawnych nałożonych przepisem art. 17 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE

                  —

                  Uzasadniony wniosek o przeprowadzenie szczególnego postępowania administracyjnego i przyczyny odmowy przeprowadzenia szczególnego postępowania administracyjnego, którego dotyczył wniosek

                  —

                  Potwierdzenie odbioru wniosku o udzielenie informacji

                  —

                  Wniosek o dodatkowe informacje ogólne

                  —

                  Powody niemożności lub odmowy udzielenia informacji

                  —

                  Przyczyny nieudzielenia odpowiedzi na wniosek w stosownym terminie oraz termin, w którym właściwy organ spodziewa się udzielić odpowiedzi.

         (1)  W wykorzystanym w danej sprawie formularzu muszą znaleźć się jednak wyłącznie pola rzeczywiście wypełniane w tej sprawie.

      ZAŁĄCZNIK II

         Formularz, o którym mowa w art. 1 ust. 3

      Formularz wniosku o informacje w ramach wymiany spontanicznej i potwierdzenia ich odbioru zgodnie z, odpowiednio, art. 9 i 10 dyrektywy 2011/16/UE zawiera następujące pola (1):

                  —

                  Podstawa prawna

                  —

                  Numer referencyjny

                  —

                  Data

                  —

                  Nazwa organu wysyłającego informacje i organu je otrzymującego

                  —

                  Tożsamość osoby objętej spontaniczną wymianą informacji

                  —

                  Okres objęty spontaniczną wymianą informacji

                  —

                  Spełnienie wymogów prawnych nałożonych przepisem art. 16 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE

                  —

                  Potwierdzenie odbioru informacji w ramach wymiany spontanicznej.

         (1)  W wykorzystanym w danej sprawie formularzu muszą znaleźć się jednak wyłącznie pola rzeczywiście wypełniane w tej sprawie.

      ZAŁĄCZNIK III

         Formularz, o którym mowa w art. 1 ust. 4

      Formularz wniosku o doręczenie środków i decyzji administracyjnych zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 dyrektywy 2011/16/UE oraz odpowiedzi na niego zgodnie z art. 13 ust. 3 tej dyrektywy zawiera następujące pola (1):

                  —

                  Podstawa prawna

                  —

                  Numer referencyjny

                  —

                  Data

                  —

                  Nazwa organu wnioskującego lub organu współpracującego

                  —

                  Nazwisko i adres adresata środka lub decyzji

                  —

                  Inne informacje, które mogą pomóc w identyfikacji adresata

                  —

                  Przedmiot środka lub decyzji

                  —

                  Odpowiedź organu współpracującego, zgodnie z art. 13 ust. 3 dyrektywy 2011/16/UE, w tym data doręczenia adresatowi środka lub decyzji.

         (1)  W wykorzystanym w danej sprawie formularzu muszą znaleźć się jednak wyłącznie pola rzeczywiście wypełniane w tej sprawie.

      ZAŁĄCZNIK IV

         Formularz, o którym mowa w art. 1 ust. 5

      Formularz informacji zwrotnych zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE zawiera następujące pola (1):

                  —

                  Numer referencyjny

                  —

                  Data

                  —

                  Nazwa właściwego organu udzielającego informacji zwrotnych

                  —

                  Ogólne informacje zwrotne na temat przekazanych informacji

                  —

                  Rezultaty bezpośrednio związane z przekazanymi informacjami.

         (1)  W wykorzystanym w danej sprawie formularzu muszą znaleźć się jednak wyłącznie pola rzeczywiście wypełniane w tej sprawie.

      ZAŁĄCZNIK V

         Format elektroniczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1

      Formaty elektroniczne służące do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na podstawie art. 8 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE są zgodne z następującą strukturą drzewa i zawierają następujące klasy elementów (1):

                  a)

                  w odniesieniu do ogólnej wiadomości:

                  b)

                  w odniesieniu do zasadniczej części w przypadku przekazywania informacji na temat dochodów z zatrudnienia lub wynagrodzeń dyrektorów:

                  c)

                  w odniesieniu do zasadniczej części w przypadku przekazywania informacji na temat emerytur i rent:

                  d)

                  w odniesieniu do zasadniczej części w przypadku przekazywania informacji na temat produktów dotyczących ubezpieczeń na życie:

                  e)

                  w odniesieniu do zasadniczej części komunikatu w przypadku przekazywania informacji na temat własności nieruchomości i dochodów z nieruchomości:

                  f)

                  w odniesieniu do zasadniczej części wiadomości w przypadku nieprzekazywania żadnych informacji dotyczących konkretnej kategorii:

                  g)

                  w odniesieniu do zasadniczej części wiadomości w przypadku potwierdzenia otrzymania informacji dotyczących konkretnej kategorii:

         (1)  W wykorzystanym w danej sprawie formularzu muszą znaleźć się jednak wyłącznie pola rzeczywiście wypełniane w tej sprawie.

      ZAŁĄCZNIK VI

         Format elektroniczny, o którym mowa w art. 2 ust. 2

      Format elektroniczny służący do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na podstawie art. 8 ust. 3a dyrektywy 2011/16/UE jest zgodny z następującą strukturą drzewa i zawiera następujące elementy i atrybuty (1):

                  a)

                  w odniesieniu do ogólnej wiadomości:

                  b)

                  w odniesieniu do typów wspólnych dla ustawy o wypełnianiu obowiązków podatkowych w stosunku do rachunków posiadanych za granicą (FATCA) i wspólnego standardu do wymiany informacji (CRS) wykorzystywanych w wiadomości, o której mowa w lit. a) powyżej:

                  c)

                  w odniesieniu do typów wspólnych dla OECD wykorzystywanych w wiadomości, o której mowa w lit. a) powyżej:

         (1)  W wykorzystanym w danej sprawie formularzu muszą znaleźć się jednak wyłącznie pola rzeczywiście wypełniane w tej sprawie.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1963 z dnia 9 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy i ustaleń językowych stosowanych w związku z dyrektywami Rady (UE) 2015/2376 i (UE) 2016/881

text:
               10.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1963
   z dnia 9 listopada 2016 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy i ustaleń językowych stosowanych w związku z dyrektywami Rady (UE) 2015/2376 i (UE) 2016/881
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG (1), w szczególności jej art. 20 ust. 5 i 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 8a dyrektywy 2011/16/UE przewiduje się obowiązkową automatyczną wymianę informacji dotyczących interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym oraz uprzednich porozumień cenowych. Do takiej wymiany informacji należy stosować standardowy formularz, w tym ustalenia językowe, a także należy opracować bezpieczną centralną bazę danych państw członkowskich, gdzie zapisywane będą te informacje.

               (2)

               W art. 8aa dyrektywy 2011/16/UE przewiduje się obowiązkową automatyczną wymianę informacji dotyczących sprawozdań według krajów. Należy przyjąć ustalenia językowe w odniesieniu do formularza wykorzystywanego do takiej wymiany informacji.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 (2).

               (4)

               Dla zapewnienia spójności i pewności prawa właściwe jest dostosowanie terminów rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia z terminami, od których powinny zacząć obowiązywać przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich niezbędne do wykonania artykułów 8a i 8aa dyrektywy 2011/16/UE.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej w Dziedzinie Opodatkowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2378
   W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2378 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dodaje się art. 2a w brzmieniu:
               „Artykuł 2a
               Standardowe formularze, w tym ustalenia językowe, do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym oraz uprzednich porozumień cenowych
               1.   W odniesieniu do formularzy, których stosowanie przewidziano, »element« i »pole« oznaczają miejsce na formularzu, w którym mogą być zapisywane informacje objęte wymianą informacji na podstawie dyrektywy 2011/16/UE.
               2.   Formularz, który ma być stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym oraz uprzednich porozumień cenowych na podstawie art. 8a dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.
               3.   Najistotniejszymi elementami, o których mowa w art. 20 ust. 5 dyrektywy 2011/16/UE, są elementy wymienione w art. 8a ust. 6 lit. b), h) i i) tej dyrektywy i te najistotniejsze elementy są również przekazywane w języku angielskim.”;

               2)

               dodaje się art. 2b w brzmieniu:
               „Artykuł 2b
               Ustalenia językowe do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących sprawozdań według krajów
               Najistotniejszymi elementami, o których mowa w art. 20 ust. 6 dyrektywy 2011/16/UE, są informacje lub wyjaśnienia zawarte w sekcji III tabela 3 w załączniku III do tej dyrektywy i te najistotniejsze elementy przekazuje się również w języku angielskim, z wyjątkiem sytuacji gdy wysyłające państwo członkowskie i wszystkie inne państwa członkowskie, do których informacje są wysyłane na podstawie art. 8aa ust. 2 dyrektywy 2011/16/UE, uzgodniły stosowanie innego języka urzędowego Unii.”;

               3)

               dodaje się załącznik VII zawarty w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.
   Jednakże art. 1 ust. 2 stosuje się od dnia 5 czerwca 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 listopada 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012 (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 19).

      ZAŁĄCZNIK
      Do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2378 dodaje się załącznik w brzmieniu:

            „ZAŁĄCZNIK VII

               Formularz, o którym mowa w art. 2a

            Formularz do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym oraz uprzednich porozumień cenowych na podstawie art. 8a dyrektywy 2011/16/UE zawiera, oprócz elementów wymienionych w art. 8a ust. 6 tej dyrektywy, następujące pole:

                        a)

                        Numer referencyjny interpretacji.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1205/2012 z dnia 14 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 802/2010 w odniesieniu do poziomu działalności przedsiębiorstwa Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 347/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1205/2012
   z dnia 14 grudnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (UE) nr 802/2010 w odniesieniu do poziomu działalności przedsiębiorstwa
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (1), w szczególności jej art. 27,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Działalność przedsiębiorstwa jest jednym z ogólnych parametrów określających profil ryzyka statku.

               (2)

               W celu dokonania oceny działalności przedsiębiorstwa należy uwzględnić wskaźniki braków i zatrzymań wszystkich statków floty przedsiębiorstwa, które były przedmiotem kontroli w Unii i w regionie objętym ustaleniami memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (zwanemu dalej „memorandum paryskim”).

               (3)

               Przepisy wykonawcze w zakresie obliczania poziomu działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do profilu ryzyka statku, a także metodyka zestawiania wykazów do publikacji, zostały ustalone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 802/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 i art. 27 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie działalności przedsiębiorstwa (2).

               (4)

               Symulacje publikowania wykazów opartych na danych zebranych w bazie danych z kontroli wykazują, że należy wyraźniej ukierunkować metodykę przygotowania publikacji określoną w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 802/2010.

               (5)

               Dlatego w celu sporządzenia wykazów przedsiębiorstw o niskim lub bardzo niskim poziomie działalności należy udoskonalić kryteria służące do ustalania wspomnianych wykazów, tak by w publikacji skoncentrować się na przedsiębiorstwach o najniższym poziomie działalności. Nie powinno to powodować zmiany obliczania poziomu działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do profilu ryzyka statku.

               (6)

               Aby znaleźć się w wykazie przedsiębiorstw o niskim lub bardzo niskim poziomie działalności, przedsiębiorstwo powinno wykazywać słaby poziom działalności przez nieprzerwany okres 36 miesięcy poprzedzających bezpośrednio opublikowanie. Stały słaby poziom działalności przez tak długi okres dowodzi braku chęci lub zdolności przedsiębiorstwa do poprawy poziomu działalności. Ponieważ opublikowane wykazy oparte są na przetworzonych danych dotyczących działalności przedsiębiorstwa w okresie 36 miesięcy, należy zapewnić odpowiednio długi czas przed pierwszym opublikowaniem na zgromadzenie w bazie danych THETIS wystarczającej ilości danych przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą 2009/16/WE.

               (7)

               Przedsiębiorstwa, które mają zostać ujęte w wykazie, wskazywane są wyłącznie na podstawie informacji przekazanych i zatwierdzonych praz państwa członkowskie w bazie danych wyników inspekcji, zgodnie z art. 24 ust. 3 dyrektywy 2009/16/WE. Informacje te obejmują inspekcje statków, stwierdzone w czasie inspekcji niedociągnięcia oraz zatrzymania. Obejmują także informacje o statku (nazwa, numer identyfikacyjny nadany przez IMO, sygnał wywoławczy, bandera) oraz nazwisko właściciela lub osoby – takiej jak kierownik statku lub czarterujący statek bez załogi – która przejęła odpowiedzialność za eksploatację statku, a także wszystkie obowiązki i odpowiedzialność nałożone przez Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu (ISM). W ten sposób w bazie danych wyników inspekcji można automatycznie monitorować działalność przedsiębiorstwa i statków, za które dane przedsiębiorstwo jest odpowiedzialne, i codziennie aktualizować wykazy.

               (8)

               Komisja – za pomocą automatycznych funkcji tej bazy – powinna mieć możliwość pozyskiwania z bazy danych wyników inspekcji odpowiednich danych potrzebnych do wskazania przedsiębiorstw, które należy umieścić w wykazie przedsiębiorstw o niskim lub bardzo niskim poziomie działalności.

               (9)

               Sposób określania matrycy działalności przedsiębiorstwa opiera się na przetwarzaniu wskaźnika zatrzymań i wskaźnika braków zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (UE) nr 802/2010.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 802/2010 otrzymuje brzmienie:

      „2.   Od dnia 1 stycznia 2014 r. EMSA publikuje i codziennie aktualizuje na ogólnie dostępnej stronie internetowej następujące informacje:

                  a)

                  wykaz przedsiębiorstw o bardzo niskim poziomie działalności w ciągu nieprzerwanego okresu 36 miesięcy;

                  b)

                  wykaz przedsiębiorstw o niskim lub bardzo niskim poziomie działalności w ciągu nieprzerwanego okresu 36 miesięcy;

                  c)

                  wykaz przedsiębiorstw o niskim poziomie działalności w ciągu nieprzerwanego okresu 36 miesięcy.”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57.

      (2)  Dz.U. L 241 z 14.9.2010, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1140/2014 z dnia 27 października 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               28.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 307/36

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1140/2014
   z dnia 27 października 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  55,3

                  MA

                  105,2

                  MK

                  84,3

                  ZZ

                  81,6

                  0707 00 05

                  AL

                  59,9

                  MK

                  80,7

                  TR

                  133,3

                  ZZ

                  91,3

                  0709 93 10

                  MA

                  99,6

                  TR

                  108,6

                  ZZ

                  104,1

                  0805 50 10

                  AR

                  78,7

                  TR

                  99,7

                  UY

                  86,1

                  ZA

                  84,3

                  ZZ

                  87,2

                  0806 10 10

                  BR

                  278,9

                  MD

                  39,0

                  PE

                  350,2

                  TR

                  147,0

                  ZZ

                  203,8

                  0808 10 80

                  BR

                  53,3

                  CL

                  86,3

                  CN

                  117,7

                  MD

                  27,7

                  NZ

                  148,8

                  US

                  191,0

                  ZA

                  157,5

                  ZZ

                  111,8

                  0808 30 90

                  CN

                  106,3

                  TR

                  114,2

                  ZZ

                  110,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 646/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych nakładanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               17.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/29

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 646/2012
   z dnia 16 lipca 2012 r.
   ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych nakładanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 25 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 216/2008 ma na celu ustanowienie i utrzymanie wysokiego, jednolitego poziomu bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Europie. Rozporządzenie to określa środki realizacji tego celu, a także pozostałych celów w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego.

               (2)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”) odpowiada za certyfikację niektórych wyrobów, osób i przedsiębiorstw. W tych obszarach podlegających jej właściwości Agencja musi sprawować nadzór nad spełnianiem przez te wyroby, osoby i przedsiębiorstwa stosownych wymagań, w tym wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 216/2008 oraz jego przepisów wykonawczych.

               (3)

               Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 daje Komisji uprawnienie do nakładania, na wniosek Agencji, na posiadaczy certyfikatów wydanych przez Agencję, grzywien lub okresowych kar pieniężnych z tytułu umyślnego lub nieumyślnego naruszenia jakichkolwiek zobowiązań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 216/2008 lub jego przepisach wykonawczych, w przypadku gdy stwierdzone niedociągnięcia nie zostaną odpowiednio usunięte w ramach realizowanego procesu nadzoru.

               (4)

               Dzięki wprowadzeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych Komisja powinna otrzymać dodatkowe narzędzie, umożliwiające jej bardziej zróżnicowane, elastyczne i stopniowe reagowanie na naruszanie przepisów w porównaniu z cofnięciem certyfikatu wydanego przez Agencję.

               (5)

               Niezbędne jest ustanowienie zasad dotyczących procedur, dochodzeń, środków towarzyszących i składania sprawozdań przez Agencję, jak również reguł proceduralnych w zakresie podejmowania decyzji, w tym przepisów regulujących wyliczanie oraz pobór grzywien i okresowych kar pieniężnych. Należy również określić szczegółowe kryteria ustalania wysokości grzywien lub okresowych kar pieniężnych.

               (6)

               Wspomniane zasady i procedury powinny uwzględniać potrzebę zapewnienia możliwie najwyższego poziomu bezpieczeństwa i norm ochrony środowiska, potrzebę wspierania skutecznego przeprowadzania dochodzeń oraz etapów procesu decyzyjnego, a także potrzebę zagwarantowania sprawiedliwości i przejrzystości procedur oraz procesu nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych.

               (7)

               Przepisy niniejszego rozporządzenia mogą być skutecznie egzekwowane jedynie w ramach ścisłej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, Komisją i Agencją. W tym celu konieczne jest stworzenie mechanizmów służących konsultacji i współpracy pomiędzy tymi podmiotami w celu zapewnienia skutecznego przeprowadzania dochodzenia i procesu decyzyjnego w odniesieniu do domniemanych naruszeń.

               (8)

               Na potrzeby wszczynania i prowadzenia postępowania w sprawie braku zgodności oraz procesu wyliczania grzywien i okresowych kar pieniężnych Komisja i Agencja powinny uwzględniać inne postępowania prowadzone przeciwko temu samemu posiadaczowi certyfikatu, które zostały rozpoczęte lub zakończone przez państwo członkowskie lub przez państwa trzecie.

               (9)

               Komisja i Agencja powinny również wziąć pod uwagę wszelkie toczące się postępowania wszczęte przez Agencję, bądź podjęte przez nią decyzje, dotyczące zmiany, ograniczenia, zawieszenia lub uchylenia odpowiedniego certyfikatu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008.

               (10)

               Bez uszczerbku dla prawa Unii w zakresie zapobiegania wykorzystywaniu informacji dotyczących bezpieczeństwa do celów przypisania winy lub odpowiedzialności, w szczególności art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, w art. 19 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania im oraz uchylającego dyrektywę 94/56/WE (2) oraz art. 7 dyrektywy 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym (3), wszelkie uprawnienia w zakresie nadzoru powierzone Komisji lub Agencji na mocy prawa Unii w odniesieniu do certyfikatów wydanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 mogą być wykorzystywane w trakcie przeprowadzania dochodzenia lub etapów procesu decyzyjnego w ramach takiego postępowania w sprawie braku zgodności. Decyzja Komisji o nałożeniu grzywien lub okresowych kar pieniężnych powinna opierać się na dochodzeniu przeprowadzonym przez Agencję, uwagach zgłoszonych przez posiadacza certyfikatu poddanego postępowaniu w sprawie braku zgodności oraz, w stosownych przypadkach, na innych informacjach przekazanych Agencji i Komisji.

               (11)

               Posiadacze certyfikatów powinni otrzymać możliwość dobrowolnego doprowadzenia, w określonym terminie, do zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 i jego przepisami wykonawczymi, a tym samym uniknięcia grzywien lub okresowych kar pieniężnych, jakie może nałożyć Komisja. Tego rodzaju możliwość wykazania dobrowolnego doprowadzenia do zgodności powinna być jednak ograniczona w czasie.

               (12)

               Decyzje o nałożeniu grzywien lub okresowych kar pieniężnych powinny opierać się wyłącznie na podstawach, w odniesieniu do których posiadacz certyfikatu miał możliwość przedstawić swoje uwagi.

               (13)

               Nakładane grzywny lub okresowe kary pieniężne powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające oraz powinny uwzględniać okoliczności poszczególnych przypadków.

               (14)

               Właściwe wydaje się ustanowienie szczególnej procedury w odniesieniu do przypadków, w których Komisja zamierza nałożyć na posiadacza certyfikatu poddanego postępowaniu w sprawie braku zgodności okresowe kary pieniężne z tytułu braku współpracy z Komisją lub Agencją w odniesieniu do środków dochodzeniowych lub innych wniosków o udzielenie informacji.

               (15)

               Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do prawa do obrony oraz zasady poufności zgodnie z ogólnymi zasadami prawa oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

               (16)

               W celu zagwarantowania pewności prawa w toku postępowania w sprawie braku zgodności konieczne jest ustanowienie szczegółowych zasad obliczania terminów oraz terminów przedawnienia w odniesieniu do nakładania i egzekwowania grzywien i okresowych kar pieniężnych.

               (17)

               Decyzje o nałożeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych powinny stanowić tytuł egzekucyjny zgodnie z art. 299 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz powinny podlegać kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

               (18)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 65 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   ROZDZIAŁ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 1
   Przedmiot i zakres
   1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe przepisy mające na celu wykonanie rozporządzenia (WE) nr 216/2008 w zakresie kryteriów ustalania wysokości grzywien lub okresowych kar pieniężnych, procedur dotyczących dochodzeń, środków towarzyszących i składania sprawozdań, jak również procedur w zakresie podejmowania decyzji, w tym przepisy regulujące kwestie prawa do obrony, dostępu do akt, reprezentacji prawnej, poufności, a także przepisy dotyczące terminów oraz ustalania i poboru grzywien i okresowych kar pieniężnych.
   2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do nakładania:

               a)

               grzywien na osoby i przedsiębiorstwa, którym Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (zwana dalej „Agencją”) wydała certyfikat („posiadaczy certyfikatów”), w przypadku gdy naruszono, umyślnie lub w wyniku zaniedbania, rozporządzenie (WE) nr 216/2008 lub jego przepisy wykonawcze, oraz gdy dotyczy to interesów Unii;

               b)

               okresowych kar pieniężnych na posiadaczy certyfikatów, o których mowa w lit. a), w celu zmuszenia ich do osiągnięcia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 lub jego przepisami wykonawczymi.

         ROZDZIAŁ II

      POSTĘPOWANIE W SPRAWIE BRAKU ZGODNOŚCI

      SEKCJA 1

         Dochodzenie

   Artykuł 2
   Postępowanie w sprawie braku zgodności
   1.   Postępowanie w sprawie braku zgodności określone w niniejszym rozdziale obejmuje wszystkie administracyjne etapy badania ewentualnych naruszeń rozporządzenia (WE) nr 216/2008 lub jego przepisów wykonawczych.
   2.   Agencja może wszcząć postępowanie w sprawie braku zgodności z własnej inicjatywy bądź na wniosek Komisji lub państwa członkowskiego.
   3.   W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie braku zgodności na wniosek Komisji lub państwa członkowskiego, Agencja informuje Komisję lub państwo członkowskie o biegu, jaki nadano wnioskowi.
   Artykuł 3
   Wnioski o udzielenie informacji
   1.   Do celów wszczynania i prowadzenia postępowania w sprawie braku zgodności Agencja może wykorzystywać wszelkie informacje uzyskane podczas wykonywania uprawnień nadzorczych powierzonych jej przez prawo Unii w odniesieniu do certyfikatów wydanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008. Przyznanie tych uprawnień pozostaje bez uszczerbku dla prawa Unii, które zakazuje wykorzystywania informacji do celów przypisania winy lub odpowiedzialności.
   2.   Przed wszczęciem postępowania w sprawie braku zgodności Agencja może zażądać od posiadacza certyfikatu informacji dotyczących domniemanego naruszenia.
   Agencja określa cel wniosku, zaznaczając, że jego podstawę stanowi niniejsze rozporządzenie, oraz określa termin dostarczenia informacji.
   Artykuł 4
   Powiadamianie
   1.   Agencja przekazuje pisemne powiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie braku zgodności posiadaczowi certyfikatu, Komisji oraz krajowym władzom lotniczym państwa członkowskiego (państw członkowskich) lub państwa trzeciego (państw trzecich), w których posiadacz certyfikatu ma główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oraz w których naruszenie miało miejsce, jak również – w stosownych przypadkach – władzom lotniczym państw trzecich i organizacjom międzynarodowym właściwym w sprawach objętych niniejszym rozporządzeniem.
   2.   Przedmiotowe powiadomienie:

               a)

               przedstawia zarzuty wobec danego posiadacza certyfikatu, określając w sposób wyraźny przepisy rozporządzenia (WE) nr 216/2008 lub jego przepisy wykonawcze, które zostały przypuszczalnie naruszone, oraz dowody stanowiące podstawę tych zarzutów; oraz

               b)

               informuje posiadacza certyfikatu o możliwości nałożenia grzywny lub okresowej kary pieniężnej.

         Artykuł 5
   Dochodzenia
   1.   Po wszczęciu dochodzenia Agencja wyjaśnia fakty i zarzuty.
   2.   Agencja może zażądać od posiadacza certyfikatu przedstawienia ustnych lub pisemnych wyjaśnień, szczegółowych informacji lub dokumentów.
   Przedmiotowy wniosek kieruje się na piśmie do posiadacza certyfikatu. Agencja wskazuje podstawę prawną i cel wniosku, określa termin dostarczenia informacji oraz informuje posiadacza certyfikatu o okresowych karach pieniężnych przewidzianych w art. 16 ust. 1 lit. a) i b) z tytułu niezastosowania się do wniosku lub udzielenia nieprawidłowych lub wprowadzających w błąd informacji.
   3.   Agencja może wystąpić do krajowych władz lotniczych z wnioskiem o podjęcie współpracy w dochodzeniu oraz w szczególności o udzielenie wszelkich informacji dotyczących domniemanego naruszenia.
   We wniosku podaje się jego podstawę prawną i cel oraz określa się termin dostarczenia odpowiedzi lub przeprowadzenia środka dochodzeniowego.
   4.   Agencja może wystąpić do wszelkich osób fizycznych lub prawnych bądź władz lotniczych państw trzecich z wnioskiem o dostarczenie informacji dotyczących domniemanego naruszenia.
   We wniosku podaje się jego podstawę prawną i cel oraz określa się termin dostarczenia informacji.
   Artykuł 6
   Dobrowolne doprowadzenie do zgodności
   1.   Wraz z powiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie braku zgodności lub później Agencja określa termin, w jakim posiadacz świadectwa może wskazać na piśmie, że dobrowolnie doprowadził do zgodności, lub, w stosownych przypadkach, że ma zamiar doprowadzić do zgodności z naruszonymi przepisami. W przypadku dobrowolnego doprowadzenia do zgodności przez posiadacza certyfikatu w terminie ustalonym przez Agencję, Agencja podejmuje decyzję o zamknięciu wszczętego postępowania w sprawie braku zgodności.
   Agencja nie ma obowiązku uwzględnienia odpowiedzi otrzymanych po upływie tego terminu.
   2.   Termin, o którym mowa w ust. 1, nie może być w żadnym wypadku upływać później niż z datą przekazania przez Agencję zgłoszenia zastrzeżeń, o którym mowa w art. 7.
   Artykuł 7
   Zgłoszenie zastrzeżeń
   1.   W przypadku gdy Agencja ustali stan faktyczny i stwierdzi, że istnieją powody, aby kontynuować postępowanie w sprawie braku zgodności, przekazuje posiadaczowi certyfikatu pisemne zgłoszenie zastrzeżeń. Zgłoszenie zastrzeżeń zawiera:

               a)

               zarzuty wobec danego posiadacza certyfikatu, w tym dokładne wskazanie przepisów rozporządzenia (WE) nr 216/2008 lub jego przepisów wykonawczych, które zostały przypuszczalnie naruszone, oraz dowody stanowiące podstawę zarzutów;

               b)

               informację o możliwości nałożenia grzywny lub okresowej kary pieniężnej.

         2.   Przekazując zgłoszenie zastrzeżeń, Agencja prosi posiadacza certyfikatu o przedstawienie w odpowiedzi pisemnych uwag. Czyni to na piśmie, wskazując termin przedstawienia tych uwag.
   Artykuł 8
   Rozprawa
   1.   Agencja zapewnia posiadaczowi certyfikatu, na jego wniosek, możliwość przedstawienia argumentów podczas rozprawy.
   2.   W razie potrzeby Agencja może zaprosić do udziału w rozprawie krajowe władze lotnicze lub wszelkie inne osoby.
   3.   Rozprawy są niejawne. Każda osoba może być wysłuchana oddzielnie lub w obecności innych osób zaproszonych do stawienia się, z uwzględnieniem uzasadnionego interesu posiadaczy certyfikatów oraz innych osób w zakresie ochrony ich tajemnic handlowych i innych poufnych informacji.
   Artykuł 9
   Terminy
   Do celów zagwarantowania pewności prawa w toku postępowania dochodzeniowego Agencja określa szczegółowe zasady wyznaczania terminów.
   Artykuł 10
   Sprawozdanie
   1.   Agencja przedstawia Komisji, państwom członkowskim oraz danemu posiadaczowi certyfikatu sprawozdanie zawierające podsumowanie ustaleń dokonanych w toku dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z niniejszą sekcją. Agencja przekazuje również Komisji akta związane z dochodzeniem.
   2.   Jeżeli Agencja stwierdza w sprawozdaniu, że posiadacz certyfikatu naruszył rozporządzenie (WE) nr 216/2008 lub jego przepisy wykonawcze, sprawozdanie to zawiera również:

               a)

               ocenę okoliczności danej sprawy zgodnie z kryteriami określonymi w art. 15 niniejszego rozporządzenia;

               b)

               wniosek do Komisji o nałożenie grzywny lub okresowej kary pieniężnej;

               c)

               uzasadnioną propozycję zawierającą kwotę grzywny lub okresowej kary pieniężnej.

         3.   Agencja przyjmuje sprawozdanie najpóźniej [12 miesięcy] od powiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie braku zgodności zgodnie z art. 4 lub [6 miesięcy] od powiadomienia przez Komisję o zwrocie akt zgodnie z art. 12.

      SEKCJA 2

         Proces decyzyjny

   Artykuł 11
   Wnioski o udzielenie informacji
   1.   Jeżeli na wniosek Agencji złożony na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b) Komisja podejmuje decyzję o kontynuowaniu postępowania w sprawie braku zgodności, może ona zażądać na piśmie od posiadacza certyfikatu przedstawienia ustnych lub pisemnych wyjaśnień, szczegółowych informacji lub dokumentów. W takim przypadku Komisja informuje posiadacza certyfikatu o okresowych karach pieniężnych przewidzianych w art. 16 ust. 1 lit. c) i d) z tytułu niezastosowania się do wniosku lub udzielenia nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji.
   Komisja może również zwrócić się do Agencji, krajowych władz lotniczych lub wszelkich osób fizycznych i prawnych o udzielenie informacji dotyczących domniemanego naruszenia.
   2.   Komisja zapewnia posiadaczowi certyfikatu możliwość przedstawienia wszelkich pisemnych wyjaśnień, szczegółowych informacji lub dokumentów na poparcie swojego stanowiska. Posiadacze certyfikatów mogą wystąpić z wnioskiem o zorganizowanie rozprawy, ale Komisja ma prawo uwzględnić wniosek tylko wtedy, gdy uzna to za niezbędne.
   Artykuł 12
   Nowy okres dochodzenia
   Biorąc pod uwagę sprawozdanie Agencji, uwagi zgłoszone przez posiadacza certyfikatu w oparciu o to sprawozdanie oraz inne istotne informacje, Komisja może uznać za konieczne uzyskanie dodatkowych informacji. W tym przypadku Komisja może zwrócić akta Agencji. Komisja wyraźnie wskazuje Agencji elementy stanu faktycznego, które Agencja musi głębiej zbadać oraz, w stosownych przypadkach, proponuje ewentualne środki dochodzeniowe do zastosowania w tym celu, jak przewidziano w rozporządzeniu (WE) nr 216/2008. Do prowadzenia dochodzenia w nowym okresie ma zastosowanie rozdział II sekcja 1 niniejszego rozporządzenia.

      SEKCJA 3

         Decyzje w sprawie grzywien i okresowych kar pieniężnych

   Artykuł 13
   Grzywny i okresowe kary pieniężne oraz maksymalne kwoty
   1.   Jeżeli w następstwie procesu decyzyjnego przewidzianego w sekcji 2 Komisja uzna, że posiadacz certyfikatu naruszył, umyślnie lub wskutek zaniedbania, rozporządzenie (WE) nr 216/2008 lub jego przepisy wykonawcze, może ona przyjąć decyzję o nałożeniu grzywny nieprzekraczającej 4 % rocznego przychodu lub obrotu posiadacza certyfikatu w poprzednim roku obrotowym.
   2.   Jeżeli posiadacz certyfikatu nie usunął naruszenia z chwilą przyjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja może w tej decyzji nałożyć okresową karę pieniężną w wysokości dziennej nieprzekraczającej 2,5 % średniego dziennego przychodu lub obrotu posiadacza certyfikatu w poprzednim roku obrotowym.
   Powyższe okresowe kary pieniężne mogą zostać nałożone na okres od daty powiadomienia o tej decyzji do dnia, w którym naruszenie zostanie usunięte.
   3.   Dla celów ust. 1 i 2 poprzedni rok obrotowy oznacza rok obrotowy poprzedzający datę przyjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1.
   4.   Grzywny i okresowe kary pieniężne mają charakter administracyjny.
   5.   Decyzje o nałożeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych stanowią tytuł egzekucyjny.
   Artykuł 14
   Treści decyzji
   1.   Decyzja przewidziana w art. 13 opiera się wyłącznie na podstawach, w odniesieniu do których posiadacz certyfikatu miał możliwość przedstawić swoje uwagi Komisji.
   2.   Komisja informuje posiadacza certyfikatu o przysługujących mu środkach ochrony sądowej.
   3.   O podjęciu decyzji Komisja informuje państwa członkowskie i Agencję.
   4.   Publikując szczegóły decyzji oraz informując państwa członkowskie, Komisja uwzględnia uzasadniony interes posiadaczy certyfikatów oraz innych osób w zakresie ochrony ich tajemnic handlowych.
   Artykuł 15
   Kryteria regulujące stosowanie oraz ustalanie wysokości grzywien i okresowych kar pieniężnych
   1.   Ustalając konieczność nałożenia grzywien i okresowych kar pieniężnych oraz kwoty tych grzywien i kar, Komisja kieruje się zasadami skuteczności, proporcjonalności i odstraszania.
   2.   W każdej sprawie Komisja bierze pod uwagę, stosownie do przypadku, następujące okoliczności:

               a)

               wagę i skutki naruszenia, a w szczególności konsekwencje i skutki takiego naruszenia dla bezpieczeństwa oraz dla środowiska;

               b)

               z jednej strony, poziom staranności i współpracy wykazany przez posiadacza certyfikatu w wykryciu naruszenia oraz zastosowaniu działań naprawczych, bądź w trakcie postępowania w sprawie braku zgodności, lub, z drugiej strony, ewentualne utrudnianie przez posiadacza certyfikatu wykrycia naruszenia i prowadzenia postępowania w sprawie niezgodności, bądź niezastosowanie się przez posiadacza certyfikatu do wniosku złożonego przez Agencję, Komisję lub krajowe władze lotnicze w zastosowaniu niniejszego rozporządzenia;

               c)

               z jednej strony, dobrą wolę posiadacza certyfikatu odnośnie do wykładni i wypełnienia obowiązków odnoszących się do posiadaczy certyfikatów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 lub jego przepisami wykonawczymi, lub, z drugiej strony, dowody umyślnego wprowadzania w błąd ze strony posiadacza certyfikatu;

               d)

               obrót, którego dotyczy sprawa, oraz potencjał gospodarczy danego posiadacza certyfikatu;

               e)

               konieczność przyjęcia środków tymczasowych lub pilnych;

               f)

               powtarzanie się, częstotliwość lub czas trwania naruszenia dokonywanego przez posiadacza certyfikatu;

               g)

               uprzednie sankcje, w tym kary finansowe, nałożone na tego samego posiadacza certyfikatu.

         3.   Ustalając kwotę grzywny i okresowej kary pieniężnej, Komisja bierze pod uwagę wszelkie środki egzekucyjne, które zostały już podjęte w stosunku do posiadacza certyfikatu na szczeblu krajowym lub przez Agencję w oparciu o tę samą podstawę prawną oraz ten sam stan faktyczny.

      SEKCJA 4

         Brak współpracy

   Artykuł 16
   Okresowe kary pieniężne z tytułu braku współpracy
   1.   Na wniosek Agencji lub z własnej inicjatywy Komisja może w drodze decyzji nałożyć na posiadacza certyfikatu okresową karę pieniężną w wysokości dziennej nieprzekraczającej [0,5 %] średniego dziennego przychodu lub obrotu posiadacza certyfikatu w poprzednim roku obrotowym, jeżeli umyślnie lub w wyniku zaniedbania:

               a)

               nie zastosuje się on do środka dochodzeniowego przyjętego na podstawie art. 5;

               b)

               udziela on informacji nierzetelnych lub wprowadzających w błąd w odpowiedzi na środek dochodzeniowy przyjęty na podstawie art. 5;

               c)

               nie zastosuje się on do wniosku o udzielenie informacji na podstawie art. 11;

               d)

               udziela on informacji nierzetelnych lub wprowadzających w błąd w odpowiedzi wniosek o udzielenie informacji skierowany na podstawie art. 11.

         Okresowe kary pieniężne mogą być nałożone na okres biegnący od daty powiadomienia o tej decyzji do ustania braku współpracy.
   2.   Do celów ust. 1 poprzedni rok obrotowy oznacza rok obrotowy poprzedzający datę podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1.
   Artykuł 17
   Procedura
   Jeśli Komisja zamierza przyjąć decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 1, uprzednio powiadamia o tym posiadacza certyfikatu, określając termin, w jakim posiadacz certyfikatu może przedstawić Komisji na piśmie swoje uwagi.
   Komisja nie jest zobowiązana do uwzględniania pisemnych uwag otrzymanych po upływie tego terminu.
   Artykuł 18
   Komplementarność postępowań
   Do celów wszczynania i prowadzenia postępowania w sprawie braku zgodności Komisja i Agencja biorą pod uwagę:

               a)

               wszelkie postępowania w sprawie braku zgodności już wszczęte lub zakończone przez państwo członkowskie lub państwo trzecie przeciw temu samemu posiadaczowi świadectwa i w oparciu o tę samą podstawę prawną i ten sam stan faktyczny; oraz

               b)

               wszelkie postępowania wszczęte przez Agencję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 216/2008 przeciw temu samemu posiadaczowi certyfikatu i w oparciu o tę samą podstawę prawną i ten sam stan faktyczny, mające na celu zmianę, ograniczenie, zawieszenie lub cofnięcie odpowiedniego certyfikatu.

      SEKCJA 5

   Artykuł 19
   Odzyskiwanie grzywien i okresowych kar pieniężnych
   Komisja przystępuje do odzyskiwania grzywien i okresowych kar pieniężnych poprzez ustanowienie nakazu odzyskania środków oraz wydanie noty debetowej skierowanej do danego posiadacza certyfikatu zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4) oraz rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (5).
   ROZDZIAŁ III

      DOSTĘP DO AKT, REPREZENTACJA PRAWNA, POUFNOŚĆ I PRZEPISY DOTYCZĄCE TERMINÓW

      SEKCJA 1

         Prawo do obrony

   Artykuł 20
   Dostęp do akt
   1.   Po otrzymaniu powiadomienia na podstawie art. 4 posiadacz certyfikatu ma prawo do wglądu, na własne żądanie, do dokumentów i innych materiałów zebranych przez Komisję i Agencję i stanowiących dowody domniemanego naruszenia.
   2.   Dokumenty otrzymane w drodze dostępu do akt mogą być wykorzystywane jedynie na potrzeby postępowań sądowych lub administracyjnych w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 21
   Reprezentacja prawna
   Posiadacz certyfikatu ma prawo do zastępstwa prawnego w trakcie postępowania w sprawie braku zgodności.
   Artykuł 22
   Poufność, tajemnica zawodowa i prawo do zachowania milczenia
   1.   Bez uszczerbku dla wymiany i wykorzystywania informacji przewidzianych w art. 5 ust. 3 i art. 11 ust. 1 postępowanie w sprawie braku zgodności przeprowadza się z zachowaniem zasad poufności i tajemnicy zawodowej.
   Komisja, Agencja i krajowe władze lotnicze, w przypadku udziału w postępowaniu na podstawie art. 5 ust. 3 i art. 11 ust. 1, a także ich urzędnicy i inne osoby pracujące pod ich nadzorem, nie mogą ujawniać informacji, które zostały uzyskane lub są wymieniane przez te podmioty na podstawie niniejszego rozporządzenia i które, z uwagi na swój charakter, są objęte obowiązkiem zachowania poufności zawodowej i tajemnicy zawodowej.
   2.   Bez uszczerbku dla prawa dostępu do akt posiadacz certyfikatu nie ma dostępu do tajemnic handlowych, informacji poufnych ani wewnętrznych dokumentów będących w posiadaniu Komisji lub Agencji.
   3.   Wszystkie osoby przekazujące uwagi lub informacje zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyraźnie wskazują z odpowiednim uzasadnieniem materiał uznany za poufny oraz przedstawiają osobną wersję nieobjętą klauzulą poufności w terminie ustalonym przez Komisję lub Agencję. W przypadku braku takiego wskazania Komisja może uznać, że przekazane uwagi lub informacje nie zawierają żadnych informacji poufnych.
   4.   Posiadacz certyfikatu ma prawo do zachowania milczenia w sytuacjach, w których byłby zmuszony do udzielenia odpowiedzi mogących się wiązać z uznaniem przez niego istnienia naruszenia.

      SEKCJA 2

         Przepisy dotyczące terminów

   Artykuł 23
   Stosowanie terminów
   1.   Terminy określone w niniejszym rozporządzeniu biegną od dnia następującego po otrzymaniu korespondencji lub jej osobistym dostarczeniu.
   Jeżeli posiadacz certyfikatu zobowiązany jest do przekazania uwag lub informacji w określonym terminie, wystarczające jest ich wysłanie przesyłką poleconą przed upływem odpowiedniego terminu.
   2.   Jeżeli dany termin upływa w sobotę, niedzielę lub dzień wolny od pracy, zostaje on przedłużony do końca następnego dnia roboczego.
   3.   Ustalając terminy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, Komisja i Agencja uwzględniają, zależnie od przypadku, zarówno czas potrzebny na przygotowanie dokumentu, jak i pilność sprawy.
   4.   W stosownych przypadkach i na uzasadniony wniosek złożony przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu, terminy mogą zostać przedłużone.
   Artykuł 24
   Terminy przedawnienia dotyczące nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych
   1.   Prawo Komisji do przyjęcia decyzji o nałożeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych na podstawie art. 13 wygasa po pięciu latach.
   W przypadku okresowych kar pieniężnych przewidzianych w art. 16 prawo Komisji do przyjęcia decyzji o nałożeniu takiej kary wygasa po trzech latach.
   Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym popełniono naruszenie. Jednakże w przypadku ciągłych lub powtarzających się naruszeń bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia zaprzestania naruszenia.
   2.   Wszelkie działanie podjęte przez Komisję lub Agencję na potrzeby dochodzenia lub postępowania w sprawie braku zgodności przerywa bieg terminów przedawnienia, o których mowa w ust. 1. Przerwanie biegu przedawnienia następuje ze skutkiem w dniu powiadomienia posiadacza certyfikatu o podjętym działaniu.
   3.   Każde przerwanie powoduje, że termin przedawnienia zaczyna biec na nowo. Termin przedawnienia nie może jednak przekraczać okresu równego dwukrotności początkowego terminu przedawnienia, z wyjątkiem przypadku gdy bieg przedawnienia został zawieszony zgodnie z ust. 4. W takim przypadku termin przedawnienia zostaje przedłużony o czas, w którym bieg przedawnienia jest zawieszony.
   4.   Bieg przedawnienia dotyczącego nałożenia okresowych kar pieniężnych zostaje zawieszony na okres, w którym decyzja Komisji jest przedmiotem postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
   Artykuł 25
   Terminy przedawnienia dotyczące poboru grzywien i okresowych kar pieniężnych
   1.   Prawo do wszczęcia procedury odzyskiwania należności wygasa po upływie roku od czasu uprawomocnienia się decyzji podjętej na podstawie art. 13 lub art. 16.
   2.   Bieg terminu przedawnienia dotyczący odzyskiwania grzywien i okresowych kar pieniężnych zostaje przerwany przez podjęcie przez Komisję lub państwo członkowskie działające na wniosek Komisji jakiegokolwiek działania w celu wyegzekwowania zapłacenia grzywien lub okresowych kar pieniężnych.
   3.   Każde przerwanie biegu powoduje, że termin przedawnienia zaczyna biec od nowa.
   4.   Bieg terminu przedawnienia dotyczącego odzyskiwania grzywien i okresowych kar pieniężnych ulega zawieszeniu:

               a)

               do upływu terminu przyznanego na zapłatę;

               b)

               na czas zawieszenia egzekucji płatności na podstawie decyzji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

         ROZDZIAŁ IV

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 26
   Stosowanie
   W przypadku naruszeń, które rozpoczęły się przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, ma ono zastosowanie do tej części naruszenia, która ma miejsce po wejściu w życie rozporządzenia.
   Artykuł 27
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 79 z 13.3.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 35.

      (3)  Dz.U. L 167 z 4.7.2003, s. 23.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1205/2014 z dnia 7 listopada 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               8.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 325/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1205/2014
   z dnia 7 listopada 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  66,6

                  MA

                  83,4

                  MK

                  65,0

                  ZZ

                  71,7

                  0707 00 05

                  AL

                  79,4

                  JO

                  194,1

                  MK

                  74,3

                  TR

                  126,7

                  ZZ

                  118,6

                  0709 93 10

                  MA

                  61,1

                  TR

                  136,9

                  ZZ

                  99,0

                  0805 20 10

                  MA

                  125,8

                  TR

                  61,9

                  ZZ

                  93,9

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  MK

                  74,3

                  TR

                  65,8

                  ZZ

                  70,1

                  0805 50 10

                  AR

                  78,7

                  MA

                  52,7

                  TR

                  91,2

                  ZZ

                  74,2

                  0806 10 10

                  BR

                  277,0

                  LB

                  284,9

                  PE

                  229,1

                  TR

                  146,8

                  US

                  303,6

                  ZA

                  133,6

                  ZZ

                  229,2

                  0808 10 80

                  AR

                  153,3

                  BA

                  46,1

                  BR

                  53,5

                  CA

                  136,0

                  CL

                  92,0

                  CN

                  68,5

                  NZ

                  141,9

                  US

                  193,3

                  ZA

                  164,7

                  ZZ

                  116,6

                  0808 30 90

                  CN

                  85,5

                  ZA

                  57,4

                  ZZ

                  71,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.