title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 693/2012 z dnia 25 lipca 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 723/2011 (rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji) poprzez przyznanie jednemu malezyjskiemu producentowi eksportującemu zwolnienia z tych środków i zakończenie rejestracji przywozu pochodzącego od tego producenta eksportującego

text:
               31.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 203/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 693/2012
   z dnia 25 lipca 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 723/2011 (rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji) poprzez przyznanie jednemu malezyjskiemu producentowi eksportującemu zwolnienia z tych środków i zakończenie rejestracji przywozu pochodzącego od tego producenta eksportującego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 (2) Rada nałożyła środki antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 723/2011 (3) Rada rozszerzyła te środki na niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali wysyłane z Malezji („rozszerzone środki”), z wyjątkiem przywozu produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa malezyjskie wymienione z nazwy w tymże rozporządzeniu.

         B.   OBECNE DOCHODZENIE

   1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (2)

               Komisja otrzymała wniosek o zwolnienie z rozszerzonych środków na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek złożyło przedsiębiorstwo Andfast Malaysia Sdn. Bhd. („Andfast”), producent z Malezji.

         2.   Wszczęcie przeglądu

               (3)

               Komisja zbadała dowody przedstawione przez Andfast i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, celem określenia możliwości przyznania przedsiębiorstwu Andfast zwolnienia z rozszerzonych środków. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi unijnemu, Komisja wszczęła, rozporządzeniem (UE) nr 1164/2011 (4) („rozporządzenie wszczynające”), przegląd rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011 w odniesieniu do przedsiębiorstwa Andfast.

               (4)

               Rozporządzeniem wszczynającym przegląd uchylono cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 723/2011 na przywóz produktu objętego postępowaniem, wysyłanego z Malezji i produkowanego przez Andfast. Równocześnie, na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym polecono zastosowanie odpowiednich kroków celem rejestrowania tego rodzaju przywozu.

         3.   Produkt objęty postępowaniem

               (5)

               Produktem objętym postępowaniem są niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali, inne niż ze stali nierdzewnej, tj. wkręty do drewna (z wyłączeniem wkrętów do podkładów), wkręty samogwintujące, pozostałe wkręty i śruby z główką (nawet z nakrętkami lub podkładkami, ale z wyłączeniem wkrętów toczonych ze sztab, prętów, profili lub drutu, o pełnym przekroju, o grubości trzpienia nieprzekraczającej 6 mm oraz z wyłączeniem wkrętów i śrub do mocowania kolejowych, torowych materiałów konstrukcyjnych) oraz podkładki, wysyłane z Malezji, obecnie objęte kodami CN ex 7318 12 90, ex 7318 14 91, ex 7318 14 99, ex 7318 15 59, ex 7318 15 69, ex 7318 15 81, ex 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 i ex 7318 22 00 („produkt objęty postępowaniem”).

         4.   Dochodzenie

               (6)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła Andfast i przedstawicieli Malezji o wszczęciu przeglądu. Zainteresowane strony wezwano do przedstawienia ich opinii i poinformowano je o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie. Nie otrzymano żadnego takiego wniosku.

               (7)

               Komisja wysłała także kwestionariusz przedsiębiorstwu Andfast i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów przeprowadzenia przeglądu. Na terenie przedsiębiorstwa Andfast przeprowadzono wizytę weryfikacyjną.

         5.   Okres objęty dochodzeniem

               (8)

               Dochodzenie objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („OD”). Zgromadzono dane od 2008 r. do końca OD celem zbadania wszelkich zmian w strukturze handlu.

         C.   WYNIKI DOCHODZENIA

               (9)

               Dochodzenie potwierdziło, że Andfast nie jest powiązany z żadnym z chińskich ani malezyjskich eksporterów lub producentów podlegających środkom antydumpingowym, ani nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii Europejskiej w okresie objętym postępowaniem, które doprowadziło do rozszerzenia środków, tj. od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. Pierwszy wywóz produktu objętego postępowaniem dokonany przez Andfast miał miejsce po rozszerzeniu środków na Malezję.

               (10)

               Czynności przetwórcze dokonywane przez Andfast można uznać za działalność uzupełniającą i montażową w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Andfast dokonuje przywozu półwyrobów z Chińskiej Republiki Ludowej, które są następnie gwintowane, powlekane i składane z nakrętkami i podkładkami w jego zakładzie w Malezji. Produkt gotowy jest sprzedawany i wywożony do jego powiązanego przedsiębiorstwa w Unii.

               (11)

               Nie uznaje się tego za proces mający na celu obejście środków, ponieważ można wykazać, że wartość dodana w trakcie działań montażowych i uzupełniających do części sprowadzonych z Chińskiej Republiki Ludowej przekracza 25 % kosztów produkcji.

               (12)

               Nie znaleziono dowodów na to, by Andfast dokonywał zakupu gotowego produktu objętego postępowaniem z Chińskiej Republiki Ludowej w celu jego odsprzedaży lub przeładunku do Unii Europejskiej.

         D.   ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI

               (13)

               Zgodnie z powyższymi ustaleniami, w myśl których Andfast nie był zaangażowany w czynności mające na celu obejście środków, przedsiębiorstwo to powinno zostać zwolnione z obowiązujących środków antydumpingowych.

               (14)

               Należy zaprzestać rejestracji przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji przez Andfast, wprowadzonej rozporządzeniem wszczynającym. Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że środki w odniesieniu do zarejestrowanego przywozu stosowane są od daty rejestracji, oraz ze względu na zwolnienie przedsiębiorstwa ze środków, od przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji przez Andfast, sprowadzonych do Unii i poddanych rejestracji wprowadzonej rozporządzeniem wszczynającym, nie należy pobierać żadnego cła antydumpingowego.

               (15)

               Zwolnienie z rozszerzonych środków przyznane w odniesieniu do przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali produkowanych przez Andfast pozostaje w mocy, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, pod warunkiem że ostateczne ustalenia potwierdzą zasadność zwolnienia oraz że nie zostanie dowiedzione na przykład, iż zwolnienie zostało przyznane na podstawie fałszywych lub mylących informacji przedstawionych przez zainteresowane przedsiębiorstwo. Jeśli dowody prima facie wskazywałyby inaczej, lub w przypadku gwałtownego wzrostu wywozu do Unii Europejskiej dokonywanego przez Andfast, Komisja może wszcząć dochodzenie w celu ustalenia zasadności cofnięcia zwolnienia.

               (16)

               Zwolnienie z rozszerzonych środków przyznane w odniesieniu do niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali produkowanych przez Andfast wprowadzono na podstawie ustaleń obecnego przeglądu. Zwolnienie to ma zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji i produkowanych przez ten konkretny podmiot prawny. Przywożone elementy złączne z żeliwa lub stali produkowane przez jakiekolwiek przedsiębiorstwo, którego nazwa nie została wymieniona w art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać ze zwolnienia i powinny podlegać stawce cła rezydualnego nałożonego tymże rozporządzeniem.

               (17)

               Uznaje się, że w tym przypadku konieczne jest wprowadzenie specjalnych środków w celu zapewnienia właściwego stosowania takich zwolnień. Te środki specjalne polegają na wymogu przedstawienia organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej zgodnej z wymogami określonymi w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rozszerzonemu cłu antydumpingowemu.

         E.   PROCEDURA

               (18)

               Andfast oraz wszystkie pozostałe zainteresowane strony zostały poinformowane o faktach i ustaleniach, na podstawie których powzięto zamiar przyznania przedsiębiorstwu Andfast zwolnienia z rozszerzonych środków. Nie otrzymano żadnych uwag,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011 zostaje zmieniony poprzez dodanie niżej wymienionego przedsiębiorstwa do wykazu przedsiębiorstw produkujących niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali w Malezji, w przypadku których to przedsiębiorstw przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali jest zwolniony ze stosowania rozszerzonego ostatecznego rezydualnego cła antydumpingowego:

      „Andfast Malaysia Sdn. Bhd. (dodatkowy kod TARIC: B265)”.

   Artykuł 2
   Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestania rejestracji przywozu prowadzonej na podstawie art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1164/2011. Nie pobiera się cła antydumpingowego od zarejestrowanego w ten sposób przywozu.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 6.

      (4)  Dz.U. L 297 z 16.11.2011, s. 53.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               4.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 171/113

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1185
   z dnia 20 kwietnia 2017 r.
   ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (1), w szczególności jego art. 67 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 126 i 151 oraz art. 223 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniami (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 uchylono i zastąpiono odpowiednio rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (3) i (WE) nr 1234/2007 (4). W rozporządzeniach (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 oraz w aktach przyjętych na podstawie tych rozporządzeń określono szeroki zakres obowiązków dotyczących zgłaszania Komisji informacji i dokumentów. W rozporządzeniach tych upoważniono również Komisję do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych w tym zakresie. W celu zapewnienia, aby informacje i dokumenty były sprawnie zgłaszane Komisji przez państwa członkowskie, należy przyjąć określone przepisy w drodze takich aktów. Akty te powinny zastąpić przepisy określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 792/2009 (5), które zostało uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 (6).

               (2)

               Należy określić metodę, która ma mieć zastosowanie do zgłaszania informacji i dokumentów wymaganych do spełnienia obowiązków w zakresie powiadomień określonych w rozporządzeniach (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 uzupełnionych rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183, oraz należy wskazać wyjątki od tej metody zgłaszania.

               (3)

               Aby dokumenty można było uznać za ważne dla celów Komisji, możliwe powinno być zagwarantowanie autentyczności, integralności i czytelności tych dokumentów oraz związanych z nimi metadanych przez okres ich obowiązkowego przechowywania.

               (4)

               Konieczne jest zarządzanie dokumentami zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych. W tym celu zastosowanie powinny mieć ogólne zasady określone w przepisach Unii, a mianowicie w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7), w rozporządzeniach (WE) nr 45/2001 (8) i (WE) nr 1049/2001 (9) Parlamentu Europejskiego i Rady oraz w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10), oraz należy określić dalsze przepisy jako wytyczne dla państw członkowskich.

               (5)

               Ważne jest, aby zgłaszane informacje były istotne dla danego rynku, dokładne i kompletne, a państwa członkowskie powinny wprowadzić gwarantujące to rozwiązania, w tym środki niezbędne do zapewnienia, aby podmioty gospodarcze dostarczały im wymaganych informacji w odpowiednich terminach.

               (6)

               Z uwagi na uproszczenie przepisów i zmniejszenie obciążeń administracyjnych, jeżeli państwo członkowskie nie przesłało powiadomienia, Komisja powinna interpretować to jako brak powiadomienia od danego państwa członkowskiego.

               (7)

               Państwa członkowskie mogą zgłaszać dodatkowe informacje istotne dla rynku, wykraczające poza to, co jest wymagane w niniejszym rozporządzeniu. Komisja udostępnia za pośrednictwem systemu informacji formularz niezbędny do przekazywania takich informacji.

               (8)

               Informacje dotyczące cen produktów, produkcji i rynków są niezbędne do celów monitorowania i analizowania rynku produktów rolnych oraz zarządzania tym rynkiem oraz do celów stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Należy zatem określić zasady dotyczące zgłaszania takich informacji.

               (9)

               W celu uproszczenia i ułatwienia dostępu do zasad dotyczących obowiązków w zakresie powiadomień należy w niniejszym rozporządzeniu uwzględnić przepisy dotyczące zgłaszanych Komisji przez państwa członkowskie danych na temat rynków rolnych, zwłaszcza cen, produkcji i danych bilansowych, określone obecnie w rozporządzeniach Komisji (WE) nr 315/2002 (11), (WE) nr 546/2003 (12), (WE) nr 1709/2003 (13); (WE) nr 2336/2003 (14), (WE) nr 2095/2005 (15), (WE) nr 952/2006 (16), (WE) nr 1557/2006 (17), (WE) nr 589/2008 (18), (WE) nr 826/2008 (19), (WE) nr 1249/2008 (20), (WE) nr 436/2009 (21), (UE) nr 1272/2009 (22) i (UE) nr 479/2010 (23) oraz w rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) nr 543/2011 (24), (UE) nr 1288/2011 (25), (UE) nr 1333/2011 (26) i (UE) nr 807/2013 (27). Te obowiązki w zakresie powiadomień należy zaktualizować na podstawie zdobytego doświadczenia i w celu skuteczniejszego zarządzania wspólną polityką rolną.

               (10)

               W celu uzyskania kompleksowego obrazu zgłaszanych danych o cenach i śledzenia tendencji należy wprowadzić wymóg zdefiniowania każdej serii danych.

               (11)

               Państwa członkowskie, które nie przyjęły euro, zgłaszają informacje o cenach w swojej walucie urzędowej.

               (12)

               Unia jest zobowiązana do przekazywania niektórych powiadomień Światowej Organizacji Handlu (WTO) zgodnie z art. 18 ust. 2 Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa (28) i szczegółowymi zasadami w pkt 4 dokumentu WTO G/AG/2 z dnia 30 czerwca 1995 r. oraz w załączniku do decyzji ministerialnej WTO z dnia 19 grudnia 2015 r. w sprawie konkurencji eksportowej (WT/MIN(15)/45-WT/L/980). Do realizacji tych wymogów Unii potrzebne są niektóre informacje od państw członkowskich, zwłaszcza informacje dotyczące wsparcia wewnętrznego i konkurencji eksportowej. Należy zatem określić przepisy dotyczące powiadomień przekazywanych przez państwa członkowskie Komisji w odniesieniu do tych celów.

               (13)

               Przepisy dotyczące powiadomień w sektorze cukru powinny stosować się od dnia 1 października 2017 r., aby zapełnić płynne przejście wraz z końcem systemu kwot produkcyjnych.

               (14)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 315/2002, (WE) nr 952/2006, (WE) nr 589/2008, (WE) nr 826/2008, (WE) nr 1249/2008, (WE) nr 436/2009, (UE) nr 1272/2009, (UE) nr 479/2010 i rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 543/2011, (UE) nr 1333/2011 i (UE) nr 807/2013. Należy uchylić rozporządzenia (WE) nr 546/2003, (WE) nr 1709/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 2095/2005 i (WE) nr 1557/2006 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1288/2011.

               (15)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich oraz Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   ROZDZIAŁ I

      ZASADY I WYMOGI DOTYCZĄCE SYSTEMU INFORMACJI

   Artykuł 1
   System informacji Komisji i metoda powiadamiania
   1.   Zgłaszanie informacji i dokumentów wymaganych zgodnie z obowiązkami w zakresie powiadomień określonymi w rozporządzeniach (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 oraz w aktach przyjętych na podstawie tych rozporządzeń odbywa się z wykorzystaniem systemu informacji, który Komisja udostępnia państwom członkowskim.
   Informacje i dokumenty są przygotowywane i zgłaszane zgodnie z:

               a)

               procedurami w ramach systemu informacji;

               b)

               prawami dostępu przyznawanymi przez centralny organ łącznikowy, o którym mowa w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/1183; oraz

               c)

               formularzami udostępnianymi użytkownikom w systemie informacji.

         2.   W drodze wyjątku od ust. 1 akapit pierwszy państwa członkowskie mogą udostępnić Komisji wymagane informacje pocztą, faksem, pocztą elektroniczną lub osobiście:

               a)

               jeżeli Komisja nie udostępniła środków informatycznych dla konkretnego obowiązku w zakresie powiadomień;

               b)

               w przypadkach siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, które uniemożliwiają państwu członkowskiemu użycie systemu informacji, o którym mowa w ust. 1.

         Artykuł 2
   Integralność i trwała czytelność
   System informacji udostępniany przez Komisję jest opracowywany tak, aby chronić integralność przekazywanych i przechowywanych dokumentów. W szczególności system ten:

               a)

               umożliwia jednoznaczne potwierdzenie tożsamości każdego użytkownika i posiada wbudowane skuteczne środki kontroli praw dostępu w celu ochrony przed nielegalnym, szkodliwym lub nieuprawnionym dostępem, usunięciem, zmianą lub przemieszczeniem dokumentów, plików lub metadanych;

               b)

               jest wyposażony w fizyczne systemy ochrony przed ingerencją i incydentami środowiskowymi oraz w systemy ochrony oprogramowania przed ewentualnymi atakami cybernetycznymi;

               c)

               zapobiega wszelkim nieuprawnionym zmianom i posiada wbudowane mechanizmy pozwalające sprawdzić, czy w dokumencie wprowadzano zmiany w trakcie jego istnienia;

               d)

               zachowuje ścieżkę audytu dla każdego istotnego etapu procedury;

               e)

               chroni przechowywane dane w środowisku, które zapewnia bezpieczeństwo pod względem fizycznym i z punktu widzenia oprogramowania, zgodnie z lit. b);

               f)

               posiada niezawodne procedury zmiany formatu i migracji gwarantujące możliwość odczytu i dostępność dokumentów przez cały obowiązkowy okres przechowywania;

               g)

               posiada wystarczająco szczegółową i aktualną dokumentację funkcjonalno-techniczną w zakresie obsługi i charakterystyki systemu; dokumentacja ta jest dostępna przez cały czas dla podmiotów organizacyjnych odpowiadających za specyfikacje funkcjonalne lub techniczne.

         Artykuł 3
   Autentyczność dokumentów
   Dokumenty przekazane lub przechowywane za pomocą systemu informacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem uznaje się za autentyczne, jeżeli tożsamość osoby, która te dokumenty przesłała, została należycie potwierdzona oraz jeżeli dokumenty te zostały przygotowane i zgłoszone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
   Artykuł 4
   Ochrona danych osobowych
   1.   Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się, nie naruszając przepisów dyrektywy 95/46/WE, rozporządzenia (WE) nr 45/2001, rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i dyrektywy 2002/58/WE ani przepisów przyjętych na ich podstawie.
   2.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu ochrony poufności danych otrzymanych od podmiotów gospodarczych.
   3.   Jeżeli informacje zgłaszane Komisji zostały uzyskane od mniej niż 3 podmiotów lub jeżeli informacje od jednego podmiotu stanowią więcej niż 70 % objętości takich informacji, dane państwo członkowskie sygnalizuje to Komisji przy zgłaszaniu informacji.
   4.   Komisja nie publikuje informacji w sposób, który może prowadzić do identyfikacji danego podmiotu. W przypadku zaistnienia takiego ryzyka Komisja publikuje takie informacje wyłącznie w formie zagregowanej.
   Artykuł 5
   Powiadomienie domyślne
   O ile w aktach, o których mowa w art. 1, nie przewidziano inaczej, jeżeli państwo członkowskie nie zgłosiło Komisji wymaganych informacji lub dokumentów w określonym terminie („brak deklaracji”), uznaje się, że dane państwo członkowskie powiadomiło Komisję:

               a)

               o wartości zerowej w przypadku informacji ilościowych;

               b)

               o sytuacji „nic do zgłoszenia” w przypadku informacji jakościowych.

         ROZDZIAŁ II

      POWIADOMIENIA DOTYCZĄCE CEN, PRODUKCJI, INFORMACJI RYNKOWYCH ORAZ WYMAGANE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

      SEKCJA 1

         Powiadomienia dotyczące cen, produkcji i informacji rynkowych

   Artykuł 6
   Powiadomienia dotyczące cen, produkcji i sytuacji rynkowej
   Zgłaszania informacji o cenach wymaganego zgodnie z obowiązkiem w zakresie powiadomień określonym w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1183, dokonuje się zgodnie z załącznikami I i II.
   Zgłaszania informacji o produkcji i rynkach wymaganego zgodnie z obowiązkiem w zakresie powiadomień określonym w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1183 dokonuje się zgodnie z załącznikiem III.
   Artykuł 7
   Integralność informacji
   1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne kroki, aby przekazywane przez nie informacje były właściwe dla danego rynku, dokładne i kompletne. Państwa członkowskie zapewniają, aby zgłaszane dane ilościowe tworzyły spójny szereg statystyczny. W przypadku gdy państwo członkowskie ma powody, aby podejrzewać, że przekazywane informacje mogą nie być właściwe, dokładne lub kompletne, dane państwo członkowskie sygnalizuje to Komisji przy zgłaszaniu informacji.
   2.   Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie nowe istotne informacje, które mogą w istotny sposób zmienić informacje już zgłoszone.
   3.   Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do tego, aby odpowiednie podmioty gospodarcze dostarczały im wymaganych informacji we właściwych terminach. Podmioty gospodarcze dostarczają państwom członkowskim informacji niezbędnych do dopełnienia wymogów informacyjnych określonych w niniejszym rozporządzeniu.
   Artykuł 8
   Informacje dodatkowe
   Państwa członkowskie mogą zgłaszać Komisji informacje dodatkowe, oprócz tych wymaganych w załącznikach I, II i III, z użyciem systemu informacji, o którym mowa w art. 1, jeżeli dane państwo członkowskie uznaje dane informacje za istotne. Powiadomień takich dokonuje się na formularzu udostępnionym przez Komisję w systemie.
   Artykuł 9
   Definicja ceny
   1.   W odniesieniu do każdego powiadomienia dotyczącego cen, wymaganego na podstawie niniejszej sekcji, państwa członkowskie zgłaszają źródło i metodę używaną do określenia podanych cen. W powiadomieniach takich zawiera się informacje dotyczące reprezentatywnych rynków określonych przez państwa członkowskie i odpowiednich współczynników ważenia.
   2.   Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany w informacjach przekazanych zgodnie z ust. 1.
   3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby Komisja miała prawo do opublikowania danych zgłaszanych przez nie Komisji, z zastrzeżeniem art. 4.
   Artykuł 10
   Zgłaszanie cen w walucie urzędowej
   O ile nie określono inaczej w załącznikach I, II i III, państwa członkowskie zgłaszają informacje o cenach w ich walucie urzędowej, bez podatku VAT.
   Artykuł 11
   Cotygodniowe monitorowanie cen
   O ile nie określono inaczej w załączniku I, państwa członkowskie zgłaszają Komisji cotygodniowe informacje o cenach, o których mowa w tym załączniku, nie później niż o godzinie 12.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w każdą środę w odniesieniu do poprzedniego tygodnia.
   Artykuł 12
   Informacje dotyczące cen innych niż cotygodniowe i monitorowanie produkcji
   Państwa członkowskie zgłaszają Komisji w określonych terminach:

               a)

               informacje dotyczące cen innych niż cotygodniowe, o których mowa w załączniku II do niniejszego rozporządzenia; oraz

               b)

               informacje dotyczące produkcji i rynku, o których mowa w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

      SEKCJA 2

         Powiadomienia wymagane na mocy umów międzynarodowych

   Artykuł 13
   Dane dotyczące wsparcia wewnętrznego w ramach WTO
   1.   Państwa członkowskie zgłaszają Komisji do dnia 31 października każdego roku dane dotyczące krajowych wydatków budżetowych, w tym dochodów utraconych, na środki wsparcia wewnętrznego na rzecz producentów rolnych za poprzedni rok budżetowy Unii. Powiadomienie zawiera dane dotyczące środków współfinansowanych z budżetu Unii oraz obejmuje zarówno krajowe, jak i unijne wkłady finansowe. Powiadomienie nie obejmuje środków w całości finansowanych z budżetu Unii.
   2.   Dane wymagane na podstawie ust. 1 są określone w dokumencie WTO G/AG/2 dotyczącym wsparcia wewnętrznego i zgłasza się je w formacie określonym w tym dokumencie.
   Artykuł 14
   Dane dotyczące konkurencji eksportowej w ramach WTO
   1.   Państwa członkowskie zgłaszają Komisji do dnia 28 lutego każdego roku dane za poprzedni rok kalendarzowy dotyczące stosowanych przez nie następujących środków konkurencji eksportowej:

               a)

               wsparcie finansowania eksportu (kredyty eksportowe, programy gwarancji lub ubezpieczeń na kredyty eksportowe);

               b)

               międzynarodowa pomoc żywnościowa;

               c)

               państwowe przedsiębiorstwa handlowe eksportujące produkty rolne.

         2.   Dane wymagane na podstawie ust. 1 są określone w załączniku do decyzji ministerialnej WTO z dnia 19 grudnia 2015 r. w sprawie konkurencji eksportowej i zgłasza się je w formacie określonym w tym załączniku.
   ROZDZIAŁ III

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 15
   Zmiany w niektórych rozporządzeniach i przepisy przejściowe
   1.   Skreśla się art. 1 rozporządzenia (WE) nr 315/2002;
   2.   art. 12, 13, 14, 14a, 15a, 20, 21 i 22 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 skreśla się z mocą od dnia 1 października 2017 r. Przepisy te będą nadal stosować się w odniesieniu do pozostałych powiadomień odnoszących się do systemu kwot cukru;
   3.   skreśla się art. 31 rozporządzenia (WE) nr 589/2008;
   4.   skreśla się pkt A w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 826/2008;
   5.   skreśla się art. 16 ust. 8, art. 17, art. 25 ust. 3, art. 27 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 2 i art. 36 rozporządzenia (WE) nr 1249/2008;
   6.   skreśla się art. 19 rozporządzenia (WE) nr 436/2009 z wyjątkiem ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i ust. 2, które będą nadal obowiązywać do dnia 31 lipca 2017 r.;
   7.   skreśla się art. 56 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 1272/2009;
   8.   skreśla się art. 1a, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 479/2010;
   9.   skreśla się art. 98 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011;
   10.   skreśla się art. 11 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1333/2011;
   11.   skreśla się art. 4 ust. 2 i 3 i art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 807/2013.
   Artykuł 16
   Uchylenie
   Następujące rozporządzenia tracą moc:

               —

               rozporządzenie (WE) nr 546/2003,

               —

               rozporządzenie (WE) nr 1709/2003,

               —

               rozporządzenie (WE) nr 2336/2003,

               —

               rozporządzenie (WE) nr 2095/2005,

               —

               rozporządzenie (WE) nr 1557/2006,

               —

               rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1288/2011.

         Artykuł 17
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Punkt 1 w załączniku II oraz punkt 2 w załączniku III stosuje się od dnia 1 października 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16).

      (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

      (6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (zob. s. 100 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (7)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

      (8)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

      (10)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

      (11)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 315/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. w sprawie przeglądu cen świeżych i schłodzonych tusz baranich na reprezentatywnych rynkach Wspólnoty (Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 47).

      (12)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 546/2003 z dnia 27 marca 2003 r. w sprawie niektórych notyfikacji dotyczących stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 2771/75, (EWG) nr 2777/75 i (EWG) nr 2783/75 w sektorach jaj i mięsa drobiowego (Dz.U. L 81 z 28.3.2003, s. 12).

      (13)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1709/2003 z dnia 26 września 2003 r. w sprawie deklaracji w zakresie zbiorów i zapasów ryżu (Dz.U. L 243 z 27.9.2003, s. 92).

      (14)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2336/2003 z dnia 30 grudnia 2003 r. wprowadzające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 670/2003 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rynku alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 346 z 31.12.2003, s. 19).

      (15)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2095/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 w odniesieniu do przekazywania informacji dotyczących tytoniu (Dz.U. L 335 z 21.12.2005, s. 6).

      (16)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39).

      (17)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1557/2006 z dnia 18 października 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1952/2005 w odniesieniu do rejestracji umów i przekazywania danych odnoszących się do chmielu (Dz.U. L 288 z 19.10.2006, s. 18).

      (18)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz.U. L 163 z 24.6.2008, s. 6).

      (19)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3).

      (20)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 3).

      (21)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 z dnia 26 maja 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do rejestru winnic, obowiązkowych deklaracji i sporządzania informacji na potrzeby monitorowania rynku, dokumentów towarzyszących przewozowi produktów i rejestrów prowadzonych w sektorze wina (Dz.U. L 128 z 27.5.2009, s. 15).

      (22)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej (Dz.U. L 349 z 29.12.2009, s. 1).

      (23)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 479/2010 z dnia 1 czerwca 2010 r. ustanawiające zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do przekazywanych Komisji informacji dotyczących sektora mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 135 z 2.6.2010, s. 26).

      (24)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1).

      (25)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1288/2011 z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie powiadamiania o cenach hurtowych bananów w ramach wspólnej organizacji rynków rolnych (Dz.U. L 328 z 10.12.2011, s. 42).

      (26)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1333/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiające normy handlowe dotyczące bananów, zasady weryfikacji zgodności z tymi normami handlowymi i wymogi dotyczące powiadomień w sektorze bananów (Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 23).

      (27)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 807/2013 z dnia 26 sierpnia 2013 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do badań cen pewnych kategorii bydła na reprezentatywnych rynkach unijnych (Dz.U. L 228 z 27.8.2013, s. 5).

      (28)  Wielostronne negocjacje handlowe w ramach rundy urugwajskiej (1986–1994) – załącznik 1 – załącznik 1 A – Porozumienie w sprawie rolnictwa (WTO-GATT 1994) WTO – „GATT 1994” (Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22).

      ZAŁĄCZNIK I

         Wymogi dotyczące cotygodniowych powiadomień dotyczących cen, o których mowa w art. 11

      1.   Zboża

         Treść powiadomienia: reprezentatywne ceny rynkowe dla każdego zboża oraz grupy jakościowej zboża uznanych za istotne dla rynku Unii, za tonę produktu.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.

            Uwagi:
          ceny odnoszą się w szczególności do aspektów jakości, miejsca notowania i etapu wprowadzania do obrotu każdego produktu.
      2.   Ryż

         Treść powiadomienia: reprezentatywne ceny rynkowe dla każdej odmiany ryżu uznanej za istotną dla rynku Unii, za tonę produktu.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie produkujące ryż.

         Uwagi: ceny odnoszą się w szczególności do etapu przetwarzania, miejsca notowania i etapu obrotu każdego produktu.
      3.   Oliwa z oliwek

         Treść powiadomienia: średnie ceny zanotowane na najważniejszych rynkach reprezentatywnych i średnie ceny krajowe w odniesieniu do kategorii oliwy z oliwek wymienionych w części VIII załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, za 100 kg produktu.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie produkujące więcej niż 20 000 ton oliwy z oliwek w okresie rocznym od 1 października do 30 września.

         Uwagi: ceny odpowiadają oliwie z oliwek luzem, ex mill dla oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia i ex factory dla innych kategorii. Rynki reprezentatywne obejmują co najmniej 70 % krajowej produkcji danego produktu.
      4.   Owoce i warzywa

         Treść powiadomienia: jedna średnia cena ważona dla gatunków i odmian owoców i warzyw wymienionych w części A załącznika XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 spełniających ogólną normę handlową określoną w części A załącznika I do tego rozporządzenia lub dla klasy I w przypadku produktów objętych szczegółową normą handlową, za 100 kg masy netto produktu.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie określone w załączniku XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, w przypadku gdy dostępne są dane.

         Uwagi: Ceny są cenami EXW punkt pakowania, dotyczącymi produktów sortowanych, pakowanych i – w odpowiednich przypadkach – znajdujących się na paletach.
      5.   Banany

         Treść powiadomienia: ceny hurtowe bananów żółtych objętych kodem CN 0803 90 10, za 100 kg produktu.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie wprowadzające do obrotu więcej niż 50 000 ton bananów żółtych w roku kalendarzowym.

            Uwagi:
          ceny zgłasza się według grupy państw pochodzenia.
      6.   Mięso

         Treść powiadomienia: ceny tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz niektórych rodzajów żywego bydła, cieląt i prosiąt w odniesieniu do klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz zgłaszania cen rynkowych zgodnie z przepisami Unii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.

         Uwagi: jeżeli zdaniem właściwego organu danego państwa członkowskiego liczba tusz lub żywych zwierząt do zgłoszenia jest zbyt mała, dane państwo członkowskie może podjąć decyzję o zawieszeniu w danym okresie rejestracji cen takich tusz lub żywych zwierząt, przy czym powiadamia Komisję o powodach swojej decyzji.
      7.   Mleko i przetwory mleczne

         Treść powiadomienia: ceny serwatki w proszku, odtłuszczonego mleka w proszku, mleka pełnego w proszku, masła i serów przemysłowych, za 100 kg produktu.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie, których produkcja krajowa stanowi co najmniej 2 % produkcji w Unii; lub, w przypadku serów przemysłowych, jeżeli dany rodzaj sera stanowi co najmniej 4 % łącznej krajowej produkcji sera.

         Uwagi: ceny zgłaszane są jako ceny produktów zakupionych od producenta, z wyłączeniem wszelkich innych kosztów (transport, załadunek, przeładunek, składowanie, palety, ubezpieczenie itp.) na podstawie umów zawartych na dostawy realizowane w ciągu trzech miesięcy.
      8.   Jaja

         Treść powiadomienia: cena hurtowa jaj klasy A z chowu klatkowego (średnia kategorii L i M), za 100 kg produktu.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.

         Uwagi: ceny zgłaszane są jako ceny w punktach pakowania. Jeżeli chów klatkowy przestaje być reprezentatywny, dane państwo członkowskie zgłasza cenę hurtową jaj klasy A od kur z chowu ściółkowego, za 100 kg.
      9.   Mięso drobiowe

         Treść powiadomienia: średnia cena hurtowa całych kurczaków klasy A („kurczaki 65 %”), za 100 kg produktu.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.

         Uwagi: ceny zgłaszane są cenami produktów w rzeźniach lub zanotowanymi na rynkach reprezentatywnych. Jeżeli ze względu na strukturę rynku ważne są inne formy prezentacji kurczaka lub szczególne elementy kurczaka, dane państwo członkowskie może zgłosić, oprócz średniej ceny hurtowej całych kurczaków klasy A („kurczaki 65 %”), również cenę hurtową różnych prezentacji lub elementów kurczaka o jakości klasy A, określając przy tym rodzaj prezentacji lub elementów, do których odnosi się cena, za 100 kg.

      ZAŁĄCZNIK II

         Wymogi dotyczące innych niż cotygodniowe powiadomień dotyczących cen, o których mowa w art. 12 lit. a)

      1.   Cukier

         Treść powiadomienia

                  a)

                  średnie ważone następujących cen cukru, za tonę cukru, jak również łączne stosowne ilości i ważone odchylenia standardowe:

                              (i)

                              za poprzedni miesiąc – cena sprzedaży;

                              (ii)

                              za bieżący miesiąc – prognoza ceny sprzedaży w ramach umów lub innych transakcji;

                  b)

                  średnia cena ważona buraka cukrowego w poprzednim roku gospodarczym, za tonę buraka, jak również odpowiednie ilości łącznie.

         Państwa członkowskie

                  a)

                  w odniesieniu do cen cukru – wszystkie państwa członkowskie, w których produkuje się więcej niż 10 000 ton cukru z buraków cukrowych lub z cukru surowego;

                  b)

                  w odniesieniu do cen buraka cukrowego – wszystkie państwa członkowskie, w których produkuje się buraki cukrowe.

         Okres powiadomienia

                  a)

                  w odniesieniu do cen cukru – do końca każdego miesiąca;

                  b)

                  w odniesieniu do cen buraka cukrowego – do 30 czerwca każdego roku.

         Uwagi

      Ceny ustalane są zgodnie z metodą opublikowaną przez Komisję i odnoszą się do:

                  a)

                  cen cukru białego luzem, EXW, dla cukru standardowej jakości określonej w pkt B ppkt II załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pozyskiwanych od przedsiębiorstw cukrowniczych i rafinerii;

                  b)

                  cen buraków cukrowych dla buraków cukrowych standardowej jakości określonej w pkt B ppkt I załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, płaconych producentom przez przedsiębiorstwa cukrownicze. Buraki przypisuje się do tego samego roku gospodarczego co produkowany z nich cukier.

            2.   Włókno lniane

         Treść powiadomienia: średnie ceny EXW za poprzedni miesiąc odnotowane na najważniejszych rynkach reprezentatywnych długiego włókna lnianego, za tonę produktu.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie, w których długie włókna lniane są wytwarzane z powierzchni uprawy lnu włóknistego, przekraczającej 1 000 ha.

         Okres powiadomienia: do 25. dnia każdego miesiąca w odniesieniu do poprzedniego miesiąca.
      3.   Wino

         Treść powiadomienia: w odniesieniu do win, o których mowa w pkt 1 części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

                  a)

                  zestawienie cen za poprzedni miesiąc, za hektolitr wina, z podaniem odpowiednich objętości; lub

                  b)

                  do dnia 31 lipca 2017 r. publicznie dostępne źródła informacji uznane za wiarygodne do odnotowywania cen.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie, w których produkcja wina w ciągu ostatnich pięciu latach przekraczała średnio 5 % łącznej produkcji wina w Unii.

         Okres powiadomienia: do 15. dnia każdego miesiąca w odniesieniu do poprzedniego miesiąca.

         Uwagi: ceny są cenami za produkt niepakowany od producenta. W odniesieniu do informacji, o których mowa w lit. a) i b), dane państwa członkowskie dokonują wyboru ośmiu najbardziej reprezentatywnych rynków do monitorowania, wśród których muszą być co najmniej dwa rynki win z chronioną nazwą pochodzenia lub z chronionym oznaczeniem geograficznym.
      4.   Mleko i przetwory mleczne

      a)   Mleko

         Treść powiadomienia: cena mleka surowego oraz szacowana cena dostaw w bieżącym miesiącu, za 100 kg produktu o rzeczywistej zawartości tłuszczu i białka.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.

         Okres powiadomienia: do końca każdego miesiąca w odniesieniu do poprzedniego miesiąca.

         Uwagi: cena jest ceną płaconą przez pierwszych skupujących mających siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego.
      b)   Przetwory mleczne

         Treść powiadomienia: ceny serów innych niż sery przemysłowe, o których mowa w pkt 7 załącznika I, za 100 kg produktu.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie w odniesieniu do rodzajów serów istotnych dla rynku krajowego.

         Okres powiadomienia: do 15. dnia każdego miesiąca w odniesieniu do poprzedniego miesiąca.

         Uwagi: ceny odnoszą się do cen sera zakupionego od producenta, z wyłączeniem wszelkich innych kosztów (transport, załadunek, przeładunek, składowanie, palety, ubezpieczenie itp.) na podstawie umów zawartych na dostawy realizowane w ciągu trzech miesięcy.

      ZAŁĄCZNIK III

         Wymogi w zakresie powiadomień dotyczących produkcji i informacji rynkowych, o których mowa w art. 12 lit. b)

      1.   Ryż

         Treść powiadomienia: w odniesieniu do każdego rodzaju ryżu, o którym mowa w pkt 2 i 3 części I załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

                  a)

                  powierzchnia upraw, wydajność agronomiczna, produkcja ryżu niełuskanego w roku zbiorów i wydajność po przetworzeniu;

                  b)

                  zapasy ryżu (wyrażone w ekwiwalentach ryżu polerowanego) utrzymywane przez producentów i łuszczarnie ryżu w dniu 31 sierpnia każdego roku, w podziale na ryż wyprodukowany w Unii Europejskiej i ryż z przywozu.

         Okres powiadomienia: do 15 stycznia każdego roku w odniesieniu do poprzedniego roku.

         Państwa członkowskie

                  a)

                  w odniesieniu do produkcji ryżu niełuskanego – wszystkie państwa członkowskie produkujące ryż;

                  b)

                  w odniesieniu do zapasów ryżu – wszystkie państwa członkowskie produkujące ryż i państwa członkowskie z łuszczarniami ryżu.

            2.   Cukier

      A.   Powierzchnie uprawy buraków cukrowych

         Treść powiadomienia: powierzchnia uprawy buraków cukrowych w bieżącym roku gospodarczym i oszacowanie dla kolejnego roku gospodarczego.

         Okres powiadomienia: do 31 maja każdego roku.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie o powierzchni uprawy buraków cukrowych w danym roku większej niż 1 000 ha.

         Uwagi: dane podawane są w hektarach, w podziale na powierzchnie z przeznaczeniem do produkcji cukru oraz z przeznaczeniem do produkcji bioetanolu.
      B.   Produkcja cukru i bioetanolu

         Treść powiadomienia: produkcja cukru i bioetanolu przez każde przedsiębiorstwo w poprzednim roku gospodarczym oraz oszacowanie produkcji cukru przez każde przedsiębiorstwo w bieżącym roku gospodarczym;

         Okres powiadomienia: do 30 listopada każdego roku w odniesieniu do produkcji z poprzedniego roku gospodarczego oraz do 31 marca każdego roku (30 czerwca dla francuskich departamentów Gwadelupa i Martynika) w odniesieniu do produkcji z bieżącego roku gospodarczego.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie, w których produkuje się więcej niż 10 000 ton cukru.

         Uwagi

                  a)

                  „produkcja cukru” oznacza łączną ilość, wyrażoną w tonach cukru białego, w następujący sposób:

                              (i)

                              cukier biały, niezależnie od różnic w jakości;

                              (ii)

                              cukier surowy, na podstawie uzysku określonego zgodnie z pkt B ppkt III załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

                              (iii)

                              cukier inwertowany, według masy;

                              (iv)

                              syrop sacharozowy i syrop cukru inwertowanego, o stopniu czystości co najmniej 70 % i produkowane z buraków cukrowych, na podstawie zawartości cukru ekstraktywnego lub na podstawie rzeczywistego uzysku;

                              (v)

                              syrop sacharozowy i syrop cukru inwertowanego, o stopniu czystości co najmniej 75 % i produkowane z trzciny cukrowej, na podstawie zawartości cukru;

                  b)

                  produkcja cukru nie obejmuje cukru białego uzyskanego z jednego z produktów, o których mowa w lit. a), lub wyprodukowanego w ramach uszlachetniania czynnego;

                  c)

                  cukier uzyskany z buraków zasianych podczas danego roku gospodarczego jest przypisywany do następnego roku gospodarczego. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować o przypisaniu cukru ekstrahowanego z buraków zasianych jesienią danego roku gospodarczego do tego samego roku gospodarczego, powiadamiając Komisję o swojej decyzji najpóźniej w dniu 1 października 2017 r.;

                  d)

                  dane dla cukru przedstawiane są w podziale na miesiąc oraz, w odniesieniu do bieżącego roku gospodarczego, odpowiadają danym tymczasowym do lutego oraz oszacowaniom dla pozostałych miesięcy roku gospodarczego.

                  e)

                  produkcja bioetanolu obejmuje tylko bioetanol uzyskany z jednego z produktów, o których mowa w lit. a), i jest podawana w hektolitrach.

            C.   Produkcja izoglukozy

         Treść powiadomienia

                  a)

                  ilości izoglukozy z własnej produkcji dostarczone przez każdego producenta w poprzednim roku gospodarczym;

                  b)

                  ilości izoglukozy z własnej produkcji dostarczone przez każdego producenta w poprzednim miesiącu.

         Okres powiadomienia: do 30 listopada każdego roku w odniesieniu do poprzedniego roku gospodarczego, oraz do 25. dnia każdego miesiąca w odniesieniu do poprzedniego miesiąca.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie, w których produkuje się izoglukozę.

         Uwagi:„produkcja izoglukozy” oznacza łączną ilość produktu otrzymanego z glukozy lub jej polimerów, zawierającego wagowo w suchej masie co najmniej 41 % fruktozy, w tonach suchej masy, niezależnie od faktycznej zawartości fruktozy powyżej progu 41 %. Roczne dane dotyczące produkcji podaje się w podziale na poszczególne miesiące.
      D.   Zapasy cukru i izoglukozy

         Treść powiadomienia

                  a)

                  ilości produkcji cukru składowane pod koniec każdego miesiąca przez przedsiębiorstwa cukrownicze i rafinerie;

                  b)

                  ilości produkcji izoglukozy składowane przez producentów izoglukozy na koniec poprzedniego roku gospodarczego.

         Okres powiadomienia: do końca każdego miesiąca w odniesieniu do poprzedniego miesiąca dla cukru i do 30 listopada dla izoglukozy.

         Państwa członkowskie

                  a)

                  w odniesieniu do cukru – wszystkie państwa członkowskie, w których znajdują się przedsiębiorstwa cukrownicze lub rafinerie i produkcja cukru przekracza 10 000 ton;

                  b)

                  w odniesieniu do izoglukozy – wszystkie państwa członkowskie, w których produkuje się izoglukozę.

         Uwagi: dane odnoszą się do produktów składowanych w swobodnym obrocie na terytorium Unii oraz do produkcji cukru i produkcji izoglukozy zdefiniowanych w pkt B i C.
      W odniesieniu do cukru:

                  —

                  dane odnoszą się do ilości posiadanych przez przedsiębiorstwo lub rafinerię lub objętych gwarancją,

                  —

                  w odniesieniu do ilości składowanych na koniec lipca, sierpnia i września, w danych podaje się ilość, która pochodzi z produkcji w ramach kolejnego roku gospodarczego,

                  —

                  jeśli przechowywanie ma miejsce w państwie członkowskim innym niż powiadamiające Komisję, powiadamiające państwo członkowskie informuje dane inne państwo członkowskie o ilościach składowanych na jego terytorium i ich lokalizacjach, do końca miesiąca następującego po powiadomieniu Komisji.

            W odniesieniu do izoglukozy ilości odnoszą się do ilości należących do producenta.
      3.   Rośliny włókniste

         Treść powiadomienia

                  a)

                  powierzchnia uprawy lnu włóknistego w bieżącym roku gospodarczym i oszacowanie dla kolejnego roku gospodarczego, wyrażona w hektarach;

                  b)

                  produkcja długiego włókna lnianego w poprzednim roku gospodarczym i oszacowanie dla bieżącego roku gospodarczego, wyrażona w tonach;

                  c)

                  powierzchnia uprawy bawełny w poprzednim roku zbiorów i oszacowanie dla bieżącego roku zbiorów, wyrażona w hektarach;

                  d)

                  produkcja bawełny nieodziarnionej w poprzednim roku zbiorów i oszacowanie dla bieżącego roku zbiorów, wyrażona w tonach;

                  e)

                  średnia cena bawełny nieodziarnionej płacona producentom bawełny w poprzednim roku zbiorów, wyrażona w tonach produktu.

         Okres powiadomienia

                  a)

                  w odniesieniu do powierzchni lnu włóknistego – do 31 lipca każdego roku;

                  b)

                  w odniesieniu do produkcji długiego włókna lnianego – do 31 października każdego roku;

                  c), d) i e)

                  w odniesieniu do bawełny – do 15 października każdego roku.

         Państwa członkowskie

                  a) i b):

                  w odniesieniu do lnu – wszystkie państwa członkowskie, w których długie włókna lniane są wytwarzane z powierzchni uprawy lnu włóknistego przekraczającej 1 000 ha;

                  c), d) i e):

                  w odniesieniu do bawełny – wszystkie państwa członkowskie o obszarze zasiewu bawełny co najmniej 1 000 ha.

            4.   Chmiel

         Treść powiadomienia: następujące informacje dotyczące produkcji ogółem oraz – w odniesieniu do informacji, o których mowa w lit. b)–d), w podziale na odmiany goryczkową i aromatyczną:

                  a)

                  liczba rolników uprawiających chmiel;

                  b)

                  powierzchnia uprawy chmielu, wyrażona w hektarach;

                  c)

                  ilość w tonach oraz średnia cena producenta, wyrażona w kg chmielu sprzedanego w ramach umów terminowych i bez takich umów;

                  d)

                  produkcja alfa-kwasu w tonach oraz średnia zawartość alfa-kwasu (procentowo).

         Okres powiadomienia: do 30 kwietnia roku następującego po zbiorach chmielu.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie o powierzchni uprawy chmielu powyżej 200 hektarów w poprzednim roku.
      5.   Oliwa z oliwek

         Treść powiadomienia

                  a)

                  dane na temat produkcji końcowej, łącznej konsumpcji krajowej (w tym przez przemysł przetwórczy) i zapasów końcowych za poprzedni okres roczny od 1 października do 30 września;

                  b)

                  oszacowanie produkcji miesięcznej oraz oszacowanie produkcji końcowej, łącznej konsumpcji krajowej (w tym przez przemysł przetwórczy) i zapasów końcowych za bieżący okres roczny od 1 października do 30 września.

         Okres powiadomienia

                  a)

                  za poprzedni okres roczny – do 31 października każdego roku.

                  b)

                  za bieżący okres roczny – do 31 października oraz do 15. dnia każdego miesiąca od listopada do czerwca.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie produkujące oliwę z oliwek.
      6.   Banany

         Treść powiadomienia

                  a)

                  średnie ceny sprzedaży na lokalnych rynkach zielonych bananów wprowadzanych do obrotu w regionie produkcji, za 100 kg produktu, i odpowiadające im ilości;

                  b)

                  średnie ceny sprzedaży zielonych bananów wprowadzanych do obrotu poza regionem produkcji, za 100 kg produktu, i odpowiadające im ilości.

         Okres powiadomienia

                  —

                  do 15 czerwca każdego roku w odniesieniu do poprzedniego okresu od 1 stycznia do 30 kwietnia,

                  —

                  do 15 października każdego roku w odniesieniu do poprzedniego okresu od 1 maja do 31 sierpnia,

                  —

                  do 15 lutego każdego roku w odniesieniu do poprzedniego okresu od 1 września do 31 grudnia.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie z regionem produkcji, a mianowicie:

                  a)

                  Wyspy Kanaryjskie;

                  b)

                  Gwadelupa;

                  c)

                  Martynika;

                  d)

                  Madera i Azory;

                  e)

                  Kreta i Lakonia;

                  f)

                  Cypr.

            Uwagi:
          ceny zielonych bananów wprowadzanych do obrotu w Unii poza regionem produkcji są cenami w pierwszym porcie wyładunku (towary nierozładowane).
      7.   Tytoń

         Treść powiadomienia: dla każdej grupy odmian surowca tytoniowego:

                  (i)

                  liczba rolników;

                  (ii)

                  powierzchnia w hektarach;

                  (iii)

                  dostarczone ilości w tonach;

                  (iv)

                  średnia cena płacona rolnikom, z wyłączeniem podatków i innych opłat, za kg produktu.

         Okres powiadomienia: do 31 lipca roku następującego po roku zbiorów.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie o powierzchni uprawy tytoniu powyżej 3 000 hektarów w poprzednich zbiorach.

         Uwagi: grupy odmian surowca tytoniowego:

                  Grupa I

                  :

                  Suszony ogniowo-rurowo: tytoń suszony w piecach o kontrolowanym przepływie powietrza, temperaturze i wilgotności, w szczególności Virginia;

                  Grupa II

                  :

                  Suszony powietrzem na jasny: tytoń suszony na powietrzu pod osłoną z uniemożliwieniem fermentacji, w szczególności Burley i Maryland;

                  Grupa III

                  :

                  Suszony powietrzem na ciemny: tytoń suszony na powietrzu pod osłoną, pozostawiony do naturalnej fermentacji przed wprowadzeniem do obrotu, w szczególności Badischer Geudertheimer, Fermented Burley, Havana, Mocny Skroniowski, Nostrano del Brenta oraz Puławski;

                  Grupa IV

                  :

                  Suszony ogniowo-płomieniowo: tytoń suszony ogniem, w szczególności Kentucky oraz Salento;

                  Grupa V

                  :

                  Suszony na słońcu: tytoń suszony na słońcu, zwany również „odmianami orientalnymi”, w szczególności Basmas, Katerini i Kaba-Koulak.

            8.   Produkty sektora wina

         Treść powiadomienia

                  a)

                  oszacowanie produkcji produktów winiarskich (w tym moszczu winogronowego poddanego fermentacji i niepoddanego fermentacji) na terytorium danego państwa członkowskiego w ciągu bieżącego roku winiarskiego;

                  b)

                  ostateczne wyniki deklaracji produkcji, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 436/2009, oraz oszacowanie produkcji nieobjętej takimi deklaracjami;

                  c)

                  zestawienie deklaracji zapasów, o których mowa w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 436/2009, posiadanych na dzień 31 lipca poprzedniego roku winiarskiego;

                  d)

                  bilans końcowy poprzedniego roku winiarskiego, w tym pełne informacje na temat podaży (początkowy stan zapasów, produkcja, przywóz), wykorzystania (konsumpcja przez ludzi i przemysł, transformacja, wywóz i straty) oraz zapasów końcowych.

         Okres powiadomienia

                  a)

                  oszacowanie produkcji do 30 września każdego roku;

                  b)

                  ostateczne wyniki deklaracji produkcji do 15 marca każdego roku;

                  c)

                  zestawienie deklaracji zapasów do 31 października każdego roku;

                  d)

                  bilans końcowy do 15 stycznia każdego roku.

         Państwa członkowskie: państwa członkowskie, które prowadzą aktualny rejestr winnic zgodnie z art. 145 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
      9.   Mleko i przetwory mleczne

         Treść powiadomienia: łączna ilość surowego mleka krowiego, w kilogramach przy rzeczywistej zawartości tłuszczu.

         Okres powiadomienia: do 25 dnia każdego miesiąca.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.

         Uwagi: ilości odnoszą się do mleka dostarczonego w poprzednim miesiącu do pierwszych skupujących mających siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszyscy pierwsi skupujący mający siedzibę na ich terytorium zgłaszali właściwemu organowi krajowemu ilości surowego mleka krowiego, które dostarczono im każdego miesiąca, w sposób terminowy i dokładny, aby spełnić ten wymóg.
      10.   Jaja

         Treść powiadomienia: liczba zakładów produkcji jaj z podziałem na metody chowu, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 589/2008, w tym maksymalna pojemność zakładu pod względem liczby kur niosek utrzymywanych w tym samym czasie.

         Okres powiadomienia: do 1 kwietnia każdego roku.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.
      11.   Alkohol etylowy

         Treść powiadomienia: dla alkoholu pochodzenia rolniczego w hektolitrach czystego alkoholu:

                  a)

                  produkcja przez fermentację i destylację, w podziale na poszczególne surowce rolne, z których wytwarzany jest alkohol;

                  b)

                  ilości przekazane od producentów lub importerów alkoholu w celu przetwarzania lub pakowania, w podziale na kategorię użycia (żywność i napoje, paliwa, przemysłowe/inne).

         Okres powiadomienia: do 1 marca każdego roku w odniesieniu do poprzedniego roku kalendarzowego.

         Państwa członkowskie: wszystkie państwa członkowskie.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 974/2012 z dnia 22 października 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               23.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 293/32

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 974/2012
   z dnia 22 października 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 października 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  63,3

                  MK

                  36,9

                  ZZ

                  50,1

                  0707 00 05

                  MK

                  30,8

                  TR

                  120,5

                  ZZ

                  75,7

                  0709 93 10

                  TR

                  116,6

                  ZZ

                  116,6

                  0805 50 10

                  AR

                  87,8

                  CL

                  108,8

                  TR

                  89,8

                  ZA

                  84,3

                  ZZ

                  92,7

                  0806 10 10

                  BR

                  279,8

                  MK

                  80,9

                  TR

                  145,1

                  ZZ

                  168,6

                  0808 10 80

                  AR

                  216,2

                  MK

                  29,8

                  NZ

                  139,2

                  US

                  143,5

                  ZA

                  67,9

                  ZZ

                  119,3

                  0808 30 90

                  CN

                  97,6

                  TR

                  117,7

                  ZZ

                  107,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/434 z dnia 22 marca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               23.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/32

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/434
   z dnia 22 marca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  110,0

                  IL

                  125,9

                  MA

                  97,1

                  TR

                  107,0

                  ZZ

                  110,0

                  0707 00 05

                  MA

                  84,0

                  TR

                  146,9

                  ZZ

                  115,5

                  0709 91 00

                  EG

                  241,9

                  ZZ

                  241,9

                  0709 93 10

                  MA

                  51,7

                  TR

                  163,4

                  ZZ

                  107,6

                  0805 10 20

                  EG

                  47,5

                  IL

                  70,0

                  MA

                  59,5

                  TN

                  60,0

                  TR

                  72,0

                  ZZ

                  61,8

                  0805 50 10

                  MA

                  138,5

                  TR

                  88,5

                  ZZ

                  113,5

                  0808 10 80

                  BR

                  90,6

                  CN

                  70,5

                  US

                  134,2

                  ZA

                  110,3

                  ZZ

                  101,4

                  0808 30 90

                  AR

                  119,3

                  CL

                  137,8

                  CN

                  106,6

                  TR

                  157,7

                  ZA

                  91,8

                  ZZ

                  122,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1160/2013 z dnia 7 listopada 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Rigotte de Condrieu (ChNP)]

text:
               19.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 309/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1160/2013
   z dnia 7 listopada 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Rigotte de Condrieu (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wniosek Francji o rejestrację nazwy „Rigotte de Condrieu” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ żaden sprzeciw nie został zgłoszony Komisji zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Rigotte de Condrieu” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 130 z 7.5.2013, s. 15.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.3.   Sery

      FRANCJA
      Rigotte de Condrieu (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/779 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające jednolite zasady dotyczące procedur ustalania, czy dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               20.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 131/48

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/779
   z dnia 18 maja 2016 r.
   ustanawiające jednolite zasady dotyczące procedur ustalania, czy dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylającą dyrektywę 2001/37/WE (1), w szczególności jej art. 7 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE stanowi, że państwa członkowskie zakazują wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych mających aromat charakterystyczny.

               (2)

               Aby zakazy te były stosowane w jednolity sposób w całej Unii, należy ustanowić, zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2014/40/UE, wspólne procedury ustalania, czy dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny.

               (3)

               W przypadku gdy państwo członkowskie („inicjujące państwo członkowskie”) lub Komisja uzna, że dany wyrób tytoniowy może mieć aromat charakterystyczny, powinny one zwrócić się do producenta lub importera o przedstawienie oceny produktu. Procedura ustalania istnienia wyrobu o aromacie charakterystycznym powinna być inicjowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do wyrobów, które są wprowadzane do obrotu tylko w jednym państwie członkowskim lub niewielkiej ich liczbie. Jeżeli państwo członkowskie uważa, że wyrób jest wprowadzany do obrotu w wielu różnych państwach członkowskich, powinno mieć możliwość zwrócenia się do Komisji o wszczęcie procedury.

               (4)

               Aby uniknąć równoległych postępowań, państwa członkowskie i Komisja powinny informować się wzajemnie o wszczęciu procedur. Jeżeli państwo członkowskie wszczyna procedurę, wszystkie inne państwa członkowskie powinny powstrzymać się od wszczynania procedury w odniesieniu do tego samego wyrobu. Państwa członkowskie mogą też uzgodnić, że inne państwo członkowskie stanie się inicjującym państwem członkowskim. Wszystkie procedury wszczęte w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie inicjujące procedurę powinny zostać zawieszone do czasu wydania decyzji przez inicjujące państwo członkowskie.

               (5)

               Komisja powinna mieć możliwość wszczęcia procedury na każdym etapie, również po wydaniu decyzji stwierdzającej, że dany wyrób nie ma aromatu charakterystycznego. Jeżeli Komisja wszczyna procedurę, wszystkie krajowe procedury dotyczące tego samego wyrobu powinny zostać wstrzymane.

               (6)

               Jeżeli producent lub importer nie zaprzecza, że wyrób ma aromat charakterystyczny, lub nie odpowie na wezwanie do przedstawienia oceny, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny, powinna istnieć możliwość ustalenia tego na podstawie uproszczonej procedury.

               (7)

               Jeżeli producent lub importer zaprzecza, że wyrób ma aromat charakterystyczny, inicjujące państwo członkowskie lub Komisja powinny przeprowadzić pogłębioną ocenę. W tym celu można zasięgnąć opinii niezależnego panelu doradczego i pozyskiwać informacje z innych źródeł. Informacje mogą być również wymieniane z innymi państwami członkowskimi i Komisją.

               (8)

               Po przeprowadzeniu pogłębionej oceny i przed podjęciem decyzji o tym, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny, producent lub importer wyrobu powinien mieć możliwość przedstawienia pisemnych uwag. W uwagach pisemnych, w stosownych przypadkach, producent lub importer powinien również wskazać, czy skonsultowano się z jego spółką dominującą. Importerzy powinni być również zachęcani do konsultacji z producentem.

               (9)

               Inicjujące państwo członkowskie powinno przedstawić Komisji projekt decyzji, w tym, w stosownych przypadkach, kopię opinii niezależnego panelu doradczego. Kopie tych dokumentów powinny zostać przesłane do pozostałych państw członkowskich wraz ze streszczeniem w języku, który jest powszechnie zrozumiały.

               (10)

               Komisja i pozostałe państwa członkowskie mogą zgłosić uwagi do projektu decyzji. Należy dążyć do osiągnięcia konsensusu w sprawie projektu decyzji oraz najważniejszych kwestii będących jej uzasadnieniem. Jeżeli opinie państw członkowskich różnią się co do tego, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny, Komisja powinna dążyć do osiągnięcia konsensusu. W przypadku braku konsensusu i jeżeli niezbędne jest zapewnienie jednolitego stosowania zakazu ustanowionego w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE, Komisja powinna sama dokonać ustalenia, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny.

               (11)

               Z uwagi na względy zdrowia publicznego będące podstawą zakazu wyrobów o aromacie charakterystycznym i z należytym uwzględnieniem zasady ostrożności państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzania zakazów, gdy tylko stwierdzą, zgodnie z procedurą przewidzianą w niniejszym rozporządzeniu, że dany wyrób ma aromat charakterystyczny. Niemniej jednak, jeżeli Komisja przyjmie później decyzję w odniesieniu do tego wyrobu, inicjujące państwo członkowskie powinno natychmiast wprowadzić środki w celu dostosowania swoich przepisów i praktyk do tej decyzji, aby zakaz ustanowiony w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE był stosowany w jednolity sposób w całej Unii.

               (12)

               Państwa członkowskie i Komisja powinny podawać do publicznej wiadomości nieopatrzone klauzulą poufności wersje decyzji przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Należy odpowiednio uwzględnić wnioski o zachowanie poufności szczególnie chronionych informacji handlowych. Jeżeli takie wnioski zostaną uznane za uzasadnione, informacje te powinny być przekazywane wyłącznie za pomocą bezpiecznych środków transmisji danych.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 25 dyrektywy 2014/40/UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   ROZDZIAŁ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się jednolite zasady dotyczące procedur ustalania, czy dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny.
   Artykuł 2
   Definicja
   Do celów niniejszego rozporządzenia „ten sam wyrób” oznacza wyroby zawierające te same składniki w tych samych proporcjach składników mieszanki tytoniowej, bez względu na markę lub wygląd.
   ROZDZIAŁ II

      WSZCZĘCIE PROCEDURY

   Artykuł 3
   Wszczęcie postępowania przez państwo członkowskie lub Komisję
   1.   W przypadku gdy państwo członkowskie („inicjujące państwo członkowskie”) lub Komisja uznają, że dany wyrób tytoniowy może mieć aromat charakterystyczny, mogą wszcząć procedurę ustalenia, czy wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny. Państwo członkowskie może również zwrócić się do Komisji o wszczęcie procedury.
   2.   Komisja może wszcząć procedurę, o której mowa w ust. 1, nawet w przypadku gdy jedna lub więcej procedur zostało wszczętych lub zakończonych przez jedno lub więcej państw członkowskich, w szczególności gdy jest to konieczne do zapewnienia jednolitego stosowania art. 7 dyrektywy 2014/40/UE.
   Artykuł 4
   Pierwszy wniosek do producenta lub importera
   1.   Inicjujące państwo członkowskie lub Komisja powiadamiają producenta i importera produktu o swojej opinii, że wyrób tytoniowy może mieć aromat charakterystyczny, i zwracają się do producenta lub importera o przedstawienie oceny.
   2.   Producent lub importer udziela odpowiedzi i przedstawia swoje pisemne uwagi w ciągu czterech tygodni od daty otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, lub w innym terminie uzgodnionym z inicjującym państwem członkowskim lub Komisją, stosownie do przypadku. W swojej odpowiedzi producent lub importer określa – w zakresie, w jakim to możliwe – wszelkie inne państwa członkowskie, w których ten sam wyrób został wprowadzony do obrotu. W stosownych przypadkach producent przedstawia również opinię swojej spółki dominującej. Importer przedstawia również opinię producenta.
   3.   Producent lub importer w swojej odpowiedzi, o której mowa w ust. 2, informuje, czy w jego opinii te same wyroby wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich mają różne aromaty w jednym lub kilku zainteresowanych państwach członkowskich. W takim przypadku producent lub importer określa podstawy, na których opiera się ta opinia.
   Artykuł 5
   Koordynacja na etapie początkowym
   1.   Jeżeli procedura została wszczęta przez państwo członkowskie, państwo to bezzwłocznie powiadamia Komisję i wszystkie pozostałe państwa członkowskie o wszczęciu procedury.
   Jeżeli to Komisja wszczęła procedurę, informuje ona o tym bezzwłocznie wszystkie państwa członkowskie.
   Inicjujące państwo członkowskie lub Komisja przekazują informacje otrzymane od producenta lub importera zgodnie z art. 4 ust. 2 innym państwom członkowskim i, w stosownych przypadkach, Komisji.
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wszczęło procedurę, wszystkie inne państwa członkowskie powstrzymują się od wszczęcia równoległej procedury dotyczącej tego samego wyrobu. W przypadku gdy procedury dotyczące tego samego wyrobu już zostały wszczęte w co najmniej dwóch państwach członkowskich, procedurę kontynuuje wyłącznie państwo członkowskie, które wszczęło ją jako pierwsze. Na zasadzie odstępstwa zainteresowane państwa członkowskie mogą uzgodnić, że inne państwo członkowskie będzie działać w charakterze inicjującego państwa członkowskiego. Wszystkie procedury wszczęte w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie inicjujące procedurę zostają zawieszone do czasu wydania decyzji przez inicjujące państwo członkowskie.
   3.   Jeżeli to Komisja wszczęła procedurę, wszystkie państwa członkowskie powstrzymują się od wszczynania procedur i, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 9 ust. 3 akapit drugi, wszystkie toczące się procedury krajowe zostają wstrzymane.
   4.   Zgromadzone do tej chwili informacje są wymieniane między państwami członkowskimi i Komisją na ich wniosek.
   Artykuł 6
   Ocena producenta lub importera
   1.   Jeżeli producent lub importer nie zaprzecza, że dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny, informuje o tym inicjujące państwo członkowskie lub Komisję w swojej odpowiedzi na podstawie art. 4 ust. 2.
   Jeżeli w swojej odpowiedzi producent lub importer nie zaprzeczył, że dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny, lub nie udzielił odpowiedzi zgodnie z art. 4 ust. 2, inicjujące państwo członkowskie lub Komisja, stosownie do przypadku, mogą dokonać ustalenia zgodnie z, odpowiednio, art. 9 lub art. 10, jeżeli uznają, że informacje, jakimi dysponują są do tego celu wystarczające.
   W przypadku gdy państwo członkowskie lub Komisja uważają, że uzyskanie dodatkowych informacji jest konieczne, aby można było dokonać rozstrzygającego ustalenia, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny, państwo to lub Komisja mogą zebrać dodatkowe informacje zgodnie z art. 7 przed dokonaniem ustalenia zgodnie z art. 9 lub art. 10.
   2.   Jeżeli producent lub importer zaprzecza, że wyrób ma aromat charakterystyczny, inicjujące państwo członkowskie lub Komisja kontynuują procedurę zgodnie z art. 7 i 8.
   ROZDZIAŁ III

      DOCHODZENIE

   Artykuł 7
   Gromadzenie dodatkowych informacji i konsultacja z panelem doradczym
   1.   Inicjujące państwo członkowskie lub Komisja mogą zwrócić się do producenta lub importera z wnioskiem o dostarczenie dodatkowych informacji w terminie określonym w takim wniosku. Inicjujące państwo członkowskie może także zażądać informacji z innych źródeł, wymieniać informacje z innymi państwami członkowskimi i, w stosownych przypadkach, z Komisją i zasięgnąć opinii niezależnego panelu doradczego (zwanego dalej „panelem”) ustanowionego na podstawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/786 (2).
   2.   Jeżeli przeprowadzane są konsultacje z komitetem, przedstawia on swoją opinię w terminie mającym zastosowanie na podstawie art. 10 ust. 6 decyzji wykonawczej (UE) 2016/786.
   Artykuł 8
   Prawo producentów i importerów do przedstawiania uwag
   1.   Jeżeli na podstawie art. 6 ust. 2 inicjujące państwo członkowskie lub Komisja przeprowadziły dalsze dochodzenie zgodnie z art. 7 oraz, po należytym uwzględnieniu informacji uzyskanych w wyniku takiego dochodzenia, inicjujące państwo członkowskie lub Komisja uznają, że dany wyrób ma aromat charakterystyczny, wówczas przed przyjęciem decyzji umożliwiają one producentowi lub importerowi przedstawienie pisemnych uwag.
   Państwo członkowskie lub Komisja przedstawiają producentowi lub importerowi krótki opis przyczyn, dla których zamierzają przyjąć proponowaną decyzję. Jeżeli konsultowano się z panelem, jego opinia jest udostępniana producentowi lub importerowi. Producent lub importer ma cztery tygodnie na przedstawienie swoich uwag. Termin ten może zostać przedłużony za zgodą inicjującego państwa członkowskiego lub Komisji, stosownie do przypadku. W swoich uwagach producent powinien określić również, w stosownych przypadkach, czy skonsultowano się z jego spółką dominującą. Importer określa, czy skonsultowano się z producentem.
   2.   Jeżeli inicjujące państwo członkowskie lub Komisja uznają, że konieczne jest zebranie dodatkowych informacji po otrzymaniu uwag od producenta lub importera, przedstawiają one producentowi lub importerowi zgromadzone dodatkowe informacje i dają mu możliwość przedstawienia dodatkowych pisemnych uwag.
   ROZDZIAŁ IV

      USTALENIE

   Artykuł 9
   Koordynacja przed podjęciem decyzji przez państwo członkowskie
   1.   Inicjujące państwo członkowskie na podstawie dostępnych informacji, w tym wszelkich informacji uzyskanych zgodnie z art. 6, 7 i 8, stosownie do przypadku, sporządza projekt decyzji dotyczącej tego, czy dany wyrób należy uznać za wyrób o aromacie charakterystycznym zakazany na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE.
   Projekt decyzji zawiera uzasadnienie, w którym, w stosownych przypadkach, należycie uwzględnia się opinię panelu oraz inne dostępne informacje.
   Inicjujące państwo członkowskie przekazuje ten projekt decyzji Komisji i pozostałym państwom członkowskim. Przedstawia również opinię panelu, jeżeli się z nim konsultowano, i w miarę możliwości podaje informacje o wszelkich innych państwach członkowskich, w których ten sam wyrób został wprowadzony do obrotu.
   Ostateczna decyzja może zostać podjęta dopiero po upływie czterech tygodni od przedstawienia projektu decyzji. Okres ten może zostać przedłużony w wyniku uzgodnień między inicjującym państwem członkowskim a Komisją.
   2.   Komisja i inne państwa członkowskie mogą przedstawić uwagi na temat projektu decyzji w ciągu trzech tygodni od przekazania projektu decyzji. Wszelkie zastrzeżenia wobec wniosków przedstawionych w projekcie decyzji muszą być należycie uzasadnione.
   3.   Inicjujące państwo członkowskie rozpatruje otrzymane uwagi. W przypadku rozbieżności co do tego, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny, inicjujące państwo członkowskie, pozostałe państwa członkowskie i Komisja, stosownie do przypadku, dokładają wszelkich starań, aby osiągnąć konsensus. W przypadku braku konsensusu, jeżeli konieczne jest zapewnienie jednolitego stosowania przepisów art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE, Komisja wszczyna procedurę zgodnie z art. 3 ust. 1.
   Wszczęcie procedury przez Komisję zgodnie z akapitem pierwszym nie ma wpływu na uprawnienia inicjującego państwa członkowskiego do przyjęcia decyzji zakazującej wyrobu na podstawie art. 7 ust. 1. W takim przypadku inicjujące państwo członkowskie informuje o swojej decyzji producenta lub importera. Przekazuje również kopię decyzji pozostałym państwom członkowskim i Komisji, stosownie do przypadku, wskazując, na ile to możliwe, państwo (państwa) członkowskie, w którym(-ch) wyrób jest wprowadzany do obrotu. Po przyjęciu decyzji przez Komisję państwo członkowskie jest zobowiązane niezwłocznie przyjąć wszelkie niezbędne środki służące zapewnieniu zgodności swojego prawa krajowego z tą decyzją.
   4.   W przypadku gdy państwa członkowskie i Komisja nie przedstawiły zastrzeżeń wobec projektu decyzji sporządzonego przez inicjujące państwo członkowskie, państwo to przyjmuje decyzję i powiadamia o niej producenta lub importera. Pozostałe państwa członkowskie i Komisja, stosownie do przypadku, otrzymują kopię decyzji wraz z informacją, na ile to możliwe, o państwach członkowskich, w których wyrób jest wprowadzany do obrotu.
   Artykuł 10
   Decyzja Komisji
   1.   Jeżeli producent lub importer poinformował Komisję, że nie zaprzecza, iż dany wyrób tytoniowy ma aromat charakterystyczny, lub jeżeli producent nie przedstawił odpowiedzi zgodnie z art. 4 ust. 2, Komisja, z należytym uwzględnieniem informacji, którymi dysponuje, w tym wszelkich dodatkowych informacji lub danych uzyskanych zgodnie z art. 7, przyjmuje zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 2014/40/UE decyzję dotyczącą tego, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny.
   2.   Jeżeli na podstawie art. 6 ust. 2 Komisja przeprowadziła pogłębione dochodzenie zgodnie z art. 7 i 8, na podstawie informacji uzyskanych w wyniku tego dochodzenia przyjmuje na podstawie art. 7 ust. 2 dyrektywy 2014/40 decyzję dotyczącą tego, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny.
   Artykuł 11
   Procedury równoległe
   1.   Gdy tylko inicjujące państwo członkowskie przyjmie decyzję, zawieszone procedury krajowe dotyczące tego samego wyrobu mogą zostać wznowione. Jeżeli państwo członkowskie, w którym ten sam wyrób jest wprowadzany do obrotu, nie zgadza się z decyzją inicjującego państwa członkowskiego, przekazuje swoje stanowisko Komisji. Komisja konsultuje się z inicjującym państwem członkowskim i pozostałymi państwami członkowskimi, w których ten sam wyrób jest wprowadzany do obrotu. Jeżeli na podstawie tej konsultacji okaże się, że konieczne jest zapewnienie jednolitego stosowania przepisów art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE, Komisja wszczyna procedurę zgodnie z art. 3 ust. 1.
   2.   Jeżeli to Komisja podejmuje decyzję, wszystkie państwa członkowskie zapewniają właściwe wdrażanie tej decyzji.
   ROZDZIAŁ V

      INFORMACJE

   Artykuł 12
   Informacje poufne
   1.   Przekazując informacje, producenci i importerzy mogą wnioskować, by niektóre z nich były traktowane jako poufne ze względu na fakt, że stanowią tajemnicę handlową lub są szczególnie chronionymi informacjami handlowymi. W takim przypadku muszą wyraźnie wskazać te informacje i przedstawić uzasadnienie takiego wniosku.
   2.   W przypadku gdy wniosek zostanie uznany za uzasadniony, państwa członkowskie i Komisja zapewniają odpowiednią ochronę informacji otrzymanych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Przekazywanie takich informacji odbywa się z wykorzystaniem mechanizmów umożliwiających bezpieczny przekaz poufnych danych.
   Artykuł 13
   Publikacja decyzji
   Państwa członkowskie i Komisja podają do publicznej wiadomości nieopatrzone klauzulą poufności wersje wszystkich decyzji przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
   ROZDZIAŁ VI

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1.

      (2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2016/786 z dnia 18 maja 2016 r. określająca procedury dotyczące ustanowienia i działania niezależnego panelu doradczego wspierającego państwa członkowskie i Komisję przy ustalaniu, czy wyroby tytoniowe mają aromat charakterystyczny (zob. s. 79 niniejszego Dziennika Urzędowego).