title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/920 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 180/2014 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących kontroli, powiadomień i sprawozdań rocznych oraz zmian w programach POSEI

text:
                  29.6.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 164/5

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/920
      z dnia 28 czerwca 2018 r.
      zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 180/2014 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących kontroli, powiadomień i sprawozdań rocznych oraz zmian w programach POSEI
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2, art. 8 akapit drugi, art. 12 ust. 3 i art. 14 ust. 1,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Doświadczenia zdobyte w związku ze stosowaniem rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 180/2014 (2) pokazały, że niektóre przepisy dotyczące kontroli, powiadomień i sprawozdań rocznych wymagają uproszczenia i doprecyzowania.

                  (2)

                  Art. 2, art. 3 i art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 ustanawiają przepisy dotyczące pozwoleń na przywóz, świadectw zwolnienia, świadectw pomocy i wypłaty pomocy w odniesieniu do produktów przywożonych z państw trzecich lub dostarczanych z Unii. Art. 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239 (3) zobowiązuje do korzystania z numeru rejestracyjnego i identyfikacyjnego przedsiębiorcy („numer EORI”) w przypadku pozwoleń na przywóz. Należy przewidzieć taki sam wymóg w przypadku pozwoleń na przywóz, świadectw zwolnienia i świadectw pomocy objętych odpowiednio przepisami art. 2, art. 3 i art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014.

                  (3)

                  Art. 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 zawiera przepisy dotyczące dokumentów, które muszą być okazywane przez podmioty gospodarcze, oraz przepisy dotyczące ważności pozwoleń i świadectw. Należy ułatwić elektroniczne przesyłanie dokumentów towarzyszących pozwoleniom i świadectwom.

                  (4)

                  Art. 16 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 ustanawia przepisy dotyczące administracyjnych i bezpośrednich kontroli przywozu, wprowadzania, wywozu i wysyłki produktów rolnych. Należy rozdzielić kontrole bezpośrednie w odniesieniu do przywozu i wprowadzania od kontroli bezpośrednich w odniesieniu do wywozu i wysyłki. Brzmienie tego artykułu powinno wyraźnie wskazywać na obowiązek stosowania reprezentatywnej próby podczas przeprowadzania kontroli operacji wywozu i wysyłki, o których mowa w sekcji 5 tego rozporządzenia.

                  (5)

                  Art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 ustanawia zasady ogólne dotyczące kontroli w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy w ramach środków wsparcia na rzecz lokalnych produktów rolnych. Biorąc pod uwagę różnorodność i odmienne poziomy złożoności działań w ramach tych środków oraz w celu dalszego zapewnienia, by wszystkie obszary wydatków zostały pokryte i proporcjonalnie uwzględnione w próbie, konieczne jest sprecyzowanie, że właściwe organy powinny przeprowadzać kontrole na miejscu na poziomie każdego działania w odniesieniu do przynajmniej 5 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba powinna ponadto obejmować przynajmniej 5 % kwoty, na którą opiewa pomoc w odniesieniu do każdego działania.

                  (6)

                  Art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 zawiera przepisy dotyczące wyboru wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu. Ze względu na to, że w regionach najbardziej oddalonych może istnieć niewielka liczba wnioskodawców, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyboru tylko jednego wnioskodawcy.

                  (7)

                  Art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 wymaga, aby niektóre dane dotyczące bilansu szczególnego systemu dostaw były zgłaszane na koniec każdego kwartału danego roku. Częstotliwość ta jest uciążliwa i powiadomienie jedynie raz w roku uznaje się za wystarczające.

                  (8)

                  Art. 39 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 określa elementy, które należy zawrzeć w sprawozdaniach rocznych dotyczących wdrażania środków. W swoim sprawozdaniu z dnia 15 grudnia 2016 r. (4) Komisja stwierdziła, że sprawozdawczość z wykonania programów POSEI należy udoskonalić, zwłaszcza na potrzeby lepszej oceny zgodności z celami, w tym w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw, oraz w celu lepszego opisania sytuacji sektora rolnego i jego rozwoju, w tym monitorowania cen i konkurencyjności lokalnej produkcji w odniesieniu do przywozu. Wskazane jest również doprecyzowanie obowiązków sprawozdawczych i zapewnienie nowej struktury sprawozdań rocznych, a odnośne szczegóły powinny zostać określone w nowym załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 180/2014.

                  (9)

                  Art. 40 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 określa procedury wprowadzania zmian do programów POSEI. Biorąc pod uwagę doświadczenie zgromadzone w trakcie stosowania tych procedur, należy je uprościć w celu zapewnienia większej elastyczności i lepszego dostosowania do faktycznego kontekstu systemu dostaw i warunków lokalnych panujących w rolnictwie. W związku z tym należy wprowadzić wymóg, aby zmiany, o których mowa w art. 40 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, były przedstawiane w tym samym czasie do dnia 31 lipca.

                  (10)

                  Ogólnie rzecz biorąc, zmiany wprowadzane do programów POSEI nie wymagają formalnego zatwierdzenia przez Komisję. Należy zmienić brzmienie art. 40 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 w celu wyrażenia tej zasady w bardziej wyraźny sposób.

                  (11)

                  Jednakże „duże” zmiany w programach objęte art. 40 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 wymagają formalnego zatwierdzenia przez Komisję. W oparciu o doświadczenia związane z tą procedurą, konieczne jest wydłużenie terminu na zatwierdzenie do pięciu miesięcy od zgłoszenia zmiany. Ponadto, w celu uproszczenia procedury, formalne zatwierdzenie przez Komisję powinno zostać ograniczone do pierwszych dwóch przypadków, które obecnie wchodzą w zakres tego przepisu.

                  (12)

                  Art. 40 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 dotyczy „nieznacznych” zmian. W celu ułatwienia procedury wprowadzania dostosowań finansowych w państwach członkowskich, termin zgłaszania dostosowań w granicach 20 % przydziału finansowego powinien zostać przedłużony do dnia 31 maja.

                  (13)

                  Ponadto definicja „środka” zawarta w art. 40 ust. 5 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 powinna zostać uproszczona.

                  (14)

                  Kilka rozporządzeń Komisji uchylono i zastąpiono rozporządzeniami delegowanymi i wykonawczymi. Ze względu na przejrzystość i pewność prawa należy zaktualizować odesłania do tych rozporządzeń. Szczególnie w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz odesłania do rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (5) należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1237 (6) i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

                  (15)

                  Odnośnie do powiadomień Komisji odesłania do rozporządzenia Komisji (WE) nr 792/2009 (7) należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1183 (8) i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 (9).

                  (16)

                  W odniesieniu do przepisów opartych na rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (10) odesłania do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (11) należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 (12) i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 (13).

                  (17)

                  W odniesieniu do przepisów dotyczących unijnego kodeksu celnego odesłania do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (14) należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (15), do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (16) lub do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (17).

                  (18)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 180/2014.

                  (19)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 180/2014 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                              „2.   Pozwolenia na przywóz sporządza się zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239 (*1).
                              Art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1237 (*2) oraz art. 2, 3, art. 4 ust. 1, art. 5, 7 i art. 13–16 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 stosuje się odpowiednio, nie naruszając przepisów niniejszego rozporządzenia.
                              Odpowiednio stosuje się ujemną tolerancję przewidzianą w art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

                                 (*1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44)."

                                 (*2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).”;"

                              b)

                              ust. 6 otrzymuje brzmienie:
                              „6.   Należności celne przywozowe pobierane są w odniesieniu do ilości przekraczających ilości wskazane w pozwoleniu na przywóz. Tolerancja 5 %, przewidziana w art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239, ma zastosowanie pod warunkiem uiszczenia odpowiednich należności celnych przywozowych.”;

                  2)

                  art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Świadectwa zwolnienia sporządza się na podstawie wzoru pozwolenia na przywóz określonego w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.
                  Art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 oraz art. 2, 3, art. 4 ust. 1, art. 5, art. 7 i art. 13–16 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 stosuje się odpowiednio, nie naruszając przepisów niniejszego rozporządzenia.
                  Odpowiednio stosuje się ujemną tolerancję przewidzianą w art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.”;

                  3)

                  art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Świadectwa pomocy sporządza się na podstawie wzoru pozwolenia na przywóz określonego w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239.
                  Art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 oraz art. 2, 3, art. 4 ust. 1, art. 5, art. 7 i art. 13–16 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 stosuje się odpowiednio, nie naruszając przepisów niniejszego rozporządzenia.
                  Odpowiednio stosuje się ujemną tolerancję przewidzianą w art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.”;

                  4)

                  art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                              a)

                              w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany:

                                          (i)

                                          zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
                                          „Z zastrzeżeniem przepisów art. 2 ust. 5, art. 3 ust. 6, art. 5 ust. 7 oraz art. 11 i 12 właściwe organy przyjmują wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz, świadectw zwolnienia lub świadectw pomocy, składane przez podmioty gospodarcze dla każdej przesyłki. Do wniosków dołącza się oryginał lub uwierzytelniony odpis faktury zakupu oraz oryginał, uwierzytelniony odpis lub uwierzytelnioną wersję elektroniczną następujących dokumentów:”;

                                          (ii)

                                          lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                                      „b)

                                                      w odniesieniu do świadectwa pomocy:

                                                                  (i)

                                                                  środki dowodowe potwierdzające unijny status celny towarów, o których mowa w art. 199 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (*3); lub

                                                                  (ii)

                                                                  zgłoszenie typu CO, jak określono w tytule VIII rozdział 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (*4), zgodnie z elementami danych nr 1/1, 1/2 i 1/3, o których mowa w tabeli wymogów dotyczących danych, określonymi w tytule I rozdział 3 sekcja 1 załącznika B do tego rozporządzenia.

                                             (*3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558)."

                                             (*4)  Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).”;"

                              b)

                              akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                              „Te dokumenty towarzyszące można przesyłać w formie wiadomości elektronicznych. W przypadku gdy właściwy organ dokonujący weryfikacji nie ma dostępu do systemu informatycznego do zarządzania i tworzenia takich dokumentów elektronicznych, zastępuje się je wydrukami należycie poświadczonymi za zgodność z oryginałami lub ich uwierzytelnionym elektronicznym odpowiednikiem.”;

                  5)

                  w art. 12 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                  „Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 (*5) oraz rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1185 (*6).

                     (*5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100)."

                     (*6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień i dokumentów oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 113).”;"

                  6)

                  art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Kontrole bezpośrednie przeprowadzane w danym regionie najbardziej oddalonym przy przywozie lub wprowadzaniu produktów rolnych dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 5 % pozwoleń i świadectw okazywanych zgodnie z art. 9.
                  Kontrole bezpośrednie przeprowadzane w danym regionie najbardziej oddalonym przy wywozie lub wysyłce przewidzianym w sekcji 5 dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 5 % operacji w oparciu o profile ryzyka ustalone przez państwa członkowskie.
                  Do tych kontroli bezpośrednich stosuje się odpowiednio rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 (*7).
                  Dodatkowo, w szczególnych przypadkach Komisja może zażądać objęcia kontrolami bezpośrednimi innego odsetka pozwoleń i świadectw lub operacji.

                     (*7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie monitorowania na podstawie kontroli bezpośrednich wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty (Dz.U. L 339 z 18.12.2008, s. 53).”;"

                  7)

                  w art. 22 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                  „Na podstawie analizy ryzyka zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszego rozporządzenia właściwe organy przeprowadzają wyrywkowe kontrole na miejscu, w przypadku każdego działania, w odniesieniu do przynajmniej 5 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba obejmuje ponadto przynajmniej 5 % kwoty, na którą opiewa pomoc w odniesieniu do każdego działania.”;

                  8)

                  w art. 24 ust. 1 akapit drugi dodaje się następujące zdanie:
                  „Jeżeli minimalna liczba wnioskodawców ubiegających się o pomoc i podlegających kontroli na miejscu jest niższa niż 12, państwa członkowskie wybierają losowo co najmniej jednego wnioskodawcę.”;

                  9)

                  art. 28 i 29 otrzymują brzmienie:
                  „Artykuł 28
                  Odzyskiwanie nienależnych wypłat oraz kary
                  1.   W przypadku wypłat nienależnych stosuje się odpowiednio art. 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 (*8).
                  2.   Jeżeli nienależnych wypłat dokonano na skutek fałszywych deklaracji lub przedstawienia fałszywych dokumentów bądź poważnego zaniedbania ze strony wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc, stosuje się kary w wysokości nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.
                  Artykuł 29
                  Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne
                  W przypadkach działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, stosuje się odpowiednio art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 (*9).

                     (*8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69)."

                     (*9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 48).”;"

                  10)

                  art. 32 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                  „Powiadomienia, o których mowa w niniejszym akapicie, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

                  11)

                  art. 35 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Właściwe organy dopilnowują, by produkty wymienione w załączniku VII były wykorzystywane zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii, w szczególności z art. 211, 214, 215, 218, 219 i 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (*10) i art. 161–164, 171–175, 178, 179 i 239 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz art. 260–269 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

                     (*10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).”;"

                  12)

                  w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                          (i)

                                          w akapicie pierwszym zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
                                          „W odniesieniu do szczególnego systemu dostaw właściwe organy przesyłają Komisji, nie później niż dnia 31 maja każdego roku, następujące informacje dotyczące operacji przeprowadzonych w poprzednim roku w odniesieniu do bilansu dostaw roku kalendarzowego odniesienia, w podziale na produkty, kody CN oraz, w stosownych przypadkach, miejsca przeznaczenia poszczególnych produktów:”;

                                          (ii)

                                          w akapicie drugim skreśla się zdanie drugie;

                              b)

                              ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
                              „3.   Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.
                              4.   Powiadomienia, o których mowa w art. 23 ust. 3 i art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 228/2013, również przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

                  13)

                  art. 39 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 39
                  Sprawozdanie roczne
                  1.   Struktura i treść sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 228/2013, są zgodne z załącznikiem IX do niniejszego rozporządzenia.
                  2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przedkłada się Komisji zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

                  14)

                  w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
                              „1.   Zmiany, które mają być wprowadzone do każdego programu POSEI, państwa członkowskie przedkładają Komisji raz na rok kalendarzowy i na dany program, z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności. Zmiany przesyła się Komisji nie później niż do dnia 31 lipca roku poprzedzającego ich stosowanie. Zmiany są właściwie umotywowane, a w szczególności zawierają następujące informacje:

                                          a)

                                          przyczyny ewentualnych trudności we wdrażaniu, uzasadniające zmianę programu;

                                          b)

                                          oczekiwane skutki zmiany;

                                          c)

                                          wpływ na finansowanie i warunki kwalifikowalności.

                                    Nie naruszając art. 51 i 52 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, Komisja informuje państwo członkowskie, jeżeli uzna, że zmiany nie są zgodne z przepisami Unii, w szczególności z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 228/2013.
                              Zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym o nich powiadomiono. W przypadku gdy konieczne jest wcześniejsze stosowanie, zmiany takie można stosować wcześniej, o ile Komisja nie wyrazi sprzeciwu.
                              2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Komisja ocenia osobno poszczególne zmiany proponowane przez państwa członkowskie i podejmuje decyzje o ich zatwierdzeniu najpóźniej w terminie pięciu miesięcy od ich przedłożenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 34 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 228/2013, w przypadku następujących zmian:

                                          a)

                                          przystąpienia nowego regionu najbardziej oddalonego;

                                          b)

                                          wprowadzenia do ogólnego programu nowych grup produktów, które mają być wspierane w ramach szczególnego systemu dostaw, lub nowych środków na rzecz lokalnej produkcji rolnej.

                                    Zatwierdzone w ten sposób zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku przedstawienia wniosku w sprawie zmiany lub od daty wyraźnie wskazanej w decyzji zatwierdzającej.”;

                              b)

                              ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                          „b)

                                          w odniesieniu do wszystkich środków – zwiększenia lub zmniejszenia, w granicach 20 %, przydziału finansowego przeznaczonego na każdy poszczególny środek, bez uszczerbku dla pułapów finansowych przewidzianych w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 228/2013, pod warunkiem że takie dostosowania zostaną zgłoszone nie później niż dnia 31 maja roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy zmiana przydzielonych środków finansowych;”;

                              c)

                              w ust. 5 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                          „a)

                                          »środek« oznacza zgrupowanie działań niezbędnych do osiągnięcia jednego lub większej liczby celów programu, stanowiące linię budżetową, dla której przydział środków finansowych określono w tabeli finansowania, o której mowa w art. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 228/2013;”;

                              d)

                              ust. 6 otrzymuje brzmienie:
                              „6.   Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

                  15)

                  dodaje się załącznik IX, którego tekst określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 23.

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 180/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 63 z 4.3.2014, s. 13).

         (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44).

         (4)  Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie realizacji programu szczególnych opcji na rzecz rolnictwa regionów najbardziej oddalonych w Unii (POSEI) (COM(2016) 797 final).

         (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).

         (6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).

         (7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

         (8)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100).

         (9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień i dokumentów oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 113).

         (10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

         (11)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 65).

         (12)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 48).

         (13)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

         (14)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

         (15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

         (16)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

         (17)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

         ZAŁĄCZNIK
         „
               ZAŁĄCZNIK IX

                  Struktura i treść sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 39

               Struktura i treść sprawozdania za poprzedni rok przedstawia się następująco:
               1.   OGÓLNY KONTEKST W POPRZEDNIM ROKU

                           1.1.

                           Kontekst społeczno-ekonomiczny.

                           1.2.

                           Sytuacja sektora rolnictwa i jego rozwój.

                     2.   FIZYCZNA I FINANSOWA REALIZACJA ŚRODKÓW I DZIAŁAŃ

                           2.1.

                           Ogólna tabela z danymi finansowymi dotyczącymi wspierania lokalnej produkcji i szczególnego systemu dostaw, w tym wstępny przydział dla każdego środka i działania, jak również faktyczne wydatki oraz – w stosownych przypadkach – wszelka pomoc państwa udzielana zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 228/2013.

                           2.2.

                           Kompleksowy opis fizycznej i finansowej realizacji każdego środka i działania, w tym pomocy technicznej, obejmujący:

                                       a)

                                       w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw: dane i analizę rocznego bilansu dostaw dla danego regionu;

                                       b)

                                       w odniesieniu do wspierania lokalnej produkcji: dane i analizę fizycznej i finansowej realizacji każdego środka i działania wymienionego w programie, zawierające takie dane jak liczba beneficjentów, liczba zwierząt objętych płatnościami, obszary kwalifikujące się lub liczba gospodarstw objętych pomocą. W stosownych przypadkach do danych dołącza się prezentację i analizę sektora, którego dotyczy dany środek.

                     3.   WYKONANIE PROGRAMU W POPRZEDNIM ROKU

                           3.1.

                           Stan zaawansowania środków i działań na rzecz osiągnięcia celów szczegółowych i priorytetów programu oraz celów ogólnych określonych w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 228/2013:

                                       a)

                                       rozwój i analiza krajowych wskaźników określających cele szczegółowe programu i ocena stopnia, w jakim zostały osiągnięte wyznaczone cele szczegółowe przypisane do każdego środka ujętego w programie;

                                       b)

                                       w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw: informacje dotyczące sposobu przenoszenia korzyści, jak również informacje o wprowadzonych środkach i kontrolach przeprowadzonych w celu zapewnienia przekazania korzyści zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;

                                       c)

                                       w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw: analiza proporcjonalności pomocy w stosunku do dodatkowych kosztów związanych z transportem do regionów najbardziej oddalonych oraz w przypadku produktów przeznaczonych do przetworzenia i wykorzystania jako środki produkcji rolnej, dodatkowe koszty związane z wyspiarskim charakterem i peryferyjnym położeniem;

                                       d)

                                       roczne dane dotyczące wspólnych wskaźników efektywności, o których mowa w art. 37 niniejszego rozporządzenia, oraz ich analizę, w szczególności w stosunku do osiągnięcia ogólnych celów określonych w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 228/2013.

                                 W analizach tych szczególną uwagę poświęca się monitorowaniu cen, rozwojowi lokalnego rolnictwa i konkurencyjności lokalnych produktów w odniesieniu do przywozu z państw trzecich oraz dostaw z Unii.

                           3.2.

                           Wnioski z analizy dotyczącej adekwatności strategii realizacji środków oraz możliwości jej poprawy w celu osiągnięcia celów programu.

                     4.   ZARZĄDZANIE PROGRAMEM

                           4.1.

                           Krótkie podsumowanie ewentualnych problemów napotkanych podczas zarządzania środkami i ich realizacji w danym roku.

                           4.2.

                           Dane statystyczne dotyczące kontroli przeprowadzonych przez właściwe organy i wszelkich nałożonych kar. Wszelkie dodatkowe informacje, które mogą być przydatne do zrozumienia przedstawionych danych.

                     5.   ZMIANY

               Krótki opis wszelkich zmian w programie w trakcie danego roku oraz ich uzasadnienie.
            ”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1076 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w celu sklasyfikowania substancji izofluran w odniesieniu do jej maksymalnego limitu pozostałości (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/41

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1076
         z dnia 30 lipca 2018 r.
         zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w celu sklasyfikowania substancji izofluran w odniesieniu do jej maksymalnego limitu pozostałości
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,
         uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 17 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 zawiera wymóg określania w drodze rozporządzenia maksymalnego limitu pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej.

                     (2)

                     W tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2) określono substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

                     (3)

                     Izofluran jest już wymieniony w tej tabeli jako substancja dopuszczona do stosowania u koniowatych, wyłącznie jako środek znieczulający. Istniejący wpis ma klasyfikację „MLP nie jest wymagany”.

                     (4)

                     Do Europejskiej Agencji Leków (EMA) złożono wniosek w sprawie rozszerzenia obecnego wpisu dotyczącego izofluranu na świnie.

                     (5)

                     Na podstawie opinii wydanej przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych EMA zaleciła określenie MLP izofluranu u świń.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 EMA powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków.

                     (7)

                     EMA uznała, że nie można obecnie w sposób wiarygodny ocenić ekstrapolacji wpisu dotyczącego izofluranu na inne grupy wiekowe i gatunki z powodu niewystarczających danych.

                     (8)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 37/2010.

                     (9)

                     Należy dać zainteresowanym stronom odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP.

                     (10)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 29 września 2018 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK
            W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „izofluran” otrzymuje brzmienie:

                           Substancja farmakologicznie czynna

                           Pozostałość znacznikowa

                           Gatunki zwierząt

                           MLP

                           Tkanki docelowe

                           Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                           Klasyfikacja terapeutyczna

                           „Izofluran

                           NIE DOTYCZY

                           Koniowate

                           MLP nie jest wymagany

                           NIE DOTYCZY

                           Do stosowania inhalacyjnego

                           Środek znieczulenia ogólnego”

                           Świnie

                           MLP nie jest wymagany

                           NIE DOTYCZY

                           Do stosowania inhalacyjnego u prosiąt w wieku do 7 dni


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1120 z dnia 10 sierpnia 2018 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 w odniesieniu do wykazu państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii Europejskiej przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  13.8.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 204/31

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1120
         z dnia 10 sierpnia 2018 r.
         zmieniające załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 w odniesieniu do wykazu państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii Europejskiej przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 zdanie wprowadzające, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy i art. 8 pkt 4 oraz art. 9 ust. 4,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 605/2010 (3) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii Europejskiej przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary oraz wykaz państw trzecich, z których dozwolone jest wprowadzanie takich przesyłek do Unii Europejskiej.

                     (2)

                     W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 ustanowiono wykaz państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii Europejskiej przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary oraz wskazano rodzaj obróbki cieplnej wymaganej dla takich towarów.

                     (3)

                     Bośnia i Hercegowina jest już wymieniona w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 i posiada zezwolenie na wywóz do Unii mleka i przetworów mlecznych, które zostały poddane obróbce „C”.

                     (4)

                     Bośnia i Hercegowina zwróciła się do Komisji z wnioskiem o zezwolenie na wywóz do Unii mleka, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary, które zostały poddane mniej rygorystycznej obróbce. Z punktu widzenia zdrowia zwierząt Bośnia i Hercegowina jest państwem trzecim ujętym w prowadzonym przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt wykazie państw wolnych od pryszczycy bez wymaganej polityki szczepień, a zatem spełnia unijne wymogi w zakresie zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przywozu.

                     (5)

                     Komisja przeprowadziła kontrole weterynaryjne w Bośni i Hercegowinie. W wyniku tych kontroli wykazano pewne niedociągnięcia, w szczególności w odniesieniu do kwestii zdrowia publicznego w zakładach. Właściwe organy Bośni i Hercegowiny są w trakcie usuwania tych niedociągnięć.

                     (6)

                     Biorąc jednak pod uwagę korzystną sytuację w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do pryszczycy w Bośni i Hercegowinie, należy umieścić Bośnię i Hercegowinę w kolumnie A załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010. Dodanie tego państwa do kolumny A załącznika I powinno pozostawać bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z innych przepisów Unii dotyczących przywozu do Unii i wprowadzania do obrotu w Unii produktów pochodzenia zwierzęcego, w szczególności zobowiązań odnoszących się do wykazu zakładów określonego w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 854/2004.

                     (7)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 605/2010.

                     (8)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W tabeli w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 wpis dotyczący Bośni i Hercegowiny otrzymuje brzmienie:

                           „BA

                           Bośnia i Hercegowina

                           +

                           +

                              +”

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

            (2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

            (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 605/2010 z dnia 2 lipca 2010 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii Europejskiej mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 175 z 10.7.2010, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1124 z dnia 10 sierpnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem

text:
                  13.8.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 204/46

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1124
         z dnia 10 sierpnia 2018 r.
         zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera wykaz instytucji publicznych, korporacji i agend oraz osób fizycznych i prawnych, podmiotów byłego rządu Iraku objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych znajdujących się poza Irakiem w dniu 22 maja 2003 r. zgodnie z tym rozporządzeniem.

                     (2)

                     Dnia 7 sierpnia 2018 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ podjął decyzję o wykreśleniu jednej pozycji z wykazu osób lub podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

                  Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

            (1)  Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 6.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 skreśla się pozycję w brzmieniu:

                           „28.

                           DIRECTORATE GENERAL OF GEOLOGICAL SURVEY AND MINERAL INVESTIGATION. Adres: P.O. Box 986, Alwiya, Al Sadoon Park Area, Baghdad, Iraq.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/1117 z dnia 10 sierpnia 2018 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

text:
                  13.8.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 204/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/1117
         z dnia 10 sierpnia 2018 r.
         wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008 (1), w szczególności jego art. 4i,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 2 maja 2013 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 401/2013.

                     (2)

                     W dniu 25 czerwca 2018 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/898 (2), którym dodano siedem osób do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013.

                     (3)

                     W odniesieniu do kilku wpisów uzyskano zaktualizowane informacje.

                     (4)

                     Należy odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie jest wiążące w całości i ma bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/898 z dnia 25 czerwca 2018 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 401/2013 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie (Dz.U. L 160 I z 25.6.2018, s. 1.).

            ZAŁĄCZNIK
            Wpisy nr 1, 3, 4 i 5 w wykazie osób i podmiotów zamieszczonym w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 otrzymują następujące brzmienie:

                           Nazwisko

                           Informacje identyfikacyjne

                           Przyczyny

                           Data umieszczenia

                           „1.

                           Aung Kyaw Zaw

                           Data urodzenia: 20 sierpnia 1961 r.
                           Nr paszportu: DM000826
                           Data wydania: 22 listopada 2011 r.
                           Termin ważności: 21 listopada 2021 r.
                           Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 17444

                           Generał broni Aung Kyaw Zaw był dowódcą biura operacji specjalnych nr 3 sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) od sierpnia 2015 r. do końca 2017 r. Biuro operacji specjalnych nr 3 nadzorowało dowództwo zachodnie, zatem generał broni Aung Kyaw Zaw ponosi odpowiedzialność za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez dowództwo zachodnie wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           3.

                           Than Oo

                           Data urodzenia: 12 października 1973 r.
                           Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 25723

                           Generał brygady Than Oo jest dowódcą 99. dywizji piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 99. dywizję piechoty lekkiej wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           4.

                           Aung Aung

                           Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 23750

                           Generał brygady Aung Aung jest dowódcą 33. dywizji piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 33. dywizję piechoty lekkiej wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           5.

                           Khin Maung Soe

                           Generał brygady Khin Maung Soe jest dowódcą 15. dowództwa operacji wojskowych (czasami nazywanego również 15. dywizją piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw)), którego część stanowi batalion piechoty nr 564. Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 15. dowództwo operacji wojskowych, w szczególności przez batalion piechoty nr 564, wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018”