title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/553 z dnia 7 kwietnia 2015 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej cerewisan, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               8.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 92/86

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/553
   z dnia 7 kwietnia 2015 r.
   w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej cerewisan, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 22 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Francja otrzymała w dniu 5 marca 2012 r. złożony przez Agro-Levures et Dérivés SAS wniosek o zatwierdzenie substancji czynnej cerewisan. Zgodnie z art. 9 ust. 3 tegoż rozporządzenia Francja jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiła Komisję w dniu 14 maja 2012 r. o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku.

               (2)

               W dniu 22 lutego 2013 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji projekt sprawozdania z oceny, wraz z kopią dla Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”), w którym to sprawozdaniu oceniono, czy można oczekiwać, że wspomniana substancja czynna spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (3)

               Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny w styczniu 2014 r.

               (4)

               W dniu 5 maja 2014 r. Urząd przedstawił wnioskodawcy, państwom członkowskim i Komisji swoje stanowisko, w którym określił, czy można oczekiwać, że substancja czynna cerewisan spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 (2). Urząd podał swoje stanowisko do wiadomości publicznej.

               (5)

               Wnioskodawcy umożliwiono przedstawienie uwag do sprawozdania z przeglądu.

               (6)

               W dniu 11 grudnia 2014 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu dotyczące cerewisanu oraz projekt rozporządzenia przewidującego zatwierdzenie cerewisanu.

               (7)

               Ustalono w odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, o której mowa, a w szczególności zastosowań, które zostały zbadane i szczegółowo opisane w sprawozdaniu z przeglądu, że spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Wspomniane kryteria zatwierdzenia uznaje się zatem za spełnione. Należy zatem zatwierdzić cerewisan.

               (8)

               Komisja uważa ponadto cerewisan za substancję czynną niskiego ryzyka zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Cerewisan nie jest substancją potencjalnie niebezpieczną i spełnia warunki określone w pkt 5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Głównym składnikiem cerewisanu są ściany komórkowe Saccharomyces cerevisiae, drożdży rozpowszechnionych w przyrodzie i powszechnie stosowanych w produkcji żywności (wyrobów piekarniczych, napojów alkoholowych, suplementów żywnościowych) oraz regularnie spożywanych bez jakichkolwiek dowodów na ich potencjalną szkodliwość. Oczekuje się, że dodatkowe narażenie ludzi, zwierząt i środowiska w związku z zastosowaniami zatwierdzonymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 będzie nieistotne w porównaniu z narażeniem spodziewanym w wyniku rzeczywistych naturalnych sytuacji.

               (9)

               Należy zatem zatwierdzić cerewisan jako substancję niskiego ryzyka. Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (3).

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie substancji czynnej
   Zatwierdza się substancję czynną cerewisan określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dziennik EFSA 2014; 12(6):3583.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  Cerewisan (nie przyjęto nazwy ISO)
                  Nr CAS: nieprzypisany
                  Nr CIPAC: 980

                  Nie dotyczy

                  ≥ 924 g/kg

                  23 kwietnia 2015 r.

                  23 kwietnia 2030 r.

                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego cerewisanu, w szczególności jego dodatki I i II.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W części D załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                     Numer

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „3

                     Cerewisan (nie przyjęto nazwy ISO)
                     Nr CAS: nieprzypisany
                     Nr CIPAC: 980

                     Nie dotyczy

                     ≥ 924 g/kg

                     23 kwietnia 2015 r.

                     23 kwietnia 2030 r.

                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego cerewisanu, w szczególności jego dodatki I i II.”

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1349 z dnia 3 sierpnia 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wpisu dotyczącego Republiki Południowej Afryki w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               5.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 208/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1349
   z dnia 3 sierpnia 2015 r.
   zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wpisu dotyczącego Republiki Południowej Afryki w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formułę wprowadzającą, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 oraz art. 9 ust. 4 lit. c),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (2) ustanowiono wymogi w zakresie wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

               (2)

               W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanawia się także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI).

               (3)

               Republika Południowej Afryki ujęta jest w wykazie w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, z którego dozwolony jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium ptaków bezgrzebieniowych przeznaczonych do celów rozpłodowych i produkcyjnych, jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt, mięsa ptaków bezgrzebieniowych oraz jaj, produktów jajecznych i jaj SPF.

               (4)

               W wyniku wystąpienia ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N2 na terytorium Republiki Południowej Afryki w kwietniu 2011 r. przywóz ptaków bezgrzebieniowych przeznaczonych do celów rozpłodowych i produkcyjnych, jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt ptaków bezgrzebieniowych, a także mięsa ptaków bezgrzebieniowych został zakazany rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 536/2011 (3).

               (5)

               W związku z rozwojem sytuacji epidemiologicznej zostały przyjęte kolejne rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 991/2011 (4) i (UE) nr 110/2012 (5).

               (6)

               W oczekiwaniu na deklarację Republiki Południowej Afryki o uzyskaniu przez całe jej terytorium statusu wolnego od wysoce zjadliwej grypy ptaków, przywóz mięsa ptaków bezgrzebieniowych chowanych w zarejestrowanych zamkniętych gospodarstwach został dopuszczony na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 166/2014 (6), a następnie dostosowany rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 952/2014 (7).

               (7)

               W dniu 2 marca 2015 r. Republika Południowej Afryki przedłożyła informacje o swoim statusie pod względem wysoce zjadliwej grypy ptaków i zadeklarowała całe swoje terytorium jako wolne od tej choroby, a także wystąpiła z wnioskiem o zezwolenie na wznowienie wywozu mięsa ptaków bezgrzebieniowych do Unii.

               (8)

               Informacje te zostały obecnie ocenione przez służby Komisji. Na podstawie powyższej oceny oraz gwarancji udzielonych przez Republikę Południowej Afryki służby Komisji stwierdziły, że należy ponownie zezwolić na przywóz mięsa ptaków bezgrzebieniowych z całego terytorium Republiki Południowej Afryki.

               (9)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 3 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 536/2011 z dnia 1 czerwca 2011 r. zmieniające załącznik II do decyzji 2007/777/WE i załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 odnośnie do wpisów dotyczących Republiki Południowej Afryki w wykazie państw trzecich i ich części (Dz.U. L 147 z 2.6.2011, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 991/2011 z dnia 5 października 2011 r. zmieniające załącznik II do decyzji 2007/777/WE i załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wpisów dotyczących Republiki Południowej Afryki w wykazach państw trzecich lub ich części w związku z wysoce zjadliwą grypą ptaków (Dz.U. L 261 z 6.10.2011, s. 19).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 110/2012 z dnia 9 lutego 2012 r. zmieniające załącznik II do decyzji 2007/777/WE i załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 odnośnie do wpisów dotyczących Republiki Południowej Afryki w wykazie państw trzecich i ich części (Dz.U. L 37 z 10.2.2012, s. 50).

      (6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 166/2014 z dnia 17 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wymogów dotyczących świadectw wystawianych w związku z przywozem do Unii mięsa ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych przeznaczonego do spożycia przez ludzi oraz wpisów dotyczących Izraela i Republiki Południowej Afryki w wykazie państw trzecich lub terytoriów (Dz.U. L 54 z 22.2.2014, s. 2).

      (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 952/2014 z dnia 4 września 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do dotyczącego Malezji wpisu, znajdującego się w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, w sprawie wysoko zjadliwej grypy ptaków oraz w odniesieniu do wzorów świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu drobiu, jednodniowych piskląt, jaj wylęgowych, mięsa drobiu i ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych oraz jaj (Dz.U. L 273 z 13.9.2014, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wpis dotyczący Republiki Południowej Afryki otrzymuje brzmienie:

                     Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium

                     Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

                     Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

                     Świadectwo weterynaryjne

                     Szczególne warunki

                     Szczególne warunki

                     Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy

                     Status szczepień przeciwko ptasiej grypie

                     Status zwalczania salmonelli

                     Wzór/Wzory

                     Dodatkowe gwarancje

                     Data zakończenia (1)

                     Data rozpoczęcia (2)

                     1

                     2

                     3

                     4

                     5

                     6

                     6 A

                     6 B

                     7

                     8

                     9

                     „ZA – Republika Południowej Afryki

                     ZA-0

                     Cały kraj

                     SPF

                     EP, E

                     S4”

                     BPR

                     I

                     P2

                     9.4.2011

                     A

                     DOR

                     II

                     P2

                     9.4.2011

                     HER

                     III

                     P2

                     9.4.2011

                     RAT

                     VII

                     H

                     9.4.2011

                     25.8.2015


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/694 z dnia 12 kwietnia 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               13.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 101/35

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/694
   z dnia 12 kwietnia 2017 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  288,4

                  MA

                  122,0

                  TN

                  214,0

                  TR

                  139,3

                  ZZ

                  190,9

                  0707 00 05

                  MA

                  74,1

                  TR

                  161,3

                  ZZ

                  117,7

                  0709 93 10

                  MA

                  77,8

                  TR

                  142,7

                  ZZ

                  110,3

                  0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28

                  EG

                  47,6

                  IL

                  78,0

                  MA

                  53,7

                  TN

                  59,3

                  TR

                  72,9

                  ZZ

                  62,3

                  0805 50 10

                  AR

                  65,0

                  EG

                  76,4

                  TR

                  71,4

                  ZZ

                  70,9

                  0808 10 80

                  BR

                  103,2

                  CL

                  110,9

                  CN

                  109,3

                  NZ

                  158,2

                  TR

                  97,9

                  US

                  181,7

                  ZA

                  123,4

                  ZZ

                  126,4

                  0808 30 90

                  AR

                  142,9

                  CH

                  128,6

                  CL

                  141,3

                  CN

                  122,9

                  US

                  174,6

                  ZA

                  125,0

                  ZZ

                  139,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/48 z dnia 14 stycznia 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Vinagre de Montilla-Moriles (ChNP)]

text:
               15.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 9/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/48
   z dnia 14 stycznia 2015 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Vinagre de Montilla-Moriles (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Rozporządzenie to uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Vinagre de Montilla-Moriles” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Włochy zgłosiły sprzeciw wobec tej rejestracji. Komisja przeanalizowała oświadczenie o sprzeciwie i uznała je za dopuszczalne w rozumieniu art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Oświadczenie o sprzeciwie dotyczy możliwego zagrożenia dla istnienia produktu, który był zgodnie z prawem wprowadzany do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat przed datą publikacji lub produktów objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Aceto Balsamico di Modena”; oświadczenie dotyczy również nieprzestrzegania przepisów w zakresie etykietowania dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji oraz reklamy środków spożywczych (4) oraz nieprzestrzegania przepisów szczegółowych mających zastosowanie do obrotu produktami winiarskimi ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr Rady 1234/2007 (5) (zastąpionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (6)).

               (4)

               Pismem z dnia 10 czerwca 2013 r. Komisja wezwała Hiszpanię i Włochy do osiągnięcia porozumienia zgodnie z art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Zgodnie z wymienionym wyżej artykułem Hiszpania przekazała pismem z dnia 10 października 2013 r. swoje sprawozdanie dotyczące zakończenia konsultacji. Pismem z dnia 25 października 2013 r. Włochy podtrzymały swój sprzeciw wobec rejestracji, podając powody inne niż przywołane początkowo. Ponieważ dwa zainteresowane państwa członkowskie nie osiągnęły porozumienia w terminie trzech miesięcy, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z art. 52 ust. 3 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

               (5)

               Jeśli chodzi o możliwe zagrożenie dla istnienia produktu, który był zgodnie z prawem wprowadzany do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat przed datą publikacji lub produktów objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Aceto Balsamico di Modena”, badanie dokumentów przedstawionych przez strony wykazało, że powód ten nie uzasadnia sprzeciwu. Ponadto Włochy nie podały już tego powodu, podtrzymując swój sprzeciw. W związku z tym powód ten należy odrzucić.

               (6)

               Jeśli chodzi o nieprzestrzeganie przepisów art. 2 dyrektywy 2000/13/WE w oświadczeniu o sprzeciwie wspomniano, że szczegółowe wymogi w zakresie etykietowania dotyczące rodzajów octu (anada, crianza, reserva, gran reserva, „Vinagre al Pedro Ximenez” i „Vinagre al moscatel”) są dwuznaczne i mogą wprowadzać konsumenta w błąd, zwłaszcza co do właściwości środka spożywczego. Badanie dokumentów przedstawionych przez strony wykazało, że powód ten nie uzasadnia sprzeciwu. Ponadto Włochy nie podały już tego powodu, podtrzymując swój sprzeciw. W związku z tym powód ten należy odrzucić.

               (7)

               Jeśli chodzi o nieprzestrzeganie przepisów szczegółowych mających zastosowanie do obrotu produktami winiarskimi ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007, Włochy utrzymują, że „Vinagre de Montilla-Moriles” nie kwalifikuje się do kategorii „ocet winny” ustanowionej w pkt 17 załącznika XIb do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (obecnie część II pkt 17 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013). Hiszpania zmieniła opis produktu w specyfikacji i w pkt 3.2 jednolitego dokumentu, wprowadzając rozróżnienie na „ocet winny” i ocet wytworzony z „octu winnego”. W konsekwencji stosowanie nazwy „ocet winny” dla odpowiedniego przedmiotowego produktu wydaje się zgodne z częścią II pkt 17 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Zgodnie z art. 51 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 zmiana ta nie jest zasadnicza i nie powoduje konieczności ponownego rozpatrzenia wniosku przez Komisję.

               (8)

               Jeśli chodzi o decyzję o podtrzymaniu sprzeciwu, Włochy argumentują, że wniosek o rejestrację jest niezgodny z art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006 (7), ponieważ obejmuje dwa zasadniczo różniące się od siebie produkty nienależące do tego samego rodzaju, oraz że nazwa nie jest stosowana w odniesieniu do tych dwóch produktów, a w szczególności do octu. Należy z jednej strony uznać, że przepisy wspomnianego artykułu (obecnie art. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (8)) dopuszczają rejestrację różnych produktów tego samego rodzaju, a z drugiej strony Włochy nie przedstawiły żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń dotyczących stosowania nazwy. W związku z tym powód ten należy odrzucić.

               (9)

               W świetle powyższych ustaleń nazwę „Vinagre de Montilla-Moriles” należy zarejestrować w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, a jednolity dokument należy odpowiednio uaktualnić i opublikować.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Vinagre de Montilla-Moriles” (ChNP) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itd.), określone w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014.
   Artykuł 2
   Uaktualniony jednolity dokument znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (3)  Dz.U. C 304 z 9.10.2012, s. 8.

      (4)  Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.

      (5)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (7)  Dz.U. L 369 z 23.12.2006, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36.

      ZAŁĄCZNIK

         JEDNOLITY DOKUMENT

      Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

         „VINAGRE DE MONTILLA-MORILES”

      Nr WE: ES-PDO-0005-0726 — 03.11.2008

         ChOG () ChNP (X)

      1.   Nazwa

      „Vinagre de Montilla-Moriles”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Hiszpania
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

                  Klasa 1.8.

                  Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

            3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      „Vinagre de Montilla-Moriles” to ocet winny uzyskiwany z fermentacji octowej wina objętego ChNP „Montilla-Moriles” lub ocet otrzymywany z octu winnego uzyskiwanego z fermentacji octowej wina objętego ChNP „Mintilla-Moriles” z dodatkiem moszczów również objętych wymienioną nazwą winiarską, poddawany leżakowaniu.
      Rodzaje octu objęte ChNP „Vinagre de Montilla-Moriles” to:

         Octy leżakujące

      Octy objęte niniejszą ChNP, poddane określonemu systemowi i okresowi leżakowania. W ramach tych octów wyróżniamy następujące kategorie:
      —   „Añada”: poddawany leżakowaniu statycznemu przez okres co najmniej trzech lat.
      W przypadku leżakowania z zastosowaniem dynamicznego systemu „criaderas y solera” (octów krótko leżakujących — „criaderas” — i octów dłużej leżakujących — „solera”) w zależności od okresu leżakowania możemy wyróżnić następujące octy:
      —   „Crianza”: jeśli okres leżakowania w beczkach lub baryłkach drewnianych wynosił co najmniej sześć miesięcy,
      —   „Reserva”: jeśli okres leżakowania w beczkach lub baryłkach drewnianych wynosił co najmniej dwa lata,
      —   „Gran Reserva”:: jeśli okres leżakowania w beczkach lub baryłkach drewnianych wynosił co najmniej dziesięć lat.

         Octy słodkie

      W zależności od tego, czy do octu dodaje się moszczów z określonych odmian, można wyróżnić podane niżej rodzaje, które ze swej strony mogą dzielić się na kategorie opisane w poprzednim punkcie:
      —   „Vinagre al Pedro Ximénez”: do którego dodaje się podczas procesu leżakowania moszcze z winogron suszonych z odmiany „Pedro Ximénez”,
      —   „Vinagre al Moscatel”: do którego dodaje się podczas procesu leżakowania moszcze z winogron suszonych lub niesuszonych z odmiany„Moscatel”.
      Właściwości analityczne chronionych octów są następujące:

                  —

                  zawartość resztkowa alkoholu nie przekracza 3 % objętości,

                  —

                  całkowita kwasowość wyrażona w zawartości kwasu octowego wynosi co najmniej 60 g/l,

                  —

                  suchy ekstrakt rozpuszczalny musi osiągać wartość nie mniejszą niż 1,30 g na litr i na stopień stężenia kwasu octowego,

                  —

                  zawartość popiołów musi wynosić od 2 g/l do 7 g/l z wyjątkiem octów słodkich, w których będzie się mieścić w przedziale od 3 g/l do 14 g/l,

                  —

                  zawartość acetoiny nie jest niższa niż 100 mg/l,

                  —

                  dla kategorii octów słodkich „Pedro Ximénez” lub „Moscatel” zawartość cukrów redukujących nie jest niższa niż 70 g/l.

            Właściwości organoleptyczne chronionych octów są następujące:

         Octy leżakujące

         Wygląd: ocet klarowny i błyszczący, występujący w kolorach od bursztynowego do intensywnie mahoniowego, niemal agatowego.

         Aromat: delikatne aromaty kwasu octowego ewoluujące w nuty drewna dębowego. Pojawiają się zapachy estrów, w szczególności octanu etylu, oraz nuty przyprawowe, prażone i empireumatyczne.

         Smak: smak zrównoważony i delikatny, glicerynowy, długo pozostający w ustach.

         Octy słodkie „Pedro Ximénez”

         Wygląd: ocet gęsty, klarowny i błyszczący, występujący w kolorach od intensywnie mahoniowego do agatowego, z delikatnymi fioletowymi refleksami.

         Aromat: intensywny zapach suszonych winogron oraz aromaty charakterystyczne dla łodyżek kiści winogronowej, przypominające słodkie wino Pedro Ximénez, w sposób zrównoważony zmieszane z zapachami kwasu octowego, octanu etylu oraz drewna dębowego.

         Smak: smak słodko-kwaśny, bardzo zrównoważony, długo pozostający w ustach.

         Octy słodkie „Moscatel”

         Wygląd: ocet gęsty, klarowny i błyszczący, występujący w kolorze mahoniowym o różnych stopniach intensywności.

         Aromat: intensywny zapach winogron z odmiany Moscatel, w sposób zrównoważony zmieszany z zapachami kwasu octowego, octanu etylu oraz drewna dębowego.

         Smak: smak słodko-kwaśny, bardzo zrównoważony, długo pozostający w ustach. Wtórnie odczuwane są zapachy odmiany wina, od której pochodzi nazwa octu.
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      Octy noszące nazwę „Vinagres de Montilla-Moriles” uzyskiwane są wyłącznie na bazie win posiadających certyfikat ChNP „Montila-Moriles” z dodatkiem lub bez dodatku moszczu z winogron, gaszonego alkoholem. Moszcz pochodzi z winogron suszonych lub nie, w zależności od przypadku, należących do odmian „Pedro Ximénez” lub „Moscatel”, również posiadających certyfikaty ChNP „Montila-Moriles”.
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      —
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Wytwarzanie wina, moszczu, a także octowanie i leżakowanie octu odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym.
      Octowanie polega na przekształceniu zawartości alkoholu w winie w kwas octowy poprzez działanie bakterii octowych. Można wyróżnić dwa możliwe procesy wyrobu octów „Montilla-Moriles”:

                  1)

                  proces mający miejsce w tak zwanych „Bodegas de Elaboración de Vinagre” (wytwórniach octu) poprzez stosowanie metod przemysłowych lub fermentacji zamkniętej;

                  2)

                  proces mający miejsce w tak zwanych „Bodegas de envejecimiento y crianza de vinagre” (piwnicach do leżakowania i sezonowania octu) z zastosowaniem metody tradycyjnej lub fermentacji otwartej.

            3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      Butelkowanie octów chronionych ChNP „Vinagre de Montilla-Moriles” może odbywać się wyłącznie w piwnicach wpisanych do rejestru prowadzonego przez Radę Regulacyjną, lub ujętych na stosownych listach zakładów zajmujących się pakowaniem produktów chronionych, a — w razie ich braku — w zakładach, które wcześniej uzyskały autoryzację Rady Regulacyjnej. Octy w naczyniach mogą być wprowadzane do obrotu oraz wysyłane przez zarejestrowane piwnice w opakowaniach szklanych lub innych, które nie powodują pogorszenia się ich jakości lub renomy.
      Jeśli chodzi o materiały nadające się do produkcji opakowań przeznaczonych dla odbiorcy końcowego, dopuszczalne są tylko: szkło, ceramika lub inne materiały szlachetne wykorzystywane do produktów spożywczych niezmieniające właściwości fizyko-chemicznych produktu ani wrażeń zmysłowych przezeń wywoływanych.
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      Na etykietach obowiązkowo musi figurować wyrażenie: „Vinagre de Montilla-Moriles” oraz oznaczenie rodzaju octu, którego dotyczy.
      Wszystkie rodzaje opakowań, w których umieszczane są octy przeznaczone do konsumpcji, zostają zaopatrzone w banderole gwarancyjne lub wyróżniające oznaczenia opatrzone numerami, wydawane przez Radę Regulacyjną lub, w zależności od przypadku, w etykiety i kontretykiety w taki sposób, aby nie było możliwe ich ponowne użycie.
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Obszar, na którym wytwarza się produkt objęty ChNP, obejmuje w całości obszary następujących gmin: Montilla, Moriles, Doña Mencía, Montalbán, Monturque, Puente Genil i Nueva Carteya; oraz częściowo obszary następujących gmin: Aguilar de la Frontera, Baena, Cabra, Castro del Río, Espejo, Fernán Núñez, La Rambla, Lucena, Montemayor, Córdoba i Santaella. Zakres geograficzny stosowania ChNP jest tożsamy z obszarem przeznaczonym do leżakowania ChNP „Vinagre de Montilla-Moriles”.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

      1.–   Surowce
      Na potrzeby produkcji octów opatrzonych ChNP „Vinagre de Montilla-Moriles” wykorzystywane są wyłącznie wina i moszcz posiadające certyfikat ChNP „Montilla-Moriles”. Wina te mają zawartość alkoholu co najmniej 15 % objętości.
      Podczas leżakowania wykorzystywane są baryłki lub beczki z drewna dębu amerykańskiego, które na omawianym obszarze noszą nazwę „botas”, uprzednio nasączone winem chronionym ChNP „Montilla-Moriles”. Są to pojemniki, które przez wiele lat służyły do przechowywania szlachetnych win i przesiąkły właściwościami tych gatunków win. Do produkcji nigdy nie używa się nowych baryłek ani beczek.
      2.–   Uwarunkowania ludzkie
      Ocet winny jest produktem tradycyjnie wytwarzanym na obszarze „Montilla-Moriles” jako produkt pochodny, leżakowany z wykorzystaniem tych samych systemów, jakie mogą być stosowane wyłącznie dzięki maestrii i wiedzy nabytej przez winiarzy w procesie leżakowania szlachetnych win produkowanych na omawianym obszarze, będących owocem know-how przekazywanego z pokolenia na pokolenie.
      3.–   Piwnice
      Piwnice służące do leżakowania usytuowane są na otwartych, wysokich terenach; ich orientacja pozwala uzyskać minimalny czas nasłonecznienia oraz maksymalny stopień wilgotności. Dzięki zastosowaniu takiej koncepcji architektonicznej w piwnicach uzyskuje się doskonały mikroklimat na poziomie gruntu, łącząc wiele elementów, takich jak dwuspadowe dachy, ściany grubości prawie jednego metra zapewniające dobrą izolację, wysokie stropy podtrzymywane łukami i kolumnami, wysokie okna uniemożliwiające bezpośrednie padanie światła na dębowe beczki.
      5.2.   Specyfika produktu

      Cechami charakterystycznymi octu „Vinagre de Montilla-Moriles” jest występowanie w gamie kolorów od bursztynowego po intensywny mahoń, złożony zapach łączący nuty winne i drzewne z odcieniami alkoholowymi oraz długotrwałe pozostawanie smaku w ustach. Z analitycznego punktu widzenia charakteryzują go wysokie poziomy acetoiny oraz znaczące stężenie rozpuszczalnego ekstraktu suchego i popiołów.
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

      Zawartość alkoholu równa lub wyższa niż 15 % obj. win stosowanych jako surowiec nadaje typowe nuty winne i alkoholowe.
      Tradycyjne systemy leżakowania typu „criaderas y solera” lub „añada” (wg roczników) stanowią o różnicach składających się na złożoność zapachową chronionych octów, która uwidacznia się w ich właściwościach organoleptycznych i analitycznych, takich jak podwyższona zawartość acetoiny, alkoholi wyższych i estrów.
      Warunki temperaturowe w piwnicach, gdzie leżakuje ChNP „Vinagre de Montilla-Moriles” pozwalają na powolne utlenianie się składników octu. Wilgotność względna wywiera wpływ na odparowanie różnorodnych składników przez drewno: głównie wody, alkoholu i kwasu octowego, co sprzyja procesowi zwiększania koncentracji różnych składników octu.
      Ponieważ pojemniki nigdy nie są nowe, uwalnianie elementów pochodzenia drzewnego jest dość powolne, obniżeniu ulega poziom uwalniania tanin, a aromaty waniliowe są bardziej subtelne. Ponadto długie lata przechowywania wina spowodowały lekką obstrukcję porów beczek, dlatego też proces starzenia się tlenowego jest dłuższy i utrata aromatów jest mniejsza.
      Substancje garbnikowe, kwercetyna, hemiceluloza i lignina przenikają z drewna do octu, wzmacniając trwałość smaku, jaki pozostawia w ustach, modyfikując jego ekstrakt suchy, jego kwasowość oraz przyciemniając kolor, dzięki czemu uzyskuje się odcienie właściwe dla tego produktu oraz charakterystyczne dla drewna aromaty. Następuje powolne utlenianie licznych związków chemicznych obecnych w occie, przy czym prędkość reakcji będzie zależeć od porowatości drewna.
      Faworyzowane są reakcje estryfikacji oraz łączenia się różnych związków chemicznych; acetoina osiąga bardzo wysokie poziomy, przede wszystkim w octach leżakujących w systemie „criaderas y solera”; sprzyja to powstawaniu związków aromatycznych, spośród których wyróżnić należy octan etylu, alkohole wyższe oraz ich pochodne, aldehydy, estry i etery.
      Następuje odparowanie określonych związków chemicznych, przede wszystkim wody, dlatego też powstaje znaczne stężenie pewnych składników, takich jak: popioły, aminokwasy, kwas octowy itp. Taki proces stężenia jest szczególnie znaczący w przypadku octów słodkich, ponieważ zawartość popiołów i suchego ekstraktu jest znacznie wyższa niż w przypadku octów wytrawnych.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji

      [art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (2)]
      Pełny tekst specyfikacji nazwy można znaleźć na stronie internetowej:
      http://www.juntadeandalucia.es/agriculturaypesca/portal/export/sites/default/comun/galerias/galeriaDescargas/cap/industrias-agroalimentarias/denominacion-de-origen/Pliegos/Pliego_vinagre_Montilla.pdf
      lub też bezpośrednio na stronie głównej portalu Departamentu Rolnictwa i Rybołówstwa (http://www.juntadeandalucia.es/agriculturaypesca/portal), w zakładce „Industrias Agroalimentarias”/„Denominaciones de Calidad”. Po wybraniu działu „Vinagres” („Octy”), plik można znaleźć pod konkretną nazwą oznaczającą produkt wysokiej jakości.

         (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12, zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).

         (2)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 599/2011 z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni czerwca 2011 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009

text:
               22.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 599/2011
   z dnia 21 czerwca 2011 r.
   w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni czerwca 2011 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające administrowanie kontyngentem taryfowym na przywóz wołowiny wysokiej jakości (3) ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz.

               (2)

               W art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 przewidziano, iż w przypadku gdy ilości objęte wnioskami o pozwolenie przekraczają ilości dostępne na dany okres obowiązywania kontyngentu, należy ustalić współczynnik przydziału ilości objętych każdym wnioskiem o pozwolenie. Wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009 w okresie od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2011 r., przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić przedział, w granicach którego można wystawiać pozwolenia na przywóz, oraz współczynnik przydziału,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W przypadku wniosków o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4449, złożonych w okresie od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2011 r. zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009, ustala się współczynnik przydziału wynoszący 1,055739 %.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 182 z 15.7.2009, s. 25.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 917/2013 z dnia 23 września 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 857/2010 nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich

text:
                  25.9.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 253/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 917/2013
         z dnia 23 września 2013 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 857/2010 nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 15 ust. 1,
         uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         A.   PROCEDURA

                     (1)

                     Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 857/2010 (2) („zaskarżonym rozporządzeniem”) Rada nałożyła ostateczne cła wyrównawcze wynoszące od 42,34 EUR do 139,70 EUR za tonę na przywóz niektórych politereftalanów etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub wyższej, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

                     (2)

                     W dniu 6 grudnia 2010 r. współpracujący producent eksportujący w Pakistanie, Novatex Ltd („Novatex” lub „przedsiębiorstwo objęte postępowaniem”) złożył skargę do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego (3).

                     (3)

                     W dniu 11 października 2012 r. Sąd w wyroku w sprawie T-556/10 („wyrok Sądu”) uznał, że nieuwzględnienie przez Komisję i Radę wartości wynikającej z korekty wiersza 74 deklaracji podatkowej za 2008 r. zainteresowanego przedsiębiorstwa oraz wynikający z tego błąd mają wpływ na ważność art. 1 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim stawka ostatecznego cła wyrównawczego ustalona przez Radę przekroczyła stawkę, która miałaby zastosowanie w przypadku braku tego błędu. W związku z powyższym Sąd stwierdził nieważność art. 1 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy on przedsiębiorstwa Novatex i w takim stopniu, w jakim ostateczna stawka cła wyrównawczego przekraczała stawkę, która miałaby zastosowanie w przypadku braku błędu.

                     (4)

                     Sąd w sprawie T-2/95 (4) uznał, że w przypadkach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Niniejsze postępowanie antysubsydyjne stanowi przykład takiego wieloetapowego postępowania. W rezultacie unieważnienie części zaskarżonego rozporządzenia nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej instytucje Unii są zobowiązane do wykonania wyroku Sądu. Oznacza to również możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do jego częściowego unieważnienia, pozostawiając niezmienioną treść części niepodlegających zaskarżeniu i których nie dotyczy wyrok Sądu. Należy zauważyć, że wszystkie inne ustalenia zawarte w zaskarżonym rozporządzeniu zachowują ważność.

                     (5)

                     W następstwie wyroku Sądu Komisja częściowo wznowiła w dniu 17 maja 2013 r. dochodzenie antysubsydyjne dotyczące przywozu niektórych politereftalanów etylenu pochodzących m.in. z Pakistanu („zawiadomienie”) (5). Zakres ponownie wszczętego dochodzenia był ograniczony do wykonania wyroku Sądu w odniesieniu do przedsiębiorstwa Novatex.

                     (6)

                     Komisja oficjalnie powiadomiła o częściowym wznowieniu dochodzenia producentów eksportujących, importerów, użytkowników oraz dostawców surowców, co do których wiadomo, że są zainteresowani, a także przedstawicieli państwa wywozu oraz przemysł unijny. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu. Żadna z zainteresowanych stron nie złożyła wniosku o przesłuchanie.

                     (7)

                     Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie zmienionego ostatecznego cła wyrównawczego wobec przedsiębiorstwa Novatex. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji.

               B.   WYKONANIE WYROKU SĄDU

         1.   Uwaga wstępna

                     (8)

                     Należy przypomnieć, że przyczyną częściowego unieważnienia zaskarżonego rozporządzenia był brak uwzględnienia przez Komisję i Radę faktu skorygowania wiersza 74 deklaracji podatkowej za 2008 r. przedsiębiorstwa objętego postępowaniem.

               2.   Uwagi zainteresowanych stron

                     (9)

                     W obowiązującym terminie składania uwag przedsiębiorstwo objęte postępowaniem stwierdziło, że w następstwie wyroku sądu stawka ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz do Unii niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Pakistanu powinna zostać zmniejszona o 1,02 %. Przedsiębiorstwo Novatex stwierdziło ponadto, że stawkę cła wyrównawczego stosowaną wobec Novatex należy ustalić na 4,1 %. lub 35,39 EUR za tonę od dnia 1 czerwca 2010 r. (podana data wejścia w życie tymczasowego cła).

                     (10)

                     Nie otrzymano żadnych dalszych uwag dotyczących częściowego wznowienia.

               3.   Analiza uwag

                     (11)

                     Po dokonaniu analizy powyższych uwag, niniejszym potwierdza się, że unieważnienie zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do przedsiębiorstwa Novatex, w takim stopniu, w jakim ostateczna stawka cła wyrównawczego przekracza stawkę, która miałaby zastosowanie w przypadku braku błędu ustalonego przez Sąd, nie skutkuje unieważnieniem całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia.

                     (12)

                     Ponowne obliczenie stawki cła mającej zastosowanie wobec przedsiębiorstwa Novatex, po uwzględnieniu korekty wiersza 74 deklaracji podatkowej, faktycznie skutkuje ustaleniem skorygowanej stawki wynoszącej 35,39 EUR za tonę.

                     (13)

                     Skorygowana stawka cła wyrównawczego powinna faktycznie być stosowana z mocą wsteczną, tj. od dnia wejścia w życie zaskarżonego rozporządzenia.

               4.   Wnioski

                     (14)

                     Po uwzględnieniu i przeanalizowaniu uwag stwierdza się zatem, że wykonanie wyroku Sądu powinno doprowadzić do zmiany stawki cła wyrównawczego mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Novatex, która powinna zostać zmniejszona z 44,02 EUR/tonę do 35,39 EUR/tonę. Ponieważ przedsiębiorstwo Novatex było jedynym producentem eksportującym produkt objęty postępowaniem w Pakistanie w okresie objętym dochodzeniem, ta skorygowana stawka cła będzie stosowana do całości przywozu z Pakistanu. Skorygowana stawka cła powinna faktycznie być stosowana z mocą wsteczną, tj. od dnia wejścia w życie zaskarżonego rozporządzenia. Jednak, na mocy art. 2 tego rozporządzenia, kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła wyrównawczego nałożonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 473/2010 (6) na przywóz z Pakistanu mogą być ostatecznie pobrane zgodnie ze stawką ostatecznego cła wyrównawczego 35,39 EURO za tonę, nałożonego na mocy zmienionego obecnie art. 1 zaskarżonego rozporządzenia. Zabezpieczone kwoty przekraczające kwotę ostatecznego cła wyrównawczego powinny zostać zwolnione. Dodatkowo, ze wzgędlu na przejrzystość, należy zaznaczyć, że rozporządzenie (UE) nr 473/2010 weszło w życie z dniem następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, mianowicie w dniu 2 czerwca 2010 r. (a nie w dniu 1 czerwca 2010 r., jak utrzymuje Novatex).

                     (15)

                     Organy celne powinny otrzymać polecenie dokonania zwrotu nadpłaconego cła (jego części powyżej kwoty 35,39 EUR na tonę) w odniesieniu do przedmiotowego przywozu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.

               C.   UJAWNIENIE USTALEŃ

                     (16)

                     Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o podstawowych faktach i względach, na podstawie których zamierzano wykonać wyrok Sądu. Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag, w terminie 10 dni, określonym w art. 30 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

                     (17)

                     Nie otrzymano żadnych znaczących uwag.

               D.   ZMIANA ŚRODKÓW

                     (18)

                     W świetle wyników częściowego wznowienia dochodzenia uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła wyrównawczego stosowaną do przywozu politereftalanu etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub większej, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzącego z Iranu, Pakistanu, ustalając ją na poziomie 35,39 EUR/tonę.

                     (19)

                     Niniejsza procedura nie ma wpływu na datę wygaśnięcia środków wprowadzonych na mocy zaskarżonego rozporządzenia, mianowicie dzień 30 września 2015 r.

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1

               1.   Tabela w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 857/2010 otrzymuje brzmienie:

                              „Państwo

                              Stawka ostatecznego cła wyrównawczego
                              (EUR/t)

                              Iran: wszystkie przedsiębiorstwa

                              139,70

                              Pakistan: wszystkie przedsiębiorstwa

                              35,39

                              Zjednoczone Emiraty Arabskie: wszystkie przedsiębiorstwa

                              42,34 ”

               2.   Skorygowaną stawkę cła wynoszącą 35,39 EUR/tonę dla Pakistanu stosuje się od dnia 30 września 2010 r.

               3.   Zwraca się lub umarza kwoty cła zapłacone lub zaksięgowane na podstawie art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 857/2010 w jego pierwotnej wersji oraz kwoty tymczasowego cła ostatecznie pobranego na podstawie art. 2 tego samego rozporządzenia w jego pierwotnej wersji, które przekraczają kwoty ustanowione w art. 1 niniejszego rozporządzenia. Wniosek o zwrot lub umorzenie płatności składa się do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującym prawodawstwem celnym. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r.

                  W imieniu Rady

               V. JUKNA

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 857/2010 z dnia 27 września 2010 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich (Dz.U. L 254 z 29.9.2010, s. 10).

            (3)  Sprawa T-556/10 Novatex Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

            (4)  Sprawa T-2/95, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 1998, s. II-3939.

            (5)  Dz.U. C 138 z 17.5.2013, s. 32.

            (6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 473/2010 z dnia 31 maja 2010 r. nakładające tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich (Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 25).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/378 z dnia 2 marca 2015 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 w odniesieniu do wprowadzenia procedury rocznego rozliczania rachunków i wprowadzenia kontroli zgodności rozliczeń

text:
               7.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 64/30

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/378
   z dnia 2 marca 2015 r.
   ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 w odniesieniu do wprowadzenia procedury rocznego rozliczania rachunków i wprowadzenia kontroli zgodności rozliczeń
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz instrumentu na rzecz wsparcia finansowego współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego (1), w szczególności jego art. 45 ust. 2 oraz 47 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie rocznego rozliczenia rachunków w odniesieniu do każdego programu krajowego i w sprawie kontroli zgodności rozliczeń. W związku z tym należy określić ustalenia dotyczące realizacji tych zadań, w tym wymiany informacji między Komisją a państwami członkowskimi i terminów, których należy przestrzegać w każdej sprawie.

               (2)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia są związane rozporządzeniem (UE) nr 514/2014, a w konsekwencji również niniejszym rozporządzeniem.

               (3)

               Nie naruszając motywu 47 rozporządzenia (UE) nr 514/2014, Dania nie jest związana rozporządzeniem (UE) nr 514/2014 ani niniejszym rozporządzeniem.

               (4)

               Aby umożliwić bezzwłoczne zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i nie opóźniać przygotowania wniosków o płatność przez państwa członkowskie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Roczne rozliczenie rachunków
   1.   Komisja ocenia kwalifikowalność każdego zgłoszonego projektu we wniosku o płatność salda rocznego, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/377 (2), w odniesieniu do celów przepisów szczegółowych określonych w rozporządzeniu (UE) nr 514/2014 i postanowień programów krajowych zatwierdzonych zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 514/2014.
   Przy podejmowaniu decyzji o płatności salda rocznego Komisja powinna również uwzględnić informacje zawarte w:

               a)

               rocznym sprawozdaniu z wykonania określonym w art. 54 rozporządzenia (UE) nr 514/2014;

               b)

               wniosku o płatność salda rocznego w art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/377.

         2.   Komisja rozlicza wszystkie kwoty zadeklarowane w przedłożonych rachunkach, jeśli nie ma wątpliwości co do ich kompletności, rzetelności i prawidłowości.
   3.   Komisja może wymagać dalszych informacji, w przypadku gdy przedłożone informacje są niekompletne lub niejasne, gdy istnieje niezgodność, różnice interpretacji lub wszelkie inne niespójności dotyczące wniosku o płatność.
   4.   Przedmiotowe państwo członkowskie na wniosek Komisji przedstawia dodatkowe informacje w terminie określonym w tymże wniosku. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek państwa członkowskiego złożony przed upływem tego terminu, Komisja może przyjąć wniosek o możliwość późniejszego przedstawienia informacji i ustalić nowy termin.
   Jeśli dane państwo członkowskie nie przedstawi dodatkowych informacji w terminie lub jeśli udzielona przez nie odpowiedź jest niezadowalająca, Komisja może podjąć decyzję dotyczącą rozliczenia na podstawie posiadanych informacji.
   5.   Komisja informuje państwo członkowskie o swojej decyzji dotyczącej płatności salda rocznego, w tym o powodach, dla których wszelkie rachunki lub kwoty ujęte na rachunkach nie zostały zapłacone.
   W przypadku gdy rachunki lub kwoty na rachunkach nie zostały zapłacone przez Komisję, państwo członkowskie może przedstawić dodatkowe informacje, aby Komisja mogła rozważyć zapłacenie tych rachunków lub kwot w następnym roku budżetowym.
   6.   Jeśli płatność Komisji jest niższa niż kwota rocznych płatności zaliczkowych wypłacana państwom członkowskim zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 514/2014, roczne płatności zaliczkowe są rozliczane w zakresie odpowiadającym wypłaconej kwocie. Wszelkie nierozliczone płatności zaliczkowe są odzyskiwane podczas rozliczenia rocznego w kolejnych latach.
   7.   Tylko jeśli państwo członkowskie nie przedłoży wniosku o płatność salda rocznego zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 514/2014, nierozliczone roczne płatności zaliczkowe są odzyskiwane podczas rozliczenia dotyczącego tego samego roku budżetowego.
   8.   Ustępy 1–5 niniejszego artykułu są stosowane odpowiednio do kwot odzyskanych.
   Artykuł 2
   Kontrola zgodności rozliczeń i korekty finansowe dokonywane przez Komisję
   1.   Jeśli Komisja uznaje, że wydatki nie były zgodne z zasadami unijnymi i krajowymi, powiadamia ona przedmiotowe państwo członkowskie o wynikach kontroli, o środkach naprawczych, które mają zostać podjęte w celu zapewnienia zgodności ze wspomnianymi zasadami, oraz o poziomie korekty finansowej, który uznaje za odpowiedni do jej ustaleń.
   Powiadomienia należy dokonać zgodnie z art. 47 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 i należy w nim zawrzeć odniesienie do niniejszego artykułu.
   2.   Państwo członkowskie odpowiada w ciągu dwóch miesięcy od momentu otrzymania powiadomienia. W odpowiedzi państwo członkowskie ma możliwość w szczególności:

               a)

               wykazać Komisji, że projekt(-y) kwalifikuje(-ą) się do otrzymania płatności;

               b)

               wykazać Komisji, że zakres niezgodności lub ryzyka w przypadku wkładu Unii w programy krajowe jest mniejszy niż stwierdzony przez Komisję;

               c)

               powiadomić Komisję o środkach naprawczych, jakie podjęło w celu zapewnienia zgodności z zasadami unijnymi i krajowymi, i o dacie ich wprowadzenia; oraz

               d)

               powiadomić Komisję, czy przydatne byłoby zorganizowanie spotkania dwustronnego.

         W uzasadnionych przypadkach Komisja może, na podstawie uzasadnionego wniosku państwa członkowskiego, zezwolić na przedłużenie dwumiesięcznego okresu maksymalnie o dwa miesiące. Wniosek należy kierować do Komisji przed upływem początkowego okresu dwóch miesięcy.
   3.   Komisja formalnie przekazuje państwu członkowskiemu ustalenia, których dokonała na podstawie informacji otrzymanych w ramach procedury rozliczenia zgodności rachunków.
   4.   Po przekazaniu swoich ustaleń państwom członkowskim Komisja przyjmuje, jeśli to konieczne, jedną lub więcej decyzji na podstawie art. 47 rozporządzenia (UE) nr 514/2014 w celu wykluczenia z finansowania unijnego wszelkich wydatków dokonanych niezgodnie z zasadami Unii.
   Komisja może kontynuować postępowanie w ramach kolejnych procedur rozliczenia zgodności rachunków aż do wprowadzenia środków naprawczych przez państwo członkowskie.
   Artykuł 3
   Decyzja o nierozpoczynaniu lub zaniechaniu procedury rozliczenia zgodności rachunków
   Komisja może podjąć decyzję o nierozpoczynaniu lub o zaniechaniu procedury rozliczenia zgodności rachunków zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 514/2014, jeżeli spodziewa się, że ewentualna korekta finansowa będąca skutkiem niezgodności wykrytej w wyniku dochodzenia nie będzie przekraczała 50 000 EUR oraz 2 % konkretnych wydatków, które uznano za niezgodne.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 112.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/377 z dnia 2 marca 2015 r. ustanawiające wzory dokumentów wymaganych do płatności salda rocznego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz instrumentu na rzecz wsparcia finansowego współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego (Zob. s. 17 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 49/2012 z dnia 19 stycznia 2012 r. ustalające refundacje wywozowe dla wieprzowiny

text:
               20.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 17/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 49/2012
   z dnia 19 stycznia 2012 r.
   ustalające refundacje wywozowe dla wieprzowiny
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 i art. 170 w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 162 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w części XVII załącznika I do wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i ich cenami w Unii może zostać pokryta refundacjami wywozowymi.

               (2)

               Biorąc pod uwagę aktualną sytuację rynku wieprzowiny, refundacje wywozowe powinny być ustalone zgodnie z zasadami i kryteriami przewidzianymi w art. 162, 163, 164, 167 i 169 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (3)

               Artykuł 164 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje mogą zostać zróżnicowane w zależności od miejsca przeznaczenia, zwłaszcza jeżeli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym, szczególne wymogi niektórych rynków lub zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

               (4)

               Refundacje należy przyznawać tylko w odniesieniu do produktów, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Unii i które posiadają znak jakości zdrowotnej zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (2). Produkty te powinny również spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (3) oraz rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (4).

               (5)

               Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1058/2011 (5). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

               (6)

               Aby zapobiec zakłóceniu obecnej sytuacji rynkowej, zapobiec spekulacjom na rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Refundacje wywozowe przewidziane w art. 164 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przyznaje się w odniesieniu do produktów i ilości określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.
   2.   Produkty kwalifikujące się do objęcia refundacją na mocy ust. 1 muszą spełniać odpowiednie wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i rozporządzenia (WE) nr 853/2004, w szczególności w zakresie przygotowywania w zatwierdzonym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości zdrowotnej określonymi w sekcji I rozdział III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1058/2011.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

      (3)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

      (5)  Dz.U. L 276 z 21.10.2011, s. 35.

      ZAŁĄCZNIK

         Refundacje wywozowe w sektorze wieprzowiny, stosowane od dnia 20 stycznia 2012 r.

                  Kod produktu

                  Miejsce przeznaczenia

                  Jednostka miary

                  Kwota refundacji

                  0210 11 31 9110

                  A00

                  EUR/100 kg

                  54,20

                  0210 11 31 9910

                  A00

                  EUR/100 kg

                  54,20

                  0210 19 81 9100

                  A00

                  EUR/100 kg

                  54,20

                  0210 19 81 9300

                  A00

                  EUR/100 kg

                  54,20

                  1601 00 91 9120

                  A00

                  EUR/100 kg

                  19,50

                  1601 00 99 9110

                  A00

                  EUR/100 kg

                  15,20

                  1602 41 10 9110

                  A00

                  EUR/100 kg

                  29,00

                  1602 41 10 9130

                  A00

                  EUR/100 kg

                  17,10

                  1602 42 10 9110

                  A00

                  EUR/100 kg

                  22,80

                  1602 42 10 9130

                  A00

                  EUR/100 kg

                  17,10

                  1602 49 19 9130

                  A00

                  EUR/100 kg

                  17,10

                     Uwaga: Kody produktów i seria „A” kodów miejsc przeznaczenia określone są w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 878/2013 z dnia 12 września 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               13.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 244/32

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 878/2013
   z dnia 12 września 2013 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MK

                  37,9

                  XS

                  31,3

                  ZZ

                  34,6

                  0707 00 05

                  MK

                  43,1

                  TR

                  95,4

                  ZZ

                  69,3

                  0709 93 10

                  TR

                  134,7

                  ZZ

                  134,7

                  0805 50 10

                  AR

                  125,2

                  CL

                  136,3

                  IL

                  142,1

                  TR

                  78,9

                  UY

                  100,2

                  ZA

                  119,6

                  ZZ

                  117,1

                  0806 10 10

                  EG

                  184,6

                  TR

                  148,4

                  ZZ

                  166,5

                  0808 10 80

                  AR

                  100,2

                  BA

                  68,8

                  BR

                  54,6

                  CL

                  123,8

                  NZ

                  144,9

                  US

                  130,2

                  ZA

                  109,7

                  ZZ

                  104,6

                  0808 30 90

                  AR

                  202,6

                  CN

                  82,3

                  TR

                  131,0

                  ZA

                  206,6

                  ZZ

                  155,6

                  0809 30

                  TR

                  129,4

                  ZZ

                  129,4

                  0809 40 05

                  BA

                  45,1

                  MK

                  54,9

                  XS

                  53,5

                  ZZ

                  51,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1288 z dnia 27 lipca 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               28.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1288
   z dnia 27 lipca 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  165,4

                  MK

                  26,9

                  ZZ

                  96,2

                  0709 93 10

                  TR

                  120,5

                  ZZ

                  120,5

                  0805 50 10

                  AR

                  119,7

                  UY

                  134,4

                  ZA

                  141,8

                  ZZ

                  132,0

                  0806 10 10

                  EG

                  267,6

                  MA

                  237,5

                  TN

                  174,9

                  TR

                  158,2

                  US

                  286,0

                  ZA

                  115,6

                  ZZ

                  206,6

                  0808 10 80

                  AR

                  118,3

                  BR

                  113,4

                  CL

                  119,9

                  NZ

                  148,5

                  US

                  123,2

                  UY

                  170,5

                  ZA

                  117,3

                  ZZ

                  130,2

                  0808 30 90

                  AR

                  111,2

                  CL

                  138,9

                  NZ

                  153,0

                  ZA

                  120,4

                  ZZ

                  130,9

                  0809 10 00

                  TR

                  228,1

                  ZZ

                  228,1

                  0809 29 00

                  TR

                  245,4

                  US

                  487,6

                  ZZ

                  366,5

                  0809 30 10, 0809 30 90

                  MK

                  66,2

                  TR

                  202,8

                  ZZ

                  134,5

                  0809 40 05

                  BA

                  59,1

                  IL

                  124,7

                  ZZ

                  91,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1111/2013 z dnia 5 listopada 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Lietuviškas varškės sūris (ChOG)]

text:
               8.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/25

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1111/2013
   z dnia 5 listopada 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Lietuviškas varškės sūris (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Litwy o rejestrację nazwy „Lietuviškas varškės sūris” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Lietuviškas varškės sūris” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 57 z 27.2.2013, s. 24.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.3.   Sery

      LITWA
      Lietuviškas varškės sūris (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 984/2011 z dnia 30 września 2011 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Vinagre del Condado de Huelva (CHNP)]

text:
               5.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 260/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 984/2011
   z dnia 30 września 2011 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Vinagre del Condado de Huelva (CHNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Vinagre del Condado de Huelva” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 września 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. C 319 z 24.11.2010, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.8.   Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy, itp.)

      HISZPANIA
      Vinagre del Condado de Huelva (CHNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 226/2012 z dnia 15 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1730/2006 w odniesieniu do warunków stosowania kwasu benzoesowego (posiadacz zezwolenia: Emerald Kalama Chemical BV)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               16.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 77/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 226/2012
   z dnia 15 marca 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1730/2006 w odniesieniu do warunków stosowania kwasu benzoesowego (posiadacz zezwolenia: Emerald Kalama Chemical BV)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1730/2006 (2) dopuszczono na dziesięć lat preparat kwasu benzoesowego, należący do kategorii dodatków „dodatki zootechniczne”, jako dodatek paszowy stosowany u prosiąt odsadzonych od maciory, a rozporządzeniem (WE) nr 1138/2007 (3) – jako dodatek paszowy stosowany u tuczników.

               (2)

               Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 posiadacz zezwolenia zaproponował zmianę warunków zezwolenia na stosowanie preparatu kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego u prosiąt odsadzonych od maciory, zwracając się o zniesienie warunku dotyczącego włączania tego preparatu do mieszanki paszowej w postaci premiksu oraz o zmianę warunków dotyczących mieszanek paszowych uzupełniających. Do wniosku dołączone zostały właściwe dane szczegółowe. Komisja przekazała wniosek do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).

               (3)

               W opinii z dnia 6 września 2011 r. (4) Urząd stwierdził, że nie ma powodu, by dalej ograniczać włączanie preparatu kwasu benzoesowego do mieszanek paszowych uzupełniających poprzez stosowanie premiksów. Uznał, że ograniczenia stosowania tego dodatku w paszy uzupełniającej ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1138/2007 są wystarczające i mają zastosowanie do prosiąt odsadzonych od maciory.

               (4)

               Warunki przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 zostały spełnione.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1730/2006.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik do rozporządzenia 1730/2006/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 325 z 24.11.2006, s. 9.

      (3)  Dz.U. L 256 z 2.10.2007, s. 8.

      (4)  Dziennik EFSA 2011; 9(9):2358.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Nazwa posiadacza zezwolenia

                        Dodatek

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Inne przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kategoria »dodatki zootechniczne«. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (poprawa cech użytkowych): przyrost masy ciała lub stosunek przyrostu masy ciała do pobranej paszy

                        4d210

                        Emerald Kalama Chemical BV

                        Kwas benzoesowy

                                       Skład dodatku:

                                    Kwas benzoesowy (≥ 99,9 %)

                                       Charakterystyka substancji czynnej

                                    Kwas benzoesowy, kwas fenylokarboksylowy, C7H6O2

                                    Numer CAS 65-85-0
                                    Najwyższy dopuszczalny poziom w następujących substancjach:

                                                Kwas ftalowy: ≤ 100 mg/kg

                                                Bifenyl: ≤ 100 mg/kg

                                       Metoda analityczna
                                        (1)

                                    Oznaczanie ilościowe kwasu benzoesowego w dodatku paszowym: miareczkowanie wodorotlenkiem sodu (monografia Farmakopei Europejskiej 0066)
                                    Oznaczanie ilościowe kwasu benzoesowego w premiksie i paszy: Chromatografia cieczowa z odwróconymi fazami z detekcją UV (RP-HPLC/UV) – metoda oparta na ISO9231:2008.

                        Prosięta
                        (odsadzone od maciory)

                        —

                        —

                        5 000

                                    1.

                                    Mieszanka kwasu benzoesowego z różnych źródeł nie może przekraczać najwyższego dopuszczalnego poziomu 5 000 mg/kg w przypadku mieszanki paszowej pełnoporcjowej.

                                    2.

                                    Zalecana dawka minimalna: 5 000 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

                                    3.

                                    Paszy uzupełniającej zawierającej kwas benzoesowy nie można podawać bezpośrednio prosiętom odsadzonym od maciory, chyba że została ona dokładnie wymieszana z innymi materiałami paszowymi składającymi się na dzienne zapotrzebowanie.

                                    4.

                                    Dla prosiąt odsadzonych od maciory o masie wynoszącej maksymalnie 25 kg.

                                    5.

                                    Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem zaleca się stosowanie maski ochronnej na usta i nos oraz rękawic ochronnych.

                        14.12.2016

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx”