title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 293/2012 z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               4.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 98/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 293/2012
   z dnia 3 kwietnia 2012 r.
   w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 8 ust. 9 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 państwa członkowskie muszą co roku gromadzić i przekazywać Komisji określone dane dotyczące nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych na swoim terytorium w roku poprzednim. Jako że wspomniane dane mają stanowić podstawę ustalenia docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 dla producentów nowych lekkich samochodów dostawczych, a także oceny, czy producenci przestrzegają tych docelowych poziomów, należy zharmonizować przepisy dotyczące gromadzenia i sprawozdawczości tych danych.

               (2)

               Aby umożliwić włączenie do rozporządzenia (UE) nr 510/2011 pojazdów kategorii M2 i N2 zgodnie z art. 13 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, należy gromadzić i przekazywać Komisji dane dotyczące tych kategorii pojazdów.

               (3)

               Aby w pełni ocenić, czy każdy producent przestrzega swoich docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 ustalonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 510/2011, oraz aby zdobyć konieczne doświadczenie w zakresie stosowania wspomnianego rozporządzenia, Komisja potrzebuje danych szczegółowych dotyczących producentów dla każdej serii pojazdów w podziale na typ, wariant i wersję. Państwa członkowskie powinny zatem zapewnić gromadzenie i przekazywanie takich danych Komisji razem z danymi zagregowanymi zgodnie z art. 8 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia.

               (4)

               Zgodnie z art. 18 i 26 dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (2) producent musi zadbać o to, aby każdemu nowemu lekkiemu samochodowi dostawczemu wprowadzonemu do obrotu w Unii towarzyszyło ważne świadectwo zgodności, a państwo członkowskie nie może zarejestrować takiego pojazdu, jeżeli nie towarzyszy mu takie świadectwo zgodności. Świadectwo zgodności powinno być zatem najważniejszym źródłem informacji, które państwa członkowskie muszą ewidencjonować, udostępniać producentom zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 i przekazywać Komisji. W niektórych uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą również wykorzystywać informacje ze źródeł innych niż świadectwo zgodności pod warunkiem, że dokładność tych źródeł jest równoważna ze świadectwem zgodności oraz – jeżeli to konieczne – że odnośne państwa członkowskie wprowadziły środki zapewniające taką dokładność.

               (5)

               Dane dotyczące rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych powinny być dokładne i należy je skutecznie przetwarzać do celów ustalenia docelowych indywidualnych poziomów emisji zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 510/2011. Producenci powinni zatem przedstawiać Komisji aktualne informacje dotyczące nazw producentów, które stosuje się na świadectwach zgodności w różnych państwach członkowskich rejestracji. Powyższe informacje pozwolą Komisji zapewnić państwom członkowskim zaktualizowany wykaz nazw wyznaczonych producentów, które należy stosować w sprawozdawczości danych.

               (6)

               Państwa członkowskie powinny prowadzić ewidencję i sprawozdawczość informacji dotyczących nowo zarejestrowanych pojazdów, które są zasilane paliwami alternatywnymi. Aby Komisja mogła brać pod uwagę zmniejszenie docelowych indywidualnych poziomów emisji z powodu stosowania paliwa etanolowego (E85) zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 510/2011, państwa członkowskie powinny przedstawiać Komisji niezbędne informacje, w tym odsetek stacji paliw na swoim terytorium oraz – w odpowiednich przypadkach – całkowitą liczbę stacji paliw, w których dostępne jest paliwo etanolowe (E85) zgodne z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (3), a także w art. 7b dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 93/12/EWG (4).

               (7)

               Aby zapobiec niepotrzebnemu powielaniu danych, do celów art. 6 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 należy stosować informacje dotyczące liczby stacji paliw, w których dostępne jest paliwo etanolowe (E85), znajdujących się na terytorium państw członkowskich przedstawiane zgodnie z art. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1014/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (5).

               (8)

               W art. 23 i 24 dyrektywy 2007/46/WE przewidziano uproszczoną procedurę homologacji, w przypadku której wydanie europejskiego świadectwa zgodności nie jest wymagane. Państwa członkowskie powinny monitorować liczbę pojazdów rejestrowanych w ramach powyższych procedur, aby ocenić jej wpływ na proces monitorowania oraz osiąganie średniego docelowego poziomu emisji CO2 w Unii dla nowego parku lekkich samochodów dostawczych.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu wykonawczym są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszym rozporządzeniu wprowadza się przepisy w zakresie gromadzenia i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji następujących pojazdów:

               a)

               lekkich samochodów dostawczych, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011;

               b)

               pojazdów kategorii M2 i N2, o których mowa w art. 8 ust. 10 wspomnianego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Definicje
   Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 510/2011, jak również definicje „pojazdu dwupaliwowego na gaz” oraz „pojazdu z zasilaniem flex fuel na etanol” określone w art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 692/2008 (6). Stosuje się ponadto następujące definicje:

               1)

               „dokumentacja homologacji typu” oznacza dokumenty zawierające dane określone w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

               2)

               „dane zagregowane dotyczące monitorowania” oznaczają dane w formie zagregowanej określone w części C sekcja 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 510/2011;

               3)

               „dane szczegółowe dotyczące monitorowania” oznaczają dane szczegółowe określone w części C sekcja 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 510/2011, w podziale na producenta i serię pojazdów według typu, wariantu i wersji.

         Artykuł 3
   Przekazywanie danych
   Państwa członkowskie przekazują dane zagregowane dotyczące monitorowania wraz z danymi szczegółowymi dotyczącymi monitorowania drogą elektroniczną do centralnej bazy danych zarządzanej przez Europejską Agencję Środowiska. Państwa członkowskie zawiadamiają Komisję o przekazaniu danych.
   Artykuł 4
   Źródła danych
   1.   Państwo członkowskie opracowuje dane zagregowane dotyczące monitorowania oraz dane szczegółowe dotyczące monitorowania na podstawie informacji zawartych w świadectwie zgodności lub dokumentacji homologacji typu danego lekkiego samochodu dostawczego zgodnie z tabelą w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Parametr „łączna liczba nowych rejestracji” w danych szczegółowych dotyczących monitorowania określa się na podstawie całkowitej liczby rejestracji odnotowanych w każdym roku, które odnoszą się do indywidualnego pojazdu.
   3.   Parametr „kategoria zarejestrowanego pojazdu” w danych szczegółowych dotyczących monitorowania opiera się na właściwościach technicznych pojazdu w momencie rejestracji.
   4.   Jeżeli na świadectwie zgodności lub w dokumentacji homologacji typu widnieje więcej niż jedna nazwa producenta, państwo członkowskie zgłasza producenta pojazdu podstawowego.
   5.   Wartości emisji CO2, które należy zgłosić w ramach parametru „indywidualny poziom emisji CO2” w danych szczegółowych dotyczących monitorowania, pochodzą z pozycji „cykl łączony” w świadectwie zgodności lub w dokumentacji homologacji typu, z wyjątkiem przypadku, w którym stosuje się pozycję „wartość ważona, cykl łączony”.
   6.   Zgłaszając pojazdy zasilane paliwem alternatywnym w danych szczegółowych dotyczących monitorowania, właściwy organ podaje informację o rodzaju paliwa i rodzaju zasilania zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   7.   W przypadku pojazdów dwupaliwowych na gaz lub pojazdów z zasilaniem flex fuel na etanol właściwy organ zgłasza następujące wartości emisji CO2 w ramach parametru „indywidualny poziom emisji CO2 (w g/km)” w danych szczegółowych dotyczących monitorowania:

               a)

               w przypadku pojazdów dwupaliwowych na gaz zasilanych benzyną i paliwami gazowymi – wartość emisji CO2 dla skroplonego gazu ropopochodnego (LPG) lub gazu ziemnego zgodnie z częścią A pkt 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 510/2011;

               b)

               w przypadku pojazdów z zasilaniem flex fuel na etanol zasilanych benzyną i paliwem etanolowym (E85), o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 – wartość emisji CO2 dla benzyny.

         W przypadku opisanym w lit. b) państwa członkowskie zgłaszają wartość dla benzyny, również jeżeli nie spełniono warunków zmniejszenia określonych w art. 6 rozporządzenia (UE) nr 510/2011. Państwa członkowskie mogą jednak również zgłosić wartość dla E85.
   8.   Jeżeli pojazd jest wyposażony w więcej niż jedną oś kierowaną lub oś niekierowaną o różnych szerokościach, państwa członkowskie zgłaszają największą szerokość rozstawu osi w ramach parametru „Rozstaw kół druga oś (mm)” w danych szczegółowych dotyczących monitorowania. Rozstaw osi w przypadku takich pojazdów stanowi odległość między zewnętrznymi osiami przednimi a zewnętrznymi osiami tylnymi.
   9.   Jeżeli dane zagregowane dotyczące monitorowania oraz dane szczegółowe dotyczące monitorowania pochodzą z dokumentacji homologacji typu i jeżeli dane te zawierają zakresy wartości, państwa członkowskie dbają o to, aby zgłaszane dane zapewniały odpowiednią dokładność i były zgodne z danymi zawartymi na świadectwie zgodności.
   Artykuł 5
   Obsługa i kontrola danych
   Państwa członkowskie zapewniają obsługę, gromadzenie, kontrolę, weryfikację i przekazywanie danych zagregowanych dotyczących monitorowania oraz danych szczegółowych dotyczących monitorowania.
   Artykuł 6
   Opracowanie danych przez państwa członkowskie
   Dane szczegółowe dotyczące monitorowania zgłasza się z dokładnością określoną w załączniku II.
   Artykuł 7
   Zgłaszanie stacji paliw, w których dostępne jest paliwo etanolowe (E85)
   Na potrzeby art. 6 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 stosuje się informacje zgłaszane zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1014/2010.
   Artykuł 8
   Pojazdy nieobjęte homologacją typu WE
   1.   Jeżeli lekkie samochody dostawcze podlegają krajowej homologacji typu w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach zgodnie z art. 23 dyrektywy 2007/46/WE lub dopuszczeniom indywidualnym zgodnie z art. 24 tej dyrektywy, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o odpowiednich liczbach takich samochodów zarejestrowanych na swoim terytorium.
   2.   Uzupełniając dane zagregowane dotyczące monitorowania właściwy organ podaje zamiast nazwy producenta jedno z następujących określeń:

               a)

               „AA-IVA” w przypadku zgłaszania typów pojazdów objętych dopuszczeniem indywidualnym;

               b)

               „AA-NSS” w przypadku zgłaszania typów pojazdów objętych krajową homologacją typu w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach.

         Państwa członkowskie mogą również uzupełnić dane szczegółowe dotyczące monitorowania odnośnie do tych pojazdów i w takim przypadku stosują określenia, o których mowa w lit. a) oraz b).
   Artykuł 9
   Wykaz producentów
   1.   Producenci bezzwłocznie i najpóźniej do dnia 1 czerwca 2012 r. zgłaszają Komisji nazwy, które zamieszczają lub zamierzają zamieścić na świadectwach zgodności. Producenci bezzwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach powyższych informacji. Nowi producenci wchodzący na rynek bezzwłocznie zgłaszają Komisji nazwy, które zamieszczają lub zamierzają zamieścić na świadectwach zgodności.
   2.   Uzupełniając dane zagregowane dotyczące monitorowania oraz dane szczegółowe dotyczące monitorowania, właściwy organ stosuje nazwy producentów figurujące w wykazie, który Komisja sporządza na podstawie nazw zgłoszonych zgodnie z ust. 1. Wykaz ten zostanie po raz pierwszy opublikowany w Internecie dnia 1 września 2012 r. i będzie systematycznie aktualizowany.
   3.   Jeżeli nazwa danego producenta nie figuruje w powyższym wykazie, w celu uzupełnienia danych zagregowanych dotyczących monitorowania i danych szczegółowych dotyczących monitorowania właściwy organ stosuje nazwę zamieszczoną na świadectwie zgodności lub w dokumentacji homologacji typu.
   Artykuł 10
   Dodatkowe informacje przedstawiane przez producentów
   1.   Na potrzeby powiadomień, o których mowa w art. 8 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 510/2011, producenci – najpóźniej do dnia 1 czerwca 2012 r. – zgłaszają Komisji imię i nazwisko oraz adres osoby odpowiedzialnej za kontakty, do której kierowane są powiadomienia.
   Producent bezzwłocznie informuje Komisję o wszelkich zmianach przekazanych danych. Nowi producenci wchodzący na rynek bezzwłocznie zgłaszają Komisji dane adresowe osoby odpowiedzialnej za kontakty.
   2.   Jeżeli producenci powiązani tworzą grupę, muszą – w celu stwierdzenia, czy art. 7 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 ma zastosowanie – przedstawić Komisji dowody na powiązanie między członkami grupy zgodnie z kryteriami określonymi w art. 3 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia.
   Artykuł 11
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 3 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.

      (4)  Dz.U. L 350 z 28.12.1998, s. 58.

      (5)  Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 15.

      (6)  Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

         ŹRÓDŁA DANYCH

                  Parametr

                  Świadectwo zgodności
                  (część 1, w załączniku IX do dyrektywy 2007/46/WE)

                  Dokumentacja homologacji typu
                  (dyrektywa 2007/46/WE)

                  Producent

                  Sekcja 0.5

                  Załącznik III część 1 sekcja 0.5

                  Numer homologacji typu

                  Sekcja 0.10(b)

                  Tytuł załącznika VI

                  Typ

                  Sekcja 0.2

                  Załącznik III część 1 sekcja 0.2

                  Wariant

                  Sekcja 0.2

                  Załącznik VIII sekcja 3

                  Wersja

                  Sekcja 0.2

                  Załącznik VIII sekcja 3

                  Marka

                  Sekcja 0.1

                  Załącznik III część 1 sekcja 0.1

                  Kategoria homologacji typu pojazdu

                  Sekcja 0.4

                  Załącznik III część 1 sekcja 0.4

                  Masa (w kg)

                  Sekcja 13

                  Załącznik III część 1 sekcja 2.6 (1)

                  Technicznie dozwolona maksymalna masa całkowita (kg)

                  Sekcja 16.1

                  Załącznik III część 1 sekcja 2.8

                  Powierzchnia postojowa – rozstaw osi (w mm)

                  Sekcja 4

                  Załącznik III część 1 sekcja 2.1 (1)

                  Powierzchnia postojowa – rozstaw kół (w mm)

                  Sekcja 30

                  Załącznik III część 1 sekcja 2.3.1 oraz 2.3.2 (2)

                  Indywidualny poziom emisji CO2 (g/km) (3)

                  Sekcja 49.1

                  Załącznik VIII sekcja 3

                  Rodzaj paliwa

                  Sekcja 26

                  Załącznik III część 1 sekcja 3.2.2.1

                  Rodzaj zasilania

                  Sekcja 26.1

                  Załącznik III część 1 sekcja 3.2.2.4

                  Pojemność skokowa silnika (cm3)

                  Sekcja 25

                  Załącznik III część 1 sekcja 3.2.1.3

                  Zużycie energii elektrycznej (w Wh/km)

                  Sekcja 49.2

         (1)  Zgodnie z art. 4 ust. 9 niniejszego rozporządzenia.

         (2)  Zgodnie z art. 4 ust. 8 i 9 niniejszego rozporządzenia.

         (3)  Zgodnie z art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

      ZAŁĄCZNIK II

         TABELA DOKŁADNOŚCI DANYCH

         Wymagana dokładność danych szczegółowych dotyczących monitorowania, które należy zgłosić zgodnie z art. 6

                  CO2 (w g/km)

                  Liczba całkowita

                  Masa (w kg)

                  Liczba całkowita

                  Technicznie dozwolona maksymalna masa całkowita (kg)

                  Liczba całkowita

                  Powierzchnia postojowa – rozstaw osi (w mm)

                  Liczba całkowita

                  Powierzchnia postojowa – rozstaw kół (w mm)

                  Liczba całkowita

                  Pojemność silnika (cm3)

                  Liczba całkowita

                  Zużycie energii elektrycznej (w Wh/km)

                  Liczba całkowita

                  Zmniejszenie poziomu emisji dzięki technologii innowacyjnej (w g/km)

                  Zaokrąglone do najbliższego miejsca po przecinku


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 753/2012 z dnia 14 sierpnia 2012 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Bovški sir (ChNP)]

text:
               21.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 223/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 753/2012
   z dnia 14 sierpnia 2012 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Bovški sir (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Słowenii o rejestrację nazwy „Bovški sir” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Andris PIEBALGS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. C 364 z 14.12.2011, s. 25.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.3.   Sery

      SŁOWENIA
      Bovški sir (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/613 z dnia 30 marca 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               31.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 86/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/613
   z dnia 30 marca 2017 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  288,4

                  IL

                  288,6

                  MA

                  109,9

                  TN

                  200,0

                  TR

                  108,5

                  ZA

                  81,7

                  ZZ

                  179,5

                  0707 00 05

                  TR

                  158,2

                  ZZ

                  158,2

                  0709 93 10

                  MA

                  53,9

                  TR

                  148,2

                  ZZ

                  101,1

                  0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28

                  EG

                  48,5

                  IL

                  80,7

                  MA

                  49,6

                  TN

                  59,2

                  TR

                  77,4

                  ZA

                  99,3

                  ZZ

                  69,1

                  0805 50 10

                  TR

                  74,4

                  ZZ

                  74,4

                  0808 10 80

                  BR

                  111,8

                  CL

                  116,3

                  US

                  105,8

                  ZA

                  114,1

                  ZZ

                  112,0

                  0808 30 90

                  AR

                  117,2

                  CL

                  137,4

                  CN

                  74,5

                  MA

                  115,2

                  ZA

                  130,7

                  ZZ

                  115,0

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/685 z dnia 11 kwietnia 2017 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie

text:
               12.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 99/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/685
   z dnia 11 kwietnia 2017 r.
   w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 359/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (1), w szczególności jego art. 12 ust. 4,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 359/2011.

               (2)

               Na podstawie przeglądu decyzji Rady 2011/235/WPZiB (2) Rada zdecydowała, że należy przedłużyć obowiązywanie przewidzianych w tej decyzji środków ograniczających do dnia 13 kwietnia 2018 r.

               (3)

               Rada stwierdziła również, że należy zaktualizować wpisy dotyczące niektórych osób zamieszczone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady 2011/235/WPZiB z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 51).

      ZAŁĄCZNIK
      Wpisy dotyczące osób wymienionych poniżej, ustanowionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 zastępuje się następującymi wpisami:

                     Imię i nazwisko

                     Dane osobowe

                     Powody

                     Data umieszczenia w wykazie

                     „20.

                     MOGHISSEH Mohammad (alias NASSERIAN)

                     Sędzia, przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Teheranie, oddział 28. Uważany również za osobę odpowiedzialną za skazywanie członków społeczności bahaistów. Zajmował się sprawami związanymi z sytuacją po wyborach. Wydał długie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów działaczy społecznych i politycznych oraz dziennikarzy, a także kilka wyroków śmierci na demonstrantów i działaczy społecznych i politycznych.

                     12.4.2011

                     22.

                     MORTAZAVI Said

                     Miejsce urodzenia: Meybod, Yazd (Iran)
                     Data urodzenia: 1967 r.

                     Były prokurator generalny Teheranu do sierpnia 2009 r. Jako prokurator generalny Teheranu wydał ogólny nakaz zatrzymania setek działaczy, dziennikarzy i studentów. W styczniu 2010 r. śledztwo parlamentarne wykazało, że był on bezpośrednio odpowiedzialny za zatrzymanie trzech więźniów, którzy następnie zmarli w areszcie. W sierpniu 2010 r. został zawieszony w sprawowaniu funkcji po dochodzeniu irańskiego sądownictwa w sprawie odegranej przez niego roli w uśmierceniu trzech mężczyzn zatrzymanych z jego polecenia po wyborach. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie uznały, że brał udział w uśmiercaniu więźniów. Został uniewinniony przez Sąd Najwyższy Iranu dnia 19 sierpnia 2015 r. od zarzutów w związku z torturowaniem i śmiercią trzech młodych mężczyzn w ośrodku zatrzymań w Kahrizak w 2009 r.

                     12.4.2011

                     23.

                     PIR-ABASSI Abbas

                     Sędzia pokoju w sprawach karnych. Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, oddział 26. Odpowiadał za sprawy związane z sytuacją po wyborach, wydawał długie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów przeciwko działaczom na rzecz praw człowieka, a także wydał kilka wyroków śmierci na demonstrantów.

                     12.4.2011

                     25.

                     SALAVATI Abdolghassem

                     Sędzia, przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Teheranie, oddział 15. Sędzia wykonawczy w Trybunale w Teheranie. Odpowiedzialny za sprawy związane z sytuacją po wyborach, był sędzią, który przewodniczył «procesom pokazowym« latem 2009 r.; skazał na śmierć dwóch monarchistów, wobec których toczyły się procesy pokazowe. Wydał długie wyroki więzienia dla ponad stu więźniów politycznych, działaczy na rzecz praw człowieka oraz demonstrantów.

                     12.4.2011

                     33.

                     ABBASZADEH- MESHKINI, Mahmoud

                     Sekretarz Rady Praw Człowieka. Były gubernator prowincji Ilam. Były dyrektor polityczny w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Jako szef komitetu powołanego na mocy art. 10 ustawy o działalności partii i grup politycznych odpowiada za udzielanie zezwoleń na demonstracje i inne imprezy publiczne oraz za rejestrowanie partii politycznych.
                     W 2010 roku zawiesił działalność dwóch reformatorskich partii politycznych powiązanych z Mousavim: Islamic Iran Participation Front (Front Udziału w Islamskim Iranie) i Islamic Revolution Mujahedeen Organization (Organizacja Mudżahedinów Islamskiej Rewolucji).
                     Od 2009 roku konsekwentnie i stale nie wydawał zgody na organizację jakichkolwiek zgromadzeń przez środowiska pozarządowe, odmawiając tym samym konstytucyjnego prawa do protestów. Doprowadziło to do aresztowań wielu pokojowych demonstrantów z pogwałceniem prawa do wolności zgromadzania się.
                     W 2009 roku nie wydał również zezwolenia na zorganizowanie przez opozycję ceremonii żałobnej dla osób, które zginęły podczas protestów dotyczących wyborów prezydenckich.

                     10.10.2011

                     35.

                     AKHARIAN Hassan

                     Były strażnik oddziału 1 w więzieniu Radjaishahr (Radżai-Szahr) w mieście Karadj (Karadż). Kilku byłych więźniów oskarżyło go o stosowanie tortur oraz o wydawanie rozkazów o nieudzielaniu więźniom pomocy medycznej. Według zeznań jednej z osób zatrzymanych w więzieniu w Radjaishahr (Radżai-Szahr) był on dotkliwie bity przez wszystkich strażników za pełną wiedzą Akhariana. Zgłoszono również co najmniej jeden przypadek śmierci więźnia (Mohsena Beikvandy) znajdującego się pod dozorem Akhariana.

                     10.10.2011

                     36.

                     AVAEE Seyyed Ali-Reza (alias: AVAEE Seyyed Alireza)

                     Dyrektor specjalnego biura śledczego. Do lipca 2016 r. wiceminister spraw wewnętrznych i przewodniczący rejestru publicznego. Doradca Sądu Dyscyplinarnego dla sędziów od kwietnia 2014 r. Były prezes sądu w Teheranie. Jako prezes sądu w Teheranie był odpowiedzialny za pogwałcenia praw człowieka, niesłuszne aresztowania, pozbawienie więźniów przysługujących im praw i zwiększenie liczby egzekucji.

                     10.10.2011

                     38.

                     Generał dywizji dr FIRUZABADI Seyyed Hasan (alias: Generał dywizji dr FIRUZABADI Seyed Hassan; Generał dywizji dr FIROUZABADI Seyyed Hasan; Generał dywizji dr FIROUZABADI Seyed Hassan)

                     Miejsce urodzenia: Mashad.
                     Data urodzenia: 3.2.1951

                     W przeszłości jako szef sił zbrojnych Iranu był najwyższym dowódcą wojskowym odpowiedzialnym za kierowanie wszystkimi jednostkami wojskowymi i polityką wojskową, w tym Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC) (Korpusem Strażników Rewolucji Islamskiej) i policją. Podlegające mu formalnie siły stosowały brutalne represje wobec pokojowych demonstrantów i dokonywały masowych zatrzymań.
                     Również członek Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Rady Doraźnej.

                     10.10.2011

                     39.

                     GANJI Mostafa Barzegar

                     Były prokurator generalny w mieście Qom (Kom). Prawdopodobnie obecnie jest w toku jego przeniesienie na nowe stanowisko. Odpowiedzialny za arbitralne zatrzymania i maltretowanie dziesiątek osób naruszających przepisy w Qom (Kom). Uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci, a w związku z tym zdecydowanego zwiększenia liczby egzekucji od początku roku.

                     10.10.2011

                     40.

                     HABIBI Mohammad Reza

                     Szef biura Ministerstwa Sprawiedliwości w Yazd. Były zastępca prokuratora w Isfahanie. Prawdopodobnie obecnie jest w toku jego przeniesienie na nowe stanowisko. Uczestniczył w postępowaniach pozbawiających oskarżonych prawa do rzetelnego procesu sądowego; przykładowo: w maju 2011 r. wykonano wyrok na Abdollahu Fathim, po tym jak podczas procesu sądowego w marcu 2010 r. Habibi nie dał Fathiemu prawa do bycia wysłuchanym i nie uwzględnił zgłaszanych przez niego kwestii związanych ze zdrowiem psychicznym. W związku z tym uznaje się, że Habibi uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci oraz gwałtownego wzrostu liczby egzekucji od początku 2011 r.

                     10.10.2011

                     41.

                     HEJAZI Mohammad

                     Miejsce urodzenia: Ispahan (Isfahan)
                     Data urodzenia: 1956 r.

                     Generał w Pasdaranie, odgrywał ważną rolę w zastraszaniu «wrogów« Iranu i grożeniu im oraz w bombardowaniu kurdyjskich wiosek w Iranie. Były szef Korpusu Sarollah w ramach IRGC w Teheranie i były szef sił Basij, odgrywał kluczową rolę w prześladowaniach uczestników protestów, do których dochodziło po wyborach.

                     10.10.2011

                     46.

                     KAMALIAN Behrouz
                     (alias: Hackers Brain)

                     Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran)
                     Data urodzenia: 1983 r.

                     Szef IRGC – powiązany z grupą informatyczną «Ashiyaneh«. Zajmująca się bezpieczeństwem cyfrowym grupa «Ashiyaneh«, założona przez Behrouza Kamaliana, jest odpowiedzialna za intensywne ściganie w Internecie zarówno krajowych przeciwników i reformatorów, jak i instytucji zagranicznych. W dniu 21 czerwca 2009 r. na stronie internetowej Revolutionary Guard's Cyber Defence Command 32 (32 Dowództwo Obrony Cybernetycznej Rewolucyjnych Strażników) zamieszczono zdjęcia przedstawiające twarze 26 osób, które – jak twierdzono – zostały wykonane podczas demonstracji po wyborach. Do zdjęć dołączono skierowany do Irańczyków apel o«zidentyfikowanie buntowników«.

                     10.10.2011

                     49.

                     MALEKI Mojtaba

                     Zastępca szefa Ministerstwa Sprawiedliwości w prowincji Khorasan-Razavi (Chorasan-e Razawi). Były prokurator w mieście Kermanshah (Kermanszah). Współodpowiedzialny za dramatyczne zwiększenie liczby wyroków śmierci wydawanych w Iranie, m.in. był prokuratorem w procesach siedmiu więźniów skazanych za handel narkotykami – zostali oni powieszeni tego samego dnia 3 stycznia 2010 r. w centralnym więzieniu Kermanszah.

                     10.10.2011

                     51.

                     SALARKIA Mahmoud

                     Były dyrektor teherańskiego klubu piłkarskiego «Persepolis«.

                     Szef komisji ds. paliwa i transportu miasta Teheranu. Zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa podczas represji w 2009 roku.
                     Jako zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa bezpośrednio odpowiadał za wiele nakazów aresztowania wydanych wobec niewinnych, pokojowych protestujących osób i działaczy. Z wielu raportów obrońców praw człowieka wynika, że praktycznie wszystkie aresztowane osoby są, z jego rozkazu, przetrzymywane w izolacji, bez możliwości kontaktu z prawnikiem lub rodziną, bez postawienia zarzutów przez okresy różnej długości, często w warunkach równoznacznych z wymuszonym zaginięciem. Rodziny tych osób często nie są powiadamiane o ich aresztowaniu.

                     10.10.2011

                     53.

                     TALA Hossein (alias: TALA Hosseyn)

                     Były parlamentarzysta irański. Były generalny gubernator («Farmandar«) prowincji Teheran do września 2010 r., odpowiedzialny głównie za interwencję sił policji, a więc za tłumienie demonstracji. W grudniu 2010 r. otrzymał nagrodę w uznaniu roli, jaką pełnił podczas represji, które miały miejsce po wyborach.

                     10.10.2011

                     56.

                     BAHRAMI Mohammad- Kazem

                     Przewodniczący sądu administracyjnego. Zamieszany w stosowanie represji wobec uczestników pokojowych demonstracji jako szef sekcji sądowej sił zbrojnych.

                     10.10.2011

                     73.

                     FAHRADI Ali

                     Wiceprzewodniczący Inspektoratu do Spraw Prawnych i Inspekcji Publicznej Ministerstwa Sprawiedliwości w Teheranie. Prokurator w Karaj (Karadż). Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: był m.in. prokuratorem podczas procesów, w których wymierzono karę śmierci. W czasie gdy wykonywał obowiązki prokuratora, przeprowadzono w regionie Karadżu znaczną liczbę egzekucji.

                     23.3.2012

                     74.

                     REZVANMA-NESH Ali

                     Zastępca prokuratora w prowincji Karaj (Karadż), region Alborz. Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: m.in. był współodpowiedzialny za dokonanie egzekucji osoby nieletniej.

                     23.3.2012

                     76.

                     SADEGHI Mohamed

                     Pułkownik i wiceszef wywiadu technicznego i internetowego IRGC, odpowiada również za centrum analiz i walki z przestępczością zorganizowaną w ramach Pasdaranu. Odpowiedzialny za aresztowanie i torturowanie blogerów/dziennikarzy.

                     23.3.2012

                     79.

                     RASHIDI AGHDAM, Ali Ashraf

                     Były szef więzienia w Evin, mianowany w połowie 2012 r. Od chwili jego mianowania warunki w więzieniu pogorszyły się i pojawiły się doniesienia o coraz częstszym złym traktowaniu więźniów. W październiku 2012 r. dziewięć więźniarek rozpoczęło strajk głodowy, protestując przeciwko naruszaniu ich praw i brutalnemu traktowaniu ich przez strażników.

                     12.3.2013

                     82.

                     SARAFRAZ, Mohammad (dr) (alias: Haj-agha Sarafraz)

                     Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran)
                     Data urodzenia: 1963 r.
                     Miejsce zamieszkania: Tehran (Teheran)

                     Członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni. Były prezes radia i telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB). Prezes irańskiego państwowego przedsiębiorstwa medialnego IRIB World Service oraz Press TV odpowiedzialny za wszystkie decyzje programowe. Blisko związany z państwowym aparatem bezpieczeństwa. Pod jego kierownictwem Press TV oraz IRIB współpracowały z irańskimi służbami bezpieczeństwa i prokuratorami, nadając wymuszone wyznania zatrzymanych, również zeznanie kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, w cotygodniowym programie «Iran Today«. Niezależny organ nadzoru mediów OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000  GBP za wyemitowanie w 2011 r. wymuszonego zeznania Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Sarafraz kojarzony jest zatem z naruszaniem prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

                     12.3.2013

                     86.

                     MUSAVI-TABAR, Seyyed Reza

                     Były naczelnik Prokuratury Rewolucyjnej w Shiraz (Sziraz). Odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i złe traktowanie działaczy politycznych, dziennikarzy, obrońców praw człowieka, bahaitów i więźniów sumienia, których nękano, torturowano, przesłuchiwano i którym odmawiano dostępu do adwokatów i rzetelnego procesu sądowego. Musavi-Tabar podpisywał nakazy sądowe w niesławnym ośrodku detencyjnym nr 100 (więzienie dla mężczyzn), w tym nakaz zatrzymania bahaitki Rahy Sabet i przetrzymywania jej przez trzy lata w izolacji.

                     12.3.2013”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 558/2011 z dnia 9 czerwca 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               10.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 151/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 558/2011
   z dnia 9 czerwca 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 czerwca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 czerwca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  90,3

                  TR

                  107,0

                  ZZ

                  98,7

                  0707 00 05

                  TR

                  100,7

                  ZZ

                  100,7

                  0709 90 70

                  TR

                  124,0

                  ZZ

                  124,0

                  0805 50 10

                  AR

                  75,5

                  BR

                  36,6

                  TR

                  63,4

                  ZA

                  176,3

                  ZZ

                  88,0

                  0808 10 80

                  AR

                  79,2

                  BR

                  77,5

                  CL

                  85,5

                  CN

                  88,5

                  NZ

                  109,7

                  US

                  176,9

                  UY

                  50,2

                  ZA

                  89,5

                  ZZ

                  94,6

                  0809 10 00

                  TR

                  135,3

                  ZZ

                  135,3

                  0809 20 95

                  TR

                  392,6

                  XS

                  175,4

                  ZZ

                  284,0

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/1485 z dnia 2 września 2015 r. w sprawie wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej

text:
               3.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 229/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/1485
   z dnia 2 września 2015 r.
   w sprawie wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014.

               (2)

               W dniu 20 sierpnia 2015 r. Komitet Sankcji ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013) włączył trzy osoby i jeden podmiot do wykazu osób i podmiotów objętych środkami przewidzianymi w pkt 30 i 32 rezolucji RB ONZ nr 2134 (2014).

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Do wykazu zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 dodaje się osoby i podmiot wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 września 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoby i podmioty, o których mowa w art. 1.

      A.   Osoby

                  4.

                  Alfred YEKATOM (alias: a) Alfred Yekatom Saragba b) Alfred Ekatom c) Alfred Saragba d) pułkownik Rombhot e) pułkownik Rambo f) pułkownik Rambot g) pułkownik Rombot h) pułkownik Romboh)
                  Funkcje: Starszy kapral Forces Armées Centrafricaines (FACA)
                  Data urodzenia: 23 czerwca 1976 r.
                  Miejsce urodzenia: Republika Środkowoafrykańska.
                  Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska.
                  Adres: a) Mbaiki, prowincja Lobaye, Republika Środkowoafrykańska (tel. +236 72 15 47 07/+236 75 09 43 41) b) Bimbo, prowincja Ombella-Mpoko, Republika Środkowoafrykańska (poprzednie miejsce pobytu)
                  Inne informacje: Kontrolował dużą grupę uzbrojonych bojówkarzy i dowodził nią. Imię i nazwisko ojca (ojciec adopcyjny): Ekatom Saragba (alternatywna pisownia: Yekatom Saragba). Brat: Yves Saragba, dowódca bojówek Antybalaki w Batalimo w prowincji Lobaye oraz były żołnierz FACA. Opis cech fizycznych: kolor oczu: czarne; kolor włosów: łysy; kolor skóry: czarna; wzrost: 170 cm; waga: 100 kg. Dostępne zdjęcie do załączenia do specjalnego ogłoszenia Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ.
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
                  Alfred Yekatom został umieszczony w wykazie 20 sierpnia 2015 r. na podstawie pkt 11 rezolucji nr 2196 (2015) jako „osoba przeprowadzająca lub wspierająca akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces przemian politycznych, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc.”

                     Informacje dodatkowe:

                  Alfred Yekatom, znany również jako pułkownik Rombhot, jest przywódcą odłamu bojówki ruchu Antybalaki, znanego jako „Antybalaka z południa”. Służył w randze starszego kaprala w Forces Armées Centrafricaines (FACA – środkowoafrykańskie siły zbrojne).
                  Yekatom przeprowadzał i wspierał akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe, lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces przemian politycznych. Yekatom kontrolował dużą grupę uzbrojonych bojówkarzy i dowodził nią; grupa ta działała w dystrykcie PK9 w Bangi, jak również w miejscowościach Bimbo (prowincja Ombella-Mpoko), Cekia Pissa i Mbaïki (stolicy prowincji Lobaye), oraz miała siedzibę w okręgu leśnym w Batalimo.
                  Yekatom bezpośrednio kontrolował kilkanaście posterunków obsadzonych przez średnio dziesięciu uzbrojonych bojówkarzy ubranych w mundury wojskowe i noszących broń, w tym karabiny automatyczne, od głównego mostu między Bimbo i Bangi po Mbaïki (prowincja Lobaye) oraz od Pissy do Batalimo (w pobliżu granicy z Republiką Konga), pobierając bezprawne podatki od pojazdów prywatnych i motocykli, przewozów pasażerskich i ciężarówek eksportujących zasoby leśne do Kamerunu i Czadu, jak również od statków pływających wzdłuż rzeki Ubangi. Zaobserwowano, że Yekatom osobiście pobierał część tych bezprawnych podatków. Yekatom i jego bojówki również podobno zabijali ludność cywilną.

                  5.

                  Habib SOUSSOU (alias: Soussou Abib)
                  Funkcje: a) koordynator ds. Antybalaki w prowincji Lobaye b) kapral środkowoafrykańskich sił zbrojnych (FACA)
                  Data urodzenia: 13 marca 1980 r.
                  Miejsce urodzenia: Boda, Republika Środkowoafrykańska.
                  Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska. Adres: Boda, Republika Środkowoafrykańska (tel. +236 72198628).
                  Inne informacje: Mianowany 11 kwietnia 2014 r. dowódcą strefy (COMZONE) w miejscowości Boda, a 28 czerwca 2014 r. – w całej prowincji Lobaye. Pod jego dowództwem nadal miały miejsce ukierunkowane zabójstwa, starcia i ataki na pracowników organizacji humanitarnych i pomocowych. Opis cech fizycznych: kolor oczu: brązowe; kolor włosów: czarny; wzrost: 160 cm; waga: 60 kg. Dostępne zdjęcie do załączenia do specjalnego ogłoszenia Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ.
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
                  Habib Soussou został umieszczony w wykazie 20 sierpnia 2015 r. na podstawie pkt 11 i pkt 12 lit. b) i e) rezolucji nr 2196 (2015) jako „osoba przeprowadzająca lub wspierająca akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces przemian politycznych, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc”, „osoba uczestnicząca w nadzorowaniu, planowaniu lub popełnianiu czynów łamiących obowiązujące prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, lub czynów stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem” oraz „osoba utrudniająca dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej, lub dostęp do tej pomocy, lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej.”.

                     Informacje dodatkowe:

                  Habib Soussou został mianowany 11 kwietnia 2014 r. dowódcą strefy Antybalaki (COMZONE) w miejscowości Boda; stwierdził, że w związku z tym jest odpowiedzialny za zapewnianie bezpieczeństwa w sous- préfecture. 28 czerwca 2014 r. ogólny koordynator Antybalaki Patrice Edouard Ngaïssona mianował Habiba Soussou koordynatorem prowincjonalnym w miejscowości Boda od 11 kwietnia 2014 r., a od 28 czerwca 2014 r. – w całej prowincji Lobaye. Ukierunkowane zabójstwa, starcia i ataki przeprowadzane przez siły Antybalaki w miejscowości Boda na pracowników organizacji humanitarnych i pomocowych miały miejsce co tydzień w obszarach, w których Soussou jest dowódcą lub koordynatorem Antybalaki. Soussou i siły Antybalaki w tych obszarach obrali również za cel ludność cywilną i kierowali do niej groźby.

                  6.

                  Oumar YOUNOUS (alias: a) Omar Younous b) Oumar Sodiam c) Oumar Younous M'Betibangui)
                  Funkcje: Generał byłej koalicji Séléka.
                  Obywatelstwo: Sudan
                  Adres: a) Bria, Republika Środkowoafrykańska (tel. +236 75507560) b) Birao, Republika Środkowoafrykańska, c) Tullus, Darfur południowy, Sudan (poprzednie miejsce pobytu)
                  Inne informacje: Jest przemytnikiem diamentów i trzygwiazdkowym generałem koalicji Séléka oraz bliskim powiernikiem byłego tymczasowego prezydenta Republiki Środkowoafrykańskiej Michela Djotodii. Opis cech fizycznych: kolor włosów: czarny; wzrost: 180 cm; należy do grupy etnicznej Fulani. Dostępne zdjęcie do załączenia do specjalnego ogłoszenia Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ.
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
                  Oumar Younous został umieszczony w wykazie 20 sierpnia 2015 r. na podstawie pkt 11 i pkt 12 lit. d) rezolucji nr 2196 (2015) jako „osoba przeprowadzająca lub wspierająca akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces przemian politycznych, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc” oraz „osoba udzielająca wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi w Republice Środkowoafrykańskiej”.

                     Informacje dodatkowe:

                  Oumar Younous, jako generał byłej koalicji Séléka i przemytnik diamentów, udzielał wsparcia ugrupowaniu zbrojnemu poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, oraz handel nimi w Republice Środkowoafrykańskiej.
                  W październiku 2008 r. Oumar Younous, były kierowca skupującego diamenty przedsiębiorstwa SODIAM, przystąpił do ugrupowania rebeliantów Mouvement des Libérateurs Centrafricains pour la Justice (MLCJ). W grudniu 2013 r. Oumar Younous został określony jako trzygwiazdkowy generał koalicji Séléka oraz bliski powiernik byłego tymczasowego prezydenta Michela Djotodii.
                  Younous jest zamieszany w handel diamentami z miejscowości Bria i Sam Ouandja do Sudanu. Źródła donoszą, że Oumar Younous był zaangażowany w odbieranie przesyłek z diamentami ukrytych w miejscowości Bria i przenoszenie ich do Sudanu na sprzedaż.

            B.   Podmioty

                  1.

                  BUREAU D'ACHAT DE DIAMANT EN CENTRAFRIQUE/KARDIAM
                  (alias: a) BADICA/KRDIAM b) KARDIAM)
                  Adres: a) BP 333, Bangi, Republika Środkowafrykańska (Tel. +32 3 2310521, Faks +32 3 2331839, email: kardiam.bvba@skvnet·be: adres strony internetowej: www.groupeabdoulkarim.com) b) Antwerpia, Belgia
                  Inne informacje: Kierownictwo: Abdoul-Karim Dan-Azoumi (od 12 grudnia 1986 r.) oraz Aboubaliasr Mahamat (od 1 stycznia 2005 r.) Do oddziałów przedsiębiorstwa zalicza się MINAiR oraz SOFIA TP (Duala w Kamerunie).
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

                     Bureau d'achat de Diamant en Centrafrique/KARDIAM zostało umieszczone w wykazie 20 sierpnia 2015 r. na podstawie pkt 12 lit. d) rezolucji nr 2196 (2015) jako „podmiot udzielający wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi w Republice Środkowoafrykańskiej”.

                     Informacje dodatkowe:

                  Biuro BADICA/KARDIAM udzielało wsparcia ugrupowaniom zbrojnym w Republice Środkowoafrykańskiej, mianowicie byłej koalicji Séléka oraz Antybalace, poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów i złota, oraz handel nimi.
                  W 2014 r. Bureau d'Achat de Diamant en Centrafrique (BADICA) nadal skupowało diamenty z miejscowości Bria oraz Sam-Ouandja (prowincja Haute-Kotto) we wschodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej, gdzie była koalicja Séléka nakłada podatki na samoloty transportujące diamenty oraz otrzymuje opłaty za ochronę od kolekcjonerów diamentów. Kilku kolekcjonerów dostarczających diamenty BADICA w miejscowości Bria oraz Sam-Ouandja jest ściśle powiązanych z przywódcami byłej koalicji Séléka.
                  W maju 2014 r. władze Belgii przejęły dwie przesyłki z diamentami od przedstawiciela biura BADICA w Antwerpii, oficjalnie zarejestrowanego w Belgii jako KARDIAM. Eksperci ds. diamentów ocenili, że przejęte diamenty z dużym prawdopodobieństwem pochodzą z Republiki Środkowoafrykańskiej oraz że wykazują one cechy typowe dla diamentów z miejscowości Sam-Ouandja oraz Bria, jak również Nola (prowincja Sangha Mbaéré) w południowo-zachodniej części kraju.
                  Handlarze, którzy skupowali diamenty nielegalnie przemycone z Republiki Środkowoafrykańskiej na rynki zagraniczne, w tym z zachodniej części kraju, działali w Kamerunie w imieniu biura BADICA.
                  W maju 2014 r. biuro BADICA eksportowało także złoto produkowane w Yaloké (Ombella-Mpoko), gdzie niewielkie kopalnie złota pozostawały pod kontrolą koalicji Séléka do początku lutego 2014 r., kiedy to władzę nad nimi przejęły grupy Antybalaki.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 742/2011 z dnia 27 lipca 2011 r. dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 327/98 dla podokresu lipiec 2011 r.

text:
               28.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 742/2011
   z dnia 27 lipca 2011 r.
   dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 327/98 dla podokresu lipiec 2011 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 327/98 z dnia 10 lutego 1998 r. otwierające niektóre kontyngenty celne na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz stanowiące o administrowaniu nimi (3), w szczególności jego art. 5 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 327/98 otworzyło niektóre kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu i ryżu łamanego i ustanowiło zarządzanie nimi według krajów pochodzenia i w podziale na podokresy zgodnie z załącznikiem IX do wymienionego rozporządzenia.

               (2)

               Podokres w lipcu jest trzecim podokresem dla kontyngentu przewidzianego w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 327/98 i drugim podokresem dla kontyngentów przewidzianych w lit. b), c) i d) tego ustępu.

               (3)

               Z komunikatu sporządzonego zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 327/98 wynika, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4154–09.4166 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, odnoszą się do ilości większej niż dostępna. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski dla danych kontyngentów.

               (4)

               Ponadto z wymienionego wyżej komunikatu wynika, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127, 09.4128, 09.4129, 09.4148, 09.4149, 09.4150, 09.4152 i 09.4153 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 327/98, odnoszą się do ilości mniejszej od dostępnej.

               (5)

               Należy zatem w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127, 09.4128, 09.4129, 09.4130, 09.4148, 09.4112, 09.4116, 09.4117, 09.4118, 09.4119 i 09.4166 ustalić całkowite ilości dostępne w następnym podokresie, zgodnie z art. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 327/98.

               (6)

               W celu zapewnienia efektywnego zarządzania procedurą wydawania pozwoleń na przywóz niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Wnioski o pozwolenia na przywóz ryżu objętego kontyngentami o numerach porządkowych 09.4154–09.4166, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 327/98, złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych lipca 2011 r., stanowią podstawę do wydania pozwoleń na ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, pomnożone przez współczynniki przydziału ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Całkowite ilości dostępne w ramach kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127, 09.4128, 09.4129, 09.4130, 09.4148, 09.4112, 09.4116, 09.4117, 09.4118, 09.4119 i 09.4166, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 327/98, w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 37 z 11.2.1998, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK

         Ilości, które mają zostać przydzielone w podokresie obowiązywania kontyngentu lipiec 2011 r., oraz ilości dostępne w następnym podokresie, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 327/98

                  a)

                  Kontyngent na ryż bielony lub półbielony objęty kodem CN 1006 30, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 327/98:

                              Pochodzenie

                              Numer porządkowy

                              Współczynnik przydziału na podokres lipiec 2011 r.

                              Całkowite ilości dostępne w podokresie wrzesień 2011 r.
                              (w kg)

                              Stany Zjednoczone Ameryki

                              09.4127

                              — (1)

                              7 298 505

                              Tajlandia

                              09.4128

                              — (1)

                              2 448 174

                              Australia

                              09.4129

                              — (1)

                              605 300

                              Inne pochodzenie

                              09.4130

                              — (2)

                              538

                  b)

                  Kontyngent na ryż łuskany objęty kodem CN 1006 20, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 327/98:

                              Pochodzenie

                              Numer porządkowy

                              Współczynnik przydziału na podokres lipiec 2011 r.

                              Całkowite ilości dostępne w podokresie październik 2011 r.
                              (w kg)

                              Wszystkie kraje

                              09.4148

                              — (3)

                              1 536 000

                  c)

                  Kontyngent na ryż łamany objęty kodem CN 1006 40, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 327/98:

                              Pochodzenie

                              Numer porządkowy

                              Współczynnik przydziału na podokres lipiec 2011 r.

                              Tajlandia

                              09.4149

                              — (4)

                              Australia

                              09.4150

                              — (5)

                              Gujana

                              09.4152

                              — (5)

                              Stany Zjednoczone Ameryki

                              09.4153

                              — (4)

                              Inne pochodzenie

                              09.4154

                              6,553804 %

                  d)

                  Kontyngent na ryż bielony lub półbielony objęty kodem CN 1006 30, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 327/98:

                              Pochodzenie

                              Numer porządkowy

                              Współczynnik przydziału na podokres lipiec 2011 r.

                              Całkowite ilości dostępne w podokresie wrzesień 2011 r.
                              (w kg)

                              Tajlandia

                              09.4112

                              — (6)

                              14 181

                              Stany Zjednoczone Ameryki

                              09.4116

                              — (6)

                              339

                              Indie

                              09.4117

                              — (6)

                              17 040

                              Pakistan

                              09.4118

                              — (6)

                              531

                              Inne pochodzenie

                              09.4119

                              — (6)

                              2 897

                              Wszystkie kraje

                              09.4166

                              0,84246 %

                              0

         (1)  Wnioski obejmują ilości mniejsze lub równe dostępnym: wszystkie wnioski mogą zatem zostać pozytywnie rozpatrzone.

         (2)  Brak współczynnika przydziału dla tego podokresu.

         (3)  Wnioski obejmują ilości mniejsze lub równe dostępnym: wszystkie wnioski mogą zatem zostać pozytywnie rozpatrzone.

         (4)  Wnioski obejmują ilości mniejsze lub równe dostępnym: wszystkie wnioski mogą zatem zostać pozytywnie rozpatrzone.

         (5)  Brak współczynnika przydziału dla tego podokresu: Komisja nie otrzymała żadnego wniosku o wydanie pozwolenia.

         (6)  Brak współczynnika przydziału dla tego podokresu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 523/2011 z dnia 26 maja 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

text:
               27.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/52

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 523/2011
   z dnia 26 maja 2011 r.
   zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 867/2010 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 487/2011 (4).

               (2)

               Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem (UE) nr 867/2010, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 maja 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 259 z 1.10.2010, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 133 z 20.5.2011, s. 10.

      ZAŁĄCZNIK

         Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 27 maja 2011 r.

                  (EUR)

                  Kod CN

                  Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

                  Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

                  1701 11 10 (1)

                  44,73

                  0,00

                  1701 11 90 (1)

                  44,73

                  1,49

                  1701 12 10 (1)

                  44,73

                  0,00

                  1701 12 90 (1)

                  44,73

                  1,19

                  1701 91 00 (2)

                  46,13

                  3,63

                  1701 99 10 (2)

                  46,13

                  0,50

                  1701 99 90 (2)

                  46,13

                  0,50

                  1702 90 95 (3)

                  0,46

                  0,24

         (1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1853 z dnia 19 października 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               20.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1853
   z dnia 19 października 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 października 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  132,9

                  ZZ

                  132,9

                  0707 00 05

                  TR

                  149,8

                  ZZ

                  149,8

                  0709 93 10

                  TR

                  140,1

                  ZZ

                  140,1

                  0805 50 10

                  AR

                  89,1

                  CL

                  113,9

                  IL

                  72,6

                  TR

                  104,9

                  UY

                  36,5

                  ZA

                  67,5

                  ZZ

                  80,8

                  0806 10 10

                  BR

                  289,7

                  EG

                  169,2

                  TR

                  150,3

                  ZZ

                  203,1

                  0808 10 80

                  AU

                  237,5

                  BR

                  124,9

                  CL

                  147,1

                  NZ

                  138,8

                  ZA

                  129,4

                  ZZ

                  155,5

                  0808 30 90

                  CN

                  58,1

                  TR

                  154,5

                  ZZ

                  106,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 503/2014 z dnia 8 maja 2014 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Muscat du Ventoux (ChNP)]

text:
               16.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 145/22

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 503/2014
   z dnia 8 maja 2014 r.
   zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Muscat du Ventoux (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/1999 (2).

               (2)

               Wniosek ma na celu zmianę specyfikacji poprzez sprecyzowanie definicji produktu, obszaru geograficznego, dowodu pochodzenia, metody otrzymywania, etykietowania, wymogów krajowych, odniesienia do struktur kontroli i grupy składającej wniosek, a także zniesienie obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze.

               (3)

               Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 maja 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 46 z 20.2.1999, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK I
      W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” zatwierdza się następującą zmianę:
      1.   Rubryka „Opis produktu”

      Opis produktu uzupełniono przepisami przewidzianymi w aktach krajowych definiujących „appellation d'origine contrôlée”„Muscat du Ventoux”, w szczególności dotyczącymi analitycznych cech charakterystycznych dotyczących tej nazwy (współczynnik refraktometryczny, stosunek zawartości cukru do kwasowości), jak również cech charakterystycznych grona (kształt, minimalna masa). Elementy te występowały już w specyfikacji zarejestrowanej na poziomie Unii Europejskiej w rubryce „metoda produkcji”.
      2.   Rubryka „Obszar geograficzny”

      Przypomniano wykaz etapów produkcji, które muszą odbywać się w wyznaczonym obszarze geograficznym, co wynika ze stosowania przepisów przewidzianych w metodzie produkcji.
      Wykaz gmin wchodzących w skład wyznaczonego obszaru geograficznego włączono do specyfikacji w oparciu o wykaz zawarty w dekrecie z dnia 22 sierpnia 1997 r. definiującym AOC („appellation d'origine contrôlée”). W wyniku błędu w wyliczeniu gmin poprawiono liczbę gmin w wyznaczonym obszarze geograficznym.
      W specyfikacji określono szczegółowe zasady identyfikacji działek nadających się do otrzymywania produktu objętego nazwą chronioną.
      3.   Rubryka „Elementy świadczące o pochodzeniu produktu z obszaru geograficznego”

      W świetle zmian w przepisach prawa krajowego rubryka „Elementy świadczące o pochodzeniu produktu z obszaru geograficznego” zostaje ujednolicona i zawiera obecnie między innymi wymogi dotyczące sprawozdawczości i prowadzenia rejestrów zapewniających identyfikowalność produktu i monitorowanie warunków produkcji.
      Zmiany te wiążą się z reformą systemu kontroli nazw pochodzenia wprowadzoną na mocy rozporządzenia nr 2006-1547 z dnia 7 grudnia 2006 r. dotyczącego podnoszenia wartości produktów rolnych, leśnych lub spożywczych i owoców morza.
      Ponadto elementy dotyczące historii produktu przeniesiono do rubryki „Związek z obszarem geograficznym”.
      4.   Rubryka „Metoda produkcji”

      Rubryka „Metoda produkcji” została uzupełniona o przepisy znajdujące się w pierwotnym dekrecie uznającym AOC „Muscat du Ventoux”, który był załączony do pierwotnego wniosku o uznanie nazwy jako ChNP, w szczególności jeśli chodzi o:

                  —

                  minimalny wiek winorośli w chwili wejścia do produkcji,

                  —

                  gęstość obsady,

                  —

                  sposoby przycinania,

                  —

                  dozwolona liczba gron i wysokość roślin,

                  —

                  zasady określania początku zbiorów i wymogi w zakresie wydajności,

                  —

                  szczegółowe przepisy dotyczące winogron poddanych długiemu przechowywaniu w chłodni.

            Usunięto również przepisy pozwalające, w razie nadzwyczajnych warunków klimatycznych, na odejście od zasad dotyczących wskaźnika refraktometrycznego, daty rozpoczęcia zbiorów i wydajności, jako że przepisy te nie są już właściwe.
      5.   Rubryka „Szczegółowe elementy dotyczące etykietowania”

      Zmieniono przepisy dotyczące etykietowania w celu:

                  —

                  wprowadzenia obowiązku nanoszenia symbolu ChNP Unii Europejskiej,

                  —

                  uspójnienia ich ze zniesieniem obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze oraz zmianą zasad identyfikacji produktów. Obecnie identyfikacja produktów jest zapewniona dzięki taśmie klejącej, stanowiącej instrument identyfikowalności i umieszczanej na opakowaniach. Ze względu na wniosek dotyczący zniesienia obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze taśma klejąca jest umieszczana na paletach z zebranymi owocami lub, w odniesieniu do winogron długo przechowywanych, przy wyjściu z chłodni. Jeśli produkt jest poddawany innym zabiegom ze względu na końcowe pakowanie, na opakowaniu zachowuje się tylko numer taśmy klejącej, aby umożliwić zagwarantowanie identyfikowalności produktu.

            6.   Rubryka „Wymogi krajowe”

      Zgodnie z krajową reformą systemu kontroli do specyfikacji załączono tabelę zawierającą główne punkty, które należy skontrolować, oraz metodę ich oceny.
      7.   Inne

                  —

                  Zniesiono obowiązek pakowania na wyznaczonym obszarze, gdyż przepis ten przestał być niezbędny.

                  —

                  Rubryki „Odesłania dotyczące organów kontroli” i „Grupa składająca wniosek”: zaktualizowano nazwy i dane kontaktowe oficjalnych organów kontroli oraz dane kontaktowe grupy, w szczególności w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w zasadach kontroli.

      ZAŁĄCZNIK II
      SKONSOLIDOWANY JEDNOLITY DOKUMENT
      ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

      „MUSCAT DU VENTOUX”
      Nr WE: FR-PDO-0105-0996-24.04.2012
      ChOG ( ) ChNP (X)
      1.   Nazwa

      „Muscat du Ventoux”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Francja
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

      Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone
      3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      „Muscat du Ventoux” to czarne winogrona stołowe otrzymywane z odmiany winorośli muskat hamburski. Charakteryzują się gronami o dosyć dużej wielkości, bez czerwonych pestek, są zazwyczaj mocno zabarwione, jędrne, posiadają intensywny i elegancki zapach muskatowy. Grona winogron są jednorodne, o masie co najmniej 250 g, winogrona są luźno osadzone w równomierny sposób na całym gronie. Silne zabarwienie na niebiesko właściwe dla tej winorośli jest typowe dla przedmiotowej chronionej nazwy. Nalot występujący na winogronach nie powinien być naruszony. Grona nie powinny być nabrzmiałe wodą.
      Wskaźnik refraktometryczny winogron wynosi powyżej 18 (co odpowiada 169,3 g/l cukru), a stosunek łącznej zawartości cukrów do kwasowości — powyżej 25 (cukier wyrażony w g/l łącznej zawartości cukrów, kwasowość w g/l kwasu winowego).
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      —
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      —
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Cały proces produkcji winogron musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.
      3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      Długie przechowywanie winogron odbywa się na wyznaczonym obszarze geograficznym, tak by móc szybko umieścić je w chłodni, co pozwala ochronić produkt i uniknąć jego zepsucia. Szybkie obniżenie temperatury owoców jest bowiem warunkiem niezbędnym do przechowywania ich przez okres kilku miesięcy. Regularnie przeprowadzane są badania analityczne i organoleptyczne winogron po ich wyjściu z chłodni, aby upewnić się co do zachowania przez produkt jego właściwości.
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      Na etykiecie winogron objętych chronioną nazwą pochodzenia „Muscat du Ventoux” znajduje się chroniona nazwa pochodzenia, symbol ChNP Unii Europejskiej oraz numer taśmy klejącej.
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Obszar geograficzny produkcji „Muscat du Ventoux” znajduje się pomiędzy trzema masywami górskimi: na północy — Ventoux; na wschodzie — Vaucluse i na południu — Luberon. W departamencie Vaucluse obszar ten rozciąga się na terytorium następujących gmin:
      Apt, Aubignan, Le Barroux, Le Beaucet, Beaumettes, Beaumont-du-Ventoux, Bédoin, Blauvac, Bonnieux, Cabrières-d'Avignon, Caromb, Carpentras, Caseneuve, Castellet, Crestet, Crillon-le-Brave, Entrechaux, Flassan, Fontaine-de-Vaucluse, Gargas, Gignac, Gordes, Goult, Joucas, Lacoste, Lagnes, Lioux, Loriol-du-Comtat, Malaucène, Malemort-du-Comtat, Maubec, Mazan, Ménerbes, Méthamis, Modène, Mormoiron, Murs, Oppède, Pernes-les-Fontaines, Robion, La Roque-sur-Pernes, Roussillon, Rustrel, Saignon, Saint-Didier, Saint-Hippolyte-le-Graveyron, Saint-Martin-de-Castillon, Saint-Pantaléon, Saint-Pierre-de-Vassols, Saint-Saturnin-lès-Apt, Saumane-de-Vaucluse, Vaison-la-Romaine, Venasque, Viens, Villars oraz Villes-sur-Auzon.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

      5.1.1.   Czynniki naturalne
      Region Ventoux posiada niepowtarzalne cechy geologiczne i klimatyczne.
      Gleby są piaszczyste i gliniasto-piaszczyste. Takie właściwości edaficzne spowodowały, że obszar ten wyspecjalizował się w produkcji wina i wysokiej jakości winogron stołowych.
      Klimat panujący na wyznaczonym obszarze jest klimatem śródziemnomorskim. Charakteryzuje się między innymi silnym nasłonecznieniem w lecie i małą ilością opadów. Mont Ventoux, który wznosi się na wysokość 1 900 m, ma wpływ na klimat, powodując występowanie w nocy niskich temperatur. Jego obecność chroni również przed mistralem — wiatrem dominującym w dolinie Rodanu, który czasem może być bardzo silny.
      Wilgotność powietrza jest nieznaczna, co wiąże się z niskim poziomem opadów w ciągu roku i ma działanie profilaktyczne, szczególnie sprzyjające uprawie winorośli.
      5.1.2.   Czynniki ludzkie
      Uprawa winorośli „Muscat du Ventoux” w regionie Vaucluse sięga początków XX wieku. W 1914 r. odnotowano w tym departamencie pierwsze sadzenia odmiany muskatu hamburskiego — wykorzystywanej w produkcji „Muscat du Ventoux”.
      Producenci w obszarze produkcji posiedli prawdziwe umiejętności, jeśli chodzi o zabiegi związane z uprawą winorośli, aby otrzymać zdrowe i właściwie zabarwione winogrona. Dzięki całorocznym zabiegom, takim jak przycinanie pędów w zimie i pielęgnacja liści w fazie wegetacji, producenci doprowadzają do maksymalnej żywotności roślin i optymalnego dojrzewania gron. Ręczny zbiór i formowanie gron oraz selekcja wykonywana na miejscu w winnicy stanowią również elementy wiedzy opierającej się na długotrwałym doświadczeniu przekazywanym z pokolenia na pokolenie.
      5.2.   Specyfika produktu

      „Muscat du Ventoux” to czarne winogrona stołowe otrzymywane z odmiany winorośli muskat hamburski. Charakteryzują się gronami o dosyć dużej wielkości, bez czerwonych pestek, zazwyczaj mocno zabarwionymi, jędrnymi, posiadającymi intensywny smak i zapach muskatowy, charakterystyczny dla winorośli muskat hamburski. Silne zabarwienie na niebiesko, właściwe dla tej winorośli podczas etapu dojrzewania, jest typowe dla przedmiotowej chronionej nazwy. Nalot występujący na winogronach nie powinien być naruszony. Grona winogron są jednorodne, o odpowiednio dużej zawartości cukru.
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

      Klimat śródziemnomorski panujący w wyznaczonym obszarze pozwala na optymalne dojrzewanie winogron, szczególnie ze względu na duże nasłonecznienie. Poza rolą, jaką odgrywa Mont Ventoux, który odpowiada za dużą amplitudę temperatur nocnych i dziennych podczas etapu dojrzewania, warunki panujące w wyznaczonym obszarze są idealne dla muskatu, jeśli chodzi o osiąganie niebieskawego zabarwienia i koncentrację zapachu w gronach. Niskie temperatury w nocy również przyczyniają się do utrzymania zapachu.
      Cięcie winorośli, które ogranicza jej wydajność, pozwala na optymalne dojrzewanie pestek. Szczególną troskę przykłada się ponadto do pielęgnacji liści. Dzięki niej otrzymuje się optymalną powierzchnię liści, co stanowi jeden z elementów zapewniających właściwą fotosyntezę cukrów, elementów organoleptycznych winogron i antocyjanów odpowiedzialnych za odpowiednie zabarwienie gron.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji

      (art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)
      https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCMuscatDuVentoux.pdf

         (1)  Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).