title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1008/2011 z dnia 10 października 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

text:
               13.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1008/2011
   z dnia 10 października 2011 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 2, 5 i 6,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W następstwie dochodzenia antydumpingowego („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1174/2005 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części objętych obecnie kodami CN ex 8427 90 00 oraz ex 8431 20 00, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ostateczne środki antydumpingowe”). Środki przyjęły formę cła ad valorem w wysokości od 7,6 % do 46,7 %.

               (2)

               W następstwie dokonanego z urzędu przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu Rada uściśliła w rozporządzeniu (WE) nr 684/2008 (3) zakres produktu na potrzeby pierwotnego dochodzenia.

               (3)

               W następstwie podjętego z urzędu dochodzenia w sprawie obejścia środków Rada, rozporządzeniem (WE) nr 499/2009 (4), rozszerzyła ostateczne cło antydumpingowe stosowane do „wszystkich innych przedsiębiorstw” nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1174/2005 na ręczne wózki paletowe oraz ich zasadnicze części wysyłane z Tajlandii, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Tajlandii.

         2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

               (4)

               W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (5) obowiązujących ostatecznych środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 21 kwietnia 2010 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez dwóch producentów unijnych: BT Products AB i Lifter S.r.l. („wnioskodawcy”) reprezentujących znaczącą część, w tym przypadku prawie całość, unijnej produkcji ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części.

               (5)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.

         3.   Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

               (6)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia i ogłosiła, w drodze zawiadomienia opublikowanego dnia 20 lipca 2010 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (6) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

         4.   Dochodzenie

   4.1.   Okres objęty dochodzeniem

               (7)

               Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

         4.2.   Strony zainteresowane dochodzeniem

               (8)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawców, producentów eksportujących, importerów, zainteresowanych użytkowników i przedstawicieli państwa wywozu o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (9)

               Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (10)

               Ze względu na dużą liczbą niepowiązanych importerów, uznano za stosowne, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, zbadanie, czy powinna zostać przeprowadzona kontrola wyrywkowa. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, do wyżej wymienionych stron zwrócono się, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, z prośbą o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądów i o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Żaden niepowiązany importer nie wyraził jednak gotowości do współpracy. Kontrola wyrywkowa nie była zatem konieczna.

               (11)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron oraz do tych podmiotów, które zgłosiły się w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Otrzymano odpowiedzi od dwóch grup producentów unijnych, będących jednocześnie wnioskodawcami. Żaden ze znanych producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej („ChRL”) nie współpracował w ramach przeglądu. Żaden z importerów nie zgłosił się w trakcie kontroli wyrywkowej; również w toku dochodzenia żaden importer lub użytkownik nie dostarczył Komisji jakichkolwiek informacji ani się nie ujawnił.

               (12)

               Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i wynikającej z niego szkody oraz określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących zainteresowanych stron:

                  Producenci unijni

                           —

                           Lifter SRL, Casole d’Elsa, Włochy,

                           —

                           BT Products AB, Mjölby, Szwecja.

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

               (13)

               Produktem objętym niniejszym przeglądem jest ten sam produkt, co w pierwotnym dochodzeniu, określony bliżej w ramach przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu, a mianowicie ręczne wózki paletowe oraz ich zasadnicze części, tj. podwozie i systemy hydrauliczne, pochodzące z ChRL, objęte obecnie kodami CN ex 8427 90 00 i ex 8431 20 00. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia ręczne wózki paletowe określa się jako wózki kołowe wyposażone w podnośniki widłowe służące do przewozu palet, pchane, ciągnięte i sterowane ręcznie przez pieszego operatora za pomocą przegubowej sterownicy, przystosowane do gładkich, płaskich i twardych nawierzchni. Ręczne wózki paletowe są przeznaczone wyłącznie do podnoszenia ładunku, poprzez pompowanie sterownicą, na wysokość wystarczającą do jego przewożenia; nie mają żadnych dodatkowych funkcji lub zastosowań, takich jak na przykład (i) przenoszenie i podnoszenie ładunków w celu umieszczenia ich na wysokości lub wspomaganie składowania ładunków (wózki paletowe wysokiego składowania); (ii) ustawianie palet jedna na drugiej (wózki podnośnikowe); (iii) podnoszenie ładunku na wysokość roboczą (wózki krzyżakowe); lub (iv) podnoszenie i ważenie ładunku (wózki z wagą).

               (14)

               Dochodzenie potwierdziło, że – podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu – produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane na krajowym rynku w ChRL oraz produkty wytwarzane i sprzedawane w UE przez producentów unijnych mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz takie samo zastosowanie, a zatem stanowią one produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

               (15)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

         1.   Uwagi wstępne

               (16)

               Po wszczęciu przeglądu skontaktowano się z dziewiętnastoma znanymi chińskimi producentami eksportującymi. Tylko jedno przedsiębiorstwo, Crown Equipment (Suzhou), zgłosiło się na początkowym etapie i wyraziło zgodę na włączenie do próby, jednak następnie wycofało się ze współpracy. W związku z powyższym żaden producent eksportujący w ChRL nie współpracował w ramach dochodzenia, a ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oprzeć musiano na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach przedłożonych przez wnioskodawców, włączając w to informacje zawarte we wniosku o dokonanie przeglądu, dane Eurostatu oraz oficjalne statystyki wywozu ChRL.

         2.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

   2.1.   Państwo analogiczne

               (17)

               Zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną trzeba było określić na podstawie ceny lub skonstruowanej wartości normalnej uzyskanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) lub na podstawie ceny stosowanej przy wywozie z państwa analogicznego do innych państw, w tym państw Unii, a w przypadku gdy jest to niemożliwe, na podstawie innej uzasadnionej metody, w tym na podstawie ceny faktycznie płaconej lub należnej w Unii za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio skorygowanej, tak by uwzględniała rozsądną marżę zysku.

               (18)

               W pierwotnym dochodzeniu Kanada służyła jako państwo analogiczne w celu określenia wartości normalnej. Ze względu na zaprzestanie produkcji w Kanadzie w zawiadomieniu o wszczęciu obecnego przeglądu planowano, by Brazylia pełniła rolę państwa analogicznego. Żaden ze znanych brazylijskich producentów eksportujących nie zgodził się jednak na współpracę. W zamian podjęto starania o wszczęcie współpracy z 27 producentami z Indii i dwoma z Tajwanu, ale także i w tym wypadku nie nawiązano współpracy. Zainteresowane strony nie zgłosiły żadnych sugestii dotyczących państwa analogicznego.

               (19)

               Jeden niewspółpracujący eksporter przedstawił zarzut, że Komisja nie wykazała, że nie było możliwości zastosowania danych z państwa analogicznego w obecnej sprawie. Zbadano przedstawione przez to przedsiębiorstwo propozycje. W niektórych przypadkach okazało się, że przedsiębiorstwa proponowane przez niewspółpracującego eksportera nie produkują produktu objętego postępowaniem. Przedsiębiorstwo to zaproponowało również, że rolę państwa analogicznego mógłby pełnić Wietnam. Wietnam nie wchodził jednak w rachubę, jako że nie jest on uznawany za państwo o gospodarce rynkowej. Jak wyjaśniono powyżej w motywie 17 i 18, Komisja skontaktowała się z wieloma przedsiębiorstwami w trzech potencjalnych państwach analogicznych: Brazylii, Indiach i Tajwanie. Mimo tych wysiłków nie udało się nawiązać współpracy. Przy braku jakiejkolwiek współpracy ze strony państw analogicznych, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, wartość normalną ust.alić musiano na podstawie ceny faktycznie płaconej lub należnej w Unii Europejskiej za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio skorygowanej, tak by uwzględniała rozsądną marżę zysku W związku z powyższym zarzut ten odrzucono.

         2.2.   Wartość normalna

               (20)

               Ze względu na brak współpracy ze strony państwa analogicznego w obecnym przeglądzie jako podstawę do ustalenia wartości normalnej użyto ceny faktycznie płaconej lub należnej w Unii za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio skorygowanej, tak by uwzględniała rozsądną marżę zysku. Tej samej metodyki użyto w stosunku do obydwu przedsiębiorstw, którym przyznano status podmiotu traktowanego na zasadach gospodarki rynkowej („MET”) w pierwotnym dochodzeniu, oraz do tych przedsiębiorstw, którym w pierwotnym dochodzeniu nie przyznano MET.

         2.3.   Cena eksportowa

               (21)

               Ze względu na brak współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących cenę eksportową ustalono na podstawie dostępnych faktów. Do ustalenia ceny eksportowej użyto różnych źródeł informacji: danych Eurostatu, ofert chińskich producentów eksportujących przedłożonych przez wnioskodawców oraz faktur eksportowych zebranych przez władze celne państw członkowskich.

         2.4.   Porównanie

               (22)

               Średnia ważona wartość normalna została porównana – na tym samym poziomie handlu – ze średnią ważoną ceną eksportową na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić prawidłowe porównanie, zgodnie z art. 2 ust 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, które wpływały na ceny i porównywalność cen. Dokonano dostosowań w odniesieniu do frachtu morskiego i krajowego w państwie wywozu oraz ubezpieczenia.

         2.5.   Margines dumpingu

               (23)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej. Porównanie to wykazało występowanie znacznego dumpingu podczas ODP sięgającego od 97 % do 224 %. Istotna różnica marginesów dumpingu wynika z użycia różnych danych przy ustalaniu ceny eksportowej.

         3.   Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

               (24)

               W nawiązaniu do analizy występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. Zważywszy że żaden producent eksportujący z ChRL nie podjął współpracy w dochodzeniu, przedstawione poniżej wnioski opierają się – zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego – na faktach dostępnych, a mianowicie informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu oraz danych przekazanych przez współpracujących wnioskodawców, danych Eurostatu i oficjalnych statystykach wywozu ChRL.

               (25)

               W tym zakresie przeanalizowano następujące elementy: zmiany wielkości przywozu z ChRL, wolne moce produkcyjne eksporterów i atrakcyjność rynku unijnego, chińskie ceny krajowe i ceny eksportowe stosowane w wywozie do państw trzecich.

         3.1.   Zmiany wielkości przywozu z ChRL

               (26)

               Po wprowadzeniu środków w 2005 r. chińscy producenci eksportujący nadal dostarczali znaczne ilości ręcznych wózków paletowych na rynek Unii. Wielkość przywozu z ChRL do UE podczas ODP – prawie 400 000 jednostek, co odpowiada 99 % całkowitego przywozu UE – znacznie przekroczyła poziom odnotowany przed wprowadzeniem środków (wynoszący od 118 000 jednostek w 2000 r. do 280 000 jednostek w pierwotnym OD).

         3.2.   Wolne moce produkcyjne eksporterów

               (27)

               Z powodu braku innych źródeł informacji dotyczących produkcji i mocy produkcyjnych w ChRL analizę przeprowadzono zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego na podstawie informacji przedłożonych przez wnioskodawców. Zawarte we wniosku o dokonanie przeglądu informacje dotyczące rynku, co do których zainteresowane strony nie wniosły sprzeciwu, wskazują na bardzo duże moce produkcyjne w ChRL. W 2008 r. i 2009 r. poziom produkcji wynosił odpowiednio 1,5 mln i 800 000 jednostek, co już wtedy odpowiadało dwukrotnej wielkości produkcji na całym rynku Unii. Do tego dochodzi fakt, że jedynie niewielki odsetek chińskiej produkcji (14 % w 2008 r. i 23 % w 2009 r.) sprzedano na chińskim rynku krajowym.

               (28)

               Poziom produkcji wyraźnie wskazuje, że w razie braku środków, mogłoby dojść do skierowania na rynek unijny znaczących dodatkowych ilości chińskich ręcznych wózków paletowych.

         3.3.   Atrakcyjność rynku unijnego, chińskie ceny krajowe i stosowane w wywozie do państw trzecich

               (29)

               Rynek unijny pozostaje cenowo atrakcyjny dla chińskich producentów eksportujących. Przywóz z ChRL napływał do UE po cenach odpowiadających około jednej trzeciej cen pobieranych przez przemysł unijny od niepowiązanych klientów unijnych.

               (30)

               Na podstawie chińskich statystyk wywozu ustalono, że Unia była w ODP rynkiem przeznaczenia dla 40 % ogółu chińskiego wywozu ręcznych wózków paletowych. USA – które są rynkiem przeznaczenia dla 20 % ogółu chińskiego wywozu – są drugim co do wielkości rynkiem eksportowym dla chińskich ręcznych wózków paletowych, podczas gdy pozostała część wywozu kierowana jest na szereg innych rynków zbytu.

               (31)

               Chińskie ceny eksportowe stosowane w wywozie do UE są ogólnie porównywalne ze średnimi chińskimi cenami eksportowymi do wszystkich państw trzecich z wyjątkiem USA. Można jednak przyjąć, że w razie uchylenia środków istnieje możliwość, że przynajmniej część chińskiego wywozu do państw trzecich innych niż UE lub USA (40 % ogółu chińskiego wywozu) potencjalnie mogłaby zostać przekierowana do UE. Taki rozwój sytuacji jest prawdopodobny nie tylko z powodu możliwości uzyskania wyższych cen w razie braku środków, ale przede wszystkim z powodu rozdrobnienia wywozu do wspomnianych państw trzecich. Zważywszy na znaczenie rynku Unii i już istniejące kanały sprzedaży łatwiej byłoby obsługiwać jeden rynek eksportowy niż różne państwa.

               (32)

               Chińskie ceny eksportowe stosowane w wywozie do UE są znacznie wyższe od chińskich cen eksportowych stosowanych w wywozie do USA (o 17 % w ODP). Ze względu na brak współpracy ze strony chińskich eksporterów nie można ustalić, w jakim stopniu tę różnicę cenową tłumaczą różnice w asortymencie. Niemniej jednak, na podstawie dostępnych danych dotyczących wywozu, nie można wykluczyć, że w razie uchylenia środków ręczne wózki paletowe wywożone obecnie po niższych cenach do USA zostałyby (częściowo) przekierowane na rynek unijny. Taki rozwój sytuacji tłumaczyć mogą przyczyny wymienione powyżej w motywie 31.

               (33)

               Powyższe porównania cenowe pokazują, że UE pozostaje bardzo atrakcyjnym rynkiem zbytu dla chińskich producentów eksportujących, którzy najprawdopodobniej nadal wywozić będą duże ilości ręcznych wózków paletowych po niskich cenach.

         3.4.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

               (34)

               Z powyższej analizy wynika, że chiński przywóz nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych o bardzo wysokich marginesach dumpingu. Biorąc pod uwagę przede wszystkim analizę poziomów cen na rynku UE i rynkach innych państw trzecich oraz mocy produkcyjnych dostępnych w ChRL, można stwierdzić, że w razie zniesienia środków zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.

         D.   DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

   1.   Produkcja unijna

               (35)

               Produkt podobny wytwarzany jest w UE przez dwie grupy przedsiębiorstw, które są wnioskodawcami, oraz przez trzeciego unijnego producenta ręcznych wózków paletowych. Produkcja tych przedsiębiorstw stanowi całkowitą produkcję unijną produktu podobnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         2.   Przemysł unijny

               (36)

               Jako że produkcja tych producentów stanowi całkowitą produkcję unijną ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części, zostają oni uznani za przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą dalej zwani „przemysłem unijnym”.

               (37)

               Jeden niewspółpracujący eksporter stwierdził, że Komisja zastosowała niedokładną definicję przemysłu unijnego, ponieważ niewspółpracujący unijny producent został objęty definicją przemysłu unijnego oraz włączony w zakres analizy szkody. Twierdził on również, że naruszało to przepisy art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przemysł unijny obejmuje wszystkich producentów unijnych produktu podobnego. Zgodnie z rozporządzeniem podstawowym niewspółpracujący producent stanowi zatem część przemysłu unijnego. Jak wyjaśniono w motywie 42, dane dotyczące niewspółpracującego producenta unijnego włączono jedynie w zakres analizy wielkości sprzedaży niepowiązanym klientom i udziału przemysłu unijnego w rynku. Należy również zauważyć, że wyłączenie niewspółpracującego producenta unijnego z zakresu analizy nie zmieniłoby ustaleń dochodzenia.

         E.   SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

   1.   Uwaga wstępna

               (38)

               Zważywszy, że ani jeden chiński producent eksportujący wytwarzający produkt objęty postępowaniem nie podjął współpracy w dochodzeniu, dane dotyczące wywozu do Unii Europejskiej produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL („państwo, którego dotyczy postępowanie”) opierają się na danych liczbowych Eurostatu.

         2.   Konsumpcja na rynku unijnym

               (39)

               Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz danych dotyczących przywozu pochodzących z Eurostatu.

               (40)

               Między 2007 r. a ODP konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 40 %, a główny spadek nastąpił między 2008 r. a 2009 r.

                  Tabela 1

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Łączna konsumpcja UE (w sztukach)

                           783 330

                           654 843

                           385 410

                           468 557

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              84

                              49

                              60

         3.   Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z ChRL

               (41)

               Wielkość przywozu pochodzącego z ChRL zmniejszyła się o 37 % w okresie badanym i osiągnęła poziom 387 907 sztuk w ODP. Jednakże – mimo znacznego spadku popytu unijnego – udział w rynku przywozu chińskiego wzrósł w okresie badanym, jako że chiński przywóz nie zmniejszył się w tym samym stopniu co konsumpcja unijna. Udział przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w rynku wzrósł zatem znacznie między 2007 r. i ODP i osiągnął poziom około 83 %. Średnia cena przywożonych z ChRL towarów wykazywała niewielkie wahania w okresie badanym.

                  Tabela 2

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

                              (w sztukach)
                               (7)

                           612 222

                           522 573

                           300 222

                           387 907

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              85

                              49

                              63

                              Udział przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w rynku
                               (7)

                           78 %

                           80 %

                           78 %

                           83 %

                              Ceny importowe stosowane przez państwo, którego dotyczy postępowanie (EUR/sztukę)
                               (7)

                           96

                           92

                           100

                           97

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              96

                              104

                              101

         4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

               (42)

               Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na przemysł unijny. Z uwagi na wymóg poufności (jedynie dwóch producentów będących wnioskodawcami współpracowało w przeglądzie) poniżej podano jedynie wskaźniki. Celem zapewnienia zgodności z powyższymi tabelami 1 i 2 (konsumpcja i chiński udział w rynku) dane dotyczące wielkości całkowitej sprzedaży unijnej niepowiązanym klientom oraz udziału przemysłu unijnego w rynku podane poniżej w tabelach 6 i 7 oparte są na informacjach odnoszących się do wszystkich trzech producentów unijnych, obejmując zatem dwie grupy będące wnioskodawcami i trzeciego producenta niewspółpracującego w ramach przeglądu (dane liczbowe dotyczące wielkości sprzedaży tego producenta opierają się na informacjach przedłożonych przez wnioskodawców).

         4.1.   Produkcja

               (43)

               W ODP produkcja zmniejszyła się o 35 % w porównaniu z 2007 r.

                  Tabela 3

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Produkcja (sztuki)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              84

                              55

                              65

         4.2.   Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (44)

               Moce produkcyjne nie uległy zmianie między 2007 r. a ODP. Choć wykorzystanie mocy produkcyjnych było na niskim poziomie już w 2007 r., spadek produkcji między 2007 r. a ODP doprowadził do dalszego znacznego spadku wykorzystania mocy produkcyjnych o 20 punktów procentowych między 2007 r. a ODP, w którym wykorzystanie mocy produkcyjnych było na bardzo niskim poziomie.

                  Tabela 4

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Moce produkcyjne (sztuki)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              100

                              100

                              100

                              Wykorzystanie mocy produkcyjnych

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              84

                              55

                              65

         4.3.   Zapasy

               (45)

               Poziom zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego wzrósł o 56 % między 2007 r. a ODP.

                  Tabela 5

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (sztuki)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              131

                              59

                              156

         4.4.   Wielkość sprzedaży

               (46)

               W okresie badanym sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym do niepowiązanych klientów zmniejszyła się o 50 %, a największy spadek odnotowano między 2008 r. a 2009 r.

                  Tabela 6

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Wielkość sprzedaży UE niepowiązanym klientom (w sztukach)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              79

                              55

                              50

         4.5.   Udział w rynku

               (47)

               Z niskiego już poziomu w 2007 r. udział przemysłu unijnego w rynku zmniejszył się o dalsze 16 % między 2007 r. a ODP. Dwóch z czterech unijnych producentów z pierwotnego dochodzenia zaprzestało produkcji ręcznych wózków paletowych. Obydwa fakty uznać można za wynik wzrastającego nacisku wywieranego na rynku europejskim przez chiński przywóz po cenach dumpingowych; nacisku, który w warunkach znacznego spadku konsumpcji odczuwalny był tym dotkliwiej przez przemysł unijny.

                  Tabela 7

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Udział w rynku przemysłu unijnego

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              95

                              111

                              84

         4.6.   Wzrost

               (48)

               W okresie między 2007 r. a ODP konsumpcja unijna zmalała o 40 %. Przemysł unijny utracił 3,2 punktu procentowego udziału w rynku, podczas gdy udział przywozu produktu objętego postępowaniem w rynku zwiększył się o niemal 5 punktów procentowych.

         4.7.   Zatrudnienie

               (49)

               Między 2007 r. a ODP poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym obniżył się o 17 %. Świadczy to o wysiłkach podejmowanych przez przemysł unijny celem racjonalizacji produkcji w warunkach znacznego spadku popytu.

                  Tabela 8

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Zatrudnienie związane z produktem objętym postępowaniem (liczba zatrudnionych)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              84

                              76

                              83

         4.8.   Wydajność

               (50)

               Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako produkcja przypadająca na jednego pracownika w ujęciu rocznym, zmniejszyła się między 2007 r. a ODP o 22 %.

                  Tabela 9

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Wydajność (w liczbie sztuk na pracownika)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              103

                              74

                              78

         4.9.   Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe

               (51)

               Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu unijnego wzrosły nieznacznie o 4 % między 2007 r. a ODP.

                  Tabela 10

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Cena jednostkowa na rynku UE (EUR/sztukę)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              101

                              103

                              104

         4.10.   Wynagrodzenia

               (52)

               Między 2007 r. a ODP średnia płaca w przeliczeniu na jednego pracownika zmniejszyła się o 29 %. Także i to pokazuje udane wysiłki podejmowane przez przemysł unijny celem ograniczenia kosztów pomimo problemów spowodowanych drastycznym spadkiem wielkości produkcji.

                  Tabela 11

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Roczny koszt pracy w przeliczeniu na pracownika (w tys. EUR)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              91

                              63

                              71

         4.11.   Inwestycje

               (53)

               Między 2007 r. a ODP roczny napływ inwestycji przemysłu unijnego w produkt objęty postępowaniem zmniejszył się gwałtownie o 91 %.

                  Tabela 12

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Inwestycje netto (EUR)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              58

                              27

                              9

         4.12.   Rentowność i zwrot z inwestycji

               (54)

               Rentowność przemysłu unijnego zmniejszyła się znacznie o 66 % między 2007 r. a ODP.

               (55)

               Zwrot z inwestycji uległ również znacznemu zmniejszeniu o 57 % w okresie badanym.

                  Tabela 13

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Zysk netto sprzedaży UE niepowiązanym klientom (% sprzedaży netto)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              68

                              –2

                              34

                              Zwrot z inwestycji (zysk netto w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              80

                              –2

                              43

         4.13.   Przepływy środków pieniężnych i zdolność do pozyskania kapitału

               (56)

               Przepływy środków pieniężnych netto wynikające z działalności operacyjnej pokazano poniżej w tabeli 14. Nie było oznak trudności w pozyskiwaniu kapitału przez przemysł unijny, głównie z uwagi na fakt, że część producentów należy do większych grup przedsiębiorstw.

                  Tabela 14

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Przepływy środków pieniężnych (EUR)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              84

                              65

                              73

         4.14.   Wielkość marginesu dumpingu

               (57)

               Biorąc pod uwagę wielkość przywozu z ChRL, jego udział w rynku i ceny, wpływu rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł unijny nie można uznać za nieistotny.

         4.15.   Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

               (58)

               Wskaźniki zbadane powyżej pokazują, że mimo wprowadzenia środków antydumpingowych w 2005 r. sytuacja gospodarcza i finansowa przemysłu unijnego jest nadal zasadniczo słaba, a wytłumaczeniem tego jest obecność na rynku Unii przytłaczającej ilości towarów chińskich po niskich cenach. W okresie od 2009 r. do ODP, w którym znaczny spadek unijnej konsumpcji ujawnił w pełni negatywny nacisk wywoływany przez przywóz po cenach dumpingowych z ChRL, sytuacja z niebezpiecznej zmieniła się w noszącą znamiona szkody. Warto podkreślić, że spadek wielkości produkcji i sprzedaży, którego doświadczył w tym okresie przemysł unijny, był większy niż spadek unijnej konsumpcji, i w konsekwencji przemysł unijny poniósł znaczną dodatkową stratę w udziale w rynku. W tym samym okresie – pomimo stosowanych środków – udział w rynku przywozu z ChRL dodatkowo wzrósł, a chińskie produkty nadal były przywożone po cenach znacznie niższych niż ceny przemysłu unijnego. W ODP zyski przemysłu unijnego zmalały jeszcze bardziej. Dlatego też przemysł unijny nie był w stanie przezwyciężyć skutków dumpingu i jego sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu w ODP.

         4.16.   Wnioski

               (59)

               W okresie między 2007 r. i ODP – pomimo wprowadzenia środków wyrównawczych i antydumpingowych – wiele istotnych wskaźników kształtowało się negatywnie. Rentowność zmalała o 4,9 punktu procentowego, wielkość produkcji zmalała o 35 % a sprzedaży o 50 %, zaś wykorzystanie mocy produkcyjnych zmalało o 35 % i pociągnęło za sobą zmniejszenie zatrudnienia. Część tych negatywnych tendencji wyjaśnić można gwałtownym spadkiem konsumpcji, który w okresie badanym wyniósł 40 %; jednakże dalsza utrata przez przemysł unijny udziału w rynku (spadek o 4 punkty procentowe między 2007 r. a ODP) i nieustający wzrost udziału przywozu z ChRL w rynku wskazują wyraźnie na istnienie narastającego nacisku spowodowanego przez przywóz z ChRL po cenach dumpingowych. Mając na uwadze nieomal monopolową pozycję osiągniętą już na rynku unijnym przez przywożone z ChRL towary, jakikolwiek dalszy wzrost przywozu z ChRL – ze względu m.in. na znacznie niższe ceny przywożonych towarów – może doprowadzić do tego, że wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu unijnego zmaleje poniżej poziomu zapewniającego jego przetrwanie. Należy w tym względzie przypomnieć, że dwaj unijni producenci zaprzestali działalności w branży ręcznych wózków paletowych podczas okresu badanego, o czym wspomniano już powyżej w motywie 47.

               (60)

               Komentując ujawnienie ustaleń, jeden chiński producent eksportujący stwierdził, że pewne wskaźniki dotyczące przemysłu unijnego, włącznie z produkcją, wielkością sprzedaży, rentownością, wykorzystaniem mocy produkcyjnych i poziomem zatrudnienia nie kształtują się wcale negatywnie. Przedsiębiorstwo to zbadało jednak tylko okres między 2009 r. a ODP, podczas gdy ocena szkody wymaga zbadania kształtowania się całej sytuacji przemysłu unijnego w okresie badanym, tj. między 2007 r. a ODP. Jak wyjaśniono powyżej (por. motywy 43–49), wszystkie wymienione przez chińskiego eksportera wskaźniki szkody kształtowały się negatywnie w okresie badanym.

               (61)

               Ten sam eksporter twierdził ponadto, że Komisja nie poczyniła rozróżnienia między szkodliwym wpływem spowodowanym przez przywóz po cenach dumpingowych a innymi czynnikami, w szczególności gwałtownym spadkiem popytu wynikającym z kryzysu gospodarczego. Odnosząc się do tego, wskazać trzeba, że mimo spadku unijnej konsumpcji o 40 % w okresie badanym, chińscy eksporterzy zdołali w tymże okresie powiększyć znacznie swój udział w rynku kosztem przemysłu unijnego. Należy nadto przypomnieć, że jak wyjaśniono powyżej w motywie 58, wpływ przywozu po cenach dumpingowych był w istocie bardziej szkodliwy w okresie słabego popytu.
               Należy zatem stwierdzić, że przemysł unijny – mimo stosowania środków antydumpingowych – poniósł istotną szkodę w ODP.

         5.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych i innych czynników

   5.1.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

               (62)

               Mimo spadku poziomu konsumpcji w Unii Europejskiej w okresie badanym, wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie zmalała w równym stopniu, co doprowadziło do zwiększenia się udziału przywozu z ChRL w rynku. Z powodu braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących, podcięcie cenowe i zaniżanie cen obliczono na podstawie dostępnych faktów, co obejmuje różne źródła informacji, tj. dane Eurostatu, oferty chińskich producentów eksportujących przedłożone przez wnioskodawców oraz faktury eksportowe zebrane przez władze celne państw członkowskich. Ustalono, że przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, w wyraźny sposób podcina ceny przemysłu unijnego o od 43 % do 78 % w zależności od użytego źródła informacji.

         5.2.   Przywóz z innych państw

               (63)

               Przywóz z innych państw pozostaje na bardzo niskim poziomie i w okresie między 2007 r. a ODP uległ dalszemu spadkowi o 79 %. Obniżeniu uległ również w ODP udział w rynku przywozu z innych państw. Z uwagi na wymóg poufności (w zakres przemysłu unijnego wchodzi jedynie dwóch producentów) poniżej podano jedynie wskaźniki

                  Tabela 15

                           2007

                           2008

                           2009

                           ODP

                              Wielkość przywozu z innych państw (w sztukach)

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              60

                              6

                              21

                              Udział w rynku przywozu z innych państw

                              Wskaźnik (2007 = 100)

                              100

                              71

                              12

                              34

         6.   Wniosek

               (64)

               Jak wykazano w motywie 41, przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, wzrósł w okresie badanym, jeśli chodzi o udział w rynku, i to mimo znacznego spadku unijnej konsumpcji. Zwiększyło to udział w rynku przywozu chińskiego do 83 % unijnej konsumpcji podczas ODP. Ten wzrastający nacisk, jeśli chodzi o wielkość przywozu, istniejący mimo ogólnie zmniejszającego się popytu, występował w połączeniu z bardzo niskimi cenami chińskiego przywozu do UE, co w znacznym stopniu podcinało ceny przemysłu unijnego. Stwierdza się zatem, że istnieje związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny w ODP.

         F.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY

   1.   Uwagi wstępne

               (65)

               Jak przedstawiono powyżej, wprowadzenie środków antydumpingowych nie dało przemysłowi unijnemu możliwości poprawienia sytuacji.

         2.   Prawdopodobne kształtowanie się wywozu z ChRL w przypadku uchylenia środków

               (66)

               Jak wspomniano powyżej w motywie 27 w ChRL dostępne są bardzo znaczne moce produkcyjne. W 2008 r. i 2009 r. poziom produkcji wynosił odpowiednio 1,5 mln i 800 000 jednostek, co już wtenczas odpowiadało dwukrotnej wielkości produkcji na całym rynku Unii. Ponadto jedynie ograniczony odsetek chińskiej produkcji (14 % w 2008 r. i 23 % w 2009 r.) sprzedano na chińskim rynku krajowym. Dlatego też, w razie braku środków, na rynek UE napłynąć by mogły znaczne dodatkowe ilości chińskich ręcznych wózków paletowych.

               (67)

               Jak wspomniano powyżej w motywie 31, chińskie ceny eksportowe stosowane w wywozie do UE są ogólnie porównywalne ze średnimi chińskimi cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do wszystkich państw trzecich. Można jednak przyjąć, że w razie uchylenia środków istnieje możliwość, że przynajmniej część chińskiego wywozu do państw trzecich innych niż UE lub USA (40 % ogółu chińskiego wywozu) potencjalnie mogłaby zostać przekierowana do UE. Taki rozwój sytuacji jest prawdopodobny nie tylko z powodu możliwości uzyskania wyższych cen w razie braku środków, ale przede wszystkim z powodu rozdrobnienia wywozu do wspomnianych państw trzecich. Zważywszy na znaczenie rynku Unii i już istniejące kanały sprzedaży, łatwiej byłoby obsługiwać jeden rynek eksportowy niż szereg różnych państw.

         3.   Wniosek

               (68)

               W świetle ustaleń wspomnianych powyżej w motywach 66 i 67, stwierdza się, że w przypadku uchylenia środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji istotnej szkody stwierdzonej w ODP. Prowadziłoby to prawdopodobnie do dalszego pogorszenia się sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu unijnego, co w perspektywie średniookresowej mogłoby nawet zagrozić jego istnieniu.

         G.   INTERES UNII

   1.   Wprowadzenie

               (69)

               Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, importerów oraz użytkowników.

               (70)

               Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesowi Unii. Co więcej: fakt, że obecne dochodzenie to przegląd, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe były już stosowane, umożliwia ocenę jakiegokolwiek nadmiernie niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.

               (71)

               Na tej podstawie zbadano, czy – pomimo wniosków w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji powodującego szkodę dumpingu – możliwe jest stwierdzenie w jasny sposób, że utrzymanie obecnych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.

         2.   Interes przemysłu unijnego

               (72)

               W badanym okresie przemysł unijny systematycznie tracił udział w rynku, podczas gdy przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, znacznie zwiększył swój udział w rynku. Dwóch z pierwotnie czterech unijnych producentów zaprzestało wytwarzania produktu objętego postępowaniem. Przemysł unijny doznał nadto istotnej szkody w okresie badanym. Gdyby nie wprowadzono środków, przemysł unijny bez wątpienia znajdowałby się w jeszcze trudniejszej sytuacji.

         3.   Interes importerów i użytkowników

               (73)

               Żaden z niepowiązanych importerów i użytkowników, z którymi nawiązano kontakt, nie wykazał chęci współpracy. Przypomina się, że w pierwotnym dochodzeniu ustalono, że wpływ wprowadzenia środków nie będzie znaczący dla użytkowników. Pomimo obowiązywania środków przez pięć lat importerzy/użytkownicy w Unii w dalszym ciągu zaopatrywali się głównie w ChRL. Brak jest wskazań, aby wystąpiły jakiekolwiek trudności w znalezieniu innych źródeł. Przypomina się ponadto że w pierwotnym dochodzeniu współpracujący użytkownicy pozostawali neutralni w stosunku do wprowadzenia środków, jako że ustalono, że ręczne wózki paletowe miały niewielkie znaczenie dla ich działalności. W trakcie przeglądu nie znaleziono żadnych wskazań, które podważałyby to twierdzenie. Uznaje się zatem, że utrzymanie środków antydumpingowych nie będzie prawdopodobnie miało istotnego wpływu na importerów/użytkowników w Unii. Co więcej, w razie braku środków przywóz z ChRL po cenach dumpingowych mógłby doprowadzić do monopolizacji unijnego rynku ręcznych wózków paletowych.

         4.   Wniosek

               (74)

               W obliczu powyższego nie można jasno stwierdzić, że utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie leży w interesie UE.

         H.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (75)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.

               (76)

               W swoich uwagach dotyczących ujawnionych ustaleń przemysł unijny podkreślił, że poziomy dumpingu i podcięcia cenowego ustalone w przeglądzie są o wiele wyższe niż w pierwotnym dochodzeniu i że nacisk ze strony przywozu z ChRL po cenach dumpingowych wzrastał. Przemysł unijny zaproponował zatem, by Komisja jednocześnie rozważyła dokonanie ponownej oceny poziomu ceł antydumpingowych. W świetle wspomnianych uwag oraz ustaleń tego przeglądu rozważono możliwość otwarcia pełnego przeglądu okresowego ograniczonego do dumpingu.

               (77)

               Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe stosowane względem przywozu ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z ChRL powinny zostać utrzymane. Przypomina się, że środki te mają formę cła ad valorem o różnej wysokości stawek.

               (78)

               Przypomina się, że środki objęte niniejszym przeglądem zostały rozszerzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 499/2009 na przywóz takiego samego produktu wysyłanego z Tajlandii, pochodzącego lub niepochodzącego z Tajlandii. W ramach niniejszego przeglądu nie przedstawiono żadnych nowych argumentów w tym względzie. Ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 46,7 %, mające zastosowanie „wobec wszystkich innych przedsiębiorstw” do przywozu pochodzącego z ChRL, należy zatem rozszerzyć na przywóz takiego samego produktu wysyłanego z Tajlandii, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Tajlandii.

               (79)

               Indywidualne stawki ceł antydumpingowych dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu są stosowane wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wytworzonego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich innych przedsiębiorstw”.

               (80)

               Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (8) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione przez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części, tj. podwozi i mechanizmów hydraulicznych, objętych obecnie kodami CN ex 8427 90 00 (kody TARIC 8427900011 i 8427900019) oraz ex 8431 20 00 (kody TARIC 8431200011 i 8431200019), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia ręczne wózki paletowe określa się jako wózki kołowe wyposażone w podnośniki widłowe służące do przewozu palet, pchane, ciągnięte i sterowane ręcznie przez pieszego operatora za pomocą przegubowej sterownicy, przystosowane do gładkich, płaskich i twardych nawierzchni. Ręczne wózki paletowe, są przeznaczone wyłącznie do podnoszenia ładunku, poprzez pompowanie sterownicą, na wysokość wystarczającą do jego przewożenia; nie mają żadnych dodatkowych funkcji lub zastosowań, takich jak na przykład (i) przenoszenie i podnoszenie ładunków w celu umieszczenia ich na wysokości lub wspomaganie składowania ładunków (wózki paletowe wysokiego składowania); (ii) ustawianie palet jedna na drugiej (wózki podnośnikowe); (iii) podnoszenie ładunku na wysokość roboczą (wózki krzyżakowe); lub (iv) podnoszenie i ważenie ładunku (wózki z wagą).
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa:

               Przedsiębiorstwo:

               Stawka Cła
               (%)

               Dodatkowy kod TARIC

               Ningbo Liftstar Material Transport Equipment Factory, Zhouyi Village, Zhanqi Town, Yin Zhou District, Ningbo City, Zhejiang Province, 315144, ChRL

               32,2

               A600

               Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd, 656 North Taoyuan Road, Ninghai, Zhejiang Province, 315600, ChRL

               28,5

               A601

               Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd, Economic Developing Zone, Ninghai, Ningbo City, Zhejiang Province, 315600, ChRL

               39,9

               A602

               Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd, 58, Jing Yi Road, Economy Development Zone, Changxin, Zhejiang Province, 313100, ChRL

               7,6

               A603

               Wszystkie inne przedsiębiorstwa

               46,7

               A999

         3.   Ostateczne cło antydumpingowe stosowane do „wszystkich innych przedsiębiorstw” określone w ust. 2 rozszerza się niniejszym na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części, to jest podwozi i systemów hydraulicznych, zdefiniowanych w ust. 1, objętych obecnie kodami CN ex 8427 90 00 i ex 8431 20 00 (kody TARIC 8427900011 i 8431200011), wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         A. KRASZEWSKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 189 z 21.7.2005, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 192 z 19.7.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 151 z 16.6.2009, s. 1.

      (5)  Dz.U. C 70 z 19.3.2010, s. 29.

      (6)  Dz.U. C 196 z 20.7.2010, s. 15.

      (7)  Źródło: Eurostat. W 2007 r. i 2008 r., do czasu wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł nałożonych na przywóz z Tajlandii w 2008 r., część chińskich produktów zgłaszano jako pochodzące z Tajlandii Z tego powodu ten przywóz tajlandzki dodano do przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, co nieznacznie zmieniło dane za 2007 r. i 2008 r. podane w powyższej tabeli 2.

      (8)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, 1049 Brussels, Belgia.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/548 z dnia 7 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie

text:
               8.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 92/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/548
   z dnia 7 kwietnia 2015 r.
   w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 359/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 359/2011.

               (2)

               Na podstawie przeglądu decyzji Rady 2011/235/WPZiB (2) Rada stwierdziła, że należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 13 kwietnia 2016 r.

               (3)

               Rada stwierdziła również, że wpisy dotyczące niektórych osób i jednego podmiotu zamieszczone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011 należy zaktualizować.

               (4)

               Co więcej, nie ma już podstaw do utrzymywania dwóch osób w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011.

               (5)

               Ponadto należy skreślić jeden wpis dotyczący jednej osoby już zamieszczony w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011.

               (6)

               Załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 359/2011 należy odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady 2011/235/WPZiB z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 51).

      ZAŁĄCZNIK

                  1.

                  Wpisy dotyczące wymienionych poniżej osób wykreśla się z wykazu przedstawionego w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011:

                              42.

                              HEYDARI Nabiollah

                              70.

                              REZVANI Gholomani

                              72.

                              ELAHI Mousa Khalil

                  2.

                  Wpisy dotyczące poniższych osób i poniższego podmiotu zamieszczone w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 zastępuje się następującymi wpisami:

                     Osoby

                              Imię i nazwisko

                              Dane osobowe

                              Powody

                              Data umieszczenia w wykazie

                              10.

                              RADAN Ahmad-Reza

                              Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran) – Data urodzenia:1963

                              Szef policyjnego centrum studiów strategicznych, były zastępca dowódcy irańskiej policji narodowej (do czerwca 2014 r.). Jako zastępca dowódcy policji narodowej od 2008 r. Radan był odpowiedzialny za pobicia, zabójstwo oraz niesłuszne aresztowania i zatrzymania protestujących, które były dokonywane przez siły policyjne.

                              12.4.2011

                              13.

                              TAEB Hossein

                              Miejsce urodzenia: Teheran – Data urodzenia: 1963

                              Zastępca dowódcy IRGC ds. wywiadu. Były dowódca sił Basij do października 2009 r. Siły pod jego zwierzchnictwem uczestniczyły w masowych pobiciach, zabójstwach, zatrzymaniach i torturowaniu uczestników pokojowych manifestacji.

                              12.4.2011

                              14.

                              SHARIATI Seyeed Hassan

                              Były szef sądu w Maszhadzie do września 2014 r. Prawdopodobnie obecnie trwa proces jego przeniesienia na nowe stanowisko. Procesy pod jego nadzorem były prowadzone grupowo i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych, oraz w oparciu o zeznania zdobyte pod naciskiem i w wyniku tortur. Ponieważ wyroki egzekucji były wydawane masowo, wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur sprawiedliwego procesu.

                              12.4.2011

                              15.

                              DORRI- NADJAFABADI Ghorban-Ali

                              Miejsce urodzenia: Nadżafabad (Iran) – Data urodzenia: 1945

                              Członek Stowarzyszenia Ekspertów oraz przedstawiciel najwyższego przywódcy w prowincji Markazi („centralnej”). Były prokurator generalny Iranu do września 2009 r., jak również były minister ds. wywiadu za czasów prezydenta Mohammada Chatamiego.
                              Jako prokurator generalny Iranu nakazywał i nadzorował procesy pokazowe po pierwszej fali protestów po wyborach prezydenckich, gdzie oskarżonym odmawiano ich praw i adwokata. Ponosi również odpowiedzialność za nadużycia w ośrodku w Kahrizak.

                              12.4.2011

                              16.

                              HADDAD Hassan (także jako Hassan ZAREH DEHNAVI)

                              Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, oddział 26. Odpowiadał za sprawy zatrzymanych w związku z kryzysem po wyborach i regularnie zastraszał rodziny zatrzymanych, aby ich uciszyć. Uczestniczył w wydawaniu nakazów zatrzymania i skierowania do ośrodka detencyjnego w Kahrizak. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie uznały, że brał udział w uśmiercaniu więźniów.

                              12.4.2011

                              18.

                              HEYDARIFAR Ali-Akbar

                              Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie. Uczestniczył w procesach demonstrantów. Był przesłuchiwany przez sędziów na temat wymuszeń w Kahrizak. Walnie przyczynił się do wydawania nakazów zatrzymania i skierowania zatrzymanych do ośrodka detencyjnego w Kahrizak. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie uznały, że brał udział w uśmiercaniu więźniów.

                              12.4.2011

                              19.

                              JAFARI- DOLATABADI Abbas

                              Miejsce urodzenia: Yazd (Iran) – Data urodzenia: 1953

                              Prokurator generalny Teheranu od sierpnia 2009 r. Urząd Dolatabadi'ego skazał dużą liczbę demonstrantów, w tym osoby, które brały udział w protestach podczas święta Aszura w grudniu 2009 r. Nakazał zamknięcie biura Karroubi'ego we wrześniu 2009 r. oraz aresztowanie kilku polityków – zwolenników reform, a w czerwcu 2010 r. zakazał działalności dwóch politycznych partii reformatorskich. Jego urząd stawiał demonstrantom zarzut Muharebeh, czyli sprzeniewierzenia się Bogu, który pociąga za sobą wyrok śmierci, a także odmawiał należytego procesu osobom, którym groził wyrok śmierci. Jego urząd również namierzał i aresztował reformatorów, działaczy na rzecz praw człowieka, a także przedstawicieli mediów, co stanowiło jeden z elementów szeroko zakrojonej akcji tłumienia opozycji politycznej.

                              20.

                              MOGHISSEH Mohammad (również jako NASSERIAN)

                              Sędzia, przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Teheranie, oddział 28. Zajmował się sprawami związanymi z sytuacją po wyborach. Wydał długie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów działaczy społecznych i politycznych i dziennikarzy, a także kilka wyroków śmierci na demonstrantów i działaczy społecznych i politycznych.

                              12.4.2011

                              21.

                              MOHSENI-EJEI Gholam-Hossein

                              Miejsce urodzenia: Ejiyeh – Data urodzenia: ok. 1956

                              Prokurator generalny Iranu od września 2009 r. oraz rzecznik prasowy wymiaru sprawiedliwości oraz były minister ds. wywiadu w trakcie wyborów w 2009 r. W czasach sprawowania urzędu ministra ds. wywiadu podczas wyborów w 2009 r. agenci wywiadu pod jego dowództwem byli odpowiedzialni za zatrzymywanie i torturowanie setek działaczy, dziennikarzy, dysydentów i polityków – zwolenników reform oraz wymuszanie pod naciskiem fałszywego przyznania się przez nich do winy. Ponadto politycy byli zmuszani do składania fałszywych zeznań podczas niemożliwych do wytrzymania przesłuchań, które obejmowały tortury, nadużycia, szantaż oraz zastraszanie członków rodzin.

                              12.4.2011

                              22.

                              MORTAZAVI Said

                              Miejsce urodzenia: Meybod, Yazd (Iran) – Data urodzenia: 1967

                              Były prokurator generalny Teheranu od sierpnia 2009 r.
                              Jako prokurator generalny Teheranu wydał ogólny nakaz zatrzymania setek działaczy, dziennikarzy i studentów. W styczniu 2010 r. śledztwo parlamentarne wykazało, że był on bezpośrednio odpowiedzialny za zatrzymanie trzech więźniów, którzy następnie zmarli w areszcie. W sierpniu 2010 r. został zawieszony w sprawowaniu funkcji po dochodzeniu irańskiego sądownictwa w sprawie jego udziału w śmierci trzech mężczyzn zatrzymanych z jego polecenia po wyborach. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie uznały, że brał udział w uśmiercaniu więźniów.

                              12.4.2011

                              23.

                              PIR-ABASSI Abbas

                              Sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, oddział 26. Odpowiada za sprawy związane z sytuacją po wyborach, wydał długie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów przeciwko działaczom na rzecz praw człowieka, a także wydał kilka wyroków śmierci na demonstrantów.

                              12.4.2011

                              28.

                              YASAGHI Ali-Akbar

                              Sędzia Sądu Najwyższego. Były sędzia najwyższy, Sąd Rewolucyjny w Maszhadzie. Procesy pod jego jurysdykcją były prowadzone grupowo i na sesjach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Ponieważ wyroki egzekucji były wydawane masowo, wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur sprawiedliwego procesu.

                              12.4.2011

                              30.

                              ESMAILI Gholam-Hossein

                              Szef sądu w Teheranie. Były szef irańskiej organizacji więziennictwa. W ramach swoich uprawnień współuczestniczył w masowych zatrzymaniach demonstrantów politycznych oraz w tuszowaniu nadużyć, których dopuszczano się w systemie więziennictwa.

                              12.4.2011

                              34.

                              AKBARSHAHI Ali-Reza

                              Dyrektor generalny irańskiego dowództwa ds. zwalczania narkotyków. Były dowódca policji w Teheranie. Dowodzone przez niego siły policyjne były odpowiedzialne za stosowanie pozasądowej przemocy wobec podejrzanych podczas zatrzymań i tymczasowych aresztowań. Teherańska policja uczestniczyła również w atakach na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w czerwcu 2009 r., kiedy to według irańskiej komisji parlamentarnej (Majlis) ponad 100 studentów odniosło rany z rąk policji i bojówek Basiji.

                              10.10.2011

                              36.

                              AVAEE Seyyed Ali-Reza (także jako: AVAEE Seyyed Alireza)

                              Doradca Sądu Dyscyplinarnego dla sędziów od kwietnia 2014 r. Były prezes sądu w Teheranie. Jako prezes sądu w Teheranie był odpowiedzialny za pogwałcenia praw człowieka, niesłuszne aresztowania, pozbawienie więźniów przysługujących im praw i zwiększenie liczby egzekucji.

                              10.10.2011

                              37.

                              BANESHI Jaber

                              Doradca sądownictwa w Iranie. Były prokurator w mieście Shiraz (Sziraz) (do 2012 r.). Odpowiedzialny za coraz częstsze nadmierne stosowanie wyroków śmierci – wielokrotnie wnosił o orzeczenie wyroków śmierci. Prokurator w sprawie ataku bombowego w Shiraz (Sziraz) w 2008 r. Reżim wykorzystał tę sprawę do tego, by skazać kilku swoich przeciwników na śmierć.

                              10.10.2011

                              40.

                              HABIBI Mohammad Reza

                              Zastępca prokuratora w mieście Isfahan. Uczestniczył w postępowaniach pozbawiających oskarżonych prawa do rzetelnego procesu sądowego. Przykładowo: w maju 2011 r. wykonano wyrok na Abdollahu Fathim, po tym jak podczas procesu sądowego w marcu 2010 r. Habibi nie dał Fathiemu prawa do bycia wysłuchanym i nie uwzględnił zgłaszanych przez niego kwestii związanych ze zdrowiem psychicznym. W związku z tym uznaje się, że Habibi uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci oraz zdecydowanego zwiększenia liczby egzekucji od początku 2011 r.

                              10.10.2011

                              41.

                              HEJAZI Mohammad

                              Miejsce urodzenia: Isfahan Data urodzenia: 1956

                              Zastępca szefa sił zbrojnych, odgrywał ważną rolę w zastraszaniu „wrogów” Iranu i grożeniu im oraz w bombardowaniu kurdyjskich wiosek w Iranie. Były szef Korpusu Sarollah w ramach IRGC w Teheranie i były szef sił Basij, odgrywał kluczową rolę w prześladowaniach uczestników protestów, do których dochodziło po wyborach.

                              10.10.2011

                              47.

                              KHALILOLLAHI Moussa (także jako: KHALILOLLAHI Mousa, ELAHI Mousa Khalil)

                              Prokurator w mieście Tabriz. Uczestniczył w sprawie Sakineh Mohammadi-Ashtiani, brał także udział w poważnych naruszeniach prawa do rzetelnego procesu sądowego.

                              10.10.2011

                              48.

                              MAHSOULI Sadeq (także jako: MAHSULI, Sadeq)

                              Miejsce urodzenia: Oroumieh (Iran) — Data urodzenia: 1959/60

                              Doradca byłego przewodniczącego i aktualnego członka Rady Doraźnej, Mahmouda Ahmadinejada, oraz członek Frontu Wytrwałości. Minister ds. opieki społecznej i zabezpieczenia społecznego w latach 2009–2011. Minister spraw wewnętrznych (do sierpnia 2009 r.). Jako minister spraw wewnętrznych Mahsouli sprawował dowództwo nad wszystkimi siłami policyjnymi, agentami sił bezpieczeństwa i tajnymi agentami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Kierowane przez niego siły dopuściły się ataków na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w dniu 14 czerwca 2009 r. i stosowały tortury wobec studentów w piwnicach ministerstwa (niesławne piwnice na poziomie 4). Wobec innych protestantów dopuszczono się poważnych nadużyć w ośrodku detencyjnym w Kahrizak, prowadzonym przez policję podlegającą Mahsouliemu.

                              10.10.2011

                              49.

                              MALEKI Mojtaba

                              Prokurator w mieście Kermanshah (Kermanszah). Współodpowiedzialny za dramatyczne zwiększenie liczby wyroków śmierci wydawanych w Iranie, m.in. był prokuratorem w procesach siedmiu więźniów skazanych za handel narkotykami – zostali oni powieszeni tego samego dnia 3 stycznia 2010 r. w centralnym więzieniu Kermanszah.

                              10.10.2011

                              52.

                              KHODAEI SOURI Hojatollah

                              Miejsce urodzenia: Selseleh (Iran) – Data urodzenia: 1964

                              Członek Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej. Deputowany z prowincji Lorestan. Członek parlamentarnej komisji ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Były szef więzienia w Evin (do 2012 r.). Powszechne było stosowanie tortur w więzieniu w Evin, gdy Souri był tam szefem. W sekcji 209 przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi.

                              10.10.2011

                              53.

                              TALA Hossein (także jako: TALA Hosseyn)

                              Parlamentarzysta irański. Były generalny gubernator („Farmandar”) prowincji Teheran do września 2010 r., odpowiedzialny głównie za interwencję sił policji, a więc za tłumienie demonstracji.
                              W grudniu 2010 r. otrzymał nagrodę w uznaniu roli, jaką pełnił podczas represji, które miały miejsce po wyborach.

                              10.10.2011

                              54.

                              TAMADDON Morteza (także jako: TAMADON Morteza)

                              Miejsce urodzenia: Shahr Kord-Isfahan data urodzenia: 1959

                              Szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego prowincji Teheran. Były gubernator generalny IRGC prowincji Teheran.
                              Jako gubernator i szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego prowincji Teheran ponosi ogólną odpowiedzialność za wszystkie działania represyjne podejmowane przez IRGC w prowincji Teheran, w tym tłumienie protestów politycznych od czerwca 2009 r.

                              10.10.2011

                              57.

                              HAJMOHAM- MADI Aziz

                              Sędzia trybunału karnego prowincji Teheran. Były sędzia pierwszej izby sądu w Evin. Prowadził wiele spraw przeciwko demonstrantom, w szczególności sprawę Abdola-Rezy Ghanbariego, wykładowcy zatrzymanego w styczniu 2010 r. i skazanego na karę śmierci za działalność polityczną. W Evin, w okręgu, w którym znajduje się więzienie, otwarto sąd pierwszej instancji; utworzenie tego sądu poparł Jafari Dolatabadi w marcu 2010 r. W więzieniu tym niektórzy oskarżeni byli przetrzymywani w izolacji, maltretowani i zmuszani do składania fałszywych zeznań.

                              10.10.2011

                              59.

                              BAKHTIARI Seyyed Morteza

                              Miejsce urodzenia: Maszhed (Iran); data urodzenia: 1952

                              Zastępca prokuratora generalnego odpowiedzialny za kwestie polityczne i bezpieczeństwa. Były minister sprawiedliwości (w latach 2009–2013).
                              W okresie, w którym pełnił funkcję ministra sprawiedliwości, warunki pobytu w więzieniach w Iranie pogorszyły się – były znacznie poniżej przyjętych standardów międzynarodowych; powszechne było także znęcanie się nas więźniami. Ponadto odgrywał kluczową rolę w grożeniu diasporze irańskiej i jej zastraszaniu poprzez ogłoszenie utworzenia specjalnego sądu, który prowadziłby sprawy dotyczące Irańczyków żyjących poza terytorium kraju. Nadzorował także gwałtowny wzrost liczby egzekucji wykonywanych w Iranie, w tym tajne egzekucje nie ogłaszane przez rząd, oraz egzekucje za przestępstwa związane z narkotykami.

                              10.10.2011

                              60.

                              HOSSEINI Dr Mohammad (także jako: HOSSEYNI, Dr Seyyed Mohammad; Seyed, Sayyed and Sayyid)

                              Miejsce urodzenia: Rafsanjan, Kerman; data urodzenia: 1961

                              Doradca byłego przewodniczącego i aktualnego członka Rady Doraźnej, Mahmouda Ahmadinejada. Były minister kultury i wskazówek islamistycznych (lata 2009–2013). Były członek IRGC, uczestniczył w represjonowaniu dziennikarzy.

                              10.10.2011

                              61.

                              MOSLEHI Heydar (także jako: MOSLEHI Heidar; MOSLEHI Haidar)

                              Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran); data urodzenia: 1956

                              Szef organizacji publikacji na temat roli duchownych w czasie wojny. Były minister ds. wywiadu (lata 2009–2013).
                              Za jego kierownictwa Ministerstwo ds. Wywiadu kontynuowało praktyki szeroko zakrojonego arbitralnego zatrzymywania i szykanowania demonstrantów i dysydentów. Ministerstwo ds. Wywiadu prowadzi sekcję 209 w więzieniu w Evin, gdzie przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi. Śledczy z Ministerstwa ds. Wywiadu bili więźniów w sekcji 209 oraz znęcali się nad nimi psychiczne i poddawali niegodziwemu traktowaniu w celach seksualnych.

                              10.10.2011

                              62.

                              ZARGHAMI Ezzatollah

                              Miejsce urodzenia: Dezful (Iran); data urodzenia: 22 lipca 1959 r.

                              Szef radia i telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB) (do listopada 2014 r.). Prawdopodobnie obecnie trwa proces jego przeniesienia na nowe stanowisko. Gdy szefował IRIB, odpowiadał za wszystkie decyzje programowe. IRIB transmitowała wymuszone przyznanie się do winy osób zatrzymanych oraz szereg „procesów pokazowych” w sierpniu 2009 r. i grudniu 2011 r. Stanowi to jawne pogwałcenie międzynarodowych przepisów dotyczących rzetelnego procesu sądowego oraz prawa do właściwej procedury prawnej.

                              23.3.2012

                              63.

                              TAGHIPOUR Reza

                              Miejsce urodzenia: Maragheh (Iran); data urodzenia: 1957

                              Członek rady miejskiej Teheranu. Były minister informacji i łączności (2009–2012).
                              Jako minister informacji był jednym z najwyższych rangą urzędników odpowiedzialnych za cenzurę i kontrolę działalności w internecie, a także wszelkich rodzajów łączności (w szczególności telefonii komórkowej). Podczas przesłuchań osób zatrzymanych z powodów politycznych prowadzący przesłuchania wykorzystują dane osobowe zatrzymanych, ich prywatne mejle i wiadomości. Kilkakrotnie od wyborów prezydenckich w 2009 r. oraz podczas ulicznych demonstracji blokowano rozmowy oraz wysyłanie wiadomości tekstowych przez telefony komórkowe, zagłuszano sygnały telewizji satelitarnej, a miejscami uniemożliwiano lub przynajmniej spowalniano łączność internetową.

                              23.3.2012

                              64.

                              KAZEMI Toraj

                              Pułkownik policji ds. technologii i łączności; zapowiedział kampanię werbowania hakerów rządowych, po to by lepiej kontrolować informacje w internecie i atakować „szkodliwe” strony internetowe.

                              23.3.2012

                              65.

                              LARIJANI Sadeq

                              Miejsce urodzenia: Nadżaf (Irak) – Data urodzenia: 1960 r. lub sierpień 1961 r.

                              Szef sądownictwa. Zgoda i podpis szefa sądownictwa wymagane są w przypadku każdej kary qisas (polegającej na odwecie), hodoud (za przestępstwa przeciwko Bogu) oraz ta'zirat (za przestępstwa przeciwko państwu). Obejmuje to wyroki pociągające za sobą karę śmierci, chłosty oraz amputacji. W związku z tym Sadeq Larijani osobiście podpisał liczne wyroki śmierci stojące w sprzeczności z normami międzynarodowymi, w tym wyroki śmierci przez ukamienowanie, egzekucje przez powieszenie, egzekucje nieletnich oraz publiczne egzekucje, np. przez powieszenie więźniów na moście w obecności wielotysięcznego tłumu.
                              Ponadto wyrażał zgodę na kary cielesne, takie jak amputacje czy wypalenie skazanym oczu kwasem. Od czasu objęcia urzędu przez Sadeqa Larijaniego wyraźnie wzrosła liczba niesłusznych aresztowań politycznych, aresztowań obrońców praw człowieka i przedstawicieli mniejszości. Od 2009 r. gwałtownie wzrosła także liczba egzekucji. Sadeq Larijani ponosi również odpowiedzialność za to, że podczas postępowania sądowego w Iranie systemowo łamane jest prawo do rzetelnego procesu sądowego.

                              23.3.2012

                              66.

                              MIRHEJAZI Ali

                              Należy do najbliższych współpracowników naczelnego przywódcy, jest jedną z osób odpowiedzialnych za opracowanie sposobu tłumienia protestów stosowanego od 2009 r.; jest także powiązany z osobami odpowiadającymi za tłumienie protestów.

                              23.3.2012

                              68.

                              RAMIN Mohammad-Ali

                              Miejsce urodzenia: Dezful (Iran); data urodzenia: 1954

                              Sekretarz generalny Światowej Fundacji ds. Holokaustu ustanowionej w 2006 r. podczas międzynarodowej konferencji na temat przeglądu globalnej wizji holokaustu: Ramin był odpowiedzialny za jej organizację z ramienia irańskiego rządu. Do grudnia 2013 r. jako wiceminister ds. prasy był główną osobą odpowiedzialną za cenzurę; bezpośrednio odpowiada za zamknięcie licznych organów prasy reformatorskiej (Etemad, Etemad-e Melli, Shargh itd.), zamknięcie niezależnego związku zawodowego dziennikarzy oraz zastraszanie lub aresztowanie dziennikarzy.

                              23.3.2012

                              69.

                              MORTAZAVI Seyyed Solat

                              Miejsce urodzenia: Meibod (Iran); data urodzenia: 1967

                              Burmistrz Maszhedu, drugiego co do wielkości miasta Iranu, w którym regularnie odbywają się egzekucje publiczne. Były wiceminister spraw wewnętrznych odpowiedzialny za sprawy polityczne. Odpowiadał za kierowanie represjami w stosunku do osób wypowiadających się w obronie swoich praw, w tym wolności słowa. Został później mianowany szefem irańskiej komisji wyborczej podczas wyborów parlamentarnych w 2012 r. i wyborów prezydenckich w 2013 r.

                              23.3.2012

                              73.

                              FAHRADI Ali

                              Prokurator w Karaj (Karadżu). Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: był m.in. prokuratorem podczas procesów, w których wymierzono karę śmierci. W czasie, gdy wykonywał obowiązki prokuratora, wykonano w regionie Karadżu znaczną liczbę egzekucji.

                              23.3.2012

                              74.

                              REZVANMA- NESH Ali

                              Prokurator. Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: m.in. był współodpowiedzialny za dokonanie egzekucji osoby nieletniej.

                              23.3.2012

                              75.

                              RAMEZANI Gholamhosein

                              Szef ochrony w Ministerstwie Obrony. Były szef ochrony i bezpieczeństwa w IRGC (do marca 2012 r.). Były dowódca wywiadu IRGC do października 2009 r. Był zaangażowany w tłumienie wolności wypowiedzi: był m.in. powiązany z osobami odpowiedzialnymi za aresztowania blogerów/dziennikarzy w 2004 r. oraz, według doniesień, uczestniczył w tłumieniu protestów po wyborach w 2009 r.

                              23.3.2012

                              77.

                              JAFARI Reza

                              Data urodzenia: 1967

                              Doradca Sądu Dyscyplinarnego dla sędziów (od 2012 r.). Członek „komitetu ds. określania kryminalnej zawartości sieci”, organu odpowiedzialnego za cenzurowanie stron internetowych i mediów społecznościowych. Były szef specjalnego organu ds. ścigania cyberprzestępczości (w latach 2007–2012). Był odpowiedzialny za tłumienie wolności wypowiedzi, m.in. przez aresztowania, zatrzymania i postępowania karne wymierzone przeciwko blogerom i dziennikarzom. Osoby aresztowane za domniemane cyberprzestępstwa były maltretowane oraz sądzone w niesprawiedliwym procesie sądowym.

                              23.3.2012

                              78.

                              RESHTE- AHMADI Bahram

                              Sędzia sądu powszechnego północnego Teheranu. Były nadzorca prokuratury w Teheranie. Zastępca szefa Biura ds. Więziennictwa w prowincji Teheran. Były zastępca prokuratora w Teheranie do 2013 r. Kierował więzieniem w Evin. Był odpowiedzialny za odmowę uznania praw obrońców praw człowieka i więźniów politycznych, w tym prawa do odwiedzin i innych praw przysługujących więźniom.

                              23.3.2012

                              79.

                              RASHIDI AGHDAM, Ali Ashraf

                              Szef więzienia w Evin, mianowany w połowie 2012 r. Od chwili jego mianowania warunki w więzieniu pogorszyły się i pojawiły się doniesienia o coraz częstszym złym traktowaniu więźniów. W październiku 2012 r. dziewięć więźniarek rozpoczęło strajk głodowy, protestując przeciwko naruszaniu ich praw i brutalnemu traktowaniu ich przez strażników.

                              12.3.2013

                              80.

                              KIASATI Morteza

                              Sędzia 4. Wydziału Sądu Rewolucyjnego w Ahwazie; wydał wyrok śmierci na czterech arabskich więźniów politycznych: Tahę Heidariana, Abbasa Heidariana, Abda al-Rahmana Heidariana (trzech braci) oraz Alego Sharifiego. Zostali oni aresztowani, poddani torturom i powieszeni bez rzetelnego procesu sądowego. O tych przypadkach oraz o braku rzetelnego postępowania sądowego wspomniano w sprawozdaniu Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Praw Człowieka w Iranie z dnia 13 września 2012 r., w sprawozdaniu Sekretarza Generalnego ONZ na temat Iranu z dnia 22 sierpnia 2012 r.

                              12.3.2013

                              81.

                              MOUSSAVI, Seyed Mohammad Bagher

                              Sędzia 2. Wydziału Sądu Rewolucyjnego w Ahwazie; 17 marca 2012 r. wydał wyrok śmierci na pięciu arabskich mieszkańców Ahwazu: Mohammada Alego Amouriego, Hashema Sha'baniego Amouriego, Hadiego Rashediego, Sayeda Jabera Alboshokę i Sayeda Mokhtara Alboshokę za „działania wymierzone w bezpieczeństwo narodowe” oraz „nienawiść w stosunku do Boga”. Wyroki zostały podtrzymane przez irański Sąd Najwyższy w dniu 9 stycznia 2013 r. Aresztowano pięć osób na ponad rok bez postawienia zarzutów, torturowano je i skazano bez rzetelnego procesu sądowego.

                              12.3.2013

                              82.

                              SARAFRAZ, Mohammad (dr) (także jako: Haj-agha Sarafraz)

                              Data urodzenia (w przybliżeniu): 1963; Miejsce urodzenia: Miejsce zamieszkania: Teheran; miejsce pracy: centrala IRIB i PressTV, Teheran

                              Prezes radia i telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB). Prezes irańskiego państwowego przedsiębiorstwa medialnego IRIB World Service oraz Press TV odpowiedzialny za wszystkie decyzje programowe. Blisko związany z państwowym aparatem bezpieczeństwa. Pod jego kierownictwem Press TV oraz IRIB współpracowały z irańskimi służbami bezpieczeństwa i prokuratorami, nadając wymuszone wyznania zatrzymanych, również zeznanie kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, w cotygodniowym programie „Iran Today”. Niezależny organ nadzoru mediów OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000 GBP za wyemitowanie w 2011 r. wymuszonego zeznania Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Sarafraz kojarzony jest zatem z naruszaniem prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

                              12.3.2013

                              83.

                              JAFARI, Asadollah

                              Prokurator prowincji Mazandaran jest odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i naruszenia praw wyznawców bahaizmu, od aresztowania po przetrzymywanie ich w izolacji w ośrodku detencyjnym wywiadu. Udokumentowano sześć konkretnych przypadków naruszenia prawa do rzetelnego procesu sądowego. Jafari był prokuratorem w procesach, które zakończyły się licznymi egzekucjami, w tym egzekucjami publicznymi.

                              12.3.2013

                              85.

                              HAMLBAR, Rahim

                              Sędzia 1. Wydziału Sądu Rewolucyjnego w Tebrizie. Odpowiedzialny za surowe wyroki wymierzone w dziennikarzy, przedstawicieli mniejszości azerskiej oraz działaczy organizacji broniących praw pracowniczych; za pretekst posłużyły zarzuty szpiegostwa, działań wymierzonych w bezpieczeństwo narodowe, propagandy przeciwko reżimowi irańskiemu oraz znieważania przywódcy Iranu. Jego wyroki były wielokrotnie wydawane bez rzetelnego procesu sądowego, a na zatrzymanych wymuszano fałszywe zeznania. W jednej z głośnych spraw sądził 20 ochotników pomagających w usuwaniu skutków trzęsienia ziemi (które nastąpiło w Iranie w sierpniu 2012 r.) i wymierzył im wyroki pozbawienia wolności za próby pomocy ofiarom trzęsienia ziemi. Sąd uznał ratowników za winnych „organizowania się i zmowy w celu popełnienia przestępstw wymierzonych w bezpieczeństwo narodowe”.

                              12.3.2013

                              86.

                              MUSAVI- TABAR, Seyyed Reza

                              Naczelnik Prokuratury Rewolucyjnej w mieście Sziraz. Odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i złe traktowanie działaczy politycznych, dziennikarzy, obrońców praw człowieka, bahaitów i więźniów sumienia, których nękano, torturowano, przesłuchiwano i którym odmawiano dostępu do adwokatów i rzetelnego procesu sądowego. Musavi-Tabar podpisywał nakazy sądowe w niesławnym ośrodku detencyjnym nr 100 (więzienie dla mężczyzn), w tym nakaz zatrzymania bahaitki Rahy Sabet i przetrzymywania jej przez trzy lata w izolacji.

                              12.3.2013

                     Podmioty

                              Nazwa

                              Informacje identyfikujące

                              Powody

                              Data umieszczenia w wykazie

                              1.

                              Ośrodek Dochodzeń w Sprawach Związanych z Przestępczością Zorganizowaną (także jako: Urząd do Spraw Cyberprzestępczości lub Cyberpolicja)

                              Lokalizacja: Teheran, Iran; adres strony internetowej: http://www.cyberpolice.ir

                              Irańska cyberpolicja, założona w styczniu 2011 r., jest wydziałem Policji Islamskiej Republiki Iranu, a jej komendantem jest Esmail Ahmadi-Moqaddam (figuruje w wykazie). Ahmadi-Moqaddam podkreślał, że cyberpolicja będzie zwalczać ugrupowania antyrewolucyjne i dysydenckie, które w 2009. korzystały z internetowych sieci społecznościowych w celu wywołania protestów przeciwko reelekcji prezydenta Mahmuda Ahmadineżada. W styczniu 2012 r. cyberpolicja wydała nowe wytyczne dla kafejek internetowych, zgodnie z którymi ich użytkownicy muszą podawać dane osobowe, a właściciele kafejki zobowiązani są je przechowywać przez sześć miesięcy, wraz z wykazem odwiedzonych przez danego użytkownika stron. Zgodnie z przepisami właściciele kafejek muszą też zainstalować kamery telewizji przemysłowej i przechowywać nagrania z nich przez sześć miesięcy.
                              Te nowe przepisy mogą umożliwić stworzenie rejestru, który pozwoli władzom na tropienie działaczy lub innych osób uznanych za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego. W czerwcu 2012 r. irańskie media podały, że cyberpolicja przeprowadzi akcję wymierzoną w wirtualne sieci prywatne (VPN). 30 października 2012 r. cyberpolicja aresztowała – bez nakazu – blogera Sattara Beheshtiego za „działalność wymierzoną w bezpieczeństwo narodowe, prowadzoną w sieciach społecznościowych i na Facebooku”. Beheshti krytykował na swoim blogu irański rząd. Został znaleziony martwy w swojej celi 3 listopada 2012 r.; podejrzewa się, że jego śmierć jest wynikiem torturowania przez cyberpolicję.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1200/2013 z dnia 25 listopada 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Cozza di Scardovari (ChNP)]

text:
               26.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 315/74

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1200/2013
   z dnia 25 listopada 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Cozza di Scardovari (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Cozza di Scardovari” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Cozza di Scardovari” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12 2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 170 z 15.6.2013, s. 51.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.7.   Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

      WŁOCHY
      Cozza di Scardovari (ChNP)