title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/909 z dnia 30 czerwca 2020 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036

text:
                  1.7.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 208/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/909
         z dnia 30 czerwca 2020 r.
         nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         1.   PROCEDURA

         1.1.   Obowiązujące środki

                     (1)

                     Obecnie obowiązujące środki nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Federacji Rosyjskiej („Rosja”) („państwa, których dotyczy postępowanie”) nałożone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 360/2014 (2) w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego („poprzednie dochodzenie przeglądowe”).

                     (2)

                     Środki obowiązują w formie cła ad valorem ustalonego na poziomie 31,2 % w odniesieniu do przywozu ChRL, z wyjątkiem Erdos Xijin Kuangye Co. (15,6 %) i Lanzhou Good Land Ferroalloy Factory Co., (29,0 %) oraz 22,7 % w odniesieniu do przywozu Rosji, z wyjątkiem Bratsk Ferroalloy Plant (17,8 %).

               1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

                     (3)

                     W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (3) obowiązujących środków antydumpingowych Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

                     (4)

                     Wniosek o dokonanie przeglądu został złożony dnia 3 stycznia 2019 r. przez Euroalliages („wnioskodawca”) w imieniu producentów unijnych reprezentujących ponad 90 % ogólnej produkcji unijnej żelazokrzemu.

                     (5)

                     W uzasadnieniu wniosku o dokonanie przeglądu podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

               1.3.   Wszczęcie postępowania

                     (6)

                     Po konsultacji z Komitetem ustanowionym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu do Unii żelazokrzemu pochodzącego z ChRL i Rosji. W dniu 2 kwietnia 2019 r. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

               1.4.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

                     (7)

                     Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 kwietnia 2018 r. do dnia 31 marca 2019 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

               1.5.   Zainteresowane strony

                     (8)

                     W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawców, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów w ChRL i Rosji, znanych importerów, użytkowników i przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła ich do udziału.

                     (9)

                     Zainteresowane strony miały również możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia przeglądu wygaśnięcia oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

               1.5.1.   Kontrola wyrywkowa

                     (10)

                     W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

               1.5.2.   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

                     (11)

                     W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby złożonej z czterech producentów unijnych na podstawie największej wielkości produkcji i sprzedaży produktu objętego przeglądem i zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. Nie otrzymano żadnych uwag.

                     (12)

                     Producenci unijni objęci ostateczną próbą reprezentowali ponad 90 % całkowitej szacunkowej wielkości produkcji unijnej. Komisja stwierdziła, że próba była reprezentatywna dla przemysłu unijnego.

               1.5.3.   Kontrola wyrywkowa importerów

                     (13)

                     Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych uczestniczących w postępowaniu, na początkowym etapie Komisja rozważyła ograniczenie do rozsądnej liczby importerów niepowiązanych, wybierając próbę zgodnie z art. 17 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

                     (14)

                     Ponieważ żaden z niepowiązanych importerów nie odpowiedział na kwestionariusz dotyczący kontroli wyrywkowej dołączony do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, Komisja postanowiła nie stosować kontroli wyrywkowej względem importerów niepowiązanych.

               1.5.4.   Dobór próby producentów w ChRL i Rosji

                     (15)

                     Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich znanych producentów produktu objętego przeglądem w ChRL i Rosji do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

                     (16)

                     Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej i Stałego Przedstawicielstwa Federacji Rosyjskiej w Unii Europejskiej o wskazanie – jeśli istnieją – innych producentów, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

                     (17)

                     Jedno z chińskich przedsiębiorstw przesłało formularz dotyczący kontroli wyrywkowej i wskazało, że produkuje żelazokrzem i powadzi sprzedaż żelazokrzemu do Unii.

                     (18)

                     Jedna strona rosyjska zwróciła formularze dotyczące kontroli wyrywkowej, ale wskazała, że nie produkuje żelazokrzemu określonego w zawiadomieniu o wszczęciu. Zgłosiło się dwóch znanych rosyjskich producentów eksportujących, ale nie odesłali oni formularzy dotyczących kontroli wyrywkowej.

               1.6.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

                     (19)

                     Kopie kwestionariuszy udostępniono na stronie internetowej DG ds. Handlu w momencie wszczęcia postępowania.

                     (20)

                     Komisja przesłała pisma do czterech producentów unijnych objętych kontrolą wyrywkową. Komisja przesłała również kwestionariusze do chińskiego przedsiębiorstwa, o którym mowa w motywie 17, oraz do dwóch rosyjskich producentów eksportujących, o których mowa w motywie 18, i zwróciła się do nich o wypełnienie przeznaczonego dla nich kwestionariusza.

                     (21)

                     Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od czterech producentów unijnych i jednego użytkownika.

                     (22)

                     Po otrzymaniu kwestionariusza chińskie przedsiębiorstwo, o którym mowa w motywie 17 powyżej, poinformowało Komisję, że jest w istocie handlowcem, a nie producentem. W związku z tym poinformowano je, że nie powinno ono odpowiadać na pytania zawarte w kwestionariuszu. Dwaj rosyjscy producenci eksportujący, o których mowa w motywie 18 powyżej, odpowiedzieli, że ze względu na warunki rynkowe podjęli decyzję o zaniechaniu przygotowania i udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Wskazali przy tym chęć do współpracy „we wszystkich innych aspektach dochodzenia […]”. Wspomnianym dwóm producentom eksportującym przyznano status zainteresowanej strony, jednak uznano je za niewspółpracujące, ponieważ nigdy nie odpowiedziały na kwestionariusz dotyczący kontroli wyrywkowej ani nie podjęły próby odpowiedzi na kwestionariusz producenta eksportującego. Po dokonaniu ostatecznego ujawnienia zainteresowane strony zakwestionowały stwierdzenie Komisji, aby uznać je za niewspółpracujące, i stwierdziły, że Komisja powinna była dokonać należytej oceny, a także weryfikacji ograniczonej ilości informacji zawartych w przedstawionym oświadczeniu pisemnym. Wniosek ten został odrzucony, jak wyjaśniono w motywie 189 poniżej.

                     (23)

                     Z tego powodu nie odnotowano współpracy ze strony producentów z ChRL ani producentów z Rosji.

               1.7.   Weryfikacja

                     (24)

                     Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do przeprowadzenia dochodzenia. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
                     Producenci unijni:

                                 —

                                 Ferroatlantica S.L. i Ferropem z Madrytu, Hiszpania,

                                 —

                                 OFZ, a.s. z Istebne, Słowacja,

                                 —

                                 Re Alloys Sp. z o.o. z Łazisk Górnych, Polska.

               1.8.   Procedura ustalania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do przywozu żelazokrzemu pochodzącego z ChRL

                     (25)

                     W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują, w odniesieniu do ChRL, istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia w odniesieniu do ChRL na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

                     (26)

                     W związku z tym, w celu zebrania danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zwróciła się do wszystkich producentów w ChRL o dostarczenie informacji wymaganych w załączniku III do zawiadomienia o wszczęciu w odniesieniu do materiałów stosowanych do produkcji produktu objętego przeglądem. Żaden z producentów eksportujących/producentów nie przedłożył informacji wymaganych w załączniku III.

                     (27)

                     W celu uzyskania informacji niezbędnych na potrzeby dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała kwestionariusz również do rządu Chin („rząd ChRL”). Rząd ChRL nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (28)

                     W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała również wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających stosowność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania tego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Nie otrzymano żadnych oświadczeń ani dodatkowych dowodów w tym zakresie.

                     (29)

                     W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia.

                     (30)

                     W dniu 24 czerwca 2019 r. Komisja wydała pierwszą notę do akt („pierwsza nota dotycząca czynników produkcji”), w której zwróciła się o opinię zainteresowanych stron na temat odpowiednich źródeł, z których Komisja może skorzystać w celu określenia wartości normalnej, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) akapit drugi rozporządzenia podstawowego. W nocie tej Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak materiały, energia i siła robocza, wykorzystywanych przez producentów eksportujących w produkcji produktu objętego przeglądem. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała trzy potencjalne reprezentatywne kraje: Brazylię, Rosję i Turcję.

                     (31)

                     Komisja dała wszystkim zainteresowanym stronom możliwość przedstawienia uwag. Komisja otrzymała uwagi wyłącznie od wnioskodawcy.

                     (32)

                     Komisja odniosła się do tych uwag w drugiej nocie z dnia 15 października 2019 r. („druga nota dotycząca czynników produkcji”). Komisja ustaliła również wykaz czynników produkcji i stwierdziła, że na tym etapie Brazylia jest najbardziej odpowiednim reprezentatywnym krajem na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. Komisja nie otrzymała żadnych uwag.

               2.   PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM I PRODUKT PODOBNY

         2.1.   Produkt objęty przeglądem

                     (33)

                     Produkt objęty przeglądem jest taki sam jak w pierwotnym dochodzeniu i poprzednim przeglądzie wygaśnięcia, czyli jest to żelazokrzem objęty obecnie kodami CN 7202 21 00, 7202 29 10 i 7202 29 90, pochodzący z ChRL i Rosji („produkt objęty przeglądem”).

               2.2.   Produkt podobny

                     (34)

                     W niniejszym dochodzeniu potwierdzono ustalenia pierwotnego dochodzenia i poprzedniego przeglądu wygaśnięcia, że żelazokrzem produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w Rosji, ChRL i w reprezentatywnym kraju oraz żelazokrzem produkowany i sprzedawany przez przemysł Unii na rynku unijnym mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania.

                     (35)

                     Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               3.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

         3.1.   Uwagi wstępne

                     (36)

                     Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku ChRL lub Rosji.

               3.1.1.   ChRL

                     (37)

                     Jak wspomniano w motywie 23, żaden z chińskich producentów eksportujących nie współpracował w ramach niniejszego dochodzenia. W związku z tym producenci eksportujący nie przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w tym jakichkolwiek danych dotyczących cen i kosztów eksportowych, cen i kosztów krajowych, mocy produkcyjnych, produkcji, inwestycji itd. Podobnie rząd ChRL i producenci eksportujący nie odnieśli się do dowodów zawartych w aktach sprawy, w tym do dokumentu roboczego służb Komisji dotyczącego znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu (5) („sprawozdanie”) ani do dodatkowych dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę, z których wynika, że na takie ceny i koszty miały wpływ istotne interwencje rządowe. Dlatego też Komisja oparła się w swoich ustaleniach na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

                     (38)

                     Komisja powiadomiła władze chińskie o zastosowaniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i umożliwiła im przedstawienie uwag. Komisja nie otrzymała żadnych uwag.

                     (39)

                     Na tej podstawie, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przedstawione poniżej ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, a w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, w oświadczeniach zainteresowanych stron, w połączeniu z innymi źródłami informacji, takimi jak statystyki handlowe dotyczące przywozu i wywozu (Eurostat i Global Trade Atlas, „GTA”) oraz danych statystycznych pochodzących od niezależnych podmiotów świadczących usługi informacji dotyczących cen, wiadomości, danych, analiz i konferencji dla przemysłu hutniczego, takich jak Metal Expert (6) i AlloyConsult (7).

               3.1.2.   Rosja

                     (40)

                     Jak wspomniano w motywie 23, żaden z rosyjskich producentów eksportujących nie współpracował w ramach niniejszego dochodzenia. W związku z tym producenci eksportujący nie przedstawili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Komisja otrzymała uwagi od rządu Rosji i dwóch producentów eksportujących.

                     (41)

                     Z uwagi na brak współpracy ze strony rosyjskich producentów eksportujących Komisja powiadomiła rząd Rosji i dwóch producentów eksportujących wymienionych w motywie 18 o swoim zamiarze wykorzystania dostępnych faktów zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i zapewniła im możliwość przedstawienia uwag. Rosyjscy producenci eksportujący odpowiedzieli, że rozumieją możliwe konsekwencje, a od rządu Rosji nie otrzymano żadnych uwag.

                     (42)

                     Na tej podstawie, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu określone poniżej oparto na dostępnych faktach, a w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, w informacjach przedłożonych przez zainteresowane strony, w połączeniu z innymi źródłami informacji, takimi jak statystyki handlowe dotyczące przywozu i wywozu (Eurostat i Global Trade Atlas, „GTA”) oraz danych statystycznych pochodzących ze specjalistycznych stron internetowych, takich jak Metal Expert i AlloyConsult.

               3.2.   Kontynuacja dumpingu przywozu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

         3.2.1.   ChRL

                     (43)

                     W odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym dane statystyczne Eurostatu wskazują, iż z ChRL przywieziono do Unii 3 587 ton żelazokrzemu, co stanowiło około 0,5 % całkowitej konsumpcji w Unii. Komisja stwierdziła, że taka wielkość przywozu jest wystarczająco reprezentatywna do celów badania, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               3.2.1.1.   Wartość normalna

                     (44)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

                     (45)

                     Jednak zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz skonstruowana wartość normalna „obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

               a)   Istnienie znaczących zakłóceń

                     (46)

                     Zgodnie z definicją w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich:

                                 —

                                    rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz,

                                 —

                                    obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty,

                                 —

                                    polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych,

                                 —

                                    brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego,

                                 —

                                    zniekształcone koszty wynagrodzeń,

                                 —

                                    dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa”.

                     (47)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) bierze się pod uwagę m.in. niewyczerpujący wykaz elementów wymienionych w tym pierwszym przepisie. Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się potencjalny wpływ jednego ze wspomnianych powyżej elementów lub większej ich liczby na ceny i koszty produktu objętego przeglądem w kraju wywozu. Ponieważ wspomniany wykaz nie ma charakteru kumulatywnego, nie wszystkie wymienione w nim elementy muszą zostać wzięte pod uwagę, aby stwierdzić istnienie znaczących zakłóceń. Ponadto te same okoliczności faktyczne mogą posłużyć do wykazania istnienia jednego elementu z wykazu lub większej ich liczby. Wszelkie wnioski dotyczące znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) muszą jednak zostać wyciągnięte na podstawie wszystkich dostępnych dowodów. Ogólna ocena istnienia zakłóceń może również uwzględniać ogólny kontekst i sytuację w kraju wywozu, w szczególności w przypadku gdy system gospodarczy i administracyjny kraju wywozu jest fundamentalnie skonstruowany w sposób, który daje rządowi istotne uprawnienia do interweniowania w mechanizmy rynkowe, co w związku z tym oznacza, że ceny i koszty nie wynikają z działania sił rynkowych.

                     (48)

                     Art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego stanowi, że „jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze”.

                     (49)

                     Zgodnie z tym przepisem Komisja wydała sprawozdanie. W momencie wszczęcia przeglądu zainteresowane strony zostały wezwane do odrzucenia dowodów zawartych w aktach dochodzenia, przedstawienia uwag w ich sprawie lub ich uzupełnienia. W tym zakresie, a także ze względu na brak współpracy w tej sprawie Komisja oparła się na sprawozdaniu, w którym wykazano istnienie istotnej interwencji rządowej na wielu poziomach gospodarki, w tym konkretne zakłócenia w zakresie kluczowych czynników produkcji (takich jak grunty, energia, kapitał, surowce i siła robocza), a także w określonych sektorach (takich jak przemysł aluminiowy, stalowy i chemiczny). Sprawozdanie to umieszczono w aktach dochodzenia na etapie wszczęcia postępowania.

                     (50)

                     Wniosek zawiera również dodatkowe, uzupełniające sprawozdanie dowodów na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu wspomnianego powyżej art. 2 ust. 6a lit. b).

                     (51)

                     Wnioskodawca przedstawił zlecone przez siebie badanie dotyczące chińskiego rynku żelazostopów (w tym żelazokrzemu). Według tego badania chiński przemysł żelazostopów podlega silnemu wpływowi wytycznych rządu i uznaniowych ingerencji; w badaniu stwierdzono też, że chińskie przedsiębiorstwa w tym przemyśle „działają w zakłóconych warunkach rynkowych, w których siły konkurencyjne nie mają możliwości budowania struktury rynku krajowego i dostosowania go do rynków światowych”. Sprawozdanie to umieszczono w aktach dochodzenia na etapie wszczęcia postępowania. (8) Żadna z zainteresowanych stron, w tym rząd ChRL i producenci eksportujący, nie przedstawiła żadnych uwag na temat tego badania.

                     (52)

                     Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w ChRL właściwe było stosowanie cen i kosztów krajowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów dostępnych w aktach sprawy, w tym dowodów zawartych w sprawozdaniu, które opierają się na publicznie dostępnych źródłach, w szczególności na ustawodawstwie chińskim, oficjalnie opublikowanych chińskich dokumentach dotyczących polityki, sprawozdaniach opublikowanych przez organizacje międzynarodowe oraz wynikach badań i artykułach naukowych autorstwa renomowanych badaczy akademickich, które wskazano bezpośrednio w sprawozdaniu. Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty przeglądem.

                     (53)

                     Jak wskazano w motywie 37, rząd ChRL nie udzielił żadnej odpowiedzi na pytania zawarte w otrzymanym kwestionariuszu. Jak określono w motywie 23, producenci eksportujący nie zdecydowali się na współpracę, a producenci eksportujący, którzy udzielili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach, nie przedstawili dowodów potwierdzających albo obalających istniejące dowody zawarte w aktach sprawy, w tym sprawozdania, ani też dodatkowe dowody przedstawione przez wnioskodawcę, jeżeli chodzi o istnienie znaczących zakłóceń lub zasadność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w przedmiotowej sprawie.

               (i)
               Znaczące zakłócenia wpływające na ceny i koszty krajowe w ChRL: ogólny kontekst gospodarczy

                     (54)

                     Chiński system gospodarczy bazuje na koncepcji „socjalistycznej gospodarki rynkowej”. Koncepcja ta jest zapisana w chińskiej konstytucji i determinuje zarządzanie gospodarką ChRL. Podstawową zasadą jest „socjalistyczna własność publiczna środków produkcji, a mianowicie własność całego narodu i zbiorowa własność ludu pracującego”. Gospodarka państwowa stanowi „wiodącą siłę gospodarki narodowej”, a państwo posiada mandat „do zapewnienia poprawy sytuacji gospodarczej i wzrostu gospodarczego” (9). W związku z tym ogólna struktura chińskiej gospodarki nie tylko pozwala na znaczące interwencje rządowe w gospodarkę, ale wyraźnie uprawnia do takich interwencji. Pojęcie nadrzędności własności publicznej wobec własności prywatnej przenika cały system prawny i stanowi ogólną zasadę podkreślaną we wszystkich głównych aktach prawnych. Podstawowym przykładem jest chińskie prawo rzeczowe: odnosi się ono do podstawowego etapu socjalizmu i powierza państwu utrzymanie podstawowego systemu gospodarczego, w ramach którego własność publiczna odgrywa dominującą rolę. Inne formy własności są tolerowane, a prawo zezwala na ich rozwój obok własności państwowej (10).

                     (55)

                     Ponadto zgodnie z prawem chińskim socjalistyczna gospodarka rynkowa jest rozwijana pod przywództwem Komunistycznej Partii Chin („KPCh”). Struktury państwa chińskiego i KPCh są ze sobą powiązane na każdym poziomie (prawnym, instytucjonalnym, osobowym), tworząc nadbudowę, w której nie można odróżnić ról KPCh i państwa. W wyniku zmiany chińskiej konstytucji w marcu 2018 r. jeszcze bardziej podkreślono wiodącą rolę KPCh, potwierdzając ją w tekście art. 1 konstytucji. Po już istniejącym pierwszym zdaniu przepisu: „[s]ystem socjalistyczny jest podstawowym systemem Chińskiej Republiki Ludowej” dodano nowe zdanie w brzmieniu: „[p]odstawową cechą chińskiego socjalizmu jest przywództwo Komunistycznej Partii Chin” (11). Świadczy to o skali kontroli KPCh nad systemem gospodarczym ChRL. Ta kontrola rządowa jest nierozerwalnie związana z systemem chińskim, a jej zakres jest większy niż w innych państwach, w których szeroka kontrola makroekonomiczna sprawowana przez rządy jest ograniczona działaniem sił rynkowych.

                     (56)

                     Państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają przeważających warunków ekonomicznych na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez KPCh (12). Stosowane przez władze chińskie narzędzia interwencjonizmu gospodarczego obejmują różne obszary, w tym system planowania przemysłowego, system finansowy oraz poziom otoczenia regulacyjnego.

                     (57)

                     Po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej kierunek chińskiej gospodarki wyznacza się w ramach złożonego systemu planowania przemysłowego, który ma wpływ na wszystkie rodzaje działalności gospodarczej w państwie. Wszystkie te plany obejmują kompleksowy i złożony model sektorów i przekrojowych strategii obejmujący wszystkie szczeble administracji. Plany na szczeblu prowincji są szczegółowe, natomiast w planach krajowych wyznacza się szersze cele. W planach określa się również środki służące wspieraniu odpowiednich gałęzi przemysłu/sektorów, a także ramy czasowe, w jakich cele muszą zostać osiągnięte. W niektórych planach wyznaczono wyraźne cele w zakresie produkcji. Zgodnie z planami poszczególne sektory lub projekty przemysłowe są traktowane jako (pozytywne lub negatywne) priorytety zgodnie z priorytetami rządu i przypisuje się im konkretne cele w zakresie rozwoju (modernizacja przemysłu, ekspansja międzynarodowa itp.). Podmioty gospodarcze, zarówno prywatne, jak i państwowe, muszą skutecznie dostosowywać swoją działalność do realiów narzuconych w ramach systemu planowania. Jest to spowodowane nie tylko wiążącym charakterem planów, ale również faktem, że odpowiednie władze chińskie na wszystkich szczeblach władzy stosują się do systemu planów i odpowiednio wykorzystują przyznane im uprawnienia, skłaniając tym samym podmioty gospodarcze do przestrzegania priorytetów określonych w planach (zob. również sekcja (iv) poniżej) (13).

                     (58)

                     Po drugie, na poziomie przydziału środków finansowych system finansowy ChRL jest zdominowany przez banki komercyjne będące własnością państwa. Ustanawiając i wdrażając swoją politykę kredytową, banki te muszą raczej dostosować się do celów polityki przemysłowej rządu, a nie oceniać przede wszystkim korzyści gospodarcze danego projektu (zob. również sekcja (vii) poniżej) (14). To samo dotyczy pozostałych elementów chińskiego systemu finansowego, takich jak rynki akcji, rynki obligacji, rynki niepublicznych instrumentów kapitałowych itp. Chociaż te obszary sektora finansowego mają mniejsze znaczenie niż sektor bankowy, ich instytucjonalna i operacyjna struktura nie jest nastawiona na maksymalizację skutecznego funkcjonowania rynków finansowych, lecz na zapewnienie kontroli i umożliwienie interwencji państwa i KPCh (15).

                     (59)

                     Po trzecie, na poziomie otoczenia regulacyjnego interwencje państwa w zakresie gospodarki przyjmują różne formy. Na przykład przepisy dotyczące zamówień publicznych są regularnie wykorzystywane do osiągania celów politycznych innych niż efektywność gospodarcza, co podważa zasady rynkowe w tym obszarze. Mające zastosowanie ustawodawstwo przewiduje w szczególności, że zamówienia publiczne są udzielane w celu ułatwienia osiągnięcia celów wyznaczonych w ramach polityki państwa. Charakter tych celów pozostaje jednak niezdefiniowany, co daje organom decyzyjnym szeroki margines swobody (16). Podobnie w obszarze inwestycji rząd ChRL utrzymuje znaczącą kontrolę i wpływ, jeżeli chodzi o miejsce przeznaczenia oraz wielkość inwestycji zarówno państwowych, jak i prywatnych. Kontrola inwestycji oraz różne zachęty, ograniczenia i zakazy dotyczące inwestycji są wykorzystywane przez władze jako ważne narzędzie wspierania celów polityki przemysłowej, takich jak utrzymanie kontroli państwa nad kluczowymi sektorami lub wzmocnienie przemysłu krajowego (17).

                     (60)

                     Podsumowując, chiński model gospodarczy opiera się na pewnych podstawowych zasadach, które zapewniają liczne interwencje rządowe i sprzyjają takim interwencjom. Tak duża skala interwencji rządowych jest sprzeczna z zasadą swobodnego działania mechanizmów rynkowych, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (18).

               (ii)
               Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego: rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz

                     (61)

                     Biorąc pod uwagę wspomnianą ingerencję państwa i dominację własności państwowej w ramach chińskiego modelu gospodarczego, należy uznać, że przedsiębiorstwa państwowe stanowią kluczowy element chińskiej gospodarki. Rząd i KPCh utrzymują struktury, które zapewniają wywieranie stałego wpływu na przedsiębiorstwa państwowe. Władze państwowe (a pod wieloma względami również KPCh) nie tylko aktywnie opracowują ogólne strategie gospodarcze dla poszczególnych przedsiębiorstw państwowych i nadzorują ich wdrażanie, ale również roszczą sobie prawa do brania udziału w procesie podejmowania decyzji operacyjnych przez przedsiębiorstwa państwowe. Odbywa się to zazwyczaj poprzez rotację kadr między organami rządowymi a przedsiębiorstwami państwowymi, poprzez powoływanie członków Partii do organów wykonawczych przedsiębiorstw państwowych i poprzez tworzenie komórek partyjnych w przedsiębiorstwach (zob. również sekcja (iii)), a także poprzez kształtowanie struktury korporacyjnej sektora przedsiębiorstw państwowych (19). W zamian za to przedsiębiorstwa państwowe cieszą się szczególnym statusem w chińskiej gospodarce, co przynosi im szereg korzyści gospodarczych, w szczególności chroni je przed konkurencją i zapewnia im dostęp do odpowiednich materiałów do produkcji – w tym środków finansowych – na preferencyjnych zasadach (20).

                     (62)

                     Określona część przedsiębiorstw w sektorze żelazokrzemu nadal stanowi własność rządu ChRL. Mimo że przemysł żelazokrzemu w ChRL jest bardzo rozdrobniony, z dużą liczbą drobnych producentów, przedsiębiorstwa państwowe Erdos Metallurgy Group i Erdos Xijin Kuangye Co., Ltd są największymi producentami żelazokrzemu i razem stanowią ponad 10 % chińskiej zdolności do produkcji żelazokrzemu (21), a ich produkcja przekracza ponad dwukrotnie całkowitą konsumpcję w Unii.

                     (63)

                     Elementy świadczące o istnieniu kontroli rządu nad przedsiębiorstwami w sektorze krzemu i żelazokrzemu omówiono bardziej szczegółowo w sekcji (iii) poniżej.

                     (64)

                     W sekcjach (iii) i (iv) poniżej przedstawiono natomiast analizę nadzoru politycznego nad przemysłem sprawowanego przez władze państwowe i wydawanie przez nie wytycznych politycznych w tym zakresie. Z uwagi na opisaną poniżej dużą skalę kontroli rządu i interwencji rządowych w sektorze żelazokrzemu nawet producenci prywatni nie mogą prowadzić w nim działalności na warunkach rynkowych.

                     (65)

                     Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że rynek żelazokrzemu w ChRL był obsługiwany w znacznym stopniu przez przedsiębiorstwa będące własnością, podlegające kontroli lub nadzorowi politycznemu rządu ChRL lub wykonujące jego polecenia.

               (iii)
               Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego: Obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty

                     (66)

                     Poza sprawowaniem kontroli nad gospodarką z racji bycia właścicielem przedsiębiorstw państwowych i korzystania z innych narzędzi rząd ChRL dysponuje również możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach. Choć przewidziane w ustawodawstwie chińskim prawo do powoływania i odwoływania kluczowych członków kierownictwa przedsiębiorstw państwowych przez właściwe organy państwowe można uznać za przejaw korzystania przez te organy z przysługujących im praw własności (22), komórki KPCh tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych, stanowią kolejny kanał umożliwiający państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych. Zgodnie z chińskim prawem spółek w każdym przedsiębiorstwie należy utworzyć organ KPCh (w którym zasiadać będzie co najmniej trzech członków KPCh, zgodnie z konstytucją KPCh (23)); przedsiębiorstwa są ponadto zobowiązane do stworzenia warunków zapewniających temu organowi partyjnemu możliwość skutecznego działania. W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Począwszy od co najmniej 2016 r., KPCh zaczęła jednak rościć sobie prawo do ściślejszego kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach państwowych, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki. KPCh zaczęła jednak rościć sobie prawo do ściślejszego kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach państwowych, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki (24). Informacje z 2017 r. wskazują, że komórki partyjne istniały w 70 % spośród około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierają coraz większą presję na zapewnienie im możliwości podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono (25). Wspomniane przepisy mają ogólne zastosowanie w całej chińskiej gospodarce, w tym w sektorze żelazostopów. Ustalono zatem, że przepisy te mają również zastosowanie do producentów żelazokrzemu i dostawców materiałów do jego produkcji.

                     (67)

                     Zwłaszcza w sektorze żelazokrzemu można zaobserwować istnienie ścisłych powiązań między procesem podejmowania decyzji przez przedsiębiorstwa działające w tym sektorze a państwem, w szczególności KPCh. W przypadku wielu chińskich producentów żelazokrzemu struktura osobowa ich organów zarządzających pokrywa się ze strukturą osobową Partii. Obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach jest poparta szeregiem przykładów, a w szczególności rolą organizacji KPCh (26):

                                 —

                                 Prezes Grupy Inner Mongolia Junzheng Energy and Chemical Group Co., Ltd., pełnił również funkcję delegata w Komitecie 10. Autonomicznego Regionu Mongolii Wewnętrznej w Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin i delegata w 12. Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin (2012 AR s. 42, 2013 AR s. 39, 2014 AR s. 43).

                                 —

                                 Niezależny dyrektor Inner Mongolia Jung Energy and Chemical Group Co., Ltd., pełnił następnie funkcję zastępcy sekretarza komitetu Partii prefektury Zhangjiakou, burmistrza miasta Cangzhou, dyrektora Komitetu ds. Budowy Prowincji Hebei i wicegubernatora prowincji Hebei (2012 AR s. 42, 2013 AR s. 39, 2014 AR s. 43).

                                 —

                                 Dyrektor Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd., pracował w centralnym oddziale Chińskiego Banku Budownictwa w mieście Zhuzhou, pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. rozliczeń wymiany walut w Chińskim Banku Budownictwa, zastępcy dyrektora działu rozliczeń wymiany walut i rachunkowości banku oraz dyrektora działu badań i rozwoju w Chińskim Banku Budownictwa (2017 AR s. 44).

                                 —

                                 Niezależny dyrektor Inner Mongolia Jung Energy and Chemical Group Co., Ltd., jest członkiem Komitetu Ekonomiczno-Finansowego Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych Chińskiej Republiki Ludowej (2017 AR s. 63).

                                 —

                                 Dyrektor Inner Mongolia Jung Energy and Chemical Group Co., Ltd., pełnił wcześniej funkcję kierownika sekcji ds. przedsiębiorstw miejskiej Komisji Ekonomiczno-Handlowej Miasta Wuhai oraz sekretarza Biura Generalnego Miejskiego Komitetu Partyjnego (2012 AR s. 42, 2013 AR s. 39, 2014 AR s. 43, 2015 AR s. 46, 2016 AR s. 57, 2017 AR s. 63).

                     (68)

                     Obecność państwa na rynkach finansowych i ingerencja państwa w funkcjonowanie tych rynków (zob. również sekcja (vii) poniżej), a także ingerencja państwa w dostawy surowców i materiałów do produkcji dodatkowo zakłóca działanie rynku (27).

                     (69)

                     Na podstawie wszystkich powyższych ustaleń stwierdzono, że obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach prowadzących działalność w sektorze żelazokrzemu, jak również ich obecność w sektorze finansowym i innych sektorach materiałów do produkcji wraz z mechanizmami, które opisano w sekcji (ii) powyżej i w sekcjach kolejnych, umożliwia rządowi ChRL ingerowanie w ceny i koszty.

               (iv)
               Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego: polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych

                     (70)

                     Złożony system planowania, w ramach którego wytycza się priorytety i określa się cele dla organów rządowych na szczeblu centralnym i lokalnym, w dużej mierze wyznacza kierunek chińskiej gospodarki. Odpowiednie plany istnieją na wszystkich szczeblach administracji rządowej i obejmują praktycznie wszystkie sektory gospodarki, cele wyznaczone w instrumentach planowania mają wiążący charakter, a organy na wszystkich szczeblach administracji monitorują wdrażanie planów przez odpowiednie organy administracji rządowej niższego szczebla. Ogólnie rzecz biorąc, system planowania w ChRL powoduje, że zasoby są przeznaczane na sektory uznane przez rząd za strategiczne lub z innego powodu ważne politycznie, a nie są przydzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (28).

                     (71)

                     Krajowa Komisja Rozwoju i Reform („NDRC”) opublikowała trzyletni plan działania na rzecz wzmocnienia podstawowych kompetencji przemysłu wytwórczego (2018–2020 r.), w którym wezwano do przyspieszenia uprzemysłowienia kluczowych materiałów z zaawansowanych metali i materiałów niemetalowych. Stanowi on, że „[…] konieczne jest dalsze wdrażanie ducha 19. Narodowego Kongresu Komunistycznej Partii Chin oraz procesu decyzyjnego i wdrożeń rządu centralnego dotyczących budowy mocy produkcyjnych, przyspieszenia działań w zakresie wdrażania inteligentnych technologii, zazieleniania i obsługi przemysłu wytwórczego, rzeczywistego usprawnienia głównych kompetencji przemysłu wytwórczego, oraz wspierania przyspieszenia rozwoju chińskiej branży wytwórczej jako elementu globalnego łańcucha wartości wysokiej klasy.”.

                     (72)

                     Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnych opublikowało szereg wymogów dla przemysłu dotyczących terminów otwarcia, adaptacji lub rozwoju m.in. sektora żelazokrzemu (29). Wymogi te odnoszą się w szczególności do wyposażenia, które powinno zostać zainstalowane, zużycia energii i stopnia wykorzystania cyklu hydrologicznego. Ponadto Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnej przewiduje, że nowe projekty (reformy, rozbudowy) dotyczące żelazostopów muszą spełniać wymogi planów obszarów funkcjonalnych na szczeblu krajowym i prowincjonalnym (prefektury, miasta), planów regionalnych, planów rozwoju przemysłu, planów rozwoju obszarów miejskich, kompleksowych planów zagospodarowania przestrzennego miast, planów użytkowania gruntów, planów oszczędzania energii i planów redukcji emisji, planów ochrony środowiska i zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska itd.

                     (73)

                     Komisja uznała również, że rząd znacząco ingeruje w surowce wykorzystywane do produkcji żelazokrzemu. Większość składników wykorzystywanych do produkcji żelazokrzemu pochodzi z surowców, które podlegają na rynku chińskim silnej interwencji rządu ChRL (30), w tym węgla, kwarcu, koksu i wapienia.

                     (74)

                     Węgiel, kwarc i wapień to surowce wymienione w 13. planie pięcioletnim na rzecz surowców mineralnych, w którym podkreślono znaczenie sektora górniczego i bezpieczeństwa dostaw minerałów dla przemysłu. Zgodnie z tym planem od 2008 r. ChRL dokonała znacznych inwestycji w badania geologiczne (o wartości 800 mld RMB); inwestycje w środki trwałe w sektorze górniczym wyniosły ponad 9 bln RMB, a produkcja rudy wyniosła ponad 70 mld ton (31).

                     (75)

                     W styczniu 2017 r. rząd ChRL wprowadził nowy system interwencji rządu w ceny węgla. W zawiadomieniu o wydaniu protokołu ustaleń w sprawie zapobiegania wahaniom cen na rynku węglowym, wydanym wspólnie przez NDRC, Chińskie Stowarzyszenie Przemysłu Węglowego, Chińską Radę ds. Energii Elektrycznej i Chińskie Stowarzyszenie Przemysłu Żelaza i Stali, określono mechanizm ograniczania wahań cen węgla (32).

                     (76)

                     Rząd ChRL wprowadził ograniczenia wywozowe dotyczące niektórych surowców wykorzystywanych do produkcji żelazokrzemu, które powodują zakłócenia na rynku. Ograniczenia przyjęły formę nieautomatycznych zezwoleń na wywóz koksu i ceł wywozowych na węgiel koksujący, surówkę oraz odpady metalowe i złom (33).

                     (77)

                     Energia elektryczna jest kluczowym czynnikiem kosztotwórczym produkcji żelazokrzemu. Niektóre przedsiębiorstwa z sektora żelazostopów uzyskują dochód z nadwyżki sprzedaży energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych i prywatnych (34). Niemniej jednak ze względu na znaczące różnice w stopniach samowystarczalności dostaw energii elektrycznej oraz niejasną rentowność sprzedaży energii elektrycznej podmiotom zewnętrznym, nie można dokładnie określić, czy subsydia do cen energii elektrycznej są przyznawane w celu obniżenia kosztu energii elektrycznej jako materiału do produkcji, czy też w celu wyrównania różnicy między stosunkowo niskimi cenami sprzedaży a wysokimi kosztami wytwarzania. To samo dotyczy subsydiów na ogrzewanie. Przedsiębiorstwa przemysłu metalurgicznego, takie jak producenci stali i żelazostopów, stosują w szerokim zakresie odzyskiwanie ciepła odpadowego i rozwijają synergię w dziedzinie zdolności do wykorzystania zasobów w tym obszarze na polecenie rządu ChRL, który jednocześnie zapewnia przedsiębiorstwom subsydia w tym celu.

                     (78)

                     Lokalne nadzorcze organizacje rządowe uznawały różnych producentów żelazokrzemu za „przedsiębiorstwa z branż wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie” i w związku z tym przedsiębiorstwa te korzystały z obniżonej stawki podatku dochodowego dla przedsiębiorstw w wysokości 15 %, na przykład: przedsiębiorstwa Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd za pośrednictwem swojej spółki zależnej Qinghai Baitong High Purity Material Development Co. i Inner Mongolia Junzheng Energy & Chemical Group Co., Ltd. skorzystały z tego środka odpowiednio w latach 2013–2015 i 2012–2017 (35).

                     (79)

                     W 2015 r. Ministerstwo Finansów („MF”) i Państwowy Urząd Podatkowy wydały katalog produktów i usług umożliwiających synergiczne wykorzystanie zasobów do celów naliczania ulg od VAT. Przychody ze sprzedaży produktów znajdujących się w katalogu są objęte ulgami od podatku dochodowego dla przedsiębiorstw. Jeżeli władze prowincji potwierdzą, że dany produkt spełnia wymagania określone w katalogu, przedsiębiorstwo wytwarzające musi płacić podatek dochodowy dla przedsiębiorstw jedynie od 70 % odnośnych dochodów ze sprzedaży. Z tego systemu ulg podatkowych skorzystało kilku największych producentów żelazokrzemu. Wszystkie spółki zależne Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd. skorzystały z tego programu w 2016 i 2017 r. (36) Przedsiębiorstwo Inner Mongolia Junzheng Energy & Chemical Group Co., Ltd. korzysta z tej polityki od dnia 1 stycznia 2009 r., otrzymując zwrot 50 % VAT płaconego od sprzedaży energii elektrycznej (37).

                     (80)

                     Dlatego też stwierdza się, że rząd ChRL prowadzi szereg polityk publicznych, które wywierają wpływ na działanie sił rynkowych w sektorze produkcji żelazokrzemu, w tym na surowce wykorzystywane w tym sektorze. Środki te zaburzają prawidłowe funkcjonowanie mechanizmów rynkowych.

               (v)
               Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego: brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego

                     (81)

                     Biorąc pod uwagę informacje zawarte w aktach, można odnieść wrażenie, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony uzasadnionych praw i interesów wierzycieli i dłużników. Wydaje się, że jest to spowodowane faktem, iż – mimo że chińskie prawo upadłościowe opiera się formalnie napodobnych podobnych zasadach co analogiczne prawo obowiązujące w innych państwach – system funkcjonujący w Chinach charakteryzuje> się systematycznym, niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów. Liczba upadłości utrzymuje się na zaskakująco niskim poziomie, biorąc pod uwagę wielkość chińskiej gospodarki; jedną z głównych przyczyn tego stanu rzeczy może być fakt, że przepisy regulujące przebieg postępowań upadłościowych cechują się szeregiem braków, co skutecznie zniechęca zainteresowane podmioty do występowania o ogłoszenie upadłości. Ponadto organy państwowe nadal pełnią istotną i aktywną rolę w toku postępowań upadłościowych, niejednokrotnie wywierając bezpośredni wpływ na ich rezultat (38).

                     (82)

                     Ponadto, jeżeli chodzi o prawo własności do gruntów oraz prawo do użytkowania gruntów, w systemie praw własności ChRL można zaobserwować szczególnie rażące braki (39). Wszystkie grunty są własnością państwa chińskiego (grunty rolne stanowiące własność wspólną i grunty miejskie będące własnością państwa). Podejmowanie decyzji w kwestii przydziału gruntów stanowi wyłączną prerogatywę państwa. W Chinach przyjęto przepisy prawne służące zagwarantowaniu, aby proces przydziału gruntów przebiegał w przejrzysty sposób i był przeprowadzany po cenach rynkowych – dzięki temu wprowadzono np. postępowania przetargowe w tym zakresie. Przepisy te są jednak nagminnie naruszane: w rezultacie niektórzy nabywcy otrzymują grunty nieodpłatnie lub po cenach znacznie niższych od stawek rynkowych (40). Ponadto organy państwa niejednokrotnie dążą do osiągnięcia konkretnych celów politycznych, dlatego też podejmowane przez nie decyzje w kwestii przydziału gruntów są często podporządkowane realizacji określonych planów gospodarczych (41).

                     (83)

                     Dlatego też przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa własności zdają się nie funkcjonować w prawidłowy sposób, co prowadzi do zakłóceń wynikających z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz zakłóceń związanych z procesem przydzielania i nabywania gruntów w ChRL. Wspomniane przepisy mają również zastosowanie do sektora żelazokrzemu, w tym do producentów eksportujących produkt objęty przeglądem.

                     (84)

                     Amerykański Urząd ds. Handlu Międzynarodowego orzekł, że „ze względu na znaczącą obecność rządu na rynku praw do użytkowania gruntów, a także powszechne i udokumentowane odejście od zatwierdzonych metod ustalania cen i przydzielania gruntów, zakup praw do użytkowania gruntów w Chinach nie jest prowadzony zgodnie z zasadami rynkowymi” (Urząd ds. Handlu Międzynarodowego, Stany Zjednoczone, 2008 z 16).

                     (85)

                     W sprawozdaniu Think!Desk dołączonym do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia wyraźnie opisano, że chińskie przepisy ustawowe i wykonawcze traktują prawa do użytkowania gruntów jako narzędzie polityczne. tj. zapewnienie dostępu do gruntów na korzystnych warunkach jest uznawane przez rząd centralny ChRL za uzasadnioną zachętę do przeprowadzania połączeń i przejęć przez przedsiębiorstwa (42). Preferencyjne traktowanie praw do użytkowania gruntów zostało potwierdzone w dokumencie Kilka opinii dotyczących dalszej poprawy w zakresie oszczędności energii i redukcji emisji oraz przyspieszenia dostosowania strukturalnego przemysłu stalowego (GOSSC 2010). Obszar użytkowania gruntów może być wykorzystywany w lokalnych strategiach politycznych do promowania połączeń i przejęć w sektorze żelazostopów. W 2013 r. wytyczne Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnych w sprawie przyspieszenia promocji połączeń i przejęć przedsiębiorstw w kluczowych sektorach wymagały włączenia przepisów dotyczących zarządzania gruntami do działań promujących połączenia i przejęcia przedsiębiorstw na szczeblu lokalnym. Ponadto w latach 2012–2017 kilku producentów żelazokrzemu otrzymało dotacje związane z użytkowaniem gruntów w łącznej wysokości 98,7 mln RMB.

                     (86)

                     W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w sektorze żelazokrzemu dochodziło do przypadków dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów dotyczących upadłości i prawa rzeczowego, również w odniesieniu do produktu objętego przeglądem.

               (vi)
               Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego: zniekształcone koszty wynagrodzeń

                     (87)

                     W ChRL nie ma warunków dla pełnego rozwoju systemu wynagrodzeń bazującego na zasadach rynkowych, ponieważ pracownicy i pracodawcy nie mogą swobodnie korzystać z praw do tworzenia związków zawodowych. ChRL nie ratyfikowała szeregu podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy („MOP”), w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych (43). Zgodnie z przepisami chińskiego prawa krajowego w Chinach funkcjonuje tylko jeden związek zawodowy. Organizacja ta nie jest jednak niezależna od organów państwowych, a jej zaangażowanie w prowadzenie rokowań zbiorowych i ochronę praw pracowników jest minimalne (44). Ponadto system rejestracji gospodarstw domowych, który ogranicza możliwość korzystania z pełnego spektrum usług w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz innych świadczeń do mieszkańców danego obszaru administracyjnego, zmniejsza mobilność chińskiej siły roboczej. W rezultacie pracownicy niezarejestrowani jako mieszkańcy danego obszaru znajdują się zazwyczaj w mniej korzystnej sytuacji pod względem pewności zatrudnienia i otrzymują niższe wynagrodzenie niż osoby zameldowane jako mieszkańcy tego obszaru (45). Z ustaleń tych wynika, że koszty wynagrodzeń w ChRL są zniekształcone.

                     (88)

                     Żadne materiały dostępne w aktach tego dochodzenia nie wskazują, że sektor żelazokrzemu nie podlega opisanemu chińskiemu systemowi prawa pracy. W rzeczywistości wydaje się, że na sektor żelazokrzemu w równym stopniu wpływają zakłócenia kosztów wynagrodzeń – zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego przeglądem), jak i pośrednio (przy dostępie do kapitału lub materiałów do produkcji od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w ChRL).

                     (89)

                     W sprawozdaniu przygotowanym przez Think!Desk i przedstawionym przez wnioskodawcę wskazano, że władze miejskie są w dużym stopniu zainteresowane poprawą jakości kapitału ludzkiego i zapobieganiem utracie miejsc pracy. Przedsiębiorstwa, które kilka lat temu wprowadziły dla swoich pracowników obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne i spełniają szereg innych kryteriów, mogą uzyskać wsparcie finansowe na pokrycie swoich zobowiązań w ramach funduszu zabezpieczenia społecznego. W sprawozdaniu wskazano, że władze lokalne dokonywały regularnych płatności w celu bezpośredniego subsydiowania istniejących miejsc pracy, pokrywając nawet koszty utrzymania wynajętych pracowników migrujących i studentów-stażystów. Przeprowadzono również szereg transakcji wspierających szkolenia personelu i promujących rozwój talentów. Niektóre samorządy lokalne wypłacały również częściową rekompensatę za składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez przedsiębiorstwa. (46)

                     (90)

                     W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że koszty wynagrodzeń w sektorze żelazokrzemu, uwzględniając sektor, w którym wytwarza się produkt objęty przeglądem, były zniekształcone.

               (vii)
               Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego: dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa

                     (91)

                     Dostęp do kapitału dla przedsiębiorców w ChRL podlega różnym zakłóceniom.

                     (92)

                     Po pierwsze, chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa (47), które przy przyznawaniu dostępu do finansowania biorą pod uwagę inne kryteria niż rentowność projektu. Podobnie jak w przypadku niefinansowych przedsiębiorstw państwowych, banki pozostają powiązane z państwem nie tylko poprzez własność, ale również poprzez osobiste relacje (kadrę zarządzającą najwyższego szczebla dużych instytucji finansowych będących własnością państwa ostatecznie wyznacza KPCh) (48), a także, podobnie jak niefinansowe przedsiębiorstwa państwowe, banki regularnie wdrażają politykę publiczną opracowaną przez rząd. W ten sposób banki wypełniają wyraźny obowiązek prawny prowadzenia swojej działalności kredytowej stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z polityką przemysłową państwa (49). Sytuację tę pogarszają dodatkowe istniejące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów wskazanych przez rząd jako promowane lub z innych względów ważne (50).

                     (93)

                     Chociaż uznaje się, że mogą istnieć różne instrumenty prawne odnoszące się do potrzeby przestrzegania normalnych zachowań bankowych i zasad ostrożnościowych, takich jak konieczność zbadania zdolności kredytowej kredytobiorcy, stosowne dowody wskazują, że przepisy te odgrywają jedynie drugorzędną rolę w stosowaniu różnych instrumentów prawnych (51). Ten sam wniosek zawarto również w ustaleniach dokonanych w toku wcześniejszych dochodzeń w sprawie ochrony handlu (52).

                     (94)

                     Ponadto ratingi obligacji i kredytowe są często zniekształcone z różnych powodów, w tym w związku z faktem, że na ocenę ryzyka wpływ ma strategiczne znaczenie przedsiębiorstwa dla rządu ChRL oraz moc każdej domniemanej gwarancji rządowej. Z szacunków zdecydowanie wynika, że chińskie ratingi kredytowe systematycznie odpowiadają niższym ratingom międzynarodowym (53).

                     (95)

                     Prowadzi to do preferencyjnego udzielania kredytów przedsiębiorstwom państwowym, dużym dobrze powiązanym przedsiębiorstwom prywatnym oraz przedsiębiorstwom w kluczowych sektorach przemysłu, co oznacza, że dostępność i koszt kapitału nie są równe dla wszystkich podmiotów na rynku.

                     (96)

                     Po drugie, koszty finansowania zewnętrznego były sztucznie utrzymywane na niskim poziomie w celu stymulowania wzrostu inwestycji. Doprowadziło to do nadmiernego wykorzystania inwestycji kapitałowych o coraz niższych zwrotach z inwestycji. Świadczy o tym niedawny wzrost stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw w sektorze państwowym pomimo gwałtownego spadku rentowności, co sugeruje, że mechanizmy funkcjonujące w systemie bankowym nie odpowiadają normalnym działaniom handlowym.

                     (97)

                     Po trzecie, chociaż w październiku 2015 r. osiągnięto liberalizację nominalnych stóp procentowych, sygnały cenowe nadal nie są wynikiem działania sił rynkowych, ale wpływają na nie zakłócenia powodowane przez działanie rządu. W istocie odsetek kredytów udzielanych na poziomie stopy referencyjnej lub poniżej tego poziomu nadal stanowi 45 % wszystkich kredytów, a wykorzystanie kredytów celowych wydaje się większe, jako że odsetek ten znacznie wzrósł od 2015 r. pomimo pogarszających się warunków ekonomicznych. Sztucznie niskie stopy procentowe prowadzą do zaniżania cen, a co za tym idzie do nadmiernego wykorzystywania kapitału.

                     (98)

                     Ogólny wzrost akcji kredytowej w ChRL wskazuje na pogarszającą się skuteczność alokacji kapitału bez żadnych oznak ograniczenia akcji kredytowej, jakiego można by oczekiwać w niezniekształconym otoczeniu rynkowym. W wyniku tego w ostatnich latach szybko wzrosła liczba kredytów zagrożonych. W obliczu rosnącego ryzyka zadłużenia rząd ChRL zdecydował się uniknąć niewykonania zobowiązań. W związku z tym kwestie dotyczące wierzytelności nieściągalnych rozwiązano poprzez refinansowanie długu, tworząc tym samym tzw. przedsiębiorstwa zombie, lub poprzez przeniesienie prawa własności do długu (np. poprzez połączenia lub zamianę długu na udziały w kapitale własnym), niekoniecznie usuwając ogólny problem zadłużenia lub usuwając jego pierwotne przyczyny.

                     (99)

                     Zasadniczo, pomimo ostatnich kroków podjętych w celu liberalizacji rynku, w systemie kredytów dla przedsiębiorstw w ChRL występują poważne problemy systemowe i zakłócenia wynikające z utrzymującej się dominującej roli państwa na rynkach kapitałowych.

                     (100)

                     Żadne materiały dostępne w aktach przedmiotowego dochodzenia nie wskazują, że producenci żelazokrzemu lub dostawcy surowców i innych materiałów do produkcji nie korzystają z tego systemu finansowego. Z drugiej strony w sprawozdaniu Think!Desk przekazanym przez wnioskodawcę wskazano, że przedsiębiorstwo Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd. skorzystało z nierynkowych operacji finansowych ze strony Eksportowo-Importowego Banku Chińskiego (stanowiącego w pełni własność państwa) oraz Chińskiego Banku Rozwoju (stanowiącego w pełni własność państwa).

                     (101)

                     Chińscy producenci żelazokrzemu skorzystali z subsydiów na spłatę odsetek od pożyczek, przenosząc część ryzyka kredytowego na instytucje finansowe, i powierzyli im obowiązek monitorowania (finansowych) wyników przedsiębiorstw. Ponieważ uczestnictwo rządu i pośrednictwo wyraźnie świadczą o wsparciu państwa, zakładana redukcja ryzyka kredytowego wzmocniła pozycję negocjacyjną dłużników w ramach ustalania warunków. Zgodnie ze sprawozdaniem Think!Desk, z tego środka skorzystały przedsiębiorstwa Ningxia Shengyan Group oraz Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd. (54).

                     (102)

                     Sprawozdanie to wskazuje, że polityka promocji wywozu jest ściśle zintegrowana z ogólnymi ramami polityki przemysłowej. Rząd ChRL wybiórczo zachęca do wywozu niektórych zaawansowanych technologii, towarów i usług o wysokiej wartości dodanej. W ostatnich latach zapewniono również znaczące wsparcie w kontekście wywozu usług i technologii przemysłowych. Na przykład przedsiębiorstwo Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd. otrzymało środki na ustanowienie wspólnych platform usług handlu zagranicznego.

                     (103)

                     Pomoc finansowa dla eksporterów obejmowała również subsydia w handlu zagranicznym. Transfery te miały na celu zachęcanie do działalności eksportowej, ułatwianie jej lub premiowanie. W związku z tym przedsiębiorstwo Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd. otrzymało środki na utworzenie wspólnych platform usługowych handlu zagranicznego, na innowacyjny rozwój oraz przekształcenie i modernizację handlu zagranicznego, a także na rozwój handlu zagranicznego (55).

                     (104)

                     Niektórzy producenci żelazokrzemu otrzymali znaczne środki finansowe mające na celu zmniejszenie kosztów transportu (56). Ma to szczególne znaczenie, ponieważ zakłady znajdują się w głównej mierze w regionach śródlądowych, z dala od przybrzeżnych węzłów gospodarczych. Pomoc finansowa ze strony rządu ChRL w tym przypadku to subsydia cen transportu, które rekompensują część kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwa. Pomoc ta przyjmuje również formę subsydiów na budowę infrastruktury, głównie na instalację specjalnych linii kolejowych umożliwiających bezpośrednie połączenie działek fabrycznych z krajową siecią kolejową. Przedsiębiorstwo Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd. uzyskało środki finansowe na budowę specjalnych linii kolejowych, które zapewniły temu przedsiębiorstwu oszczędności czasu i kosztów wywożenia jego towarów na rynki międzynarodowe (57).

                     (105)

                     Chińska polityka przemysłowa w odniesieniu do innowacji technologicznych jest prowadzona w oparciu o plan rozwoju nauki i technologii w perspektywie średnio- i długoterminowej (2006–2020) (Rada Państwa 2005b). Producent żelazokrzemu Ningxia Shengyan Group otrzymał na tej podstawie subsydia na realizację zadań z zakresu badań i rozwoju określonych w krajowym planie wsparcia nauki i technologii (58).

                     (106)

                     Niektórzy producenci żelazokrzemu otrzymali wsparcie finansowe na likwidację przestarzałych zdolności produkcyjnych. Z tego środka skorzystały przedsiębiorstwa Inner Mongolia Junzheng Energy & Group Chemical Co. oraz Ningxia Shengyan Group (59).

                     (107)

                     Rząd ChRL starał się wpłynąć na układ przemysłu pod względem geograficznym. Dorozumianym celem tych działań jest przeniesienie przemysłu ciężkiego z obszarów miejskich do specjalnych parków przemysłowych. Oprócz faktu, że działania te służą celom ochronie środowiska w miastach i ograniczają zanieczyszczenie na gęsto zaludnionych obszarach, zapewniają one również przedsiębiorstwom szereg różnych ułatwień, w tym hojne zachęty inwestycyjne, ulgi podatkowe, dotacje gotówkowe i pożyczki subsydiowane. Grupa Inner Mongolia Eerduosi Resources Co., Ltd., która zajmuje się produkcją żelazokrzemu, otrzymała subsydia na relokację roślin (60).

                     (108)

                     Producent żelazokrzemu Ningxia Shengyan Group uzyskał subsydia związane z użytkowaniem gruntów (61).

                     (109)

                     Dlatego wspomniana pomoc i istotna ogólna interwencja rządowa w system finansowy opisana powyżej prowadzą do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

                     (110)

                     W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że producenci żelazokrzemu mieli dostęp do finansowania uzyskiwanego dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa.

               (viii)
               Systemowy charakter opisanych zakłóceń

                     (111)

                     Komisja zauważyła, że zakłócenia opisane w sprawozdaniu nie ograniczają się do żadnego szczególnego sektora przemysłu. Z dostępnych dowodów wynika natomiast, że fakty i cechy chińskiego systemu opisane powyżej w sekcjach (i)–(iv) (motywy 54–80) oraz w części A sprawozdania dotyczą całego państwa i wszystkich sektorów gospodarki. To samo odnosi się do opisu czynników produkcji określonych w sekcjach (v)–(vii) powyżej oraz w części B sprawozdania.

                     (112)

                     Do produkcji żelazokrzemu konieczna jest pewna ilość materiałów do produkcji. W przypadku gdy producenci żelazokrzemu kupują/zamawiają te materiały do produkcji, ceny, które płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na takie same, wspomniane wcześniej zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy materiałów do produkcji zatrudniają siłę roboczą, która podlega zakłóceniom. Pracownicy mogą zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Ponadto podlegają oni systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i sektorów.

                     (113)

                     W rezultacie nie można wykorzystać nie tylko cen sprzedaży krajowej żelazokrzemu, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach A i B sprawozdania. Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują w całej ChRL. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które produkowano w ChRL, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do produkcji materiałów do produkcji i tak dalej. W obecnym dochodzeniu rząd ChRL ani inne zainteresowane strony nie przedstawiły żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

               (ix)
               Wniosek

                     (114)

                     Analiza przedstawiona w sekcjach (i)–(viii), która obejmuje badanie wszystkich dostępnych dowodów odnoszących się do interwencji ChRL w jej gospodarce, zarówno w ujęciu ogólnym, jak i w sektorze żelazokrzemu (w tym produktu objętego przeglądem), wykazała, że ceny lub koszty, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie i wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących w ChRL Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych.

                     (115)

                     W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli, w tym przypadku, na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jak omówiono w następnej sekcji. Komisja przypomniała, że nie przedstawiono żadnych argumentów przemawiających za tym, iż niektóre koszty krajowe były niezniekształcone zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego.

               b)   Kraj reprezentatywny
         (i)
               Uwagi ogólne

                     (116)

                     Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów:

                                 —

                                    poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu ChRL. W tym celu Komisja wykorzystała państwa o dochodzie narodowym brutto podobnym do ChRL na podstawie bazy danych Banku Światowego (62);

                                 —

                                    produkcja produktu objętego przeglądem w tym państwie (63);

                                 —

                                    dostępność odpowiednich danych publicznych w tym państwie;

                                 —

                                    w przypadku gdy istniało kilka potencjalnych reprezentatywnych krajów, pierwszeństwo zostało przyznane, w stosownych przypadkach, państwu z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska.

                     (117)

                     Jak wyjaśniono w motywach 30–32, Komisja wydała dwie noty w odniesieniu do akt dotyczących źródeł do celów określenia wartości normalnej (pierwsza nota na temat czynników produkcji z dnia 24 czerwca 2019 r. i druga nota na temat czynników produkcji z dnia 15 października 2019 r., w której odniesiono się do uwag otrzymanych w związku z pierwszą notą dotyczącą czynników produkcji). W drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja poinformowała zainteresowane strony o swoim wniosku, że odpowiednim reprezentatywnym krajem w omawianym przypadku jest Brazylia.

               (ii)
               Poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu ChRL

                     (118)

                     W pierwszej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała Argentynę, Brazylię, Kolumbię, Malezję, Meksyk, Rosję, Republikę Południowej Afryki i Turcję jako państwa o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego do ChRL, tzn. że wszystkie one są sklasyfikowane przez Bank Światowy jako państwa o wyższym średnim dochodzie na podstawie dochodu narodowego brutto.

                     (119)

                     W związku z tą notą nie otrzymano żadnych uwag dotyczących poziomu rozwoju gospodarczego.

               (iii)
               Produkcja produktu objętego przeglądem w reprezentatywnym kraju

                     (120)

                     W pierwszej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała, że wiadomo, iż produkt objęty przeglądem jest produkowany w Argentynie, Brazylii, Kolumbii, Malezji, Meksyku, Rosji, Republice Południowej Afryki i Turcji. W uwagach do tej noty wnioskodawca ostrzegał, że w Turcji nie produkuje się żelazokrzemu.

                     (121)

                     Komisja zbadała to twierdzenie i stwierdziła, że zidentyfikowany turecki producent faktycznie nie produkował żelazokrzemu w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym Komisja od tej pory nie uznaje Turcji za możliwy reprezentatywny kraj.

               (iv)
               Dostępność odpowiednich danych publicznych w reprezentatywnym kraju

                     (122)

                     W odniesieniu do wszystkich sześciu uwzględnianych państw określonych powyżej dostępność danych publicznych (w szczególności publicznych danych finansowych pochodzących od producentów produktu objętego przeglądem) została dodatkowo zweryfikowana przez Komisję.

                     (123)

                     Komisja poszukiwała producentów żelazokrzemu udostępniających publicznie swoje dane finansowe, które można byłoby wykorzystać do ustalenia niezniekształconych i odpowiednich kwot kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku. Jak wspomniano w pierwszej i drugiej nocie na temat czynników produkcji, Komisja wykorzystała bazę danych Orbis (64) oraz internet jako źródło danych. Ponadto Komisja ograniczyła poszukiwania do przedsiębiorstw udostępniających publicznie rachunki zysków i strat w odniesieniu do ostatniego okresu (2018 r.) i rentownych przedsiębiorstw. Proces poszukiwania został w efekcie zawężony w drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji do pięciu przedsiębiorstw w Brazylii i pięciu w Rosji.

                     (124)

                     Komisja zauważyła wreszcie, że tylko jedno przedsiębiorstwo z siedzibą w Brazylii prowadziło sprawozdawczość dotyczącą segmentów działalności w swojej rachunkowości finansowej, umożliwiającą wyodrębnienie przychodów i kosztów dotyczących wyłącznie segmentu żelazokrzemu tego przedsiębiorstwa. W związku z tym Komisja uznała, że Brazylia jest właściwym reprezentatywnym krajem.

                     (125)

                     W związku z tym w drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja ogłosiła wszystkim zainteresowanym stronom swój zamiar wykorzystania Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w przypadku stwierdzenia spełnienia wszystkich warunków zastosowania metodyki przewidzianej w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe elementy i brak uwag stron w odniesieniu do drugiej noty, Komisja zdecydowała, że ostatecznie wybierze Brazylię jako odpowiedni reprezentatywny kraj, oraz wybrała następujące przedsiębiorstwo udostępniające publicznie dane finansowe, które można było wykorzystać do ustalenia niezniekształconych i odpowiednich kwot kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) akapit ostatni rozporządzenia podstawowego: Cia de Ferro Ligas da Bahia S.A.

               (v)
               Poziom ochrony socjalnej i ochrony środowiska

                     (126)

                     Po ustaleniu na podstawie tych elementów, że Brazylia jest odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego.

               (vi)
               Wniosek

                     (127)

                     Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Brazylia spełniła wszystkie kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj. W szczególności Brazylia wytwarza znaczną ilość produktu objętego przeglądem i dysponuje kompletnym zbiorem danych dotyczących wszystkich czynników produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku.

               c)   Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów

                     (128)

                     W drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja stwierdziła, że na potrzeby obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych Global Trade Atlas („GTA”) w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji w reprezentatywnym kraju, a także danych statystycznych Międzynarodowej Organizacji Pracy („MOP”) oraz krajowych danych statystycznych w celu ustalenia niezniekształconych kosztów pracy w reprezentatywnym kraju. Komisja stwierdziła również, że w odniesieniu do kosztów energii elektrycznej wykorzysta ceny jednego z największych dostawców energii elektrycznej w Brazylii, przedsiębiorstwa EDP Brazil, oraz że dane finansowe wybranego brazylijskiego przedsiębiorstwa, tj. Cia de Ferro Ligas da Bahia S.A., zostaną wykorzystane do ustalenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku.

                     (129)

                     Komisja wyjaśniła również, że w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym informacje przekazane przez GTA dotyczące przywozu jednego czynnika produkcji żelazokrzemu do Brazylii, mianowicie zrębków, nie były reprezentatywne i w związku z tym nie mogły zostać wykorzystane. Wobec braku międzynarodowej wartości odniesienia lub międzynarodowej publikacji oraz znaczenia zrębków, Komisja postanowiła zastosować alternatywę: cena importowa zrębków zgłoszona przez GTA w Turcji, kraju o poziomie rozwoju gospodarczego porównywalnym do tego w ChRL i wskazanym przez Komisję w pierwszej nocie dotyczącej czynników produkcji jako jeden z trzech możliwych reprezentatywnych krajów (zob. motyw 30). W Rosji – państwie, które również zostało wskazane w tej nocie – nie wystąpiła reprezentatywna wielkość przywozu zrębków, ale w Turcji produkt ten jest przywożony w ilościach reprezentatywnych. Uznano, że ta wartość odniesienia jest niezniekształcona, ponieważ opiera się na średniej arytmetycznej wartości odnoszących się do reprezentatywnej liczby transakcji zidentyfikowanych w GTA, w związku z czym miała odzwierciedlać konkurencyjne warunki rynkowe panujące na tym obszarze (65).

                     (130)

                     Komisja wzięła pod uwagę wartość pośrednich kosztów produkcji, aby wziąć pod uwagę koszty, które nie zostały uwzględnione we wspomnianych powyżej czynnikach produkcji. W celu ustalenia tej kwoty wykorzystano dane finansowe producenta unijnego objętego próbą – przedsiębiorstwa FerroAtlántica S.A.U. z Hiszpanii („FASAU”) – który współpracował w ramach dochodzenia antydumpingowego i dostarczył w tym celu szczegółowe informacje, a także zezwolił na ich weryfikację na miejscu. Metoda została należycie wyjaśniona w sekcji 3.2.1.1 lit. e).

               d)   Czynniki produkcji
         (i)
               Wprowadzenie

                     (131)

                     W pierwszej i drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja podjęła próbę sporządzenia wykazu czynników produkcji i źródeł, które miały być stosowane w odniesieniu do wszystkich czynników produkcji, takich jak materiały, energia i praca, wykorzystywanych przez producentów w ChRL do wytworzenia produktu objętego przeglądem. Komisja nie otrzymała żadnych uwag dotyczących wykazu czynników produkcji, które zostały udostępnione zainteresowanym stronom w tych notach.

                     (132)

                     Następnie, po wizycie weryfikacyjnej w przedsiębiorstwie FASAU, Komisja ustaliła ostateczny wykaz czynników produkcji żelazokrzemu.

                     (133)

                     Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przekazane przez wnioskodawcę oraz brak uwag do dwóch not w związku ze źródłami użytymi do określenia wartości normalnych czynników produkcji, w stosownych przypadkach zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i kody:

                        Tabela

                                 Czynnik produkcji

                                 Brazylijskie kody taryfowe

                                 Wartość niezniekształcona jednostki

                                    Materiał

                                 Kwarc

                                 2506 10 00

                                 241,3 EUR/kg

                                 Węgiel

                                 2701 12

                                 129,8 EUR/kg

                                 Koks

                                 2704 00 12

                                 291,9 EUR/kg

                                 Zrębki

                                 4401 21 00

                                 82,9 EUR/kg (66)

                                 Złom żelazny (zgorzelina walcownicza)

                                 2619 00 90

                                 Koszt nieuwzględniony (67)

                                 Wapień

                                 2515 11 00

                                 Koszt nieuwzględniony (68)

                                 Pasta węglowa przeznaczona do produkcji elektrod Soderberga

                                 3801 30 10

                                 575,5 EUR/kg

                                    Praca

                                 Wynagrodzenie za pracę w przemyśle wytwórczym

                                 [Nie dotyczy]

                                 4,34 EUR/godz.

                                    Energia

                                 Energia elektryczna

                                 [Nie dotyczy]

                                 0,11 EUR/kWh

                                    Produkty uboczne/odpady

                                 Mikrokrzemionka/pył krzemionkowy

                                 2811 22 10

                                 1 169,8  EUR/kg

                                 Żużel żelazokrzemowy

                                 2621 90 00

                                 Uwzględnione w kosztach pośrednich

                     (134)

                     Aby ustalić niezniekształconą cenę materiałów dostarczanych do zakładu producenta zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze, Komisja wykorzystała ceny importowe w reprezentatywnym kraju w odniesieniu do każdego materiału wykorzystywanego do produkcji żelazokrzemu przez FASAU, biorąc pod uwagę, że żaden z producentów w ChRL nie zdecydował się na współpracę.

                     (135)

                     W celu ustalenia wartości normalnej zgodnie z metodyką Komisji do tych cen importowych należy dodać należności celne przywozowe czynników produkcji oraz materiałów przywożonych do Brazylii (a w przypadku zrębków – do Turcji), zob. motyw 133, a także krajowe koszty transportu. Dostosowania te pociągałyby za sobą wyższą wartość normalną, ponieważ cła przywozowe dodatkowo zwiększyłyby ceny przywozu materiałów, a tym samym skutkowałyby dostosowaniem w górę poziomu dumpingu. Biorąc pod uwagę ustalenie zawarte w motywie 155 oraz charakter przedmiotowego przeglądu wygaśnięcia, który koncentruje się na ustaleniu, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, a nie na ustaleniu jego dokładnej wielkości, Komisja zdecydowała, że w takich okolicznościach dostosowania w odniesieniu do należności celnych przywozowych i transportu krajowego nie są konieczne.

               (ii)
               Surowce i produkty uboczne/odpady

                     (136)

                     Podczas wizyty weryfikacyjnej w przedsiębiorstwie FASAU Komisja zweryfikowała zgłoszone surowce, wytworzony złom stalowy i odpowiednie wskaźniki konsumpcji w produkcji produktu objętego przeglądem.

                     (137)

                     W odniesieniu do cen zakupu wszystkich surowców z wyjątkiem trzech, w przypadku braku jakichkolwiek informacji pochodzących z rynku reprezentatywnego kraju, Komisja oparła się na cenach importowych w reprezentatywnym kraju – Brazylii. W przypadku zrębków wykorzystano ceny importowe w Turcji (zob. motyw 129). Ceny importowe obliczono jako średnią ważoną cen jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem ChRL.

                     (138)

                     Komisja podjęła decyzję o wyłączeniu przywozów z ChRL do reprezentatywnego kraju (lub Turcji w przypadku zrębków), ponieważ w motywie 121 stwierdziła, że nieodpowiednie jest stosowanie krajowych cen i kosztów w ChRL ze względu na istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe. Podobnie wykluczono również dane dotyczące przywozu w odniesieniu do przywozów w reprezentatywnym kraju (lub Turcji w przypadku zrębków) od członków niebędących członkami WTO wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia (UE) 2015/755 (69). Art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego stanowi, że ceny krajowe w tych krajach nie mogą być wykorzystywane do określania wartości normalnej oraz w każdym razie takie dane dotyczące przywozu były znikome. Po wykluczeniu ChRL przywóz z innych państw trzecich pozostawał reprezentatywny, a jego wielkość odpowiadała od 30 % do 93 % łącznej wielkości przywozu do Brazylii (lub Turcji w przypadku zrębków). Ponadto główny surowiec do produkcji żelazokrzemu, czyli węgiel, nie jest wywożony do Brazylii z ChRL.

                     (139)

                     Komisja zbadała istnienie ograniczeń wywozowych w Brazylii i w nocie z dnia 15 października 2019 r. potwierdziła, że wywóz wapienia i zgorzeliny walcowniczej wymagał zezwolenia na wywóz (70). Ponadto Komisja ustaliła, że wielkość przywozu wapienia do Brazylii była znikoma oraz że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie miał miejsca przywóz zgorzeliny walcowniczej. Nie znaleziono żadnej alternatywnej reprezentatywnej wartości odniesienia. Weryfikacja przeprowadzona w spółce FASAU wykazała, że te surowce produkcyjne mają stosunkowo niewielki wpływ na całkowity koszt produktu objętego przeglądem. Ze względu na ustalenia zawarte w motywie 155 oraz charakter przedmiotowego przeglądu wygaśnięcia, który koncentruje się na ustaleniu, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym lub czy istnieje prawdopodobieństwo, że wystąpi ponownie, a nie na ustaleniu jego dokładnej wielkości, Komisja postanowiła nie brać pod uwagę kosztów tych dwóch czynników produkcji, dla których nie można było określić reprezentatywnej wartości odniesienia.

                     (140)

                     Dochody z produktu ubocznego w postaci mikrokrzemionki zostały odliczone z kosztów poprzez pomnożenie czynników wykorzystania wskazanych we wniosku przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju, tj. w Brazylii.

                     (141)

                     W odniesieniu do przychodów z produktu ubocznego, jakim jest żużel żelazokrzemowy Komisja ustaliła, że wielkość przywozu tego produktu do Brazylii jest bliska zeru i że uzyskane w ten sposób ceny przywozu do Brazylii nie mogą być uznane za reprezentatywne. W związku z tym, że rzeczywiste przychody przedsiębiorstwa FASAU z żużlu żelazokrzemowego stanowią nieznaczny udział w całkowitych kosztach surowca, przychody te nie mają istotnego wpływu na obliczenia marginesu dumpingu bez względu na źródło wybrane do ich zastąpienia. W związku z tym Komisja postanowiła uwzględnić te przychody przy ustalaniu pośrednich kosztów produkcji (zob. sekcja 3.2.1.1 lit. e) poniżej).

                     (142)

                     Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców dostarczanych do zakładu producenta eksportującego zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, Komisja powinna dodać koszty transportu międzynarodowego i koszty ubezpieczenia (71), a także zastosować należności celne przywozowe obowiązujące w reprezentatywnym kraju oraz dodać koszty transportu krajowego do ceny importowej. Biorąc pod uwagę średni ważony margines dumpingu uzyskany bez tych kosztów (zob. motyw 155), Komisja postanowiła pominąć te koszty.

               (iii)
               Koszty pracy

                     (143)

                     W celu ustalenia wartości odniesienia kosztów pracy Komisja wykorzystała statystyki MOP wraz z publicznie dostępnymi informacjami dotyczącymi średnich dodatkowych kosztów pracy ponoszonych przez brazylijskich pracodawców (72), takich jak składki na ubezpieczenie społeczne (bezrobocie, poważna choroba, budowa/zakup nieruchomości).

                     (144)

                     Z danych statystycznych MOP (73) pozyskano dane dotyczące średniej tygodniowej liczby faktycznie przepracowanych godzin na osobę zatrudnioną oraz miesięcznych zarobków pracowników w produkcji w okresie objętym dochodzeniem. Wykorzystując te dane, Komisja obliczyła wynagrodzenie godzinowe w produkcji, do którego dodano dodatkowe koszty związane z pracą (74) (składki z tytułu zabezpieczenia społecznego i ubezpieczenia na wypadek bezrobocia opłacane przez pracodawcę).

               (iv)
               Energia elektryczna

                     (145)

                     Cena energii elektrycznej, jaką pobierał jeden z największych dostawców energii elektrycznej Brazylii – przedsiębiorstwo EDP Brasil – była łatwo dostępna (75). Informacje były wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić ustalenie ceny energii elektrycznej oraz ceny za wykorzystanie systemu dystrybucji (modalidade tarifaria azul) płaconą przez użytkowników przemysłowych.

                     (146)

                     Należy zauważyć, że w Brazylii organ regulacyjny Agência Nacional de Energia Elétrica (76) („ANEEL”) zobowiązuje dostawców energii elektrycznej do podnoszenia swoich stawek o konkretną wartość procentową w celu regulowania zużycia energii elektrycznej w kraju. ANEEL stosuje system flag (77) (zielona, żółta, czerwona 1, czerwona 2), aby sygnalizować, czy cena energii elektrycznej powinna pozostać taka, jaką zaproponował dostawca (zielona), czy też należy ją zwiększyć o 0,010 BRL/kWh (żółta), 0,030 BRL/kWh (czerwona 1) lub 0,050 BRL/kWh (czerwona 2). Flagi są publikowane przez ANEEL co miesiąc, a w przypadku okresu objętego dochodzeniem były łatwo dostępne na stronie internetowej EDP Brazil (78). Przy określaniu niezniekształconych kosztów energii elektrycznej Komisja nie uwzględniła flag zastosowanych w okresie objętym dochodzeniem i nie dostosowała odpowiednio cen. Biorąc pod uwagę ustalenie zawarte w motywie 155 oraz charakter niniejszego przeglądu wygaśnięcia, który koncentruje się na ustaleniu, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym lub czy istnieje prawdopodobieństwo, że wystąpi ponownie, a nie na ustaleniu jego dokładnej wielkości, Komisja zdecydowała, że dostosowania w odniesieniu do kosztów energii elektrycznej nie są konieczne.

               e)   Pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk

                     (147)

                     w nawiązaniu do czynników produkcji podsumowanych w motywie 133 powyżej zidentyfikowano pośrednie koszty produkcji. Obliczenie pośrednich kosztów produkcji opierało się na stosunku poślednich kosztów produkcji do kosztów produkcji zgłoszonych i zweryfikowanych przez FASAU (obejmujących zużycie materiałów, które nie zostały włożone do pieców, usługi zewnętrzne, transport wewnętrzny oraz koszty strukturalne takie jak amortyzacja i utrzymanie). Odsetek ten zastosowano do niezniekształconych kosztów produkcji.

                     (148)

                     W odniesieniu do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, zgodnie z objaśnieniem w motywie 128, Komisja wykorzystała dane finansowe przedsiębiorstwa Cia de Ferro Ligas da Bahia S.A. W celu zachowania spójności z okresem objętym dochodzeniem przeglądowym Komisja uwzględniła skonsolidowane sprawozdanie finansowe spółki za 2018 r., uzupełniając je o skonsolidowane sprawozdanie finansowe za 2019 r. i odliczając skonsolidowane sprawozdania finansowe za pierwszy kwartał 2018 r. (79). Biorąc pod uwagę, że przedsiębiorstwo produkowało nie tylko żelazokrzem, Komisja wzięła pod uwagę segmentację ustanowioną przez przedsiębiorstwo w celu obliczenia danych liczbowych wyłącznie w odniesieniu do segmentu żelazokrzemu.

                     (149)

                     Przy obliczaniu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, Komisja pominęła pozycję „udział w zysku (stracie) w inwestycjach”, ponieważ taki koszt (lub dochód) nie był związany z produktem objętym przeglądem. Dostosowanie to doprowadziło do zwiększenia wartości procentowej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz obniżenia wartości procentowej zysku w tej samej proporcji. Podsumowując, nie miało to zatem żadnego wpływu na obliczenie wartości normalnej.

               f)   Obliczanie wartości normalnej

                     (150)

                     Komisja obliczyła konstruowaną wartość normalną w dwóch opisanych poniżej etapach.

                     (151)

                     Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących Komisja następnie pomnożyła zweryfikowane współczynniki wykorzystania materiałów, pracy i energii przedsiębiorstwa FASAU na podstawie niezniekształconych kosztów na jednostkę ustalonych zgodnie z sekcją 3.2.1.1 lit. d) powyżej.

                     (152)

                     Po drugie, Komisja zastosowała do tych kosztów produkcji pośrednie koszty produkcji, oraz dodała do nich ustalone koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk, jak wyjaśniono w sekcji 3.2.1.1 lit. e) powyżej. Ustalone w ten sposób pośrednie koszty produkcji wyniosły 37,11 %. Koszty sprzedaży (80), koszty ogólne i administracyjne wyrażone jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowane do sumy kosztów produkcji i pośrednich kosztów produkcji wyniosły 15,12 %. Zysk (81) wyrażony jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i stosowany do sumy kosztów produkcji, kosztów pośrednich produkcji i kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych wyniósł 51,1 %.

                     (153)

                     W ten sposób Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. Z uwagi na fakt, że żaden z producentów eksportujących nie podjął współpracy, wartość normalną ustalono na poziomie ogólnokrajowym.

               3.2.1.2.   Cena eksportowa

                     (154)

                     Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące CIF skorygowane o poziom cen ex-works.

               3.2.1.3.   Porównanie i margines dumpingu

                     (155)

                     Komisja porównała wartość normalną skonstruowaną zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego z ceną eksportową ustaloną powyżej. Na tej podstawie ustalono, że średni ważony margines dumpingu wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosił 157,8 %.

               3.2.1.4.   Podsumowanie

                     (156)

                     Komisja stwierdziła zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping z ChRL nadal miał miejsce.

               3.2.2.   Rosja

                     (157)

                     W odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym dane statystyczne Eurostatu wskazują, iż z Rosji przywieziono do Unii 2 735 ton żelazokrzemu, co stanowiło około 0,4 % całkowitej konsumpcji w Unii. Rząd Rosji stwierdził, że taka wielkość przywozu była nieznaczna. Komisja stwierdziła jednak, że taki poziom przywozu jest wystarczająco reprezentatywny do celów badania, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               3.2.2.1.   Wartość normalna

                     (158)

                     Ze względu na brak współpracy ze strony rosyjskich producentów Komisja – na potrzeby ustalenia wartości normalnej w Rosji – opierała się na dostępnych faktach. W tym celu wykorzystano informacje przekazane przez wnioskodawcę (82). Niniejsza informacja chroniona prawem autorskim została przekazana przez Metal Expert (83).

                     (159)

                     W związku z tym wartość normalną oparto na cenach krajowych podanych we wniosku i zaktualizowanych (84) dla okresu objętego dochodzeniem. Zaktualizowane ceny krajowe podano do wiadomości publicznej w dokumentacji. Nie otrzymano żadnych uwag od którejkolwiek z zainteresowanych stron.

               3.2.2.2.   Cena eksportowa

                     (160)

                     Wobec braku współpracy ze strony rosyjskich producentów eksportujących cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące CIF skorygowane o poziom cen ex-works.

               3.2.2.3.   Porównanie i margines dumpingu

                     (161)

                     W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia obiektywnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. e) rozporządzenia podstawowego. Na podstawie informacji od wnioskodawcy cena eksportowa została skorygowana w dół o 100 EUR za tonę w odniesieniu do kosztów frachtu.

                     (162)

                     Na tej podstawie ustalono, że średni ważony margines dumpingu wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosił 17,6 %.

               3.2.2.4.   Podsumowanie

                     (163)

                     Komisja stwierdziła zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping z Rosji nadal miał miejsce.

               3.3.   Prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków

         3.3.1.   ChRL

                     (164)

                     Jak ustalono w sekcji 3.2.1 powyżej, przywóz żelazokrzemu z ChRL został uznany za przywóz po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Dla pełności wywodu Komisja zbadała również prawdopodobieństwo utrzymania się lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków. Przeanalizowano następujące czynniki dodatkowe: moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w ChRL, dostępność innych rynków dla chińskich producentów, zachowania producentów eksportujących w ChRL w kontekście cen na rynku krajowym i na innych rynkach oraz atrakcyjność rynku unijnego.

               3.3.1.1.   Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w ChRL

                     (165)

                     Ze względu na brak współpracy moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w ChRL ustalono na podstawie faktów dostępnych, a w szczególności na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

                     (166)

                     Moce produkcyjne w ChRL znacznie przekroczyły obecną wielkość produkcji. Zgodnie z danymi przedstawionymi we wniosku (85), które zostały zaktualizowane podczas dochodzenia (86), moce produkcyjne w zakresie żelazokrzemu wyniosły 10 571 000 ton w 2019 r., podczas gdy wielkość produkcji wyniosła w tym samym roku 4 040 000 ton. W związku z tym moce produkcyjne zostały wykorzystane jedynie w około 38,2 %. W przypadku uchylenia środków chińscy producenci mieliby w związku z tym szacowane wolne moce produkcyjne wynoszące 6 531 000 ton, podczas gdy konsumpcja w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosiła 740 144 ton (zob. tabela 1). Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w ChRL wskazane we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia nie zostały odrzucone przez żadną ze stron.

                     (167)

                     W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że chińscy producenci eksportujący posiadają znaczne wolne moce produkcyjne, które – w przypadku wygaśnięcia środków – mogliby wykorzystać do produkcji żelazokrzemu w celu wywozu na rynek Unii.

               3.3.1.2.   Dostępność innych rynków

                     (168)

                     Chiński rynek krajowy jest zdecydowanie najważniejszym rynkiem światowym, ponieważ w 2017 r. stanowił 58 % widocznej konsumpcji na świecie (87). Od 2013 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym konsumpcja na tym rynku spadła jednak o 18 % lub 887 000 ton (88).

                     (169)

                     W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Japonia dokonywała przywozu 167 000 ton żelazokrzemu z ChRL i była pierwszym rynkiem eksportowym ChRL, odpowiadającym za 27,7 % łącznego chińskiego wywozu żelazokrzemu. Według artykułów prasowych japońskie huty żelazostopów dążą jednak do dywersyfikacji dostaw i zakończenia swojej zależności od Indii i ChRL. W tym celu w 2017 r. ustanowiły one w Malezji kilka spółek joint venture (89). W związku z tym oczekuje się, że chiński wywóz będzie mieć w przyszłości trudniejszy dostęp do japońskiego rynku.

                     (170)

                     W związku z tym Komisja stwierdziła, że w przypadku uchylenia obowiązujących środków istnieje wysokie ryzyko, że chińscy producenci dołożą wszelkich starań, aby zrekompensować swoje znaczące straty w wielkości sprzedaży na ważnym rynku krajowym oraz – w przyszłości – również na rynku japońskim, poprzez przekierowanie znacznych przepływów handlowych na rynek unijny.

               3.3.1.3.   Atrakcyjność rynku unijnego

                     (171)

                     Chiński wywóz żelazokrzemu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyniósł 608 000 ton, z czego 3 587 ton wywieziono do Unii (90). Chińscy producenci wywozili do 63 państw, a średnie ceny sprzedaży żelazokrzemu w tych państwach były niższe niż ceny sprzedaży do Unii. Tylko w 14 z tych krajów ceny sprzedaży były wyższe w porównaniu z cenami sprzedaży do Unii. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym średnie ceny sprzedaży z Chin do Unii były wyższe (+6,1 %) od całkowitej średniej ceny sprzedaży eksportowej Chin (91). W związku z tym wywóz do Unii jest dużo bardziej atrakcyjny dla chińskich eksporterów niż wywóz do zdecydowanej większości pozostałych krajów.

                     (172)

                     Rynek unijny jest również atrakcyjny dla chińskich producentów ze względu na swoją wielkość: pod względem światowej konsumpcji żelazokrzemu, Unia jest drugim co do wielkości jednolitym rynkiem po ChRL. Jest on 1,7 raza większy od rynku północnoamerykańskiego i 1,5 raza większy od rynku japońskiego (92). Jego rozmiar jest zatem ważnym czynnikiem przyczyniającym się do jego atrakcyjności.

               3.3.1.4.   Wniosek dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

                     (173)

                     W świetle utrzymującego się dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, zachowania cenowego eksporterów na rynkach państw trzecich, wielkości wolnych mocy produkcyjnych w ChRL, rozmiaru rynku unijnego i cen na tym rynku oraz znacznego spadku konsumpcji na rynku krajowym i oczekiwanej zmniejszonej dostępności innego ważnego rynku eksportowego, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia środków dumping z ChRL będzie kontynuowany lub dojdzie do jego ponownego wystąpienia.

               3.3.2.   Rosja

                     (174)

                     Jak ustalono w sekcji 3.2.2 powyżej, przywóz żelazokrzemu z Rosji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym został uznany za przywóz po cenach dumpingowych. Komisja zbadała również prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków. Przeanalizowano następujące czynniki dodatkowe: moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w Rosji, dostępność innych rynków dla rosyjskich producentów, zachowania producentów eksportujących w Rosji w kontekście cen na rynku krajowym i na innych rynkach oraz atrakcyjność rynku unijnego.

               3.3.2.1.   Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji

                     (175)

                     Ze względu na brak współpracy moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji ustalono na podstawie faktów dostępnych, a w szczególności na podstawie informacji dostarczonych i zaktualizowanych przez wnioskodawcę (93), zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

                     (176)

                     Moce produkcyjne w Rosji znacznie przekroczyły obecną wielkość produkcji. Zgodnie z wnioskiem, moce produkcyjne w zakresie żelazokrzemu wyniosły 826 000 ton w 2019 r., podczas gdy wielkość produkcji wyniosła w tym samym roku 561 000 ton. W związku z tym moce produkcyjne zostały wykorzystane jedynie w około 67,9 %. W przypadku uchylenia środków rosyjscy producenci mają wystarczające wolne moce produkcyjne, które oszacowano na 265 000 ton, aby wywołać nadwyżkę podaży żelazokrzemu sprzedawanego po cenach dumpingowych na rynku unijnym, gdzie w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym konsumpcja wyniosła 740 144 ton.

                     (177)

                     Dwaj niewspółpracujący eksporterzy z Rosji oraz rząd Rosji stwierdzili, że Komisja nie doceniła poziomu wykorzystania w Rosji. Rząd Rosji wskazał na oświadczenie złożone przez dwóch rosyjskich producentów eksportujących, zgodnie z którym rosyjskie moce produkcyjne byłyby znacznie niższe, zwłaszcza dla tych dwóch producentów eksportujących, a wielkość produkcji rosyjskiej była wyższa. W związku z tym wykorzystanie mocy produkcyjnych w Rosji wynosiłoby od 90 % do 100 %. Rząd Rosji wskazał również w tym względzie na swoje stanowisko.

                     (178)

                     Po pierwsze, Komisja zauważyła, że w swoim oświadczeniu z dnia 24 kwietnia 2019 r. rząd Rosji/Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego Federacji Rosyjskiej oświadczyły, iż zdolność produkcyjna dotycząca produktu objętego przeglądem w Rosji, przedstawiona przez wnioskodawców i wykorzystana przez Komisję, została „potwierdzona również przez rosyjskie urzędowe statystyki”.

                     (179)

                     Po drugie, według dochodzenia rosyjskie moce produkcyjne oszacowano na 826 000 ton w 2019 r., podczas gdy na podstawie oficjalnych statystyk rosyjskich liczba ta byłaby jeszcze wyższa w przypadku roku 2018 r., tj. 932 000 ton. Wartości liczbowe przedstawione przez niewspółpracujących producentów eksportujących za 2017 r. nie pokrywają się z oficjalnymi statystykami rosyjskimi ani szacunkami wnioskodawców za ten sam rok. W rzeczywistości moce produkcyjne w Rosji w 2017 r. były, zdaniem rządu Rosji, o [20–30 %] wyższe od danych przedstawionych przez dwóch niewspółpracujących producentów eksportujących. W związku z tym, na podstawie szacunków wnioskodawców, oficjalnych statystyk rosyjskich, jak również oświadczenia rządu Rosji można wywnioskować, że moce produkcyjne zgłoszone przez producenta eksportującego zostały zaniżone.

                     (180)

                     Po trzecie, informacje przedłożone przez niewspółpracujących producentów eksportujących dotyczyły 2017 r., a nie okresu objętego dochodzeniem. Nawet gdyby te niezweryfikowane informacje zostały przyjęte, stwierdzenie, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w Rosji wynosiłoby prawie 100 %, jest nadal błędne. Jeżeli wykorzystanie mocy produkcyjnych zostałoby obliczone na podstawie rosyjskich statystyk urzędowych dotyczących mocy produkcyjnych (840 700 ton) i informacji o rzeczywistej produkcji przedłożonej przez niewspółpracującego producenta eksportującego za 2017 r. [600 000 ton – 700 000 ton], wykorzystanie mocy produkcyjnych wyniosłoby [71–83 %], co wciąż jest dalekie od „prawie 100 %”.

                     (181)

                     W każdym razie dane dotyczące mocy produkcyjnych i wielkości produkcji dostarczone przez wnioskodawcę były nowsze i w związku z tym bardziej przydatne do celów przeprowadzenia analizy prawdopodobieństwa w sposób prospektywny, ponieważ dotyczyły 2019 r.

                     (182)

                     W oparciu o wspomniane podstawy twierdzenia, że Komisja zawyżyła wolne moce produkcyjne w Rosji, zostają odrzucone. Decyzja ta została przekazana stronom, które miały możliwość przedstawienia uwag przed podjęciem ostatecznej decyzji.

                     (183)

                     W odpowiedzi dwóch producentów eksportujących stwierdziło, że Komisja nie zajęła się wszystkimi nierozstrzygniętymi kwestiami, które zostały ogólnie poruszone przez tych producentów oraz rząd Rosji w toku przeglądu wygaśnięcia, a w szczególności ustaleniami Komisji w sprawie wolnych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów. Producenci eksportujący stwierdzili ponadto, że oprócz kwestii dumpingowych w pełni współpracowali w toku dochodzenia jako zainteresowana strona. Ponadto strony te stwierdziły, że w świetle znacznych rozbieżności między danymi przedłożonymi przez różne zainteresowane strony w odniesieniu do mocy produkcyjnych, produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnych w Rosji, Komisja była zobowiązana do weryfikacji danych, w tym poprzez wizytę weryfikacyjną na ich terenie. Producenci eksportujący zakwestionowali odrzucenie swojego argumentu, zgodnie z którym stopa wykorzystania mocy produkcyjnych wynosiła blisko 100 % po dokonaniu alternatywnych obliczeń z wykorzystaniem danych dostarczonych przez przedsiębiorstwa i wnioskodawców. W tym względzie stwierdzili oni, że Komisja zastosowała wybiórcze podejście do wykorzystania danych dotyczących zdolności produkcyjnych i wielkości produkcji. Przedsiębiorstwa odniosły się ponadto do orzecznictwa WTO w odniesieniu do dostępnych faktów w celu poparcia twierdzenia, że informacje, którymi posłużyła się Komisja, nie były najbardziej odpowiednie w niniejszej sprawie i że to dostarczone przez nich informacje byłyby najlepsze.

                     (184)

                     Po pierwsze, Komisja nie zgodziła się z twierdzeniem, że nie wzięto pod uwagę wszystkich oświadczeń i twierdzeń i nie udzielono na nie wszystkie odpowiedzi. Komisja ujawniła przedsiębiorstwom dodatkowe informacje, aby zapewnić, by ich uwagi dotyczące wolnych mocy produkcyjnych zostały w pełni rozpatrzone, i umożliwiono im przedstawienie uwag, zanim ustalenia staną się ostateczne. Fakt braku zgody przedsiębiorstw z wnioskami Komisji nie może być mylony z brakiem uzasadnienia. Przedsiębiorstwa nie wskazały, które kwestie, oprócz kwestii wolnych mocy produkcyjnych, nie zostałyby uwzględnione przez Komisję w dokumencie w sprawie ostatecznego ujawnienia. Dodatkowe ujawnianie informacji zostało oczywiście ograniczone do oceny wolnych mocy produkcyjnych, a odpowiedź na uwagi do dokumentu w sprawie ostatecznego ujawnienia znalazła się w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie ze standardową praktyką Komisji.

                     (185)

                     Po drugie, dwóch producentów eksportujących uznano za strony niewspółpracujące na podstawie art. 18 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie ze stwierdzeniem samych przedsiębiorstw, zdecydowały się one nie odpowiadać na kwestionariusze, które wymagały podania ważnych informacji zarówno do celów oceny dumpingu, jak i do oceny szkody (takich jak produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie). Mimo że nie istnieje zobowiązanie prawne do przeprowadzania weryfikacji na miejscu, Komisja co do zasady weryfikuje odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz dodatkowe dane dostarczone przez wszystkie współpracujące strony, co w przypadku tych dwóch producentów eksportujących nie miało miejsca. Komisja zauważa ponadto, że w tym konkretnym przypadku, bez względu na brak współpracy stron, wskutek którego nie przeprowadzono żadnej weryfikacji w ich siedzibach, zgodnie z dodatkowym szczególnym ujawnieniem przedłożone przez nie dane zostały, mimo braku weryfikacji, rozważone co do ich istoty. Informacje te zostały następnie co do ich istoty odrzucone po porównaniu ich z informacjami przekazanymi przez rząd Rosji i wnioskodawców. Wbrew stwierdzeniom przedsiębiorstw, nie było „istotnych rozbieżności w danych przedłożonych przez różne zainteresowane strony”. To informacje przedłożone przez te spółki jako jedyne odbiegały znacząco od wszystkich pozostałych dostępnych informacji, a co ważniejsze, odnosiły się do 2017 r., który poprzedzał okres objęty dochodzeniem przeglądowym, a także do bardziej aktualnego 2018 r., w odniesieniu do którego rząd Rosji przedłożył informacje. Natomiast dane przekazane przez wnioskodawców i rząd Rosji, na których Komisja opierała się podczas dokonywania oceny, nie były co prawda identyczne, ale były zbieżne. W uwagach z dnia 24 kwietnia 2019 r. rząd Rosji/Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego Federacji Rosyjskiej potwierdzili, że dane przedstawione przez wnioskodawców są prawidłowe. Na tej podstawie Komisja stwierdziła co do istoty, mimo braku weryfikacji, że informacje dostarczone przez producentów eksportujących są nieaktualne i w związku z tym nie mają znaczenia, a oprócz tego nie są wiarygodne i w związku z tym nie są przydatne do obliczenia wolnych mocy produkcyjnych w Rosji.

                     (186)

                     Po trzecie, wbrew temu, co twierdziły przedsiębiorstwa, w obliczeniach przeprowadzonych przez Komisję wykorzystano dane własne przedsiębiorstw i oficjalne statystyki dotyczące mocy produkcyjnych w Rosji przedłożone przez rząd Rosji (a nie informacje przedstawione przez wnioskodawcę). Ponadto Komisja nie może przyjąć, że różne metody mogą przynieść tak rozbieżne wyniki, jak te, które zaobserwowano w odniesieniu do danych liczbowych przekazanych przez rzeczone przedsiębiorstwa w odniesieniu do mocy produkcyjnych. W związku z tym Komisja odrzuca twierdzenie, że traktowała dostępne jej dane wybiórczo. Po przeprowadzeniu kontroli krzyżowej z oficjalnymi statystykami informacje przekazane przez przedsiębiorstwa nie mogły zostać potwierdzone, a zatem zostały odrzucone.

                     (187)

                     Po czwarte, Komisja nie zgodziła się, że najbardziej odpowiednimi informacjami w tej sprawie były informacje przekazane przez rzeczone przedsiębiorstwa. Kontrola krzyżowa z wykorzystaniem oficjalnych danych wykazała, że wartość liczbowa dotycząca mocy produkcyjnych była nieprawidłowe, a zatem informacje te zostały uznane za niewiarygodne i nie zostały wykorzystane w ustaleniach Komisji. Komisja podjęła decyzję o wykorzystaniu informacji przedstawionych przez wnioskodawców, które były zgodne z oficjalnymi rosyjskimi statystykami. W odniesieniu do rozporządzenia podstawowego i koncepcji WTO, na które powołują się przedsiębiorstwa, informacje te uznano w tym przypadku za „najbardziej odpowiednie”. W związku z tym twierdzenie przedsiębiorstw zostało odrzucone.

                     (188)

                     W każdym razie Komisja przypomniała, że ocena wolnych mocy produkcyjnych była tylko jednym z wielu elementów i wskaźników, które według obowiązującego prawa muszą zostać wykorzystane przez Komisję podczas ustalania możliwości ponownego wystąpienia szkody w procesie przeglądu wygaśnięcia.

                     (189)

                     W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że rosyjscy producenci eksportujący posiadają znaczne wolne moce produkcyjne, które – w przypadku wygaśnięcia środków – mogliby wykorzystać do produkcji żelazokrzemu w celu wywozu na rynek Unii.

               3.3.2.2.   Dostępność innych rynków

                     (190)

                     Jak opisano w motywie168, rozwój rynku japońskiego sugeruje, że przywóz z Malezji będzie stopniowo przejmował udział w rynku przywozów z innych krajów. Japonia jest również pierwszym rosyjskim rynkiem eksportu w odniesieniu do żelazokrzemu. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym japoński rynek odpowiadał za 30 % (127 000 ton) łącznego rosyjskiego wywozu żelazokrzemu. W przypadku uchylenia obowiązujących środków jest prawdopodobne, że rosyjscy producenci eksportujący przekierują przynajmniej część tego wywozu do Unii po cenach dumpingowych.

               3.3.2.3.   Atrakcyjność rynku unijnego

                     (191)

                     Wobec braku współpracy, w celu porównania rosyjskich cen eksportowych stosowanych przy wywozie do Unii z rosyjskimi cenami eksportowymi stosowanymi przy wywozie z Rosji na innych rynkach eksportowych wykorzystano bazę danych Global Trade Atlas („GTA”) i dane statystyczne dotyczące handlu zagranicznego publikowane przez Rosyjski Urząd ds. Statystyk Celnych, w przypadku których wydaje się, że oba źródła dają niemal taki sam rezultat. Na tej podstawie średnia rosyjska cena sprzedaży eksportowej do Unii była wyższa o 1 149 EUR za tonę (lub 8,1 %) od ogólnej średniej rosyjskiej ceny sprzedaży eksportowej w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Tylko w dwóch z 36 krajów rosyjscy producenci eksportujący sprzedawali po cenach, które były średnio wyższe niż w Unii. Sprzedaż ta stanowiła mniej niż 1 % całkowitej wielkości wywozu. W związku z tym Komisja stwierdziła, że wywóz do Unii jest znacznie bardziej atrakcyjny dla rosyjskich eksporterów niż wywóz do prawie wszystkich pozostałych krajów.

                     (192)

                     Po dokonaniu ujawnienia, dwaj rosyjscy producenci eksportujący, o których mowa w motywie 191 powyżej, nie zgodzili się z ustaleniami Komisji dotyczącymi atrakcyjności rynku unijnego dla rosyjskiego przemysłu żelazokrzemu. Wyrazili oni wątpliwości co do cen podanych w danych statystycznych dotyczących handlu zagranicznego publikowanych przez Rosyjski Urząd ds. Statystyk Celnych, ponieważ byłyby one niewiarygodne. Twierdzenie to nie zostało jednak poparte dalszymi dowodami i nie zaproponowano żadnego alternatywnego sposobu porównania rosyjskich cen eksportowych stosowanych w przypadku wywozu na różne rynki. Należy przypomnieć, że obie zainteresowane strony należą do największych rosyjskich producentów eksportujących i gdyby podjęły decyzję o współpracy w dochodzeniu, do czego nie doszło, Komisja byłaby w stanie dokładnie ocenić rosyjskie ceny eksportowe porównywalnych produktów na różnych rynkach światowych na podstawie ich własnej sprzedaży eksportowej. Dwaj omawiani producenci eksportujący stwierdzili ponadto, że wielkość rosyjskiego wywozu do Unii byłaby nieznaczna, co uniemożliwiałoby wyciągnięcie jakichkolwiek wniosków z cen tego przywozu. Jak wskazano w motywie 157 powyżej, przywóz z Rosji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym stanowił około 0,4 % całkowitej konsumpcji w Unii, a Komisja uznała, że taki poziom przywozu jest wystarczająco reprezentatywny. Ponadto strony te twierdziły, że ChRL ustaliłaby cenę żelazokrzemu, a inni uczestnicy rynku zasadniczo stosowaliby podobne ceny, dopuszczając jedynie niewielkie odchylenia. Bez względu na to, czy tak jest w tym przypadku, Komisja uznała, że fakt ten jest bez znaczenia dla oceny atrakcyjności rynku unijnego pod względem cen w porównaniu z innymi rynkami. W związku z tym argumenty te odrzucono.

                     (193)

                     Jak wspomniano w motywie 172 powyżej, oprócz cen stosowanych na rynku unijnym, wielkość rynku unijnego jest drugim ważnym czynnikiem przyczyniającym się do jego atrakcyjności.

               3.3.3.   Wniosek dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

                     (194)

                     Z uwagi na utrzymywanie się dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, zachowanie cenowe eksporterów na rynkach państw trzecich, istniejące wolne moce produkcyjne w Rosji, wielkość rynku unijnego i dominujące ceny na tym rynku oraz spodziewane ograniczenia w dostępności innego ważnego rynku eksportowego, istnieje duże prawdopodobieństwo, że dumping z Rosji będzie kontynuowany lub wystąpi ponownie w przypadku wygaśnięcia środków.

               3.4.   Ogólne wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

                     (195)

                     W ramach dochodzenia wykazano, że przywóz z Chin i z Rosji nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                     (196)

                     Komisja znalazła również dowody na to, że w obu państwach, których dotyczy postępowanie, istnieją znaczne wolne moce produkcyjne, rynek unijny jest atrakcyjny dla tych państw pod względem cen i wielkości, a także istnieje ryzyko przekierowania wywozu z innych państw.

                     (197)

                     W związku z tym Komisja stwierdziła, że wygaśnięcie środków antydumpingowych prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

               4.   SZKODA

         4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

                     (198)

                     Produkt podobny był wytwarzany w okresie badanym przez pięciu producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

                     (199)

                     W oparciu o informacje dostarczone przez przemysł Unii ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym całkowita produkcja unijna wyniosła około 241 000 ton. Jak wskazano w motywie 11, do próby wybrano czterech producentów unijnych, reprezentujących ponad 90 % łącznej unijnej produkcji produktu podobnego.

               4.2.   Konsumpcja w Unii

                     (200)

                     Komisja określiła wielkość konsumpcji w Unii jako sumę wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym i łącznego przywozu do Unii według danych z bazy Comext (Eurostat).

                     (201)

                     W całym okresie badanym konsumpcja w Unii utrzymywała się na stałym poziomie, z wyjątkiem 2016 r., kiedy doszło do gwałtownego spadku. Silny spadek cen rozpoczął się w czwartym kwartale 2015 r. i wywierał negatywny wpływ na cały rynek przez cały 2016 r. Sektor stali jest głównym sektorem końcowym produkcji żelazokrzemu, a produkcja stali w Unii Europejskiej spadła z 165,9 mln ton w 2015 r. do 162,1 mln ton w 2016 r. (–2,3 %) (94). Ponadto w drugiej połowie 2015 r. odnotowano znaczny spadek zapasów, co spowodowało spadek cen. Niskie ceny poskutkowały zmniejszeniem produkcji, a w ciągu kolejnych dwóch lat, 2016 r. i 2017 r., zapasy stopniowo się zmniejszyły.

                        Tabela 1

                        Konsumpcja w Unii (w tonach)

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Łączna konsumpcja

                                 752 111

                                 578 894

                                 700 509

                                 776 354

                                 740 144

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    77

                                    93

                                    103

                                    98

                                    Źródło: Eurostat, dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.3.   Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

         4.3.1.   Łączna ocena skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie

                     (202)

                     Komisja zbadała, czy przywóz żelazokrzemu pochodzącego z państw, których dotyczy postępowanie, należy oceniać w sposób łączny zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

                     (203)

                     Margines dumpingu ustalony w odniesieniu do przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, był powyżej progu de minimis określonego w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a wielkość przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, była wystarczająco reprezentatywna, jak określono w motywach 43 i 157.

                     (204)

                     Z uwagi na porównywalne warunki konkurencji między przywozem z tych dwóch państw a podobnym produktem unijnym, za właściwe uznano przeprowadzenie oceny łącznej. Komisja stwierdziła, że istnieją podobne warunki konkurencji, ponieważ produkt objęty przeglądem przywożony z ChRL i Rosji i produkt podobny produkowany i sprzedawany przez przemysł unijny na rynku unijnym były podobne i uznano, że był dystrybuowany za pośrednictwem tych samych kanałów handlowych.

                     (205)

                     W związku z powyższym uznano, że wszystkie kryteria podane w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione. Przywóz z Rosji i ChRL poddano zatem łącznej ocenie.

               4.3.2.   Wielkość i udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie

                     (206)

                     Komisja ustaliła wielkość przywozu z ChRL i Rosji do Unii na podstawie danych z bazy Comext (Eurostat), a udział przywozu w rynku poprzez porównanie wielkości przywozu z konsumpcją w Unii, jak przedstawiono w tabeli 1.

                     (207)

                     W okresie badanym wielkość przywozu produktu objętego przeglądem z państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny zmniejszyła się o 17 %. Jednak wielkość przywozu z ChRL wzrosła ponad czterokrotnie w 2018 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, podczas gdy przywóz z Rosji zmniejszył się o ponad połowę w całym okresie badanym, choć od 2016 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym można zaobserwować wzrost.

                        Tabela 2

                        Wielkość przywozu do Unii (w tonach)

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Wielkość przywozu z ChRL

                                 614

                                 305

                                 235

                                 2 719

                                 2 804

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    50

                                    38

                                    443

                                    457

                                 Wielkość przywozu z Rosji

                                 6 006

                                 318

                                 1 409

                                 2 653

                                 2 722

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    5

                                    23

                                    44

                                    45

                                 Państwa, których dotyczy postępowanie

                                 6 620

                                 623

                                 1 644

                                 5 372

                                 5 526

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    9

                                    25

                                    81

                                    83

                                    Źródło: Eurostat, dane skorygowane do 75 % zawartości krzemu ().

                     (208)

                     Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, zmniejszył się i utrzymywał się w okresie badanym na poziomie poniżej 1 %. W okresie badanym przywóz z ChRL i Rosji był zatem nadal wprowadzany na rynek unijny, aczkolwiek w ograniczonym zakresie.

                        Tabela 3

                        Udział w rynku unijnym (%)

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 ChRL

                                 0,1

                                 0,1

                                 0,0

                                 0,4

                                 0,4

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    65

                                    41

                                    429

                                    464

                                 Rosja

                                 0,8

                                 0,1

                                 0,2

                                 0,3

                                 0,4

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    7

                                    25

                                    43

                                    46

                                 Państwa, których dotyczy postępowanie

                                 0,9

                                 0,1

                                 0,2

                                 0,7

                                 0,7

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    12

                                    27

                                    79

                                    85

                                    Źródło: Eurostat, dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.3.3.   Ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe

                     (209)

                     Komisja określiła ceny przywozu na podstawie danych z bazy Comext (Eurostat).

                     (210)

                     Średnie ceny importowe produktu objętego przeglądem z ChRL wykazały gwałtowny wzrost w 2017 r., ale zmniejszyły się w 2018 r. o 74 punktów procentowych. Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym spadek cen chińskich wyniósł 6 %. Tendencja ta była odwrotna w przypadku Rosji, w przypadku której poziom cen był niższy w 2016 i 2017 r., ale wzrósł o 9 % w okresie badanym.

                        Tabela 4

                        Ceny importowe (w EUR/tonę)

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Ceny importowe – ChRL

                                 1 319

                                 1 317

                                 2 086

                                 1 109

                                 1 234

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    100

                                    158

                                    84

                                    94

                                 Ceny importowe – Rosja

                                 1 113

                                 764

                                 770

                                 1 175

                                 1 211

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    69

                                    69

                                    106

                                    109

                                    Źródło: Eurostat, dane skorygowane do 75 % zawartości krzemu ().

                     (211)

                     Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przez porównanie:

                     (212)

                     średnich ważonych cen sprzedaży produktu objętego przeglądem stosowanych przez producentów unijnych objętych próbą wobec klientów niepowiązanych na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz

                     (213)

                     danych Eurostatu dotyczących cen importowych produktu objętego przeglądem zarówno z ChRL, jak i z Rosji, na poziomie CIF, dostosowanych do ceny wraz z kosztami wyładunku, w tym kwoty konwencjonalnych należności celnych i kosztów poniesionych po przywozie.

                     (214)

                     Wynik porównania wyrażono jako odsetek ceny przemysłu unijnego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                     (215)

                     W odniesieniu do przywozu z Rosji porównanie wykazało, że w okresie objętym dochodzeniem średnie podcięcie cenowe na rynku unijnym wynosiło 1,0 %.

                     (216)

                     Przywóz z ChRL nie prowadził do podcięcia cenowego rynku Unii, ale był o 0,4 % wyższy. Jednak biorąc pod uwagę chińskie ceny eksportowe stosowane wobec innych państw trzecich (95), ceny te w rzeczywistości podcinają ceny na rynku unijnym o 1,7 %.

                     (217)

                     Gdyby dopuszczono do wygaśnięcia środków, rynek unijny stałby się atrakcyjny zarówno dla rosyjskich, jak i chińskich producentów eksportujących, ponieważ poziom cen w Unii jest wyższy niż poziom cen w innych krajach, do których prowadzony jest wywóz. Atrakcyjność ta zachęciłaby Rosję i Chiny do dalszego stosowania praktyk dumpingowych na rynku unijnym i wykorzystania (przynajmniej częściowo) swoich wolnych mocy produkcyjnych do wywożenia dostaw na rynek unijny. Już sam taki wzrost przywozu spowodowałby spadek cen w Unii. Ponadto, jak pokazują rosyjskie ceny eksportowe stosowane przy wywozie do Unii i chińskie ceny eksportowe stosowane wobec innych państw trzecich, przywóz ten prawdopodobnie podciąłby ceny przemysłu unijnego.

                     (218)

                     Z uwagi na wielkość przywozu, przywóz z Rosji i Chin wywarłyby w znacznym stopniu negatywny wpływ na ceny przemysłu unijnego. W wyniku wzrostu wielkości przywozu po niższych cenach z krajów, których dotyczy postępowanie, przemysł unijny prawdopodobnie musiałby zaakceptować stratę w udziale w rynku lub obniżyć swoje ceny, aby utrzymać swój udział w rynku.

                     (219)

                     W związku z tym Komisja stwierdziła, że jest prawdopodobne, iż przywóz z Rosji i ChRL podciąłby ceny przemysłu unijnego lub, ze względu na swoją skalę i dumpingowe ceny, spowodowałby stłumienie cen na rynku unijnym w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków.

               4.4.   Przywóz z państw trzecich innych niż ChRL i Rosja

                     (220)

                     Jeden z eksporterów stwierdził, że przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, został zastąpiony przywozem z Norwegii, Malezji, Egiptu i Brazylii.

                     (221)

                     W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przywóz żelazokrzemu z państw trzecich innych niż ChRL i Rosja pochodził głównie z Norwegii, stanowiąc 39 % przywozu z innych państw niż państwa, których dotyczy postępowanie. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Malezja, Egipt i Brazylia reprezentowały odpowiednio 11 %, 5 % i 7 % całkowitego przywozu. Eksporter ten nie dostarczył jednak żadnych dowodów na to, że przywóz ten odbywał się na rynku unijnym po cenach dumpingowych.

                     (222)

                     Ponieważ całkowity udział przywozu z państw trzecich w rynku pozostał stabilny w okresie badanym, przy nieznacznym tymczasowym spadku w 2016 r. i 2017 r., twierdzenie eksportera dotyczące tego okresu nie znalazło potwierdzenia w rzeczywistości.

                        Tabela 5

                        Przywóz z innych państw trzecich i ich udział w rynku

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Wielkość przywozu z Norwegii (w tonach)

                                 204 913

                                 144 649

                                 127 832

                                 208 628

                                 205 858

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    71

                                    62

                                    102

                                    100

                                 Udział w rynku – Norwegia

                                 27,2 %

                                 25,0 %

                                 18,2 %

                                 26,9 %

                                 27,8 %

                                 Wielkość przywozu z Malezji (w tonach)

                                 21 393

                                 12 311

                                 44 252

                                 53 037

                                 57 413

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    58

                                    207

                                    248

                                    268

                                 Udział w rynku – Malezja

                                 2,8 %

                                 2,1 %

                                 6,3 %

                                 6,8 %

                                 7,8 %

                                 Wielkość przywozu z Egiptu (w tonach)

                                 26 398

                                 25 127

                                 39 836

                                 28 269

                                 24 277

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    95

                                    151

                                    107

                                    92

                                 Udział w rynku – Egipt

                                 3,5 %

                                 4,3 %

                                 5,7 %

                                 3,6 %

                                 3,3 %

                                 Wielkość przywozu z Brazylii (w tonach)

                                 6 772

                                 13 813

                                 15 129

                                 35 731

                                 34 974

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    204

                                    223

                                    528

                                    516

                                 Udział Brazylii w rynku

                                 0,9 %

                                 2,4 %

                                 2,2 %

                                 4,6 %

                                 4,7 %

                                 Wielkość przywozu z innych państw (w tonach)

                                 278 791

                                 180 972

                                 265 243

                                 233 305

                                 207 218

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    65

                                    95

                                    84

                                    74

                                 Udział pozostałych państw w rynku

                                 37,1 %

                                 31,3 %

                                 37,9 %

                                 30,1 %

                                 28,0 %

                                 Łączny udział w rynku państw trzecich w Unii (z wyłączeniem ChRL i Rosji)

                                 71,6 %

                                 65,1 %

                                 70,3 %

                                 72,0 %

                                 71,6 %

                                    Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    91

                                    98

                                    101

                                    100

                                    Źródło: Eurostat, z korektą uwzględniającą 75 % zawartości krzemu.

               4.5.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

         4.5.1.   Uwagi ogólne

                     (223)

                     Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych oddziałujących na stan przemysłu unijnego w okresie badanym.

                     (224)

                     Jak wspomniano w motywie 10, w celu oceny warunków ekonomicznych przemysłu unijnego zastosowano kontrolę wyrywkową.

                     (225)

                     W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przekazanych przez przemysł Unii i zweryfikowanych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą.

                     (226)

                     Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych.

                     (227)

                     Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

                     (228)

                     Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

                     (229)

                     Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

               4.5.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

         4.5.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

                     (230)

                     Mimo że w 2016 r. produkcja uległa zmniejszeniu, produkcja przemysłu unijnego wzrosła w okresie badanym o 3 %.

                        Tabela 6

                        Produkcja unijna

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Produkcja (w tonach)

                                 234 694

                                 212 803

                                 231 614

                                 234 691

                                 241 609

                                 Indeks (2015 = 100)

                                 100

                                 91

                                 99

                                 100

                                 103

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (231)

                     Moce produkcyjne utrzymywały się w okresie badanym na stałym poziomie.

                        Tabela 7

                        Unijne moce produkcyjne

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Moce produkcyjne (w tonach)

                                 300 050

                                 286 050

                                 296 508

                                 301 918

                                 303 329

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    95

                                    99

                                    101

                                    101

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (232)

                     Wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowało się tak samo jak produkcja, wzrosło o 2 % w okresie badanym do poziomu 80 %.

                        Tabela 8

                        Stopień wykorzystania mocy produkcyjnych w Unii

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Wykorzystanie mocy produkcyjnych (w %)

                                 78

                                 74

                                 78

                                 78

                                 80

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    95

                                    100

                                    99

                                    102

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.5.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

                     (233)

                     Sprzedaż przemysłu unijnego niepowiązanym klientom na rynku unijnym utrzymywała się w okresie badanym na stabilnym poziomie, wykazując nieznaczny spadek o 1 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                        Tabela 9

                        Wielkość sprzedaży unijnej

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Wielkość sprzedaży unijnej

                                 207 224

                                 201 399

                                 206 574

                                 212 012

                                 204 878

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    97

                                    100

                                    102

                                    99

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (234)

                     Udział przemysłu unijnego w rynku gwałtownie wzrósł w 2016 r., lecz w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym utrzymywał się na stabilnym poziomie 27,7 % w porównaniu z początkiem okresu badanego.

                        Tabela 10

                        Udział w rynku unijnym

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Udział przemysłu unijnego w rynku (w %)

                                 27,6

                                 34,8

                                 29,5

                                 27,3

                                 27,7

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    126

                                    107

                                    99

                                    100

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.5.2.3.   Wzrost

                     (235)

                     Od 2015 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym konsumpcja unijna nieznacznie spadła o 2 %, a przemysł unijny zmniejszył swoją sprzedaż o 1 %. W związku z tym udział w rynku utrzymywał się na stałym poziomie.

               4.5.2.4.   Zatrudnienie i wydajność

                     (236)

                     Liczba osób zatrudnionych w przemyśle Unii zmniejszyła się w latach 2015–2018 o 12 %, a następnie wzrosła o 6 punktów procentowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W ujęciu ogólnym zatrudnienie w przemyśle unijnym zmniejszyło się w okresie badanym o 6 %. Nagły wzrost poziomu zatrudnienia w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wiąże się z jednym z zakładów należących do jednego z producentów europejskich, w którym produkcja w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była całkowicie skoncentrowana na produkcie objętym przeglądem i tym samym producent przydzielił do niego całą swoją siłę roboczą.

                        Tabela 11

                        Zatrudnienie

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Zatrudnienie w EPC

                                 842

                                 760

                                 743

                                 738

                                 795

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    90

                                    88

                                    88

                                    94

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (237)

                     Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako produkcja (w tonach) na ekwiwalent pełnego czasu pracy (EPC) na rok, wynosiła na początku 279 ton na EPC i uległa zwiększeniu o 9 % w okresie badanym.

                        Tabela 12

                        Wydajność unijna

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Wydajność (w tonach/EPC)

                                 279

                                 280

                                 312

                                 318

                                 304

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    100

                                    112

                                    114

                                    109

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.5.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

                     (238)

                     W toku dochodzenia ustalono, że zarówno dumping z ChRL, jak i z Rosji był kontynuowany oraz że wielkość marginesu dumpingu – jak wykazano w motywach 155 i 162 – jest wyższa od poziomu de minimis.

                     (239)

                     Przywóz produktu objętego przeglądem z państw, których dotyczy postępowanie, pozostał jednak w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na poziomie 0,7 %.

               4.5.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

         4.5.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

                     (240)

                     Ceny jednostkowe sprzedaży przemysłu unijnego do klientów niepowiązanych wzrosły w okresie badanym o 15 %, do kwoty 1 338 EUR/tonę. Koszt produkcji wzrósł o 20 %, do 1 250 EUR/tonę, co wyjaśnia wzrost cen sprzedaży.

                        Tabela 13

                        Cena jednostkowa i koszt jednostkowy na rynku unijnym

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Unijna cena jednostkowa sprzedaży do niepowiązanych klientów (EUR/tonę)

                                 1 163

                                 905

                                 1 197

                                 1 414

                                 1 338

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    78

                                    103

                                    122

                                    115

                                 Koszty produkcji w Unii (EUR/tona)

                                 1 042

                                 928

                                 1 056

                                 1 215

                                 1 250

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    89

                                    101

                                    117

                                    120

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.5.3.2.   Koszty pracy

                     (241)

                     Od 2015 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym średnie koszty pracy na pracownika wzrosły o 41 % ze względu na wyższe całkowite koszty pracy i niższe zatrudnienie w przeliczeniu na EPC w tym okresie.

                        Tabela 14

                        Średnie koszty pracy na pracownika

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Koszty pracy (EUR/EPC)

                                 30 078

                                 28 043

                                 35 183

                                 40 753

                                 42 269

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    93

                                    117

                                    135

                                    141

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
                                 EPC oznacza ekwiwalent pełnego czasu pracy.

               4.5.3.3.   Zapasy

                     (242)

                     Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego w przemyśle Unii w okresie badanym uległ zmniejszeniu. W 2016 r. spadł on gwałtownie o 59 % i rósł przez pozostałą część okresu badanego, pozostając w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na poziomie o 31 % niższym w porównaniu z początkiem okresu badanego.

                        Tabela 15

                        Zapasy

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Stan zapasów na koniec okresu (w tonach)

                                 36 846

                                 14 975

                                 15 968

                                 22 625

                                 25 495

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    41

                                    43

                                    61

                                    69

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.5.3.4.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

                     (243)

                     W okresie badanym rentowność sprzedaży przemysłu unijnego, wyrażona jako odsetek sprzedaży netto, spadła z poziomu zysku wynoszącego 10,7 % w 2015 r. do 7,4 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                     (244)

                     Zwrot z inwestycji („ROI”), wyrażony jako procent wartości księgowej netto inwestycji, był zasadniczo zgodny tendencją poprawy rentowności. Zmniejszył się z poziomu około 93,2 % w 2015 r. do 54,9 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co oznacza spadek o 41 % w okresie badanym.

                     (245)

                     Przepływy pieniężne netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej były zgodne z tendencją rentowności. W 2015 r. wynosiły one około 25 mln EUR i spadły do około 23 mln EUR w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (co oznacza spadek o 8 %).

                        Tabela 16

                        Rentowność i zwrot z inwestycji

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Rentowność w Unii (% sprzedaży netto)

                                 10,7

                                 –2,2

                                 10,9

                                 13,5

                                 7,4

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    –21

                                    102

                                    126

                                    69

                                 Zwrot z inwestycji (zysk w % wartości księgowej netto inwestycji)

                                 93,2

                                 –16,8

                                 59,4

                                 83,3

                                 54,9

                                 Indeks (2015 = 100)

                                    100

                                    -18

                                    64

                                    89

                                    59

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                        Tabela 17

                        Przepływy środków pieniężnych

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Przepływy środków pieniężnych (w EUR)

                                 24 809 939

                                 10 679 967

                                 27 923 572

                                 35 928 315

                                 22 945 093

                                 Indeks (2015 = 100)

                                       100

                                       43

                                       113

                                       145

                                       92

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (246)

                     Roczne inwestycje przemysłu unijnego w produkcję produktu podobnego wahały się w okresie badanym, jednak w 2015 r. wykazały spadek z około 11 mln EUR do około 8 mln EUR w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, tj. spadły o 25 %.

                        Tabela 18

                        Inwestycje

                                 2015

                                 2016

                                 2017

                                 2018

                                 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

                                 Inwestycje netto (w EUR)

                                 10 955 734

                                 3 836 877

                                 10 911 592

                                 6 226 775

                                 8 227 422

                                 Indeks (2015 = 100)

                                       100

                                       35

                                       100

                                       57

                                       75

                                    Źródło: Dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.6.   Wniosek dotyczący sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego

                     (247)

                     Dochodzenie wykazało, że przywóz tanich produktów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, uległ dalszemu obniżeniu po poprzednim dochodzeniu przeglądowym. Umożliwiło to przemysłowi unijnemu osiągnięcie wysokiego poziomu produkcji, utrzymanie stabilności produkcji i sprzedaży oraz udziału w rynku, co doprowadziło do stosunkowo stabilnej ogólnej sytuacji finansowej.

                     (248)

                     Z analizy wskaźników makro- i mikroekonomicznych wynika, że środki antydumpingowe osiągnęły zamierzony rezultat polegający na usunięciu szkody poniesionej przez producentów unijnych.

                     (249)

                     Stwierdzono zatem, że przemysł Unii nie poniósł istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               5.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

                     (250)

                     W motywie 247 Komisja stwierdziła, że przemysł Unii nie poniósł istotnej szkody w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym Komisja oceniła, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody wyrządzonej przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL i Rosji w przypadku wygaśnięcia środków. Na podstawie powyżej opisanych trendów okazuje się, że środki antydumpingowe osiągnęły swój cel, jakim było usunięcie szkody wyrządzonej producentom unijnym.

                     (251)

                     W tym zakresie Komisja zbadała moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w państwach, których dotyczy postępowanie, atrakcyjność rynku unijnego oraz wpływ przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, na sytuację przemysłu unijnego w przypadku wygaśnięcia środków.

               5.1.   Wolne moce produkcyjne/moce przetwórcze

                     (252)

                     Jak wspomniano w motywach 166 i 176, zarówno chińscy, jak i rosyjscy eksporterzy dysponują znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi, które pozwoliłyby im szybko zwiększyć poziom wywozu. Ich wolne moce produkcyjne szacuje się odpowiednio na około 6 531 000 ton i 265 000 ton, co stanowi około dziewięciokrotność konsumpcji w Unii.

                     (253)

                     Po ujawnieniu ustaleń dwaj rosyjscy eksporterzy stwierdzili, że łączne ujmowanie wolnych mocy produkcyjnych rosyjskich i chińskich eksporterów prowadzi do wyników, które są tendencyjne i wprowadzają w błąd.

                     (254)

                     Twierdzenia te są niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ Komisja nie dokonała łącznego ujęcia niewykorzystanych mocy produkcyjnych eksporterów rosyjskich i chińskich. Oceny dla ChRL (motyw 166) i Rosji (motyw 176) dokonano odrębnie, jak opisano w motywie 250. W przypadku Rosji Komisja ustaliła, że w
                        przypadku uchylenia środków rosyjscy producenci mają wystarczające wolne moce produkcyjne, które oszacowano na 265 000 ton, aby wywołać nadwyżkę podaży żelazokrzemu sprzedawanego po cenach dumpingowych na rynku unijnym, gdzie w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym konsumpcja wyniosła 740 144 ton.

                     (255)

                     W związku z tym Komisja podtrzymuje swój wniosek, że w Rosji istnieją znaczne wolne moce produkcyjne, które można wykorzystać do zaopatrywania rynku unijnego w przypadku wygaśnięcia środków, a omawiany argument zostaje odrzucony.

               5.2.   Atrakcyjność rynku unijnego

                     (256)

                     Mając na uwadze wyższe ceny na rynku unijnym w porównaniu z cenami na niektórych rynkach państw trzecich, jak wskazano w motywach 171 i 191, prawdopodobne jest, że znaczące ilości obecnie wywożone do tych państw zostaną przekierowane na rynek unijny, jeżeli dopuści się do wygaśnięcia środków antydumpingowych.

                     (257)

                     Na tej podstawie stwierdzono, zgodnie z argumentacją zawartą w motywach 213–216, że w przypadku braku środków producenci chińscy i rosyjscy prawdopodobnie zwiększyliby swoją obecność na rynku unijnym – zarówno pod względem wielkości przywozu, jak i udziałów w rynku – i to po cenach dumpingowych, co prawdopodobnie podcięłoby ceny sprzedaży przemysłu unijnego bądź co najmniej wywarło na ten przemysł większą presję cenową.

                     (258)

                     Jeden z eksporterów twierdził, że udział w rynku unijnym, który należał wcześniej do przywozu z Chin i Rosji, został przejęty przez inne kraje trzecie i w związku z tym byłoby bardzo mało prawdopodobne, aby przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, znacznie wzrósł w przypadku wygaśnięcia środków. Eksporter ten twierdził ponadto, że rynek unijny nie jest tak atrakcyjny jak inne rynki państw trzecich, w przypadku których zbudowano ugruntowane relacje.

                     (259)

                     Dochodzenie wykazało jednak, że ceny na rynku unijnym były wyższe w porównaniu z innymi rynkami eksportowymi państw, których dotyczy postępowanie. Mimo że chińscy i rosyjscy eksporterzy mieli tylko niewielki udział w rynku unijnym, kontynuowali swoje praktyki dumpingowe. Sytuacja ta, w połączeniu z dużymi wolnymi mocami produkcyjnymi w ChRL i Rosji, prawdopodobnie doprowadziłaby do zwiększenia obecności na rynku unijnym ich produktu sprzedawanego po cenach dumpingowych; w związku z tym Komisja odrzuciła te argumenty.

               5.3.   Wpływ przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, na sytuację przemysłu unijnego w przypadku wygaśnięcia środków

                     (260)

                     W przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków spodziewany jest wzrost przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, ze względu na atrakcyjność rynku unijnego, jak wykazano w motywach 254–257. Przywóz ten prawdopodobnie podcinałby ceny przemysłu unijnego lub przynajmniej wywarłby silną presję na obniżenie niewyrządzającego szkody poziomu cen przemysłu unijnego, jak wykazano w motywach 213–217.

                     (261)

                     Jeden z eksporterów twierdził, że konsumpcja unijna wzrośnie ze względu na zwiększony popyt ze strony przemysłu niższego szczebla w sektorze stali. Z drugiej strony wnioskodawca twierdził wprost przeciwnie. Niezależnie od powyższego, nawet jeżeli konsumpcja w Unii wykazywałaby w przyszłości trend zwyżkowy, nie zmniejszyłaby ona szkodliwego wpływu przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, gdyby pozwolono na wygaśnięcie środków.

                     (262)

                     Po dokonaniu ujawnienia dwaj rosyjscy producenci eksportujący stwierdzili, że Komisja powinna stosować wyższe standardy w odniesieniu do dowodów wymaganych do wykazania prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody w odniesieniu do Rosji, ponieważ wniosek dotyczący kontynuacji dumpingu został postawiony w oparciu o nieznaczny przywóz z Rosji do Unii. W odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym dane statystyczne Eurostatu wskazują, że z Rosji przywieziono do Unii 2 735 ton żelazokrzemu, co stanowiło około 0,4 % całkowitej konsumpcji w Unii (96).

                     (263)

                     Jak określono w motywie 192, Komisja stwierdziła, że taki poziom przywozu jest wystarczająco reprezentatywny do celów badania, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto Komisja przeanalizowała również tendencje związane z wywozem do państw trzecich i stwierdziła, że istnieje prawdopodobieństwo, iż wywóz kierowany do państw trzecich zostanie przekierowany do Unii, ze względu na poziom cen i wielkość rynku unijnego (motywy 191–193). Komisja nie zgadza się więc, że wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody opierają się na niewystarczającym poziomie dowodów. W związku z tym twierdzenie to zostało odrzucone.

               5.4.   Wniosek dotyczący prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia istotnej szkody

                     (264)

                     Prawdopodobny napływ znacznych ilości przywozu z Chin i Rosji po cenach dumpingowych oznaczałby, że przemysł Unii byłby zmuszony do ograniczenia swojej produkcji lub obniżenia cen. W odniesieniu do przywozu z Rosji przemysł unijny musiałby obniżyć ceny, aby konkurować na tym samym poziomie cenowym. Wolne moce produkcyjne w ChRL są tak duże, że nawet niewielkie przesunięcie sprzedaży do Unii miałoby negatywny wpływ na przemysł unijny, zwłaszcza że chiński wywóz do innych państw trzecich wykazał możliwość obniżenia cen do poziomu podcinającego ceny przemysłu unijnego. Spadki wielkości produkcji lub cen sprzedaży przemysłu Unii spowodowałaby bardzo szybkie pogorszenie jego rentowności i innych wskaźników wydajności.

                     (265)

                     Po dokonaniu ujawnienia dwaj rosyjscy producenci eksportujący stwierdzili, że stabilne lub pozytywne wyniki przemysłu europejskiego w okresie badanym sugerują, iż prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody jest znacznie mniejsze. Rząd Rosji stwierdził również, że europejski przemysł żelazokrzemu znajduje się obecnie w korzystnej i stabilnej sytuacji.

                     (266)

                     Dochodzenie Komisji faktycznie potwierdziło, że przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Znaczne wolne moce produkcyjne w Rosji zagrażają jednak sytuacji przemysłu unijnego, ponieważ w przypadku uchylenia środków przemysł ten zostałby zmuszony do obniżenia produkcji lub cen. Atrakcyjność rynku unijnego, na którym obowiązują bardziej dochodowe ceny niż na innych rynkach wywozu, zwiększa i tak wysokie prawdopodobieństwo przekierowania ilości wywozu z Rosji do Unii w przypadku uchylenia środków. Wspomniani dwaj rosyjscy producenci eksportujący nie przedstawili żadnych argumentów, które mogłyby podważyć te wnioski Komisji. W związku z tym brak obecnej istotnej szkody dla przemysłu unijnego nie jest wystarczającym argumentem i nie może prowadzić do wniosku, że w razie uchylenia środków szkoda nie wystąpiłaby ponownie.

                     (267)

                     Ponadto rząd Rosji stwierdził, że rynek unijny jest mało atrakcyjny dla producentów rosyjskich, ponieważ od czasu wprowadzenia środków antydumpingowych przestawili się oni na wywóz na rynki państw trzecich. W związku z tym wzrost wywozu rosyjskiego żelazokrzemu na rzecz Unii byłby bardzo mało prawdopodobny, a producenci rosyjscy nie byliby w stanie znacząco zwiększyć dostaw do Unii w przypadku uchylenia środków.

                     (268)

                     Jak określono w motywach 191–193, ceny na rynku unijnym są wyższe i zwiększają atrakcyjność rynku unijnego dla eksporterów, również ze względu na jego wielkość. Biorąc pod uwagę potencjał cenowy oraz ilościowy w porównaniu z innymi państwami trzecimi, wbrew twierdzeniom rządu Rosji nie ma powodu, dla którego rosyjscy eksporterzy nie przestawiliby się ponownie na zaopatrywanie rynku unijnego, aby zyskać większą sprzedaż i rentowność. W związku z tym Komisja podtrzymuje swój wniosek, że w przypadku wygaśnięcia środków prawdopodobnie nastąpi przekierowanie wywozu z Rosji do Unii.

                     (269)

                     Rząd Rosji wyraził również zaniepokojenie faktem, że Komisja oceniła wpływ przywozu żelazokrzemu z Rosji i ChRL w ujęciu łącznym, natomiast przywóz żelazokrzemu z tych dwóch krajów wykazywał tendencje przeciwne.

                     (270)

                     Chociaż w okresie badanym faktycznie występowały różnice w przywozie do Unii między tymi dwoma państwami, rząd Rosji nie przedstawił żadnego argumentu pozwalającego wyjaśnić, w jaki sposób różnice te miałyby wpływ na ustalenie ponownego wystąpienia szkody w przypadku uchylenia środków. Jak wyjaśniono, ocena, że szkoda wystąpi ponownie, jest prospektywna i opiera się na atrakcyjności rynku unijnego oraz fakcie, że wielkość produkcji uzyskanej przez omawiane dwa państwa w ramach dochodzenia wskazywała na istnienie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody. Jak zauważono w motywie 252, Komisja oceniła zarówno zdolność, jak i atrakcyjność rynku unijnego w odniesieniu do każdego z tych państw. Dopiero wtedy – po stwierdzeniu istnienia znacznych wolnych mocy produkcyjnych i atrakcyjności rynku unijnego dla wywozu z obu państw – stwierdzono, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w odniesieniu do obu państw. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.

                     (271)

                     W związku z powyższymi ustaleniami można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia istotnej szkody w przypadku wygaśnięcia obecnych środków antydumpingowych.

               6.   INTERES UNII

                     (272)

                     Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa. Wszystkim zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie uwag zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               6.1.   Interes przemysłu unijnego

                     (273)

                     Jak wskazano w motywie 262, w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków antydumpingowych prawdopodobnie nastąpiłoby poważne pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego. Dlatego też utrzymanie środków działałoby na korzyść przemysłu unijnego, ponieważ producenci unijni byliby w stanie utrzymać wielkość sprzedaży, udział w rynku, rentowność i ogólnie pozytywną sytuację ekonomiczną. Natomiast zaprzestanie stosowania środków poważnie zagroziłoby rentowności przemysłu unijnego, jako że wówczas prawdopodobnie nastąpiłoby przesunięcie chińskiego i rosyjskiego przywozu na rynek unijny po cenach dumpingowych i w znacznych ilościach, powodując ponowne wystąpienie istotnej szkody dla przemysłu unijnego.

                     (274)

                     Jeden z eksporterów zwrócił się do Komisji o przedłużenie obowiązywania środków w odniesieniu do Rosji na okres nie dłuższy niż dwa lata, aby zapewnić w ten sposób właściwą równowagę w odroczeniu interesów wszystkich zainteresowanych stron z przemysłu unijnego. Eksporter nie przedstawił jednak dalszych argumentów, w jaki sposób okres dwóch lat zapewniłby lepszą równowagę wszystkich interesów zainteresowanych stron w Unii.

                     (275)

                     Po dokonaniu ostatecznego ujawnienia dwaj rosyjscy producenci eksportujący powtórzyli twierdzenie, że krótszy okres przedłużenia byłby uzasadniony.

                     (276)

                     Komisja stwierdziła, że sytuacja przemysłu unijnego i brak istotnej szkody w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie były okolicznościami wyjątkowymi. Komisja stwierdziła, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do ponownego wystąpienia szkody. W związku z tym nie ma w tym przypadku elementów, które uzasadniałyby krótsze przedłużenie na podstawie interesu Unii.

               6.2.   Interes użytkowników

                     (277)

                     W poprzednim dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia stwierdzono, że nawet jeśli obowiązywanie środków miałoby zostać przedłużone, nie miałoby to nieproporcjonalnego wpływu na użytkowników.

                     (278)

                     Jeden użytkownik współpracował w obecnym dochodzeniu i sprzeciwił się przedłużeniu obowiązywania środków antydumpingowych. Użytkownik ten wskazał jednak, że używał produktu objętego przeglądem wyłącznie jako materiału grzewczego w ramach procesu produkcji. Ponieważ produkt objęty przeglądem odegrał bardzo ograniczoną rolę w strukturze kosztów tego użytkownika, Komisja nie znalazła żadnych dowodów sugerujących, że w obecnym dochodzeniu przeglądowym należy zmienić wniosek z poprzedniego dochodzenia przeglądowego.

                     (279)

                     Rząd Rosji zakwestionował ponadto stwierdzenie Komisji, że wzrost ceny żelazokrzemu na rynku unijnym nie spowoduje szkody dla konsumentów i stwierdził, że biorąc pod uwagę inne środki ochrony handlu w stosunku do przemysłu stalowego, kontynuacja środków antydumpingowych dotyczących żelazokrzemu doprowadziłaby do produkcji niekonkurencyjnych produktów metalurgicznych po zawyżonych cenach. Rząd Rosji nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tego twierdzenia.

                     (280)

                     Biorąc pod uwagę, że środki antydumpingowe są już stosowane, Komisja nie zgodziła się, że ich przedłużenie doprowadziłoby do podwyższenia cen. Ponadto cła antydumpingowe mają na celu skorygowanie ceny przywożonych towarów dumpingowych do sprawiedliwego poziomu. W związku z tym ewentualny wzrost cen na tym rynku nie doprowadziłby do powstawania zawyżonych cen i produktów niekonkurencyjnych, lecz do uczciwej konkurencji. Wobec braku jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, że wnioski te byłyby błędne, Komisja odrzuciła to twierdzenie.

                     (281)

                     Komisja stwierdziła zatem, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową użytkowników oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich negatywnego wpływu.

               6.3.   Interes importerów

                     (282)

                     Wszystkich znanych importerów poinformowano o wszczęciu przeglądu. Zgłosiło się czterech importerów, ale żaden z nich nie dokonywał przywozu produktu objętego przeglądem z państw, których dotyczy postępowanie, w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                     (283)

                     Jeden z importerów złożył jednak oświadczenie sprzeciwiające się odnowieniu środków antydumpingowych na przywóz pochodzący z ChRL. Importer ten twierdził, że cena chińskiego żelazokrzemu stała się wyższa od ceny produktu podobnego w Unii, struktura przemysłu unijnego zmieniła się od czasu pierwotnego dochodzenia, a żelazokrzem o niskiej zawartości krzemu nie powinien być objęty obecnym dochodzeniem, ponieważ został wyłączony z późniejszych dochodzeń antydumpingowych dotyczących żelazokrzemu z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie.

                     (284)

                     Cena importowa z ChRL z uwzględnieniem kosztów, ubezpieczenia i frachtu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosiła średnio 1 234 EUR/tonę, podczas gdy cena unijna wyniosła 1 338 EUR/tonę. Komisja stwierdziła, że cena z ChRL wzrosła o 75,5 % w ostatnim półroczu 2017 r. i osiągnęła najwyższą wartość w grudniu 2017 r. na poziomie 2 005 USD/tonę (97), ponieważ niektóre chińskie zakłady produkcyjne musiały zostać zamknięte z uwagi na kwestie ochrony środowiska. Pod koniec 2017 r. władze zatrzymały produkcję żelazokrzemu w ważnym regionie Ningxia ze względów środowiskowych. Po wznowieniu produkcji ceny gwałtownie spadły o 31 % cztery miesiące później (do 1 387,5 USD/tonę w kwietniu 2018 r.) i o 40 % na koniec okresu objętego dochodzeniem przeglądowym (do 1 195 USD/tonę w marcu 2019 r.). W związku z tym twierdzenie przedsiębiorstwa, że cena chińskiego żelazokrzemu była wyższa od ceny produktu podobnego w Unii, zostało odrzucone, ponieważ domniemany wzrost był nagły, tymczasowy i ograniczony w czasie.

                     (285)

                     W odniesieniu do twierdzenia, że struktura przemysłu unijnego zmieniła się od czasu pierwotnego dochodzenia, w toku dochodzenia ustalono, że nawet jeżeli struktura przemysłu unijnego uległa pewnym zmianom, ustalenia Komisji opierają się na aktualnych danych i odnoszą się do ponad 90 % łącznej unijnej produkcji żelazokrzemu. Ponadto importer nie przedstawił żadnego merytorycznego uzasadnienia, w jaki sposób i dlaczego struktura przemysłu unijnego wpłynęłaby na istnienie obowiązujących środków. Na tej podstawie Komisja odrzuciła ten argument.

                     (286)

                     W odniesieniu do włączenia żelazokrzemu o niskiej zawartości krzemu, zakres produktu objętego niniejszym przeglądem jest taki sam, jak w pierwotnym przeglądzie. Komisja zauważyła, że przemysł unijny nadal wytwarza ten rodzaj produktu. Fakt, że inne dochodzenia antydumpingowe nie obejmowały tego samego produktu co niniejsze dochodzenie przeglądowe, nie zmienia ustaleń Komisji w niniejszym dochodzeniu dotyczących kontynuacji dumpingu i prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody względem produktu objętego przeglądem.

                     (287)

                     W poprzednim dochodzeniu w sprawie wygaśnięcia wykazano, że importerzy mogą z łatwością dokonywać zakupów z różnych źródeł dostępnych obecnie na rynku, w szczególności od przemysłu unijnego oraz największych eksporterów z państw trzecich prowadzących sprzedaż po cenach niedumpingowych. Komisja nie znalazła żadnych dowodów zaprzeczających temu wnioskowi w obecnym dochodzeniu przeglądowym. W związku z tym stwierdzono, że utrzymanie środków nie byłoby nieproporcjonalne.

               6.4.   Wnioski dotyczące interesu Unii

                     (288)

                     Komisja stwierdziła, że nie ma przekonujących powodów związanych z interesem Unii przemawiających przeciwko utrzymaniu obowiązujących środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego przeglądem. Utrzymanie środków pozostałoby w interesie przemysłu unijnego i nie zaszkodziłoby sytuacji użytkowników i importerów w Unii.

               7.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

                     (289)

                     Na podstawie wniosków Komisji dotyczących kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, ponownego wystąpienia szkody oraz interesu Unii, należy utrzymać środki antydumpingowe dotyczące żelazokrzemu pochodzącego z ChRL i Rosji.

                     (290)

                     Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Dokonano dodatkowego ostatecznego ujawnienia na potrzeby dwóch rosyjskich producentów eksportujących. Wszystkim stronom wyznaczono również termin składania uwag dotyczących ujawnionych informacji oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Przedstawione uwagi i komentarze zostały należycie uwzględnione.

                     (291)

                     Zgodnie z art. 109 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 (98), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek wykorzystuje się stopę stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

                     (292)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 przedstawił pozytywną opinię,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1

               1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu objętego obecnie kodami CN 7202 21 00, 7202 29 10 i 7202 29 90, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej.

               2.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez wymienione przedsiębiorstwa, są następujące:

                           Państwo

                           Przedsiębiorstwo

                           Cło ostateczne

                           Dodatkowy
                           kod TARIC

                           Chińska Republika Ludowa

                           Erdos Xijin Kuangye Co. Ltd., Qipanjing Industry Park

                           15,6 %

                           A829

                           Lanzhou Good Land Ferroalloy Factory Co., Ltd., Xicha Villa

                           29,0 %

                           A830

                           Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                           31,2 %

                           A999

                           Federacja Rosyjska

                           Bratsk Ferroalloy Plant, Brack

                           17,8 %

                           A835

                           Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                           22,7 %

                           A999

               3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

            Artykuł 2
            Art. 1 ust. 2 może zostać zmieniony, aby włączyć nowego producenta eksportującego i przypisać mu odpowiednią średnią ważoną stawkę cła antydumpingowego stosowaną wobec przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą z pierwotnego dochodzenia, jeżeli nowy producent eksportujący w ChRL lub Rosji przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że:

                        a)

                        nie dokonywał wywozu do Unii produktu opisanego w art. 1 ust. 1 w okresie od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r. (okres objęty pierwotnym dochodzeniem);

                        b)

                        nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w ChRL lub Rosji, który podlega środkom antydumpingowymi wprowadzonym na mocy niniejszego rozporządzenia; oraz

                        c)

                        faktycznie dokonał wywozu do Unii produktu objętego przeglądem albo stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu jego znaczącej ilości do Unii po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 360/2014 z dnia 9 kwietnia 2014 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 107 z 10.4.2014, s. 13).

            (3)  Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych (Dz.U. C 243 z 11.7.2018, s. 8).

            (4)  Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych wprowadzonych względem przywozu żelazokrzemu pochodzącego z Rosji i Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. C 123 z 2.4.2019, s. 9).

            (5)  Dokument roboczy służb Komisji na temat znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu z dnia 20 grudnia 2017 r., SWD(2017) 483 final/2.

            (6)  Metal Expert LLC: https://metalexpert.com/en/index.html

            (7)  Sprawozdanie AlloyConsult: www.alloyconsult.com

            (8)  Analiza zakłóceń rynku spowodowanych ingerencją państwa w chiński przemysł żelazostopów i silikonu, ze szczególnym uwzględnieniem żelazostopów – załącznik 4 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 7, s. 173.

            (9)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 6–7.

            (10)  Ibid., rozdział 2, s. 10.

            (11)  http://en.pkulaw.cn/display.aspx?cgid=311950&lib=law.

            (12)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 20–21.

            (13)  Ibid., rozdział 3, s. 41, 73–74.

            (14)  Ibid., rozdział 6, s. 120–121.

            (15)  Ibid., rozdział 6, s. 122–135.

            (16)  Ibid., rozdział 7, s. 167–168.

            (17)  Ibid., rozdział 8, s. 169–170, 200–201.

            (18)  Ibid., rozdział 2, s. 15–16, sprawozdanie – rozdział 4, s. 50, s. 84, sprawozdanie – rozdział 5, s. 108–109.

            (19)  Ibid., rozdział 3, s. 22–24 i rozdział 5, s. 97–108.

            (20)  Ibid., rozdział 5, s. 104–109.

            (21)  Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, s. 38, i uaktualnione dane liczbowe przedstawione przez wnioskodawcę w dokumentacji.

            (22)  Sprawozdanie – rozdział 5, s. 100–101.

            (23)  Ibid., rozdział 2, s. 26.

            (24)  Ibid., rozdział 2, s. 31–32.

            (25)  https://www.reuters.com/article/us-china-congress-companies-idUSKCN1B40JU

            (26)  Analiza zakłóceń rynku spowodowanych ingerencją państwa w chiński przemysł żelazostopów i silikonu, ze szczególnym uwzględnieniem żelazostopów – załącznik 4 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 2.5, s. 43.

            (27)  Sprawozdanie – rozdziały 14.1–14.3.

            (28)  Ibid., rozdział 4, s. 41–42, 83.

            (29)  http://www.miit.gov.cn/n1146285/n1146352/n3054355/n3057292/n3057296/c3645437/part/3645438.doc

            (30)  Ibid., rozdział 14 dotyczący stali, rozdział 15 dotyczący aluminium, rozdział 16 dotyczący sektora chemicznego i rozdział 12 dotyczący surowców.

            (31)  13. plan pięcioletni na rzecz surowców mineralnych, rozdział I-1.

            (32)  Strona internetowa Chińskiej Rady ds. Energii Elektrycznej: http://www.cec.org.cn/xiangguanhangye/2017-01-13/163701.html
         (dostęp w dniu 12 października 2017 r.).

            (33)  Dane OECD dotyczące ograniczeń wywozu w 2017 r.: https://www.compareyourcountry.org/trade-in-raw-materials
         (dostęp w dniu 8 października 2019 r.).

            (34)  Analiza zakłóceń rynku spowodowanych ingerencją państwa w chiński przemysł żelazostopów i silikonu, ze szczególnym uwzględnieniem żelazostopów – załącznik 4 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 5.6, s. 153.

            (35)  Ibid., rozdział 4.5, s. 136.

            (36)  Ibid., rozdział 4.5, s. 136.

            (37)  Ibid., rozdział 4.5, s. 136.

            (38)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 138–149.

            (39)  Ibid., rozdział 9, s. 216.

            (40)  Ibid., rozdział 9, s. 213–215.

            (41)  Ibid., rozdział 9, s. 209–211.

            (42)  Analiza zakłóceń rynku spowodowanych ingerencją państwa w chiński przemysł żelazostopów i silikonu, ze szczególnym uwzględnieniem żelazostopów – załącznik 4 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 5.4.

            (43)  Sprawozdanie – rozdział 13, s. 332–337.

            (44)  Ibid., rozdział 13, s. 336.

            (45)  Ibid., rozdział 13, s. 337–341.

            (46)  Analiza zakłóceń rynku spowodowanych ingerencją państwa w chiński przemysł żelazostopów i silikonu, ze szczególnym uwzględnieniem żelazostopów – załącznik 4 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 5.5, s. 157.

            (47)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 114–117.

            (48)  Ibid., rozdział 6, s. 119.

            (49)  Ibid., rozdział 6, s. 120.

            (50)  Ibid., rozdział 6, s. 121–122, 126–128, 133–135.

            (51)  Ibid.

            (52)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 362–363, w którym wymieniono dochodzenia UE w sprawie ochrony handlu (dotyczące niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz dotyczące niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej), a także dochodzenie w sprawie ochrony handlu przeprowadzone przez organy australijskie, kanadyjskie, indyjskie i amerykańskie.

            (53)  Ibid., sprawozdanie – rozdział 6, s. 127, w szczególności jeżeli chodzi o szacunki MFW.

            (54)  Analiza zakłóceń rynku spowodowanych ingerencją państwa w chiński przemysł żelazostopów i silikonu, ze szczególnym uwzględnieniem żelazostopów – załącznik 4 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 5.3, s. 148.

            (55)  Ibid., rozdział 6.2.2.2, s. 166.

            (56)  Ibid., rozdział 5.7, s. 158.

            (57)  Ibid., rozdział 5.7, s. 153.

            (58)  Ibid., rozdział 3.2.2, s. 89.

            (59)  Ibid., rozdział 3.4.3, s. 116.

            (60)  Ibid., rozdział 3.4.1, s. 112.

            (61)  Ibid., rozdział 5.4, s. 151.

            (62)  World Bank Open Data – Upper Middle Income, https://data.worldbank.org/income-level/upper-middle-income.

            (63)  Jeżeli w żadnym państwie o podobnym poziomie rozwoju nie istnieje produkcja produktu objętego przeglądem, można uwzględnić produkcję produktu należącego do tej samej ogólnej kategorii lub sektora produktu objętego przeglądem.

            (64)  Baza danych Orbis dostarczona przez Bureau Van Dick (https://orbis.bvdinfo.com/version-2019228/home.serv?product=OrbisNeo).

            (65)  Podobny produkt w Brazylii nadal ostatecznie wykazywałby mniej więcej te same koszty i taki sam margines dumpingu.

            (66)  W oparciu o tureckie ceny importowe – zob. motyw 137.

            (67)  Zob. motyw 139.

            (68)  Ibid.

            (69)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33).

            (70)  Dostępne pod adresem:https://qdd.oecd.org/subject.aspx?Subject=ExportRestrictions_IndustrialRawMaterials
         (ostatnie wyświetlenie w dniu 22 stycznia 2020 r.).

            (71)  Brazylijski przywóz jest zgłaszany na poziomie FOB w GTA.

            (72)  https://establishbrazil.com/articles/whats-real-cost-employee.

            (73)  Dostępne pod adresem: https://ilostat.ilo.org/ (ostatnie wyświetlenie w dniu 4 lipca 2019 r.).

            (74)  Dostępne pod adresem: https://establishbrazil.com/articles/whats-real-cost-employee (ostatnie wyświetlenie w dniu 4 lipca 2019 r.).

            (75)  Dostępne pod adresem: http://www.edp.com.br/distribuicao-es/saiba-mais/informativos/tarifas-aplicadas-a-clientes-atendidos-em-alta-e-media-tensao-(grupo-a) (ostatnie wyświetlenie w dniu 10 kwietnia 2019 r.).

            (76)  Dostępne pod adresem: http://www.aneel.gov.br/a-aneel (ostatnie wyświetlenie w dniu 10 kwietnia 2019 r.).

            (77)  Dostępne pod adresem: http://www.aneel.gov.br/bandeiras-tarifarias (ostatnie wyświetlenie w dniu 10 kwietnia 2019 r.).

            (78)  Dostępne pod adresem: http://www.edp.com.br/distribuicao-es/saiba-mais/informativos/bandeira-tarifaria (ostatnie wyświetlenie w dniu 10 kwietnia 2019 r.).

            (79)  Segmentacja dotycząca żelazokrzemu na s. 67 za 2018 r.: http://www.ferbasa.com.br/default_pt.asp?idioma=0&conta=28

            (80)  Koszty, o których mowa w uwadze 7 – Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, s. 80 sprawozdania rocznego za 2017 r., uwzględniając pozostały dochód z działalności operacyjnej (pozostałe koszty operacyjne), o którym mowa w uwadze 9, s. 81 sprawozdania rocznego za 2017 r., oraz Pozostały dochód finansowy (pozostałe koszty finansowe), o którym mowa w uwadze 10, s. 81 sprawozdania rocznego za 2017 r.

            (81)  Koszty, o których mowa w sekcji Skonsolidowane rachunki zysków i strat, s. 45 sprawozdania rocznego za 2017 r.

            (82)  Załącznik G do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia.

            (83)  Metal Expert jest niezależnym dostawcą informacji dotyczących cen, wiadomości, danych, analiz i konferencji dla żelaza i stali hutniczego: https://metalexpert.com/en/index.html.

            (84)  Informacje przekazane przez Metal Expert na zlecenie wnioskodawcy.

            (85)  Załącznik 11 przedstawiony przez przedsiębiorstwo AlloyConsult świadczące usługi doradztwa związane z rynkiem w odniesieniu do sektora żelazostopów.

            (86)  Nr t19.005064.

            (87)  Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – rozdział 5, rys. 12 i 15, s. 40 i 43.

            (88)  Ibid., rozdział 5, rys. 12, s. 40 i oświadczenie wnioskodawcy z dnia 3.10.2019 r. (t19.005064).

            (89)  https://asia.nikkei.com/Business/Malaysia-emerging-as-major-production-center-for-ferroalloys.

            (90)  Eurostat: http://comext.eurostat.ec.europa.eu/Analytical.html oraz wytyczne dla użytkownika https://ec.europa.eu/eurostat/web/international-trade-in-goods/data/focus-on-comext

            (91)  Dane pobrane i obliczone na podstawie informacji z bazy danych Global Trade Atlas („GTA”)

            (92)  https://www.metalbulletin.com/events/download.ashx/document/speaker/8479/a0ID000000ZP1j5MAD/Presentation

            (93)  Załącznik 11 przedstawiony przez przedsiębiorstwo AlloyConsult świadczące usługi doradztwa związane z rynkiem w odniesieniu do sektora żelazostopów.

            (94)  Źródło: Dane wnioskodawcy.

            (*1)  Wielkości przywozu zostały najpierw pobrane z bazy danych Eurostatu dotyczącej przywozu w odniesieniu do trzech kodów CN objętych niniejszym przeglądem, a następnie kody CN 7202 29 10 i 7202 29 90 zostały dostosowane do zawartości krzemu dla kodu CN 7202 21 00 (75 %). Wielkości przywozu tych kodów CN zostały zagregowane i zważone w celu odzwierciedlenia jednej średniej.

            (*2)  Tak jak w przypadku wielkości przywozu ceny przywozu również zostały najpierw pobrane z bazy danych Eurostatu dotyczącej przywozu w odniesieniu do trzech kodów CN objętych niniejszym przeglądem, a następnie kody CN 7202 29 10 i 7202 29 90 zostały dostosowane do zawartości krzemu dla kodu CN 7202 21 00 (75 %). Ceny przywozu produktów o tych trzech kodach CN przedstawiono w sposób zagregowany i ważony, tak aby odzwierciedlić jedną średnią.

            (95)  Dane dotyczące przywozu z bazy danych Global Trade Atlas.

            (96)  Motyw 44.

            (97)  W lipcu 2017 r. cena wynosiła 1 142,5 USD/tonę.

            (98)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).