title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/909 z dnia 31 maja 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  7.6.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 199/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/909
         z dnia 31 maja 2021 r.
         dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (2)

                     Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                     (3)

                     Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                     (4)

                     Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

            Artykuł 2
            Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2021 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               Gerassimos THOMAS

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

            (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Artykuł giętki (tak zwany makaron basenowy), wykonany z komórkowego tworzywa sztucznego (pianka z tworzywa sztucznego), w kształcie wydrążonej rury o długości około 1 m i średnicy około 8 cm. Artykuł unosi się na wodzie i jest przedstawiany do użytku jako element pomocniczy w utrzymaniu się na wodzie, zgodnie z normą europejską dotyczącą pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania (EN 13138-2:2014). Artykuł ten zapewnia również amortyzację i izolację termiczną.
                        Zob. ilustracje  (*1).

                        3926 90 97

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 3926 , 3926 90  i 3926 90 97 .
                        Wyklucza się klasyfikację do pozycji 9506  jako artykuły i sprzęt do ogólnych ćwiczeń fizycznych, gimnastycznych, lekkoatletycznych, do pozostałych sportów lub do gier na świeżym powietrzu, ponieważ ze względu na jego prosty, uniwersalny kształt artykuł nie może być zidentyfikowany jako artykuł zaprojektowany do ćwiczeń fizycznych lub sportów objętych pozycją 9506 , mimo, że ze względu na swoje możliwości w zakresie utrzymywania się na wodzie artykuł spełnia normę dla pomocniczych elementów do nauki pływania. Ponadto ze względu na swój prosty kształt i uniwersalny materiał artykuł może być używany do różnych celów (na przykład jako produkty ochronne zapewniające amortyzację, które są owinięte wokół słupków, produkty do izolacji termicznej, które są owinięte wokół rur, produkty do zabawy dla dzieci).
                        Ponadto, wyklucza się klasyfikację do pozycji 9503  jako pozostałe zabawki, ponieważ artykuł ten nie może być jednoznacznie zidentyfikowany jako artykuł do zabawy dla dzieci lub dorosłych ze względu na jego konstrukcję.
                        W związku z tym artykuł należy klasyfikować zgodnie z jego materiałem składowym (tworzywo sztuczne).
                        Artykuł ten należy zatem klasyfikować do kodu CN 3926 90 97  jako pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych.

               (*1)  Ilustracje mają charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/910 z dnia 31 maja 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  7.6.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 199/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/910
         z dnia 31 maja 2021 r.
         dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (2)

                     Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                     (3)

                     Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                     (4)

                     Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

            Artykuł 2
            Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2021 r.

                  W imieniu Komisji

                  za Przewodniczącą,

               Gerassimos THOMAS

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

            (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja
                        (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Pręciki z cermetali o jednolitym, okrągłym przekroju poprzecznym. Artykuły o różnych długościach i średnicach mogą być pełne lub mogą być perforowane i mieć kanały chłodzące, z tępymi zakończeniami. Niektóre artykuły mogły również zostać sfazowane.
                        Artykuły są wykonane z cermetalu, głównie ze spiekanego węglika metalu na bazie węglika wolframu z kobaltem jako substancją wiążącą.
                        Ze względu na ich niski stopień przetworzenia, prostą formę i kształt artykuły mogą być wykorzystywane do szerokiego zakresu zastosowań, na przykład jako elementy wzmacniające. Po dalszej obróbce artykuły mogą być wykorzystywane do narzędzi i jako narzędzia.

                        8113 00 90

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 4 do sekcji XV oraz brzmienie kodów CN 8113 00  i 8113 00 90 .
                        Wyklucza się klasyfikację do kodu CN 8209 00 80  jako nakładki i temu podobne do narzędzi, niezmontowane, z cermetali, ponieważ artykuły te mogą być wykorzystywane do narzędzi i jako narzędzia, tylko jeżeli są dalej przetworzone i nadają się również do innych zastosowań.
                        Artykuły te objęte są pozycją 8113 , która obejmuje cermetale, nawet w stanie surowym lub w postaci artykułów gdzie indziej niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (zobacz również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8113  akapit szósty).
                        Artykuł zatem należy klasyfikować do kodu CN 8113 00 90  jako cermetale i pozostałe artykuły z cermetali.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/911 z dnia 31 maja 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  7.6.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 199/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/911
         z dnia 31 maja 2021 r.
         dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (2)

                     Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                     (3)

                     Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                     (4)

                     Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

            Artykuł 2
            Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2021 r.

                  W imieniu Komisji

                  za Przewodniczącą,

               Gerassimos THOMAS

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

            (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja
                        (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Platforma transportowa do przewożenia mebli składająca się z:

                                    —

                                    płyty drewnopochodnej (płyty pilśniowej z zaokrąglonymi narożnikami i krawędziami),

                                    —

                                    podkładek antypoślizgowych z tworzywa sztucznego na górnej stronie płyty,

                                    —

                                    kółek z tworzywa sztucznego,

                                    —

                                    metalowych wsporników służących do zamocowania kółek z tworzywa sztucznego na spodniej stronie panelu.

                              Artykuł posiada otwór mogący służyć za uchwyt do noszenia go w ręku lub do zawieszenia na ścianie.
                        Artykuł przeznaczony jest do transportu różnych przedmiotów, w szczególności mebli i innych ciężkich przedmiotów.
                        Zob. ilustrację  (*1).

                        4421 99 10

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3 b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 3 do działu 44 oraz brzmienie kodów CN 4421 , 4421 99  i 4421 99 10 .
                        Wyklucza się klasyfikację do kodu CN 8716 80 00  jako pozostałe pojazdy, bez napędu mechanicznego, ponieważ obiektywne cechy i właściwości artykułu nie odpowiadają w pełni warunkom pozycji 8716  i kodu CN 8716 80 00 .
                        Biorąc pod uwagę jego obiektywne cechy i właściwości, w tym otwór który nie służy do popychania towarów stopą lub ręką, oraz jego przeznaczenie do transportu ciężkich przedmiotów, takich jak meble, przez pchanie tych przedmiotów, artykuł nie jest przeznaczony do ciągnięcia przez inne pojazdy, do popychania lub ciągnięcia ręką, do popychania stopą lub do ciągnięcia przez zwierzęta (zobacz również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8716 , akapit drugi).
                        Artykuł nie może być uznany za pojazd, ponieważ nie posiada pewnych cech i właściwości pojazdu napędzanego siłą rąk lub nóg, objętego pozycją 8716 , ponieważ nie jest to wóz, wózek transportowy, taczka ani wózek bagażowy i nie posiada też określonej części pojazdu, takiej jak podwozie.
                        W związku z tym artykuł należy klasyfikować zgodnie z jego materiałem składowym.
                        Artykuł jest produktem złożonym, składającym się z różnych materiałów (drewno, tworzywa sztuczne i metal). Elementem, który nadaje artykułowi jego zasadniczy charakter, jest drewno, ponieważ płyta drewniana stanowi główną część produktu złożonego i ponieważ ta drewniana płyta ma największe znaczenie dla zamierzonego zastosowania wyrobu.
                        Zatem artykuł ten należy klasyfikować do kodu CN 4421 99 10  jako pozostałe artykuły z płyty pilśniowej.

               (*1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/912 z dnia 4 czerwca 2021 r. zezwalające na zmiany specyfikacji nowej żywności lakto-N-neotetraoza (źródło mikrobiologiczne) oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  7.6.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 199/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/912
         z dnia 4 czerwca 2021 r.
         zezwalające na zmiany specyfikacji nowej żywności lakto-N-neotetraoza (źródło mikrobiologiczne) oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (1), w szczególności jego art. 12,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek w Unii, pod warunkiem że wydano na nią zezwolenie i została ona wpisana do unijnego wykazu.

                     (2)

                     Na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanawiające unijny wykaz nowej żywności, która uzyskała zezwolenie.

                     (3)

                     Na podstawie art. 12 rozporządzenia (UE) 2015/2283 Komisja przedkłada projekt aktu wykonawczego w sprawie wydania zezwolenia na wprowadzenie na rynek w Unii nowej żywności i w sprawie aktualizacji unijnego wykazu.

                     (4)

                     Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2016/375 (3), zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), zezwolono na wprowadzenie na rynek chemicznie syntetyzowanej lakto-N-neotetraozy jako nowego składnika żywności.

                     (5)

                     Na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 258/97 w dniu 1 września 2016 r. przedsiębiorstwo Glycom A/S poinformowało Komisję o zamiarze wprowadzenia na rynek lakto-N-neotetraozy ze źródła mikrobiologicznego wytwarzanej z wykorzystaniem Escherichia coli szczep K-12 jako nowego składnika żywności.

                     (6)

                     W ramach zgłoszenia przekazanego Komisji przedsiębiorstwo Glycom A/S przedstawiło również sprawozdanie wydane przez właściwy organ Irlandii na podstawie art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, w którym w oparciu o dowody naukowe przedstawione przez to przedsiębiorstwo stwierdzono, że lakto-N-neotetraoza wytwarzana z wykorzystaniem Escherichia coli szczep K-12 jest w istocie równorzędna z syntetyczną lakto-N-neotetraozą, na którą zezwolono decyzją wykonawczą (UE) 2016/375. W związku z tym lakto-N-neotetraoza ze źródła mikrobiologicznego została wpisana do unijnego wykazu nowej żywności.

                     (7)

                     W dniu 23 czerwca 2019 r. przedsiębiorstwo Chr. Hansen A/S („wnioskodawca”) złożyło do Komisji, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283, wniosek o udzielenie zezwolenia na lakto-N-neotetraozę (źródło mikrobiologiczne) wytwarzaną z wykorzystaniem połączonego działania pochodnych szczepów PS-LNnT-JBT oraz DS-LNnT-JBT Escherichia coli szczep BL21(DE3) jako nową żywność przy tych samych warunkach stosowania jak warunki stosowania dopuszczone dla lakto-N-neotetraozy ze źródła syntetycznego i mikrobiologicznego. Wnioskodawca wystąpił o aktualizację unijnego wykazu w odniesieniu do nowego źródła tej nowej żywności.

                     (8)

                     Ponadto wnioskodawca zaproponował aktualizację niektórych specyfikacji lakto-N-neotetraozy (źródło mikrobiologiczne) wytwarzanej z wykorzystaniem tego nowego źródła, ponieważ różnią się one od specyfikacji objętej zezwoleniem lakto-N-neotetraozy ze źródła mikrobiologicznego wytwarzanej z wykorzystaniem Escherichia coli szczep K-12 w zakresie, w jakim dotyczą one zwiększenia poziomu popiołu z ≤ 0,4 % do ≤ 1,0 %; wyższego poziomu obecności drożdży i pleśni z obecnych ≤ 10 jednostek tworzących kolonię („jtk”)/g nowej żywności dla każdego rodzaju mikroorganizmów do ≤ 50 jtk/g dla połączenia tych dwóch rodzajów mikroorganizmów; a także braku metanolu (z obecnego poziomu ≤ 100 mg/kg) oraz izomeru fruktozy lakto-N-neotetraozy (z obecnego poziomu ≤ 1,0 %).

                     (9)

                     W dniu 17 stycznia 2020 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o przeprowadzenie oceny lakto-N-neotetraozy wytwarzanej z wykorzystaniem połączonego działania pochodnych szczepów PS-LNnT-JBT oraz DS-LNnT-JBT Escherichia coli szczep BL21(DE3) zgodnie z wymogami art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

                     (10)

                     W dniu 22 października 2020 r. Urząd przyjął opinię naukową „Safety of lacto-N-neotetraose (LNnT) produced by derivative strains of E. coli BL21 as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283” (Bezpieczeństwo lakto-N-neotetraozy (LNnT) wytwarzanej z wykorzystaniem pochodnych szczepów E. coli BL21 jako nowej żywności na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/2283) (5).

                     (11)

                     W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że lakto-N-neotetraoza (LNnT) wytwarzana z wykorzystaniem połączonego działania pochodnych szczepów PS-LNnT-JBT oraz DS-LNnT-JBT Escherichia coli szczep BL21(DE3) jako nowa żywność na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/2283 jest bezpieczna przy obecnie dopuszczonych warunkach stosowania. W związku z tym opinia naukowa daje wystarczające podstawy do ustalenia, że lakto-N-neotetraoza (LNnT) wytwarzana z wykorzystaniem połączonego działania pochodnych szczepów PS-LNnT-JBT oraz DS-LNnT-JBT Escherichia coli szczep BL21(DE3) spełnia wymogi art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

                     (12)

                     Należy zatem zmienić specyfikacje wytwarzanej mikrobiologicznie lakto-N-neotetraozy, aby uwzględnić pochodne szczepy PS-LNnT-JBT oraz DS-LNnT-JBT Escherichia coli szczep BL21(DE3) jako źródło nowej żywności oprócz objętego zezwoleniem Escherichia coli szczep K12 oraz aby zmienić proponowane poziomy obecności popiołu oraz pleśni i drożdży.

                     (13)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia (UE) 2017/2470.

                     (14)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            We wpisie dotyczącym lakto-N-neotetraozy (źródło mikrobiologiczne) w unijnym wykazie nowej żywności, na którą wydano zezwolenie, jak przewidziano w art. 6 rozporządzenia (UE) 2015/2283, wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 327 z 11.12.2015, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, s. 72).

            (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/375 z dnia 11 marca 2016 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu lakto-N-neotetraozy jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 70 z 16.3.2016, s. 22).

            (4)  Rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1).

            (5)  Dziennik EFSA 2020;18(11):6305.

            ZAŁĄCZNIK
            W tabeli 2 (Specyfikacje) w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wpis dotyczący „lakto-N-neotetraozy (źródło mikrobiologiczne)” otrzymuje brzmienie:

                           „Lakto-N-neotetraoza

                              (źródło mikrobiologiczne)

                              Definicja:

                           Nazwa chemiczna: β-D-galaktopiranozylo-(1→4)-2-acetamido-2-deoksy-β-D-glukopiranozylo-(1→3)-β-D-galaktopiranozylo-(1→4)-D-glukopiranoza
                           Wzór chemiczny: C26H45NO21

                           Nr CAS: 13007-32-4
                           Masa cząsteczkowa: 707,63 g/mol

                              Źródło:

                                       —

                                       zmodyfikowany genetycznie szczep Escherichia coli K-12 lub

                                       —

                                       połączenie genetycznie zmodyfikowanych szczepów PS-LNnT-JBT oraz DS-LNnT-JBT Escherichia coli BL21(DE3)

                              Opis:

                           Lakto-N-neotetraoza jest proszkiem o barwie od białej do białawej, wytwarzanym w procesie mikrobiologicznym.

                              Czystość:

                           Oznaczenie (bez wody): ≥ 80 %
                           D-laktoza: ≤ 10,0 %
                           Lakto-N-trioza II: ≤ 3,0 %

                              Para-lakto-N-neoheksaoza: ≤ 5,0 %
                           Izomer fruktozy lakto-N-neotetraozy: ≤ 1,0 %
                           Suma sacharydów (lakto-N-neotetraozy, D-laktozy, lakto-N-triozy II, para-lakto-N-neoheksaozy, izomeru fruktozy lakto-N-neotetraozy): ≥ 92 % (% m/m suchej masy)
                           pH (20 °C, roztwór 5 %) 4,0–7,0
                           Woda: ≤ 9,0 %
                           Popiół siarczanowy: ≤ 1,0 %
                           Pozostałości rozpuszczalników (metanol): ≤ 100 mg/kg
                           Pozostałości białek: ≤ 0,01 %

                              Kryteria mikrobiologiczne:

                           Ogólna liczba bakterii tlenowych mezofilnych: ≤ 500 jtk/g
                           Drożdże i pleśnie: ≤ 50 jtk/g
                           Pozostałości endotoksyn: ≤ 10 jednostek endotoksyny (EU)/mg
                           jtk: jednostki tworzące kolonię; EU: jednostki endotoksyny”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1374 z dnia 26 sierpnia 2019 r. dotyczące wznowienia dochodzenia w następstwie wyroku z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie C-644/17 Eurobolt, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji

text:
                  27.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 223/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1374
         z dnia 26 sierpnia 2019 r.
         dotyczące wznowienia dochodzenia w następstwie wyroku z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie C-644/17 Eurobolt, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 266,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 14,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         1.   PROCEDURA

                     (1)

                     W dniu 9 listopada 2007 r. Komisja wszczęła postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (2) zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (3) („rozporządzenie podstawowe”).

                     (2)

                     W dniu 31 stycznia 2009 r. rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 (4) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

                     (3)

                     W następstwie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego Komisja otrzymała dowody na to, że środki te były obchodzone poprzez wysyłkę z przeładunkiem w Malezji.

                     (4)

                     Z tego powodu w dniu 28 listopada 2010 r. Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 966/2010 (5), wszczęła dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 91/2009.

                     (5)

                     W dniu 26 lipca 2011 r. rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. (rozporządzenie w sprawie obejścia środków) (6) Rada rozszerzyła cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali wysyłane z Malezji, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Malezji.

                     (6)

                     W dniu 27 lutego 2016 r. Komisja uchyliła ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 i rozszerzone rozporządzeniem (UE) nr 723/2011 (7).

                     (7)

                     W dniu 17 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy Niderlandów zwrócił się z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w kontekście postępowania krajowego wytoczonego przez niderlandzkiego importera elementów złącznych z Malezji, Eurobolt BV (Eurobolt). Eurobolt zakwestionował ważność środków przeciwdziałających obejściu ceł, podając jako powód fakt, że Komisja nie przesłała Komitetowi wszystkich istotnych informacji w terminie co najmniej 10 dni roboczych przed jego posiedzeniem, jak przewidziano w obowiązującym wówczas art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (8).

                     (8)

                     W tym kontekście sąd odsyłający zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o ustalenie, czy rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 723/2011 jest nieważne w świetle art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr1225/2009 ze względu na to, że uwagi przedstawione przez Eurobolt w odpowiedzi na dokonane przez Komisję ustalenia – jako istotne informacje w rozumieniu tego przepisu – nie zostały przekazane Komitetowi Doradczemu, o którym mowa w tym przepisie, na co najmniej 10 dni roboczych przed jego posiedzeniem (9).

                     (9)

                     W swoim wyroku Trybunał Sprawiedliwości zauważył, że uwagi będące przedmiotem postępowania głównego zostały przedstawione przez Eurobolt jako stronę zainteresowaną w ramach dochodzenia wszczętego przez Komisję na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Uwagi te miały na celu ustosunkowanie się do tymczasowych ustaleń przyjętych przez Komisję (10). W związku z tym powinny one być traktowane jako istotne informacje do celów art. 15 ust. 2 of rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (11), co oznacza, że przepis ten został naruszony w zakresie, w jakim wspomniane uwagi nie zostały przekazane państwom członkowskim najpóźniej na 10 dni roboczych przed posiedzeniem Komitetu Doradczego (12).

                     (10)

                     Dla Trybunału Sprawiedliwości wymóg przekazania wszystkich istotnych informacji Komitetowi Doradczemu nie później niż na dziesięć dni roboczych przed jego posiedzeniem, ustanowiony w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, należy do istotnych wymogów proceduralnych prawidłowości postępowania, których naruszenie skutkuje nieważnością danego aktu (13).

                     (11)

                     Zgodnie z art. 266 TFUE instytucje Unii muszą podjąć działania niezbędne do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

                     (12)

                     Z orzecznictwa wynika, że w sytuacji gdy Trybunał w wyroku stwierdza nieważność rozporządzenia nakładającego cła antydumpingowe, instytucja, która ma zastosować środki zapewniające wykonanie tego wyroku, może podjąć postępowanie prowadzące do przyjęcia tego rozporządzenia, nawet jeżeli możliwość ta nie jest wyraźnie przewidziana w obowiązujących uregulowaniach (14).

                     (13)

                     Ponadto, o ile stwierdzona nieprawidłowość nie spowodowała nieważności całego postępowania, odnośna instytucja może, aby wydać akt mający na celu zastąpienie wcześniejszego unieważnionego aktu, wznowić postępowanie na etapie, na którym doszło do tej nieprawidłowości (15). Oznacza to w szczególności, że w sytuacji, w której stwierdza się nieważność aktu kończącego procedurę administracyjną, unieważnienie to niekoniecznie wpływa na akty przygotowawcze, takie jak wszczęcie postępowania w sprawie obejścia środków rozporządzeniem (UE) nr 966/2010.

                     (14)

                     W niniejszej sprawie Trybunał Sprawiedliwości unieważnił rozporządzenie (UE) nr 723/2011 w zakresie, w jakim zostało ono przyjęte z naruszeniem procedury konsultacji zawartej w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. W związku z tym Komisja ma możliwość skorygowania tych aspektów rozporządzenia (UE) nr 723/2011, które doprowadziły do jego unieważnienia, pozostawiając bez zmian te części, których nie dotyczy wyrok Trybunału (16).

                     (15)

                     Komisja postanowiła zatem wznowić dochodzenie w sprawie obejścia środków w celu skorygowania stwierdzonej przez Trybunał Sprawiedliwości niezgodności z prawem.

               2.   WZNOWIENIE DOCHODZENIA

         2.1.   Wznowienie dochodzenia

                     (16)

                     W związku z powyższym Komisja wznawia dochodzenie w sprawie obejścia środków w odniesieniu do przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Malezji, które doprowadziło do przyjęcia rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009.

                     (17)

                     Zakres wznowionego dochodzenia jest ograniczony do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-644/17Eurobolt. W wyroku tym stwierdzona przez Trybunał Sprawiedliwości niezgodność z prawem dotyczy zobowiązań wynikających z procedury Komitetu Doradczego zawartych w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w chwili przyjęcia rozporządzenia przez Radę. Procedura ta została w międzyczasie zastąpiona przez procedurę komitetu odwoławczego, zawartą w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 (17) (18).

                     (18)

                     W tym względzie Komisja stwierdza, że zasadniczo akty prawne Unii Europejskiej przyjmowane są zgodnie z regułami proceduralnymi obowiązującymi w momencie ich przyjmowania. Jednakże właśnie z powodu uchylenia art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w brzmieniu, jakie miał on w czasie przedmiotowego dochodzenia, takie postępowanie, jak obecne wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, może, z chwilą uchylenia art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w brzmieniu, jakie miało zastosowanie w czasie przyjęcia rozporządzenia (UE) nr 723/2011, zostać przeprowadzone jedynie w oparciu o procedurę komitetową mającą obecnie zastosowanie do wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł (19). Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zmienionego i ujednoliconego rozporządzeniem (UE) 2016/1036 (20), procedurą mającą zastosowanie do celów niniejszego wznowienia jest procedura zawarta w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

                     (19)

                     Ponieważ w tej konkretnej sprawie uwagi przedsiębiorstwa Eurobolt jako strony zainteresowanej w ramach dochodzenia wszczętego przez Komisję na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, nie zostały odpowiednio przedstawione Komitetowi Doradczemu, Komisja zamierza poddać te uwagi analizie (wraz z wszelkimi innymi dodatkowymi informacjami, jak to wskazano w sekcji 2.2) i zawrzeć wyniki tej analizy we wniosku, który ma zostać przedstawiony Komitetowi.

                     (20)

                     Komisja skonsultuje się następnie z Komitetem zgodnie z procedurą sprawdzającą określoną w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011, o czym mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1036, nie później niż w terminie 14 dni przed posiedzeniem Komitetu. Ma to umożliwić rządom państw członkowskich zapoznanie się ze wszystkimi istotnymi informacjami dotyczącymi uwag, tak aby rządy te mogły, w drodze wewnętrznych i zewnętrznych konsultacji, określić stanowisko służące ochronie konkretnych interesów każdego z nich.

               2.2.   Oświadczenia pisemne

                     (21)

                     Zainteresowane strony wzywa się do przedstawienia swoich opinii, a także informacji i dowodów potwierdzających w kwestiach dotyczących wznowienia dochodzenia, w terminie 20 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2.3.   Możliwość przesłuchania przez służby Komisji prowadzące dochodzenie

                     (22)

                     Zainteresowane strony mogą wystąpić o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie. Wszelkie wnioski o przesłuchanie należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących ponownego otwarcia dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze wspomnianymi stronami.

               2.4.   Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania korespondencji

                     (23)

                     Informacje przekazywane Komisji dla celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu muszą być wolne od praw autorskich. Przed przekazaniem Komisji informacji lub danych, które są objęte prawami autorskimi osób trzecich, zainteresowane strony muszą zwrócić się do właściciela praw autorskich o udzielenie specjalnego zezwolenia wyraźnie umożliwiającego: a) wykorzystanie przez Komisję tych informacji i danych dla celów niniejszego postępowania dotyczącego ochrony handlu; oraz b) udostępnienie tych informacji i danych zainteresowanym stronom niniejszego dochodzenia w formie umożliwiającej im wykonywanie ich prawa do obrony.

                     (24)

                     Wszystkie pisemne zgłoszenia i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited” (21).

                     (25)

                     Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (22), zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie poufne informacje mogą zostać pominięte.

                     (26)

                     Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, pocztą elektroniczną lub za pośrednictwem platformy TRON.tdi (https://webgate.ec.europa.eu/tron/TDI) (23). Komunikując się za pośrednictwem poczty elektronicznej lub platformy TRON.tdi, zainteresowane strony wyrażają zgodę na stosowanie zasad dotyczących oświadczeń w formie elektronicznej, zawartych w dokumencie zatytułowanym „CORRESPONDENCE WITH THE EUROPEAN COMMISSION IN TRADE DEFENCE CASES” („Korespondencja z Komisją Europejską w sprawach dotyczących ochrony handlu”), opublikowanym na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu: http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/june/tradoc_148003.pdf. Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie za pomocą poczty elektronicznej, chyba że strony te wyraźnie zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń za pomocą poczty elektronicznej, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji dla zainteresowanych stron.
                     Adres Komisji do celów korespondencji:

                                 European Commission

                                 Directorate-General for Trade

                                 Directorate H

                                 Office: CHAR 04/039

                                 1049 Bruxelles/Brussel

                                 BELGIA

                                 E-mail: TRADE-AD-FASTENERS-MALAYSIA@ec.europa.eu

               2.5.   Brak współpracy

                     (27)

                     W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania potwierdzających lub zaprzeczających ustaleń na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

                     (28)

                     W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, mogą one zostać pominięte, a ustaleń można dokonywać na podstawie dostępnych faktów.

                     (29)

                     Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

                     (30)

                     Niedostarczenie informacji w formie skomputeryzowanej nie będzie traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że przedstawienie informacji w wymaganej formie wiązałoby się dla niej z nieuzasadnionymi wysokimi kosztami lub byłoby dla niej zbyt dużym obciążeniem. Strona ta powinna niezwłocznie skontaktować się z Komisją.

               2.6.   Rzecznik praw stron

                     (31)

                     Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.

                     (32)

                     Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Rzecznik praw stron zapozna się z uzasadnieniem wniosków. Przesłuchania powinny mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy w należytym czasie nie rozstrzygnięto przedmiotowych kwestii ze służbami Komisji.

                     (33)

                     Wszelkie wnioski należy przedkładać terminowo i szybko, tak aby nie zakłócać dobrze zorganizowanego przebiegu procedury. W tym celu zainteresowane strony powinny zwrócić się o interwencję rzecznika praw stron możliwie jak najwcześniej po wystąpieniu zdarzenia uzasadniającego taką interwencję. W przypadku wniosków o przesłuchanie przedłożonych po terminie rzecznik praw stron zapozna się z uzasadnieniem również takich wniosków, charakterem poruszonych w nich kwestii i wpływem tych kwestii na prawo do obrony, mając na uwadze interes dobrej administracji i terminowe zakończenie dochodzenia.

                     (34)

                     Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/trade/trade-policy-and-you/contacts/hearing-officer/.

               2.7.   Przetwarzanie danych osobowych

                     (35)

                     Wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (24).

                     (36)

                     Nota na temat ochrony danych, za pośrednictwem której informuje się wszystkie osoby fizyczne o przetwarzaniu danych osobowych w ramach działań Komisji w zakresie ochrony handlu, jest dostępna na stronie internetowej DG ds. Handlu: http://trade.ec.europa.eu/doclib/html/157639.htm.

               2.8.   Instrukcje dla organów celnych

                     (37)

                     Krajowe organy celne poinstruowano, aby czekały na publikację wyników wznowionego dochodzenia przed podjęciem decyzji w sprawie wszelkich wniosków o zwrot i umorzenie należności celnych, których dotyczy niniejsze rozporządzenie. Taka publikacja powinna zwykle nastąpić w ciągu 9 miesięcy od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia.

               2.9.   Ujawnianie informacji

                     (38)

                     Zainteresowane strony zostaną następnie poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się wykonać odnośny wyrok, i będą miały możliwość przedstawienia uwag,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Komisja wznawia dochodzenie w sprawie obejścia środków w odniesieniu do przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Malezji, które doprowadziło do przyjęcia rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009.

            Artykuł 2
            Krajowe organy celne czekają na publikację wyników wznowionego dochodzenia przed podjęciem decyzji w sprawie wszelkich wniosków o zwrot i umorzenie należności celnych, których dotyczy niniejsze rozporządzenie.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 sierpnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

            (2)  Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. C 267 z 9.11.2007, s. 31).

            (3)  Rozporządzenie rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Najnowsza wersja skonsolidowana rozporządzenia podstawowego znajduje się obecnie w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21).

            (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 966/2010 z dnia 27 października 2010 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w drodze przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, i poddające ten przywóz rejestracji (Dz.U. L 282 z 28.10.2010, s. 29).

            (6)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 6).

            (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/278 z dnia 26 lutego 2016 r. uchylające ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. L 52 z 27.2.2016, s. 24).

            (8)  Rozporządzenie rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

            (9)  Wyrok z dnia 3 lipca 2019 r., sprawa C-644/17 Eurobolt, ECLI:EU:C:2019:555, pkt 33.

            (10)  Ibid., pkt 40.

            (11)  Ibid., pkt 42.

            (12)  Ibid., pkt 43.

            (13)  Ibid., pkt 51.

            (14)  Wyrok Trybunału z dnia 15 marca 2018 r., sprawa C-256/16 Deichmann, ECLI:EU:C:2018:187, pkt 73. zob. również wyrok Trybunału z dnia 19 czerwca 2019 r., sprawa C-612/16 P&J Clark International, ECLI:EU:C:2019:508, pkt 43.

            (15)  Ibid., pkt 74. zob. również wyrok Trybunału z dnia 19 czerwca 2019 r., sprawa C-612/16 P&J Clark International, EU:C:2019:508, pkt 43.

            (16)  Wyrok z dnia 3 października 2000 r., sprawa C-458/98 P Industrie des Poudres Sphériques v Council, ECLI:EU:C:2000:531, pkt 80–85.

            (17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

            (18)  Zob. w związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014 z dnia 15 stycznia 2014 r. zmieniające niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1).

            (19)  Wyrok Trybunału z dnia 15 marca 2018 r., sprawa C-256/16 Deichmann, ECLI:EU:C:2018:187, pkt 44–55.

            (20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej, Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

            (21)  Dokument oznakowany „Limited” jest uważany za dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

            (22)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

            (23)  Aby uzyskać dostęp do platformy TRON.tdi, zainteresowane strony muszą posiadać konto EU Login. Pełne instrukcje dotyczące rejestracji oraz stosowania platformy TRON.tdi są dostępne na stronie internetowej: https://webgate.ec.europa.eu/tron/resources/documents/gettingStarted.pdf

            (24)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1375 z dnia 26 sierpnia 2019 r. zmieniające po raz 305. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

text:
                  27.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 223/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1375
         z dnia 26 sierpnia 2019 r.
         zmieniające po raz 305. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 5,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

                     (2)

                     W dniu 20 sierpnia 2019 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych zdecydował się zmienić jeden wpis w wykazie osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 sierpnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

                  Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

            (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:
            w danych identyfikacyjnych w następującym wpisie w tytule „Osoby fizyczne” wprowadza się następujące zmiany:
            wpis „BAH AG MOUSSA (potwierdzony alias: a) Ag Mossa b) Ammi Salim). Obywatelstwo: malijskie. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 14.8.2019.” otrzymuje brzmienie:

               „BAH AG MOUSSA (potwierdzony alias: a) Ag Mossa b) Ammi Salim). Data urodzenia: a) 1.1.1958, b) 31.12.1952, c) 28.10.1956. Obywatelstwo: malijskie. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 14.8.2019.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1751 z dnia 21 października 2019 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Havarti (ChOG)

text:
                  23.10.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 269/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1751
         z dnia 21 października 2019 r.
         rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę „Havarti” (ChOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1 i art. 52 ust. 3 lit. b),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Danii o zarejestrowanie nazwy „Havarti” jako chronionego oznaczenia geograficznego, przedłożony Komisji dnia 5 października 2010 r., został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

                     (2)

                     Niemcy, Hiszpania, US Dairy Export Council wraz z National Milk Producers Federation i International Dairy Foods Association, Biuro Przedstawiciela USA ds. Handlu (Office of the United States Trade Representative), Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Handlu Nowej Zelandii, stowarzyszenie Dairy Companies Association z Nowej Zelandii (DCANZ) i spółka Dairy Australia Limited, wspierane przez rząd Australii, sprzeciwiły się rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Sprzeciwy te zostały uznane za dopuszczalne.

                     (3)

                     Komisja otrzymała również dwa zawiadomienia o sprzeciwie od podmiotów „Camara Nacional de Productores de Leche” z Kostaryki i „Asociación de Desarollo Lácteo” (ASODEL) z Gwatemali. Nie złożono jednak uzasadnionych oświadczeń o sprzeciwie zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

                     (4)

                     Komisja wezwała zainteresowane strony, będące autorem dopuszczalnych sprzeciwów, do podjęcia odpowiednich konsultacji. Na wniosek Danii zgodnie z art. 51 ust. 3 ostatni akapit rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, pismami z dnia 5 sierpnia 2014 r. i 22 września 2014 r. Komisja przedłużyła termin każdej z trwających konsultacji o dodatkowe trzy miesiące.

                     (5)

                     Ponieważ nie osiągnięto porozumienia w wyznaczonym terminie, Komisja powinna przyjąć akt wykonawczy w sprawie rejestracji zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

                     (6)

                     Sprzeciwiające się strony twierdziły, że „Havarti” nie posiada określonej jakości, renomy ani innych cech, które można by przypisać pochodzeniu geograficznemu. Sądzą one, że rejestracja nazwy mogłaby wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu w świetle renomy i reputacji istniejącego znaku towarowego. Ich zdaniem rejestracja mogłaby również zagrozić istnieniu identycznej nazwy, znaków towarowych i produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu od co najmniej 5 lat. Ponadto sprzeciwiające się strony twierdziły, że aktualna nazwa prawdopodobnie stanie się nazwą rodzajową z następujących powodów: „Havarti” podlega normom Kodeksu Żywnościowego (Codex Alimentarius) od 1966 r., produkt jest wymieniony w załączniku B do konwencji ze Stresa z 1951 r. i posiada własną pozycję taryfową. „Havarti” jest produkowany i konsumowany w kilku krajach UE i w krajach spoza UE, niektóre z nich mają nawet szczególne normy prawne dotyczące tego produktu.

                     (7)

                     Komisja oceniła argumenty przedstawione w uzasadnionych oświadczeniach o sprzeciwie w świetle przepisów rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, uwzględniając wyniki konsultacji przeprowadzonych między wnioskodawcą a jego oponentami, i stwierdziła, że nazwa „Havarti” powinna zostać zarejestrowana.

                     (8)

                     Jeśli chodzi o domniemany brak zgodności nazwy „Havarti” z przepisami art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zauważyć, że rejestracja „Havarti” jako chronionego oznaczenia geograficznego opiera się na jego renomie, która związana jest z jego pochodzeniem geograficznym w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

                     (9)

                     Dania przedłożyła liczne specjalistyczne publikacje i dowody, które wykazują, że istnieje związek między Danią a reputacją „Havarti”. Ser ten otrzymał liczne wyróżnienia i nagrody na różnych forach krajowych i międzynarodowych. Renoma tego produktu opiera się również na szczególnej metodzie jego wytwarzania i tradycyjnych umiejętnościach.

                     (10)

                     W toku procedury sprzeciwu władze duńskie stwierdziły również, że renomę „Havarti” osiągnięto dzięki inicjatywom prawnym i wysokiej jakości pracy od ponad 100 lat.

                     (11)

                     Jeśli zaś chodzi o terytorium UE, „Havarti” jest produkowany głównie w Danii. W dniu przedłożenia wniosku Hiszpania, Niemcy, Polska i Finlandia i Estonia również produkowały ten ser w ograniczonych ilościach. Produkcja sera „Havarti” w tych państwach członkowskich nie może sama w sobie stanowić argumentu podważającego związek „Havarti” z Danią. Ilości tam produkowane są znikome w porównaniu z całkowitą produkcją w Danii. W szczególności produkcję sera o nazwie „Havarti” rozpoczęto w Hiszpanii dopiero w 2010 r. i stała się ona bardziej znacząca dopiero po przedłożeniu Komisji przez Danię wniosku o rejestrację nazwy „Havarti” jako ChOG.

                     (12)

                     Dania przedstawiła dowody na to, że przeważająca większość duńskich konsumentów uznaje trwały związek „Havarti” z Danią. Wyniki ankiety wskazują, że zdecydowana większość duńskich konsumentów zna „Havarti” i kojarzy go z Danią. Poza Danią znajomość „Havarti” jest niezwykle ograniczona.

                     (13)

                     Hiszpania przekazała również analizę przedstawiającą wyniki ankiety przeprowadzonej w Hiszpanii, dotyczącej wiedzy konsumentów na temat sera „Havarti” i jego pochodzenia. Analiza ta nie jest rozstrzygająca. Odsetek osób nieświadomych istnienia samego produktu i jego duńskiego pochodzenia jest wysoki. Konsumenci wskazali kilka różnych krajów jako kraje pochodzenia „Havarti”. Taki brak wiedzy na temat produktu i jego duńskiego pochodzenia nie może być uznany za przejaw świadomości co do rodzajowego charakteru nazwy.

                     (14)

                     Oponenci sądzą, że nazwa nie powinna być zarejestrowana, jako że mogłaby wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu w świetle renomy i reputacji istniejącego znaku towarowego. Jednakże renomy lub reputacji żadnego z przedmiotowych znaków towarowych nie wykazano. Nie wyjaśniono również, w jaki sposób konsumenci mogliby zostać wprowadzeni w błąd.

                     (15)

                     Ponadto sprzeciwiające się strony z państw trzecich uznały, że rejestracja „Havarti” jako chronionego oznaczenia geograficznego zagroziłaby istnieniu identycznej nazwy „Havarti”, znaków towarowych oraz produktów, które były legalnie produkowane i wprowadzane do obrotu od ponad 5 lat, co stanowi jedną z możliwych przyczyn zgłoszenia sprzeciwu wymienionych w art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

                     (16)

                     Wydaje się, że oponenci z państw trzecich uczestniczący w przedmiotowej procedurze sprzeciwu nie wprowadzili sera o nazwie „Havarti” na rynek UE. Rejestracja „Havarti” jako chronionego oznaczenia geograficznego w UE nie ma zatem wpływu na istnienie produktu noszącego nazwę „Havarti” i produkowanego w państwach trzecich.

                     (17)

                     Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 nie stosuje się do terytoriów państw trzecich. Zatem rejestracja „Havarti” jako chronionego oznaczenia geograficznego na mocy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 nie stanowi zagrożenia dla stosowania nazwy „Havarti” na rynkach państw trzecich.

                     (18)

                     Jeśli chodzi o już zarejestrowane znaki towarowe, zgłoszone bądź ustanowione poprzez używanie, w dobrej wierze i na terytorium UE przed datą wniosku Danii o rejestrację nazwy „Havarti”, zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 rejestracja ChOG nie ma na nie wpływu.

                     (19)

                     Hiszpania i Niemcy twierdziły, że produkują ser o nazwie „Havarti”. Rejestracja „Havarti” jako chronionego oznaczenia geograficznego na mocy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 stanowiłaby zatem zagrożenie dla istnienia nazwy „Havarti” w odniesieniu do produktów wytwarzanych w Hiszpanii i w Niemczech, która to nazwa jest identyczna z nazwą zgłoszoną do rejestracji w dniu 5 października 2010 r.

                     (20)

                     W świetle informacji zawartych w sprzeciwie Niemiec i Hiszpanii i przedłożonych Komisji wydaje się, że produkcja sera noszącego nazwę „Havarti” rozpoczęła się w Hiszpanii w 2010 r. i osiągnęła wielkość 5 100 ton w 2014 r. W Niemczech dostępne są tylko dane dotyczące produkcji za 2012 r. (2 571 ton), ale ustalono, że kraj ten produkuje ser o nazwie „Havarti” od ponad 20 lat. W związku z powyższym, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 należy przyznać okresy przejściowe podmiotom w Hiszpanii i w Niemczech, gdzie rozpoczęto wprowadzanie do obrotu sera o nazwie „Havarti” przed dniem przedłożenia przez Danię wniosku do Komisji, w celu umożliwienia im dalszego używania nazwy zagrożonej przez rejestrację przy jednoczesnym przekształceniu ich produkcji na rynku. Okres 5 lat należałoby uznać za właściwy dla producentów w Niemczech i Hiszpanii.

                     (21)

                     Sprzeciwiające się strony przedstawiły również kilka dowodów, z których rzekomo wynika, że przedmiotowa nazwa ma charakter rodzajowy. Jednak fakt, że istnieje szczególna norma w Kodeksie Żywnościowym a także włączenie „Havarti” do załącznika B do konwencji ze Stresa nie oznacza, że nazwa stała się nazwą rodzajową. Kody taryfowe odnoszą się do kwestii celnych i w związku z tym nie dotyczą praw własności intelektualnej. Status rodzajowy w UE można ocenić jedynie na podstawie postrzegania produktu przez konsumentów na terytorium UE.

                     (22)

                     Jeśli zaś chodzi o dane dotyczące produkcji i postrzeganie „Havarti” w UE, co zostało ocenione w odniesieniu do zarzutu dotyczącego rzekomego braku związku między produktem a obszarem geograficznym, należy stwierdzić, że nazwa „Havarti” nie stała się nazwą rodzajową w UE.

                     (23)

                     Przedłożone dane dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu „Havarti” poza UE nie są istotne ze względu na ogólną zasadę terytorialności, nieodłącznie związaną z prawami własności intelektualnej, a w szczególności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012, zgodnie z którym możliwy rodzajowy charakter nazwy należy oceniać w odniesieniu do terytorium Unii. Postrzeganie tej nazwy poza UE oraz ewentualne istnienie powiązanych norm produkcji w państwach trzecich nie jest uznawane za istotne dla niniejszej decyzji, niezależnie od tego, czy normy te określają prawa do stosowania odpowiednich zapisów na etykietach.

                     (24)

                     Wniosek oponentów, aby zarejestrować alternatywnie nazwę „Danish Havarti”, nie może zostać rozpatrzony, gdyż nie spełniałby warunków określonych w art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

                     (25)

                     Aby umożliwić wyczerpanie zapasów już wyprodukowanych lub obecnych na rynku, należy odroczyć stosowanie niniejszego rozporządzenia.

                     (26)

                     W świetle powyższego należy wpisać nazwę „Havarti” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.

                     (27)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Nazwa „Havarti” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
            Nazwa podana w akapicie pierwszym określa produkt należący do klasy 1.3 Sery, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

            Artykuł 2
            W okresie przejściowym liczącym 5 lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia nazwa „Havarti” może być nadal używana przez podmioty mające siedzibę w Niemczech i Hiszpanii, które rozpoczęły wprowadzanie do obrotu sera o nazwie „Havarti” przed dniem 5 października 2010 r.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 12 maja 2020 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER
               Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Dz.U. C 20 z 23.1.2014, s. 9.

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).