title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/990 z dnia 12 czerwca 2017 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Bayerisches Bier (ChOG)]

text:
               13.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/57

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/990
   z dnia 12 czerwca 2017 r.
   zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Bayerisches Bier (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Niemiec o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG) „Bayerisches Bier” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1347/2001 (2).

               (2)

               Ponieważ przedmiotowa zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3) zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

               (3)

               W dniu 22 lutego 2016 r. Komisja otrzymała powiadomienie o sprzeciwie od Niderlandów. Powiązane z nim uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie zostało przedłożone Komisji w dniu 19 kwietnia 2016 r.

               (4)

               Uznając ten sprzeciw za dopuszczalny pismem z dnia 6 czerwca 2016 r., Komisja wezwała Niemcy i Niderlandy do przeprowadzenia w okresie trzech miesięcy odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

               (5)

               Ostateczny termin konsultacji przedłużono o dodatkowe trzy miesiące.

               (6)

               Strony osiągnęły porozumienie. Niemcy przekazały Komisji wyniki porozumienia w piśmie z dnia 4 stycznia 2017 r.

               (7)

               Niderlandy wyraziły sprzeciw wobec ostatniego akapitu sekcji 5 opublikowanego skonsolidowanego jednolitego dokumentu, który stanowi, że „wnioski, do których doszły organy UE w ramach uproszczonego postępowania w odniesieniu do związku między renomą piwa a określeniem »Bayerisches Bier«, zostały zbadane i potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w postępowaniu C-343/07”, argumentując, że nie spełnia on wymogów dla zmiany na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 oraz rozporządzeń Komisji (UE) nr 664/2014 (4) i (UE) nr 668/2014 (5).

               (8)

               Uzasadnienie przedstawione przez stronę wnoszącą sprzeciw jest następujące: we wniosku brak jest uzasadnienia lub wyjaśnienia powodów włączenia kwestionowanego akapitu; w akapicie tym nie przedstawiono żadnych szczegółowych informacji potwierdzających związek z obszarem geograficznym, choć znajduje się on w sekcji jednolitego dokumentu dotyczącej tego związku; akapit ten byłby nieprawidłowy i wprowadzający w błąd ze względu na to, że w sprawie C-343/07 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie badał ani nie potwierdził czy wymóg istnienia bezpośredniego związku z obszarem geograficznym został spełniony; akapit ten przyniósłby szkodę Bavarii NV, gdyż może stanowić zagrożenie dla istnienia znaków towarowych „Bavaria”, będących w posiadaniu i użyciu Bavarii NV i jej podmiotów powiązanych.

               (9)

               Niemcy zgodziły się na skreślenie zakwestionowanego akapitu.

               (10)

               W związku z powyższym Komisja uważa, że zmiana powinna zostać zatwierdzona bez zakwestionowanego akapitu w jednolitym dokumencie. Skonsolidowaną wersję jednolitego dokumentu należy opublikować do celów informacyjnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Bayerisches Bier” (ChOG). Skonsolidowany jednolity dokument znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1347/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 182 z 5.7.2001, s. 3).

      (3)  Dz.U. C 390 z 24.11.2015, s. 25.

      (4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

      ZAŁĄCZNIK

         JEDNOLITY DOKUMENT

         „BAYERISCHES BIER”

         Nr UE: DE-PGI-0117-01220 – 4.4.2014

         ChNP ( )

         ChOG (X)

      1.   Nazwa lub nazwy

      „Bayerisches Bier”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Niemcy
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Typ produktu

      Klasa 2.1. Piwo
      3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

            Schankbier

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  7,0–9,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  2,5–3,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–20 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  10–30 jednostek

            pełne w smaku, aksamitne i musujące, o zawartości alkoholu i kalorii niższej niż w przypadku piwa pełnego

            Hell/Lager

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–12,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–5,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–20 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  10–25 jednostek

            lekko korzenne, lekkie, pełne w smaku, łagodne

            Pils

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–12,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–6,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–15 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  30–40 jednostek

            wyrazista, lekko gorzkawa goryczka chmielowa

            Export

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  12,0–13,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–6,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–65 jednostek (jasno-ciemne)

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  15–35 jednostek

            pełna w smaku, łagodna goryczka

            Dunkel

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–14,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–6,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  40–65 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  15–35 jednostek

            o aromacie słodowym, pełne w smaku

            Schwarzbier

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–13,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–6,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  65–150 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  15–40 jednostek

            o palonym zapachu, lekkim aromacie słodowym i z goryczką chmielową

            Märzen/Festbier

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  13,0–14,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  5,0–6,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  7–40 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  12–45 jednostek

            wyraziście słodowe z lekką goryczką chmielową

            Bock

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  16,0–18,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  6,0–8,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  7–120 jednostek (jasno-ciemne)

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  15–40 jednostek

            o pełnym smaku, wyraziście słodowe, z delikatną nutą chmielu

            Doppelbock

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  18,0–21,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  7,0–9,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  10–150 jednostek (jasno-ciemne)

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  15–35 jednostek

            bardzo pełne w smaku, wyraziście słodowe, z delikatnym odcieniem karmelu

            Weizenschankbier

      fermentacja górna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  7,0–9,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  2,5–3,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  7–30 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  5–20 jednostek

            musujące, o zapachu drożdży

            Weizenbier

      fermentacja górna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–13,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–5,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–65 jednostek (jasno-ciemne)

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  10–30 jednostek

            o zapachu pszenicznym, owocowe, z lekkim aromatem słodowym

            Kristallweizen

      fermentacja górna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–13,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–5,5

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–18 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  5–20 jednostek

            o zapachu pszenicznym, rześkie

            Rauchbier

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–14,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–6,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  30–60 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  20–30 jednostek

            o pełnym smaku i dymione

            Kellerbier/Zwickelbier

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–13,5

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–6,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–60 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  10–35 jednostek

            z lekką goryczką chmielową, niefiltrowane, nisko nagazowane, o niskim nasyceniu dwutlenkiem węgla

            Eisbier/Icebier

      fermentacja dolna

                  Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w %

                  :

                  11,0–13,0

                  Zawartość alkoholu w % obj.

                  :

                  4,5–5,0

                  Barwa (EBC)

                  :

                  5–20 jednostek

                  Substancje goryczkowe (EBC)

                  :

                  10–25 jednostek

            bardzo łagodne, bardzo aksamitne
      Podane wartości objęte są analitycznymi granicami tolerancji uregulowanymi w prawodawstwie i uznanymi przez właściwe bawarskie organy nadzoru środków spożywczych.
      3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      Stosuje się głównie wysokiej jakości surowce krajowe z Bawarii (wodę, chmiel, słód). Chmiel i słód podlegają tradycyjnie stałej kontroli jakości prowadzonej przez instytuty naukowe, np. Technische Universität München-Weihenstephan.
      3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Cały proces produkcji ma miejsce w wyznaczonym obszarze geograficznym.
      3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

      —
      3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

      „Znakowanie piwa odnosi się do rodzaju piwa wymienionego w pkt 3.2 w połączeniu z określeniem „Bayerisches Bier”.
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Wolne Państwo Bawaria podzielone jest na 7 rejencji.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      Jakość i renoma „Bayerisches Bier” wynikają z wiekowej tradycji piwowarskiej zgodnej z bawarskim prawem czystości z 1516 r. Od XV w. istnieje wiążący, ustawowy opis procesu produkcji. Od stuleci bawarscy piwowarzy rozwijają swą wiedzę fachową, tworząc wiele przeróżnych przepisów warzenia piwa; doprowadziło to do unikatowej w skali światowej różnorodności rodzajów piwa. Bawaria jest kolebką piwa pszenicznego i szczyci się największym na świecie browarem piwa pszenicznego. Weihenstephan jest siedzibą najbardziej renomowanych instytucji browarniczych na świecie. Ze względu na wielowiekową tradycję piwowarską oraz wiążącą się z nią różnorodność rodzajów piwa „Bayerisches Bier” cieszy się powszechnie dużym uznaniem konsumentów, co spowodowane jest między innymi tym, że w procesie produkcji stosuje się głównie wysokiej jakości surowce z Bawarii.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

      (art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)
      http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/40790


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1110 z dnia 8 lipca 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 26 czerwca do dnia 3 lipca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 969/2006 dla kukurydzy

text:
               9.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/80

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1110
   z dnia 8 lipca 2015 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 26 czerwca do dnia 3 lipca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 969/2006 dla kukurydzy
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 969/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz 277 988 ton kukurydzy (numer porządkowy 09.4131).

               (2)

               W art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 969/2006 ilość ton dla podokresu nr 2 ustalono na 138 994 tony na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2015 r.

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 26 czerwca 2015 r. od godz. 13.00 do dnia 3 lipca 2015 r. do godz. 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, są większe od ilości dostępnych. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (4)

               Należy również zaprzestać wydawania pozwoleń na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 969/2006 na bieżący okres obowiązywania kontyngentu.

               (5)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 969/2006 (numer porządkowy 09.4131), złożonymi od dnia 26 czerwca 2015 r. od godz. 13.00 do dnia 3 lipca 2015 r. do godz. 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, stosuje się współczynnik przydziału w wysokości 77,459146 %.
   2.   Począwszy od dnia 3 lipca 2015 r. od godz. 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, zawiesza się procedurę składania nowych wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 969/2006 (numer porządkowy 09.4131) na bieżący okres obowiązywania kontyngentu.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 969/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. otwierające i ustalające sposób zarządzania kontyngentem taryfowym w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z państw trzecich (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 44).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/888 z dnia 29 maja 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Arroz Carolino do Baixo Mondego (ChOG)]

text:
               11.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 146/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/888
   z dnia 29 maja 2015 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Arroz Carolino do Baixo Mondego (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Portugalii o rejestrację nazwy „Arroz Carolino do Baixo Mondego” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Arroz Carolino do Baixo Mondego”,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Arroz Carolino do Baixo Mondego” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone wymienionej w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 25 z 24.1.2015, s. 18.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1128/2012 z dnia 26 listopada 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               1.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1128/2012
   z dnia 26 listopada 2012 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Płyta (tak zwana „sklejka wodoodporna”) wykonana z trzynastu arkuszy drewna sklejonych razem klejem odpornym na wrzącą wodę. Arkusze ułożone są w taki sposób, że włókna kolejnych warstw są pod kątem.
                  Arkusze wewnętrzne mają grubość mniejszą niż 2 mm. Dwa arkusze zewnętrzne mają grubość mniejszą niż 1 mm i są wykonane z drewna topoli pokrytego powłoką polimerową do celów izolacji.
                  Gęstość płyty wynosi 0,5 g/cm3.
                  Płyta jest wykorzystywana w budownictwie, na przykład na szalunku do betonu.

                  4412 32 10

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 4412, 4412 32 i 4412 32 10.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 4413 jako drewno utwardzone, ponieważ płyta nie została poddana obróbce chemicznej lub fizycznej w celu zwiększenia jej gęstości lub twardości oraz poprawy jej wytrzymałości mechanicznej lub odporności na działanie czynników chemicznych lub elektrycznych (zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4413).
                  Płytę uważa się za sklejkę, ponieważ składa się ona z kilku arkuszy z drewna sklejonych razem i ułożonych jeden na drugim w taki sposób, że włókna kolejnych warstw są pod kątem (zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4412 pkt (1)).
                  Płytę należy zatem klasyfikować do kodu CN 4412 32 10 jako pozostała sklejka, przynajmniej z jedną warstwą z drewna drzew liściastych.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 365/2014 z dnia 7 kwietnia 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

text:
               11.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 108/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 365/2014
   z dnia 7 kwietnia 2014 r.
   zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono nomenklaturę towarową, zwaną dalej „Nomenklaturą scaloną”, znajdującą się w załączniku I do tego rozporządzenia.

               (2)

               W trosce o pewność prawa konieczne jest określenie zakresu Nomenklatury scalonej w odniesieniu do podpozycji 0408 11 i 0408 19, które obejmują „żółtka jaj”.

               (3)

               W podpozycjach 0408 11 i 0408 19 wyrażenie „inaczej zakonserwowane” w odniesieniu do pozycji 0408 powinno obejmować użycie ograniczonej ilości soli lub substancji chemicznych do celów konserwacji, o ile sól lub substancje chemiczne nie wpływają na charakter tych produktów. Soli ani substancji chemicznych nie należy używać na poziomie wyższym niż konieczny do osiągnięcia konserwacji produktów, uwzględniając zwykle stosowane metody produkcji dla produktów objętych podpozycjami 0408 11 i 0408 19. W zasadzie ilość soli wynosząca do 12 % masy lub nieznaczne ilości innych środków konserwujących nie zmieniają charakteru żółtek jaj i mogą być przyjęte w podpozycjach 0408 11 i 0408 19.

               (4)

               Należy zatem dodać nową uwagę dodatkową w dziale 4 części drugiej Nomenklatury scalonej, aby zapewnić jednolitą interpretację w całej Unii.

               (5)

               Załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 należy zatem odpowiednio zmienić.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W dziale 4 Części drugiej Nomenklatury scalonej, określonej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, dodaje się uwagę dodatkową 2 w brzmieniu:

                  „2.

                  W podpozycjach 0408 11 i 0408 19 stosuje się, co następuje:
                  Wyrażenie »inaczej zakonserwowane« stosuje się również do żółtek jaj z ograniczoną ilością soli (zasadniczo do około 12 % masy) lub nieznacznymi ilościami substancji chemicznych dodanych w celach konserwacji, pod warunkiem że spełnione są oba następujące warunki:

                              (i)

                              produkt zachowuje charakter żółtek jaj objętych podpozycjami 0408 11 i 0408 19;

                              (ii)

                              soli lub substancji chemicznych nie można stosować na poziomie wyższym niż to konieczne do celów konserwacji.”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1488 z dnia 18 sierpnia 2017 r. zmieniające po raz 274. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

text:
               19.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1488
   z dnia 18 sierpnia 2017 r.
   zmieniające po raz 274. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

               (2)

               W dniu 9 sierpnia 2017 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych zdecydował się zmienić jeden wpis w wykazie osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby fizyczne” dane identyfikacyjne we wpisie:

         „Rustam Magomedovich Aselderov (oryginalna pisownia: Рустам Магомедович Асельдеров) (alias (a) Abu Muhammad (oryginalna pisownia: Абу Мухаммад), (b) Abu Muhammad Al-Kadari (oryginalna pisownia: Абу Мухаммад Аль-Кадари), (c) Muhamadmuhtar (oryginalna pisownia: Мухамадмухтар). Data urodzenia: 9.3.1981 r. Miejsce urodzenia: Iki-Buruł, rejon Iki-Burulski, Republika Kałmucji, Federacja Rosyjska. Obywatelstwo: Federacja Rosyjska. Nr paszportu: numer rosyjskiego paszportu 8208 nr 555627, wydany przez oddział Federalnych Służb Migracyjnych Federacji Rosyjskiej w Republice Dagestanu, rejon leniński. Data wskazania, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 12.12.2016 r.”

      otrzymują brzmienie:

         „Rustam Magomedovich Aselderov (oryginalna pisownia: Рустам Магомедович Асельдеров) (alias (a) Abu Muhammad (oryginalna pisownia: Абу Мухаммад), (b) Abu Muhammad Al-Kadari (oryginalna pisownia: Абу Мухаммад Аль-Кадари), (c) Muhamadmuhtar (oryginalna pisownia: Мухамадмухтар). Data urodzenia: 9.3.1981 r. Miejsce urodzenia: Iki-Buruł, rejon Iki-Burulski, Republika Kałmucji, Federacja Rosyjska. Obywatelstwo: Federacja Rosyjska. Nr paszportu: numer rosyjskiego paszportu 8208 nr 555627, wydany przez oddział Federalnych Służb Migracyjnych Federacji Rosyjskiej w Republice Dagestanu, rejon leniński. Inne informacje: Zabity w dniu 3 grudnia 2016 r. w Machaczkale w Republice Dagestanu, Federacja Rosyjska. Data wskazania, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 12.12.2016 r.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1202 z dnia 22 lipca 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               23.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 195/41

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1202
   z dnia 22 lipca 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  29,8

                  MA

                  154,8

                  MK

                  34,0

                  ZZ

                  72,9

                  0707 00 05

                  TR

                  137,2

                  ZZ

                  137,2

                  0709 93 10

                  AR

                  73,3

                  TR

                  120,5

                  ZZ

                  96,9

                  0805 50 10

                  AR

                  116,4

                  LB

                  87,7

                  TR

                  109,0

                  UY

                  143,6

                  ZA

                  134,8

                  ZZ

                  118,3

                  0806 10 10

                  EG

                  208,5

                  TN

                  195,3

                  ZZ

                  201,9

                  0808 10 80

                  AR

                  157,4

                  BR

                  106,6

                  CH

                  142,8

                  CL

                  132,9

                  NZ

                  150,3

                  US

                  165,7

                  ZA

                  122,1

                  ZZ

                  139,7

                  0808 30 90

                  AR

                  111,6

                  CL

                  147,9

                  NZ

                  159,3

                  ZA

                  112,7

                  ZZ

                  132,9

                  0809 10 00

                  TR

                  235,0

                  ZZ

                  235,0

                  0809 29 00

                  TR

                  240,3

                  ZZ

                  240,3

                  0809 30 10, 0809 30 90

                  TR

                  214,0

                  ZZ

                  214,0

                  0809 40 05

                  BA

                  69,9

                  IL

                  116,3

                  ZZ

                  93,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/899 z dnia 8 czerwca 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków drobiu i wszystkich gatunków świń (poza prosiętami ssącymi) (posiadacz zezwolenia Danisco (UK) Ltd) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               9.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 152/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/899
   z dnia 8 czerwca 2016 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków drobiu i wszystkich gatunków świń (poza prosiętami ssącymi) (posiadacz zezwolenia Danisco (UK) Ltd)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528) jako dodatku paszowego dla gatunków drobiu i świń celem sklasyfikowania jej w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 22 października 2015 r. (2) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528) nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, ludzi ani na środowisko, oraz że w zalecanej dawce skutecznie poprawia przyswajanie fosforu kurcząt i indyków rzeźnych, kur niosek, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników oraz loch. Urząd stwierdził również, że wniosek ten można rozszerzyć na podrzędne gatunki drobiu i podrzędne gatunki świń. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dziennik EFSA 2015;13(11):4275.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Jednostki substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność

                  4a24

                  Danisco (UK) Ltd

                  6-fitaza EC 3.1.3.26

                     Skład dodatku

                  Preparat 6-fitazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528) o minimalnej aktywności 15 000  U (1)/g.
                  Postać płynna

                     Charakterystyka substancji czynnej

                  6-fitaza (EC 3.1.3.26) wytwarzana przez Trichoderma reesei (ATCC SD-6528)

                     Metoda analityczna
                      (2)

                  Do oznaczania ilościowego aktywności 6-fitazy w dodatku paszowym:

                              —

                              metoda kolorymetryczna w oparciu o reakcję enzymatyczną fitazy z fitynianem.

                        Do oznaczania ilościowego aktywności 6-fitazy w premiksach i paszach:

                              —

                              metoda kolorymetryczna w oparciu o reakcję enzymatyczną fitazy z fitynianem EN ISO 30024.

                  Wszystkie gatunki drobiu
                  Wszystkie gatunki świń (poza prosiętami ssącymi)

                  —

                  250 U

                  —

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy wskazać warunki przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Maksymalna zalecana dawka: 2 000  U/kg paszy.

                              3.

                              Należy ustanowić procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów działających na rynku pasz, tak aby ograniczyć ryzyko związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami. Jeżeli narażenie na wdychanie, kontakt ze skórą lub z oczami nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                  29 czerwca 2026 r.

         (1)  1 U odpowiada ilości enzymu, która uwalnia 1 mikromol nieorganicznego fosforanu z fitynianu sodowego na minutę przy pH 5,5 i temperaturze 37 °C.

         (2)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 495/2011 z dnia 20 maja 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 109/2007 w zakresie składu dodatku paszowego sól sodowa monenzyny  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 495/2011
   z dnia 20 maja 2011 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 109/2007 w zakresie składu dodatku paszowego sól sodowa monenzyny
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano możliwość zmiany zezwolenia na dany dodatek paszowy na wniosek posiadacza zezwolenia, po uzyskaniu opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).

               (2)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 109/2007 (2) zezwolono na stosowanie soli sodowej monenzyny, należącej do grupy kokcydiostatyków i histomonostatyków, jako dodatku do pasz dla kurcząt rzeźnych oraz indyków przez dziesięć lat.

               (3)

               Posiadacz zezwolenia złożył wniosek o zmianę zezwolenia na stosowanie soli sodowej monenzyny w odniesieniu do dodatkowego składu tego dodatku paszowego. Przedłożono odpowiednie dane na poparcie wniosku.

               (4)

               Urząd stwierdził w swojej opinii z dnia 1 lutego 2011 r. (3), że stosowanie tej nowej postaci użytkowej dodatku u kurcząt rzeźnych i indyków nie wzbudza żadnych dodatkowych obaw w odniesieniu do zdrowia zwierząt i ludzi ani środowiska, a jej stosowanie pozwala na skuteczne zwalczanie kokcydiozy. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ds. dodatków paszowych ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Warunki przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 zostały spełnione.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 109/2007.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 109/2007 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 31 z 6.2.2007, s. 6.

      (3)  Dziennik EFSA 2011; 9(2):2009.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Nazwa posiadacza zezwolenia

                        Dodatek
                        (Nazwa handlowa)

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Inne przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        Tymczasowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) w odpowiednich środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

                        mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kokcydiostatyki i histomonostatyki

                        51701

                        Huvepharma NV Belgia

                        Sól sodowa monenzyny
                        (Coxidin)

                                       Skład dodatku

                                                Sól sodowa monenzyny, substancja techniczna odpowiadająca działaniu monenzyny: 25 %

                                                Perlit: 15–20 %

                                                Otręby zbożowe 55–60 %

                                       Substancja czynna

                                    C36H61O11Na
                                    Sól sodowa polieteru kwasu monokarboksylowego wytwarzana przez Streptomyces cinnamonensis 28682, LMG S-19095, w postaci proszku.
                                    Skład czynnika

                                                Monenzyna A: nie mniej niż 90 %

                                                Monenzyna A + B: nie mniej niż 95 %

                                                Monenzyna C: 0,2-0,3 %

                                       Metoda analityczna
                                        (1)

                                    Metoda oznaczania substancji czynnej: wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) z derywatyzacją pokolumnową i detekcją UV (λ = 520 nm).

                        Kurczęta rzeźne

                        —

                        100

                        125

                                    1.

                                    Stosowanie zabronione przez co najmniej jeden dzień przed ubojem.

                                    2.

                                    Dodatek jest włączany do mieszanek paszowych w postaci premiksu.

                                    3.

                                    Najwyższa dopuszczalna dawka soli sodowej monenzyny w mieszankach paszowych uzupełniających:

                                                —

                                                625 mg/kg dla kurcząt rzeźnych;

                                                —

                                                500 mg/kg dla indyków.

                                    4.

                                    Soli sodowej monenzyny nie należy mieszać z innymi kokcydiostatykami.

                                    5.

                                    Wskazanie w instrukcji użycia:
                                    »Niebezpieczne dla koniowatych. Pasza zawiera jonofor: unikać jednoczesnego podawania z tiamuliną i obserwować, czy przy równoczesnym stosowaniu z innymi substancjami leczniczymi nie występują działania niepożądane«.

                                    6.

                                    Używać odpowiedniej odzieży ochronnej, rękawic i ochrony oczu/twarzy. W przypadku niewystarczającej wentylacji w pomieszczeniu używać odpowiedniego sprzętu do oddychania.

                        6.2.2017

                        25 μg soli sodowej monenzyny/kg mokrej masy skóry + tłuszcz
                        8 μg soli sodowej monenzyny/kg mokrej masy wątroby, nerek i mięśni

                        Indyki

                        16 tygodni

                        60

                        100

                        51701

                        Huvepharma NV Belgia

                        Sól sodowa monenzyny
                        (Coxidin)

                                       Skład dodatku

                                                Sól sodowa monenzyny, substancja techniczna odpowiadająca działaniu monenzyny: 25 %

                                                Perlit: 15–20 %

                                                Węglan wapnia: q.s. 100 %

                                       Substancja czynna

                                    C36H61O11Na
                                    Sól sodowa polieteru kwasu monokarboksylowego wytwarzana przez Streptomyces cinnamonensis 28682, LMG S-19095, w postaci proszku.
                                    Skład czynnika

                                                Monenzyna A: nie mniej niż 90 %

                                                Monenzyna A + B: nie mniej niż 95 %

                                                Monenzyna C: 0,2-0,3 %

                                       Metoda analityczna
                                        (1)

                                    Metoda oznaczania substancji czynnej: wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) z derywatyzacją pokolumnową i detekcją UV–VIS (metoda standardowa EN ISO 14183:2008).

                        Kurczęta rzeźne

                        —

                        100

                        125

                                    1.

                                    Stosowanie zabronione przez co najmniej jeden dzień przed ubojem.

                                    2.

                                    Dodatek jest włączany do mieszanek paszowych w postaci granulowanego premiksu.

                                    3.

                                    Soli sodowej monenzyny nie należy mieszać z innymi kokcydiostatykami.

                                    4.

                                    Wskazanie w instrukcji użycia:
                                    »Niebezpieczne dla koniowatych. Pasza zawiera jonofor: unikać jednoczesnego podawania z tiamuliną i obserwować, czy przy równoczesnym stosowaniu z innymi substancjami leczniczymi nie występują działania niepożądane«.

                                    5.

                                    Używać odpowiedniej odzieży ochronnej, rękawic i ochrony oczu/twarzy. W przypadku niewystarczającej wentylacji w pomieszczeniu używać odpowiedniego sprzętu do oddychania.

                        10.6.2021

                        25 μg soli sodowej monenzyny/kg mokrej masy skóry + tłuszcz
                        8 μg soli sodowej monenzyny/kg mokrej masy wątroby, nerek i mięśni

                        Indyki

                        16 tygodni

                        60

                        100

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 z dnia 6 sierpnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim

text:
               8.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1368
   z dnia 6 sierpnia 2015 r.
   ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 57 akapit pierwszy lit. a) i c) i akapit drugi oraz art. 223 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 58 ust. 4 akapit pierwszy lit. b), art. 63 ust. 5 akapit drugi oraz art. 64 ust. 7 akapit pierwszy lit. a) i akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (3) i ustanowiło nowe przepisy dotyczące pomocy w sektorze pszczelarskim. Ponadto uprawnia ono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych w tym zakresie. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu pomocy w nowych ramach prawnych niektóre przepisy należy przyjąć w drodze takich aktów. Akty te powinny zastąpić rozporządzenie Komisji (WE) nr 917/2004 (4). Rozporządzenie to zostaje uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/1366 (5).

               (2)

               Artykuł 55 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewiduje, że państwa członkowskie mogą opracować krajowe programy w sektorze pszczelarskim obejmujące okres trzech lat („programy pszczelarskie”). Zgodnie z art. 55 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie, które korzystają z tej możliwości, zobowiązane są do przeprowadzenia analizy struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w swoich sektorach pszczelarskich. Konieczne jest określenie elementów, które takie programy i analizy powinny obejmować.

               (3)

               Programy pszczelarskie proponowane przez państwa członkowskie wymagają zatwierdzenia przez Komisję. Należy zatem wyznaczyć termin zgłaszania programów przez państwa członkowskie oraz ustanowić procedurę zatwierdzania tych programów przez Komisję.

               (4)

               Ponieważ sektor pszczelarski obejmuje znaczną liczbę małych producentów, po zatwierdzeniu programów pszczelarskich państwa członkowskie i Komisja powinny udostępnić je do wiadomości publicznej.

               (5)

               W celu zapewnienia elastyczności we wdrażaniu programów pszczelarskich oraz ograniczenia obciążeń administracyjnych, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmiany środków ujętych w tych programach podczas ich wdrażania, pod warunkiem że nie przekracza się ogólnego pułapu wydatków planowanych na dany rok, a wkład unijny w finansowanie programów pozostaje na wysokości 50 % wydatków ponoszonych przez państwa członkowskie. Należy jednak ustanowić przepisy proceduralne dotyczące znaczących zmian w programie.

               (6)

               Państwa członkowskie powinny monitorować wdrażanie programów pszczelarskich. Procedura kontroli stosowana przez państwa członkowskie powinna być zgodna z ogólnymi przepisami ustanowionymi w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Państwa członkowskie powinny zgłosić tę procedurę Komisji przy zgłaszaniu programów.

               (7)

               Aby sprawdzić, czy warunki przyznania finansowania unijnego są spełnione, uczestniczące państwa członkowskie powinny przeprowadzać kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. W przypadku kontroli na miejscu państwa członkowskie powinny zagwarantować, że kontroli poddawanych jest co najmniej 5 % wnioskodawców. Państwa członkowskie powinny dobrać próbę z całej populacji wnioskodawców, a próba ta powinna składać się z części wybranej losowo – w celu otrzymania reprezentatywnego poziomu błędu – oraz z części wybranej w oparciu o analizę ryzyka ukierunkowaną na obszary o najwyższym ryzyku wystąpienia błędu.

               (8)

               Zgodnie z ogólnymi przepisami dotyczącymi ochrony interesów finansowych Unii określonymi w art. 54, 58 i 63 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie powinny ustanowić odpowiedni system korekt i kar za nieprawidłowości, umożliwiający odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot powiększonych o odsetki obliczone zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 908/2014 (6). Państwa członkowskie powinny zgłosić taki system Komisji przy zgłaszaniu programów.

               (9)

               Rok pszczelarski powinien obejmować okres, który umożliwi państwom członkowskim przeprowadzenie kontroli w zakresie środków dotyczących pszczelarstwa.

               (10)

               Aby ocenić wpływ programów pszczelarskich – przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia obciążeń administracyjnych dla państw członkowskich i sektora pszczelarskiego – państwa członkowskie muszą przedkładać Komisji roczne sprawozdania z wdrażania zawierające zestawienie wydatków i osiągniętych wyników, sporządzane z wykorzystaniem wskaźników skuteczności dla każdego środka w ramach programu.

               (11)

               Podczas wdrażania programów pszczelarskich należy zapewnić spójność między środkami ujętymi w programach pszczelarskich i programach rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (7). W tym celu państwa członkowskie opisują w swoich programach pszczelarskich kryteria, które ustanawiają dla zapewnienia, że nie dochodzi do podwójnego finansowania programów pszczelarskich objętych pomocą w sektorze pszczelarskim na podstawie art. 55 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz wsparciem rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013.

               (12)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   ROZDZIAŁ 1

      PRZEPISY WSTĘPNE

   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy wykonawcze dotyczące unijnej pomocy dla krajowych programów w sektorze pszczelarskim, o których mowa w art. 55 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (zwanych dalej „programami pszczelarskimi”).
   Artykuł 2
   Rok pszczelarski
   Do celów programów pszczelarskich „rok pszczelarski” oznacza okres 12 kolejnych miesięcy od dnia 1 sierpnia do dnia 31 lipca.
   ROZDZIAŁ 2

      PROGRAMY PSZCZELARSKIE

   Artykuł 3
   Zgłaszanie programów pszczelarskich
   Każde państwo członkowskie zgłasza Komisji swój wniosek dotyczący jednego programu pszczelarskiego dla całego swojego terytorium najpóźniej w dniu 15 marca, który poprzedza rozpoczęcie pierwszego roku pszczelarskiego programu.
   Artykuł 4
   Zakres programów pszczelarskich
   Programy pszczelarskie muszą obejmować elementy określone w załączniku.
   Artykuł 5
   Zatwierdzenie programów pszczelarskich
   1.   Programy pszczelarskie są zatwierdzane przez Komisję zgodnie z art. 57 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 najpóźniej w dniu 15 czerwca, który poprzedza rozpoczęcie pierwszego roku pszczelarskiego danego programu pszczelarskiego.
   2.   Na swojej stronie internetowej Komisja udostępnia do wiadomości publicznej zatwierdzone programy pszczelarskie.
   Artykuł 6
   Zmiany w programach pszczelarskich
   1.   Bez uszczerbku dla ust. 2 państwa członkowskie mogą zmieniać środki zawarte w programach pszczelarskich podczas roku pszczelarskiego, na przykład poprzez wprowadzenie lub wycofanie środków lub rodzajów działań, poprzez wprowadzenie zmian w opisie środków lub zmian warunków kwalifikowalności lub poprzez przeniesienie nakładów finansowych pomiędzy środkami programu, pod warunkiem że środki te są nadal zgodne z art. 55 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
   Limity finansowe w stosunku do każdego środka mogą zostać zmienione, pod warunkiem że nie przekracza się ogólnego pułapu wydatków planowanych na dany rok, a wkład unijny w finansowanie programów pszczelarskich pozostaje na wysokości 50 % wydatków ponoszonych przez państwa członkowskie na te programy w zatwierdzonej formie.
   2.   Wnioski o zmiany w programach pszczelarskich wiążące się z wprowadzeniem nowego środka lub wycofaniem środka są przekazywane Komisji przez państwa członkowskie i zatwierdzane przez Komisję przed wdrożeniem tych zmian.
   3.   Komisja zatwierdza wnioski, o których mowa w ust. 2, zgodnie z następującą procedurą:

               a)

               przeprowadza się konsultacje z reprezentatywnymi organizacjami, które współpracowały z państwem członkowskim przy sporządzaniu programu pszczelarskiego;

               b)

               zmiany uważa się za zatwierdzone, jeśli Komisja nie zgłosiła uwag do wniosku w terminie 21 dni roboczych od otrzymania wniosku. Jeżeli Komisja zgłosiła uwagi, zmiany uważa się za zatwierdzone po przesłaniu państwu członkowskiemu przez Komisję potwierdzenia, że uważa swe uwagi za należycie uwzględnione.

         ROZDZIAŁ 3

      WKŁAD UNIJNY

   Artykuł 7
   Kwalifikowalność wydatków i płatności
   Do uzyskania wkładu unijnego kwalifikują się jedynie wydatki poniesione w trakcie wdrażania środków ujętych w programie pszczelarskim państwa członkowskiego.
   Płatności dokonywane przez państwa członkowskie na rzecz beneficjentów i odnoszące się do środków wdrożonych w trakcie każdego roku pszczelarskiego realizuje się w dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się dnia 16 października danego roku pszczelarskiego i kończącym dnia 15 października następnego roku.
   ROZDZIAŁ 4

      MONITOROWANIE I KONTROLE

   Artykuł 8
   Kontrole
   1.   Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia, czy warunki przyznania finansowania unijnego są spełnione. Kontrole te obejmują kontrole administracyjne i kontrole na miejscu oraz są zgodne z ogólnymi przepisami ustanowionymi w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
   2.   Jeżeli chodzi o kontrole na miejscu, państwa członkowskie wymagają sprawdzenia, czy:

               a)

               środki ujęte w programach pszczelarskich, w szczególności środki dotyczące inwestycji i usług, są właściwie wdrażane;

               b)

               faktycznie poniesione wydatki przynajmniej odpowiadają wnioskowanemu wsparciu finansowemu;

               c)

               w stosownych przypadkach, zadeklarowana liczba uli odpowiada stwierdzonej liczbie uli utrzymywanych przez wnioskodawcę, przy uwzględnieniu dodatkowych danych przedstawionych przez pszczelarza w zakresie jego działalności w ciągu danego roku pszczelarskiego.

         3.   Państwa członkowskie gwarantują, że kontroli na miejscu podlega co najmniej 5 % wnioskodawców ubiegających się o pomoc w ramach ich programów pszczelarskich.
   Próbę dobiera się z całej populacji wnioskodawców, a próba ta składa się z:

               a)

               określonej liczby wnioskodawców wybranych losowo w celu otrzymania reprezentatywnego poziomu błędu;

               b)

               określonej liczby wnioskodawców wybranych na podstawie analizy ryzyka, która opiera się na następujących kryteriach:

                           (i)

                           kwocie finansowania przyznanej beneficjentom;

                           (ii)

                           charakterze działań finansowanych w ramach środków dotyczących pszczelarstwa;

                           (iii)

                           wnioskach z wcześniejszych kontroli na miejscu;

                           (iv)

                           innych kryteriach określonych przez państwa członkowskie.

         Artykuł 9
   Nienależne płatności oraz kary
   1.   Odsetki dodawane do kwoty nienależnych płatności odzyskiwanych zgodnie z art. 54 ust. 1, art. 58 ust. 1 lit. e) lub art. 63 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oblicza się zgodnie z art. 27 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014.
   2.   W przypadku stwierdzenia nadużycia lub poważnego zaniedbania, za które odpowiedzialni są beneficjenci, oprócz zwrotu nienależnych płatności z odsetkami zgodnie z art. 63 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, płacą oni kwotę odpowiadającą różnicy między kwotą pierwotnie wypłaconą a kwotą, do której są uprawnieni.
   ROZDZIAŁ 5

      PRZEPISY DOTYCZĄCE ZGŁOSZEŃ I PUBLIKACJI

   Artykuł 10
   Roczne sprawozdanie z wdrażania
   1.   Do dnia 15 marca każdego roku, począwszy od roku 2018, uczestniczące państwa członkowskie przedstawiają Komisji roczne sprawozdania z wdrażania dotyczące stosowania ich krajowych programów pszczelarskich w poprzednim roku pszczelarskim.
   2.   Roczne sprawozdanie z wdrażania zawiera następujące elementy:

               a)

               zestawienie poniesionych wydatków w EUR w ciągu roku pszczelarskiego w podziale według środków;

               b)

               wyniki przedstawione w oparciu o wskaźniki skuteczności wybrane dla każdego wdrażanego środka.

         Artykuł 11
   Termin zgłaszania liczby uli
   Zgłoszenie, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1366, przesyła się do dnia 15 marca każdego roku, począwszy od roku 2017.
   Artykuł 12
   Przepisy dotyczące zgłoszeń
   Zgłoszenia, o których mowa w art. 3, 6, 10 i 11 niniejszego rozporządzenia, przesyła się zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (8).
   Artykuł 13
   Publikacja zagregowanych danych
   Na swojej stronie internetowej Komisja udostępnia do wiadomości publicznej zagregowane dane w zakresie:

               a)

               liczby uli zgłoszonych zgodnie z art. 11;

               b)

               rocznych sprawozdań z wykonania przedstawionych zgodnie z art. 10;

               c)

               analizy struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarskim, o której mowa w pkt 3 załącznika, włączonej do programów pszczelarskich zgłoszonych zgodnie z art. 3.

         ROZDZIAŁ 6

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 917/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 797/2004 dotyczącego działań w dziedzinie pszczelarstwa (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, s. 83).

      (5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1366 z dnia 11 maja 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (zob. s. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 59).

      (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).

      (8)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

      ZAŁĄCZNIK
      Programy pszczelarskie obejmują przynajmniej następujące elementy:

                  1)

                  ocena wyników osiągniętych dotychczas podczas wdrażania poprzedniego programu pszczelarskiego (jeśli taki istniał). Począwszy od programów pszczelarskich na lata 2020–2022, ocena ta jest oparta na ostatnich dwóch rocznych sprawozdaniach z wdrażania poprzedniego programu, o których to sprawozdaniach mowa w art. 10;

                  2)

                  opis metody stosowanej do określenia liczby uli zgodnie z art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1366;

                  3)

                  analiza przeprowadzana przez państwo członkowskie dotycząca struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarskim na terytorium tego państwa. Analiza powinna zapewnić przynajmniej następujące informacje, obejmujące ostatnie dwa lata kalendarzowe poprzedzające zgłoszenie programu pszczelarskiego do zatwierdzenia:

                              (i)

                              liczba pszczelarzy;

                              (ii)

                              liczba pszczelarzy utrzymujących ponad 150 uli;

                              (iii)

                              łączna liczba uli utrzymywanych przez pszczelarzy z ponad 150 ulami;

                              (iv)

                              liczba pszczelarzy należących do stowarzyszeń pszczelarzy;

                              (v)

                              roczna produkcja krajowa miodu w kilogramach w ciągu ostatnich dwóch lat kalendarzowych poprzedzających zgłoszenie programu pszczelarskiego do zatwierdzenia;

                              (vi)

                              przedział cen miodu wielokwiatowego w miejscu produkcji;

                              (vii)

                              przedział cen miodu wielokwiatowego luzem u hurtowników;

                              (viii)

                              szacowany średni zbiór miodu w kilogramach na ul i na rok;

                              (ix)

                              szacowane średnie koszty produkcji (stałe i zmienne) na kilogram wyprodukowanego miodu;

                              (x)

                              liczba uli stwierdzona w ostatnich dwóch latach kalendarzowych poprzedzających zgłoszenie programu pszczelarskiego do zatwierdzenia, jeżeli dane państwo członkowskie w okresie poprzednich trzech lat nie stosowało takiego programu;

                  4)

                  ocena potrzeb sektora pszczelarskiego w państwie członkowskim obejmująca co najmniej: ocenę wyników poprzedniego programu pszczelarskiego (jeśli taki istniał), analizę struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarskim oraz wyniki współpracy z reprezentatywnymi organizacjami w dziedzinie pszczelarstwa;

                  5)

                  opis celów programu pszczelarskiego oraz powiązanie tych celów ze środkami dotyczącymi pszczelarstwa wybranymi z wykazu zawartego w art. 55 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

                  6)

                  szczegółowy opis działań, które będą realizowane w ramach środków dotyczących pszczelarstwa wybranych z wykazu zawartego w art. 55 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym szacunkowe koszty i plan finansowania w podziale na lata i na środki;

                  7)

                  kryteria ustanowione przez państwa członkowskie w celu zapewnienia, że nie dochodzi do podwójnego finansowania programów pszczelarskich zgodnie z art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1366;

                  8)

                  wskaźniki skuteczności stosowane dla każdego wybranego środka dotyczącego pszczelarstwa. Dla każdego środka państwa członkowskie wybierają co najmniej jeden istotny wskaźnik skuteczności;

                  9)

                  rozwiązania dotyczące wdrażania programu pszczelarskiego, w tym:

                              (i)

                              wyznaczenie przez państwo członkowskie punktu kontaktowego odpowiedzialnego za zarządzanie programami pszczelarskimi;

                              (ii)

                              opis procedury kontroli;

                              (iii)

                              opis działań, które należy podjąć w przypadku nienależnych płatności dla beneficjentów, w tym kar;

                              (iv)

                              przepisy zapewniające udostępnienie zatwierdzonego programu do wiadomości publicznej w danym państwie członkowskim;

                              (v)

                              działania podejmowane w celu współpracy z organizacjami przedstawicielskimi w dziedzinie pszczelarstwa;

                              (vi)

                              opis metody stosowanej do oceny wyników wdrażania środków w ramach programu pszczelarskiego dla sektora pszczelarskiego w danym państwie członkowskim.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1420/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. uchylające rozporządzenia (WE) nr 347/96, (WE) nr 1924/2000, (WE) nr 1925/2000, (WE) nr 2508/2000, (WE) nr 2509/2000, (WE) nr 2813/2000, (WE) nr 2814/2000, (WE) nr 150/2001, (WE) nr 939/2001, (WE) nr 1813/2001, (WE) nr 2065/2001, (WE) nr 2183/2001, (WE) nr 2318/2001, (WE) nr 2493/2001, (WE) nr 2306/2002, (WE) nr 802/2006, (WE) nr 2003/2006, (WE) nr 696/2008 i (WE) nr 248/2009 w następstwie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

text:
               28.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 353/48

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1420/2013
   z dnia 17 grudnia 2013 r.
   uchylające rozporządzenia (WE) nr 347/96, (WE) nr 1924/2000, (WE) nr 1925/2000, (WE) nr 2508/2000, (WE) nr 2509/2000, (WE) nr 2813/2000, (WE) nr 2814/2000, (WE) nr 150/2001, (WE) nr 939/2001, (WE) nr 1813/2001, (WE) nr 2065/2001, (WE) nr 2183/2001, (WE) nr 2318/2001, (WE) nr 2493/2001, (WE) nr 2306/2002, (WE) nr 802/2006, (WE) nr 2003/2006, (WE) nr 696/2008 i (WE) nr 248/2009 w następstwie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 4 ust. 4, art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 7, art. 7 ust. 10, art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 4, art. 12 ust. 5, art. 13 ust. 7, art. 17 ust. 5, art. 21 ust. 8, art. 23 ust. 5, art. 24 ust. 8, art. 25 ust. 6, art. 26 ust. 3, art. 27 ust. 6, art. 29 ust. 5, art. 34 ust. 2 i art. 35 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiające agromonetarne porozumienia dotyczące euro (2), w szczególności jego art. 3 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (3) zastępuje rozporządzenie (WE) nr 104/2000 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 4 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, który stosuje się do dnia 12 grudnia 2014 r.

               (2)

               Rozporządzenie (UE) nr 1379/2013 wprowadziło istotne zmiany do przepisów dotyczących informowania konsumentów, uznawania organizacji producentów, rozszerzenia zasad, planowania produkcji i wprowadzania do obrotu, uznawania organizacji międzybranżowych, cen, interwencji, powiadamiania i finansowania.

               (3)

               Należy zatem uchylić następujące rozporządzenia wykonawcze:

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 347/96 z dnia 27 lutego 1996 r. ustanawiające system szybkiego powiadamiania o dopuszczeniu łososia do swobodnego obrotu we Wspólnocie Europejskiej (4),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 1924/2000 z dnia 11 września 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do udzielania szczególnego uznania organizacjom producentów w sektorze rybołówstwa w celu poprawy jakości ich produktów (5),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 1925/2000 z dnia 11 września 2000 r. ustanawiające terminy operacyjne dla kursów walutowych stosowanych przy obliczaniu niektórych kwot przewidzianych przez mechanizmy rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa i akwakultury (6),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2508/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do programów operacyjnych w sektorze rybołówstwa (7),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2509/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie niektórych produktów rybołówstwa (8),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2813/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania pomocy do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa (9),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2814/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania prolongowanej pomocy dla niektórych produktów rybołówstwa (10),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 150/2001 z dnia 25 stycznia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do kar nakładanych na organizacje producentów w sektorze rybołówstwa w związku z nieprawidłowościami w działaniu mechanizmów interwencyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 142/98 (11),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 939/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania zryczałtowanej pomocy w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa (12),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 1813/2001 z dnia 14 września 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie warunków udzielania i cofania uznania organizacjom międzybranżowym (13),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2065/2001 z dnia 22 października 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie informowania konsumentów o produktach rybołówstwa i akwakultury (14),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2183/2001 z dnia 9 listopada 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania dodatku wyrównawczego do tuńczyka przeznaczonego dla przemysłu przetwórczego (15),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2318/2001 z dnia 29 listopada 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie uznawania organizacji producentów w sektorze rybołówstwa i akwakultury (16),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2493/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie zbytu niektórych produktów rybołówstwa wycofanych z rynku (17),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2306/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do zgłaszania cen przywożonych produktów rybołówstwa (18),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 802/2006 z dnia 30 maja 2006 r. ustalające współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do ryb z rodzajów Thunnus i Euthynnus
                               (19),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 2003/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady finansowania przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) wydatków związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (20),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 696/2008 z dnia 23 lipca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do rozszerzania na niezrzeszonych niektórych zasad przyjętych przez organizacje producentów w sektorze rybołówstwa (21),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 248/2009 z dnia 19 marca 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie notyfikacji dotyczących uznawania organizacji producentów, ustalania cen oraz interwencji w zakresie organizacji wspólnego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury (22).

               (4)

               W związku z tym, że przepisy rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 w sprawie uznawania organizacji producentów, rozszerzenia zasad, planowania produkcji i wprowadzania do obrotu, uznawania organizacji międzybranżowych, cen, interwencji i powiadomień stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r., rozporządzenia (WE) nr 347/96, (WE) nr 1924/2000, (WE) nr 1925/2000, (WE) nr 2508/2000, (WE) nr 2509/2000, (WE) nr 2813/2000, (WE) nr 2814/2000, (WE) nr 150/2001, (WE) nr 939/2001, (WE) nr 1813/2001, (WE) nr 2183/2001, (WE) nr 2318/2001, (WE) nr 2493/2001, (WE) nr 2306/2002, (WE) nr 802/2006, (WE) nr 2003/2006, (WE) nr 696/2008 i (WE) nr 248/2009 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. W związku z tym, że przepisy rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 w sprawie informowania konsumentów stosuje się od dnia 13 grudnia 2014 r., rozporządzenie (WE) nr 2065/2001 należy uchylić ze skutkiem od dnia 13 grudnia 2014 r.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Uchylenia
   1.   Rozporządzenia (WE) nr 347/96, (WE) nr 1924/2000, (WE) nr 1925/2000, (WE) nr 2508/2000, (WE) nr 2509/2000, (WE) nr 2813/2000, (WE) nr 2814/2000, (WE) nr 150/2001, (WE) nr 939/2001, (WE) nr 1813/2001, (WE) nr 2183/2001, (WE) nr 2318/2001, (WE) nr 2493/2001, (WE) nr 2306/2002, (WE) nr 802/2006, (WE) nr 2003/2006, (WE) nr 696/2008 i (WE) nr 248/2009 tracą moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
   2.   Rozporządzenie (WE) nr 2065/2001 traci moc ze skutkiem od dnia 13 grudnia 2014 r.
   3.   Przepisy uchylonych rozporządzeń nadal mają zastosowanie do wydatków poniesionych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 104/2000.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 349 z 24.12.1998, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (4)  Dz.U. L 49 z 28.2.1996, s. 7.

      (5)  Dz.U. L 230 z 12.9.2000, s. 5.

      (6)  Dz.U. L 230 z 12.9.2000, s. 7.

      (7)  Dz.U. L 289 z 16.11.2000, s. 8.

      (8)  Dz.U. L 289 z 16.11.2000, s. 11.

      (9)  Dz.U. L 326 z 22.12.2000, s. 30.

      (10)  Dz.U. L 326 z 22.12.2000, s. 34.

      (11)  Dz.U. L 24 z 26.1.2001, s. 10.

      (12)  Dz.U. L 132 z 15.5.2001, s. 10.

      (13)  Dz.U. L 246 z 15.9.2001, s. 7.

      (14)  Dz.U. L 278 z 23.10.2001, s. 6.

      (15)  Dz.U. L 293 z 10.11.2001, s. 11.

      (16)  Dz.U. L 313 z 30.11.2001, s. 9.

      (17)  Dz.U. L 337 z 20.12.2001, s. 20.

      (18)  Dz.U. L 348 z 21.12.2002, s. 94.

      (19)  Dz.U. L 144 z 31.5.2006, s. 15.

      (20)  Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 49.

      (21)  Dz.U. L 195 z 24.7.2008, s. 6.

      (22)  Dz.U. L 79 z 25.3.2009, s. 7.