title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1269/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali,pochodzących m.in. z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

text:
               28.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 357/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1269/2012
   z dnia 21 grudnia 2012 r.
   w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali,pochodzących m.in. z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3, 5 i 6,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W następstwie dochodzenia („dochodzenie pierwotne”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy. Środki przyjęły formę cła antydumpingowego ad valorem wynoszącego 24,1 % nałożonego na przywóz pochodzący od indywidualnie wskazanych producentów eksportujących w Rosji, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 35,8 % na przywóz od wszystkich innych przedsiębiorstw w Rosji. Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na grupę objętą obecnym dochodzeniem przeglądowym – OAO TMK („grupa TMK” lub „wnioskodawca”), w której skład wchodzą OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works, wynosiło 35,8 %, tj. było ono cłem rezydualnym.

               (2)

               W następstwie wszczęcia przeglądu okresowego, o który wystąpiła grupa TMK zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie przeglądowe”), Rada zmieniła, rozporządzeniem (WE) nr 812/2008 (3), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, wobec grupy TMK na 27,2 %.

               (3)

               W następstwie przeglądu wygaśnięcia („dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia”) Rada utrzymała, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012 (4), środki wprowadzone rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 względem przywozu rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy.

               (4)

               W związku z tym obowiązującymi środkami są środki wprowadzone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012. Grupa TMK, w której skład wchodzą OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works, podlega cłu antydumpingowemu w wysokości 27,2 %.

         1.2.   Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego

               (5)

               W dniu 14 października 2011 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (5) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Rosji.

               (6)

               Przegląd ten, którego zakres ograniczony jest do zbadania dumpingu, został wszczęty po złożeniu uzasadnionego wniosku przez grupę TMK. Wnioskodawca przedstawił we wniosku dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środków na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne do zrównoważenia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę.

         1.3.   Zainteresowane strony

               (7)

               Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, władze państwa wywozu oraz przemysł unijny o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (8)

               W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała kwestionariusz do wnioskodawcy, który udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie.

               (9)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia poziomu dumpingu. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono na terenie wnioskodawcy i jego powiązanych przedsiębiorstw handlowych – ZAO TMK Trade House (Moskwa), TMK Warehouse Complex LLC (Lytkaryno), TMK Europe GmbH (Kolonia), TMK Italia s.r.l. (Lecco) i TMK Global SA (Genewa).

         1.4.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

               (10)

               Dochodzenie w sprawie poziomu dumpingu obejmowało okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

         2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

   2.1.   Produkt objęty postępowaniem

               (11)

               Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w rozporządzeniu (UE) nr 585/2012, którym wprowadzono obecnie obowiązujące środki, tzn. są to rury i przewody bez szwu (seamless pipes and tubes – SPT) z żelaza lub stali o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value – CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (6), obecnie objęte kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 oraz ex 7304 59 93, pochodzące z Rosji („produkt objęty postępowaniem”).

         2.2.   Produkt podobny

               (12)

               Zgodnie z tym, co wskazano w dochodzeniu pierwotnym oraz w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia, również w toku obecnego dochodzenia potwierdzono, że produkt wytwarzany w Rosji i wywożony do Unii, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym Rosji oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez producentów unijnych mają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz końcowe zastosowania. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         3.   DUMPING

   3.1.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

   3.1.1.   Wartość normalna

               (13)

               Sprzedaż na rynku krajowym dokonywana była poprzez przedsiębiorstwa powiązane – ZAO TMK Trade House i TMK Warehouse, które następnie odsprzedawały produkt objęty postępowaniem niezależnym klientom w Rosji.

               (14)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w pierwszej kolejności zbadano, czy całkowita wielkość sprzedaży produktu podobnego dokonywana przez każdego producenta eksportującego na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii. W wyniku badania ustalono, że sprzedaż krajowa była reprezentatywna w odniesieniu do wszystkich producentów eksportujących.

               (15)

               Zbadano następnie, czy każdy typ produktu podobnego sprzedawany przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym był wystarczająco reprezentatywny do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego typu produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży danego typu produktu na rzecz klientów niezależnych dokonana na rynku krajowym przez wnioskodawcę w ODP wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego typu produktu wywożonego do Unii.

               (16)

               Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zbadano następnie, czy sprzedaż krajowa każdego typu produktu, który był sprzedawany w ilościach reprezentatywnych, mogła być uznana za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka krajowej sprzedaży z zyskiem każdego wywożonego typu produktu objętego postępowaniem na rzecz klientów niezależnych na rynku krajowym w ODP.

               (17)

               W odniesieniu do tych typów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego typu produktu na rynku krajowym dokonano powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego typu była równa jednostkowemu kosztowi produkcji lub od niego wyższa, wartość normalną dla każdego typu produktu obliczono jako średnią ważoną rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego typu, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem.

               (18)

               W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego typu lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny wyłącznie w krajowej sprzedaży z zyskiem dla danego typu w ODP.

               (19)

               Wartość normalna dla niereprezentatywnych typów (tj. tych, których sprzedaż na rynku krajowym stanowiła mniej niż 5 % sprzedaży eksportowej do Unii lub które nie były w ogóle sprzedawane na rynku krajowym) została obliczona na podstawie kosztu wytworzenia przypadającego na typ produktu, powiększonego o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz o zyski. W przypadku istniejącej sprzedaży krajowej wykorzystano zysk z transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym w podziale na typy produktu objętego postępowaniem. W przypadku braku sprzedaży krajowej zastosowano średni zysk ze sprzedaży.

               (20)

               W odniesieniu do kosztów produkcji, w szczególności do kosztów energii, jeśli chodzi o gaz, zbadano, czy ceny gazu płacone przez producentów eksportujących odzwierciedlały wystarczająco koszty związane z produkcją i dystrybucją gazu.

               (21)

               Ustalono, że cena gazu na rynku krajowym płacona przez producentów eksportujących wynosiła około jednej trzeciej ceny eksportowej gazu ziemnego z Rosji. W tej kwestii wszystkie dostępne dane wskazują, że krajowe ceny gazu w Rosji są cenami regulowanymi i znajdują się na znacznie niższym poziomie niż ceny rynkowe płacone na nieregulowanych rynkach gazu ziemnego. Dlatego też, ponieważ koszty gazu nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w dokumentacji księgowej producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5, konieczne było ich odpowiednie dostosowanie. Wobec braku wystarczająco reprezentatywnych i niezniekształconych cen gazu na rosyjskim rynku krajowym uznano za właściwe dokonanie dostosowania, zgodnie z art. 2 ust. 5, na podstawie informacji pochodzących z innych reprezentatywnych rynków. Dostosowana cena oparta została na postawie średniej ceny gazu rosyjskiego sprzedawanego na wywóz na granicy niemiecko-czeskiej (Waidhaus), dostosowanej w odniesieniu do lokalnych kosztów dystrybucji. Waidhaus jako główny punkt sprzedaży gazu rosyjskiego do UE, będącej największym rynkiem zbytu gazu rosyjskiego, na którym ceny odpowiednio odzwierciedlają koszty, może być uznany za rynek reprezentatywny w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (22)

               Po ujawnieniu ustaleń grupa TMK twierdziła, że dostosowanie ceny gazu było niezgodne z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego oraz pkt 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego WTO. Jak wspomniano w motywie 21, ustalono, że cena gazu na rynku krajowym płacona przez grupę TMK wynosiła około jednej trzeciej ceny eksportowej gazu ziemnego z Rosji. Dlatego też, ponieważ koszty gazu nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w dokumentacji księgowej producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5, konieczne było ich odpowiednie dostosowanie. Argument grupy TMK został uznany za nieuzasadniony i w związku z tym – z uwagi na brak jakichkolwiek dowodów – został on odrzucony.

         3.1.2.   Cena eksportowa

               (23)

               Należy zauważyć, że pewne ilości wywozowe produktu objętego postępowaniem nie zostały zgłoszone przez grupę TMK, gdyż była ona zdania, że te SPT nie są objęte zakresem dochodzenia. Podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu przedstawiono służbom Komisji próbki w postaci przekrojów poprzecznych produktu, który rzekomo nie jest objęty zakresem definicji produktu, i to przed i po jego dalszym przetworzeniu, co nie może jednak być traktowane jako rozstrzygający dowód.

               (24)

               Po zbadaniu tej kwestii stwierdzono, że omawiane SPT wchodzą w zakres definicji produktu. Odpowiednie transakcje wywozowe zostały zatem uwzględnione przy obliczaniu dumpingu.

               (25)

               Podczas spotkania wyjaśniającego w dniu 9 listopada 2012 r., któremu przewodniczył rzecznik praw stron, grupa TMK oświadczyła, że chciałaby przede wszystkim odnieść się do kwestii klasyfikacji w dokumencie zawierającym ustalenia, która jej zdaniem była przyczyną podniesienia marginesu dumpingu dotyczącego tej grupy z poziomu ok. 13–14 %. Grupa TMK wyraziła pewne zdziwienie faktem, że produkty te zostały uznane za wchodzące w zakres dochodzenia, i podkreśliła ponownie, że wspomniane wywiezione ilości nie zostały zgłoszone, gdyż produkty te są „tulejami rurowymi” (zwanymi również „profilami drążonymi”), a nie rurami, i w związku z tym jej zdaniem nie wchodzą one w zakres definicji produktu. Grupa wskazała ponadto, że kwestia ta została w istocie bardzo pobieżnie poruszona przez służby Komisji podczas wizyty weryfikacyjnej. W tym względzie należy zauważyć, że grupa TMK w informacji przekazanej w dniu 31 sierpnia 2012 r. sama stwierdziła, że „kwestia tego, czy »profile drążone« objęte kodem CN 7304 59 10 powinny wchodzić w zakres dochodzenia, została obszernie omówiona w ramach dochodzenia”. W istocie zarówno Komitet Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („ESTA”), jak i grupa TMK miały wystarczająco dużo okazji do wyrażenia swojej opinii w tej kwestii. Ponadto należy zauważyć, że służby Komisji poprosiły importerów powiązanych z TMK o wypełnienie załącznika do formularza i sprawdziły uzyskane dane podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu w celu zebrania wszystkich istotnych informacji. Stwierdzenie, że kwestia ta została przez służby Komisji podczas dochodzenia potraktowana „bardzo pobieżnie” i że uznano, iż produkty te wchodzą w zakres definicji produktu, było błędne i w związku z tym zostało ono odrzucone.

               (26)

               Grupa TMK wskazała ponadto, że włączenie tych ilości wywozowych było niezgodne z prawem i nieuzasadnione, gdyż służby Komisji nie mogły udowodnić, że rury nie były „nieobrobione”, a więc wniosek, że te „tuleje rurowe” były „półproduktem” (lub produktem częściowo obrobionym), jest nieuzasadniony.

               (27)

               Po pierwsze, należy przypomnieć, że produkty objęte kodami CN 7304 39 10 oraz 7304 59 10 to „rury, przewody rurowe i profile drążone”, bez szwu, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali, „nieobrobione, proste i o jednolitej grubości ścianki, wyłącznie do stosowania do produkcji rur i przewodów rurowych o innych przekrojach poprzecznych i grubościach ścianki”. W notach wyjaśniających do podpozycji 7304 39 10 oraz 7304 59 10 stwierdza się, że obejmują one „bezszwowe rury stalowe, otrzymywane zwykle metodą przebijania (kucia) i walcowania na gorąco lub metodą przebijania i ciągnienia na gorąco; są one zwykle nazywane »półfabrykatami«. Przeznaczone są do przerobienia na rury o innych kształtach i grubości ścianki, z bardziej obniżonymi tolerancjami wymiarów. Są one prezentowane ze zgrubnie obciętymi końcami i stępionymi ostrymi krawędziami, ale nie są wykończone w inny sposób. Ich zewnętrzne i wewnętrzne powierzchnie są chropowate i z nieusuniętą zgorzeliną. Nie są one naoliwione, powleczone cynkiem lub pomalowane”. Po rozpatrzeniu argumentów przedstawionych przez grupę TMK i przez ESTA uznaje się, że na podstawie różnych dokumentów zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu (zamówienia i specyfikacje od klientów, umowy między przedsiębiorstwami, faktury wystawione przez powiązanych importerów, opis normy ISO 9809-1) rury te są faktycznie „półproduktami”, gdyż muszą one odpowiadać pewnym wymogom i specyfikacjom, takim jak „wysokiej jakości rury ze stali nierdzewnej wytwarzane na gorąco do produkcji cylindrów, ze stali typu 34CrMo4 zgodnie z UNI EN 10083-1 i DIN 1629, »wyżarzone surowe« i »stępione na końcach«, o wymiarach odpowiadających wymiarom podanym w zamówieniu”. Ponadto także inne wymogi wyszczególnione w zamówieniach od klientów i specyfikacjach, takie jak „ultradźwiękowe wykrywanie ewentualnych wad, badanie grubości, geometrii i prostości”, wskazują na dalszą obróbkę tych przewodów rurowych, co w przypadku tzw. „profili drążonych” nie ma miejsca.

               (28)

               Grupa TMK twierdziła, że cechy, takie jak „wyżarzone surowe” i „stępione na końcach” nie należą do kryteriów wymienionych w tekście właściwego kodu CN ani not wyjaśniających, na podstawie których określa się, czy rura jest „nieobrobiona”. W tym względzie należy zauważyć, że teksty pozycji oraz odpowiednich not wyjaśniających nie zawsze zawierają wyczerpujący wykaz cech produktów objętych danym kodem. W odniesieniu do produktów, takich jak przedmiotowe, które dzielą właściwości z różnymi rodzajami towarów, klasyfikacja odbywa się według najważniejszych cech wwożonych towarów. A zatem mimo iż cechy te nie znajdują się wśród kryteriów wyszczególnionych w tekście właściwych kodów CN i not wyjaśniających, są one jednak nadal istotnymi elementami w celu ustalenia, czy dany rodzaj produktu może zostać uznany za „nieobrobiony” i w związku z tym czy powinien być objęty kodem 7304 39 10 oraz 7304 59 10.

               (29)

               Grupa TMK twierdziła ponadto, że rury te nie były wyżarzone, gdyż nie były one poddawane obróbce cieplnej, jak wynika to z atestu składu chemicznego i właściwości mechanicznych. W tym względzie należy zauważyć, że specyfikacje zamówień od klientów zawierają sprzeczne informacje, gdyż wspomina się w nich o obróbce cieplnej produktu. Odniesienie do tych specyfikacji zamówień znajduje się w innych dokumentach, takich jak oświadczenie producenta wydane przez grupę TMK oraz specyfikacja do umowy podpisanej przez grupę TMK i niepowiązanego z nią klienta.

               (30)

               Komisja stwierdziła ponadto, że we wspomnianych wyżej umowach między przedsiębiorstwami, które grupa TMK przedstawiła podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu, produkty te były początkowo klasyfikowane w ramach innego kodu CN (objętego środkami), a następnie (również w trakcie ODP) ich klasyfikacja została zmieniona na inny kod, który nie jest objęty środkami, mimo iż – zgodnie z dostępnymi informacjami – w zamówieniach od klientów i specyfikacjach produktów nie nastąpiły żadne zmiany. Grupa TMK argumentowała, że ta zmiana kodu CN jest bez znaczenia, gdyż zgodnie z obowiązującymi zasadami klasyfikacji celnej istotne są tylko obiektywne cechy towarów w chwili ich wwozu do Unii. Obiektywne cechy towarów w chwili ich wwozu do Unii są co prawda ważnym elementem, jednak grupa TMK nie zaprzecza, że klasyfikowała te rodzaje produktów w ramach kodów objętych zakresem środków, zanim zmieniła tę klasyfikację, mimo iż nie zmieniła się specyfikacja produktów. Jest to jeden z elementów, na podstawie których wyciągnięto wniosek, że przedmiotowe rodzaje produktów są objęte zakresem definicji produktu.

               (31)

               Należy również zauważyć, że w specyfikacjach zamówień od klientów niepowiązanych mowa jest jednoznacznie o „półproduktach”, a nie o „tulejach rurowych” ani „profilach drążonych”. W tej ostatniej kwestii grupa TMK argumentowała, że dla celów klasyfikacji celnej jest całkowicie bez znaczenia, jakimi słowami nabywca opisuje produkt. W odpowiedzi na tę argumentację należy stwierdzić, że opis produktu przez nabywcę ma pewną wartość w tym sensie, że nabywca w chwili zamówienia najwyraźniej wie, jakie wymogi stawia wobec produktu. W związku z tym twierdzenie, jakoby opis nabywcy był „całkowicie bez znaczenia”, jest wątpliwe.

               (32)

               Podsumowując, należy stwierdzić, że będące półproduktem przewody rurowe bez szwu wytwarzane na gorąco, nabywane na potrzeby produkcji takich cylindrów, muszą odpowiadać bardzo szczegółowym wymogom technicznym, jakościowym i wymiarowym. Cechy te jednoznacznie nie odpowiadają pojęciu „nieobrobione” zawartemu w notach wyjaśniających do kodów CN 7304 39 10 oraz 7304 59 10, a zatem uwagi przedstawione przez grupę TMK w odniesieniu do rzekomej błędnej interpretacji terminu „nieobrobione” przez Komisję należało odrzucić.

               (33)

               Wbrew kilku wcześniejszym oświadczeniom grupa TMK twierdziła również, że przedmiotowe produkty sprzedawane klientom niepowiązanym nie były przeznaczone tylko i wyłącznie do jednego zastosowania, tj. produkcji cylindrów, lecz mogły być również przekształcane w tzw. „rury precyzyjne”. Według grupy TMK niepowiązany klient przekształcał najpierw te tuleje rurowe w rury walcowane na zimno (lub rury precyzyjne), by je następnie przetworzyć w cylindry gazowe. Należy zauważyć, że twierdzenie to jest sprzeczne zarówno ze wcześniejszymi oświadczeniami grupy TMK, jak i z tym, co wynika z dokumentów zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że to dodatkowe twierdzenie było nowe, zostało przedstawione na późniejszym etapie dochodzenia i nie zostało poparte dowodami. Ponadto grupa TMK przedłożyła dowody, z których rzekomo wynika, jakoby nabywca niezależny również sprzedawał rury precyzyjne. Poza tym, że dowody te zostały przedłożone na bardzo późnym etapie dochodzenia, należy również zauważyć, że dowody te dotyczą okresu długo po zakończeniu ODP i że w dokumentach tych jest mowa o ewentualnej sprzedaży wszelkich rodzajów (lub sekcji) produktów (rur) walcowanych na zimno. W związku z tym argumenty te zostały odrzucone.

               (34)

               Większość wywozu produktu objętego postępowaniem przez producentów eksportujących do Unii była dokonywana na rzecz niezależnych klientów w Unii za pośrednictwem dwóch powiązanych przedsiębiorstw handlowych, tj. TMK Europe GmbH z siedzibą w Niemczech i TMK Italia s.r.l. z siedzibą we Włoszech. Cenę eksportową w odniesieniu do wyżej wymienionego wywozu ustalono na podstawie ceny eksportowej faktycznie zapłaconej lub należnej zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie ceny odsprzedaży faktycznie zapłaconej lub należnej przedsiębiorstwu powiązanemu przez pierwszego niezależnego nabywcę w Unii podczas ODP, skorygowanej o koszty poniesione od momentu przywozu towaru do chwili jego odsprzedaży i o marżę zysku.

               (35)

               Pewne niewielkie ilości wywieziono bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii. Cenę eksportową tych dostaw określono zatem na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

         3.1.3.   Porównanie

               (36)

               Porównanie wartości normalnej z ceną eksportową producentów eksportujących zostało dokonane na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie korekt, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie wprowadzono korekty dotyczące opakowania, kosztów transportu, kosztów kredytu i ceł antydumpingowych.

               (37)

               Grupa TMK złożyła wniosek, by wzięto pod uwagę niektóre cechy dotyczące gatunku stali, rodzaju gwintowania i powlekania rur i przewodów bez szwu, tak by zapewnić rzetelne porównanie między SPT sprzedawanymi na rynku krajowym, a tymi przeznaczonymi na wywóz.

               (38)

               Zdaniem Komitetu Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („ESTA”) wszelkie wnioski o zmianę definicji produktu lub metodyki stosowanej w dochodzeniu pierwotnym lub późniejszym dochodzeniu przeglądowym stanowią naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego i nie powinny być uwzględniane.

               (39)

               W tym względzie dochodzenie wykazało, że wniosek złożony przez grupę TMK nie narusza definicji produktu, lecz umożliwia określenie dodatkowych cech, które zapewniają rzetelne porównanie rur i przewodów stalowych bez szwu posiadających te same cechy. Ponadto stwierdzono, że te dodatkowe cechy wpływają na ceny i ich porównywalność.

               (40)

               Na podstawie powyższego uznano, że wniosek był uzasadniony, i w związku z tym wyżej wymienione cechy zostały wzięte pod uwagę.

               (41)

               Grupa TMK twierdziła, że zgodnie z art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego przy konstruowaniu ceny eksportowej nie powinno się odejmować ceł zapłaconych w ramach transakcji typu DDP („dostarczone, cło opłacone”). Twierdzi ona, że w porównaniu z ostatnim pełnym 12-miesięcznym okresem przed nałożeniem ceł antydumpingowych na dokonywane przez TMK wywozy rur i przewodów bez szwu do Unii (1 lipca 2005 r. – 30 czerwca 2006 r. lub „okres odniesienia”) kwoty ceł były należycie odzwierciedlone w cenach pobieranych podczas ODP i dalszych cenach sprzedaży w Unii.

               (42)

               W tym względzie ustalono jednak, że ceny DDP pobierane od pierwszych niepowiązanych klientów nie pokrywały kosztów, nie wspominając już o cłach antydumpingowych; tj. transakcje te generowały ogólnie straty. Ponadto stwierdzono, że mimo iż ceny produktów podobnych zwiększyły się od okresu odniesienia o ok. 30 %, ceny surowców, które stanowią średnio ponad 50 % kosztów produkcji, wzrosły w tym samym okresie o ponad 70 %. Na podstawie powyższych ustaleń uznano, iż nie zostały przedstawione dowody wskazujące na to, by przedmiotowe cła były należycie odzwierciedlone w pobieranych cenach.

               (43)

               Należy również zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, iż cła te są odzwierciedlone w dalszych cenach sprzedaży (quod non), art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, by cła te były odzwierciedlone zarówno w cenach odsprzedaży, jak i dalszych cenach sprzedaży.

               (44)

               Po ujawnieniu ustaleń grupa TMK nadal podtrzymywała zastrzeżenia co do odjęcia ceł od cen eksportowych i twierdziła ponadto, że dokonane dostosowanie kosztów gazu prowadzi co prawda do strat, ale jej zdaniem raczej niewielkich; nie przedstawiła jednak na to dowodów. Grupa TMK podtrzymywała swoje stanowisko, że założenie, iż ceny eksportowe ex-works powinny kształtować się powyżej kosztów produkcji, jest błędne z prawnego punktu widzenia, i podkreśliła, że kwestią do zbadania jest jedynie to, czy zapłacone cła antydumpingowe były należycie odzwierciedlone w cenach odsprzedaży pobieranych przez klientów niepowiązanych, dokonujących zakupu na bazie cen DDP. Ponieważ ceny DDP pobierane od pierwszych niepowiązanych klientów nie pokrywały jednak kosztów, nie wspominając już o cłach antydumpingowych, nawet bez uwzględnienia dostosowania cen gazu, a ceny surowców, które stanowią średnio ponad 50 % kosztów produkcji, wzrosły w tym samym okresie o ponad 70 %, jak wspomniano w motywie 42 powyżej, uznaje się, że grupa TMK nie przedłożyła niezbitych dowodów na to, że cła są należycie odzwierciedlone w pobieranych cenach ani dalszych cenach sprzedaży.

               (45)

               W związku z powyższym wniosek należało odrzucić.

         3.1.4.   Margines dumpingu

               (46)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową każdego typu produktu na podstawie ceny ex-works osobno dla każdego z przedsiębiorstw eksportujących. Ustalono jeden wspólny margines dumpingu dla grupy TMK poprzez obliczenie jednej średniej ważonej stawki dumpingu dla producentów eksportujących w ramach grupy TMK.

               (47)

               Na tej podstawie margines dumpingu wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wyniósł 29,6 %. Po ujawnieniu ustaleń grupa TMK wskazała na kilka błędów pisarskich w obliczeniach dumpingu w odniesieniu do jej dwóch jednostek produkcyjnych. Po skorygowaniu tych błędów pisarskich średni ważony margines dumpingu dla grupy TMK wynosi nie 29,6 %, a 28,7 %.

               (48)

               Należy zauważyć, że ten margines dumpingu jest, wbrew dowodom prima facie przedstawionym we wniosku o wszczęcie dochodzenia przeglądowego, wyższy niż cło stosowane w odniesieniu do przywozów dokonywanych przez grupę TMK. Wzrost wynika z szeregu czynników. Po pierwsze, dowody przedstawione we wniosku o wszczęcie dochodzenia przeglądowego odnoszą się wyłącznie do niektórych transakcji jednego z trzech producentów eksportujących. Stwierdzono, że niektóre z tych transakcji nie odnosiły się do produktu objętego postępowaniem. Po drugie, w toku dochodzenia, jak wspomniano w motywie 23 powyżej, niektóre transakcje wywozowe dotyczące produktu objętego postępowaniem nie zostały zgłoszone przez grupę. I wreszcie, wniosek grupy w odniesieniu do uznania cła jako koszt (zob. motywy 41–45) został odrzucony. Połączenie tych elementów, wraz z innymi elementami zweryfikowanymi w trakcie dochodzenia, spowodowało zwiększenie marginesu dumpingu.

         4.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI

               (49)

               Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności w zakresie dumpingu można w sposób uzasadniony uznać za trwałą.

               (50)

               Grupa TMK wskazała w swoim wniosku o wszczęcie dochodzenia przeglądowego na to, iż istnieją zmienione okoliczności o trwałym charakterze, gdyż dokonała ona znaczących zmian w swojej strukturze wewnętrznej i zasadniczych udoskonaleń w swoim wyposażeniu produkcyjnym, co ma bezpośredni wpływ na strukturę kosztów.

               (51)

               Dochodzenie wykazało, że grupa TMK faktycznie dokonała znaczących inwestycji, które doprowadziły do zwiększenia efektywności i poprawy zdolności produkcyjnej. Biorąc jednak pod uwagę wzrost cen surowców i zmianę asortymentu produktów w kierunku produktów o większej wartości dodanej, nie można było stwierdzić zmniejszenia kosztów produkcji. Uznano, że udoskonalenia, o których mowa w motywie 50, mają charakter strukturalny i że jest mało prawdopodobne, by zmieniły się one w najbliższej przyszłości.

               (52)

               Ponadto zbadano również zmiany cen eksportowych w wywozie do państw spoza UE podczas ODP oraz w wywozie do UE po ODP. Stwierdzono, że wywóz identycznych produktów do państw spoza UE odbywał się po cenach na poziomie porównywalnym do cen sprzedaży eksportowej do UE w tym samym okresie. W odniesieniu do okresu po ODP stwierdzono, że wywóz ten odbywał się w oparciu o nieco wyższe ceny niż podczas ODP, co jest zgodne z międzynarodowymi trendami zmian poziomu cen. Nic zatem nie wskazuje na to, by ceny eksportowe ulegały znacznym wahaniom w przewidywalnej przyszłości.

         5.   ZMIANA ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH

               (53)

               W świetle wyników dochodzenia uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego, jaka ma zastosowanie do przywozu produktu grupy TMK objętego postępowaniem, na 28,7 %. Zmienioną stawkę cła antydumpingowego należy ustanowić na poziomie wykazanego marginesu dumpingu, ponieważ jest on niższy od marginesu szkody określonego w ramach pierwotnego dochodzenia.

               (54)

               Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się zalecić zmianę rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012; umożliwiono im także przedstawienie swoich uwag,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Wpis dotyczący OAO Volzhsky Pipe Plant,
   OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 otrzymuje brzmienie:

                  „OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works,
                  OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works

                  28,7 %

                  A859”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 174 z 4.7.2012, s. 5.

      (5)  Dz.U. C 303 z 14.10.2011, s. 11.

      (6)  CEV określa się zgodnie ze sprawozdaniem technicznym z 1967 r., dok. IIW IX-555-67, opublikowanym przez Międzynarodowy Instytut Spawalnictwa.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/914 z dnia 29 maja 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               30.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 139/36

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/914
   z dnia 29 maja 2017 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  115,8

                  TR

                  67,0

                  ZZ

                  91,4

                  0707 00 05

                  TR

                  84,9

                  ZZ

                  84,9

                  0709 93 10

                  TR

                  129,3

                  ZZ

                  129,3

                  0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28

                  EG

                  67,6

                  MA

                  55,3

                  TR

                  48,9

                  ZA

                  99,2

                  ZZ

                  67,8

                  0805 50 10

                  AR

                  116,2

                  TR

                  123,7

                  ZA

                  150,8

                  ZZ

                  130,2

                  0808 10 80

                  AR

                  100,8

                  BR

                  113,7

                  CL

                  128,0

                  CN

                  145,5

                  NZ

                  152,5

                  US

                  110,3

                  ZA

                  105,8

                  ZZ

                  122,4

                  0809 29 00

                  TR

                  367,5

                  ZZ

                  367,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 148/2012 z dnia 20 lutego 2012 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [New Season Comber Potatoes/Comber Earlies (ChOG)]

text:
               21.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 48/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 148/2012
   z dnia 20 lutego 2012 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [New Season Comber Potatoes/Comber Earlies (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Zjednoczonego Królestwa o rejestrację nazwy „New Season Comber Potatoes/Comber Earlies” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. C 144 z 14.05.2011, s. 32.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

      ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
      New Season Comber Potatoes/Comber Earlies (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 556/2013 z dnia 14 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 798/2008, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010 i (UE) nr 28/2012 w odniesieniu do tranzytu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego z Bośni i Hercegowiny  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               18.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 164/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 556/2013
   z dnia 14 czerwca 2013 r.
   zmieniające rozporządzenia (WE) nr 798/2008, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010 i (UE) nr 28/2012 w odniesieniu do tranzytu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego z Bośni i Hercegowiny
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 ust. 5 akapit trzeci, art. 9 ust. 2 lit. b) oraz art. 9 ust. 4 lit. c),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (2) ustanowiono wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Unii drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych.

               (2)

               W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 (3) ustanowiono wykazy państw trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych.

               (3)

               W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 605/2010 (4) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii mleka surowego i przetworów mlecznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

               (4)

               W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 28/2012 (5) ustanowiono wymogi dotyczące świadectw przy przywozie do Unii oraz przy tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów złożonych.

               (5)

               Należy określić szczególne warunki tranzytu przez terytorium Unii przesyłek produktów drobiowych, świeżego mięsa, mleka surowego i przetworów mlecznych oraz niektórych produktów złożonych z Bośni i Hercegowiny do państw trzecich ze względu na sytuację geograficzną i konieczność utrzymania dostępu do chorwackiego portu Ploče po przystąpieniu Chorwacji do Unii.

               (6)

               W decyzji Komisji 2009/821/WE (6) ustalono wykaz zatwierdzonych punktów kontroli granicznej, określono niektóre zasady kontroli przeprowadzanych przez ekspertów weterynaryjnych Komisji oraz ustanowiono jednostki weterynaryjne w systemie TRACES. Ponieważ tranzyt przesyłek objętych rozporządzeniami (WE) nr 798/2008, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010 oraz (UE) nr 28/2012 prowadzony z Bośni i Hercegowiny przez terytorium Unii do państw trzecich może odbywać się tylko za pośrednictwem chorwackich punktów kontroli granicznej w miejscowościach Nova Sela i Ploče, konieczne jest włączenie tych punktów kontroli granicznej do wykazu zawartego w załączniku I do decyzji 2009/821/WE, gdy tylko spełnione zostaną warunki techniczne ich zatwierdzenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana do rozporządzenia (WE) nr 798/2008
   W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

      „Artykuł 18a
      Odstępstwo dotyczące tranzytu przez Chorwację przesyłek z Bośni i Hercegowiny przeznaczonych do państw trzecich
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 4 dozwolony jest bezpośredni tranzyt drogowy, między punktem kontroli granicznej w miejscowości Nova Sela a punktem kontroli granicznej w miejscowości Ploče, pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich przesyłek mięsa, mięsa mielonego, mięsa mechanicznie odkostnionego z drobiu, w tym z ptaków bezgrzebieniowych i z dzikiego ptactwa łownego, jaj i produktów jajecznych oraz jaj wolnych od określonych patogenów, o ile spełnione są następujące warunki:

                  a)

                  przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

                  b)

                  dokumenty towarzyszące przesyłce, jak przewidziano w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, opatrzone są na każdej stronie pieczęcią z napisem »WYŁĄCZNIE TRANZYT DO PAŃSTW TRZECICH PRZEZ TERYTORIUM UE« przyłożoną przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia;

                  c)

                  spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

                  d)

                  przesyłka jest poświadczona jako dopuszczona do tranzytu na wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 136/2004 (7), przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

            2.   Nie jest dozwolone rozładowywanie ani przechowywanie, jak określono w art. 12 ust. 4 lub w art. 13 dyrektywy 97/78/WE, takich przesyłek na terytorium Unii.
      3.   Właściwy organ prowadzi regularne kontrole w celu dopilnowania, aby liczba przesyłek oraz ilość produktów opuszczających Unię odpowiadały liczbie i ilości, które zostały wprowadzone na jej terytorium.

   Artykuł 2
   Zmiana do rozporządzenia (UE) nr 206/2010
   W rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 dodaje się art. 17a w brzmieniu:

      „Artykuł 17a
      Odstępstwo dotyczące tranzytu przez Chorwację przesyłek z Bośni i Hercegowiny przeznaczonych do państw trzecich
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 16 dozwolony jest bezpośredni tranzyt drogowy przez terytorium Unii, między punktem kontroli granicznej w miejscowości Nova Sela a punktem kontroli granicznej w miejscowości Ploče, pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich przesyłek, o ile spełnione są następujące warunki:

                  a)

                  przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

                  b)

                  dokumenty towarzyszące przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, opatrzone są na każdej stronie pieczęcią »WYŁĄCZNIE TRANZYT DO PAŃSTW TRZECICH PRZEZ TERYTORIUM UE« przyłożoną przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia;

                  c)

                  spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

                  d)

                  przesyłka jest poświadczona jako dopuszczona do tranzytu na wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 136/2004, przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

            2.   Nie jest dozwolone rozładowywanie ani przechowywanie, jak określono w art. 12 ust. 4 lub w art. 13 dyrektywy 97/78/WE, takich przesyłek na terytorium Unii.
      3.   Właściwy organ prowadzi regularne kontrole w celu dopilnowania, aby liczba przesyłek oraz ilość produktów opuszczających Unię odpowiadały liczbie i ilości, które zostały wprowadzone na jej terytorium.”.

   Artykuł 3
   Zmiana do rozporządzenia (UE) nr 605/2010
   W rozporządzeniu (UE) nr 605/2010 dodaje się art. 7a w brzmieniu:

      „Artykuł 7a
      Odstępstwo dotyczące tranzytu przez Chorwację przesyłek z Bośni i Hercegowiny przeznaczonych do państw trzecich
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 6 dozwolony jest bezpośredni tranzyt drogowy przez terytorium Unii, między punktem kontroli granicznej w miejscowości Nova Sela a punktem kontroli granicznej w miejscowości Ploče, pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich przesyłek, o ile spełnione są następujące warunki:

                  a)

                  przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

                  b)

                  dokumenty towarzyszące przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, opatrzone są na każdej stronie pieczęcią »WYŁĄCZNIE TRANZYT DO PAŃSTW TRZECICH PRZEZ TERYTORIUM UE« przyłożoną przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia;

                  c)

                  spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

                  d)

                  przesyłka jest poświadczona jako dopuszczona do tranzytu na wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 136/2004, przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

            2.   Nie jest dozwolone rozładowywanie ani przechowywanie, jak określono w art. 12 ust. 4 lub w art. 13 dyrektywy 97/78/WE, takich przesyłek na terytorium Unii.
      3.   Właściwy organ prowadzi regularne kontrole w celu dopilnowania, aby liczba przesyłek oraz ilość produktów opuszczających Unię odpowiadały liczbie i ilości, które zostały wprowadzone na jej terytorium.”.

   Artykuł 4
   Zmiana do rozporządzenia (UE) nr 28/2012
   W rozporządzeniu (UE) nr 28/2012 dodaje się art. 5a w brzmieniu:

      „Artykuł 5a
      Odstępstwo dotyczące tranzytu przez Chorwację przesyłek z Bośni i Hercegowiny przeznaczonych do państw trzecich
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 dozwolony jest bezpośredni tranzyt drogowy przez terytorium Unii, między punktem kontroli granicznej w miejscowości Nova Sela a punktem kontroli granicznej w miejscowości Ploče, pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich przesyłek produktów złożonych, o których mowa w art. 3, o ile spełnione są następujące warunki:

                  a)

                  w punkcie kontroli granicznej wprowadzenia na terytorium Unii przesyłka jest zaplombowana opatrzoną numerem seryjnym plombą przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

                  b)

                  dokumenty towarzyszące przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, opatrzone są na każdej stronie pieczęcią »WYŁĄCZNIE TRANZYT DO PAŃSTW TRZECICH PRZEZ TERYTORIUM UE« przyłożoną przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia;

                  c)

                  spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

                  d)

                  przesyłka jest poświadczona jako dopuszczona do tranzytu na wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 136/2004, przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

            2.   Nie jest dozwolone rozładowywanie ani przechowywanie, jak określono w art. 12 ust. 4 lub w art. 13 dyrektywy 97/78/WE, takich przesyłek na terytorium Unii.
      3.   Właściwy organ prowadzi regularne kontrole w celu dopilnowania, aby liczba przesyłek oraz ilość produktów opuszczających Unię odpowiadały liczbie i ilości, które zostały wprowadzone na jej terytorium.”

   Artykuł 5
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie jedynie pod warunkiem wejścia w życie traktatu o przystąpieniu Chorwacji i w dniu wejścia w życie tego traktatu.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty rozpoczęcia stosowania zmian do decyzji 2009/821/WE, którymi dodaje się pozycje dotyczące miejscowości Nova Sela i Ploče do załącznika I do tej decyzji.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 175 z 10.7.2010, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 12 z 14.1.2012, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 296 z 12.11.2009, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 21 z 28.1.2004, s. 11.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 363/2014 z dnia 99 kwietnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               10.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/57

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 363/2014
   z dnia 99 kwietnia 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  62,4

                  TN

                  100,0

                  TR

                  130,0

                  ZZ

                  97,5

                  0707 00 05

                  EG

                  170,1

                  MA

                  44,0

                  TR

                  126,8

                  ZZ

                  113,6

                  0709 93 10

                  MA

                  39,8

                  TR

                  85,7

                  ZZ

                  62,8

                  0805 10 20

                  EG

                  49,3

                  IL

                  68,0

                  MA

                  52,3

                  TN

                  50,1

                  TR

                  60,1

                  ZZ

                  56,0

                  0805 50 10

                  MA

                  63,6

                  TR

                  63,1

                  ZZ

                  63,4

                  0808 10 80

                  AR

                  84,7

                  BR

                  103,6

                  CL

                  102,5

                  CN

                  77,1

                  MK

                  23,1

                  NZ

                  140,3

                  US

                  174,6

                  ZA

                  108,1

                  ZZ

                  101,8

                  0808 30 90

                  AR

                  105,3

                  CL

                  157,3

                  CN

                  81,0

                  ZA

                  103,6

                  ZZ

                  111,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 305/2014 z dnia 25 marca 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt oprócz przeżuwaczy, świń i drobiu  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               26.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 90/12

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 305/2014
   z dnia 25 marca 2014 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt oprócz przeżuwaczy, świń i drobiu
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania ich w kategorii „dodatki technologiczne” i w grupie funkcjonalnej „dodatki do kiszonki”. Wniosek obejmuje również inne zastosowania tych samych substancji, co do których nie podjęto jeszcze decyzji. Dodatek ten został dopuszczony na dziesięć lat rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1222/2013 (2) dla przeżuwaczy, świń i drobiu.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 16 listopada 2011 r. (3) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania kwas propionowy, propionian sodu oraz propionian amonu nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne. W opinii stwierdzono ponadto, że substancje te polepszają stabilność tlenową materiałów łatwych do kiszenia. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena przedmiotowych substancji dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tych substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Substancje wyszczególnione w załączniku, należące do kategorii „dodatki technologiczne” i do grupy funkcjonalnej „dodatki do kiszonki”, zostają dopuszczone jako dodatki stosowane w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1222/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla przeżuwaczy, świń i drobiu (Dz.U. L 320 z 30.11.2013, s. 16).

      (3)  Dziennik EFSA 2011; 9(12):2446.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki technologiczne. Grupa funkcjonalna: dodatki do kiszonki

                  1k280

                  —

                  Kwas propionowy

                                 Skład dodatku

                              Kwas propionowy ≥ 99,5 %

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Kwas propionowy ≥ 99,5 %
                              C3H6O2 Nr CAS: 79-09-4
                              Pozostałości nielotne ≤ 0,01 % po suszeniu w temperaturze 140 °C do stałej masy
                              Aldehydy ≤ 0,1 % wyrażone jako formaldehyd
                              Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

                                 Metoda analizy
                                  (1)

                              Oznaczanie ilościowe kwasu propionowego jako całkowitej zawartości kwasu propionowego w dodatkach paszowych, premiksach, paszach: jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI)

                  Wszystkie gatunki zwierząt oprócz przeżuwaczy, świń i drobiu

                  —

                  —

                  —

                              1.

                              Jednoczesne stosowanie innych kwasów organicznych w najwyższych dopuszczalnych dawkach jest przeciwwskazane.

                              2.

                              Dodatek stosuje się w materiałach łatwych do kiszenia (2).

                              3.

                              Równoczesne stosowanie innych źródeł substancji czynnej nie może doprowadzić do przekroczenia maksymalnej dozwolonej zawartości.

                              4.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

                  15 kwietnia 2024 r.

                  1k281

                  —

                  Propionian sodu

                                 Skład dodatku

                              Propionian sodu ≥ 98,5 %

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Propionian sodu ≥ 98,5 %
                              C3H5O2Na
                              Nr CAS: 137-40-6
                              Strata przy suszeniu ≤ 4 % określona poprzez poddanie suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C
                              Nierozpuszczalne w wodzie ≤ 0,1 %
                              Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

                                 Metoda analizy
                                  (1)

                              Oznaczanie ilościowe propionianu sodu w dodatku paszowym:

                                          1)

                                          jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI) – w celu oznaczenia całkowitej zawartości propionianu; oraz

                                          2)

                                          spektrometria absorpcji atomowej, AAS (EN ISO 6869) – w celu oznaczenia całkowitej zawartości sodu.

                                    Oznaczanie ilościowe propionianu sodu jako całkowitej zawartości kwasu propionowego w premiksach, paszach: jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI)

                  Wszystkie gatunki zwierząt oprócz przeżuwaczy, świń i drobiu

                  —

                  —

                  —

                              1.

                              Jednoczesne stosowanie innych kwasów organicznych w najwyższych dopuszczalnych dawkach jest przeciwwskazane.

                              2.

                              Dodatek stosuje się w materiałach łatwych do kiszenia (2).

                              3.

                              Równoczesne stosowanie innych źródeł substancji czynnej nie może doprowadzić do przekroczenia maksymalnej dozwolonej zawartości.

                              4.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

                  15 kwietnia 2024 r.

                  1k284

                  —

                  Propionian amonu

                                 Skład dodatku

                              Preparat propionianu amonu ≥ 19,0 %, kwasu propionowego ≤ 80,0 % i wody ≤ 30 %

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Propionian amonu: C3H9O2N
                              Nr CAS: 17496-08-1
                              Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

                                 Metoda analizy
                                  (2)

                              Oznaczanie ilościowe propionianu amonu w dodatku paszowym:

                                          1)

                                          jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI) – w celu oznaczenia całkowitej zawartości propionianu; oraz

                                          2)

                                          miareczkowanie kwasem siarkowym i wodorotlenkiem sodu dla oznaczenia amoniaku.

                                    Oznaczanie ilościowe propionianu amonu jako całkowitej zawartości kwasu propionowego w premiksach, paszach: jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI)

                  Wszystkie gatunki zwierząt oprócz przeżuwaczy, świń i drobiu

                  —

                  —

                  —

                              1.

                              Jednoczesne stosowanie innych kwasów organicznych w najwyższych dopuszczalnych dawkach jest przeciwwskazane.

                              2.

                              Dodatek stosuje się w materiałach łatwych do kiszenia (2).

                              3.

                              Równoczesne stosowanie innych źródeł substancji czynnej nie może doprowadzić do przekroczenia maksymalnej dozwolonej zawartości.

                              4.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

                  15 kwietnia 2024 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

         (2)  Pasze łatwe do kiszenia: > 3 % rozpuszczalnych węglowodanów w materiale świeżym (np. kukurydza – cała roślina, życica, stokłosa lub pulpa z buraka cukrowego). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 429/2008 (Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 1).