title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/66 z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie przepisów określających jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w celu zweryfikowania zgodności z przepisami Unii dotyczącymi środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, mającymi zastosowanie do tych towarów

text:
                  17.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 15/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/66
         z dnia 16 stycznia 2019 r.
         w sprawie przepisów określających jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w celu zweryfikowania zgodności z przepisami Unii dotyczącymi środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, mającymi zastosowanie do tych towarów
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 22 ust. 3,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Kontrole urzędowe na nieruchomościach i, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) powinny być przeprowadzane co najmniej raz w roku. Jest to konieczne do zapewnienia regularnej i spójnej kontroli uwzględniającej cykle produkcyjne odpowiednich roślin oraz cykle życia wszystkich istotnych agrofagów i ich wektorów.

                     (2)

                     Częstotliwość takich kontroli powinna uwzględniać przeprowadzanie kontroli co najmniej raz w roku oraz, w stosownych przypadkach, pobieranie próbek i przeprowadzanie testów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, w celu zapewnienia, by wszelkich kontroli bądź pobierania próbek i przeprowadzania testów na podstawie tego rozporządzenia nie powtarzano na podstawie niniejszego rozporządzenia.

                     (3)

                     W razie konieczności, w oparciu o kryteria związane z ryzykiem, właściwe organy mogą zwiększyć częstotliwość kontroli urzędowych na nieruchomościach i, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     (4)

                     Podmioty profesjonalne, które przez co najmniej dwa lata z rzędu wdrażały plan zarządzania zagrożeniem agrofagami zgodnie z art. 91 rozporządzenia (UE) 2016/2031, dają bardziej wiarygodne gwarancje dotyczące poziomu ochrony fitosanitarnej na ich nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach. W związku z tym należy zezwolić właściwym organom na zmniejszenie częstotliwości kontroli urzędowych tych operatorów do co najmniej raz na dwa lata.

                     (5)

                     Nieruchomości oraz, w stosownych przypadkach, inne miejsca wykorzystywane przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 podlegają co najmniej jednej kontroli urzędowej oprócz kontroli, o której mowa w motywie 1, jeżeli są one miejscem pochodzenia roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, zdefiniowanych w art. 2 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031, które były uprawiane co najmniej przez część swojego życia na wyznaczonym obszarze ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 1 tego rozporządzenia i które są prawdopodobnie porażone agrofagami, z powodu których ustanowiono ten wyznaczony obszar. Tę dodatkową kontrolę urzędową należy przeprowadzić możliwie najbliżej chwili wyprowadzenia tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów ze wspomnianego obszaru wyznaczonego lub strefy porażenia do strefy buforowej tego obszaru wyznaczonego. Jest to konieczne do zapewnienia, aby po dowolnej normalnej kontroli urzędowej i przed przemieszczeniem roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów z wyznaczonego obszaru lub strefy porażenia do strefy buforowej nie wystąpiło zagrożenie fitosanitarne.

                     (6)

                     W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony fitosanitarnej oraz skutecznego nadzoru nad przywozem roślin do Unii i związanym z tym ryzykiem właściwe organy powinny, w przypadku gdy rośliny, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2016/2031, są przywożone na terytorium Unii, przeprowadzać kontrole urzędowe w punkcie przybycia do Unii w odniesieniu do co najmniej 1 % przesyłek tych roślin.

                     (7)

                     Kontrole urzędowe na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do znakowania drewnianych materiałów opakowaniowych, o których to podmiotach mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, powinny być przeprowadzane co najmniej raz w roku. Jest to konieczne do zapewnienia regularnej i spójnej kontroli uwzględniającej zagrożenie fitosanitarne związane z produkcją tego rodzaju materiałów i obrotem nimi. W razie konieczności, w oparciu o kryteria związane z ryzykiem, właściwe organy mogą zwiększyć częstotliwość kontroli urzędowych na nieruchomościach i, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do znakowania drewnianych materiałów opakowaniowych, o których to podmiotach mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     (8)

                     Ze względu na to, że rozporządzenia (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625 stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Jednolita częstotliwość kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do wydawania paszportów roślin
            Właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe co najmniej raz w roku na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
            Kontrole te obejmują kontrole oraz – w przypadku podejrzenia zagrożenia dla zdrowia roślin – pobieranie próbek i przeprowadzanie testów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
            Kontrole te przeprowadza się w najbardziej dogodnym czasie, jeśli chodzi o możliwość wykrycia obecności danych agrofagów bądź oznak lub objawów ich występowania.

            Artykuł 2
            Zwiększenie częstotliwości kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do wydawania paszportów roślin
            Właściwe organy mogą zwiększyć częstotliwość kontroli urzędowych, o których mowa w art. 1, jeżeli wymaga tego zagrożenie, biorąc pod uwagę następujące elementy:

                        a)

                        zwiększone zagrożenie fitosanitarne dla danej rodziny, rodzaju lub gatunku roślin lub produktów roślinnych wyprodukowanych na tych nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach, gdzie konieczne jest przeprowadzenie większej liczby kontroli ze względu na biologię agrofagów lub warunki środowiskowe;

                        b)

                        zagrożenie fitosanitarne związane ze źródłem lub miejscem pochodzenia w Unii danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;

                        c)

                        liczba cykli produkcyjnych w roku;

                        d)

                        historia przestrzegania przez podmiot profesjonalny mających zastosowanie przepisów rozporządzeń (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625;

                        e)

                        dostępna infrastruktura oraz lokalizacja nieruchomości i, w stosownych przypadkach, innych miejsc wykorzystywanych przez podmiot profesjonalny.

            Artykuł 3
            Zmniejszenie częstotliwości kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do wydawania paszportów roślin
            Właściwe organy mogą zmniejszyć częstotliwość kontroli urzędowych, o których mowa w art. 1, do co najmniej co dwa lata, jeżeli pozwala na to zagrożenie i spełnione są następujące warunki:

                        a)

                        podmiot profesjonalny wdrażał przez co najmniej dwa lata z rzędu plan zarządzania zagrożeniem agrofagami zgodnie z art. 91 rozporządzenia (UE) 2016/2031;

                        b)

                        właściwy organ stwierdził, że plan ten skutecznie zmniejszył odnośne zagrożenie fitosanitarne oraz że dany podmiot profesjonalny przestrzegał mających zastosowanie przepisów rozporządzeń (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625.

            Artykuł 4
            Jednolita minimalna częstotliwość kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów z określonego źródła lub miejsca pochodzenia w Unii

               1.   Nieruchomości oraz, w stosownych przypadkach, inne miejsca wykorzystywane przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 podlegają co najmniej jednej kontroli urzędowej oprócz kontroli, o której mowa w art. 1, jeżeli są one miejscem pochodzenia roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, zdefiniowanych w art. 2 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031, które były uprawiane co najmniej przez część swojego życia na wyznaczonym obszarze ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 1 tego rozporządzenia i które są prawdopodobnie porażone agrofagami, z powodu których ustanowiono ten wyznaczony obszar. Tę dodatkową kontrolę urzędową przeprowadza się możliwie najbliżej chwili wyprowadzenia tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów ze wspomnianego obszaru wyznaczonego lub strefy porażenia do strefy buforowej tego obszaru wyznaczonego.

               2.   Przy przeprowadzaniu kontroli urzędowych, o których mowa w ust. 1, właściwe organy oceniają następujące elementy:

                           a)

                           ryzyko, że rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zawierają odnośne agrofagi;

                           b)

                           ryzyko wystąpienia potencjalnych wektorów tych agrofagów, biorąc pod uwagę źródło lub miejsce pochodzenia przesyłek w Unii, stopień podatności roślin na porażenie oraz przestrzeganie przez podmiot profesjonalny odpowiedzialny za przemieszczenia wszelkich innych środków przedsięwziętych w celu zwalczenia lub powstrzymania tego agrofaga.

            Artykuł 5
            Jednolita minimalna częstotliwość kontroli urzędowych roślin, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2016/2031
            Kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie roślin, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2016/2031 i które są wprowadzane do Unii, przeprowadza się w odniesieniu do co najmniej 1 % przesyłek tych roślin.

            Artykuł 6
            Jednolita częstotliwość kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do znakowania drewnianych materiałów opakowaniowych
            Właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe co najmniej raz w roku na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do znakowania drewnianych materiałów opakowaniowych, o których to podmiotach mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
            Kontrole te obejmują nadzór, o którym mowa w art. 98 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

            Artykuł 7
            Zwiększenie częstotliwości kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do znakowaniach drewnianych materiałów opakowaniowych
            Właściwe organy mogą zwiększyć częstotliwość kontroli urzędowych, o których mowa w art. 6, jeżeli wymaga tego zagrożenie, biorąc pod uwagę co najmniej jeden z następujących elementów:

                        a)

                        zwiększone zagrożenie fitosanitarne związane z występowaniem agrofagów na terytorium Unii;

                        b)

                        drewniane materiały opakowaniowe, inne rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, w związku z którymi wykrywano agrofagi;

                        c)

                        historia przestrzegania przez podmiot profesjonalny mających zastosowanie przepisów rozporządzeń (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625;

                        d)

                        dostępna infrastruktura oraz lokalizacja nieruchomości i, w stosownych przypadkach, innych miejsc wykorzystywanych przez podmiot profesjonalny.

            Artykuł 8
            Wejście w życie i stosowanie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/67 z dnia 16 stycznia 2019 r. wprowadzające środki ochronne wobec przywozu ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy

text:
                  17.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 15/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/67
         z dnia 16 stycznia 2019 r.
         wprowadzające środki ochronne wobec przywozu ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (1), w szczególności jego art. 26,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         1.   PROCEDURA

         1.1.   Wszczęcie postępowania

                     (1)

                     W dniu 16 lutego 2018 r. na podstawie art. 22 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 (zwanego dalej „rozporządzeniem GSP”) Komisja otrzymała wniosek od Włoch. We wniosku postulowano wprowadzenie środków ochronnych dotyczących ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy. Inne państwa członkowskie Unii produkujące ryż, tj. Hiszpania, Francja, Portugalia, Grecja, Rumunia, Bułgaria i Węgry, poparły wniosek złożony przez Włochy.

                     (2)

                     Po ustaleniu, że wniosek zawiera wystarczające dowody potwierdzające, iż ryż siewny indyjski pochodzący z Mjanmy/Birmy i Kambodży przywożony jest w ilościach i po cenach powodujących poważne problemy dla przemysłu Unii, w dniu 16 marca 2018 r. po powiadomieniu państw członkowskich Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie środków ochronnych (2).

                     (3)

                     W celu uzyskania informacji niezbędnych do przeprowadzenia dogłębnej oceny Komisja powiadomiła znanych producentów („podmioty poddające ryż bieleniu”) produktów podobnych lub produktów bezpośrednio konkurujących w Unii i ich stowarzyszenia oraz znane eksportujące podmioty poddające ryż bieleniu i ich federacje, w tym ich rządy, i wezwała ich do udziału w dochodzeniu.

               1.2.   Kontrola wyrywkowa

                     (4)

                     Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych, eksportujących podmiotów poddających ryż bieleniu i importerów uczestniczących w przedmiotowym postępowaniu oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja podjęła decyzję o objęciu dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczonej liczby unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu. Na podstawie art. 11 ust. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1083/2013 (3) Komisja oparła swoje dochodzenie na doborze reprezentatywnej próby.

                     (5)

                     W zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu na podstawie największej reprezentatywnej wielkości produkcji produktu podobnego, jednocześnie zapewniając odpowiedni zasięg geograficzny. Mimo że ryż jest uprawiany w ośmiu państwach członkowskich, produkcja koncentruje się przede wszystkim we Włoszech i Hiszpanii: te dwa państwa odpowiadają za 80 % całkowitej produkcji ryżu w Unii (około 50 % we Włoszech i 30 % w Hiszpanii), a zatem są reprezentatywne dla przemysłu Unii. Na tej podstawie Komisja uznała przesłanie kwestionariuszy trzem włoskim podmiotom poddającym ryż bieleniu i jednemu hiszpańskiemu podmiotowi poddającemu ryż bieleniu za uzasadnione.

                     (6)

                     Jedna strona wyraziła wątpliwość co do reprezentatywności próby. Strona ta zwróciła się do Komisji o potwierdzenie, za jaką część produkcji odpowiadają podmioty poddające ryż bieleniu włączone do próby w porównaniu z całkowitą produkcją unijną oraz stopnia, w jakim ich sytuacja uległa zmianie w stosunku do przemysłu Unii. Jak wyjaśniono w motywie 5, dobór próby oparto na największej reprezentatywnej wielkości produkcji, którą można odpowiednio zbadać w dostępnym czasie. Trzy włoskie podmioty poddające ryż bieleniu, które zostały włączone do próby, odpowiadały za 50 % włoskiej produkcji w roku gospodarczym 2016/2017, a hiszpański podmiot poddający ryż bieleniu, który został włączony do próby, odpowiadał za 17 % hiszpańskiej produkcji w tym samym roku. Wspólnie podmioty poddające ryż bieleniu włączone do próby odpowiadały za 26 % całkowitej produkcji unijnej. Ponadto w okresie objętym dochodzeniem, tj. od dnia 1 września 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r., produkcja przedsiębiorstw włączonych do próby uległa zmianie w podobnym stopniu co produkcja w całym przemyśle. W przypadku producentów włączonych do próby produkcja spadła o 36 %, a w przypadku całego przemysłu Unii – o 38 %. Potwierdza to wniosek, że próba jest rzeczywiście reprezentatywna.

                     (7)

                     Kwestionariusze przesłano również niektórym plantatorom („rolnicy”), jednak biorąc pod uwagę silną fragmentację sektora (około 4 000), daje to jedynie bardzo ograniczony obraz sytuacji (4).

                     (8)

                     Jeżeli chodzi o dobór eksporterów, Komisja otrzymała łącznie 13 odpowiedzi odnośnie do udziału w kontroli wyrywkowej od eksportujących podmiotów poddających ryż bieleniu pochodzących z Kambodży i 15 odpowiedzi od eksportujących podmiotów poddających ryż bieleniu pochodzących z Mjanmy/Birmy. W związku z tym konieczne było przeprowadzenie kontroli wyrywkowej i wszystkie strony zostały o tym stosownie powiadomione. Na podstawie informacji otrzymanych od eksportujących podmiotów poddających ryż bieleniu Komisja początkowo wybrała próbę obejmującą trzech eksporterów w Kambodży i trzech eksporterów w Mjanmie/Birmie. Wybrano ich w oparciu o kryterium największej wielkości wywozu do Unii. W następstwie dalszej oceny i uwag otrzymanych przez Federację Przemysłu Ryżowego Kambodży dwaj eksporterzy z Kambodży nie byli jednak w stanie współpracować i w związku z tym zostali zastąpieni. Wyłącznie jedno przedsiębiorstwo ostatecznie udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Jeżeli chodzi o Mjanmę/Birmę, wszystkie trzy wybrane przedsiębiorstwa ostatecznie udzieliły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (9)

                     W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia zgłosiło się czterech importerów niepowiązanych. Ze względu na ograniczoną liczbę współpracujących importerów, nie uznano kontroli wyrywkowej za konieczną. Komisja przesłała kwestionariusz wszystkim czterem przedsiębiorstwom, jednak nie wszystkie z nich udzieliły kompletnych odpowiedzi.

               1.3.   Wizyty weryfikacyjne

                     (10)

                     Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów dochodzenia. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 12 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1083/2013 przeprowadzono na terenie następujących przedsiębiorstw:

                                 a)

                                 Podmioty poddające ryż bieleniu:

                                             —

                                             Riso Scotti S.p.a. i przedsiębiorstwo powiązane (Riso Scotti Danubio), Włochy,

                                             —

                                             Curti S.r.l. i przedsiębiorstwo powiązane (Riso Ticino Soc. Coop.), Włochy,

                                             —

                                             Riso Viazzo S.r.l., Włochy,

                                             —

                                             Herba Ricemills S.L., Hiszpania.

                                 b)

                                 Stowarzyszenia:

                                             —

                                             Ente Nazionale Risi (Enterisi), Włochy.

               1.4.   Okres objęty dochodzeniem

                     (11)

                     Dochodzeniem objęto ostatnie pięć lat gospodarczych, tj. okres od dnia 1 września 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r. („okres objęty dochodzeniem”).

               1.5.   Ujawnianie informacji

                     (12)

                     Po ujawnieniu informacji Komisja otrzymała osiem oświadczeń pisemnych, w tym oświadczenia pisemne z Włoch i Hiszpanii. Komisja otrzymała również oświadczenia pisemne od trzech przedsiębiorstw i jednego stowarzyszenia, które nie były zainteresowanymi stronami. Mimo że strony te nie zostały zarejestrowane jako zainteresowane strony, ich uwagi zostały w dużej mierze uwzględnione i rozpatrzone we wnioskach Komisji, ponieważ odnosiły się przede wszystkim do uwag zgłoszonych przez zarejestrowane zainteresowane strony.

               2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY LUB BEZPOŚREDNIO KONKURUJĄCY

         2.1.   Produkt objęty postępowaniem

                     (13)

                     Produkt objęty postepowaniem to ryż siewny indyjski półbielony i bielony pochodzący z Kambodży i Mjanmy/Birmy, które to państwa na mocy rozporządzenia w sprawie ogólnego systemu preferencji taryfowych („rozporządzenie GSP”) korzystają ze zwolnienia z opłat celnych, obecnie objęty kodami CN 1006 30 27, 1006 30 48, 1006 30 67 i 1006 30 98.

                     (14)

                     Produkt objęty postępowaniem jest przywożony do Unii albo luzem w celu dalszego przetworzenia (bielenia, oczyszczania i pakowania), albo w małych workach o masie do 5 kg lub 5–20 kg, które sprzedawcy detaliczni mogą sprzedać bezpośrednio bez dalszego przetwarzania.

               2.2.   Produkt podobny lub bezpośrednio konkurujący

                     (15)

                     Ryż siewny indyjski i ryż siewny japoński to dwie główne odmiany ryżu. Pierwsza odmiana to ryż długoziarnisty, który pozostaje sypki po ugotowaniu. Druga odmiana, ryż siewny japoński, jest raczej odmianą okrągłoziarnistą. Ryż skleja się i jest wykorzystywany do potraw, takich jak paella lub risotto.

                     (16)

                     Gdy ryż jest zbierany, posiada łuskę nasiona i jest nazywany „ryżem niełuskanym”. Po zbiorach ryż jest poddawany szeregom procesów bielenia. „Ryż łuskany” to ryż, z którego usunięto łuskę nasiona. Dalsze bielenie jest niezbędne, aby uzyskać „ryż półbielony” lub „ryż bielony”.

                     (17)

                     W ramach oceny Komisja ustaliła, że ryż siewny indyjski bielony lub półbielony produkowany w Unii jest produktem podobnym lub bezpośrednio konkurującym z produktem objętym postępowaniem.

                     (18)

                     Zarówno ryż siewny indyjski bielony lub półbielony produkowany w Unii, jak i ten przywożony rzeczywiście ma takie same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne. Oba produkty mają te same zastosowania i są sprzedawane za pośrednictwem podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży temu samemu rodzajowi klientów. Klienci ci są albo sprzedawcami detalicznymi, albo podmiotami przetwarzającymi w Unii.

               2.3.   Uwagi zgłoszone przez strony

                     (19)

                     Po ujawnianiu informacji kilka zainteresowanych stron (5) stwierdziło, że aromatyczny ryż siewny indyjski należy wykluczyć z zakresu dochodzenia, ponieważ ma on odmienne cechy niż inne odmiany ryżu siewnego indyjskiego i nie konkuruje z ryżem produkowanym w Unii. Strony stwierdziły również, że od 2017 r. ryż aromatyczny klasyfikuje się do innego kodu CN, co dodatkowo potwierdza wnioski, że ta odmiana ryżu jest inna od pozostałych.

                     (20)

                     Przede wszystkim i jak potwierdziły różne zainteresowane strony, ryż siewny indyjski obejmuje szeroki zakres szczególnych odmian i gatunków ryżu, w tym ryż zapachowy i aromatyczny. Nawet w przypadku, gdy istnieją nieznaczne różnice między tymi wszystkimi odmianami, np. w smaku i strukturze, wszystkie mają jednak te same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne.

                     (21)

                     Ponadto wszystkie te różne odmiany mają to samo końcowe zastosowanie, są bielone przez te same podmioty poddające ryż bieleniu i sprzedawane za pośrednictwem tych samych kanałów sprzedaży oraz konkurują ze sobą. Fakt, że od 2017 r. istnieje specjalny kod CN dla ryżu aromatycznego jest nieistotny, ponieważ – jak wspomniano w zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia – kody CN podaje się jedynie w celach informacyjnych i nie stanowią decydującego czynnika służącego definiowaniu produktu w ramach dochodzenia w sprawie ochrony handlu. W związku z powyższym argumenty te zostały odrzucone.

               3.   ISTNIENIE POWAŻNYCH TRUDNOŚCI

         3.1.   Definicja przemysłu Unii

                     (22)

                     Zgodnie z rozporządzeniem GSP właściwy przemysł powinien składać się z podmiotów poddających ryż bieleniu, który to ryż jest produktem podobnym lub bezpośrednio konkurującym. W tym przypadku Komisja twierdzi, że przemysł Unii składa się z podmiotów poddających ryż bieleniu. Podmioty poddające ryż bieleniu przetwarzają ryż uprawiany/produkowany w Unii, który bezpośrednio konkuruje z ryżem siewnym indyjskim bielonym lub półbielonym wywożonym z Mjanmy/Birmy i Kambodży.

                     (23)

                     Włochy w swoim wniosku twierdziły, że biorąc pod uwagę ścisłą współzależność między rolnikami i podmiotami przeprowadzającymi proces bielenia, do celów oceny szkody należy zbadać zarówno rolników, jak i podmioty poddające ryż bieleniu. Mimo że przywóz ryżu z Kambodży i Mjanmy/Birmy może wywierać silny wpływ na sytuację rolników, należy ich uznać raczej za dostawcę surowca, a nie za podmiot poddający bieleniu produkt podobny lub bezpośrednio konkurujący.

               3.2.   Konsumpcja w Unii

                     (24)

                     Poziom konsumpcji ryżu siewnego indyjskiego w Unii ustalono na podstawie danych zgromadzonych przez Komisję od państw członkowskich i danych statystycznych dotyczących przywozu dostępnych za pośrednictwem Eurostatu (6).

                     (25)

                     Konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Całkowita konsumpcja w Unii (w tonach)

                                 1 061 793

                                 1 146 701

                                 1 090 662

                                 1 040 969

                                 993 184

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    108

                                    103

                                    98

                                    94

                                    Źródło: Dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich i Eurostatu – ekwiwalent bielonego ryżu siewnego indyjskiego.

                     (26)

                     W okresie objętym dochodzeniem poziom konsumpcji ryżu siewnego indyjskiego w Unii spadł o 6 %. Najwyższy poziom konsumpcji osiągnięto w roku gospodarczym 2013/2014 (+ 8 %), co zbiegło się z istotnym wzrostem przywozu ryżu siewnego indyjskiego z Kambodży i Mjanmy/Birmy, który doprowadził do nasycenia rynku. W kolejnych latach gospodarczych konsumpcja wykazywała tendencję spadkową.

               3.3.   Zmiany w przywozie

                     (27)

                     Przywóz do Unii produktu objętego postępowaniem z Kambodży i Mjanmy/Birmy kształtował się następująco:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Kambodża

                                 tony

                                 163 337

                                 228 878

                                 251 666

                                 299 740

                                 249 320

                                    Indeks

                                    100

                                    140

                                    154

                                    184

                                    153

                                 Mjanma/Birma

                                 tony

                                 2 075

                                 28 856

                                 52 680

                                 36 088

                                 62 683

                                    Indeks

                                    100

                                    1 391

                                    2 539

                                    1 739

                                    3 021

                                 Łącznie

                                 tony

                                 165 412

                                 257 734

                                 304 346

                                 335 828

                                 312 003

                                    Indeks

                                    100

                                    156

                                    184

                                    203

                                    189

                                    Źródło: Dane statystyczne Eurostatu [ryż półbielony przeliczono na ekwiwalent ryżu bielonego. Do celów przeliczenia ilości dotyczących różnych etapów przetworzenia ryżu (ryż niełuskany, łuskany, półbielony lub bielony) przelicznik został ustalony przez Komisję w rozporządzeniu (WE) nr 1312/2008 z dnia 19 grudnia 2008 r. ustalającym przeliczniki, koszty przetwarzania oraz wartość produktów ubocznych ryżu na różnych etapach przetworzenia (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 56). Na przykład przelicznik łuskanego ryżu siewnego indyjskiego na bielony ryż siewny indyjski wynosi 0,69. Ma on zastosowanie zarówno do przywozu, jak i ryżu produkowanego w Unii] oraz dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich.

                     (28)

                     Wielkość przywozu z Kambodży wzrosła z 163 000 ton do 249 000 ton. Wielkość ta rosła znacząco do roku gospodarczego 2015/2016 i następnie nieznacznie zmalała, co zbiegło się ze spadkiem konsumpcji w roku gospodarczym 2016/2017. Pomimo spadku przywóz pozostał o 50 % wyższy niż w roku gospodarczym 2012/2013. Pod koniec okresu objętego dochodzeniem Kambodża odpowiadała za 25 % łącznego przywozu.

                     (29)

                     Jeżeli chodzi o przywóz z Mjanmy/Birmy, w okresie objętym dochodzeniem również znacznie wzrósł – z 2 000 ton do 62 000 ton. W porównaniu z Kambodżą pozostał jednak na niższym poziomie. Pod koniec okresu objętego dochodzeniem przywóz z Mjanmy/Birmy stanowił 6,3 % łącznego przywozu ryżu do Unii (por. tabela dotycząca udziału w rynku, poniżej).

                     (30)

                     Pod względem udziałów w rynku przywóz kształtował się następująco:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Udział Kambodży w rynku (%)

                                 15,4

                                 20,0

                                 23,1

                                 28,8

                                 25,1

                                 Udział Mjanmy/Birmy w rynku (%)

                                 0,2

                                 2,5

                                 4,8

                                 3,5

                                 6,3

                                 Łącznie

                                 15,6

                                 22,5

                                 27,9

                                 32,3

                                 31,4

                                    Źródło: Eurostat i dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich wyrażone jako ekwiwalent ryżu bielonego.

                     (31)

                     Kambodża znacząco zwiększyła swój udział w rynku z 15,4 % do 25,1 %, natomiast udział w rynku w przypadku Mjanmy/Birmy wrósł z 0,2 % do 6,3 %.

                     (32)

                     Zmiany cen były zgodne z następującymi tendencjami:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Cena importowa z Kambodży (EUR/t)

                                 588,4

                                 512,8

                                 562,6

                                 547,4

                                 552,2

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    87

                                    96

                                    93

                                    94

                                 Cena importowa z Mjanmy/Birmy (EUR/t)

                                 420,0

                                 366,5

                                 414,7

                                 410,1

                                 405,4

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    87

                                    99

                                    98

                                    97

                                 Średnia ważona

                                 586,3

                                 496,2

                                 536,7

                                 532,6

                                 523,1

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    85

                                    92

                                    91

                                    89

                                    Źródło: Eurostat.

                     (33)

                     Ogólnie w przypadku cen importowych z Kambodży odnotowano spadek o 6 %, natomiast w przypadku ceny importowej z Mjanmy/Birmy – spadek o 3 %. Pomimo ograniczonego spadku cen przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy, na podstawie porównania średniej ceny importowej z jednostkową ceną sprzedaży w przemyśle Unii (zob. motyw 64), (na podstawie danych Eurostatu) ustalono, że ceny przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy znacznie podcinały ceny unijne – odpowiednio o 22 % i 43 %.

                     (34)

                     Po ujawnieniu informacji Ministerstwo Handlu Kambodży (zwane dalej „Kambodżą”) wyraziło wątpliwości co do metody zastosowanej przez Komisję w celu obliczenia marginesów podcięcia cenowego. Ministerstwo utrzymywało, że przy obliczaniu ceny eksportowej z Kambodży nie dodano kosztów ponoszonych po przywozie oraz że podcięcie cenowe ustalono na podstawie porównania średnich cen bez uwzględnienia poszczególnych poziomów handlu. Kambodża wyraziła również wątpliwości co do wykorzystania do celów ustalenia szkody danych przekazanych przez współpracujących eksporterów.

                     (35)

                     W świetle argumentów przedstawionych po ujawnieniu informacji Komisja podjęła decyzję o dokonaniu przeglądu swoich obliczeń dotyczących podcięcia cenowego, aby uwzględnić koszty ponoszone po przywozie lub koszty transportu, odzwierciedlić różnice w poziomie handlu mające wpływ na porównywalność cen oraz w możliwie największym stopniu wykorzystać dane przekazane przez współpracujących eksporterów.

                     (36)

                     W celu zapewnienia obiektywnego porównania Komisja podjęła decyzję o skorygowaniu cen importowych, jak postulowała Kambodża, uwzględniając koszty ponoszone po przywozie. Z drugiej strony Komisja uznała, że należy skorygować również ceny przemysłu Unii, aby uwzględnić koszty transportu ryżu z Europy Południowej (w tym przypadku Włoch i Hiszpanii) do Europy Północnej, ponieważ konkurencja w zakresie półbielonego i bielonego ryżu siewnego indyjskiego ma miejsce głównie w Europie Północnej. Na podstawie dostępnych informacji (danych uzyskanych w ramach poprzedniego dochodzenia dotyczącego innego produktu spożywczego, tj. satsumy) Komisja oszacowała, że koszty ponoszone po przywozie wynoszą około 2 % ceny importowej, a koszty transportu do Unii oszacowano na 49 EUR za tonę na podstawie informacji zawartych w skardze i zweryfikowanych w trakcie dochodzenia na miejscu.

                     (37)

                     Ponadto, aby odzwierciedlić różnice w poziomach handlu, Komisja dokonała porównania cen między sprzedażą ryżu bielonego luzem i sprzedażą w małych opakowaniach. Należy zauważyć, że zgodnie z danymi statystycznymi wynikającymi z kodów CN Kambodża dokonuje wywozu ryżu luzem i w małych opakowaniach, natomiast Mjanma/Birma dokonuje wywozu ryżu niemal wyłącznie luzem.

                     (38)

                     Ponadto podjęto decyzję o ustaleniu ceny eksportowej na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów eksportujących. W przypadku Kambodży, ponieważ tylko jeden kambodżański eksporter udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wykonanie próby nie powiodło się. Z uwagi na fakt, że współpracujący eksporter odpowiada jedynie za bardzo małą część przywozu z Kambodży, Komisja musiała wykorzystać najlepsze dostępne fakty na podstawie art. 13 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1083/2013. W związku z tym w przypadku Kambodży wykorzystano ceny podane przez Eurostat. Jeżeli chodzi o Mjanmę/Birmę, wykorzystano ceny z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

                     (39)

                     Na podstawie powyższych faktów Komisja stwierdziła, że podcięcie cenowe dotyczące sprzedaży luzem wynosi 13 % w przypadku Kambodży i 43 % w przypadku Mjanmy/Birmy. Jeżeli chodzi o porównanie cen ryżu pakowanego, ustalone podcięcie cenowe w przypadku Kambodży wyniosło 14 %.

                     (40)

                     W związku z tym różnica w cenie między ryżem przywożonym i produkowanym w Unii jest istotna, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że ryż co do zasady jest produktem wrażliwym cenowo. Zasadniczo konsumenci nie rozróżniają poszczególnych miejsc pochodzenia.

                     (41)

                     Kambodża stwierdziła również, że ustalenie przez Komisję poważnych trudności opierało się na łącznej ocenie wielkości i efektu cenowego ryżu przywożonego z Kambodży i Mjanmy/Birmy. Stwierdzenie to zostaje jednak odrzucone, ponieważ w powyższej analizie wyraźnie rozróżniono sytuację między Kambodżą i Mjanmą/Birmą.

                     (42)

                     Podsumowując, w okresie objętym dochodzeniem przywóz z Kambodży i Mjanmy/Birmy znacznie wzrósł w ujęciu bezwzględnym, jak również pod względem udziału w rynku. Nawet jeżeli łączna wielkość przywozu nieznacznie spadła w roku gospodarczym 2016/2017, ogólnie pozostała znacznie wyższa niż na początku okresu objętego dochodzeniem. Ponadto łączna średnia ważona cena importowa obu państw spadła w okresie objętym dochodzeniem i znacznie podcięła ceny unijne.

               3.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

         3.4.1.   Uwagi ogólne

                     (43)

                     Na podstawie art. 23 rozporządzenia GSP należy uznać, że poważne trudności występują, jeżeli sytuacja gospodarcza lub finansowa unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu ulega pogorszeniu. Analizując, czy występują takie poważne trudności, Komisja powinna wziąć pod uwagę czynniki wymienione w art. 23 dotyczące unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu, o ile informacje takie są dostępne.

                     (44)

                     Jak wspomniano w motywie 5, Komisja przeprowadziła kontrolę wyrywkową w celu ustalenia poważnych trudności doznawanych przez przemysł Unii. Na potrzeby ustalenia szkody przemysłu Unii Komisja dokonała rozróżnienia na makroekonomiczne i mikroekonomiczne wskaźniki szkody.

                     (45)

                     Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne (udział w rynku, produkcję i zapasy – przywóz przeanalizowano powyżej), opierając się na ogólnych danych rynkowych gromadzonych co miesiąc na podstawie produkcji ryżu przeliczonej na ekwiwalent ryżu bielonego. Wiarygodne dane na temat upadłości i zatrudnienia dotyczące przemysłu Unii są niedostępne, w związku z czym nie można ich uwzględnić w analizie.

                     (46)

                     Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne (ceny i rentowność) na podstawie zweryfikowanych danych na poziomie próby. Z uwagi na brak danych na poziomie makroekonomicznym moce produkcyjne również przeanalizowano na poziomie próby.

               3.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

                     (47)

                     Udział przemysłu Unii w rynku w okresie objętym dochodzeniem kształtował się następująco:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Udziały w rynku (%)

                                 61,4

                                 54,8

                                 46,7

                                 40,5

                                 39,3

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    101

                                    80

                                    66

                                    62

                                    Źródło: Dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich.

                     (48)

                     Udziały w rynku również znacznie spadły z 61 % do 39 %, co oznacza spadek o ponad 20 punktów procentowych.

                     (49)

                     Produkcja ryżu siewnego indyjskiego przez przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem wykazywała następującą znaczną tendencją spadkową:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Wielkość produkcji (w tonach)

                                 685 183

                                 692 740

                                 547 908

                                 449 313

                                 423 962

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    101

                                    80

                                    66

                                    62

                                    Źródło: Dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich.

                     (50)

                     Produkcja spadła o niemal 40 % z 685 000 ton do 424 000 ton.

                     (51)

                     W okresie objętym dochodzeniem zapasy bielonego ryżu w Unii wzrosły o 4 % z 255 000 ton do 265 000 ton. Początkowo wzrosły o 11 %, a następnie nieznacznie spadły.

                     (52)

                     Po ujawnieniu informacji Kambodża stwierdziła, że dane dotyczące produkcji unijnej są błędne, ponieważ dane te pomniejszone o dane sprzedażowe nie odpowiadają stanowi zapasów na koniec okresu sprawozdawczego, jak odnotowano poniżej. Rzeczywiście Komisja przedstawiła jedynie częściowe obliczenie, ponieważ dane nie odzwierciedlają stanu zapasów na początku okresu sprawozdawczego, wykorzystania ryżu jako materiału siewnego itp. Obliczenie jest jednak zgodne z wykorzystywanym przez Komisję bilansem (por. motyw 24).

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)

                                 255 301

                                 280 507

                                 283 126

                                 272 136

                                 264 766

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    110

                                    111

                                    107

                                    104

                                    Źródło: Dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich.

                     (53)

                     Z uwagi na brak danych na poziomie makroekonomicznym dotyczących mocy produkcyjnych, Komisja zbadała te dane na poziomie próby. Obszar przeznaczony na uprawę ryżu siewnego indyjskiego w Unii stanowi jednak dość dobry wskaźnik dostępności ryżu siewnego indyjskiego dla podmiotów poddających ryż bieleniu, a tym samym ich potencjalnego poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych. Obszar ten ogólnie wykazał spadek o 37 % w okresie objętym dochodzeniem i kształtował się następująco:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Obszar (w hektarach)

                                 145 781

                                 145 783

                                 124 270

                                 101 865

                                 91 685

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    100

                                    85

                                    70

                                    63

                                    Źródło: Dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich.

               3.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

                     (54)

                     Z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez unijne podmioty poddające ryż bieleniu wynika, że ceny i rentowność kształtowały się następująco:

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Cena (EUR/t)

                                 667,3

                                 649,5

                                 693,3

                                 728,3

                                 711,5

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    97

                                    104

                                    109

                                    107

                                 Rentowność (%)

                                 1,4

                                 0,1

                                 1,5

                                 4,3

                                 1,2

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    8

                                    107

                                    312

                                    88

                                    Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. (Dane przekazane przez podmioty poddające ryż bieleniu opierają się na latach kalendarzowych, a nie na latach gospodarczych. Biorąc pod uwagę fakt, że okresy te w znacznym stopniu się ze sobą pokrywają, tendencje pozostają jednak reprezentatywne dla okresu objętego dochodzeniem).

                     (55)

                     W okresie objętym dochodzeniem ceny jednostkowe u podmiotów poddających ryż bieleniu włączonych do próby wzrosły o 7 %. W oparciu o wyniki weryfikacji przeprowadzonych przez Komisję wydaje się, że biorąc pod uwagę rosnącą presję wywieraną przez niskie ceny przywozu, unijne podmioty poddające ryż bieleniu włączone do próby podjęły decyzję, aby w miarę możliwości skoncentrować swoją sprzedaż na mniejszych wielkościach półbielonego i bielonego ryżu siewnego indyjskiego i skupić się na produktach markowych, a nie na sprzedaży dystrybutorom pod własną marką.

                     (56)

                     Dzięki zmianie swojego początkowego asortymentu unijne podmioty poddające ryż bieleniu miały zatem możliwość utrzymania stabilnego poziomu rentowności kosztem ich udziału w rynku, który drastycznie spadł. Możliwe, że ta zmiana asortymentu była pomocna, w szczególności w roku gospodarczym 2015/2016 (gdy rentowność wręcz się zwiększyła), ale w roku gospodarczym 2016/2017 poziomy zysku ponownie spadły. W sytuacji, w której stwierdzono, że ceny importowe znacznie podcięły ceny unijne w roku gospodarczym 2016/2017 (odpowiednio o 22 % i 43 %) strategia ta może stanowić jedynie krótkoterminowe rozwiązanie. W przyszłości podmioty poddające ryż bieleniu będą musiały zmierzyć się z rosnącą presją wynikającą z niskich cen importowych. W istocie Kambodża już częściowo przeszła ze sprzedaży luzem na sprzedaż produktów w małych opakowaniach sprzedawanych na poziomie detalicznym. Ten kanał sprzedaży jest bardziej rentowny niż sprzedaż luzem i prawdopodobnie Kambodża będzie w coraz większym stopniu prowadzić sprzedaż i konkurować z przemysłem Unii na tym poziomie, w tym na rynkach niszowych.

                     (57)

                     Jeżeli chodzi o rentowność, pozostała ona na stosunkowo stabilnym – ale niskim – poziomie, ponieważ wzrost ceny mógł skompensować spadek ilości. Ponadto rentowność na poziomie 1 %–2 % jest dużo niższa niż 6 %, które uznaje się za odpowiedni poziom rentowności konieczny do pokrycia pełnych kosztów i inwestycji, badań i rozwoju (R&D) oraz innowacji.

                     (58)

                     Po ujawnieniu informacji jedna ze stron zwróciła się o udzielenie dalszych informacji na temat 6 %, o których mowa w akapicie powyżej. Wraz z modernizacją unijnych instrumentów ochrony handlu w 2018 r. w odnośnych przepisach określono, że przy obliczaniu marginesu szkody spodziewany poziom zysku w normalnych warunkach konkurencji nie może być niższy niż 6 % (7). Ta wartość odniesienia wykorzystywana w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu jest również istotna dla dochodzeń w sprawie środków ochronnych. Wyjaśnia to powód, dla którego Komisja wykorzystała tę wartość odniesienia również w omawianym przypadku.

                     (59)

                     Moce produkcyjne przemysłu Unii w przypadku produktów podobnych, tj. ryżu siewnego indyjskiego, są trudne do ocenienia, ponieważ przemysł przetwórczy może wykorzystać swoje moce do bielenia zarówno ryżu siewnego indyjskiego, jak i ryżu siewnego japońskiego, niezależnie od tego, czy jest on przywożony, czy uprawiany w Unii. Ponadto nie są dostępne dane makro (zob. powyżej). Z próby wynika, że poziom wykorzystania mocy produkcyjnych spadł z 22 % do 14 %, jak przedstawiono poniżej. Natomiast te wartości procentowe mogą się wydawać stosunkowo niskie, ponieważ opierają się na porównaniu produkcji produktu podobnego (ryżu siewnego indyjskiego) z mocami produkcyjnymi dostępnymi dla wszystkich odmian ryżu.

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Poziom wykorzystania mocy produkcyjnych (%)

                                 22,1

                                 21,1

                                 19,0

                                 13,0

                                 14,0

                                    Indeks (2012/13 = 100)

                                    100

                                    96

                                    86

                                    59

                                    64

                                    Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               3.4.4.   Wniosek

                     (60)

                     Podsumowując, pod względem gospodarczym sytuacja przemysłu Unii uległa pogorszeniu. Przywóz z Kambodży i Mjanmy/Birmy znacząco wzrósł w ujęciu bezwzględnym, natomiast przemysł Unii stracił około 6 % udziału w rynku na rzecz Mjanmy/Birmy i 10 % na rzecz Kambodży. Przemysł Unii doświadczył również istotnego podcięcia cenowego na poziomie 22 % i 43 %. Produkcja w Unii spadła o dalsze 38 %. W związku z tym trudności gospodarcze w okresie objętym dochodzeniem wystąpiły głównie w odniesieniu do wielkości. Unijne podmioty poddające ryż bieleniu podjęły decyzję, aby nie obniżać poziomu ceny pomimo konkurencji ze strony przywozu po niskich cenach i utrzymały określony poziom zysku. Unijne podmioty poddające ryż bieleniu istotnie podjęły decyzję, aby w miarę możliwości zmienić asortyment i skoncentrować się na segmentach niszowych i produktach markowych w celu utrzymania poziomu zysku pomimo spadku sprzedaży i wielkości produkcji. Jest to jednak rozwiązanie wyłącznie tymczasowe, ponieważ przywóz z Kambodży i Mjanmy/Birmy przestawił się już, chociaż w ograniczonym zakresie, ze sprzedaży luzem na sprzedaż w małych opakowaniach, konkurując z przemysłem Unii również na poziomie detalicznym. Oczekuje się, że oba państwa zwiększą swój przywóz po niskich cenach w ramach tego bardziej rentownego kanału sprzedaży, jak również poziom konkurencji w zakresie rynków niszowych i produktów markowych, co będzie miało negatywne skutki również dla sytuacji finansowej przemysłu Unii.

               4.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

                     (61)

                     Opierając się na poniższych faktach, Komisja ustaliła, że istnieje związek przyczynowy między wielkością przywozu produktu objętego postępowaniem, z jednej strony, a poważnymi trudnościami unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu, z drugiej strony. Komisja zbadała również, czy poważnych trudności nie można przypisać czynnikom innym niż przywóz i ceny.

               4.1.   Skutki przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy

                     (62)

                     Wykres poniżej pokazuje wyraźną zbieżność w czasie między przywozem z Kambodży i Mjanmy/Birmy a sytuacją przemysłu Unii, co potwierdza znaczna utrata udziałów w rynku powodująca poważne trudności dla unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu.
                     Kambodża i Mjanma/Birma
                     UE
                     2015/2016
                     2014/2015
                     2013/2014
                     2012/2013
                     2016/2017
                     Udziały w rynku
                     70,0 %
                     60,0 %
                     50,0 %
                     40,0 %
                     30,0 %
                     20,0 %
                     10,0 %
                     0,0 %

                                    Źródło:

                              Eurostat oraz dane opracowane przez Komisję na podstawie danych otrzymanych od państw członkowskich.

                     (63)

                     Komisja uważa, że przywóz z Kambodży i Mjanmy/Birmy spowodował poważne trudności również w ujęciu odrębnym. Rzeczywiście przywóz z obu państw – Kambodży i Mjanmy/Birmy – wzrósł w ujęciu odrębnym zarówno pod względem wielkości bezwzględnej (odpowiednio o 53 % i ponad 2 000 %), jak i pod względem udziałów w rynku (odpowiednio o 9,7 i 6,1 punktu procentowego). Ponadto zarówno przywóz z Kambodży, jak i Mjanmy/Birmy w ujęciu odrębnym podcinał ceny unijne (odpowiednio o około 22 % i 43 %). W związku z tym można wyciągnąć wniosek, że przywóz zarówno z Kambodży, jak i Mjanmy/Birmy również spowodował poważne trudności dla przemysłu Unii.

                     (64)

                     Szybki rozwój przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy można wytłumaczyć niskim poziomem cen, który znacząco podciął ceny przemysłu Unii. Ryż siewny indyjski jest produktem wrażliwym cenowo, w szczególności ze względu na fakt, że konsumenci co do zasady nie rozróżniają produktów unijnych i przywożonych. Dla konsumentów kupujących ryż u sprzedawców detalicznych jego pochodzenie jest w dużej mierze nieznane. Dzieje się tak w szczególności w przypadku, gdy ryż jest sprzedawany pod własną marką, tj. marką sprzedawcy detalicznego. Dostarczając ryż po bardzo niskich cenach, co ilustrują poziomy podcięcia cenowego, o których mowa w motywie 33, Kambodży i Mjanmie/Birmie udało się znacząco i szybko rozwinąć wywóz ryżu na rynek Unii. Ponadto Kambodża, która dokonywała wywozu ryżu głównie luzem w celu dalszego przetwarzania w Unii, w coraz większym stopniu sprzedaje ryż pakowany bezpośrednio unijnym sprzedawcom detalicznym, co powoduje dodatkową presję cenową i konkurencję na poziomie podmiotów poddających ryż bieleniu w Unii.

               4.2.   Pozostałe czynniki

                     (65)

                     Przeprowadzono również ocenę pozostałych czynników, które przyczyniły się do poważnych trudności doświadczanych przez przemysł Unii.

               4.2.1.   Przywóz z innych państw trzecich

                     (66)

                     W okresie objętym dochodzeniem przywóz z innych państw trzecich również wzrósł pod względem udziału w rynku – z 23 % do 29,3 % (+ 6,3 %).

                                 Udział w rynku (%)

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                    Unia

                                    61,4

                                    54,8

                                    46,7

                                    40,5

                                    39,3

                                 Kambodża

                                 15,4

                                 20,0

                                 23,1

                                 28,8

                                 25,1

                                 Mjanma/Birma

                                 0,2

                                 2,5

                                 4,8

                                 3,5

                                 6,3

                                    Kambodża i Mjanma/Birma

                                    15,6

                                    22,5

                                    27,9

                                    32,3

                                    31,4

                                 Tajlandia

                                 12,2

                                 11,5

                                 11,8

                                 12,9

                                 13,8

                                 Indie

                                 4,7

                                 4,0

                                 5,8

                                 6,8

                                 7,3

                                 Pakistan

                                 2,5

                                 2,9

                                 3,3

                                 3,3

                                 3,2

                                 Inne państwa

                                 3,7

                                 4,4

                                 4,5

                                 4,3

                                 5,1

                                    Wszystkie inne państwa łącznie (z wyłączeniem Kambodży i Mjanmy/Birmy)

                                    23,0

                                    22,8

                                    25,4

                                    27,3

                                    29,3

                                    Źródło: Eurostat.

                     (67)

                     Nawet jeśli przywóz z innych państw trzecich może częściowo wyjaśniać spadek udziału w rynku Unii, wzrost udziału w rynku tych państw, choćby łącznie, jest znacznie bardziej ograniczony niż udział Kambodży i Mjanmy/Birmy (+ 15 %).

                     (68)

                     Ponadto i co najistotniejsze, jak wykazano w tabeli poniżej, średnie ceny ważone przywozu z innych państw w okresie objętym dochodzeniem są znacznie wyższe niż ceny przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy oraz ceny unijne (8). Z porównania cen importowych z Tajlandii i Mjanmy/Birmy wynika, że różnica w cenie wynosi 85 %. Porównując ceny importowe z Indii i Kambodży, różnica w cenie wynosi 72 %. Fakt ten stanowi również potwierdzenie powyższego wniosku, że niższe ceny pozwoliły Mjanmie/Birmie i Kambodży na szybki rozwój wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem.

                                 2012/2013

                                 2013/2014

                                 2014/2015

                                 2015/2016

                                 2016/2017

                                 Unia

                                 667,3

                                 649,5

                                 693,3

                                 728,3

                                 711,5

                                 Kambodża

                                 588,4

                                 512,8

                                 562,6

                                 547,4

                                 552,2

                                 Mjanma/Birma

                                 420,0

                                 366,5

                                 414,7

                                 410,1

                                 405,4

                                 Tajlandia

                                 946,7

                                 863,5

                                 896,8

                                 825,7

                                 751,1

                                 Indie

                                 925,7

                                 1 054,1

                                 1 061,0

                                 893,0

                                 949,2

                                 Pakistan

                                 924,3

                                 999,7

                                 996,0

                                 846,3

                                 926,3

                                    Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               4.2.2.   Trudności strukturalne we włoskim sektorze ryżu

                     (69)

                     W oświadczeniu pisemnym złożonym po wszczęciu dochodzenia Federacja Przemysłu Ryżowego Kambodży stwierdziła, że trudności włoskiego sektora ryżu są ogólnie poważniejsze niż w pozostałej części Unii i w związku z tym nie można ich przypisać jedynie wzrostowi przywozu.

                     (70)

                     Z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i z weryfikacji rzeczywiście wynika, że sytuacja przemysłu Unii we Włoszech jest poważniejsza niż w Hiszpanii. Częściowo wynika to z faktu, że hiszpański rynek ryżu jest zorganizowany w inny sposób, w związku z czym jest bardziej odporny pod względem podaży i popytu, a także ustalania cen. Komisja przeprowadziła jednak dochodzenie na skalę całej Unii oparte na sytuacji całego przemysłu Unii i próbie reprezentatywnej. Dochodzenie wykazało, że – jak wyjaśniono powyżej – występują ogólne trudności dla przemysłu Unii.

               4.2.3.   Przywóz „ryżu niełuskanego” z Gujany

                     (71)

                     Zainteresowane strony twierdziły również, że do wystąpienia poważnych trudności przyczynił się wzrost przywozu ryżu z Gujany. Ryż przywożony z Gujany nie jest bielony (jest to tak zwany „ryż niełuskany”) i w związku z tym nie wchodzi w zakres dochodzenia ani nie został uwzględniony w powyższych danych statystycznych dotyczących przywozu, a także nie jest istotny dla niniejszego dochodzenia.

               4.2.4.   Wywóz przez przemysł Unii

                     (72)

                     Rząd Kambodży stwierdził, że jednym z aspektów pominiętych w kontekście związku przyczynowego jest ukierunkowanie przemysłu Unii na wywóz. Twierdzenie to było jednak nieuzasadnione i mimo że w okresie objętym dochodzeniem wywóz rzeczywiście wzrósł z 3 % całkowitej produkcji do 7 % całkowitej produkcji, stanowi on jednak bardzo małą część unijnej produkcji. Ponadto wzrost wywozu (+ 11 000 ton) jest znacznie mniejszy niż wzrost przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy (+ 147 000 ton).

               4.2.5.   Zmniejszenie produkcji ryżu siewnego indyjskiego wynika ze wzrostu produkcji ryżu siewnego japońskiego

                     (73)

                     Rząd Kambodży stwierdził również, że przywóz nie wywarł wpływu na produkcję unijną – produkcja ta po prostu ulega cyklicznej zmianie z ryżu siewnego japońskiego na ryż siewny indyjski na skutek decyzji unijnych plantatorów.

                     (74)

                     Prawdą jest, że plantatorzy mogą zmieniać produkcję z ryżu siewnego indyjskiego na ryż siewny japoński. Zmiana taka opiera się jednak na względach gospodarczych, w tym popycie i cenie rynkowej. W tym kontekście w toku dochodzenia potwierdzono, że w obliczu wzrostu konkurencji ze strony przywozu ryżu siewnego indyjskiego po niskich cenach niektórzy plantatorzy rzeczywiście nie mieli innego wyboru niż przejście na produkcję ryżu siewnego japońskiego. W związku z tym nie jest to ani zmiana cykliczna, ani świadomy wybór, ale akt samoobrony. W perspektywie średnioterminowej to również nie jest jednak rentowny wariant, ponieważ zmiana produkcji z ryżu siewnego indyjskiego na ryż siewny japoński z kolei spowodowała nadwyżkę podaży ryżu siewnego japońskiego na rynku i presję cenową w przypadku tej odmiany ryżu. Rolnicy znajdują się zatem w ogólnie trudnej sytuacji.

                     (75)

                     Powyższy argument ma jednak niewielkie znaczenie, ponieważ przemysł Unii obejmuje podmioty poddające ryż bieleniu, a nie plantatorów, którzy są dostawcami surowca.

               4.2.6.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

                     (76)

                     Komisja ustaliła, że zachodzi związek przyczynowy między poważnymi trudnościami, jakich doświadcza przemysł Unii, a przywozem z Kambodży i Mjanmy/Birmy. Komisja zidentyfikowała również czynniki, które także miały wpływ na te trudności. Czynnik te to w szczególności przywóz z państw trzecich oraz przywóz ryżu niełuskanego z Gujany. Nie stwierdzono jednak, by czynniki te naruszały związek przyczynowy, nawet uwzględniając ich potencjalny łączny wpływ. W związku z tym wydaje się, że wszelki wpływ wspomnianych wyżej czynników na sytuację przemysłu Unii nie narusza związku między wielkością i cenami przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy i poważnymi trudnościami, jakich doświadcza przemysł Unii.

               5.   WNIOSKI I WPROWADZENIE ŚRODKÓW

                     (77)

                     Stwierdza się, że ryż siewny indyjski z Kambodży i Mjanmy/Birmy jest przywożony w ilościach i po cenach, które powodują poważne trudności dla przemysłu Unii, w związku z czym uzasadnione jest wprowadzenie środków ochronnych.

                     (78)

                     Należy zatem zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia GSP ponownie wprowadzić cła określone we Wspólnej Taryfie Celnej w wysokości 175 EUR/t.

                     (79)

                     Na podstawie art. 28 rozporządzenia GSP środki ochronne należy wprowadzić ponownie na taki okres, jaki jest konieczny, aby przeciwdziałać pogarszaniu się sytuacji gospodarczej i finansowej unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu. Okres ponownego wprowadzenia nie powinien jednak przekraczać trzech lat, chyba że zostanie przedłużony w należycie uzasadnionych okolicznościach.

                     (80)

                     Komisja uważa, że w niniejszym przypadku środki należy wprowadzić na okres trzech lat, aby umożliwić pełną poprawę sytuacji przemysłu Unii po skutkach przywozu z Kambodży i Mjanmy/Birmy.

                     (81)

                     Komisja jest jednak zdania, że środki ochronne należy stopniowo liberalizować w tym okresie z przedstawionych niżej powodów.

                     (82)

                     Rozporządzenie GSP ma na celu głównie wspieranie krajów rozwijających się w ich wysiłkach na rzecz ograniczenia ubóstwa oraz promowania dobrych rządów i zrównoważonego rozwoju poprzez udzielanie tym krajom pomocy w zakresie tworzenia miejsc pracy, uprzemysłowienia i wytwarzania dodatkowych przychodów z handlu międzynarodowego. Szczególne rozwiązanie „wszystko oprócz broni” (EBA), określone w rozporządzeniu GSP, stanowi pomoc dla najuboższych i najsłabszych państw świata w wykorzystaniu możliwości handlowych. Państwa te w dużej mierze mają podobny profil gospodarczy. Państwa te są narażone ze względu na niską i niezróżnicowaną bazę wywozu i w związku z tym korzystają z określonych środków ochrony na podstawie rozporządzenia GSP, takich jak na przykład zwolnienie ze znoszenia preferencji i stosowania automatycznych środków ochronnych.

                     (83)

                     W związku z tym Komisja uznała, że co do zasady stopniowe zmniejszanie stawki celnej przez okres trzech lat, jak wskazano poniżej, jest uzasadnione w przypadku beneficjentów rozwiązania „wszystko oprócz broni”.

                     (84)

                     Stopniowe zmniejszanie byłoby również wystarczające, aby przeciwdziałać pogarszaniu się sytuacji gospodarczej i finansowej unijnych podmiotów poddających ryż bieleniu. Z drugiej strony Kambodża i Mjanma/Birma nie byłyby obciążone pełnymi cłami przez całe trzy lata, w ciągu których wywóz byłby dla nich trudniejszy, ale stopniowo mogłyby dokonywać wywozu większej ilości ryżu siewnego indyjskiego do Unii.

                     (85)

                     Tym samym przewiduje się ponowne wprowadzenie cła określonego w taryfie na okres trzech lat w następujący sposób:

                                 rok 1

                                 rok 2

                                 rok 3

                                 Cło określone w taryfie (EUR/t)

                                 175

                                 150

                                 125

                     (86)

                     Obecnie stosowana stawka celna określona we Wspólnej Taryfie Celnej w wysokości 175 EUR/t podlega potencjalnie korektom w dół na podstawie art. 180 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 1308/2013 (9). W związku z tym, jeśli w wyniku tych korekt stosowane cła określone we Wspólnej Taryfie Celnej będą niższe niż cła, o których mowa w motywie 85, cła wspomniane w motywie 85 należy wyrównać, tak aby w żadnym momencie w okresie obowiązywania środków nie przekraczały one stosowanego cła określonego we Wspólnej Taryfie Celnej. Tym samym mające zastosowanie środki ochronne są niższe o skorygowane należności celne i mające zastosowanie cło, o którym mowa w motywie 85.

                     (87)

                     Ponadto w celu zapewnienia pewności prawa importerom produktu objętego postępowaniem różne zainteresowane strony zwróciły się z wnioskiem, aby produkty, które już są transportowane do Unii, nie zostały objęte powyższymi środkami. Zgodnie z obecną praktyką w odniesieniu do spraw dotyczących środków ochronnych Komisja uważa, że w omawianym przypadku taka „klauzula wysyłkowa” jest uzasadniona i w związku z tym wspomniane wnioski zostały zaakceptowane.

                     (88)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Preferencji Ogólnych, o której mowa w art. 39 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 978/2012,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1

               1.   Tymczasowo wprowadza się ponownie cła określone we Wspólnej Taryfie Celnej na przywóz ryżu siewnego indyjskiego pochodzącego z Kambodży i Mjanmy/Birmy i objętego obecnie kodami CN 1006 30 27, 1006 30 48, 1006 30 67 i 1006 30 98.

               2.   Mające zastosowanie cło wyrażone w EUR za tonę produktu opisanego w ust. 1 wynosi 175 w pierwszym roku, 150 w drugim roku i 125 w trzecim roku od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               3.   Jeśli Komisja skoryguje cło określone we Wspólnej Taryfie Celnej na podstawie art. 180 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, cło, o którym mowa w ust. 2, ustanawia się na poziomie niższej z wartości: skorygowanej Wspólnej Taryfy Celnej i cła, o którym mowa w ust. 2.

            Artykuł 2
            Przywóz produktów, o których mowa w art. 1 i które są już transportowane do Unii w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, nie podlega cłu określonemu w art. 1 ust. 2, pod warunkiem że nie można zmienić miejsca przeznaczenia takich produktów.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1.

            (2)  Dz.U. C 100 z 16.3.2018, s. 30.

            (3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1083/2013 z dnia 28 sierpnia 2013 r. ustanawiające zasady dotyczące procedury tymczasowego wycofania preferencji taryfowych oraz wprowadzenia ogólnych środków ochronnych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych (Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 16).

            (4)  Przesłano kwestionariusze i przeprowadzono wizyty weryfikacyjne na terenie następujących plantatorów: Laguna de Santaolalla S.L., Hiszpania; Vercellino Flavio e Paolo S.S., Włochy; Coppo e Garrione Societa' Agricola S.S., Włochy; Maro Giovanni, Paolo e Pietro, Włochy; Locatelli Francesco, Włochy.

            (5)  Te zainteresowane strony to: Haudecoeur, Amru Rice, rząd Kambodży i Federacja Przemysłu Ryżowego Mjanmy/Birmy (MRF).

            (6)  Dane są publicznie dostępnymi danymi na stronie internetowej Europa: https://ec.europa.eu/agriculture/cereals/trade_en

            (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/825 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1036 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej oraz rozporządzenie (UE) 2016/1037 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 143 z 7.6.2018, s. 1).

            (8)  Ceny te nie obejmują kosztów ponoszonych po przywozie ani kosztów transportu.

            (9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/344 z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej etoprofos, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  1.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 62/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/344
         z dnia 28 lutego 2019 r.
         w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej etoprofos, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1 i art. 78 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dyrektywą Komisji 2007/52/WE (2) włączono etoprofos jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

                     (2)

                     Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

                     (3)

                     Zatwierdzenie substancji czynnej etoprofos, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 31 lipca 2019 r.

                     (4)

                     Wniosek o odnowienie zatwierdzenia etoprofosu złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) w terminie określonym w tym artykule.

                     (5)

                     Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

                     (6)

                     Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 15 lutego 2017 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji.

                     (7)

                     Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość przedstawienia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

                     (8)

                     W dniu 18 maja 2018 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy etoprofos ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

                     (9)

                     Urząd sformułował szereg konkretnych zastrzeżeń. W szczególności nie można było ustalić potencjału genotoksycznego etoprofosu i dlatego nie było możliwe ustalenie wartości referencyjnych bezpiecznych dla zdrowia. W związku z tym nie można było przeprowadzić oceny ryzyka dla konsumentów i ryzyka związanego z pozażywnościowymi źródłami narażenia. Ponadto w związku ze stosowaniem etoprofosu stwierdzono wysoki poziom ostrego ryzyka dla ptaków oraz wysoki poziom ryzyka dla żyjących w glebie stawonogów niebędących przedmiotem zwalczania i innych organizmów glebowych. Urząd stwierdził także, że w kilku obszarach nie można było sfinalizować oceny ryzyka, w tym oceny konsumenckiej w odniesieniu do pozostałości w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, oceny neurotoksyczności rozwojowej, oceny narażenia wód podziemnych, oceny długoterminowego ryzyka dla ptaków, oceny wtórnego zatrucia ptaków i ssaków, oceny ryzyka dla organizmów glebowych wynikającego z narażenia na metabolity etoprofosu oraz oceny ryzyka dla dżdżownic. Wreszcie Urząd stwierdził, że nie można było dokonać oceny możliwych właściwości etoprofosu powodujących zaburzanie funkcjonowania układu hormonalnego.

                     (10)

                     Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu oraz, zgodnie z art. 14 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012, do projektu sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

                     (11)

                     Argumenty przedstawione przez wnioskodawcę nie pozwoliły jednak wyeliminować zastrzeżeń wobec przedmiotowej substancji.

                     (12)

                     W rezultacie w odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego etoprofos, stwierdzono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie zostały spełnione. W związku z powyższym nie należy odnawiać zatwierdzenia substancji czynnej etoprofos zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.

                     (13)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

                     (14)

                     Państwom członkowskim należy przyznać wystarczający czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające etoprofos.

                     (15)

                     Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających etoprofos, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 21 marca 2020 r.

                     (16)

                     Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/917 (7) przedłużono do dnia 31 lipca 2019 r. termin wygaśnięcia zatwierdzenia etoprofosu, aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Jednakże z uwagi na fakt, że decyzję o nieodnowieniu zatwierdzenia podjęto przed tym przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej.

                     (17)

                     Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego zatwierdzenia etoprofosu na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

                     (18)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
            Zatwierdzenie substancji czynnej etoprofos nie zostaje odnowione.

            Artykuł 2
            Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
            W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 skreśla się wiersz 155 dotyczący etoprofosu.

            Artykuł 3
            Środki przejściowe
            Państwa członkowskie cofają zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające etoprofos jako substancję czynną najpóźniej do dnia 21 września 2019 r.

            Artykuł 4
            Okres na zużycie zapasów
            Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 musi być możliwie najkrótszy i upływać najpóźniej dnia 21 marca 2020 r.

            Artykuł 5
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

            (2)  Dyrektywa Komisji 2007/52/WE z dnia 16 sierpnia 2007 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej etoprofosu, pirymifosu metylowego i fipronilu jako substancji czynnych (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, s. 3).

            (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

            (6)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2018 r. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance ethoprophos” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej etoprofos). Dziennik EFSA 2018; 16(10):5290, 34 s. doi:10.2903/j.efsa.2018.5290. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

            (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/917 z dnia 27 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, karwon, chloroprofam, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, dikwat, etefon, etoprofos, etoksazol, famoksadon, fenamidon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, Gliocladium catenulatum szczep: J1446, izoksaflutol, metalaksyl-M, metiokarb, metoksyfenozyd, metrybuzyna, milbemektyna, oksasulfuron, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, pimetrozyna i S-metolachlor (Dz.U. L 163 z 28.6.2018, s. 13).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/695 z dnia 26 kwietnia 2019 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Gönci kajszibarack” (ChOG)]

text:
                  6.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 118/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/695
         z dnia 26 kwietnia 2019 r.
         zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Gönci kajszibarack” (ChOG)]
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Węgier o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Gönci kajszibarack”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 484/2011 (2). Zmiana ta obejmuje zmianę nazwy „Gönci kajszibarack” na „Gönci kajszibarack”/„Gönci kajszi”.

                     (2)

                     Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

                     (3)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Gönci kajszibarack” (ChOG).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 484/2011 z dnia 18 maja 2011 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Gönci kajszibarack (ChOG)] (Dz.U. L 133 z 20.5.2011, s. 4).

            (3)  Dz.U. C 459 z 20.12.2018, s. 24.