title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 279/2012 z dnia 28 marca 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               29.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 91/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 279/2012
   z dnia 28 marca 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  CR

                  49,7

                  IL

                  97,8

                  MA

                  44,7

                  TN

                  54,3

                  TR

                  86,9

                  ZZ

                  66,7

                  0707 00 05

                  JO

                  119,1

                  TR

                  153,9

                  ZZ

                  136,5

                  0709 91 00

                  EG

                  76,0

                  ZZ

                  76,0

                  0709 93 10

                  MA

                  41,8

                  TR

                  123,8

                  ZZ

                  82,8

                  0805 10 20

                  BR

                  35,0

                  EG

                  49,0

                  IL

                  84,5

                  MA

                  49,4

                  TN

                  76,2

                  TR

                  64,7

                  ZZ

                  59,8

                  0805 50 10

                  EG

                  69,3

                  TR

                  51,9

                  ZZ

                  60,6

                  0808 10 80

                  AR

                  87,2

                  BR

                  80,3

                  CA

                  121,1

                  CL

                  98,6

                  CN

                  87,6

                  MK

                  31,8

                  US

                  155,9

                  UY

                  71,6

                  ZA

                  71,9

                  ZZ

                  89,6

                  0808 30 90

                  AR

                  80,3

                  CL

                  110,4

                  CN

                  68,7

                  ZA

                  98,6

                  ZZ

                  89,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1527 z dnia 6 września 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: cyflufenamid, fluopikolid, heptamaloksyloglukan i malation (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               7.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 231/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1527
   z dnia 6 września 2017 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: cyflufenamid, fluopikolid, heptamaloksyloglukan i malation
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 17 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

               (2)

               Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 844/2012 (3) złożono wnioski o odnowienie zatwierdzenia substancji czynnych ujętych w tym rozporządzeniu. Z powodów, nad którymi wnioskodawca nie ma kontroli, zatwierdzenie tych substancji może jednak wygasnąć przed przyjęciem decyzji o odnowieniu tego zatwierdzenia. Należy zatem przedłużyć przedmiotowe okresy obowiązywania zatwierdzenia zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (3)

               Ze względu na czas i zasoby konieczne do przeprowadzenia oceny wniosków o odnowienie zatwierdzeń wielu substancji czynnych, które to zatwierdzenia wygasną w latach 2019–2021, decyzją wykonawczą Komisji C(2016) 6104 (4) ustanowiono program prac, w którym zgrupowano podobne substancje czynne i wyznaczono priorytety na podstawie potencjalnego niebezpieczeństwa dla zdrowia ludzi i zwierząt lub środowiska zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (4)

               Zgodnie z decyzją wykonawczą C(2016) 6104 pierwszeństwo przyznaje się substancjom czynnym potencjalnie niskiego ryzyka. Zatwierdzenie tych substancji należy zatem przedłużyć o jak najkrótszy okres. Uwzględniając rozkład obowiązków i pracy między państwami członkowskimi pełniącymi role sprawozdawców i współsprawozdawców oraz mając na uwadze dostępne zasoby potrzebne do przeprowadzenia oceny i podjęcia decyzji, dla substancji czynnej heptamaloksyloglukan okres ten powinien wynosić jeden rok.

               (5)

               W przypadku substancji czynnych, które w decyzji wykonawczej C(2016) 6104 nie są objęte kategoriami priorytetowymi, okres obowiązywania zatwierdzenia należy przedłużyć o dwa lub trzy lata, uwzględniając: datę wygaśnięcia obecnego zatwierdzenia; fakt, że zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012 dodatkową dokumentację dotyczącą substancji czynnej należy złożyć nie później niż 30 miesięcy przed wygaśnięciem zatwierdzenia; potrzebę zapewnienia zrównoważonego rozkładu obowiązków i pracy między państwami członkowskimi pełniącymi role sprawozdawców i współsprawozdawców oraz dostępne zasoby potrzebne do przeprowadzenia oceny i podjęcia decyzji. Należy zatem przedłużyć okres obowiązywania zatwierdzenia substancji czynnej malation o dwa lata, a okresy obowiązywania zatwierdzenia substancji czynnych cyflufenamid i fluopikolid – o trzy lata.

               (6)

               Mając na uwadze cel określony w art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w odniesieniu do przypadków nieprzedłożenia dodatkowej dokumentacji zgodnej z przepisami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012 nie później niż 30 miesięcy przed odnośną datą wygaśnięcia określoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub najwcześniejszą następną datę.

               (7)

               Mając na uwadze cel określony w art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, ze względu na brak spełnienia kryteriów zatwierdzenia, Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub ustali ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia Komisja postara się, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę stosowania.

               (8)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 września 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

      (4)  Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 września 2016 r. w sprawie ustanowienia programu prac nad oceną wniosków o odnowienie wygasających w latach 2019, 2020 i 2021 zatwierdzeń substancji czynnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. C 357 z 29.9.2016, s. 9).

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w kolumnie szóstej: Data wygaśnięcia zatwierdzenia, w wierszu 296: Cyflufenamid datę zastępuje się datą „31 marca 2023 r.”;

                  2)

                  w kolumnie szóstej: Data wygaśnięcia zatwierdzenia, w wierszu 297: Fluopikolid datę zastępuje się datą „31 maja 2023 r.”;

                  3)

                  w kolumnie szóstej: Data wygaśnięcia zatwierdzenia, w wierszu 298: Heptamaloksyloglukan datę zastępuje się datą „31 maja 2021 r.”;

                  4)

                  w kolumnie szóstej: Data wygaśnięcia zatwierdzenia, w wierszu 300: Malation datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2022 r.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 306/2013 z dnia 2 kwietnia 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) u prosiąt odsadzonych od maciory oraz odsadzonych od maciory świniowatych innych niż Sus scrofa domesticus (posiadacz zezwolenia Kemin Europa N.V.)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               3.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 91/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 306/2013
   z dnia 2 kwietnia 2013 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) u prosiąt odsadzonych od maciory oraz odsadzonych od maciory świniowatych innych niż Sus scrofa domesticus (posiadacz zezwolenia Kemin Europa N.V.)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na nowe zastosowanie preparatu Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na nowe zastosowanie Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) jako dodatku paszowego dla prosiąt odsadzonych od maciory oraz odsadzonych od maciory świniowatych innych niż Sus scrofa domesticus, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Stosowanie preparatu Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) zostało dopuszczone na dziesięć lat rozporządzeniem Komisji (UE) nr 107/2010 (2) u kurcząt rzeźnych, a rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 885/2011 (3) – u kurcząt odchowywanych na kury nioski, kaczek rzeźnych, przepiórek, bażantów, kuropatw, perlic, gołębi, gęsi rzeźnych i strusi.

               (5)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 25 kwietnia 2012 r. (4) potwierdził swoje wcześniejsze wnioski, że w proponowanych warunkach stosowania preparat Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) jest uważany za bezpieczny dla wszystkich gatunków zwierząt, konsumentów produktów pochodzących od zwierząt, którym podawano ten dodatek, oraz dla środowiska. Mimo iż trzy badania przeprowadzone przez wnioskodawcę wykazały znaczną poprawę co najmniej jednego parametru w porównaniu z grupami kontrolnymi, Urząd nie był w stanie określić minimalnej skutecznej dawki, jak proponował wnioskodawca, ze względu na sprzeczne wyniki dla różnych badanych poziomów dawkowania. W dwóch badaniach wykazano znaczną poprawę przy dawce 1 × 107 CFU/kg, ale nie przy dawce 5 × 107 CFU/kg paszy. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (6)

               Ocena preparatu Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „stabilizatory flory jelitowej”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 36 z 9.2.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 229 z 6.9.2011, s. 3.

      (4)  Dziennik EFSA 2012; 10(5):2671.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  CFU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: stabilizatory flory jelitowej

                  4b1823

                  Kemin Europa N.V.

                     Bacillus subtilis

                  (ATCC PTA-6737)

                                 Skład dodatku

                              Preparat Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737) zawierający co najmniej 1 × 1010 CFU/g dodatku

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Zdolne do życia przetrwalniki Bacillus subtilis (ATCC PTA-6737)

                                 Metoda analityczna
                                  (1)

                                          Oznaczanie liczby: metoda posiewu powierzchniowego na tryptonowym agarze sojowym po uprzednim ogrzaniu próbek paszy.

                                          Identyfikacja: metoda elektroforezy w zmiennym pulsowym polu elektrycznym (PFGE).

                  Prosięta (odsadzone od maciory) i (odsadzone od maciory) świniowate inne niż Sus scrofa domesticus

                  —

                  1 × 107

                  —

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Przeznaczone dla prosiąt (odsadzonych od maciory) o masie wynoszącej maksymalnie około 35 kg.

                  23 kwietnia 2023 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1275/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               8.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 325/44

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1275/2011
   z dnia 7 grudnia 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  58,7

                  MA

                  51,1

                  MK

                  68,6

                  TN

                  95,6

                  TR

                  87,5

                  ZZ

                  72,3

                  0707 00 05

                  TR

                  159,0

                  ZZ

                  159,0

                  0709 90 70

                  MA

                  41,1

                  TR

                  152,1

                  ZZ

                  96,6

                  0805 10 20

                  AR

                  29,4

                  BR

                  41,5

                  MA

                  56,6

                  TR

                  48,7

                  UY

                  42,5

                  ZA

                  55,6

                  ZZ

                  45,7

                  0805 20 10

                  MA

                  81,2

                  ZZ

                  81,2

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  HR

                  32,0

                  IL

                  76,9

                  JM

                  129,1

                  TR

                  78,6

                  ZZ

                  79,2

                  0805 50 10

                  TR

                  54,3

                  ZZ

                  54,3

                  0808 10 80

                  CA

                  120,5

                  CL

                  90,0

                  CN

                  71,1

                  US

                  137,2

                  ZA

                  180,1

                  ZZ

                  119,8

                  0808 20 50

                  CN

                  56,5

                  TR

                  133,1

                  ZZ

                  94,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1062/2013 z dnia 30 października 2013 r. w sprawie formatu europejskiej oceny technicznej dla wyrobów budowlanych

text:
               31.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/42

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1062/2013
   z dnia 30 października 2013 r.
   w sprawie formatu europejskiej oceny technicznej dla wyrobów budowlanych
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 26 ust. 3,
   po konsultacji ze Stałym Komitetem ds. Budownictwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejska ocena techniczna jest niezbędna w celu umożliwienia producentowi wyrobu budowlanego sporządzania deklaracji właściwości użytkowych wyrobu budowlanego, który nie jest objęty lub w pełni objęty normą zharmonizowaną.

               (2)

               Artykuł 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 ustanawia wymogi dotyczące treści europejskiej oceny technicznej. Ponieważ zasady zakładowej kontroli produkcji, która ma być stosowana, określa się w odpowiednim europejskim dokumencie oceny, europejska ocena techniczna powinna zawierać tylko takie szczegóły techniczne, które uznano za niezbędne w tych zasadach w ramach tego dokumentu i które zostaną zdefiniowane na tym poziomie w celu wdrożenia systemu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych.

               (3)

               Biorąc pod uwagę dużą różnorodność wyrobów budowlanych, format europejskiej oceny technicznej powinien w wystarczająco elastyczny sposób definiować formę opisu technicznego danego wyrobu.

               (4)

               Europejska ocena techniczna powinna również zapewnić wystarczającą elastyczność opisu właściwości użytkowych wyrobu w celu umożliwienia producentowi sprawnego złożenia dokładnej deklaracji właściwości użytkowych opierającej się na tej ocenie.

               (5)

               W celu ochrony poufnych informacji technicznych dotyczących wyrobu producent powinien mieć możliwość wskazania odpowiedzialnej jednostce ds. oceny technicznej, które części opisu wyrobu są poufne i nie mogą być ujawniane wraz z europejską oceną techniczną. Poufne informacje należy umieścić w oddzielnych załącznikach do europejskich ocen technicznych.

               (6)

               W celu zwiększenia efektywności rynku wewnętrznego i konkurencyjności europejskiego sektora budownictwa ogółem europejskie oceny techniczne powinny być wydawane jak najszybciej po złożeniu wniosku przez producenta,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Format europejskiej oceny technicznej określono w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK

         EUROPEJSKA OCENA TECHNICZNA

      Nr … z dnia … r. [data]

         Część ogólna

                  1.

                  Jednostka ds. oceny technicznej wydająca europejską ocenę techniczną:
                  …

                  2.

                  Nazwa handlowa wyrobu budowlanego:
                  …

                  3.

                  Rodzina wyrobów, do której należy wyrób budowlany:
                  …

                  4.

                  Producent:
                  …

                  5.

                  Zakład(-y) produkcyjny(-e):
                  …

                  6.

                  Niniejsza europejska ocena techniczna zawiera … stron, w tym … załącznik(-ów), który(-e) stanowi(-ą) integralną część oceny.
                  Załącznik(-i) … zawiera(-ją) informacje poufne i nie jest (są) włączony(-e) do europejskiej oceny technicznej, gdy taka ocena jest publicznie rozpowszechniana.

                  7.

                  Niniejszą europejską ocenę techniczną wydaje się zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011, na podstawie … …

         Części szczegółowe

                  8.

                  Opis techniczny wyrobu:
                  …

                  9.

                  Określenie zamierzonego zastosowania zgodnie ze stosownym europejskim dokumentem oceny (EDO):
                  …

                  10.

                  Właściwości użytkowe wyrobu oraz odniesienia do metod zastosowanych do ich oceny:
                  …

                  11.

                  Zastosowany system oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych (AVCP) wraz z odesłaniem do jego podstawy prawnej:
                  …

                  12.

                  Szczegóły techniczne niezbędne do wdrożenia systemu AVCP zgodnie ze stosownym EDO:
                  …

            Wydana w … dnia … 20…. r.
      przez …
      Załącznik(-i)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1097/2014 z dnia 17 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 479/2010 dotyczące przekazywanych przez państwa członkowskie informacji dotyczących sektora mleka i przetworów mlecznych

text:
                  18.10.2014

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 300/39

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1097/2014
      z dnia 17 października 2014 r.
      zmieniające rozporządzenie (UE) nr 479/2010 dotyczące przekazywanych przez państwa członkowskie informacji dotyczących sektora mleka i przetworów mlecznych
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 151 akapit trzeci i art. 223 ust. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 151 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono obowiązek deklarowania przez pierwszych skupujących mleko surowe właściwemu organowi krajowemu ilości mleka surowego, którą im dostarczono każdego miesiąca, począwszy od dnia 1 kwietnia 2015 r., oraz obowiązek informowania Komisji przez państwa członkowskie o tej ilości. Przepisy dotyczące terminów składania takich deklaracji oraz informacji powinny zatem zostać ustanowione w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 479/2010 (2).

                  (2)

                  Informacje, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 479/2010, odnoszą się do programów pomocy, które nie mają już zastosowania i dlatego powinny zostać skreślone.

                  (3)

                  Na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 792/2009 (3) obowiązek stosowania systemów informatycznych zgodnie z tym rozporządzeniem został wprowadzony w rozporządzeniu (UE) nr 479/2010 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1333/2013 (4), z wyjątkiem informacji, o których mowa w art. 2, 4 i 6 rozporządzenia (UE) nr 479/2010. Modyfikacje systemu informatycznego niezbędne do przetwarzania tych informacji zostaną przeprowadzone do końca 2014 r. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 479/2010.

                  (4)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      W rozporządzeniu (UE) nr 479/2010 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  skreśla się rozdział I;

                  2)

                  dodaje się rozdział Ia w brzmieniu:
                  „ROZDZIAŁ Ia

                     DOSTAWY SUROWEGO MLEKA DO PIERWSZYCH SKUPUJĄCYCH

                  Artykuł 1a
                  1.   Od dnia 1 maja 2015 r. państwa członkowskie nie później niż 25. dnia każdego miesiąca informują Komisję o łącznej ilości surowego mleka krowiego dostarczonego w poprzednim miesiącu pierwszym skupującym mającym siedzibę na ich terytorium, zgodnie z art. 151 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Całkowita ilość dostarczonego surowego mleka krowiego wyrażana jest w kilogramach i odnosi się do mleka o rzeczywistej zawartości tłuszczu.
                  2.   Państwa członkowskie stosują odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby wszyscy pierwsi skupujący mający siedzibę na ich terytorium deklarowali właściwemu organowi krajowemu ilości surowego mleka krowiego, które dostarczono im każdego miesiąca w sposób terminowy i dokładny, w terminie wyznaczonym w ust. 1.”;

                  3)

                  w art. 2 ust. 3 lit. b) skreśla się słowa „w miarę możliwości”;

                  4)

                  w art. 4 odniesienie do lit. K zastępuje się odniesieniem do lit. J;

                  5)

                  artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 8
                  1.   Informacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, przekazywane są zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 792/2009 (*).
                  2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 do dnia 31 grudnia 2014 r. państwa członkowskie przekazują informacje, o których mowa w art. 2, 4 i 6, drogą elektroniczną z zastosowaniem metod udostępnionych im przez Komisję. Forma i treść przekazywanych informacji ustalana jest na podstawie wzorów lub metod udostępnionych właściwym organom przez Komisję. Zmian w wymienionych wzorach i metodach oraz ich aktualizacji dokonuje się po poinformowaniu komitetu, o którym mowa w art. 229 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz — stosownie do sytuacji — odpowiednich właściwych organów.

                     (*)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).”"
						.
            Artykuł 2
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2014 r.
      Jednakże art. 1 ust. 2 stosuje się od dnia 1 maja 2015 r.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2014 r.

               W imieniu Komisji

            José Manuel BARROSO

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

         (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 479/2010 z dnia 1 czerwca 2010 r. ustanawiające zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do przekazywanych Komisji informacji dotyczących sektora mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 135 z 2.6.2010, s. 26).

         (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

         (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1333/2013 z dnia 13 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1709/2003, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 972/2006, (WE) nr 341/2007, (WE) nr 1454/2007, (WE) nr 826/2008, (WE) nr 1296/2008, (WE) nr 1130/2009, (UE) nr 1272/2009 oraz (UE) nr 479/2010 w odniesieniu do obowiązków przekazywania informacji w ramach wspólnej organizacji rynków rolnych (Dz.U. L 335 z 14.12.2013, s. 8).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/235 z dnia 13 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               14.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 39/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/235
   z dnia 13 lutego 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lutego 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  140,4

                  IL

                  91,3

                  MA

                  85,1

                  TR

                  103,8

                  ZZ

                  105,2

                  0707 00 05

                  EG

                  191,6

                  JO

                  217,9

                  TR

                  194,6

                  ZZ

                  201,4

                  0709 91 00

                  EG

                  57,5

                  ZZ

                  57,5

                  0709 93 10

                  MA

                  209,9

                  TR

                  235,6

                  ZZ

                  222,8

                  0805 10 20

                  EG

                  46,2

                  IL

                  68,1

                  MA

                  54,3

                  TN

                  53,2

                  TR

                  67,6

                  ZZ

                  57,9

                  0805 20 10

                  IL

                  132,5

                  MA

                  108,2

                  ZZ

                  120,4

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  EG

                  97,1

                  IL

                  150,1

                  JM

                  116,6

                  MA

                  128,7

                  TR

                  80,0

                  ZZ

                  114,5

                  0805 50 10

                  TR

                  55,3

                  ZZ

                  55,3

                  0808 10 80

                  BR

                  68,3

                  CL

                  94,3

                  CN

                  119,5

                  MK

                  22,6

                  US

                  191,3

                  ZZ

                  99,2

                  0808 30 90

                  CL

                  163,8

                  ZA

                  100,6

                  ZZ

                  132,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 752/2011 z dnia 29 lipca 2011 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2011 r.

text:
               30.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/27

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 752/2011
   z dnia 29 lipca 2011 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2011 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa CIF stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury scalonej.

               (2)

               Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena CIF w przywozie ustalona w sposób określony w art. 5 wspomnianego rozporządzenia.

               (4)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 sierpnia 2011 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 1 sierpnia 2011 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK I

         Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2011 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie towarów

                  Należność przywozowa (1)

                  (EUR/t)

                  1001 10 00

                  PSZENICA twarda wysokiej jakości

                  0,00

                  średniej jakości

                  0,00

                  niskiej jakości

                  0,00

                  1001 90 91

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 90 99

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 00 00

                  ŻYTO

                  0,00

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

                  0,00

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

                  0,00

                  1007 00 90

                  Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

                  0,00

         (1)  W przypadku towarów przywożonych do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                  —

                  3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym lub na Morzu Czarnym,

                  —

                  2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

         (2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

      15.7.2011-28.7.2011

                  1.

                  Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwyczajna (1)

                              Kukurydza

                              Pszenica twarda wysokiej jakości

                              Pszenica twarda średniej jakości (2)

                              Pszenica twarda niskiej jakości (3)

                              Giełda

                              Minnéapolis

                              Chicago

                              —

                              —

                              —

                              Notowanie

                              228,97

                              190,16

                              —

                              —

                              —

                              Cena FOB USA

                              —

                              —

                              386,59

                              376,59

                              356,59

                              Premia za Zatokę

                              —

                              21,69

                              —

                              —

                              —

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              57,12

                              —

                              —

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

                              18,33 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

                              49,88 EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/293 z dnia 24 lutego 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Liliputas (ChOG)]

text:
               25.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 53/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/293
   z dnia 24 lutego 2015 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Liliputas (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2 i art. 52 ust. 3 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Litwy o rejestrację nazwy „Liliputas” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               W drodze powiadomienia o sprzeciwie z dnia 13 września 2013 r. i uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie z dnia 8 listopada 2013 r. Polska sprzeciwiła się rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Sprzeciw ten został uznany za dopuszczalny.

               (3)

               Pismami z dnia 8 stycznia 2014 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w terminie sześciu miesięcy zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

               (4)

               Porozumienia między Polską a Litwą nie osiągnięto.

               (5)

               W związku z tym, że nie osiągnięto porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

               (6)

               Zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 sprzeciwiająca się strona twierdzi, że rejestracja „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby zagrozić istnieniu częściowo identycznej nazwy, znaków towarowych oraz produktów, które od ponad pięciu lat istnieją zgodnie z prawem na polskim rynku, licząc od dnia, w którym wniosek o rejestrację nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (15 czerwca 2013 r.); według sprzeciwiającej się strony rejestracja stanowiłaby zagrożenie dla polskiego sera, który posiada cechy charakterystyczne podobne do sera „Liliputas” i którego nazwa jest fonetycznie podobna do nazwy „Liliputas”.

               (7)

               Sprzeciwiająca się strona twierdzi, że określenie „liliput” jest powszechnie używane w Polsce w odniesieniu do produktów charakteryzujących się małym rozmiarem i stosuje się go również do sera. Sery pod nazwą „liliput” były zgodnie z prawem produkowane i wprowadzane do obrotu w Polsce od 1971 r. Potwierdzają to normy zakładowe, instrukcje technologiczne oraz normy zużycia surowca, gdzie ser „liliput” jest wymieniany wśród innych rodzajów sera, takich jak ser gouda, edamski lub ementalski. Termin, który odnosi się do polskiego sera, jest popularny wśród polskich konsumentów i w żaden sposób nie jest związany z litewskim serem. Należy zatem uznać go za nazwę rodzajową odnoszącą się do zwykłego sera w Polsce. Jeśli chodzi o produkt, polski ser „liliput” posiada cechy, wygląd i wielkość podobne do litewskiego sera „Liliputas”. Sprzeciwiająca się strona sugeruje na koniec, że „liliput” i „Liliputas” to podobne produkty noszące nazwy rodzajowe. W związku z tym rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby uniemożliwić polskim producentom wprowadzanie do obrotu sera „liliput” lub, w każdym razie, stosowanie nazwy „liliput” w odniesieniu do sera.

               (8)

               Sprzeciwiająca się strona twierdzi również, że produkt ani nazwa, która ma być zarejestrowana, nie są zgodne z wymogami określonymi w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Jak stwierdzono w opublikowanym jednolitym dokumencie, nazwa sera „Liliputas” związana jest z jego wielkością. W związku z tym nazwa „Liliputas” nie wskazuje, że produkt pochodzi z określonego miejsca, ale podobnie jak w przypadku polskiego sera „liliput” odnosi się jedynie do niewielkiego rozmiaru sera. Ponadto cech produktu nie można przypisać jego pochodzeniu geograficznemu, ale wynikają one po prostu z faktu, że dojrzewa on w niewielkich krążkach. Wpływ lokalnych mikropleśni Penicillium pallidum Smith na charakterystyczne cechy organoleptyczne sera „Liliputas” nie został wykazany. Ponadto fakt, że przedmiotowy produkt był produkowany w kontekście norm ZSRR (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich), potwierdza, że mógłby on zostać wyprodukowany w każdym innym miejscu w ZSRR i że nie istnieje szczególny związek z wyznaczonym obszarem geograficznym. Co za tym idzie, „Liliputas” należy uznać za produkt rodzajowy.

               (9)

               Kilku polskim producentom serów zagwarantowano ochronę znaków towarowych zawierających słowo „liliput”, jak np. w zarejestrowanym słowie i graficznym znaku towarowym „Cheesland Liliput” i „Ser Liliput” oraz stosowanym słownym znaku towarowym „Serenada Liliput”. Produkcja „liliputa” w Polsce jest znacząca: 2 762 ton wyprodukowanych w 2013 r. na skalę przemysłową i wprowadzanych do obrotu w całej Polsce w 2 250 sklepach, 4,8 % produkcji eksportowanej na rynek UE. 90 % produkcji sera „liliput” objętych jest znakiem towarowym. W opinii sprzeciwiającej się strony rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby zagrozić istnieniu takich znaków towarowych.

               (10)

               Pomimo wyżej wymienionych zarzutów przedstawionych przez sprzeciwiającą się stronę należy zarejestrować nazwę „Liliputas” jako chronione oznaczenie geograficzne ze względów, o których mowa poniżej.

               (11)

               Mimo że stosowanie nazwy „Liliputas” ma źródło w niewielkim rozmiarze sera, jasne jest, że na Litwie w połowie stulecia nazwa ta straciła odniesienie do wielkości i zaczęła równolegle rozwijać silny związek z obszarem produkcji. W chwili obecnej na Litwie nazwa „Liliputas” jest bez wątpienia związana z ręcznie wytwarzanym półtwardym serem sfermentowanym wysokiej jakości produkowanym we wsi Belvederis. Litewscy konsumenci nie wiążą tej nazwy z polskim serem ani normami przemysłowej produkcji sera. W związku z tym, mimo że pozbawiona części dotyczącej obszaru geograficznego, nazwa „Liliputas” jest zgodna z definicją podaną w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który stanowi, że chronione oznaczenie geograficzne to nazwa identyfikująca produkt pochodzący z określonego miejsca, regionu lub kraju.

               (12)

               W świetle powyższego „Liliputas” nie może być uznany za nazwę rodzajową. Nazwy rodzajowe to nazwy, które mimo historycznego związku z miejscem, w którym produkt, do którego się odnoszą, był pierwotnie produkowany lub wprowadzany do obrotu, są obecnie całkowicie oderwane od takiego pierwotnego pochodzenia geograficznego. „Liliputas” stanowi dokładnie przeciwny przypadek. Pierwotnie był odłączony od swego pochodzenia geograficznego, lecz obecnie jest silnie związany ze swym obszarem produkcji.

               (13)

               Produkt ma jakość i renomę, które są przypisywane jego pochodzeniu geograficznemu. Mimo że w opublikowanym jednolitym dokumencie stwierdza się, że nazwa sera, „Liliputas”, związana jest z jego wielkością, to jednak wyjaśnia się, że ma on swój szczególny smak i aromat związane z dojrzewaniem w niewielkich krążkach przy użyciu wewnętrznej mikroflory i mikropleśni Penicillium pallidum Smith, która rozwija się w piwnicach na wyznaczonym obszarze geograficznym. Ta pleśń, która jest typowa dla piwnic w miejscowości Belvederis, jest odpowiedzialna za kwas mlekowy, świeży smak i aromat charakterystyczne dla sera „Liliputas”. Wyznaczony obszar posiada specjalne warunki do przetrwania tego rodzaju pleśni. Ponadto fakt, że ser jest ręcznie, a nie mechanicznie produkowany, przyczynia się do utrzymania i rozwoju pleśni. Ponadto „Liliputas” posiada dobrze udokumentowaną i solidną renomę jako sztandarowy produkt litewskiej produkcji przetworów mlecznych, co zostało dokładnie opisane w opublikowanym jednolitym dokumencie.

               (14)

               Różnice między serami „Liliputas” i „liliput” są więc dość oczywiste. „Liliputas” nie może być traktowany jako produkt rodzajowy.

               (15)

               Jeśli chodzi o zarzut, że ponieważ był on objęty normami produkcji ZSRR, „Liliputas” może być produkowany w dowolnym miejscu w ZSRR, należy zauważyć, że objęcie produktów takimi normami było w owym czasie obowiązkowe. Ponadto okoliczność ta nie oznacza, że produkt, zgodny z opisem zawartym w normie dołączonym z inicjatywy Litwy, był produkowany gdzie indziej. W każdym razie w latach 1969–1979 produkt ten otrzymał wiele nagród, dyplomów, znaków jakości i medali, będąc postrzegany jako ser produkowany w miejscowości Belvederis na Litwie.

               (16)

               Określenie „liliput” jest podobne pod względem fonetycznym do określenia „liliputas”, które ma zostać zarejestrowane. Obie nazwy pochodzą od niewielkiego rozmiaru sera. Mimo że ser „Liliputas” jest produktem o wyraźnie odmiennych cechach, właściwościach i renomie, ser „liliput” posiada aspekty, które sprawiają, że jest on podobny do sera „Liliputas”. Ze względu na podobieństwo obu nazw i biorąc pod uwagę podobieństwo wizualne między produktami, zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 mogłoby doprowadzić do tego, że „Liliputas” po zarejestrowaniu uniemożliwiłby polskim producentom serów używanie nazwy „liliput”.

               (17)

               Dowody wykazują, że użycie terminu „liliput” nie miało na celu wykorzystania renomy nazwy „Liliputas”. Konsumenci nie zostali ani nie mogli zostać wprowadzeni w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktów. W rzeczywistości oba produkty mają dwa odrębne rynki, na których są dobrze znane i prawidłowo rozpoznawane. Z tych względów oraz ponieważ wykazano, że „liliput” był używany zgodnie z prawem w sposób konsekwentny i uczciwy przez okres co najmniej 25 lat przed złożeniem do Komisji wniosku o rejestrację nazwy „Liliputas”, w myśl poszanowania zasady uczciwości i tradycyjnego stosowania należy przyznać maksymalny okres przejściowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

               (18)

               Taka konkluzja nie oznacza, że zastosowanie oznacznia „liliput” staje się bezprawne. Zgodnie z art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, jeżeli można ustalić, że, biorąc pod uwagę wszystkie odpowiednie czynniki, a w szczególności bieżącą sytuację w obszarach konsumpcji oraz odpowiednich krajowych lub unijnych aktach prawnych, „liliput” stał się nazwą rodzajową, użycie tej nazwy nie może być zagrożone wskutek rejestracji nazwy „Liliputas”.

               (19)

               Jeśli chodzi o znaki towarowe zawierające określenie „liliput”, które były stosowane, zarejestrowane lub ustanowione poprzez używanie w dobrej wierze na terytorium Unii przed złożeniem wniosku o rejestrację nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego, zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wspomniane znaki towarowe mogą nadal być używane i wznawiane dla tego produktu, pod warunkiem że ogólne wymogi obowiązujące na mocy przepisów dotyczących znaków towarowych są spełnione.

               (20)

               W świetle powyższego należy wpisać nazwę „Liliputas” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.

               (21)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Liliputas” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa podana w pierwszym akapicie niniejszego artykułu określa produkt należący do klasy 1.3. Sery załącznika XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Określenie „liliput” może być stosowane w odniesieniu do serów, które nie spełniają wymogów specyfikacji nazwy „Liliputas”, przez okres 15 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 170 z 15.6.2013, s. 46.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).