title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/980 z dnia 7 czerwca 2017 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu, dochodzeń i wymiany informacji między właściwymi organami zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  10.6.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 148/3

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/980
      z dnia 7 czerwca 2017 r.
      ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu, dochodzeń i wymiany informacji między właściwymi organami zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (1), w szczególności jej art. 80 ust. 4 i art. 81 ust. 4,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W dyrektywie 2014/65/UE ustanowiono obowiązki w odniesieniu do współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami. W ramach tej procedury właściwy organ może zwrócić się o współpracę do właściwego organu innego państwa członkowskiego w zakresie weryfikacji na miejscu lub dochodzenia.

                  (2)

                  W celu zagwarantowania, że właściwe organy są w stanie współpracować i wymieniać informacje w sposób skuteczny i terminowy do celów dyrektywy 2014/65/UE oraz że są w stanie udzielać sobie pełnej wzajemnej pomocy, należy ustanowić procedury oraz szablony i formularze, które mają być wykorzystywane przez właściwe organy na potrzeby takiej współpracy i wymiany informacji, w tym w celu składania wniosków o współpracę lub wymianę informacji, potwierdzania otrzymania wniosków oraz udzielania odpowiedzi na takie wnioski.

                  (3)

                  W celu zapewnienia, by organy otrzymujące wniosek rozpatrywały wnioski o współpracę lub wymianę informacji skutecznie i szybko, w każdym wniosku należy jasno określić przyczyny złożenia takiego wniosku o współpracę lub wymianę informacji. Poza stosowaniem szablonów i formularzy wniosków o współpracę lub wymianę informacji oraz odpowiedzi na takie wnioski procedury współpracy i wymiany informacji powinny umożliwiać i ułatwiać komunikację, konsultacje oraz interakcje między organem składającym wniosek a organem otrzymującym wniosek w trakcie całego procesu.

                  (4)

                  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

                  (5)

                  Ze względów spójności oraz w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu oraz przepisy ustanowione w dyrektywie 2014/65/UE były stosowane od tej samej daty.

                  (6)

                  Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).

                  (7)

                  ESMA nie przeprowadził otwartych konsultacji publicznych na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, ani też nie przeanalizował potencjalnych kosztów i korzyści związanych z wprowadzeniem standardowych formularzy, szablonów i procedur, które mają być wykorzystywane przez odpowiednie właściwe organy, ponieważ byłoby to nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i skutków tych standardów, ponieważ ich adresatami są jedynie właściwe organy krajowe państw członkowskich, a nie uczestnicy rynku.

                  (8)

                  ESMA zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (2),

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Punkty kontaktowe
      1.   Właściwe organy wyznaczają punkty kontaktowe w celu składania wniosków o współpracę lub wymianę informacji zgodnie z, odpowiednio, art. 80 i 81 dyrektywy 2014/65/UE. Publikują one dane punktów kontaktowych na swoich stronach internetowych.
      2.   Właściwe organy przekazują ESMA informacje o swoich punktach kontaktowych. ESMA prowadzi i aktualizuje wykaz punktów kontaktowych wyznaczonych zgodnie z ust. 1, przeznaczony dla właściwych organów.
      Artykuł 2
      Wniosek o współpracę lub wymianę informacji
      1.   Organ składający wniosek składa wniosek o współpracę lub wymianę informacji w formie papierowej lub drogą elektroniczną, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku I. Organ ten przesyła swój wniosek do punktu kontaktowego organu otrzymującego wniosek.
      2.   W pilnych przypadkach organ składający wniosek może złożyć wniosek o współpracę lub wymianę informacji ustnie, pod warunkiem że potwierdzenie wniosku zostanie sporządzone w rozsądnym terminie w formie pisemnej, chyba że organ otrzymujący wniosek postanowi inaczej.
      3.   Organ składający wniosek może dołączyć do wniosku wszelkie dokumenty lub materiały uznane za niezbędne do uzasadnienia wniosku.
      Artykuł 3
      Potwierdzenie odbioru
      W terminie 10 dni roboczych od daty otrzymania wniosku o współpracę lub wymianę informacji przez punkt kontaktowy organu otrzymującego wniosek, organ ten wysyła potwierdzenie obioru do organu składającego wniosek, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku II.
      Artykuł 4
      Odpowiedź na wniosek o współpracę lub wymianę informacji
      1.   Organ otrzymujący wniosek odpowiada na wniosek o współpracę lub wymianę informacji w formie papierowej lub drogą elektroniczną, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku III. Odpowiedź jest przesyłana do punktu kontaktowego organu składającego wniosek, chyba że organ składający wniosek postanowi inaczej.
      2.   Organ otrzymujący wniosek wykonuje wnioski o współpracę lub wymianę informacji w sposób, który zapewnia bezzwłoczne podjęcie wszelkich niezbędnych działań regulacyjnych, biorąc pod uwagę złożoność wniosku oraz konieczność zaangażowania osób trzecich lub innego organu.
      Artykuł 5
      Procedura wysyłania i rozpatrywania wniosku o współpracę lub wymianę informacji
      1.   Komunikacja między organem składającym wniosek a organem otrzymującym wniosek dotycząca wniosku o współpracę lub wymianę informacji odbywa się w formie papierowej lub drogą elektroniczną, w zależności od tego, który z tych sposobów jest szybszy, oraz z należytym uwzględnieniem poufności, terminów, objętości dokumentów do przekazania i łatwego dostępu do informacji dla organu składającego wniosek. W szczególności organ składający wniosek bezzwłocznie składa wszelkie wyjaśnienia, o które zwraca się organ otrzymujący wniosek.
      2.   Jeżeli organ otrzymujący wniosek spodziewa się opóźnienia przekraczającego 5 dni roboczych od szacunkowej daty udzielenia odpowiedzi określonej w potwierdzeniu odbioru, powiadamia o tym organ składający wniosek.
      3.   Jeżeli wniosek został zakwalifikowany przez organ składający wniosek jako pilny, organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek uzgadniają częstotliwość, z jaką organ otrzymujący wniosek będzie informował organ składający wniosek o postępach w odniesieniu do wykonania wniosku i przewidywanej dacie udzielenia odpowiedzi.
      4.   Organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek współpracują w celu rozwiązania wszelkich trudności, jakie mogą pojawić się w odniesieniu do wykonania wniosku.
      Artykuł 6
      Procedura dotycząca wniosków o przyjęcie zeznania
      1.   Jeżeli organ składający wniosek zwróci się w swoim wniosku o przyjęcie zeznania od dowolnej osoby, organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek, z zastrzeżeniem ograniczeń i trudności prawnych oraz jakichkolwiek różnic w wymogach proceduralnych, oceniają i uwzględniają:

                  a)

                  prawa osoby lub osób, od których zeznanie ma zostać przyjęte;

                  b)

                  rolę personelu organu otrzymującego wniosek i organu składającego wniosek w przyjęciu zeznania;

                  c)

                  czy osoba, od której ma zostać przyjęte zeznanie ma prawo do pomocy przedstawiciela prawnego, a jeżeli tak to – zakres pomocy przedstawiciela prawnego podczas składania zeznania, w tym w odniesieniu do zapisu zeznania lub protokołu z zeznania;

                  d)

                  czy zeznanie ma zostać przyjęte na zasadzie dobrowolności lub obligatoryjnie, jeżeli takie zróżnicowanie występuje;

                  e)

                  czy, w oparciu o informacje dostępne w momencie składania wniosku, osoba, od której ma zostać przyjęte zeznanie, jest świadkiem lub przedmiotem dochodzenia;

                  f)

                  czy, w oparciu o informacje dostępne w momencie składania wniosku, zeznanie może być lub jest przeznaczone do wykorzystania w procesie karnym;

                  g)

                  dopuszczalność zeznania w jurysdykcji organu składającego wniosek;

                  h)

                  zapis zeznania i obowiązujące procedury, w tym, czy jest to zapis dosłowny czy streszczone protokoły pisemne, bądź też zapis audio lub audiowizualny;

                  i)

                  procedury poświadczenia lub potwierdzenia zeznania przez osoby składające zeznanie, w tym czy są one przeprowadzane po przyjęciu zeznania.

            2.   Organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek zapewniają wprowadzenie ustaleń umożliwiających ich pracownikom skuteczne działanie, w tym ustaleń umożliwiających ich pracownikom uzgadnianie wszelkich dodatkowych informacji, które mogą być konieczne, w tym w odniesieniu do:

                  a)

                  planowania terminów;

                  b)

                  wykazu pytań, które mają zostać zadane osobie, która ma złożyć zeznanie, oraz przeglądu tego wykazu;

                  c)

                  ustaleń dotyczących podróży, w tym zapewnienia, by przedstawiciele organu otrzymującego wniosek i organu składającego wniosek mogli się spotkać w celu omówienia tej kwestii przed przyjęciem zeznania;

                  d)

                  rozwiązań w zakresie tłumaczeń.

            Artykuł 7
      Procedura dotycząca wniosków o weryfikację na miejscu lub dochodzenie
      1.   Jeżeli złożono wniosek o przeprowadzenie weryfikacji na miejscu lub dochodzenia, organ składający wniosek i organ otrzymujący wniosek konsultują się co do najlepszego sposobu wykorzystania wniosku o współpracę, biorąc pod uwagę art. 80 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2014/65/UE, w tym co do korzyści płynących z przeprowadzenia wspólnej weryfikacji na miejscu lub wspólnego dochodzenia.
      Podejmując decyzję w sprawie najlepszego wykorzystania wniosku o współpracę, organ składający wniosek i organ otrzymujący wniosek uwzględniają co najmniej następujące elementy:

                  a)

                  treść wszelkich wniosków o współpracę otrzymanych od organu składającego wniosek, w tym wszelkie sugestie na temat stosowności wspólnego przeprowadzenia dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;

                  b)

                  fakt, czy prowadzą one odrębnie własne dochodzenia w sprawach mających skutki transgraniczne oraz czy kwestia ta zostałaby w bardziej odpowiedni sposób rozpatrzona w wyniku współpracy;

                  c)

                  ramy prawne i regulacyjne w poszczególnych jurysdykcjach, gwarantując, że obydwa organy dobrze rozumieją potencjalne trudności i ograniczenia prawne w odniesieniu do swoich działań i wszelkich procedur, które mogą stosować, w tym wszelkie kwestie związane z zasadą ne bis in idem;

                  d)

                  zarządzanie i kierownictwo potrzebne do przeprowadzenia dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;

                  e)

                  alokację zasobów oraz wyznaczenie pracowników odpowiedzialnych za przeprowadzenie dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;

                  f)

                  możliwość opracowania wspólnego planu działania i harmonogramu pracy przez każdy z organów;

                  g)

                  określenie działań, które każdy z organów powinien podjąć wspólnie lub indywidualnie;

                  h)

                  wzajemną wymianę uzyskanych informacji oraz sprawozdawczość na temat wyników działań podjętych indywidualnie;

                  i)

                  inne kwestie w zależności od przypadku.

            2.   Jeżeli organ otrzymujący wniosek sam przeprowadza weryfikację na miejscu lub dochodzenie, informuje organ składający wniosek o postępach tych działań i w odpowiednim czasie przedstawia swoje ustalenia.
      3.   Jeżeli organ składający wniosek i organ otrzymujący wniosek zdecydują o przeprowadzeniu wspólnego dochodzenia lub wspólnej weryfikacji na miejscu, wówczas:

                  a)

                  stale się ze sobą komunikują w celu koordynowania procesu uzyskiwania informacji i ustalania faktów;

                  b)

                  ściśle ze sobą współpracują przy przeprowadzaniu wspólnych dochodzeń lub wspólnej weryfikacji na miejscu;

                  c)

                  określają konkretne przepisy prawne, które stanowią przedmiot dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;

                  d)

                  w stosownych przypadkach, uzgadniają co najmniej następujące elementy:

                              (i)

                              opracowują wspólny plan działania określający treść, charakter i harmonogram działań, które należy podjąć, w tym podział odpowiedzialności w zakresie realizacji prac, z uwzględnieniem odnośnych priorytetów każdego z organów;

                              (ii)

                              określają i oceniają wszelkie ograniczenia lub trudności prawne oraz różnice w procedurach w odniesieniu do dochodzeń lub działań egzekucyjnych, lub wszelkich innych postępowań, w tym w odniesieniu do praw wszelkich osób, wobec których prowadzone jest dochodzenie;

                              (iii)

                              identyfikują i oceniają zawodowe przywileje prawne mogące mieć wpływ na postępowanie dochodzeniowe, jak również na postępowanie egzekucyjne, w tym samooskarżenie;

                              (iv)

                              opracowują strategię kontaktów publicznych i z prasą;

                              (v)

                              określają zamierzone wykorzystanie wymienionych informacji.

            Artykuł 8
      Przekazanie informacji, o które nie złożono wniosku
      1.   W przypadku gdy właściwy organ posiada informacje, które jego zdaniem mogłyby pomóc innemu właściwemu organowi w wykonywaniu jego zadań zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE lub rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 600/2014 (3), przekazuje te informacje w formie papierowej lub drogą elektroniczną do punktu kontaktowego innego właściwego organu.
      2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli właściwy organ wysyłający informacje uważa, że odnośne informacje należy przesłać jak najszybciej, może wstępnie przekazać informacje ustnie, pod warunkiem że następnie informacje zostaną przekazane w formie pisemnej w rozsądnym terminie, chyba że organ otrzymujący informacje postanowi inaczej.
      3.   Organ, który przekazuje informacje, o które nie złożono wniosku, wykorzystuje w tym celu formularz ustanowiony w załączniku III, określając przy tym w szczególności kwestie związane z poufnością informacji.
      Artykuł 9
      Wymóg powiadomienia właściwych organów
      1.   W przypadku gdy zgodnie z art. 80 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE właściwy organ rynku regulowanego bezpośrednio zwraca się do firm inwestycyjnych będących zdalnymi członkami lub uczestnikami rynku regulowanego, natychmiast po skontaktowaniu się z tym zdalnym członkiem lub uczestnikiem powiadamia on o tym właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego zdalnego członka lub uczestnika w formie papierowej lub drogą elektroniczną, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, chyba że organ tego macierzystego państwa członkowskiego zdalnego członka lub uczestnika zgodził się w formie pisemnej, by być informowanym w inny sposób.
      2.   Jeżeli kwestia zwrócenia się do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego jest pilna, właściwy organ rynku regulowanego może z uzasadnionych powodów dokonać powiadomienia ustnie, pod warunkiem że potwierdzenie wniosku zostanie sporządzone w rozsądnym terminie w formie pisemnej, chyba że organ otrzymujący wniosek postanowi inaczej.
      Artykuł 10
      Wejście w życie i stosowanie
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2018 r.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2017 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).

         ZAŁĄCZNIK I

            Formularz wniosku o współpracę lub wymianę informacji

         Tekst z obrazka

            Wniosek o współpracę lub wymianę informacji
            Numer referencyjny:
            Data:
            Informacje ogólne
            NADAWCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ składający wniosek:
            Adres:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            ODBIORCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ otrzymujący wniosek:
            Adres:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            Szanowny Panie/Szanowna Pani [wybrać odpowiednią formę]!
            Zgodnie z art. [80/81 (1)] dyrektywy 2014/65/UE niniejszym zwracamy się do Państwa w odniesieniu do kwestii szczegółowo omówionych poniżej.
            Będziemy wdzięczni za przesłanie odpowiedzi na powyższy wniosek do dnia [proszę podać orientacyjny termin udzielenia odpowiedzi, a w przypadku pilnych wniosków proszę podać termin przekazania informacji] lub, jeżeli nie jest to możliwe, proszę o wskazanie, kiedy przewidują Państwo możliwość udzielenia pomocy, której dotyczy wniosek.
            (1) Proszę wstawić właściwy art. dyrektywy 2014/65/UE.

         Tekst z obrazka

            Rodzaj wniosku
            Proszę zaznaczyć odpowiednie pole(-a).
            Działalność nadzorcza (udzielenie informacji, przyjęcie zeznania, inne)
            Dochodzenie
            Weryfikacja na miejscu
            Przyczyny złożenia wniosku
            [proszę podać przepis(-y) prawodawstwa sektorowego, na podstawie których organ składający wniosek jest właściwy do rozpatrzenia tej sprawy]
            Wniosek dotyczy współpracy lub wymiany informacji w odniesieniu do
            [proszę przedstawić przedmiot wniosku, cel złożenia wniosku o współpracę lub wymianę informacji, fakty leżące u podstaw dochodzenia stanowiącego przedmiot wniosku oraz wyjaśnienie przydatności wniosku]
            W nawiązaniu do
            [w stosownych przypadkach proszę podać szczegółowe informacje dotyczące poprzedniego wniosku, aby umożliwić jego identyfikację]
            Działalność nadzorcza (udzielenie informacji, przyjęcie zeznania)
            a) Proszę przedstawić szczegółowy opis konkretnych informacji będących przedmiotem wniosku oraz przyczyny, ze względu na które informacje takie będą pomocne, a także – jeżeli dysponują Państwo wiedzą na ten temat – wykaz osób uznanych za posiadające informacje będące przedmiotem wniosku lub miejsc, gdzie można uzyskać te informacje.
            b) Jeżeli wniosek dotyczy informacji odnoszących się do transakcji lub zlecenia w odniesieniu do określonego instrumentu finansowego, proszę podać następujące informacje:

         Tekst z obrazka

            Kod identyfikacyjny produktu:
            [proszę podać dokładny opis instrumentu finansowego, w tym kod ISIN]
            Identyfikator osoby:
            [proszę podać dane osób związanych z transakcją lub zleceniem, w tym osób zajmujących się tym instrumentem finansowym lub osób, w imieniu których uznaje się, że zajmowano się tym instrumentem finansowym]
            Daty:
            [proszę podać daty, między którymi miały miejsce transakcje lub zlecenia w odniesieniu do tych instrumentów finansowych, również w przypadku znacznego okresu czasu, oraz podać przyczyny, dla których cały ten okres jest przedmiotem wniosku]
            c) Jeżeli wniosek dotyczy informacji odnoszących się do działalności gospodarczej lub działań danej osoby, proszę podać jak najdokładniejsze dane umożliwiające identyfikację tej osoby.
            d) Jeżeli istnieją szczególne względy z uwagi na szczególny charakter informacji – proszę wskazać poziom wrażliwości informacji będących przedmiotem wniosku oraz wszystkie specjalne środki ostrożności, które należy podjąć przy zbieraniu informacji ze względu na charakter dochodzenia.
            e) Proszę podać wszelkie dodatkowe informacje.
            [Czy organ składający wniosek jest lub będzie w kontakcie z innym organem lub innym organem egzekwowania prawa w naszym państwie członkowskim w odniesieniu do przedmiotu wniosku lub jakimkolwiek innym organem, co do którego organ składający wniosek wie, że jest zainteresowany przedmiotem wniosku?]
            f) W przypadku pilnych wniosków oraz w przypadku ustalania terminów, proszę przedstawić szczegółowe wyjaśnienie pilności wniosku i wyjaśnienie wszelkich terminów, o które zwrócił się organ składający wniosek w odniesieniu do informacji będących przedmiotem wniosku.
            Przyjęcie zeznania
            Proszę wskazać:
            a) Zeznanie pod przysięgą /potwierdzone

         Tekst z obrazka

            b) Potrzeba i cel przyjęcia zeznania:
            c) Imię i nazwisko osoby(-ób), od której(-ych) należy przyjąć zeznanie:
            [proszę podać dane osób, od których należy przyjąć zeznanie, by umożliwić organowi otrzymującemu wniosek rozpoczęcie procesu wezwania do stawienia się, w stosownych przypadkach]
            d) Szczegółowy opis informacji będących przedmiotem wniosku, w tym wstępny wykaz pytań (jeżeli dostępny w momencie składania wniosku).
            e) Wszelkie dodatkowe informacje, które mogą być przydatne:
            [Czy personel organu składającego wniosek wnoszą o udział w przyjmowaniu zeznania, w stosownych przypadkach – dane zaangażowanych w sprawę urzędników organu składającego wniosek, opis wszelkich wymogów prawnych lub proceduralnych, które należy spełnić, by zagwarantować dopuszczalność zeznania złożonego podczas dochodzenia w jurysdykcji organu składającego wniosek]
            Weryfikacja na miejscu lub dochodzenie
            Jeżeli wniosek dotyczy weryfikacji na miejscu lub dochodzenia w imieniu organu składającego wniosek, proszę podać informacje umożliwiające organowi otrzymującemu wniosek dokonanie oceny, czy może on być zainteresowany podjęciem wspólnego dochodzenia, w tym propozycję organu składającego wniosek dotyczącą weryfikacji lub dochodzenia, a także uzasadnienie i korzyści dla organu otrzymującego wniosek.
            [w tym, w razie potrzeby, wszelkie istotne informacje wymagane przez organ otrzymujący wniosek, umożliwiające mu udzielenie niezbędnej pomocy]
            [proszę zamieścić wszelkie konieczne ostrzeżenia dotyczące poufności lub informacje o wszelkich koniecznych ograniczeniach dotyczących dozwolonego korzystania z informacji (zgodnie z prawem Unii)].
            Z poważaniem
            [podpis]

         ZAŁĄCZNIK II

            Formularz potwierdzenia odbioru

         Tekst z obrazka

            Potwierdzenie odbioru
            Numer referencyjny:
            Data:
            NADAWCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ otrzymujący wniosek:
            Adres:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            ODBIORCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ składający wniosek:
            Adres siedziby:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            Szanowny Panie/Szanowna Pani [wybrać odpowiednią formę]!
            W odpowiedzi na Państwa wniosek [wstawić numer referencyjny wniosku] niniejszym potwierdzamy otrzymanie Państwa wniosku o współpracę lub wniosku o wymianę informacji w dniu [wstawić datę].
            Przewidywana data udzielenia odpowiedzi:
            Z poważaniem
            [podpis]

         ZAŁĄCZNIK III

            Formularz odpowiedzi na wniosek o współpracę lub wymianę informacji

         Tekst z obrazka

            Odpowiedź na wniosek o współpracę lub wymianę informacji
            Numer referencyjny:
            Data:
            Informacje ogólne
            NADAWCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ otrzymujący wniosek:
            Adres siedziby:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            ODBIORCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ składający wniosek:
            Adres siedziby:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            Szanowny Panie/Szanowna Pani [wybrać odpowiednią formę]!
            Potwierdzamy, że wykonaliśmy Państwa wniosek z dnia [dd/mm/rrrr] o numerze referencyjnym [wstawić numer referencyjny wniosku].
            Uzyskane informacje
            [Jeżeli uzyskano informacje, proszę je tutaj przedstawić lub wyjaśnić, jak zostaną przekazane]

         Tekst z obrazka

            Przedstawione informacje są poufne i ujawnia się je [wstawić nazwę organu składającego wniosek] zgodnie z [wstawić przepisy MiFID II], pod warunkiem że zostanie zachowany ich poufny charakter zgodnie z [wstawić przepisy MiFID II].
            [wstawić nazwę organu składającego wniosek] przestrzega wymogów [wstawić przepisy MiFID II] w odniesieniu do ograniczeń wynikających z poufności i dopuszczalnych sposobów wykorzystania tych informacji.
            [proszę zamieścić wszelkie inne konieczne ostrzeżenia dotyczące poufności lub informacje o wszelkich koniecznych ograniczeniach dotyczących dozwolonego korzystania z informacji (zgodnie z prawem Unii)].
            W stosownych przypadkach proszę przedstawić, jakie wyjaśnienia mogą być potrzebne w odniesieniu do szczegółowych informacji będących przedmiotem wniosku:
            Z własnej inicjatywy proszę przedstawić wszelkie niezbędne informacje, które mogłyby pomóc we współpracy i wymianie informacji do celów wniosku:
            Z poważaniem
            [podpis]

         ZAŁĄCZNIK IV

            Formularz powiadomienia o bezpośrednim zwróceniu się do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego

         Tekst z obrazka

            Powiadomienie o bezpośrednim zwróceniu się do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego
            Numer referencyjny:
            Data:
            NADAWCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ rynku regulowanego:
            Adres siedziby:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            ODBIORCA:
            Państwo członkowskie:
            Organ zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego:
            Adres siedziby:
            (dane punktu kontaktowego)
            Nazwa:
            Telefon:
            E-mail:
            Szanowny Panie/Szanowna Pani [wybrać odpowiednią formę]!
            Niniejszym powiadamiamy, że zwróciliśmy się bezpośrednio do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego, w odniesieniu do których jesteśmy właściwym organem macierzystego państwa członkowskiego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące rynku regulowanego i zdalnego członka lub uczestnika oraz przyczyny, ze względu na które zwróciliśmy się do nich.
            Nazwa rynku regulowanego:
            Nazwa zdalnego członka lub uczestnika:
            Dane kontaktowe przedstawiciela zdalnego członka lub uczestnika, do którego się zwrócono:
            Imię i nazwisko:
            Telefon:
            E-mail:
            Uzasadnienie zwrócenia się do zdalnego członka lub uczestnika


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1483 z dnia 1 września 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1106/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii w następstwie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji na podstawie art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009

text:
               2.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 228/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1483
   z dnia 1 września 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1106/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii w następstwie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji na podstawie art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               Rada nałożyła, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1106/2013 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii („dochodzenie pierwotne”). Wprowadzone środki przyjęły formę cła ad valorem wynoszącego od 0,7 % do 12,5 % w przypadku przedsiębiorstw objętych próbą, 5 % w przypadku nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących oraz 12,5 % w przypadku przedsiębiorstw niewspółpracujących.

               (2)

               Rada nałożyła, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 861/2013 (3), ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii, wynoszące od 3,0 % do 3,7 %.

         2.   Wniosek o wszczęcie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji

               (3)

               Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji dotyczącego obowiązujących środków, na podstawie art. 12 rozporządzenia podstawowego.

               (4)

               Wniosek został złożony w dniu 21 października 2014 r. przez Europejską Konfederację Przemysłu Żelaza i Stali („Eurofer” lub „wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % całkowitej produkcji unijnej niektórych drutów ze stali nierdzewnej.

               (5)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że w następstwie nałożenia ceł antydumpingowych na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii ceny eksportowe zmniejszyły się i nie nastąpiła wystarczająca zmiana cen odsprzedaży lub kolejnych cen sprzedaży w Unii. Doprowadziło to do zwiększenia marginesu dumpingu, co ograniczyło planowane skutki zaradcze obowiązujących środków.

         3.   Wszczęcie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji

               (6)

               Po poinformowaniu państw członkowskich i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do ponownego wszczęcia dochodzenia, w dniu 3 grudnia 2014 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji na podstawie art. 12 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         4.   Zainteresowane strony

               (7)

               W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawcę, producentów eksportujących i importerów, o których wiadomo, że są zainteresowani, oraz przedstawicieli Indii o wszczęciu ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału.

               (8)

               Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych. Żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła się ani nie wystąpiła z wnioskiem o przesłuchanie.

         5.   Kontrola wyrywkowa

               (9)

               Ze względu na dużą liczbę indyjskich producentów eksportujących oraz importerów niepowiązanych w Unii w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

               (10)

               Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór reprezentatywnej próby, poproszono indyjskich producentów eksportujących oraz importerów niepowiązanych o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji i o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

               (11)

               Siedemnastu producentów eksportujących z Indii przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę sześciu przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie. Przedsiębiorstwa objęte próbą są tożsame z tymi, które objęto próbą lub badaniem indywidualnym w dochodzeniu pierwotnym, z wyjątkiem Macro Bars and Wires, w odniesieniu do którego w toku dochodzenia pierwotnego stwierdzono, że nie stosowało dumpingu i w konsekwencji nie podlegało ono ponownemu dochodzeniu.

               (12)

               Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących i władz Indii w kwestii doboru próby. Żaden z tych podmiotów nie zgłosił uwag. W związku z powyższym Komisja zdecydowała o zachowaniu proponowanej próby składającej się z sześciu przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw i wszystkie zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane o ostatecznym doborze próby.

               (13)

               W skład próby eksportujących producentów drutów ze stali nierdzewnej wchodzą następujące podmioty:

                           —

                           Garg Inox,

                           —

                           Nevatia Steel & Alloys,

                           —

                           Raajratna Metal Industries,

                           —

                           Grupa Venus (Hindustan Inox, Precision Metals, Sieves Manufacturer India i Venus Wire Industries),

                           —

                           Viraj Profiles – wymienione przedsiębiorstwa były objęte próbą w dochodzeniu pierwotnym,

                           —

                           KEI Industries – to przedsiębiorstwo zostało objęte badaniem indywidualnym w toku dochodzenia pierwotnego.

               (14)

               Łącznie skontaktowano się z 22 znanymi importerami niepowiązanymi, z których jeden zgłosił się i udzielił odpowiedzi na formularz dotyczący kontroli wyrywkowej. Nie było zatem potrzeby przeprowadzania kontroli wyrywkowej importerów niepowiązanych.

         6.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach

               (15)

               Komisja przesłała kwestionariusze do sześciu objętych próbą indyjskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących. Otrzymano odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu od wszystkich wymienionych podmiotów. Ponieważ współpracujący importer niepowiązany nie dokonywał przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii podczas okresu objętego dochodzeniem w sprawie absorpcji, nie przesłano do niego kwestionariusza.

               (16)

               Z uwagi na różne wyjątkowe okoliczności niektórzy objęci próbą producenci eksportujący złożyli wnioski o przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi. Terminy były przedłużane, pod warunkiem że wniosek był właściwie uzasadniony. W związku z powyższym czas trwania ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji przekroczył zwykły okres sześciu miesięcy, przewidziany w art. 12 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         7.   Wizyty weryfikacyjne

               (17)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów ponownego dochodzenia. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie wszystkich objętych próbą indyjskich producentów eksportujących.

         8.   Okresy objęte ponownym dochodzeniem w sprawie absorpcji

               (18)

               Okres objęty ponownym dochodzeniem w sprawie absorpcji trwał od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r. („ODA”). Okres objęty dochodzeniem pierwotnym trwał od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r. („ODP”).

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

               (19)

               Produkt objęty niniejszym ponownym dochodzeniem w sprawie absorpcji jest tożsamy z produktem objętym dochodzeniem pierwotnym zdefiniowanym jako druty ze stali nierdzewnej zawierające:

                           —

                           2,5 % lub więcej masy niklu, inne niż drut zawierający 28 % lub więcej, ale nie więcej niż 31 % masy niklu i 20 % lub więcej, ale nie więcej niż 22 % masy chromu,

                           —

                           mniej niż 2,5 % masy niklu, inne niż drut zawierający 13 % lub więcej, ale nie więcej niż 25 % masy chromu i 3,5 % lub więcej, ale nie więcej niż 6 % masy aluminium,

                     obecnie objęte kodami CN 7223 00 19 i 7223 00 99, pochodzące z Indii.

               (20)

               W ramach dochodzenia wykazano, że produkt objęty postępowaniem, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w Indiach, a także produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają podobne podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne i podobne zastosowania. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   USTALENIA WYNIKAJĄCE Z PONOWNEGO DOCHODZENIA W SPRAWIE ABSORPCJI

               (21)

               W ujęciu ogólnym ponowne dochodzenie w sprawie absorpcji wszczęte na podstawie art. 12 rozporządzenia podstawowego ma na celu ustalenie, czy ceny eksportowe obniżyły się lub czy nie nastąpiły wystarczające zmiany cen odsprzedaży lub kolejnych cen sprzedaży produktu objętego postępowaniem w Unii od czasu wprowadzenia środków pierwotnych. Na drugim etapie, w przypadku stwierdzenia absorpcji, konieczne będzie obliczenie nowego marginesu dumpingu.

         1.   Spadek cen eksportowych

               (22)

               Przy ustalaniu, czy nastąpił spadek cen eksportowych Komisja określiła dla każdego badanego przedsiębiorstwa jego ceny eksportowe CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) na granicy celnej Unii w ODA i porównała te ceny z odpowiednimi cenami eksportowymi określonymi podczas ODP.

               (23)

               Producenci eksportujący objęci próbą dokonywali wywozu do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów lub za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych.

               (24)

               W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii, cena eksportowa została ustalona na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego wywozie do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

               (25)

               W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstwa powiązanego działającego jako importer, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, po której przywieziony produkt został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takim przypadku dokonano dostosowań ceny w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, oraz w odniesieniu do osiągniętych zysków.

               (26)

               W odniesieniu do wszystkich objętych próbą przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw Komisja porównała ceny rodzajów produktu sprzedawanych w ODA z tymi samymi rodzajami produktu sprzedawanymi w ODP oraz obliczyła dla nich średni ważony poziom absorpcji.

               (27)

               Porównania tego dokonano w EUR. W przypadku sprzedaży za pośrednictwem importera powiązanego ceny odsprzedaży wyrażone w EUR (lub USD, lub GBP) zostały przeliczone na INR, aby móc odliczyć wszelkie koszty poniesione między przywozem i odsprzedażą. Natomiast w przypadku sprzedaży bezpośredniej przez indyjskiego producenta eksportującego wszelkie koszty poniesione między granicą Indii i granicą Unii wyrażone w INR zostały dodane do cen FOB wyrażonych w INR. W konsekwencji uzyskane wartości CIF zostały przeliczone na EUR.

               (28)

               Porównanie cen eksportowych stosowanych wobec Unii wykazało, że w odniesieniu do wszystkich objętych próbą przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw ceny eksportowe spadły, wskazując prima facie, że miała miejsce absorpcja obowiązujących środków. W przypadku objętych próbą producentów eksportujących spadek cen eksportowych wyrażonych w euro był następujący:

                           GARG Inox

                           KEI Industries

                           Nevatia Steel & Alloys

                           grupa Venus

                           Viraj Profiles

                           Raajratna Metal Industries

                           Zmiany cen eksportowych między ODP i ODA (EUR)

                           – 23,91 %

                           – 21,26 %

                           – 22,77 %

                           – 26,31 %

                           – 27,44 %

                           – 25,52 %

         2.   Dumping

               (29)

               Po ustaleniu ewentualnej absorpcji w odniesieniu do wszystkich objętych próbą producentów, marginesy dumpingu zostały ponownie obliczone zgodnie z art. 2 rozporządzenia podstawowego. W pkt 5.1.1 lit. a) zawiadomienia o wszczęciu producenci eksportujący zostali poproszeni o poinformowanie Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania tego zawiadomienia, czy chcą wnioskować o przegląd wartości normalnej na podstawie art. 12 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Z wyjątkiem grupy Venus wszyscy inni objęci próbą producenci eksportujący złożyli wniosek o przegląd ich wartości normalnych na podstawie art. 12 ust. 5 rozporządzenia podstawowego oraz dostarczyli Komisji pełne i należycie poparte dowodami informacje dotyczące ponownego obliczenia ich marginesów dumpingu. Do celów obliczenia marginesów dumpingu podczas ODA dla grupy Venus, która nie wnioskowała o przegląd jej wartości normalnych, wykorzystano wartości normalne ustalone podczas dochodzenia pierwotnego.

         a)   Wartość normalna

               (30)

               Dla objętych próbą producentów eksportujących wartość normalna została określona w sposób następujący:

               (31)

               Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej w przypadku każdego objętego próbą producenta eksportującego jest reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez każdego objętego próbą producenta eksportującego była reprezentatywna.

               (32)

               Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii, w odniesieniu do producentów eksportujących, z reprezentatywną sprzedażą krajową.

               (33)

               W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy krajowa sprzedaż dokonywana przez każdego objętego próbą producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii.

               (34)

               Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem w sprawie absorpcji, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.

               (35)

               Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:

                           a)

                           wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub od nich wyższej, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz

                           b)

                           średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.

               (36)

               W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w ODA.

               (37)

               Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w ODA, jeżeli:

                           a)

                           wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu stanowi nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; lub

                           b)

                           średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.

               (38)

               Wartość normalną obliczono jako średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej w ODA albo jako średnią ważoną wyłącznie sprzedaży z zyskiem. Wszystkie ceny zastosowane przy obliczeniach marginesów dumpingu zostały przeliczone na walutę indyjską przy zastosowaniu kursu wymiany walut odpowiadającego poszczególnym transakcjom.

         b)   Cena eksportowa

               (39)

               Komisja zastosowała ceny eksportowe z ODA ustalone zgodnie z wyjaśnieniami w powyższych motywach 22–25.

         c)   Porównanie

               (40)

               Komisja porównała wartość normalną z ceną eksportową naliczaną przez wymienionych producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.

               (41)

               W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia obiektywnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono korekty dotyczące frachtu, ubezpieczenia, kosztu kredytu, kosztów opakowania oraz ceł.

         d)   Margines dumpingu

               (42)

               W przypadku objętych próbą współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

               (43)

               Na tej podstawie średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, kształtowały się następująco:

                           Nazwa przedsiębiorstwa

                           Porównywalność rodzajów produktu
                           (%)

                           Margines dumpingu w ODP
                           (%)

                           Margines dumpingu w ODA
                           (%)

                           Zmiany marginesu dumpingu
                           (p.p.)

                           GARG Inox

                           90,3

                           11,8

                           5,2

                           – 6,6

                           KEI Industries

                           62,2

                           7,0

                           3,8

                           – 3,2

                           Nevatia Steel & Alloys

                           81,9

                           4,1

                           4,0

                           – 0,1

                           Grupa Venus

                           96,6

                           11,6

                           12,4

                           0,8

                           Viraj Profiles

                           86,9

                           6,8

                           0,4

                           – 6,4

                           Raajratna Metal Industries

                           99,8

                           16,2

                           12,0

                           – 4,2

         3.   Poziom usuwający szkodę

               (44)

               Zgodnie z zasadą niższego cła na podstawie art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja ponownie obliczyła margines szkody w odniesieniu do grupy Venus, dla której zwiększył się margines dumpingu.

               (45)

               Poziom usuwający szkodę został ustalony przez porównanie średniej ważonej ceny importowej naliczanej przez grupę Venus w ODA ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez producentów unijnych objętych próbą na rynku unijnym w ODA. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone jako odsetek średniej ważonej wartości importowej CIF.

               (46)

               Na tej podstawie margines szkody w odniesieniu do grupy Venus wzrósł z 23,4 % do 65,7 %.

         D.   WNIOSEK

               (47)

               Ponowne obliczenie marginesów dumpingu zgodnie z metodyką opisaną w powyższych motywach 31–38 wykazało, że dla pięciu spośród sześciu objętych próbą przedsiębiorstw margines dumpingu zmniejszył się w ODA. Dlatego też w odniesieniu do tych przedsiębiorstw należy zakończyć ponowne dochodzenie w sprawie absorpcji bez wprowadzania zmian środków pierwotnych. W przypadku grupy Venus margines dumpingu obliczony dla ODA wzrósł w porównaniu z marginesem ustalonym w ODP, wskazując tym samym, że miała miejsce absorpcja. W związku z powyższym należy zmienić, zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu produktu objętego postępowaniem w odniesieniu do grupy Venus.

               (48)

               W odniesieniu do grupy Venus Komisja porównała najpierw margines szkody z marginesem dumpingu zgodnie z zasadą niższego cła na podstawie art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wysokość ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu. Jako że obecne ponowne dochodzenie na ma wpływu na dochodzenie antysubsydyjne, cło wyrównawcze powinno zostać odjęte w celu ustalenia nowego cła antydumpingowego. W konsekwencji nowe cło antydumpingowe dla grupy Venus wynosi 9,4 % (tj. obecnie obowiązujący margines dumpingu wynoszący 12,4 % pomniejszony o 3 % cła wyrównawczego).

               (49)

               Zmieniona stawka cła antydumpingowego stosowanego do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, wynosi:

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu

                           Cło wyrównawcze

                           Margines szkody

                           Stawka ostatecznego cła antydumpingowego

                           GARG Inox

                           11,8 %

                           3,4 %

                           22,6 %

                           8,4 %

                           KEI Industries

                           7,0 %

                           0,0 %

                           41,9 %

                           7,7 %

                           Macro Bars and Wires

                           0,0 %

                           3,4 %

                           30,3 %

                           0,0 %

                           Nevatia Steel & Alloys

                           4,1 %

                           3,4 %

                           23,8 %

                           0,7 %

                           Raajratna Metal Industries

                           16,2 %

                           3,7 %

                           17,2 %

                           12,5 %

                           Grupa Venus

                           12,4 %

                           3,0 %

                           65,7 %

                           9,4 %

                           Viraj Profiles

                           6,8 %

                           0,0 %

                           32,1 %

                           6,8 %

                           Współpracujące przedsiębiorstwa nieobjęte próbą

                           8,4 %

                           3,4 %

                           23,7 %

                           5,0 %

                           Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                           16,2 %

                           3,7 %

                           65,7 %

                           12,5 %

               (50)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.

               (51)

               Dwie zainteresowane strony przedłożyły uwagi kwestionujące wnioski Komisji.

               (52)

               Skarżący powtórzył twierdzenie, które zostało już wyrażone w skardze, że spadek cen eksportowych nie wynika ze zmian cen surowców. To oświadczenie zostało poparte danymi wykazującymi wzrost cen niklu po wprowadzeniu środków ostatecznych.

               (53)

               Zważywszy jednak, że środki pierwotne opierały się na ustaleniach na podstawie okresu objętego dochodzeniem pierwotnym, prawidłowe porównanie należy przeprowadzić między cenami surowców w okresie objętym dochodzeniem pierwotnym a cenami odnotowanymi w okresie objętym dochodzeniem w sprawie absorpcji. Takie porównanie wykazuje spadek cen surowców, należy zatem odrzucić powyższy wniosek.

               (54)

               W odniesieniu do jednego producenta eksportującego, który nie wnioskował o określenie nowej wartości normalnej, skarżący stwierdził, że Komisja popełniła błąd w obliczeniach. Skarżący zastosował jednak kurs wymiany INR/EUR z początku ODA do cen ustalonych podczas ODP oraz kurs wymiany INR/EUR z końca ODA do cen ustalonych podczas ODA, co przekreśliło jego argumentację. Dlatego wniosek ten trzeba było odrzucić.

               (55)

               Producent eksportujący, w przypadku którego cło antydumpingowe zostanie zmienione, stwierdził, że Komisja nie przeprowadziła oceny rzekomej niewystarczającej zmiany cen w sposób zgodny z rozumieniem i celem art. 12 rozporządzenia podstawowego. Zarzucił on, że Komisja, dokonując porównania cen, powinna była uwzględnić zmiany kursu walut oraz zmiany kosztów produkcji, które odnotowała wobec innych producentów eksportujących, którzy wnioskowali o zastosowanie art. 12 ust. 5, zgodnie z wymaganymi zasadami dobrej administracji.

               (56)

               W istocie ten rodzaj wniosku odnosi się do kosztów produkcji i może być jedynie uwzględniony w kontekście ponownego rozpatrzenia wartości normalnej. Zgodnie jednak z art. 12 ust. 5 rozporządzenia podstawowego rzekome zmiany wartości normalnej uwzględnia się wyłącznie w przypadkach, gdy pełne informacje na temat zweryfikowanych wartości normalnych zostaną udostępnione Komisji. Tak nie było w tym przypadku i dlatego wniosek zostaje odrzucony.

               (57)

               Ten sam producent eksportujący przedłożył również wiele uwag i wniosków dotyczących określenia jego marginesu dumpingu na podstawie cen eksportowych w ODA i wartości normalnych określonych w ODP.

               (58)

               Wezwał on Komisję do wyłączenia transakcji dokonanych przez jego importera powiązanego w pierwszym miesiącu ODA, ponieważ sprzedaż ta odnosiła się do towarów wysłanych przez indyjskich producentów eksportujących z grupy Venus przed ODA na podstawie cen ustalonych również przed ODA. Podkreślił on ten argument, twierdząc, że sprzedaż z Indii na rzecz importera powiązanego oraz sprzedaż importera powiązanego na rzecz unijnych klientów niepowiązanych stanowi sprzedaż typu back to back.

               (59)

               Przede wszystkim należy zauważyć, że Komisja nie uważa procesu sprzedaży producenta eksportującego do Unii za transakcję typu back to back. Sprzedaż z Indii podczas ODA na rzecz importera powiązanego mogła być dokonywana przez jakiegokolwiek producenta eksportującego z grupy producentów eksportujących, również koszty jej wysyłki mogły być dzielone, a odpowiadające jej przywożone produkty były często sprzedawane różnym unijnym klientom oraz częściowo zostały ujęte w zapasach importera powiązanego. Równocześnie oznacza to, że sprzedaż na rzecz niepowiązanego klienta unijnego zgłoszona przez importera powiązanego w ODA mogła stanowić część przynajmniej jednej bezpośredniej dostawy z Indii od przynajmniej jednego indyjskiego producenta eksportującego wchodzącego w skład grupy lub mogła być sprzedażą z zapasów importera lub połączeniem tych dwóch form sprzedaży. Powyższe okoliczności nie powodują, że tego rodzaju przywóz można uznać za sprzedaż typu back to back.

               (60)

               Bardziej istotny jest jednak mechanizm ustalania cen, w którym cena podstawowa ustalona w ramach początkowego porozumienia cenowego ma być od czasu do czasu korygowana przez stosowanie tzw. dopłaty do stopu obowiązującej w momencie dostawy. Jest to sprzeczne z twierdzeniem, że ceny są ustalane na długo przed ODA. W konsekwencji wniosek o wykluczenie sprzedaży dokonywanej przez importera powiązanego w pierwszym miesiącu ODA należy odrzucić.

               (61)

               Ten sam producent eksportujący poprosił Komisję o przyjęcie zmienionego wykazu transakcji sprzedaży zawartych przez importera powiązanego, w którym skorygowano rodzaje produktu zgodnie z korektami wprowadzonymi podczas dochodzenia na miejscu w Indiach. Stwierdził on, że byłoby to odpowiednie podejście, ponieważ cała sprzedaż była sprzedażą typu back to back.

               (62)

               Komisja nie mogła przyjąć tych nowych informacji o transakcjach sprzedaży na tak zaawansowanym etapie procedury, ponieważ nie była w stanie ich zweryfikować. Ponadto, jak wskazano powyżej, w toku dochodzenia wykazano, że wymienione transakcje sprzedaży nie mogą być uznane za sprzedaż typu back to back. Należy zauważyć, że producent eksportujący miał wystarczająco dużo czasu między dochodzeniem na miejscu w Indiach (pierwszy tydzień marca 2015 r.) i dochodzeniem na miejscu u niemieckiego importera powiązanego (połowa kwietnia), aby przedłożyć zmieniony wykaz transakcji sprzedaży.

               (63)

               Ten sam producent eksportujący odnotował, że w przypadku konkretnego rodzaju produktu Komisja nie wykorzystała wartości normalnej ustalonej w dochodzeniu pierwotnym.

               (64)

               Komisja potwierdziła tę uwagę i zweryfikowała marginesy dumpingu ustalone w toku dochodzenia w sprawie absorpcji przez zastosowanie wartości normalnej ustalonej w dochodzeniu pierwotnym.

               (65)

               Wymieniony powyżej producent eksportujący twierdził, że jego koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne zostały arbitralnie ustalone na poziomie 5 %, a powinny być oparte na danych zgromadzonych podczas dochodzenia na miejscu u jego importera powiązanego oraz nie powinny obejmować kosztów transportu i innych bonifikat, które zostały już odjęte od cen odsprzedaży przy konstruowaniu cen eksportowych.

               (66)

               Wniosek ten został uznany za uzasadniony, ponieważ w toku dochodzenia na miejscu stwierdzono, że przy obliczaniu dumpingu dla tego producenta eksportującego zastosowano koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne niższe od 5 %.

               (67)

               Producent eksportujący utrzymywał także, że uwzględniona marża zysku wynosząca 5 % jest zbyt wysoka dla takiego rodzaju przemysłu oraz że w podobnych okolicznościach Komisja zastosowałaby marżę zysku wynoszącą nie więcej niż 1–2 %.

               (68)

               Wobec braku współpracy importerów niepowiązanych w toku dochodzenia w sprawie absorpcji Komisja podjęła decyzję o wykorzystaniu danych z dochodzenia pierwotnego, które uznano za wystarczająco aktualne, gdyż opierały się na ODP kończącym się w marcu 2012 r. Marże zysku przesłane przez producenta eksportującego na poparcie jego wniosku reprezentowały średnie marże zysku przed opodatkowaniem z lat obrotowych 2011–2013 oraz opierały się głównie na danych finansowych zgromadzonych w państwach południowoeuropejskich, w których sytuacja gospodarcza w tym okresie nie była optymalna. Komisja zdecydowała zatem o wykorzystaniu ustaleń z dochodzenia pierwotnego, tj. zysku wynoszącego 2,65 % dla importera niepowiązanego. Taka wartość została ostatecznie zastosowana przy konstruowaniu cen eksportowych w oparciu o ceny odsprzedaży naliczane przez importera powiązanego na rynku unijnym.

               (69)

               Wreszcie producent eksportujący stwierdził, że Komisja błędnie określiła wartości CIF na poziomie importera powiązanego, ponieważ ustalone wartości CIF są niższe od wartości zgłoszonych przez importera powiązanego na granicy Unii, które posłużyły za podstawę nałożonego cła antydumpingowego.

               (70)

               Komisja ustaliła wartości CIF na podstawie ustaleń wynikających z dochodzenia, ponieważ wartość zgłoszona na granicy Unii jest w każdym przypadku ceną transferową w ramach grupy. W szczególności ustalono, że nie ma związku systemowego między ceną odsprzedaży na rynku unijnym i ceną transferową, jako że tzw. dopłata do stopu dodawana czasami do ceny podstawowej przy odsprzedaży nie odpowiada dopłacie do stopu uwzględnionej przy ustalaniu ceny transferowej. Wniosek ten został zatem odrzucony.

               (71)

               W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki, mające zastosowanie jedynie do przedsiębiorstwa, dla którego zastosowano indywidualną stawkę celną, obejmują: przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która powinna być zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

               (72)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 1106/2013 w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego, mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:

                           Przedsiębiorstwo

                           Stawka celna (w %)

                           Dodatkowy kod TARIC

                           Garg Inox, Bahadurgarh, Harijana i Pune, Maharasztra

                           8,4

                           B931

                           KEI Industries Ltd, New Delhi

                           7,7

                           B925

                           Macro Bars and Wires, Bombaj, Maharasztra

                           0,0

                           B932

                           Nevatia Steel & Alloys, Bombaj, Maharasztra

                           0,7

                           B933

                           Raajratna Metal Industries, Ahmedabad, Gudżarat

                           12,5

                           B775

                           Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maharasztra

                           9,4

                           B776

                           Precision Metals, Bombaj, Maharasztra

                           9,4

                           B777

                           Hindustan Inox Ltd, Bombaj, Maharasztra

                           9,4

                           B778

                           Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd, Bombaj, Maharasztra

                           9,4

                           B779

                           Viraj Profiles Limited, Palghar, Maharasztra and Bombaj, Maharasztra

                           6,8

                           B780

                           Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku

                           5,0

                           zob. załącznik

                           Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                           12,5

                           B999”

               b)

               dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
               „4.   Stosowanie indywidualnej stawki celnej ustalonej dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 i w załączniku uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać datowane oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego taką fakturę, z podaniem jego imienia, nazwiska i stanowiska. Takie oświadczenie sporządzone jest w sposób następujący: »Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] drutów ze stali nierdzewnej sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [kod dodatkowy TARIC] w Indiach. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą«. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 września 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1106/2013 z dnia 5 listopada 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii (Dz.U. L 298 z 8.11.2013, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 861/2013 z dnia 2 września 2013 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii (Dz.U. L 240 z 7.9.2013, s. 1).

      (4)  Dz.U. C 433 z 3.12.2014, s. 8.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 801/2011 z dnia 9 sierpnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 206/2010 ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               10.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 205/27

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 801/2011
   z dnia 9 sierpnia 2011 r.
   zmieniające rozporządzenie (UE) nr 206/2010 ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 zdanie wprowadzające, art. 8 ust. 1 akapit pierwszy i art. 8 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 (2) ustanowiono wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych obowiązujące przy wprowadzaniu do Unii niektórych przesyłek żywych zwierząt lub świeżego mięsa. Określono w nim także wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolone jest wprowadzanie tych przesyłek do Unii.

               (2)

               Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 206/2010 przesyłki świeżego mięsa przeznaczonego do spożycia przez ludzi mogą być przywożone do Unii, pod warunkiem że pochodzą z krajów trzecich, ich terytoriów lub części wymienionych w części 1 załącznika II do tego rozporządzenia, dla których istnieje wzór świadectwa weterynaryjnego odpowiadający danej przesyłce, wymieniony w tej części.

               (3)

               Cztery części terytorium Botswany wymieniono w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 jako regiony, z których dozwolony jest przywóz do Unii świeżego odkostnionego i dojrzałego mięsa ze zwierząt kopytnych. Regiony te składają się z szeregu stref weterynaryjnego zwalczania chorób.

               (4)

               W dniu 5 maja 2011 r. Botswana poinformowała Komisję o podejrzeniu wystąpienia pryszczycy, opartym na objawach klinicznych stwierdzonych u ośmiu zwierząt na terenie gospodarstwa. Wystąpienie ognisk zostało potwierdzone i zgłoszone Komisji dnia 11 maja 2011 r. w wyniku wyizolowania wirusa pryszczycy SAT2.

               (5)

               Ogniska wystąpiły w strefie 6 weterynaryjnego zwalczania chorób, która stanowi fragment jednej z czterech części terytorium Botswany, z których dozwolony jest przywóz do Unii świeżego odkostnionego i dojrzałego mięsa ze zwierząt kopytnych.

               (6)

               W związku z zagrożeniem wprowadzeniem pryszczycy do Unii poprzez przywóz świeżego mięsa z gatunków podatnych na tę chorobę i uznając gwarancje przedstawione przez Botswanę, uwzględniające podział państwa na regiony, zezwolenie przyznane Botswanie na wywóz do Unii świeżego odkostnionego i dojrzałego mięsa ze zwierząt kopytnych z dotkniętej części jej terytorium powinno zostać zawieszone z dniem 11 maja 2011 r., tj. od daty potwierdzenia wystąpienia ognisk pryszczycy.

               (7)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 206/2010.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 zapis dotyczący Botswany otrzymuje brzmienie:

                  „BW – Botswana

                  BW-0

                  Cały kraj

                  EQU, EQW

                  BW-1

                  Strefy 3c, 4b, 5, 6, 8, 9 i 18 weterynaryjnego zwalczania chorób

                  BOV, OVI, RUF, RUW

                  F

                  1

                  11 maja 2011 r.

                  1 grudnia 2007 r.

                  BW-2

                  Strefy 10, 11, 13 i 14 weterynaryjnego zwalczania chorób

                  BOV, OVI, RUF, RUW

                  F

                  1

                  7 marca 2002 r.

                  BW-3

                  Strefa 12 weterynaryjnego zwalczania chorób

                  BOV, OVI, RUF, RUW

                  F

                  1

                  20 października 2008 r.

                  20 stycznia 2009 r.

                  BW-4

                  Strefa 4a weterynaryjnego zwalczania chorób, z wyjątkiem buforowej strefy ścisłego nadzoru w pasie 10 km wzdłuż granicy ze strefą szczepień przeciwko pryszczycy i obszarów gospodarowania przyrodą

                  BOV

                  F

                  1

                  18 lutego 2011 r.”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1418 z dnia 20 sierpnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               21.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 220/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1418
   z dnia 20 sierpnia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  156,5

                  ZZ

                  156,5

                  0709 93 10

                  TR

                  124,7

                  ZZ

                  124,7

                  0805 50 10

                  AR

                  126,2

                  BO

                  154,5

                  CL

                  153,9

                  UY

                  144,0

                  ZA

                  149,9

                  ZZ

                  145,7

                  0806 10 10

                  EG

                  238,9

                  TR

                  167,5

                  US

                  339,9

                  ZZ

                  248,8

                  0808 10 80

                  AR

                  234,3

                  BR

                  97,6

                  CL

                  147,4

                  NZ

                  152,0

                  US

                  110,0

                  UY

                  141,9

                  ZA

                  122,1

                  ZZ

                  143,6

                  0808 30 90

                  AR

                  155,3

                  CL

                  135,1

                  CN

                  85,3

                  NZ

                  109,3

                  TR

                  132,9

                  ZA

                  119,6

                  ZZ

                  122,9

                  0809 30 10, 0809 30 90

                  MK

                  79,3

                  TR

                  126,3

                  ZZ

                  102,8

                  0809 40 05

                  BA

                  42,6

                  IL

                  99,6

                  MK

                  36,8

                  XS

                  57,7

                  ZZ

                  59,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 753/2013 z dnia 2 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 607/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina

text:
               6.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 210/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 753/2013
   z dnia 2 sierpnia 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 607/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 121 akapit pierwszy lit. k) i m) w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Chorwacja przystąpiła do Unii Europejskiej z dniem 1 lipca 2013 r.

               (2)

               Prawodawstwo dotyczące sektora wina, obowiązujące w Chorwacji przed jej przystąpieniem do Unii, nie zawiera przepisów dotyczących chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, jak również etykietowania produktów sektora wina odpowiadających przepisom prawa unijnego, w szczególności przepisom przewidzianym w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 607/2009 (2). Aby umożliwić podmiotom gospodarczym mającym siedzibę w Chorwacji dalsze wprowadzanie do obrotu produktów wytworzonych zgodnie z przepisami obowiązującymi w Chorwacji przed jej przystąpieniem do Unii, należy dać tym podmiotom możliwość zbycia zapasów produktów sektora wina wyprodukowanych zgodnie z przepisami obowiązującymi przed przystąpieniem.

               (3)

               W kontekście swojego przystąpienia do Unii Europejskiej z dniem 1 lipca 2013 r. Chorwacja, zgodnie z art. 62 ust. 3 rozporządzenia (WE) 607/2009, zwróciła się z wnioskiem, by nazwy odmian winorośli „Alicante Bouschet”, „Burgundac crni”, „Burgundac sivi”, „Burgundac bijeli”, „Borgonja istarska” i „Frankovka”, używane tradycyjnie do celów wprowadzania do obrotu win wyprodukowanych na jej terytorium, które zawierają albo stanowią chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne w Unii, mogły nadal znajdować się na etykietach win chorwackich objętych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym. Po weryfikacji okazuje się, że nazwa Chorwacji powinna zostać wpisana, ze skutkiem od dnia jej przystąpienia, do części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia w związku z nazwami odmian winorośli, o których mowa w tym wniosku.

               (4)

               Chorwacja poprosiła również, aby nazwy odmian winorośli i ich synonimy „Aglianico crni”, „Nebbiolo”, „Primitivo”, „Rajnski rizling”, „Radgonska ranina”, „Sangiovese”, „Stajerska belina”, „Stajerka” i „Vermentino”, które zawierają częściowo chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne i bezpośrednio odnoszą się do elementu geograficznego przedmiotowej chronionej nazwy pochodzenia lub przedmiotowego chronionego oznaczenia geograficznego, mogły znajdować się na etykiecie produktu chorwackiego objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym. Po weryfikacji okazuje się, że nazwa Chorwacji powinna zostać wpisana, ze skutkiem od dnia jej przystąpienia, do części B załącznika XV do rozporządzenia (WE) nr 607/2009 w związku z nazwami odmian winorośli, o których mowa w tym wniosku.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 607/2009.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 607/2009 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 73 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
               „4.   Wina wyprodukowane w Chorwacji do dnia 30 czerwca 2013 r. włącznie, które są zgodne z obowiązującymi w tym czasie w Chorwacji przepisami, mogą być nadal wprowadzane do obrotu do czasu wyczerpania zapasów. Produkty te mogą być opatrzone etykietami zgodnie z przepisami obowiązującymi w Chorwacji w dniu 30 czerwca 2013 r.”;

               2)

               w załączniku XV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 sierpnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 60.

      ZAŁĄCZNIK
      Załącznik XV do rozporządzenia (WE) nr 607/2009 otrzymuje brzmienie:

                  1)

                  w części A wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w wierszu 2 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              b)

                              po wierszu 14 dodaje się wiersz 14a w brzmieniu:

                                          „14a

                                          Bourgogne (FR)

                                          Borgonja istarska

                                          Chorwacja”

                              c)

                              po wierszu 15 dodaje się wiersz 15a w brzmieniu:

                                          „15a

                                          Bourgogne (FR)

                                          Burgundac bijeli

                                          Chorwacja”

                              d)

                              skreśla się wiersz 16;

                              e)

                              w wierszu 17 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              f)

                              w wierszu 39 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                  2)

                  w części B wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              po wierszu 2 dodaje się wiersz 2a w brzmieniu:

                                          „2a

                                          Aglianico del Taburno (IT)

                                          Aglianico crni

                                          Chorwacja”

                              b)

                              w wierszu 33 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              c)

                              w wierszu 37 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              d)

                              w wierszu 39 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              e)

                              w wierszu 45 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              f)

                              w wierszu 51 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              g)

                              w wierszu 52 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”;

                              h)

                              po wierszu 52 dodaje się wiersz 52a w brzmieniu:

                                          „52a

                                          Štajerska Slovenija (SV)

                                          Štajerka

                                          Chorwacja”

                              i)

                              w wierszu 58 dodaje się w czwartej kolumnie nazwę „Chorwacja”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1713 z dnia 20 września 2016 r. ustalające limit ilościowy dla wywozu cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na okres do końca roku gospodarczego 2016/2017

text:
               24.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 258/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1713
   z dnia 20 września 2016 r.
   ustalające limit ilościowy dla wywozu cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na okres do końca roku gospodarczego 2016/2017
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 139 ust. 2 i art. 144 akapit pierwszy lit. g),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 139 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 cukier lub izoglukoza wyprodukowane w ilościach przekraczających kwotę, o której mowa w art. 136 tego rozporządzenia, mogą zostać wywiezione wyłącznie w ramach limitu ilościowego, który ma zostać ustalony przez Komisję.

               (2)

               Szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące wywozu pozakwotowego, zwłaszcza w odniesieniu do pozwoleń na wywóz, ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 951/2006 (2). Limit ilościowy należy jednak ustalać na dany rok gospodarczy, przy uwzględnieniu ewentualnych możliwości na rynkach eksportowych.

               (3)

               W przypadku niektórych unijnych producentów cukru i izoglukozy wywóz z Unii stanowi znaczącą część działalności gospodarczej; posiadają oni również tradycyjne rynki zbytu poza terytorium Unii. Wywóz cukru i izoglukozy na te rynki może być opłacalny również w przypadku nieprzyznania refundacji wywozowych. W tym celu należy określić limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i izoglukozy pozakwotowej, tak aby zainteresowani producenci unijni byli w stanie nadal zaopatrywać swoje tradycyjne rynki.

               (4)

               W odniesieniu do roku gospodarczego 2016/2017 szacuje się, że wstępne ustalenie limitu ilościowego w wysokości 650 000 ton, wyrażonych w ekwiwalencie cukru białego, dla wywozu cukru pozakwotowego oraz w wysokości 70 000 ton, wyrażonych w suchej masie, dla izoglukozy pozakwotowej, odpowiadałoby popytowi na rynku.

               (5)

               Pozycja konkurencyjna unijnego cukru wywożonego do niektórych bliskich miejsc przeznaczenia i do państw trzecich, w których produktom unijnym przyznano traktowanie preferencyjne, jest obecnie szczególnie korzystna. Wobec braku właściwych instrumentów wzajemnej pomocy w walce z nieprawidłowościami oraz aby zminimalizować ryzyko możliwych nadużyć związanych z przywozem powrotnym i ponownym wprowadzeniem na rynek Unii cukru pozakwotowego, oraz aby zapobiegać takim nadużyciom, należy wykluczyć niektóre bliskie miejsca przeznaczenia z grupy kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia.

               (6)

               Ponieważ specyfika izoglukozy jako produktu sprawia, że szacowane ryzyko nadużyć w jej przypadku jest niższe, nie istnieje konieczność wprowadzania ograniczeń w zakresie kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia odnośnie do wywozu izoglukozy pozakwotowej.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W odniesieniu do roku gospodarczego 2016/2017 limit ilościowy, o którym mowa w art. 139 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wynosi 650 000 ton dla wywozu bez refundacji pozakwotowego cukru białego objętego kodem CN 1701 99.
   2.   Wywóz w ramach limitu ilościowego ustalonego w ust. 1 jest dozwolony w przypadku wszystkich miejsc przeznaczenia, z wyjątkiem:

               a)

               następujących państw trzecich: Albania, Andora, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Czarnogóra, Kosowo (3), Liechtenstein, San Marino, Serbia oraz Stolica Apostolska (Państwo Watykańskie);

               b)

               następujących terytoriów państw członkowskich, które nie stanowią części obszaru celnego Unii: Wyspy Owcze, Grenlandia, wyspa Helgoland, Ceuta, Melilla, gminy Livigno i Campione d'Italia oraz obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli;

               c)

               następujących terytoriów europejskich, za których stosunki zewnętrzne odpowiedzialne jest państwo członkowskie i które nie stanowią części obszaru celnego Unii: Gibraltar.

         Artykuł 2
   Ustalenie limitu ilościowego dla wywozu izoglukozy pozakwotowej
   1.   W odniesieniu do roku gospodarczego 2016/2017 limit ilościowy, o którym mowa w art. 139 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wynosi 70 000 ton, wyrażonych w suchej masie, dla wywozu bez refundacji izoglukozy pozakwotowej objętej kodami CN 1702 40 10, 1702 60 10 oraz 1702 90 30.
   2.   Wywóz produktów określonych w ust. 1 jest dozwolony tylko wtedy, gdy spełniają one warunki ustanowione w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2016 r.
   Niniejsze rozporządzenie wygasa z dniem 30 września 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24).

      (3)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.