title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/595 z dnia 15 kwietnia 2015 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2016, 2017 i 2018, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               16.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 99/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/595
   z dnia 15 kwietnia 2015 r.
   dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2016, 2017 i 2018, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 29 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1213/2008 (2) ustanowiono pierwszy wieloletni skoordynowany wspólnotowy program obejmujący lata 2009, 2010 i 2011. Program ten był kontynuowany na podstawie kolejnych rozporządzeń Komisji. Ostatnim takim rozporządzeniem było rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 400/2014 (3).

               (2)

               Do głównych składników diety zalicza się w Unii od trzydziestu do czterdziestu środków spożywczych. Ponieważ istotne zmiany w stosowaniu pestycydów zachodzą co trzy lata, pestycydy w tych środkach spożywczych należy monitorować w serii trzyletnich cyklów w celu umożliwienia przeprowadzania oceny narażenia konsumenta i oceny stosowania przepisów Unii.

               (3)

               W oparciu o dwumianowy rozkład prawdopodobieństwa można obliczyć, że przebadanie 654 próbek pozwala na wykrycie jednej próbki zawierającej pozostałości pestycydów powyżej granicy oznaczalności z pewnością większą niż 99 %, pod warunkiem że nie mniej niż 1 % produktów zawiera pozostałości powyżej tej granicy (4). Pobieranie próbek należy rozdzielić między państwa członkowskie proporcjonalnie do liczby ludności, przy czym dla danego produktu na rok należy pobrać co najmniej 12 próbek.

               (4)

               Uwzględniono wyniki analityczne poprzednich unijnych urzędowych programów kontroli, aby zapewnić reprezentatywność zakresu pestycydów objętych programem kontroli dla stosowanych pestycydów.

               (5)

               Wytyczne w sprawie „Procedur analitycznej kontroli jakości i procedur walidacji dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy” („Analytical quality control and validation procedures for pesticide residues analysis in food and feed”) zostały opublikowane na stronie internetowej Komisji (5).

               (6)

               Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje inne substancje czynne, metabolity, produkty rozpadu lub reakcji, informacje dotyczące tych związków chemicznych należy podać oddzielnie, o ile są mierzone osobno.

               (7)

               Państwa członkowskie, Komisja i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności uzgodniły środki wykonawcze, takie jak standard opisu próbek (SOP) (6)
                   (7), stosowany przy przedkładaniu wyników analizy pozostałości pestycydów, dotyczące przedkładania informacji przez państwa członkowskie.

               (8)

               Do procedur pobierania próbek należy stosować dyrektywę Komisji 2002/63/WE (8), która zawiera metody i procedury pobierania próbek zalecane przez Komisję Kodeksu Żywnościowego.

               (9)

               Uwzględniając tylko definicje pozostałości ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, należy ocenić, czy przestrzegane są najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla dzieci, ustanowione w art. 10 dyrektywy Komisji 2006/141/WE (9) oraz w art. 7 dyrektywy Komisji 2006/125/WE (10).

               (10)

               W przypadku metod oznaczania pojedynczych pozostałości państwa członkowskie powinny mieć możliwość wypełnienia swoich zobowiązań dotyczących analizy, zwracając się do laboratoriów urzędowych, które już dysponują wymaganymi zwalidowanymi metodami.

               (11)

               Państwa członkowskie do dnia 31 sierpnia każdego roku powinny przekazać informacje dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego.

               (12)

               W celu uniknięcia niejasności spowodowanych nakładaniem się na siebie kolejnych wieloletnich programów, a także ze względu na pewność prawa, należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 400/2014. Należy je jednak nadal stosować w odniesieniu do próbek pobranych w 2015 r.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W latach 2016, 2017 i 2018 państwa członkowskie pobierają i analizują próbki dla kombinacji pestycydów i produktów, jak określono w załączniku I.
   Liczbę próbek każdego produktu, łącznie z żywnością dla niemowląt i małych dzieci oraz produktami pochodzącymi z rolnictwa ekologicznego, określono w załączniku II.
   Artykuł 2
   1.   Partia, z której należy pobrać próbki, zostaje wybrana losowo.
   Procedura pobierania próbek, w tym liczba jednostek, jest zgodna z dyrektywą 2002/63/WE.
   2.   Wszystkie próbki, w tym próbki żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, analizuje się pod kątem pestycydów wymienionych w załączniku I zgodnie z definicjami pozostałości zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005.
   3.   Próbki żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci ocenia się w odniesieniu do produktów oferowanych w postaci gotowej do spożycia lub w postaci odtworzonej zgodnie z instrukcjami producentów, z uwzględnieniem NDP określonych w dyrektywach 2006/125/WE i 2006/141/WE. Jeżeli taka żywność może być spożywana zarówno w postaci, w jakiej jest sprzedawana, jak i w postaci odtworzonej, wyniki podaje się w odniesieniu do produktu w nieodtworzonej postaci sprzedawanej.
   Artykuł 3
   Państwa członkowskie przedkładają wyniki analiz próbek badanych w 2016 r., 2017 r. i 2018 r. odpowiednio do dnia 31 sierpnia 2017 r., 2018 r. i 2019 r. Wyniki te przedkłada się zgodnie ze standardem opisu próbek (SOP).
   Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje więcej niż jeden związek chemiczny (substancję czynną, metabolit lub produkt rozpadu lub reakcji), państwa członkowskie przekazują sprawozdania z wyników analizy zgodnie z pełną definicją pozostałości. Ponadto wyniki dotyczące wszystkich analitów, które stanowią część definicji pozostałości, przedkłada się oddzielnie, o ile są mierzone osobno.
   Artykuł 4
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 400/2014 traci moc.
   Jest ono jednak nadal stosowane w odniesieniu do próbek badanych w 2015 r.
   Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1213/2008 z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego wspólnotowego programu kontroli na lata 2009, 2010 i 2011, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 9).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 400/2014 z dnia 22 kwietnia 2014 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2015, 2016 i 2017, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (Dz.U. L 119 z 23.4.2014, s. 44).

      (4)  Kodeks żywnościowy, „Pozostałości pestycydów w żywności”, Rzym 1993, ISBN 92-5-103271-8; tom 2, s. 372.

      (5)  Dokument nr SANCO/12571/2013 http://ec.europa.eu/food/plant/plant_protection_products/guidance_documents/docs/qualcontrol_en.pdf w jego najnowszej wersji.

      (6)  Standard opisu próbek dla żywności i paszy (Dziennik EFSA 2010; 8(1): 1457).

      (7)  Use of the EFSA Standard Sample Description for the reporting of data on the control of pesticide residues in food and feed according to Regulation (EC) No 396/2005 („Wykorzystanie standardu opisu próbek EFSA do zgłaszania danych dotyczących kontroli pozostałości pestycydów w żywności i paszach zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 396/2005”) (Dziennik EFSA 2014; 12(1): 3545).

      (8)  Dyrektywa Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylająca dyrektywę 79/700/EWG (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, s. 30).

      (9)  Dyrektywa Komisji 2006/141/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt oraz zmieniająca dyrektywę 1999/21/WE (Dz.U. L 401 z 30.12.2006, s. 1).

      (10)  Dyrektywa Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 339 z 6.12.2006, s. 16).

      ZAŁĄCZNIK I
      CZĘŚĆ A

         Produkty pochodzenia roślinnego, z których należy pobrać próbki w 2016, 2017 i 2018 r.

                  2016

                  2017

                  2018

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Jabłka (1)

                  Fasola w strąkach (świeża lub mrożona) (1)

                  Bakłażan (1)

                  Kapusta głowiasta (1)

                  Marchew (1)

                  Banany (1)

                  Por (1)

                  Ogórki (1)

                  Brokuły (1)

                  Sałata (1)

                  Pomarańcze (1)

                  Winogrona stołowe (1)

                  Brzoskwinie, łącznie z nektarynami i innymi mieszańcami (1)

                  Mandarynki (1)

                  Sok pomarańczowy

                  Ziarna żyta (2)

                  Gruszki (1)

                  Groch łuskany (świeży lub mrożony) (1)

                  Truskawki (1)

                  Ziemniaki (1)

                  Papryka (słodka) (1)

                  Pomidory (1)

                  Ziarna ryżu

                  Ziarna pszenicy (2)

                  Wino (białe lub czerwone) wytwarzane z winogron. (Jeżeli nie są dostępne współczynniki przetworzenia odnoszące się do wina, można stosować domyślny współczynnik wynoszący 1. Państwa członkowskie zobowiązane są do zgłoszenia współczynników przetworzenia wina stosowanych w krajowym sprawozdaniu podsumowującym).

                  Szpinak (1)

                  Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia (Jeżeli nie jest dostępny współczynnik przetworzenia odnoszący się do oliwy, można stosować domyślny współczynnik wynoszący 5 dla substancji rozpuszczalnych w tłuszczach, z uwzględnieniem standardowej wydajności produkcji oliwy z oliwek na poziomie 20 % wielkości zbioru oliwek; dla substancji nierozpuszczalnych w tłuszczach można stosować domyślny współczynnik przetworzenia oliwy wynoszący 1. Państwa członkowskie zobowiązane są do zgłoszenia współczynników przetworzenia stosowanych w krajowym sprawozdaniu podsumowującym).

            CZĘŚĆ B

         Produkty pochodzenia zwierzęcego, z których należy pobrać próbki w 2016, 2017 i 2018 r.

                  2016

                  2017

                  2018

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Mleko krowie

                  Tłuszcz z drobiu

                  Masło

                  Tłuszcz ze świń

                  Wątroba (bydło i inne przeżuwacze, świnie i drób)

                  Jaja kurze

            CZĘŚĆ C

         Kombinacje pestycydów i produktów, które należy monitorować w produktach pochodzenia roślinnego lub na ich powierzchni

                  2016

                  2017

                  2018

                  Uwagi

                  2-fenylofenol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Abamektyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Acefat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Acetamipryd

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Akrynatryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Aldikarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Aldryna i dieldryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Azynofos metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Azoksystrobina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Bifentryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Bifenyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Bitertanol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Boskalid

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Jon bromkowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni sałaty i pomidorów w 2016 r., na powierzchni ziaren ryżu – w 2017 r., a na powierzchni słodkiej papryki – w 2018 r.

                  Bromopropylat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Bupirymat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Buprofezyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Kaptan

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Karbaryl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Karbendazym i benomyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Karbofuran

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chlorantraniliprol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chlorofenapir

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloromekwat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni ziaren żyta, pomidorów i wina w 2016 r., na powierzchni marchwi, gruszek i ziaren ryżu – w 2017 r., a na powierzchni bakłażanów, winogron stołowych i ziaren pszenicy – w 2018 r.

                  Chlorotalonil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloroprofam

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloropiryfos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chloropiryfos metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Klofentezyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się ją we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Klotianidyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Zob. także tiametoksam.

                  Cyflutryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Cymoksanil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Cypermetryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Cyprokonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Cyprodynil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Deltametryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Diazynon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dichlorfos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dichloran

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dikofol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Dietofenkarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Difenokonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Diflubenzuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dimetoat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Dimetomorf

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Dinikonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Difenyloamina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Ditianon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni jabłek i brzoskwiń w 2016 r., na powierzchni gruszek i ziaren ryżu – w 2017 r., a na powierzchni winogron stołowych – w 2018 r.

                  Ditiokarbaminiany

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się je we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem brokułów, kapusty głowiastej, soku pomarańczowego i oliwy z oliwek.

                  Dodyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Endosulfan

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  EPN

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Epoksykonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Etefon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni jabłek, ziaren żyta, pomidorów i wina w 2016 r., na powierzchni pomarańczy, mandarynek i ziaren ryżu – w 2017 r., a na powierzchni soku pomarańczowego, słodkiej papryki, ziaren pszenicy i winogron stołowych – w 2018 r.

                  Etion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Etirimol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Etofenproks

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Famoksadon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenamidon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenamifos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenarimol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Fenazachina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się ją we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Fenbukonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tlenek fenbutacyny

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni jabłek, pomidorów i wina w 2016 r., na powierzchni pomarańczy, mandarynek i gruszek – w 2017 r., a na powierzchni bakłażanów, słodkiej papryki i winogron stołowych – w 2018 r.

                  Fenheksamid

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenitrotion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenoksykarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenpropatryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenpropidyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenpropimorf

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenpyroksymat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fention

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fenwalerat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fipronil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fludioksonil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Flufenoksuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fluopyram

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fluchinkonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Flusilazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Flutriafol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Folpet

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Formetanat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fostiazat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Glifosat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni ziaren żyta w 2016 r., na powierzchni ziaren ryżu – w 2017 r., a na powierzchni ziaren pszenicy – w 2018 r.

                  Heksakonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Heksytiazoks

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Imazalil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Imidachlopryd

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Indoksakarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Iprodion

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Iprowalikarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Izokarbofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Izoprotiolan

                  (a)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni ziaren ryżu w 2017 r. Nie dotyczy produktów, które mają być analizowane w 2016 i 2018 r.

                  Krezoksym metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Lambda-cyhalotryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Linuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Lufenuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Malation

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Mandipropamid

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Mepanipirym

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Mepikwat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni ziaren żyta i pomidorów w 2016 r., na powierzchni gruszek i ziaren ryżu – w 2017 r., a na powierzchni ziaren pszenicy – w 2018 r.

                  Metalaksyl i metalaksyl-M

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Metamidofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Metydation

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Metiokarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Metomyl i tiodikarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Metoksyfenozyd

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Monokrotofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Myklobutanil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Oksadiksyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Oksamyl

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Oksydemeton metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Paklobutrazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Paration

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Paration metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Penkonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pencykuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pendimetalina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Permetryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Fosmet

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pirymikarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pirymifos metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Procymidon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Profenofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Propamokarb

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni jabłek, kapusty głowiastej, sałaty, pomidorów i wina w 2016 r., na powierzchni fasoli w strąkach, marchwi, ogórków, pomarańczy, mandarynek, ziemniaków, szpinaku i truskawek – w 2017 r. a na powierzchni bakłażanów, brokułów, grochu łuskanego i słodkiej papryki – w 2018 r.

                  Propargit

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Propikonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Propyzamid

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pimetrozyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się ją wyłącznie na powierzchni kapusty głowiastej, sałaty, truskawek i pomidorów w 2016 r., na powierzchni ogórków – w 2017 r., a na powierzchni bakłażanów i słodkiej papryki – w 2018 r.

                  Pyraklostrobina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pirydaben

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Pirymetanil

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Piryproksyfen

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Chinoksyfen

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Spinosad

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Spirodiklofen

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Spiromesyfen

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Spiroksamina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tau-fluwalinat

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tebukonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tebufenozyd

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tebufenpirad

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Teflubenzuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Teflutryna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Terbutylazyna

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tetrakonazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tetradifon

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Tiabendazol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tiaklopryd

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tiametoksam

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tiofanat metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tolchlofos metylowy

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Tolilofluanid

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Analizuje się go we wszystkich wymienionych produktach z wyjątkiem zbóż.

                  Triadimefon i triadimenol

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Triazofos

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Trifloksystrobina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Triflumuron

                  (c)

                  (a)

                  (b)

                  Winklozolina

                  (c)

                  (a)

                  (b)

            CZĘŚĆ D

         Kombinacje pestycydów i produktów, które należy monitorować w produktach pochodzenia zwierzęcego lub na ich powierzchni

                  2016

                  2017

                  2018

                  Uwagi

                  Aldryna i dieldryna

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Bifentryna

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Chlordan

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Chloropiryfos

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Chloropiryfos metylowy

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Cypermetryna

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  DDT

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Deltametryna

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Diazynon

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Endosulfan

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Famoksadon

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Fenwalerat

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Heptachlor

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Heksachlorobenzen

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Heksachlorocykloheksan (HCH, izomer alfa)

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Heksachlorocykloheksan (HCH, izomer beta)

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Indoksakarb

                  (e)

                  (d)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni mleka w 2016 r., a na powierzchni masła – w 2018 r.

                  Lindan

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Metoksychlor

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Paration

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Permetryna

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Pirymifos metylowy

                  (e)

                  (f)

                  (d)

                  Spinosad

                  (f)

                  Analizuje się go wyłącznie na powierzchni wątroby w 2017 r.

         (1)  Należy poddać analizie produkty nieprzetworzone (w tym produkty mrożone).

         (2)  Jeżeli nie są dostępne wystarczające próbki ziaren żyta lub pszenicy, można również poddać analizie mąkę żytnią lub pszenną, pod warunkiem że podany zostanie współczynnik przetworzenia. Jeżeli nie są dostępne współczynniki przetworzenia odnoszące się do ziaren żyta lub pszenicy, można stosować domyślny współczynnik wynoszący 1.

      ZAŁĄCZNIK II

         Liczba próbek, o której mowa w art. 1

                  1)

                  Liczbę próbek, które każde państwo członkowskie ma pobrać dla każdego produktu i poddać analizie pod kątem pestycydów wymienionych w załączniku I, wskazano w tabeli w pkt 5.

                  2)

                  Oprócz próbek wymaganych zgodnie z tabelą w pkt 5, w 2016 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek żywności dla niemowląt i małych dzieci, innych niż preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i przetworzona żywność dla dzieci na bazie zbóż.
                  Oprócz próbek wymaganych zgodnie ze wspomnianą tabelą, w 2017 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt.
                  Oprócz próbek wymaganych zgodnie ze wspomnianą tabelą, w 2018 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek przetworzonej żywności dla dzieci na bazie zbóż.

                  3)

                  Zgodnie z tabelą w pkt 5 próbki produktów pochodzących z rolnictwa ekologicznego pobiera się, jeżeli są one dostępne, proporcjonalnie do udziału w rynku tych produktów w każdym państwie członkowskim, przy czym ich minimalna liczba wynosi 1.

                  4)

                  Państwa członkowskie wykorzystujące metody wielopozostałościowe mogą stosować jakościowe metody przesiewowe przy analizie nie więcej niż 15 % próbek pobieranych i poddawanych analizie zgodnie z tabelą w pkt 5. Jeżeli państwo członkowskie stosuje jakościowe metody przesiewowe, pozostałe próbki analizuje za pomocą metod wielopozostałościowych.
                  Jeżeli wyniki jakościowego badania przesiewowego są dodatnie, państwa członkowskie stosują zwyczajowe metody docelowe, aby przedstawić wyniki w kategoriach ilościowych.

                  5)

                  Liczba próbek w podziale na państwa członkowskie

                              Państwo członkowskie

                              Próbki

                              Państwo członkowskie

                              Próbki

                              BE

                              12 (1)

                              LU

                              12 (1)

                              15 (2)

                              15 (2)

                              BG

                              12 (1)

                              HU

                              12 (1)

                              15 (2)

                              15 (2)

                              CZ

                              12 (1)

                              MT

                              12 (1)

                              15 (2)

                              15 (2)

                              DK

                              12 (1)

                              NL

                              17

                              15 (2)

                              DE

                              93

                              AT

                              12 (1)

                              15 (2)

                              EE

                              12 (1)

                              PL

                              45

                              15 (2)

                              EL

                              12 (1)

                              PT

                              12 (1)

                              15 (2)

                              15 (2)

                              ES

                              45

                              RO

                              17

                              FR

                              66

                              SI

                              12 (1)

                              15 (2)

                              IE

                              12 (1)

                              SK

                              12 (1)

                              15 (2)

                              15 (2)

                              IT

                              65

                              FI

                              12 (1)

                              15 (2)

                              CY

                              12 (1)

                              SE

                              12 (1)

                              15 (2)

                              15 (2)

                              LV

                              12 (1)

                              UK

                              66

                              15 (2)

                              LT

                              12 (1)

                              HR

                              12( (1))

                              15 (2)

                              15 (2)

                                 CAŁKOWITA MINIMALNA LICZBA PRÓBEK: 654

         (1)  Minimalna liczba próbek dla każdej zastosowanej metody oznaczania pojedynczych pozostałości.

         (2)  Minimalna liczba próbek dla każdej zastosowanej metody wielopozostałościowej.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 105/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               9.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 105/2012
   z dnia 7 lutego 2012 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Maszyna wielofunkcyjna, o wymiarach w przybliżeniu 62 cm × 76 cm × 98 cm i masie w przybliżeniu 153 kg, składająca się ze skanera i elektrostatycznego mechanizmu drukującego.
                  Posiada ona 150 kartkowy automatyczny podajnik kartek do dwustronnego kopiowania oryginałów, 2 pojemniki podajnika na papier, pulpit sterujący dla użytkownika, pamięć RAM 2,5 GB i wbudowany twardy dysk 80 GB. Jest ona wyposażona w interfejsy Ethernet, WLAN i USB.
                  Maszyna może wykonywać następujące funkcje:

                              —

                              skanowanie,

                              —

                              drukowanie, oraz

                              —

                              kopiowanie cyfrowe.

                        Maszyna może również wysyłać skanowane dokumenty przez internet (tak zwane „faksowanie e-mail/internet”).
                  Maszyna może reprodukować do 51 stron formatu A4 na minutę. Może ona również pomniejszać lub powiększać obrazy, które skanuje (zoom 25 % – 400 %). Posiada prędkość skanowania 70 obrazów na minutę.
                  Posiada rozdzielczość druku tylko dla tekstu 1 200 × 1 200 dpi i 600 × 600 dpi dla obrazów. Rozdzielczość kopiowania wynosi 600 × 600 dpi.
                  Maszyna działa albo autonomicznie jako kopiarka, skanując oryginał i drukując kopie za pomocą elektrostatycznego mechanizmu drukującego, albo, jeżeli jest podłączona do sieci lub do maszyny do automatycznego przetwarzania danych, jako drukarka, skaner oraz do faksowania przez internet.

                  8443 31 80

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 8443, 8443 31 i 8443 31 80.
                  Ze względu na charakterystykę maszyny, żadna z jej funkcji nie może być uważana za podstawową, a zatem wyklucza się klasyfikację do podpozycji 8443 31 20. Prędkość reprodukowania, prędkość skanowania, obecność automatycznego podajnika kartek, liczba pojemników podajnika na papier, pulpit sterujący i funkcja zoom nie wystarczają, aby uważać funkcję kopiowania cyfrowego za funkcję podstawową.
                  W rzeczywistości prędkość reprodukowania jest taka sama jak kopiowania i drukowania, ponieważ zależy ona od mechanizmu drukującego, który jest wykorzystywany dla obu funkcji. Pojemniki podajnika na papier wykorzystywane są także zarówno do drukowania, jak i kopiowania. Prędkość skanowania jest odpowiednia zarówno dla skanowania, jak i drukowania. Automatyczny podajnik kartek i pulpit sterujący są w równym stopniu wykorzystywane do kopiowania, skanowania i faksowania przez internet. Obecność funkcji zoom, która odnosi się w szczególności do kopiowania, nie wystarcza aby kopiowanie uważać za funkcję podstawową.
                  Ponadto możliwość podłączenia urządzenia do maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub do sieci jest ważną cechą, ponieważ pozwala to na drukowanie i skanowanie dokumentów z/do maszyny do automatycznego przetwarzania danych oraz wysyłanie ich przez internet.
                  Maszynę należy zatem klasyfikować do kodu CN 8443 31 80 jako pozostałe maszyny, które wykonują dwie lub więcej funkcji drukowania, kopiowania lub transmisji telefaksowej, nie posiadające kopiowania cyfrowego jako funkcji podstawowej.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1100/2013 z dnia 5 listopada 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               6.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/42

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1100/2013
   z dnia 5 listopada 2013 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  41,5

                  MA

                  41,8

                  MK

                  36,9

                  TR

                  75,3

                  ZZ

                  48,9

                  0707 00 05

                  AL

                  53,3

                  EG

                  177,3

                  MK

                  71,7

                  TR

                  144,5

                  ZZ

                  111,7

                  0709 93 10

                  AL

                  50,7

                  MA

                  88,1

                  TR

                  127,3

                  ZZ

                  88,7

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  TR

                  67,6

                  ZZ

                  67,6

                  0805 50 10

                  TR

                  72,1

                  ZA

                  54,2

                  ZZ

                  63,2

                  0806 10 10

                  BR

                  231,7

                  PE

                  281,8

                  TR

                  169,9

                  ZZ

                  227,8

                  0808 10 80

                  BA

                  66,4

                  CL

                  210,3

                  NZ

                  151,7

                  US

                  132,2

                  ZA

                  127,9

                  ZZ

                  137,7

                  0808 30 90

                  CN

                  72,8

                  TR

                  116,3

                  ZZ

                  94,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1200 z dnia 22 lipca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               23.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/38

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1200
   z dnia 22 lipca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2016 r..

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  144,8

                  ZZ

                  144,8

                  0707 00 05

                  TR

                  103,7

                  ZZ

                  103,7

                  0709 93 10

                  TR

                  142,5

                  ZZ

                  142,5

                  0805 50 10

                  AR

                  187,5

                  AU

                  158,0

                  BO

                  223,6

                  CL

                  192,7

                  TR

                  164,0

                  UY

                  192,0

                  ZA

                  172,2

                  ZZ

                  184,3

                  0806 10 10

                  EG

                  272,8

                  MA

                  245,1

                  ZZ

                  259,0

                  0808 10 80

                  AR

                  125,6

                  BR

                  101,4

                  CL

                  130,9

                  CN

                  131,8

                  NZ

                  137,9

                  US

                  157,1

                  UY

                  72,1

                  ZA

                  109,0

                  ZZ

                  120,7

                  0808 30 90

                  AR

                  111,0

                  CL

                  122,4

                  NZ

                  171,3

                  TR

                  197,6

                  ZA

                  113,7

                  ZZ

                  143,2

                  0809 10 00

                  TR

                  198,0

                  ZZ

                  198,0

                  0809 29 00

                  TR

                  218,9

                  US

                  535,2

                  ZZ

                  377,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 235/2012 z dnia 16 marca 2012 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012

text:
               17.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 78/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 235/2012
   z dnia 16 marca 2012 r.
   zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych ceł stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2011 (3). Ceny te i cła zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 230/2012 (4).

               (2)

               Dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

               (3)

               Ze względu na konieczność zapewnienia, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ceny reprezentatywne i dodatkowe cła mające zastosowanie przy przywozie produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011, zostają zmienione i są zamieszczone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 254 z 30.9.2011, s. 12.

      (4)  Dz.U. L 77 z 16.3.2012, s. 15.

      ZAŁĄCZNIK

         Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych ceł przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, mające zastosowanie od dnia 17 marca 2012 r.

                  (w EUR)

                  Kod CN

                  Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

                  Kwota dodatkowego cła za 100 kg netto produktu

                  1701 12 10 (1)

                  44,97

                  0,00

                  1701 12 90 (1)

                  44,97

                  1,12

                  1701 13 10 (1)

                  44,97

                  0,00

                  1701 13 90 (1)

                  44,97

                  1,41

                  1701 14 10 (1)

                  44,97

                  0,00

                  1701 14 90 (1)

                  44,97

                  1,41

                  1701 91 00 (2)

                  51,35

                  2,06

                  1701 99 10 (2)

                  51,35

                  0,00

                  1701 99 90 (2)

                  51,35

                  0,00

                  1702 90 95 (3)

                  0,51

                  0,21

         (1)  Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (2)  Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 305/2012 z dnia 10 kwietnia 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               11.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 101/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 305/2012
   z dnia 10 kwietnia 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  135,3

                  MA

                  63,1

                  TR

                  102,6

                  ZZ

                  100,3

                  0707 00 05

                  JO

                  225,1

                  TR

                  157,9

                  ZZ

                  191,5

                  0709 91 00

                  EG

                  66,1

                  ZZ

                  66,1

                  0709 93 10

                  MA

                  78,6

                  TR

                  111,6

                  ZZ

                  95,1

                  0805 10 20

                  EG

                  52,7

                  IL

                  73,2

                  MA

                  47,3

                  TN

                  59,9

                  TR

                  61,6

                  ZA

                  34,5

                  ZZ

                  54,9

                  0805 50 10

                  MX

                  39,8

                  TR

                  42,9

                  ZZ

                  41,4

                  0808 10 80

                  AR

                  83,6

                  BR

                  84,9

                  CL

                  93,1

                  CN

                  95,1

                  MK

                  31,8

                  US

                  170,3

                  ZA

                  76,1

                  ZZ

                  90,7

                  0808 30 90

                  AR

                  104,3

                  CL

                  121,8

                  CN

                  89,0

                  US

                  107,0

                  UY

                  67,7

                  ZA

                  113,7

                  ZZ

                  100,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/635 z dnia 30 marca 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  5.4.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 91/1

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/635
      z dnia 30 marca 2017 r.
      dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                  (2)

                  Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                  (3)

                  Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                  (4)

                  Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                  (5)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
      Artykuł 2
      Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.
      Artykuł 3
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2017 r.

               W imieniu Komisji,

               za Przewodniczącego,
            Stephen QUEST

               Dyrektor Generalny

               Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

         (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK

                     Opis towarów

                     Klasyfikacja (kod CN)

                     Uzasadnienie

                     (1)

                     (2)

                     (3)

                     Artykuł w postaci pustego cylindrycznego kartridża z przejrzystego tworzywa sztucznego o długości w przybliżeniu 44 mm, szczelnie zamkniętego w dolnej części zdejmowalną zatyczką z tworzywa sztucznego jako pokrywą ochronną. Górna część kartrydża jest w kształcie ustnika i posiada mały otwór, przez który możne być wdychana para.
                     Użytkownik napełnia pusty kartridż specjalnym płynem zwanym „e-liquid” i umieszcza go w elektronicznym papierosie. Ten sam kartridż może być uzupełniony i ponownie wykorzystywany do palenia od 10 do 20 razy zanim zostanie potraktowany jako odpad.
                     Ustnik pełni rolę filtra w tradycyjnych papierosach z tytoniem. Kiedy kartridż znajduje się w e-papierosie, użytkownik wkłada koniec ustnika do ust i wdycha. Powoduje to, że inicjator parowania (atomizer) w e-papierosie zamienia płyn w strumień mgiełki, która uwalnia się przez ustnik do ust użytkownika.
                     Zob. ilustracje (*1).

                     8543 90 00

                     Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 s) do działu 39, uwagę 2 b) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8543  i 8543 90 00 .
                     Użytkownik nie włożyłby e-papierosa do ust, gdyby nie było ustnika, a strumień mgiełki nie zostałyby uwolniony bez uruchomienia atomizera przez ustnik. W związku z tym kartridż ze specjalnie ukształtowaną górną częścią jest istotnym elementem działania e-papierosa, a nie zwykłym pojemnikiem wykonanym z tworzywa sztucznego. Wyklucza się zatem klasyfikację do pozycji 3926  jako artykuł z tworzyw sztucznych.
                     Zgodnie z Opinią klasyfikacyjną Systemu Zharmonizowanego 8543 70/5, kompletny e-papieros należy klasyfikować jako pozostałą maszynę lub urządzenie elektryczne objętą podpozycją 8543 70 .
                     W związku z powyższym, kartridż należy klasyfikować do kodu CN 8543 90 00  jako części do maszyn i aparatury elektrycznej, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w wymienionym dziale.

            (*1)  Ilustracje mają charakter wyłącznie informacyjny.