title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 679/2011 z dnia 14 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

text:
               15.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/57

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 679/2011
   z dnia 14 lipca 2011 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w szczególności jego art. 91,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 wprowadzono jednolite ramy prawne wsparcia rozwoju obszarów wiejskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w całej Unii. Ramy te uzupełniono przepisami wykonawczymi określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1974/2006 (2). W związku ze zdobytym doświadczeniem oraz problemami powstałymi w trakcie wdrażania programów rozwoju obszarów wiejskich niezbędne jest wprowadzenie zmian do niektórych przepisów tego rozporządzenia oraz przyjęcie pewnych dodatkowych przepisów wykonawczych.

               (2)

               Operacje dotyczące produkcji energii odnawialnej w gospodarstwach rolnych na podstawie art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 mogą nie być objęte zakresem art. 42 Traktatu. W celu zapewnienia ich zgodności z zasadami pomocy państwa w rolnictwie należy wprowadzić przepis szczegółowy dotyczący inwestycji w produkcję energii odnawialnej w gospodarstwach rolnych.

               (3)

               Zgodnie z art. 27 ust. 12 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 dostosowanie zobowiązań rolnośrodowiskowych i zobowiązań dotyczących dobrostanu zwierząt może przyjąć formę wydłużenia czasu trwania zobowiązania. Aby uniknąć przedłużenia na kolejny okres programowania, dostosowania takie należy ograniczyć w czasie do końca okresu premiowego, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 zobowiązania leśnośrodowiskowe powinny być podejmowane z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat. Aby uniknąć sytuacji, w której odnowione zobowiązania przejdą na kolejny okres programowania, należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym państwa członkowskie będą zezwalać na przedłużanie takich zobowiązań do końca okresu premiowego, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.

               (5)

               Zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 na poziomie podejmowania decyzji w lokalnej grupie działania partnerzy ekonomiczni i społeczni, jak również inni przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, muszą stanowić przynajmniej 50 % składu partnerstwa lokalnego. Państwa członkowskie powinny zapewnić spełnienie przez lokalne grupy działania minimalnych wymagań procentowych również pod względem praw do głosowania, aby zapobiec sytuacji, w której proces decyzyjny zostaje zdominowany przez sektor publiczny. Ponadto należy dopilnować, aby promotorzy projektów nie mieli wpływu na decyzję o wyborze projektu. Należy zatem wprowadzić skuteczne mechanizmy ochronne, aby zapobiec konfliktowi interesów w trakcie oceny proponowanych projektów i głosowania nad nimi. Przejrzystość podejmowania decyzji powinna być również zagwarantowana przez zapewnienie odpowiedniej widoczności.

               (6)

               Zgodnie z art. 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 istnieje możliwość wypłaty zaliczki na pokrycie kosztów bieżących lokalnych grup działania. Okazało się, że aby zrealizować potrzeby gotówkowe lokalnych grup działania, niezbędne jest rozszerzenie możliwości wypłaty zaliczek, tak aby pokryć koszty związane z nabywaniem umiejętności i prowadzoną na terytorium aktywizacją, o czym mowa w art. 63 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.

               (7)

               Zgodnie z art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 państwa członkowskie mogą podjąć szczególne środki, aby drobne zmiany w sytuacji gospodarstwa nie doprowadziły do niewłaściwych skutków w odniesieniu do podjętych zobowiązań, czyli obowiązku beneficjenta do spłaty pomocy, jeżeli przejmujący część gospodarstwa nie przejąłby zobowiązania. Aby zapewnić pewność prawa, należy zdefiniować, co stanowi drobną zmianę, jeżeli powierzchnia gospodarstwa ulega zmniejszeniu.

               (8)

               W art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 wprowadza się klauzulę weryfikacji w przypadku zmian w podstawowych wymaganiach dla niektórych środków. Klauzula weryfikacji powinna zostać również wprowadzona w przypadku, gdy czas trwania nowych zobowiązań rolnośrodowiskowych, dotyczących dobrostanu zwierząt i leśnośrodowiskowych, podjętych na okres od pięciu do siedmiu lat, wykracza poza obecny okres programowania, tak aby zapobiec niespójności z ramami prawnymi i politycznymi, które zostaną określone na okres następujący po obecnym okresie programowania.

               (9)

               Aby wyjaśnić stosowanie art. 52 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, należy określić podstawę stosowania stóp współfinansowania w przypadku inżynierii finansowej.

               (10)

               Jeśli chodzi o fundusze gwarancji w kontekście inżynierii finansowej w ramach rozdziału IV sekcja 1 podsekcja 3 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, konieczne jest bardziej szczegółowe określenie metod obliczania kwalifikujących się wydatków dla operacji związanej z takimi interwencjami, aby zapewnić najbardziej wydajne wykorzystanie zasobów Unii.

               (11)

               Uznawszy szczególny charakter rozwoju obszarów wiejskich, związany zwłaszcza z małą skalą wspieranych operacji, niezbędne jest, w celu zmaksymalizowania efektu dźwigni narzędzia inżynierii finansowej, wyjaśnienie kwestii powtórnego wykorzystania zasobów zwróconych na rzecz operacji inżynierii finansowej w trakcie okresu programowania, jak również rozróżnienie między takim powtórnym wykorzystaniem a powtórnym wykorzystaniem po dacie końcowej kwalifikowalności programu rozwoju obszarów wiejskich.

               (12)

               Biorąc pod uwagę charakter niektórych inwestycji w leśnictwie i fakt, że płatności w niektórych przypadkach mogą mieć charakter obszarowy, do obliczenia poziomu wsparcia dla środka, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, możliwe powinno być korzystanie z obliczeń standardowych kosztów jako alternatywy dla systemu opartego na fakturowaniu. Należy zatem odpowiednio dostosować art. 53 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006.

               (13)

               W art. 54 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 określa się warunki, w których wkład niepieniężny można uznać za wydatki kwalifikujące się. Obecnie, zgodnie z art. 54 ust. 1, wkład niepieniężny uznaje się za kwalifikujący się wyłącznie w przypadku operacji inwestycyjnych. Z doświadczenia wynika, że warunek ten jest zbyt restrykcyjny dla skutecznego wdrażania środków. Należy zatem umożliwić kwalifikowalność wkładów niepieniężnych dla wszystkich rodzajów operacji.

               (14)

               W art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 określono szereg warunków definiujących wydatki kwalifikujące się w przypadku operacji inwestycyjnych. Aby bardziej szczegółowo wyjaśnić wdrożenie tego artykułu, należy wyraźnie wyłączyć z wydatków kwalifikujących się nabycie uprawnień do płatności. Należy również doprecyzować, że inwestycje przywracania potencjału produkcji rolnej w wyniku klęsk żywiołowych stanowią, ze względu na swój charakter, wydatki kwalifikujące się.

               (15)

               Aby zwiększyć znaczenie zaliczek w kontekście trwającego kryzysu finansowego, biorąc pod uwagę szczególną rolę samorządów regionalnych we wdrażaniu polityki obszarów wiejskich, możliwość płatności zaliczkowych, o której mowa w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, powinna zostać otwarta również dla władz regionalnych.

               (16)

               Aby ułatwić realizację projektów inwestycyjnych w kontekście trwającego kryzysu gospodarczo-finansowego, górny pułap dla płatności zaliczkowych został podniesiony do 50 % w przypadku inwestycji w latach 2009 i 2010. Aby uwzględnić dalsze negatywne skutki kryzysu gospodarczo-finansowego, należy utrzymać wyższy pułap do końca okresu programowania. Aby zapewnić ciągłość w realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich między końcem 2010 r. a wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, przepis ten powinien być stosowany z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2011 r.

               (17)

               Aby wziąć pod uwagę stosunkowo mały rozmiar projektów rozwoju obszarów wiejskich oraz trudności w uzyskaniu gwarancji bankowych dla płatności zaliczkowych, należy wprowadzić przepis umożliwiający zastąpienie takich gwarancji pisemnymi gwarancjami organów publicznych.

               (18)

               Aby najlepiej skorzystać z zaliczek, wskazanie czasu zwolnienia gwarancji powinno pozostać w kompetencji właściwej agencji płatniczej.

               (19)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1974/2006.

               (20)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 1974/2006 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dodaje się art. 16a w brzmieniu:
               „Artykuł 16a
               Do celów art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, w przypadku inwestycji w produkcję w gospodarstwach rolnych energii termicznej lub elektrycznej ze źródeł odnawialnych, urządzenia produkcji energii odnawialnej kwalifikują się do wsparcia, wyłącznie jeżeli ich zdolności produkcyjne nie przekraczają ekwiwalentu łącznego średniego rocznego zużycia energii termicznej i elektrycznej w danym gospodarstwie rolnym, łącznie z gospodarstwem domowym.
               W przypadku inwestycji w produkcję biopaliw w gospodarstwach rolnych w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (3), urządzenia produkcji energii odnawialnej kwalifikują sie do wsparcia, wyłącznie jeżeli ich zdolności produkcyjne nie przekraczają ekwiwalentu średniego rocznego zużycia paliwa transportowego w danym gospodarstwie rolnym.

               2)

               art. 27 ust. 12 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Dostosowania takie mogą także przyjąć formę przedłużenia czasu trwania zobowiązania. Przedłużenie takie nie może wykraczać poza koniec okresu, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.”;

               3)

               dodaje się art. 32a w brzmieniu:
               „Artykuł 32a
               Do celów art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 państwa członkowskie mogą zezwolić, aby zobowiązania leśnośrodowiskowe były przedłużane do końca okresu, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.”;

               4)

               w art. 37 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „5.   Do celów art. 62 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 decyzje w sprawie wyboru projektów podejmowane przez organ decyzyjny lokalnych grup działania są podejmowane w drodze głosowania, w którym partnerzy gospodarczy i społeczni, jak również inni przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, jak przewidziano w art. 62 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, muszą dysponować co najmniej 50 % głosów. W podejmowaniu decyzji dotyczących wyboru projektów przestrzega się odpowiednich zasad gwarantujących przejrzystość i umożliwiających uniknięcie sytuacji wystąpienia konfliktu interesów.”;

               5)

               art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Państwa członkowskie mogą na żądanie wypłacić zaliczkę lokalnym grupom działania. Kwota zaliczki nie może przekraczać 20 % pomocy publicznej na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 63 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, a jej wypłata wymaga ustanowienia gwarancji bankowej lub równoważnej gwarancji odpowiadającej 110 % kwoty zaliczki. Gwarancja zostaje zwolniona najpóźniej z chwilą zamknięcia lokalnej strategii rozwoju.
               Artykuł 24 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 (4) nie stosuje się do płatności, o której mowa w akapicie pierwszym.

               6)

               w art. 44 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Zmniejszenie obszaru gospodarstwa o nie więcej niż 10 % względem obszaru objętego zobowiązaniem jest uznawane za niewielką zmianę do celów akapitu pierwszego.”;

               7)

               w art. 46 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Klauzulę weryfikacji ustala się, począwszy od 2012 r., w odniesieniu do zobowiązań podjętych na okres od pięciu do siedmiu lat, zgodnie z art. 39, 40 i 47 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, które wykraczają poza koniec obecnego okresu programowania, w celu umożliwienia ich dostosowania do ram prawnych następnego okresu programowania. Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o wprowadzeniu takiej klauzuli weryfikacji już w roku 2011. Akapit drugi stosuje się również w odniesieniu do niniejszego akapitu.”;

               8)

               art. 52 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 52
               1.   W odniesieniu do działań w zakresie inżynierii finansowej, o których mowa w art. 51 niniejszego rozporządzenia, wydatki zadeklarowane Komisji zgodnie z art. 26 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 stanowią całkowite wydatki poniesione na utworzenie takich funduszy lub na wniesienie do nich wkładu.
               Jednakże w chwili wypłaty salda końcowego i zakończenia programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, kwalifikujące się wydatki stanowią sumę:

                           a)

                           wszelkich płatności na rzecz inwestycji w przedsiębiorstwa z każdego funduszu lub wszelkich udzielonych gwarancji w tym kwot przeznaczonych na gwarancje przez fundusze gwarancji;

                           b)

                           kwalifikujących się kosztów zarządzania.

                     Zastosowana stopa współfinansowania musi odpowiadać stopie współfinansowania środka, na który przeznaczony jest fundusz. Jeżeli fundusz przeznaczony jest na większą liczbę środków o różnych stopach współfinansowania, stopy te stosuje się proporcjonalnie do udziału odpowiednich wydatków kwalifikujących się.
               Różnica między wkładem EFRROW faktycznie zapłaconym zgodnie z akapitem pierwszym a wydatkami kwalifikującymi się zgodnie z akapitem drugim lit. a) i b) jest rozliczana w ramach rocznego sprawozdania finansowego za ostatni rok wdrożenia programu. W sprawozdaniu tym ujmuje się niezbędne szczegółowe informacje finansowe.
               2.   W przypadku gdy EFRROW współfinansuje działania obejmujące fundusze gwarancji dla inwestycji podlegających zwrotowi, zgodnie z art. 50 niniejszego rozporządzenia, przeprowadza się odpowiednią ocena ex ante oczekiwanych strat, biorąc pod uwagę obecne praktyki rynkowe dla podobnych operacji dla danego rodzaju inwestycji i rynku. Ocenę spodziewanych strat można poddać przeglądowi, jeśli jest to uzasadnione późniejszymi warunkami rynkowymi. Zasoby przeznaczone na uwzględnienie gwarancji muszą odzwierciedlać taką ocenę.
               3.   Zasoby zwrócone na rzecz operacji w okresie programowania z inwestycji dokonanych przez fundusze lub pozostałe po uwzględnieniu gwarancji są ponownie wykorzystywane przez fundusz zgodnie z umową o finansowaniu, o której mowa w art. 51 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, lub rozliczane w ramach rocznego sprawozdania finansowego. Po dacie końcowej kwalifikowalności programu rozwoju obszarów wiejskich zasoby zwrócone na rzecz operacji z inwestycji dokonanych przez fundusze lub pozostałych po uwzględnieniu wszystkich gwarancji zostają wykorzystane przez państwa członkowskie na rzecz indywidualnych przedsiębiorstw.
               Odsetki uzyskane z tytułu płatności z programów rozwoju obszarów wiejskich do funduszy wykorzystuje się zgodnie z akapitem pierwszym.”;

               9)

               art. 53 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
               „W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą wyznaczyć poziom wsparcia, o którym mowa w art. 27, 31, 37–41 i 43–49 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, na podstawie standardowych kosztów i standardowych założeń dotyczących utraconych dochodów.”;

               10)

               zdanie wprowadzające w art. 54 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
               „Wkład niepieniężny beneficjentów publicznych lub prywatnych, mianowicie dostarczanie dóbr lub usług, które nie są przedmiotem żadnej płatności w gotówce popartej fakturami lub dokumentami o równoważnej wartości dowodowej, może stanowić kwalifikujące się wydatki, jeżeli spełnione są następujące warunki:”;

               11)

               art. 55 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   W przypadku inwestycji rolnych zakup praw do produkcji rolnej, uprawnień do płatności, zwierząt, roślin jednorocznych i ich sadzenie nie kwalifikują się do wsparcia na rzecz inwestycji.
               Proste inwestycje odtworzeniowe nie są kwalifikującymi się wydatkami.
               Jednakże w przypadkach przywracania potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych zgodnie z art. 20 lit. b) ppkt (vi) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, wydatki na zakup zwierząt oraz inwestycje odtworzeniowe mogą być wydatkami kwalifikującymi się.”;

               12)

               art. 56 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 56
               1.   W drodze odstępstwa od art. 24 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 65/2011 państwa członkowskie mogą na żądanie wypłacić zaliczkę beneficjentom środków wsparcia inwestycji. W odniesieniu do beneficjentów sektora publicznego zaliczki te mogą być wypłacane jedynie gminom i ich stowarzyszeniom, władzom regionalnym oraz podmiotom prawa publicznego.
               2.   Kwota zaliczek nie może przekraczać 50 % pomocy publicznej związanej z tą inwestycją, a ich wypłacenie podlega ustanowieniu gwarancji bankowej lub równoważnej gwarancji odpowiadającej 110 % kwoty zaliczki.
               Instrument przedłożony jako gwarancja przez organ publiczny uznaje się za równoważny gwarancji, o której mowa w akapicie pierwszym, pod warunkiem że organ zobowiązuje się do zapłaty kwoty objętej udzieloną gwarancją w przypadku braku uprawnienia do otrzymania wypłaconej zaliczki.
               3.   Gwarancja może być zwolniona, jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających pomocy publicznej związanej z inwestycją przekracza kwotę zaliczki.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 1 pkt 12, w odniesieniu do art. 56 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 15.

      (3)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.”;

      (4)  Dz.U. L 25 z 28.1.2011, s. 8.”;


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 855/2010 z dnia 27 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1631/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               29.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 855/2010
   z dnia 27 września 2010 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1631/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 3, 5 i 6,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W październiku 2005 r. Rada wprowadziła, rozporządzeniem (WE) nr 1631/2005 (2) („rozporządzenie pierwotne”), ostateczne środki antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego („TCCA”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Stawki cła wahały się od 7,3 % do 42,6 %.

         2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (2)

               W 2009 r. Komisja otrzymała wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wniosek o przeprowadzenie przeglądu w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu został złożony przez chińskiego producenta eksportującego Heze Huayi Chemical Co., Ltd („Heze” lub „wnioskodawca”). Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do wnioskodawcy ustalono na poziomie 14,1 %.

               (3)

               We wniosku wnioskodawca argumentował, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o trwałym charakterze. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

               (4)

               Podstawą wniosku było twierdzenie, że koszty jednostkowe TCCA ponoszone przez wnioskodawcę znacząco obniżyły się od czasu dochodzenie pierwotnego, ponieważ:

                           —

                           wnioskodawca produkuje główny surowiec potrzebny do produkcji produktu objętego dochodzeniem; oraz

                           —

                           wnioskodawca zwiększył swoje moce produkcyjne.

         3.   Wszczęcie przeglądu

               (5)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu i rozpoczęła w dniu 2 lipca 2009 r. dochodzenie (3), którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

         4.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

               (6)

               Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam jak produkt opisany w rozporządzeniu pierwotnym, tzn. kwas trichloroizocyjanurowy i jego preparaty, znany również jako „symclosene” pod międzynarodową niezastrzeżoną nazwą (INN), pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”) i objęty obecnie kodami CN ex 2933 69 80 i ex 3808 94 20.

               (7)

               Produkt wytwarzany i sprzedawany na chińskim rynku krajowym, a także produkt wywożony do Unii mają takie same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne oraz zastosowanie, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         5.   Zainteresowane strony

               (8)

               Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przemysł unijny oraz przedstawicieli rządu kraju wywozu.

               (9)

               Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

               (10)

               W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie traktowania na zasadach rynkowych („MET”) oraz kwestionariusz i otrzymała odpowiedzi w ustalonych terminach. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia dumpingu oraz złożyła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa.

         6.   Okres objęty dochodzeniem

               (11)

               Dochodzenie w sprawie dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia30 czerwca 2009 r. („OD”).

         B.   WYNIKI DOCHODZENIA

   1.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

               (12)

               Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1 - 6 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów eksportujących, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:

                           —

                           decyzje związane z działalnością rynkową podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;

                           —

                           przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości („IAS”) i jest stosowana do wszystkich celów;

                           —

                           nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;

                           —

                           prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną;

                           —

                           wymiany walut dokonuje się po kursie rynkowym.

               (13)

               W wyniku dochodzenia stwierdzono, iż wnioskodawca spełnia obecnie wszystkie pięć kryteriów MET. Stwierdzono, iż w okresie objętym dochodzeniem Heze podejmowało decyzje związane z działalnością gospodarczą bez ingerencji państwa lub zniekształceń związanych z warunkami gospodarki nierynkowej. Heze podlega chińskiemu prawu upadłościowemu i własności bez żadnych odstępstw. Przedsiębiorstwo posiada jeden zestaw dokumentacji księgowej, podlegający niezależnemu audytowi, oraz system księgowości, a jego praktykę uznano za zgodną z międzynarodowymi ogólnymi regułami księgowymi oraz IAS. Stwierdzono, że koszty i ceny odzwierciedlają wartości rynkowe, a przeliczanie walut odbywało się po kursie rynkowym.

               (14)

               Na podstawie powyższych faktów i okoliczności wnioskodawcy można przyznać status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych.

         2.   Wartość normalna

               (15)

               W celu określenia wartości normalnej ustalono najpierw, czy całkowita wielkość dokonanej przez Heze sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, o ile całkowita wielkość sprzedaży krajowej jest równa co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja ustaliła, że wnioskodawca sprzedawał TCCA na rynku krajowym w wielkościach reprezentatywnych.

               (16)

               Następnie określono rodzaje produktu podobnego sprzedawane przez wnioskodawcę na rynku krajowym, które były identyczne i bezpośrednio porównywalne z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii.

               (17)

               W odniesieniu do każdego rodzaju produktu sprzedawanego przez Heze na rynku krajowym, wobec którego stwierdzono, że jest bezpośrednio porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, sprawdzono, czy krajowa sprzedaż była dokonywana w wielkości reprezentatywnej dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową określonego rodzaju produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli ogólna wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju w OD stanowiła co najmniej 5 % ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju wywożonego do Unii.

               (18)

               Zbadano również, czy krajowa sprzedaż każdego rodzaju produktu może być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w OD każdego wywożonego rodzaju produktu objętego postępowaniem.

               (19)

               W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu, a średnia ważona cena tego rodzaju produktu była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cenę tę obliczano jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego rodzaju produktu, dokonanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.

               (20)

               W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego rodzaju, lub gdy średnia ważona cena danego rodzaju była niższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cena w wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem danego rodzaju podczas OD.

               (21)

               W przypadku gdy ceny krajowe konkretnego rodzaju produktu sprzedawanego przez Heze nie mogły stanowić podstawy do ustalenia wartości normalnej, konieczne było zastosowanie innej metody. W tym zakresie Komisja wykorzystała konstruowaną wartość normalną. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztów wytworzenia wywożonych rodzajów produktu powiększonych o rozsądną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) oraz marży zysku. Zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, kwoty SG&A i marży zysku zostały oparte na średniej SG&A i marży zysku w sprzedaży Heze dokonywanej w zwykłym obrocie handlowym produktem podobnym.

               (22)

               Zgodnie z metodyką zastosowaną w pierwotnym dochodzeniu koszt wytworzenia został obliczony dla dwóch rodzajów produktu. Mając na uwadze informacje dostarczone przez wnioskodawcę, jeden koszt wytworzenia obliczono dla produktów w formie granulowanej lub tabletek, a drugi dla produktów w formie sproszkowanej.

         3.   Cena eksportowa

               (23)

               W każdym przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był bezpośrednio wywożony do niezależnych klientów w Unii, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych za produkt sprzedawany na wywóz do Unii.

         4.   Porównanie

               (24)

               Średnia wartość normalna została porównana ze średnią ceną eksportową dla każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem na podstawie ceny ex-works i na tym samym poziomie handlu. Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, które, jak sugerowano i dowiedziono, wpływały na ceny i porównywalność cen. W tym celu wprowadzono dostosowania uwzględniające koszty transportu, frachtu morskiego, ubezpieczenia, przeładunku, koszty kredytu i opłat bankowych, tam gdzie było to zasadne i zostało poparte dowodami. Ponadto ustalono, że VAT został częściowo zwrócony, w przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był sprzedawany na wywóz do Unii. W konsekwencji VAT należny za sprzedaż krajową został odpowiednio skorygowany zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

               (25)

               W odniesieniu do dostosowania związanego z kosztem opakowania, wnioskodawca wnosił o dostosowanie w zakresie wydatków na opakowanie zarówno na rynku chińskim, jak i unijnym. Weryfikacja wykazała, że koszty te były włączone do kosztu produkcji produktu niezależnie od tego czy był on sprzedawany na rynku krajowym czy też na wywóz. W związku z powyższym wnioskowane dostosowanie nie zostało zaakceptowane ani w odniesieniu do rynku krajowego ani unijnego.

         5.   Margines dumpingu

               (26)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu.

               (27)

               Margines dumpingu dla Heze, wyrażony jako odsetek ceny netto, na granicy Unii wyniósł 3,2 %.

         C.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIAN OKOLICZNOŚCI

               (28)

               Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy stwierdzoną zmianę okoliczności można racjonalnie uznać za trwałą.

               (29)

               Wnioskodawca wykazał się pełną współpracą w ramach niniejszego przeglądu okresowego, a zebrane i zweryfikowane dane pozwoliły na ustalenie marginesu dumpingu w oparciu o jego indywidualne ceny eksportowe stosowane wobec Unii. Wynik tych obliczeń świadczy o tym, iż dalsze stosowanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już uzasadnione.

               (30)

               Dowody zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia wskazały na obniżenie poziomu dumpingu wynikające z redukcji w ramach struktury kosztów przedsiębiorstwa. Głównym czynnikiem powodującym wymienioną redukcję w ramach struktury kosztów jest rozpoczęcie wewnętrznej produkcji podstawowego surowca oraz zwiększenie mocy produkcyjnych wnioskodawcy.

               (31)

               Ustalono także, iż od czasu dochodzenia pierwotnego ceny eksportowe Heze stosowane na wszystkich rynkach wzrosły. W szczególności ceny eksportowe stosowane wobec Unii są na podobnym poziomie jak ceny eksportowe przedsiębiorstwa stosowane na rynkach państw trzecich. Dowody zebrane na miejscu wskazały, iż przedsiębiorstwo ma wielu klientów w Unii, którzy cechują się podobnym poziomem cen. Konsekwentne zachowanie rynkowe wnioskodawcy wskazuje, że zmiany okoliczności mają trwały charakter.

               (32)

               W związku z powyższym uznaje się zatem, że w przewidywalnej przyszłości mało prawdopodobna jest zmiana okoliczności, które doprowadziły do wszczęcia niniejszego przeglądu, w sposób, który wpłynąłby na jego ustalenia. Dlatego też stwierdza się, że zmiany są uznane za trwałe, a stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już uzasadnione.

         D.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (33)

               W świetle wyników niniejszego dochodzenia przeglądowego, uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną wobec przywozu produktu objętego postępowaniem przez Heze na 3,2 %,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Pozycja dotycząca Heze Huayi Chemical Co. Limited w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1631/2005 otrzymuje brzmienie:

                  „ChRL

                  Heze Huayi Chemical Co. Limited

                  3,2 %

                  A629”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2010 r.

            W imieniu Rady

         K. PEETERS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 261 z 7.10.2005, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 150 z 2.7.2009, s. 14 („Zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 569/2014 z dnia 23 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1389/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009

text:
               27.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/80

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 569/2014
   z dnia 23 maja 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1389/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               W październiku 2005 r. rozporządzeniem (WE) nr 1631/2005 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada wprowadziła ostateczne środki antydumpingowe względem przywozu kwasu trichloroizocyjanurowego („TCCA”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Stawka cła antydumpingowego wahała się od 7,3 % do 42,6 %.

               (2)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 855/2010 (3) Rada zmieniła rozporządzenie pierwotne, obniżając stawki cła antydumpingowego względem jednego producenta eksportującego do 3,2 %.

               (3)

               W następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1389/2011 (4) Rada wprowadziła ostateczne środki antydumpingowe względem przywozu TCCA pochodzącego z ChRL, które obejmują indywidualne stawki w wysokości od 3,2 % do 40,5 %, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 42,6 %.

         B.   OBECNA PROCEDURA

   1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (4)

               W dniu 3 maja 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Liaocheng City Zhonglian Industry Co. Ltd. („wnioskodawca”), producenta eksportującego w ChRL.

               (5)

               Wnioskodawca stwierdził, że nie wywoził TCCA do Unii w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. w okresie od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”).

               (6)

               Wnioskodawca stwierdził ponadto, że nie jest powiązany z żadnym z producentów eksportujących TCCA, którzy podlegają wyżej wspomnianym środkom antydumpingowym.

               (7)

               Wnioskodawca utrzymywał również, że rozpoczął wywóz TCCA do Unii po upływie okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.

         2.   Wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera

               (8)

               Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi unijnemu Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia (UE) nr 809/2013 (5), przegląd rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011 w odniesieniu do wnioskodawcy.

               (9)

               Na podstawie rozporządzenia (UE) nr 809/2013 cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1389/2011 zostało zniesione w odniesieniu do przywozu TCCA wytwarzanego i sprzedawanego na wywóz do Unii przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym nakazano podjąć właściwe kroki celem rejestrowania tego przywozu.

         3.   Produkt objęty postępowaniem

               (10)

               Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam, jak produkt opisany w rozporządzeniu pierwotnym, czyli jest to kwas trichloroizocyjanurowy i jego preparaty, znany także pod międzynarodową niezastrzeżoną nazwą (INN) „symclosene”, objęty obecnie kodami CN ex 2933 69 80 i ex 3808 94 20 i pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem” lub „TCCA”).

               (11)

               TCCA jest produktem chemicznym, który służy jako środek odkażający i wybielający o szerokim zastosowaniu, na bazie chloru organicznego, stosowany w szczególności do dezynfekcji wody w basenach. Sprzedawany jest w formie proszku, granulatu, tabletek lub płatków. Wszystkie rodzaje TCCA i jego preparaty mają takie same podstawowe cechy charakterystyczne (skład chemiczny) i właściwości (odkażające) oraz są przeznaczone do podobnych zastosowań, a zatem uznaje się je za jeden produkt.

         4.   Zainteresowane strony

               (12)

               Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przemysł unijny oraz przedstawicieli rządu państwa wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

               (13)

               W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) oraz kwestionariusz i otrzymała odpowiedzi w ustalonych terminach. Komisja starała się zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia statusu nowego eksportera i marginesu dumpingu. Na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy w ChRL przeprowadzono wizytę weryfikacyjną.

         5.   Okres objęty dochodzeniem

               (14)

               Dochodzenie dotyczące dumpingu objęło okres od dnia 1 sierpnia 2012 r. do dnia 31 lipca 2013 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”).

         C.   WYNIKI DOCHODZENIA

   1.   Przyznanie statusu „nowego eksportera”

               (15)

               W toku dochodzenia potwierdzono, że wnioskodawca nie wywoził produktu objętego postępowaniem w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem oraz że zaczął wywozić go do Unii po zakończeniu tego okresu.

               (16)

               Jeśli chodzi o inne warunki dotyczące uznania statusu nowego eksportera, wnioskodawca był w stanie wykazać, że nie ma żadnych związków, ani bezpośrednich, ani pośrednich, z żadnym z chińskich producentów eksportujących podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.

               (17)

               Potwierdza się zatem, że wnioskodawcę należy uznać za nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w związku z czym należy ustalić dla niego indywidualny margines dumpingu.

         2.   Dumping

      Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

               (18)

               Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1–6 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadku gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej.

               (19)

               Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w formie streszczenia:

                           —

                           decyzje gospodarcze są podejmowane w odpowiedzi na sygnały rynkowe, bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,

                           —

                           przedsiębiorstwa posiadają jeden wyraźny zestaw dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami księgowości oraz jest stosowana pod każdym względem,

                           —

                           nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,

                           —

                           prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują stabilność i pewność prawną,

                           —

                           przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.

               (20)

               W toku dochodzenia ustalono, że dokumentacja księgowa wnioskodawcy jest niezgodna z międzynarodowymi standardami księgowości i że w związku z tym praktyki księgowe wnioskodawcy nie spełniają wymogów drugiego kryterium. W szczególności wnioskodawca nie zapisał w swoich księgach rachunkowych programu motywacyjnego dla kadry zarządzającej zgodnie z międzynarodowymi standardami księgowości.

               (21)

               W konsekwencji w bilansie przedsiębiorstwa przedstawiono jego sytuację finansową niezgodnie z rzeczywistością, a rachunek zysków i strat oraz rachunek przepływów pieniężnych zostały obciążone kosztami finansowymi, które są nieuzasadnione.

               (22)

               W związku z powyższym wnioskodawcy nie można było przyznać MET.

               (23)

               Wnioskodawca i pozostałe zainteresowane strony mieli możliwość przedstawienia uwag dotyczących powyższych ustaleń.

               (24)

               Wnioskodawca wskazał, że program motywacyjny powinien zostać zaksięgowany w 2013 r., że nie ma on związku z bilansem za 2012 r. i że w 2012 r. charakter programu nie został jeszcze określony. Według wnioskodawcy charakter ten miałby zostać określony zgodnie z zaleceniami audytorów wydanymi w momencie badania sprawozdania finansowego za 2013 r. i omawiany program mógłby wówczas przyjąć formę wynagrodzenia, odsetek od kredytu lub też formę zbliżoną do udziałów w spółce.

               (25)

               Program ten stanowił przedmiot umowy zawartej między przedsiębiorstwem a kadrą zarządzającą w 2012 r. Wzmianki o programie nie ma jednak ani w zbadanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r., ani nawet w uwagach do tego sprawozdania. W roku obrotowym 2013 do czasu dochodzenia (listopad 2013 r.) również nie zaksięgowano tego programu.

               (26)

               Brak zapisu w księgach rachunkowych ma poważne skutki. Wysokość łącznych zobowiązań w zestawieniu obrotów i sald na koniec OD, w dniu 31 lipca 2013 r., została bowiem znacznie zaniżona, jako że łączna wysokość kredytów, do których zobowiązała się kadra zarządzająca, zwiększyłaby łączne zobowiązania o 14 %. Ponadto rachunek zysków i strat za 2013 r. wykaże koszty finansowe prawnie nieuzasadnione, jako że nie było wpływu pieniężnego odpowiadającego programowi motywacyjnemu, a mimo to odsetki zostały w 2013 r. zapłacone. W konsekwencji koszty finansowe za 2013 r. dziewięciokrotnie przewyższą koszty przedstawione za rok 2012. Za pomocą informacji finansowych zawartych w sprawozdaniu finansowym nie przedstawiono zatem sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w sposób wiarygodny i zgodny z rzeczywistością.

               (27)

               Należy ponadto zauważyć, że charakter programu i jego zaksięgowanie nie mogą zależeć od kwalifikacji audytorów i że zaksięgowania tego należy dokonać w odpowiednim czasie, a nie wstecz. W związku z powyższym nieprawidłowe przedstawienie sytuacji finansowej i przepływów pieniężnych związanych z programem nie może zostać uznane za zgodne z międzynarodowymi standardami rachunkowości.

               (28)

               W odpowiedzi na ujawnienie ustaleń Komisji wnioskodawca ponownie wystosował wniosek o MET, nie przytaczając jednak żadnego nowego argumentu. Potwierdza się zatem ustalenia dotyczące MET.

      Wartość normalna

               (29)

               Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do państw nieposiadających gospodarki rynkowej oraz — w przypadkach, w których nie można było przyznać MET — w odniesieniu do państw o systemie przejściowym wartość normalną należy ustalić na podstawie cen lub wartości skonstruowanej w państwie analogicznym.

               (30)

               Zgodnie z zapowiedzią w rozporządzeniu (UE) nr 809/2013 Komisja przewiduje wykorzystanie Japonii jako państwa analogicznego w celu ustalenia wartości normalnej dla wnioskodawcy, w przypadku gdyby nie zostało mu przyznane traktowanie na zasadach rynkowych, i tak jak to miało miejsce w przypadku dochodzenia, które doprowadziło do wprowadzenia środków rozporządzeniem pierwotnym.

               (31)

               Zainteresowane strony zaproszono do przedstawienia uwag na temat stosowności wyboru Japonii jako państwa analogicznego. Strony te nie przedstawiły żadnych uwag. Komisja skontaktowała się również z producentami w Stanach Zjednoczonych Ameryki, jednak nie udało jej się nawiązać współpracy. W konsekwencji za właściwe państwo analogiczne należy uznać Japonię. Jeden producent w Japonii zgodził się na współpracę i przedłożył wymagane informacje.

               (32)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja najpierw zbadała, czy krajowa sprzedaż TCCA realizowana przez tego producenta na rzecz niezależnych klientów była reprezentatywna. W tym względzie ustalono, że całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości wywozu do Unii realizowanego przez wnioskodawcę.

               (33)

               Komisja następnie zbadała, czy istnieją rodzaje TCCA sprzedawane na rynku krajowym przez japońskiego producenta eksportującego, które są wystarczająco porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii przez wnioskodawcę. Komisja zidentyfikowała rodzaje TCCA, które są identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii przez wnioskodawcę. Ustaliła ona również, że rodzaje te są sprzedawane przez przedsiębiorstwo japońskie po cenach przynoszących zysk, że odbywa się to w zwykłym obrocie handlowym oraz że ceny sprzedaży krajowej mogą zostać uwzględnione w celu ustalenia wartości normalnej.

               (34)

               Wartość normalną oparto zatem na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona, rodzajów TCCA uznanych za porównywalne.

      Cena eksportowa

               (35)

               Jako że produkt objęty postępowaniem był bezpośrednio wywożony do niezależnych klientów w Unii, cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych za produkt sprzedawany na wywóz do Unii.

      Porównanie

               (36)

               Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works i na tym samym poziomie handlu. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego uwzględniono różnice, które mają wpływ na porównywalność cen. W tym celu zarówno od chińskich cen eksportowych, jak i od cen sprzedaży krajowej japońskiego producenta współpracującego odjęto koszty transportu i pakowania.

      Margines dumpingu

               (37)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu ustalono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej według rodzaju produktu ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu.

               (38)

               Margines dumpingu dla wnioskodawcy, wyrażony jako odsetek ceny netto na granicy Unii, wyniósł 32,8 %.

         D.   ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI

               (39)

               Uwzględniając ustalenia dochodzenia oraz zasadę niższego cła, stwierdza się, że na wnioskodawcę należy nałożyć ostateczny środek antydumpingowy na poziomie ustalonego marginesu dumpingu, który w tym przypadku jest niższy niż margines szkody w pierwotnej sprawie.

         E.   REJESTRACJA

               (40)

               W świetle powyższych ustaleń cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 809/2013.

         F.   UJAWNIENIE INFORMACJI I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW

               (41)

               Zainteresowane strony poinformowano o wszelkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się nałożyć na przywóz TCCA od wnioskodawcy zmienione ostateczne cło antydumpingowe oraz nałożyć to cło z mocą wsteczną na przywóz podlegający rejestracji. Otrzymano uwagi od wnioskodawcy, których charakter, jak wyjaśniono powyżej, nie zmienił jednak powyższych wniosków.

               (42)

               Niniejszy przegląd nie ma wpływu na datę wygaśnięcia środków wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1389/2011.

         G.   OPINIA KOMITETU

               (43)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011 do tabeli dodaje się wiersz w brzmieniu:

                  Przedsiębiorstwo

                  Stawka cła antydumpingowego

                  Dodatkowy kod TARIC

                  „Liaocheng City Zhonglian Industry Co. Ltd

                  32,8 %

                  A998”

   2.   Jak określono w art. 1. ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011, stosowanie indywidualnej stawki celnej jest uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, zgodnej z wymogami określonymi w załączniku do tego rozporządzenia. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosowana jest stawka cła antydumpingowego mająca zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” wymienionych w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011.
   Niniejszym nałożone cło nakłada się również z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, zarejestrowanego zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 809/2013. Przywóz ten nie jest poddany wymogowi przedstawienia ważnej faktury handlowej, jako że został on zarejestrowany.
   Niniejszym nakazuje się organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanego i sprzedawanego na wywóz do Unii przez Liaocheng City Zhonglian Industry Co. Ltd.
   3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 maja 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 261 z 7.10.2005, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 254 z 29.9.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 346 z 30.12.2011, s. 6.

      (5)  Dz.U. L 229 z 28.8.2013, s. 2.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 727/2014 z dnia 30 czerwca 2014 r. wszczynające przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący rozporządzenia Rady (UE) nr 1389/2011 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, uchylające cło w odniesieniu do przywozu od jednego eksportera w tym państwie i poddające ten przywóz wymogowi rejestracji

text:
               1.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 192/42

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 727/2014
   z dnia 30 czerwca 2014 r.
   wszczynające przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący rozporządzenia Rady (UE) nr 1389/2011 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, uchylające cło w odniesieniu do przywozu od jednego eksportera w tym państwie i poddające ten przywóz wymogowi rejestracji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2014 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
   po poinformowaniu państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   WNIOSEK

               (1)

               Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (2)

               Wniosek został złożony dnia 4 stycznia 2014 r. przez przedsiębiorstwo Juancheng Kangtai Chemical Co. Ltd. („wnioskodawcę”), które jest eksportującym producentem kwasu trichloroizocyjanurowego w Chińskiej Republice Ludowej („ChRL”).

         2.   PRODUKT

               (3)

               Produktem objętym przeglądem jest kwas trichloroizocyjanurowy i jego preparaty („TCCA”), znany także pod międzynarodową niezastrzeżoną prawnie nazwą (INN) „symclosene”, objęty obecnie kodami CN ex 2933 69 80 i ex 3808 94 20 (kody TARIC 2933698070 i 3808942020) i pochodzący z ChRL („produkt objęty przeglądem”).

         3.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (4)

               Obecnie obowiązującym środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1389/2011 (2), na mocy którego przywóz do Unii produktu objętego przeglądem pochodzącego z ChRL, w tym produktu wytwarzanego przez wnioskodawcę, podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu wynoszącemu 42,6 %, z wyjątkiem kilku przedsiębiorstw wyraźnie wymienionych w art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia, podlegających indywidualnym stawkom cła.

         4.   PODSTAWA WNIOSKU

               (5)

               Wnioskodawca twierdzi, że w okresie objętym dochodzeniem, na którym oparto środki antydumpingowe, tj. w okresie od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”), nie dokonywał wywozu produktu objętego przeglądem do Unii.

               (6)

               Wnioskodawca twierdzi również, że nie jest powiązany z żadnym z eksportujących producentów produktu objętego przeglądem, którzy podlegają wyżej wspomnianym środkom antydumpingowym.

               (7)

               Ponadto wnioskodawca twierdzi, że rozpoczął wywóz produktu objętego przeglądem do Unii po upływie okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.

         5.   PROCEDURA

               (8)

               Zainteresowani producenci unijni zostali poinformowani o wniosku o dokonanie przeglądu i mieli możliwość przedstawienia uwag.

               (9)

               Po zbadaniu dostępnych dowodów Komisja doszła do wniosku, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera, zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w celu ustalenia indywidualnego marginesu dumpingu wnioskodawcy i, w przypadku stwierdzenia dumpingu, poziomu cła, któremu powinien podlegać przywóz produktu objętego przeglądem do Unii dokonywany przez wnioskodawcę.

               (10)

               Jeżeli zostanie ustalone, że wnioskodawca spełnia wymagania pozwalające na objęcie go indywidualną stawką cła, konieczna może się okazać zmiana stawki cła stosowanej obecnie w odniesieniu do przywozu produktu objętego przeglądem dokonywanego przez przedsiębiorstwa niewymienione z nazwy w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011.

         a)   Kwestionariusze

               (11)

               W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle wnioskodawcy kwestionariusz.

         b)   Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

               (12)

               Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty.

               (13)

               Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpią one z pisemnym wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.

         c)   Wybór państwa o gospodarce rynkowej

               (14)

               Jako że wnioskodawca wyraźnie zrezygnował z prawa do twierdzenia, że w działalności jego przedsiębiorstwa przeważają warunki gospodarki rynkowej, wartość normalną należy ustalić na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. W celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do ChRL zostanie zatem wykorzystane odpowiednie państwo o gospodarce rynkowej. Komisja przewiduje w tym celu ponowne wykorzystanie Japonii, tak jak to miało miejsce w przypadku dochodzenia, które doprowadziło do wprowadzenia środków względem przywozu produktu objętego przeglądem z ChRL. Zainteresowane strony są niniejszym proszone o wypowiedzenie się na temat stosowności wyboru tego państwa w szczególnym terminie określonym w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Według informacji, którymi dysponuje Komisja, inni dostawcy do Unii działający na zasadach gospodarki rynkowej mogą znajdować się m.in. w Szwajcarii, Malezji i Indonezji. Komisja zbada, czy w wymienionych państwach trzecich o gospodarce rynkowej, w przypadku których istnieją przesłanki, że prowadzi się w nich produkcję produktu objętego dochodzeniem, istotnie odbywa się produkcja i sprzedaż produktu objętego dochodzeniem.

         6.   UCHYLENIE OBOWIĄZUJĄCEGO CŁA I REJESTRACJA PRZYWOZU

               (15)

               Na postawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego obowiązujące cło antydumpingowe powinno zostać uchylone w odniesieniu do przywozu produktu objętego przeglądem, wytwarzanego i sprzedawanego przez wnioskodawcę na wywóz do Unii. Jednocześnie przywóz ten powinien zostać poddany rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, tak aby w przypadku stwierdzenia na podstawie przeprowadzonego przeglądu, iż wnioskodawca wywoził towar po cenach dumpingowych, cła antydumpingowe można było pobrać z mocą wsteczną od momentu wszczęcia przeglądu. Na tym etapie postępowania nie można oszacować kwoty ewentualnych przyszłych zobowiązań wnioskodawcy.

         7.   TERMINY

               (16)

               W interesie dobrego zarządzania należy określić terminy, w których:

                           —

                           zainteresowane strony mogą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie na piśmie i przedłożyć wszystkie informacje, które powinny zostać uwzględnione podczas dochodzenia,

                           —

                           zainteresowane strony mogą złożyć pisemny wniosek o przesłuchanie przez Komisję,

                           —

                           zainteresowane strony mogą wypowiedzieć się na temat stosowności przewidywanego wyboru Japonii jako państwa o gospodarce rynkowej dla celów ustalenia wartości normalnej.

                           —

                           Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w terminie wskazanym w art. 4 niniejszego rozporządzenia.

         8.   KOMUNIKACJA Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

               (17)

               Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, pocztą elektroniczną, z wyjątkiem obszernych odpowiedzi, które należy przekazać na płycie CD-ROM lub DVD osobiście lub listem poleconym. Użycie przez zainteresowane strony poczty elektronicznej oznaczać będzie ich zgodę na komunikację za pomocą tego środka i akceptację zasad wyszczególnionych w instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami, opublikowanych na stronie Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pod adresem http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/june/tradoc_148003.pdf. Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie pocztą elektroniczną, chyba że strony te wyraźne zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń pocztą elektroniczną, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami.

               (18)

               Wszelkie oświadczenia pisemne, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym rozporządzeniu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencję dostarczaną przez zainteresowane strony na zasadzie poufności należy oznakować „Limited” oraz, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, dołączyć do nich wersję bez klauzuli poufności, oznakowaną „For inspection by interested parties”.
               Adres Komisji do celów korespondencji:

                           European Commission

                           Directorate General for Trade

                           Directorate H

                           Office: N105 8/21

                           1049 Bruxelles/Brussel

                           BELGIQUE/BELGIË

                           E-mail: trade-tcca-review-bis@ec.europa.eu

         9.   BRAK WSPÓŁPRACY

               (19)

               W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

               (20)

               W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te zostaną pominięte, a ustalenia mogą zostać dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

               (21)

               Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

               (22)

               Nieudzielenie odpowiedzi w formie skomputeryzowanej nie będzie traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że udzielenie żądanej odpowiedzi powodowałoby dodatkowe obciążenia lub nieuzasadnione dodatkowe koszty. Strona ta powinna niezwłocznie poinformować o tym Komisję.

         10.   HARMONOGRAM DOCHODZENIA

               (23)

               Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w terminie dziewięciu miesięcy od daty wszczęcia niniejszego przeglądu.

         11.   PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH

               (24)

               Informuje się, że wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3).

         12.   RZECZNIK PRAW STRON

               (25)

               Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanej strony do obrony. Rzecznik praw stron umożliwi także zorganizowanie przesłuchania z udziałem stron pozwalającego na przedstawienie różnych stanowisk i odpierających je argumentów.

               (26)

               Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

               (27)

               Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/degucht/contact/hearing-officer,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niniejszym wszczyna się przegląd rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011 zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 celem określenia, czy i w jakim stopniu przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego i jego preparatów, znanego także pod międzynarodową niezastrzeżoną prawnie nazwą (INN) „symclosene”, objętego obecnie kodami CN ex 2933 69 80 i ex 3808 94 20 (kody TARIC 2933698070 i 3808942020), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanego i sprzedawanego na wywóz do Unii przez przedsiębiorstwo Juancheng Kangtai Chemical Co. Ltd. (dodatkowy kod TARIC A101), powinien podlegać cłu antydumpingowemu nałożonemu na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1389/2011.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1389/2011 w odniesieniu do przywozu określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Na podstawie art. 11 ust. 4 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 niniejszym nakazuje się organom celnym podjęcie właściwych kroków w celu rejestrowania przywozu do Unii określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia.
   Rejestracja wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 4
   1.   Zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie na piśmie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, o którym mowa w motywie 11 niniejszego rozporządzenia, lub przedstawić wszelkie inne informacje w terminie 37 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, chyba że wskazano inaczej.
   2.   Zainteresowane strony mogą wystąpić o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie. Wszelkie wnioski o przesłuchanie należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.
   3.   Strony dochodzenia, które pragną przedstawić uwagi na temat stosowności przewidywanego wyboru Japonii jako kraju o gospodarce rynkowej w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej, muszą przedłożyć swoje uwagi w terminie 10 dni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 346 z 30.12.2011, s. 6.

      (3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 454/2013 z dnia 7 maja 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Ail fumé d’Arleux (ChOG)]

text:
               17.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 133/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 454/2013
   z dnia 7 maja 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Ail fumé d’Arleux (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Rozporządzenie to uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Ail fumé d’Arleux” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (3)  Dz.U. C 212 z 19.7.2012, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

      FRANCJA
      Ail fumé d’Arleux (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2254 z dnia 14 grudnia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/57

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2254
   z dnia 14 grudnia 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  102,3

                  SN

                  241,4

                  TN

                  123,9

                  TR

                  119,2

                  ZZ

                  146,7

                  0707 00 05

                  MA

                  63,2

                  TR

                  160,2

                  ZZ

                  111,7

                  0709 93 10

                  MA

                  143,1

                  TR

                  162,1

                  ZZ

                  152,6

                  0805 10 20

                  TR

                  71,8

                  ZA

                  27,9

                  ZZ

                  49,9

                  0805 20 10

                  MA

                  71,1

                  ZZ

                  71,1

                  0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

                  IL

                  110,6

                  JM

                  125,0

                  TR

                  81,6

                  ZZ

                  105,7

                  0805 50 10

                  TR

                  78,8

                  ZZ

                  78,8

                  0808 10 80

                  US

                  97,3

                  ZA

                  36,6

                  ZZ

                  67,0

                  0808 30 90

                  CN

                  83,8

                  ZZ

                  83,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 346/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

text:
               20.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 108/34

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 346/2012
   z dnia 19 kwietnia 2012 r.
   ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 162 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że różnica między cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 lit. s) i wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami w Unii może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towarów wymienionych w części V załącznika XX do tego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (3)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 578/2010 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (4)

               Artykuł 162 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (5)

               Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 51/2012 (3). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

               (6)

               Aby zapobiec zakłóceniu obecnej sytuacji rynkowej, zapobiec spekulacjom na rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (7)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Stawki refundacji, mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 578/2010 i w części XIX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 51/2012.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Daniel CALLEJA

            Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 17 z 20.1.2012, s. 15.

      ZAŁĄCZNIK

         Stawki refundacji obowiązujące od dnia 20 kwietnia 2012 r. do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Miejsce przeznaczenia (1)

                  Stawki refundacji

                  0407

                  Jaja ptasie w skorupkach, świeże, konserwowane lub gotowane:

                  – Pozostałe świeże jaja:

                  0407 21 00

                  – – Ptactwa z gatunku Gallus domesticus:

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  19,00

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 29

                  – – Pozostałe

                  0407 29 10

                  – – – Drobiu, innego niż ptactwa z gatunku Gallus domesticus

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  19,00

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 90

                  – Pozostałe:

                  0407 90 10

                  – – Drobiu

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodami CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  19,00

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0408

                  Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, mrożone lub inaczej zakonserwowane, zawierające lub niezawierające cukru lub innego środka słodzącego:

                  – Żółtko jaj:

                  0408 11

                  – – Suszone:

                  ex 0408 11 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  0408 19

                  – – Pozostałe:

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  ex 0408 19 81

                  – – – – W płynie:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  ex 0408 19 89

                  – – – – Mrożone:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  – Pozostałe:

                  0408 91

                  – – Suszone:

                  ex 0408 91 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  0408 99

                  – – Pozostałe:

                  ex 0408 99 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

         (1)  Miejsce przeznaczenia:

                  01

                  Kraje trzecie. Stawki te nie mają zastosowania do Szwajcarii i Liechtensteinu do towarów wymienionych w tabelach I i II do protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r.

                  02

                  Kuwejt, Bahrain, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Turcja, Hongkong SAR i Rosja.

                  03

                  Korea Płd., Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny.

                  04

                  Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i tych wymienionych w pkt 02 i 03.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/466 z dnia 19 marca 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 7 marca 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 413/2014 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy

text:
               20.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/48

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/466
   z dnia 19 marca 2015 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 7 marca 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 413/2014 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 413/2014 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Ukrainy.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 7 marca 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., są dla kontyngentu o numerze porządkowym 09.4273 większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ust.alenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3) w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.

               (3)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu, złożone dla podokresu od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. na podstawie rozporządzenia (UE) nr 413/2014, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 413/2014 z dnia 23 kwietnia 2014 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 37).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.
                  (w %)

                  09.4273

                  2,901585

                  09.4274

                  —