title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1364/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do stosowania nieekologicznych młodych osobników zwierząt akwakultury i nieekologicznych zarodków małży w ekologicznej akwakulturze

text:
               19.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/29

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1364/2013
   z dnia 17 grudnia 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do stosowania nieekologicznych młodych osobników zwierząt akwakultury i nieekologicznych zarodków małży w ekologicznej akwakulturze
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 2 i art. 40,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 834/2007 ustanawia podstawowe wymogi dotyczące ekologicznej produkcji wodorostów morskich i zwierząt akwakultury. Szczegółowe zasady wdrażania tych wymogów są ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2).

               (2)

               W okresie między listopadem 2012 r. a kwietniem 2013 r. niektóre państwa członkowskie złożyły wnioski o korektę zasad dotyczących produktów, substancji i technik, które mogą być stosowane w produkcji w sektorze akwakultury ekologicznej. Wnioski te zostaną ocenione przez grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej utworzoną zgodnie z decyzją Komisji (WE) nr 2009/427 (3); na podstawie tej oceny Komisja podejmie decyzję czy konieczne będzie przeprowadzenie przeglądu tych zasad w 2014 r.

               (3)

               W niektórych z tych wniosków stwierdzono, że ekologiczne młode osobniki i zarodki małży nie są w wystarczających ilościach dostępne na rynku w celu spełnienia wymogów art. 25e i 25o rozporządzenia (WE) nr 889/2008.

               (4)

               Z uwagi na fakt, że ekologiczne młode osobniki i zarodki małży nie są jeszcze dostępne w wystarczających ilościach, aby zapewnić ciągłość, uniknąć zakłóceń w produkcji w sektorze ekologicznej akwakultury w Unii oraz zapewnić czas konieczny dla dalszego rozwoju rynku ekologicznych młodych osobników i zarodków małży, uzasadnione jest, do czasu otrzymania porad specjalistycznych, odroczenie stosowania odsetka 50 %, przewidzianego w art. 25e ust. 3 oraz w art. 25o ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 889/2008, przez jeden rok — do dnia 31 grudnia 2014 r.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Produkcji Ekologicznej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:

               1.

               w art. 25e ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Maksymalny odsetek nieekologicznych młodych osobników zwierząt akwakultury wprowadzonych do gospodarstwa wynosi 80 % od dnia 31 grudnia 2011 r., 50 % od dnia 31 grudnia 2014 r. i 0 % od dnia 31 grudnia 2015 r.”

               2.

               w art. 25o ust.1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
               „Zarodki z nieekologicznych wylęgarni małży mogą jednak być wprowadzane do jednostek produkcji ekologicznej w następujących maksymalnych ilościach: 80 % od dnia 31 grudnia 2011 r., 50 % od dnia 31 grudnia 2014 r. i 0 % od dnia 31 grudnia 2015 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 31 grudnia 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

      (3)  Decyzja Komisji (WE) nr 2009/427 z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (Dz.U. L 139 z 5.6.2009, s. 22).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2185 z dnia 26 listopada 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               27.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 312/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2185
   z dnia 26 listopada 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  50,7

                  MA

                  70,0

                  ZZ

                  60,4

                  0707 00 05

                  AL

                  56,9

                  MA

                  93,1

                  TR

                  141,5

                  ZZ

                  97,2

                  0709 93 10

                  AL

                  83,5

                  MA

                  75,1

                  TR

                  159,0

                  ZZ

                  105,9

                  0805 20 10

                  CL

                  96,2

                  MA

                  93,2

                  PE

                  78,3

                  ZZ

                  89,2

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  TR

                  81,8

                  ZZ

                  81,8

                  0805 50 10

                  AR

                  61,0

                  TR

                  109,5

                  ZZ

                  85,3

                  0808 10 80

                  AU

                  166,8

                  CA

                  159,7

                  CL

                  85,7

                  MK

                  28,7

                  NZ

                  173,1

                  US

                  145,5

                  ZA

                  164,2

                  ZZ

                  132,0

                  0808 30 90

                  BA

                  85,4

                  CN

                  63,9

                  TR

                  128,8

                  ZZ

                  92,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 712/2013 z dnia 24 lipca 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               25.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 712/2013
   z dnia 24 lipca 2013 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0707 00 05

                  TR

                  124,7

                  ZZ

                  124,7

                  0709 93 10

                  TR

                  128,9

                  ZZ

                  128,9

                  0805 50 10

                  AR

                  86,2

                  CL

                  73,3

                  TR

                  70,0

                  UY

                  72,5

                  ZA

                  95,2

                  ZZ

                  79,4

                  0806 10 10

                  CL

                  51,4

                  EG

                  185,0

                  TR

                  169,6

                  ZZ

                  135,3

                  0808 10 80

                  AR

                  177,7

                  BR

                  112,3

                  CL

                  125,7

                  CN

                  79,0

                  NZ

                  134,1

                  US

                  165,6

                  ZA

                  131,6

                  ZZ

                  132,3

                  0808 30 90

                  AR

                  97,6

                  CL

                  151,4

                  CN

                  77,3

                  NZ

                  162,9

                  TR

                  246,0

                  ZA

                  102,1

                  ZZ

                  139,6

                  0809 10 00

                  TR

                  193,0

                  ZZ

                  193,0

                  0809 29 00

                  TR

                  320,9

                  ZZ

                  320,9

                  0809 30

                  TR

                  171,7

                  ZZ

                  171,7

                  0809 40 05

                  BA

                  69,9

                  TR

                  118,8

                  XS

                  74,4

                  ZZ

                  87,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/531 z dnia 30 marca 2016 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Lingot du Nord (ChOG)]

text:
               6.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/531
   z dnia 30 marca 2016 r.
   zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Lingot du Nord (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Lingot du Nord” zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 284/2008 (2).

               (2)

               Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Lingot du Nord” (ChOG).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 284/2008 z dnia 27 marca 2008 r. rejestrujące niektóre nazwy w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Lingot du Nord (ChOG), Cipolla Rossa di Tropea Calabria (ChOG), Marrone di Roccadaspide (ChOG)) (Dz.U. L 86 z 28.3.2008, s. 21).

      (3)  Dz.U. C 374 z 11.11.2015, s. 5.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 263/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel (ChOG)]

text:
               22.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 82/26

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 263/2013
   z dnia 18 marca 2013 r.
   zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Wymienione rozporządzenie uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1855/2005 (3).

               (3)

               Jako że proponowana zmiana nie jest nieznaczna, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4) wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Ponieważ Komisji nie zgłoszono żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 7 wzmiankowanego rozporządzenia, należy zatwierdzić przedmiotową zmianę,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (3)  Dz.U. L 297 z 15.11.2005, s. 5.

      (4)  Dz.U. C 125 z 28.4.2012, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

      WŁOCHY
      Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1355/2014 z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               19.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 365/82

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1355/2014
   z dnia 17 grudnia 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   działając zgodnie z procedurą kontroli zgodności określoną w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolizji między morskimi przepisami unijnymi a instrumentami międzynarodowymi, państwa członkowskie i Komisja współpracują ze sobą w celu określenia, w stosownych przypadkach, wspólnego stanowiska lub poglądu na właściwym forum międzynarodowym.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 391/2009 oraz dyrektywa 2009/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) stanowią jeden spójny akt prawny, konsekwentnie regulujący działania uznanych organizacji według tych samych zasad i definicji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE w przypadku gdy państwo członkowskie podejmie w odniesieniu do statków podnoszących jego banderę decyzję o upoważnieniu organizacji do dokonywania inspekcji i przeglądów związanych z wydawaniem ustawowych certyfikatów, obowiązki te powierza ono wyłącznie uznanym organizacjom, co, zgodnie z art. 2 lit. g) tej dyrektywy, oznacza organizację uznaną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym zbiór zasad, na których podstawie uznawane są przedmiotowe organizacje, ma wpływ na oba powyższe akty.

               (3)

               Termin „konwencje międzynarodowe” w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 oznacza Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z dnia 1 listopada 1974 r. („konwencja SOLAS”) z wyjątkiem rozdziału XI-2 załącznika do niej, Międzynarodową konwencję o liniach ładunkowych z dnia 5 kwietnia 1966 r. („konwencja o liniach ładunkowych”) oraz Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki z dnia 2 listopada 1973 r. („konwencja MARPOL”), wraz z odnoszącymi się do nich protokołami i zmianami, a także odpowiednimi kodeksami o statusie obowiązkowym we wszystkich państwach członkowskich w swojej zaktualizowanej wersji.

               (4)

               Zgromadzenie IMO na swoim 28. posiedzeniu przyjęło Kodeks wdrażania instrumentów prawnych IMO (kodeks III), jak określono w rezolucji IMO A.1070(28) z dnia 4 grudnia 2013 r., jak również zmiany konwencji o liniach ładunkowych, w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery, jak określono w rezolucji IMO A.1083(28) z dnia 4 grudnia 2013 r.

               (5)

               Komitet Ochrony Środowiska Morskiego IMO (MEPC) przyjął na swoim 66. posiedzeniu zmiany protokołu z 1978 r. odnoszącego się do konwencji MARPOL, jak określono w rezolucji MEPC.246(66) z dnia 4 kwietnia 2014 r., oraz protokołu z 1997 r. odnoszącego się do konwencji MARPOL, zmienionej odnoszącym się do niej protokołem z 1978 r., jak określono w rezolucji MEPC.247(66) z dnia 4 kwietnia 2014 r., w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery.

               (6)

               Komitet Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC) przyjął na swoim 93. posiedzeniu zmiany konwencji SOLAS, jak określono w rezolucji MSC.366(93) z dnia 22 maja 2014 r., oraz protokołu z 1988 r. odnoszącego się do konwencji o liniach ładunkowych, jak określono w rezolucji MSC.375(93) z dnia 22 maja 2014 r., w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery.

               (7)

               MEPC na swoim 65. posiedzeniu oraz MSC na swoim 92. posiedzeniu przyjęły Kodeks uznanych organizacji IMO, jak określono w rezolucji MSC.349(92) z dnia 21 czerwca 2013 r.

               (8)

               MEPC na swoim 65. posiedzeniu przyjął zmiany do protokołu z 1978 r. odnoszącego się do konwencji MARPOL w celu nadania Kodeksowi uznanych organizacji mocy obowiązującej, jak określono w rezolucji MEPC.238(65) z dnia 17 maja 2013 r.

               (9)

               MSC na swoim 92. posiedzeniu przyjął zmiany do konwencji SOLAS oraz do protokołu z 1988 r. odnoszącego się do konwencji o liniach ładunkowych w celu nadania Kodeksowi uznanych organizacji mocy obowiązującej, jak określono w rezolucji MSC.350(92) i MSC.356(92) z dnia 21 czerwca 2013 r.

               (10)

               Oczekuje się zatem, że kodeks III i Kodeks uznanych organizacji wejdą w życie w okresie między dniem 1 stycznia 2015 r. a dniem 1 stycznia 2018 r., zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do przyjmowania, ratyfikowania i wejścia w życie zmian, określonymi w każdej z odnośnych konwencji IMO.

               (11)

               W dniu 13 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2013/268/UE (4). Zgodnie z art. 5 tej decyzji Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii i z zastrzeżeniem deklaracji zawartej w załączniku do tej decyzji, na związanie się zmianami, o których mowa w motywach 4–9 niniejszego rozporządzenia.

               (12)

               W deklaracji załączonej do decyzji 2013/268/UE stwierdza się, że państwa członkowskie uznają, że kodeks III i Kodeks uznanych organizacji zawierają zbiór minimalnych wymogów, które państwa mogą w stosownych przypadkach rozwijać i doskonalić w celu poprawy bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska.

               (13)

               Stwierdza się w niej również, że żadne przepisy kodeksu III lub Kodeksu uznanych organizacji nie podlegają wykładni, która w jakikolwiek sposób zawęża lub ogranicza wypełnianie obowiązków państw członkowskich na mocy prawa Unii Europejskiej, w odniesieniu do definicji „certyfikatów statutowych” i „certyfikatów klasy”, zakresu obowiązków i kryteriów określonych dla uznanych organizacji oraz obowiązków ciążących na Komisji Europejskiej w zakresie uznawania, oceny i, w odpowiednich przypadkach, podejmowania działań naprawczych lub stosowania kar w odniesieniu do uznanych organizacji. W tej samej deklaracji zapisano również, że w przypadku audytu IMO państwa członkowskie oświadczają, że weryfikacja może dotyczyć tylko zgodności z tymi postanowieniami odpowiednich konwencji międzynarodowych, które zostały zaakceptowane przez państwa członkowskie, w tym zgodnie z warunkami omawianej deklaracji.

               (14)

               W porządku prawnym Unii zakres rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak również dyrektywy 2009/15/WE, obejmuje odniesienia do „międzynarodowych konwencji” opisanych w motywie 3. W związku z tym zmiany w konwencji IMO są automatycznie wprowadzane do prawa Unii w tym samym czasie, gdy wejdą one w życie na szczeblu międzynarodowym; dotyczy to również kodeksów o statusie obowiązkowym, takich jak kodeks III i Kodeks uznanych organizacji, które w związku z tym należą do instrumentów IMO istotnych dla stosowania rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

               (15)

               Zmiany konwencji międzynarodowych mogą być jednak wyłączone z zakresu unijnego prawa morskiego zgodnie z procedurą kontroli zgodności, jeżeli spełniają co najmniej jedno z dwóch kryteriów określonych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002.

               (16)

               Komisja oceniła zmiany w konwencjach IMO zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 i stwierdziła, że między kodeksem III i Kodeksem uznanych organizacji a rozporządzeniem (WE) nr 391/2009 i dyrektywą 2009/15/WE występują liczne rozbieżności.

               (17)

               Po pierwsze: w pkt 16.1 części 2 kodeksu III określono minimalną listę zasobów i procesów, jakie muszą ustanowić państwa bandery, obejmującą obowiązek zapewnienia instrukcji administracyjnych dotyczących m.in. certyfikatów klasy statku wymaganych przez państwo bandery do wykazania zgodności z wymogami konstrukcyjnymi, mechanicznymi, elektrycznymi bądź innymi wymogami danej konwencji międzynarodowej, której stroną jest państwo bandery, lub z wymogami przepisów krajowych państwa bandery. Jak opisano w motywie 21 poniżej, w prawie Unii dokonano jednak rozróżnienia na certyfikaty statutowe i certyfikaty klasy. Te ostatnie są dokumentami o charakterze prywatnym i nie są aktami państwa bandery, ani nie są wydawane w imieniu państwa bandery. Omawiany przepis kodeksu III odnosi się w rzeczywistości do konwencji SOLAS, rozdział II-1, część A-1, prawidło 3-1, które stanowi, że statki są projektowane, budowane i utrzymywane w zgodzie z wymogami konstrukcyjnymi, mechanicznymi i elektrycznymi określonymi przez instytucję klasyfikacyjną uznaną przez administrację zgodnie z prawidłem XI-1/1. 1. W konwencji SOLAS przedmiotem niniejszego wymogu uczyniono wyraźnie statek lub jego przedstawiciela prawnego w stosunku do państwa bandery. Ponadto, działając w charakterze instytucji klasyfikacyjnej, uznana organizacja wydaje certyfikaty klasy statku zgodnie z własnymi przepisami, procedurami, warunkami i prywatnymi ustaleniami umownymi, których państwo bandery nie jest stroną. Dlatego też powyższy przepis kodeksu III jest sprzeczny z rozgraniczeniem działalności w zakresie certyfikatów klasy i działalności w zakresie certyfikatów statutowych, które zostało wprowadzone w obowiązujących przepisach UE.

               (18)

               Po drugie: w pkt 18.1 części 2 kodeksu III nałożono na państwo bandery obowiązek ustalenia, „tylko w odniesieniu do statków upoważnionych do podnoszenia jego bandery”, czy uznana organizacja posiada odpowiednie możliwości techniczne, w zakresie zarządzania i badawcze, które umożliwiają wykonywanie powierzonych jej obowiązków. Na mocy prawa Unii aspekt ten jest natomiast traktowany jako wymóg do celów uznania, co znajduje odzwierciedlenie w kryterium A.3 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009, które stosuje się do całej floty w klasie danej organizacji, niezależnie od bandery. Włączenie powyższego przepisu kodeksu III do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie stosowania kryterium A.3 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009 do działalności uznanej organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich, co jest sprzeczne z obecnie obowiązującymi wymogami.

               (19)

               Po trzecie: zgodnie z pkt 19 części 2 kodeksu III państwo bandery nie może upoważniać swoich uznanych organizacji do stosowania w odniesieniu do statków innych niż uprawnione do podnoszenia jego bandery jakichkolwiek wymogów dotyczących m.in. ich reguł klasyfikacji, wymogów lub procedur. Zgodnie z dyrektywą 2009/15/WE państwa członkowskie mogą upoważniać organizacje do działania w ich imieniu w zakresie wydawania certyfikatów statutowych swojej flocie tylko pod warunkiem że organizacje te zostały uznane i są monitorowane do tego celu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym uznane organizacje jako takie muszą spełnić pewne wymogi obejmujące ich odpowiednie działania w odniesieniu do całej sklasyfikowanej floty, niezależnie od bandery. Odnosi się to do większości kryteriów określonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak również do innych zobowiązań, w szczególności do art. 10 ust. 4 tego rozporządzenia. Włączenie powyższego przepisu kodeksu III do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie stosowania obecnych wymogów w zakresie uznawania określonych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009, m.in. jeśli można je zakwalifikować jako zasady, wymogi i procedury, do działalności uznanej organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich.

               (20)

               Po czwarte: w sekcji 1.1 części 2 Kodeksu uznanych organizacji zdefiniowano „uznaną organizację” jako organizację ocenioną przez państwo bandery i uznaną za zgodną z wymogami części 2 Kodeksu uznanych organizacji. Natomiast art. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 stanowi, że uznana organizacja oznacza „organizację uznaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem”. Z oceny Komisji przedstawionej w motywach 21 do 23 wynika, że pewna liczba przepisów w części 2 Kodeksu uznanych organizacji jest niezgodna z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym uznana organizacja w rozumieniu Kodeksu uznanych organizacji nie spełniałaby wszystkich wymogów rozporządzenia (WE) nr 391/2009, a co za tym idzie — nie byłaby zgodna z definicją uznanej organizacji określoną w prawie Unii.

               (21)

               Po piąte: w sekcji 1.3 części 2 Kodeksu uznanych organizacji zdefiniowano „certyfikację i usługi statutowe” jako jedną kategorię działań, do których przeprowadzania w imieniu państwa bandery uznana organizacja jest uprawniona, wliczając w to wydawanie certyfikatów odnoszących się zarówno do wymogów statutowych, jak i wymogów związanych z klasą. Tymczasem w definicjach określonych w art. 2 lit. g) oraz i) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 wprowadzono wyraźne rozróżnienie na „certyfikaty statutowe”, czyli certyfikaty wydawane przez państwo bandery lub w jego imieniu zgodnie z konwencjami międzynarodowymi, oraz „certyfikaty klasy”, czyli dokumenty wydawane przez uznaną organizację, działającą w charakterze instytucji klasyfikacyjnej, poświadczające zdolność statku do określonego użytku lub świadczenia określonych usług, zgodnie z regułami i procedurami ustanowionymi i opublikowanymi przez tę uznaną organizację. Z powyższego wynika, że w prawie Unii certyfikaty statutowe i certyfikaty klasy są odrębne i mają różny charakter. Certyfikaty statutowe mają charakter publiczny, natomiast certyfikaty klasy mają charakter prywatny, ponieważ są wydawane przez towarzystwa klasyfikacyjne zgodnie z ich własnymi regułami, procedurami i warunkami. Wynika z tego, że certyfikaty klasy wydane dla statku przez uznaną organizację w celu potwierdzenia zgodności z regułami i procedurami klasyfikacji, również w przypadku przeprowadzenia weryfikacji przez państwo bandery w celu potwierdzenia zgodności z rozdziałem II–I, część A-1, prawidło 3-1 konwencji SOLAS, są dokumentami o ściśle prywatnym charakterze, które nie są ani aktami państwa bandery, ani aktami wykonywanymi w imieniu jakiegokolwiek państwa bandery. Jednak w Kodeksie uznanych organizacji systematycznie pojawiają się odniesienia do „certyfikacji i usług statutowych” wykonywanych przez uznaną organizację „w imieniu państwa bandery”, co jest sprzeczne z prawnym rozróżnieniem wprowadzonym w prawie Unii. Niezależnie od tej sprzeczności przyjęcie omawianego przepisu Kodeksu uznanych organizacji jako normy w porządku prawnym Unii w sposób oczywisty zagrażałoby możliwości dalszego egzekwowania w UE wymogów w zakresie uznawania zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009, które odnoszą się do ogólnej działalności organizacji, niezależnie od bandery.

               (22)

               Po szóste: w sekcji 3.9.3.1 części 2 Kodeksu uznanych organizacji ustanowiono mechanizm współpracy między uznanymi organizacjami na ujednoliconych zasadach określonych przez państwo bandery w celu znormalizowania, w stosownych przypadkach, procesów dotyczących certyfikacji i usług statutowych dla państwa bandery; w sekcji 3.9.3.2 części 2 tego samego kodeksu wprowadzono natomiast zasady ramowe określone przez państwo bandery lub „grupę państw bandery”, aby uregulować współpracę uznanych organizacji dotyczącą aspektów technicznych i aspektów związanych z bezpieczeństwem „certyfikacji i usług statutowych dla statków […] w imieniu danego państwa lub państw bandery”. Na mocy prawa unijnego współpracę między uznanymi organizacjami reguluje natomiast art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, w którym na uznane organizacje nałożono obowiązek okresowego konsultowania się między sobą w celu zachowania równoważności i harmonizacji reguł i procedur oraz ich wprowadzania w życie oraz określono zasady wzajemnego uznawania, w odpowiednich przypadkach, certyfikatów klasy dla materiałów, wyposażenia i komponentów. Dwa powyższe procesy współpracy na podstawie art. 10 ust. 1 odnoszą się do prywatnej działalności uznanych organizacji, działających w charakterze instytucji klasyfikacyjnych, i w związku z tym mają zastosowanie bez względu na banderę. Włączenie powyższego mechanizmu współpracy określonego w Kodeksie uznanych organizacji do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie zakresu współpracy określonego w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009 do działalności uznanych organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich, co jest sprzeczne z obecnie obowiązującymi wymogami.

               (23)

               Po siódme: sekcja 3.9.3.3 części 2 Kodeksu uznanych organizacji jest identyczna z pkt 19 części 2 kodeksu III; w związku z tym względy przedstawione w motywie 19 odnoszą się w równym stopniu do tego przepisu Kodeksu uznanych organizacji.

               (24)

               Żaden element przepisów kodeksu III lub Kodeksu uznanych organizacji nie powinien ograniczać zdolności Unii do ustanawiania, zgodnie z Traktatami i prawem międzynarodowym, odpowiednich warunków przyznawania uznania organizacjom, które ubiegają się o upoważnienie ze strony państw członkowskich do wykonywania w ich imieniu czynności z zakresu przeglądu statków i certyfikacji, aby zrealizować cele Unii, a w szczególności zwiększyć bezpieczeństwo na morzu i poprawić ochronę środowiska.

               (25)

               System wzajemnego uznawania certyfikatów klasy dotyczących materiałów, wyposażenia i komponentów ustanowiony w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 może być egzekwowany jedynie na terytorium Unii w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich. W odniesieniu do statków zagranicznych akceptacja odpowiednich certyfikatów pozostaje w gestii właściwych państw bandery niebędących członkami UE, wykonujących swoją wyłączną jurysdykcję, przede wszystkim w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS).

               (26)

               Na podstawie własnej oceny Komisja stwierdziła, że przepisy kodeksu III i Kodeksu uznanych organizacji, o których mowa powyżej, są niezgodne z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009 i należy je wyłączyć z zakresu stosowania tej dyrektywy. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

               (27)

               Ponieważ Kodeks uznanych organizacji wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2015 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie jak najszybciej po jego opublikowaniu.

               (28)

               Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki (COSS) nie wydał opinii na temat środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy, i przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu odwoławczego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W art. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                  „b)

                  »międzynarodowe konwencje« oznaczają Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z dnia 1 listopada 1974 r. (SOLAS 74) z wyjątkiem rozdziału XI-2 załącznika do niej, Międzynarodową konwencję o liniach ładunkowych z dnia 5 kwietnia 1966 r. oraz Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL) z dnia 2 listopada 1973 r., wraz z odnoszącymi się do nich protokołami i zmianami, a także odpowiednimi kodeksami o statusie obowiązkowym we wszystkich państwach członkowskich, z wyjątkiem pkt 16.1, 18.1 i 19 części 2 kodeksu wdrażania instrumentów prawnych IMO oraz sekcji 1.1, 1.3, 3.9.3.1, 3.9.3.2 i 3.9.3.3 części 2 Kodeksu uznanych organizacji IMO, w ich zaktualizowanej wersji.”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1.

      (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 47).

      (4)  Decyzja Rady 2013/268/UE z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) w odniesieniu do przyjęcia określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów (Dz.U. L 155 z 7.6.2013, s. 3).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1928 z dnia 20 października 2017 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Kintoa (ChNP)]

text:
               21.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1928
   z dnia 20 października 2017 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Kintoa (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1 i art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Kintoa” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwę „Kintoa” należy zatem zarejestrować.

               (3)

               Pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że gospodarstwo rolne z ograniczoną odpowiedzialnością (EARL) du Carré (Alain Cazanave, Le chalet, 380 Chemin du Carré, 64300 Sallespisse) z siedzibą we Francji zgodnie z prawem wprowadzało do obrotu nieprzerwanie od ponad 5 lat produkt objęty nazwą handlową „Kintoa” oraz że kwestię tę podniesiono w ramach krajowej procedury sprzeciwu.

               (4)

               Ponieważ przedsiębiorstwo wymienione w motywie 3 spełnia warunki przewidziane w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, aby mogło ono skorzystać z okresu przejściowego na stosowanie zgodnie z prawem nazwy handlowej po jej zarejestrowaniu, należy przyznać mu okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2017 r., w ciągu którego będzie ono mogło stosować nazwę „Kintoa”.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Kintoa” (ChNP) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.1. Mięso świeże (i podroby), zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Gospodarstwo rolne z ograniczoną odpowiedzialnością (EARL) du Carré (Alain Cazanave, Le chalet, 380, Chemin du Carré, 64300 Sallespisse) jest upoważnione do dalszego używania zarejestrowanej nazwy „Kintoa” (ChNP) do dnia 31 grudnia 2017 r.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 90 z 23.3.2017, s. 9.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 364/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
                  23.4.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 111/25

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 364/2013
         z dnia 22 kwietnia 2013 r.
         dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (1), w szczególności jego art. 16 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 2 marca 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 204/2011.

                     (2)

                     Rada uważa, że nie ma już podstaw, by jedna osoba pozostawała w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 204/2011.

                     (3)

                     Należy odpowiednio uaktualnić załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 204/2011,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 204/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r.

                  W imieniu Rady

               C. ASHTON

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            Wpis dotyczący wymienionej poniżej osoby skreśla się z wykazu zawartego w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 204/2011:
            ASHKAL, Al-Barrani


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 564/2013 z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               19.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 167/17

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 564/2013
   z dnia 18 czerwca 2013 r.
   w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 80 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Należy określić strukturę i wysokość opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanej dalej „agencją”), jak również warunki płatności.

               (2)

               Struktura i wysokość opłat powinny uwzględniać pracę, której wykonanie przez agencję wymagane jest na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Opłaty powinny zostać ustalone na takim poziomie, by przychód z nich w połączeniu z innymi źródłami przychodów agencji był wystarczający do pokrycia kosztów świadczonych usług.

               (3)

               Z art. 80 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 wynika, że ustalając strukturę i wysokość opłat, należy uwzględnić, czy informacje zostały przedłożone wspólnie czy oddzielnie. W celu odzwierciedlenia rzeczywistego obciążenia pracą agencji oraz aby promować wspólne przedkładanie informacji, należy pobierać tylko jedną opłatę od wniosku, w przypadku gdy kilka osób wspólnie składa wniosek o zatwierdzenie substancji czynnej lub odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej.

               (4)

               W celu uwzględnienia szczególnych potrzeb małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (2) (dalej zwanych „MŚP”) z siedzibą w Unii, do takich przedsiębiorstw zastosowanie powinny mieć zniżki za zatwierdzenie substancji czynnej, odnowienie zatwierdzenia lub włączenie jej do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 oraz pozwolenie na produkt biobójczy lub jego odnowienie. Poziom zniżek powinien uwzględniać znaczący udział MŚP w sektorze produktów biobójczych w połączeniu z interesem uniknięcia nakładania nadmiernych opłat na inne przedsiębiorstwa, przy jednoczesnym zagwarantowaniu pełnego finansowania pracy agencji. W celu zniechęcenia do składania wniosków dotyczących produktów zawierających substancje czynne spełniające jeden z warunków kwalifikujących je do zastąpienia wymienionych w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, jak również dotyczących tych substancji czynnych, zniżki nie powinny mieć zastosowania do wniosków dotyczących takich produktów biobójczych lub substancji czynnych.

               (5)

               Biorąc pod uwagę pracę, którą agencja musi wykonać przy rozpatrywaniu odwołań wniesionych zgodnie z art. 77 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, należy nałożyć opłatę za wnoszenie odwołań zgodnie z art. 77 ust. 1 akapit trzeci tego rozporządzenia. Aby uniknąć niesprawiedliwego traktowania osób składających uzasadnione odwołania, należy zwracać takie opłaty, jeżeli odwołanie jest zasadne.

               (6)

               Biorąc pod uwagę mniejszy nakład pracy, jaką agencja musi wykonać w przypadkach, w których wnioski są odrzucane przed zatwierdzeniem lub w jego trakcie lub zostają wycofane w trakcie ich oceny, należy przewidzieć częściowy zwrot opłat w takich przypadkach.

               (7)

               W celu zachęcania do składania wniosków o zatwierdzenie substancji czynnych, które są odpowiednimi zamiennikami dla zatwierdzonych substancji czynnych spełniających jedno z kryteriów wyłączenia wymienionych w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, należy przewidzieć zwrot opłaty za takie wnioski.

               (8)

               Opłata za wnioski o włączenie do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancji czynnych, które nie dają powodów do obaw, powinna uwzględniać szacowany nakład pracy agencji konieczny do rozpatrzenia takich wniosków, jak również to, czy w interesie publicznym leży umożliwienie wydania pozwolenia na produkty zawierające takie substancje.

               (9)

               W celu zniechęcania do składania wniosków o zatwierdzenie lub odnowienie zatwierdzenia substancji czynnych spełniających jeden z warunków kwalifikujących je do zastąpienia wymienionych w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, jak również wniosków o pozwolenie lub odnowienie pozwolenia dla produktów wymagających oceny porównawczej zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, oraz aby wnieść wkład w finansowanie zwolnień i zniżek przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, należy przewidzieć wzrost opłat dla takich wniosków.

               (10)

               W związku z pracą, którą musi wykonać agencja przy rozpatrywaniu wniosku o wydanie opinii w sprawie klasyfikacji zmian zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 354/2013 z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie zmian produktów biobójczych, na które udzielono pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (3), należy pobierać opłatę za takie wnioski. Aby jednak uniknąć, w stopniu, w jakim jest to możliwe, karania wnioskodawców, których wnioski o zaklasyfikowanie zmiany jako drobnej lub administracyjnej są uzasadnione, należy przyznać zniżkę kolejnemu wnioskowi o zmianę, jeżeli skutkiem tego wniosku jest wydanie zalecenia o zaklasyfikowanie zmiany jako administracyjnej lub drobnej.

               (11)

               Biorąc pod uwagę pracę, którą agencja musi wykonać przy rozpatrywaniu wniosków o umieszczenie w wykazie właściwych osób, o których mowa w art. 95 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, należy pobierać opłatę za takie wnioski. Ilość pracy koniecznej do rozpatrzenia takiego wniosku będzie się znacząco różnić w zależności od tego, czy dana osoba przedkłada upoważnienie do korzystania z danych czy nową dokumentację, ponieważ w tym drugim przypadku agencja będzie musiała sprawdzić, czy dokumentacja jest zgodna z załącznikiem II do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 lub, w stosownych przypadkach, załącznikiem IIA do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (4). Należy odpowiednio zróżnicować tę opłatę.

               (12)

               Biorąc pod uwagę pracę, którą agencja musi wykonać przy rozpatrywaniu wniosku o nieudostępnianie informacji zgodnie z art. 66 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, należy pobierać opłatę za takie wnioski.

               (13)

               W związku z tym, że budżet agencji jest sporządzany i wykonywany w euro i w euro prezentuje się również sprawozdania rachunkowe zgodnie z art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6) oraz z art. 17 rozporządzenia finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów z dnia 24 września 2008 r. (7)., należy pobierać opłaty wyłącznie w euro.

               (14)

               Z art. 80 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 wynika, że terminy uiszczania opłat należy ustalać z należytym uwzględnieniem terminów dotyczących procedur, o których mowa w tym rozporządzeniu.

               (15)

               Opłaty określone w niniejszym rozporządzeniu powinny być poddawane przeglądowi w odpowiednich odstępach czasu, w celu dostosowania opłat do stopy inflacji oraz rzeczywistych kosztów ponoszonych przez agencję z tytułu świadczonych usług. Przeglądy te powinny uwzględniać nabywanie doświadczenia przez agencję przy rozpatrywaniu wniosków na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz uzyskany dzięki temu wzrost efektywności.

               (16)

               Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych, o którym mowa w art. 82 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, nie wydał opinii w sprawie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Ponieważ uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy, przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Komitet odwoławczy nie wydał opinii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   ROZDZIAŁ I

      OPŁATY

   Artykuł 1
   Opłaty za pracę związaną z substancjami czynnymi
   Agencja pobiera opłaty przewidziane w tabeli 1 załącznika I za pracę, którą należy wykonać na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w związku z zatwierdzaniem i odnawianiem zatwierdzeń substancji czynnych, jak również włączaniem do załącznika I do tego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Opłaty za pracę związaną z pozwoleniami unijnymi na produkty biobójcze
   Agencja pobiera opłaty przewidziane w tabeli 1 załącznika II za pracę, którą należy wykonać na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w związku z pozwoleniami unijnymi na produkty biobójcze.
   Artykuł 3
   Inne opłaty
   1.   Agencja pobiera opłaty przewidziane w załączniku III za pracę, którą należy wykonać na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w związku z ustaleniem równoważności technicznej, wnioskami dotyczącymi wzajemnego uznawania, wnioskami dotyczącymi umieszczenia w wykazie właściwych osób i wnioskami dotyczącymi nieudostępniania informacji przedłożonych agencji.
   2.   Agencja pobiera opłaty roczne przewidziane w załączniku III za każdy produkt biobójczy lub rodzinę produktów biobójczych, na które udzielono pozwolenia unijnego. Terminem płatności opłaty rocznej jest pierwsza i każda kolejna rocznica wejścia w życie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Opłata roczna dotyczy roku poprzedniego.
   Artykuł 4
   Opłaty za odwołania od decyzji agencji na podstawie art. 77 rozporządzenia (UE) nr 528/2012
   1.   Za każde odwołanie od decyzji agencji na podstawie art. 77 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 agencja pobiera opłatę, jak określono w załączniku III.
   2.   Odwołanie nie jest uznawane za przyjęte przez komisję odwoławczą do czasu otrzymania przez agencję stosownej opłaty.
   3.   Jeżeli odwołanie zostanie uznane przez komisję odwoławczą za niedopuszczalne, opłata nie zostanie zwrócona.
   4.   Agencja zwraca opłatę pobraną zgodnie z ust. 1, jeżeli dyrektor wykonawczy agencji skoryguje decyzję zgodnie z art. 93 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) lub jeżeli odwołanie zostało rozpatrzone na korzyść osoby odwołującej się.
   Artykuł 5
   Możliwość zwrotu opłaty w przypadku substancji alternatywnych dla zatwierdzonych substancji czynnych spełniających jedno z kryteriów wyłączenia
   1.   Składając wniosek do agencji o zatwierdzenie substancji czynnej, która może być stosowną substancją alternatywną w rozumieniu art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012 dla zatwierdzonej substancji czynnej spełniającej jedno z kryteriów wyłączenia zgodnie z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia, wnioskodawca może żądać zwrotu opłaty na rzecz agencji.
   2.   Po otrzymaniu opinii agencji zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, która zawiera również zalecenie dotyczące tego, czy dana substancja czynna jest stosowną substancją alternatywną w rozumieniu art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012, Komisja podejmuje decyzję w sprawie wniosku.
   3.   W przypadku gdy Komisja uzna, że dana substancja czynna jest stosowną substancją alternatywną, agencja powiadamia o tym wnioskodawcę i zwraca całą opłatę, o której mowa w ust. 1.
   ROZDZIAŁ II

      WSPARCIE DLA MŚP

   Artykuł 6
   Uznawanie statusu MŚP
   1.   Przed złożeniem wniosku do agencji o zatwierdzenie substancji czynnej, odnowienie zatwierdzenia lub włączenie jej do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 lub o pozwolenie unijne na produkt biobójczy lub rodzinę produktów biobójczych, przedłożonego zgodnie z, odpowiednio, art. 7 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 28 ust. 4, art. 43 ust. 1 lub art. 45 ust. 1 tego rozporządzenia, zawierającego wniosek o zniżkę dla MŚP, potencjalny wnioskodawca przedkłada agencji właściwe elementy potwierdzające prawo do takich zniżek na podstawie statusu MŚP w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE.
   2.   W przypadku wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej, odnowienie zatwierdzenia lub włączenie jej do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 kwestę tę ustala się poprzez odniesienie do producenta substancji czynnej, który jest reprezentowany przez potencjalnego wnioskodawcę. W przypadku wniosku o zatwierdzenie produktu lub odnowienie jego zatwierdzenia kwestę tę ustala się poprzez odniesienie do potencjalnego posiadacza pozwolenia.
   3.   Agencja publikuje wykaz właściwych elementów, które mają być przedłożone zgodnie z ust. 1.
   4.   W ciągu 45 dni od otrzymania wszystkich właściwych elementów, o których mowa w ust. 1, agencja podejmuje decyzję, czy status MŚP, jeśli takowy istnieje, może zostać uznany.
   5.   Uznanie przedsiębiorstwa za MŚP jest ważne w odniesieniu do wniosków złożonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 przez okres dwóch lat.
   6.   Odwołanie może być wniesione zgodnie z art. 77 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 przeciwko decyzji agencji podjętej zgodnie z ust. 4.
   Artykuł 7
   Zniżki dotyczące opłat
   1.   Zniżki dotyczące opłat wnoszonych na rzecz agencji, jak określono w tabeli 2 załącznika I i tabeli 2 załącznika II, przyznawane są MŚP mającym siedzibę w Unii.
   2.   Zniżki dla wniosków o zatwierdzenie substancji czynnej, odnowienie zatwierdzenia lub włączenie jej do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 są przyznawane wyłącznie, jeśli dana substancja czynna nie kwalifikuje się do zastąpienia.
   3.   Zniżki dla wniosków o pozwolenie na produkt biobójczy lub odnowienie pozwolenia są przyznawane wyłącznie, jeśli produkt nie zawiera substancji czynnej kwalifikującej się do zastąpienia.
   ROZDZIAŁ III

      PŁATNOŚCI

   Artykuł 8
   Sposób dokonywania płatności
   1.   Opłaty przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są uiszczane w euro.
   2.   Płatności dokonuje się dopiero po wystawieniu faktury przez agencję.
   3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 płatności uiszczane na podstawie art. 4 dokonywane są w chwili składania odwołania.
   4.   Płatności są dokonywane przelewem na rachunek bankowy agencji.
   Artykuł 9
   Identyfikacja płatności
   1.   W przypadku każdej płatności, z wyjątkiem płatności, o których mowa w art. 8 ust. 3, w polu odniesienia należy podać numer faktury.
   2.   W przypadku płatności, o których mowa w art. 8 ust. 3, w polu odniesienia podaje się dane identyfikacyjne osoby (osób) odwołującej się (odwołujących się) oraz, jeśli jest dostępny, numer decyzji, od której wniesiono odwołanie.
   3.   Jeżeli nie można ustalić celu płatności, agencja określa termin, w którym płatnik musi powiadomić na piśmie, jaki jest cel płatności. Jeśli agencja nie otrzyma przed upływem tego terminu powiadomienia o celu płatności, wówczas płatność uznaje się za nieważną, a daną kwotę zwraca się płatnikowi.
   Artykuł 10
   Termin płatności
   1.   Jeśli nie postanowiono inaczej, opłaty uiszcza się w terminie 30 dni od daty przekazania faktury przez agencję.
   2.   Dzień, w którym pełna kwota płatności została wpłacona na rachunek bankowy należący do agencji, jest uważany za dzień, w którym została dokonana płatność.
   3.   Płatność jest uważana za dokonaną w terminie, jeżeli za pomocą wystarczających dowodów wykazano, że przed upływem odpowiedniego terminu płatnik zlecił przelew na rachunek bankowy podany na fakturze. Wystarczającym dowodem jest wystawione przez instytucję finansową potwierdzenie wydania polecenia przelewu.
   Artykuł 11
   Niewystarczająca płatność
   1.   Termin płatności uważa się za dotrzymany jedynie wtedy, jeżeli pełna kwota opłaty została uiszczona w terminie.
   2.   Jeżeli faktura odnosi się do grupy transakcji, agencja może przypisać dowolną niedopłatę do każdej z odpowiednich transakcji. Kryteria przypisywania płatności określa zarząd agencji.
   Artykuł 12
   Zwrot nadpłat
   1.   Tryb dokonywania zwrotu nadpłaconej opłaty jest określany przez dyrektora wykonawczego agencji i publikowany na jej stronie internetowej.
   Kwota ta jednak nie jest zwracana, jeżeli wysokość nadpłaty wynosi mniej niż 200 EUR, a zainteresowana strona nie zażądała wyraźnie zwrotu nadpłaty.
   2.   Zaliczenie kwot niezwróconych nadpłat na poczet przyszłych płatności na rzecz agencji nie jest możliwe.
   Artykuł 13
   Zwrot kwot w przypadku wniosków odrzuconych przed zatwierdzeniem lub w jego trakcie lub wycofanych podczas przeprowadzania oceny
   1.   Agencja zwraca 90 % pobranej opłaty w przypadku odrzucenia wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej lub o pozwolenie na produkt biobójczy, złożonego zgodnie z, odpowiednio, art. 7 ust. 1 lub art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, lub wniosku o drobną lub istotną zmianę produktu, przed lub w trakcie zatwierdzania.
   2.   Agencja zwraca 75 % pobranej opłaty w przypadku wycofania wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej lub o pozwolenie na produkt biobójczy, złożonego zgodnie z, odpowiednio, art. 7 ust. 1 lub art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, lub wniosku o istotną zmianę produktu, przed przekazaniem agencji sprawozdania z oceny przez właściwy organ oceniający.
   Pobrana opłata nie jest zwracana w przypadku, gdy wniosek zostaje wycofany po przekazaniu agencji sprawozdania z oceny przez właściwy organ oceniający.
   3.   Tryb dokonywania zwrotu pozostałej kwoty jest określany przez dyrektora wykonawczego agencji i publikowany na jej stronie internetowej.
   ROZDZIAŁ IV

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 14
   Zwrot kosztów sprawozdawcom
   Członkowie Komitetu ds. Produktów Biobójczych pełniący funkcję sprawozdawców otrzymują zwrot kosztów z opłat wniesionych zgodnie z art. 80 ust. 2 na rzecz właściwych organów państw członkowskich działających jako właściwe organy oceniające.
   Artykuł 15
   Należności
   1.   Z zastrzeżeniem pozytywnej opinii ze strony Komisji, agencja może decyzją swojego zarządu ustanowić należności za usługi administracyjne lub techniczne, świadczone przez nią zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 528/2012 na wniosek jednej ze stron w celu ułatwienia jego wykonania. Dyrektor wykonawczy agencji może podjąć decyzję o niepobieraniu należności od organizacji międzynarodowych lub państw zgłaszających się do agencji o pomoc.
   2.   Należności ustala się na poziomie umożliwiającym pokrycie kosztów usług świadczonych przez agencję i niewykraczającym poza to, co jest niezbędne do pokrycia tych kosztów.
   3.   Należności są uiszczane w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia przekazania faktury przez agencję.
   Artykuł 16
   Preliminarz tymczasowy
   Podczas sporządzania preliminarza łącznych wydatków i dochodów agencji na kolejny rok finansowy, zgodnie z art. 96 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, zarząd agencji (9) uwzględnia specjalny preliminarz tymczasowy dochodów z opłat i należności za działania powierzone agencji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 528/2012, które nie łączą się z żadnymi dochodami pochodzącymi z dotacji unijnych.
   Artykuł 17
   Przegląd
   Komisja dokonuje co roku przeglądu opłat i należności przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w oparciu o wskaźnik inflacji mierzony za pomocą europejskiego wskaźnika cen konsumpcyjnych publikowanego przez Eurostat. Pierwszy przegląd odbędzie się najpóźniej do dnia 1 stycznia 2015 r.
   Komisja będzie też poddawać niniejsze rozporządzenie ciągłemu przeglądowi w świetle istotnych informacji udostępnianych w związku z założeniami, na podstawie których ustalane są przewidywane dochody i wydatki agencji. Najpóźniej do dnia 1 stycznia 2015 r. Komisja dokona przeglądu niniejszego rozporządzenia w celu jego zmiany, w stosownych przypadkach, uwzględniając w szczególności środki potrzebne agencji i właściwym organom państw członkowskich na świadczenie usług o podobnym charakterze. Przegląd ten będzie uwzględniał wpływ na MŚP oraz, w stosownych przypadkach, przegląd stawek zniżek przyznawanych MŚP.
   Artykuł 18
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 czerwca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.

      (3)  Dz.U. L 109 z 19.4.2013, s. 4.

      (4)  Dz.U. L 123 z 24.2.1998, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  MB/53/2008 final.

      (8)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

         Opłaty dotyczące substancji czynnych

         Tabela 1

         Opłaty standardowe

                  Ogólny opis zadania; odpowiedni przepis rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  Szczególne warunki lub opis zadania

                  Opłata (EUR)

                  Zatwierdzenie substancji czynnej; art. 7 ust. 2

                  Opłata za pierwszą grupę produktową, dla której dana substancja czynna jest zatwierdzona

                  120 000

                  Dodatkowa opłata za dodatkową grupę produktową

                  40 000

                  Dodatkowa opłata za grupę produktową (zarówno pierwszą grupę produktową, jak i każdą dodatkową grupę produktową), jeżeli substancja czynna jest substancję kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  20 000

                  Opłata za zmianę zatwierdzenia, inną niż dodanie grupy produktowej

                  20 000

                  Odnowienie zatwierdzenia; art. 13 ust. 3

                  Opłata za pierwszą grupę produktową, dla której złożono wniosek o odnowienie zatwierdzenia danej substancji czynnej

                  15 000

                  Dodatkowa opłata za dodatkową grupę produktową

                  1 500

                  Dodatkowa opłata za pierwszą grupę produktową, dla której złożono wniosek o odnowienie zatwierdzenia danej substancji czynnej, w przypadku gdy konieczne jest przeprowadzenie pełnej oceny zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  25 000

                  Dodatkowa opłata za dodatkową grupę produktową, w przypadku gdy konieczne jest przeprowadzenie pełnej oceny zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  2 500

                  Dodatkowa opłata za grupę produktową (zarówno pierwszą grupę produktową, jak i każdą dodatkową grupę produktową), jeżeli substancja czynna jest substancję kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  20 000

                  Włączenie substancji czynnej do załącznika I; art. 28

                  Opłata za pierwsze włączenie substancji czynnej do załącznika I

                  10 000

                  Opłata za zmianę włączenia substancji czynnej do załącznika I

                  2 000

                  Notyfikacja zgodnie z art. 3a rozporządzenia (WE) nr 1451/2007

                  Opłata za kombinację substancja/grupa produktowa
                  Opłata za notyfikację jest odliczana od kolejnego wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  10 000

         Tabela 2

         Zniżki dotyczące opłat za wnioski o zatwierdzenie, odnowienie zatwierdzenia, włączenie do załącznika I substancji czynnych, jeżeli producent substancji czynnej jest MŚP mającym siedzibę na terytorium Unii, z wyjątkiem przypadków, w których substancja czynna kwalifikuje się do zastąpienia

                  Rodzaj przedsiębiorstwa

                  Zniżka (% opłaty standardowej)

                  Mikroprzedsiębiorstwo

                  60

                  Małe przedsiębiorstwo

                  40

                  Średnie przedsiębiorstwo

                  20

      ZAŁĄCZNIK II

         Opłaty za pozwolenie unijne na produkty biobójcze

         Tabela 1

         Opłaty standardowe

                  Ogólny opis zadania; odpowiedni przepis rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  Szczególne warunki lub opis zadania

                  Opłata (EUR)

                  Przyznanie pozwolenia unijnego, jeden produkt; art. 43 ust. 2

                  Opłata za produkt, który nie jest identyczny z reprezentatywnym produktem ocenionym do celów zatwierdzenia substancji lub z jednym z takich produktów

                  80 000

                  Opłata za produkt, który jest identyczny z reprezentatywnym produktem ocenionym do celów zatwierdzenia substancji lub z jednym z takich produktów

                  40 000

                  Dodatkowa opłata za produkt w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny porównawczej zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  40 000

                  Dodatkowa opłata za produkt, w przypadku gdy wymagane pozwolenie jest tymczasowe zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  10 000

                  Przyznanie pozwolenia unijnego, rodzina produktów biobójczych; art. 43 ust. 2

                  Opłata za rodzinę

                  150 000

                  Dodatkowa opłata za rodzinę produktów biobójczych w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny porównawczej zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  60 000

                  Dodatkowa opłata za rodzinę produktów biobójczych, w przypadku gdy wymagane pozwolenie jest tymczasowe zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  15 000

                  Powiadomienie agencji o dodatkowym produkcie w ramach rodziny produktów biobójczych; art. 17 ust. 6

                  Opłata za dodatkowy produkt

                  2 000

                  Pozwolenie unijne na ten sam produkt biobójczy; art. 17 ust. 7

                  Opłata za produkt będący „takim samym produktem” w rozumieniu rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 414/2013 z dnia 6 maja 2013 r. określającego procedurę wydawania pozwoleń dla takich samych produktów biobójczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (1)

                  2 000

                  Istotna zmiana produktu lub rodziny produktów, na które udzielono pozwolenia; art. 50 ust. 2

                  Opłata za wniosek

                  40 000

                  Drobna zmiana produktu lub rodziny produktów, na które udzielono pozwolenia; art. 50 ust. 2

                  Opłata za wniosek

                  15 000

                  Zmiana administracyjna produktu lub rodziny produktów, na które udzielono pozwolenia; art. 50 ust. 2

                  Opłata za powiadomienie

                  2 000

                  Zalecenie w sprawie klasyfikacji zmiany produktu lub rodziny produktów, na które udzielono pozwolenia; art. 50 ust. 2

                  Opłata za wniosek zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 354/2013
                  Jeśli zgodnie z zaleceniem zmiana ma zostać zaklasyfikowana jako administracyjna lub drobna zmiana, opłata za wniosek zostanie odliczona od następnego wniosku lub zgłoszenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 354/2013

                  2 000

                  Odnowienie pozwolenia unijnego, jeden produkt; art. 45 ust. 3

                  Opłata za produkt

                  5 000

                  Dodatkowa opłata za produkt, w przypadku gdy konieczne jest przeprowadzenie pełnej oceny zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  15 000

                  Dodatkowa opłata za produkt w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny porównawczej zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  40 000

                  Odnowienie pozwolenia unijnego, rodzina produktów biobójczych; art. 45 ust. 3

                  Opłata za rodzinę produktów

                  7 500

                  Dodatkowa opłata za rodzinę produktów, w przypadku gdy konieczne jest przeprowadzenie pełnej oceny zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  22 500

                  Dodatkowa opłata za rodzinę produktów, w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny porównawczej zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  60 000

         Tabela 2

         Zniżki opłat dotyczące wniosków o przyznanie i odnowienie pozwolenia unijnego na produkt biobójczy lub rodzinę produktów biobójczych, jeżeli potencjalny posiadacz pozwolenia jest MŚP mającym siedzibę na terytorium Unii, z wyjątkiem przypadków, w których produkt zawiera substancję czynną, która jest substancją kwalifikującą się do zastąpienia

                  Rodzaj przedsiębiorstwa

                  Zniżka (% opłaty standardowej)

                  Mikroprzedsiębiorstwo

                  30

                  Małe przedsiębiorstwo

                  20

                  Średnie przedsiębiorstwo

                  10

         (1)  Dz.U. L 125 z 7.5.2013, s. 4.

      ZAŁĄCZNIK III

         Inne opłaty

                  Ogólny opis zadania; odpowiedni przepis rozporządzenia (UE) nr 528/2012

                  Szczególne warunki lub opis zadania

                  Opłata (EUR)

                  Równoważność techniczna; art. 54 ust. 3

                  Opłata, w przypadku gdy różnica dotycząca źródeł substancji czynnej ogranicza się do zmiany miejsca produkcji, a wniosek opiera się wyłącznie na danych analitycznych

                  5 000

                  Opłata, w przypadku gdy różnica dotycząca źródeł substancji czynnej wykracza poza zmianę miejsca produkcji, a wniosek opiera się wyłącznie na danych analitycznych

                  20 000

                  Opłata, w przypadku gdy powyższe warunki nie są spełnione

                  40 000

                  Opłata roczna za produkty biobójcze, na które udzielono pozwolenia unijnego; art. 80 ust. 1 lit. a)

                  Opłata za pozwolenie unijne na produkt biobójczy

                  10 000

                  Opłata za pozwolenie unijne na rodzinę produktów biobójczych

                  20 000

                  Opłata za wnioski o wzajemne uznanie; art. 80 ust. 1 lit.a)

                  Opłata za produkt lub rodzinę produktów, których dotyczy wniosek o wzajemne uznanie na państwo członkowskie, z którego pochodzi wniosek o wzajemne uznanie

                  700

                  Odwołanie; art. 77 ust. 1

                  Opłata za odwołanie

                  2 500

                  Wniosek o umieszczenie w wykazie właściwych osób; art. 95

                  Opłata za przedłożenie upoważnienia do korzystania z danych zawartych w dokumentacji, która została już uznana za kompletną przez agencję lub właściwy organ oceniający

                  2 000

                  Opłata za przedłożenie upoważnienia do korzystania z części danych zawartych w dokumentacji, która została już uznana za kompletną przez agencję lub właściwy organ oceniający, wraz z danymi uzupełniającymi

                  20 000

                  Opłata za złożenie nowej dokumentacji

                  40 000

                  Wnioski na podstawie art. 66 ust. 4 przedłożone agencji

                  Opłata za pozycję, w odniesieniu do której złożono wniosek o nieudostępnianie informacji

                  1 000


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1247/2011 z dnia 29 listopada 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               2.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 319/34

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1247/2011
   z dnia 29 listopada 2011 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                              1.

                              Artykuł w postaci modułu we własnej obudowie o wymiarach w przybliżeniu 11 cm × 7 cm × 5 cm (tak zwany „moduł wejść analogowych”).
                              Moduł składa się z dwóch płytek drukowanych, zawierających interfejs wejściowy z czterema kanałami, przetwornik analogowo-cyfrowy, procesor oraz interfejs magistrali do podłączenia do sterownika programowalnego (PLC). Zakres napięcia wejściowego modułu wynosi od 0 V do 10 V prądu stałego.
                              Moduł odbiera z różnych urządzeń zewnętrznych sygnały analogowe, przedstawiające, np. pomiary temperatury, prędkości, przepływu lub masy.
                              Moduł przekształca i przetwarza te sygnały przed ich przekazaniem do PLC.

                  8538 90 99

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 b) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8538, 8538 90 i 8538 90 99.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8471 jako urządzenie wejściowe, ponieważ moduł stanowi interfejs pomiędzy urządzeniami zewnętrznymi a aparaturą sterowaną numerycznie objętą pozycją 8537.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8536 jako przełącznik lub przekaźnik do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych lub do tych obwodów, ponieważ moduł odbiera, przekształca, przetwarza sygnały elektryczne i przekazuje je do PLC.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8537 jako urządzenia do elektrycznego sterowania, ponieważ moduł sam nie steruje urządzeniami zewnętrznymi, a jedynie stanowi interfejs pomiędzy takimi urządzeniami a PLC.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8543 jako maszyny i aparatura, elektryczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85, gdyż przekształcanie sygnału analogowego na cyfrowy jest jedynie procesem pośrednim.
                  Ponieważ zamierzonym wykorzystaniem modułu jest odbieranie, przekształcanie i przetwarzanie sygnałów przedstawiających pomiary, otrzymywanych z urządzeń zewnętrznych oraz przekazywanie ich do PLC, moduł jest elementem zasadniczym do działania PLC objętego pozycją 8537.
                  Artykuł należy zatem klasyfikować do pozycji 8538 jako części do urządzeń objętych pozycjami od 8535 do 8537.

                              2.

                              Artykuł w postaci modułu we własnej obudowie o wymiarach w przybliżeniu 11 cm × 7 cm × 5 cm (tak zwany „moduł wyjść dyskretnych”).
                              Moduł składa się z płytki obwodów drukowanych zawierającej interfejs magistrali do podłączenia do sterownika programowalnego (PLC), procesor, przetwornik cyfrowo-analogowy oraz interfejs wyjściowy z ośmioma punktami przyłączeniowymi.
                              Wyjściowe punkty przyłączeniowe są przekaźnikami typu elektromagnetycznego, o napięciu wyjściowym w zakresie od 0 V do 250 V prądu zmiennego i o prądzie obciążeniowym pojedynczego punktu do 0,17 A.
                              Moduł przetwarza i przekształca sygnały dyskretne przedstawiające sygnał dwustanowy (na przykład 1/0 lub prawda/fałsz), przed ich przekazaniem do różnych urządzeń zewnętrznych, takich jak styczniki, przekaźniki i lampy wskaźnikowe.

                  8538 90 99

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 b) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8538, 8538 90 i 8538 90 99.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8471 jako urządzenie wyjściowe, ponieważ moduł stanowi interfejs pomiędzy urządzeniami zewnętrznymi a aparaturą sterowaną numerycznie objętą pozycją 8537.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8536 jako przełącznik lub przekaźnik do połączeń w obwodach elektrycznych lub do tych obwodów, ponieważ moduł odbiera, przetwarza, przekształca i przesyła sygnały elektryczne do urządzeń zewnętrznych.
                  Wyjściowe punkty przyłączeniowe (utworzone przez przekaźniki elektromagnetyczne) są jedynie częścią modułu, który, w uzupełnieniu do punktów przyłączeniowych, składa się z interfejsu magistrali, procesora i przetwornika cyfrowo-analogowego. Ponadto moduł sam nie steruje urządzeniami zewnętrznymi, a jedynie stanowi interfejs pomiędzy PLC a takimi urządzeniami. Wyklucza się zatem klasyfikację do pozycji 8537 jako urządzenia do elektrycznego sterowania.
                  Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8543 jako maszyny i aparatura, elektryczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85, gdyż przekształcanie sygnału cyfrowego na analogowy jest jedynie procesem pośrednim.
                  Ponieważ zamierzonym wykorzystaniem modułu jest odbieranie, przetwarzanie i przekształcanie sygnałów przedstawiających sygnał dwustanowy, otrzymywanych z PLC, oraz przekazywanie ich do urządzeń zewnętrznych, moduł ten ma zasadnicze znaczenie dla działania PLC objętego pozycją 8537.
                  Artykuł należy zatem klasyfikować do pozycji 8538, jako części do urządzeń objętych pozycjami od 8535 do 8537.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/48 z dnia 11 stycznia 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               12.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 7/14

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/48
   z dnia 11 stycznia 2017 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  269,9

                  MA

                  115,2

                  SN

                  204,0

                  TR

                  108,2

                  ZZ

                  174,3

                  0707 00 05

                  MA

                  86,1

                  TR

                  220,1

                  ZZ

                  153,1

                  0709 91 00

                  EG

                  144,1

                  ZZ

                  144,1

                  0709 93 10

                  MA

                  236,8

                  TR

                  226,9

                  ZZ

                  231,9

                  0805 10 20

                  EG

                  46,2

                  IL

                  126,4

                  MA

                  54,3

                  TR

                  71,9

                  ZZ

                  74,7

                  0805 20 10

                  IL

                  166,4

                  MA

                  73,6

                  ZZ

                  120,0

                  0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

                  EG

                  97,9

                  IL

                  151,6

                  JM

                  125,6

                  TR

                  96,5

                  ZZ

                  117,9

                  0805 50 10

                  TR

                  70,9

                  ZZ

                  70,9

                  0808 10 80

                  CN

                  144,5

                  US

                  72,4

                  ZZ

                  108,5

                  0808 30 90

                  CL

                  307,7

                  CN

                  99,5

                  TR

                  133,1

                  ZZ

                  180,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.