title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/81 z dnia 19 grudnia 2014 r. określające jednolite warunki stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

text:
               22.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 15/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/81
   z dnia 19 grudnia 2014 r.
   określające jednolite warunki stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (1), w szczególności jego art. 70 ust. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (zwany dalej „funduszem”) został utworzony na mocy rozporządzenia (UE) nr 806/2014 jako jednolity mechanizm finansowania dla wszystkich państw członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym („SSM”) zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (2) i w jednolitym mechanizmie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji („SRM”) (zwanych dalej„uczestniczącymi państwami członkowskimi”).

               (2)

               Zgodnie z art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (zwanej dalej „Jednolitą Radą”) utworzonej na mocy tego rozporządzenia powierzono zarządzanie funduszem.

               (3)

               Zgodnie z art. 76 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 fundusz powinien być wykorzystywany w procedurach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdy Jednolita Rada uzna to za konieczne w celu zapewnienia skutecznego stosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Fundusz powinien posiadać odpowiednie zasoby finansowe umożliwiające skuteczne funkcjonowanie ram restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji poprzez zdolność do interwencji, kiedy jest to konieczne dla skutecznego stosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz do ochrony stabilności finansowej bez korzystania z pieniędzy podatników.

               (4)

               Jednolita Rada jest uprawniona do obliczania indywidualnych składek ex ante należnych od wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich na mocy art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014.

               (5)

               Jednolita Rada powinna obliczać wysokość rocznych składek na rzecz funduszu na podstawie jednolitego poziomu docelowego ustalonego jako wartość procentowa kwoty depozytów gwarantowanych wszystkich instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności we wszystkich uczestniczących państwach członkowskich. Zgodnie z art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 Jednolita Rada powinna zapewnić, by dostępne środki finansowe funduszu osiągnęły co najmniej poziom docelowy, o którym mowa w art. 69 ust. 1 tego rozporządzenia przed upływem początkowego okresu ośmiu lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r. lub ewentualnie od daty rozpoczęcia stosowania art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 na mocy art. 99 ust. 6 tego rozporządzenia.

               (6)

               Składki pobrane przez uczestniczące państwa członkowskie zgodnie z art. 103 i 104 dyrektywy 2014/59/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz przekazywane do funduszu na mocy art. 3 ust. 3 Umowy o przekazywaniu i uwspólnianiu składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, (zwanej dalej „Umową”), należy uwzględnić w obliczeniu indywidualnych składek, a co za tym idzie – odliczyć od kwoty należnej od każdej instytucji. W obliczeniu tym należy uwzględnić fakt, że kwoty, które mają być przekazane przez Umawiające się Strony zgodnie z art. 3 ust. 3 i 4 Umowy, powinny odpowiadać 10 % poziomu docelowego określonego w art. 102 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE. Jednolita Rada zapewni, by kwoty przekazywane zgodnie z Umową wiązały się z takim samym udziałem nieodwołalnych zobowiązań płatniczych dla każdego uczestniczącego państwa członkowskiego.

               (7)

               Zgodnie z art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 podstawą rocznej składki na rzecz funduszu powinna być składka ryczałtowa ustalana w oparciu o zobowiązania danej instytucji, z wyłączeniem funduszy własnych i depozytów gwarantowanych, oraz składka skorygowana o ryzyko w zależności od profilu ryzyka tej instytucji.

               (8)

               Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 Jednolitą Radę uznaje się, do celów stosowania tego rozporządzenia i dyrektywy 2014/59/UE, za odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, lub, w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy transgranicznej, za odpowiedni grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w przypadku gdy wykonuje ona zadania i uprawnienia, które zgodnie z ww. aktami prawnymi, bez uszczerbku dla art. 7 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, mają być wykonywane przez krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W związku z tym Jednolitą Radę należy również uznać za organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do celów stosowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/63 (4). Przepisy zawarte we wspomnianym rozporządzeniu delegowanym mają zastosowanie do Jednolitej Rady w przypadku wykonywania przez nią zadań i uprawnień określonych w niniejszym rozporządzeniu.

               (9)

               Do celów obliczania rocznej składki Jednolita Rada stosuje metodykę określoną w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/63, zgodnie z wymogiem art. 70 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014. W związku z tym specjalny system mający zastosowanie do instytucji, które zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym są uznawane za małe instytucje, ma również zastosowanie do wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich i które spełniają określone w rozporządzeniu delegowanym kryteria uznania ich za małe instytucje.

               (10)

               Ponieważ przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu określają warunki stosowania metodyki określonej w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/63 przyjętym zgodnie z art. 103 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE, różnice między obliczaniem rocznych składek przez Jednolitą Radę dla instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności w uczestniczących państwach członkowskich, a obliczaniem rocznych składek w państwach członkowskich nieuczestniczących w SRM powinny odzwierciedlać jedynie szczególne cechy jednolitego systemu w uczestniczących państwach członkowskich Wspomniane szczególne cechy wynikają zwłaszcza z faktu, że w przypadku SRM istnieje jednolity poziom docelowy dla wszystkich uczestniczących państw członkowskich. Co do zasady, stosowanie tej samej metodyki obliczania rocznych składek we wszystkich państwach członkowskich powinno umożliwiać zachowanie równych warunków działania w uczestniczących państwach członkowskich oraz silnego rynku wewnętrznego.

               (11)

               W ramach jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z europejskim poziomem docelowym indywidualna roczna składka instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich, zależy od takich składek wszystkich instytucji objętych SRM. Dla skutecznego funkcjonowania SRM i sprawnego procesu gromadzenia środków funduszu podstawowe znaczenie ma to, by wszystkie instytucje terminowo wnosiły pełną kwotę swoich rocznych składek na rzecz funduszu.

               (12)

               Zgodnie z art. 67 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 składki na rzecz funduszu obliczane przez Jednolitą Radę pobierane są przez krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i przekazywane funduszowi zgodnie z Umową. Formaty danych i sposoby przedstawienia danych, określane przez Jednolitą Radę, mogą również obejmować wymóg, by wszystkie dane, które mają być przekazywane przez instytucje, w szczególności dane, o których mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, były potwierdzane przez audytora lub, w stosownych przypadkach, właściwy organ.

               (13)

               Art. 70 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 806/2014 wymaga od Jednolitej Rady, by – przy stosowaniu składki skorygowanej o ryzyko do obliczania indywidualnych składek – uwzględniała zasadę proporcjonalności, bez powodowania zakłóceń między strukturami sektora bankowego państw członkowskich. Podstawą składki skorygowanej o ryzyko są kryteria określone w art. 103 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE. Zgodnie z art. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 806/2014, wykorzystanie funduszu jest uzależnione od wejścia w życie Umowy. Na mocy Umowy składki pobierane przez uczestniczące państwa członkowskie są przydzielane do pul przyporządkowanych każdemu z nich. Pule podlegają stopniowemu uwspólnianiu w ośmioletnim okresie przejściowym w taki sposób, że po upływie tego okresu przejściowego przestaną istnieć.

               (14)

               Sytuacja, w której, z jednej strony, na mocy rozporządzenia (UE) nr 806/2014 składki są obliczane na podstawie jednolitego poziomu docelowego, i w której, z drugiej strony, na mocy Umowy pokrycie pewnych ryzyk, które są ze sobą powiązane w ramach krajowego sektora bankowego w okresie przejściowym, do którego ona się odnosi, będzie uwspólniane jedynie stopniowo, może mieć skutki dla tego, jak postrzegane są na rynku pewne instytucje, a co za tym idzie dla ich sytuacji finansowej w rozumieniu art. 103 ust. 7 lit. c) dyrektywy 2014/59/UE, co może mieć wpływ na ich profil ryzyka. Ponadto system tymczasowo oparty na pulach może globalnie wpłynąć na relatywne znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki, o czym mowa w art. 103 ust. 7 lit. g) dyrektywy 2014/59/UE. Znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki należy określać w odniesieniu do, odpowiednio, państwa członkowskiego, w którym dana instytucja jest zlokalizowana (tj. oczekiwana strata w odniesieniu do części puli, która nie została jeszcze uwspólniona) oraz unii bankowej jako całości (tj. oczekiwana strata w odniesieniu do części puli, która została już uwspólniona). Sprawiłoby to, że składka skorygowana o ryzyko będzie współmierna do oczekiwanego wykorzystania nieuwspólnionych środków finansowych z odnośnej puli w okresie przejściowym.

               (15)

               Do momentu pełnego uwspólnienia wszystkich składek ex ante wpłaconych na rzecz funduszu należy wprowadzić metodykę korekty, która jest odpowiednia dla sytuacji opisanej w motywie 14 i która w związku z tym uwzględnia zasadę proporcjonalności i unika zakłóceń między strukturami sektora bankowego państw członkowskich. Metodę obliczania składek należy zatem skorygować w taki sposób, by korelowała ona z rytmem uwspólniania funduszu. W związku z tym obliczanie składek, które mają zostać przydzielone do części uwspólnionej, powinno opierać się na kryteriach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 806/2014, natomiast – w drodze odstępstwa od okresu przewidzianego w art. 102 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE – obliczanie składek, które mają zostać przydzielone do nieuwspólnionej części pul, powinno opierać się na kryteriach określonych w dyrektywie 2014/59/UE i przebiegać na podstawie poziomu docelowego zdefiniowanego na okres odpowiadający okresowi początkowemu przewidzianemu w rozporządzeniu (UE) nr 806/2014.

               (16)

               Wykorzystanie nieodwołalnych zobowiązań płatniczych, o których mowa w art. 70 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, w żaden sposób nie powinno wpłynąć na zdolność finansową i płynność funduszu. Wezwania do realizacji nieodwołalnych zobowiązań płatniczych powinny mieć miejsce wyłącznie w przypadku działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji angażującego fundusz. W okresie początkowym, w normalnych okolicznościach, Jednolita Rada powinna równomiernie przydzielać wykorzystanie nieodwołalnych zobowiązań płatniczych pomiędzy instytucje, które się o to zwracają. Te zobowiązania płatnicze powinny być w pełni zabezpieczone zabezpieczeniem złożonym z aktywów o niskim ryzyku, nieobciążonym żadnymi prawami stron trzecich, będącym do swobodnej dyspozycji Jednolitej Rady i przeznaczonym do wyłącznego użytku przez Jednolitą Radę do celów wykorzystania funduszu.

               (17)

               Zgodnie z art. 70 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 806/2014 stosunek składki ryczałtowej do składki skorygowanej o ryzyko uwzględnia zrównoważoną dystrybucję składek pomiędzy poszczególne rodzaje instytucji. W związku z tym należy zapewnić szczególne uzgodnienia służące określeniu składek należnych od małych instytucji.

               (18)

               Instytucje, które nie wchodzą w zakres kategorii małych instytucji określonych w art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 i których całkowita wartość aktywów nie przekracza 3 000 000 000 EUR, wiążą się z niższym ryzykiem niż duże instytucje, a w większości przypadków nie stwarzają ryzyka systemowego i mniejsze jest prawdopodobieństwo objęcia ich restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, co w rezultacie zmniejsza prawdopodobieństwo korzystania przez nie z funduszu. Należy zatem wprowadzić uproszczone obliczanie składek należnych od tych instytucji. Zapobiegłoby to również ewentualnym krótkoterminowym zmianom w statusie, które te instytucje mogłyby wprowadzać, aby kwalifikować się do zastosowania art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63. Takie obliczenie powinno obejmować składnik oparty na kwocie ryczałtowej. System ten powinien pozwolić na unikanie zakłóceń między instytucjami i na osiągnięcie zrównoważonej dystrybucji składek pomiędzy poszczególne rodzaje instytucji. Złagodziłby on także obciążenia administracyjne i finansowe związane z poborem indywidualnych składek przez takie instytucje.

               (19)

               Komisja dokona przeglądu sposobu wdrażania niniejszego rozporządzenia równocześnie z przeglądem rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63, aby umożliwić, w razie potrzeby, dostosowanie przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

               (20)

               Na mocy art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 wspomniane rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. Niemniej jednak, od dnia 1 stycznia 2015 r. Jednolita Rada będzie przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji comiesięczne sprawozdanie zatwierdzone na sesji plenarnej Jednolitej Rady i dotyczące kwestii spełnienia warunków umożliwiających przekazywanie składek pobranych na szczeblu krajowym. Od dnia 1 grudnia 2015 r., jeżeli ze sprawozdań będzie wynikać, że warunki dotyczące przekazywania składek do funduszu nie zostały spełnione, stosowanie przepisów rozporządzenia (UE) nr 806/2014 dotyczących składek na rzecz funduszu odracza się za każdym razem o jeden miesiąc. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno również mieć zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy określające warunki wykonywania obowiązku Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (zwanej dalej „Jednolitą Radą”) polegającego na obliczaniu składek poszczególnych instytucji na mocy rozporządzenia (UE) nr 806/2014, na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji („fundusz”); oraz metodykę obliczania tych składek.
   Artykuł 2
   Zakres stosowania
   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do instytucji, od których składki są pobierane zgodnie z art. 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014.
   Artykuł 3
   Definicje
   Na użytek niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, z wyjątkiem definicji przewidzianych w pkt 2 i 11 tego artykułu. Stosuje się również następujące definicje:

               (1)

               „uczestniczące państwa członkowskie” oznaczają państwa członkowskie w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               (2)

               „roczny poziom docelowy” oznacza łączną kwotę rocznych składek ustalaną dla każdego okresu składkowego przez Jednolitą Radę zgodnie z procedurą określoną w art. 69 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 w celu osiągnięcia poziomu docelowego, o którym mowa w art. 69 ust. 1 i art. 70 tego rozporządzenia;

               (3)

               „roczna składka” oznacza kwotę, o której mowa w art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, obliczaną przez Jednolitą Radę co roku i pobieraną w okresie składkowym przez krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji od wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich;

               (4)

               „okres składkowy” oznacza rok kalendarzowy;

               (5)

               „organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji państwa członkowskiego nieuczestniczącego w jednolitym mechanizmie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza organ, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/59/UE, lub dowolny inny odpowiedni organ wyznaczony przez państwo członkowskie do celów art. 100 ust. 2 i 6 dyrektywy 2014/59/UE;

               (6)

               „depozyty gwarantowane” oznaczają depozyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2014/49/UE, z wyłączeniem tymczasowych wysokich sald zgodnie z definicją w art. 6 ust. 2 tej dyrektywy;

               (7)

               „właściwy organ” oznacza właściwy organ zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub, stosownie do przypadku, Europejski Bank Centralny.

         Artykuł 4
   Obliczanie składek rocznych
   W odniesieniu do każdego okresu składkowego Jednolita Rada oblicza roczną składkę należną od każdej instytucji, na podstawie rocznego poziomu docelowego funduszu po konsultacji z EBC lub właściwymi organami krajowymi i w ścisłej współpracy z krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Roczny poziom docelowy ustala się przez odniesienie do poziomu docelowego funduszu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 i art. 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, oraz zgodnie z metodyką określoną w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/63.
   Artykuł 5
   Powiadamianie przez Jednolitą Radę
   1.   Jednolita Rada powiadamia właściwe krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o swoich decyzjach w sprawie obliczenia rocznych składek instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na ich odnośnych terytoriach.
   2.   Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, każdy krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamia każdą instytucję, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w jego państwie członkowskim, o decyzji Jednolitej Rady w sprawie obliczenia rocznej składki należnej od danej instytucji.
   Artykuł 6
   Sprawozdawczość
   Jednolita Rada określa formaty danych i sposoby przedstawienia danych, które mają być wykorzystywane przez instytucje do przekazywania informacji wymaganych na potrzeby obliczania rocznych składek w celu zwiększenia porównywalności przekazywanych informacji oraz podniesienia skuteczności przetwarzania otrzymanych informacji.
   Artykuł 7
   Wezwanie do realizacji nieodwołalnych zobowiązań płatniczych
   1.   Wykorzystanie nieodwołalnych zobowiązań płatniczych, o których mowa w art. 70 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, w żaden sposób nie może wpływać na zdolność finansową i płynność funduszu.
   2.   W przypadku gdy dane działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji angażuje fundusz zgodnie z art. 76 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, Jednolita Rada wzywa do realizacji całości lub części nieodwołalnych zobowiązań płatniczych, zaciągniętych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 806/2014, w celu przywrócenia udziału nieodwołalnych zobowiązań płatniczych w dostępnych środkach finansowych funduszu, określonego przez Jednolitą Radę w ramach maksymalnego progu ustalonego w art. 70 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 806/2014.
   Gdy tylko fundusz należycie otrzyma składkę powiązaną z nieodwołalnymi zobowiązaniami płatniczymi, do których realizacji wezwano, zwracane jest zabezpieczenie zabezpieczające te zobowiązania. Jeżeli fundusz nie otrzyma należycie na pierwsze żądanie wymaganej kwoty, Jednolita Rada zajmie zabezpieczenie zabezpieczające dane nieodwołalne zobowiązanie płatnicze zgodnie z art. 70 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 806/2014.
   3.   Nieodwołalne zobowiązania płatnicze instytucji, która przestaje być objęta zakresem zastosowania rozporządzenia (UE) nr 806/2014, są anulowane, a zabezpieczenie zabezpieczające te zobowiązania jest zwracane.
   Artykuł 8
   Szczególne korekty w okresie początkowym
   1.   W początkowym okresie, o którym mowa w art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, oraz w drodze odstępstwa od art. 4 niniejszego rozporządzenia, roczne składki instytucji, o których mowa w art. 2, oblicza się zgodnie z następującą skorygowaną metodyką:

               a)

               w pierwszym roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 60 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 40 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               b)

               w drugim roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 40 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 60 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               c)

               w trzecim roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 33,33 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 66,67 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               d)

               w czwartym roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 26,67 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 73,33 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               e)

               w piątym roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 20 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 80 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               f)

               w szóstym roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 13,33 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 86,67 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               g)

               w siódmym roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 6,67 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 oraz 93,33 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie z art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               h)

               w ósmym roku okresu początkowego instytucje te wnoszą 100 % ich rocznych składek obliczonych zgodnie art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 4 niniejszego rozporządzenia.

         2.   W trakcie okresu początkowego, przy obliczaniu indywidualnych składek każdej instytucji, Jednolita Rada bierze pod uwagę składki pobrane przez uczestniczące państwa członkowskie zgodnie z art. 103 i 104 dyrektywy 2014/59/UE i przekazane na rzecz funduszu na mocy art. 3 ust. 3 Umowy, odliczając je od kwoty należnej od każdej instytucji.
   3.   W okresie początkowym, w normalnych okolicznościach, Jednolita Rada zezwala na wykorzystanie nieodwołalnych zobowiązań płatniczych na wniosek danej instytucji. Jednolita Rada równomiernie przydziela wykorzystanie nieodwołalnych zobowiązań płatniczych pomiędzy instytucje, które się o to zwracają. Przydzielone nieodwołalne zobowiązania płatnicze nie mogą być niższe niż 15 % całkowitych zobowiązań płatniczych danej instytucji. Przy obliczaniu rocznych składek każdej instytucji Jednolita Rada zapewnia, by w każdym roku suma tych nieodwołalnych zobowiązań płatniczych nie przekraczała 30 % całkowitej kwoty rocznych składek pobieranych zgodnie z art. 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014.
   4.   Do celów ust. 1 roczne składki obliczone zgodnie z art. 103 dyrektywy 2014/59/UE i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 ustala się na podstawie poziomu docelowego zdefiniowanego na okres odpowiadający okresowi początkowemu.
   5.   Bez uszczerbku dla art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63, w trakcie okresu początkowego, o którym mowa w art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, instytucje, których całkowita wartość aktywów nie przekracza 3 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 50 000 EUR za pierwsze 300 000 000 EUR całkowitych zobowiązań, pomniejszonych o fundusze własne i depozyty gwarantowane. W przypadku gdy całkowite zobowiązania pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 300 000 000 EUR, instytucje te wnoszą składki zgodnie z art. 4–9 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r. lub od daty rozpoczęcia stosowania art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 na mocy art. 99 ust. 6 tego rozporządzenia, w zależności od tego, która z tych dat będzie późniejsza.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w uczestniczących państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

      (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

      (4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz krajowych mechanizmów finansowania (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 44).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1036/2013 z dnia 24 października 2013 r. w sprawie zatwierdzenia etofenproksu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 18 Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               25.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 283/35

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1036/2013
   z dnia 24 października 2013 r.
   w sprawie zatwierdzenia etofenproksu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 18
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Wykaz ten obejmuje etofenproks.

               (2)

               Etofenproks został oceniony zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE pod kątem stosowania w produktach typu 18: Insektycydy, akarycydy i produkty stosowane w celu zwalczania innych stawonogów zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 18, zdefiniowanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (3)

               Austria została wyznaczona jako państwo pełniące rolę sprawozdawcy i w dniu 9 sierpnia 2011 r. przedłożyła Komisji sprawozdanie właściwego organu wraz z zaleceniem zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007.

               (4)

               Sprawozdanie właściwego organu zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję. Zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 w dniu 27 września 2013 r. wyniki przeglądu zostały włączone do sprawozdania z oceny przez Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych.

               (5)

               Na podstawie tego sprawozdania można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające etofenproks, stosowane jako produkty typu 18, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE.

               (6)

               Ponadto ze sprawozdania tego wynika, że właściwości etofenproksu sprawiają, że wykazuje on zdolność do bioakumulacji (B) i jest toksyczny (T), zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Okres obowiązywania zatwierdzenia powinien zostać ustalony na 10 lat zgodnie z obecną praktyką w ramach dyrektywy 98/8/WE, skoro nie zostały spełnione wymogi art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Jednakże do celów wydawania pozwoleń na produkty biobójcze zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 etofenproks należy uznać za substancję kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia.

               (7)

               Należy zatem zatwierdzić etofenproks do stosowania w produktach biobójczych typu 18.

               (8)

               Ponieważ nie poddano ocenie nanomateriałów, zatwierdzenie nie powinno obejmować tych materiałów zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (9)

               Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić państwom członkowskim, zainteresowanym stronom oraz w stosownych przypadkach Komisji przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się etofenproks jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych typu 18, z zastrzeżeniem spełnienia wymogów i warunków określonych w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3).

      (3)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nazwa zwyczajowa

                  Nazwa IUPAC
                  Numery identyfikacyjne

                  Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Typ produktu

                  Warunki szczegółowe (2)

                  Etofenproks

                  Nazwa IUPAC:
                  eter 3-fenoksybenzylo-2-(4-etoksyfenylo)-2-metylopropylowy
                  Nr WE: 407-980-2
                  Nr CAS: 80844-07-1

                  970 g/kg

                  1 lipca 2015 r.

                  30 czerwca 2025 r.

                  18

                  Etofenproks należy uznać za substancję kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
                  W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
                  Udzielanie pozwoleń podlega następującym warunkom:

                              1)

                              w przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania i podjąć odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej;

                              2)

                              w odniesieniu do produktów, które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (3) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), oraz przyjąć wszelkie środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości, które mają zastosowanie.

         (1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznaczała minimalny stopień czystości substancji czynnej stosowany do dokonywania oceny zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją czynną.

         (2)  Do celów wdrożenia wspólnych zasad załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 treść sprawozdań z oceny i wnioski z nich są dostępne na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm.

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

         (4)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1732 z dnia 28 września 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               29.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 262/25

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1732
   z dnia 28 września 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  144,4

                  ZZ

                  144,4

                  0707 00 05

                  TR

                  125,7

                  ZZ

                  125,7

                  0709 93 10

                  AR

                  162,6

                  TR

                  141,7

                  ZZ

                  152,2

                  0805 50 10

                  AR

                  94,2

                  CL

                  128,7

                  TR

                  83,4

                  UY

                  74,7

                  ZA

                  105,1

                  ZZ

                  97,2

                  0806 10 10

                  TR

                  131,4

                  ZA

                  80,3

                  ZZ

                  105,9

                  0808 10 80

                  AR

                  103,1

                  BR

                  97,9

                  CL

                  145,9

                  NZ

                  120,0

                  US

                  144,0

                  ZA

                  122,0

                  ZZ

                  122,2

                  0808 30 90

                  CL

                  126,9

                  CN

                  92,9

                  TR

                  132,1

                  ZA

                  155,4

                  ZZ

                  126,8

                  0809 30 10 , 0809 30 90

                  TR

                  128,6

                  ZZ

                  128,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1531 z dnia 7 września 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej imazamoks jako substancji kwalifikującej się do zastąpienia, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               8.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 232/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1531
   z dnia 7 września 2017 r.
   w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej imazamoks jako substancji kwalifikującej się do zastąpienia, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 24 w związku z art. 20 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2003/23/WE (2) włączono imazamoks jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               Zatwierdzenie substancji czynnej imazamoks, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 31 lipca 2018 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) złożono wniosek o odnowienie zatwierdzenia imazamoksu w terminie określonym w tym artykule.

               (5)

               Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

               (6)

               Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 13 kwietnia 2015 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji.

               (7)

               Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i pozostałym państwom członkowskim w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

               (8)

               W dniu 15 marca 2016 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy można oczekiwać, że imazamoks spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 11 lipca 2016 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia imazamoksu na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

               (9)

               Wnioskodawcy umożliwiono przedstawienie uwag do projektu sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia.

               (10)

               W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego imazamoks ustalono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione. Należy zatem odnowić zatwierdzenie imazamoksu.

               (11)

               Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia imazamoksu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, nie stanowiących jednak jedynych zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające imazamoks. Należy zatem znieść ograniczenie polegające na stosowaniu tej substancji wyłącznie w charakterze środka chwastobójczego.

               (12)

               Komisja uważa jednak, że imazamoks jest substancją kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Imazamoks jest substancją trwałą i toksyczną zgodnie, odpowiednio, z pkt 3.7.2.1 i 3.7.2.3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, zważywszy że okres półtrwania w wodzie słodkiej i w osadzie jest dłuższy niż 120 dni, a najwyższe stężenie, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian w wyniku długotrwałego narażenia u roślin wodnych, wynosi 0,0045 mg/l. Imazamoks spełnia tym samym warunek określony w pkt 4 tiret drugie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (13)

               Należy zatem odnowić zatwierdzenie imazamoksu jako substancji kwalifikującej się do zastąpienia.

               (14)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.

               (15)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (16)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/841 (7) przedłużono okres zatwierdzenia imazamoksu do dnia 31 lipca 2018 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podjęto przed przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie należy jednak stosować od dnia 1 listopada 2017 r.

               (17)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej jako substancji kwalifikującej się do zastąpienia
   Zgodnie z załącznikiem I odnawia się zatwierdzenie substancji czynnej imazamoks jako substancji kwalifikującej się do zastąpienia.
   Artykuł 2
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 września 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2003/23/WE z dnia 25 marca 2003 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia imazamoksu, oksasulfuronu, etoksysulfuronu, foramsulfuronu, oksadiargilu i cyjazofamidu jako substancji czynnych (Dz.U. L 81 z 28.3.2003, s. 39).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

      (6)  Dziennik EFSA 2016; 14(4):4432. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

      (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/841 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, Ampelomyces quisqualis szczep: AQ 10, benalaksyl, bentazon, bifenazan, bromoksynil, karfentrazon etylowy, chlorprofam, cyjazofamid, desmedifam, dikwat, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), etoksazol, famoksadon, fenamidon, flumioksazyna, foramsulfuron, Gliocladium catenulatum szczep: J1446, imazamoks, imazosulfuron, izoksaflutol, laminaryna, metalaksyl-M, metoksyfenozyd, milbemektyna, oksasulfuron, pendimetalina, fenmedifam, pimetrozyna, S-metolachlor i trifloksystrobina (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 12).

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  Imazamoks
                  Nr CAS 114311-32-9
                  Nr CIPAC 619

                  Kwas 2-[(RS)-4-izopropylo-4-metylo-5-okso-2-imidazolin-2-ylo]-5-metoksymetylonikotynowy

                  ≥ 950 g/kg
                  Zanieczyszczenie jonami cyjankowymi (CN–) w materiale technicznym nie przekracza 5 mg/kg.

                  1 listopada 2017 r.

                  31 października 2024 r.

                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia imazamoksu, w szczególności jego dodatki I i II.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                              —

                              ochronę konsumentów,

                              —

                              ochronę roślin wodnych i ochronę roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                              —

                              ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

                        Warunki zezwolenia określają środki zmniejszające ryzyko, a w strefach podatnych na zagrożenia wprowadza się, w stosownych przypadkach, programy monitorowania w celu zweryfikowania możliwego zanieczyszczenia wód podziemnych imazamoksem i metabolitami CL 312622 oraz CL 354825.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w części A skreśla się pozycję 41 dotyczącą imazamoksu;

                  2)

                  w części E dodaje się pozycję w brzmieniu:

                              Numer

                              Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                              Nazwa IUPAC

                              Czystość (1)

                              Data zatwierdzenia

                              Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                              Przepisy szczegółowe

                              „8

                              Imazamoks
                              Nr CAS 114311-32-9
                              Nr CIPAC 619

                              Kwas 2-[(RS)-4-izopropylo-4-metylo-5-okso-2-imidazolin-2-ylo]-5-metoksymetylonikotynowy

                              ≥ 950 g/kg
                              Zanieczyszczenie jonami cyjankowymi (CN–) w materiale technicznym nie przekracza 5 mg/kg.

                              1 listopada 2017 r.

                              31 października 2024 r.

                              W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia imazamoksu, w szczególności jego dodatki I i II.
                              W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                          —

                                          ochronę konsumentów,

                                          —

                                          ochronę roślin wodnych i ochronę roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                                          —

                                          ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

                                    Warunki zezwolenia określają środki zmniejszające ryzyko, a w strefach podatnych na zagrożenia wprowadza się, w stosownych przypadkach, programy monitorowania w celu zweryfikowania możliwego zanieczyszczenia wód podziemnych imazamoksem i metabolitami CL 312622 oraz CL 354825.”

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 885/2014 z dnia 13 sierpnia 2014 r. ustanawiające szczególne warunki mające zastosowanie do przywozu ketmii jadalnej i liści curry z Indii oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 91/2013  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               14.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 885/2014
   z dnia 13 sierpnia 2014 r.
   ustanawiające szczególne warunki mające zastosowanie do przywozu ketmii jadalnej i liści curry z Indii oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 91/2013
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (1), w szczególności jego art. 53 ust. 1 lit. b) ppkt (ii),
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (2), w szczególności jego art. 15 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 53 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 przewidziano możliwość przyjęcia odpowiednich unijnych środków nadzwyczajnych dotyczących paszy i żywności przywożonych z państwa trzeciego, w celu ochrony zdrowia ludzkiego, zdrowia zwierząt i środowiska, w przypadku gdy istniejącemu ryzyku nie można wystarczająco zapobiec za pomocą środków wprowadzonych indywidualnie przez państwa członkowskie.

               (2)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 669/2009 (3) ustanowiono zwiększony poziom kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt.

               (3)

               Między innymi zwiększono częstotliwość urzędowych kontroli przywozu pod kątem pozostałości pestycydów w odniesieniu do liści curry na okres ponad dwóch lat i ketmii jadalnej na okres prawie dwóch lat.

               (4)

               Wyniki tych wzmożonych kontroli pokazują, że niezgodność z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów ustanowionymi w przepisach Unii pozostaje wysoka, a kilkakrotnie odnotowano bardzo wysokie poziomy. Wyniki te stanowią dowód na to, że przywóz tej żywności stanowi ryzyko dla zdrowia ludzkiego. Po wspomnianym okresie kontroli o zwiększonej częstotliwości na granicach Unii nie zaobserwowano poprawy w tym zakresie. Ponadto, pomimo wyraźnego wniosku Komisji Europejskiej, od władz Indii nie otrzymano konkretnego i zadowalającego planu działania mającego na celu naprawienie niedociągnięć i braków w systemach produkcji i kontroli.

               (5)

               W celu ochrony zdrowia ludzkiego w Unii konieczne było określenie dodatkowych gwarancji w stosunku do wspomnianej żywności z Indii. W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 91/2013 (4) określono zatem, by wszystkim przesyłkom ketmii jadalnej i liści curry z Indii towarzyszyło świadectwo stwierdzające, że z produktów tych pobrano próbki i zbadano je pod kątem obecności pozostałości pestycydów oraz stwierdzono, że są one zgodne z przepisami Unii.

               (6)

               Aby zapewnić skuteczną organizację oraz odpowiednią jednolitość unijnych kontroli przywozu pod kątem obecności aflatoksyn w niektórych rodzajach pasz i żywności pochodzących z niektórych państw trzecich, należy wprowadzić wobec całej paszy i żywności z państw trzecich szczególne warunki, ze względu na obecność aflatoksyn, i zawrzeć je w jednym rozporządzeniu. Przepisy dotyczące orzeszków ziemnych z Indii i Ghany oraz pestek arbuza z Nigerii należy zatem włączyć do jednego rozporządzenia wraz z przepisami przewidzianymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1152/2009 (5).

               (7)

               Aby zapewnić skuteczną organizację oraz odpowiednią jednolitość unijnych kontroli przywozu, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić procedury kontroli dotyczące bezpośredniej kontroli pozostałości pestycydów na powierzchni ketmii jadalnej i liści curry z Indii, które to procedury są równorzędne z dotychczasowymi środkami, jak przewidziano w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 669/2009.

               (8)

               Pobieranie i analiza próbek przesyłek powinny być wykonywane zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów określono w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (6). Przepisy dotyczące pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów ustanowiono dyrektywą Komisji 2002/63/WE (7).

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zakres
   1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przesyłek następującej żywności objętej kodami CN i klasyfikacją TARIC określonymi w załączniku I:

               a)

               ketmia jadalna (żywność, świeża i mrożona) pochodząca lub wysyłana z Indii;

               b)

               liście curry (żywność, zioła) pochodzące lub wysyłane z Indii.

         2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się również do żywności wieloskładnikowej, w której zawartość żywności, o której mowa w ust. 1, przekracza 20 %.
   3.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do przesyłek żywności, o której mowa w ust. 1 i 2, przeznaczonych dla osoby fizycznej wyłącznie do indywidualnego spożycia i na własny użytek. W przypadku wątpliwości ciężar dowodu spoczywa na odbiorcy przesyłki.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje znajdujące się w art. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, art. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 oraz art. 3 rozporządzenia (WE) nr 669/2009.
   Do celów niniejszego rozporządzenia przesyłka odpowiada partii, o której mowa w dyrektywie 2002/63/WE.
   Artykuł 3
   Przywóz do Unii
   Przesyłki żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i 2, mogą być przywożone do Unii jedynie zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
   Przesyłki takiej żywności można wprowadzać na terytorium Unii jedynie przez wyznaczone miejsce wprowadzenia (DPE).
   Artykuł 4
   Wyniki pobierania próbek i analiz
   1.   Do przesyłek żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i 2, dołączone są wyniki pobierania próbek i analiz przeprowadzonych przez właściwe organy państwa pochodzenia lub państwa, z którego przesyłka jest wysyłana, jeśli jest ono inne niż państwo pochodzenia, co ma na celu sprawdzenie zgodności z przepisami Unii w zakresie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w odniesieniu do żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i b), w tym żywności wieloskładnikowej zawierającej wspomnianą żywność w ilości przekraczającej 20 %.
   2.   Pobieranie próbek, o którym mowa w ust. 1, musi być przeprowadzane zgodnie z dyrektywą 2002/63/WE w odniesieniu do pozostałości pestycydów.
   Artykuł 5
   Świadectwo zdrowia
   1.   Przesyłkom towarzyszy również świadectwo zdrowia zgodne ze wzorem określonym w załączniku II.
   2.   Świadectwo zdrowia jest wypełnione, podpisane i sprawdzone przez upoważnionego przedstawiciela właściwego organu państwa pochodzenia lub właściwego organu państwa, z którego przesyłka jest wysyłana, jeżeli jest ono inne niż państwo pochodzenia.
   3.   Świadectwo zdrowia jest sporządzone w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, na którego terenie znajduje się wyznaczone miejsce wprowadzenia. Państwo członkowskie może jednak wyrazić zgodę, żeby świadectwa zdrowia sporządzano w innym urzędowym języku Unii.
   4.   Świadectwo zdrowia jest ważne jedynie przez cztery miesiące od daty jego wydania.
   Artykuł 6
   Identyfikacja
   Każda przesyłka żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i 2, jest oznaczona kodem identyfikacyjnym, który odpowiada kodowi identyfikacyjnemu podanemu w wynikach pobierania próbek i analizy, o których mowa w art. 4, oraz w świadectwie zdrowia, o którym mowa w art. 5. Wspomniany kod identyfikacyjny umieszcza się na każdym worku lub innym rodzaju opakowania.
   Artykuł 7
   Uprzednie zgłaszanie przesyłek
   1.   Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze lub ich przedstawiciele z wyprzedzeniem zgłaszają właściwym organom w wyznaczonym miejscu wprowadzenia planowaną datę i godzinę fizycznego przybycia przesyłek żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2, jak również rodzaj przesyłki.
   2.   W celu uprzedniego zgłoszenia wspomniane podmioty wypełniają część I wspólnotowego dokumentu wejścia (CED) i przekazują ten dokument właściwemu organowi w wyznaczonym miejscu wprowadzenia przynajmniej na jeden dzień roboczy przed fizycznym przybyciem przesyłki.
   3.   W celu wypełnienia wspólnotowego dokumentu wejścia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w odniesieniu do żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i b) niniejszego rozporządzenia, w tym żywności wieloskładnikowej, w której zawartość takiej żywności przekracza 20 %, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze uwzględniają wskazówki dotyczące wspólnotowego dokumentu wejścia określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 669/2009.
   Artykuł 8
   Kontrole urzędowe
   1.   Właściwy organ w wyznaczonym miejscu wprowadzenia przeprowadza kontrole dokumentów w odniesieniu do każdej przesyłki żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i 2, w celu sprawdzenia zgodności z wymogami określonymi w art. 4 i 5.
   2.   Kontrole identyfikacyjne i bezpośrednie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i b), oraz odnośnej żywności wieloskładnikowej, o której mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, przeprowadzane są zgodnie z art. 8, 9 i 19 rozporządzenia (WE) nr 669/2009 z częstotliwością określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
   3.   Po ukończeniu kontroli właściwe organy:

               a)

               wypełniają odpowiednie pozycje w części II CED;

               b)

               dołączają wyniki pobierania próbek i analizy, przeprowadzanych zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu;

               c)

               nadają i wpisują numer referencyjny CED na wspólnotowym dokumencie wejścia;

               d)

               opatrują pieczęcią podpisują oryginał wspólnotowego dokumentu wejścia;

               e)

               sporządzają oraz zachowują kopię podpisanego i opatrzonego pieczęcią wspólnotowego dokumentu wejścia.

         4.   Oryginały wspólnotowego dokumentu wejścia i świadectwa zdrowia z dołączonymi wynikami pobierania próbek i analizy, o których mowa w art. 4, towarzyszą przesyłce podczas transportu aż do momentu dopuszczenia jej do swobodnego obrotu. W odniesieniu do żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i 2, w przypadku zezwolenia na dalszy transport przesyłki w oczekiwaniu na wyniki kontroli bezpośrednich, w tym celu wydaje się poświadczoną kopię oryginału wspólnotowego dokumentu wejścia.
   Artykuł 9
   Podział przesyłki
   1.   Przesyłek nie można dzielić do czasu zakończenia wszystkich kontroli urzędowych i wypełnienia CED w całości przez właściwe organy, jak przewidziano w art. 8.
   2.   W przypadku późniejszego podziału przesyłki, do czasu dopuszczenia jej do swobodnego obrotu, każdej części przesyłki towarzyszy podczas transportu poświadczona kopia wspólnotowego dokumentu wejścia.
   Artykuł 10
   Dopuszczenie do swobodnego obrotu
   Dopuszczenie przesyłek do swobodnego obrotu podlega obowiązkowi okazania (fizycznie lub w formie elektronicznej) organom celnym przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze lub jego przedstawiciela wspólnotowego dokumentu wejścia należycie wypełnionego przez właściwy organ po przeprowadzeniu wszystkich kontroli urzędowych. Organy celne dopuszczają przesyłkę do swobodnego obrotu wyłącznie pod warunkiem, że pozytywna decyzja właściwego organu jest potwierdzona w polu II.14 i podpisana w polu II.21 wspólnotowego dokumentu wejścia.
   Artykuł 11
   Niezgodność z przepisami
   Jeżeli podczas kontroli urzędowych stwierdzona zostanie niezgodność z właściwymi przepisami Unii, odpowiedzialny urzędnik właściwego organu wypełnia część III CED i podejmowane jest działanie na mocy art. 19, 20 i 21 rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
   Artykuł 12
   Sprawozdania
   Co trzy miesiące państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie ze wszystkich wyników analitycznych w ramach kontroli urzędowych przesyłek żywności na podstawie niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie to przedkładane jest w miesiącu następującym po zakończeniu każdego kwartału.
   Sprawozdanie zawiera następujące informacje:

               —

               liczbę przywiezionych przesyłek,

               —

               liczbę przesyłek, z których pobrano próbki do analizy,

               —

               wyniki kontroli przewidzianych w art. 8 ust. 2.

         Artykuł 13
   Koszty
   Wszelkie koszty poniesione w wyniku kontroli urzędowych, w tym koszty pobierania próbek, analizy, magazynowania i wszelkich środków podjętych w następstwie niezgodności z przepisami, ponoszą podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze.
   Artykuł 14
   Uchylenie
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 91/2013 traci moc.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 sierpnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 669/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt i zmieniające decyzję 2006/504/WE (Dz.U. L 194 z 25.7.2009, s. 11).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 91/2013 z dnia 31 stycznia 2013 r. ustanawiające szczególne warunki mające zastosowanie do przywozu orzeszków ziemnych z Ghany i Indii, ketmii jadalnej i liści curry z Indii oraz pestek arbuza z Nigerii i zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 669/2009 i (WE) nr 1152/2009 (Dz.U. L 33 z 2.2.2013, s. 2).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1152/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. nakładające specjalne warunki dotyczące przywozu niektórych środków spożywczych z niektórych państw trzecich w związku z ryzykiem zanieczyszczenia aflatoksynami i uchylające decyzję 2006/504/WE (Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 40).

      (6)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).

      (7)  Dyrektywa Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylająca dyrektywę 79/700/EWG (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, s. 30).

      ZAŁĄCZNIK I
      Żywność niepochodząca od zwierząt podlegająca środkom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu:

                  Pasze i żywność
                  (zamierzone przeznaczenie)

                  Kod CN (1)

                  Podpozycja TARIC

                  Państwo pochodzenia

                  Zagrożenie

                  Częstotliwość kontroli bezpośrednich i identyfikacyjnych (%) przy przywozie

                  Ketmia jadalna

                        (Żywność — świeża i mrożona)

                  ex 0709 99 90

                  20

                  Indie (IN)

                  Pozostałości pestycydów badane metodami wielopozostałościowymi na podstawie GC-MS i LC-MS lub metodami oznaczania pojedynczych pozostałości (2)

                  20

                  Liście curry (Bergera/Murraya koenigii)

                        (Żywność — zioła — świeże, suszone i mrożone)

                  ex 1211 90 86

                  10

                  Indie (IN)

                  Pozostałości pestycydów badane metodami wielopozostałościowymi na podstawie GC-MS i LC-MS lub metodami oznaczania pojedynczych pozostałości (3)

                  20

         (1)  Jeżeli tylko niektóre produkty w ramach danego kodu CN muszą zostać poddane kontroli, a w nomenklaturze towarów w ramach tego kodu nie wyróżniono żadnych podziałów, kod CN jest oznaczony „ex”.

         (2)  Poświadczenie przez państwo pochodzenia oraz kontrola przy przywozie przez państwa członkowskie w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającym dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1), w szczególności pod kątem pozostałości: acefatu, metamidofosu, triazofosu, endosulfanu, monokrotofosu, metomylu, tiodikarbu, diafentiuronu, tiametoksamu, fipronilu, oksamylu, acetamiprydu, indoksakarbu, mandipropamidu.

         (3)  Poświadczenie przez państwo pochodzenia oraz kontrola przy przywozie przez państwa członkowskie w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 396/2005, w szczególności pod kątem pozostałości: triazofosu, oksydemetonu metylowego, chloropiryfosu, acetamiprydu, tiametoksamu, klotianidyny, metamidofosu, acefatu, propargitu, monokrotofosu.

      ZAŁĄCZNIK II


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 955/2014 z dnia 8 września 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               9.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 955/2014
   z dnia 8 września 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MK

                  76,6

                  ZZ

                  76,6

                  0707 00 05

                  TR

                  123,3

                  ZZ

                  123,3

                  0709 93 10

                  TR

                  124,8

                  ZZ

                  124,8

                  0805 50 10

                  AR

                  175,5

                  BR

                  100,4

                  CL

                  196,7

                  IL

                  182,0

                  TR

                  227,6

                  UY

                  134,4

                  ZA

                  172,8

                  ZZ

                  169,9

                  0806 10 10

                  BR

                  167,7

                  EG

                  167,7

                  TR

                  116,5

                  ZZ

                  150,6

                  0808 10 80

                  BR

                  62,8

                  CL

                  103,3

                  CN

                  120,7

                  NZ

                  119,3

                  US

                  129,1

                  ZA

                  129,9

                  ZZ

                  110,9

                  0808 30 90

                  CN

                  92,5

                  TR

                  123,8

                  XS

                  50,3

                  ZA

                  120,5

                  ZZ

                  96,8

                  0809 30

                  TR

                  135,2

                  ZZ

                  135,2

                  0809 40 05

                  BA

                  34,7

                  MK

                  43,1

                  ZZ

                  38,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1151/2011 z dnia 14 listopada 2011 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii

text:
               15.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1151/2011
   z dnia 14 listopada 2011 r.
   dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 442/2011 z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 maja 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających wobec Syrii.

               (2)

               Mając na uwadze powagę sytuacji w Syrii oraz zgodnie z decyzją wykonawczą Rady 2011/736/WPZiB z dnia 14 listopada 2011 r. dotyczącą wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (2), należy umieścić kolejne osoby w wykazie osób, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym, który to wykaz jest zamieszczony w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 442/2011,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Osoby wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 442/2011.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 121 z 10.5.2011, s. 1.

      (2)  Zob. s. 55 niniejszego Dziennika Urzędowego

      ZAŁĄCZNIK

         Osoby, o których mowa w art. 1

                  Imię i nazwisko

                  Dane identyfikacyjne

                  Powód

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  generał dywizji Jumah Al-Ahmad

                  Dowódca sił specjalnych. Odpowiedzialny za akty przemocy wobec protestujących w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  2.

                  pułkownik Lu'ai al-Ali

                  Szef syryjskiego wywiadu wojskowego w Darze. Odpowiedzialny za akty przemocy wobec protestujących w Darze.

                  14.11.2011

                  3.

                  generał broni Ali Abdullah Ayyub

                  Zastępca szefa sztabu generalnego (ds. personelu i stanu liczebnego armii). Odpowiedzialny za akty przemocy wobec protestujących w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  4.

                  generał broni Jasim al-Furayj

                  Szef sztabu generalnego. Odpowiedzialny za akty przemocy wobec protestujących w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  5.

                  generał Aous (Aws) ASLAN

                  data ur. 1958 r.

                  Szef batalionu w Gwardii Republikańskiej. Osoba blisko związana z Maherem al-ASSADEM i z prezydentem al-ASSADEM. Udział w brutalnych represjach wobec ludności cywilnej w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  6.

                  generał Ghassan BELAL

                  Generał kierujący kancelarią tajną 4. dywizji. Doradca Mahera al-ASSADA i koordynator operacji sił bezpieczeństwa. Odpowiedzialny za brutalne represje wobec ludności cywilnej w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  7.

                  Abdullah BERRI

                  Kieruje bojówkami rodziny BERRI. Odpowiedzialny za prorządowe bojówki biorące udział w brutalnych represjach wobec ludności cywilnej w Aleppo.

                  14.11.2011

                  8.

                  George CHAOUI

                  Członek syryjskiej armii elektronicznej. Udział w brutalnych represjach i nawoływanie do przemocy wobec ludności cywilnej w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  9.

                  generał dywizji Zuhair Hamad

                  Zastępca szefa Dyrekcji Wywiadu Ogólnego. Odpowiedzialny za akty przemocy w całej Syrii oraz za zastraszanie i torturowanie protestujących.

                  14.11.2011

                  10.

                  Amar ISMAEL

                  Cywil – szef syryjskiej armii elektronicznej (służby wywiawdowcze wojsk lądowych). Udział w brutalnych represjach i nawoływanie do przemocy wobec ludności cywilnej w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  11.

                  Mujahed ISMAIL

                  Członek syryjskiej armii elektronicznej. Udział w brutalnych represjach i nawoływanie do przemocy wobec ludności cywilnej w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  12.

                  Saqr KHAYR BEK

                  Wiceminister spraw wewnętrznych. Odpowiedzialny za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii.

                  14.11.2011

                  13.

                  generał dywizji Nazih

                  Zastępca dyrektora w Dyrekcji Wywiadu Ogólnego. Odpowiedzialny za akty przemocy w całej Syrii oraz za zastraszanie i torturowanie protestujących.

                  14.11.2011

                  14.

                  Kifah MOULHEM

                  Dowódca batalionu w 4. dywizji. Odpowiedzialny za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Dajr az-Zaur.

                  14.11.2011

                  15.

                  generał dywizji Wajih Mahmud

                  Dowódca 18. dywizji pancernej. Odpowiedzialny za akty przemocy wobec protestujących w Hims.

                  14.11.2011

                  16.

                  Bassam SABBAGH

                  Urodzony 24 sierpnia 1959 r. w Damaszku. Adres: Kasaa, rue Anwar al Attar, immeuble al Midani, Damas (Damaszek). Paszport syryjski nr 004326765, wydany 2/11/2008, ważny do listopada 2014 r..

                  Kieruje kancelarią Sabbagh et Associés (Sabbagh i wspólnicy) w Damaszku, adwokat w paryskiej palestrze. Jest doradcą prawnym i finansowym Ramiego Makhloufa i Khaldouna Makhloufa i osobą prowadzącą ich sprawy. Wspólnik Bachara al-Assada w finansowaniu inwestycji budowlanej w Latakii. Wspiera finansowanie reżimu.

                  14.11.2011

                  17.

                  generał broni Tala Mustafa Tlass

                  Zastępca szefa sztabu generalnego (logistyka i zaopatrzenie). Odpowiedzialny za akty przemocy wobec protestujących w całej Syrii.

                  14.11.2011

                  18.

                  generał dywizji Fu'ad Tawil

                  Zastęca szefa wywiadu syryjskich sił powietrznych. Odpowiedzialny za akty przemocy w całej Syrii oraz za zastraszanie i torturowanie protestujących.

                  14.11.2011


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 722/2013 z dnia 25 lipca 2013 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               27.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 722/2013
   z dnia 25 lipca 2013 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Koło o średnicy w przybliżeniu 20 cm i szerokości w przybliżeniu 5 cm, składające się z obręczy z tworzywa sztucznego i twardej opony z tworzywa sztucznego.
                  Obręcz ma centralny otwór i łożysko kulkowe wykonane ze stali węglowej.
                  Koło może być montowane na różnych artykułach, takich jak wózki dla osób niepełnosprawnych, chodziki/balkoniki rehabilitacyjne i łóżka szpitalne.

                      (1) zob. ilustracja

                  3926 90 97

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1., 3b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 3926, 3926 90 i 3926 90 97.
                  Zamierzone główne użycie koła nie jest nieodłącznie powiązane z jego obiektywnymi cechami, ponieważ w równym stopniu może ono nadawać się do towarów objętych, na przykład pozycją 8713 (wózki dla osób niepełnosprawnych), pozycją 9021 (chodziki/balkoniki rehabilitacyjne) i pozycją 9402 (łóżka szpitalne). Wyklucza się zatem klasyfikację jako części konkretnego artykułu.
                  Koło jest towarem złożonym składającym się z różnych materiałów (tworzywa sztuczne i stal węglowa). Elementem składowym, który nadaje kołu jego zasadniczy charakter jest obręcz wykonana z tworzywa sztucznego, ponieważ stanowi ona największą część konstrukcji koła.
                  Artykuł ten należy zatem klasyfikować do kodu CN 3926 90 97, jako pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych.

         (1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.