title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… w sprawie szczegółowych zasad dotyczących procedur zgłaszania pojazdów użytkowych wykazujących poważne lub niebezpieczne usterki stwierdzone podczas drogowej kontroli technicznej

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 29.11.2017 r.

               w sprawie szczegółowych zasad dotyczących procedur zgłaszania pojazdów użytkowych wykazujących poważne lub niebezpieczne usterki stwierdzone podczas drogowej kontroli technicznej

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającą dyrektywę 2000/30/WE
                  1
               , w szczególności jej art. 18 ust. 1),

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/47/UE w przypadku, między innymi, stwierdzenia w pojeździe niezarejestrowanym w państwie członkowskim kontroli poważnych lub niebezpiecznych usterek punkt kontaktowy powiadamia o wynikach kontroli punkt kontaktowy państwa członkowskiego, w którym pojazd jest zarejestrowany. Zgłoszenie to obejmuje elementy protokołu kontroli drogowej określone w załączniku IV, które musi zostać sporządzone przez funkcjonariusza służb kontrolnych po dokonaniu bardziej szczegółowej kontroli zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 2014/47/UE.

               (2)W celu ułatwienia komunikacji między krajowymi punktami kontaktowymi Komisja musi przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące wdrożenia procedury zgłaszania.

               (3)Zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/47/UE zgłoszenie należy zasadniczo przekazywać za pośrednictwem krajowego rejestru elektronicznego, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009
                  2
               .

               (4)W art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 określono minimalną obowiązkową zawartość krajowych rejestrów elektronicznych. Elementy protokołu kontroli drogowej określone w załączniku IV do dyrektywy 2014/47/UE nie stanowią jednak części wspomnianej minimalnej obowiązkowej zawartości.

               (5)Art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 stanowi, że krajowe rejestry elektroniczne mają być ze sobą połączone.

               (6)Ze względu na ograniczony zakres art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 i wynikający z tego ograniczony zakres systemu europejskich rejestrów przedsiębiorców transportu drogowego (ERRU) zgłoszenie określone w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/47/UE nie może zostać przekazane za pośrednictwem krajowych rejestrów elektronicznych przy użyciu tego systemu.

               (7)Jednak w celu uniknięcia niepotrzebnych obciążeń i kosztów administracyjnych należy wykorzystać architekturę systemu ERRU, aby opracować system wymiany komunikatów na potrzeby zgłoszenia przewidzianego w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/47/UE.

               (8)Wspólne zasady dotyczące połączenia wzajemnego za pośrednictwem systemu ERRU zostały określone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1213/2010
                  3
               .

               (9)Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/480
                  4
                z dniem 30 stycznia 2019 r. zostaną wprowadzone istotne zmiany funkcji systemu ERRU i zostanie zastąpione rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2010. System wymiany komunikatów używany na potrzeby zgłoszeń dotyczących kontroli drogowej będzie się opierać na funkcjach systemu ERRU.

               (10)W celu ograniczenia obciążeń i procedur administracyjnych oraz zapewnienia spójności konieczne jest zatem rozpoczęcie stosowania z dniem 30 stycznia 2019 r. systemu wymiany komunikatów używanego na potrzeby zgłoszeń w następstwie kontroli drogowej.

               (11)Przepisy dotyczące ochrony danych osobowych określone w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  5
                stosuje się do przetwarzania wszystkich danych osobowych zgodnie z dyrektywą 2014/47/UE. W szczególności, aby zapobiec niewłaściwemu wykorzystaniu danych osobowych, państwa członkowskie powinny wdrożyć odpowiednie środki bezpieczeństwa.

               (12)W odpowiednich przypadkach przepisy dotyczące ochrony danych osobowych określone w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  6
                stosuje się do przetwarzania wszystkich danych osobowych zgodnie z dyrektywą 2014/47/UE.

               (13)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przyjmowane zgodne z opinią komitetu utworzonego na podstawie art. 19 ust. 1 dyrektywy 2014/45/UE
                  7
               ,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1
                  Przedmiot

               W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się zasady mające zastosowanie to zgłoszeń wyników drogowej kontroli technicznej pojazdów użytkowych (RSI) wykazujących poważne lub niebezpieczne usterki przekazywanych za pośrednictwem systemu RSI, o którym mowa w art. 3.

               Artykuł 2
                  Definicje

               Oprócz definicji określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/480 do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               1)„Komunikat RSI” oznacza komunikat zgłoszenia w następstwie bardziej szczegółowej drogowej kontroli technicznej, o której mowa w art. 10 ust. 3 dyrektywy 2014/47/UE, przesyłany za pośrednictwem systemu RSI lub innej zabezpieczonej sieci w formacie ustrukturyzowanym określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               2)„Bardzie szczegółowy protokół RSI” oznacza dokument wydany po bardziej szczegółowej kontroli drogowej, o której mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 2014/47/UE.

               3)„Państwo członkowskie rejestracji” oznacza państwo członkowskie, w którym pojazd jest zarejestrowany, a w przypadkach gdy pojazd nie podlega rejestracji na mocy ustawodawstwa krajowego, państwo członkowskie, w który pojazd został dopuszczony do ruchu.

               Artykuł 3
                  System RSI

               1.Komisja tworzy system wymiany komunikatów (system RSI), wykorzystując architekturę systemu wymiany komunikatów europejskich rejestrów przedsiębiorców transportu drogowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/480. System RSI ułatwia wypełnianie obowiązku zgłoszenia ustanowionego w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/47/UE.

               2.System RSI musi spełniać wymogi specyfikacji technicznych określone w załączniku I, załączniku III pkt 1 i 2 oraz w załącznikach V, VI i VII do rozporządzenia (UE) 2016/480, a także w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 4
                  Zgłoszenie

               1.Punkt kontaktowy państwa członkowskiego, w którym dokonano drogowej kontroli technicznej, niezwłocznie powiadamia państwo członkowskie rejestracji o wynikach kontroli.

               2.Państwo członkowskie przeprowadzające drogową kontrolę techniczną powiadamia państwo członkowskie rejestracji przy użyciu systemu RSI zgodnie z procedurami i wymogami technicznymi określonymi w załączniku.

               Artykuł 5
                  Wejście w życie i stosowanie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 30 czerwca 2020 r.

               Art. 4 ust. 1 stosuje się jednak od dnia 20 maja 2018 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 29.11.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 134.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51.

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2010 z dnia 16 grudnia 2010 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego, Dz.U. L 335 z 18.12.2010, s. 21.

                     (4)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/480 z dnia 1 kwietnia 2016 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego i uchylające rozporządzenie (UE) nr 1213/2010, Dz.U. L 87 z 2.4.2016, s. 4.

                     (5)

                        Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

                     (6)

                        Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

                     (7)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/45/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylająca dyrektywę 2009/40/WE, Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 51.

    ---documentbreak---

               ZAŁĄCZNIK

               Minimalne wymogi dotyczące treści komunikatów XML

               1.Nagłówek

               Wszystkie komunikaty XML wymieniane z systemem muszą mieć ten sam nagłówek w celu identyfikacji nadawcy, odbiorcy, daty i godziny wysłania, oraz pewnych informacji technicznych.

                        Wspólny nagłówek

                        Obowiązkowe

                        Version (Wersja)

                        Oficjalna wersja specyfikacji XML jest określana poprzez przestrzeń nazw określoną w pliku definicji schematu komunikatu XML (XSD) i w atrybucie version elementu nagłówka każdego komunikatu XML. Numer wersji („n.m”) definiuje się jako ustaloną wartość dla każdej wersji XSD.

                        Tak

                        Test Identifier (Identyfikator testowy)

                        Nieobowiązkowy identyfikator na potrzeby testowania. Inicjator testu uzupełnia identyfikator, a wszyscy uczestnicy przepływu pracy przekazują/zwracają ten sam identyfikator. W produkcji pomija się go i nie wykorzystuje się go, jeżeli zostanie dostarczony.

                        Nie

                        Technical identifier (Identyfikator techniczny)

                        UUID jednoznacznie identyfikujący każdy indywidualny komunikat. Nadawca generuje UUID i uzupełnia ten atrybut. Dane te nie są wykorzystywane do żadnych celów prowadzonej działalności.

                        Tak

                        Workflow Identifier (Identyfikator przepływu pracy)

                        Identyfikatorem przepływu pracy jest UUID i jest on generowany przez państwo członkowskie zgłaszające zapytanie. Identyfikator ten jest następnie wykorzystywany we wszystkich komunikatach do celów korelacji przepływu pracy.

                        Tak

                        Sent At (Czas wysłania)

                        Data i godzina w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC) wysłania komunikatu.

                        Tak

                        Timeout (Czas oczekiwania)

                        Jest to opcjonalny atrybut daty i godziny (w formacie UTC). Wartość ta jest ustalana jedynie przez węzeł na potrzeby przekazywanych zapytań. Umożliwia to powiadomienie państwa członkowskiego udzielającego odpowiedzi na zapytanie o tym, kiedy nastąpi przekroczenie czasu oczekiwania dla zapytania. Wartość ta nie jest obowiązkowa, dzięki czemu ta sama definicja nagłówka może być używana dla wszystkich typów komunikatów bez względu na to, czy wymagany jest atrybut „Timeout”.

                        NIESTOSOWANY, ponieważ wysyłamy wyłącznie zgłoszenia, nie wymaga się odpowiedzi.

                        Nie

                        From (Od)

                        Kod ISO 3166-1 alfa 2 państwa członkowskiego wysyłającego komunikat lub „UE” („UE” stosuje się przy wysyłaniu komunikatów o błędzie z węzła).

                        Tak

                        To (Do)

                        Kod ISO 3166-1 alfa 2 państwa członkowskiego, do którego komunikat jest wysyłany, lub „UE” („UE” stosuje się przy wysyłaniu komunikatów o błędzie do węzła).

                        Tak

               2.Bardziej szczegółowy protokół

               W przypadku przekazywania wyniku bardziej szczegółowej drogowej kontroli technicznej komunikat RSI i automatycznie wysyłane potwierdzenie odbioru tworzy się w następujący sposób.

               W komunikacie RSI nieobowiązkowo uwzględnia się wykaz kontrolny określony w załączniku IV oraz przyczyny awarii i ocenę usterek określone w załączniku II do dyrektywy 2014/47/UE.

               Komunikat RSI jest zawsze wysyłany przez państwo członkowskie kontroli do państwa członkowskiego rejestracji. Nie można odmówić przyjęcia komunikatu RSI.

               Potwierdzenie odbioru służy potwierdzeniu odbioru komunikatu zgłoszenia.

                        Wniosek o zgłoszenie RSI

                        Obowiązkowe

                        Business Case Identifier (Identyfikator sprawy)

                        Kolejny numer porządkowy lub referencyjny każdej sprawy.

                        Identyfikatora sprawy można używać w celu utrzymania powiązania, w przypadku gdy stosuje się więcej niż jeden przepływ komunikatów w celu rozpatrzenia tej samej sprawy, np. gdy przesyła się wstępne zgłoszenie, a następnie zgłoszenie bardziej szczegółowe, przy czym oba takie zgłoszenia odnoszą się do tej samej sprawy.

                        (Tekst)

                        Tak

                        Sending Authority (Organ wysyłający)

                        Właściwy organ, który wydaje komunikat RSI.

                        (Tekst)

                        Tak

                        RSI Details (Szczegółowe informacje RSI)

                        Tak

                        RSI Identifier (Identyfikator RSI)

                        Niepowtarzalny identyfikator RSI w państwie członkowskim kontroli

                        Ułatwia komunikację i umożliwia państwu członkowskiemu rejestracji zwrócenie się o dodatkowe informacje do państwa członkowskiego kontroli, które może go używać do wyszukiwania w bazie danych.

                        (Tekst)

                        Nie

                        Location (Lokalizacja)

                        Miejsce kontroli drogowej. Można podać dokładne współrzędne, gminę, miasto itp.

                        (Tekst)

                        Tak

                        Date/Time (Data/godzina)

                        Data kontroli drogowej w formacie ISO 8601 UTC (YYYY-MM-DDThh:mm:ssZ)

                        Tak

                        Inspector (funkcjonariusz służb kontrolnych)

                        Nazwisko urzędnika, funkcjonariusza służb kontrolnych lub organu, który przeprowadził kontrolę drogową

                        (Tekst)

                        Tak

                        Dane szczegółowe pojazdu

                        Tak

                        Category (Kategoria)

                        Kategoria pojazdu:

                        N2 (3,5 do 12 t)

                        N3 (powyżej 12 t)

                        O3 (3,5 do 12 t)

                        O4 (powyżej 10 t)

                        M2 (>9 miejsc do 5 t)

                        M3 (>9 miejsc powyżej 5 t)

                        T5

                        T1b

                        T2b

                        T3b

                        T4.1b

                        T4.2b

                        T4.3b

                        inna kategoria pojazdu

                        (lista wyboru, można wybrać tylko jedną pozycję)

                        Tak

                        Other category (Inna kategoria)

                        Określić inną kategorię:

                        M1, N1, O1, O2, T1a, T2a, T3a, T4a, T4.1a, T4.2a, T4.3a, C, R1a, R1b, R2a, R2b, R3a, R3b, R4a, R4b, S1a, S1b, S2a, S2b, L1e, L2e, L3e, L4e, L5e, L6e, L7e

                        (lista wyboru, można wybrać tylko jedną pozycję, jedynie w przypadku wyboru „Innej kategorii”, ale wybór nie jest obowiązkowy)

                        Nie

                        Registration (Rejestracja)

                        Numer rejestracyjny pojazdu.

                         (Tekst)

                        Tak

                        VIN (Numer VIN)

                        Numer identyfikacyjny pojazdu.

                        (Tekst)

                        Tak

                        Odometer (Drogomierz)

                        Odczyt z drogomierza pojazdu w momencie kontroli drogowej.

                        WAŻNE: W przypadku gdy zainstalowano drogomierz, należy wypełnić to pole, w pozostałych przypadkach należy wpisać „0”.

                        (Liczba)

                        Tak

                        Dane przedsiębiorstwa transportowego/posiadacza

                        Tak (należy podać nazwę przedsiębiorstwa lub nazwisko posiadacza)

                        Przedsiębiorstwo transportowe

                        Tak (jedynie w przypadku przedsiębiorstwa)

                        Undertaking name (Nazwa przedsiębiorstwa)

                        Nazwa przedsiębiorstwa transportowego

                        (Tekst)

                        Tak

                        Undertaking address (Adres przedsiębiorstwa)

                        Adres przedsiębiorstwa transportowego (adres, kod pocztowy, miasto, państwo).

                        (Tekst)

                        Tak

                        Undertaking Community Licence (Licencja wspólnotowa przedsiębiorstwa)

                        Numer licencji wspólnotowej (zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1072/2009 i (WE) nr 1073/2009)

                        WAŻNE: Jeżeli numer licencji wspólnotowej jest znany, należy go podać.

                         (Tekst)

                        Tak

                        Posiadacz (w przypadku gdy jest inny niż przedsiębiorstwo)

                        Tak (jedynie w przypadku posiadacza)

                        Przedsiębiorstwo

                        Tak (jedynie w przypadku gdy posiadacz jest przedsiębiorstwem)

                        Name (Nazwa)

                        Nazwa przedsiębiorstwa będącego posiadaczem

                        (Tekst)

                        Tak

                        Address (Adres)

                        Adres przedsiębiorstwa będącego posiadaczem (adres, kod pocztowy, miasto, państwo).

                        (Tekst)

                        Tak

                        Osoba fizyczna

                        Tak (jedynie w przypadku gdy posiadacz jest osobą fizyczną)

                        Family Name (Nazwisko)

                        Nazwisko posiadacza

                        (Tekst)

                        Tak

                        First Name (Imię)

                        Imię (imiona) posiadacza.

                        (Tekst)

                        Tak

                        Address (Adres)

                        Adres posiadacza (adres, kod pocztowy, miejscowość, kraj).

                        (Tekst)

                        Tak

                        Registration certificate (Dowód rejestracyjny)

                        Numer dowodu rejestracyjnego

                        Nie

                        Dane kierowcy

                        Tak

                        Family Name (Nazwisko)

                        Nazwisko kierowcy.

                        (Tekst)

                        Tak

                        First Name (Imię)

                        Imię (imiona) kierowcy.

                        (Tekst)

                        Tak

                        Driving licence (Prawo jazdy)

                        Numer prawa jazdy kierowcy W miarę możliwości, na potrzeby lepszej identyfikacji.

                        (Tekst)

                        Nie

                        Driving Licence country (Państwo, w którym wydano prawo jazdy)

                        Państwo, w którym wydano prawo jazdy w postaci dwuliterowego kodu ISO 3166-1 alfa 2.

                        Nie

                        Kontrolowana pozycja

                        (tę część powtarza się dla każdego kontrolowanej pozycji; obowiązkowe dla komunikatu RSI, należy wtedy podać przynajmniej jedną pozycję jako skontrolowaną)

                        Tak

                        Item (Pozycja)

                        Pozycje określone w wykazie kontrolnym w załączniku IV do dyrektywy 2014/47/UE.

                        Zaznaczenie pozycji oznacza, że została ona skontrolowana.

                        Wykaz pozycji:

                        (0)Identyfikacja

                        (1)Układ hamulcowy

                        (2)Układ kierowniczy

                        (3)Widoczność

                        (4)Urządzenia oświetlenia i elementy układu elektrycznego

                        (5)Osie, koła, opony, zawieszenie

                        (6)Podwozie i elementy przymocowane do podwozia

                        (7)Inne wyposażenie, w tym tachograf i ogranicznik prędkości

                        (8)Uciążliwość, w tym emisja spalin oraz wycieki paliwa lub oleju

                        (9)Badania dodatkowe dla pojazdów kategorii M2 i M3

                        (10)Zabezpieczenie ładunku

                        (lista wyboru, można wybrać tylko jedną pozycję)

                        Tak

                        Failed? (Wykryto usterkę?)

                        Dla każdej Skontrolowanej pozycji wynik kontroli (Pozytywny/Wykryto usterki): Prawda, jeżeli wykryto usterkę

                        (Prawda/Fałsz)

                        Tak

                        Dane szczegółowe kontrolowanej pozycji

                        (Jeśli wykryto usterki, w przypadku każdej kontrolowanej pozycji ta sekcja jest powtarzana dla każdej wykrytej usterki)

                        Nie (Jedynie jeśli wykryto usterki, ale nie ma obowiązku podawania bardziej szczegółowych danych)

                        Reason for failure (Kryteria uznania stanu technicznego za niezadowalający)

                        Dla każdego przypadku Kontrolowana pozycja = Wykryto usterkę szczegółowe informacje o usterce określone w załączniku II do dyrektywy 2014/47/UE.

                        Wykaz pozycji:

                        0.1.a IDENTYFIKACJA POJAZDU > Tablice informacyjne (jeżeli są obowiązkowe na podstawie wymogów) > Brak tablicy/tablic lub jej/ich mocowanie grozi odpadnięciem.

                        1.1.1.a UKŁAD HAMULCOWY > Stan techniczny i działanie > Sworzeń pedału hamulcowego/dźwigni ręcznej hamulca roboczego > Zbyt ciasne pasowanie sworznia.

                        6.2.5.a.1 PODWOZIE I ELEMENTY PRZYMOCOWANE DO PODWOZIA > Kabina i nadwozie > Fotel kierowcy > Konstrukcja fotela uszkodzona.

                        itd.

                        (lista wyboru, można wybrać tylko jedną pozycję, jeżeli występuje więcej niż jedna usterka, ten podpunkt powtarza się dla każdej z nich)

                        Ocena usterki nie została podana, jest znana zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy 2014/47/UE.

                        WAŻNE: W załączniku II niektóre kryteria uznania stanu technicznego za niezadowalający nie są numerowane, np. pkt 6.2.5.a ma dwie opcje, aby wiedzieć, do której opcji nawiązujemy, w systemie należy im przydzielić numery 1 i 2.

                        Tak

                        Rectified? (Naprawiono?)

                        Czy usterkę naprawiono w państwie członkowskim kontroli? Prawda = Tak

                        (Prawda/Fałsz)

                        Nie

                        Wynik kontroli:

                        Tak

                        Result of inspection (Wynik kontroli)

                        Wynik kontroli drogowej (Pozytywny/Wykryto usterkę) Prawda, jeżeli pozytywny

                        (Prawda/Fałsz)

                        Tak

                        Prohibition or Restriction (Zakaz lub ograniczenie)

                        Zakaz lub ograniczenie używania pojazdu z powodu usterek zagrażających bezpieczeństwu

                        (Prawda/Fałsz)

                        Tak

                        PTI Requested? (Wniosek o okresowe badanie techniczne?)

                        Czy państwo członkowskie kontroli wnioskuje do państwa członkowskiego rejestracji o przeprowadzenie okresowego badania technicznego? Prawda = Tak

                        (Prawda/Fałsz)

                        Tak

                        Potwierdzenie zgłoszenia RSI

                        (Wysyłane automatycznie)

                        Obowiązkowe

                        Status Code (Kod statusu)

                        Kod statusu potwierdzenia.

                        (lista wyboru, można wybrać tylko jedną pozycję)

                        Tak

                        Status Message (Komunikat dotyczący statusu)

                        Wszelkie dodatkowe komentarze dotyczące kodu statusu.

                        (Tekst)

                        Nie


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… w sprawie warunków technicznych rozwijania, utrzymywania i wykorzystywania teleinformatycznych systemów wymiany informacji oraz przechowywania takich informacji zgodnie z unijnym kodeksem celnym

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 14.11.2017 r.

               w sprawie warunków technicznych rozwijania, utrzymywania i wykorzystywania teleinformatycznych systemów wymiany informacji oraz przechowywania takich informacji zgodnie z unijnym kodeksem celnym

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
                  1
               , w szczególności jego art. 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 17,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 („kodeks”) wymaga, by wszelka wymiana informacji, takich jak deklaracje, zgłoszenia, wnioski lub decyzje, między organami celnymi oraz między przedsiębiorcami a organami celnymi, a także przechowywanie tych informacji zgodnie z wymogami przepisów prawa celnego, odbywała się za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych.

               (2)Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/578
                  2
                ustanawia program prac dotyczący wdrożenia systemów teleinformatycznych wymaganych do stosowania kodeksu, które to systemy mają zostać rozwinięte w ramach projektów wymienionych w sekcji II załącznika do tej decyzji wykonawczej.

               (3)Należy określić ważne warunki techniczne funkcjonowania wspomnianych systemów teleinformatycznych, takie jak warunki rozwijania, testowania i wykorzystywania tych systemów, jak również ich utrzymywania i wprowadzania w nich zmian. Należy określić dodatkowe warunki dotyczące ochrony, aktualizacji i ograniczeń przetwarzania danych oraz własności systemów i ich bezpieczeństwa.

               (4)W celu zabezpieczenia praw i interesów Unii, państw członkowskich i przedsiębiorców ważne jest ustanowienie przepisów proceduralnych i określenie alternatywnych rozwiązań, które mają być stosowane w razie wystąpienia czasowej awarii systemów teleinformatycznych.

               (5)Celem systemu decyzji celnych opracowanego w kontekście projektu decyzji celnych w ramach UKC, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, jest harmonizacja procesów związanych ze składaniem wniosków w sprawie decyzji celnej, podejmowaniem takiej decyzji oraz zarządzaniem nią w całej Unii przy użyciu wyłącznie technik elektronicznego przetwarzania danych. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących ten system teleinformatyczny. Zakres systemu powinien być określony poprzez odniesienie do decyzji celnych, o które będzie się wnioskować przy jego użyciu i które mają być podejmowane i zarządzane przy jego użyciu. Należy ustanowić szczegółowe przepisy w odniesieniu do wspólnych komponentów systemu (unijnego portalu dla przedsiębiorców, centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi oraz usług dotyczących danych referencyjnych) i komponentów krajowych (krajowego portalu dla przedsiębiorców i krajowego systemu zarządzania decyzjami celnymi), poprzez określenie ich funkcji i wzajemnych powiązań.

               (6)Należy ponadto wprowadzić przepisy w odniesieniu do danych dotyczących pozwoleń, które to dane są już przechowywane w istniejących systemach teleinformatycznych, takich jak system regularnej linii żeglugowej (RSS), oraz w systemach krajowych, które muszą zostać przeniesione do systemu decyzji celnych.

               (7)System jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego opracowany w ramach projektu bezpośredniego dostępu przedsiębiorców do europejskich systemów informacji (jednolite zarządzanie użytkownikami i podpis cyfrowy), o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, służy zarządzaniu procesem uwierzytelniania i weryfikacji dostępu w odniesieniu do przedsiębiorców i innych użytkowników. Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zakresu i charakterystyki systemu poprzez określenie jego poszczególnych komponentów (wspólnych i krajowych), ich funkcji i wzajemnych powiązań. Funkcja „podpisu cyfrowego” nie jest jednak jeszcze dostępna w ramach systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego. W niniejszym rozporządzeniu nie było zatem możliwe ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących tej funkcji.

               (8)Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności z prawem do ochrony danych osobowych. W przypadku gdy do celów stosowania przepisów prawa celnego konieczne jest przetwarzanie danych osobowych w systemach teleinformatycznych, dane te muszą być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
                  3
                oraz rozporządzeniem (UE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  4
               . Dane osobowe przedsiębiorców oraz osób innych niż przedsiębiorcy przetwarzane przez systemy teleinformatyczne są ograniczone do zestawów danych określonych w załączniku A, grupa 3 – Strony i w załączniku 12-01 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446
                  5
               .

               (9)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu wykonawczym są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Rozdział I

               Przepisy ogólne

               Artykuł 1

               Zakres

               Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących systemów teleinformatycznych:

               a)
                     systemu decyzji celnych opracowanego w kontekście projektu decyzji celnych w ramach UKC, o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578;

               b)
                     systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego opracowanego w ramach projektu bezpośredniego dostępu przedsiębiorców do europejskich systemów informacji (jednolite zarządzanie użytkownikami i podpis cyfrowy), o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578.

               Artykuł 2

               Definicje

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               1)
                     „wspólny komponent” oznacza komponent systemów teleinformatycznych opracowany na poziomie Unii, który jest dostępny dla wszystkich państw członkowskich;

               2)
                     „krajowy komponent” oznacza komponent systemów teleinformatycznych opracowany na poziomie krajowym, który jest dostępny w państwie członkowskim, które utworzyło taki komponent.

               Artykuł 3

               Punkty kontaktowe dla systemów teleinformatycznych

               Komisja i państwa członkowskie wyznaczają punkty kontaktowe dla każdego z systemów teleinformatycznych do celów wymiany informacji, aby zapewnić skoordynowany rozwój, eksploatację i utrzymanie tych systemów teleinformatycznych. Przekazują one sobie wzajemnie dane kontaktowe tych punktów kontaktowych.

               Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o wszelkich zmianach danych kontaktowych tych punktów kontaktowych.

               Rozdział II

               System decyzji celnych

               Artykuł 4

               Cel i struktura systemu decyzji celnych

               1.
                     System decyzji celnych umożliwia komunikację między Komisją, państwami członkowskimi, przedsiębiorcami i osobami innymi niż przedsiębiorcy do celów składania i przetwarzania wniosków i decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także zarządzania decyzjami dotyczącymi pozwoleń, a mianowicie ich zmiany, cofnięcia, unieważnienia i zawieszenia.

               2.
                     System decyzji celnych składa się z następujących wspólnych komponentów:

               a) unijnego portalu dla przedsiębiorców;

               b) centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi;

               c) usług dotyczących danych referencyjnych.

               3.
                     Państwa członkowskie mogą tworzyć następujące krajowe komponenty:

               a) krajowy portal dla przedsiębiorców;

               b) krajowy system zarządzania decyzjami celnymi.

               Artykuł 5

               Wykorzystywanie systemu decyzji celnych

               1.
                     System decyzji celnych wykorzystuje się do celów składania i przetwarzania wniosków dotyczących następujących pozwoleń, jak również do celów zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków lub pozwoleń:

               a)
                     pozwolenia na korzystanie z uproszczenia dotyczącego ustalania kwot stanowiących część wartości celnej towarów, o którym mowa w art. 73 kodeksu;

               b)
                     pozwolenia na korzystanie z zabezpieczenia generalnego, w tym na możliwe obniżenie wysokości lub zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 95 kodeksu;

               c)
                     pozwolenia na odroczenie płatności należności celnych, o którym mowa w art. 110 kodeksu, o ile pozwolenie to nie zostanie przyznane w odniesieniu do jednej operacji;

               d)
                     pozwolenia na prowadzenie magazynu czasowego składowania, o którym mowa w art. 148 kodeksu;

               e)
                     pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej, o którym mowa w art. 120 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446;

               f)
                     pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego wystawcy, o którym mowa w art. 128 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

               g)
                     pozwolenia na regularne stosowanie uproszczonego zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 166 ust. 2 kodeksu;

               h)
                     pozwolenia na odprawę scentralizowaną, o którym mowa w art. 179 kodeksu;

               i)
                     pozwolenia na dokonywanie zgłoszeń celnych poprzez wpis danych do rejestru zgłaszającego, w tym dla procedury wywozu, o którym mowa w art. 182 kodeksu;

               j)
                     pozwolenia na korzystanie z samoobsługi celnej, o którym mowa w art. 185 kodeksu;

               k)
                     pozwolenia na przyznanie statusu podmiotu upoważnionego do ważenia bananów, o którym mowa w art. 155 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

               l)
                     pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

               m)
                     pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

               n)
                     pozwolenia na korzystanie z procedury końcowego przeznaczenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

               o)
                     pozwolenia na korzystanie z procedury odprawy czasowej, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

               p)
                     pozwolenia na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego towarów, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu;

               q)
                     pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego odbiorcy w procedurze TIR, o którym mowa w art. 230 kodeksu;

               r)
                     pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego nadawcy w procedurze tranzytu unijnego, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. a) kodeksu;

               s)
                     pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego odbiorcy w procedurze tranzytu unijnego, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. b) kodeksu;

               t)
                     pozwolenia na stosowanie specjalnego rodzaju zamknięć celnych, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. c) kodeksu;

               u)
                     pozwolenia na stosowanie zgłoszenia tranzytowego ze zmniejszoną liczbą danych, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. d) kodeksu;

               v)
                     pozwolenia na korzystanie z elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu;

               2.
                     Wspólne komponenty systemu decyzji celnych wykorzystuje się w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim.

               3.
                     Państwo członkowskie może podjąć decyzję dopuszczającą wykorzystywanie wspólnych komponentów systemu decyzji celnych w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mają skutki jedynie w tym państwie członkowskim.

               4.
                     System decyzji celnych nie może być wykorzystywany w odniesieniu do wniosków, pozwoleń lub decyzji innych niż te wymienione w ust. 1.

               Artykuł 6

               Uwierzytelnianie i dostęp do systemu decyzji celnych

               1.
                     Uwierzytelnianie i weryfikację dostępu przedsiębiorców i osób innych niż przedsiębiorcy do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych przeprowadza się z wykorzystaniem systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego, o którym mowa w art. 14.

               2.
                     Uwierzytelnianie i weryfikację dostępu urzędników państw członkowskich do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

               3.
                     Uwierzytelnianie i weryfikację dostępu personelu Komisji do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych przeprowadza się z wykorzystaniem systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

               Artykuł 7

               Unijny portal dla przedsiębiorców

               1.
                     Unijny portal dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do systemu decyzji celnych dla przedsiębiorców oraz osób innych niż przedsiębiorcy.

               2.
                     Unijny portal dla przedsiębiorców musi współdziałać z centralnym systemem zarządzania decyzjami celnymi, a także z krajowymi systemami zarządzania decyzjami celnymi, które mogą zostać utworzone przez państwa członkowskie.

               3.
                     Unijny portal dla przedsiębiorców wykorzystuje się w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim.

               4.
                     Państwo członkowskie może podjąć decyzję dopuszczającą wykorzystywanie unijnego portalu dla przedsiębiorców w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mają skutki jedynie w tym państwie członkowskim.

               Gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o wykorzystywaniu unijnego portalu dla przedsiębiorców w odniesieniu do pozwoleń lub decyzji mających skutki jedynie w tym państwie członkowskim, powiadamia o tym fakcie Komisję.

               Artykuł 8

               Centralny system zarządzania decyzjami celnymi

               1.
                     Centralny system zarządzania decyzjami celnymi jest wykorzystywany przez organy celne państw członkowskich do celów przetwarzania wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń poprzez umożliwienie państwom członkowskim sprawdzania, czy spełnione są warunki umożliwiające akceptację tych wniosków i wydawanie decyzji.

               2.
                     Centralny system zarządzania decyzjami celnymi musi współdziałać z unijnym portalem dla przedsiębiorców, usługami dotyczącymi danych referencyjnych oraz z krajowymi systemami zarządzania decyzjami celnymi, które mogą zostać utworzone przez państwa członkowskie.

               Artykuł 9

               Konsultacje między organami celnymi z wykorzystaniem systemu decyzji celnych

               Organ celny państwa członkowskiego korzysta z centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi, kiedy potrzebuje skonsultować się z organem celnym innego państwa członkowskiego przed podjęciem decyzji w odniesieniu do wniosków bądź pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1.

               Artykuł 10

               Usługi dotyczące danych referencyjnych

               Usługi dotyczące danych referencyjnych wykorzystuje się w celu centralnego przechowywania danych dotyczących pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także decyzji dotyczących tych pozwoleń; usługi te umożliwiają przeglądanie, powielanie i zatwierdzanie tych pozwoleń za pomocą innych systemów teleinformatycznych ustanowionych do celów art. 16 kodeksu.

               Artykuł 11

               Krajowy portal dla przedsiębiorców

               1.
                     Krajowy portal dla przedsiębiorców, o ile został utworzony, jest dodatkowym punktem dostępu do systemu decyzji celnych dla przedsiębiorców oraz osób innych niż przedsiębiorcy.

               2.
                     Jeśli chodzi o wnioski i pozwolenia, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także zarządzanie decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń w przypadku, gdy dane pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim, przedsiębiorcy i osoby inne niż przedsiębiorcy mogą wybrać korzystanie z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, bądź z unijnego portalu dla przedsiębiorców.

               3.
                     Krajowy portal dla przedsiębiorców musi współdziałać z krajowym systemem zarządzania decyzjami celnymi, o ile został on utworzony.

               4.
                     W przypadku gdy państwo członkowskie utworzyło krajowy portal dla przedsiębiorców, powiadamia o tym fakcie Komisję.

               Artykuł 12

               Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi

               1.
                     Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi, o ile został utworzony, jest wykorzystywany przez organy celne państw członkowskich do celów przetwarzania wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń poprzez sprawdzanie, czy spełnione są warunki umożliwiające akceptację wniosków i wydawanie decyzji.

               2.
                     Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi musi współdziałać z centralnym systemem zarządzania decyzjami celnymi do celów konsultacji między organami celnymi, o których mowa w art. 9.

               Artykuł 13

               Migracja danych dotyczących pozwoleń do systemu decyzji celnych

               1.
                     Dane dotyczące pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, w przypadku gdy pozwolenia te zostały wydane w okresie od dnia 1 maja 2016 r. lub przyznane zgodnie z art. 346 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447
                  6
                i mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim, zostają przeniesione do systemu decyzji celnych i są przechowywane w tym systemie, o ile pozwolenia te są ważne w dniu przeprowadzania migracji danych. Migrację przeprowadza się najpóźniej do dnia 1 maja 2019 r.

               Państwo członkowskie może zdecydować o stosowaniu akapitu pierwszego również w odniesieniu do pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1 i które mają skutki wyłącznie w tym państwie członkowskim.

               2.
                     Organy celne dopilnowują, by dane, które mają zostać przeniesione zgodnie z ust. 1, były zgodne z wymogami dotyczącymi danych ustanowionymi w załączniku A do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz w załączniku A do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447. W tym celu mogą one zażądać niezbędnych informacji od posiadacza pozwolenia.

               Rozdział III

               System jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego

               Artykuł 14

               Cel i struktura systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego

               1.
                     System jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego umożliwia komunikację między Komisją a systemami zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników państw członkowskich, o których mowa w art. 18, w celu zapewnienia bezpiecznego, uprawnionego dostępu do systemów teleinformatycznych przedsiębiorcom i osobom innym niż przedsiębiorcy oraz personelowi Komisji.

               2.
                     System jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego składa się z następujących wspólnych komponentów:

               a) systemu zarządzania dostępem;

               b) systemu zarządzania administracyjnego.

               3.
                     Państwo członkowskie tworzy system zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników jako krajowy komponent systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego.

               Artykuł 15

               Wykorzystanie systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego

               System jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego wykorzystuje się w celu zapewnienia uwierzytelniania i weryfikacji dostępu:

               a) przedsiębiorców i osób innych niż przedsiębiorcy, do celów zapewnienia im dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych;

               b) personelu Komisji do celów zapewnienia im dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych oraz do celów utrzymania systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego oraz zarządzania tym systemem.

               Artykuł 16

               System zarządzania dostępem

               Komisja ustanawia system zarządzania dostępem umożliwiający zatwierdzanie wniosków o udzielenie dostępu składanych przez przedsiębiorców i osoby inne niż przedsiębiorcy w ramach systemu jednolitego zarządzania użytkownikami i podpisu cyfrowego poprzez współdziałanie z systemami zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników państw członkowskich, o których mowa w art. 18.

               Artykuł 17

               System zarządzania administracyjnego

               Komisja ustanawia system zarządzania administracyjnego w celu zarządzania przepisami dotyczącymi uwierzytelniania i autoryzacji w odniesieniu do zatwierdzania danych identyfikacyjnych przedsiębiorców i osób innych niż przedsiębiorcy do celów udzielania dostępu do systemów teleinformatycznych.

               Artykuł 18

               Systemy zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników państw członkowskich

               Państwa członkowskie ustanawiają system zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników w celu zapewnienia:

               a) bezpiecznej rejestracji i przechowywania danych identyfikacyjnych przedsiębiorców i osób innych niż przedsiębiorcy;

               b) bezpiecznej wymiany podpisanych i zaszyfrowanych danych identyfikacyjnych przedsiębiorców i osób innych niż przedsiębiorcy.

               Rozdział IV

               Funkcjonowanie systemów teleinformatycznych oraz szkolenia w zakresie korzystania z nich

               Artykuł 19

               Rozwijanie, testowanie i wykorzystywanie systemów teleinformatycznych oraz zarządzanie nimi

               1.
                     Wspólne komponenty są rozwijane, testowane, wykorzystywane i zarządzane przez Komisję. Krajowe komponenty są rozwijane, testowane, wykorzystywane i zarządzane przez państwa członkowskie.

               2.
                     Państwa członkowskie zapewniają interoperacyjność krajowych komponentów ze wspólnymi komponentami.

               Artykuł 20

               Utrzymywanie systemów teleinformatycznych i wprowadzanie w nich zmian

               1.
                     Komisja zajmuje się utrzymaniem wspólnych komponentów, a państwa członkowskie utrzymaniem swoich krajowych komponentów.

               2.
                     Komisja i państwa członkowskie zapewniają nieprzerwane działanie systemów teleinformatycznych.

               3.
                     Komisja może zmieniać wspólne komponenty systemów teleinformatycznych w celu korygowania nieprawidłowości, dodawania nowych funkcji lub modyfikacji istniejących funkcji.

               4.
                     Komisja informuje państwa członkowskie o zmianach i aktualizacjach wspólnych komponentów.

               5.
                     Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zmianach i aktualizacjach krajowych komponentów, które mogą mieć wpływ na funkcjonowanie wspólnych komponentów.

               6.
                     Komisja i państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej informacje na temat zmian i aktualizacji systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 4 i 5.

               Artykuł 21

               Czasowa awaria systemów teleinformatycznych

               1.
                     W razie czasowej awarii systemów teleinformatycznych, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) kodeksu, przedsiębiorcy i osoby inne niż przedsiębiorcy składają informacje niezbędne do dopełnienia odnośnych formalności w sposób określony przez państwa członkowskie, w tym za pośrednictwem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

               2.
                     Organy celne zapewniają, by informacje złożone zgodnie z ust. 1 zostały udostępnione w odpowiednich systemach teleinformatycznych w terminie 7 dni od momentu ponownej dostępności tych systemów.

               3.
                     Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o niedostępności systemów teleinformatycznych będącej skutkiem czasowej awarii.

               Artykuł 22

               Wsparcie szkoleniowe w zakresie wykorzystywania i funkcjonowania wspólnych komponentów

               Komisja wspiera państwa członkowskie w zakresie wykorzystywania i funkcjonowania wspólnych komponentów systemów teleinformatycznych poprzez zapewnianie odpowiednich materiałów szkoleniowych.

               Rozdział V

               Ochrona danych, zarządzanie danymi oraz własność i bezpieczeństwo systemów teleinformatycznych

               Artykuł 23

               Ochrona danych osobowych

               1.
                     Dane osobowe zarejestrowane w systemach teleinformatycznych są przetwarzane do celów stosowania przepisów prawa celnego, z uwzględnieniem szczególnych celów każdego z systemów teleinformatycznych, określonych odpowiednio w art. 4 ust. 1 oraz w art. 14 ust. 1.

               2.
                     Krajowe organy nadzoru w dziedzinie ochrony danych osobowych oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych współpracują w celu zapewnienia skoordynowanego nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych zarejestrowanych w systemach teleinformatycznych.

               Artykuł 24

               Aktualizacja danych w systemach teleinformatycznych

               Państwa członkowskie zapewniają, by dane zarejestrowane na szczeblu krajowym odpowiadały danym zarejestrowanym we wspólnych komponentach i były stale aktualizowane.

               Artykuł 25

               Ograniczenia przeglądania i przetwarzania danych

               1.
                     Dane zarejestrowane we wspólnych komponentach systemów teleinformatycznych przez państwo członkowskie mogą być przeglądane i przetwarzane przez to państwo członkowskie. Mogą być one również przeglądane i przetwarzane przez inne państwo członkowskie, jeśli uczestniczy ono w przetwarzaniu wniosku lub w zarządzaniu decyzją, których te dane dotyczą, w tym poprzez konsultacje prowadzone zgodnie z art. 9.

               2.
                     Dane zarejestrowane we wspólnych komponentach systemów teleinformatycznych przez przedsiębiorcę lub osobę inną niż przedsiębiorca mogą być przeglądane lub przetwarzane przez tego przedsiębiorcę lub tę osobę. Mogą być one również przeglądane i przetwarzane przez państwo członkowskie, które uczestniczy w przetwarzaniu wniosku lub w zarządzaniu decyzją, których te dane dotyczą, w tym poprzez konsultacje prowadzone zgodnie z art. 9.

               Artykuł 26

               Własność systemu

               1.
                     Komisja jest właścicielem systemu w odniesieniu do wspólnych komponentów.

               2.
                     Państwa członkowskie są właścicielami systemu w odniesieniu do krajowych komponentów.

               Artykuł 27

               Bezpieczeństwo systemów

               1.
                     Komisja zapewnia bezpieczeństwo wspólnych komponentów. Państwa członkowskie zapewniają bezpieczeństwo krajowych komponentów.

               W tym celu Komisja i państwa członkowskie podejmują, co najmniej, środki niezbędne do:

               a)uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu do urządzeń wykorzystywanych do przetwarzania danych;

               b)uniemożliwienia wprowadzania danych oraz przeglądania, modyfikacji lub usuwania danych przez osoby nieuprawnione;

               c)wykrycia wszelkich działań, o których mowa w lit. a) i b).

               2.
                     Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich działaniach, które mogłyby doprowadzić do naruszenia lub podejrzenia naruszenia bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych.

               Rozdział VI

               Przepisy końcowe

               Artykuł 28

               Ocena systemów teleinformatycznych

               Komisja i państwa członkowskie przeprowadzają oceny komponentów systemu, za które odpowiadają, a w szczególności analizują bezpieczeństwo i integralność tych komponentów oraz poufność danych przetwarzanych w ramach tych komponentów.

               Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o wynikach takich ocen.

               Artykuł 29

               Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 14.11.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

                     (2)

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiająca program prac dotyczący rozwoju i wykorzystywania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym (Dz.U. L 99 z 15.4.2016, s. 6).

                     (3)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

                     (4)

                        Rozporządzenie (UE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

                     (5)

                        Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

                     (6)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 6.12.2017 r.

               w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012
                  1
               , w szczególności jego art. 497 ust. 3,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W celu uniknięcia zakłóceń na międzynarodowych rynkach finansowych oraz aby zapobiec narażeniu instytucji na surowsze wymogi w zakresie funduszy własnych podczas trwania procedur uznawania istniejących kontrahentów centralnych (CCP) z państw trzecich, w art. 497 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustanowiono okres przejściowy, podczas którego CCP z państw trzecich, z którymi instytucje mające siedzibę w Unii rozliczają transakcje, mogą być przez te instytucje uznawani za kwalifikujących się kontrahentów centralnych.

               (2)Rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 zmieniono rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012
                  2
                w odniesieniu do niektórych danych koniecznych do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych instytucji z tytułu ekspozycji wobec CCP z państw trzecich. W związku z tym art. 89 ust. 5a rozporządzenia (UE) nr 648/2012 zawiera wymóg, by niektórzy CCP z państw trzecich przez określony czas zgłaszali całkowitą kwotę początkowego depozytu zabezpieczającego, jaką otrzymali od swoich uczestników rozliczających. Okres przejściowy przewidziany we wspomnianym rozporządzeniu odpowiada okresowi przejściowemu ustanowionemu w art. 497 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

               (3)Oba okresy przejściowe miały upłynąć z dniem 15 czerwca 2014 r.

               (4)Zgodnie z art. 497 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 Komisja może przyjąć akt wykonawczy w celu przedłużenia w wyjątkowych okolicznościach okresu przejściowego dotyczącego wymogów w zakresie funduszy własnych o kolejnych sześć miesięcy. Przedłużenie to powinno mieć również zastosowanie do terminów określonych w art. 89 ust. 5a rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Wspomniane okresy przejściowe zostały ostatnio przedłużone do dnia 15 grudnia 2017 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/954
                  3
               .

               (5)Spośród CCP mających siedzibę w państwach trzecich, którzy wystąpili z wnioskiem o uznanie zgodnie z art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, 29 CCP zostało uznanych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Spośród nich jeden CCP z Nowej Zelandii został uznany na podstawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/2774
                  4
               . Ponadto trzej kolejni CCP z Indii mogliby zostać uznani na podstawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/2269
                  5
               . Pozostali CCP z państw trzecich wciąż oczekują na uznanie, a procedura ich uznawania nie zostanie zakończona do dnia 15 grudnia 2017 r. Jeśli okres przejściowy nie zostanie przedłużony, instytucje mające siedzibę w Unii (lub ich jednostki zależne mające siedzibę poza Unią), posiadające ekspozycje wobec tych pozostałych CCP z państw trzecich, będą zmuszone do znacznego zwiększenia swoich funduszy własnych z tytułu tych ekspozycji, co mogłoby potencjalnie doprowadzić do wycofania się tychże instytucji jako bezpośrednich uczestników w tych CCP lub do – przynajmniej tymczasowego – zaprzestania świadczenia usług rozliczeniowych na rzecz klientów tych instytucji i spowodować przez to poważne zakłócenia na rynkach, na których działają ci CCP.

               (6)W związku z tym, po upływie okresu przejściowego przedłużonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/954, nadal będzie istniała potrzeba unikania zakłóceń na rynkach poza Unią, która to potrzeba doprowadziła wcześniej do przedłużeń okresu przejściowego określonego w art. 497 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Dalsze przedłużenie okresu przejściowego powinno umożliwić instytucjom mającym siedzibę w Unii (lub ich jednostkom zależnym mającym siedzibę poza Unią) uniknięcie wymogu znacznego zwiększenia funduszy własnych ze względu na nieukończenie procedury uznawania w odniesieniu do CCP świadczących, w rentowny i dostępny sposób, określone usługi rozliczeniowe, których potrzebują instytucje mające siedzibę w Unii (lub ich jednostki zależne mające siedzibę poza Unią). Należy zatem przedłużyć okresy przejściowe o dodatkowe sześć miesięcy.

               (7)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Okresy 15 miesięcy, o których mowa, odpowiednio, w art. 497 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 89 ust. 5a akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 648/2012, ostatnio przedłużone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/954, przedłuża się o dodatkowe sześć miesięcy do dnia 15 czerwca 2018 r.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 6.12.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Jean-Claude Juncker
                        Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     Przewodniczący

                     Jean-Claude Juncker
                        Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/954 z dnia 6 czerwca 2017 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 144 z 7.6.2017, s. 14).

                     (4)

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/2274 z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych dotyczących kontrahentów centralnych w Nowej Zelandii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 342 z 16.12.2016, s. 54).

                     (5)

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/2269 z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych dotyczących kontrahentów centralnych w Indiach zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 342 z 16.12.2016, s. 38).