title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2447 w zakresie przepisów proceduralnych ułatwiających określanie w Unii preferencyjnego pochodzenia towarów oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 3510/80 i (WE) nr 209/2005

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 18.4.2018 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2447 w zakresie przepisów proceduralnych ułatwiających określanie w Unii preferencyjnego pochodzenia towarów oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 3510/80 i (WE) nr 209/2005

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
                  1
               , w szczególności jego art. 66 lit. a),

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447
                  2
                ustanowiono między innymi przepisy proceduralne, o których mowa w art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 (zwanego dalej „kodeksem”), dla ułatwienia określania w Unii preferencyjnego pochodzenia towarów.

               (2)Ostatnie zdanie art. 68 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 odnosi się obecnie do odpowiedniego stosowania podsekcji 2–9 sekcji 2 tego rozporządzenia, odnoszących się do zasad pochodzenia w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) Unii. Tylko jednak niektóre przepisy tych podsekcji są odpowiednie w kontekście rejestracji eksporterów poza ramami systemu GSP Unii. Należy zatem ściśle określić te przepisy. Ponieważ zobowiązanie Komisji do przekazywania krajom trzecim, z którym Unia zawarła preferencyjne porozumienia, adresów organów celnych odpowiedzialnych za weryfikację dowodu pochodzenia sporządzonego przez zarejestrowanego eksportera wynika również z postanowień danego porozumienia, zobowiązanie to nie powinno być sformułowane w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447. Przepis przejściowy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, tymczasowo zezwalający eksporterowi, który nie został zarejestrowany, ale jest upoważnionym eksporterem w Unii, na sporządzanie dowodu pochodzenia, stracił aktualność i powinien zostać zniesiony. W celu uproszczenia przepisów i zapewnienia spójności porozumień preferencyjnych małe przesyłki nieprzywożone w celach handlowych powinny być wyłączone z obowiązku przedstawiania dowodu pochodzenia, o ile takie wyłączenie jest dopuszczalne, ale nie jest bezpośrednio określone w porozumieniu preferencyjnym. Biorąc pod uwagę, że istnieją inne sposoby identyfikacji eksportera, a podpis nie nadaje w Unii dowodowi pochodzenia statusu prawnego, od eksporterów nie należy wymagać podpisywania dowodów pochodzenia, o ile jest to dopuszczalne, ale nie jest bezpośrednio określone w porozumieniu preferencyjnym.

               (3)Przepisy art. 69 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 dotyczące zastąpienia dowodów preferencyjnego pochodzenia wystawionych lub sporządzonych poza ramami systemu GSP Unii powinny mieć szersze zastosowanie do dowodów pochodzenia. Ponadto należy doprecyzować formę, w jakiej można wystawić lub sporządzić zastępczy dowód pochodzenia.

               (4)Należy ustanowić przepisy w celu ułatwienia określania w Unii preferencyjnego pochodzenia produktów przetworzonych uzyskanych z towarów posiadających status preferencyjnego pochodzenia. Ponieważ przepisy te mają na celu ochronę zainteresowanych podmiotów gospodarczych przed niepożądanymi i niezamierzonymi skutkami połączenia w kodeksie procedury przetwarzania pod kontrolą celną z procedurą uszlachetniania czynnego, powinny one obowiązywać z mocą wsteczną od dnia stosowania kodeksu.

               (5)Art. 80 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 powinien zawierać odniesienie do nowego załącznika 22-06A zawierającego formularz wniosku, który mają stosować eksporterzy z państw członkowskich do rejestracji w systemie REX; załącznik 22-06 będzie tym samym służył tylko do rejestracji eksporterów w krajach korzystających z GSP. Należy zatem umieścić w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 nowy załącznik 22-06A i odpowiednio zmienić załącznik 22-06. W związku z wprowadzeniem załącznika 22-06A należy również odpowiednio zmienić art. 82, 83 i 86 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.Biorąc pod uwagę, że istnieją inne sposoby identyfikacji eksportera, a podpis nie nadaje w Unii dokumentowi statusu prawnego, od eksporterów nie należy wymagać podpisywania oświadczeń o pochodzeniu, o których mowa w art. 92 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. Ustępy 1, 2 i 3 tego artykułu powinny stosować się odpowiednio do oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych przez eksporterów w Unii nie tylko do celów kumulacji dwustronnej, o której mowa w art. 53 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, ale również do celów deklarowania pochodzenia towarów wywożonych do kraju korzystającego z systemów GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji na potrzeby kumulacji z materiałami pochodzącymi z Unii. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 92 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

               (6)Załącznik 22-07 do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 powinien zostać zmieniony w celu określenia symbolu, który powinien wskazać eksporter, jeżeli oświadczenie o pochodzeniu odnosi się do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli. Zmiana powinna również uwzględniać ciążący na eksporterze wymóg wskazania pochodzenia za pomocą symbolu „EU”, jeżeli oświadczenie o pochodzeniu odnosi się do produktów pochodzących z Unii.

               (7)Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3510/80
                  3
                straciło aktualność z uwagi na to, że przepisy tego rozporządzenia zostały zastąpione przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447. Należy w związku z tym uchylić to rozporządzenie, mając na względzie pewność i przejrzystość prawa.

               (8)Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 209/2005
                  4
                przyznano odstępstwa od wprowadzonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1541/98
                  5
                obowiązku przedstawiania dowodów pochodzenia wyrobów włókienniczych objętych sekcją XI Nomenklatury scalonej. Rozporządzenie (WE) nr 1541/98 uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 955/2011
                  6
               . Rozporządzenie (WE) nr 209/2005 tym samym straciło aktualność i należy je uchylić, mając na względzie pewność i przejrzystość prawa.

               (9)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 68 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w ust. 1 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

               „Zastosowanie mają odpowiednio przepisy art. 80, 82, 83, 84, 86, 87, 89 i 91 niniejszego rozporządzenia.”;

               b)w ust. 2 zdanie pierwsze – wyrazy „art. 10 i 15” zastępuje się wyrazami „art. 10 ust. 1 i art. 15”;

               c)skreśla się ust. 3 i 5;

               d)dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu:

               „6.
                     W przypadku gdy preferencyjne porozumienie umożliwia Unii zwolnienie z wymogu przedstawiania dowodu pochodzenia produktów pochodzących, zwolnienie to stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w art. 103, o ile warunki te nie są przewidziane w odnośnym porozumieniu preferencyjnym.

               7.
                     W przypadku gdy preferencyjne porozumienie umożliwia Unii zniesienie wymogu podpisania dowodu pochodzenia przez eksportera, nie wymaga się takiego podpisu.”;

               2)art. 69 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 69

               Zastąpienie dowodów pochodzenia wystawionych lub sporządzonych poza ramami ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) Unii

               (art. 64 ust. 1 kodeksu)

               1.Jeśli produkty pochodzące objęte dowodem pochodzenia wystawionym lub sporządzonym uprzednio do celów preferencyjnego środka taryfowego, o którym mowa w art. 56 ust. 2 lit. d) lub e) kodeksu, innego niż system GSP Unii, nie zostały jeszcze zwolnione do obrotu i znajdują się pod kontrolą urzędu celnego w Unii, pierwotny dowód pochodzenia może zostać zastąpiony jednym lub większą liczbą zastępczych dowodów pochodzenia do celów wysłania wszystkich lub części tych produktów do innego miejsca przeznaczenia w Unii.

               2.Zastępczy dowód pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, może zostać wystawiony dla któregokolwiek z poniższych podmiotów lub sporządzony przezeń z zachowaniem tej samej formy co pierwotny dowód pochodzenia lub w formie zastępczego oświadczenia o pochodzeniu, sporządzonego, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, zgodnie z art. 101 oraz załącznikiem 22-20:

               a)
                     eksporter upoważniony lub zarejestrowany w Unii, ponownie wysyłający towary;

               b)
                      ponowny nadawca towarów w Unii, jeśli całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce, która ma zostać podzielona, nie przekracza obowiązującego progu wartości;

               c)
                     ponowny nadawca towarów w Unii, jeśli całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce, która ma zostać podzielona, przekracza obowiązujący próg wartości, a ponowny nadawca załącza do zastępczego dowodu pochodzenia kopię pierwotnego dowodu pochodzenia.

               Jeśli zastąpienie pierwotnego dowodu pochodzenia nie jest możliwe zgodnie z akapitem pierwszym, zastępczy dowód pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, może wystawić, w formie świadectwa przewozowego EUR.1, urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się towary.

               3.Jeśli zastępczym dowodem pochodzenia jest świadectwo przewozowe EUR.1, poświadczenie dokonane przez urząd celny wystawiający zastępcze świadectwo przewozowe EUR.1 umieszcza się w polu 11 świadectwa. Dane szczegółowe w polu 4 świadectwa dotyczące kraju pochodzenia muszą być identyczne z danymi szczegółowymi znajdującymi się w pierwotnym dowodzie pochodzenia. W polu 12 ponowny nadawca składa podpis. Ponowny nadawca składający podpis w polu 12 w dobrej wierze nie jest odpowiedzialny za prawidłowość danych wprowadzonych w pierwotnym dowodzie pochodzenia.

               Urząd celny, do którego wnioskuje się o wydanie zastępczego świadectwa przewozowego EUR.1, odnotowuje na pierwotnym dowodzie pochodzenia lub w załączniku do niego masę, ilość, rodzaj wysyłanych produktów i ich kraj przeznaczenia oraz wpisuje numery seryjne odpowiedniego świadectwa zastępczego lub świadectw zastępczych. Urząd celny przechowuje pierwotny dowód pochodzenia przez okres co najmniej trzech lat.”;

               3)dodaje się art. 69a w brzmieniu:

               „Artykuł 69a

               Preferencyjne pochodzenie produktów przetworzonych uzyskanych z towarów posiadających status preferencyjnego pochodzenia

               (art. 64 ust. 1 kodeksu)

               1.W przypadku gdy towary nieunijne posiadające status preferencyjnego pochodzenia w ramach preferencyjnego porozumienia między Unią a państwami trzecimi objęte są procedurą uszlachetniania czynnego, produkty przetworzone uzyskane z tych towarów uznaje się przy dopuszczaniu ich do obrotu za mające ten sam status preferencyjnego pochodzenia jak towary, z których zostały uzyskane.

               2.Ustęp 1 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

               a)przetwarzanie obejmuje również towary nieunijne, inne niż te, o których mowa w ust. 1, w tym towary posiadające status preferencyjnego pochodzenia w ramach innego preferencyjnego porozumienia;

               b)przetworzone produkty zostały uzyskane z towarów ekwiwalentnych, o których mowa w art. 223 kodeksu;

               c)organy celne zezwoliły na czasowy powrotny wywóz towarów w celu dalszego ich przetwarzania zgodnie z art. 258 kodeksu.

               3.W przypadku zastosowania ust. 1 dowód pochodzenia wystawiony lub sporządzony dla towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego uznaje się za dowód pochodzenia wystawiony lub sporządzony dla produktów przetworzonych.”;

               4)w art. 80 wprowadza się następujące zmiany:

               ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2. Właściwe organy krajów korzystających po otrzymaniu kompletnego formularza wniosku, o którym mowa w załączniku 22-06, przydzielają eksporterowi niezwłocznie numer zarejestrowanego eksportera i wprowadzają do systemu REX numer zarejestrowanego eksportera, dane rejestracyjne i datę rozpoczęcia ważności rejestracji zgodnie z art. 86 ust. 4.

               Organy celne państw członkowskich po otrzymaniu kompletnego formularza wniosku, o którym mowa w załączniku 22-06A, przydzielają niezwłocznie numer zarejestrowanego eksportera eksporterowi lub, w stosownych przypadkach, ponownemu nadawcy towarów i wprowadzają do systemu REX numer zarejestrowanego eksportera, dane rejestracyjne i datę rozpoczęcia ważności rejestracji zgodnie z art. 86 ust. 4.

               Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego informują eksportera lub, w stosownych przypadkach, ponownego nadawcę towarów o numerze zarejestrowanego eksportera przydzielonym temu eksporterowi lub ponownemu nadawcy towarów oraz o dacie rozpoczęcia ważności rejestracji.”;

               5)w art. 82 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ustęp 7 otrzymuje brzmienie:

               „7. Komisja podaje następujące dane do wiadomości publicznej pod warunkiem uprzedniego wyrażenia zgody przez eksportera poprzez złożenie podpisu w polu 6 formularza określonego w załączniku 22-06 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A:

               a)nazwa zarejestrowanego eksportera, podana w polu 1 formularza określonego w załączniku 22-06 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A;

               b)adres siedziby zarejestrowanego eksportera, podany w polu 1 formularza określonego w załączniku 22-06 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A;

               c)dane kontaktowe podane w polu 1 i polu 2 formularza określonego w załączniku 22-06 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A;

               d)orientacyjny opis towarów, które kwalifikują się do preferencyjnego traktowania, w tym orientacyjny wykaz pozycji lub działów Systemu Zharmonizowanego, podany w polu 4 formularza określonego w załączniku 22-06 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A;

               e)numer EORI zarejestrowanego eksportera podany w polu 1 formularza określonego w załączniku 22-06A lub numer identyfikacyjny przedsiębiorcy (TIN) zarejestrowanego eksportera podany w polu 1 formularza określonego w załączniku 22-06;

               f)informacja, czy dany zarejestrowany eksporter jest przedsiębiorcą czy producentem, zgodnie z informacją podaną w polu 3 formularza określonego w załączniku 22-06 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A.

               Odmowa złożenia podpisu w polu 6 nie stanowi podstawy do odmowy rejestracji eksportera.”;

               b)w ust. 8 po lit. a) dodaje się lit. b) w poniższym brzmieniu oraz odpowiednio dostosowuje się oznaczenia obecnych lit. b)–e):

               „b)
                     datę rejestracji zarejestrowanego eksportera;”;

               6)w art. 83 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w ust. 2 po wyrazach „w załączniku 22-06” dodaje się wyrazy „lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A”;

               b)w ust. 4 po wyrazach „w załączniku 22-06” dodaje się wyrazy „lub, w stosownych przypadkach, w załączniku 22-06A”;

               7)w art. 86 ust. 2 wyrazy „w załączniku 22-06” zastępuje się wyrazami „w załączniku 22-06A”;

               8)w art. 92 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Od eksportera nie wymaga się złożenia podpisu na oświadczeniu o pochodzeniu.”;

               b)ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

               „4. Przepisy ust. 1, 2 i 3 stosuje się odpowiednio do:

               a)
                     oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych w Unii dla celów kumulacji dwustronnej, o której mowa w art. 53 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

               b)
                     oświadczeń o pochodzeniu towarów wywożonych do kraju korzystającego z systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji do celów kumulacji z materiałami pochodzącymi z Unii.”;

               9)załącznik 22-06 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

               10)po załączniku 22-06 dodaje się załącznik 22-06A w brzmieniu określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

               11)w załączniku 22-07 przypis 5 otrzymuje brzmienie:

               „(5) Wskazać kraj pochodzenia produktów. Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu odnosi się do produktów pochodzących z Unii, eksporter musi wskazać pochodzenie za pomocą symbolu „EU”. Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu odnosi się w całości lub części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 112 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, eksporter musi wskazać pochodzenie za pomocą symbolu „CM”.”.

               Artykuł 2

               Rozporządzenie (EWG) nr 3510/80 traci moc.

               Artykuł 3

               Rozporządzenie (WE) nr 209/2005 traci moc.

               Artykuł 4

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Art. 1 pkt 3 stosuje się od dnia 1 maja 2016 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 18.4.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

                     (2)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3510/80 z dnia 23 grudnia 1980 r. w sprawie definicji pojęcia produktów pochodzących do celów stosowania preferencji taryfowych przyznanych przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą w odniesieniu do niektórych produktów z krajów rozwijających się (Dz.U. L 368 z 31.12.1980, s. 1).

                     (4)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 209/2005 z dnia 7 lutego 2005 r. ustanawiające wykaz wyrobów włókienniczych, dla których dowód pochodzenia nie jest wymagany przy dopuszczaniu do swobodnego obrotu we Wspólnocie (Dz.U. L 34 z 8.2.2005, s. 6).

                     (5)

                        Rozporządzenie Rady (WE) NR 1541/98 z dnia 13 lipca 1998 r. w sprawie dowodu pochodzenia niektórych wyrobów włókienniczych objętych sekcją XI Nomenklatury Scalonej i dopuszczonych do swobodnego obrotu we Wspólnocie oraz w sprawie warunków przyjęcia takiego dowodu (Dz.U. L 202 z 18.7.1998, s. 11).

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 955/2011 z dnia 14 września 2011 r. uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1541/98 w sprawie dowodu pochodzenia niektórych wyrobów włókienniczych objętych sekcją XI Nomenklatury scalonej i dopuszczonych do swobodnego obrotu we Wspólnocie oraz w sprawie warunków przyjęcia takiego dowodu, a także zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich (Dz.U. L 259 z 4.10.2011, s. 5).

    ---documentbreak---

                  PL

                  ZAŁĄCZNIK I

                  ZAŁĄCZNIK II

               „Załącznik 22-06

               Wniosek o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera

               do celów ogólnych systemów preferencji taryfowych Unii Europejskiej, Norwegii, Szwajcarii i Turcji (1)

                        1. Imię i nazwisko/nazwa eksportera, dokładny adres, państwo, dane kontaktowe, numer TIN.

                        2. Dodatkowe szczegółowe dane kontaktowe, włącznie z numerem telefonu i faksu oraz adresem e-mail, jeśli istnieje (fakultatywne).

                        3. Określić, czy główną działalność stanowi produkcja czy handel.

                        4. Orientacyjny opis towarów, które kwalifikują się do preferencyjnego traktowania, włącznie z wykazem pozycji Systemu Zharmonizowanego (lub działów, jeżeli towary, którymi dokonuje się obrotu, są klasyfikowane do więcej niż 20 pozycji Systemu Zharmonizowanego).

                        5. Zobowiązanie składane przez eksportera

                        Niżej podpisany niniejszym:

                        - oświadcza, że powyższe informacje są prawidłowe;

                        - poświadcza, że żadna wcześniejsza rejestracja nie została cofnięta; w przeciwnym razie poświadcza, że sytuacja, która doprowadziła do takiego cofnięcia, została uregulowana;

                        - zobowiązuje się do sporządzania oświadczeń o pochodzeniu wyłącznie dla towarów kwalifikujących się do preferencyjnego traktowania i spełniających reguły pochodzenia określone dla tych towarów w ogólnym systemie preferencji;

                        - zobowiązuje się do prowadzenia prawidłowej handlowej ewidencji księgowej obejmującej wytwarzanie/dostawy towarów objętych preferencyjnym traktowaniem i przechowywania jej przez okres co najmniej trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym sporządzono oświadczenie o pochodzeniu;

                        - zobowiązuje się do niezwłocznego powiadamiania właściwego organu o bieżących zmianach w jego danych rejestracyjnych, które miały miejsce od chwili uzyskania numeru zarejestrowanego eksportera;

                        - zobowiązuje się do współpracy z właściwym organem;

                        - zgadza się na przeprowadzenie wszelkich kontroli prawidłowości złożonych oświadczeń o pochodzeniu, włącznie z weryfikacją ewidencji księgowej oraz wizytami w jego siedzibie przeprowadzanymi przez Komisję Europejską lub organy państw członkowskich, jak również organy Norwegii, Szwajcarii i Turcji;

                        - zobowiązuje się do złożenia wniosku o cofnięcie jego rejestracji w systemie, w przypadku gdy nie będzie już spełniał warunków wywozu jakichkolwiek towarów w ramach systemu;

                        - zobowiązuje się do złożenia wniosku o cofnięcie jego rejestracji w systemie, w przypadku gdy nie zamierza dalej dokonywać wywozu takich towarów w ramach systemu.

                        ____________________________________________________

                        Miejsce, data, podpis osoby upoważnionej, imię i nazwisko oraz stanowisko (2)

                        6. Świadoma i szczegółowa uprzednia zgoda eksportera na publikację jego danych na ogólnodostępnej stronie internetowej

                        Niniejszym informuje się niżej podpisanego, że informacje podane w niniejszej deklaracji mogą być publikowane na ogólnodostępnych stronach internetowych. Niżej podpisany zgadza się na publikację tych informacji na ogólnodostępnej stronie internetowej. Niżej podpisany może cofnąć swoją zgodę na publikację tych informacji na ogólnodostępnej stronie internetowej, kierując wniosek do właściwych organów odpowiedzialnych za rejestrację.

                        ____________________________________________________

                        Miejsce, data, podpis osoby upoważnionej, imię i nazwisko oraz stanowisko (2)

                        7. Pole wypełnia właściwy organ

                        Wnioskodawca jest zarejestrowany pod następującym numerem:

                        Numer zarejestrowanego eksportera: ______________________________

                        Data rejestracji _______________________________

                        Data, od której rejestracja jest ważna _____________________________

                        Podpis i pieczęć (2)_______________________________

                        Nota informacyjna

                        dotycząca ochrony i przetwarzania danych osobowych wprowadzonych do systemu

                        1.Wszelkie dane osobowe zawarte w niniejszym wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera są przetwarzane przez Komisję Europejską zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy Unii i o swobodnym przepływie takich danych. W przypadku gdy właściwe organy kraju korzystającego lub państwa trzeciego wdrażającego dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych przetwarzają dane osobowe zawarte w niniejszym wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera, mają zastosowanie właściwe przepisy krajowe wdrażające tę dyrektywę.

                        2.Dane osobowe dotyczące wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera są przetwarzane do celów reguł pochodzenia GSP Unii zgodnie ze stosownymi przepisami Unii. Podstawę prawną dla przetwarzania danych osobowych w odniesieniu do wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera stanowią wspomniane przepisy określające reguły pochodzenia GSP Unii.

                        3.Administratorem danych w odniesieniu do przetwarzania danych wprowadzonych do systemu zarejestrowanych eksporterów (systemu REX) jest właściwy organ w kraju, w którym złożono wniosek.

                        Wykaz właściwych organów publikowany jest na stronie internetowej Komisji.

                        4.Dostęp do wszystkich danych zawartych w niniejszym wniosku mają użytkownicy dysponujący identyfikatorem użytkownika i hasłem w Komisji, we właściwych organach krajów korzystających oraz w organach celnych państw członkowskich, Norwegii, Szwajcarii i Turcji.

                        5.Dane dotyczące cofniętej rejestracji są przechowywane w systemie REX przez właściwe organy kraju korzystającego przez okres dziesięciu lat kalendarzowych. Bieg tego terminu rozpoczyna się z końcem roku, w którym miało miejsce cofnięcie rejestracji.

                        6.Osoba, której dane dotyczą, ma prawo dostępu do tych danych, przetwarzanych w systemie REX, oraz w stosownych przypadkach prawo do poprawienia, usunięcia lub zablokowania tych danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 lub z przepisami krajowymi wdrażającymi dyrektywę 95/46/WE. Wniosek o skorzystanie z prawa dostępu, poprawienia, usunięcia lub zablokowania danych składa się do właściwych organów krajów korzystających odpowiedzialnych za rejestrację, a następnie wniosek ten jest rozpatrywany przez te organy. W przypadku gdy zarejestrowany eksporter złoży do Komisji wniosek w celu skorzystania z tego prawa, Komisja przekazuje taki wniosek do właściwych organów danego kraju korzystającego. Jeżeli zarejestrowany eksporter nie zdoła dojść swoich praw u administratora danych, przedkłada on taki wniosek Komisji pełniącej funkcję administratora danych. Komisja ma prawo poprawić, usunąć lub zablokować odnośne dane.

                        7.Skargi można kierować do odpowiedniego krajowego organu ds. ochrony danych. Dane kontaktowe krajowych organów ds. ochrony danych znajdują się na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości Komisji Europejskiej (

                           http://ec.europa.eu/justice/data-protection/bodies/authorities/eu/index_en.htm#h2-1

                        ).
                        Skargi dotyczące przetwarzania danych przez Komisję Europejską należy kierować do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) (

                           http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/

                        ).

               1)
                     Niniejszy wniosek jest wspólny dla systemów GSP czterech podmiotów: Unii (UE), Norwegii, Szwajcarii i Turcji („podmioty”). Należy jednak pamiętać, że poszczególne systemy GSP tych podmiotów mogą różnić się od siebie pod względem zakresu krajów i produktów. W związku z tym dana rejestracja będzie skuteczna wyłącznie do celów wywozu w ramach systemu lub systemów GSP, które uznają kraj wnioskodawcy za kraj korzystający.

               2)
                     Jeżeli wnioski o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera lub inne wymiany informacji pomiędzy zarejestrowanymi eksporterami a właściwymi organami w krajach korzystających lub organami celnymi w państwach członkowskich odbywają się za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych, podpis i pieczęć, o których mowa w polach 5, 6 i 7, zastępuje się uwierzytelnianiem elektronicznym.”

               „Załącznik 22-06A
               Wniosek o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera

               do celów rejestracji eksporterów z państw członkowskich

                        1. Imię i nazwisko/nazwa eksportera, dokładny adres, państwo, dane kontaktowe, numer EORI.

                        2. Dodatkowe szczegółowe dane kontaktowe, włącznie z numerem telefonu i faksu oraz adresem e-mail, jeśli istnieje (fakultatywne).

                        3. Określić, czy główną działalność stanowi produkcja czy handel.

                        4. Orientacyjny opis towarów, które kwalifikują się do preferencyjnego traktowania, włącznie z wykazem pozycji Systemu Zharmonizowanego (lub działów, jeżeli towary, którymi dokonuje się obrotu, są klasyfikowane do więcej niż 20 pozycji Systemu Zharmonizowanego).

                        5. Zobowiązanie składane przez eksportera

                        Niżej podpisany niniejszym:

                        - oświadcza, że powyższe informacje są prawidłowe;

                        - poświadcza, że żadna wcześniejsza rejestracja nie została cofnięta; w przeciwnym razie poświadcza, że sytuacja, która doprowadziła do takiego cofnięcia, została uregulowana;

                        zobowiązuje się do sporządzania oświadczeń o pochodzeniu i innych dowodów pochodzenia wyłącznie dla towarów kwalifikujących się do preferencyjnego traktowania i spełniających reguły pochodzenia określone dla tych towarów w odnośnym preferencyjnym porozumieniu handlowym;

                        - zobowiązuje się do prowadzenia prawidłowej handlowej ewidencji księgowej obejmującej wytwarzanie/dostawy towarów objętych preferencyjnym traktowaniem i przechowywania jej przez okres określony w danym preferencyjnym porozumieniu, a co najmniej przez okres trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym sporządzono oświadczenie o pochodzeniu lub inny dowód pochodzenia;

                        - zobowiązuje się do niezwłocznego powiadamiania organów celnych o bieżących zmianach w jego danych rejestracyjnych, które miały miejsce od chwili uzyskania numeru zarejestrowanego eksportera;

                        - zobowiązuje się do współpracy z organami celnymi;

                        - zgadza się na przeprowadzenie wszelkiej kontroli prawidłowości złożonych oświadczeń o pochodzeniu lub innych dowodów pochodzenia, włącznie z weryfikacją ewidencji księgowej oraz wizytami w jego siedzibie przeprowadzanymi przez Komisję Europejską lub organy państw członkowskich;

                        zobowiązuje się do złożenia wniosku o cofnięcie jego rejestracji w systemie, w przypadku gdy nie będzie już spełniał warunków stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów;

                        zobowiązuje się do złożenia wniosku o cofnięcie jego rejestracji w systemie, w przypadku gdy nie będzie już zamierzał stosować systemu zarejestrowanych eksporterów.

                        ____________________________________________________

                        Miejsce, data, podpis osoby upoważnionej, imię i nazwisko oraz stanowisko (1)

                        6. Świadoma i szczegółowa uprzednia zgoda eksportera na publikację jego danych na ogólnodostępnej stronie internetowej

                        Niniejszym informuje się niżej podpisanego, że informacje podane w niniejszej deklaracji mogą być publikowane na ogólnodostępnych stronach internetowych. Niżej podpisany zgadza się na publikację tych informacji na ogólnodostępnej stronie internetowej. Niżej podpisany może cofnąć swoją zgodę na publikację tych informacji na ogólnodostępnej stronie internetowej, kierując wniosek do właściwych organów odpowiedzialnych za rejestrację.

                        ____________________________________________________

                        Miejsce, data, podpis osoby upoważnionej, imię i nazwisko oraz stanowisko (1)

                        7. Pole wypełniają organy celne

                        Wnioskodawca jest zarejestrowany pod następującym numerem:

                        Numer zarejestrowanego eksportera: ______________________________

                        Data rejestracji _______________________________

                        Data, od której rejestracja jest ważna _____________________________

                        Podpis i pieczęć (1)_______________________________

                        Nota informacyjna

                        dotycząca ochrony i przetwarzania danych osobowych wprowadzonych do systemu

                        1.Wszelkie dane osobowe zawarte w niniejszym wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera są przetwarzane przez Komisję Europejską zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy Unii i o swobodnym przepływie takich danych.

                        2.Dane osobowe dotyczące wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera są przetwarzane do celów reguł pochodzenia zgodnie z odnośnymi preferencyjnymi porozumieniami handlowymi Unii. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych w odniesieniu do wniosku o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera stanowią reguły pochodzenia określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447.

                        3.Administratorem danych w odniesieniu do przetwarzania danych wprowadzonych do systemu zarejestrowanych eksporterów (systemu REX) są organy celne w kraju, w którym złożono wniosek.

                        Wykaz służb celnych znajduje się na stronie internetowej Komisji.

                        4.Dostęp do wszystkich danych zawartych w niniejszym wniosku mają użytkownicy dysponujący identyfikatorem użytkownika i hasłem w Komisji oraz organy celne państw członkowskich, Norwegii, Szwajcarii i Turcji.

                        5.Dane dotyczące cofniętej rejestracji są przechowywane w systemie REX przez organy celne państw członkowskich przez okres dziesięciu lat kalendarzowych. Bieg tego terminu rozpoczyna się z końcem roku, w którym miało miejsce cofnięcie rejestracji.

                        6.Osoba, której dane dotyczą, ma prawo dostępu do tych danych, przetwarzanych w systemie REX, oraz w stosownych przypadkach prawo do poprawienia, usunięcia lub zablokowania tych danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 lub z przepisami krajowymi wdrażającymi dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych. Wniosek o skorzystanie z prawa dostępu, poprawienia, usunięcia lub zablokowania danych składa się do organów celnych państw członkowskich odpowiedzialnych za rejestrację, a następnie wniosek ten jest rozpatrywany przez te organy. W przypadku gdy zarejestrowany eksporter złoży do Komisji wniosek w celu skorzystania z tego prawa, Komisja przekazuje taki wniosek do organów celnych odnośnych państw członkowskich. Jeżeli zarejestrowany eksporter nie zdoła dojść swoich praw u administratora danych, przedkłada on taki wniosek Komisji pełniącej funkcję administratora danych. Komisja ma prawo poprawić, usunąć lub zablokować odnośne dane.

                        7.Skargi można kierować do odpowiedniego krajowego organu ds. ochrony danych. Dane kontaktowe krajowych organów ds. ochrony danych znajdują się na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości Komisji Europejskiej (

                           http://ec.europa.eu/justice/data-protection/bodies/authorities/eu/index_en.htm#h2-1

                        ).
                           Skargi dotyczące przetwarzania danych przez Komisję Europejską należy kierować do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) (

                           http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/

                        ).

               1)
                     Jeżeli wnioski o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera lub inne wymiany informacji pomiędzy zarejestrowanymi eksporterami a właściwymi organami w krajach korzystających lub organami celnymi w państwach członkowskich odbywają się za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych, podpis i pieczęć, o których mowa w polach 5, 6 i 7, zastępuje się uwierzytelnianiem elektronicznym.”


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… w sprawie dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia XXX r.

               w sprawie dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
                  1
               , w szczególności jej art. 13 ust. 9,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Podstawowe przepisy dyrektywy 2012/34/UE dotyczące dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług świadczonych w tych obiektach, takie jak przepisy dotyczące praw dostępu, podstawowe przepisy proceduralne dotyczące rozpatrywania wniosków i wymogi dotyczące publikacji informacji mają zastosowanie do wszystkich obiektów infrastruktury usługowej. W dyrektywie 2012/34/UE określono również różne przepisy dotyczące różnych rodzajów usług świadczonych w obiektach infrastruktury usługowej. Rozróżnienia te powinny znaleźć się w niniejszym rozporządzeniu.

               Biorąc pod uwagę cel i zakres dyrektywy 2012/34/UE, przepisy w sprawie dostępu do usług świadczonych w obiektach infrastruktury usługowej powinny obejmować jedynie usługi, które są związane ze świadczeniem usług transportu kolejowego.

               (2)W celu uniknięcia niewspółmiernych obciążeń dla operatorów obiektów infrastruktury usługowej o mniejszym znaczeniu, wydaje się właściwe, by zapewnić organom regulacyjnym możliwość zwolnienia operatorów obiektów infrastruktury usługowej z przestrzegania wszystkich lub niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem niektórych przepisów dotyczących obowiązku publikacji opisu obiektów infrastruktury usługowej, jeśli organ regulacyjny uzna, że obiekt ten nie ma strategicznego znaczenia dla funkcjonowania rynku. Jeżeli dany rynek obiektów infrastruktury usługowej charakteryzuje się wieloma konkurującymi operatorami świadczącymi podobne usługi lub jeżeli organ regulacyjny uważa, że określone przepisy niniejszego rozporządzenia mogłyby mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie rynku obiektów infrastruktury usługowej, organ regulacyjny również powinien być uprawniony do przyznawania takich zwolnień. Może to na przykład mieć miejsce w przypadku, gdy przedsiębiorstwo kolejowe świadczy usługi innemu przedsiębiorstwu kolejowemu w celu udzielenia pomocy temu przedsiębiorstwu na odległych obszarach w ramach współpracy, która jest konieczna z uwagi na koszty gospodarcze, które to przedsiębiorstwo poniosłoby w przeciwnym razie.

               Organy regulacyjne powinny oceniać wnioski o przyznanie zwolnienia indywidualnie dla każdego przypadku. Jeżeli w następstwie skargi dotyczącej dostępu do obiektu infrastruktury usługowej lub usługi związanej z koleją organ regulacyjny uzna, że okoliczności zmieniły się w taki sposób, że przyznane wcześniej zwolnienie ma negatywny wpływ na rynek usług transportu kolejowego, organ regulacyjny powinien przeprowadzić przegląd i powinien mieć możliwość cofnięcia zwolnienia.

               Organy regulacyjne powinny zapewnić spójne stosowanie zwolnień we wszystkich państwach członkowskich; powinny one opracować wspólne zasady stosowania przepisów dotyczących zwolnień do dnia rozpoczęcia stosowania art. 2. Zgodnie z art. 57 ust. 8 dyrektywy 2012/34/UE jeżeli jest to konieczne, Komisja może przyjąć środki określające takie zasady.

               Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej, które zostały zwolnione ze stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia, nadal podlegają wszystkim innym przepisom dotyczącym dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i korzystania z usług związanych z koleją określonych w dyrektywie 2012/34/UE.

               (3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352
                  2
                ustanawia ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów. Niniejsze rozporządzenie, określające szczegóły procedury i kryteria, jakie mają być stosowane przez operatorów obiektów infrastruktury usługowej i wnioskodawców, powinno również mieć zastosowanie do obiektów infrastruktury portów morskich i śródlądowych, które są związane z działalnością kolei.

               W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798
                  3
                określono obowiązki podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie. Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla tej dyrektywy.

               (4)Przejrzystość warunków dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją oraz informacji dotyczących opłat jest warunkiem wstępnym dla umożliwienia wszystkim wnioskodawcom dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług świadczonych w tych obiektach w niedyskryminacyjny sposób. Ukryte ulgi, które są negocjowane indywidualnie z każdym wnioskodawcą bez przestrzegania tych samych zasad, podważałyby zasadę niedyskryminacyjnego dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją. Informacje na temat zasad działania systemów ulg w opisie obiektu infrastruktury usługowej powinny jednak uwzględniać wymogi tajemnicy handlowej.

               (5)Dyrektywa 2012/34/UE nakłada na operatorów obiektów infrastruktury usługowej obowiązek zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług świadczonych w tych obiektach. Dyrektywę tę stosuje się w przypadku świadczenia usług na własne potrzeby, a także w przypadku usług świadczonych przez operatora obiektu infrastruktury usługowej. W razie potrzeby w celu skorygowania zakłóceń na rynku lub niepożądanego rozwoju sytuacji na rynku, organ regulacyjny powinien mieć możliwość zażądania, by operator obiektu infrastruktury usługowej umożliwił w obiekcie świadczenie usług na własne potrzeby, pod warunkiem że jest to technicznie wykonalne i nie powoduje zagrożenia dla działalności.

               (6)Jeżeli, w celu dojazdu do obiektu infrastruktury usługowej, konieczny jest przejazd przez prywatny tor boczny lub bocznicę, operator obiektu infrastruktury usługowej powinien dostarczać informacje na temat tego prywatnego toru bocznego lub bocznicy. Informacje te powinny umożliwić wnioskodawcy zrozumienie, z kim należy się skontaktować w celu złożenia wniosku o dostęp do tej linii zgodnie z art. 10 dyrektywy 2012/34/UE.

               (7)Zarządcy infrastruktury powinni ułatwiać gromadzenie informacji na temat obiektów infrastruktury usługowej i ograniczać obciążenia administracyjne dla operatorów obiektów infrastruktury usługowej poprzez udostępnienie wzoru formularza w łatwo dostępnym miejscu, takim jak ich portal internetowy. Wzór ten powinien zostać opracowany przez sektor kolejowy i organy regulacyjne oraz skonsultowany z operatorami obiektów infrastruktury usługowej. Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej mają obowiązek przekazywania wszystkich istotnych informacji zarządcom infrastruktury zgodnie z art. 31 ust. 10 i pkt 6 załącznika IV do dyrektywy 2012/34/UE. W przypadku gdy zarządca infrastruktury, do którego sieci należy dany obiekt, jest zwolniony z obowiązku publikowania regulaminu sieci, głównym zarządcą infrastruktury, któremu dostarcza się opis obiektu infrastruktury usługowej, powinien być zarządca określony przez państwo członkowskie w celu uczestnictwa w sieci, o której mowa w art. 7f dyrektywy 2012/34/UE.

               (8)Różne podmioty mogą być odpowiedzialne za podejmowanie decyzji w sprawie warunków dostępu do obiektu infrastruktury usługowej, alokacji zdolności przepustowej w obiekcie infrastruktury usługowej oraz świadczenia usług związanych z koleją w obiekcie. W takich przypadkach wszystkie zainteresowane podmioty należy uznać za operatorów obiektu infrastruktury usługowej w rozumieniu dyrektywy 2012/34/UE. Ponadto każdy z nich powinien spełniać wymagania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do elementów, za które jest odpowiedzialny. Jeżeli obiekt jest własnością kilku podmiotów oraz jest zarządzany i eksploatowany przez kilka podmiotów, jedynie podmioty faktycznie odpowiedzialne za przekazywanie informacji i podejmowanie decyzji w sprawie wniosków o dostęp do obiektu infrastruktury usługowej i korzystania z usług związanych z koleją należy uznać za operatorów obiektu infrastruktury usługowej.

               (9)Z dotychczasowej praktyki wynika, że w wielu przypadkach wnioskodawcy tacy jak spedytorzy i nadawcy towarów zwracają się o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej. Jednakże przedsiębiorstwo kolejowe wyznaczone przez wnioskodawcę często nie ma stosunków umownych z operatorem obiektu infrastruktury usługowej. W związku z tym należy wyjaśnić, że nie tylko przedsiębiorstwa kolejowe, ale także inni wnioskodawcy powinni mieć prawo do wystąpienia z wnioskiem o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli prawodawstwo krajowe przewiduje taką możliwość. Operatorzy takich obiektów infrastruktury usługowej powinni być objęci niniejszym rozporządzeniem niezależnie od tego, czy znajdują się w stosunku umownym z przedsiębiorstwem kolejowym lub z innym wnioskodawcą, który ma prawo do wystąpienia z wnioskiem o zdolność przepustową w obiektach infrastruktury usługowej zgodnie z prawem krajowym.

               (10)Trasy pociągów i zdolność przepustową w obiektach infrastruktury usługowej często przyznają różne podmioty. Z tego względu ważne jest, aby te podmioty komunikowały się między sobą, aby upewnić się, że planowane trasy pociągów i planowane przydziały czasowe w obiektach infrastruktury usługowej są spójne, tak aby umożliwić sprawną i skuteczną eksploatację pociągów. To samo powinno dotyczyć sytuacji, w których wnioskodawca zwraca się o świadczenie w obiekcie usług związanych z koleją, które są świadczone przez różnych dostawców. W odniesieniu do usług, które nie są bezpośrednio związane ze zdolnością przepustową infrastruktury, taka współpraca nie byłaby konieczna.

               (11)Wymiana danych w zakresie identyfikacji i śledzenia oraz przewidywanego czasu przyjazdu i odjazdu między podmiotami zamawiającymi usługi transportowe, przedsiębiorstwami kolejowymi i terminalami powinna przyczynić się do podniesienia jakości usług i efektywności kosztowej łańcucha logistycznego.

               (12)Obowiązek udostępnienia we wspólnym portalu internetowym orientacyjnych informacji w czasie rzeczywistym na temat dostępnej zdolności przepustowej obiektów infrastruktury usługowej może być spełniony poprzez umieszczenie informacji na temat tego, czy obiekt nie ma zdolności przepustowej, ma ograniczoną zdolność przepustową lub ma wystarczającą zdolność przepustową, aby uwzględnić jakikolwiek wniosek. W odniesieniu do usług takich jak konserwacja, w przypadku których pojazd musi być wyłączony z użytkowania przez dłuższy okres, informacje takie mogą nie być konieczne. Maksymalna operacyjna zdolność przepustowa może być niższa niż maksymalna teoretyczna zdolność przepustowa. Wynika to z faktu, że aby zapewnić niezawodne usługi w sytuacjach takich jak opóźnienie przyjazdu pociągu do obiektu lub zakłócenia operacyjne, konieczne może być przyznanie dodatkowego czasu. Wskazanie zdolności przepustowej powinno odnosić się do dostępnej zdolności operacyjnej.

               (13)Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej nie powinni zobowiązywać wnioskodawców do zakupu usług oferowanych w obiekcie, których ci wnioskodawcy nie potrzebują. Zasada ta nie powinna jednak sugerować, że wnioskodawca może zmusić operatora obiektu do przyjęcia świadczenia usług na własne potrzeby na terenie operatora, jeżeli operator oferuje przedmiotowe usługi w sposób zgodny z dyrektywą 2012/34/UE i niniejszym rozporządzeniem.

               (14)W przypadku gdy operator obiektu infrastruktury usługowej otrzyma wniosek, który koliduje z innym wnioskiem lub już przyznaną zdolnością przepustową, operator obiektu infrastruktury usługowej powinien w pierwszej kolejności sprawdzić, czy możliwe byłoby uwzględnienie dodatkowego wniosku poprzez zaproponowanie innego przydziału czasowego, zmianę przydzielonego już przydziału czasowego jeżeli dany wnioskodawca zgadza się na to, lub poprzez przedsięwzięcie środków, które pozwolą na zwiększenie zdolności przepustowej obiektu. Operator nie powinien być zobowiązany do przedsiębrania środków takich jak zmiana godzin otwarcia lub środków, które wymagałyby inwestycji w celu zwiększenia zdolności przepustowej danego obiektu. Jednak w przypadku gdy wnioskodawca gwarantuje pokrycie kosztów inwestycji lub dodatkowych poniesionych kosztów operacyjnych, operator obiektu infrastruktury usługowej powinien uwzględnić tę opcję.

               (15)Jeżeli procedura koordynacyjna nie doprowadziła do pogodzenia kolidujących wniosków, operator obiektu infrastruktury usługowej może zastosować kryteria pierwszeństwa w celu podjęcia decyzji dotyczącej kolidujących wniosków. Kryteria te powinny być niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz powinny zostać opublikowane w opisie obiektu infrastruktury usługowej, który podlega przeglądowi przez organ regulacyjny.

               (16)Termin „realna alternatywa” obejmuje szereg elementów, w tym w szczególności właściwości fizyczne i techniczne takie jak lokalizacja obiektu, dostęp drogą lądową lub wodną, dostęp koleją, transport publiczny, szerokość skrajni, długość torów i elektryfikacja; właściwości operacyjne takie jak godziny otwarcia, zdolność przepustowa w obiekcie i wokół obiektu, wymogi dotyczące szkolenia maszynistów, zakres i rodzaj oferowanych usług; atrakcyjność i konkurencyjność usług transportowych, jak np. przebieg trasy, połączenia z innymi rodzajami transportu i czas przejazdu; oraz aspekty ekonomiczne takie jak wpływ na koszty operacyjne i rentowność planowanych usług.

               (17)Budowa obiektu infrastruktury usługowej wymaga znacznych inwestycji, natomiast sieciowy charakter kolei oznacza, że istnieją ograniczenia co do miejsc, w których można budować obiekty; w rezultacie wielu obiektów infrastruktury usługowej nie da się łatwo powielić. Jeżeli w wyniku procedury koordynacyjnej nie można było uwzględnić wniosków o dostęp do obiektu, a obiekt jest bliski przeciążenia, organy regulacyjne powinny mieć możliwość zażądania od operatorów obiektów infrastruktury usługowej wprowadzenia środków w celu optymalizacji wykorzystania obiektu. Operator obiektu infrastruktury usługowej powinien określić odpowiednie środki, aby osiągnąć ten cel. Środki te mogłyby obejmować na przykład kary finansowe płacone przez wnioskodawców, którzy nie korzystają z przyznanych im praw dostępu lub zażądanie od wnioskodawców, aby zrezygnowali z praw dostępu do obiektu infrastruktury usługowej lub usług związanych z koleją, jeżeli wielokrotnie i świadomie nie korzystali z tych praw lub spowodowali zakłócenia funkcjonowania obiektu infrastruktury usługowej lub innego wnioskodawcy.

               (18)W celu jak najlepszego wykorzystania istniejących obiektów, jeżeli obiekty nie były używane przez co najmniej dwa lata, ten fakt powinien zostać ogłoszony, aby umożliwić ich wynajęcie lub dzierżawę, jeżeli przedsiębiorstwo kolejowe wyrazi zainteresowanie wykorzystaniem takiego obiektu w oparciu o udokumentowane zapotrzebowanie. Każdy podmiot gospodarczy zainteresowany eksploatacją takiego obiektu powinien mieć możliwość uczestniczenia w procedurach przetargowych i złożenia oferty przejęcia eksploatacji obiektu. Nie ma potrzeby przeprowadzania procedury przetargowej, jeżeli trwa formalny proces wycofania przeznaczenia obiektu do celów kolei, a obiekt jest poddawany przebudowie do celów innych niż użytkowanie jako obiekt infrastruktury usługowej.

               (19)Niniejsze rozporządzenie ustanawia szereg nowych przepisów dla operatorów obiektów infrastruktury usługowej. Operatorzy potrzebują czasu na dostosowanie obowiązujących procedur wewnętrznych w celu zapewnienia pełnej zgodności ze wszystkimi wymaganiami niniejszego rozporządzenia. W związku z powyższym niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie dopiero od dnia 1 czerwca 2019 r. Oznacza to, że opis obiektu infrastruktury usługowej wymagany zgodnie z art. 4 lub odnośnik do odpowiednich informacji należy przygotować i uwzględnić po raz pierwszy w regulaminie sieci dotyczącym obowiązującego rozkładu jazdy począwszy od grudnia 2020 r.

               (20)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitego Europejskiego Obszaru Kolejowego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Przedmiot

               W niniejszym rozporządzeniu określa się szczegóły procedury i kryteria, których należy przestrzegać w zakresie dostępu do usług, które mają być świadczone w obiektach infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2, 3 i 4 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE.

               Jeżeli przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do wnioskodawców, należy je rozumieć jako odnoszące się do przedsiębiorstw kolejowych. Jeżeli prawo krajowe uprawnia wnioskodawców innych niż przedsiębiorstwa kolejowe do wystąpienia z wnioskiem o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją, odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się także do tych wnioskodawców zgodnie z prawem krajowym.

               Artykuł 2

               Zwolnienia

               1.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej, o których mowa w ust. 2, mogą złożyć wniosek o zwolnienie ze stosowania wszystkich lub niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przepisów art. 4 ust. 2 lit. a)–d) i lit. m) oraz art. 5.

               Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej, które są przeznaczone wyłącznie na własny użytek operatorów kolei zabytkowych, mogą wystąpić o zwolnienie ze stosowania wszystkich przepisów niniejszego rozporządzenia.

               Takie wnioski składa się do organu regulacyjnego i muszą one być należycie uzasadnione.

               2.Organy regulacyjne mogą zdecydować o zwolnieniu operatorów obiektów infrastruktury usługowej, którzy eksploatują następujące obiekty infrastruktury usługowej lub świadczą następujące usługi:

               –obiekty infrastruktury usługowej lub usługi, które nie mają żadnego strategicznego znaczenia dla funkcjonowania rynku usług transportu kolejowego, w szczególności jeżeli chodzi o poziom wykorzystania obiektu, rodzaj i wielkość przewozów, na które mogą mieć wpływ oraz rodzaj usług oferowanych w obiekcie;

               –obiekty infrastruktury usługowej lub usługi, które są eksploatowane lub świadczone w warunkach konkurencyjnego rynku, gdzie różni konkurenci świadczą podobne usługi;

               –obiekty infrastruktury usługowej lub usługi, w przypadku gdy stosowanie niniejszego rozporządzenia może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie rynku obiektów infrastruktury usługowej.

               3.Organy regulacyjne publikują każdą decyzję przyznającą zwolnienie, o którym mowa w ust. 2, na swojej stronie internetowej w terminie dwóch tygodni od dnia przyjęcia decyzji.

               4.Jeżeli kryteria przyznania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, nie są już spełniane, organ regulacyjny cofa zwolnienie.

               5.Organy regulacyjne opracowują i publikują wspólne zasady podejmowania decyzji dotyczących stosowania kryteriów, o których mowa w ust. 2.

               Artykuł 3

               Definicje

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               (1)„usługa podstawowa” oznacza usługę świadczoną w którymkolwiek obiekcie infrastruktury usługowej wymienionym w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE;

               (2)„usługa związana z koleją” oznacza usługę podstawową, dodatkową lub pomocniczą wymienioną w pkt 2, 3 i 4 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE;

               (3)„opis obiektu infrastruktury usługowej” oznacza dokument, który określa szczegółowe informacje niezbędne do uzyskania dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją;

               (4)„zdolność przepustowa obiektu infrastruktury usługowej” oznacza potencjał do wykorzystania obiektu infrastruktury usługowej i świadczenia usługi w danym okresie, biorąc pod uwagę czas potrzebny na dostęp do obiektu i opuszczenie obiektu infrastruktury usługowej;

               (5)„procedura koordynacyjna” oznacza procedurę, za pośrednictwem której operator obiektu infrastruktury usługowej i wnioskodawcy próbują rozwiązać sytuacje, w których potrzeby w zakresie dostępu do obiektu infrastruktury usługowej lub usługi związanej z koleją dotyczą tego samego obiektu infrastruktury usługowej i kolidują ze sobą;

               (6)„powiązane obiekty infrastruktury usługowej” oznaczają obiekty infrastruktury usługowej, które sąsiadują ze sobą i wymagają przejazdu przez jeden, aby dostać się do drugiego;

               (7)„jednostka kontrolująca” oznacza organ lub przedsiębiorstwo, które sprawuje bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad operatorem obiektu infrastruktury usługowej oraz jest również aktywne i zajmuje dominującą pozycję na krajowych rynkach usług transportu kolejowego, dla których obiekt jest wykorzystywany, lub które sprawuje bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad operatorem obiektu infrastruktury usługowej i przedsiębiorstwem kolejowym zajmującym taką pozycję;

               (8)„świadczenie usług na własne potrzeby” oznacza sytuację, w której przedsiębiorstwo kolejowe świadczy sobie samemu usługę związaną z koleją na terenie operatora obiektu infrastruktury usługowej, pod warunkiem że dostęp do obiektu i korzystanie z niego przez to przedsiębiorstwo kolejowe do celów świadczenia usług na własne potrzeby jest prawnie i technicznie możliwe, nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa operacji, a operator danego obiektu infrastruktury usługowej oferuje taką możliwość;

               (9)„przekształcenie” oznacza formalny proces, w ramach którego cel obiektu infrastruktury usługowej jest zmieniany na wykorzystanie inne niż do świadczenia usług związanych z koleją;

               (10)„wniosek ad hoc” oznacza wniosek o dostęp do obiektu infrastruktury usługowej lub usługi związanej z koleją, który jest związany z wnioskiem ad hoc dotyczącym trasy dla poszczególnej trasy pociągu, o którym mowa w art. 48 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE;

               (11)„spóźniony wniosek” oznacza wniosek o dostęp do obiektu infrastruktury usługowej lub usługi związanej z koleją złożony po upływie terminu składania wniosków określonego przez operatora danego obiektu.

               Artykuł 4

               Opis obiektu infrastruktury usługowej

               1.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej przygotowują opis obiektu infrastruktury usługowej dla obiektów infrastruktury usługowej i usług, za które są odpowiedzialni.

               2.Opis obiektu infrastruktury usługowej musi zawierać co najmniej następujące informacje w zakresie, w jakim jest to wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia:

               a)wykaz wszystkich instalacji, w których świadczone są usługi związane z koleją, w tym informacje na temat ich lokalizacji i godzin otwarcia;

               b)najważniejsze dane kontaktowe operatora obiektu infrastruktury usługowej;

               c)opis właściwości technicznych obiektu infrastruktury usługowej, obejmujący np. bocznice lub tory manewrowe i rozrządowe, wyposażenie techniczne służące do załadunku i rozładunku, mycia i konserwacji oraz dostępna zdolność magazynowania; informacje na temat prywatnych torów bocznych lub bocznic, które nie są częścią infrastruktury kolejowej, ale są potrzebne, by uzyskać dostęp do obiektów infrastruktury usługowej niezbędnych do świadczenia usług transportu kolejowego;

               d)opis wszystkich usług związanych z koleją, które są świadczone w obiekcie oraz ich rodzaju (podstawowe, dodatkowe lub pomocnicze);

               e)możliwość świadczenia na własne potrzeby usług związanych z koleją i warunki mające zastosowanie w tym zakresie;

               f)informacje na temat procedur ubiegania się o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej lub usług świadczonych w obiekcie, w tym terminy składania wniosków oraz terminy rozpatrywania tych wniosków;

               g)w przypadku obiektów infrastruktury usługowej eksploatowanych przez więcej niż jednego operatora lub usług związanych z koleją świadczonych przez więcej niż jednego operatora – wskazanie, czy należy składać osobne wnioski o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i o usługi;

               h)informacje na temat minimalnego zakresu treści i formatu wniosku o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją lub wzór takiego wniosku;

               i)przynajmniej w przypadku obiektów infrastruktury usługowej eksploatowanych przez operatorów znajdujących się pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą jednostki kontrolującej oraz usług związanych z koleją świadczonych przez takich operatorów – wzory umów o dostęp oraz warunki ogólne;

               j)w stosownych przypadkach informacje na temat warunków korzystania z systemów IT operatora, jeżeli wnioskodawcy są zobowiązani do korzystania z takich systemów oraz zasady dotyczące ochrony danych wrażliwych i handlowych;

               k)opis procedury koordynacyjnej i środków regulacyjnych, o których mowa w art. 10 oraz kryteriów pierwszeństwa, o których mowa w art. 11;

               l)informacje o zmianach właściwości technicznych i tymczasowych ograniczeniach zdolności przepustowej obiektu infrastruktury usługowej, które mogą mieć znaczny wpływ na eksploatację obiektu infrastruktury usługowej, w tym informacje o planowanych pracach;

               m)informacje o opłatach za uzyskanie dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i za korzystanie z poszczególnych usług związanych z koleją świadczonych w tych obiektach;

               n)informacje o zasadach dotyczących systemów zniżek oferowanych wnioskodawcom, przy poszanowaniu wymogów poufności handlowej.

               Artykuł 5

               Publikacja opisu obiektu infrastruktury usługowej

               1.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej udostępniają publicznie i bezpłatnie opis obiektu infrastruktury usługowej w jeden z następujących sposobów:

               a)przez publikację w swoim portalu internetowym lub wspólnym portalu internetowym i dostarczenie zarządcom infrastruktury odnośnika, który należy umieścić w regulaminie sieci;

               b)przez dostarczenie zarządcom infrastruktury, w formie gotowej do publikacji, stosownych informacji do umieszczenia w regulaminie sieci.

               Jeżeli zarządca infrastruktury, do którego sieci należy dany obiekt, jest zwolniony z obowiązku publikacji regulaminu sieci zgodnie z art. 2 ust. 3 lub 4 dyrektywy 2012/34/UE, operator obiektu infrastruktury usługowej dostarcza odpowiedni odnośnik lub informacje w formie gotowej do publikacji głównemu zarządcy infrastruktury.

               2.Zarządcy infrastruktury określają w regulaminie sieci lub portalu internetowym termin przedstawienia informacji lub odnośnika do publikacji w regulaminie sieci, mając na względzie publikację regulaminu sieci w terminie, o którym mowa w art. 27 ust. 4 dyrektywy 2012/34/UE.

               Zarządcy infrastruktury zapewniają wspólny wzór, który zostanie opracowany przez podmioty sektora kolejowego we współpracy z organami regulacyjnymi do dnia 30 czerwca 2018 r., za pomocą którego operatorzy obiektów infrastruktury usługowej mogą przekazywać informacje. Wzór należy poddawać przeglądowi i w miarę potrzeby aktualizować.

               3.W stosownych przypadkach operatorzy obiektów infrastruktury usługowej aktualizują opis obiektu infrastruktury usługowej. W odpowiednim czasie informują wnioskodawców, którzy już zwrócili się o dostęp lub zamówili jedną lub więcej usług w obiekcie infrastruktury usługowej, o wszelkich istotnych zmianach w opisie obiektu.

               4.W przypadku obiektów infrastruktury usługowej eksploatowanych przez więcej niż jednego operatora obiektu infrastruktury usługowej lub w przypadku świadczenia usług w obiekcie przez więcej niż jednego dostawcę, przedmiotowi operatorzy lub dostawcy koordynują działania w celu:

               a)udostępnienia opisów obiektów infrastruktury usługowej w jednym miejscu; lub

               b)wskazania w opisach obiektów infrastruktury usługowej wszystkich operatorów obiektów infrastruktury usługowej odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji w sprawie wniosków o dostęp do obiektów lub usług związanych z koleją świadczonych w tym samym obiekcie infrastruktury usługowej.

               Jeżeli koordynacja nie zakończy się powodzeniem, organ regulacyjny może zdecydować o wyznaczeniu jednego operatora obiektu infrastruktury usługowej w celu spełnienia wymogu określonego w akapicie pierwszym. Wszelkie stosowne koszty dzieli się między wszystkich zainteresowanych operatorów obiektów infrastruktury usługowej.

               5.Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i w art. 4, musi zostać spełniony w sposób proporcjonalny do rozmiaru, właściwości technicznych i znaczenia danego obiektu infrastruktury usługowej.

               Artykuł 6
               Informacje dodatkowe

               1.Organ regulacyjny może wymagać od operatorów obiektów infrastruktury usługowej uzasadnienia powodu, dla którego określili usługę związaną z koleją jako podstawową, dodatkową lub pomocniczą.

               2.Na wniosek wnioskodawcy operatorzy obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 lit. a)–g) załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE przedstawiają orientacyjne informacje na temat dostępnej zdolności przepustowej obiektu infrastruktury usługowej.

               3.Jeżeli tylko jest to technicznie wykonalne przy racjonalnym wysiłku ekonomicznym, operatorzy obiektów infrastruktury usługowej udostępniają informacje, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu oraz informacje, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. l), w czasie rzeczywistym za pośrednictwem wspólnego portalu internetowego.

               Artykuł 7

               Współpraca w zakresie alokacji zdolności przepustowej obiektu infrastruktury usługowej i jej wykorzystania

               1.Wnioskodawcy składają wnioski o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją w terminach ustalonych przez operatorów obiektów infrastruktury usługowej. W stosownych przypadkach przy ustalaniu tych terminów operatorzy obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE uwzględniają należycie harmonogram i kryteria pierwszeństwa określone przez zarządców infrastruktury w odniesieniu do procesu układania rozkładu jazdy, tak aby uniknąć niespójności.

               2.W stosownych przypadkach operatorzy obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE i zarządcy infrastruktury współpracują w celu zapewnienia, aby przyznawanie zdolności przepustowej infrastruktury i obiektów infrastruktury usługowej było spójne. Obowiązek współpracy dotyczy również operatorów powiązanych obiektów infrastruktury usługowej. Przedmiotowi wnioskodawcy mogą być zaangażowani w tę współpracę na żądanie. Wnioskodawcy mogą również zwrócić się o zaangażowanie w tę współpracę podmiotów odpowiedzialnych za udzielanie dostępu do prywatnych torów bocznych lub bocznic potrzebnych, by uzyskać dostęp do obiektów infrastruktury usługowej niezbędnych do świadczenia usług transportu kolejowego.

               Jeżeli wnioskodawca ubiega się o usługi dodatkowe lub pomocnicze wymienione w pkt 3 i 4 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE, oferowane w obiekcie przez jednego lub więcej operatorów obiektów infrastruktury usługowej innych niż operator odpowiedzialny za udzielenie dostępu do obiektu, wnioskodawca może zwrócić się o zaangażowanie w tę współpracę wszystkich operatorów obiektów infrastruktury usługowej świadczących te usługi.

               O ile proces układania rozkładu jazdy prowadzony przez zarządcę infrastruktury nadal trwa, wnioski o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją nie mogą być odrzucane ze względu na to, że trasa pociągu, której dotyczy wniosek, nie została jeszcze przyznana. Jednakże operatorzy obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE i właściwi zarządcy infrastruktury dążą do spójności swoich odpowiednich decyzji.

               3.W stosownych przypadkach operatorzy obiektów infrastruktury usługowej, zarządcy infrastruktury i wnioskodawcy współpracują w celu zapewnienia efektywnych przejazdów pociągów z i do obiektów infrastruktury usługowej. W przypadku pociągów korzystających z kolejowych terminali towarowych, w tym znajdujących się w portach morskich lub śródlądowych, współpraca ta obejmuje wymianę informacji na temat identyfikacji i śledzenia pociągów oraz, w miarę możliwości, przewidywanego czasu przyjazdu i wyjazdu w przypadku opóźnień i zakłóceń.

               4.Na wniosek organu regulacyjnego operatorzy obiektów infrastruktury usługowej wykazują na piśmie, że w ciągu ostatnich trzech lat spełniali wymogi w zakresie współpracy zgodnie z niniejszym artykułem.

               Artykuł 8

               Wnioski o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i korzystanie z usług związanych z koleją

               1.Wnioskodawcy mogą składać wnioski o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i korzystanie z usług związanych z koleją.

               2.Wnioskodawcy wskazują w swoich wnioskach obiekt infrastruktury usługowej lub usługę związaną z koleją, których dotyczy wniosek o dostęp. Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej nie mogą uzależniać dostępu do obiektu lub świadczenia usług związanych z koleją od obowiązkowego zakupu innych usług niezwiązanych z usługą, której dotyczy wniosek.

               3.Operator obiektu infrastruktury usługowej potwierdza otrzymanie wniosku bez zbędnej zwłoki. Jeżeli wniosek nie zawiera wszystkich informacji wymaganych zgodnie z opisem obiektu infrastruktury usługowej i niezbędnych do podjęcia decyzji, dany operator obiektu infrastruktury usługowej powiadamia o tym wnioskodawcę i wyznacza mu rozsądny termin na przedłożenie brakujących informacji. Jeżeli takie informacje nie zostaną przedstawione w tym terminie, wniosek może zostać odrzucony.

               Artykuł 9
               Odpowiedź na wnioski

               1.Po otrzymaniu wszystkich niezbędnych informacji operator obiektu infrastruktury usługowej odpowiada na wnioski o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE i o świadczenie w nich usług w rozsądnym terminie określonym przez organ regulacyjny zgodne z art. 13 ust. 4 dyrektywy 2012/34/UE. Można ustalić różne terminy dla różnych rodzajów obiektów infrastruktury usługowej lub usług.

               2.Jeżeli operator obiektu infrastruktury usługowej przedstawił w odpowiedzi ofertę dotyczącą dostępu do obiektu infrastruktury usługowej, oferta ta pozostaje ważna przez rozsądny określony w niej okres, uwzględniający potrzeby biznesowe wnioskodawcy.

               3.Organy regulacyjne określają terminy odpowiedzi na wnioski składane przez wnioskodawców zgodnie z art. 13 ust. 4 dyrektywy 2012/34/UE przed publikacją pierwszego regulaminu sieci na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia wykonawczego w celu zapewnienia zgodności z art. 27 ust. 4 dyrektywy 2012/34/UE.

               4.Jeśli chodzi o wnioski ad hoc dotyczące dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i usług wymienionych w pkt 2 lit. a)–d) oraz lit. f)–i) załącznika II, przy ustalaniu terminów zgodnie z art. 13 ust. 4 dyrektywy 2012/34/UE organy regulacyjne biorą pod uwagę terminy określone w art. 48 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE. Jeżeli organy regulacyjne nie określiły terminów wniosków ad hoc, operator obiektu infrastruktury usługowej odpowiada na wniosek w terminie określonym w art. 48 ust. 1 dyrektywy.

               Jeżeli operator obiektu infrastruktury usługowej określił coroczny termin składania wniosków o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją wymienionych w pkt 2 lit. a)–d) i lit. f)–i) załącznika II, w terminach odpowiedzi na spóźnione wnioski określonych przez organ regulacyjny uwzględnia się terminy stosowane przez zarządców infrastruktury w odniesieniu do takich wniosków.

               W odniesieniu do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją wymienionych w pkt 2 lit. e) załącznika II, bieg terminu rozpoczyna się z chwilą oceny technicznej zgodności taboru z obiektami i wyposażeniem oraz poinformowania o tym wnioskodawcy.

               5.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej świadczący usługi dodatkowe i pomocnicze wymienione w pkt 3 i 4 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE odpowiadają na wnioski o świadczenie takich usług w terminie określonym przez organ regulacyjny lub, jeśli taki termin nie został określony, w rozsądnym terminie. Jeżeli wnioskodawca składa wnioski ad hoc dla kilku usług związanych z koleją świadczonych w jednym obiekcie infrastruktury usługowej i wskaże, że może z nich skorzystać tylko w przypadku jednoczesnego przydziału, wszyscy zainteresowani operatorzy obiektów infrastruktury usługowej, w tym dostawcy usług dodatkowych i pomocniczych wymienionych w pkt 3 i 4 załącznika II, odpowiadają na takie wnioski w rozsądnym terminie, o którym mowa w ust. 4.

               W odniesieniu do usług związanych z koleją wymienionych w pkt 4 lit. e) załącznika II, bieg terminu rozpoczyna się z chwilą oceny technicznej zgodności taboru z obiektami i wyposażeniem oraz poinformowania o tym wnioskodawcy.

               6.Za zgodą danego wnioskodawcy terminy, o których mowa w ust. 3, 4 i 5, mogą zostać przedłużone.

               7.Praw dostępu do infrastruktury kolejowej i usług związanych z koleją nie przenosi się na innych wnioskodawców.

               8.Jeżeli wnioskodawca nie zamierza skorzystać z prawa dostępu do obiektu infrastruktury usługowej lub usługi związanej z koleją przyznanego przez operatora obiektu infrastruktury usługowej, powiadamia o tym przedmiotowego operatora bez zbędnej zwłoki.

               Artykuł 10

               Procedura koordynacyjna

               1.Jeżeli operator obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE otrzymał wniosek o dostęp do obiektu infrastruktury usługowej lub o zapewnienie usług, który koliduje z innym wnioskiem lub dotyczy już przyznanej zdolności przepustowej obiektu infrastruktury usługowej, próbuje on, w drodze dyskusji i koordynacji z przedmiotowymi wnioskodawcami, zapewnić możliwie najlepsze dopasowanie wszystkich wniosków. Koordynacja ta obejmuje również dostawców usług dodatkowych i pomocniczych wymienionych w pkt 3 i 4 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE, w przypadku gdy takie usługi są oferowane w obiekcie i dotyczy ich wniosek wnioskodawcy. Wszelkie zmiany już przyznanych praw dostępu są uzależnione od zgody danego wnioskodawcy.

               2.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE nie odrzucają wniosków o dostęp do swoich obiektów infrastruktury usługowej lub o świadczenie usług, ani nie wskazują wnioskodawcy realnych alternatyw, jeżeli zdolność przepustowa odpowiadająca potrzebom wnioskodawcy jest dostępna w ich obiekcie infrastruktury usługowej lub ma stać się dostępna w trakcie lub w wyniku procedury koordynacyjnej.

               3.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej rozważają różne warianty umożliwiające im uwzględnienie kolidujących ze sobą wniosków o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej lub o świadczenie usług w obiekcie infrastruktury usługowej. Warianty te muszą, w razie potrzeby, obejmować środki w celu zmaksymalizowania zdolności przepustowej dostępnej w obiekcie w zakresie, w jakim nie wymaga się dodatkowych inwestycji w zasoby lub w obiekty. Takie środki mogą obejmować:

               –zaproponowanie alternatywnego terminu;

               –zmianę godzin otwarcia lub systemu zmianowego, tam gdzie jest to możliwe;

               –umożliwienie dostępu do obiektu w celu świadczenia usług na własne potrzeby.

               4.Wnioskodawcy i operatorzy obiektów infrastruktury usługowej mogą wspólnie poprosić organ regulacyjny o udział w procedurze koordynacyjnej w charakterze obserwatora.

               5.Jeżeli wniosek o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej wymienionych w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE nie może zostać uwzględniony w wyniku procedury koordynacyjnej, a obiekt infrastruktury usługowej jest bliski przeciążenia, organ regulacyjny może zażądać od operatora obiektu infrastruktury usługowej przyjęcia środków mających na celu umożliwienie uwzględnienia dodatkowych wniosków o dostęp do obiektu. Takie środki muszą być przejrzyste i niedyskryminujące.

               Artykuł 11

               Kryteria pierwszeństwa

               Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej mogą określić kryteria pierwszeństwa w zakresie przyznawania zdolności przepustowej w przypadku kolidujących ze sobą wniosków o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją, jeżeli takie wnioski nie mogą zostać uwzględnione po przeprowadzeniu procedury koordynacyjnej.

               Takie kryteria pierwszeństwa są niedyskryminacyjne i obiektywne oraz publikuje się je w opisie obiektu infrastruktury usługowej zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. k). Uwzględniają one przeznaczenie danego obiektu, cel i charakter przedmiotowych usług transportu kolejowego i cel zapewnienia skutecznego wykorzystania dostępnej zdolności przepustowej.

               W kryteriach pierwszeństwa można również uwzględnić następujące aspekty:

               –obowiązujące umowy;

               –zamiar i możliwość wykorzystania zdolności przepustowej, której dotyczy wniosek, łącznie z ewentualnymi wcześniejszymi przypadkami niewykorzystania całości lub części przyznanej zdolności przepustowej oraz powodami takiego niewykorzystania;

               –już przyznane trasy pociągów związane z usługami, których dotyczy wniosek;

               –kryteria pierwszeństwa w zakresie przyznawania tras pociągów;

               –terminowe złożenie wniosków.

               Artykuł 12

               Realne alternatywy

               1.Jeżeli wniosek o dostęp do obiektów infrastruktury usługowej i usług związanych z koleją nie może zostać uwzględniony po przeprowadzeniu procedury koordynacyjnej, operator obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE informuje o tym bez zbędnej zwłoki danego wnioskodawcę oraz organ regulacyjny na jego wniosek. Państwa członkowskie mogą wymagać informowania organu regulacyjnego nawet w przypadku braku takiego wniosku.

               2.Jeżeli wniosek nie może zostać uwzględniony, operator obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE oraz wnioskodawca oceniają wspólnie, czy istnieją realne alternatywy umożliwiające świadczenie przedmiotowej usługi przewozu towarowego lub pasażerskiego na tej samej lub alternatywnej trasie na warunkach dopuszczalnych pod względem ekonomicznym. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do ujawnienia swojej strategii biznesowej.

               3.Do celów ust. 2 operator obiektu infrastruktury usługowej wskazuje możliwe alternatywy, w tym, w odpowiednich przypadkach, w innych państwach członkowskich, w oparciu o opisy innych obiektów infrastruktury usługowej, informacje opublikowane we wspólnym portalu internetowym zgodnie z art. 5 oraz wszelkie informacje dostarczone przez wnioskodawcę. Proponując możliwe alternatywy, uwzględnia się co najmniej następujące kryteria w zakresie, w jakim mogą one zostać ocenione przez operatora obiektu infrastruktury usługowej:

               –zastępowalność właściwości operacyjnych alternatywnego obiektu infrastruktury usługowej;

               –zastępowalność właściwości fizycznych i technicznych alternatywnego obiektu infrastruktury usługowej;

               –wyraźny wpływ na atrakcyjność i konkurencyjność usługi transportu kolejowego planowanej przez wnioskodawcę;

               –szacowane dodatkowe koszty dla wnioskodawcy.

               Operator obiektu infrastruktury usługowej przestrzega tajemnicy handlowej informacji dostarczanych przez wnioskodawcę.

               4.Jeżeli informacje dotyczące zdolności przepustowej proponowanej alternatywy nie są publicznie dostępne, wnioskodawca weryfikuje je.

               Wnioskodawca ocenia, czy skorzystanie z proponowanej alternatywy pozwoli mu świadczyć planowaną usługę transportu kolejowego na warunkach dopuszczalnych pod względem ekonomicznym. Informuje operatora obiektu infrastruktury usługowej o wynikach swojej oceny we wspólnie uzgodnionym terminie.

               5.Wnioskodawca może się zwrócić do operatora obiektu infrastruktury usługowej o niewskazywanie realnych alternatyw i nieprzeprowadzanie wspólnej oceny.

               Artykuł 13
               Odmowa dostępu

               1.Jeżeli operator obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE i wnioskodawca stwierdzą, że nie istnieją realne alternatywy oraz że nie jest możliwe uwzględnienie wniosku o dostęp do obiektu lub o świadczenie usługi w obiekcie w wyniku procedury koordynacyjnej, operator obiektu infrastruktury usługowej może odrzucić wniosek.

               Jeżeli operator obiektu infrastruktury usługowej i wnioskodawca nie mogą porozumieć się w sprawie realnej alternatywy, operator obiektu infrastruktury usługowej może odrzucić wniosek, wskazując alternatywy, które uznaje za realne.
                     Wnioskodawca może złożyć skargę do organu regulacyjnego zgodnie z art. 13 ust. 5 dyrektywy 2012/34/UE.

               2.Jeżeli operator obiektu infrastruktury usługowej i wnioskodawca wspólnie określili realne alternatywy, operator obiektu infrastruktury usługowej może odrzucić wniosek.

               3.Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej, o których mowa w art. 13 ust. 3 dyrektywy 2012/34/UE, uzasadniają wnioskodawcy na piśmie, dlaczego wniosek nie mógł zostać uwzględniony w wyniku procedury koordynacyjnej i dlaczego na podstawie dostępnych informacji uznają, że wszelkie proponowane alternatywy spełniają wymogi wnioskodawcy i są realne.

               4.Operator obiektu infrastruktury usługowej, który odrzuca wniosek, wskazuje organowi regulacyjnemu oraz wnioskodawcy, na ich wniosek, powody odrzucenia, w tym rozważone alternatywy i wynik procedury koordynacyjnej.

               5.W przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 5, operator obiektu infrastruktury usługowej może odrzucić wniosek bez konieczności spełnienia wymogów określonych w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu.

               6.Jeżeli wnioskodawca wielokrotnie nie zapłacił za już przyznane i wykorzystane prawa dostępu, operator obiektu infrastruktury usługowej może zażądać gwarancji finansowych w celu zabezpieczenia swoich uzasadnionych oczekiwań dotyczących przyszłych przychodów i wykorzystania obiektu. Informacje na temat takich gwarancji publikuje się w opisie obiektu infrastruktury usługowej.

               Artykuł 14

               Skargi

               Jeżeli wnioskodawca złoży skargę do organu regulacyjnego zgodnie z art. 13 ust. 5 dyrektywy 2012/34/UE, przy ocenie skutków wszelkich decyzji o przyznaniu wnioskodawcy stosownej części zdolności organ ten uwzględnia co najmniej następujące elementy, o ile są one stosowne:

               –zobowiązania umowne i rentowność modeli biznesowych innych zainteresowanych użytkowników obiektu infrastruktury usługowej;

               –całkowitą wielkość zdolności przepustowej obiektu infrastruktury usługowej już przyznanej innym użytkownikom;

               –inwestycje w obiekt dokonane przez innych zainteresowanych użytkowników;

               –dostępność realnych alternatyw w celu uwzględnienia potrzeb innych zainteresowanych użytkowników, w tym alternatywy w innych państwach członkowskich w przypadku międzynarodowych przewozów kolejowych;

               –rentowność modelu biznesowego operatora obiektu infrastruktury usługowej;

               –prawa dostępu do infrastruktury łączącej.

               Artykuł 15

               Niewykorzystane obiekty

               1.Obiekty infrastruktury usługowej wymienione w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE, które nie były używane przez co najmniej dwa kolejne lata, obejmuje się procedurą wyrażenia zainteresowania i wynajęcia lub dzierżawy. Informacje dotyczące niewykorzystanych obiektów są publikowane zgodnie z art. 5.

               2.Dwuletni okres, o którym mowa w ust. 1, rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym po raz ostatni świadczono usługę związaną z koleją w danym obiekcie.

               3.Wnioskodawca zainteresowany korzystaniem z obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE, który nie był używany przez co najmniej dwa kolejne lata, wyraża zainteresowanie na piśmie skierowane do operatora obiektu infrastruktury usługowej i informuje o tym organ regulacyjny. W wyrażeniu zainteresowania opisuje się potrzeby danego przedsiębiorstwa kolejowego. Operator obiektu infrastruktury usługowej może podjąć decyzję o wznowieniu eksploatacji w sposób spełniający udokumentowane potrzeby przedsiębiorstwa kolejowego.

               4.Jeżeli właściciel obiektu infrastruktury usługowej nie jest jego operatorem, operator obiektu informuje właściciela o wyrażeniu zainteresowania w terminie 10 dni od jego otrzymania. Właściciel obiektu publikuje informację, że obiekt jest dostępny w celu wynajęcia lub dzierżawy, w całości lub w części, chyba że operator tego obiektu infrastruktury usługowej postanowił wznowić eksploatację w wyniku wyrażenia zainteresowania.

               5.Przed taką publikacją właściciel obiektu infrastruktury usługowej może zezwolić operatorowi obiektu infrastruktury usługowej na przedstawienie uwag dotyczących publikacji w terminie czterech tygodni. Operator może się sprzeciwić publikacji poprzez przedłożenie dokumentów zaświadczających, że obecnie toczy się proces przekształcenia, wszczęty przed wyrażeniem zainteresowania.

               6.Właściciel powiadamia organ regulacyjny o procesie przekształcenia, zaś organ regulacyjny może zażądać od operatora przedstawienia dokumentów, aby ocenić jego wiarygodność.

               Jeżeli ocena jest niezadowalająca, organ regulacyjny wymaga opublikowania informacji, że obiekt jest dostępny w celu wynajęcia lub dzierżawy, w całości lub w części.

               7.Nie naruszając mających zastosowanie przepisów dotyczących zamówień publicznych, właściciel obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE publikuje w swoim portalu internetowym ogłoszenie o dzierżawie lub wynajmie obiektu infrastruktury usługowej i informuje o tym organ regulacyjny i zarządcę infrastruktury, do którego sieci należy obiekt. Publikacja musi zawierać wszystkie informacje niezbędne, aby zainteresowane przedsiębiorstwa mogły złożyć ofertę przejęcia eksploatacji obiektu w całości lub w części. Informacje te obejmują zwłaszcza:

               a)szczegółowe informacje na temat procedury wyboru, która musi być przejrzysta i niedyskryminacyjna i uwzględniać cel polegający na zapewnieniu najbardziej efektywnego wykorzystania zdolności przepustowej obiektu;

               b)kryteria wyboru;

               c)główne właściwości wyposażenia technicznego obiektu infrastruktury usługowej;

               d)adres i ostateczny termin składania ofert, który wynosi co najmniej 30 dni od publikacji ogłoszenia.

               8.Przedmiotowy zarządca infrastruktury również publikuje w swoim portalu internetowym informacje, o których mowa w ust. 7.

               9.Nie naruszając mających zastosowanie przepisów dotyczących zamówień publicznych, właściciel obiektu infrastruktury usługowej wymienionego w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE wybiera zwycięskiego kandydata i przedstawia rozsądną ofertę bez zbędnej zwłoki.

               10.Państwa członkowskie mogą stosować obowiązujące procedury kontroli regulacyjnej wycofania z eksploatacji obiektów infrastruktury usługowej. W takim przypadku organ regulacyjny może przyznać zwolnienie ze stosowania przepisów niniejszego artykułu.

               Artykuł 16

               Przegląd

               Do dnia 1 czerwca 2024 r. Komisja dokonuje oceny stosowania niniejszego rozporządzenia i na podstawie wyników tej oceny, w razie konieczności, przeprowadza przegląd.

               Artykuł 17

               Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 czerwca 2019 r.

               Jednakże art. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 22.11.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 z dnia 15 lutego 2017 r. ustanawiające ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów (Dz.U. L 57 z 3.3.2017, s. 1).

                     (3)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 102).