title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 861/2012 z dnia 20 września 2012 r. ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

text:
               21.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/27

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 861/2012
   z dnia 20 września 2012 r.
   ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 162 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że różnica między cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 lit. s) i wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami w Unii może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towarów wymienionych w części V załącznika XX do tego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (3)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 578/2010 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (4)

               Artykuł 162 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (5)

               Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 536/2012 (3). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

               (6)

               Aby zapobiec zakłóceniu obecnej sytuacji rynkowej, zapobiec spekulacjom na rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (7)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Stawki refundacji, mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 578/2010 i w części XIX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 536/2012.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Daniel CALLEJA

            Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 163 z 22.6.2012, s. 16.

      ZAŁĄCZNIK

         Stawki refundacji obowiązujące od dnia 21 września 2012 r. do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Miejsce przeznaczenia (1)

                  Stawki refundacji

                  0407

                  Jaja ptasie w skorupkach, świeże, konserwowane lub gotowane:

                  – Pozostałe świeże jaja:

                  0407 21 00

                  – – Ptactwa z gatunku Gallus domesticus:

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  9,50

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 29

                  – – Pozostałe

                  0407 29 10

                  – – – Drobiu, innego niż ptactwa z gatunku Gallus domesticus

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  9,50

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 90

                  – Pozostałe:

                  0407 90 10

                  – – Drobiu

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodami CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  9,50

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0408

                  Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, mrożone lub inaczej zakonserwowane, zawierające lub niezawierające cukru lub innego środka słodzącego:

                  – Żółtko jaj:

                  0408 11

                  – – Suszone:

                  ex 0408 11 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  0408 19

                  – – Pozostałe:

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  ex 0408 19 81

                  – – – – W płynie:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  ex 0408 19 89

                  – – – – Mrożone:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  – Pozostałe:

                  0408 91

                  – – Suszone:

                  ex 0408 91 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  0408 99

                  – – Pozostałe:

                  ex 0408 99 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

         (1)  Miejsce przeznaczenia:

                  01

                  Kraje trzecie. Stawki te nie mają zastosowania do Szwajcarii i Liechtensteinu do towarów wymienionych w tabelach I i II do protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r.

                  02

                  Kuwejt, Bahrain, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Turcja, Hongkong SAR i Rosja.

                  03

                  Korea Płd., Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny.

                  04

                  Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i tych wymienionych w pkt 02 i 03.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1265/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               27.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1265/2014
   z dnia 26 listopada 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  67,7

                  IL

                  45,2

                  MA

                  85,4

                  ZZ

                  66,1

                  0707 00 05

                  AL

                  57,9

                  JO

                  203,0

                  TR

                  134,1

                  ZZ

                  131,7

                  0709 93 10

                  MA

                  36,3

                  TR

                  129,5

                  ZZ

                  82,9

                  0805 20 10

                  MA

                  84,2

                  ZZ

                  84,2

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  CN

                  59,1

                  PE

                  74,4

                  TR

                  68,5

                  ZZ

                  67,3

                  0805 50 10

                  TR

                  82,2

                  ZZ

                  82,2

                  0808 10 80

                  AU

                  203,7

                  BR

                  52,4

                  CL

                  86,3

                  NZ

                  96,9

                  US

                  93,0

                  ZA

                  148,1

                  ZZ

                  113,4

                  0808 30 90

                  CN

                  93,1

                  US

                  201,1

                  ZZ

                  147,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/303 z dnia 1 marca 2016 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pane Toscano (ChNP)]

text:
               4.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/303
   z dnia 1 marca 2016 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pane Toscano (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Pane Toscano” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               W drodze powiadomienia o sprzeciwie z dnia 12 listopada 2013 r. i uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie z dnia 10 grudnia 2013 r. Zjednoczone Królestwo sprzeciwiło się rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. W drodze powiadomienia o sprzeciwie z dnia 12 listopada 2013 r. zarejestrowanego w rejestrze poczty Komisji dnia 19 listopada 2013 r. Belgia sprzeciwiła się rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Powiadomienie o sprzeciwie przesłane przez Belgię zawierało już wszystkie elementy uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie. Pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. Belgia przesłała szersze uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Oba sprzeciwy zostały uznane za dopuszczalne.

               (3)

               Pismami z dnia 24 stycznia 2014 r. i z dnia 13 lutego 2014 r. Komisja wezwała Włochy i Zjednoczone Królestwo z jednej strony oraz Włochy i Belgię z drugiej strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

               (4)

               Strony nie osiągnęły porozumienia.

               (5)

               W związku z tym, że nie osiągnięto porozumienia, Komisja powinna przyjąć decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

               (6)

               Zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 sprzeciwiające się strony stwierdziły, że rejestracja nazwy „Pane Toscano” jako chronionej nazwy pochodzenia jest sprzeczna z art. 5 i 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i że nazwa „Pane Toscano” jest nazwą rodzajową.

               (7)

               Sprzeciwiające się strony twierdzą, że pszenica miękka zbierana w Toskanii składa się z odmian, które są powszechnie uprawiane w przeważającej części kraju. Odmiany te nie mogą być uznane za odmiany rodzime lub specyficzne odmiany toskańskie. Przetwarzanie ziarna w celu uzyskania mąki pełnoziarnistej typu „0”, które odbywa się na określonym obszarze geograficznym, jest zwykle podobne do przetwarzania, które ma miejsce wszędzie we Włoszech i ogólnie w Europie. Ponieważ mieszanie różnych właściwości pszenicy miękkiej jest niezbędne, aby osiągnąć właściwą mieszankę nadającą się do zamierzonego wykorzystania wymaganej mąki, to raczej właściwości techniczne mąki wyróżniają produkt niż pochodzenie pszenicy miękkiej. Właściwości techniczne mąki pełnoziarnistej z pszenicy miękkiej typu „0”, której wykorzystanie jest obowiązkowe w produkcji „Pane Toscano”, są ogólne, a nie specyficzne dla Toskanii. Wniosek zawiera sprzeczność w pkt 5.2, w którym stwierdza się, że wysoka wartość odżywcza i strawność produktu wynikają z wykorzystania mieszanki mąk, podczas gdy w pkt 3.3 wskazano, że wykorzystuje się tylko jedną mąkę pełnoziarnistą z pszenicy miękkiej typu „0”. We wniosku nie wykazano związku przyczynowego między obszarem geograficznym a jakością lub właściwościami produktu. Potwierdza to fakt, że jednolity dokument musi uwzględnić „gruntowną wiedzę”„piekarniczą”, postrzeganą jako „najważniejsza” w „kontekście różnych wzajemnie oddziałujących elementów”. Przechowywanie mąki w zakładzie młynarskim przez odpowiedni czas w celu zapewnienia dojrzewania nie ma charakteru szczególnego. Jest to powszechna praktyka, szeroko stosowana w całej Unii Europejskiej. Zaproponowana do rejestracji nazwa „Pane Toscano” jest powszechnie używana w Toskanii w odniesieniu do kilku rodzajów chleba, które prawdopodobnie są produkowane zgodnie z procesem określonym we wniosku. Ponadto we Włoszech „Pane Toscano” uznaje się za synonim chleba bez soli.

               (8)

               W ramach monitorowania procedury sprzeciwu sprzeciwiające się strony twierdziły również, że specyfikacja produktu powinna była zawierać zasady dotyczące pochodzenia nasion oraz że wpływ temperatury na właściwości mąki, jak twierdzi wnioskodawca, nie został poparty żadnymi dowodami naukowymi.

               (9)

               Pomimo wyżej wymienionych zarzutów przedstawionych przez sprzeciwiające się strony należy zarejestrować nazwę „Pane Toscano” jako chronioną nazwę pochodzenia ze względów, o których mowa poniżej.

               (10)

               Nazwa, która ma być zarejestrowana, odnosi się do produktu „chleb”, a nie do mąki lub pszenicy. Należy zatem skoncentrować się na produkcie „chleb” w celu sprawdzenia, czy posiada on jakość lub właściwości, które zawdzięcza głównie lub wyłącznie szczególnemu środowisku geograficznemu z jego nieodłącznymi czynnikami naturalnymi i ludzkimi.

               (11)

               Właściwości i cechy charakterystyczne produktu o nazwie „Pane Toscano” związane zasadniczo ze szczególnym środowiskiem geograficznym są wyczerpująco opisane w jednolitym dokumencie oraz w specyfikacji produktu: jego trwałość, aromat prażonych orzechów laskowych, „neutralny”, tj. niesłony, smak jego miąższu, chrupka skórka, nieregularne otwory w miąższu oraz barwa biała do kości słoniowej, duża wartość odżywcza i strawność spowodowana użyciem mieszanki różnych odmian pszenicy o niskiej zawartości glutenu i o wartości odżywczej mąki naturalnie zawierającej zarodki pszenne (w przeciwieństwie do zwyczajowo dziś stosowanej praktyki dodawania zarodków pszennych podczas przetwarzania).

               (12)

               Te szczególne właściwości i cechy charakterystyczne są zasadniczo związane z czynnikami naturalnymi i ludzkimi dominującymi w środowisku geograficznym określonego obszaru geograficznego.

               (13)

               Jak wskazał wnioskodawca, związek między obszarem geograficznym a jakością i właściwościami produktu „Pane Toscano” ChNP jest nieodłącznie związany z długim procesem przetwarzania, w ramach którego zakwas wydobywa z mąki zawierającej zarodki pszenicy i pozbawionej soli składniki, które – podczas pieczenia chleba – nadają mu charakterystyczny smak, wygląd i trwałość. Zarodki pszenne, naturalnie występujące w mące w wyniku procesu mielenia opisanego szczegółowo w specyfikacji produktu, wpływają jednocześnie na wartość odżywczą „Pane Toscano” oraz proces wyrastania, ponieważ zarodki pszenne są bogate w enzymy, które pomagają rozbić cukry złożone. Umiejętne wykorzystanie zakwasu stwarza warunki do fermentacji mlekowej, w wyniku czego powstają związki, które w trakcie pieczenia nadają chlebowi charakterystyczny aromat i smak. W szczególności zakwas musi wejść w reakcję z mąkami o szczególnych cechach charakterystycznych określonych w specyfikacji produktu (niska twardość, niski wskaźnik W i średni wskaźnik P/L). Z uwagi na znaczną specyfikę klimatu takie właściwości występują raczej w mąkach produkowanych z pszenicy odmian uprawianych w Toskanii niż na obszarach sąsiadujących. Brak soli wpływa na proces fermentacji, a ponadto wyraźnie charakteryzuje smak produktu. W kontekście różnych wzajemnie oddziałujących elementów wiedza i umiejętności piekarzy, w szczególności w odniesieniu do parametrów jakościowych, przygotowania zakwasu oraz etapu wyrastania i pieczenia, mają ogromne znaczenie. Czynniki naturalne i ludzkie są ze sobą głęboko powiązane i połączone w dynamicznej strukturze, która całościowo stanowi związek między obszarem a właściwościami produktu.

               (14)

               W odniesieniu do argumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę sprzeciwiające się strony wypracowały nieprzekonujące uzasadnienie, które nie jest w stanie podważyć zasadności wniosku.

               (15)

               Fakt, że odmiany pszenicy miękkiej wykorzystane do wytworzenia produktu o nazwie „Pane Toscano” nie są specyficzne dla Toskanii i występują w innych regionach włoskich i europejskich, nie ma znaczenia. Odmiany pszenicy dopuszczone do produkcji „Pane Toscano” nie są wymienione w specyfikacji produktu jako element stanowiący o szczególnym charakterze produktu same w sobie. Kilka odmian pszenicy, które mogą być wykorzystywane do produkcji mąki używanej do wytworzenia „Pane Toscano”, w rzeczywistości pochodzi w Toskanii, ale nie jest to najważniejsza kwestia. W specyfikacji produktu i jednolitym dokumencie wyjaśnia się, że najważniejszym elementem jest wpływ środowiska na pszenicę. Posiadając to samo dziedzictwo genetyczne, odmiany pszenicy rozwijają szczególne właściwości ze względu na wpływ warunków klimatycznych. Te same odmiany uprawiane na innych obszarach, również tych sąsiadujących z Toskanią, nie mają takich samych parametrów handlowych i technicznych niezbędnych do produkcji „Pane Toscano”. W tym konkretnym przypadku fenotypy tych odmian pszenicy, z uwagi na działanie warunków klimatycznych, w szczególności w związku z minimalnymi temperaturami, skutkują mąkami o określonych parametrach (twardość, wskaźnik W i P/L), które są odpowiednie do produkcji „Pane Toscano”.

               (16)

               W związku z powyższym bezpodstawne okazuje się twierdzenie, że właściwości techniczne mąki z pszenicy miękkiej konieczne do produkcji „Pane Toscano”, niebędącej mąką pełnoziarnistą – jak oświadczyły sprzeciwiające się strony – lecz jedynie mąką zawierającą zarodki pszenne, mają charakter ogólny.

               (17)

               Definicja chronionej nazwy pochodzenia nie wymaga, aby produkt był wytwarzany w procesie, który jest specyficzny dla określonego obszaru geograficznego. W związku z tym mielenie ziarna w celu uzyskania mąki oraz przechowywanie mąki w zakładzie młynarskim nie może być kwestionowane w tym zakresie. Procesy te są opisane w specyfikacji produktu, ponieważ konieczne jest, by producenci mogli uzyskać konkretne szczegółowe informacje dotyczące tych procesów. W każdym razie w tym konkretnym przypadku proces mielenia ma szczególny charakter, ponieważ przyczynia się do jednej z głównych cech produktu końcowego, pozwalając na zachowanie w mące naturalnie w niej występujących zarodków pszennych.

               (18)

               Zasada dotycząca mieszania odmian pszenicy w celu osiągnięcia właściwej mieszanki koniecznej do produkcji „Pane Toscano” nie kwestionuje znaczenia pochodzenia pszenicy. Natomiast nie można jej traktować jako potwierdzenia faktu, że odmiany same w sobie nie są istotne. Ponadto wiedzę z zakresu mieszania odmian należy zakwalifikować jako czynnik ludzki stanowiący część środowiska geograficznego.

               (19)

               Nie ma sprzeczności w pkt 5.2 jednolitego dokumentu: fragment „z powodu wykorzystania mieszanki mąk o niskiej zawartości glutenu” należy odczytywać jako „z powodu wykorzystania mieszanki odmian pszenicy”, jak wyraźnie wynika z ogólnej interpretacji zarówno jednolitego dokumentu, jak i specyfikacji produktu, w szczególności z pkt 5.1 tej ostatniej.

               (20)

               Nie jest prawdą, że wiedza i umiejętności piekarzy są określone jako „najważniejszy” element związku. W rzeczywistości jest to błąd w tłumaczeniu w angielskiej wersji tekstu jednolitego. W jednolitym dokumencie stwierdza się, że w kontekście różnych wzajemnie oddziałujących elementów wiedza i umiejętności piekarzy mają kluczowe znaczenie. Nie można kwestionować, że duże znaczenie czynnika ludzkiego jako elementu związku między właściwościami produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia i jego określonym obszarem geograficznym jest zgodne z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

               (21)

               Zarzut, że zaproponowana do rejestracji nazwa „Pane Toscano” jest powszechnie używana w Toskanii w odniesieniu do kilku rodzajów chleba, które prawdopodobnie nie są produkowane zgodnie z procesem określonym we wniosku, jest bezpodstawny. Fakt, że nazwa, w odniesieniu do której złożono wniosek o rejestrację, okazuje się stosowana w odniesieniu do produktów, które nie są objęte zasadami zawartymi w specyfikacji proponowanego produktu, nie uniemożliwia rejestracji tej nazwy. Zgodnie z prawem celem rejestracji może być harmonizacja metod produkcji produktu wprowadzanego do obrotu pod pewną nazwą. Zarzut, iż we Włoszech nazwa „Pane Toscano” oznacza to samo co chleb bez dodatku soli, nie jest poparty żadnym dowodem. Ponadto należy zauważyć, że nie wniesiono sprzeciwu wobec rejestracji nazwy „Pane Toscano” jako chronionej nazwy pochodzenia w ramach krajowej procedury sprzeciwu.

               (22)

               Konieczność określania zasad pochodzenia nasion nie jest wystarczająco uzasadniona. Wnioski dotyczące wpływu temperatury na właściwości pszenicy uprawianej w Toskanii wynikają z badania na temat wpływu klimatu na podstawie danych statystycznych zebranych w ciągu 29 lat. Sprzeciwiające się strony nie przedstawiły żadnego pozytywnego dowodu będącego w stanie podważyć to badanie.

               (23)

               W świetle powyższego należy wpisać nazwę „Pane Toscano” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.

               (24)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Pane Toscano” (ChNP) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa w akapicie pierwszym określa produkt należący do klasy 2.3 Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarnicze, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 235 z 14.8.2013, s. 19.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 730/2013 z dnia 29 lipca 2013 r. w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych

text:
               30.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 203/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 730/2013
   z dnia 29 lipca 2013 r.
   w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych
   (tekst jednolity)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1217/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i działalności gospodarczej gospodarstw rolnych we Wspólnocie Europejskiej (1), w szczególności jego art. 7 ust. 2 i art. 10 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1915/83 z dnia 13 lipca 1983 r. w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

               (2)

               Co roku zawierana jest umowa między właściwymi organami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie a biurami rachunkowymi, które nie należą do służb administracyjnych, według której biuro rachunkowe zobowiązuje się do wypełniania swoich obowiązków zgodnie z przepisami Unii. Dana umowa powinna zawierać postanowienia odnoszące się do właściwych przepisów Unii.

               (3)

               Chcąc zapewnić, by wyniki z sieci danych były przedstawiane co roku w terminie, który nie jest zbyt odległy od daty przesłania Komisji pierwszych sprawozdań z gospodarstwa rolnego, należy ograniczyć okres, w którym może przypadać zakończenie roku obrachunkowego.

               (4)

               Z przyczyn budżetowych oraz w celu ułatwienia zarządzania finansami maksymalną liczbę sprawozdań z gospodarstwa rolnego przypadających na państwo członkowskie podlegających opłacie należy ograniczyć do liczby określonej w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1291/2009 z dnia 18 grudnia 2009 r. dotyczącego wyboru gospodarstw przekazujących dane do celów określania dochodów gospodarstw rolnych (4). Należy dopuścić pewną elastyczność co do liczby sprawozdań z gospodarstwa rolnego kwalifikujących się do finansowania przypadających na okręg, pozostając jednak w ramach maksymalnej liczby gospodarstw przekazujących dane przypadających na dane państwo członkowskie określonej w tym załączniku, jeżeli w państwie członkowskim jest więcej niż jeden okręg.

               (5)

               Jeżeli liczba należycie wypełnionych sprawozdań z gospodarstwa rolnego przesłanych w odpowiednim terminie, przypadających na okręg lub na państwo członkowskie, jest mniejsza niż 80 % liczby ustalonej dla danego okręgu lub państwa członkowskiego, wówczas opłata standardowa za sprawozdania z gospodarstw rolnych z tego okręgu lub państwa członkowskiego powinna zostać zmniejszona.

               (6)

               Termin przesyłania sprawozdań z gospodarstw rolnych powinien być taki, żeby pozwalał biurom rachunkowym, agencjom łącznikowym oraz Komisji na wykonanie ich zadań.

               (7)

               Termin przesyłania sprawozdań z gospodarstw rolnych należy liczyć od końca roku obrachunkowego, do którego się odnoszą.

               (8)

               Aby sprawozdania z gospodarstw rolnych zostały uznane za należycie wypełnione, muszą zawierać dane, oparte na faktach, zarejestrowane oraz przedstawione zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 868/2008 z dnia 3 września 2008 r. w sprawie formatu sprawozdania dla określania dochodów z gospodarstw rolnych oraz analizy ich działalności gospodarczej (5).

               (9)

               Opłata standardowa wypłacana przez Komisję powinna zostać wypłacona za sprawozdania z gospodarstw rolnych należycie wypełnione i przesłane w określonym terminie.

               (10)

               Z uwagi na ogólny wzrost kosztów oraz jego wpływ na koszt wypełniania sprawozdań z gospodarstw rolnych opłata powinna być regularnie korygowana.

               (11)

               W celu poprawy realizacji operacji finansowych związanych z wypłacaniem opłaty standardowej należy ustanowić przepisy dotyczące zaliczek.

               (12)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych Gospodarstw Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Umowa, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1217/2009 zawiera co najmniej klauzule wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Rok obrachunkowy obejmujący kolejne 12 miesięcy, o którym mowa w pkt I lit. a) załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 868/2008, kończy się w okresie od dnia 31 grudnia do dnia 30 czerwca włącznie.
   Artykuł 3
   Agencja łącznikowa przesyła Komisji wszystkie sprawozdania z gospodarstw rolnych przedstawione w formie określonej w rozporządzeniu (WE) nr 868/2008.
   Sprawozdania z gospodarstw rolnych przesyła się nie później niż dwanaście miesięcy po upływie danego roku obrachunkowego.
   Sprawozdania z gospodarstw rolnych uważa się za przesłane Komisji w momencie potwierdzenia przez agencję łącznikową, po wprowadzeniu danych do systemu dostarczania i kontroli danych Komisji i po przeprowadzeniu nastepnie kontroli komputerowych, że dane są gotowe do załadowania do bazy danych Komisji.
   Artykuł 4
   Sprawozdanie z gospodarstwa rolnego rolnika uważa się za należycie wypełnione, w przypadku gdy jego treść oparta jest na faktach i zawarte w nim dane rachunkowe zostały zarejestrowane oraz są przedstawione zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 868/2008.
   Artykuł 5
   1.   Komisja wypłaca państwom członkowskim opłatę standardową w odniesieniu do każdego należycie wypełnionego sprawozdania z gospodarstwa rolnego przesłanego jej w terminie, o którym mowa w art. 3.
   2.   Całkowita liczba należycie wypełnionych i przesłanych sprawozdań z gospodarstw rolnych uprawniających do opłaty standardowej w danym państwie członkowskim nie przekracza całkowitej liczby gospodarstw przekazujących dane określonej dla danego państwa członkowskiego w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1291/2009.
   Jeżeli w państwie członkowskim jest więcej niż jeden okręg, wówczas liczba należycie wypełnionych i przesłanych sprawozdań z gospodarstw rolnych uprawniających do opłaty standardowej w danym okręgu może być wyższa maksymalnie o 20 % od liczby ustanowionej dla danego okręgu, pod warunkiem że całkowita liczba należycie wypełnionych i przesłanych sprawozdań z gospodarstw rolnych danego państwa członkowskiego nie jest wyższa niż całkowita liczba określona dla tego państwa członkowskiego w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1291/2009.
   Jeżeli liczba należycie wypełnionych i przesłanych sprawozdań z gospodarstw rolnych przypadających na okręg lub państwo członkowskie jest mniejsza niż 80 % liczby gospodarstw przekazujących dane określonej dla tego okręgu lub państwa członkowskiego, wówczas opłatę standardową za sprawozdania z gospodarstw rolnych z tego okręgu lub państwa członkowskiego zmniejsza się o 20 %.
   Jeżeli mniejsza liczba sprawozdań dotyczy zarówno okręgu, jak i państwa członkowskiego, wówczas zmniejszenie opłaty stosuje się tylko na poziomie krajowym.
   3.   Opłata standardowa wypłacana jest w dwóch ratach:

               a)

               zaliczka odpowiadająca 50 % opłaty wypłacana jest na początku roku obrachunkowego każdego państwa członkowskiego w oparciu o liczbę gospodarstw przekazujących dane określoną w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1291/2009,

               b)

               pozostała część, którą wylicza się przez pomnożenie opłaty przez liczbę należycie wypełnionych sprawozdań z gospodarstw rolnych przesłanych Komisji oraz odjęcie zaliczki, o której mowa w lit. a), wypłacana jest w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania przez Komisję sprawozdań z gospodarstw rolnych.

         4.   Kwotę standardowej opłaty ustala się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1217/2009.
   Artykuł 6
   Rozporządzenie (EWG) nr 1915/83 traci moc.
   Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
   Artykuł 7
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 190 z 14.7.1983, s. 25.

      (3)  Zob. załącznik II.

      (4)  Dz.U. L 347 z 24.12.2009, s. 14.

      (5)  Dz.U. L 237 z 4.9.2008, s. 18.

      ZAŁĄCZNIK I

         Warunki umowy, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1217/2009

      Umowy zawarte między właściwym organem wyznaczonym przez państwo członkowskie a biurami rachunkowymi, które nie należą do służb administracyjnych i które zostały wybrane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1217/2009, zawierają co najmniej następujące, wyraźnie określone warunki:

                  —

                  zobowiązanie biura rachunkowego do wypełniania sprawozdań z gospodarstw rolnych rolników zgodnie z przepisami Unii,

                  —

                  zobowiązanie biura rachunkowego do przesyłania sprawozdań z gospodarstw rolnych w terminie umożliwiającym zachowanie zgodności z przepisami Unii,

                  —

                  zobowiązanie biura rachunkowego do dostarczania agencji łącznikowej wszelkich informacji, których ta ostatnia może zażądać w związku z wypełnianiem swoich obowiązków,

                  —

                  zobowiązanie biura rachunkowego do nieujawniania żadnych indywidualnych danych rachunkowych lub innych indywidualnych danych szczegółowych uzyskanych w trakcie wykonywania swych obowiązków związanych z siecią danych rachunkowych gospodarstw rolnych oraz zobowiązanie, że wszystkie osoby uczestniczące w wykonywaniu takich zadań zostaną zobowiązane do tego samego, a także do tego, że biuro podejmie wszelkie konieczne środki w tym celu.

      ZAŁĄCZNIK II

         Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

                  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1915/83

                  (Dz.U. L 190 z 14.7.1983, s. 25)

                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1388/2004

                  (Dz.U. L 255 z 31.7.2004, s. 5)

                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2204/2004

                  (Dz.U. L 374 z 22.12.2004, s. 40)

                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1192/2005

                  (Dz.U. L 194 z 26.7.2005, s. 3)

      ZAŁĄCZNIK III

         Tabela korelacji

                  Rozporządzenie (EWG) nr 1915/83

                  Niniejsze rozporządzenie

                  Artykuły 1 i 2

                  Artykuły 1 i 2

                  Artykuł 3 akapit pierwszy

                  Artykuł 3 akapit pierwszy

                  Artykuł 3 akapit drugi

                  —

                  Artykuł 3 akapit trzeci

                  Artykuł 3 akapit drugi

                  Artykuł 3 akapit czwarty

                  Artykuł 3 akapit trzeci

                  Artykuł 4 formuła wprowadzająca

                  Artykuł 4

                  Artykuł 4 tiret pierwsze

                  Artykuł 4

                  Artykuł 4 tiret drugie

                  Artykuł 4

                  Artykuł 5 ust. 1

                  Artykuł 5 ust. 1

                  Artykuł 5 ust. 1a akapit pierwszy i drugi

                  Artykuł 5 ust. 2 akapit pierwszy i drugi

                  Artykuł 5 ust. 1a akapit trzeci formuła wprowadzająca

                  Artykuł 5 ust. 2 akapit trzeci

                  Artykuł 5 ust. 1a akapit trzeci tiret pierwsze i drugie

                  —

                  Artykuł 5 ust. 1a akapit czwarty

                  Artykuł 5 ust. 2 akapit czwarty

                  Artykuł 5 ust. 1a akapit piąty

                  —

                  Artykuł 5 ust. 2 formuła wprowadzająca

                  Artykuł 5 ust. 3 formuła wprowadzająca

                  Artykuł 5 ust. 2 tiret pierwsze

                  Artykuł 5 ust. 3 lit. a)

                  Artykuł 5 ust. 2 tiret drugie

                  Artykuł 5 ust. 3 lit. b)

                  Artykuł 5 ust. 3

                  Artykuł 5 ust. 4

                  —

                  Artykuł 6

                  Artykuł 6 akapit pierwszy

                  Artykuł 7

                  Artykuł 6 akapit drugi i trzeci

                  —

                  Załącznik

                  Załącznik I

                  —

                  Załącznik II

                  —

                  Załącznik III


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1166/2011 z dnia 15 listopada 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012

text:
               16.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/59

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1166/2011
   z dnia 15 listopada 2011 r.
   zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2011 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1163/2011 (4).

               (2)

               Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 254 z 30.9.2011, s. 12.

      (4)  Dz.U. L 296 z 15.11.2011, s. 33.

      ZAŁĄCZNIK

         Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 16 listopada 2011 r.

                  (EUR)

                  Kod CN

                  Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

                  Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

                  1701 11 10 (1)

                  41,78

                  0,00

                  1701 11 90 (1)

                  41,78

                  2,37

                  1701 12 10 (1)

                  41,78

                  0,00

                  1701 12 90 (1)

                  41,78

                  2,07

                  1701 91 00 (2)

                  47,87

                  3,11

                  1701 99 10 (2)

                  47,87

                  0,00

                  1701 99 90 (2)

                  47,87

                  0,00

                  1702 90 95 (3)

                  0,48

                  0,23

         (1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 643/2013 z dnia 4 lipca 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie błękitu patentowego V jako dodatku paszowego dla zwierząt, od których lub z których nie pozyskuje się żywności, i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 358/2005  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               5.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 643/2013
   z dnia 4 lipca 2013 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie błękitu patentowego V jako dodatku paszowego dla zwierząt, od których lub z których nie pozyskuje się żywności, i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 358/2005
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. W art. 10 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na podstawie dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

               (2)

               Błękit patentowy V został zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG bezterminowo dopuszczony jako dodatek paszowy do niektórych materiałów paszowych do stosowania u wszystkich zwierząt oraz w karmie dla psów i kotów dyrektywą Komisji 74/181/EWG (3), a rozporządzeniem Komisji (WE) nr 358/2005 (4) także w karmie przeznaczonej do stosowania u ptaków ozdobnych żywiących się ziarnem oraz małych gryzoni. Produkt ten został następnie wpisany do unijnego rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę błękitu patentowego V jako dodatku paszowego dla psów, kotów i innych zwierząt, od których lub z których nie pozyskuje się żywności, celem sklasyfikowania go w kategorii „Dodatki sensoryczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 31 stycznia 2013 r. (5), że w proponowanych warunkach stosowania w karmie błękit patentowy V nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt ani na środowisko i że nie oczekuje się, by stwarzał dodatkowe ryzyko dla środowiska. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd stwierdził ponadto, że jeśli zastosowane zostaną odpowiednie środki ochronne, nie ma powodu do obaw w kwestii bezpieczeństwa użytkowników. Urząd zbadał również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, złożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena błękitu patentowego V dowodzi, że spełniono warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tej substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               W następstwie udzielenia nowego pozwolenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 358/2005.

               (7)

               Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego stosowania zmian w warunkach udzielenia zezwolenia, należy zezwolić na okres przejściowy w celu pozbycia się istniejących zapasów dodatku, premiksów i mieszanek paszowych zawierających ten preparat, dopuszczonych dyrektywą nr 74/181/EWG i rozporządzeniem (WE) nr 358/2005.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „barwniki – substancje, które dodają kolorów lub przywracają kolory w paszach”, zostaje dopuszczona jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
   Artykuł 2
   W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 358/2005 skreśla się wpis dotyczący E 131.
   Artykuł 3
   Substancja wyszczególniona w załączniku oraz pasza zawierająca tą substancję, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 25 lipca 2015 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 25 lipca 2013 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 4 lipca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 94 z 4.4.1974, s. 16.

      (4)  Dz.U. L 57 z 3.3.2005, s. 3.

      (5)  Dziennik EFSA 2013; 11(3):3108.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  mg mieszanki paszowej pełnoporcjowej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: barwniki – substancje, które dodają kolorów lub przywracają kolory w paszach

                  2a131

                  —

                  Błękit patentowy V

                                 Substancja czynna

                              Błękit patentowy V

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Nazwa: Związek wapnia lub sodu soli wewnętrznej [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cykloheksadien-1-ylideno]dietylowego wodorotlenku amonu i barwniki pomocnicze oraz chlorek sodu lub siarczan sodu, lub siarczan wapnia jako główne składniki niebarwione. Dozwolona jest również sól potasowa.

                                 Skład dodatku

                              Kryteria czystości: minimalnie 90 % całkowitej zawartości substancji barwiących, w przeliczeniu na sole sodu, wapnia lub potasu.
                              Leukozwiązek: nie więcej niż 1,0 %.

                                 Metoda analizy
                                  (1)

                                          —

                                          Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości substancji barwiących błękitu patentowego V w dodatku paszowym i karmie: spektrofotometria przy 638 nm (monografia JECFA nr 1 tom 4, metoda zalecana dyrektywą Komisji 2008/128/WE (2)).

                  Wszystkie zwierzęta, od których lub z których nie pozyskuje się żywności

                  —

                  —

                  250

                  Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                  25 lipca 2023 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można znaleźć na stronie laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

         (2)  Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 20.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 839/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Горнооряховски суджук (Gornooryahovski Sudzhuk) (ChOG)]

text:
               2.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 231/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 839/2014
   z dnia 31 lipca 2014 r.
   zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Горнооряховски суджук (Gornooryahovski Sudzhuk) (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Bułgarii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Горнооряховски суджук” (Gornooryahovski Sudzhuk) zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1370/2011 (2).

               (2)

               Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Горнооряховски суджук” (Gornooryahovski Sudzhuk) (ChOG).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Ferdinando NELLI FEROCI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1370/2011 z dnia 21 grudnia 2011 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Горнооряховски суджук (Gornooryahovski sudzhuk) (CHOG)] (Dz.U. L 341 z 22.12.2011, s. 39).

      (3)  Dz.U. C 75 z 14.3.2014, s. 9.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 983/2014 z dnia 18 września 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               19.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 277/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 983/2014
   z dnia 18 września 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MK

                  52,3

                  TR

                  84,0

                  XS

                  82,8

                  ZZ

                  73,0

                  0707 00 05

                  MK

                  34,4

                  TR

                  107,9

                  ZZ

                  71,2

                  0709 93 10

                  TR

                  120,2

                  ZZ

                  120,2

                  0805 50 10

                  AR

                  136,1

                  CL

                  173,6

                  IL

                  155,5

                  UY

                  112,2

                  ZA

                  140,8

                  ZZ

                  143,6

                  0806 10 10

                  AR

                  128,7

                  BR

                  172,3

                  EG

                  160,1

                  MK

                  33,9

                  TR

                  115,2

                  ZZ

                  122,0

                  0808 10 80

                  AR

                  262,7

                  BA

                  49,3

                  BR

                  65,7

                  CL

                  146,3

                  NZ

                  124,8

                  US

                  129,4

                  ZA

                  125,8

                  ZZ

                  129,1

                  0808 30 90

                  AR

                  217,1

                  CL

                  231,7

                  CN

                  109,8

                  TR

                  123,9

                  ZZ

                  170,6

                  0809 30

                  TR

                  126,8

                  ZZ

                  126,8

                  0809 40 05

                  MK

                  20,2

                  ZZ

                  20,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/415 z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie wycofania przyjęcia zobowiązania w odniesieniu do dwóch producentów eksportujących oraz w sprawie uchylenia decyzji 2008/577/WE przyjmującej zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu azotanu amonu pochodzącego z Rosji

text:
               22.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 75/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/415
   z dnia 21 marca 2016 r.
   w sprawie wycofania przyjęcia zobowiązania w odniesieniu do dwóch producentów eksportujących oraz w sprawie uchylenia decyzji 2008/577/WE przyjmującej zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu azotanu amonu pochodzącego z Rosji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8,
   informując państwa członkowskie,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 2022/95 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji. W następstwie przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 658/2002 (3) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji. W następstwie kolejnego przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 (4) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji. W następstwie kolejnego przeglądu wygaśnięcia Komisja nałożyła rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 999/2014 (5) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji.

               (2)

               Komisja, decyzją 2008/577/WE (6) („decyzja”) przyjęła zobowiązanie cenowe („zobowiązanie”), m.in. od rosyjskich producentów JSC Acron i JSC Dorogobuzh, członków spółki holdingowej Acron (zwanych łącznie „Acron”), dotyczące przywozu azotanu amonu produkowanego przez te przedsiębiorstwa i sprzedawanego pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii.

               (3)

               Tą samą decyzją Komisja przyjęła zobowiązanie złożone przez Otwartą Spółkę Akcyjną (WAT) Azot Cherkassy z Ukrainy. Środki nałożone na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Ukrainy wygasły w dniu 17 czerwca 2012 r. (7), w związku z tym w tym samym dniu wygasło również związane z nimi zobowiązanie.

               (4)

               Tą samą decyzją Komisja przyjęła także zobowiązanie od Grupy EuroChem. Decyzją 2012/629/UE (8) Komisja wycofała akceptację zobowiązania złożonego przez Grupę EuroChem z powodu niewykonalności zobowiązania.

               (5)

               Zobowiązanie przyjęte od Acronu opiera się na trzech elementach, a mianowicie 1) indeksacji ceny minimalnej zgodnie z publicznymi międzynarodowymi notowaniami; 2) pułapie ilościowym; i 3) zobowiązaniu do niesprzedawania produktów objętych zobowiązaniem tym samym nabywcom w Unii Europejskiej, którym Acron sprzedaje inne produkty, z wyjątkiem niektórych innych produktów, w odniesieniu do których Acron zobowiązał się przestrzegać określonego reżimu cenowego.

               (6)

               Jak wspomniano w motywie 14 decyzji 2008/577/WE, struktura sprzedaży Acronu w momencie przyjmowania zobowiązania była taka, że Komisja uznała ryzyko obejścia ustalonych zobowiązań za ograniczone.

         B.   ZMIANA OKOLICZNOŚCI

      Kontakty biznesowe Acronu

               (7)

               W maju 2012 r. Acron poinformował Komisję o zamiarze nabycia udziałów w pewnym przedsiębiorstwie chemicznym w Unii. W sierpniu 2012 r. Acron poinformował Komisję o zmianie swojej struktury organizacyjnej, a mianowicie o nabyciu udziałów mniejszościowych we wspomnianym przedsiębiorstwie chemicznym w Unii, a także wskazał, że wspomniana zmiana struktury organizacyjnej nie miała wpływu na realizację zobowiązania. Po dokonaniu oceny dowodów przedstawionych przez Acron Komisja początkowo nie była zdania, że wspomniana zmiana struktury organizacyjnej miała wpływ na zobowiązanie. Jednakże nowe dowody, którymi Komisja dysponuje obecnie, wskazują, że gdy Acron po raz pierwszy informował Komisję o zmianie swojej struktury, przedstawił niepełne informacje. W szczególności Komisja nie została poinformowana, że przedmiotowy producent unijny produkuje i sprzedaje nie tylko produkty chemiczne, ale także nawozy zawierające azotan amonu. Ponadto z dowodów, którymi Komisja dysponuje obecnie, wynika, że od momentu powiadomienia Komisji w sierpniu 2012 r. udział Acronu wzrósł.

      Ocena wstępna

               (8)

               Komisja przeprowadziła analizę wpływu dowodów, jakie są do jej dyspozycji, i stwierdziła, że istnieje duże ryzyko wzajemnej kompensacji. Jeżeli zakład produkcji i sprzedaży nawozów w Unii, w którym udziały nabył Acron, sprzedaje jakiekolwiek wytworzone przez siebie produkty tym samym nabywcom co Acron, ceny takich transakcji mogłyby rzeczywiście być ustalone w taki sposób, aby kompensować minimalną cenę importową wynikającą ze zobowiązania. Taka kompensacja cen nie byłaby jednak możliwa do stwierdzenia w efekcie działań monitorujących, jako że struktura cen dla większości produktów wytwarzanych przez zakład produkcji i sprzedaży nawozów, w którym udziały nabył Acron, nie figuruje w żadnym powszechnie dostępnym źródle. Nie można zatem ocenić, czy ceny płacone przez nabywców odpowiadają wartości produktów bądź uwzględniają potencjalny rabat w celu skompensowania transakcji objętych zobowiązaniem, dla których musi być stosowana minimalna cena importowa. W konsekwencji monitorowanie zobowiązania stałoby się niewykonalne w praktyce.

               (9)

               Komisja poinformowała odpowiednio Acron i zapowiedziała, że w świetle okoliczności opisanych w motywach 7 i 8 stwierdza, że zobowiązanie powinno zostać wycofane. Acron miał możliwość przedstawienia uwag.

         C.   OŚWIADCZENIA PISEMNE I SPOTKANIE WYJAŚNIAJĄCE

               (10)

               Acron przedstawił pisemne uwagi oraz otrzymał możliwość przedstawienia swojego stanowiska. W odpowiedzi na dokument ujawniający ustalenia Acron powtórzył swoje argumenty, które przedstawił, gdy po raz pierwszy został poinformowany o braku zgodności z warunkami zobowiązania w związku z faktem posiadania udziałów w unijnym przedsiębiorstwie produkującym nawozy. Do argumentów tych odniesiono się w dokumencie ujawniającym ustalenia, a także w niniejszym rozporządzeniu.

               (11)

               Niektóre zainteresowane strony przesłały Komisji pisemne uwagi popierające stanowisko Acron (strony te nie były jednak adresatami dokumentu ujawniającego Komisji oraz wezwania do zgłaszania uwag). Wspomniane strony potwierdziły, że w kontaktach z Acron nie były zaangażowane w praktyki polegające na wzajemnej kompensacji. Jednakże takie oświadczenia same w sobie nie zmniejszają ryzyka występowania wzajemnej kompensacji. W każdym razie utrwaloną praktyką Komisji jest nieprzyjmowanie zobowiązań cenowych w sytuacji, gdy ryzyko wzajemnej kompensacji jest wysokie, bez względu na to, czy wzajemna kompensacja faktycznie miała miejsce czy też nie.

               (12)

               Acron stwierdził, że, informując Komisję – zgodnie z definicją podmiotu powiązanego oraz na podstawie klauzuli 5.14 zobowiązania – o pewnych zmianach w swojej strukturze organizacyjnej, działał w dobrej wierze.

               (13)

               Ponadto Acron stwierdził, że powinien być traktowany jako inwestor finansowy inwestujący w unijne przedsiębiorstwo oraz że udziały posiadane przez Acron nadają mu jedynie ograniczone prawa statutowe w podejmowaniu decyzji, nie dając jednocześnie żadnej kontroli nad unijnym przedsiębiorstwem w rozumieniu obowiązującego w Unii prawa konkurencji.

               (14)

               Acron podkreślił, że prawo Unii oraz krajowe przepisy konkurencji nie pozwalają na wymianę wrażliwych informacji handlowych lub koordynowanie sprzedaży z konkurentami na terytorium Unii lub poza nią, co byłoby warunkiem niezbędnym wzajemnej kompensacji.

               (15)

               Komisja uważa, że argumentację Acronu należy odrzucić z powodów przytoczonych poniżej.

               (16)

               Po pierwsze, zobowiązanie złożone przez Acron zawiera definicję podmiotu powiązanego. Jak podano w klauzuli 1 zobowiązania, posiadanie 5 % udziałów lub więcej w innym przedsiębiorstwie wystarcza do tego, by zostać uznanym za podmiot powiązany; jest to wartość odniesienia, która powinna zostać uwzględniona podczas dokonywania oceny możliwości monitorowania oraz wykonalności zobowiązania.

               (17)

               Ponadto Komisja ponownie potwierdza występowanie problemów polegających na wzajemnej kompensacji, o których mowa w motywie 8. Co więcej, nie można wykluczyć, że sprzedaż dokonywana przez przedsiębiorstwo powiązane w Unii może będzie miała wpływ na niektóre notowania cenowe (będące podstawą dla indeksacji mechanizmu cenowego).

               (18)

               Acron sam przyznał, że udziały posiadane w unijnym przedsiębiorstwie mogą być źródłem obaw, iż występuje ryzyko wzajemnej kompensacji, lecz jego zdaniem można odrzucić te obawy. Dla oceny możliwości monitorowania oraz wykonalności zobowiązania nie mają znaczenia rozważania oparte na przepisach dotyczących konkurencji – czy to krajowych czy też unijnych, zakładające, że takie postępowanie teoretycznie nie leży w interesie Acronu. W rzeczywistości takie rozważania same w sobie nie ograniczają ryzyka wzajemnej kompensacji.

               (19)

               Acron stwierdził, że wzajemna kompensacja nie leży ani w jego własnym interesie handlowym, ani w interesie handlowym powiązanego producenta unijnego. To stwierdzenie samo w sobie nie zmniejsza ryzyka wzajemnej kompensacji, zwłaszcza ze względu na to, iż pojęcie interesu handlowego nie może być oceniane w sposób abstrakcyjny. Ponadto, zgodnie z oceną Komisji, nie można wykluczyć występowania zachęty dla wzajemnej kompensacji, jako że zarówno powiązany producent unijny jak i Acron sprzedają na terytorium Unii produkty inne niż azotan amonu –potencjalnie tym samym klientom. Śledzenie takiej sprzedaży na terytorium Unii byłoby niepraktyczne lub wręcz niewykonalne. W tym względzie warto zwrócić uwagę na złożoną strukturę Acronu i grup przedsiębiorstw powiązanych producentów unijnych. Tym samym występuje wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji w przypadku sprzedaży azotanu amonu lub innych produktów tym samym klientom.

               (20)

               Po drugie, producent posiadający siedzibę w Unii nie może być przedmiotem działań monitorujących, ponieważ nie może być stroną zobowiązania, jako że zgodnie z art. 8 rozporządzenia podstawowego zobowiązania mogą być składane jedynie przez eksporterów.

               (21)

               Po trzecie, nawet jeśli producent unijny mógłby stać się stroną zobowiązania, co nie ma miejsca w tym przypadku, monitorowanie takiego zobowiązania byłoby niewykonalne, tak jak stwierdzono w motywach 8 i 19 powyżej.

               (22)

               Na podstawie dowodów dostępnych Komisji uznała ona zatem, że w związku ze zmianą w strukturze organizacyjnej Acronu występuje wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji oraz że zobowiązanie przyjęte od Acronu staje się niewykonalne i z tego powodu powinno zostać cofnięte.

               (23)

               I wreszcie, Acron zasugerował wprowadzenie – w kontekście zobowiązania – dodatkowego mechanizmu monitorowania. Mówiąc dokładniej, Acron zaproponował regularne przekazywanie Komisji poddanego audytowi sprawozdania z przepływów środków pieniężnych między dwoma przedmiotowymi grupami przedsiębiorstw. Jednakże ten nowy mechanizm uczyniłby monitorowanie przedsiębiorstwa jeszcze bardziej skomplikowanym i uciążliwym, nie ograniczając stwierdzonych zagrożeń i problemów związanych ze wzajemną kompensacją.

               (24)

               Żaden z argumentów przedstawionych przez Acron nie jest takiego rodzaju, jaki mógłby wpłynąć na zmianę oceny Komisji, zgodnie z którą niemożliwe stało się monitorowanie zobowiązania.

         D.   UCHYLENIE DECYZJI 2008/577/WE

               (25)

               W związku z tym, zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego oraz zgodnie z odpowiednimi klauzulami zobowiązania, które upoważniają Komisję do jednostronnego wycofania zobowiązania, Komisja uznała, że przyjęcie zobowiązania przedstawionego przez Acron powinno zostać wycofane, a decyzja Komisji 2008/577/WE powinna zostać uchylona. Dlatego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 999/2014 powinno się stosować do przywozu przedmiotowego produktu produkowanego przez Acron (dodatkowy kod TARIC A532),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niniejszym wycofuje się przyjęcie zobowiązania w odniesieniu do przedsiębiorstwa JSC Acron, Veliky Novgorod, Rosja oraz JSC Dorogobuzh, Dorogobuzh, Rosja, członków spółki holdingowej „Acron” dotyczącego przywozu azotanu amonu produkowanego przez te przedsiębiorstwa i sprzedawanego pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii (dodatkowy kod Taric A532).
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję 2008/577/WE.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 198 z 23.8.1995, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 102 z 18.4.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 280 z 24.9.2014, s. 19.

      (6)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 43.

      (7)  Dz.U. C 171 z 16.6.2012, s. 25.

      (8)  Dz.U. L 277 z 11.10.2012, s. 8.