title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1241/2012 z dnia 11 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1138/2011 w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, pochodzących z Indii, Indonezji i Malezji

text:
               21.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1241/2012
   z dnia 11 grudnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1138/2011 w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, pochodzących z Indii, Indonezji i Malezji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W sierpniu 2010 r. Komisja w drodze zawiadomienia o wszczęciu opublikowanego w dniu 13 sierpnia 2010 r. (2), wszczęła postępowanie w odniesieniu do przywozu niektórych alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, pochodzących z Indii, Indonezji i Malezji („państwa, których dotyczy postępowanie”).

               (2)

               W maju 2011 r., rozporządzeniem (UE) nr 446/2011 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, pochodzących z Indii, Indonezji i Malezji, a w listopadzie 2011 r. nałożono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tych samych produktów rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1138/2011 (4) („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”).

               (3)

               W dniu 21 stycznia 2012 r. przedsiębiorstwo PT Ecogreen Oleochemicals, indonezyjski eksporter alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, przedsiębiorstwo Ecogreen Oleochemicals (Singapore) Pte. Ltd oraz przedsiębiorstwo Ecogreen Oleochemicals GmbH (zwane dalej łącznie „Ecogreen”) wniosły skargę (sprawa T-28/12) do Sądu o stwierdzenie nieważności rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych w zakresie, w jakim dotyczyło ono cła antydumpingowego w odniesieniu do Ecogreen. Ecogreen podważył dostosowanie dokonane na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do jego ceny eksportowej do celów porównania ceny eksportowej z wartością normalną spółki.

               (4)

               W dniu 16 lutego 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska przeciwko Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT) i Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT). Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołania i odwołania wzajemne od wyroku Sądu w sprawie T-249/06 Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT) i Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT) przeciwko Radzie Unii Europejskiej. Sąd stwierdził nieważność art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 (5) w odniesieniu do Interpipe NTRP VAT, między innymi ze względu na oczywisty błąd w ocenie związanej z dokonaniem dostosowania opartego na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i), a w odniesieniu do Interpipe Niko Tube ZAT z innych powodów.

               (5)

               Biorąc pod uwagę, że stan faktyczny w przypadku Ecogreen jest podobny do stanu faktycznego w przypadku Interpipe NTRP VAT w odniesieniu do dostosowania dokonanego na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, a zwłaszcza w odniesieniu do poniższych powiązanych czynników: wielkości sprzedaży bezpośredniej do państw trzecich mniejszej niż 8 % (1–5 %) łącznej sprzedaży eksportowej; istnienia wspólnej własności przedsiębiorstwa handlowego i producenta eksportującego/kontroli nad nimi; charakteru funkcji wykonywanych przez przedsiębiorstwo handlowe i producenta eksportującego, uznaje się za stosowne ponowne obliczenie marginesu dumpingu dla Ecogreen bez dokonania dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) i odpowiednią zmianę rozporządzenia.

         A.   NOWA OCENA USTALEŃ NA PODSTAWIE WYROKU SĄDU

               (6)

               Po wyeliminowaniu dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) margines dumpingu ustalony dla Ecogreen, wyrażony jako odsetek ceny importowej CIF na granicy Unii, przed ocleniem, wynosi mniej niż 2 %, a zatem jest objęty zasadą de mimimis zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W świetle powyższego należy zakończyć dochodzenie w odniesieniu do Ecogreen bez wprowadzania środków.

               (7)

               Należy skorygować margines dumpingu dla wszystkich spółek w Indonezji, odmienny niż dla innego producenta eksportującego z indywidualnym marginesem, który został oparty na marginesie współpracującego indonezyjskiego producenta eksportującego z najwyższym marginesem dumpingu, tak by uwzględnić ponownie obliczony margines dumpingu Ecogreen.

         B.   UJAWNIANIE USTALEŃ

               (8)

               Zainteresowane strony zostały poinformowane o propozycji skorygowania stawek cła antydumpingowego dwoma powiadomieniami celem ujawnienia ustaleń, jednym wysłanym dnia 13 czerwca 2012 r. i drugim wysłanym dnia 25 września 2012 r. Zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego wszystkim stronom został przyznany okres następujący po każdym ujawnieniu ustaleń, w trakcie którego mogły składać oświadczenia.

               (9)

               Uwagi dotyczące ujawnienia ustaleń z dnia 13 czerwca 2012 r. zostały przekazane przez P.T. Musim Mas (PTMM) – drugiego producenta eksportującego w Indonezji, jednego producenta w Unii i jednego producenta eksportującego w Malezji. PTMM zwrócił się z prośbą o spotkanie wyjaśniające ze służbami Komisji i takie spotkanie wyjaśniające się odbyło.

               (10)

               PTMM, dla którego również dokonano dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i), podniósł, że wyrok Trybunału w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P powinien spowodować ponowne obliczenie marginesu, podobnego do tego, którego dokonano dla Ecogreen, bez dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i), ponieważ z chwilą, z którą stwierdza się istnienie jednego podmiotu gospodarczego złożonego z producenta eksportującego i przedsiębiorstwa handlowego, nie można dokonać dostosowań na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i). Spółka wniosła również, że ciężar dowiedzenia, że należy dokonać dostosowania, spoczywa na instytucjach i że nie dowiodły one tego w przypadku PTMM. Dowodziła również, że jej sytuacja była identyczna z sytuacją Ecogreen i każda różnica w traktowaniu równałaby się dyskryminacji.

               (11)

               W odniesieniu do uwag PTMM należy zauważyć, że z wyroku Trybunału w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P nie wynika, iż z chwilą powstania jednego podmiotu gospodarczego nie można dokonywać dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego. Dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) uznaje się za uzasadnione w przypadku PTMM, jak to zostało wyjaśnione w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, w korespondencji ze spółką i poniżej.

               (12)

               Istnieje szereg różnic między okolicznościami w przypadku dwóch indonezyjskich producentów eksportujących, zwłaszcza między poniższymi powiązanymi czynnikami: wielkością bezpośredniej sprzedaży eksportowej dokonanej przez producenta; znaczeniem działalności przedsiębiorstwa handlowego i funkcją produktów pozyskanych z niepowiązanych spółek; istnieniem umowy między przedsiębiorstwem handlowym a producentem, która przewidywała, że przedsiębiorstwo handlowe miało otrzymywać prowizję za sprzedaż eksportową. Biorąc pod uwagę zróżnicowaną sytuację, w której znajdowały się obie spółki, należy odrzucić argument dotyczący dyskryminacji.

               (13)

               Należy zauważyć, że PTMM również wniósł odwołanie (sprawa T-26/12) do Sądu o stwierdzenie nieważności rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych w zakresie, w jakim cło antydumpingowe dotyczyło PTMM.

               (14)

               Jeden producent eksportujący w Malezji utrzymywał, że ponowne obliczenie marginesu dla Ecogreen, bez dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) nie znalazło potwierdzenia w wyroku w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P lub zawartych w nich faktach. Wskazał on, że Sąd w sprawie T-249/06 znalazł oczywisty błąd w ocenie w zastosowaniu art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim Rada dokonała dostosowania ceny eksportowej uzyskiwanej przez Sepco w kontekście transakcji dotyczących rur produkowanych przez Interpipe NTRP VAT, ale nie tych, które były produkowane przez Interpipe Niko Tube ZAT. Okoliczności faktyczne w przypadku Ecogreen nie mogły być zatem jednocześnie podobne do sytuacji Interpipe NTRP VAT i sytuacji Interpipe Niko Tube ZAT ze względu na różnice w sytuacji obu tych spółek.

               (15)

               Argument ten został przyjęty. Sytuacja Ecogreen jest rzeczywiście podobna do tej, w której znajduje się Interpipe NTRP VAT. Ustalenie to uzasadnia potrzebę podjęcia odpowiednich kroków, by ponownie obliczyć margines dumpingu dla Ecogreen bez dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i).

               (16)

               Producent eksportujący w Malezji ponadto podtrzymywał, że sytuacja Ecogreen, opisana w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, nie jest nawet podobna do sytuacji, w której znalazł się Interpipe NTRP VAT. Po ponownej ocenie dokładnych okoliczności faktycznych w przypadku Ecogreen, uznaje się jednak, że są one wystarczająco podobne do okoliczności faktycznych w przypadku Interpipe NTRP VAT, ponieważ Sąd ustalił podczas oceny, czy spółka prowadząca działalność handlową była pod kontrolą producenta eksportującego lub czy istniała wspólna kontrola, że taka kontrola jak w przypadku Interpipe NTRP VAT istniała w przypadku Ecogreen. Ustalenie to oraz kilka innych czynników, jak wskazano w motywie 4, prowadzą do wniosku, że dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego nie powinno było mieć miejsca.

               (17)

               Ten sam producent eksportujący w Malezji, jako alternatywny argument odnoszący się do podobieństw między sytuacją Ecogreen i okolicznościami sprawy T-249/06, wnosił, że powiadomienie mające na celu ujawnienie ustaleń przesłane w dniu 13 czerwca 2012 r. było niewystarczające i że powinno się dokonać dodatkowego ujawnienia podstawowych faktów i względów, na których podstawie uzasadnione jest dokonanie ponownego obliczenia dla Ecogreen. Jeden producent w Unii również stwierdził, że oba ujawnienia, o których mowa w motywie 8 były niewystarczające, i dowodził, że został pozbawiony prawa do obrony.

               (18)

               W tym kontekście należy przypomnieć, że pewne szczegóły odnoszące się do konkretnych spółek, które mają charakter poufny, nie mogą być ujawnione stronom trzecim. Jednak charakter okoliczności faktycznych w przypadku Ecogreen, które są podobne do okoliczności w przypadku Interpipe NTRP VAT, jak zostało wskazane w motywie 5, został ujawniony zainteresowanym stronom w dniach 13 czerwca 2012 r. i 25 września 2012 r., którym został przyznany okres następujący po ujawnieniu ustaleń, w trakcie którego mogły składać oświadczenia zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego.

               (19)

               W odpowiedzi na drugie ujawnienie ustaleń wysłane w dniu 25 września 2012 r. strony głównie podtrzymały swoje twierdzenia zawarte w odpowiedziach na ujawnienia ustaleń z dnia 13 czerwca 2012 r.

               (20)

               PTMM rozszerzył swoje uwagi, opierając się na swoim głównym twierdzeniu, w myśl którego istnienie jednego podmiotu gospodarczego złożonego z PTMM i jego przedsiębiorstwa handlowego wyłącza dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, podnosząc, że instytucje przekształcają doktrynę jednego podmiotu gospodarczego, określoną przez sądy, w podejście funkcjonalne, w którym byłaby wymagana analiza funkcji powiązanego przedsiębiorstwa handlowego.

               (21)

               Odnotowuje się, że ta sprawa obejmuje kwestię prawną, która jest przedmiotem zawisłej sprawy.

               (22)

               Ponadto PTMM twierdził, że argumenty w motywie 12 powyżej nie są przekonujące i nie wystarczą do rozróżnienia okoliczności Ecogreen i PTMM odpowiednio.

               (23)

               Pod tym względem wystarczy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, różne traktowanie spółek, które nie znajdują się w jednakowej sytuacji, nie oznacza dyskryminacji (6). Na tym tle każda jednostkowa sprawa może być oceniona indywidualnie w kontekście ustaleń zawartych w wyrokach T-249/09 i sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P.

               (24)

               Pierwszy argument: wielkość bezpośredniej sprzedaży eksportowej dokonana przez producenta. PTMM wniósł, że nie ma działu ds. marketingu i sprzedaży i stwierdził, że cała sprzedaż zrealizowana bezpośrednio przez producenta w Indonezji (a nie przez powiązane przedsiębiorstwo handlowe) została przeprowadzona zgodnie z wymogami prawnymi. Funkcje marketingowe i sprzedaży były wykonywane przez jego przedsiębiorstwo handlowe w Singapurze. Z tego powodu PTMM wniósł, że ten argument nie uzasadnia dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego ani rozróżnienia dokonanego między PTMM z jednej strony a Interpipe NTRP VAT z drugiej.

               (25)

               Artykuł 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego przewiduje, że należy dokonać rzetelnego porównania między ceną eksportową i wartością normalną na tym samym poziomie handlu, biorąc pod uwagę różnice, które wpływają na porównywalność cen. W przypadku gdy nie jest możliwe porównanie ustalonej wartości normalnej i ceny eksportowej na takiej podstawie, uwzględnia się, w formie dostosowań i oceniając każdy przypadek z osobna, różnice między czynnikami, które zostały zgłoszone i co do których wykazano, że mogą wpłynąć na ceny oraz ich porównywalność.

               (26)

               Na tej podstawie i jak zostało to wyjaśnione w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dostosowania w przypadku m.in. różnic prowizji między cenami sprzedaży eksportowej i sprzedaży krajowej podczas pierwotnych dochodzeń zostały uznane za uzasadnione ze względu na różnice w kanałach sprzedaży między sprzedażą eksportową do Unii Europejskiej i sprzedażą krajową.

               (27)

               Argumenty przedstawione przez PTMM nie są sprzeczne z pierwszym argumentem, mianowicie, że poziom bezpośredniej sprzedaży eksportowej osiągnięty przez PTMM jest wyższy niż osiągnięty przez Interpipe NTRP VAT i że ten fakt odróżnia PTMM od Ecogreen. Biorąc rzeczywiście pod uwagę poziom bezpośredniej sprzedaży eksportowej, można jedynie wyciągnąć wniosek, że sprzedaż eksportowa PTMM jest realizowana nie tylko przez jego powiązane przedsiębiorstwo handlowe w Singapurze, ale również w Indonezji.

               (28)

               Drugi argument: znaczenie działalności przedsiębiorstwa handlowego i funkcji produktów pozyskanych z niepowiązanych spółek. PTMM wniósł, że – mimo, iż nie zaprzecza, że jego powiązane przedsiębiorstwo handlowe było zaangażowane w obrót szeregiem różnych produktów opartych na oleju palmowym – argument jest błędny, ponieważ został oparty na działalności nieobjętej pierwotnym dochodzeniem.

               (29)

               Aby ocenić, czy funkcje przedsiębiorstwa handlowego nie są funkcjami wewnętrznego departamentu ds. sprzedaży czy raczej funkcjami przedstawiciela handlowego pracującego na zasadzie prowizji w rozumieniu wyroku Sądu w sprawie T-249/06, działalność przedsiębiorstwa handlowego musi być oceniona w świetle realiów gospodarczych. Istnieją podobieństwa w odniesieniu do funkcji przedsiębiorstwa handlowego odnośnie do produktu objętego postępowaniem i innych produktów w obrocie. Zgodnie z wyjaśnieniami zamieszczonymi poniżej w motywie 30 i 31, zostało to potwierdzone tym, że stosunek między PTMM i jego powiązanym przedsiębiorstwem handlowym, w tym kwestia dotycząca funkcji tego ostatniego, dla większości, jeżeli nie dla wszystkich produktów, jest unormowany w jednej umowie bez wyróżniania poszczególnych produktów. Należy zauważyć, że ogólna działalność przedsiębiorstwa handlowego jest oparta w znacznym stopniu na dostawach pochodzących z niepowiązanych spółek. Funkcje przedsiębiorstwa handlowego są zatem podobne do tych, które wykonuje przedstawiciel handlowy pracujący na zasadzie prowizji.

               (30)

               Trzeci argument: istnienie umowy między podmiotem gospodarczym a producentem, która przewidywała, że przedsiębiorstwo handlowe miało otrzymywać prowizję za sprzedaż eksportową. PTMM stwierdził, że umowa ta była umową ramową mającą na celu regulowanie cen transferowych między powiązanymi stronami, by dostosować je do obowiązujących indonezyjskich/singapurskich wytycznych podatkowych i akceptowanych na szczeblu międzynarodowym wytycznych dotyczących cen transferowych.

               (31)

               Fakt, że umowa ta może być również zastosowana do obliczenia ceny wolnorynkowej zgodnie z mającymi zastosowanie wytycznymi podatkowymi nie stoi w sprzeczności z ustaleniem, że zgodnie z umową przedsiębiorstwo handlowe otrzymywało prowizję w postaci stałej marży zysku jedynie za swoją działalność międzynarodową związaną z marketingiem i sprzedażą. Faktycznie sama nazwa i warunki umowy uzasadniają ustalenie, że umowa miała na celu unormowanie stosunku między PTMM a przedsiębiorstwem handlowym oraz że nie była ograniczona do cen transferowych i kwestii podatkowych. Umowa dowodzi zatem poszlakowo, że funkcje przedsiębiorstwa handlowego są podobne do tych, które wykonuje przedstawiciel handlowy pracujący na zasadzie prowizji.

               (32)

               W świetle argumentów przedstawionych powyżej instytucje spełniły wymogi standardu dowodu wymagane przez utrwalone orzecznictwo (7): oparły swoje ustalenia na dowodach bezpośrednich lub przynajmniej poszlakowych. W odniesieniu do PTMM i z powodów wyjaśnionych powyżej dostosowanie cen eksportowych na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego jest uzasadnione i należy zatem zachować obecny poziom cła antydumpingowego.

         C.   PODSUMOWANIE

               (33)

               Na podstawie powyższego należy zmienić stawki cła mające zastosowanie do Ecogreen i wszystkich innych spółek w Indonezji (z wyjątkiem P.T. Musim Mas). Zmienione stawki powinny być zastosowane wstecznie od dnia wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1138/2011, w tym do każdego przywozu podlegającego tymczasowemu cłu od dnia 12 maja 2011 r. do dnia 11 listopada 2011 r. W konsekwencji należy zwrócić lub umorzyć ostateczne cło antydumpingowe, które zostało zapłacone lub zaksięgowane zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1138/2011 w jego pierwotnej wersji i tymczasowe cło antydumpingowe ostatecznie pobrane na podstawie art. 2 tego samego rozporządzenia w jego pierwotnej wersji ponad stawkę cła określonego w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1138/2011 zmienionego niniejszym rozporządzeniem. Wnioski o zwrot lub umorzenie powinny być składane do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Wpis dotyczący Indonezji w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1138/2011 otrzymuje brzmienie:

                  Państwo

                  Przedsiębiorstwo

                  Ostateczne cło antydumpingowe (w EUR za tonę netto)

                  Dodatkowy kod TARIC

                  „Indonezja

                  P.T. Ecogreen Oleochemicals Batam, Kabil, Batam
                  P.T. Musim Mas, Tanjung Mulia, Medan, Sumatera Utara

                  0,00
                  45,63

                  B111
                  B112

                  Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                  45,63

                  B999”

   Artykuł 2
   Zwraca się lub umarza kwoty cła zapłacone lub zaksięgowane, na podstawie art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1138/2011 w jego pierwotnej wersji i kwoty tymczasowego cła antydumpingowego ostatecznie pobranego na podstawie art. 2 tego samego rozporządzenia w jego pierwotnej wersji, które przekraczają kwoty ustanowione art. 1 niniejszego rozporządzenia. Wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 12 listopada 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 219 z 13.8.2010, s. 12.

      (3)  Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 47.

      (4)  Dz.U. L 293 z 11.11.2011, s. 1.

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 954/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy, uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 i (WE) nr 348/2000, kończące przeglądy okresowe i przeglądy wygaśnięcia ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej, pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii oraz kończące przeglądy okresowe ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii oraz z Chorwacji i Ukrainy (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 4).

      (6)  Sprawa C-248/04, Koninklijke Cooperatie Cosun [2006] Zb.Orz. s. I-10211, pkt 72, i sprawa C-303/05 Advocaten voor de Wereld [2007] Zb.Orz. s. I-3633, pkt 56. Sprawa C-372/06 Asda Stores Ltd przeciwko Commissioners of Her Majesty’s Revenue and Customs, [2007] Zb.Orz. s. I-11223, pkt 62.

      (7)  T 249/06, pkt 180 i 181.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/329 z dnia 2 marca 2015 r. wprowadzające odstępstwo od przepisów unijnych dotyczących zdrowia ludzi i zwierząt w odniesieniu do wprowadzania do Unii Europejskiej żywności pochodzenia zwierzęcego przeznaczonej na EXPO 2015 w Mediolanie (Włochy)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               3.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/52

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/329
   z dnia 2 marca 2015 r.
   wprowadzające odstępstwo od przepisów unijnych dotyczących zdrowia ludzi i zwierząt w odniesieniu do wprowadzania do Unii Europejskiej żywności pochodzenia zwierzęcego przeznaczonej na EXPO 2015 w Mediolanie (Włochy)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 pkt 5 tiret trzecie, art. 9 ust. 2 lit. b) oraz art. 9 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (2), w szczególności jego art. 9 akapit drugi,
   uwzględniając dyrektywę Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającą dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (3), w szczególności jej art. 29 ust. 1 akapit czwarty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Włochy będą gospodarzem wystawy światowej EXPO 2015, która odbędzie się w Mediolanie w dniach od 1 maja do 31 października 2015 r. Głównym tematem wystawy jest „Wyżywić planetę: energia do życia”. Planuje się, że w EXPO 2015 w Mediolanie weźmie udział około 150 państw, a w związku z tym tematem oczekuje się, że produkty spożywcze, w tym produkty pochodzenia zwierzęcego, będą musiały zostać wprowadzone do Unii z państw trzecich.

               (2)

               Zezwolenie na wywóz produktów pochodzenia zwierzęcego do Unii przyznaje się państwom trzecim w oparciu o wymogi ustanowione w prawodawstwie unijnym, które uwzględniają kwestie zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego. Nie wszystkie państwa uczestniczące w EXPO 2015 w Mediolanie są jednak w pełni upoważnione do wywozu produktów pochodzenia zwierzęcego do Unii. W związku z tym stosowne jest ustanowienie pewnych odstępstw od obecnych wymogów zdrowotnych w odniesieniu do przywozu, aby zezwolić na wprowadzenie tych produktów wyłącznie w celu wykorzystania ich podczas EXPO 2015 w Mediolanie.

               (3)

               Jeśli chodzi o aspekty związane ze zdrowiem zwierząt, produkty pochodzenia zwierzęcego, które powodują powstanie ryzyka wprowadzenia chorób zwierząt do Unii, takie jak świeże mięso i produkty mięsne, mleko i przetwory mleczne i inne produkty pochodzenia zwierzęcego, mogą być przywożone do Unii, wyłącznie jeżeli wypełnione są wszystkie odpowiednie gwarancje zdrowia zwierząt przewidziane w unijnych przepisach przywozowych. To samo odnosi się do produktów pochodzenia zwierzęcego przewożonych w tranzycie przez terytorium Unii, pod warunkiem że są one transportowane do państwa trzeciego. Aby przywóz do Unii lub tranzyt przez jej terytorium produktów pochodzenia zwierzęcego był dozwolony, muszą one pochodzić z państw trzecich wymienionych w odpowiednich przepisach przywozowych z zakresu zdrowia zwierząt i zostać uprzednio poddane specyficznemu procesowi obróbki przewidzianemu w tych przepisach.

               (4)

               W związku z tym, w celu ochrony statusu zdrowia zwierząt w Unii, należy zezwolić na wprowadzenie do Unii w celu zastosowania podczas EXPO 2015 w Mediolanie wyłącznie produktów pochodzenia zwierzęcego, które spełniają unijne wymogi przywozowe lub tranzytowe w zakresie zdrowia zwierząt.

               (5)

               Biorąc pod uwagę ryzyko związane z wprowadzeniem do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego niespełniających wymagań w zakresie zdrowia publicznego w Unii, a jednocześnie konieczność ochrony zdrowia publicznego, należy zapewnić, aby produkty te były zgodne z wymogami w zakresie zdrowia publicznego państwa trzeciego pochodzenia oraz aby były w tym państwie zdatne do spożycia przez ludzi. Skutkiem tego będzie takie samo ryzyko, na jakie narażeni byliby podróżni z Unii podczas podróży i spożywania takich towarów w odpowiednim państwie trzecim. Ponadto właściwe władze włoskie przedstawiły gwarancje mające na celu uniknięcie sytuacji, w której wspomniane wyżej ryzyko mogłoby mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi w obrębie Unii.

               (6)

               W związku z tym władze włoskie zapewniają, by poza EXPO 2015 w Mediolanie nie były spożywane ani wprowadzane do obrotu żadne produkty niezgodne z wymogami.

               (7)

               Biorąc pod uwagę istotne ryzyko dla zdrowia publicznego związane z małżami, wprowadzanie do Unii małży w jakiejkolwiek formie przeznaczonych na EXPO 2015 w Mediolanie powinno być dozwolone tylko wówczas, gdy produkty te spełniają wymagania przywozowe dotyczące zdrowia publicznego określone w odpowiednich przepisach Unii. W związku z tym produkty te powinny zostać wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia.

               (8)

               Biorąc pod uwagę ryzyko dla zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego stwarzane przez produkty pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich, dla których zostały lub zostaną przyjęte specjalne środki ochronne ze względu na obawy związane ze zdrowiem zwierząt i zdrowiem publicznym, zgodnie z art. 22 dyrektywy Rady 97/78/WE (4), stosowne jest wyłączenie tych produktów z zakresu niniejszego rozporządzenia.

               (9)

               W celu zmniejszenia ryzyka związanego z wprowadzeniem do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego, które nie spełniają wszystkich unijnych wymagań dotyczących zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, produkty takie powinny podlegać rygorystycznym środkom kontroli i być identyfikowalne na wszystkich etapach transportu, przechowywania, dostarczania i usuwania ich pozostałości lub odpadów oraz być wykorzystywane wyłącznie do celów EXPO 2015 w Mediolanie, co ma zapobiec ich wprowadzeniu do obrotu w Unii.

               (10)

               Aby umożliwić wprowadzenie tych produktów do Unii, zapobiegając przy tym ich wprowadzeniu do obrotu w Unii, należy objąć je procedurą odprawy czasowej zgodnie z art. 576 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (5) do czasu ich spożycia na miejscu na EXPO 2015 w Mediolanie lub usunięcia wszelkich pozostałości tych produktów zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (6) jako materiału kategorii 1 lub ich powrotnego wywozu. W razie konieczności produkty te, zanim zostaną objęte odprawą czasową, należy przemieszczać z punktu ich wprowadzenia do Unii do Włoch w ramach procedury tranzytu zewnętrznego, o której mowa w art. 91 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (7). Konsumpcję lub zniszczenie takich produktów należy uważać za powrotny wywóz zgodnie z art. 582 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

               (11)

               Ponadto, aby zapewnić niewprowadzanie tych niezgodnych z wymaganiami produktów do obrotu w Unii, powinny one być transportowane wyłącznie bezpośrednio na EXPO 2015 w Mediolanie lub – jeżeli jest to konieczne ze względów logistycznych – do specjalnie zatwierdzonych składów celnych, jak przewidziano w art. 12 i 13 dyrektywy 97/78/WE, do celów tymczasowego przechowywania przed ich ostateczną dostawą na EXPO 2015 w Mediolanie.

               (12)

               W celu zapewnienia identyfikowalności produktów pochodzenia zwierzęcego niespełniających wymogów, właściwe organy powinny korzystać ze zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (TRACES) wprowadzonego decyzją Komisji 2004/292/WE (8) (zwanego dalej „systemem TRACES”) do rejestrowania istotnych danych odnoszących się do produktów, od momentu ich wprowadzenia do Unii do momentu ich spożycia na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie lub usunięcia po zakończeniu wydarzenia.

               (13)

               Aby poinformować odwiedzających i pracowników EXPO 2015 w Mediolanie o potencjalnym ryzyku związanym ze spożywaniem produktów niezgodnych z wymaganiami i aby zapewnić niespożywanie i niewprowadzanie tych produktów do obrotu poza terenem EXPO 2015 w Mediolanie, ze względu na fakt, że mogą one stwarzać ryzyko dla zdrowia publicznego, władze Włoch powinny przedstawić informacje, że niektóre produkty pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich nie spełniają unijnych standardów w zakresie zdrowia publicznego, lecz wyłącznie standardy odpowiednich państw trzecich pochodzenia, oraz że spożywanie i wprowadzanie do obrotu tych produktów jest zakazane poza terenem wystawy EXPO 2015 w Mediolanie.

               (14)

               Ponieważ EXPO 2015 w Mediolanie będzie wydarzeniem ograniczonym czasowo, przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny obowiązywać jedynie przez ograniczony czas.

               (15)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedmiot i zakres stosowania
   W niniejszym rozporządzeniu przewidziano odstępstwo od unijnych przepisów dotyczących zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego regulujących wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego lub środków spożywczych zawierających te produkty do Unii dla takich produktów lub środków spożywczych przeznaczonych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie, jak opisano w pkt 1 załącznika I („teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie”).
   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do małży, o których mowa w pkt 2.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, ani do środków spożywczych pochodzących od tych zwierząt.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla środków ochronnych przyjętych zgodnie z art. 22 dyrektywy 97/78/WE i obowiązujących w okresie stosowania niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Wymagania dla produktów przeznaczonych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie
   Państwa członkowskie zezwalają na wprowadzanie przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego lub środków spożywczych zawierających takie produkty z państw trzecich lub zakładów, z których przywóz tych produktów lub środków spożywczych zawierających te produkty do Unii nie jest dozwolony na podstawie prawa Unii, wyłącznie w celu ich wykorzystania na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie, oraz jeżeli:

               a)

               pochodzą z państwa trzeciego oficjalnie uczestniczącego w EXPO 2015 w Mediolanie i są przeznaczone na stoisko wystawowe tego państwa trzeciego na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie; oraz

               b)

               są zapakowane w zaplombowane pojemniki lub opakowania, które nie umożliwiają żadnego wycieku zawartości i są oznaczone słowami „for exclusive destination EXPO Milano 2015” w kolorach czerwonym i białym oraz o czytelnej wielkości czcionki proporcjonalnej do rozmiaru tych pojemników lub opakowań; oraz

               c)

               w przypadku gdy są wymienione w załączniku II, spełniają wszystkie następujące warunki:

                           (i)

                           zostały dopuszczone do tranzytu przez terytorium Unii zgodnie z wymaganiami dla tranzytu przez terytorium Unii określonymi w odniesieniu do każdego produktu w aktach prawnych, o których mowa w załączniku II, które to wymagania stosuje się na zasadzie analogii;

                           (ii)

                           towarzyszy im świadectwo weterynaryjne na potrzeby tranzytu lub składowania określone w odniesieniu do każdego wymienionego produktu w przepisach, o których mowa w załączniku II i które stosuje się na zasadzie analogii;

                           (iii)

                           towarzyszy im świadectwo weterynaryjne określone w załączniku III;

                           (iv)

                           są objęte procedurą odprawy czasowej zgodnie z art. 576 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93;

                           (v)

                           jeżeli mają one być przemieszczane z punktu kontroli granicznej, wymienionego w załączniku I do decyzji Komisji 2009/821/WE (9) bądź w jakimkolwiek odpowiednim porozumieniu między Unią a państwami trzecimi, spoza terytorium Włoch do Włoch, są one do tego celu objęte procedurą tranzytu zewnętrznego, o której mowa w art. 91 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, przed objęciem ich procedurą odprawy czasowej zgodnie z art. 576 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 we Włoszech;

               d)

               w przypadku gdy nie są wymienione w załączniku II, spełniają wszystkie następujące warunki:

                           (i)

                           towarzyszy im świadectwo weterynaryjne określone w załączniku III;

                           (ii)

                           spełniają warunki wymienione w lit. c) ppkt (iv) i (v) niniejszego artykułu.

         Artykuł 3
   Wprowadzanie produktów
   Przesyłki produktów, o których mowa w art. 2, muszą spełniać następujące warunki:

               a)

               są wprowadzane do Unii przez punkt kontroli granicznej wymieniony w załączniku I do decyzji 2009/821/WE lub w ramach jakiegokolwiek odpowiedniego porozumienia między Unią a państwami trzecimi; oraz

               b)

               są zgłaszane w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia przynajmniej dwa dni robocze przed ich przybyciem.

         Artykuł 4
   Zadania punktu kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia i właściwych organów celnych
   1.   Punkt kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia:

               a)

               przeprowadza kontrolę dokumentów i kontrolę tożsamości przewidziane w art. 4 dyrektywy 97/78/WE;

               b)

               sprawdza, czy przesyłki produktów, o których mowa w art. 2, pochodzące z jednego z państw trzecich uczestniczących w EXPO 2015 w Mediolanie są przeznaczone na stoisko wystawowe tego państwa trzeciego na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie; oraz

               c)

               wydaje wspólny dokument weterynaryjny wejścia (CVED) z systemu TRACES, przeznaczony dla lokalnej jednostki weterynaryjnej w systemie TRACES Milano Città IT03603, o której mowa w załączniku II do decyzji 2009/821/WE („lokalna jednostka weterynaryjna Milano Città IT03603”) lub, w przypadku gdy produkty są najpierw wysyłane do składu celnego, o którym mowa w pkt 2 załącznika I, do jednostki TRACES odpowiedzialnej za dany skład celny;

               d)

               zapewnia przesłanie przesyłek bezpośrednio na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie lub do składu celnego, o którym mowa w pkt 2 załącznika I;

               e)

               zezwala na tranzyt przesyłek, które nie zostały uwzględnione w załączniku do decyzji Komisji 2011/163/UE (10), pod warunkiem że są one wysyłane bezpośrednio na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie lub do składu celnego, o którym mowa w pkt 2 załącznika I;

               f)

               odrzuca lub niszczy produkty, które nie są zgodne z wymogami określonymi w art. 2.

         2.   Punkt kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia oraz właściwe organy celne zapewniają:

               a)

               objęcie produktów procedurą odprawy czasowej zgodnie z art. 576 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 do czasu ich spożycia na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie lub zniszczenia, jak przewidziano w art. 7 pkt 10 i 11;

               b)

               w razie potrzeby przemieszczanie produktów w ramach procedury tranzytu zewnętrznego, o której mowa w art. 91 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, z punktu ich wprowadzenia do Unii do Włoch, zanim zostaną objęte odprawą czasową.

         Artykuł 5
   Zadania punktów kontroli granicznej odpowiedzialnych za składy celne, o których mowa w załączniku I
   W przypadku gdy przesyłki zostały wysłane do składu celnego, o którym mowa w pkt 2 załącznika I, punkty kontroli granicznej odpowiedzialne za składy celne, których to dotyczy:

               a)

               zapewniają przesłanie przesyłek ze składu celnego, o którym mowa w załączniku I, bezpośrednio na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

               b)

               zapewniają transport przesyłek na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie pod nadzorem właściwych organów w pojazdach lub kontenerach zaplombowanych przez te organy;

               c)

               zapewniają poinformowanie przez urzędowego lekarza weterynarii w składzie celnym lokalnej jednostki weterynaryjnej Milano Città IT03603 na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie za pośrednictwem systemu TRACES o planowanym przybyciu przesyłki na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

               d)

               przyjmują do wiadomości i rejestrują informacje otrzymane za pośrednictwem systemu TRACES o przybyciu przesyłki z lokalnej jednostki weterynaryjnej Milano Città IT03603 na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

               e)

               rejestrują dane, o których mowa w pkt A załącznika IV, w odniesieniu do przesyłki wysłanej na terern wystawy EXPO 2015 w Mediolanie.

         Artykuł 6
   Zadania lokalnej jednostki weterynaryjnej Milano Città IT03603 na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie
   Lokalna jednostka weterynaryjna Milano Città IT03603 na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie:

               a)

               przeprowadza kontrolę dokumentów i tożsamości w momencie przybycia każdej przesyłki produktów, o których mowa w art. 2, na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie i sprawdza nienaruszalność plomb i zgodność otrzymanych przesyłek z informacjami w CVED w systemie TRACES;

               b)

               zapewnia faktyczne wprowadzenie przesyłki na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

               c)

               informuje punkt kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia lub punkt kontroli granicznej odpowiedzialny za skład celny wysyłki za pośrednictwem systemu TRACES o przybyciu przesyłki na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie i integralności tej przesyłki;

               d)

               rejestruje wszystkie dane, o których mowa w załączniku IV pkt B, odnoszące się do otrzymanych przesyłek;

               e)

               zapewnia wykorzystanie środków spożywczych wyłącznie do prezentacji lub degustacji na miejscu.

         Artykuł 7
   Zadania lokalnej jednostki weterynaryjnej Milano Città IT03603 po przybyciu produktów na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie
   Po przybyciu przesyłek, o których mowa w art. 2, na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie lokalna jednostka weterynaryjna Milano Città IT03603:

               1)

               prowadzi rejestr, o którym mowa w art. 6 lit. d), aktualizowany informacjami na temat wykorzystania przesyłek;

               2)

               dopilnowuje, by przesyłki nie posiadały widocznych zmian lub uszkodzeń, które mogłyby spowodować ich nieprzydatność do zamierzonego wykorzystania;

               3)

               przejmuje i niszczy przesyłki, których z jakichkolwiek powodów nie można uznać za odpowiednie do degustacji na miejscu;

               4)

               wskazuje osobę na stoisku wystawowym, na które produkty są przeznaczone, odpowiedzialną za wdrażanie środków, o których mowa w art. 8 ust. 2;

               5)

               informują osobę odpowiedzialną, o której mowa w pkt 4, o obowiązkach określonych w art. 8 ust. 2;

               6)

               wskazuje na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie wszystkie miejsca, w których produkty z przesyłki będą prezentowane lub wykorzystywane do degustacji na miejscu;

               7)

               zapewnia pełną identyfikowalność przesyłek na terenie wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

               8)

               gwarantuje wykorzystanie środków spożywczych wyłącznie do prezentacji lub degustacji na miejscu;

               9)

               zapewnia, by żaden produkt nie był sprzedawany lub udostępniany odwiedzającym ani pracownikom EXPO 2015 w Mediolanie do innych celów niż prezentacja lub degustacja na miejscu;

               10)

               zapewnia, by wszystkie przesyłki lub ich części niewykorzystywane do prezentacji lub degustacji na miejscu zostały zebrane i usunięte jako materiał kategorii 1 zgodnie z art. 12 lit. a)–c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 lub ponownie wywiezione do państwa trzeciego nie później niż dnia 31 grudnia 2015 r.;

               11)

               zapewnia, by specjalne kontenery zawierające przesyłki lub ich części, o których mowa w pkt 10, mogły opuścić teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie, wyłącznie jeśli są hermetycznie zamknięte i przeznaczone do miejsca przeznaczenia, w którym materiał zostanie usunięty zgodnie z art. 12 lit. a)–c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 lub ponownie wywieziony do państwa trzeciego nie później niż dnia 31 grudnia 2015 r.;

               12)

               na końcu EXPO 2015 w Mediolanie i nie później niż dnia 31 grudnia 2015 r. informują właściwe organy celne o spożyciu lub usunięciu produktów.

         Artykuł 8
   Obowiązki EXPO 2015 S.p.A. oraz wystawców EXPO 2015 w Mediolanie
   1.   EXPO 2015 S.p.A.:

               a)

               identyfikuje wszystkich wystawców obecnych na EXPO 2015 w Mediolanie i udostępnia właściwym organom lokalnym uaktualnione wykazy tych wystawców;

               b)

               wskazuje w odniesieniu do każdego wystawcy osobę odpowiedzialną za wdrażanie środków przewidzianych w ust. 2;

               c)

               udziela wsparcia logistycznego w zakresie transportu produktów objętych niniejszym rozporządzeniem do struktur, w których mogą być poddane czynnościom przewidzianym w art. 7 pkt 10 i 11.

         2.   Wystawcy EXPO 2015 w Mediolanie:

               a)

               udzielają wsparcia logistycznego właściwym organom odpowiedzialnym za stosowanie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przechowywania produktów, o których mowa w art. 2;

               b)

               zapewniają ograniczenie wykorzystywania produktów, o których mowa w art. 2, do prezentacji lub degustacji na miejscu;

               c)

               na wniosek i pod nadzorem właściwych władz udostępniają oddzielne pomieszczenia i odpowiednie środki przeznaczone do przechowywania produktów, o których mowa w art. 2, niewykorzystywanych do prezentacji ani degustacji na miejscu;

               d)

               informują właściwe organy o wszelkiej niezgodności lub potencjalnie grożącej niezgodności powstającej w odniesieniu do wdrożenia środków przewidzianych w niniejszym ustępie;

               e)

               zapewniają, by wszystkie produkty, o których mowa w art. 2, niewykorzystane do prezentacji lub degustacji na miejscu były rejestrowane i usuwane, jak przewidziano w art. 7 pkt 10 i 11.

         Artykuł 9
   Informacje dla odwiedzających i pracowników EXPO 2015 w Mediolanie
   1.   Właściwy włoski organ dopilnowuje, aby w lokalizacjach EXPO 2015 w Mediolanie, w których produkty, o których mowa w art. 2, są rozdawane publiczności lub wykorzystywane do przygotowania środków spożywczych, które mają być rozdawane publiczności, dla odwiedzających i pracowników EXPO 2015 w Mediolanie prezentowane były co najmniej następujące informacje:

      „Niniejszy produkt żywnościowy zawiera produkty pochodzenia zwierzęcego pochodzące z krajów spoza UE i spełnia jedynie normy zdrowia publicznego tych krajów. Spożywanie i dystrybucja takich produktów są zabronione poza terenem wystawy EXPO 2015 w Mediolanie.”

   2.   EXPO 2015 S.p.A. udostępnia właściwym organom włoskim niezbędne narzędzia oraz miejsca do prezentowania informacji, o których mowa w ust. 1.
   Artykuł 10
   Wejście w życie i stosowanie
   1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 31 października 2015 r.
   Art. 7 pkt 10 i 11, art. 8 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 2 lit. a) i e) mają jednak nadal zastosowanie do momentu aż wszystkie produkty, o których mowa w art. 2, lub ich części, wprowadzone na mocy niniejszego rozporządzenia zostały usunięte zgodnie z tymi artykułami nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich panstwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

      (3)  Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10.

      (4)  Dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).

      (7)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

      (8)  Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES i zmieniająca decyzję 92/486/EWG (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63).

      (9)  Decyzja Komisji 2009/821/WE z dnia 28 września 2009 r. ustalająca wykaz zatwierdzonych punktów kontroli granicznej, ustanawiająca niektóre zasady kontroli przeprowadzanych przez ekspertów weterynaryjnych Komisji oraz ustanawiająca jednostki weterynaryjne w systemie TRACES (Dz.U. L 296 z 12.11.2009, s. 1).

      (10)  Decyzja Komisji 2011/163/UE z dnia 16 marca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE (Dz.U. L 70 z 17.3.2011, s. 40).

      ZAŁĄCZNIK I
      1)   Teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie

      Teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie (TRACES LVU: Milano Città IT03603)
      2)   Zatwierdzone składy celne

      Składy celne zatwierdzone na mocy art. 12 i 13 dyrektywy 97/78/WE przez właściwe organy włoskie i opublikowane na oficjalnej stronie internetowej włoskiego ministerstwa zdrowia:
      http://www.salute.gov.it

      ZAŁĄCZNIK II

         Wykaz produktów i przepisów, o których mowa w art. 2 lit. c) ppkt (i) oraz (ii)

                  Opis produktów (1)

                  Unijne akty prawne, w tym wymogi dotyczące tranzytu, oraz odpowiednie wzory świadectw weterynaryjnych, które należy stosować

                  Mięso

                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 (2) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku III do tego rozporządzenia
                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 (3) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku XI do tego rozporządzenia
                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 119/2009 (4) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku III do tego rozporządzenia

                  Przetwory mięsne

                  Decyzja Komisji 2000/572/WE (5) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku III do tej decyzji

                  Produkty mięsne

                  Decyzja Komisji 2007/777/WE (6) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku IV do tej decyzji

                  Mleko i produkty mleczne

                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 605/2010 (7) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w części 3 załącznika II do tego rozporządzenia

                  Produkty złożone

                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 28/2012 (8) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku II do tego rozporządzenia

                  Jaja, produkty z jaj

                  Rozporządzenie (WE) nr 798/2008 włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego określonym w załączniku XI do tego rozporządzenia

                  Produkty rybołówstwa pochodzące z akwakultury

                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 (9) włącznie z wzorem świadectwa weterynaryjnego dotyczącego przywozu określonym w dodatku IV do załącznika VI do tego rozporządzenia

         (1)  Produkty, o których mowa w pierwszej kolumnie tabeli, objęte są zakresem odpowiednich aktów unijnych wymienionych w drugiej kolumnie.

         (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).

         (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 119/2009 z dnia 9 lutego 2009 r. ustanawiające wykaz krajów trzecich i ich części do celów przywozu do Wspólnoty i tranzytu przez jej terytorium mięsa dzikich zającowatych, niektórych dzikich ssaków lądowych oraz królików utrzymywanych w warunkach fermowych, a także stosowne wymagania w zakresie świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 39 z 10.2.2009, s. 12).

         (5)  Decyzja Komisji 2000/572/WE z dnia 8 września 2000 r. ustanawiająca warunki dotyczące zdrowia zwierząt i warunki zdrowia publicznego oraz świadectwo weterynaryjne przy przywozie mięsa mielonego i wyrobów mięsnych z państw trzecich (Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 19).

         (6)  Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).

         (7)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 605/2010 z dnia 2 lipca 2010 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii Europejskiej mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 175 z 10.7.2010, s. 1).

         (8)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 28/2012 z dnia 11 stycznia 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące świadectw przy przywozie do Unii oraz przy tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów złożonych oraz zmieniające decyzję 2007/275/WE i rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 (Dz.U. L 12 z 14.1.2012, s. 1).

         (9)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 27).

      ZAŁĄCZNIK III
      Wzór świadectwa dla produktów pochodzenia zwierzęcego lub środków spożywczych zawierających te produkty przeznaczonych do przesyłki na EXPO 2015 w Mediolanie

      ZAŁĄCZNIK IV

         Dane, o których mowa w art. 5 lit. e), art. 6 lit. d) oraz art. 7 pkt 1

      A.   Dane, które mają być rejestrowane w składach celnych zgodnie z art. 5 lit. e) przez odpowiedzialny punkt kontroli granicznej

      Następujące dane rejestruje się zgodnie z art. 5 lit. e):

                  1)

                  data przybycia do składu celnego;

                  2)

                  opis produktów;

                  3)

                  ilość;

                  4)

                  państwo trzecie pochodzenia:

                  5)

                  punkt kontroli granicznej (PKG) UE w miejscu wprowadzenia;

                  6)

                  numer wspólnego dokumentu weterynaryjnego wejścia (CVED) wygenerowanego przez system TRACES i wydanego w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia;

                  7)

                  numer plomby nałożonej przez organy sanitarne państwa trzeciego pochodzenia (art. 2 lit. b)) i zgłoszonej w konkretnym świadectwie zdrowia towarzyszącym przesyłkom i określonym w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

                  8)

                  numer celnego dokumentu przewozowego, na podstawie którego przesyłki są transportowane z punktu kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia do zatwierdzonego składu celnego;

                  9)

                  dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za przesyłkę;

                  10)

                  data wyjścia przesyłki/części przesyłki z zatwierdzonych składów celnych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

                  11)

                  numer celnego dokumentu przewozowego przesyłki/części przesyłki, która została wysłana z zatwierdzonych składów celnych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

                  12)

                  rodzaj przesyłki/części przesyłki, która została wysłana z zatwierdzonych składów celnych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

                  13)

                  ilość przesyłki/części przesyłki, która została wysłana z zatwierdzonych składów celnych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

                  14)

                  numer CVED wydanego dla przesyłki/części przesyłki, która została wysłana z zatwierdzonych składów celnych na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie.

            B.   Dane, które mają być rejestrowane w wewnętrznych strukturach EXPO 2015 w Mediolanie zgodnie z art. 6 lit. d) i art. 7 pkt 1

      Następujące dane rejestruje się zgodnie z art. 6 lit. d) i art. 7 pkt 1:

                  1)

                  data przybycia na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie;

                  2)

                  opis produktów;

                  3)

                  ilość;

                  4)

                  państwo trzecie pochodzenia:

                  5)

                  punkt kontroli granicznej (PKG) UE w miejscu wprowadzenia lub zatwierdzone składy celne, z których produkty są wysyłane na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie (w stosownych przypadkach);

                  6)

                  numer wspólnego dokumentu weterynaryjnego wejścia (CVED) wygenerowanego przez system TRACES i wydanego w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia lub numer nowego CVED wydanego przez zatwierdzone składy celne dla przesyłki wysyłanej na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie (w stosownych przypadkach);

                  7)

                  numer celnego dokumentu przewozowego przesyłki/części przesyłki wysyłanej na teren wystawy EXPO 2015 w Mediolanie z PKG miejsca wprowadzenia lub z zatwierdzonych składów celnych;

                  8)

                  numer plomby nałożonej przez organy sanitarne i celne w PKG miejsca wprowadzenia lub przez organy sanitarne i celne w PKG właściwym dla zatwierdzonych składów celnych (w stosownych przypadkach);

                  9)

                  ilość produktów z przesyłki już wykorzystanych do celów EXPO 2015 w Mediolanie (mianowicie do prezentacji lub degustacji na miejscu);

                  10)

                  pozostała ilość jeszcze niewykorzystana.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2328 z dnia 11 grudnia 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 20 listopada 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001 w sektorze mleka i przetworów mlecznych

text:
               12.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/112

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2328
   z dnia 11 grudnia 2015 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 20 listopada 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001 w sektorze mleka i przetworów mlecznych
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2535/2001 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mleka i przetworów mlecznych.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 20 listopada 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 20 listopada 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2016 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

               (4)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone dla podokresu od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (Dz.U. L 341 z 22.12.2001, s. 29).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

         I.A

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2016 r. do dnia 30.6.2016 r.
                  (w %)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1.7.2016 r. do dnia 31.12.2016 r.
                  (w kg)

                  09.4590

                  —

                  —

                  09.4599

                  —

                  —

                  09.4591

                  —

                  —

                  09.4592

                  —

                  —

                  09.4593

                  —

                  —

                  09.4594

                  —

                  —

                  09.4595

                  —

                  —

                  09.4596

                  —

                  —

         I.F

         Produkty pochodzące ze Szwajcarii

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2016 r. do dnia 30.6.2016 r.
                  (w %)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1.7.2016 r. do dnia 31.12.2016 r.
                  (w kg)

                  09.4155

                  9,899845

                  —

         I.H

         Produkty pochodzące z Norwegii

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2016 r. do dnia 30.6.2016 r.
                  (w %)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1.7.2016 r. do dnia 31.12.2016 r.
                  (w kg)

                  09.4179

                  —

                  2 575 203

         I.I

         Produkty pochodzące z Islandii

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2016 r. do dnia 30.6.2016 r.
                  (w %)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1.7.2016 r. do dnia 31.12.2016 r.
                  (w kg)

                  09.4205

                  —

                  —

                  09.4206

                  —

                  —

         I.K

         Produkty pochodzące z Nowej Zelandii

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2016 r. do dnia 30.6.2016 r.
                  (w %)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1.7.2016 r. do dnia 31.12.2016 r.
                  (w kg)

                  09.4514

                  —

                  7 000 000

                  09.4515

                  —

                  4 000 000

                  09.4182

                  —

                  16 806 000

                  09.4195

                  —

                  20 540 500

         I.L

         Produkty pochodzące z Ukrainy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1.1.2016 r. do dnia 30.6.2016 r.
                  (w %)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1.7.2016 r. do dnia 31.12.2016 r.
                  (w kg)

                  09.4600

                  —

                  4 000 000

                  09.4601

                  —

                  750 000

                  09.4602

                  —

                  750 000


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/815 z dnia 19 maja 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pastel de Chaves (ChOG)]

text:
               27.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 129/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/815
   z dnia 19 maja 2015 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pastel de Chaves (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Portugalii o rejestrację nazwy „Pastel de Chaves” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Pastel de Chaves” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Pastel de Chaves” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 2.3. Chleb, ciasta, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarnicze wymienione w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 461 z 20.12.2014, s. 46.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 864/2014 z dnia 7 sierpnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               8.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 235/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 864/2014
   z dnia 7 sierpnia 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 sierpnia 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0707 00 05

                  TR

                  81,4

                  ZZ

                  81,4

                  0709 93 10

                  TR

                  95,4

                  ZZ

                  95,4

                  0805 50 10

                  AR

                  156,6

                  CL

                  186,3

                  TR

                  75,0

                  UY

                  161,6

                  ZA

                  132,7

                  ZZ

                  142,4

                  0806 10 10

                  BR

                  178,3

                  CL

                  187,7

                  EG

                  197,9

                  MA

                  172,3

                  MX

                  247,3

                  TR

                  157,6

                  ZZ

                  190,2

                  0808 10 80

                  AR

                  162,3

                  BR

                  72,9

                  CL

                  122,4

                  CN

                  121,2

                  NZ

                  118,7

                  US

                  156,0

                  ZA

                  101,5

                  ZZ

                  122,1

                  0808 30 90

                  AR

                  199,6

                  CL

                  144,3

                  TR

                  158,2

                  ZA

                  102,2

                  ZZ

                  151,1

                  0809 29 00

                  CA

                  324,1

                  CH

                  388,4

                  TR

                  376,1

                  US

                  324,1

                  ZZ

                  353,2

                  0809 30

                  MK

                  62,6

                  TR

                  137,7

                  ZZ

                  100,2

                  0809 40 05

                  BA

                  47,9

                  MK

                  49,3

                  TR

                  127,6

                  ZA

                  206,8

                  ZZ

                  107,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 971/2014 z dnia 11 września 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               13.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 971/2014
   z dnia 11 września 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 września 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MK

                  62,5

                  TR

                  65,0

                  ZZ

                  63,8

                  0707 00 05

                  TR

                  123,9

                  ZZ

                  123,9

                  0709 93 10

                  TR

                  131,2

                  ZZ

                  131,2

                  0805 50 10

                  AR

                  173,7

                  CL

                  171,3

                  UY

                  144,8

                  ZA

                  169,4

                  ZZ

                  164,8

                  0806 10 10

                  BR

                  167,3

                  EG

                  159,7

                  MA

                  157,9

                  MK

                  16,0

                  TR

                  125,7

                  ZZ

                  125,3

                  0808 10 80

                  BA

                  50,7

                  BR

                  64,6

                  CL

                  81,4

                  NZ

                  111,4

                  ZA

                  98,3

                  ZZ

                  81,3

                  0808 30 90

                  CN

                  102,4

                  TR

                  132,8

                  XS

                  50,3

                  ZA

                  120,5

                  ZZ

                  101,5

                  0809 30

                  TR

                  128,3

                  ZZ

                  128,3

                  0809 40 05

                  MK

                  39,2

                  ZZ

                  39,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/138 z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej 3-decen-2-on, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               3.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 27/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/138
   z dnia 2 lutego 2016 r.
   w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej 3-decen-2-on, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 września 2011 r., zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, Niderlandy otrzymały złożony przez przedsiębiorstwo AMVAC C.V. (obecnie AMVAC Netherlands B.V.) wniosek dotyczący zatwierdzenia substancji czynnej 3-decen-2-on.

               (2)

               Zgodnie z art. 9 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia w dniu 13 kwietnia 2012 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiło wnioskodawcę, pozostałe państwa członkowskie, Komisję oraz Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku.

               (3)

               Wpływ wspomnianej substancji czynnej na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do zastosowania proponowanego przez wnioskodawcę. W dniu 26 listopada 2013 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji i Urzędowi projekt sprawozdania z oceny.

               (4)

               Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 tegoż rozporządzenia zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny.

               (5)

               Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Urząd. W dniu 3 grudnia 2014 r. Urząd przedstawił Komisji wnioski w sprawie oceny ryzyka substancji czynnej 3-decen-2-on (2). Urząd stwierdził, że istnienie pozytywnych wyników w zakresie genotoksyczności oraz ograniczony pakiet danych toksykologicznych uniemożliwiły ustalenie ostatecznych toksykologicznych wartości referencyjnych, a zatem nie było możliwe ukończenie oceny ryzyka dla operatorów, pracowników, osób postronnych, mieszkańców i konsumentów. Urząd uznał ponadto, że nie można sfinalizować oceny wniosku w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zawierającego żądanie zwolnienia 3-decen-2-onu z wymogu ustalenia tychże poziomów, ponieważ dostępne informacje są niewystarczające, aby stwierdzić, czy stosowanie 3-decen-2-onu jako substancji czynnej w środkach ochrony roślin nie będzie miało natychmiastowego lub opóźnionego szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi, w tym grup szczególnie wrażliwych, poprzez pobranie z dietą.

               (6)

               Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu oraz, zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

               (7)

               Mimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę nie udało się jednak wyeliminować obaw, o których mowa w motywie 5.

               (8)

               W związku z powyższym nie wykazano, że można oczekiwać, iż w odniesieniu do co najmniej jednego reprezentatywnego zastosowania co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego 3-decen-2-on spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Nie należy zatem zatwierdzać substancji czynnej 3-decen-2-on na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (9)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego 3-decen-2-onu na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niezatwierdzenie substancji czynnej
   Substancja czynna 3-decen-2-on nie zostaje zatwierdzona.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dziennik EFSA 2015; 13(1):3932. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 511/2012 z dnia 15 czerwca 2012 r. w sprawie powiadomień dotyczących organizacji producentów i organizacji międzybranżowych oraz negocjacji umownych i stosunków umownych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora mleka i przetworów mlecznych

text:
               16.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/39

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 511/2012
   z dnia 15 czerwca 2012 r.
   w sprawie powiadomień dotyczących organizacji producentów i organizacji międzybranżowych oraz negocjacji umownych i stosunków umownych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora mleka i przetworów mlecznych
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 126e ust. 2 lit. b) i c) i art. 185f ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Część II tytuł II rozdział II sekcja IIA rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 dodana rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 261/2012 (2) zawiera przepisy dotyczące organizacji producentów i organizacji międzybranżowych w sektorze mleka i przetworów mlecznych.

               (2)

               W art. 126a i 126b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustanowiono przepisy dotyczące uznawania organizacji producentów oraz ich zrzeszeń i organizacji międzybranżowych. Zgodnie z tymi artykułami państwa członkowskie mają powiadamiać Komisję o decyzjach dotyczących uznania, odmowy uznania lub cofnięcia uznania. Do przygotowywania sprawozdań dla Rady i Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 184 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, potrzebne są informacje na temat liczby uznanych podmiotów, ich wielkości wyrażonej w produkowanej przez zrzeszonych producentów ilości mleka surowego oraz, w stosownych przypadkach, przyczyn odmowy uznania lub cofnięcia uznania.

               (3)

               W art. 126c rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustanowiono przepisy dotyczące negocjacji umów na dostawę mleka surowego. Zgodnie z przepisami tego artykułu organizacje producentów i państwa członkowskie zobowiązane są do przesyłania powiadomień.

               (4)

               Art. 126d rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że państwa członkowskie zobowiązane są do powiadamiania Komisji o przepisach przyjętych w celu regulacji podaży sera o chronionej nazwie pochodzenia lub chronionym oznaczeniu geograficznym.

               (5)

               Zgodnie z art. 185f rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 państwa członkowskie, które postanowią, że na ich terytorium każda dostawa mleka surowego przez rolnika do przetwórcy mleka surowego musi być przedmiotem pisemnej umowy między stronami, lub postanowią, że pierwszy podmiot skupujący musi składać pisemną ofertę umowy o dostawę mleka surowego przez rolników, powiadamiają Komisję o przepisach, które przyjęły odniesieniu do stosunków umownych.

               (6)

               Należy ustanowić jednolite zasady w odniesieniu do treści tych powiadomień i terminów, w jakich należy je przekazywać.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Nie później niż do dnia 31 marca każdego roku w odniesieniu do decyzji podjętych w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego państwa członkowskie powiadamiają Komisję, zgodnie z art. 126a ust. 4 lit. d) i art. 126b ust. 3 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, o:

               a)

               liczbie organizacji producentów, zrzeszeń uznanych organizacji producentów, zwanych dalej „zrzeszeniami”, i organizacji międzybranżowych, które państwa członkowskie uznały, i, w stosownych przypadkach, rocznej wielkości produkcji zbywalnej mleka surowego organizacji producentów i ich zrzeszeń;

               b)

               liczbie wniosków o uznanie, przedstawionych przez organizacje producentów, ich zrzeszenia i organizacje międzybranżowe, które zostały odrzucone, oraz przekazują zwięzłe uzasadnienia przedmiotowych decyzji o odrzuceniu;

               c)

               liczbie uznanych organizacji producentów, ich zrzeszeń i organizacji międzybranżowych, którym cofnięto uznanie, oraz podają zwięzłe uzasadnienia przedmiotowych decyzji o cofnięciu.

         2.   W przypadku gdy powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), dotyczy międzynarodowej organizacji producentów lub międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, w stosownych przypadkach powiadomienie zawiera informację o rocznej wielkości produkcji zbywalnej mleka surowego zrzeszonych członków w rozbiciu na państwa członkowskie.
   Artykuł 2
   1.   Powiadomienia odnośnie do ilości mleka surowego objętych negocjacjami umownymi, o których mowa w art. 126c ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, przekazuje się do właściwego organu państwa członkowskiego lub państw członkowskich:

               a)

               w których ma miejsce produkcja mleka surowego, oraz,

               b)

               jeśli są one różne, w których mleko surowe dostarczane jest do przetwórcy lub podmiotu skupującego.

         2.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przed rozpoczęciem negocjacji oraz podaje w nich informację o szacowanej wielkości produkcji organizacji producentów lub zrzeszeń, która ma zostać objęta negocjacjami, i przewidywanym okresie dostaw mleka surowego.
   3.   Do dnia 31 stycznia każdego roku, oprócz powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, każda organizacja producentów lub zrzeszenie powiadamia o ilości mleka surowego, szczegółowo określonej dla każdego państwa członkowskiego produkcji, która została faktycznie dostarczona w ramach umów wynegocjowanych przez daną organizację producentów w poprzednim roku kalendarzowym.
   Artykuł 3
   1.   Nie później niż do dnia 15 marca każdego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję, zgodnie z art. 126c ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, o:

               a)

               całkowitej ilości mleka surowego, szczegółowo określonej dla każdego państwa członkowskiego produkcji, dostarczonej na ich terytorium w ramach umów wynegocjowanych przez uznane organizacje producentów i ich zrzeszenia zgodnie z art. 126c ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w poprzednim roku kalendarzowym, o której poinformowano właściwe organy na podstawie art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

               b)

               liczbie przypadków, w których krajowe organy ds. konkurencji podjęły decyzję o ponownym rozpoczęciu danych negocjacji lub niedopuszczeniu do ich prowadzenia, zgodnie z art. 126c ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, oraz przekazują streszczenie przedmiotowych decyzji.

         2.   W przypadku gdy powiadomienia otrzymane zgodnie z art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia odnoszą się do negocjacji, w których uczestniczy więcej niż jedno państwo członkowskie, do celów art. 126c ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji informacje niezbędne jej do dokonania oceny, czy konkurencja została wykluczona bądź czy mali i średni przetwórcy mleka surowego ponieśli poważnie szkody.
   Artykuł 4
   1.   Powiadomienia na podstawie artykułu 126d ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 zawierają przepisy przyjęte przez państwa członkowskie w celu regulacji podaży sera o chronionej nazwie pochodzenia lub chronionym oznaczeniu geograficznym oraz notę podsumowującą ze wskazaniem:

               a)

               nazwy sera;

               b)

               nazwy i rodzaju organizacji wnioskującej o regulację podaży;

               c)

               środków wybranych do regulacji podaży;

               d)

               daty wejścia w życie przedmiotowych przepisów;

               e)

               okresu obowiązywania przedmiotowych przepisów.

         2.   Państwa członkowskie informują Komisję w przypadku uchylenia przepisów przed końcem okresu, o którym mowa w ust. 1 lit. e).
   Artykuł 5
   Powiadomienia, o których mowa w art. 185f ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zawierają przepisy przyjęte przez państwa członkowskie w odniesieniu do umów, o których mowa w artykule 185f ust. 1, a także noty podsumowujące ze wskazaniem:

               a)

               czy dane państwo członkowskie podjęło decyzję, że dostawy mleka surowego przez rolnika do przetwórcy muszą być przedmiotem pisemnej umowy między stronami, oraz, jeżeli tak, na jakim etapie lub etapach dostawy muszą one być objęte omawianymi umowami, czy dostawy realizuje się za pośrednictwem jednego lub więcej odbiorców, oraz wszelkich ustaleń w zakresie minimalnego okresu obowiązywania pisemnych umów;

               b)

               czy dane państwo członkowskie podjęło decyzję, że pierwszy podmiot skupujący mleko surowe musi składać rolnikowi pisemną ofertę umowy oraz, w stosownych przypadkach, minimalnego okresu obowiązywania umowy, który przedmiotowa oferta musi wskazywać.

         Artykuł 6
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 38.