title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/428 z dnia 10 marca 2015 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 i rozporządzenie (UE) nr 1063/2010 w odniesieniu do reguł pochodzenia dotyczących ogólnego systemu preferencji taryfowych i preferencyjnych środków taryfowych dla określonych krajów lub terytoriów

text:
               14.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 70/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/428
   z dnia 10 marca 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 i rozporządzenie (UE) nr 1063/2010 w odniesieniu do reguł pochodzenia dotyczących ogólnego systemu preferencji taryfowych i preferencyjnych środków taryfowych dla określonych krajów lub terytoriów
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (1), w szczególności jego art. 247,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (2), zmienionym rozporządzeniem (UE) nr 1063/2010 (3), oraz w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 530/2013 (4) przewidziano reformę sposobu poświadczania pochodzenia towarów do celów unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych („GSP”). W ramach tej reformy wprowadzono system samodzielnego poświadczania pochodzenia towarów przez eksporterów zarejestrowanych w tym celu przez kraje korzystające z preferencji lub przez państwa członkowskie; wdrożenie tego systemu odroczono do dnia 1 stycznia 2017 r. Zgodnie z podstawową zasadą tej reformy eksporterzy są w stanie najlepiej określić, jakie jest pochodzenie ich produktów, dlatego należy od nich żądać, by bezpośrednio przedstawiali swoim klientom oświadczenia o pochodzeniu. W celu umożliwienia krajom korzystającym i państwom członkowskim rejestracji Komisja powinna ustanowić elektroniczny system zarejestrowanych eksporterów („system REX”).

               (2)

               Wyjaśniono dalsze wymogi systemu REX. Wymogi te powodują konieczność zmiany wielu przepisów odnoszących się do reguł pochodzenia w ramach GSP.

               (3)

               Norwegia i Szwajcaria również przyznają jednostronne preferencje taryfowe dla przywozu z państw korzystających z preferencji. W trakcie dyskusji prowadzonych przez Komisję z Norwegią i Szwajcarią zgodnie z upoważnieniem Komisji przez Radę do renegocjacji z tymi dwoma krajami obowiązujących porozumień (5) dotyczących wzajemnego uznawania zastępczych dowodów pochodzenia oraz rozszerzenia dwustronnej kumulacji na materiały pochodzące z Norwegii i Szwajcarii uzgodniono, że Norwegia i Szwajcaria również będą stosować system zarejestrowanych eksporterów oraz korzystać z systemu REX. Taką samą możliwość należy zaoferować Turcji po tym, jak kraj ten spełni pewne warunki określone w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93. Należy zatem wprowadzić niezbędne dostosowania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania współpracy między Unią, Norwegią, Szwajcarią i Turcją.

               (4)

               Importer wykorzystujący oświadczenie o pochodzeniu powinien być w stanie zweryfikować ważność numeru zarejestrowanego eksportera, który je sporządził. W związku z tym dane z systemu REX powinny być publikowane na ogólnodostępnej stronie internetowej.

               (5)

               Istniejące przepisy dotyczące systemu zarejestrowanych eksporterów mają zacząć obowiązywać z dniem 1 stycznia 2017 r. Aby uniknąć wpływu na te przepisy na etapie ich wdrażania, zmiany wprowadzone niniejszym rozporządzeniem powinny zacząć obowiązywać przed tą datą.

               (6)

               Zgodnie z obowiązującymi przepisami jedynie eksporterzy w państwach korzystających i w Unii są uprawnieni do rejestracji. Jako że Norwegia, Szwajcaria, a także Turcja, kiedy kraj ten spełni pewne warunki, mają stosować system zarejestrowanych eksporterów, eksporterzy z tych krajów również powinni mieć możliwość rejestracji, aby być uprawnionymi do sporządzenia oświadczenia o pochodzeniu w kontekście kumulacji dwustronnej lub do sporządzenia zastępczego oświadczenia o pochodzeniu w kontekście ponownej wysyłki towarów.

               (7)

               Obecne zasady dotyczące terminów dla ustanowienia systemu REX nie uwzględniają w wystarczającym stopniu zdolności krajów korzystających do zarządzania procedurą rejestracji i do wdrożenia systemu, począwszy od 2017 r. W związku z tym należy przewidzieć środki przejściowe i podejście stopniowego wdrażania do dnia 31 grudnia 2019 r. z możliwością przedłużenia tego terminu o sześć miesięcy. Od dnia 30 czerwca 2020 r., aby być uprawnionym do preferencji taryfowych w ramach GSP, do wszystkich przesyłek zawierających produkty pochodzące, których łączna wartość przekracza 6 000 EUR, należy dołączyć oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez zarejestrowanego eksportera.

               (8)

               Komisja, właściwe organy krajów korzystających oraz organy celne państw członkowskich, oraz Norwegii, Szwajcarii i Turcji, gdy tylko kraj ten spełni pewne warunki, muszą mieć dostęp do danych zarejestrowanych w systemie. W celu zapewnienia właściwej ochrony danych osobowych należy określić szczegółowe przepisy dotyczące w szczególności zakresu dostępu do tych danych oraz celu ich przetwarzania, a także prawa eksporterów do zmiany, usunięcia lub zablokowania tych danych.

               (9)

               Niniejsze rozporządzenie nie powinno w żaden sposób zmieniać poziomu ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych na mocy przepisów dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i przepisów krajowych wdrażających tę dyrektywę, a w szczególności pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich w odniesieniu do przetwarzania przez nie danych na mocy dyrektywy 95/46/WE lub dla zobowiązań instytucji i organów Unii w odniesieniu do przetwarzania przez nie danych osobowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) w trakcie pełnienia ich obowiązków.

               (10)

               Okres przechowywania danych dotyczących zarejestrowanego eksportera, którego rejestracja została cofnięta, należy ustalić z uwzględnieniem rzeczywistej potrzeby przechowywania takich danych oraz okresu przechowywania określonego już w przepisach państw członkowskich.

               (11)

               Należy dostosować przepisy dotyczące podziału przesyłek, tak by wyjaśnić, że podział przesyłek może mieć miejsce jedynie, jeżeli dokonuje go eksporter lub inna osoba na jego odpowiedzialność.

               (12)

               Warunki dotyczące wystawiania z mocą wsteczną świadectw pochodzenia na formularzu A powinny przewidywać dodatkowy przypadek, w którym ostateczne miejsce przeznaczenia produktów jest ustalane podczas transportu lub składowania produktów i po ewentualnym podziale przesyłki.

               (13)

               Ponieważ status niektórych krajów objętych systemem GSP uległ zmianie z dniem 1 stycznia 2015 r. z kraju korzystającego na kraj kwalifikujący się, właściwe organy tych krajów nie będą już mogły wystawiać świadectw na formularzu A dla towarów pochodzących z innego kraju tego samego ugrupowania regionalnego, który nadal jest krajem korzystającym, jak miało to miejsce uprzednio zgodnie z art. 86 ust. 4 akapity drugi i trzeci. W celu umożliwienia eksporterom towarów z krajów korzystających dalszego transportu swoich towarów ich regularnymi trasami handlowymi przez kraje, których status uległ zmianie, bez zakłóceń od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zmiany przepisów dotyczących wydawania z mocą wsteczną świadectw na formularzu A powinny mieć zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2015 r.

               (14)

               Obecne przepisy, procedury oraz metody współpracy administracyjnej obowiązujące do czasu zastosowania systemu zarejestrowanych eksporterów określają, że korzystające kraje wywozu z własnej inicjatywy lub na wniosek organów celnych państw członkowskich przeprowadzają odpowiednie dochodzenie, jeżeli procedura weryfikacji lub wszelkie inne dostępne informacje wskazują, że naruszone zostały reguły pochodzenia. Ten sam obowiązek powinien nadal obowiązywać po wprowadzeniu systemu zarejestrowanych eksporterów.

               (15)

               Aby zagwarantować pewność prawa, przepisy przejściowe dotyczące stosowania systemu samodzielnego poświadczania pochodzenia przez zarejestrowanych eksporterów, które są obecnie określone w zmieniającym rozporządzeniu (UE) nr 1063/2010, powinny zostać włączone bezpośrednio do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

               (16)

               W części II załącznika 13a należy wprowadzić nowy dział Zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów wraz z odnośnymi regułami, aby uwzględnić odzież niedzianą (dział 62), lecz zawierającą części dziane.

               (17)

               W związku z dodaniem języka hiszpańskiego do grupy języków, w których można sporządzać oświadczenie o pochodzeniu, należy zmienić załącznik 13d, o którym mowa w art. 95 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 poprzez dodanie hiszpańskiej wersji oświadczenia o pochodzeniu.

               (18)

               Należy zmienić załącznik 17 w celu wprowadzenia tolerancji w zakresie szerokości, do której świadectwa pochodzenia na formularzu A mogą nie spełniać wymagań dotyczących wymiarów. Ponadto do wykazu państw, które akceptują świadectwa pochodzenia na formularzu A do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych Unii, należy dodać Chorwację.

               (19)

               Art. 109 należy uzupełnić przepisem dotyczącym zatwierdzenia pola 7 świadectwa przewozowego EUR.1 i deklaracji na fakturze, które powinny zawierać dodatkowe informacje wyjaśniające ramy prawne, na podstawie których wydano lub sporządzono tego rodzaju dowody.

               (20)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.

               (21)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dodaje się art. 66a w brzmieniu:
               „Artykuł 66a
               1.   Art. 68–71 i art. 90–97j mają zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu samodzielnego poświadczania pochodzenia przez zarejestrowanych eksporterów (»system zarejestrowanych eksporterów«) przez kraje korzystające i państwa członkowskie.
               2.   Art. 97k–97w stosuje się tak długo, jak długo kraje korzystające i państwa członkowskie wystawiają odpowiednio świadectwa pochodzenia na formularzu A i świadectwa przewozowe EUR.1, lub ich eksporterzy sporządzają deklaracje na fakturze zgodnie z art. 91 i 91a.”;

               2)

               w art. 67 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 lit. m) i n) otrzymują brzmienie:

                                       „m)

                                       »wartość materiałów« w wykazie w załączniku 13a oznacza wartość celną w chwili przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeżeli nie jest ona znana bądź nie może być ustalona, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za te materiały w kraju produkcji; przepisy niniejszego punktu stosuje się odpowiednio w przypadku potrzeby ustalenia wartości użytych materiałów pochodzących;

                                       n)

                                       »cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works wytwórcy, w którego zakładzie przeprowadzono ostatnią obróbkę lub przetwarzanie, przy czym cena ta obejmuje sumę wartości wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów związanych z produkcją, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu.
                                       W przypadku gdy cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich związanych z produkcją kosztów, które zostały rzeczywiście poniesione w kraju produkcji, cena ex-works oznacza sumę wszystkich tych kosztów pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu;”

                                 ;

                           b)

                           ust. 1 lit. u) i v) otrzymują brzmienie:

                                       „u)

                                       »zarejestrowany eksporter« oznacza:

                                                   (i)

                                                   eksportera, który ma siedzibę w kraju korzystającym i jest zarejestrowany przez właściwe organy tego kraju do celów wywozu produktów w ramach systemu do Unii lub innego kraju korzystającego, z którym możliwa jest kumulacja regionalna; lub

                                                   (ii)

                                                   eksportera, który ma siedzibę w państwie członkowskim i jest zarejestrowany przez organy celne tego państwa członkowskiego do celów wywozu produktów pochodzących z Unii, które mają zostać wykorzystane jako materiały w kraju korzystającym w ramach kumulacji dwustronnej; lub

                                                   (iii)

                                                   ponowny nadawca towarów, który ma siedzibę w państwie członkowskim i jest zarejestrowany przez organy celne tego państwa członkowskiego do celów sporządzenia zastępczego oświadczenia o pochodzeniu w celu ponownego wysłania pochodzących produktów do innego miejsca na obszarze celnym Unii lub w stosownych przypadkach do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji (»zarejestrowany ponowny nadawca«);

                                       v)

                                       »oświadczenie o pochodzeniu« oznacza oświadczenie sporządzone przez eksportera lub ponownego nadawcę towarów, wskazujące, że objęte nim produkty spełniają reguły pochodzenia w ramach systemu.”

                                 ;

                           c)

                           dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
                           „3.   Do celów ust. 1 lit. u) w przypadku, gdy eksporter jest reprezentowany przez przedstawiciela do celów przeprowadzenia formalności wywozowych i ten przedstawiciel eksportera jest również zarejestrowanym eksporterem, przedstawiciel ten nie używa własnego numeru zarejestrowanego eksportera.”;

               3)

               art. 68 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Kraje korzystające składają Komisji zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1, co najmniej na trzy miesiące przed dniem, w którym zamierzają rozpocząć proces rejestracji eksporterów.”;

               4)

               art. 69 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 69
               1.   Kraje korzystające informują Komisję o organach zlokalizowanych na ich terytorium, które są:

                           a)

                           częścią organów rządowych danego kraju lub działają z upoważnienia rządu tego kraju i są właściwe w zakresie rejestracji eksporterów w systemie REX, zmiany i aktualizacji danych rejestracyjnych oraz cofnięcia rejestracji;

                           b)

                           częścią organów rządowych danego kraju, odpowiedzialnych za zapewnienie współpracy administracyjnej z Komisją i organami celnymi państw członkowskich, jak przewidziano w niniejszej sekcji.

                     Powiadamiają one Komisję o nazwach, adresach i danych kontaktowych tych organów. Powiadomienia te przesyła się Komisji najpóźniej trzy miesiące przed dniem, w którym kraje korzystające planują rozpoczęcie rejestracji eksporterów.
               Kraje korzystające niezwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych w powiadomieniach zgodnie z akapitem pierwszym.
               2.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o nazwach, adresach i danych kontaktowych swoich organów celnych, które są:

                           a)

                           właściwe w zakresie rejestracji eksporterów i ponownych nadawców towarów w systemie REX, zmiany i aktualizacji danych rejestracyjnych oraz cofnięcia rejestracji;

                           b)

                           odpowiedzialne za zapewnienie współpracy administracyjnej z właściwymi organami krajów korzystających, jak przewidziano w niniejszej sekcji.

                     Powiadomienie musi być przesłane Komisji do dnia 30 września 2016 r.
               Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych w powiadomieniach zgodnie z akapitem pierwszym.”;

               5)

               dodaje się art. 69a, 69b i 69c w brzmieniu:
               „Artykuł 69a
               1.   Komisja ustanawia system REX i udostępnia go najpóźniej dnia 1 stycznia 2017 r.
               2.   Właściwe organy krajów korzystających oraz organy celne państw członkowskich, po otrzymaniu kompletnego wniosku, o którym mowa w załączniku 13c, przydzielają niezwłocznie numer zarejestrowanego eksportera eksporterowi lub w stosownych przypadkach ponownemu nadawcy towarów i wprowadzają do systemu REX numer zarejestrowanego eksportera, dane rejestracyjne i datę, od której rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5.
               Jeżeli właściwe organy uznają, że informacje podane we wniosku są niepełne, niezwłocznie informują one o tym fakcie eksportera.
               Właściwe organy krajów korzystających oraz organy celne państw członkowskich na bieżąco aktualizują zarejestrowane przez siebie dane. Wprowadzają zmiany w tych danych niezwłocznie po uzyskaniu informacji od zarejestrowanego eksportera zgodnie z art. 93.
               Artykuł 69b
               1.   Komisja zapewnia udzielenie dostępu do systemu REX zgodnie z niniejszym artykułem.
               2.   Komisja ma dostęp do wszystkich danych.
               3.   Właściwe organy kraju korzystającego mają dostęp do danych dotyczących eksporterów, których zarejestrowały.
               4.   Organy celne państw członkowskich mają dostęp do danych zarejestrowanych przez nie, przez organy celne innych państw członkowskich i przez właściwe organy krajów korzystających, a także Norwegii, Szwajcarii i Turcji. Dostęp do tych danych przysługuje w celu przeprowadzenia weryfikacji deklaracji zgodnie z art. 68 kodeksu lub zbadania deklaracji zgodnie z art. 78 ust. 2 kodeksu.
               5.   Komisja zapewnia bezpieczny dostęp do systemu REX właściwym organom krajów korzystających.
               W zakresie, w jakim w porozumieniu, o którym mowa w art. 97g, Norwegia i Szwajcaria uzgodniły z Unią ich udział w systemie REX, Komisja zapewnia bezpieczny dostęp do systemu REX organom celnym tych państw. Bezpieczny dostęp do systemu REX zostanie również zapewniony Turcji, gdy kraj ten spełni określone warunki.
               6.   W przypadku gdy państwo lub terytorium zostało usunięte z załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, właściwe organy kraju korzystającego zachowują dostęp do systemu REX tak długo, jak to konieczne w celu umożliwienia im wypełnienia ich obowiązków wynikających z art. 71.
               7.   Komisja podaje następujące dane do wiadomości publicznej za zgodą eksportera wyrażoną poprzez złożenie podpisu w polu 6 formularza zamieszczonego w załączniku 13c:

                           a)

                           nazwa zarejestrowanego eksportera;

                           b)

                           adres miejsca, w którym znajduje się siedziba zarejestrowanego eksportera;

                           c)

                           dane kontaktowe podane w polu 2 formularza zamieszczonego w załączniku 13c;

                           d)

                           orientacyjny opis towarów kwalifikujących się do preferencyjnego traktowania, w tym orientacyjny wykaz pozycji lub działów systemu zharmonizowanego, w sposób określony w polu 4 formularza zamieszczonego w załączniku 13c;

                           e)

                           numer EORI lub numer identyfikacyjny przedsiębiorcy zarejestrowanego eksportera.

                     Odmowa złożenia podpisu w polu 6 nie stanowi podstawy do odmowy rejestracji eksportera.
               8.   Komisja zawsze udostępnia publicznie następujące dane:

                           a)

                           numer zarejestrowanego eksportera;

                           b)

                           datę, od której rejestracja jest ważna;

                           c)

                           w stosownym przypadku datę cofnięcia rejestracji;

                           d)

                           informacje o tym, czy rejestracja ma zastosowanie również w odniesieniu do wywozu do Norwegii, Szwajcarii i Turcji, kiedy kraj ten spełni pewne warunki;

                           e)

                           datę ostatniej synchronizacji danych między systemem REX a ogólnodostępną stroną internetową.

                     Artykuł 69c
               1.   Dane zarejestrowane w systemie REX są przetwarzane wyłącznie do celów stosowania tego systemu, jak określono w niniejszej sekcji.
               2.   Zarejestrowanym eksporterom udostępnia się informacje określone w art. 11 ust. 1 lit. a)–e) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 lub art. 10 dyrektywy 95/46/WE. Ponadto udostępnia się im również następujące informacje dotyczące:

                           a)

                           podstawy prawnej operacji przetwarzania, dla której dane są przeznaczone;

                           b)

                           okresu przechowywania danych.

                     Zarejestrowanym eksporterom udostępnia się te informacje za pośrednictwem noty załączonej do wniosku o rejestrację eksportera, jak określono w załączniku 13c.
               3.   Każdy właściwy organ w kraju korzystającym, o którym mowa w art. 69 ust. 1 lit. a), oraz każdy organ celny w państwie członkowskim, o którym mowa w art. 69 ust. 2 lit. a), który wprowadził dane do systemu REX, uznawany jest za administratora tych danych w odniesieniu do ich przetwarzania.
               Komisja jest uważana za wspólnego administratora w odniesieniu do przetwarzania wszystkich danych, aby zagwarantować ochronę praw przysługujących zarejestrowanym eksporterom.
               4.   Prawa zarejestrowanych eksporterów w odniesieniu do przetwarzania danych przechowywanych w systemie REX wymienionych w załączniku 13c i przetwarzanych w systemach krajowych są wykonywane zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony danych wdrażającymi dyrektywę 95/46/WE w państwie członkowskim, które przechowuje te dane.
               5.   Państwa członkowskie, które powielają w swoich systemach krajowych dane z systemu REX, do których mają dostęp, aktualizują te powielone dane.
               6.   Prawa zarejestrowanych eksporterów w odniesieniu do przetwarzania ich danych rejestracyjnych przez Komisję są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
               7.   Wszelkie wnioski zarejestrowanego eksportera składane w celu skorzystania z prawa do dostępu, poprawienia, usunięcia lub zablokowania danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 są składane do administratora danych i są one przez niego rozpatrywane.
               W przypadku gdy zarejestrowany eksporter złoży taki wniosek do Komisji bez uprzedniej próby dochodzenia swoich praw u administratora danych, Komisja przekazuje ten wniosek do administratora danych zarejestrowanego eksportera.
               Jeżeli zarejestrowany eksporter nie zdoła dojść swoich praw u administratora danych, przedkłada taki wniosek Komisji pełniącej funkcję administratora danych. Komisja ma prawo do poprawienia, usunięcia lub zablokowania tych danych.
               8.   Krajowe organy nadzorujące ochronę danych oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych, działając w ramach swoich kompetencji, współpracują i zapewniają skoordynowany nadzór nad danymi rejestracyjnymi.
               Organy te, każdy działając w ramach swoich kompetencji, w stosownych przypadkach wymieniają się odnośnymi informacjami, wspierają się przy przeprowadzaniu audytów i inspekcji, badają trudności związane z interpretacją lub stosowaniem niniejszego rozporządzenia, analizują problemy związane ze sprawowaniem niezależnego nadzoru lub wykonywaniem praw osób, których dane dotyczą, opracowują zharmonizowane propozycje wspólnych rozwiązań różnych problemów i podnoszą świadomość na temat praw dotyczących ochrony danych.”;

               6)

               art. 70 i 71 otrzymują brzmienie:
               „Artykuł 70
               Komisja opublikuje na swojej stronie internetowej daty rozpoczęcia przez kraje korzystające stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów. Komisja będzie na bieżąco aktualizować te informacje.
               Artykuł 71
               W przypadku gdy państwo lub terytorium zostało usunięte z załącznika II do rozporządzenie (UE) nr 978/2012, obowiązek zapewnienia współpracy administracyjnej określony w art. 69, art. 69a, art. 86 ust. 10 i art. 97g stosuje się nadal wobec tego kraju lub terytorium przez okres trzech lat od daty jego usunięcia z tego załącznika.”;

               7)

               art. 74 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 74
               1.   Produkty zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej muszą być dokładnie tymi samymi produktami, co wywiezione z kraju korzystającego, uznanego za kraj ich pochodzenia. Nie mogą one zostać zmienione, przekształcone w jakikolwiek sposób ani poddane czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu ich w dobrym stanie lub dodawaniu lub przymocowywaniu znaków, etykiet, pieczęci lub innej dokumentacji w celu zapewnienia zgodności z określonymi wymogami krajowymi obowiązującymi w Unii, zanim zostaną zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu.
               2.   Produkty przywożone do kraju korzystającego do celów kumulacji zgodnie z art. 84, 85 lub 86 muszą być dokładnie tymi samymi produktami, co produkty wywiezione z kraju uznanego za kraj ich pochodzenia. Nie mogą one zostać zmienione, przekształcone w jakikolwiek sposób ani poddane czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu ich w dobrym stanie, zanim nie zostaną zgłoszone do poddania odpowiedniej procedurze celnej w kraju przywozu.
               3.   Możliwe jest przechowywanie produktów, pod warunkiem że pozostają one pod dozorem celnym w kraju lub krajach tranzytu.
               4.   Możliwe jest dzielenie przesyłek, jeżeli dokonuje go eksporter lub inna osoba na jego odpowiedzialność, pod warunkiem że towary pozostają pod dozorem celnym w kraju lub krajach tranzytu.
               5.   Wymogi ust. 1–4 uznaje się za spełnione, chyba że organy celne mają powody, by przyjąć przeciwne domniemanie; w takich przypadkach, organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udokumentowania zgodności, przy czym można ją udowodnić za pomocą wszelkich środków, włącznie z umownym dokumentem przewozowym w rodzaju listu przewozowego, albo też dowodami faktycznymi lub materialnymi, jak oznakowanie lub numeracja opakowań lub jakiekolwiek inne dowody związane z samymi towarami.”;

               8)

               w art. 84 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
               „podsekcje 2 i 7 stosuje się odpowiednio do wywozu z Unii do kraju korzystającego do celów kumulacji dwustronnej.”;

               9)

               w art. 86 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                       „a)

                                       kraje uczestniczące w kumulacji są, w momencie wywozu produktów do Unii, krajami korzystającymi, w odniesieniu do których nie wycofano tymczasowo preferencyjnego traktowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 978/2012.”

                                 ;

                           b)

                           w ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                           „Następujący kraj podaje się jako kraj pochodzenia na dowodzie pochodzenia wystawionym przez eksportera produktu do Unii lub, do czasu wprowadzenia systemu zarejestrowanych eksporterów, wydanym przez organy kraju korzystającego będącego krajem wywozu:

                                       —

                                       w przypadku produktów wywiezionych bez dalszej obróbki lub przetwarzania, kraj korzystający podany na dowodach pochodzenia, o których mowa w art. 95a ust. 1 lub w art. 97m ust. 5 tiret trzecie,

                                       —

                                       w przypadku produktów wywiezionych po przeprowadzeniu dalszej obróbki lub przetwarzania, kraj pochodzenia ustalony zgodnie z akapitem drugim.”

                                 ;

                           c)

                           dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
                           „10.   podsekcję 2, art. 90, 91, 92, 93, 94 i 95 i podsekcję 7 stosuje się odpowiednio do wywozu z jednego kraju korzystającego do innego kraju korzystającego do celów kumulacji regionalnej.”;

               10)

               w art. 88 skreśla się ust. 1;

               11)

               w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 5 otrzymuje brzmienie:

                  „Podsekcja 5

               Procedury wywozowe w kraju korzystającym i w Unii Europejskiej, mające zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”;

               12)

               art. 90–95 otrzymują brzmienie:
               „Artykuł 90
               1.   System stosuje się w następujących przypadkach:

                           a)

                           towarów spełniających wymogi niniejszej sekcji, wywożonych przez zarejestrowanego eksportera;

                           b)

                           wszelkich przesyłek składających się z jednej lub więcej niż z jednej paczki, zawierających produkty pochodzące wywożone przez dowolnego eksportera, gdy całkowita wartość wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących nie przekracza 6 000 EUR.

                     2.   Wartość produktów pochodzących w danej przesyłce jest wartością wszystkich produktów pochodzących w jednej przesyłce objętych jednym oświadczeniem o pochodzeniu sporządzonym w kraju wywozu.
               Artykuł 91
               1.   Kraje korzystające rozpoczynają rejestrację eksporterów w dniu 1 stycznia 2017 r.
               Jednakże w przypadku gdy kraj korzystający nie jest w stanie rozpocząć rejestracji w tym dniu, powiadamia on Komisję pisemnie do dnia 1 lipca 2016 r., że odracza rozpoczęcie rejestracji eksporterów do dnia 1 stycznia 2018 r. lub do dnia 1 stycznia 2019 r.
               2.   W okresie 12 miesięcy następujących po dacie rozpoczęcia przez kraj korzystający rejestracji eksporterów właściwe władze tego kraju kontynuują wystawianie świadectw pochodzenia na formularzu A na wniosek eksporterów, którzy nie są jeszcze zarejestrowani w czasie składania wniosku o wydanie świadectwa.
               Bez uszczerbku dla art. 97k ust. 5 świadectwa pochodzenia na formularzu A wydane zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu są dopuszczalne w Unii jako dowód pochodzenia, jeżeli są one wystawione przed datą rejestracji danego eksportera.
               Właściwe organy kraju korzystającego mające trudności z ukończeniem procesu rejestracji we wspomnianym powyżej terminie 12 miesięcy mogą zwrócić się do Komisji o jego przedłużenie. Takie przedłużenie nie może przekraczać sześciu miesięcy.
               3.   Eksporterzy w kraju korzystającym, zarejestrowani lub nie, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia, w którym dany kraj korzystający zamierza rozpocząć rejestrację eksporterów.
               Eksporterzy, którzy są już zarejestrowani, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia, od którego ich rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5.
               4.   Wszystkie kraje korzystające stosują system zarejestrowanych eksporterów najpóźniej od dnia 30 czerwca 2020 r.
               Artykuł 91a
               1.   W dniu 1 stycznia 2017 r. organy celne państw członkowskich rozpoczynają rejestrację eksporterów i ponownych nadawców towarów, mających siedzibę na ich terytorium.
               2.   Od dnia 1 stycznia 2018 r. organy celne wszystkich państw członkowskich zaprzestają wystawiania świadectw przewozowych EUR.1 do celów kumulacji zgodnie z art. 84.
               3.   Do dnia 31 grudnia 2017 r. organy celne państw członkowskich wystawiają świadectwa przewozowe EUR.1 lub zastępcze świadectwa pochodzenia na formularzu A na wniosek eksporterów lub ponownych nadawców towarów, którzy nie są jeszcze zarejestrowani. Czynią to również w przypadku, gdy produktom pochodzącym wysłanym do Unii towarzyszą oświadczenia o pochodzeniu sporządzone przez zarejestrowanego eksportera w kraju korzystającym.
               4.   Eksporterzy unijni, zarejestrowani lub nie, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r.
               Eksporterzy, którzy są już zarejestrowani, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia, od którego ich rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5.
               5.   Zarejestrowani ponowni nadawcy towarów mogą sporządzać zastępcze oświadczenia o pochodzeniu począwszy od dnia, od którego ich rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5. Przepis ten stosuje się niezależnie od tego, czy towarom towarzyszy świadectwo pochodzenia na formularzu A wystawione w kraju korzystającym, deklaracja na fakturze czy też oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera.
               Artykuł 92
               1.   Aby uzyskać status zarejestrowanego eksportera, eksporter składa wniosek do właściwych organów kraju korzystającego, z którego towary mają zostać wywiezione i który uznaje się za kraj pochodzenia tych towarów lub ich przetwarzania uznanego za niespełniające warunki określone w art. 86 ust. 4 akapit pierwszy lub w art. 86 ust. 6 lit. a).
               Wniosek składa się na formularzu znajdującym się w załączniku 13c i zawiera on wszystkie informacje wymagane w tym formularzu.
               2.   Aby uzyskać status zarejestrowanego eksportera, eksporter lub ponowny nadawca towarów mający siedzibę w danym państwie członkowskim składa wniosek do organów celnych tego państwa członkowskiego, na formularzu znajdującym się w załączniku 13c.
               3.   Eksporterzy są wspólnie rejestrowani do celów wywozu w ramach ogólnego systemu preferencji Unii, Norwegii i Szwajcarii, a także Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
               Właściwe organy kraju korzystającego przyznają eksporterowi numer zarejestrowanego eksportera do celów wywozu w ramach systemów GSP Unii, Norwegii i Szwajcarii, a także Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki, w zakresie, w jakim państwa te uznały kraj dokonania rejestracji jako kraj korzystający.
               4.   Wniosek o rejestrację eksportera zawiera wszystkie dane, o których mowa w załączniku 13c.
               5.   Rejestracja jest ważna od dnia, w którym właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego otrzymały kompletny wniosek rejestracyjny, zgodnie z ust. 4.
               6.   Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego informują eksportera lub w stosownym przypadku ponownego nadawcę towarów o nadanym temu eksporterowi lub ponownemu nadawcy towarów numerze zarejestrowanego eksportera, a także o dacie, od której rejestracja jest ważna.
               Artykuł 92a
               W przypadku gdy dany kraj dodaje się do wykazu krajów korzystających, zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, Komisja automatycznie aktywuje dla jego systemu rejestracje wszystkich eksporterów zarejestrowanych w tym kraju, pod warunkiem że dane rejestracyjne tych eksporterów są dostępne w systemie REX i są ważne co najmniej dla systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
               W takim przypadku eksporter, który został już zarejestrowany co najmniej w systemie GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki, nie musi składać wniosku u właściwych organów w swoim kraju, aby zostać zarejestrowanym w systemie Unii.
               Artykuł 93
               1.   Zarejestrowani eksporterzy niezwłocznie informują właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego o wszelkich zmianach dotyczących informacji, które podali do celów swojej rejestracji.
               2.   Zarejestrowani eksporterzy, którzy nie spełniają już warunków wywozu towarów w ramach systemu lub nie mają już zamiaru prowadzić wywozu towarów w ramach systemu, informują odpowiednio właściwe organy odnośnego kraju korzystającego lub organy celne odnośnego państwa członkowskiego.
               3.   Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego cofają rejestrację, jeżeli zarejestrowany eksporter:

                           a)

                           już nie istnieje;

                           b)

                           nie spełnia już warunków wywozu towarów w ramach systemu;

                           c)

                           powiadomił właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego, że nie zamierza już prowadzić wywozu towarów w ramach systemu;

                           d)

                           umyślnie lub w wyniku zaniedbania sporządza lub przyczynia się do sporządzenia oświadczenia o pochodzeniu, które zawiera nieprawidłowe informacje i prowadzi do nieuprawnionego korzystania z preferencyjnego traktowania taryfowego.

                     4.   Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego mogą cofnąć rejestrację, jeżeli zarejestrowany eksporter nie aktualizuje danych dotyczących jego rejestracji.
               5.   Cofnięcie rejestracji ma skutek wyłącznie w odniesieniu do przyszłości, tj. w odniesieniu do oświadczeń o pochodzeniu złożonych po dacie cofnięcia rejestracji. Cofnięcie rejestracji nie ma wpływu na ważność oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych przed poinformowaniem zarejestrowanego eksportera o cofnięciu jego rejestracji.
               6.   Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego informują zarejestrowanego eksportera o cofnięciu jego rejestracji oraz o dacie, od której cofnięcie staje się skuteczne.
               7.   W przypadku cofnięcia rejestracji eksporterowi lub ponownemu nadawcy towarów przysługują sądowe środki odwoławcze.
               8.   Cofnięcie rejestracji zarejestrowanego eksportera unieważnia się w przypadku nieprawidłowego cofnięcia rejestracji. Eksporter lub ponowny nadawca towarów jest uprawniony do korzystania z numeru zarejestrowanego eksportera nadanego mu w momencie rejestracji.
               9.   Eksporterzy lub ponowni nadawcy towarów, których rejestracja została cofnięta, mogą złożyć nowy wniosek o rejestrację eksportera zgodnie z art. 92. Eksporterzy lub ponowni nadawcy towarów, których rejestrację cofnięto zgodnie z ust. 3 lit. d) i ust. 4, mogą zostać ponownie zarejestrowani, jedynie jeżeli udowodnią właściwym organom kraju korzystającego lub organom celnym państwa członkowskiego, które ich zarejestrowało, że podjęły konieczne działania naprawcze w odniesieniu do stanu, który doprowadził do cofnięcia rejestracji.
               10.   Dane dotyczące cofniętej rejestracji są przechowywane w systemie REX przez właściwe organy kraju korzystającego lub przez organy celne państwa członkowskiego, które wprowadziło je do tego systemu, maksymalnie przez okres dziesięciu lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym nastąpiło cofnięcie rejestracji. Po upływie tych 10 lat kalendarzowych właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego usuwają te dane.
               Artykuł 93a
               1.   Komisja cofa rejestrację wszystkich eksporterów zarejestrowanych w danym kraju korzystającym w przypadku usunięcia tego kraju z wykazu krajów korzystających, zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, lub w przypadku tymczasowego wycofania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 978/2012 preferencji taryfowych przyznanych krajowi korzystającemu.
               2.   W przypadku gdy kraj dodaje się ponownie do wykazu krajów korzystających lub w przypadku zakończenia okresu tymczasowego wycofania preferencyjnego traktowania przyznanego krajowi korzystającemu, Komisja ponownie aktywuje rejestracje wszystkich eksporterów zarejestrowanych w tym kraju, pod warunkiem że dane rejestracyjne tych eksporterów są dostępne w systemie i pozostają ważne co najmniej dla systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki. W przeciwnym razie eksporterzy muszą zostać ponownie zarejestrowani zgodnie z art. 92.
               3.   W przypadku cofnięcia rejestracji wszystkich zarejestrowanych eksporterów w kraju korzystającym zgodnie z ustępem pierwszym, dane dotyczące cofniętych rejestracji będą przechowywane w systemie REX przez okres co najmniej dziesięciu lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym nastąpiło cofnięcie rejestracji. Po upływie wspomnianego dziesięcioletniego okresu oraz w przypadku, gdy dany kraj nie jest przez ponad dziesięć lat krajem korzystającym z systemu GSP Norwegii, Szwajcarii ani Turcji, kiedy kraj ten spełni pewne warunki, Komisja usuwa z systemu REX dane dotyczące cofniętych rejestracji.
               Artykuł 94
               1.   Eksporterzy, zarejestrowani lub nie, spełniają następujące obowiązki:

                           a)

                           prowadzą prawidłową handlową ewidencję księgową dotyczącą produkcji i dostaw towarów kwalifikujących się do preferencyjnego traktowania;

                           b)

                           przechowują i udostępniają wszelką dokumentację związaną z materiałami użytymi do wytwarzania;

                           c)

                           przechowują wszelką dokumentację celną związaną z materiałami użytymi do wytwarzania;

                           d)

                           przechowują przez co najmniej trzy lata od zakończenia roku kalendarzowego, w którym sporządzono oświadczenie o pochodzeniu, lub – w przypadku, gdy wymaga tego prawodawstwo krajowe – dłużej:

                                       (i)

                                       sporządzone przez siebie oświadczenia o pochodzeniu;

                                       (ii)

                                       ewidencję produkcji i zapasów wszystkich materiałów pochodzących i niepochodzących.

                     Wspomnianą ewidencję i oświadczenia o pochodzeniu można przechowywać w formacie elektronicznym, musi być jednak możliwe ustalenie materiałów użytych do wytworzenia wywiezionych produktów oraz potwierdzenie ich statusu pochodzenia.
               2.   Obowiązki wynikające z ust. 1 mają również zastosowanie w przypadku dostawców zaopatrujących eksporterów w deklaracje dostawców potwierdzające status pochodzenia dostarczanych przez nich towarów.
               3.   Ponowni nadawcy towarów, bez względu na to, czy są zarejestrowani, którzy sporządzili zastępcze oświadczenia o pochodzeniu, o których mowa w art. 97d, przechowują początkowe, zastąpione przez nich oświadczenia o pochodzeniu przez okres co najmniej trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym sporządzone zostało zastępcze oświadczenie o pochodzeniu, lub dłużej, jeżeli wymagają tego przepisy krajowe.
               Artykuł 95
               1.   Eksporter sporządza oświadczenie o pochodzeniu z chwilą wywozu towarów, do których się ono odnosi, o ile przedmiotowe produkty można uznać za pochodzące z danego kraju korzystającego, albo też z innego kraju korzystającego zgodnie z art. 86 ust. 4 akapit drugi lub z art. 86 ust. 6 akapit pierwszy lit. b).
               2.   Oświadczenie o pochodzeniu może również zostać sporządzone po dokonaniu wywozu przedmiotowych produktów (»oświadczenie z mocą wsteczną«). Takie oświadczenie z mocą wsteczną jest dopuszczalne, jeżeli zostanie przedstawione organom celnym państwa członkowskiego, w którym złożono zgłoszenie celne o dopuszczenie do swobodnego obrotu, nie później niż dwa lata po dokonaniu przywozu.
               W przypadku gdy podział przesyłki odbywa się zgodnie z art. 74, i pod warunkiem dotrzymania terminu dwóch lat, o którym mowa w akapicie pierwszym, oświadczenie o pochodzeniu może być sporządzone z mocą wsteczną przez eksportera z kraju wywozu produktów. Dotyczy to odpowiednio przypadku gdy podział przesyłki odbywa się w innym kraju korzystającym lub w Norwegii, Szwajcarii lub w stosownym przypadku w Turcji.
               3.   Oświadczenie o pochodzeniu eksporter przedstawia swojemu odbiorcy w Unii; zawiera ono dane określone w załączniku 13d. Sporządza się je w językach angielskim, francuskim lub hiszpańskim.
               Może być ono sporządzone na dowolnym dokumencie handlowym umożliwiającym identyfikację przedmiotowego eksportera oraz towarów, które obejmuje.
               4.   Ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych w Unii do celów kumulacji dwustronnej.
               Artykuł 95a
               1.   Do celów ustalania pochodzenia materiałów używanych w ramach kumulacji dwustronnej lub regionalnej eksporter produktu wytworzonego przy użyciu materiałów pochodzących z kraju, z którym dopuszcza się kumulację, opiera się na oświadczeniu o pochodzeniu przedstawionemu przez dostawcę tych materiałów. W takim przypadku oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera zawiera odpowiednio oznaczenie: »EU cumulation«, »regional cumulation«, »Cumul UE«, »cumul regional« lub »Acumulación UE«, »Acumulación regional«.
               2.   Do celów ustalania pochodzenia materiałów wykorzystywanych w ramach kumulacji zgodnie z art. 85, eksporter produktu wytworzonego przy użyciu materiałów pochodzących od strony, z którą dopuszcza się kumulację, opiera się na dowodzie pochodzenia przedstawionym przez dostawcę tych materiałów, pod warunkiem że dowód ten został wydany zgodnie z przepisami dotyczącymi reguł pochodzenia dla systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub w stosownym przypadku Turcji. W takim przypadku oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera zawiera oznaczenie: »Norway cumulation«, »Switzerland cumulation«, »Turkey cumulation«, »Cumul Norvège«, »Cumul Suisse«, »Cumul Turquie« lub »Acumulación Noruega«, »Acumulación Suiza«, »Acumulación Turquía«.
               3.   Do celów ustalania pochodzenia materiałów wykorzystywanych w ramach kumulacji rozszerzonej zgodnie z art. 86 ust. 7 i 8, eksporter produktu wytworzonego przy użyciu materiałów pochodzących od strony, z którą dopuszcza się kumulację rozszerzoną, opiera się na dowodzie pochodzenia przedstawionym przez dostawcę tych materiałów, pod warunkiem że dowód ten został wydany zgodnie z postanowieniami odnośnych porozumień o wolnym handlu zawartych między Unią a tą stroną.
               W takim przypadku oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera zawiera oznaczenie: »extended cumulation with country x«, »cumul étendu avec le pays x« lub »Acumulación ampliada con el país x«”;

               13)

               art. 96 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od daty jego sporządzenia.”;

               14)

               w podsekcji 6 przed art. 97 dodaje się art. 96a w brzmieniu:
               „Artykuł 96a
               Aby importerzy byli uprawnieni do korzystania z systemu po przedłożeniu oświadczenia o pochodzeniu, towary muszą zostać wywiezione w dniu lub po dniu, w którym kraj korzystający, z którego towary są wywożone, rozpoczął rejestrację eksporterów zgodnie z art. 91.”;

               15)

               w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 6 otrzymuje brzmienie:

                  „Podsekcja 6

               Procedury przy dopuszczeniu do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej, mające zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”;

               16)

               w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 7 otrzymuje brzmienie:

                  „Podsekcja 7

               Kontrola pochodzenia mająca zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”;

               17)

               w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 8 otrzymuje brzmienie:

                  „Podsekcja 8

               Inne przepisy mające zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”;

               18)

               art. 97 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 97
               1.   W przypadku gdy zgłaszający zwraca się o preferencyjne traktowanie w ramach systemu, umieszcza on odniesienie do oświadczenia o pochodzeniu w zgłoszeniu celnym o dopuszczenie do swobodnego obrotu. Odniesieniem do oświadczenia o pochodzeniu jest data jego wydania w formacie yyyymmdd, gdzie yyyy oznacza rok, mm miesiąc, a dd dzień. W przypadku gdy całkowita wartość wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących przekracza 6 000 EUR, zgłaszający podaje również numer zarejestrowanego eksportera.
               2.   Jeżeli zgłaszający wystąpi z wnioskiem o zastosowanie systemu zgodnie z ust. 1, nie posiadając oświadczenia o pochodzeniu w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zgłoszenie to uznaje się za niekompletne w rozumieniu art. 253 ust. 1 i traktuje się je odpowiednio.
               3.   Przed zgłoszeniem towarów do dopuszczenia do swobodnego obrotu zgłaszający dokłada należytych starań, by towary spełniały wszelkie reguły ustanowione w niniejszej sekcji, w szczególności sprawdzając:

                           (i)

                           na ogólnodostępnej stronie internetowej, czy eksporter jest zarejestrowany w systemie REX, gdy całkowita wartość wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących przekracza 6 000 EUR; oraz

                           (ii)

                           czy oświadczenie o pochodzeniu zostało sporządzone zgodnie z załącznikiem 13d.”

                     ;

               19)

               art. 97d otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 97d
               1.   W przypadku produktów, które nie zostały jeszcze dopuszczone do swobodnego obrotu, oświadczenie o pochodzeniu można zastąpić jednym lub większą liczbą zastępczych oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych przez ponownego nadawcę towarów, do celów wysyłki wszystkich tych produktów lub niektórych z nich do innego miejsca przeznaczenia na obszarze celnym Unii lub, w stosownych przypadkach, do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
               Zastępcze oświadczenia o pochodzeniu można sporządzać wyłącznie w przypadku, gdy początkowe oświadczenie o pochodzeniu zostało sporządzone zgodnie z art. 95 i 96 oraz z załącznikiem 13d.
               2.   Ponowni nadawcy są zarejestrowani do celów sporządzenia zastępczego oświadczenia o pochodzeniu w odniesieniu do produktów pochodzących przeznaczonych do wysyłki do innego miejsca na terytorium Unii, w przypadku gdy całkowita wartość produktów pochodzących znajdujących się w pierwotnej przesyłce podlegającej podziałowi przekracza 6 000 EUR.
               Ponowni nadawcy, którzy nie są zarejestrowani, mogą jednak sporządzać zastępcze oświadczenia o pochodzeniu, w przypadku gdy całkowita wartość produktów pochodzących znajdujących się w pierwotnej przesyłce podlegającej podziałowi przekracza 6 000 EUR, jeżeli załączą kopię pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu sporządzonego w kraju korzystającym.
               3.   Jedynie ponowni nadawcy zarejestrowani w systemie REX mogą sporządzać zastępcze oświadczenia o pochodzeniu w odniesieniu do produktów pochodzących, które mają zostać wysłane do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki. Ma to zastosowanie niezależnie od wartości produktów pochodzących zawartych w pierwotnej przesyłce i niezależnie od tego, czy państwo pochodzenia jest wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012.
               4.   Zastępcze oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od daty sporządzenia pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu.
               5.   W przypadku zastąpienia oświadczenia o pochodzeniu ponowny nadawca umieszcza następujące informacje na pierwotnym oświadczeniu o pochodzeniu:

                           a)

                           dane zastępczego oświadczenia lub zastępczych oświadczeń o pochodzeniu;

                           b)

                           nazwa i adres ponownego nadawcy;

                           c)

                           odbiorca lub odbiorcy w Unii lub w stosownych przypadkach w Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.

                     Pierwotne oświadczenie o pochodzeniu oznacza się dopiskiem »Replaced«, »Remplacée« lub »Sustituida«.
               6.   Ponowny nadawca umieszcza następujące informacje na zastępczym oświadczeniu o pochodzeniu:

                           a)

                           wszystkie dane ponownie wysyłanych produktów;

                           b)

                           data sporządzenia pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu;

                           c)

                           informacje określone w załączniku 13d;

                           d)

                           nazwa i adres ponownego nadawcy produktów w Unii oraz w stosownych przypadkach jego numer zarejestrowanego eksportera;

                           e)

                           nazwa i adres odbiorcy w Unii lub w stosownych przypadkach w Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki;

                           f)

                           data i miejsce zastąpienia.

                     Zastępcze oświadczenie o pochodzeniu oznacza się dopiskiem »Replacement statement«, »Attestation de remplacement« lub »Comunicación de sustitución«.
               7.   Ust. 1–6 stosuje się do oświadczeń zastępujących zastępcze oświadczenia o pochodzeniu.
               8.   Podsekcja 7 niniejszej sekcji ma zastosowanie odpowiednio do zastępczych oświadczeń o pochodzeniu.
               9.   W przypadku produktów korzystających z preferencji taryfowych na mocy odstępstwa udzielonego zgodnie z przepisami art. 89, zastąpienia przewidzianego w niniejszym artykule można dokonać wyłącznie w odniesieniu do produktów przeznaczonych do Unii Europejskiej.”;

               20)

               w art. 97h dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
               „3.   W przypadku gdy – w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, lub na podstawie jakichkolwiek innych dostępnych informacji – okaże się, że naruszane są reguły pochodzenia, korzystający kraj wywozu, z własnej inicjatywy lub na wniosek organów celnych państw członkowskich lub Komisji przeprowadza odpowiednie dochodzenie lub zleca przeprowadzenie dochodzenia w trybie pilnym, w celu potwierdzenia takich naruszeń i zapobiegania im w przyszłości. W tym celu w przedmiotowym dochodzeniu mogą uczestniczyć Komisja lub organy celne państw członkowskich.”;

               21)

               skreśla się art. 97i;

               22)

               w części I, tytuł IV, rozdział 2, nagłówek sekcji 1A otrzymuje brzmienie:

                  „Sekcja 1A

                  Procedury i metody współpracy administracyjnej stosowane w odniesieniu do wywozu z zastosowaniem świadectw pochodzenia na formularzu A, deklaracji na fakturze i świadectw przewozowych EUR.1”
               ;

               23)

               w art. 97l:

                           a)

                           ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie:
                           „2.   Właściwe organy krajów korzystających udostępniają eksporterowi świadectwo pochodzenia na formularzu A niezwłocznie po dokonaniu wywozu lub jego zapewnieniu. Właściwe organy krajów korzystających mogą jednak także wystawić świadectwo pochodzenia na formularzu A po dokonaniu wywozu objętych nim produktów, jeżeli:

                                       a)

                                       nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędów lub nieumyślnych pominięć lub zaistnienia szczególnych okoliczności; lub

                                       b)

                                       zgodnie z wymogami właściwych organów wykazano, że świadectwo pochodzenia na formularzu A zostało wystawione, ale nie zostało z przyczyn technicznych przyjęte przy przywozie; lub

                                       c)

                                       ostateczne miejsce przeznaczenia produktów zostało określone w trakcie ich transportu lub przechowywania i po ewentualnym podziale przesyłki, zgodnie z art. 74.

                                 3.   Właściwe organy krajów korzystających mogą wystawić świadectwo z mocą wsteczną wyłącznie po sprawdzeniu, czy informacje zawarte we wniosku eksportera o wydanie świadectwa pochodzenia na formularzu A z mocą wsteczną są zgodne z danymi znajdującymi się w odpowiedniej dokumentacji wywozowej oraz czy świadectwo pochodzenia na formularzu A nie zostało wystawione przy wywozie odnośnych produktów. W polu 4 świadectwa pochodzenia na formularzu A wystawionego z mocą wsteczną umieszcza się dopisek »Issued retrospectively«, »Délivré a posteriori« lub »emitido a posteriori«.
                           4.   W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa pochodzenia na formularzu A eksporter może wystąpić do właściwych organów, które je wystawiły, o wystawienie duplikatu sporządzonego na podstawie dokumentów wywozowych będących w ich posiadaniu. W polu 4 duplikatu świadectwa pochodzenia na formularzu A umieszcza się dopisek »Duplicate«, »Duplicata« lub »Duplicado«, datę wystawienia i numer seryjny oryginału świadectwa. Duplikat jest ważny od daty wystawienia oryginału świadectwa.”;

                           b)

                           ust. 6 otrzymuje brzmienie:
                           „6.   Wypełnienie pól 2 i 10 świadectwa pochodzenia na formularzu A jest nieobowiązkowe. W polu 12 umieszcza się dopisek »European Union« lub nazwę jednego z państw członkowskich. W polu 11 umieszcza się datę wystawienia świadectwa pochodzenia na formularzu A. Podpis wymagany w tym polu, zastrzeżonym do użytku właściwych organów rządowych, które wystawiają świadectwo, jak również podpis osoby upoważnionej reprezentującej eksportera składa się odręcznie w polu 12.”;

               24)

               art. 97p ust. 6 otrzymuje brzmienie:
               „6.   W przypadku produktów, które korzystają z preferencji taryfowych na mocy odstępstwa udzielonego zgodnie z przepisami art. 89, przewidzianą w niniejszym artykule procedurę stosuje się wyłącznie do produktów przeznaczonych do Unii.”;

               25)

               w art. 109 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
               „Pole 7 świadectw przewozowych EUR.1 lub deklaracji na fakturze zawiera dopisek »Autonomous trade measures« lub »Mesures commerciales autonomes« (Autonomiczne środki handlowe).”;

               26)

               w załączniku 13a wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

               27)

               załączniki 13c i 13d zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia;

               28)

               w załączniku 17 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   W rozporządzeniu (UE) nr 1063/2010 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               skreśla się art. 2;

               2)

               w art. 3 skreśla się ust. 3, 4 i 5.

         Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Przepisy art. 1 ust. 7 oraz art. 1 ust. 23 stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1063/2010 z dnia 18 listopada 2010 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 307 z 23.11.2010, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 530/2013 z dnia 10 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 159 z 11.6.2013, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2001/101/WE z dnia 5 grudnia 2000 r. dotycząca zatwierdzenia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą oraz każdym krajem EFTA, który przyznaje preferencje taryfowe w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych (Norwegia oraz Szwajcaria), z zastrzeżeniem, że towary z zawartością części o pochodzeniu norweskim lub szwajcarskim traktowane będą po ich wejściu na obszar celny Wspólnoty jak towary z zawartością części pochodzenia wspólnotowego (porozumienie wzajemne) (Dz.U. L 38 z 8.2.2001, s. 24).

      (6)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

      (7)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK I
      W części II załącznika 13a do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 dodaje się następujący tekst pomiędzy pozycjami „ex 6202, ex 6204, ex 6206, ex 6209 i ex 6211 – Odzież damska, dziewczęca i niemowlęca oraz inne konfekcjonowane dodatki odzieżowe dla niemowląt, haftowane” i „ex 6210 i 6216 – Sprzęt ogniotrwały z tkanin pokrytych folią z aluminiowanego poliestru”:

                     „6212

                     Biustonosze, pasy, gorsety, szelki, pasy do pończoch, podwiązki i podobne artykuły oraz ich części, z dzianin

                                 —

                                 Uzyskane przez zszycie lub połączenie w inny sposób dwóch lub więcej kawałków dzianiny, która została docięta do kształtu lub uzyskana bezpośrednio w kształcie

                                 a)

                                 dla LDC
                                 Wytwarzanie z tkanin

                                 b)

                                 dla pozostałych krajów korzystających
                                 Dzianie i wykańczanie, włączając przycinanie (1)
                                     (2)

                                 —

                                 Pozostałe

                     Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych lub wytłaczanie przędzy włókien ciągłych chemicznych, w każdym przypadku połączone z dzianiem (produktów dzianych w określonym kształcie)
                     lub
                     Barwienie przędzy włókien naturalnych połączone z dzianiem (produktów dzianych w określonym kształcie) (1)”

         (1)  Warunki specjalne odnoszące się do produktów wykonanych z wielu materiałów tekstylnych, zob. uwaga wprowadzająca 6.

         (2)  Zob. uwaga wprowadzająca 7.

      ZAŁĄCZNIK II
      „
            ZAŁĄCZNIK 13c
            (o którym mowa w art. 92)

            ZAŁĄCZNIK 13d
            (o którym mowa w art. 95 ust. 3)

               OŚWIADCZENIE O POCHODZENIU

            Oświadczenie sporządza się na dowolnym dokumencie handlowym, na którym jest umieszczona nazwa i pełny adres eksportera i odbiorcy, jak również opis produktów i data wystawienia (1).

               Wersja w języku francuskim

            L'exportateur … (Numéro d'exportateur enregistré (2), (3), (4)) des produits couverts par le présent document déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle … (5) au sens des règles d'origine du Système des préférences tarifaires généralisées de l'Union européenne et que le critère d'origine satisfait est … … (6).

               Wersja w języku angielskim

            The exporter … (Number of Registered Exporter (2), (3), (4)) of the products covered by this document declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … preferential origin (5) according to rules of origin of the Generalised System of Preferences of the European Union and that the origin criterion met is … … (6).

               Wersja w języku hiszpańskim

            El exportador … (Número de exportador registrado (2), (3), (4)) de los productos incluidos en el presente documento declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial … (5) en el sentido de las normas de origen del Sistema de preferencias generalizado de la Unión europea y que el criterio de origen satisfecho es … … (6).
         ”

         (1)  Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu zastępuje inne oświadczenie zgodnie z art. 97d ust. 2 i 3, zastępcze oświadczenie o pochodzeniu opatruje się oznaczeniem »Replacement statement« lub »Attestation de remplacement« lub »Comunicación de sustitución«. Na świadectwie zastępczym podaje się również datę wydania pierwotnego oświadczenia oraz wszelkie pozostałe niezbędne dane zgodnie z art. 97d ust. 6.

         (2)  Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu zastępuje inne oświadczenie zgodnie z art. 97d ust. 2 akapit pierwszy i art. 97d ust. 3, ponowny nadawca towarów sporządzający takie oświadczenie podaje swoje imię i nazwisko oraz pełny adres, a następnie swój numer zarejestrowanego eksportera.

         (3)  Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu zastępuje inne oświadczenie zgodnie z art. 97d ust. 2 akapit drugi, ponowny nadawca towarów sporządzający takie oświadczenie podaje swoje imię i nazwisko oraz pełny adres, a następnie dopisek: (wersja w języku francuskim)»agissant sur la base de l'attestation d'origine établie par [nom et adresse complète de l'exportateur dans le pays bénéficiaire] enregistré sous le numéro suivant [Numéro d'exportateur enregistré dans le pays bénéficiaire]«(wersja w języku angielskim)»acting on the basis of the statement on origin made out by [name and complete address of the exporter in the beneficiary country] registered under the following number [Number of Registered Exporter of the exporter in the beneficiary country]«(wersja w języku hiszpańskim)»actuando sobre la base de la comunicación extendida por [nombre y dirección completa del exportador en el país beneficiario], registrado con el número siguiente [Número de exportador registrado del exportador en el país beneficiario]«.

         (4)  Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu zastępuje inne oświadczenie zgodnie z art. 97d ust. 2, ponowny nadawca towarów wskazuje numer zarejestrowanego eksportera wyłącznie, jeżeli wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce przekracza 6 000 EUR.

         (5)  Należy wskazać kraj pochodzenia produktów. Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli w rozumieniu art. 97j, eksporter musi je wyraźnie wskazać w dokumencie, na którym sporządzane jest oświadczenie, symbolem »XC/XL«.

         (6)  Produkty całkowicie uzyskane: wpisać literę »P«; produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu: wpisać literę »W«, a następnie pozycję Systemu Zharmonizowanego (na przykład »W«9618).
      W stosownych przypadkach powyższe oznaczenie zastępuje się jednym z poniższych oznaczeń:

                  a)

                  w przypadku kumulacji dwustronnej: »EU cumulation«, »Cumul UE« lub »Acumulación UE«;

                  b)

                  w przypadku kumulacji z Norwegią, Szwajcarią lub Turcją: »Norway cumulation«, »Switzerland cumulation«, »Turkey cumulation«, »Cumul Norvège«, »Cumul Suisse«, »Cumul Turquie« lub »Acumulación Noruega«, »Acumulación Suiza« lub »Acumulación Turquía«;

                  c)

                  w przypadku kumulacji regionalnej: »regional cumulation«, »cumul regional« lub »Acumulación regional«;

                  d)

                  w przypadku kumulacji rozszerzonej: »extended cumulation with country x«, »cumul étendu avec le pays x« lub »Acumulación ampliada con el país x«.

      ZAŁĄCZNIK III
      W załączniku 17 wprowadza się następujące zmiany:

                  a)

                  punkt 2 uwag wprowadzających otrzymuje brzmienie:

                              „2.

                              Wymiary formularza wynoszą 210 × 297 mm; dozwolona jest tolerancja do minus 5 mm lub plus 8 mm w długości i w szerokości. Należy stosować papier biały, klejony do pisania, niezawierający ścieru drzewnego i o gramaturze nie mniejszej niż 25 g/m2. Jego tło stanowi nadrukowany wzór giloszujący koloru zielonego, umożliwiający wzrokowe rozpoznanie jakichkolwiek mechanicznych lub chemicznych fałszerstw.
                              Jeżeli świadectwo składa się z kilku egzemplarzy, jedynie pierwszy egzemplarz, będący oryginałem, jest drukowany z wzorem giloszującym koloru zielonego w tle.”

                        ;

                  b)

                  punkt 4 uwag wprowadzających otrzymuje brzmienie:

                              „4.

                              Świadectwa z umieszczoną na odwrotnej stronie starszą wersją uwag można również wykorzystywać do momentu wyczerpania istniejących zapasów.”

                        ;

                  c)

                  uwagi odnoszące się do wzorów formularza w dwóch językach, umieszczone na odwrotnej stronie wzorów, otrzymują, odpowiednio, brzmienie:

                     ‘NOTES (2013)

                  I.   Countries which accept Form A for the purposes of the Generalised System of Preferences (GSP)

                              Australia (1)

                              European Union:

                              France

                              Netherlands

                              Belarus

                              Austria

                              Germany

                              Poland

                              Canada

                              Belgium

                              Greece

                              Portugal

                              Iceland

                              Bulgaria

                              Hungary

                              Romania

                              Japan

                              Croatia

                              Ireland

                              Slovakia

                              New Zealand (2)

                              Cyprus

                              Italy

                              Slovenia

                              Norway

                              Czech Republic

                              Latvia

                              Spain

                              Russian Federation

                              Denmark

                              Lithuania

                              Sweden

                              Switzerland including Liechtenstein (3)

                              Estonia

                              Luxembourg

                              United Kingdom

                              Turkey

                              Finland

                              Malta

                              United States of America (4)

                     Full details of the conditions covering admission to the GSP in these countries are obtainable from the designated authorities in the exporting preference-receiving countries or from the customs authorities of the preference-giving countries listed above. An information note is also obtainable from the UNCTAD secretariat.

                  II.   General conditions

                  To qualify for preference, products must:

                              (a)

                              fall within a description of products eligible for preference in the country of destination. The description entered on the form must be sufficiently detailed to enable the products to be identified by the customs officer examining them;

                              (b)

                              comply with the rules of origin of the country of destination. Each article in a consignment must qualify separately in its own right; and,

                              (c)

                              comply with the consignment conditions specified by the country of destination. In general, products must be consigned direct from the country of exportation to the country of destination but most preference-giving countries accept passage through intermediate countries subject to certain conditions. (For Australia, direct consignment is not necessary).

                        III.   Entries to be made in Box 8

                  Preference products must either be wholly obtained in accordance with the rules of the country of destination or sufficiently worked or processed to fulfil the requirements of that country's origin rules.

                              (a)

                              Products wholly obtained: for export to all countries listed in Section I, enter the letter “P” in Box 8 (for Australia and New Zealand Box 8 may be left blank).

                              (b)

                              Products sufficiently worked or processed: for export to the countries specified below, the entry in Box 8 should be as follows:

                                          (1)

                                          United States of America: for single country shipments, enter the letter “Y” in Box 8, for shipments from recognised associations of counties, enter the letter “Z”, followed by the sum of the cost or value of the domestic materials and the direct cost of processing, expressed as a percentage of the ex-factory price of the exported products; (example “Y” 35 % or “Z” 35 %).

                                          (2)

                                          Canada: for products which meet origin criteria from working or processing in more than one eligible least developed country, enter letter “G” in Box 8; otherwise “F”.

                                          (3)

                                          Iceland, the European Union, Japan, Norway, Switzerland including Liechtenstein, and Turkey; enter the letter “W” in Box 8 followed by the Harmonised Commodity Description and coding system (Harmonised System) heading at the 4-digit level of the exported product (example “W” 96.18).

                                          (4)

                                          Russian Federation: for products which include value added in the exporting preference-receiving country, enter the letter “Y” in Box 8 followed by the value of imported materials and components expressed as a percentage of the fob price of the exported products (example “Y” 45 %); for products obtained in a preference-receiving country and worked or processed in one or more other such countries, enter “Pk”.

                                          (5)

                                          Australia and New Zealand: completion of Box 8 is not required. It is sufficient that a declaration be properly made in Box 12.

                     NOTES (2013)

                  I.   Pays acceptant la formule A aux fins du système des préférences généralisées (SPG):

                              Australie (5)

                              Union européenne:

                              Finlande

                              Pays-Bas

                              Bélarus

                              Allemagne

                              France

                              Pologne

                              Canada

                              Autriche

                              Grèce

                              Portugal

                              Etats-Unis d'Amérique (7)

                              Belgique

                              Hongrie

                              République tchèque

                              Fédération de Russie

                              Bulgarie

                              Irlande

                              Roumanie

                              Islande

                              Chypre

                              Italie

                              Royaume-Uni

                              Japon

                              Croatie

                              Lettonie

                              Slovaquie

                              Norvège

                              Danemark

                              Lituanie

                              Slovénie

                              Nouvelle-Zélande (6)

                              Espagne

                              Luxembourg

                              Suède

                              Suisse y compris Liechtenstein (8)

                              Estonie

                              Malte

                              Turquie

                     Des détails complets sur les conditions régissant l'admission au bénéfice du SGP dans ce pays peuvent être obtenus des autorités désignées par les pays exportateurs bénéficiaires ou de l'administration des douanes des pays donneurs qui figurent dans la liste ci-dessus. Une note d'information peut également être obtenue du secrétariat de la CNUCED.

                  II.   Conditions générales

                  Pour être admis au bénéfice des préférences, les produits doivent:

                              (a)

                              correspondre à la définition établie des produits pouvant bénéficier du régime de préférences dans les pays de destination. La description figurant sur la formule doit être suffisamment détaillée pour que les produits puissent être identifiés par l'agent des douanes qui les examine;

                              (b)

                              satisfaire aux règles d'origine du pays de destination. Chacun des articles d'une même expédition doit répondre aux conditions prescrites; et

                              (c)

                              satisfaire aux conditions d'expédition spécifiées par le pays de destination. En général, les produits doivent être expédiés directement du pays d'exportation au pays de destination; toutefois, la plupart des pays donneurs de préférences acceptent sous certaines conditions le passage par des pays intermédiaires (pour l'Australie, l'expédition directe n'est pas nécessaire).

                        III.   Indications à porter dans la case 8

                  Pour bénéficier des préférences, les produits doivent avoir été, soit entièrement obtenus, soit suffisamment ouvrés ou transformés conformément aux règles d'origine des pays de destination.

                              (a)

                              Produits entièrement obtenus: pour l'exportation vers tous les pays figurant dans la liste de la section, il y a lieu d'inscrire la lettre “P” dans la case 8 (pour l'Australie et la Nouvelle-Zélande, la case 8 peut être laissée en blanc).

                              (b)

                              Produits suffisamment ouvrés ou transformés: pour l'exportation vers les pays figurant ci-après, les indications à porter dans la case 8 doivent être les suivantes:

                                          (1)

                                          Etats Unis d'Amérique: dans le cas d'expédition provenant d'un seul pays, inscrire la lettre “Y” ou, dans le cas d'expéditions provenant d'un groupe de pays reconnu comme un seul, la lettre “Z”, suivie de la somme du coût ou de la valeur des matières et du coût direct de la transformation, exprimée en pourcentage du prix départ usine des marchandises exportées (exemple: “Y” 35 % ou “Z” 35 %);

                                          (2)

                                          Canada: il y a lieu d'inscrire dans la case 8 la lettre “G” pur les produits qui satisfont aux critères d'origine après ouvraison ou transformation dans plusieurs des pays les moins avancés; sinon, inscrire la lettre “F”;

                                          (3)

                                          Islande, Japon, Norvège, Suisse y compris Liechtenstein, Turquie et l'Union européenne: inscrire dans la case 8 la lettre “W” suivie de la position tarifaire à quatre chiffres occupée par le produit exporté dans le Système harmonisé de désignation et de codification des marchandises (Système harmonisé) (exemple “W” 96.18);

                                          (4)

                                          Fédération de Russie: pour les produits avec valeur ajoutée dans le pays exportateur bénéficiaire de préférences, il y a lieu d'inscrire la lettre “Y” dans la case 8, en la faisant suivre de la valeur des matières et des composants importés, exprimée en pourcentage du prix fob des marchandises exportées (exemple: “Y” 45 %); pour les produits obtenus dans un pays bénéficiaire de préférences et ouvrés ou transformés dans un ou plusieurs autres pays bénéficiaires, il y a lieu d'inscrire les lettre “Pk” dans la case 8;

                                          (5)

                                          Australie et Nouvelle-Zélande: il n'est pas nécessaire de remplir la case 8. Il suffit de faire une déclaration appropriée dans la case 12.’

         (1)  For Australia, the main requirement is the exporter's declaration on the normal commercial invoice. Form A, accompanied by the normal commercial invoice, is an acceptable alternative, but official certification is not required

         (2)  Official certification is not required.

         (3)  The Principality of Liechtenstein forms, pursuant to the Treaty of 29 March 1923, a customs union with Switzerland.

         (4)  The United States does not require GSP Form A. A declaration setting forth all pertinent detailed information concerning the production or manufacture of the merchandise is considered sufficient only if requested by the district collector of Customs.

         (5)  Pour l'Australie, l'exigence de base est une attestation de l'exportateur sur la facture habituelle. La formule A, accompagnée de la facture habituelle, peut être acceptée en remplacement, mais une certification officielle n'est pas exigée.

         (6)  Un visa officiel n'est pas exigé.

         (7)  Les Etats-Unis n'exigent pas de certificat SGP Formule A. Une déclaration reprenant toute information appropriée et détaillée concernant la production ou la fabrication de la marchandise est considérée comme suffisante, et doit être présentée uniquement à la demande du receveur des douanes du district (District collector of Customs).

         (8)  D'après l'Accord du 29 mars 1923, la Principauté du Liechtenstein forme une union douanière avec la Suisse.