title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1203/2011 z dnia 18 listopada 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               23.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1203/2011
   z dnia 18 listopada 2011 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Zestaw pakowany do sprzedaży detalicznej, składający się z:
                  —   urządzenia A: bezprzewodowego nadajnika sygnałów audio-wideo (telewizyjnych) z wbudowanym bezprzewodowym odbiornikiem radiowych sygnałów zdalnego sterowania, zawierającym nadajnik podczerwieni i dwie oddzielne anteny; oraz
                  —   urządzenia B: bezprzewodowego odbiornika sygnałów audio-wideo (telewizyjnych) z wbudowanym bezprzewodowym nadajnikiem radiowych sygnałów zdalnego sterowania, zawierającym odbiornik podczerwieni i dwie oddzielne anteny.
                  Zestaw przeznaczony jest do przekazywania sygnału audio-wideo z podłączonego do urządzenia A zewnętrznego źródła, takiego jak odbiornik satelitarny lub odtwarzacz DVD, do podłączonego do urządzenia B innego urządzenia audiowizualnego, takiego jak monitor lub telewizor, w zasięgu 400 m.
                  Sygnały audio-wideo przekazywane z urządzenia A do urządzenia B na częstotliwości 2,4 GHz są w postaci sygnałów telewizyjnych.
                  Sygnały przekazywane z urządzenia B do urządzenia A na częstotliwości 433 MHz inicjowane są przez urządzenie zdalnego sterowania na podczerwień. Sygnały te działają niezależnie od sygnałów do transmisji audio-wideo.
                  Urządzenie zdalnego sterowania jest używane do sterowania zewnętrznym źródłem podłączonym do nadajnika audio-wideo (urządzenia A).

                      (1) Zobacz fotografia

                  8528 71 99

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1., 3 c) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 3 do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8528, 8528 71 i 8528 71 99.
                  Podstawową funkcją urządzenia A jest nadawanie sygnałów audio-wideo (telewizyjnych), jak opisano w pozycji 8525 (zob. uwaga 3 do sekcji XVI).
                  Podstawową funkcją urządzenia B jest odbiór sygnałów telewizyjnych, jak opisano w pozycji 8528. Nadawanie sygnałów przychodzących z urządzenia zdalnego sterowania ma charakter drugorzędny (zob. uwaga 3 do sekcji XVI).
                  Z uwagi na funkcje wykonywane przez urządzenie A i urządzenie B, zamierzonym zastosowaniem zestawu jest nadawanie i odbiór telewizji.
                  Produkt jest zestawem w rozumieniu Ogólnej reguły interpretacji (ORI) 3 b), składającym się z urządzenia nadawczego objętego pozycją 8525 i urządzenia odbiorczego dla telewizji objętego pozycją 8528. Biorąc pod uwagę, że żaden ze składników nie nadaje produktowi jego zasadniczego charakteru, wyklucza się klasyfikację na mocy ORI 3 b).
                  Ponieważ zestaw nie może być klasyfikowany przez zastosowanie ORI 3 a) lub 3 b), należy klasyfikować go, przez zastosowanie ORI 3 c), do kodu CN 8528 71 99 jako pozostała aparatura odbiorcza dla telewizji, nieprzeznaczona do włączenia wyświetlacza lub ekranu wideo.

         (1)  Fotografia ma charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 705/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. ustalające należność celną przywozową mającą zastosowanie do ryżu łamanego

text:
               26.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/53

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 705/2014
   z dnia 25 czerwca 2014 r.
   ustalające należność celną przywozową mającą zastosowanie do ryżu łamanego
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie między Unią Europejską a Tajlandią (2) w odniesieniu do ryżu, zatwierdzone decyzją Rady 2005/953/WE (3), przewiduje, że w odniesieniu do ryżu łamanego Unia musi stosować należność celną przywozową w wysokości 65 EUR za tonę.

               (2)

               W celu wykonania porozumienia między Unią a Tajlandią w art. 140 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (4) ustalono należność celną przywozową mającą zastosowanie do ryżu łamanego w wysokości 65 EUR za tonę.

               (3)

               Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013, które uchyla i zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, nie zawiera przepisu podobnego do art. 140 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W odniesieniu do należności celnych przywozowych zgodnie z art. 183 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustalające poziom stosowanej należności celnej przywozowej zgodnie z zasadami określonymi m.in. w umowie międzynarodowej zawartej zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               W celu zapewnienia ciągłej zgodności z porozumieniem między Unią a Tajlandią należy ustalić należność celną przywozową mającą zastosowanie do ryżu łamanego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niezależnie od stawki należności celnej przywozowej ustalonej we wspólnej taryfie celnej należność celna przywozowa mająca zastosowanie do ryżu łamanego objętego kodem CN 1006 40 00 wynosi 65 EUR za tonę.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Tajlandią na podstawie art. XXVIII GATT 1994 dotyczące zmiany koncesji odnoszących się do ryżu przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, s. 26).

      (3)  Decyzja Rady 2005/953/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Tajlandią na podstawie art. XXVIII GATT 1994 dotyczącego zmiany koncesji odnoszących się do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, s. 24).

      (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 895/2011 z dnia 22 sierpnia 2011 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Pimiento Asado del Bierzo (ChOG)]

text:
               8.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 231/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 895/2011
   z dnia 22 sierpnia 2011 r.
   zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Pimiento Asado del Bierzo (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Hiszpanii w sprawie zatwierdzenia zmian elementów specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Pimiento Asado del Bierzo”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2400/96 (2), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 417/2006 (3).

               (2)

               Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4) wniosek o wprowadzenie zmian. Ponieważ Komisji nie zgłoszono żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy zatwierdzić przedmiotową zmianę,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Cecilia MALMSTRÖM

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. L 327 z 18.12.1996, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 72 z 11.3.2006, s. 8.

      (4)  Dz.U. C 321 z 26.11.2010, s. 18.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

      HISZPANIA
      Pimiento Asado del Bierzo (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 411/2012 z dnia 14 maja 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               15.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 126/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 411/2012
   z dnia 14 maja 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  97,8

                  MA

                  69,7

                  TR

                  113,1

                  ZZ

                  93,5

                  0707 00 05

                  JO

                  200,0

                  TR

                  128,9

                  ZZ

                  164,5

                  0709 93 10

                  JO

                  225,1

                  TR

                  96,3

                  ZZ

                  160,7

                  0805 10 20

                  EG

                  54,4

                  IL

                  60,7

                  MA

                  45,4

                  TR

                  44,3

                  ZZ

                  51,2

                  0805 50 10

                  TR

                  52,0

                  ZA

                  142,0

                  ZZ

                  97,0

                  0808 10 80

                  AR

                  113,9

                  BR

                  86,9

                  CA

                  156,6

                  CL

                  104,5

                  CN

                  117,2

                  MK

                  29,3

                  NZ

                  136,5

                  US

                  166,1

                  UY

                  87,3

                  ZA

                  95,0

                  ZZ

                  109,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1236/2011 z dnia 29 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1828/2006 w odniesieniu do inwestycji z wykorzystaniem instrumentów inżynierii finansowej

text:
               30.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1236/2011
   z dnia 29 listopada 2011 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1828/2006 w odniesieniu do inwestycji z wykorzystaniem instrumentów inżynierii finansowej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (1), w szczególności jego art. 44 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Trwający wciąż kryzys ekonomiczny, który jak nigdy dotąd dotyka Unię Europejską, sprawia, że konieczne są nowe starania, aby osiągnąć zrównoważony wzrost gospodarczy i zapewnić miejsca pracy.

               (2)

               Inwestowanie w przedsiębiorstwa pomaga we wspieraniu wzrostu gospodarczego, w umacnianiu konkurencyjności i w tworzeniu miejsc pracy.

               (3)

               Niezbędne jest wzmocnienie działań wspierających przedsiębiorstwa. Takie działania powinny umożliwić szerszy dostęp przedsiębiorstw do inwestycji z wykorzystaniem instrumentów inżynierii finansowej objętych zakresem art. 43 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (2); dotyczy to nie tylko przedsiębiorstw będących na etapie powstawania, wczesnej działalności lub rozszerzania działalności.

               (4)

               Takich inwestycji powinno się dokonywać jedynie w działania, które zarządzający instrumentami inżynierii finansowej uznają za potencjalnie gospodarczo rentowne, czyli powinny one ograniczać się do sytuacji, w których brak środków zapewnianych przez sektor finansowy zagraża dalszej działalności gospodarczo rentownych przedsiębiorstw.

               (5)

               Środki takie powinno się stosować tylko w stosunku do inwestycji podlegających zwrotowi lub gwarancji dla takich inwestycji, utworzonych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, jako część strategii inwestycyjnej przewidzianej przez dane umowy o finansowaniu. Dla umów o finansowaniu zawartych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia należy ustanowić przepisy przejściowe, co wymaga odpowiedniego dostosowania strategii inwestycyjnej.

               (6)

               Komitet Koordynujący Fundusze nie wydał opinii będącej wynikiem głosowania w przedmiocie środków przewidzianych niniejszym rozporządzeniem,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Artykuł 45 rozporządzenia (WE) nr 1828/2006 otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 45
      Dodatkowe przepisy mające zastosowanie do instrumentów inżynierii finansowej dla przedsiębiorstw
      Instrumenty inżynierii finansowej dla przedsiębiorstw, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. a), inwestują tylko w działania, które zarządzający instrumentami inżynierii finansowej uznają za potencjalnie gospodarczo rentowne.
      Nie inwestują one w przedsiębiorstwa, które znajdują się w trudnej sytuacji w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (3) od dnia 10 października 2004 r.

   Artykuł 2
   Umowy o finansowaniu zawarte przed dniem 1 grudnia 2011 r. mogą być zmienione w celu włączenia nowych inwestycji podlegających zwrotowi lub nowych gwarancji dla inwestycji podlegających zwrotowi zgodnie z art. 45 rozporządzenia (WE) nr 1828/2006. Zmiany te obejmują zmienioną strategię inwestycyjną, o której mowa w art. 43 ust. 3 lit. a) tego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

      (2)  Dz.U. L 371 z 27.12.2006, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 973/2013 z dnia 10 października 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Nürnberger Bratwürste/Nürnberger Rostbratwürste (ChOG)]

text:
               12.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 973/2013
   z dnia 10 października 2013 r.
   zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Nürnberger Bratwürste/Nürnberger Rostbratwürste (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Niemiec o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1257/2003 (2).

               (2)

               Wniosek dotyczy zmiany opisu produktu.

               (3)

               Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 października 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 177 z 16.7.2003, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK I
      W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” zatwierdza się następującą zmianę:
      Do opisu składu, po słowach „z grubsza odtłuszczona wieprzowina”, dodaje się tekst w brzmieniu: „tłuste mięso, zwłaszcza boczek wieprzowy, słonina, podgardle, tłuszcz z podgardla, karkówka i tłuszcz grzbietowy”.

                  1.

                  Zmianę tę należy wprowadzić w związku z nowymi przepisami dotyczącymi etykietowania składników środków spożywczych (ilościowa deklaracja składników – QUID), wprowadzonymi dyrektywą Komisji 2001/101/WE z dnia 26 listopada 2001 r. zmieniającą dyrektywę 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie etykietowania. Załącznik I do dyrektywy w sprawie etykietowania w obecnym brzmieniu obecnie stanowi, że składnik może być opisany jako „mięso” jedynie wtedy, gdy jego zawartość tłuszczu i tkanki łącznej nie przekracza określonej wartości. W przypadku wieprzowiny zawartość tłuszczu nie może przekraczać 30 %, a zawartość tkanki łącznej – 25 %. Składnik, który przekracza tę wartość graniczną, należy opisać jako np. „tłuste mięso”.
                  Przepis na „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” dopuszcza zawartość tłuszczu przekraczającą 30 %. W specyfikacji określono jedynie „z grubsza odtłuszczoną wieprzowinę”. Zgodnie z wymogami QUID większą zawartość tłuszczu należy obecnie wskazać na opakowaniu na podstawie sekcji 3 ust. 1 pkt 3 zarządzenia w sprawie etykietowania środków spożywczych (Lebensmittel-Kennzeichnungsverordnung (LMKV). Ta zmiana LMKV zgodnie z dyrektywą nie została do tej pory uwzględniona w przepisie „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” ani w specyfikacji. Należy zatem zmienić przepis i specyfikację, aby produkt był zgodny z nowymi wymogami w zakresie etykietowania.
                  Stowarzyszenie ds. ochrony „Nürnberger Bratwürste” (Schutzverband Nürnberger Bratwürste) zgodziło się dokonać przeglądu tego przepisu i rozpoczęło procedurę zmiany specyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1257/2003 (nr ref. DPMA 398 99 002.6) w dniu 28 września 2006 r.

                  2.

                  Zgodnie z przedstawionym przepisem kiełbaski „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” są tradycyjnie produkowane z boczku wieprzowego, słoniny, podgardla, tłuszczu z podgardla, karkówki lub tłuszczu grzbietowego. Składniki te mają duży wpływ na konsystencję i miękkość kiełbasek. Bez tych składników produkt na bazie mięsa mielonego mógłby znacznie wysychać podczas smażenia i rozpadać się. Tłuste mięso wpływa też w dużym stopniu na smak produktu, który jest wzmocniony pikantnymi nutami pochodzącymi z określonych przypraw charakterystycznych dla „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste”.
                  Celem publikacji bardziej szczegółowego wykazu jest doprecyzowanie składników. Nie istnieje wspólna definicja terminu „z grubsza odtłuszczona wieprzowina” przyjęta przez niemieckich specjalistów w tej dziedzinie. Niektórzy uważają, że „z grubsza odtłuszczona wieprzowina” nie zawiera tłustego mięsa. Oznaczałoby to, że cała specyfikacja „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” była od początku niekompletna. Potwierdza to odniesienie do definicji zawartej w wytycznych w sprawie niemieckiego rejestru środków spożywczych, w którym terminy „grob entfettetes Schweinefleisch” („z grubsza odtłuszczona wieprzowina”) oraz „Speck” (tłuste mięso) są zdefiniowane osobno.
                  Ten punkt wytycznych jest niezrozumiały nawet dla organów nadzoru. Biuro kontroli dla północnej Bawarii (Landesuntersuchungsanstalt Nordbayern), które brało udział w opracowaniu wstępnej specyfikacji, mimo opisanej wyżej sytuacji i znajomości składu nie uznało za konieczne dalszego doprecyzowania składników. Wszystkie zainteresowane strony uważały, że z grubsza odtłuszczona wieprzowina może zawierać również tłuste mięso. W przeciwnym razie przepis nie pozwoliłby na osiągnięcie zawartości tłuszczu mniejszej lub równej 35 %. Taką proporcję można uzyskać jedynie wtedy, gdy „z grubsza odtłuszczona wieprzowina” zawiera pewną ilość boczku, słoniny, podgardla, tłuszczu z podgardla, karkówki lub tłuszczu grzbietowego.
                  W przepisie proporcja mięsa tłustego jest ograniczona przede wszystkim pułapem 35 % mającym zastosowanie do zawartości tłuszczu. Ponadto jest ona ograniczona przepisem stanowiącym, że zawartość białka mięsa niezawierającego białka tkanki łącznej (MPFCP) nie może być mniejsza niż 12 %. Jako że zawartość MPFCP tłustego mięsa wynosi przeciętnie jedynie 8 %, większą zawartość MPFCP – wynoszącą co najmniej 12 % w produkcie końcowym – można uzyskać jedynie poprzez połączenie z mięsem wysokiej jakości, wyjątkowo chudym, o poziomie MPFCP znacznie przekraczającym próg 12 %. Określenie w przepisie minimalnej zawartości MPFCP ogranicza zawartość tłustego mięsa. Zatem użytej w przepisie definicji terminu „z grubsza odtłuszczona wieprzowina” nie należy interpretować na podstawie wytycznych. Przeciwnie, z samego przepisu jasno wynika, że termin jest tu użyty w innym znaczeniu niż w wytycznych.
                  Ponadto wytyczne nie są wiążące. Uznaje się, że wytyczne nie odzwierciedlają punktu widzenia konsumentów lub specjalistów w tej dziedzinie, ponieważ przy opracowaniu wytycznych nie zwrócono się do nich z prośbą o przedstawienie ich opinii. Wytyczne odzwierciedlają raczej punkt widzenia niektórych zainteresowanych stron. W praktyce wytyczne znacznie odbiegają od tradycyjnych metod produkcji. Było to już oczywiste podczas opracowywania specyfikacji produktu „Nürnberger Bratwürste ChOG”/„Nürnberger Rostbratwürste ChOG”, ponieważ opisany w niej skład kiełbasek „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” różnił się istotnie od prawdziwego przepisu wykorzystywanego lokalnie. W konsekwencji wytyczne zostały zmienione po zakończeniu procedury rejestracji. Tradycyjne metody stosowane przy produkcji „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” powinny także stanowić punkt odniesienia dla definicji składnika „z grubsza odtłuszczona wieprzowina”, używanego w przepisie. W tym kontekście tradycyjnie wykorzystywane są składniki takie, jak: „boczek, słonina, podgardle, tłuszcz z podgardla, karkówka lub tłuszcz grzbietowy”. Aby ułatwić wszystkim zainteresowanym jednakowe rozumienie przepisu, wprowadza się niniejszym do wykazu składników: „tłuste mięso, a zwłaszcza boczek, słonina, podgardle, tłuszcz z podgardla, karkówka i tłuszcz grzbietowy”.

      ZAŁĄCZNIK II

         Skonsolidowany jednolity dokument

      Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

         „NÜRNBERGER BRATWÜRSTE”/„NÜRNBERGER ROSTBRATWÜRSTE”

      Nr WE: DE-PGI-0105-0184-28.09.2010

         ChOG (X) ChNP ( )

      1.   Nazwa

      „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Niemcy
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

                  Klasa 1.2.

                  Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

            3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      Kiełbaska do pieczenia na ruszcie o długości 7–9 cm, w cienkim jelicie baranim, o średnio drobnej ziarnistości; masa surowej sztuki kiełbaski wynosi 20–25 g.
      Skład:
      Z grubsza odtłuszczona wieprzowina, tłuste mięso, zwłaszcza boczek wieprzowy, słonina, podgardle, tłuszcz z podgardla, karkówka i tłuszcz grzbietowy, bez wypełniaczy, niepeklowane (z wyjątkiem kiełbasek wędzonych), stosowana mieszanka przypraw zależy od użytego tradycyjnego przepisu, najczęściej w jej skład wchodzi majeranek; zawartość białka mięsa niezawierającego białka tkanki łącznej nie może być mniejsza niż 12 %, zaś bezwzględna zawartość tłuszczu nie może przekraczać 35 %; zawartość białka mięsa niezawierającego białka tkanki łącznej wynosi co najmniej 75 % obj. (analiza histometryczna) lub 80 % (analiza chemiczna).
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      Tłuste mięso, zwłaszcza boczek wieprzowy, słonina, podgardle, tłuszcz z podgardla, karkówka i tłuszcz grzbietowy; zawartość tłuszczu w produkcie końcowym ograniczona jest do 35 %, zawartość białka mięsa niezawierającego białka tkanki łącznej nie może być mniejsza niż 12 % (MPFCP); mieszanka przypraw, zwłaszcza majeranek; jelita baranie.
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      —
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Wszystkie etapy produkcji „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym. Są to:

                  —

                  rozdrobnienie mięsa poprzez siekanie lub mielenie,

                  —

                  wymieszanie rozdrobnionego mięsa z przyprawami w celu otrzymania farszu do kiełbasy,

                  —

                  napełnienie jelit baranich.

            3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      —
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      —
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Obszar miasta Norymbergi.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

      Produkcja kiełbasek do pieczenia na ruszcie w Norymberdze ma kilkusetletnią tradycję udokumentowaną od 1313 r. Charakterystyczna wielkość produktu „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” (długość i masa) sięga co najmniej 1573 r. Dzięki położeniu miasta na skrzyżowaniu dwóch ważnych szlaków handlowych bardzo wcześnie dostępne były w Norymberdze przyprawy konieczne do produkcji wyżej wymienionych kiełbasek.
      Dzisiejsza tradycja produkowania kiełbasek do pieczenia na ruszcie w Norymberdze ma wspaniałą historię. Kiełbaski „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” były bardzo cenione na przykład przez Goethego i Jean Paula. Słynny lokal, w którym serwowano mięsa z rusztu – Bratwurst-Glöcklein koło kościoła św. Sebalda – był najbardziej znanym lokalem gastronomicznym w Niemczech w XIX wieku; był on otwarty nie tylko dla arystokracji rodowej i finansowej, lecz stanowił także główny przystanek dla wszystkich odwiedzających miasto.
      5.2.   Specyfika produktu

      Kiełbaski „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” charakteryzują się oryginalnym, niewielkim kształtem oraz nutą majeranku. Spełniają normę wysokiej jakości, która od dawna podlega kontroli, są znane daleko poza granicami regionu Norymbergi i niezwykle cenione przez konsumentów.
      Świadczy o tym fakt, że degustacja kiełbasek „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” w jednym z lokali w centrum Norymbergi jest stałym punktem programu zwiedzania miasta.
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

      Kilkusetletnia tradycja produkcji pieczonych na ruszcie kiełbasek w Norymberdze, podlegająca od dawna kontroli wysoka jakość oraz oryginalny, niewielki kształt produktu przyczyniły się do rozsławienia kiełbasek „Nürnberger Bratwürste”/„Nürnberger Rostbratwürste” w Niemczech i na całym świecie oraz do zdobycia przez nie renomy, którą cieszą się obecnie.
      Specjalność ta pojawiła się w dawnym wolnym mieście Rzeszy Norymberdze z uwagi na jego położenie geograficzne na kluczowym skrzyżowaniu szlaków handlowych i szlaków przypraw prowadzących z Azji Wschodniej, co umożliwiło sprowadzanie takich przypraw, jak majeranek, gałka muszkatołowa i pieprz. To przede wszystkim dzięki dostępności tych przypraw z Azji produkcja była możliwa. Z uwagi na fakt, że Norymberga zaangażowana była w dużym stopniu w handel na duże odległości a także posiadała nowoczesne i wytworne tradycje, produkowane tam kiełbaski były mniejsze, bardziej dopracowane i lepiej przyprawione; z czasem stały się one słynnymi „Nürnberger Bratwürste”.
      W przeciwieństwie do wsi, w miastach zawsze przykładano większą wagę do jakości. Podczas gdy gdzie indziej liczyła się głównie ilość, podstawę produkcji w Norymberdze stanowiła raczej jakość niż ilość, co doprowadziło do wytwarzania kiełbasek niewielkiego rozmiaru.
      Przestrzeganie przepisu i utrzymywanie jakości sięga czasów, gdy zasady kontroli ustalała rada miejska Norymbergi. Norymberga może poszczycić się najstarszym systemem kontroli środków spożywczych, ponieważ wspomina się o nim w kodeksie karnym z 1300 r.
      Publikując przepis, poddając produkcję ścisłym kontrolom oraz ograniczając produkcję do obszaru miasta, Norymberga przyczyniła się do tego, że informacja o pochodzeniu kiełbasek stanowi gwarancję szczególnych cech produktu.
      Związek z obszarem geograficznym opierał się zatem początkowo na położeniu na kluczowym skrzyżowaniu szlaków handlowych i szlaków przypraw, a także na wczesnym wprowadzeniu kontroli środków spożywczych. Szczególna jakość kiełbasek wynika więc z położenia geograficznego oraz kontroli stosowanych środków spożywczych, jak również z ochrony przepisu. Wolne miasto Rzeszy Norymberga dysponowało rozległą siecią kontaktów handlowych na całym świecie, dzięki czemu specjalność ta była bardzo dobrze znana już od czasów średniowiecza. Dzisiaj związek opiera się na renomie zdobytej przez tę specjalność, która jest z dawien dawna ceniona na całym świecie.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji

      (art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)
      Markenblatt tom 44 z 2.11.2007, część 7a-bb, s. 20269
      https://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/142

         (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1243/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Dinde de Bresse (ChNP)]

text:
               4.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 323/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1243/2013
   z dnia 28 listopada 2013 r.
   zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Dinde de Bresse (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmian elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Dinde de Bresse”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) i zmienionej w dniu 14 maja 2003 r. rozporządzeniem Komisji (WE) nr 828/2003 (3).

               (2)

               Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany w trybie art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4).

               (3)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 120 z 15.5.2003, s. 3.

      (4)  Dz.U. C 157 z 6.4.2013, s. 4.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.1.   Mięso świeże (i podroby)

      FRANCJA
      Dinde de Bresse (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2016/1442 z dnia 31 sierpnia 2016 r. dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej

text:
               1.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 235/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2016/1442
   z dnia 31 sierpnia 2016 r.
   dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1 i 3,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014.

               (2)

               W dniu 23 sierpnia 2016 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, ustanowiony na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013), dodał dwie osoby do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, a także zaktualizował informacje dotyczące jednej osoby objętej środkami ograniczającymi.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 31 sierpnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 dodaje się wpisy w brzmieniu:
                  A.   Osoby

                                    „10.

                                 Ali KONY (alias: a) Ali Lalobo; b) Ali Mohammad Labolo; c) Ali Mohammed; d) Ali Mohammed Lalobo; e) Ali Mohammed Kony; f) Ali Mohammed Labola; g) Ali Mohammed Salongo; h) Ali Bashir Lalobo; i) Ali Lalobo Bashir; j) Otim Kapere; k) »Bashir«; l) »Caesar«; m) »One-P«; n) »1-P«)
                                 Funkcje: Zastępca dowódcy Bożej Armii Oporu
                                 Data urodzenia: a) 1994 r.; b) 1993 r.; c) 1995 r.; d) 1992 r.
                                 Adres: Kafia Kingi (obszar na granicy między Sudanem a Sudanem Południowym o nieokreślonym jeszcze statusie).
                                 Data umieszczenia w wykazie: 23 sierpnia 2016 r.

                                    Inne informacje:

                                 Ali Kony jest zastępcą dowódcy Bożej Armii Oporu (LRA) (CFe.002), podmiotu umieszczonego w wykazie, i synem przywódcy LRA Josepha Kony'ego (CFi.009), osoby umieszczonej w wykazie. Ali Kony został włączony do hierarchii przywództwa LRA w 2010 r. Należy do grupy oficerów LRA wyższego stopnia, którzy pracują z Josephem Konym.

                                    Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

                                 Ali Kony został umieszczony w wykazie w dniu 23 sierpnia 2016 r. na podstawie pkt 12 i pkt 13 lit. d) i g) rezolucji 2262 (2016) jako osoba: »odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej«; »udzielająca wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju«; »stojąca na czele podmiotu wskazanego przez komitet na podstawie pkt 36 lub 37 rezolucji 2134 (2014) lub niniejszej rezolucji lub udzielająca wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet na podstawie pkt 36 lub 37 rezolucji 2134 (2014) lub niniejszej rezolucji lub działająca na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub udzielająca wsparcia podmiotom będącym własnością lub kontrolowanym przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet lub działająca na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem«.
                                 Ali Kony jest uważany za potencjalnego następcę Josepha Kony'ego jako przywódcy LRA. Ali Kony w coraz większym stopniu jest zaangażowany w planowanie operacyjne LRA i jest postrzegany jako osoba umożliwiająca dotarcie do Josepha Kony'ego. Ali Kony jest także oficerem wywiadu LRA mającym do 10 podwładnych.
                                 Ali Kony i jego brat Salim byli odpowiedzialni za utrzymanie dyscypliny w szeregach LRA. Uznaje się, że obaj bracia należą do wąskiego grona najbliższych współpracowników Josepha Kony'ego i są odpowiedzialni za wykonywanie jego rozkazów. Obaj podejmowali decyzje dyscyplinarne, aby ukarać lub zabić członków LRA, którzy naruszali zasady LRA. Zgodnie z poleceniami Josepha Kony'ego, Salim i Ali Kony są zaangażowani w nielegalny przewóz kości słoniowej z Parku Narodowego Garamba w północnej części Demokratycznej Republiki Konga (DRK) przez Republikę Środkowoafrykańską do spornego regionu Kafia Kingi z przeznaczeniem na sprzedaż lub handel z lokalnymi kupcami.
                                 Ali Kony jest odpowiedzialny za negocjowanie cen kości słoniowej i handel barterowy kością słoniową z kupcami. Ali Kony spotyka się raz lub dwa razy w miesiącu z kupcami, aby negocjować cenę kości słoniowej LRA w dolarach amerykańskich lub funtach sudańskich lub by prowadzić handel bronią, amunicją i żywnością. Joseph Kony nakazał Alemu Kony'emu użyć największych ciosów słoni do zakupu min przeciwpiechotnych, aby otoczyć obóz Kony'ego. W lipcu 2014 r. Ali Kony nadzorował operację przekazania 52 kawałków kości słoniowej w celu dostarczenia ich Josephowi Kony'emu, a następnie ich sprzedaży.
                                 W kwietniu 2015 r. Salim Kony opuścił Kafia Kingi, aby odebrać ładunek ciosów słoni. W maju Salim Kony uczestniczył w transporcie 20 kawałków kości słoniowej z DRK do Kafia Kingi. Mniej więcej w tym samym czasie Ali Kony spotkał się z kupcami w celu zakupu dostaw i zaplanowania spotkania w przyszłości służącego kolejnym transakcjom oraz w celu uzgodnienia w imieniu LRA warunków zakupu, jak się ocenia, kości słoniowej, której przewóz eskortował Salim.

                                    Powiązane osoby i podmioty umieszczone w wykazie:

                                             Joseph Kony, umieszczony w wykazie w dniu 7 marca 2016 r.

                                             Salim Kony, umieszczony w wykazie w dniu 23 sierpnia 2016 r.

                                             Boża Armia Oporu (LRA), umieszczona w wykazie w dniu 7 marca 2016 r.

                                    11.

                                 Salim KONY (alias: a) Salim Saleh Kony; b) Salim Saleh; c) Salim Ogaro; d) Okolu Salim; e) Salim Saleh Obol Ogaro; f) Simon Salim Obol)
                                 Funkcje: Zastępca dowódcy Bożej Armii Oporu
                                 Data urodzenia: a) 1992 r.; b) 1991 r.; c) 1993 r.
                                 Adres: a) Kafia Kingi (obszar na granicy między Sudanem a Sudanem Południowym o nieokreślonym jeszcze statusie); b) Republika Środkowoafrykańska
                                 Data umieszczenia w wykazie: 23 sierpnia 2016 r.

                                    Inne informacje:

                                 Salim Kony jest zastępcą dowódcy Bożej Armii Oporu (LRA) (CFe.002), podmiotu umieszczonego w wykazie, i synem przywódcy LRA Josepha Kony'ego (CFi.009), osoby umieszczonej w wykazie. Salim Kony został włączony do hierarchii przywództwa LRA w 2010 r. Należy do grupy oficerów LRA wyższego stopnia, którzy pracują z Josephem Konym.

                                    Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

                                 Salim Kony został umieszczony w wykazie w dniu 23 sierpnia 2016 r. na podstawie pkt 12 i 13 lit. d) i g) rezolucji 2262 (2016) jako osoba »odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej«; »udzielająca wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju«; »stojąca na czele podmiotu wskazanego przez komitet na podstawie pkt 36 lub 37 rezolucji 2134 (2014) lub niniejszej rezolucji lub udzielająca wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet na podstawie pkt 36 lub 37 rezolucji 2134 (2014) lub niniejszej rezolucji lub działająca na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub udzielająca wsparcia podmiotom będącym własnością lub kontrolowanym przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet lub działająca na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem«.
                                 Salim Kony jest głównym dowódcą »sztabu polowego« LRA i od najmłodszych lat wspólnie z Josephem Konym planował ataki i środki obronne LRA. Poprzednio Salim Kony przewodził grupie zapewniającej bezpieczeństwo Josephowi. Niedawno Joseph Kony powierzył Salimowi zarządzanie sieciami finansowymi i logistycznymi LRA.
                                 Salim Kony i jego brat Ali byli odpowiedzialni za utrzymanie dyscypliny w szeregach LRA. Uznaje się, że obaj bracia są członkami wąskiego grona najbliższych współpracowników Josepha Kony'ego i są odpowiedzialni za wykonywanie jego rozkazów. Obaj podejmowali decyzje dyscyplinarne, aby ukarać lub zabić członków LRA, którzy naruszali zasady LRA. Według doniesień Salim Kony zabijał członków LRA, którzy zamierzali zbiec, i składał sprawozdania Josephowi Kony'emu na temat działalności grupy i członków LRA.
                                 Zgodnie z poleceniami Josepha Kony'ego, Salim i Ali Kony są zaangażowani w nielegalny przewóz kości słoniowej z Parku Narodowego Garamba w północnej części Demokratycznej Republiki Konga (DRK) przez Republikę Środkowoafrykańską do spornego regionu Kafia Kingi z przeznaczeniem na sprzedaż lub handel z lokalnymi kupcami.
                                 Salim Kony często udaje się na granicę z Republiką Środkowoafrykańską z kilkunastoma bojownikami, aby odebrać i eskortować inne grupy LRA przewożące kość słoniową z Parku Narodowego Garamba na północ kraju. W kwietniu 2015 r. Salim Kony opuścił Kafia Kingi, aby odebrać ładunek ciosów słoni. W maju Salim Kony uczestniczył w transporcie 20 kawałków kości słoniowej z DRK do Kafia Kingi.
                                 Wcześniej, w czerwcu 2014 r., Salim Kony przekroczył granicę DRK z grupą bojowników LRA, aby nielegalnie polować na słonie w Parku Narodowym Garamba. Joseph Kony powierzył Salimowi również zadanie eskortowania dwóch dowódców LRA do Parku Narodowego Garamba, aby zlikwidować znajdujące się tam tajne składy kości słoniowej sprzed wielu lat. W lipcu 2014 r. Salim Kony spotkał się z drugą grupą LRA, aby do Kafia Kingi przetransportować kość słoniową – łącznie 52 kawałki. Salim Kony był odpowiedzialny za rozliczanie się z kości słoniowej przed Josephem Konym i za przekazywanie grupom LRA informacji na temat transakcji dotyczących kości słoniowej.

                                    Powiązane osoby i podmioty umieszczone w wykazie:

                                             Joseph Kony, umieszczony w wykazie w dniu 7 marca 2016 r.

                                             Ali Kony, umieszczony w wykazie w dniu 23 sierpnia 2016 r.

                                             Boża Armia Oporu (LRA), umieszczona w wykazie w dniu 7 marca 2016 r.”

                  II.

                  W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w pkt 6 dotyczącym Oumara Younousa Abdoulaya dodaje się w polu „Inne informacje” następujące informacje:
                  „Według doniesień zmarł w dniu 11 października 2015 r.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2141 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 w odniesieniu do poziomu rocznej opłaty i opłat za badanie na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
                  7.12.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 332/13

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2141
      z dnia 6 grudnia 2016 r.
      zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 w odniesieniu do poziomu rocznej opłaty i opłat za badanie na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1), w szczególności jego art. 113,
      po konsultacji z Radą Administracyjną Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1238/95 (2) określono poziom opłaty na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin („Urzędu”) za każdy rok obowiązywania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin.

                  (2)

                  Ponieważ rezerwa finansowa Urzędu spadła poniżej poziomu niezbędnego do utrzymania zrównoważonego budżetu i do zabezpieczenia ciągłości jego działań, należy zwiększyć tę roczną opłatę.

                  (3)

                  W art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 oraz w załączniku I do tego rozporządzenia określono wysokość opłaty na rzecz Urzędu za przygotowanie i przeprowadzenie badania technicznego odmiany będącej przedmiotem wniosku o wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin – „opłaty za badanie”.

                  (4)

                  Z zebranych doświadczeń dotyczących badania technicznego wynika, że opłaty za badanie mogą z czasem ulec zmianie w przypadku niektórych grup kosztów. Opłaty pobierane przez Urząd powinny odzwierciedlać w odniesieniu do poszczególnych grup kosztów całkowitą kwotę opłat wypłacaną przez Urząd na rzecz Urzędów Badawczych. W odniesieniu do grup kosztów, których to dotyczy, opłaty określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1238/95 powinny zatem zostać zmienione.

                  (5)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1238/95.

                  (6)

                  Proponowane zmiany powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r., tj. wraz z początkiem nowego roku budżetowego dla budżetu Urzędu.

                  (7)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Wspólnotowego Systemu Ochrony Odmian Roślin,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      W rozporządzeniu (WE) nr 1238/95 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                  „1.   Urząd obciąża posiadacza wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin (»posiadacz«) opłatą w wysokości 330 EUR za każdy rok obowiązywania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin (»opłata roczna«), o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. d) rozporządzenia podstawowego.”;

                  2)

                  w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2016 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1238/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (Dz.U. L 121 z 1.6.1995, s. 31).

         ZAŁĄCZNIK

               „ZAŁĄCZNIK I

                  Opłaty odnoszące się do badania technicznego, o których mowa w art. 8

               Opłatę za badanie techniczne odmiany na podstawie art. 8 ustala się zgodnie z tabelą:

                           (w EUR)

                           Grupa kosztów

                           Opłata

                              Grupa rolna

                           1

                           Ziemniak

                           1 760

                           2

                           Rzepak

                           1 860

                           3

                           Trawy

                           2 430

                           4

                           Inne gatunki rolne

                           1 530

                              Grupa owocowa

                           5

                           Jabłko

                           3 050

                           6

                           Truskawka

                           2 920

                           7

                           Inne gatunki owoców

                           2 810

                              Grupa ozdobna

                           8

                           Ozdobne z żywą kolekcją odniesienia, ocena uprawy szklarniowej

                           2 020

                           9

                           Ozdobne z żywą kolekcją odniesienia, ocena uprawy polowej

                           1 960

                           10

                           Ozdobne bez żywej kolekcji odniesienia, ocena uprawy szklarniowej

                           1 940

                           11

                           Ozdobne bez żywej kolekcji odniesienia, ocena uprawy polowej

                           1 730

                           12

                           Ozdobne specjalne

                           3 350

                              Grupa warzywna

                           13

                           Warzywa, ocena uprawy szklarniowej

                           2 360

                           14

                           Warzywa, ocena uprawy polowej

                           2 150 ”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/617 z dnia 20 kwietnia 2015 r. zmieniające po raz 230. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z siecią Al-Kaida

text:
               21.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 102/35

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/617
   z dnia 20 kwietnia 2015 r.
   zmieniające po raz 230. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z siecią Al-Kaida
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z siecią Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

               (2)

               Dnia 10 kwietnia 2015 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych zatwierdził decyzję o dodaniu dwóch osób do prowadzonego przez Komitet ds. Sankcji Wobec Sieci Al-Kaida wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

               (4)

               W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby fizyczne” dodaje się wpisy w brzmieniu:

                  a)

                     „Ali Ben Taher Ben Faleh Ouni Harzi (alias: Abou Zoubair). Data urodzenia: 9.3.1986. Miejsce urodzenia: Arjana, Tunezja. Obywatelstwo: tunezyjskie. Nr paszportu: W342058 (paszport tunezyjski, wydany 14.3.2011, ważny do 13.3.2016). Krajowy numer identyfikacyjny: 08705184 (numer tunezyjskiego krajowego dowodu tożsamości, wydanego 24.2.2011). Adres: a) 18 Mediterranean Street, Arjana, Tunezja; b) Syryjska Republika Arabska (stan na marzec 2015 r.); c) Irak (możliwe inne miejsce pobytu – stan na marzec 2015 r.); d) Libia (poprzednie miejsce pobytu). Inne informacje: a) wygląd: kolor oczu: brązowy; wzrost: 171 cm; b) zdjęcie dostępne do opublikowania w specjalnym ogłoszeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ i Interpolu; c) imię i nazwisko ojca: Taher Ouni Harzi; imię i nazwisko matki: Borkana Bedairia. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 10.4.2015”
                  ;

                  b)

                     „Tarak Ben Taher Ben Faleh Ouni Harzi (alias: Abou Omar Al Tounisi). Data urodzenia: 3.5.1982. Miejsce urodzenia: Tunis, Tunezja. Obywatelstwo: tunezyjskie. Nr paszportu: Z050399 (paszport tunezyjski, wydany 9.12.2003, stracił ważność 8.12.2008). Krajowy numer identyfikacyjny: 04711809 (numer tunezyjskiego krajowego dowodu tożsamości, wydanego 13.11.2003). Adres: a) 18 Mediterranean Street, Arjana, Tunezja; b) Syryjska Republika Arabska (stan na marzec 2015 r.); c) Irak (możliwe inne miejsce pobytu – stan na marzec 2015 r.); d) Libia (poprzednie miejsce pobytu). Inne informacje: a) wygląd: kolor oczu: brązowy; wzrost: 172 cm; b) zdjęcie dostępne do opublikowania w specjalnym ogłoszeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ i Interpolu; c) imię i nazwisko ojca: Taher Ouni Harzi; imię i nazwisko matki: Borkana Bedairia. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 10.4.2015”
                  .