title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/462 z dnia 30 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 324/2008 ustanawiające uaktualnione procedury prowadzenia inspekcji Komisji w zakresie bezpieczeństwa morskiego (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  31.3.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 80/28

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/462
      z dnia 30 marca 2016 r.
      zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 324/2008 ustanawiające uaktualnione procedury prowadzenia inspekcji Komisji w zakresie bezpieczeństwa morskiego
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W celu monitorowania stosowania przez państwa członkowskie rozporządzenia (WE) nr 725/2004 i dyrektywy 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), Komisja powinna przeprowadzać inspekcje. Organizacja inspekcji pod nadzorem Komisji jest niezbędna dla weryfikowania skuteczności krajowych systemów kontroli jakości oraz środków, procedur i struktur ochrony żeglugi i portów.

                  (2)

                  Komisja jest wspomagana w wykonywaniu zadań kontrolnych przez Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Morskiego ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Przy realizacji zadań związanych z inspekcją w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego Komisja wzywa do udziału inspektorów krajowych wymienionych w wykazie sporządzonym przez państwa należące do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) zgodnie z decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 116/2008 (4).

                  (3)

                  W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 324/2008 (5) ustanawia się przepisy proceduralne prowadzenia inspekcji Komisji w zakresie bezpieczeństwa morskiego w sposób przejrzysty, skuteczny, zharmonizowany i spójny.

                  (4)

                  W świetle doświadczeń zdobytych od 2008 r. konieczne jest zagwarantowanie, aby inspekcje Komisji w ramach rozporządzenia (WE) nr 324/2008 były przeprowadzane w konsekwentny sposób, zgodnie z ustaloną procedurą, obejmującą standardowy sposób postępowania. Środki w celu wzmocnienia współpracy z państwami członkowskimi oraz wykonywania uprawnień przez Komisję powinny być skuteczne i przejrzyste.

                  (5)

                  Należy kontynuować opracowywanie definicji terminów używanych w odniesieniu do prowadzenia inspekcji Komisji. Zmiany te nie rozszerzają zakresu inspekcji poza obecne uprawnienia.

                  (6)

                  Komisja i państwa członkowskie powinny współpracować podczas przygotowywania i przeprowadzania inspekcji Komisji.

                  (7)

                  Komisja powinna mieć możliwość włączenia w skład zespołów przeprowadzających inspekcje wykwalifikowanych inspektorów krajowych, udostępnionych przez państwa członkowskie, spełniających niezbędne kryteria w zakresie kwalifikacji i wyszkolenia.

                  (8)

                  Aby zagwarantować przejrzyste i skuteczne przeprowadzanie inspekcji Komisji, przepisy powinny być jasne i dalej opracowywane, szczególnie w przypadku inspekcji statków kończących się w porcie państwa członkowskiego innego niż państwo portu zaokrętowania. Kwestia inspekcji statków pływających pod banderą UE w miejscu poza terytorium Unii Europejskiej powinna zostać wyjaśniona w celu rozwiązywania specyficznych ograniczeń logistycznych takich inspekcji.

                  (9)

                  Dane dotyczące inspekcji szczególnie chronione, ale niebędące informacjami niejawnymi, należy traktować przy zachowaniu rygorystycznych zabezpieczeń w celu zagwarantowania poufności i nieujawniania informacji.

                  (10)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 324/2008.

                  (11)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 725/2004,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Zmiany do rozporządzenia (WE) nr 324/2008
      W rozporządzeniu (WE) nr 324/2008 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

                                          „1)

                                          »inspekcja Komisji« oznacza badanie przez inspektorów Komisji systemów, środków, procedur i struktur krajowego bezpieczeństwa morskiego państw członkowskich w celu ustalenia przestrzegania przez państwa członkowskie przepisów rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz stosowania przez nie dyrektywy 2005/65/WE. Może ona obejmować inspekcje portów, obiektów portowych, statków oraz właściwych organów ds. ochrony na morzu lub przedsiębiorstw, zgodnie z definicją w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 725/2004. Może ona również obejmować inspekcje uznanych organizacji ochrony, zgodnie z definicją w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz w załączniku IV do dyrektywy 2005/65/WE dotyczącym uznanych organizacji ochrony;

                                          2)

                                          »inspektor Komisji« oznacza osobę spełniającą kryteria określone w art. 7, zatrudnioną przez Komisję lub Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Morskiego lub inspektora krajowego, upoważnionego przez Komisję do uczestnictwa w inspekcjach Komisji, wymienioną w wykazie sporządzonym przez państwa członkowskie lub państwa EFTA.”;

                              b)

                              pkt 11 otrzymuje brzmienie:

                                          „11)

                                          »port« oznacza obszar w granicach określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 3 dyrektywy 2005/65/WE, o których poinformowano Komisję zgodnie z art. 12 tej dyrektywy.”;

                              c)

                              dodaje się następujące pkt 12, 13, 14, 15, 16 i 17 w brzmieniu:

                                          „12)

                                          »tymczasowy środek naprawczy« oznacza tymczasowy środek lub szereg środków w celu ograniczenia w największym możliwym zakresie skutków poważnego naruszenia lub naruszenia wykrytego podczas inspekcji, do czasu kiedy możliwe będzie całkowite usunięcie naruszenia;

                                          13)

                                          »informacja niejawna« oznacza zidentyfikowaną lub możliwą do zidentyfikowania informację uzyskaną podczas przeprowadzania inspekcji, której ujawnienie może spowodować naruszenie zasad bezpieczeństwa, uznaną za niejawną zgodnie z przepisami decyzji Komisji (UE, Euratom) 2015/444 (*) lub zgodnie z odnośnymi przepisami krajowymi państw członkowskich;

                                          14)

                                          »dane szczególnie chronione, ale niebędące informacjami niejawnymi« oznaczają dane związane z inspekcjami lub informacje uzyskane podczas przeprowadzania inspekcji, których ujawnienie może spowodować naruszenie zasad bezpieczeństwa i które mogą być udostępniane jedynie na zasadzie ograniczonego dostępu;

                                          15)

                                          »niepotwierdzone« oznacza ustalenie dokonane podczas inspekcji Komisji, które wskazuje na niewypełnienie przepisów rozporządzenia (WE) nr 725/2004 lub dyrektywy 2005/65/WE, ale nie jest poparte obiektywnymi dowodami;

                                          16)

                                          »komitet« oznacza komitet ustanowiony na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 725/2004;

                                          17)

                                          »przedstawiciel państwa bandery« oznacza członka właściwych organów państwa członkowskiego, pod którego banderą pływa statek lub przedstawiciela uznanej organizacji ds. bezpieczeństwa, jeżeli jest wyznaczony przez to państwo członkowskie.

                                 (*)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).”;"

                  2)

                  art. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 3
                  Współpraca państw członkowskich
                  1.   Bez uszczerbku dla obowiązków Komisji, państwa członkowskie współpracują z Komisją w realizacji jej zadań związanych z inspekcją, w fazie przygotowania, kontroli i sprawozdawczości.
                  2.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby powiadomienia o inspekcji:

                              a)

                              podlegały rygorystycznym środkom bezpieczeństwa w celu zagwarantowania ich nieujawniania, aby przebieg procesu inspekcji nie został zagrożony; oraz

                              b)

                              były udostępniane zainteresowanym stronom na zasadzie ograniczonego dostępu.”;

                  3)

                  art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Każde państwo członkowskie zapewnia, aby inspektorzy Komisji otrzymali, na żądanie, szybki dostęp do wszelkiej stosownej dokumentacji związanej z kwestiami bezpieczeństwa niezbędnej do realizacji zadań związanych z inspekcją, w szczególności do:

                              a)

                              krajowego programu wykonania rozporządzenia (WE) nr 725/2004, o którym mowa w art. 9 ust. 3 tego rozporządzenia;

                              b)

                              najbardziej aktualnych danych dostarczonych przez punkt koordynacji i raportów kontrolnych, o których mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004;

                              c)

                              wyników monitorowania przez państwo członkowskie realizacji planów ochrony portów;

                              d)

                              odpowiednich ocen dotyczących ochrony statków, portów i obiektów portowych oraz odpowiednich planów ochrony statków, portów i obiektów portowych, a także rejestrów szkoleń i ćwiczeń dotyczących statków, portów i obiektów portowych, podczas gdy Komisja przeprowadza inspekcję;

                              e)

                              powiadomień przez państwa członkowskie o decyzjach, o których mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 725/2004, podjętych po obowiązkowej ocenie ryzyka w odniesieniu do bezpieczeństwa;

                              f)

                              wszelkich zaleceń, instrukcji lub procedur określonych przez państwo członkowskie w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 i dyrektywy 2005/65/WE.”;

                  4)

                  w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   W porozumieniu z Komisją, o ile jest to wykonalne, państwa członkowskie udostępniają inspektorów krajowych, mogących uczestniczyć w inspekcjach Komisji, włącznie z fazą ich przygotowania i sprawozdawczości.”;

                              b)

                              ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                              „5.   Wnioski o udział inspektorów krajowych w inspekcjach Komisji są przekazywane w odpowiednim terminie, zazwyczaj na co najmniej dwa miesiące przed wyznaczonym terminem inspekcji.”;

                  5)

                  art. 6 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 6
                  Pomoc techniczna Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Morskiego w inspekcjach Komisji
                  Udzielając Komisji pomocy technicznej na mocy art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1406/2002, Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Morskiego udostępnia ekspertów technicznych celem uczestniczenia w inspekcjach Komisji, włącznie z fazą ich przygotowania i sprawozdawczości.”;

                  6)

                  w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                          (i)

                                          lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                                      „b)

                                                      dobra znajomość operacyjna technologii i technik związanych z bezpieczeństwem;”;

                                          (ii)

                                          lit. d) otrzymuje brzmienie:

                                                      „d)

                                                      znajomość operacyjna badanych czynności.”;

                                          (iii)

                                          dodaje się lit. e) i f) w brzmieniu:

                                                      „e)

                                                      znajomość wymogów dotyczących zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony w pracy w środowisku morskim;

                                                      f)

                                                      znajomość głównych wymogów prawnych mających zastosowanie w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego.”;

                              b)

                              w ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                              „Aby zakwalifikować się do udziału w inspekcjach prowadzonych przez Komisję, inspektorzy Komisji muszą ukończyć, z pomyślnym wynikiem, szkolenie przygotowujące do prowadzenia tego typu inspekcji. Inspektorzy Komisji odbywają okresowe szkolenia przynajmniej co pięć lat w celu aktualizacji swojej wiedzy.”;

                              c)

                              dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
                              „4.   Jeżeli podczas poprzedniej inspekcji zachowanie lub działanie inspektora nie spełniało wymogów niniejszego rozporządzenia, inspektor ten nie będzie już więcej wyznaczany do realizacji zadań związanych z inspekcją Komisji.”;

                  7)

                  w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   Komisja powiadamia o inspekcji punkt koordynacji państwa członkowskiego, na którego terytorium ma zostać przeprowadzona inspekcja, z wyprzedzeniem co najmniej sześciu tygodni.
                              Komisja może przekazać do punktu koordynacji – równolegle do powiadomienia o inspekcji – kwestionariusz przedinspekcyjny do wypełnienia przez właściwy organ, wraz z wnioskiem o wszelkie stosowne dokumenty. Wypełniony kwestionariusz i żądane dokumenty są przekazywane Komisji co najmniej dwa tygodnie przed planowanym terminem rozpoczęcia inspekcji.
                              Okres powiadomienia, przewidziany w akapicie pierwszym, można skrócić do nie mniej niż dwóch tygodni, jeśli Komisja działa w odpowiedzi na wyjątkowe zdarzenie, które może mieć istotny wpływ na ogólny poziom bezpieczeństwa morskiego w Unii Europejskiej, a także jeżeli Komisja konsultowała się z odpowiednim punktem koordynacji przed wysłaniem powiadomienia. W takim przypadku akapit drugi nie ma zastosowania.”;

                              b)

                              ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                              „5.   W przypadku gdy państwem bandery jest państwo członkowskie, Komisja bezzwłocznie powiadamia punkt koordynacji tego państwa członkowskiego o tym, że statek może zostać poddany inspekcji, gdy znajdzie się w obrębie obiektu portowego. W przypadku gdy inspekcja ma dotyczyć statku pływającego pod banderą innego państwa członkowskiego niż bandera organu poddawanego inspekcji, Komisja informuje o tym fakcie punkt koordynacji państwa bandery, tak aby możliwe było wprowadzenie niezbędnych rozwiązań praktycznych do przeprowadzenia inspekcji na pokładzie tego statku.”;

                              c)

                              ust. 9 otrzymuje brzmienie:
                              „9.   W przypadku gdy Komisja uczestniczy w krajowej inspekcji lub weryfikacji statku w lokalizacji poza Unią Europejską, Komisja dokonuje odpowiednich uzgodnień z punktem koordynacji w celu przeprowadzenia inspekcji z przedstawicielem państwa bandery.”;

                  8)

                  w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
                              „1.   Stosowanie się przez państwa członkowskie do wymagań w odniesieniu do bezpieczeństwa morskiego, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004 i w dyrektywie 2005/65/WE, jest monitorowane przy zastosowaniu standardowej metodyki.
                              2.   Podczas przeprowadzania inspekcji inspektorom Komisji przez cały czas towarzyszy przedstawiciel odpowiedniego właściwego organu. Przedstawiciel ten nie może niekorzystnie wpływać na efektywność lub skuteczność inspekcji.
                              Inspekcje prowadzone są w sposób w najmniejszym możliwym stopniu zakłócający płynność działalności komercyjnej. Aby to osiągnąć, w stosownych przypadkach i za uprzednią zgodą państwa bandery i kapitana statku, inspekcja statku, która rozpoczęła się w porcie, może być kontynuowana po opuszczeniu portu przez statek.
                              Jeśli statek poddawany inspekcji zapewnia regularne przewozy międzynarodowe między dwoma lub większą liczbą państw członkowskich, inspekcja może również dotyczyć operacji przyjmowania na pokład i schodzenia na ląd mających zastosowanie do pasażerów i pojazdów w każdym punkcie docelowym podróży. W takim przypadku Komisja powiadamia o inspekcji punkt koordynacji portu przeznaczenia w państwie członkowskim zgodnie z art. 8 ust. 1.”;

                              b)

                              ust. 6 otrzymuje brzmienie:
                              „6.   Nie naruszając postanowień art. 11, inspektorzy Komisji przekazują na miejscu nieformalne ustne streszczenie swoich obserwacji, jeśli jest to stosowne i praktycznie możliwe.
                              Odpowiedni punkt koordynacji jest niezwłocznie informowany o wszelkich istotnych niezgodnościach z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 lub dyrektywą 2005/65/WE, ujawnionych w trakcie inspekcji Komisji, przed przekazaniem sprawozdania z inspekcji zgodnie z art. 11.
                              Jednak w przypadkach gdy inspektor Komisji przeprowadzający inspekcję statku stwierdzi istotne niezgodności wymagające podjęcia działań zgodnie z art. 16, kierownik zespołu niezwłocznie informuje o tym na piśmie odpowiednie punkty koordynacji.”;

                              c)

                              dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
                              „7.   Inspektorzy Komisji przeprowadzają inspekcje w sposób sprawny i skuteczny, poświęcając należytą uwagę bezpieczeństwu i ochronie.”;

                  9)

                  art. 11 ust. 4 i 5 otrzymuje brzmienie:
                  „4.   Przy ocenie stosowania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 i dyrektywy 2005/65/WE zgodnie z niniejszym rozporządzeniem każde ustalenie klasyfikuje się do jednej z następujących kategorii:

                              a)

                              zgodne;

                              b)

                              zgodne, ale wskazana jest poprawa;

                              c)

                              niezgodne;

                              d)

                              istotna niezgodność;

                              e)

                              niepotwierdzone.

                        5.   W sprawozdaniu szczegółowo omówione są ustalenia z inspekcji zaklasyfikowane jako »istotna niezgodność«, »niezgodność«, »zgodne, ale wskazana jest poprawa« oraz »niepotwierdzone« dotyczące wdrażania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 lub dyrektywy 2005/65/WE zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
                  Sprawozdanie może zawierać zalecenia dotyczące działań naprawczych.”;

                  10)

                  w art. 12 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
                  „3.   Jeżeli państwo członkowskie proponuje natychmiastowe działania naprawcze w celu usunięcia stwierdzonej istotnej niezgodności, niezwłocznie powiadamia o nich Komisję, zanim Komisja wyda swoje sprawozdanie z inspekcji. W takim przypadku w sprawozdaniu należy podać działania naprawcze podjęte przez dane państwo członkowskie. Jeżeli podjęte zostaną tylko środki tymczasowe, państwo członkowskie niezwłocznie powiadamia o tym Komisję, a także informuje o terminie wdrożenia kompletnych i ostatecznych działań naprawczych.”;

                  11)

                  art. 14 i 15 otrzymują brzmienie:
                  „Artykuł 14
                  Poufność informacji
                  Zgodnie z obowiązującymi zasadami mającymi zastosowanie przy przeprowadzaniu inspekcji w zakresie bezpieczeństwa morskiego, Komisja podejmuje stosowne działania w celu ochrony informacji niejawnych, do których ma dostęp lub które zostały jej przekazane przez państwa członkowskie. Państwa członkowskie podejmują równoważne działania zgodnie ze swoim odpowiednim ustawodawstwem krajowym.
                  Dane szczególnie chronione, ale niebędące informacjami niejawnymi mogą być wymieniane między państwami członkowskimi i Komisją, pod warunkiem że będą one chronić te informacje zgodnie z wymogami, które mają zastosowanie do zagwarantowania ich poufności.
                  Artykuł 15
                  Program inspekcji Komisji
                  1.   Komisja zwraca się do komitetu o poradę odnośnie do priorytetów w realizacji programu inspekcji.
                  2.   Komisja regularnie informuje komitet o realizacji programu inspekcji, jak również o wynikach inspekcji. Komisja dzieli się z państwami członkowskimi dobrymi praktykami zaobserwowanymi w trakcie inspekcji.
                  Sprawozdania z inspekcji są zazwyczaj udostępniane komitetowi:

                              a)

                              niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedzi od państwa członkowskiego na mocy art. 12 ust. 1, oraz

                              b)

                              jeśli sprawa zostanie zamknięta.”;

                  12)

                  w art. 16 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                  „W przypadku gdy inspekcja ujawni istotną niezgodność z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 lub dyrektywą 2005/65/WE, która ma znaczący wpływ na ogólny poziom bezpieczeństwa morskiego w Unii, i niezgodności tej nie można będzie natychmiast usunąć, przynajmniej za pomocą tymczasowych środków naprawczych, Komisja informuje o tym pozostałe państwa członkowskie po powiadomieniu zainteresowanego państwa członkowskiego o tej istotnej niezgodności.”.

            Artykuł 2
      Wejście w życie
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2016 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 129 z 29.4.2004, s. 6.

         (2)  Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów (Dz.U. L 310 z 25.11.2005, s. 28).

         (3)  Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1).

         (4)  Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 116/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG (Dz.U. L 339 z 18.12.2008, s. 106).

         (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 324/2008 z dnia 9 kwietnia 2008 r. ustanawiające uaktualnione procedury prowadzenia inspekcji Komisji w zakresie bezpieczeństwa morskiego (Dz.U. L 98 z 10.4.2008, s. 5).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1144/2013 z dnia 13 listopada 2013 r. rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę [Tepertős pogácsa (GTS)]

text:
               14.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/17

         ROZPORZĄDZENIEWYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1144/2013
   z dnia 13 listopada 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę [Tepertős pogácsa (GTS)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 509/2006 wniosek Węgier o rejestrację nazwy „Tepertős pogácsa” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Niemcy i Austria wniosły do Komisji oświadczenia o sprzeciwie zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 509/2006. Zgodnie z ust. 3 wspomnianego artykułu Komisja zbadała oświadczenia o sprzeciwie i uznała je za dopuszczalne.

               (4)

               Węgry poinformowały, że zostało zawarte porozumienie z Niemcami i Austrią.

               (5)

               W przypadku Niemiec porozumienie to doprowadziło do zmiany wniosku o rejestrację polegającej na usunięciu wskazania wymaganych parametrów jakościowych mąki (BL55 i BL80).

               (6)

               W przypadku Austrii państwo to zaakceptowało potwierdzenie Węgier, że wniosek o rejestrację dotyczy zastrzeżenia wyłącznie węgierskiej nazwy „Tepertős pogácsa” jako gwarantowanej tradycyjnej specjalności oraz że wniosek o rejestrację węgierskiej nazwy „Tepertős pogácsa” nie wpływa w żaden sposób niekorzystnie na produkty o nazwie „Grammelpogatsche” i nie zagraża wytwarzaniu produktu będącego w obrocie pod nazwą „Grammelpogatsche”.

               (7)

               W świetle powyższych elementów należy zarejestrować nazwę „Tepertős pogácsa” w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności, a w związku z tym należy zaktualizować specyfikację i opublikować ją,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Zaktualizowana specyfikacja znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 180 z 21.6.2012, s. 16.

      ZAŁĄCZNIK I
      Produkty rolne i środki spożywcze, o których mowa w pkt II załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1151/2012:

         Klasa 2.3.   Wyroby cukiernicze, chleb, ciasta, ciastka, herbatniki i inne wyroby piekarnicze

      WĘGRY
      Tepertős pogácsa (GTS)

      ZAŁĄCZNIK II
      1.   Specyfikacja

      1.1.   Nazwa(-y) przeznaczona(-e) do rejestracji

      „Tepertős pogácsa”
      W chwili wprowadzania do obrotu na etykiecie produktu może znajdować się następująca wzmianka: „magyar hagyományok szerint előállított” (przygotowane zgodnie z tradycją węgierską). Treść wzmianki tłumaczy się również na inne języki urzędowe.
      1.2.   Wskazać, czy nazwa

                  

                  jest specyficzna sama w sobie

                  ☒

                  wyraża specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

            Przymiotnik „tepertős” zawarty w nazwie produktu pochodzi od rzeczownika „tepertő” (kawałki smażonej wieprzowiny), oznaczającego resztki smażonej słoniny, które po zmieleniu tworzą masę i stanowią charakterystyczny surowiec w produkcji „okrągłego chleba solonego” lub podpłomyka (pogácsa).
      1.3.   Czy wniosek obejmuje zastrzeżenie nazwy na mocy art. 13 ust. 2 rozporządzenia 509/2006?

                  

                  Rejestracja z zastrzeżeniem nazwy

                  ☒

                  Rejestracja bez zastrzegania nazwy

            1.4.   Rodzaj produktu

                  Klasa 2.3.

                  Wyroby cukiernicze, chleb, ciasta, ciastka, herbatniki i inne wyroby piekarnicze

            1.5.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego, którego dotyczy nazwa w pkt 3.1

      „Tepertős pogácsa” jest chlebem solonym, okrągłym, o cylindrycznym kształcie, średnicy 3–5 cm i masie 25–50 g, nadziewanym smażoną wieprzowiną i smalcem, wyrośniętym na drożdżach o strukturze gąbczastej (omlós) lub listkowej (leveles) oraz przyprawionym solą i pieprzem. Jego powierzchnia ma barwę brunatno-czerwoną i znajdują się na niej wyżłobienia tworzące wzór kraty. Spód jest gładki i ma barwę brunatno-czerwoną. Wewnątrz kawałki smażonej wieprzowiny są rozmieszczone w sposób regularny. Chleb o strukturze gąbczastej dzieli się na kawałki, natomiast chleb o strukturze listkowej ma elastyczną konsystencję i składa się z wielu warstw. Produkt ma przyjemny, słony i umiarkowanie pieprzny smak z charakterystycznym posmakiem składników smażonej wieprzowiny. Zawartość tłuszczu stanowi 20–30 % masy suchej, a zawartość smażonej wieprzowiny stanowi 25–40 % masy mąki. Co najmniej 60 % tłuszczu stanowią kawałki smażonej wieprzowiny.
      Organoleptyczne cechy charakterystyczne:

                  „Tepertős pogácsa” o strukturze gąbczastej

                  „Tepertős pogácsa” o strukturze listkowej

                  Wygląd

                  Okrągły, regularny, cylindryczny kształt.

                  Okrągły, cylindryczny kształt, z możliwością lekkiego spłaszczenia.

                  Na zewnątrz

                  Górna część błyszcząca, w kolorze brunatno-czerwonym, z głębokimi wyżłobieniami tworzącymi kształt kraty; boki matowe, w kolorze piaskowym; spód w kolorze brunatno-czerwonym, matowy.

                  Wewnątrz

                  Struktura wyraźnie gąbczasta, ale niełamliwa. Kawałki smażonej wieprzowiny w kolorze lekko brunatnym, rozmieszczone w sposób regularny.

                  Struktura lekko listkowa, składająca się z wielu warstw, pomiędzy którymi widać kawałki smażonej wieprzowiny w kolorze umiarkowanie brunatnym.

                  Smak

                  Przyjemny, słony i umiarkowanie pieprzny smak z charakterystycznym posmakiem smażonej wieprzowiny.

                  Zapach

                  Charakterystyczny pieprzny zapach smażonej wieprzowiny i smalcu.

            Fizyczne i chemiczne cechy charakterystyczne:
      Zawartość tłuszczu: zawartość tłuszczu produktu końcowego obliczona w stosunku do masy suchej wynosi 20–30 % (m/m)
      Zawartość soli: maksymalna zawartość soli produktu końcowego obliczona w stosunku do masy suchej wynosi 4 % (m/m)
      1.6.   Opis metody produkcji produktu rolnego lub środka spożywczego, którego dotyczy nazwa w pkt 3.1

      Surowce:

                  —

                  Przygotowanie masy z kawałków smażonej wieprzowiny:

                              —

                              kawałki smażonej wieprzowiny bez skóry: stanowią 70–75 % masy z kawałkami smażonej wieprzowiny; są to kawałki zebranego tłuszczu otrzymane w wyniku smażenia słoniny niezawierającej lub zawierającej bardzo mało mięsa,

                              —

                              smalec: stanowi 25–30 % masy z kawałkami smażonej wieprzowiny; jest to tłuszcz otrzymany podczas smażenia słoniny niezawierającej lub zawierającej bardzo mało mięsa,

                  —

                  Przygotowanie ciasta: mąka pszenna lub mąka orkiszowa, jajo, żółtko jaja, mleko, drożdże, białe wino lub ocet, śmietana, sól i pieprz.

            Stosowanie jakiegokolwiek rodzaju dodatków do żywności (na przykład proszków do pieczenia lub konserwantów) do produkcji „Tepertős pogácsa” jest zabronione.
      Metoda produkcji:
      W zależności od metody przygotowania stosowanej przy produkcji ciasta „Tepertős pogácsa” może mieć strukturę gąbczastą lub listkową.
      Przygotowanie „TEPERTŐS POGÁCSA” O STRUKTURZE GĄBCZASTEJ
      Etap pierwszy: przygotowanie masy z kawałkami smażonej wieprzowiny
      Świeże kawałki słoniny, bez skóry, rozwałkowuje się na stolnicy, aż największe i najbardziej nierówne kawałki zostaną spłaszczone, a usmażone kawałki zostaną rozprowadzone w sposób równomierny w masie. Można je również rozdrobnić za pomocą maszynki do mielenia mięsa. W takim przypadku należy użyć tarczy o najmniejszych otworach.
      Masę należy wymieszać ze smalcem za pomocą drewnianej łyżki lub miksera. Istotnym wymogiem dotyczącym składników tworzących masę z kawałkami smażonej wieprzowiny jest zakaz stosowania dodatków, konserwantów, kawałków smażonej gęsiny, tłuszczu roślinnego lub margaryny; dozwolone jest jedynie stosowanie świeżych kawałków smażonej wieprzowiny bez skóry.
      Przemysłowa masa z kawałkami smażonej wieprzowiny również musi spełniać wymogi odnośnie do produkcji masy z kawałkami smażonej wieprzowiny.
      Etap drugi: przygotowanie ciasta
      W mące pszennej rozprowadza się masę z kawałkami smażonej wieprzowiny w proporcji 250–400 g masy na 1 kg mąki, aż do uzyskania jednolitej masy. Aby uzyskać strukturę gąbczastą, należy koniecznie „zanurzyć” grudki mąki w masie. Należy połączyć i zagnieść wszystkie składniki, tj. mąkę wymieszaną z masą z kawałkami smażonej wieprzowiny, 5 % drożdży wyrośniętych w mleku na 1 kg mąki, 1 jajo, 1 żółtko jaja, 0,02 % białego wina lub octu, 2,5 % soli, 0,001 % mielonego pieprzu i śmietany w ilości wystarczającej do otrzymania średnio zwartego ciasta. Masę należy zagniatać aż do momentu uzyskania jednolitego ciasta. W przypadku zamiaru uzyskania chleba o strukturze gąbczastej ciasta nie można zagniatać zbyt mocno.
      Z uwagi na wysoką zawartość tłuszczu w produkcie ciasto należy przygotować ze składników schłodzonych oraz odstawić je w chłodne miejsce, aż osiągnie wewnątrz temperaturę 26 °C. Biorąc pod uwagę charakter produktu, ciasto można umieścić w lodówce w temperaturze 5–8 °C na co najmniej 3 godziny.
      Następnie należy rozwałkować wyrośnięte i schłodzone ciasto, aż osiągnie grubość jednego palca, a potem narysować na jego wierzchu głębokie prostopadłe linie. Czynność tę można wykonać również za pomocą połączonych ostrzy o rozstawie około 3 mm. Ciasto wykrawa się zasadniczo za pomocą formy do ciasta o średnicy 3–6 cm, uważając, aby kształt był regularny i jak najbardziej cylindryczny. Ostateczny kształt nadaje się produktowi poprzez toczenie ciasta wnętrzem dłoni. Podpłomyki umieszcza się obok siebie na stolnicy w takiej liczbie, aby zapełniły całą blachę piekarniczą, a następnie rozprowadza się na nich za pomocą pędzla ubite jajo, uważając, aby nie spłynęło po cylindrach. Gdy rozprowadzone na powierzchni ciasta jajo lekko wyschnie, podpłomyki rozkłada się równo na blasze do pieczenia. Resztki ciasta można zbierać i zagniatać co najwyżej dwukrotnie, uważając, by nie robić tego zbyt długo, oraz ponownie formować z nich podpłomyki po osiągnięciu przez nie odpowiedniej temperatury.
      Po umieszczeniu podpłomyków na blasze do pieczenia pozostawia się je do wyrośnięcia na 50–55 minut, a następnie piecze się je w temperaturze 220–240 °C przez 12–15 minut. Wówczas są one gotowe.
      Produkty są wprowadzane do obrotu bez opakowania (luzem) lub są pakowane wstępnie.
      Przygotowanie „TEPERTŐS POGÁCSA” O STRUKTURZE LISTKOWEJ
      Etap pierwszy: przygotowanie masy z kawałkami smażonej wieprzowiny
      Proces przygotowania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny jest podobny do tego, który stosuje się w przypadku produktu o strukturze gąbczastej, poza tym, że w przedmiotowym przypadku oprócz smalcu i kawałków smażonej wieprzowiny bez skóry stosuje się również sól (około 1,5 % w stosunku do masy mąki) i drobno zmielony pieprz (około 0,001 % w stosunku do masy mąki). Stosowanie soli na tym etapie jest uzasadnione faktem, że gdyby do przygotowania ciasta wykorzystano całą sól niezbędną do nadania podpłomykowi jego charakterystycznego słonego smaku, ciasto by się rwało, co uniemożliwiłoby uzyskanie struktury listkowej.
      50 % ilości smalcu zalecanej do przygotowania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny stosuje się do przygotowania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny, a pozostałą połowę wykorzystuje się do przygotowania ciasta.
      Etap drugi: przygotowanie ciasta
      Ciasto zwane podstawowym sporządza się z mąki, smalcu uzyskanego podczas przygotowywania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny i soli (około 1 % w stosunku do masy mąki) oraz 5 % drożdży wyrośniętych w mleku na 1 kg mąki, 0,02 % białego wina lub octu a także, w stosownych przypadkach, 1 jaja, 1 żółtka jaja i śmietany w ilości wystarczającej do uzyskania średnio elastycznego, zwartego i plastycznego ciasta.
      W przypadku tego rodzaju ciasta jest istotne, aby stosowane składniki i masa z kawałkami smażonej wieprzowiny miały niską temperaturę, dzięki czemu masa z kawałkami smażonej wieprzowiny może przedzielać każdą warstwę ciasta podczas tworzenia struktury listkowej. Ponieważ rozprowadzony między cienkimi schłodzonymi warstwami ciasta smalec rozpuszcza się podczas pieczenia, nie ma możliwości, aby poszczególne warstwy ciasta się posklejały. W tym czasie woda zawarta w cieście i smalcu przekształca się w parę, co skutkuje zmiękczeniem i oddzieleniem warstw ciasta; w wyniku tego procesu podczas pieczenia produkt zyskuje strukturę listkową.
      Listkową strukturę produktu można uzyskać na dwa sposoby:

                  a)

                  masę z kawałkami smażonej wieprzowiny rozprowadza się równomiernie na cienkich warstwach ciasta, które następnie zwija się, zaczynając od jednego z końców. Ciasto zwinięte w ten sposób odstawia się na 15–30 minut, a następnie ponownie rozwałkowuje się do uzyskania cienkiej warstwy i zwija w kierunku prostopadłym w stosunku do poprzedniego kierunku zwijania. W przypadku niewykonania tej czynności podpłomyki opadają podczas pieczenia;

                  b)

                  ciasto podstawowe rozwałkowuje się do uzyskania cienkiej warstwy i na jego powierzchni po każdym złożeniu rozprowadza się masę z kawałkami smażonej wieprzowiny. W tym przypadku nie należy zwijać ciasta, tylko odpowiednio je złożyć (co najmniej trzy zgięcia).

            Przed ostatnim wałkowaniem ciasto odstawia się na co najmniej 15 minut, a następnie wałkuje aż do uzyskania grubości jednego palca (1–2 cm); ciasto, na którego powierzchni znajdują się prostopadłe głębokie wyżłobienia, wykrawa się za pomocą formy do ciasta o średnicy 3–6 cm. Podpłomyki umieszcza się obok siebie na stolnicy w takiej liczbie, aby zapełniły całą blachę piekarniczą, a następnie rozprowadza na nich za pomocą pędzla ubite jajo, uważając, aby nie spłynęło po cylindrach.
      Gdy rozprowadzone na powierzchni ciasta jajo lekko wyschnie, podpłomyki rozkłada się równo na blasze do pieczenia; pozostawia się je do wyrośnięcia na 40–45 minut, a następnie piecze w temperaturze 220–240 °C przez 8–10 minut. Wówczas są one gotowe.
      Produkty są wprowadzane do obrotu bez opakowania (luzem) lub są pakowane wstępnie.
      1.7.   Specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

      Szczególny charakter „Tepertős pogácsa” opiera się na następujących elementach:

                  —

                  surowce, którymi są kawałki smażonej wieprzowiny i smalec,

                  —

                  szczególna technika przygotowania ciasta,

                  —

                  fizyczne, chemiczne i organoleptyczne cechy charakterystyczne.

            Kawałki smażonej wieprzowiny jako surowiec nadający produktowi szczególny charakter
      Kawałki smażonej wieprzowiny, które otrzymuje się w wyniku smażenia słoniny niezawierającej lub zawierającej bardzo mało mięsa, nadają produktowi „Tepertős pogácsa” jego szczególny charakter. Zawartość białek w kawałkach smażonej wieprzowiny wynosi 12–13 %, a zawartość tłuszczu – 82–84 %; kawałki smażonej wieprzowiny dostarczają co najmniej 60 % tłuszczu zawartego w produkcie w ogóle.
      Szczególna technika przygotowania ciasta
      Kawałki smażonej wieprzowiny, które wykorzystuje się do produkcji chleba o strukturze gąbczastej, umożliwiają również przygotowanie ciasta poprzez specjalne składanie, dzięki któremu produkt uzyskuje strukturę listkową; ponadto wysoka zawartość tłuszczu wymaga, aby ciasto było przygotowywane w szczególny sposób, w warunkach niskiej temperatury wynoszącej 24–26 °C.
      Fizyczne, chemiczne i organoleptyczne cechy charakterystyczne
      Z uwagi na zawartość tłuszczu, wynoszącą 20–30 % i związaną z zastosowaniem kawałków smażonej wieprzowiny i smalcu, „Tepertős pogácsa” ma wyższą wartość odżywczą, wolniej się zsycha i może być spożywane dłużej niż inne produkty należące do tej samej kategorii.
      1.8.   Tradycyjny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

      Słowo „pogácsa” (podpłomyk) po raz pierwszy pojawiło się około 1395 r. i początkowo oznaczało placek pieczony w popiele i na rozżarzonych węglach. W węgierskich podaniach ludowych podpłomyk jest znany pod nazwą „hamuban sült pogácsa” (podpłomyk pieczony w popiele). Do końca XVII wieku placek, który spożywało się jak chleb, nazywano chlebem-podpłomykiem lub chlebem typu podpłomyk. Produkt w obecnej postaci, o mniejszym rozmiarze, cylindrycznym kształcie i ozdobiony kratką, rozpowszechnił się na Węgrzech pod koniec średniowiecza. Placek, do którego produkcji stosowano różne rodzaje ciasta, był najbardziej powszechnym produktem kuchni chłopskiej; od tego czasu jego popularność nie zmalała.
      Wytwarzanie „Tepertős pogácsa” jest możliwe dzięki dwóm elementom: zwyczajowi smażenia tłuszczu uzyskanego ze słoniny oraz fakt, że kawałki smażonej wieprzowiny stały się daniem spożywanym na co dzień. Zgodnie z datowanym na 1770 r. opisem pewnej rodziny należącej do średniej szlachty zamieszkującej komitat Somogy spożywanie smażonej słoniny i kawałków smażonej wieprzowiny weszło do zwyczajów szlachty w XVIII wieku. Dowodem na to jest spis ksiąg spadkowych rodzin szlacheckich wskazujący, że słoiki smalcu pojawiły się w XVIII wieku na Wielkiej Nizinie (Cegléd 1850–1900, publikacja Ceglédi Kossuth Múzeum, Cegléd, 1988, s. 28, 30. Szűcs). Prawdopodobnie zwyczaj smażenia słoniny oraz spożywania smalcu w tradycji chłopskiej dotyczącej przygotowywania wieprzowiny wprowadzono w połowie XIX wieku, biorąc pod uwagę, że słoiki ze smalcem od lat 50. XIX wieku wpisywano do spisów majątkowych chłopów na obszarze między Dunajem a Cisą.
      Zgodnie z danymi etnograficznymi z przełomu XIX i XX wieku przekazywanymi drogą ustną kawałki smażonej wieprzowiny używano w chłopskich domostwach w centralnym regionie Cisy do produkcji mydła, a następnie stopniowo rozpowszechniła się praktyka ich spożywania. Po uboju świni podpłomyki pieczono wraz ze świeżymi kawałkami wieprzowiny, zasadniczo małego rozmiaru, bez skóry. Ważne prace syntetyczne w obszarze etnografii sporządzone w latach 30. XX wieku zawierają odniesienia do podpłomyków przyrządzanych z ciasta wyrośniętego lub niewyrośniętego, na bazie mąki pszennej, z dodatkiem między innymi kawałków smażonej wieprzowiny [Bátky Zs.: Táplálkozás (Odżywianie) w: A magyarság néprajza (Etnografia Węgrów), Budapeszt, 1933, s. 100], można zatem stwierdzić, że dodawanie kawałków smażonej wieprzowiny otrzymanych w wyniku smażenia słoniny do wyrośniętego ciasta stało się powszechnym zwyczajem na początku XX wieku.
      Obecnie produkt „Tepertős pogácsá” jest istotnym elementem codziennych posiłków i podaje się go do dań serwowanych po zupie (mięs, fasoli). Jest to wyrób serwowany uczestnikom spotkań i konferencji, a także danie specjalne podawane przez gospodynie domowe w szczególności z okazji uroczystości rodzinnych (ślubów, chrzcin) lub świąt (Bożego Narodzenia lub Wielkanocy); produkt podaje się również jako przystawkę w gospodarstwach agroturystycznych (Hagyományok Ízek Régiók (Tradycje Smaki Regiony), tom I, s. 145–147).
      Od lat 80. XIX wieku aż do dziś o renomie przedmiotowego produktu świadczy szereg książek kucharskich, między innymi: Dobos C. József: Magyar-Franczia szakácskönyv (Księga kuchni francusko-węgierskiej), 1881, s. 784–785; Rozsnyai Károly: Legújabb nagy házi cukrászat (Ostatnie domowe wyroby cukiernicze), 1905, s. 350; Kincses Váncza receptkönyv (Księga kucharska Vánczy Kincsesa), 1920, s. 21; Az Új idők második receptkönyve (Tom drugi nowoczesnej księgi kucharskiej), 1934, s. 182; Hajdú Ernőné: Jaj, mit főzzek (Co ugotować?), 1941, s. 73; Rudnay János: A magyar cukrászat remekei (Najlepsze wyroby cukiernictwa węgierskiego), 1973, s. 89.
      1.9.   Minimalne wymogi i procedury sprawdzania specyficznego charakteru

                  Specyficzny charakter

                  Minimalne wymogi

                  Procedura i częstotliwość kontroli

                  Zawartość tłuszczu

                              —

                              20–30 % (suchej masy)

                              —

                              dozwolone jest wyłącznie stosowanie smalcu

                  Zgodnie z opisem produktu przedstawionym w pkt 3.5, w laboratorium, raz na pół roku.

                  (Masa zawierająca) kawałki smażonej wieprzowiny

                              —

                              stosowanie kawałków smażonej wieprzowiny

                              —

                              stosowanie kawałków smażonej wieprzowiny bez skóry

                  Na podstawie dokumentacji lub karty dotyczącej produktu, przy czym każdej partii dotyczy odrębna dokumentacja.

                  Składniki

                              —

                              zgodnie z opisem produktu przedstawionym w pkt 3.6. (kawałki smażonej wieprzowiny, smalec, mąka pszenna, jajo, żółtko jaja, mleko, drożdże, białe wino lub ocet, śmietana, sól, pieprz)

                  Na podstawie dokumentacji lub karty dotyczącej produktu, przy czym każdej partii dotyczy odrębna dokumentacja.

                  Organoleptyczne cechy charakterystyczne produktu (wnętrze, smak, zapach)

                              —

                              struktura gąbczasta lub listkowa

                              —

                              charakterystyczny smak i zapach smażonej wieprzowiny, z lekkim posmakiem pieprzu

                  Badanie organoleptyczne przy każdym zwijaniu.

            2.   Organ lub jednostka kontrolująca zgodność ze specyfikacją produktu

      2.1.   Nazwa i adres

      Nazwa: Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal Központ, Élelmiszer- és Takarmánybiztonsági Igazgatóság
      Adres:
      Telefon: +36 456-30-10
      Faks: —
      Adres poczty elektronicznej: oevi@oai.hu

                  ☒ Organ publiczny/Jednostka publiczna

                   Organ prywatny/Jednostka prywatna

            2.2.   Szczególne zadania organu lub jednostki

      Organ odpowiedzialny za weryfikację przeprowadza kontrolę pod kątem właściwego spełniania wymogów przewidzianych w specyfikacji produktu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/663 z dnia 28 kwietnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               29.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/663
   z dnia 28 kwietnia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  91,5

                  TR

                  96,0

                  ZZ

                  93,8

                  0707 00 05

                  AL

                  97,3

                  EG

                  191,6

                  TR

                  125,6

                  ZZ

                  138,2

                  0709 93 10

                  MA

                  134,6

                  TR

                  141,8

                  ZZ

                  138,2

                  0805 10 20

                  EG

                  53,9

                  IL

                  64,4

                  MA

                  53,7

                  TR

                  70,3

                  ZZ

                  60,6

                  0805 50 10

                  BO

                  97,3

                  TR

                  57,0

                  ZZ

                  77,2

                  0808 10 80

                  AR

                  100,0

                  BR

                  90,5

                  CL

                  119,2

                  CN

                  167,0

                  MK

                  30,8

                  NZ

                  136,3

                  US

                  151,5

                  ZA

                  119,9

                  ZZ

                  114,4

                  0808 30 90

                  AR

                  112,3

                  CL

                  121,5

                  NZ

                  212,0

                  ZA

                  111,7

                  ZM

                  112,8

                  ZZ

                  134,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 193/2013 z dnia 6 marca 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               7.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 64/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 193/2013
   z dnia 6 marca 2013 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 marca 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  82,8

                  MA

                  59,3

                  TN

                  69,4

                  TR

                  109,3

                  ZZ

                  80,2

                  0707 00 05

                  EG

                  191,6

                  MA

                  170,1

                  TR

                  156,8

                  ZZ

                  172,8

                  0709 91 00

                  EG

                  82,2

                  ZZ

                  82,2

                  0709 93 10

                  MA

                  47,3

                  TR

                  113,2

                  ZZ

                  80,3

                  0805 10 20

                  EG

                  54,3

                  IL

                  64,5

                  MA

                  54,6

                  TN

                  61,6

                  TR

                  60,5

                  ZZ

                  59,1

                  0805 50 10

                  TR

                  84,1

                  ZZ

                  84,1

                  0808 10 80

                  AR

                  116,3

                  BR

                  84,7

                  CL

                  115,2

                  CN

                  77,8

                  MK

                  28,7

                  US

                  151,0

                  ZZ

                  95,6

                  0808 30 90

                  AR

                  126,4

                  CL

                  178,5

                  TR

                  125,7

                  US

                  185,0

                  ZA

                  104,2

                  ZZ

                  144,0

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 23/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               16.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 23/2013
   z dnia 15 stycznia 2013 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 stycznia 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  62,1

                  TN

                  102,6

                  TR

                  130,0

                  ZZ

                  98,2

                  0707 00 05

                  EG

                  194,1

                  TR

                  130,5

                  ZZ

                  162,3

                  0709 91 00

                  EG

                  158,2

                  ZZ

                  158,2

                  0709 93 10

                  MA

                  104,4

                  TR

                  132,7

                  ZZ

                  118,6

                  0805 10 20

                  EG

                  54,9

                  MA

                  59,8

                  TR

                  63,5

                  ZA

                  103,6

                  ZZ

                  70,5

                  0805 20 10

                  IL

                  162,4

                  MA

                  95,8

                  ZZ

                  129,1

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  IL

                  113,9

                  KR

                  140,9

                  TR

                  94,1

                  ZZ

                  116,3

                  0805 50 10

                  TR

                  76,9

                  ZZ

                  76,9

                  0808 10 80

                  BA

                  47,0

                  CN

                  99,8

                  MK

                  38,5

                  US

                  183,6

                  ZZ

                  92,2

                  0808 30 90

                  CN

                  65,3

                  US

                  134,8

                  ZZ

                  100,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1362/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające metody oceny sensorycznej niepoddanego obróbce cieplnej przyprawionego mięsa drobiowego do celów jego klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej

text:
                  19.12.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 343/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1362/2013
         z dnia 11 grudnia 2013 r.
         ustanawiające metody oceny sensorycznej niepoddanego obróbce cieplnej przyprawionego mięsa drobiowego do celów jego klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Uwaga dodatkowa 6a) do działu 2 Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, definiuje „niegotowane przyprawiane mięso”, jako „mięso niegotowane, które było przyprawiane w całej masie lub na całej powierzchni produktu, albo za pomocą przypraw widzialnych gołym okiem lub łatwo rozróżnianych smakiem”.

                     (2)

                     Aby zagwarantować stosowanie przez organy celne jednolitego podejścia do celów klasyfikacji celnej, konieczne jest ustanowienie metod określania, czy niepoddane obróbce cieplnej mięso drobiowe zostało przyprawione w rozumieniu uwagi dodatkowej 6a) do działu 2 Nomenklatury scalonej.

                     (3)

                     W świetle badań przeprowadzonych przez Grupę Europejskich Laboratoriów Celnych metody określania, czy niepoddane obróbce cieplnej mięso drobiowe zostało przyprawione, powinny najpierw obejmować badanie wizualne, a następnie smakowanie próbki.

                     (4)

                     Metoda polegająca na smakowaniu próbki powinna mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy badanie wizualne nie doprowadziło do rozstrzygających wyników.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku określono metody mające zastosowanie do określania do celów klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej, czy niepoddane obróbce cieplnej mięso drobiowe zostało przyprawione.

            Artykuł 2

               1.   Badanie wizualne mięsa drobiowego przeprowadza się za pomocą metody i w warunkach określonych w części I załącznika.
               Celem badania wizualnego jest ustalenie, czy mięso drobiowe zostało przyprawione na całej powierzchni i czy przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               2.   Smakowanie mięsa drobiowego przeprowadza się za pomocą metody i w warunkach określonych w części II załącznika.
               Smakowanie przeprowadza się jedynie w przypadkach, gdy – na podstawie wyników badania wizualnego – niemożliwe jest ustalenie, czy próbka została przyprawiona na całej powierzchni i czy przyprawa jest widoczna gołym okiem.
               Celem smakowania jest ustalenie, czy mięso drobiowe zostało przyprawione w całej masie lub na całej powierzchni i czy przyprawa jest wyraźnie rozróżnialna smakiem.
               Przygotowania do smakowania przeprowadza się wyłącznie w pomieszczeniach spełniających minimalne wymagania sprzętowe określone w pkt 2 części II załącznika.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2013 r.

                  W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
               Algirdas ŠEMETA

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            CZĘŚĆ I:   BADANIE WIZUALNE PRZYPRAWIONEGO MIĘSA DROBIOWEGO
            1.   Cel i definicja

            Celem stosowania niniejszej metody jest określenie, czy niepoddane obróbce cieplnej przyprawione mięso drobiowe ma być klasyfikowane do działu 2 lub do działu 16 Nomenklatury scalonej, na podstawie stwierdzenia, że:

                        1)

                        przyprawa pokrywa całą powierzchnię próbki; i

                        2)

                        przyprawa jest widoczna gołym okiem.

                  Metoda polega na przeprowadzeniu badania wizualnego jednej lub większej liczby próbek niepoddanego obróbce cieplnej mięsa drobiowego.
            2.   Przygotowanie próbek

            Każda próbka musi być pobrana ze zgłoszonej partii. Za próbkę można uznać jedynie produkt znajdujący się w zamkniętym, oryginalnym opakowaniu. Próbka może znajdować się w pudełku lub w opakowaniu próżniowym z tworzywa sztucznego.
            W przypadku zamrożonego niepoddanego obróbce cieplnej mięsa próbkę należy rozmrozić (na przykład w lodówce, w niskiej temperaturze 4 °C). Należy ograniczyć do minimum wyciek płynu.
            Stosowne informacje dotyczące opakowania i/lub próbek należy zarejestrować lub sfotografować i zamieścić w sprawozdaniu z badania, o którym mowa w pkt 4.
            3.   Przeprowadzanie badania wizualnego

            Próbkę należy poddać badaniu wizualnemu po usunięciu opakowania.
            Badanie wizualne próbki powinno zostać przeprowadzone przez przynajmniej dwie osoby oceniające.
            Podczas przeprowadzania badania wizualnego osoby oceniające muszą uwzględnić następujące czynniki:

                        a)

                        nie każda część powierzchni próbki musi być przyprawiona w takim samym stopniu;

                        b)

                        brak przyprawy na pofałdowaniach lub zagięciach poluzowanego wewnętrznego filetu nie ma znaczenia dla określenia, czy przyprawa została rozprowadzona na całej powierzchni próbki;

                        c)

                        zaobserwowanie białego pieprzu jest trudniejsze niż zaobserwowanie czarnego pieprzu;

                        d)

                        zaobserwowanie pieprzu na powierzchni mięsa o jasnej barwie (na przykład mięsa z piersi) jest łatwiejsze niż zaobserwowanie pieprzu na powierzchni mięsa o ciemnej barwie (na przykład mięsa na kości udowej).

                  4.   Ocena wyników

            Wszystkie osoby oceniające muszą ustalić jednogłośnie, czy próbka została przyprawiona na całej powierzchni i czy przyprawy są widoczne gołym okiem.
            Muszą one wypełnić sprawozdanie z badania wizualnego niepoddanego obróbce cieplnej przyprawionego mięsa drobiowego. Wzór formularza sprawozdania z badania znajduje się w dodatku 1.
            Gdy wszystkie osoby oceniające nie dojdą do takiego samego wniosku odnośnie do danej próbki lub gdy wszystkie one dojdą do wniosku, że próbka nie została przyprawiona na całej powierzchni lub że przyprawa nie jest widoczna gołym okiem, próbka musi zostać zbadana zgodnie z częścią II.
            5.   Zdjęcia wyjaśniające

            Na załączonych zdjęciach zaprezentowano sposób oceny próbek podczas badania wizualnego.
            Zdjęcia obrazują próbki mięsa drobiowego przyprawionego pieprzem, lecz wyjaśnienia zamieszczone poniżej każdego zdjęcia mogą mieć również zastosowanie do innych przypraw.
            Na zdjęciach „TOP” (GÓRNA CZĘŚĆ) odnosi się do zewnętrznej powierzchni piersi drobiowej, a „UNDERSIDE” (DOLNA CZĘŚĆ) odnosi się do powierzchni piersi drobiowej widocznej po odcięciu od kości.

               Zdjęcie 1A

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 1B

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 2A

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 2B

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 3A

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 3B

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 4A

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 4B

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 5A

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 5B

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 6

            Wynik badania wizualnego: próbka została przyprawiona na całej powierzchni, a przyprawa jest widoczna gołym okiem.

               Zdjęcie 7

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 8

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 9

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 10

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 11

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 12

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.

               Zdjęcie 13

            Wynik badania wizualnego: przyprawa jest widoczna gołym okiem, ale NIE pokrywa całej powierzchni próbki.
            CZĘŚĆ II:   SMAKOWANIE PRZYPRAWIONEGO MIĘSA DROBIOWEGO
            1.   Cel i definicja

            Celem niniejszej metody jest określenie, czy niepoddane obróbce cieplnej przyprawione mięso drobiowe należy klasyfikować do działu 2 lub do działu 16 Nomenklatury scalonej, na podstawie stwierdzenia, że:

                        1)

                        mięso drobiowe zostało przyprawione w całej masie lub na całej powierzchni; i

                        2)

                        przyprawa jest wyraźnie rozróżnialna smakiem.

                  Metoda polega na posmakowaniu jednej lub większej ilości próbek mięsa drobiowego po poddaniu go obróbce cieplnej.
            2.   Wyposażenie pomieszczeń badawczych

            Pomieszczenia, w których przeprowadza się smakowanie, muszą być wyposażone przynajmniej w następujące sprzęty:

                        —

                        kuchenkę mikrofalową,

                        —

                        deski do krojenia,

                        —

                        naostrzone noże;

                        —

                        płaskie talerze (np. polistyrenowe lub porcelanowe), oznakowane przypadkowymi kodami trzycyfrowymi,

                        —

                        widelce do serwowania,

                        —

                        sondę (termometr spożywczy),

                        —

                        rękawice jednorazowe.

                  3.   Przygotowanie próbek

            Próbka musi składać się z reprezentatywnej porcji mięsa drobiowego przeznaczonego do konsumpcji.
            Jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do próbki, na przykład w odniesieniu do dodania nietypowych związków (związku) lub też możliwego zanieczyszczenia mikrobiologicznego, należy przeprowadzić ocenę ryzyka lub wstępną analizę mikrobiologiczną.
            Próbkę należy poddać w całości obróbce cieplnej w kuchence mikrofalowej. W czasie badania próbka musi nadawać się do spożycia przez ludzi.
            Wewnętrzna temperatura próbki musi osiągnąć przynajmniej 77 °C. Temperatura sprawdzana jest za pomocą sondy (termometru spożywczego) po zakończeniu czasu poddania próbki obróbce cieplnej. Jeżeli specyfikacja kuchenki mikrofalowej wymaga przestrzegania „czasu oczekiwania”, temperaturę mierzy się po upływie „czasu oczekiwania”. Czas oczekiwania umożliwia dodatkową obróbkę cieplną po wyłączeniu zasilania ciepłem już wygenerowanym, kiedy drzwiczki kuchenki mikrofalowej pozostają zamknięte.
            W celu odsłonięcia poddanego obróbce cieplnej mięsa, znajdującego się w środku, zewnętrzną powierzchnię próbki należy usunąć za pomocą ostrego noża. Należy zwrócić uwagę, aby nie zanieczyścić środkowej części mięsa przez kontakt z jego zewnętrzną powierzchnią.
            Środkową część mięsa należy pokroić na porcje o wielkości około 2 cm3.
            Próbki należy pozostawić do schłodzenia przez przynajmniej 10 minut.
            Próbki należy podać osobom oceniającym na oznaczonych talerzach.
            4.   Smakowanie

            Od 5 do 8 wykwalifikowanych osób oceniających otrzymuje jedną lub większą liczbę próbek. W ramach jednej sesji możliwe jest przeprowadzenie oceny nie więcej niż pięciu próbek.
            Między smakowaniem próbek należy przeprowadzić stosowną przerwę lub dostarczyć odpowiednie środki w celu neutralizacji smaków (wodę butelkowaną i niesolone krakersy).
            Osoby oceniające muszą mieć możliwość przeprowadzenia oceny bez zbędnych zakłóceń.
            Osoby oceniające muszą posmakować próbkę i obiektywnie ocenić jej wiodący aromat, smak oraz posmak.
            Osoby oceniające muszą wypełnić następujące dwa formularze:

                        a)

                        Formularz określania cech w ramach badania produktów drobiowych do celów klasyfikacji celnej;

                        b)

                        Opisowy formularz porównawczy w ramach badania produktów drobiowych do celów klasyfikacji celnej.

                  Wzory formularzy zostały zamieszczone w dodatku 2 i 3.
            Do formularza określania cech każda z osób oceniających wpisuje cechy charakterystyczne wskazujące, w skali od 1 do 3, natężenie każdej z cech, wykorzystując wyłącznie terminy „DELIKATNY” (1), „WYRAŹNIE ROZRÓŻNIALNY” (2) oraz „MOCNY” (3).
            W opisowym formularzu porównawczym rejestrowane są kluczowe terminy opisowe wykorzystywane przez osoby oceniające, wskazując liczbę osób oceniających, które użyły danego terminu dla danej próbki.
            W opisowym formularzu porównawczym podsumowuje się również natężenie lub intensywność cechy.
            W przypadku gdy różne osoby oceniające używają różnych terminów, o których wiadomo, że mają podobne znaczenie – jak na przykład „otłuszczony” i “tłusty”, uznaje się, że użyły one tych samych terminów.
            Wyniki w odniesieniu do dodanych substancji aromatyczno-smakowych lub przypraw (na przykład „kwaśny”, „słodki”, „ostry”, „pikantny”, „pieprz”, „czosnek” itp.) należy wpisać do opisowego formularza porównawczego.
            5.   Ocena wyników

            Jeżeli w formularzu określania cech oraz w opisowym formularzu porównawczym przynajmniej połowa osób oceniających wskazała, że substancje aromatyczno-smakowe lub przyprawy wyczuwalne są w zakresie osiągającym poziom 2 („WYRAŹNIE ROZRÓŻNIALNY”) na podstawie punktu 4, przyprawa w próbce jest uważana za wyraźnie rozróżnialną smakiem.
            W formularzach należy podać wszystkie szczegóły dotyczące próbek, ich przygotowania, jak również procedurę(-y), którą(-e) zastosowano w celu osiągnięcia i interpretacji otrzymanych wyników.

               Dodatek 1

                  Sprawozdanie z badania wizualnego niepoddanego obróbce cieplnej przyprawionego mięsa drobiowego

               Data: …

                           Kod …

                           Kod …

                           Kod …

                           Kod …

                           Kod …

                           Przyprawa na całej powierzchni produktu

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           Przyprawa widoczna gołym okiem

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           TAK/NIE

                           Istotne informacje

               Dodatek 2

                  Formularz określania cech w ramach badania produktów drobiowych do celów klasyfikacji celnej

               Nazwa: … Data: … Produkt: …

                           Kod

                           Aromat/Smak/Posmak

                           Natężenie:

                  Skala

                           1

                           2

                           3

                           DELIKATNY

                           WYRAŹNIE ROZRÓŻNIALNY

                           MOCNY

               Dodatek 3

                  Opisowy formularz porównawczy w ramach badania produktów drobiowych do celów klasyfikacji celnej

               Data: …

                           Kod

                           1

                           2

                           3

                           Kod

                           1

                           2

                           3

                           Kod

                           1

                           2

                           3

                           Cechy wskazane w odniesieniu do:
                           aromatu/smaku/posmaku

                           Delikatny

                           Wyraźnie rozróżnialny

                           Mocny

                           Delikatny

                           Wyraźnie rozróżnialny

                           Mocny

                           Delikatny

                           Wyraźnie rozróżnialny

                           Mocny

                     Sporządził: … Sprawdził: …
               W kolumnach 1, 2 i 3 proszę podać liczbę osób oceniających, które zidentyfikowały tę cechę.