title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2020/371 z dnia 5 marca 2020 r. w sprawie wykonania art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
                  6.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 71/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2020/371
         z dnia 5 marca 2020 r.
         w sprawie wykonania art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 204/2011 (1), w szczególności jego art. 21 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2016/44.

                     (2)

                     W dniu 25 lutego 2020 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „RB ONZ”), powołany na podstawie rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), zaktualizował dane pięciu osób objętych środkami ograniczającymi.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (UE) 2016/44,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 2016/44 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2020 r.

                  W imieniu Rady

               T. ĆORIĆ

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/44 pozycje 6, 9, 23, 25 oraz 27 otrzymują brzmienie:

               „6.   Imię i nazwisko: 1. ABU 2: ZAYD 3: UMAR 4: DORDA

                  Tytuł: brak danych Funkcja
                  : a) dyrektor – organizacja bezpieczeństwa zewnętrznego. b) szef agencji wywiadu zewnętrznego. Data urodzenia:4 kwietnia 1944 r.Miejsce urodzenia: Alrhaybat Potwierdzony alias: Dorda Abuzed OE Niepotwierdzony alias: brak danych Obywatelstwo: brak danych Nr paszportu: libijski, numer FK117RK0, wydany 25 listopada 2018 r., wydany w Trypolisie (Data upływu ważności: 24 listopada 2026 r.) Krajowy numer identyfikacyjny: brak danych Adres: Libia (Domniemany status / miejsce pobytu: Egipt) Data umieszczenia w wykazie:26 lutego 2011 r. (wpis zmieniony 27 czerwca 2014 r., 25 lutego 2020 r.) Pozostałe informacje: Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 15 rezolucji nr 1970 (zakaz podróżowania). Umieszczony w wykazie 17 marca 2011 r. na podstawie pkt 17 rezolucji nr 1970 (zamrożenie aktywów). Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/.”

               „9.   Imię i nazwisko: 1. AISHA 2: MUAMMAR MUHAMMED 3: ABU MINYAR 4: QADHAFI

                  Tytuł: brak danych Funkcja:Data urodzenia:1 stycznia 1978 r.Miejsce urodzenia: Trypolis, Libia Potwierdzony alias: Aisha Muhammed Abdul Salam (Nr paszportu libijskiego: 215215 Niepotwierdzony alias: brak danych Nr paszportu:
                  a) omański, numer 03824970; wydany 4 maja 2014 r. w Maskacie, Oman (Data upływu ważności: 3 maja 2024 r.b) libijski 428720 c) B/011641 Krajowy numer identyfikacyjny: 98606612 Adres: Sułtanat Omanu (Domniemany status/miejsce pobytu: Sułtanat Omanu) Data umieszczenia w wykazie:26 lutego 2011 r. (wpis zmieniony 11 listopada 2016 r., 26 września 2014 r., 21 marca 2013 r., 2 kwietnia 2012 r., 25 lutego 2020 r.) Pozostałe informacje: Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 15 i 17 rezolucji nr 1970 (zakaz podróżowania, zamrożenie aktywów). Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/.”

               „23.   Imię i nazwisko: 1. AHMAD 2: OUMAR 3: IMHAMAD 4: AL-FITOURI

                  Tytuł: brak danych Funkcja: Dowódca bojówki Anas al-Dabbashi, przywódca międzynarodowej siatki handlu ludźmi Data urodzenia:7 maja 1988 r.Miejsce urodzenia: (prawdopodobnie Sabratha, okolica Talil) Potwierdzony alias: brak danych Niepotwierdzony alias:
                  a) Al-Dabachi b) Al Ammu c) The Uncle d) Al-Ahwal e) Al Dabbashi Obywatelstwo: Libia Nr paszportu: libijski nr LY53FP76; wydany 29 września 2015 r. wydany w Trypolisie Krajowy numer identyfikacyjny: 119880387067 Adres: a) Garabulli, Libia b) Zawiya, Libia c) Dbabsha-Sabaratah Data umieszczenia w wykazie:7 czerwca 2018 r. (wpis zmieniony 17 września 2018 r., 25 lutego 2020 r.) Pozostałe informacje: Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 15 i 17 rezolucji nr 1970 (zakaz podróżowania, zamrożenie aktywów).
               Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 22 lit. a) rezolucji nr 1970 (2011); pkt 4 lit. a) rezolucji nr 2174 (2014); pkt 11 lit. a) rezolucji nr 2213 (2015). Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/.
               Informacje dodatkowe
               Ahmad Imhamad jest dowódcą bojówki Anas al-Dabbashi, która działała wcześniej na wybrzeżu między miejscowościami Sabratha i Melita. Imhamad jest ważnym przywódcą nielegalnej działalności związanej z handlem migrantami. Klan i bojówka al-Dabbashiego utrzymują także stosunki z grupami terrorystycznymi i stosującymi przemoc ugrupowaniami ekstremistycznymi. Imhamad działa obecnie wokół miejscowości Zawiya, po wybuchu w październiku 2017 r. gwałtownych starć z innymi bojówkami i rywalizującymi organizacjami przemytników w okolicach wybrzeża. W starciach tych zginęło ponad 30 osób, w tym cywilów. W reakcji na swoje usunięcie Ahmad Imhamad publicznie przyrzekł 4 grudnia 2017 r., że wróci do Sabrathy wzmocniony i z bronią w ręku. Istnieje wiele dowodów na to, że bojówka Imhamada bierze bezpośredni udział w nielegalnym handlu migrantami i ich przemycie oraz że jego bojówka kontroluje miejsca wyjazdu migrantów, obozy, bezpieczne kryjówki i statki. Istnieją informacje potwierdzające ustalenia, że Imhamad narażał migrantów (w tym osoby małoletnie) na przebywanie w ciężkich warunkach i niejednokrotnie na śmiertelne niebezpieczeństwo na lądzie i na morzu. W wyniku gwałtownych starć między bojówką Imhamada i innymi bojówkami, do których doszło w miejscowości Sabratha, znaleziono tysiące migrantów (wielu w ciężkim stanie); większość z nich była przetrzymywana w ośrodkach kontrolowanych przez brygadę Martyrs Anas al-Dabbashi i bojówkę al-Ghul. Klan al-Dabbashiego i powiązana z nim bojówka Anas al-Dabbashi od dawna utrzymują kontakty z Islamskim Państwem w Lewancie (ISIL) i stowarzyszonymi z nim ugrupowaniami.
               W szeregach oddziałów al-Dabbashiego znajduje się kilku członków ISIL, m.in. Abdallah al-Dabbashi, »kalif« ISIL z Sabrathy. Według doniesień Imhamad brał także udział w zorganizowaniu zabójstwa Sami Khalifa al-Gharabliego, któremu rada gminy Sabratha powierzyła w lipcu 2017 r. zadanie zwalczania przemytu migrantów. Działalność Imhamada w dużej mierze przyczynia się do intensyfikacji przemocy i zwiększenia poczucia braku bezpieczeństwa na zachodzie Libii oraz zagraża pokojowi i stabilności w Libii i krajach sąsiednich.”

               „25.   Imię i nazwisko: 1. MOHAMMED 2: AL AMIN 3: AL-ARABI 4: KASHLAF

                  Tytuł: brak danych Funkcja: Przywódca brygady Shuhada al-Nasr, dowódca straży rafinerii naftowej w miejscowości Zawiya Data urodzenia:2 grudnia 1985 r.Miejsce urodzenia: Zawiya, Libia Potwierdzony alias: brak danych Niepotwierdzony alias: a) Kashlaf b) Koshlaf c) Keslaf d) al-Qasab Obywatelstwo: libijskie Nr paszportu: C17HLRL3, wydany 30 grudnia 2015 r. w Zawiya Krajowy numer identyfikacyjny: Brak danych Adres: Zawiya, Libia Data umieszczenia w wykazie:7 czerwca 2018 r. (wpis zmieniony 17 września 2018 r., 25 lutego 2020 r.) Pozostałe informacje: Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 15 i 17 rezolucji nr 1970 (zakaz podróżowania, zamrożenie aktywów).
               Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 22 lit. a) rezolucji nr 1970 (2011); pkt 4 lit. a) rezolucji nr 2174 (2014); pkt 11 lit. a) rezolucji nr 2213 (2015).
               Informacje dodatkowe
               Mohammed al-Hadi jest dowódcą brygady Shuhada al Nasr w miejscowości Zawiya w zachodniej Libii. Jego bojówka kontroluje rafinerię w miejscowości Zawiya, najważniejszy ośrodek operacji przemycania migrantów. Al-Hadi kontroluje również ośrodki detencyjne, w tym ośrodek Nasr – nominalnie będący pod kontrolą DCIM. Jak potwierdzają różne źródła, sieć al-Hadiego jest jedną z najbardziej dominujących w obszarze przemytu i wykorzystywania migrantów w Libii. Al-Hadi ma szerokie kontakty z przywódcą lokalnej jednostki straży przybrzeżnej w miejscowości Zawiya, al-Rahmanem al-Miladem; jednostki straży przechwytują łodzie z migrantami należące często do rywalizujących ze sobą sieci przemytniczych. Migranci są następnie przewożeni do ośrodków detencyjnych kontrolowanych przez bojówkę Al Nasra, gdzie według doniesień są przetrzymywani w strasznych warunkach. Panel ekspertów ds. Libii zgromadził dowody na temat migrantów, którzy często byli bici, a inni, w szczególności kobiety z państw subsaharyjskich i Maroka, były sprzedawane na lokalnym rynku jako »niewolnice seksualne«. Panel stwierdził również, że al-Hadi współpracuje z innymi grupami zbrojnymi i że w 2016 i 2017 roku wielokrotnie brał udział w gwałtownych starciach.”

               „27.   Imię i nazwisko: 1. IBRAHIM 2: SAEED 3: SALIM 4: JADHRAN

                  Tytuł: brak danych Funkcja: przywódca zbrojnych bojówek Data urodzenia:29 października 1982 r.Miejsce urodzenia: brak danych Potwierdzony alias: Ibrahim Saeed Salem Awad Aissa Hamed Dawoud Al Jadhran Niepotwierdzony alias: brak danych Obywatelstwo: Libia Nr paszportu: S/263963. wydany 8 listopada 2012 r.Krajowy numer identyfikacyjny:
                  a) 119820043341 b) Numer dowodu tożsamości: 137803 Adres: brak danych Data umieszczenia w wykazie:11 września 2018 r. (zmieniony 25 lutego 2020 r.) Pozostałe informacje: nazwisko matki Salma Abdula Younis. Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 15 i 17 rezolucji nr 1970 (zakaz podróży, zamrożenie aktywów). Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: www.interpol.int/en/notice/search/un/xxxx.
               Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 11 lit. b), c) i d) rezolucji nr 2213 (2015); pkt 11 rezolucji nr 2362 (2017).
               Informacje dodatkowe

                           —

                           Libijska Prokuratura Generalna wydała nakaz aresztowania powyższej osoby i wysunęła wobec niej oskarżenie o popełnienie szeregu przestępstw.

                           —

                           Powyższa osoba przeprowadziła działania zbrojne i ataki na instalacje naftowe w regionie »naftowego półksiężyca« skutkujące ich zniszczeniem, przy czym ostatni taki incydent miał miejsce w dniu 14 czerwca 2018 r.

                           —

                           Ataki w regionie »naftowego półksiężyca« spowodowały wiele ofiar śmiertelnych wśród jego mieszkańców i naraziły życie cywilów na niebezpieczeństwo.

                           —

                           Ataki w różnych okresach w latach 2013–2018 skutkowały zahamowaniem libijskiego eksportu ropy naftowej, co doprowadziło do znacznych strat dla libijskiej gospodarki.

                           —

                           Powyższa osoba podejmowała próby nielegalnego eksportu ropy naftowej.

                           —

                           W celu przeprowadzania powtarzających się ataków wymierzonych w region »naftowego półksiężyca« osoba ta werbuje zagranicznych bojowników.

                           —

                           Powyższa osoba, poprzez swoje czyny, podważa stabilność Libii oraz stanowi przeszkodę na drodze do rozwiązania kryzysu politycznego przez strony w tym kraju i do wdrożenia planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/382 z dnia 2 marca 2020 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Bergamote(s) de Nancy” (ChOG)

text:
                  9.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 72/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/382
         z dnia 2 marca 2020 r.
         zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Bergamote(s) de Nancy” (ChOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Bergamote(s) de Nancy”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2). Niniejsza poprawka zawiera zmianę nazwy „Bergamote(s) de Nancy” na „Bergamote de Nancy”/„Bergamotes de Nancy”.

                     (2)

                     Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

                     (3)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Bergamote(s) de Nancy” (ChOG).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               Janusz WOJCIECHOWSKI

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

            (3)  Dz.U. C 361 z 25.10.2019, s. 11.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/383 z dnia 6 marca 2020 r. ustalające należności celne przywozowe mające zastosowanie do niektórych rodzajów ryżu łuskanego od dnia 9 marca 2020 r.

text:
                  9.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 72/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/383
         z dnia 6 marca 2020 r.
         ustalające należności celne przywozowe mające zastosowanie do niektórych rodzajów ryżu łuskanego od dnia 9 marca 2020 r.
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 akapit pierwszy lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     W porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącym metody obliczania stosowanych ceł na ryż łuskany, zatwierdzonym decyzją Rady 2005/476/WE (2), ustalono metodę obliczania ceł stosowanych przy przywozie ryżu łuskanego.

                     (2)

                     Na podstawie informacji przekazanych przez właściwe organy Komisja stwierdza, że pozwolenia na przywóz ryżu łuskanego objętego kodem CN1006 20, z wyjątkiem pozwoleń na przywóz ryżu Basmati, wydano na ilość 235 233 ton na okres od dnia 1 września 2019 r. do dnia 29 lutego 2020 r. Należy zatem zmienić należność celną przywozową za ryż łuskany objęty kodem CN 1006 20 inny niż ryż Basmati, ustaloną w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/371 (3).

                     (3)

                     Należy zatem uchylić rozporządzenie (UE) 2019/371.

                     (4)

                     Ustalenie należności musi nastąpić w terminie 10 dni od zakończenia wskazanego wyżej okresu odniesienia. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno niezwłocznie wejść w życie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Należność celna przywozowa mająca zastosowanie do ryżu łuskanego objętego kodem CN 1006 20 innego niż ryż Basmati wynosi 42,50 EUR za tonę.

            Artykuł 2
            Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/371 traci moc.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 6 marca 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               María Ángeles BENÍTEZ SALAS

                  p.o. Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Decyzja Rady 2005/476/WE z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącego metody obliczania stosowanych ceł na ryż łuskany oraz zmieniającego decyzje 2004/617/WE, 2004/618/WE oraz 2004/619/WE (Dz.U. L 170 z 1.7.2005, s. 67).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/371 z dnia 7 marca 2019 r. ustalające należności celne przywozowe mające zastosowanie do niektórych rodzajów ryżu łuskanego od dnia 8 marca 2019 r. (Dz.U. L 68 z 8.3.2019, s. 3).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/386 z dnia 9 marca 2020 r. zmieniające załącznik II do decyzji 2007/777/WE w odniesieniu do wykazu krajów trzecich lub ich części, z których dozwolony jest przywóz do Unii produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, oraz zmieniające załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wykazu krajów trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii świeżego mięsa (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  10.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 73/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/386
         z dnia 9 marca 2020 r.
         zmieniające załącznik II do decyzji 2007/777/WE w odniesieniu do wykazu krajów trzecich lub ich części, z których dozwolony jest przywóz do Unii produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, oraz zmieniające załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wykazu krajów trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii świeżego mięsa
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formuła wprowadzająca, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 oraz art. 9 ust. 4 lit. c),
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Decyzją Komisji 2007/777/WE (3) ustanowiono między innymi zasady dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w odniesieniu do przywozu do Unii oraz tranzytu i składowania w Unii przesyłek niektórych produktów mięsnych oraz przesyłek przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, które zostały poddane jednemu z procesów obróbki określonych w części 4 załącznika II do wspomnianej decyzji („towary”). Ponadto w części 3 załącznika II do decyzji 2007/777/WE określono wykaz państw trzecich lub ich części, z których dopuszczony jest przywóz do Unii mięsa suszonego/wędzonego w paskach i pasteryzowanych produktów mięsnych, pod warunkiem że towary te zostały poddane jednemu z procesów obróbki określonych w części 4 wspomnianego załącznika.

                     (2)

                     W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 (4) ustanowiono między innymi wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych obowiązujące przy wprowadzaniu do Unii przesyłek świeżego mięsa zwierząt kopytnych. W części 1 załącznika II do tego rozporządzenia ustanawia się wykaz krajów trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolony jest przywóz takich przesyłek do Unii, oraz określa się warunki szczegółowe dotyczące wprowadzania tych przesyłek z niektórych krajów trzecich.

                     (3)

                     Niektóre części Republiki Południowej Afryki zostały wymienione odpowiednio w częściach 1 i 3 załącznika II do decyzji 2007/777/WE jako dopuszczone do przywozu do Unii odpowiednio towarów i mięsa suszonego w paskach.

                     (4)

                     Niektóre części Republiki Południowej Afryki zostały również wymienione w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 jako dopuszczone do przywozu do Unii przesyłek świeżego mięsa niektórych gospodarskich i dzikich zwierząt kopytnych innych niż zwierzęta koniowate. Jednakże przywóz świeżego mięsa ze zwierząt należących do tych gatunków jest od 2011 r. zawieszony ze względu na występowanie w tej strefie pryszczycy.

                     (5)

                     W decyzji 2007/777/WE i rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 uznano regionalizację państw trzecich. Opis części terytorium Republiki Południowej Afryki opatrzonej kodem „ZA-1”, w brzmieniu zmienionym przez władze Republiki Południowej Afryki w związku z wystąpieniem ogniska pryszczycy w 2011 r., o której to części mowa w obu wspomnianych aktach, nie jest już właściwy.

                     (6)

                     Załącznik do decyzji Komisji 2011/163/UE (5) zawiera wykaz państw trzecich, których plany w zakresie kontroli grup pozostałości i substancji występujących u zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zostały zatwierdzone przez Komisję. Przywóz do Unii z Republiki Południowej Afryki produktów mięsnych ze wszystkich gatunków zwierząt, z wyjątkiem produktów z mięsa zwierząt łownych, nie jest dozwolony na mocy tej decyzji, ponieważ Republika Południowej Afryki nie posiada zatwierdzonego planu.

                     (7)

                     W lutym 2017 r. w Republice Południowej Afryki przeprowadzono audyt Komisji w celu oceny systemu kontroli zdrowia zwierząt stosowanego w tym państwie trzecim, w szczególności w odniesieniu do kontroli dotyczących pryszczycy („audyt Komisji z 2017 r.”). Komisja ustaliła, że chociaż system kontroli regulujący produkcję towarów objętych audytem mógłby zasadniczo dawać odpowiednie gwarancje, że towary te są produkowane zgodnie z odpowiednimi wymogami unijnymi, na jego skuteczność negatywny wpływ mają problemy odnotowane podczas jego wdrażania, w szczególności w odniesieniu do przeprowadzania kontroli urzędowych i problemów kadrowych. Ponadto gwarancje zapewniane przez reguły i zasady certyfikacji są ogólnie równoważne z gwarancjami ustanowionymi w prawie Unii, ale stwierdzone niedociągnięcia we wdrażaniu tych reguł i zasad negatywnie wpływają na ich wiarygodność oraz na gwarancje dotyczące niektórych oświadczeń zawartych w świadectwach na potrzeby przywozu do Unii.

                     (8)

                     Ponieważ przywóz świeżego mięsa i produktów mięsnych ze zwierząt kopytnych z Republiki Południowej Afryki nie jest dozwolony na mocy decyzji 2011/163/UE, a także biorąc pod uwagę ustalenia audytu Komisji z 2017 r., a w szczególności brak gwarancji dotyczących kontroli urzędowych w odniesieniu do pryszczycy, oraz w celu zachowania jasności i spójności prawodawstwa unijnego, wpis „ZA-1” obejmujący część terytorium Republiki Południowej Afryki powinien zostać usunięty z pozycji dotyczącej Republiki Południowej Afryki w częściach 1 i 3 załącznika II do decyzji 2007/777/WE oraz z wykazu krajów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz świeżego mięsa zwierząt kopytnych, ustanowionego w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.

                     (9)

                     W wyniku wysiłków Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) na rzecz ułatwienia dialogu Ateny i Skopje zawarły w czerwcu 2018 r. porozumienie dwustronne („porozumienie znad Prespy”) w celu zmiany stosowanego tymczasowo przez ONZ odniesienia do byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii. Porozumienie to zostało obecnie ratyfikowane przez oba państwa, a Republika Macedonii Północnej oficjalnie powiadomiła UE o jego wejściu w życie.

                     (10)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2007/777/WE oraz załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku II do decyzji 2007/777/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            W załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

            (2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

            (3)  Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).

            (4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).

            (5)  Decyzja Komisji 2011/163/UE z dnia 16 marca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE (Dz.U. L 70 z 17.3.2011, s. 40).

            ZAŁĄCZNIK I
            W załączniku II do decyzji 2007/777/WE wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w części 1 w pozycji dotyczącej Republiki Południowej Afryki skreśla się wiersz dotyczący terytorium ZA-1;

                        2)

                        w części 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    pozycję dotyczącą Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zastępuje się pozycją dotyczącą Macedonii Północnej w brzmieniu:

                                                „MK

                                                Republika Macedonii Północnej

                                                A

                                                A

                                                B

                                                A

                                                A

                                                XXX

                                                A

                                                B

                                                B

                                                XXX

                                                A

                                                XXX

                                                XXX”

                                    b)

                                    skreśla się przypis (**) odpowiadający pozycji dotyczącej Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;

                        3)

                        w części 3 w pozycji dotyczącej Republiki Południowej Afryki skreśla się wiersz dotyczący terytorium ZA-1.

            ZAŁĄCZNIK II
            W części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wprowadza się następujące zmiany:

                        —

                        w pozycji dotyczącej Republiki Południowej Afryki skreśla się wiersz dotyczący terytorium ZA-1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/387 z dnia 9 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1302/2014 i (UE) 2016/919 w odniesieniu do rozszerzenia obszaru użytkowania i etapów przejściowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  10.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 73/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/387
         z dnia 9 marca 2020 r.
         zmieniające rozporządzenia (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1302/2014 i (UE) 2016/919 w odniesieniu do rozszerzenia obszaru użytkowania i etapów przejściowych
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (1), w szczególności jej art. 5 ust. 11,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 54 ust. 2 i 3 dyrektywy (UE) 2016/797 pojazdy dopuszczone do eksploatacji przed dniem 15 czerwca 2016 r. mają uzyskać nowe zezwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z art. 21 tej dyrektywy, zanim będą mogły być eksploatowane w sieci lub sieciach, które nie są jeszcze objęte ich pierwotnym zezwoleniem. Takie pojazdy muszą zatem być zgodne z obowiązującymi technicznymi specyfikacjami interoperacyjności (TSI) lub być uprawnione do niestosowania tych TSI zgodnie z art. 7 ust. 1 tej dyrektywy. Jednocześnie jednym z celów dyrektywy (UE) 2016/797 jest usprawnienie i harmonizacja procedur udzielania zezwoleń na szczeblu Unii w celu ułatwienia swobodnego przepływu pojazdów. W tym celu pkt 7.6.1 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 321/2013 (2) oraz pkt 7.5.2.3 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1302/2014 (3) wymagają opracowania przepisów dotyczących elastyczności w odniesieniu do zgodności z wymogami TSI. Przepisy te mają na celu ustalenie, który poziom elastyczności może zostać przyznany w przypadku rozszerzenia obszaru użytkowania pojazdów dopuszczonych do eksploatacji przed dniem 15 czerwca 2016 r., przy spełnieniu zasadniczych wymagań i utrzymaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz – o ile jest to racjonalnie wykonalne – jego poprawie. W związku z tym rozporządzenia te należy odpowiednio zmienić. Przepis dotyczący „rozszerzenia obszaru użytkowania” obejmuje również przypadek pojazdów, które wymagają modyfikacji w celu zapewnienia zgodności technicznej z nową siecią lub nowymi sieciami; w takim przypadku niezmienione części pojazdu pozostają zatwierdzone zgodnie z poprzednim zezwoleniem. Nadal obowiązują restrykcje i ograniczenia poprzedniego zezwolenia. Z tych samych powodów należy również przewidzieć takie wyjaśnienie w odniesieniu do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/919 (4).

                     (2)

                     Istnieją rozbieżne podejścia wśród jednostek notyfikowanych i podmiotów udzielających zezwolenia w sektorze kolejowym w odniesieniu do stosowania różnych przepisów przejściowych określonych w pkt 7.1.1.2–7.1.1.8 i pkt 7.1.3.1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 1302/2014. Podobnie w sektorze kolejowym istnieją rozbieżne podejścia w odniesieniu do okresu ważności certyfikatów badania typu lub projektu WE w przypadku zmian w istniejącym typie taboru, jak określono w pkt 7.2.2.2 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 321/2013 oraz w pkt 7.1.2.2 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 1302/2014. Ponadto dalsza harmonizacja mająca na celu zmniejszenie rozbieżności w stosunku do systemu docelowego ma zasadnicze znaczenie dla zmniejszenia kosztów kolei oraz zapewnienia ich interoperacyjności i konkurencyjności. Należy zatem zmienić wyżej wymienione przepisy, aby uniknąć rozbieżnego stosowania tych przepisów przejściowych i okresów ważności certyfikatów, natomiast w przypadku przyszłych okresów przejściowych należy koncentrować się na konkretnych wymogach mających duży wpływ na bieżące projekty, a nie na udzielaniu ogólnych zwolnień, tak aby doprowadzić do terminowego zmniejszenia rozbieżności w stosunku do systemu docelowego, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej dla sektora przewidywalności i pewności prawa. Należy to osiągnąć w ramach pakietu dotyczącego przeglądu TSI „Kolej cyfrowa i ekologiczne przewozy towarowe” (przegląd w 2022 r.), w odniesieniu do którego Komisja w dniu 24 stycznia 2020 r. zwróciła się z wnioskiem do Agencji Kolejowej Unii Europejskiej.

                     (3)

                     Ponadto państwa członkowskie i sektor stwierdziły pewne błędy techniczne i redakcyjne w niektórych z tych rozporządzeń, a Republika Słowacka stwierdziła, że ogólny przypadek szczególny określony w pkt 7.3.2.1 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 321/2013 (TSI „Wagony towarowe”) powinien mieć również zastosowanie do sieci o szerokości toru 1 520 mm. Błędy te należy sprostować.

                     (4)

                     Zgodnie z decyzją (UE) 2017/1474 w TSI należy określić, czy konieczna jest ponowna notyfikacja jednostek oceniających zgodność, które już zostały notyfikowane na podstawie poprzedniej wersji danej TSI, oraz czy stosuje się uproszczony proces notyfikacji. Niniejsze rozporządzenie wprowadza ograniczone zmiany, zatem nie powinna być konieczna ponowna notyfikacja jednostek, które już zostały notyfikowane na podstawie poprzedniej wersji danej TSI.

                     (5)

                     Niniejsze rozporządzenie zmienia TSI, aby osiągnąć większą interoperacyjność w ramach unijnego systemu kolei, poprawić i rozwinąć międzynarodowy transport kolejowy, przyczynić się do stopniowego tworzenia rynku wewnętrznego i uzupełnić TSI w celu spełnienia wymagań zasadniczych. Umożliwia to osiągnięcie celów i spełnienie zasadniczych wymagań dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (5) i dyrektywy (UE) 2016/797. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno być bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, w tym w państwach członkowskich, które zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 powiadomiły Agencję i Komisję, że przedłużyły okres transpozycji i w związku z tym nadal stosują dyrektywę 2008/57/WE najpóźniej do dnia 15 czerwca 2020 r. Jednostki notyfikowane działające na podstawie dyrektywy 2008/57/WE w państwach członkowskich, które przedłużyły okres transpozycji, powinny mieć możliwość wydawania certyfikatu „WE” zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, o ile dyrektywa 2008/57/WE ma zastosowanie w państwie członkowskim, w którym mają one siedzibę.

                     (6)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/797,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zmiany w TSI „Wagony towarowe”
            W rozporządzeniu (UE) nr 321/2013 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 3 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

                                    „d)

                                    jeżeli obszar użytkowania jest rozszerzony zgodnie z art. 54 ust. 3 dyrektywy (UE) 2016/797, zastosowanie mają przepisy pkt 7.2.2.4 załącznika do niniejszego rozporządzenia;”;

                        2)

                        w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Zmiany w TSI „Tabor – lokomotywy i tabor pasażerski”
            W rozporządzeniu (UE) nr 1302/2014 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   TSI nie ma zastosowania do istniejącego taboru systemu kolei w Unii, który został dopuszczony do eksploatacji w całej sieci danego państwa członkowskiego lub w jej części do dnia 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem przypadków, gdy

                                       a)

                                       podlega on odnowieniu lub modernizacji zgodnie z pkt 7.1.2 załącznika do niniejszego rozporządzenia; lub

                                       b)

                                       obszar użytkowania jest rozszerzony zgodnie z art. 54 ust. 3 dyrektywy (UE) 2016/797 – zastosowanie mają wówczas przepisy pkt 7.1.4 załącznika do niniejszego rozporządzenia.”;

                        2)

                        w art. 11 ust. 1 akapit drugi formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
                        „Stosowane są jednak nadal, nie naruszając przepisów pkt 7.1.1.4–7.1.1.8 załącznika, do:”;

                        3)

                        w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 3
            Zmiany w TSI „Sterowanie”
            W rozporządzeniu (UE) 2016/919 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   Niniejszej TSI nie stosuje się do istniejących podsystemów »Sterowanie – urządzenia przytorowe« i »Sterowanie – urządzenia pokładowe« systemu kolejowego już dopuszczonych do eksploatacji w całości lub części sieci kolejowej dowolnego państwa członkowskiego w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przypadków, gdy

                                       a)

                                       podsystem podlega odnowieniu lub modernizacji zgodnie z sekcją 7 załącznika do niniejszego rozporządzenia; lub

                                       b)

                                       obszar użytkowania jest rozszerzony zgodnie z art. 54 ust. 3 dyrektywy (UE) 2016/797 – zastosowanie mają wówczas przepisy pkt 7.4.2.4 załącznika do niniejszego rozporządzenia.”;

                        2)

                        w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 4
            Jednostki oceniające zgodność

               1.   Notyfikacje jednostek oceniających zgodność do celów rozporządzeń (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1302/2014 i (UE) 2016/919 pozostają ważne na podstawie tych rozporządzeń zmienionych niniejszym rozporządzeniem.

               2.   Jednostki oceniające zgodność notyfikowane zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE mogą wydawać certyfikat weryfikacji WE i certyfikat zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności WE zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, o ile dyrektywa 2008/57/WE ma zastosowanie w państwie członkowskim, w którym mają one siedzibę, zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 i najpóźniej do dnia 15 czerwca 2020 r.

            Artykuł 5
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 321/2013 z dnia 13 marca 2013 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor — wagony towarowe” systemu kolei w Unii Europejskiej i uchylające decyzję 2006/861/WE (Dz.U. L 104 z 12.4.2013, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor – lokomotywy i tabor pasażerski” systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 228).

            (4)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/919 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemów „Sterowanie” systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 158 z 15.6.2016, s. 1).

            (5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK I
            W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 321/2013 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w pkt 4.2.2.2 dodaje się tytuł „Wytrzymałość jednostki”;

                        2)

                        w pkt 6.1.2.2 pomiędzy akapitem pierwszym i drugim dodaje się akapit w brzmieniu:
                        „Dozwolone jest alternatywne wykazywanie zgodności zgodnie z pkt 6.1.2.4a.”;

                        3)

                        w pkt 6.1.2.3 przed lit. b) dodaje się akapit w brzmieniu:
                        „Dozwolone jest alternatywne wykazywanie zgodności zgodnie z pkt 6.1.2.4a.”;

                        4)

                        w pkt 6.1.2.4 na końcu punktu dodaje się akapit w brzmieniu:
                        „Dozwolone jest alternatywne wykazywanie zgodności zgodnie z pkt 6.1.2.4a.”;

                        5)

                        między pkt 6.1.2.4 i 6.1.2.5 dodaje się pkt 6.1.2.4a w brzmieniu:
                        „W przypadku gdy normy EN, o których mowa w pkt 6.1.2.2, 6.1.2.3 i 6.1.2.4, nie obejmują proponowanego rozwiązania technicznego, zezwala się na stosowanie innych norm w celu wykazania odpowiednio zgodności zachowania mechanicznego zestawu kołowego, właściwości mechanicznych kół oraz wytrzymałości mechanicznej i charakterystyki zmęczeniowej osi; w takim przypadku jednostka notyfikowana sprawdza, czy normy alternatywne stanowią część technicznie spójnego zbioru norm mających zastosowanie do projektu, budowy i badania zestawów kołowych, zawierającego szczególne wymagania dla zestawów kołowych, kół i osi, obejmujące:

                                    —

                                    zestaw kołowy,

                                    —

                                    wytrzymałość mechaniczną,

                                    —

                                    charakterystykę zmęczeniową,

                                    —

                                    dopuszczalne wartości naprężeń,

                                    —

                                    właściwości termomechaniczne.

                              Na potrzeby wyżej wymaganego wykazania zgodności można powoływać się jedynie na normy ogólnodostępne. Weryfikacja przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną zapewnia spójność między metodyką norm alternatywnych, założeniami przyjętymi przez wnioskodawcę, zamierzonym rozwiązaniem technicznym oraz planowanym obszarem stosowania.”;

                        6)

                        w pkt 7.2.2.2 trzy akapity bezpośrednio po tabeli 11a otrzymują brzmienie:
                        „Aby sporządzić certyfikat badania typu lub projektu WE, jednostka notyfikowana wybrana przez podmiot zarządzający zmianą może odnieść się do:

                                    —

                                    pierwotnego certyfikatu badania typu lub projektu WE dla części projektu, które nie uległy zmianie lub które uległy zmianie, ale nie mają wpływu na zgodność podsystemu, o ile jest on nadal ważny (w ciągu 10-letniego okresu fazy B),

                                    —

                                    dodatkowego certyfikatu badania typu lub projektu WE (zmieniającego certyfikat pierwotny) w przypadku zmodyfikowanych części projektu, które mają wpływ na zgodność podsystemu z najnowszą wersją niniejszej TSI obowiązującą w danym czasie.

                              Okres ważności certyfikatu badania typu lub projektu WE dla zmodyfikowanego typu, wariantu typu lub wersji typu jest ograniczony do 10 lat od daty wydania, nie przekraczając 14 lat od daty wyznaczenia jednostki notyfikowanej przez wnioskodawcę dla pierwotnego typu taboru (początek fazy A pierwotnego certyfikatu badania typu lub projektu WE).”;

                        7)

                        w pkt 7.2.2.2 wiersz „4.2.4.3.2.1 Hamulec służbowy” w tabeli 11a otrzymuje brzmienie:

                                    „4.2.4.3.2.1 Hamulec służbowy

                                    Droga hamowania

                                    Zmiana drogi hamowania o więcej niż ± 10 %
                                    Uwaga: Można również wykorzystać takie elementy, jak procent masy hamującej (określany również jako współczynnik »lambda« lub »procent masy hamującej«), lub masa hamująca, i za pomocą obliczeń wyprowadzić je z profili opóźnienia (bezpośrednio lub za pośrednictwem drogi hamowania).
                                    Dopuszczalna zmiana jest taka sama (± 10 %)

                                    Nie dotyczy

                                    Maksymalne opóźnienie dla stanu obciążenia »masa projektowa przy normalnym obciążeniu użytkowym przy maksymalnej prędkości konstrukcyjnej«

                                    Zmiana o więcej niż ± 10 % w stosunku do maksymalnego średniego opóźnienia hamowania

                                    Nie dotyczy”

                        8)

                        w pkt 7.2.2.3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                        „Dodatkowo, oprócz pkt 7.2.2.2, do istniejących jednostek po raz pierwszy dopuszczonych do eksploatacji przed dniem 1 stycznia 2015 r., w przypadku gdy zakres zmiany ma wpływ na parametry podstawowe nieobjęte deklaracją WE, zastosowanie mają poniższe zasady”;

                        9)

                        w pkt 7.2.2.3 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                        „Szczegółowa zasada określona w powyższym akapicie nie ma zastosowania do zmian mających wpływ na parametry podstawowe, sklasyfikowanych zgodnie z art. 21 ust. 12 lit. a), określonych w tabeli 11b. W przypadku takich zmian zgodność z wymogami TSI jest obowiązkowa”;

                        10)

                        dodaje się pkt 7.2.2.4 w brzmieniu:

                                    „7.2.2.4.

                                       Zasady dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania istniejących jednostek posiadających zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE lub eksploatowanych przed dniem 19 lipca 2010 r.

                                                1)

                                                W przypadku braku pełnej zgodności z niniejszą TSI ppkt 2 ma zastosowanie do jednostek spełniających następujące warunki w momencie składania wniosku o rozszerzenie obszaru ich użytkowania zgodnie z art. 21 ust. 13 dyrektywy (UE) 2016/797:

                                                            1.

                                                            uzyskały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE lub rozpoczęto ich eksploatację przed dniem 19 lipca 2010 r.;

                                                            2.

                                                            są one zarejestrowane z »ważnym« kodem rejestracyjnym »00« w krajowym rejestrze pojazdów zgodnie z decyzją Komisji 2007/756/WE (*1) lub w europejskim rejestrze pojazdów zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/1614 (*2) oraz utrzymywane w stanie umożliwiającym bezpieczną eksploatację zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/779 (*3).

                                          Następujące przepisy dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania mają również zastosowanie w połączeniu z nowym zezwoleniem określonym w art. 14 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/545.

                                                2)

                                                Zezwolenie na rozszerzony obszar użytkowania jednostek, o których mowa w pkt 1, opiera się na ewentualnym istniejącym zezwoleniu, zgodności technicznej między jednostką a siecią zgodnie z art. 21 ust. 3 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/797 oraz zgodności z zasadniczymi cechami konstrukcyjnymi określonymi w tabeli 11a niniejszej TSI, z uwzględnieniem wszelkich restrykcji lub ograniczeń.

                                          Wnioskodawca dostarcza »deklarację weryfikacji WE« wraz z dokumentacją techniczną potwierdzającą zgodność z wymogami określonymi w niniejszej TSI lub z przepisami o równoważnym skutku dla każdego parametru podstawowego wymienionego w kolumnie 1 w tabeli 11a niniejszej TSI, za pomocą jednego z poniższych elementów lub ich kombinacji:

                                                a)

                                                zgodność z wymaganiami niniejszej TSI, o których mowa powyżej;

                                                b)

                                                zgodność z odpowiednimi wymaganiami określonymi w poprzedniej TSI, o których mowa powyżej;

                                                c)

                                                zgodność z alternatywnymi specyfikacjami uznanymi za mające równoważny skutek w odniesieniu do odpowiednich wymagań określonych w niniejszej TSI, o których mowa powyżej;

                                                d)

                                                dowody, że wymagania dotyczące zgodności technicznej z siecią rozszerzonego obszaru użytkowania są równoważne z wymaganiami dotyczącymi zgodności technicznej z siecią, dla której jednostka uzyskała już zezwolenie lub w której jest eksploatowana. Wnioskodawca przedstawia takie dowody, które mogą się opierać na informacjach zawartych w rejestrze infrastruktury kolejowej (RINF).

                                                            3)

                                                            Równoważny wpływ specyfikacji alternatywnych do wymagań niniejszej TSI (pkt 2 lit. c)) oraz równoważność wymagań dotyczących zgodności technicznej z siecią (pkt 2 lit. d)) są uzasadniane i dokumentowane przez wnioskodawcę poprzez stosowanie procesu zarządzania ryzykiem określonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 402/2013. Wnioskodawca przedkłada pozytywną ocenę wydaną przez jednostkę oceniającą (dokonującą oceny ryzyka w ramach CSM).

                                                            4)

                                                            Oprócz wymogów, o których mowa w pkt 2, w stosownych przypadkach wnioskodawca dostarcza deklarację weryfikacji »WE« wraz z dokumentacją techniczną potwierdzającą zgodność z następującymi elementami:

                                                                        a)

                                                                        przypadki szczególne odnoszące się do jakiejkolwiek części rozszerzonego obszaru użytkowania, wymienione w niniejszej TSI, w TSI »Hałas« (rozporządzenie (UE) nr 1304/2014) i w TSI »Sterowanie« (rozporządzenie (UE) 2016/919);

                                                                        b)

                                                                        przepisy krajowe, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. a), c) i d) dyrektywy (UE) 2016/797, zgłoszone zgodnie z art. 14 tej dyrektywy.

                                                            5)

                                                            Podmiot udzielający zezwolenia udostępnia publicznie za pośrednictwem strony internetowej Agencji szczegółowe informacje dotyczące alternatywnych specyfikacji, o których mowa w pkt 2 lit. c), oraz wymogi dotyczące technicznej zgodności z siecią, o których mowa w pkt 2 lit. d), na podstawie których udzielił on zezwoleń na rozszerzony obszar użytkowania.

                                                            6)

                                                            Jeżeli w przypadku pojazdu, któremu udzielono zezwolenia, skorzystano z niestosowania TSI lub ich części zgodnie z art. 9 dyrektywy 2008/57/WE, wnioskodawca ubiega się o odstępstwo (odstępstwa) w państwach członkowskich rozszerzonego obszaru użytkowania zgodnie z art. 7 dyrektywy (UE) 2016/797.

                                                            7)

                                                            Zgodnie z art. 54 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 wagony użytkowane na mocy Regolamento Internazionale Veicoli (RIV) uznaje się za dopuszczone do eksploatacji zgodnie z warunkami, na jakich były użytkowane, z uwzględnieniem obszaru użytkowania, na którym są eksploatowane. Po modyfikacji, która wymaga wydania nowego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu zgodnie z art. 21 ust. 12 dyrektywy (UE) 2016/797, w przypadku wagonów, które uzyskały zezwolenie na mocy najnowszej umowy RIV, zachowuje się obszar użytkowania, na którym były eksploatowane, bez dalszych kontroli niezmienionych części.

                           (*1)  Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30)."

                           (*2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1614 z dnia 25 października 2018 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące rejestrów pojazdów, o których mowa w art. 47 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz zmieniająca i uchylająca decyzję Komisji 2007/756/WE (Dz.U. L 268 z 26.10.2018, s. 53)."

                           (*3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/779 z dnia 16 maja 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 (Dz.U. L 139I z 27.5.2019, s. 360).”;"

                        11)

                        w pkt 7.3.2.1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                        „Jednostki kursujące między państwem członkowskim a państwem trzecim z siecią o szerokości toru 1 520 mm: przypadek szczególny Finlandia, Polska, Republika Słowacka i Szwecja.”;

                        12)

                        w pkt 7.3.2.2 lit. a) akapit ostatni otrzymuje brzmienie:
                        „Jednostki wzajemnie uznawane zgodnie z pkt 7.1.2 i jednostki wyposażone w pokładowe urządzenia do monitorowania stanu łożysk osi są wyłączone z tego przypadku szczególnego. Wyłączenie jednostek zgodnie z pkt 7.1.2 nie ma zastosowania w przypadku stosowania innych metod oceny zgodności zgodnie z pkt 6.1.2.4a.”;

                        13)

                        w pkt 7.3.2.5 tytuł otrzymuje brzmienie:

                                    „7.3.2.5.

                                       Charakterystyka zestawów kołowych, kół i osi (pkt 4.2.3.6.2 i 4.2.3.6.3)

                                    Przypadek szczególny Zjednoczone Królestwo dla Wielkiej Brytanii”;

                        14)

                        Pkt 7.6.1 „Zasady dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania istniejących jednostek nieobjętych deklaracją weryfikacji WE” otrzymuje brzmienie:

                                    „7.6.1.

                                       Zasady wdrożenia

                                    W dniu 24 stycznia 2020 r. Komisja przesłała do Agencji Kolejowej Unii Europejskiej wniosek o przygotowanie pakietu dotyczącego przeglądu TSI »Kolej cyfrowa i ekologiczne przewozy towarowe« (przegląd z 2022 r.).
                                    Zgodnie z decyzją delegowaną Komisji (UE) 2017/1474 pakiet dotyczący przeglądu TSI »Kolej cyfrowa i ekologiczne przewozy towarowe« zawiera przepisy zmieniające i, w miarę możliwości, upraszczające strategię stosowania TSI w sposób zapewniający stopniowe, ale terminowe zmniejszanie rozbieżności w stosunku do systemu docelowego, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej dla sektora przewidywalności i pewności prawa. Przepisy te obejmują przyszłe okresy przejściowe oraz kwestię okresu ważności certyfikatów dla składników interoperacyjności i podsystemów.
                                    Ponadto, mając na uwadze ten sam cel, jakim jest zapewnienie stopniowego, ale terminowego zmniejszania rozbieżności w stosunku do systemu docelowego, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej dla sektora przewidywalności i pewności prawa, należy uwzględnić przepisy zapewniające elastyczność w stosowaniu zaktualizowanych wersji norm, w tym wprowadzonych w załączniku I (TSI »Wagony towarowe« z 2019 r.) do rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/776 (*4).

                           (*4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/776 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenia Komisji (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1299/2014, (UE) nr 1301/2014, (UE) nr 1302/2014, (UE) nr 1303/2014 i (UE) 2016/919 oraz decyzję wykonawczą Komisji 2011/665/UE w odniesieniu do dostosowania do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz realizacji celów szczegółowych określonych w decyzji delegowanej Komisji (UE) 2017/1474 (Dz.U. L 139 I z 27.5.2019, s. 108).”;"

                        15)

                        w dodatku C „Dodatkowe warunki nieobowiązkowe” na końcu dodatku dodaje się punkt w brzmieniu:

                                    „C. 20.

                                       Zachowanie dynamiczne podczas jazdy

                                    Połączenie maksymalnej prędkości eksploatacyjnej i maksymalnego dopuszczalnego niedoboru przechyłki jest określone w tabeli H.1 w normie EN 14363:2016.
                                    Jednostki wyposażone w ustalony układ biegowy zgodnie z rozdziałem 6 normy EN 16235:2013 uznaje się za zgodne z tym wymogiem.”.

               (*1)  Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30).

               (*2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1614 z dnia 25 października 2018 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące rejestrów pojazdów, o których mowa w art. 47 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz zmieniająca i uchylająca decyzję Komisji 2007/756/WE (Dz.U. L 268 z 26.10.2018, s. 53).

               (*3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/779 z dnia 16 maja 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 (Dz.U. L 139I z 27.5.2019, s. 360).”;

               (*4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/776 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenia Komisji (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1299/2014, (UE) nr 1301/2014, (UE) nr 1302/2014, (UE) nr 1303/2014 i (UE) 2016/919 oraz decyzję wykonawczą Komisji 2011/665/UE w odniesieniu do dostosowania do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz realizacji celów szczegółowych określonych w decyzji delegowanej Komisji (UE) 2017/1474 (Dz.U. L 139 I z 27.5.2019, s. 108).”;”

            ZAŁĄCZNIK II
            W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1302/2014 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w pkt 4.2.2.5 ppkt 5 tekst „indeks 8, tabela 1, pkt 5” zastępuje się tekstem „indeks 8, tabela 1, pkt 4”;

                        2)

                        w pkt 4.2.2.5 ppkt 6 tekst „indeks 8, tabela 3, pkt 5” zastępuje się tekstem „indeks 8, tabela 2, pkt 5”;

                        3)

                        w pkt 4.2.2.5 ppkt 7 otrzymuje brzmienie:

                                    „7)

                                    W ramach niniejszej TSI »prędkość kolizyjna« i »partner kolizji«, gdy scenariusze 1 i 2 są stosowane do lokomotyw wyposażonych w samoczynne końcowe zderzaki-sprzęgi centralne i zdolnych do siły pociągowej na sprzęgu przekraczającej 300 kN opisanych w tabeli 2 w specyfikacji wymienionej w dodatku J-1, indeks 8, to:

                                                —

                                                20 km/h zamiast 36 km/h w przypadku scenariuszy 1 i 2, oraz

                                                —

                                                wagon referencyjny opisany w dodatku D zamiast wagonu referencyjnego opisanego w załączniku C.1 do specyfikacji wymienionej w dodatku J-1, indeks 8 dla scenariusza 2.

                              Uwaga: Tak duża siła pociągowa jest wymagana w przypadku ciężkich lokomotyw towarowych.”;

                        4)

                        w pkt 6.2.3.7 na końcu ppkt 7 dodaje się zdanie w brzmieniu:
                        „Weryfikacja przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną zapewnia spójność między metodyką norm alternatywnych, założeniami przyjętymi przez wnioskodawcę, zamierzonym rozwiązaniem technicznym oraz planowanym obszarem stosowania.”;

                        5)

                        w pkt 7.1.2.2 ppkt 11 otrzymuje brzmienie:

                                    „11)

                                    Aby sporządzić certyfikat badania typu lub projektu WE, jednostka notyfikowana wybrana przez podmiot zarządzający zmianą może odnieść się do:

                                                —

                                                pierwotnego certyfikatu badania typu lub projektu WE dla części projektu, które nie uległy zmianie lub które uległy zmianie, ale nie mają wpływu na zgodność podsystemu, o ile jest on nadal ważny (w ciągu 7-letniego okresu fazy B),

                                                —

                                                dodatkowego certyfikatu badania typu lub projektu WE (zmieniającego certyfikat pierwotny) w przypadku zmodyfikowanych części projektu, które mają wpływ na zgodność podsystemu z najnowszą wersją niniejszej TSI obowiązującą w danym czasie.

                              Okres ważności certyfikatu badania typu lub projektu WE dla zmodyfikowanego typu, wersji typu lub wariantu typu jest ograniczony do 7 lat od daty wydania, nie przekraczając 14 lat od daty wyznaczenia jednostki notyfikowanej przez wnioskodawcę dla pierwotnego typu taboru (początek fazy A pierwotnego certyfikatu badania typu lub projektu WE).”;

                        6)

                        w pkt 7.1.3.1 ppkt 4 otrzymuje brzmienie:

                                    „4)

                                    Podstawa oceny według TSI dla danego typu jest określona dla okresu fazy A i trwa nie więcej niż siedem lat. Bez uszczerbku dla pkt 7.1.1.4–7.1.1.8 w okresie fazy A podstawa oceny do celów weryfikacji WE, która ma być stosowana przez jednostkę notyfikowaną, nie ulega zmianom.”;

                        7)

                        dodaje się pkt 7.1.4 w brzmieniu:

                                    „7.1.4.

                                       Zasady dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania istniejącego taboru posiadającego zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE lub eksploatowanego przed dniem 19 lipca 2010 r.

                                                1)

                                                W przypadku braku pełnej zgodności z niniejszą TSI ppkt 2 ma zastosowanie do taboru spełniającego następujące warunki przy składaniu wniosku o rozszerzenie obszaru jego użytkowania zgodnie z art. 21 ust. 13 dyrektywy (UE) 2016/797:

                                                            a)

                                                            uzyskał zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE lub rozpoczęto jego eksploatację przed dniem 19 lipca 2010 r.;

                                                            b)

                                                            jest zarejestrowany z »ważnym« kodem rejestracyjnym »00« w krajowym rejestrze pojazdów zgodnie z decyzją Komisji 2007/756/WE (*1) lub w europejskim rejestrze pojazdów zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/1614 (*2) oraz utrzymywany w stanie umożliwiającym bezpieczną eksploatację zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/779 (*3).

                                          Następujące przepisy dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania mają również zastosowanie w połączeniu z nowym zezwoleniem określonym w art. 14 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/545.

                                                2)

                                                Zezwolenie na rozszerzony obszar użytkowania taboru, o którym mowa w ppkt 1, opiera się na ewentualnym istniejącym zezwoleniu, zgodności technicznej między taborem a siecią zgodnie z art. 21 ust. 3 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/797 oraz zgodności z zasadniczymi cechami konstrukcyjnymi określonymi w tabeli 17a i 17b niniejszej TSI, z uwzględnieniem wszelkich restrykcji lub ograniczeń.

                                          Wnioskodawca dostarcza »deklarację weryfikacji WE« wraz z dokumentacją techniczną potwierdzającą zgodność z wymogami określonymi w niniejszej TSI lub z przepisami o równoważnym skutku dla każdego parametru podstawowego wymienionego w kolumnie 1 w tabelach 17a i 17b oraz w następujących punktach niniejszej TSI:

                                                —

                                                4.2.4.2.2, 4.2.5.5.8, 4.2.5.5.9, 4.2.6.2.3, 4.2.6.2.4, 4.2.6.2.5, 4.2.8.2.7, 4.2.8.2.9.8 (jeśli przejazd przez sekcje separacji faz lub systemów odbywa się automatycznie), 4.2.9.3.1, 4.2.9.6, 4.2.12 i 4.2.12.6,

                                                —

                                                4.2.5.3 we Włoszech,

                                                —

                                                4.2.5.3.5 i 4.2.9.2.1 w Niemczech,

                                          za pomocą jednego z poniższych elementów lub ich kombinacji:

                                                a)

                                                zgodność z wymaganiami określonymi w niniejszej TSI, o których mowa powyżej;

                                                b)

                                                zgodność z odpowiednimi wymaganiami określonymi w poprzedniej TSI, o których mowa powyżej;

                                                c)

                                                zgodność z alternatywnymi specyfikacjami uznanymi za mające równoważny skutek w odniesieniu do odpowiednich wymagań określonych w niniejszej TSI, o których mowa powyżej;

                                                d)

                                                dowody, że wymagania dotyczące zgodności technicznej z siecią rozszerzonego obszaru użytkowania są równoważne z wymaganiami dotyczącymi zgodności technicznej z siecią, dla której tabor uzyskał już zezwolenie lub na której jest eksploatowany. Wnioskodawca przedstawia takie dowody, które mogą się opierać na informacjach zawartych w rejestrze infrastruktury kolejowej (RINF).

                                                3)

                                                Równoważny wpływ specyfikacji alternatywnych do wymagań niniejszej TSI (pkt 2 lit. c)) oraz równoważność wymagań dotyczących zgodności technicznej z siecią (pkt 2 lit. d)) są uzasadniane i dokumentowane przez wnioskodawcę poprzez stosowanie procesu zarządzania ryzykiem określonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 402/2013. Uzasadnienie musi zostać ocenione i potwierdzone przez jednostkę oceniającą (dokonującą oceny ryzyka w ramach CSM).

                                                4)

                                                Oprócz wspomnianych wymogów, o których mowa w ppkt 2, w stosownych przypadkach wnioskodawca dostarcza deklarację weryfikacji »WE« wraz z dokumentacją techniczną potwierdzającą zgodność z następującymi elementami:

                                                            a)

                                                            przypadki szczególne odnoszące się do jakiejkolwiek części rozszerzonego obszaru użytkowania, wymienione w niniejszej TSI, w TSI »Hałas« (rozporządzenie (UE) nr 1304/2014), TSI »Osoby o ograniczonej możliwości poruszania się« (rozporządzenie (UE) nr 1300/2014) oraz TSI »Sterowanie« (rozporządzenie (UE) 2016/919);

                                                            b)

                                                            przepisy krajowe, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. a), c) i d) dyrektywy (UE) 2016/797, zgłoszone zgodnie z art. 14 tej dyrektywy.

                                                5)

                                                Podmiot udzielający zezwolenia udostępnia publicznie za pośrednictwem strony internetowej Agencji szczegółowe informacje dotyczące alternatywnych specyfikacji, o których mowa w pkt 2 lit. c), oraz wymogi dotyczące technicznej zgodności z siecią, o których mowa w pkt 2 lit. d), na podstawie których udzielił on zezwoleń na rozszerzony obszar użytkowania.

                                                6)

                                                Jeżeli w przypadku pojazdu, któremu udzielono zezwolenia, skorzystano z niestosowania TSI lub ich części zgodnie z art. 9 dyrektywy 2008/57/WE, wnioskodawca ubiega się o odstępstwo (odstępstwa) w państwach członkowskich rozszerzonego obszaru użytkowania zgodnie z art. 7 dyrektywy (UE) 2016/797.

                                                7)

                                                Zgodnie z art. 54 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 wagony osobowe użytkowane na mocy Regolamento Internazionale Carrozze (RIC) uznaje się za dopuszczone do eksploatacji zgodnie z warunkami, na jakich były użytkowane, z uwzględnieniem obszaru użytkowania, na którym są eksploatowane. Po modyfikacji, która wymaga wydania nowego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu zgodnie z art. 21 ust. 12 dyrektywy (UE) 2016/797, w przypadku wagonów osobowych, które uzyskały zezwolenie na mocy najnowszej umowy RIC, zachowuje się obszar użytkowania, na którym były eksploatowane, bez dalszych kontroli niezmienionych części.

                           (*1)  Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30)."

                           (*2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1614 z dnia 25 października 2018 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące rejestrów pojazdów, o których mowa w art. 47 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz zmieniająca i uchylająca decyzję Komisji 2007/756/WE (Dz.U. L 268 z 26.10.2018, s. 53)."

                           (*3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/779 z dnia 16 maja 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 (Dz.U. L 139 I z 27.5.2019, s. 360).”;"

                        8)

                        pkt 7.5.2.3 „Zasady dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania istniejących jednostek nieobjętych deklaracją weryfikacji WE” otrzymuje brzmienie:

                                    „7.5.2.3.

                                       Zasady wdrożenia

                                    W dniu 24 stycznia 2020 r. Komisja przesłała do Agencji Kolejowej Unii Europejskiej wniosek o przygotowanie pakietu dotyczącego przeglądu TSI »Kolej cyfrowa i ekologiczne przewozy towarowe« (przegląd z 2022 r.).
                                    Zgodnie z decyzją delegowaną Komisji (UE) 2017/1474 pakiet dotyczący przeglądu TSI »Kolej cyfrowa i ekologiczne przewozy towarowe« zawiera przepisy zmieniające i, w miarę możliwości, upraszczające strategię stosowania TSI w sposób zapewniający stopniowe, ale terminowe zmniejszanie rozbieżności w stosunku do systemu docelowego, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej dla sektora przewidywalności i pewności prawa. Przepisy te obejmują przyszłe okresy przejściowe oraz kwestię okresu ważności certyfikatów dla składników interoperacyjności i podsystemów.
                                    Ponadto, mając na uwadze ten sam cel, jakim jest zapewnienie stopniowego, ale terminowego zmniejszania rozbieżności w stosunku do systemu docelowego, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej dla sektora przewidywalności i pewności prawa, należy uwzględnić przepisy zapewniające elastyczność w stosowaniu zaktualizowanych wersji norm, w tym wprowadzonych w załączniku IV (TSI »Tabor – lokomotywy i tabor pasażerski« z 2019 r.) do rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/776 (*4).

                           (*4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/776 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenia Komisji (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1299/2014, (UE) nr 1301/2014, (UE) nr 1302/2014, (UE) nr 1303/2014 i (UE) 2016/919 oraz decyzję wykonawczą Komisji 2011/665/UE w odniesieniu do dostosowania do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz realizacji celów szczegółowych określonych w decyzji delegowanej Komisji (UE) 2017/1474 (Dz.U. L 139 I z 27.5.2019, s. 108).”;"

                        9)

                        dodatek D otrzymuje brzmienie:

                              „Dodatek D
                              Wagon referencyjny do lokomotyw wyposażonych w samoczynne końcowe zderzaki-sprzęgi centralne i zdolnych do siły pociągowej na sprzęgu przekraczającej 300 kN
                              W przypadku kolizji między wyposażonymi w ciężkie sprzęgi jednostki pociągowej a wagonem, wagonowi odpowiada masa 80 t, która posiada tylko jeden stopień swobody w kierunku przesunięcia x. Geometrię interfejsu wagonu pokazano na rys. D.1. Zakłada się, że geometria ściany czołowej i głowicy sprzęgu jest sztywna. Musi on być wyposażony w sprzęg centralny o skoku 110 mm i posiadać charakterystykę pracy wskazaną na rys. D.2. Całkowita zdolność pochłaniania energii przez sprzęg wagonu wynosi 77 kJ.
                              Geometria głowicy sprzęgu i jego wysokość nad niweletą główki szyny musi być taka sama, jak w przypadku jednostki pociągowej. Wzdłużna odległość płaszczyzny sprzęgu od ściany czołowej wagonu musi wynosić 645 mm. Dla uproszczenia dozwolone jest modelowanie głowic sprzęgów z wykorzystaniem geometrii i wysokości podanych na rys. D.1.
                              Wymiary w milimetrach

                        10)

                        w dodatku J-1 w tabeli indeks 8 otrzymuje brzmienie:

                                    „8

                                    Bezpieczeństwo bierne – ogólne

                                    4.2.2.5

                                    EN 15227:2008+A1:2010

                                    odpowiedni punkt (1)
                                    oprócz załącznika A

                                    Bezpieczeństwo bierne – klasyfikacja

                                    4 – tabela 1

                                    Bezpieczeństwo bierne – scenariusze

                                    5 – tabela 2, 6

                                    Bezpieczeństwo bierne – zgarniacz torowy

                                    6,5”

                        11)

                        w dodatku J-1 w tabeli indeks 10 otrzymuje brzmienie:

                                    „10

                                    Podnoszenie na linach i podnoszenie podnośnikiem – oznakowanie

                                    4.2.2.6

                                    EN 15877-2:2013

                                    4.5.19”

                        12)

                        w dodatku J-1 w tabeli indeks 36 otrzymuje brzmienie:

                                    „36

                                    Warunki środowiskowe – zgarniacz torowy

                                    4.2.6.1.2

                                    EN 15227:2008
                                    +A1:2010

                                    odpowiedni punkt (1)”

                        13)

                        w dodatku J-2 w tabeli uchyla się indeks 2.

               (*1)  Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30).

               (*2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1614 z dnia 25 października 2018 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące rejestrów pojazdów, o których mowa w art. 47 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz zmieniająca i uchylająca decyzję Komisji 2007/756/WE (Dz.U. L 268 z 26.10.2018, s. 53).

               (*3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/779 z dnia 16 maja 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 (Dz.U. L 139 I z 27.5.2019, s. 360).”;

               (*4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/776 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenia Komisji (UE) nr 321/2013, (UE) nr 1299/2014, (UE) nr 1301/2014, (UE) nr 1302/2014, (UE) nr 1303/2014 i (UE) 2016/919 oraz decyzję wykonawczą Komisji 2011/665/UE w odniesieniu do dostosowania do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz realizacji celów szczegółowych określonych w decyzji delegowanej Komisji (UE) 2017/1474 (Dz.U. L 139 I z 27.5.2019, s. 108).”;”

            ZAŁĄCZNIK III
            W załączniku do rozporządzenia (UE) 2016/919 dodaje się pkt 7.4.2.4 w brzmieniu:

                        „7.4.2.4.

                           Zasady dotyczące rozszerzenia obszaru użytkowania istniejącego pojazdu

                        Następujące zasady mają zastosowanie do istniejących eksploatowanych pojazdów zarejestrowanych w krajowym rejestrze pojazdów zgodnie z decyzją Komisji 2007/756/WE (*1) lub w europejskim rejestrze pojazdów zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/1614 (*2), w przypadku wniosku o rozszerzenie obszaru użytkowania:

                                    1)

                                    Pojazdy spełniają odpowiednie przepisy specjalne mające zastosowanie w przypadkach szczególnych, o których mowa w pkt 7.6 niniejszego załącznika, oraz odpowiednie przepisy krajowe, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. a), c) i d) dyrektywy (UE) 2016/797, zgłaszane zgodnie z art. 14 tej dyrektywy. Ponadto w przypadku częściowego spełnienia wymagań niniejszej TSI stosuje się przepisy pkt 6.1.1.3 ppkt 3.

                                    2)

                                    Pojazdy wyposażone już w ETCS lub GSM-R nie muszą być modernizowane, z wyjątkiem przypadków, w których jest to wymagane ze względu na zgodność techniczną.

                                    3)

                                    Pojazdy, które nie są jeszcze wyposażone w ETCS, muszą zainstalować go i uzyskać zgodność z zestawami specyfikacji nr 2 lub nr 3, o których mowa w tabelach A 2.2 i A 2.3 załącznika A. Z wyjątkiem przypadków, gdy jest to wymagane ze względu na zgodność techniczną, wymóg wyposażenia w ETCS nie ma zastosowania do:

                                                a)

                                                pojazdów niezaprojektowanych specjalnie do przewozów na liniach dużych prędkości (*3), jeżeli udzielono na nie zezwolenia przed dniem 1 stycznia 2015 r.;

                                                b)

                                                pojazdów niezaprojektowanych specjalnie do przewozów na liniach dużych prędkości, na które udzielono zezwolenia od dnia 1 stycznia 2015 r., w którejkolwiek z następujących sytuacji:

                                                            (i)

                                                            jeżeli są one przeznaczone wyłącznie do przewozów w jednym państwie członkowskim prowadzonych poza korytarzami określonymi w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/6 oraz poza liniami zapewniającymi połączenia z głównymi europejskimi portami, stacjami rozrządowymi, terminalami towarowymi i obszarami transportu towarowego, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1315/2013;

                                                            (ii)

                                                            jeżeli są one przeznaczone do przewozów transgranicznych niewchodzących w zakres sieci TEN, tj. przewozów do pierwszej stacji w państwie sąsiadującym lub do pierwszej stacji, na której istnieją połączenia w głąb państwa sąsiadującego, z wykorzystaniem wyłącznie linii niewchodzących w zakres sieci TEN;

                                                c)

                                                pojazdów w państwach członkowskich stosujących art. 7.4.3 ppkt 2, w przypadku gdy obszar użytkowania po rozszerzeniu obszaru użytkowania znajduje się wyłącznie w obrębie tego samego państwa członkowskiego, z wyjątkiem sytuacji, w których obszar użytkowania po rozszerzeniu obszaru użytkowania obejmuje więcej niż 150 km odcinka wyposażonego w ETCS w momencie rozszerzenia obszaru użytkowania lub który ma zostać wyposażony w ETCS w ciągu 5 lat od rozszerzenia obszaru użytkowania tych pojazdów;

                                                d)

                                                taboru kolejowego specjalnego przeznaczonego do budowy i utrzymania infrastruktury kolejowej;

                                                e)

                                                lokomotyw manewrowych.

                                    4)

                                    W przypadku pojazdów, które nie są jeszcze wyposażone w łączność głosową GSM-R, należy zainstalować radiotelefon kabinowy GSM-R i zapewnić zgodność ze specyfikacjami, o których mowa w tabelach A 2.1, A 2.2 i A 2.3 załącznika A, jeżeli pojazd jest przeznaczony do użytku w sieci wyposażonej w GSM-R przynajmniej w jednym punkcie, chyba że jest on nałożony na istniejący system łączności radiowej zgodny z systemem klasy B już zainstalowanym w pojeździe.

                                    5)

                                    W przypadku pojazdów, które nie są jeszcze wyposażone w GSM-R na potrzeby transmisji danych ETCS, należy zainstalować radio GSM-R na potrzeby transmisji danych ETCS i zapewnić zgodność ze specyfikacjami, o których mowa w tabelach A 2.1, A 2.2 i A 2.3 załącznika A, jeżeli w pojeździe wymagane jest zainstalowanie ETCS zgodnie z pkt 3 i jest on przeznaczony do eksploatacji w sieci w rozszerzonym obszarze użytkowania wyposażonym jedynie w poziom 2 lub 3 ETCS.

                                    6)

                                    Jeżeli w przypadku pojazdu, któremu udzielono zezwolenia, skorzystano z niestosowania TSI lub ich części zgodnie z art. 9 dyrektywy 2008/57/WE, wnioskodawca ubiega się o odstępstwo (odstępstwa) w państwach członkowskich rozszerzonego obszaru użytkowania zgodnie z art. 7 dyrektywy (UE) 2016/797.

               (*1)  Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30).

               (*2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1614 z dnia 25 października 2018 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące rejestrów pojazdów, o których mowa w art. 47 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 oraz zmieniająca i uchylająca decyzję Komisji 2007/756/WE (Dz.U. L 268 z 26.10.2018, s. 53).”.

               (*3)  Jak określono w załączniku I do dyrektywy (UE) 2016/797.”


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2020/390 z dnia 10 marca 2020 r. zmieniające po raz 312. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

text:
                  11.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 74/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/390
         z dnia 10 marca 2020 r.
         zmieniające po raz 312. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

                     (2)

                     W dniu 4 marca 2020 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu trzech wpisów do wykazu osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

                     (4)

                     W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Stabilności Finansowej, Usług Finansowych i Unii Rynków Kapitałowych

            (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się wpisy w brzmieniu:

                        (1)

                        „Jamaah Ansharut Daulah (alias: a) Jemaah Anshorut Daulah; b) Jamaah Ansharut Daulat. Inne informacje: utworzony w 2015 r. jako grupa patronacka indonezyjskich grup ekstremistycznych, deklarująca lojalność wobec ówczesnego przywódcy ISIL Abu Bakra al-Baghdadiego. Powiązany z Islamskim Państwem w Iraku i Lewancie, ujętym w wykazie jako Al-Kaida w Iraku (QDe.115). Data wskazania, o której mowa w art. 7e lit. e): 4.03.2020”;

                        (2)

                        „Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – Libia (pisownia oryginalna: الدولة الإسلامية في العراق والشام – ليبيا) (alias: a) Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie w Libii; b) Wilayat Barqa; c) Wilayat Fezzan; d) Wilayat Tripolitania; e) Wilayat Tarablus; f) Wilayat Al-Tarablus. Inne informacje: utworzony w listopadzie 2014 r. po ogłoszeniu przez Abu Bakra Al-Baghdadiego, ujętego w wykazie jako Ibrahim Awwad Ibrahim Ali Al-Badri Al-Samarrai (QDi.299). Powiązany z Islamskim Państwem w Iraku i Lewancie, ujętym w wykazie jako Al-Kaida w Iraku (QDe.115). Data wskazania, o której mowa w art. 7e lit. e): 4.03.2020”;

                        (3)

                        „Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – Jemen (pisownia oryginalna: الدولة الإسلامية في العراق والشام – اليمن) (alias: a) Islamskie Państwo Iraku i Lewantu w Jemenie; b) Islamskie Państwo w Jemenie; c) ISIL w Jemenie; d) ISIS w Jemenie; e) Wilayat al-Yemen, Prowincja Jemenu. Inne informacje: utworzony w listopadzie 2014 r. po ogłoszeniu przez Abu Bakra Al-Baghdadiego, ujętego w wykazie jako Ibrahim Awwad Ibrahim Ali Al-Badri Al-Samarrai (QDi.299). Powiązany z Islamskim Państwem w Iraku i Lewancie, ujętym w wykazie jako Al-Kaida w Iraku (QDe.115). Data wskazania, o której mowa w art. 7e lit. e): 4.03.2020”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/393 z dnia 11 marca 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Rosji w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych towarów drobiowych w związku z zakażeniem wirusem rzekomego pomoru drobiu (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  12.3.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 76/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/393
         z dnia 11 marca 2020 r.
         zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Rosji w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych towarów drobiowych w związku z zakażeniem wirusem rzekomego pomoru drobiu
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formułę wprowadzającą, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 oraz art. 9 ust. 4 lit. c),
         uwzględniając dyrektywę Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (2), w szczególności jej art. 23 ust. 1, art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanowiono wymogi w zakresie wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

                     (2)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanowiono także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) oraz zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu.

                     (3)

                     Rosja jest wymieniona w tabeli w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, z którego całego terytorium dozwolony jest przywóz niektórych towarów drobiowych do Unii i ich tranzyt przez terytorium Unii. Jednak od dnia 17 listopada 2016 r. zezwolenie na przywóz do Unii lub tranzyt przez jej terytorium mięsa drobiowego z Rosji przeznaczonego do spożycia przez ludzi jest zawieszone ze względu na potwierdzenie wystąpienia ognisk HPAI podtypu H5N8 w gospodarstwach drobiarskich na terytorium tego państwa.

                     (4)

                     W dniu 28 stycznia 2019 r. Rosja potwierdziła, że w jednym z gospodarstw drobiarskich na jej terytorium wystąpiło zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu. Od tego czasu Rosja potwierdziła, że na jej terytorium wystąpił szereg kolejnych ognisk zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu.

                     (5)

                     W sierpniu 2019 r. rosyjskie organy weterynaryjne przedłożyły Komisji informacje na temat ognisk zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu w Rosji od stycznia 2019 r.

                     (6)

                     Ze względu na potwierdzone ogniska zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu Rosja nie może być uznana za wolną od tej choroby, a rosyjskie organy weterynaryjne nie mogą wystawiać świadectw do celów przywozu do Unii lub tranzytu przez jej terytorium przesyłek mięsa drobiowego przeznaczonego do spożycia przez ludzi.

                     (7)

                     Z uwagi na jasność i pewność prawa należy zmienić wpis dotyczący Rosji w tabeli w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008, aby uwzględnić sytuację epidemiologiczną w tym państwie trzecim oraz wskazać datę zakończenia, od której to państwo trzecie nie może być uznawane za wolne od zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu.

                     (8)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

            (2)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74.

            (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK
            W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wpis dotyczący Rosji otrzymuje brzmienie:

                           Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium

                           Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

                           Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

                           Świadectwo weterynaryjne

                           Szczególne warunki

                           Szczególne warunki

                           Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy

                           Status szczepień przeciwko ptasiej grypie

                           Status zwalczania salmonelli(6)

                           Wzór/Wzory

                           Dodatkowe gwarancje

                           Data zakończenia(1)

                           Data rozpoczęcia(2)

                           1

                           2

                           3

                           4

                           5

                           6

                           6 A

                           6B

                           7

                           8

                           9

                           „RU – Rosja

                           RU-0

                           Cały kraj

                           EP, E

                           S4”

                           POU

                           P2

                           17.11.2016

                           P3

                           28.1.2019