title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1295 z dnia 1 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/1469 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy, w następstwie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1036

text:
                  2.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 204/22

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1295
         z dnia 1 sierpnia 2019 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/1469 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy, w następstwie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1036
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         1.   PROCEDURA

         1.1.   Obowiązujące środki

                     (1)

                     W następstwie dochodzenia („dochodzenie pierwotne”) Rada rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 (2) nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chorwacji, Rosji i Ukrainy. Środki przyjęły formę cła antydumpingowego ad valorem wynoszącego od 12,3 % do 25,7 % nałożonego na przywóz pochodzący od indywidualnie wskazanych producentów eksportujących na Ukrainie, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 25,7 % nałożoną na przywóz od wszystkich innych przedsiębiorstw na Ukrainie. Ostateczne cło antydumpingowe dotyczące eksportera objętego obecnym dochodzeniem przeglądowym – CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube oraz OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant, zwanych obecnie LLC Interpipe Niko Tube oraz OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant („wnioskodawca” lub „Interpipe”), wynosiło 25,1 %.

                     (2)

                     W następstwie wniosku Interpipe o unieważnienie rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 Sąd Unii Europejskiej unieważnił art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe ustalone dla Interpipe przekraczało cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano dostosowania ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadkach sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Sepco SA (3). W dniu 16 lutego 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrzymał wyrok Sądu (4).

                     (3)

                     W konsekwencji tych wyroków Rada rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 540/2012 (5) zmieniła rozporządzenie Rady (WE) nr 954/2006, aby skorygować cło antydumpingowe dotyczące Interpipe, w zakresie w jakim zostało ono błędnie ustalone. W związku z tym cło mające zastosowanie do Interpipe zostało zmienione na 17,7 %.

                     (4)

                     W następstwie przeglądu wygaśnięcia Rada rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012 (6) utrzymała środki wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 954/2006 wobec przywozu rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy.

                     (5)

                     Po złożeniu wniosku przez Interpipe zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Rada rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 795/2012 (7) zmieniła ostateczne środki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012 w odniesieniu do Interpipe („ostatni przegląd okresowy”). W związku z tym stawka cła mająca zastosowanie do Interpipe została zmieniona na 13,8 %.

                     (6)

                     W następstwie przeglądu wygaśnięcia Komisja rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1469 (8) utrzymała środki wprowadzone rozporządzeniem wykonawczym Rady (WE) nr 585/2012, ostatnio zmienionym rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 795/2012 i rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1269/2012 (9), wobec przywozu rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy („dochodzenie w sprawie przeglądu wygaśnięcia”).

                     (7)

                     Obecnie obowiązujące cła antydumpingowe wynoszą od 35,8 % do 24,1 % dla przywozu pochodzącego z Rosji oraz od 25,7 % do 12,3 % dla przywozu pochodzącego z Ukrainy.

               1.2.   Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego

                     (8)

                     W dniu 7 maja 2018 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (10) wszczęcie, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Ukrainy.

                     (9)

                     Przegląd ten, którego zakres ograniczony jest do zbadania dumpingu producenta eksportującego, Interpipe, został wszczęty po złożeniu przez to przedsiębiorstwo uzasadnionego wniosku. W swoim wniosku przedsiębiorstwo Interpipe przedstawiło wystarczające dowody potwierdzające, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono obowiązujące środki antydumpingowe, uległy zmianie i że są to zmiany o charakterze trwałym.

               1.3.   Dochodzenie

                     (10)

                     Dochodzenie w sprawie poziomu dumpingu obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 marca 2018 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”).

                     (11)

                     Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, władze państwa wywozu oraz przemysł Unii o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

                     (12)

                     W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia, Komisja przesłała kwestionariusz do wnioskodawcy, który udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie.

                     (13)

                     Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia poziomu dumpingu. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono na terenie wnioskodawcy i jego powiązanych przedsiębiorstw handlowych – LLC Interpipe Ukraine, Interpipe Europe SA i Interpipe Central Trade GmbH.

               2.   PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM I PRODUKT PODOBNY

         2.1.   Produkt objęty przeglądem

                     (14)

                     Produkt objęty przeglądem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1469 z dnia 1 października 2018 r., którym nałożono obecnie obowiązujące środki, tj. rury i przewody bez szwu (seamless pipes and tubes – SPT), z żelaza lub stali, o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value – CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (11), pochodzące między innymi z Ukrainy, obecnie objęte kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 oraz ex 7304 59 93 („produkt objęty przeglądem”).

               2.2.   Produkt podobny

                     (15)

                     Zgodnie z tym co wskazano w dochodzeniu pierwotnym oraz w kolejnych przeglądach, również w toku obecnego dochodzenia potwierdzono, że produkt produkowany na Ukrainie i wywożony do UE, produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym Ukrainy oraz produkt produkowany i sprzedawany w UE przez producentów unijnych mają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz końcowe zastosowania. Produkty te uważane są zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               3.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI

                     (16)

                     Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności w zakresie dumpingu można uznać za trwałą.

                     (17)

                     W trakcie pierwotnego dochodzenia antydumpingowego w 2006 r., jak również w ostatnim dochodzeniu w ramach przeglądu okresowego dotyczącym Interpipe w 2012 r., obejmującym okres objęty dochodzeniem przeglądowym od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r., główny surowiec do produkcji produktu objętego przeglądem, tj. okrągłe kęsy stalowe, przedsiębiorstwo Interpipe zamawiało od niezależnych dostawców.

                     (18)

                     We wniosku o dokonanie częściowego przeglądu okresowego wnioskodawca stwierdził, że pionowa integracja LLC Metallurgical Plant „Dneprosteel” w 2013 r. doprowadziła do produkcji we własnym zakresie kluczowego surowca (kęsów stalowych), co spowodowało znaczną redukcję kosztów i zmiany w portfelu produktów. Wnioskodawca stwierdził również, że w porównaniu z rodzajami produktu wyprodukowanymi i wywiezionymi w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w ostatnim dochodzeniu w ramach przeglądu okresowego, tj. „standardowym” gatunkiem stali, jego portfel produktów powiększył się obecnie o nowe i bardziej zaawansowane produkty (gatunki „wysokostopowy” oraz gatunki do rur przewodowych i rur mechanicznych), które miały znaczny udział w całkowitym wywozie do UE w okresie objętym obecnym dochodzeniem przeglądowym od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 marca 2018 r.

                     (19)

                     W toku dochodzenia potwierdzono, że główny surowiec był produkowany przez wnioskodawcę we własnym zakresie i że zmiana ta doprowadziła do istotnej zmiany w kosztach i w portfelu produktów. Dochodzenie potwierdziło, że rodzaje produktu wywożone przez Interpipe do UE były w bardzo dużym stopniu różne od tych wywożonych w okresie objętym dochodzeniem w ostatnim dochodzeniu w ramach przeglądu okresowego. Na tej podstawie i biorąc pod uwagę strukturalny charakter tych zmian, stwierdzono, że zmiany opisane w motywie (17) mają trwały charakter i prawdopodobnie nie ulegną zmianie w najbliższej przyszłości. W związku z tym uznano, że należy ponownie ocenić stosowanie obowiązujących środków na obecnym poziomie.

                     (20)

                     Kolejna zmiana, którą zgłosił wnioskodawca po wszczęciu niniejszego przeglądu, tj. istnienie/utworzenie spółki joint venture pomiędzy przedsiębiorstwem Interpipe a przedsiębiorstwem Vallourec Tubes, nie została uwzględniona, ponieważ miała miejsce po wszczęciu obecnego przeglądu okresowego.

               4.   DUMPING

         4.1.1.   Struktura przedsiębiorstwa i metodyka zastosowana do obliczenia dumpingu

                     (21)

                     W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przedsiębiorstwo Interpipe posiadało w całości i kontrolowało w pełni dwóch producentów eksportujących („podmioty produkcyjne”), LLC Interpipe Niko Tube („NIKO”) oraz OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant („NTRP”).

                     (22)

                     Ponieważ w pierwotnym dochodzeniu system rachunkowości wnioskodawcy nie pozwalał na wskazanie odpowiedniego przedsiębiorstwa produkcyjnego w odniesieniu do sprzedaży, wspólny margines dumpingu obliczono poprzez zagregowanie wszystkich danych dotyczących produkcji, rentowności i sprzedaży w UE tych dwóch podmiotów produkcyjnych.

                     (23)

                     Od ostatniego przeglądu okresowego w następstwie istotnej zmiany w strukturze organizacyjnej grupy, umożliwiającej wskazywanie odpowiedniego przedsiębiorstwa produkcyjnego w odniesieniu do sprzedaży i produkcji oraz zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, Komisja nie agregowała już danych dotyczących przedmiotowych przedsiębiorstw produkcyjnych, lecz zastosowała standardową metodykę. Ta standardowa metodyka polegała na obliczeniu jednego wspólnego marginesu dumpingu dla dwóch producentów eksportujących poprzez obliczenie w pierwszej kolejności kwoty dumpingu dla każdego z producentów eksportujących przed ustaleniem jednej średniej ważonej stawki dumpingu dla obu przedsiębiorstw.

                     (24)

                     W obecnym dochodzeniu możliwe było również wskazanie odpowiedniego przedsiębiorstwa produkcyjnego w odniesieniu do sprzedaży. W związku z tym, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego oraz zgodnie z utrwaloną praktyką instytucji Unii, zastosowano tę samą metodykę, co w ostatnim przeglądzie okresowym.

               4.1.2.   Wartość normalna

                     (25)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja w pierwszej kolejności zbadała, czy całkowita wielkość sprzedaży produktu podobnego dokonywana przez każdego producenta eksportującego na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do UE, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej do UE produktu objętego przeglądem. W wyniku badania ustalono, że sprzedaż krajowa była reprezentatywna dla obu producentów eksportujących.

                     (26)

                     W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy sprzedaż krajowa dokonywana przez Interpipe na rynku krajowym w przypadku rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. Komisja ustaliła, że sprzedaż krajowa rodzaju produktu identycznego lub porównywalnego z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii była w dużym stopniu reprezentatywna w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ stwierdzono, że 60–80 % (12) wywożonych modeli było sprzedawanych w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym.

                     (27)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zbadano następnie, czy sprzedaż krajowa każdego rodzaju produktu, który był sprzedawany w ilościach reprezentatywnych, mogła być uznana za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka krajowej sprzedaży z zyskiem każdego wywożonego rodzaju produktu objętego przeglądem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                     (28)

                     W odniesieniu do rodzajów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu na rynku krajowym zrealizowano powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego rodzaju była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalną dla każdego rodzaju produktu obliczono jako średnią ważoną rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego rodzaju produktu, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem.

                     (29)

                     W przypadku gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu lub gdy średnia ważona cena danego rodzaju produktu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cena wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

                     (30)

                     Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że od 35 do 55 % (13) całkowitej sprzedaży krajowej rodzaju produktu, który był identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, zrealizowano z zyskiem, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalną obliczono jako średnią ważoną wyłącznie sprzedaży z zyskiem.

                     (31)

                     Wartość normalna dla niereprezentatywnych rodzajów produktu (tj. tych, których sprzedaż na rynku krajowym stanowiła mniej niż 5 % sprzedaży eksportowej do UE lub które nie były w ogóle sprzedawane na rynku krajowym) została obliczona na podstawie kosztu wytworzenia przypadającego na rodzaj produktu, powiększonego o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz o zyski. W przypadku istniejącej sprzedaży krajowej wykorzystano zysk z transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym w podziale na rodzaje produktu objętego postępowaniem. W przypadku braku sprzedaży krajowej zastosowano średni zysk ze sprzedaży (14).

                     (32)

                     W następstwie ostatecznego ujawnienia grupa Interpipe zakwestionowała niektóre elementy wykorzystane przez Komisję podczas obliczania wartości normalnej. Zastrzeżenia dotyczyły następujących kwestii: (i) obliczenia kosztów ogólnych i administracyjnych; (ii) domniemanego wyłączenia innych kosztów operacyjnych; (iii) wykorzystania kosztów finansowych; (iv) podwójnego liczenia dostosowań kosztów ogólnych i administracyjnych.

                     (33)

                     Po dokonaniu przeglądu informacji zawartych w aktach sprawy Komisja postanowiła przyjąć wyżej wymienione zastrzeżenia (ii) i (iv) oraz odrzucić zastrzeżenia (i) i (iii). Ze względu na poufny charakter informacji handlowych zawartych w zastrzeżeniach grupy Interpipe oraz w przeprowadzonej przez Komisję analizie tych argumentów Komisja przedstawiła grupie Interpipe dodatkowe ujawnienie dotyczące daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia, zawierające szczegółowe uzasadnienie.

                     (34)

                     Po przyjęciu zastrzeżeń (ii) i (iv) Komisja skorygowała margines dumpingu Interpipe. Przedsiębiorstwu przekazano dodatkowe ujawnienie opisujące wpływ na margines dumpingu i zwrócono się do niego o przedstawienie uwag. Komisja poinformowała również przemysł UE o zmianach w marginesie dumpingu przedsiębiorstwa.

                     (35)

                     W następstwie tego dodatkowego ujawnienia przedsiębiorstwo Interpipe podtrzymało zastrzeżenia odrzucone przez Komisję, nie dodając żadnych nowych elementów, które mogłyby zmienić ostateczne wnioski Komisji ujawnione przedsiębiorstwu.

               4.1.3.   Cena eksportowa

                     (36)

                     Sprzedaż eksportowa do UE produktu objętego przeglądem obejmowała różne podmioty w ramach grupy Interpipe; tj. zakłady, przedsiębiorstwo koordynujące z siedzibą na Ukrainie („Interpipe Ukraine” lub „IPU”), powiązanego importera z siedzibą w Niemczech („Interpipe Central Trade GmbH” lub „IPCT”) oraz powiązane przedsiębiorstwo handlowe z siedzibą w Szwajcarii („Interpipe Europe SA” lub „IPE”).

                     (37)

                     Cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, z wyjątkiem transakcji przeprowadzanych przez powiązane przedsiębiorstwo działające jako importer, IPCT. Cena eksportowa została w tym przypadku ustalona na podstawie ceny, po której produkt przywożony został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w UE zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. Dokonano zatem dostosowań ceny w celu uwzględnienia wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą oraz rozsądnego zysku. Dostosowania te obliczono na podstawie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych powiązanego przedsiębiorstwa handlowego oraz hipotetycznego zysku osiągniętego przez niepowiązanego importera (2,5 % obrotu).

               4.1.4.   Porównanie

                     (38)

                     Porównanie wartości normalnej z ceną eksportową wspomnianych dwóch producentów eksportujących zostało dokonane na podstawie ceny ex works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie dokonano dostosowań w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i kosztów dodatkowych, opłat przywozowych, należności celnych, prowizji i kosztów kredytu.

                     (39)

                     W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Interpipe wywoziło produkt objęty przeglądem do UE za pośrednictwem dwóch różnych kanałów sprzedaży, tj. przez to samo powiązane przedsiębiorstwo handlowe mające siedzibę w Szwajcarii (IPE) co w ostatnim przeglądzie okresowym oraz przez powiązane przedsiębiorstwo importowe mające siedzibę w UE (IPCT), założone w 2014 r. Ten ostatni kanał dystrybucji nie istniał jeszcze podczas ostatniego przeglądu okresowego. Ze względu na poufny charakter informacji handlowych zawartych w analizie Komisji przedstawiła ona grupie Interpipe dodatkowe ujawnienie dotyczące daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia, zawierające szczegółowe uzasadnienie.

                     (40)

                     W związku z tym Komisja uznała, że dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego jest uzasadnione. Dostosowanie to obliczono, odejmując koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne powiązanego przedsiębiorstwa handlowego, które nie zostały zgłoszone jako koszty dodatkowe, oraz hipotetyczny zysk osiągnięty przez niepowiązane przedsiębiorstwo handlowe (2,5 % obrotu) od ceny sprzedaży pierwszemu niepowiązanemu klientowi.

                     (41)

                     Po ostatecznym ujawnieniu grupa Interpipe zakwestionowała wniosek Komisji o nietraktowaniu IPE jako części jednego podmiotu gospodarczego wraz z innymi podmiotami (NIKO, NTRP i IPU). Po dokonaniu przeglądu informacji zawartych w aktach sprawy Komisja postanowiła odrzucić to zastrzeżenie. Jak wspomniano w motywie (34), przedsiębiorstwu przekazano dodatkowe ujawnienie opisujące wpływ na margines dumpingu i zwrócono się do niego o przedstawienie uwag. W swojej odpowiedzi przedsiębiorstwo Interpipe podtrzymało zastrzeżenia odrzucone przez Komisję. Nie otrzymano jednak dalszych uwag w tej kwestii.

                     (42)

                     Ze względu na poufny charakter informacji handlowych zawartych w zastrzeżeniu grupy Interpipe oraz w przeprowadzonej przez Komisję analizie tych argumentów Komisja przedstawiła grupie Interpipe dodatkowe ujawnienie dotyczące daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia, zawierające szczegółowe uzasadnienie.

               4.1.5.   Margines dumpingu

                     (43)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex works osobno dla każdego z dwóch producentów eksportujących. Następnie ustalono jeden wspólny margines dumpingu dla Interpipe poprzez obliczenie jednej ważonej średniej stawki dumpingu dla obu producentów eksportujących w ramach Interpipe.

                     (44)

                     Na tej podstawie margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 8,1 %.

                     (45)

                     W następstwie dodatkowego ujawnienia ESTA stwierdziła, że zmniejszenie marginesu dumpingu przedsiębiorstwu Interpipe stanowiłoby dodatkową szkodę dla przemysłu rur stalowych bez szwu w UE. Komisja zauważa, że zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego kwota cła antydumpingowego nie może przekroczyć marginesu dumpingu, który w tym przypadku został ustalony na poziomie 8,1 %.

                     (46)

                     Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wydał opinii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Wpis dotyczący LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP) w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 zastępuje się wpisem w brzmieniu:

                           „LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky
                           Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)

                           8,1 %

                              A743”

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 1 sierpnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

            (2)  Rozporządzenie Rady (WE) Nr 954/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy, uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 i (WE) nr 348/2000, kończące przeglądy okresowe i przeglądy wygaśnięcia ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej, pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii oraz kończące przeglądy okresowe ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących, między innymi, z Rosji i Rumunii oraz z Chorwacji i Ukrainy (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 4).

            (3)  Wyrok z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie T-249/06, Interpipe Niko Tube i Interpipe NTRP przeciwko Radzie, ECLI:EU:T:2009:62.

            (4)  Wyrok z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P, Rada i Komisja przeciwko Interpipe Niko Tube i Interpipe NTRP, ECLI:EU:C:2012:78.

            (5)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 540/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 954/2006 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy (Dz.U. L 165 z 26.6.2012, s. 1).

            (6)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 585/2012 z dnia 26 czerwca 2012 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, oraz kończące przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Chorwacji (Dz.U. L 174 z 4.7.2012, s. 5).

            (7)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 795/2012 z dnia 28 sierpnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 585/2012 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 238 z 4.9.2012, s. 1).

            (8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1469 z dnia 1 października 2018 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 246 z 2.10.2018, s. 20).

            (9)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1269/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali,pochodzących m.in. z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 357 z 28.12.2012, s. 1).

            (10)  Dz.U. C 159 z 7.5.2018, s. 18.

            (11)  CEV określa się zgodnie ze sprawozdaniem technicznym z 1967 r., dok. IIW IX-555-67, opublikowanym przez Międzynarodowy Instytut Spawalnictwa.

            (12)  Nie podano dokładnej wartości liczbowej, ponieważ są to dane dotyczące konkretnego przedsiębiorstwa.

            (13)  Nie podano dokładnej wartości liczbowej, ponieważ są to dane dotyczące konkretnego przedsiębiorstwa.

            (14)  Ta zmiana metodyki wynika z tego, że po dochodzeniu pierwotnym, panel WTO i Organ Rozstrzygania Sporów WTO przyjęły sprawozdanie w sprawie „Wspólnoty Europejskie – środek antydumpingowy wprowadzony w odniesieniu do łososia hodowlanego z Norwegii”, w którym stwierdzono, że nie można zignorować rzeczywistej marży zysku ustalonej dla transakcji w zwykłym obrocie handlowym dotyczących tych rodzajów produktu, dla których należy skonstruować wartość normalną. Zob. WT/DS337/R z dnia 16 listopada 2007 r. – przyjęte przez Organ Rozstrzygania Sporów w dniu 15 stycznia 2008 r., pkt 7.289–7.319.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1321 z dnia 23 lipca 2019 r. zatwierdzające zmianę specyfikacji produktu oznaczonego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym „Contea di Sclafani” (ChNP)

text:
                  6.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 206/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1321
         z dnia 23 lipca 2019 r.
         zatwierdzające zmianę specyfikacji produktu oznaczonego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym „Contea di Sclafani” (ChNP)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Contea di Sclafani” przesłany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Zmiany te obejmują zmianę nazwy z „Contea di Sclafani” na „Contea di Sclafani”/„Valledolmo - Contea di Sclafani”.

                     (2)

                     Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (2).

                     (3)

                     Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (4)

                     Należy zatem zatwierdzić zmianę specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Niniejszym zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Contea di Sclafani” (ChNP).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. C 76 z 1.3.2019, s. 3.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1322 z dnia 26 lipca 2019 r. obejmujące ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 nazwę „El Vicario” (ChNP)

text:
                  6.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 206/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1322
         z dnia 26 lipca 2019 r.
         obejmujące ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 nazwę „El Vicario” (ChNP)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 97 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja rozpatrzyła wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „El Vicario” i opublikowała go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

                     (2)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nazwę „El Vicario” należy objąć ochroną i wpisać do rejestru, o którym mowa w art. 104 tego rozporządzenia.

                     (4)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Nazwa „El Vicario” (ChNP) zostaje objęta ochroną.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. C 106 z 20.3.2019, s. 12.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1323 z dnia 2 sierpnia 2019 r. w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego we Włoszech

text:
                  6.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 206/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1323
         z dnia 2 sierpnia 2019 r.
         w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego we Włoszech
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 220 ust. 1 lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Między dniem 1 października 2017 r. a dniem 30 czerwca 2018 r. Włochy potwierdziły i zgłosiły 45 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5. Dotyczy to następujących gatunków: kaczki, indyki, perliczki oraz Gallus domesticus.

                     (2)

                     Włochy niezwłocznie i skutecznie wprowadziły wszelkie niezbędne środki w zakresie stanu zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne wymagane zgodnie z dyrektywą Rady 2005/94/WE (2).

                     (3)

                     W szczególności Włochy wprowadziły środki kontroli, monitorowania i zapobiegania oraz ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone („obszary objęte ograniczeniami”) zgodnie z decyzjami wykonawczymi Komisji (UE) 2017/1845 (3), (UE) 2017/1930 (4), (UE) 2017/1969 (5), (UE) 2017/2000 (6), (UE) 2017/2175 (7), (UE) 2017/2289 (8), (UE) 2017/2412 (9), (UE) 2018/342 (10), (UE) 2018/418 (11) i (UE) 2018/510 (12).

                     (4)

                     Włochy poinformowały Komisję, że niezbędne środki w zakresie zdrowia i środki weterynaryjne zastosowane w celu powstrzymania i zwalczenia choroby miały negatywne skutki dla bardzo wielu podmiotów i że podmioty te poniosły straty w dochodach, które nie kwalifikują się do wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (13).

                     (5)

                     W dniu 28 stycznia 2019 r. Komisja otrzymała od władz Włoch formalny wniosek o częściowe sfinansowanie niektórych środków nadzwyczajnych na podstawie art. 220 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przypadków potwierdzonych między dniem 1 października 2017 r. a dniem 30 czerwca 2018 r. W dniach 19 lutego 2019 r., 28 lutego 2019 r., 1 kwietnia 2019 r., 30 maja 2019 r. i 12 czerwca 2019 r. władze włoskie wyjaśniły i udokumentowały swój wniosek.

                     (6)

                     W wyniku zastosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych, o których mowa w motywie 3 przedłużono okresy likwidacji w gospodarstwach, zabroniono umieszczania ptactwa i ograniczono przemieszczanie w gospodarstwach utrzymujących wszelkiego rodzaju drób położonych na obszarach objętych ograniczeniami, ustanowionych w następstwie pojawienia się ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5. Dotyczy to następujących gatunków: kaczki, indyki, perliczki oraz Gallus domesticus. Doprowadziło to do strat w produkcji jaj wylęgowych, jaj spożywczych, żywych zwierząt i mięsa drobiowego w tych gospodarstwach. Należy zatem zrekompensować straty wynikłe na skutek zniszczenia i przetworzenia jaj, a także na skutek niewyprodukowania zwierząt, ich dłuższego chowu lub eliminacji.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 220 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Unia jest zobowiązana do zapewnienia częściowego finansowania nadzwyczajnych środków wspierania rynku odpowiadającego 50 % wydatków poniesionych przez Włochy. Komisja powinna ustalić maksymalne ilości kwalifikujące się do finansowania w odniesieniu do każdego nadzwyczajnego środka wspierania rynku po rozpatrzeniu wniosku odnoszącego się do przypadków potwierdzonych między dniem 1 października 2017 r. a dniem 30 czerwca 2018 r. przedłożonego przez Włochy.

                     (8)

                     Aby uniknąć ryzyka nadmiernej rekompensaty, kwota ryczałtowa częściowego finansowania powinna opierać się na badaniach technicznych i ekonomicznych lub dokumentach księgowych oraz powinna być ustalona na odpowiednim poziomie dla każdego zwierzęcia i produktu w zależności od kategorii.

                     (9)

                     W celu uniknięcia ryzyka podwójnego finansowania poniesione straty nie mogą być stratami już zrekompensowanymi w ramach pomocy państwa lub ubezpieczenia, a częściowe finansowanie przez Unię na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno być ograniczone do kwalifikujących się zwierząt i produktów, w odniesieniu do których nie otrzymano wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

                     (10)

                     Zakres i czas obowiązywania nadzwyczajnych środków wspierania rynku przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu należy ograniczyć do tego, co jest absolutnie niezbędne do wsparcia rynku. W szczególności nadzwyczajne środki wspierania rynku powinny mieć zastosowanie wyłącznie do produkcji jaj i mięsa drobiowego w gospodarstwach położonych w obszarach objętych ograniczeniami i w okresie obowiązywania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych ustanowionych w przepisach Unii i Włoch w odniesieniu do 45 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków, potwierdzonych między dniem 1 października 2017 r. a dniem 30 czerwca 2018 r., oraz do odpowiednich obszarów objętych ograniczeniami.

                     (11)

                     W celu zapewnienia elastyczności w przypadku różnicy między liczbą jaj lub zwierząt kwalifikujących się do rekompensaty a maksymalnymi wartościami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, które oparto na szacunkach, w granicach określonych limitów rekompensata może zostać dostosowana, o ile przestrzegana jest maksymalna kwota wydatków współfinansowanych przez Unię.

                     (12)

                     W celu zapewnienia należytego zarządzania budżetem dla tych nadzwyczajnych środków wspierania rynku jedynie płatności dokonane przez Włochy na rzecz beneficjentów najpóźniej do dnia 30 września 2020 r. powinny kwalifikować się do częściowego finansowania przez Unię. Nie stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (14).

                     (13)

                     Aby zagwarantować kwalifikowalność i prawidłowość płatności, Włochy powinny przeprowadzić kontrole ex ante.

                     (14)

                     Aby umożliwić Unii przeprowadzenie kontroli finansowej, Włochy powinny przekazać Komisji rozliczenie płatności.

                     (15)

                     W celu zapewnienia natychmiastowego wdrożenia przez Włochy środków określonych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

                     (16)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 50 % wydatków poniesionych przez Włochy w celu wsparcia rynku jaj wylęgowych, jaj spożywczych i mięsa drobiowego poważnie dotkniętego wystąpieniem 45 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5, które zostały wykryte i zgłoszone przez Włochy między dniem 1 października 2017 r. a dniem 30 czerwca 2018 r.

            Artykuł 2
            Wydatki poniesione przez Włochy kwalifikują się do częściowego finansowania przez Unię jedynie:

                        a)

                        w okresie stosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych, o których mowa w przepisach Unii i Włoch wymienionych w załączniku, oraz w okresie ustanowionym w art. 1; oraz

                        b)

                        w odniesieniu do tych gospodarstw drobiarskich, w których zastosowano środki w zakresie stanu zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne, i które znajdują się na obszarach, o których mowa w przepisach Unii i Włoch wymienionych w załączniku („obszarach objętych ograniczeniami”); oraz

                        c)

                        jeśli zostały wypłacone beneficjentowi przez Włochy najpóźniej do dnia 30 września 2020 r. Art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 nie ma zastosowania; oraz

                        d)

                        jeżeli za okres, o którym mowa w lit. a), na zwierzę lub produkt nie przyznano żadnej rekompensaty z tytułu pomocy państwa ani ubezpieczenia i w odniesieniu do którego nie otrzymano wkładu finansowego Unii na mocy rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

            Artykuł 3

               1.   Maksymalna kwota częściowego finansowania przez Unię wynosi 32 147 498 EUR, w następującym rozbiciu:

                           a)

                           za straty w produkcji mięsa drobiowego na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe:

                                       (i)

                                       0,1050 EUR za zniszczone jajo wylęgowe objęte kodem CN 0407 11 00 do maksymalnie 406 355 jaj,

                                       (ii)

                                       0,07 EUR za jajo wylęgowe objęte kodem CN 0407 11 00 przetworzone na produkty jajeczne do maksymalnie 18 211 121 jaj,

                                       (iii)

                                       0,0167 EUR za jajo objęte kodem CN 0407 11 00 przetworzone na produkty jajeczne do maksymalnie 28 730 220 jaj,

                                       (iv)

                                       0,064 EUR za tydzień za kurczę rzeźne objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 50 390 617 zwierząt,

                                       (v)

                                       0,13 EUR za tydzień za kurę nioskę z chowu klatkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 391 246 zwierząt,

                                       (vi)

                                       0,17 EUR za tydzień za kurę nioskę z chowu ściółkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 1 933 867 zwierząt,

                                       (vii)

                                       0,045 EUR za tydzień za młodą kurę z chowu klatkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 185 900 zwierząt,

                                       (viii)

                                       0,055 EUR za tydzień za młodą kurę z chowu ściółkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 265 136 zwierząt,

                                       (ix)

                                       0,194 EUR za tydzień za kaczkę rzeźną objętą kodem CN 0105 99 10 do maksymalnie 140 000 zwierząt,

                                       (x)

                                       0,13 EUR za tydzień za samicę indyka rzeźnego objętą kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 3 263 749 zwierząt,

                                       (xi)

                                       0,215 EUR za tydzień za samca indyka rzeźnego objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 6 140 730 zwierząt,

                                       (xii)

                                       0,1475 EUR za tydzień za perliczkę objętą kodem CN 0105 99 50 do maksymalnie 392 869 zwierząt,

                           b)

                           za straty związane z dostosowaniem okresu chowu w związku z zakazem transferu w obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                                       (i)

                                       0,115 EUR za tydzień za standardową młodą kurę objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 323 784 zwierząt,

                                       (ii)

                                       0,12 EUR za tydzień za standardowe kurczę rzeźne objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 5 600 zwierząt,

                                       (iii)

                                       3,06 EUR za tydzień za ponadwymiarowego kapłona objętego kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 2 000 zwierząt,

                                       (iv)

                                       1,0534 EUR za indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 11 021 zwierząt,

                                       (v)

                                       0,5627 EUR za tydzień za ponadwymiarowego młodego indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 12 662 zwierząt,

                           c)

                           za eliminację drobiu na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                                       (i)

                                       0,19 EUR za kurczę objęte kodem CN 0105 11 19 do maksymalnie 40 908 zwierząt,

                                       (ii)

                                       0,2015 EUR za wiejskie kurczę objęte kodem CN 0105 11 19 do maksymalnie 1 455 308 zwierząt,

                                       (iii)

                                       0,565 EUR za samicę indyka objętą kodem CN 0105 12 00 do maksymalnie 847 257 zwierząt,

                                       (iv)

                                       1,03 EUR za samca indyka objętego kodem CN 0105 12 00 do maksymalnie 586 923 zwierząt,

                           d)

                           za straty w produkcji zwierząt hodowlanych na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                                       (i)

                                       0,135 EUR za tydzień za kurczę rzeźne objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 1 621 820 zwierząt,

                                       (ii)

                                       1,185 EUR za tydzień za indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 128 689 zwierząt.

               2.   W przypadku gdy liczba jaj lub zwierząt kwalifikujących się do rekompensaty przekracza maksymalną liczbę jaj lub zwierząt określoną w poszczególnych pozycjach ust. 1, wydatki kwalifikujące się do częściowego finansowania przez Unię mogą zostać dostosowane dla poszczególnych pozycji, pod warunkiem że łączna kwota dostosowań wyniesie mniej niż 10 % maksymalnej kwoty wydatków częściowo finansowanych przez Unię, o których mowa w ust. 1.

            Artykuł 4
            Włochy przeprowadzą kontrole administracyjne i fizyczne zgodnie z art. 58 i 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (15).
            W szczególności Włochy sprawdzają:

                        a)

                        kwalifikowalność wnioskodawcy składającego wniosek o przyznanie wsparcia;

                        b)

                        w odniesieniu do każdego kwalifikującego się wnioskodawcy: kwalifikowalność, ilość i wartość faktycznie poniesionych strat w produkcji;

                        c)

                        czy żaden z kwalifikujących się wnioskodawców nie otrzymał finansowania z innych źródeł w celu zrekompensowania strat, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia.

                  W odniesieniu do kwalifikujących się wnioskodawców, w przypadku których kontrole administracyjne są zakończone, pomoc może zostać wypłacona, nie czekając na przeprowadzenie wszystkich kontroli, zwłaszcza tych dotyczących wnioskodawców wybranych do kontroli na miejscu.
            W przypadkach, w których kwalifikowalność wnioskodawcy nie została potwierdzona, pomoc zostaje odzyskana i stosuje się sankcje.

            Artykuł 5
            Włochy przekazują Komisji rozliczenie płatności.

            Artykuł 6
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 2 sierpnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

            (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1845 z dnia 11 października 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 262 z 12.10.2017, s. 7).

            (4)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1930 z dnia 20 października 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 272 z 21.10.2017, s. 18).

            (5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1969 z dnia 27 października 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 279 z 28.10.2017, s. 56).

            (6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2000 z dnia 6 listopada 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 289 z 8.11.2017, s. 9).

            (7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2175 z dnia 21 listopada 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 306 z 22.11.2017, s. 31).

            (8)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2289 z dnia 11 grudnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 328 z 12.12.2017, s. 126).

            (9)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2412 z dnia 20 grudnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 342 z 21.12.2017, s. 29).

            (10)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/342 z dnia 7 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 65 z 8.3.2018, s. 43).

            (11)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/418 z dnia 16 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 75 z 19.3.2018, s. 27).

            (12)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/510 z dnia 26 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 83 z 27.3.2018, s. 16).

            (13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1).

            (14)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).

            (15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

            ZAŁĄCZNIK

               Obszary objęte ograniczeniami i okresy, o których mowa w art. 2

            Części Włoch i okresy ustanowione na podstawie dyrektywy 2005/94/WE i określone w następujących aktach prawnych:

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1845 z dnia 11 października 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 262 z 12.10.2017, s. 7),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1930 z dnia 20 października 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 272 z 21.10.2017, s. 18),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1969 z dnia 27 października 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 279 z 28.10.2017, s. 56),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2000 z dnia 6 listopada 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 289 z 8.11.2017, s. 9),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2175 z dnia 21 listopada 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 306 z 22.11.2017, s. 31),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2289 z dnia 11 grudnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 328 z 12.12.2017, s. 126),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2412 z dnia 20 grudnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 342 z 21.12.2017, s. 29),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/342 z dnia 7 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 65 z 8.3.2018, s. 43),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/418 z dnia 16 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 75 z 19.3.2018, s. 27),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/510 z dnia 26 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 83 z 27.3.2018, s. 16),

                        —

                        rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia o stwierdzeniu infekcji, potwierdzające wystąpienie ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków między dniem 1 października 2017 r. a dniem 30 czerwca 2018 r.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1324 z dnia 5 sierpień 2019 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis LMG S-27588 jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, indyków rzeźnych lub utrzymywanych w celach hodowlanych, podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego, odchowywanego na nioski lub utrzymywanego w celach hodowlanych, warchlaków, tuczników i podrzędnych gatunków świń (posiadacz zezwolenia Puratos) (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  6.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 206/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1324
         z dnia 5 sierpień 2019 r.
         dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis LMG S-27588 jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, indyków rzeźnych lub utrzymywanych w celach hodowlanych, podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego, odchowywanego na nioski lub utrzymywanego w celach hodowlanych, warchlaków, tuczników i podrzędnych gatunków świń (posiadacz zezwolenia Puratos)
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożone zostały wnioski o zezwolenie na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis (LMG S-27588). Wraz z wnioskami przedstawiono dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia.

                     (3)

                     Wnioski te dotyczą zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis LMG S-27588 jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, indyków rzeźnych lub utrzymywanych w celach hodowlanych, podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego, odchowywanego na nioski lub utrzymywanego w celach hodowlanych, warchlaków, tuczników i podrzędnych gatunków świń, celem zaklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

                     (4)

                     W opiniach z dnia 6 lipca 2017 r. (2) i 23 stycznia 2019 r. (3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis LMG S-27588 nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Stwierdzono również, że dodatek jest uważany za substancję, która może działać uczulająco na drogi oddechowe, oraz że nie można wyciągnąć żadnych wniosków na temat działania uczulającego dodatku na skórę. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Urząd stwierdził również, że dodatek ten wskazuje na poprawę oceny użytkowości kurcząt rzeźnych, indyków rzeźnych lub utrzymywanych w celach hodowlanych, warchlaków i tuczników. Urząd uznał, że wnioski te można ekstrapolować na kurczęta odchowywane na kury nioski, podrzędne gatunki drobiu, warchlaki i tuczniki podrzędnych gatunków świń. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

                     (5)

                     Ocena preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis LMG S-27588 dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (6)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt w sposób określony w załączniku.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 5 sierpień 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

            (2)  Dziennik EFSA 2017;15(7):4941.

            (3)  Dziennik EFSA 2019;17(2):5609; Dziennik EFSA 2019;17(2):5610.

            ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Nazwa posiadacza zezwolenia

                        Dodatek

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Pozostałe przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność.

                        4a30

                        Puratos

                        Endo-1,4-beta-ksylanaza
                        WE 3.2.1.8.

                           Skład dodatku

                        Preparat endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Bacillus subtilis LMG S-27588 o minimalnej aktywności: 500 ADXU (1)/g
                        Postać stała i płynna

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Endo-1,4-beta-ksylanaza wytwarzana przez Bacillus subtilis LMG S-27588

                           Metoda analityczna
                            (2)

                        Do oznaczania ilościowego aktywności endo-1,4-beta-ksylanazy w dodatku paszowym:

                                    —

                                    metoda kolorymetryczna polegająca na pomiarze cukrów redukujących uwolnionych przez działanie endo-1,4-beta-ksylanazy na substrat ksylanu bukowego w obecności kwasu 3,5-dinitrosalicylowego (DNS).

                              Do oznaczania ilościowego aktywności endo-1,4-beta-ksylanazy w premiksach i materiałach paszowych:

                                    —

                                    metoda kolorymetryczna polegająca na pomiarze barwnika rozpuszczalnego w wodzie, uwolnionego przez działanie endo-1,4-beta-ksylanazy z usieciowanych azuryną substratów arabinoksylanu.

                        Kurczęta rzeźne lub odchowywane na kury nioski
                        Indyki rzeźne lub utrzymywane w celach hodowlanych
                        Podrzędne gatunki drobiu: rzeźnego, odchowywanego na nioski lub utrzymywanego w celach hodowlanych

                        —

                        100 ADXU

                        —

                                    1.

                                    W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksów należy wskazać warunki przechowywania oraz stabilność przy obróbce cieplnej.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia wynikające z ich stosowania. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować lub ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony dróg oddechowych i skóry.

                        26 sierpnia 2029 r.

                        Warchlaki
                        Tuczniki
                        Podrzędne gatunki świń do tuczu

               (1)  1 ADXU to ilość enzymu, która uwalnia 1 mikromol cukru redukującego (odpowiednika ksylozy) z ksylanu bukowego w ciągu minuty przy pH 6,0 oraz temperaturze 70 °C.

               (2)  Szczegółowe informacje dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1346 z dnia 8 sierpnia 2019 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino” (ChNP)]

text:
                  14.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 213/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1346
         z dnia 8 sierpnia 2019 r.
         zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino” (ChNP)]
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1263/96 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1164/2010 (3). Zmiana ta obejmuje zmianę nazwy „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino”, na „Pomodoro San Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino”.

                     (2)

                     Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4).

                     (3)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino” (ChNP).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 8 sierpnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1263/96 z dnia 1 lipca 1996 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 19).

            (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1164/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino (ChNP)] (Dz.U. L 326 z 10.12.2010, s. 66).

            (4)  Dz.U. C 138 z 15.4.2019, s. 2.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1350 z dnia 12 sierpnia 2019 r. rejestrujące oznaczenie geograficzne napoju spirytusowego na podstawie art. 30 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 [„Absinthe de Pontarlier”]

text:
                  19.8.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 215/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1350
         z dnia 12 sierpnia 2019 r.
         rejestrujące oznaczenie geograficzne napoju spirytusowego na podstawie art. 30 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 [„Absinthe de Pontarlier”]
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylające rozporządzenie (WE) nr 110/2008 (1), w szczególności jego art. 30 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (2) Komisja przeanalizowała wniosek Francji z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie rejestracji oznaczenia geograficznego „Absinthe de Pontarlier”.

                     (2)

                     Ustaliwszy, że wniosek jest zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 110/2008, Komisja opublikowała podstawowe specyfikacje dokumentacji technicznej zgodnie z art. 17 ust. 6 tego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

                     (3)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 17 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 110/2008.

                     (4)

                     Rozporządzenie (UE) 2019/787, które zastępuje rozporządzenie (WE) nr 110/2008, weszło w życie dnia 25 maja 2019 r. Zgodnie z art. 49 ust. 1 tego rozporządzenia rozdział III rozporządzenia (WE) nr 110/2008 dotyczący oznaczeń geograficznych traci moc ze skutkiem od dnia 8 czerwca 2019 r. Rozporządzenie w sprawie ochrony należy zatem dostosować do przepisów nowego rozporządzenia.

                     (5)

                     Należy zatem zarejestrować oznaczenie „Absinthe de Pontarlier” jako oznaczenie geograficzne.

                     (6)

                     Oznaczenie geograficzne „Absinthe de Pontarlier” powinno być chronione w całości, a termin „absynt” może być nadal używany w oznakowaniu i prezentacjach na terytorium Unii, pod warunkiem że przestrzegane są zasady i przepisy obowiązujące w jej porządku prawnym,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Rejestruje się oznaczenie geograficzne „Absinthe de Pontarlier”. Zgodnie z art. 30 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/787 niniejsze rozporządzenie udziela nazwie „Absinthe de Pontarlier” ochrony, o której mowa w art. 21 rozporządzenia (UE) 2019/787.

            Artykuł 2
            Oznaczenie geograficzne „Absinthe de Pontarlier” jest chronione w całości, a termin „absynt” może być nadal używany w oznakowaniu i prezentacjach na terytorium Unii, pod warunkiem że przestrzegane są zasady i przepisy obowiązujące w jej porządku prawnym.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 12 sierpnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16).

            (3)  Dz.U. C 110 z 23.3.2018, s. 35.


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1674 z dnia 27 września 2019 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji produktu oznaczonego nazwą zarejestrowaną w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Beurre d’Isigny (ChNP)

text:
                  8.10.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 257/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1674
         z dnia 27 września 2019 r.
         zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji produktu oznaczonego nazwą zarejestrowaną w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Beurre d’Isigny” (ChNP)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Beurre d’Isigny” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2).

                     (2)

                     Pismem z dnia 16 października 2017 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że okres przejściowy, o którym mowa w art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, kończący się dnia 31 grudnia 2022 r., przyznano dziesięciu podmiotom mających siedzibę we Francji, które spełniają warunki tego artykułu zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r. w sprawie zmiany specyfikacji produktów o chronionej nazwie pochodzenia „Beurre d’Isigny” i „Crème d’Isigny”, opublikowanym w dniu 20 września 2017 r. w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej. Pismem z dnia 26 września 2018 r. te same władze przekazały tekst nowego zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2018 r. zmieniającego zarządzenie z dnia 12 września 2017 r. i zawierającego nazwy wspomnianych podmiotów. W ramach krajowej procedury sprzeciwu wspomniane podmioty, które zgodnie z prawem wprowadzały do obrotu „Beurre d’Isigny” nieprzerwanie przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających złożenie wniosku, zgłosiły sprzeciw. Sześć podmiotów sprzeciwiło się następującemu przepisowi: „Krowy w okresie laktacji powinny mieć do dyspozycji co najmniej 35 arów użytków zielonych (naturalnych, tymczasowych lub rocznych) na jedno zwierzę, w tym co najmniej 20 arów pastwisk lub – o ile krowom będzie zadawana pasza zielona – 10 arów pastwisk”. Wspomniane podmioty to następujące grupy rolne wspólnego gospodarowania (GAEC): GAEC des normandes (SIRET: 38531072700016), GAEC des Quesnel (SIRET: 41022988100011), GAEC du chalet (SIRET: 34005162200017), GAEC de la cour des mares (SIRET: 34897314000026), GAEC du hameau (SIRET: 38259121200016) oraz GAEC du petit flot (SIRET: 43783781800016). Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: „Zielonka świeża lub konserwowana stanowi co najmniej 40 % dawki pokarmowej pod względem suchej masy średnio w przeliczeniu na minimalny okres 7 miesięcy wypasu”. Wspomniane podmioty to: gospodarstwo rolne z ograniczoną odpowiedzialnością EARL des clôtures (SIRET: 51075733900013) oraz GAEC du Clos Roset (SIRET: 48310227300016). Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: „W pozostałej części roku (poza okresem wypasu) w ramach codziennej dawki pokarmowej zawartość zielonki (świeżej lub konserwowanej) nie może wynosić mniej niż 20 % pod względem suchej masy”. Wspomniane podmioty to następujące grupy rolne wspólnego gospodarowania (GAEC): GAEC de la Ronchette (SIRET: 49754563200018) oraz GAEC du Village Culot.

                     (3)

                     Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

                     (4)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Beurre d’Isigny” (ChNP).

            Artykuł 2
            Ochrona, o której mowa w art. 1, podlega okresowi przejściowemu przyznanemu przez Francję na podstawie art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 podmiotom spełniającym warunki wymienionego artykułu zgodnie z zarządzeniami z dnia 12 września 2017 r. i z dnia 30 sierpnia 2018 r. w sprawie zmiany specyfikacji produktów o chronionej nazwie pochodzenia „Beurre d’Isigny” i „Crème d’Isigny”, opublikowanymi odpowiednio w dniu 20 września 2017 r. i w dniu 6 września 2018 r. w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

            (3)  Dz.U. C 177 z 23.5.2019, s. 14.