title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 591/2014 z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               4.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/31

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 591/2014
   z dnia 3 czerwca 2014 r.
   w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 497 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu uniknięcia zakłóceń na międzynarodowych rynkach finansowych oraz aby zapobiec narażeniu instytucji na wyższe wymogi w zakresie funduszy własnych podczas trwania procedur udzielania zezwolenia dla istniejącego kontrahenta centralnego (CCP) i uznania go za kwalifikującego się kontrahenta centralnego (QCCP), w art. 497 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustanowiono okres przejściowy, podczas którego wszystkie CCP, z którymi instytucje posiadające siedzibę w Unii rozliczają transakcje, będą uznawane za QCCP.

               (2)

               Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zmieniło również rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (2) w odniesieniu do niektórych danych koniecznych do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec CCP. W związku z tym art. 89 ust. 5a rozporządzenia (UE) nr 648/2012 nakłada wymóg, by niektóre CCP przez określony czas zgłaszały całkowitą kwotę początkowego depozytu, jaką otrzymały od swoich uczestników rozliczających. Okres przejściowy przewidziany we wspomnianym rozporządzeniu odpowiada okresowi przejściowemu ustanowionemu w art. 497 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

               (3)

               Okresy przejściowe przewidziane w art. 497 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i w art. 89 ust. 5a akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 648/2012 wygasną dnia 15 czerwca 2014 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 497 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 Komisja może przyjąć akt wykonawczy w celu przedłużenia w wyjątkowych okolicznościach okresu przejściowego o kolejnych 6 miesięcy. Przedłużenie to powinno mieć również zastosowanie do terminów określonych w art. 89 ust. 5a rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

               (5)

               Ponieważ nadal trwają procedury udzielania zezwoleń dla CCP i uznawania ich, okresy przejściowe przewidziane w art. 497 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 89 ust. 5a akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 648/2012 powinny zostać przedłużone o sześć miesięcy, tj. do dnia 15 grudnia 2014 r.

               (6)

               Jeżeli przedłużenie okresów przejściowych nie zostanie przyznane, instytucje z siedzibą w Unii (lub ich spółki zależne z siedzibą poza Unią) napotkałyby znaczący wzrost wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec tych CCP, które nie otrzymały jeszcze zezwolenia lub nie zostały uznane, w zależności od przypadku. Podczas gdy takie przedłużenie może mieć jedynie tymczasowy charakter, mogłoby potencjalnie doprowadzić do ich wycofania jako bezpośrednich uczestników w tych CCP, a tym samym spowodować zakłócenia na rynkach, na których działają ci CCP.

               (7)

               Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie przed dniem 16 czerwca 2014 r., tak by przedłużenie obowiązujących okresów przejściowych nastąpiło przed ich wygaśnięciem. Późniejszy termin wejścia w życie może prowadzić do zakłóceń dla CCP, zakłóceń na rynkach, na których prowadzą oni działalność, oraz zakłóceń w odniesieniu do instytucji, które mają ekspozycje wobec tych CCP.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Okresy 15 miesięcy, o których mowa, odpowiednio, w art. 497 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 89 ust. 5a akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 648/2012, zostają przedłużone o 6 miesięcy.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 74/2012 z dnia 27 stycznia 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               31.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 27/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 74/2012
   z dnia 27 stycznia 2012 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Panel wykonany z aluminium i szkła hartowanego, o wymiarach w przybliżeniu 140 cm x 30 cm (tak zwany „panel prysznicowy z funkcją hydromasażu”).
                  Panel wyposażony jest w zawór mieszający, 6 poziomych dysz do hydromasażu, ręczną głowicę prysznicową z systemem „anti-calc”, górną głowicę prysznicową o szerokim kącie strumienia wody, oraz półkę na akcesoria. Jest on również wyposażony w pokrętła regulacyjne do ustawiania temperatury wody, jej intensywności, itp.
                  Panel przeznaczony jest do zamontowania w pasujących łazienkowych kabinach prysznicowych. Oprócz funkcji prysznica zapewnia on również hydromasaż wąskimi strumieniami wody wyrzucanymi pod wysokim ciśnieniem z dysz.

                  9019 10 90

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1., 3 c) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 9019, 9019 10 i 9019 10 90.
                  Ponieważ panel jest wykonany z zaworu mieszającego z głowicami prysznicowymi, objętego pozycją 8481 oraz aparatury do masażu z sześcioma dyszami do hydromasażu, objętej pozycją 9019, uważa się go za wyrób złożony w rozumieniu ogólnej reguły 3 b).
                  Brak dodatkowych elementów zwiększających ciśnienie wody, takich jak pompa, nie wyklucza klasyfikacji elementu składowego aparatury do masażu do pozycji 9019 (zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 9019, (II), akapit drugi).
                  Biorąc pod uwagę jego obiektywne cechy i właściwości żaden z elementów składowych nie nadaje panelowi zasadniczego charakteru.
                  Panel należy zatem klasyfikować do kodu CN 9019 10 90 jako pozostała aparatura do masażu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2075 z dnia 25 listopada 2016 r. w sprawie przyznania Hiszpanii dodatkowych dni na morzu w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu

text:
               26.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/32

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2075
   z dnia 25 listopada 2016 r.
   w sprawie przyznania Hiszpanii dodatkowych dni na morzu w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/72 z dnia 22 stycznia 2016 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2016 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/104 (1), w szczególności jego pkt 8.5 jego załącznika IIB,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W tabeli I załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2016/72 określa się maksymalną liczbę dni, podczas których statki unijne o długości całkowitej równej co najmniej 10 metrów, posiadające lub wykorzystujące włoki denne, niewody duńskie i podobne narzędzia o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 60 mm oraz sznury haczykowe denne, mogą przebywać w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu, w okresie od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 31 stycznia 2017 r.

               (2)

               Zgodnie z pkt 8.5 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2016/72 Komisja może, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej, które nastąpiło w okresie od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. i z zastrzeżeniem warunków określonych w pkt 8.5 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2016/72, przydzielić dodatkową liczbę dni na morzu, podczas których statek może być upoważniony przez państwo członkowskie bandery do przebywania w granicach odnośnego obszaru, posiadając na pokładzie narzędzia regulowane.

               (3)

               W dniu 27 maja 2016 r., zgodnie z pkt 8.4 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2016/72, Hiszpania złożyła wraz z informacją uzupełniającą, wniosek o przyznanie dodatkowej liczby dni na morzu na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej. W dniu 6 czerwca 2016 r. Hiszpania potwierdziła, że 14 statków rybackich zaprzestało działalności połowowej w okresie od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r.

               (4)

               Biorąc pod uwagę dane udostępnione Komisji oraz na podstawie metody obliczeń określonej w pkt 8.2 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2016/72, należy przyznać Hiszpanii – na okres od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 31 stycznia 2017 r. – dziewięć dodatkowych dni na morzu w odniesieniu do statków wymienionych w pkt 1 wymienionego załącznika.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Maksymalną liczbę dni na morzu, w odniesieniu do których Hiszpania może upoważnić statek pływający pod jej banderą do przebywania w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu, posiadający lub wykorzystujący narzędzia regulowane i niepodlegający szczególnym warunkom określonym w tabeli I załącznika IIB do rozporządzenia (UE) 2016/72, zwiększa się do 126 dni w roku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 22 z 28.1.2016, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 530/2011 z dnia 30 maja 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               31.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 143/14

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 530/2011
   z dnia 30 maja 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 maja 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  64,0

                  MA

                  133,3

                  TR

                  67,3

                  ZZ

                  88,2

                  0707 00 05

                  AL

                  31,8

                  MK

                  28,2

                  TR

                  111,1

                  ZZ

                  57,0

                  0709 90 70

                  MA

                  86,8

                  TR

                  122,2

                  ZZ

                  104,5

                  0709 90 80

                  EC

                  23,2

                  ZZ

                  23,2

                  0805 10 20

                  EG

                  57,8

                  IL

                  54,0

                  MA

                  49,7

                  TR

                  74,4

                  ZZ

                  59,0

                  0805 50 10

                  AR

                  72,2

                  TR

                  68,8

                  ZA

                  127,2

                  ZZ

                  89,4

                  0808 10 80

                  AR

                  98,2

                  BR

                  79,0

                  CA

                  129,0

                  CL

                  79,0

                  CN

                  95,4

                  CR

                  69,1

                  NZ

                  112,2

                  US

                  102,6

                  UY

                  96,7

                  ZA

                  87,0

                  ZZ

                  94,8

                  0809 20 95

                  US

                  384,8

                  ZZ

                  384,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2297 z dnia 9 grudnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               10.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2297
   z dnia 9 grudnia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  84,6

                  TR

                  83,5

                  ZZ

                  84,1

                  0707 00 05

                  MA

                  94,1

                  TR

                  152,3

                  ZZ

                  123,2

                  0709 93 10

                  MA

                  65,2

                  TR

                  151,9

                  ZZ

                  108,6

                  0805 10 20

                  MA

                  68,7

                  TR

                  57,2

                  ZA

                  58,4

                  ZW

                  32,0

                  ZZ

                  54,1

                  0805 20 10

                  MA

                  72,2

                  ZZ

                  72,2

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  TR

                  85,1

                  ZA

                  96,8

                  ZZ

                  91,0

                  0805 50 10

                  TR

                  88,5

                  ZZ

                  88,5

                  0808 10 80

                  AU

                  155,4

                  CL

                  81,7

                  NZ

                  213,1

                  US

                  82,6

                  ZA

                  143,1

                  ZZ

                  135,2

                  0808 30 90

                  CN

                  58,1

                  TR

                  132,0

                  ZZ

                  95,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


               31.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 228/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 830/2014
   z dnia 30 lipca 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1890/2005, rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 2/2012 i rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 205/2013 w odniesieniu do zakresu produktu objętego obowiązującymi środkami antydumpingowymi dotyczącymi niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części oraz w odniesieniu do przeglądu dla przedsiębiorstwa wchodzącego na rynek, a także wprowadzające możliwość zwrotu lub umorzenia należności celnych w niektórych przypadkach
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3, 5 i 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1890/2005 (2) („pierwotne rozporządzenie”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe („pierwotne środki”) na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części („EZSN”), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu.

               (2)

               W następstwie przeglądu wygaśnięcia („przegląd wygaśnięcia”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („rozporządzenie podstawowe”), który to przegląd ograniczał się do środków wprowadzonych względem przywozu pochodzącego z ChRL i Tajwanu, przedłużono obowiązywanie pierwotnych środków, wynoszących od 11,4 % do 27,4 % dla ChRL i od 8,8 % do 23,6 % dla Tajwanu, rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 2/2012 (3) („rozporządzenie w sprawie przeglądu wygaśnięcia”).

               (3)

               W następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie w sprawie obejścia środków”) ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw” z ChRL zostało rozszerzone rozporządzeniem (UE) nr 205/2013 (4) na przywóz EZSN wysyłanych z Filipin, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące z Filipin, czy też nie.

         2.   Wszczęcie przeglądu okresowego

               (4)

               Producent eksportujący z Tajwanu, przedsiębiorstwo Sheh Kai Precision Co., Ltd („wnioskodawca”), złożył wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wnioskodawca wystąpił o wyłączenie niektórych typów elementów złącznych, a mianowicie bimetalowych elementów złącznych („BEZ”), z zakresu obowiązujących środków, utrzymując, że mają one odmienne właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne.

               (5)

               Ustaliwszy, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, i po konsultacji z Komitetem Doradczym, w dniu 6 czerwca 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) ogłosiła w zawiadomieniu („zawiadomienie o wszczęciu”) opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (5) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z ChRL i Tajwanu (6).

               (6)

               Obecny przegląd jest ograniczony do zbadania zakresu produktu w celu wyjaśnienia, czy niektóre rodzaje produktów spośród wkrętów ze stali nierdzewnej, w szczególności BEZ, wchodzą w zakres środków pierwotnych.

         3.   Strony zainteresowane dochodzeniem

               (7)

               Komisja powiadomiła o wszczęciu dochodzenia znanych producentów unijnych i ich stowarzyszenia, importerów i użytkowników, przedstawicieli krajów eksportujących, jak również wszystkich znanych producentów w ChRL i na Tajwanie.

               (8)

               Komisja zażądała informacji od wszystkich wyżej wymienionych stron oraz od tych stron, które zgłosiły się w terminie wyznaczonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja umożliwiła również zainteresowanym stronom przedstawienie swoich stanowisk na piśmie oraz wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie.

               (9)

               Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu nadesłało trzynastu producentów eksportujących z Tajwanu, jeden producent eksportujący z ChRL, jeden producent unijny, siedmiu importerów i jeden użytkownik.

               (10)

               Ponadto stowarzyszenie reprezentujące producentów unijnych — którzy występowali jako skarżący w dochodzeniu pierwotnym i podczas przeglądu wygaśnięcia — potwierdziło, że żadne z tych przedsiębiorstw unijnych nie produkuje BEZ, a zatem nie mają one opinii na temat cech BEZ.

               (11)

               Żadne z pozostałych sześciu europejskich stowarzyszeń producentów, znanych z pierwotnego dochodzenia, nie przedstawiło żadnych informacji.

               (12)

               W toku dochodzenia żadna ze stron nie zwróciła się o przesłuchanie.

         4.   Wizyty weryfikacyjne

               (13)

               Komisja zdobyła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za konieczne. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

                  Producent unijny

                           —

                           Reisser Schraubentechnik GmbH, Ingelfingen-Criesbach, Niemcy

                  Importer unijny

                           —

                           Till and Whitehead Ltd., Cheltenham, Zjednoczone Królestwo

                  Producenci eksportujący na Tajwanie

                           —

                           Sheh Kai Precision Co., Ltd, Kaohsiung, Tajwan

                           —

                           Metalink Precision Industries Co., Ltd, Kaohsiung, Tajwan

                           —

                           Sun Through Industrial Co., Ltd, Hemei Township, Tajwan

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM

               (14)

               Produktem objętym postępowaniem, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia, są niektóre elementy złączne ze stali nierdzewnej oraz ich części, obecnie objęte kodami CN 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, pochodzące z ChRL i Tajwanu.

               (15)

               We wniosku o dokonanie przeglądu wnioskodawca wystąpił o wyłączenie niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej z zakresu obowiązujących środków antydumpingowych. Wnioskodawca zdefiniował produkt, o którego wyłączenie zwraca się we wniosku o przegląd, jako „wkręty bimetalowe samogwintujące i samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ze skrzydłami ze stali węglowej, które umożliwia wkrętom wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardym metalu, obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10”.

               (16)

               Jeden ze współpracujących importerów stwierdził, że Komisja powinna była dokonać rozróżnienia nie pomiędzy EZSN a BEZ, lecz pomiędzy elementami złącznymi samowiercącymi a samogwintującymi, aby wykluczyć elementy złączne samowiercące z zakresu produktu objętego środkami antydumpingowymi, niezależnie od tego, czy są to BEZ czy EZSN.

               (17)

               Celem obecnego przeglądu, jak wskazano we wniosku złożonym przez wnioskodawcę i o czym wspomniano w pkt 4 akapit pierwszy zawiadomienia o wszczęciu, jest zbadanie, czy właśnie wkręty bimetalowe samogwintujące i samowiercące należy wyłączyć z zakresu produktów, które obecnie są przedmiotem środków antydumpingowych. Powyższy wniosek został w związku z tym odrzucony.

               (18)

               Jednocześnie Komisja wzięła pod uwagę różnice między elementami złącznymi samogwintującymi i samowiercącymi. Znalazło to odzwierciedlenie w zmianie definicji przedstawionej przez wnioskodawcę i cytowanej w motywie 15, jak wspomniano w motywie 19.

               (19)

               Na potrzeby niniejszego przeglądu „BEZ” należy zdefiniować jako wkręty bimetalowe samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ostrzem i początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardej stali, oraz wkręty bimetalowe samogwintujące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi nagwintowanie własnego otworu w twardej stali; oba rodzaje są obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10.

               (20)

               BEZ są stosunkowo nowym produktem na rynku, stworzonym w celu połączenia w jednym elemencie złącznym najistotniejszych zalet elementów złącznych ze stali węglowej (twardości) i ze stali nierdzewnej (odporności na korozję). BEZ są produkowane przez zespawanie części ze stali węglowej z częścią ze stali nierdzewnej, przez co powstaje element złączny samowiercący lub samogwintujący, którego ostrze i początek gwintu (a w przypadku elementów złącznych samogwintujących — wyłącznie początek gwintu, ponieważ ostrze nie istnieje) są wykonane ze stali węglowej, natomiast trzon z dalszym gwintem i łeb są wykonane ze stali nierdzewnej.

               (21)

               W przypadku takich BEZ jest możliwe ich wprowadzenie w blachę o grubości nawet do 25 mm bez konieczności uprzedniego nawiercania, podczas gdy normalny EZSN można wprowadzić w blachę o maksymalnej grubości 3 mm. Jednocześnie BEZ zachowują odporność na korozję, przez co są odpowiednie dla zastosowań na zewnątrz, takich jak okna i dachy, a także w środowiskach chemicznie agresywnych, jak baseny i niektóre zakłady przemysłowe.

         C.   WYNIKI DOCHODZENIA

      Metodyka

               (22)

               Zarówno w dochodzeniu pierwotnym, jak i w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia nie rozróżniano BEZ i EZSN. Innymi słowy gromadzono jedynie informacje na temat różnych rodzajów stali nierdzewnej stosowanych jako surowiec do produkcji elementów złącznych, natomiast nie gromadzono danych o elementach złącznych zawierających zarówno stal nierdzewną, jak i stal węglową jako surowiec.

               (23)

               Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń w ramach przeglądu wygaśnięcia jedna zainteresowana strona twierdziła, że bimetalowe elementy złączne nie powinny być częścią zakresu produktu ze względu na ich znaczną odmienność od elementów złącznych ze stali nierdzewnej pod względem ceny jednostkowej sprzedaży, kosztów produkcji, podstawowych cech fizycznych i technicznych (surowców) oraz zastosowań (7). Jak jednak wyjaśniono w motywie 21 rozporządzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia, w kontekście przeglądu wygaśnięcia nie można zmienić zakresu produktu.

               (24)

               W celu oceny, czy BEZ są objęte środkami pierwotnymi, zbadano, czy BEZ i EZSN mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania końcowe. W tym kontekście zbadano również możliwość wymiennego stosowania tych dwóch rodzajów elementów złącznych oraz istnienie konkurencji między nimi.

      Podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne

      Cechy fizyczne

               (25)

               Główną różnicą cech fizycznych BEZ i EZSN jest fakt, że BEZ jest wykonany z dwóch różnych rodzajów stali, zespawanych ze sobą, natomiast typowy EZSN jest wycięty i uformowany z jednego drutu ze stali nierdzewnej. W przypadku BEZ trzy do czterech początkowych zwojów gwintu oraz ostrze wiercące są wykonane ze stali węglowej, natomiast łeb i trzon ze stali nierdzewnej.

               (26)

               O ile nie zastosowano specjalnego powlekania, można wizualnie rozróżnić części BEZ wykonane ze stali nierdzewnej i ze stali węglowej. Należy zaznaczyć, że w większości przypadków elementy złączne poddaje się procesowi powlekania, który dodatkowo zwiększa ich odporność na korozję, przez co rozróżnienie EZSN i BEZ gołym okiem nie zawsze jest możliwe.

               (27)

               Część BEZ wykonana ze stali węglowej ma jednak właściwości magnetyczne, które są ważną cechą mogącą służyć odróżnieniu tego elementu od EZSN.

      Cechy techniczne

               (28)

               Dzięki części wykonanej ze stali węglowej BEZ mają zdolność wiercenia i gwintowania otworów w twardych, grubych blachach stalowych. EZSN, z uwagi na cechy stali nierdzewnej, nie mają tej zdolności.

      Cechy chemiczne

               (29)

               Ze względu na obecność części ze stali węglowej skład chemiczny BEZ różni się od EZSN, które wykonane są wyłącznie ze stali nierdzewnej.

      Podsumowanie

               (30)

               Na podstawie powyższego opisu stwierdza się, że jakkolwiek BEZ mogą się wydawać fizycznie podobne do EZSN (powlekanych), to ich podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne są inne niż EZSN.

      Zastosowanie końcowe i zamienność

               (31)

               Komisja zbadała, czy stwierdzone odmienne cechy fizyczne, chemiczne oraz techniczne BEZ i EZSN przekładają się na ich różne zastosowanie końcowe i postrzeganie przez rynek.

               (32)

               Ustalono, że BEZ są wykorzystywane głównie na zewnątrz — w metalowych pokryciach dachów, okładzinach metalowych, ramach okiennych, a także wewnątrz do mocowań w chemicznie agresywnych środowiskach, takich jak baseny oraz niektóre zakłady przemysłowe. We wszystkich tych zastosowaniach zwykle konieczne jest łączenie ze sobą blach różnej grubości lub łączenie ich z innymi materiałami, jak warstwy izolacyjne o różnym składzie. We wszystkich tych przypadkach stosowanie elementów złącznych odpornych na korozję jest bardzo istotne z punktu widzenia klienta, a w niektórych sytuacjach lub krajach jest nawet wymagane prawem.

               (33)

               BEZ zostały zaprojektowane specjalnie po to, aby sprostać wymaganiom typowym dla takich zastosowań, tj. aby były one w stanie wwiercić się we wszelkiego rodzaju powierzchnie, w tym grube blachy (podobnie jak elementy złączne ze stali węglowej), a jednocześnie były odporne na korozję (jak elementy złączne ze stali nierdzewnej).

               (34)

               Jedyny współpracujący producent unijny stwierdził, że ten sam rezultat, tj. łączenie różnych powierzchni, można osiągnąć przez zastosowanie zarówno BEZ, jak i EZSN. Zdaniem tego przedsiębiorstwa jedyną różnicą jest sposób wprowadzenia wkrętu, tzn. z uprzednim wywierceniem otworu lub bez. W pierwszym przypadku należy uprzednio wywiercić otwory wiertłem odpowiednio dostosowanym do materiału, a dopiero później wprowadzać wkręty. Jest to konieczne w przypadku stosowania EZSN i blach metalowych. Z tego względu wspomniane przedsiębiorstwo jest zdania, że wybór EZSN lub BEZ jest po prostu decyzją gospodarczą — czy zaakceptować wyższe koszty pracy, czy wyższe koszty materiałów.

               (35)

               W dochodzeniu wykazano jednak, że w praktyce uprzednie wiercenie otworów jest nie tylko czasochłonne i pracochłonne, ale w niektórych sytuacjach (w szczególności w przypadku ram okiennych) nawet niewykonalne. Zastosowanie tej metody wymagałoby bowiem wiercenia otworów w co najmniej trzech różnych powierzchniach — w każdej wiertłem innego rodzaju — a następnie idealnie równego ich dopasowania w celu wprowadzenia EZSN w otwór. Wynika z tego, że w takich przypadkach alternatywą dla BEZ jest stosowanie elementów złącznych z czystej stali węglowej, a nie EZSN (z czystej stali nierdzewnej). Elementy złączne z czystej stali węglowej nie spełniają jednak wymogu odporności na korozję.

               (36)

               Ponadto w przypadku uprzedniego wiercenia otworów w grubszych blachach EZSN nie jest w stanie sam nagwintować otworu od wewnątrz, przez co wytrzymałość takiego łączenia jest niższa niż w przypadku BEZ (lub elementu złącznego ze stali węglowej).

               (37)

               W związku z tym argument przedstawiony w motywie 34 należy odrzucić.

               (38)

               Z powyższego wynika, że stwierdzone różnice cech fizycznych, technicznych i chemicznych mają wpływ na końcowe zastosowanie BEZ. W przeciwieństwie do EZSN, BEZ mają dość specyficzne przeznaczenie, a ich stosowanie ogranicza się do ściśle określonych segmentów rynku, takich jak zewnętrzne konstrukcje metalowe, ramy okienne i niektóre łączenia wewnątrz budynków w agresywnych chemicznie środowiskach.

      Różnice procesu produkcji, kosztów i cen

               (39)

               Dochodzenie wykazało, że proces produkcji BEZ różni się znacznie od procesu produkcji EZSN, ponieważ obejmuje szereg dodatkowych etapów produkcji oraz wymaga stosowania innych maszyn i specyficznej wiedzy. Za kosztowne, specyficzne i technologicznie wrażliwe etapy produkcji, stosowane wyłącznie do BEZ, należy uznać zwłaszcza spawanie i ogrzewanie indukcyjne.

               (40)

               Potwierdzono również, że te różnice w procesie produkcji wiążą się ze znacząco wyższymi kosztami produkcji i cenami BEZ. Różnica w kosztach produkcji dla podobnego rodzaju EZSN i BEZ wynosi od 40 % a 150 % w zależności od metody produkcji oraz rodzaju i długości elementu złącznego; różnice cenowe mogą przekraczać nawet 400 %.

               (41)

               Znaczna różnica cen (i kosztów) między BEZ a EZSN powoduje, że nie stosuje się BEZ w przypadkach, w których można z tym samym skutkiem zastosować EZSN, w szczególności do łączenia powierzchni innych niż grube blachy. Potwierdza to wniosek z motywu 38, że konsumenci są świadomi różnic między tymi dwoma typami elementów złącznych i postrzegają je jako różne produkty.

         D.   WNIOSKI DOTYCZĄCE ZAKRESU PRODUKTU

               (42)

               Z powyższych ustaleń wynika, że BEZ mają inne cechy fizyczne, chemiczne i techniczne niż EZSN oraz że różnice te są istotne dla końcowego zastosowania BEZ i postrzegania tego produktu przez rynek.

               (43)

               Możliwość zastąpienia BEZ przez EZSN jest raczej ograniczona, ponieważ w większości przypadków nie można zastosować EZSN z takim samym skutkiem jak BEZ. W przypadku braku BEZ użytkownicy stosowaliby raczej elementy złączne ze stali węglowej. Z kolei przeciwko możliwości zastąpienia EZSN przez BEZ przemawia znaczna różnica cen obu produktów.

               (44)

               W świetle różnic, o którym mowa powyżej, należy stwierdzić, że BEZ nie wchodzą w zakres produktu będącego przedmiotem dochodzenia pierwotnego, a środki nałożone w wyniku tego dochodzenia nie powinny były mieć zastosowania do przywozu BEZ. W związku z tym zakres stosowania środków należy uściślić z mocą wsteczną poprzez zmianę rozporządzenia (WE) nr 1890/2005, rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012 oraz rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 205/2013.

         E.   PRZEGLĄD DLA PRZEDSIĘBIORSTWA WCHODZĄCEGO NA RYNEK

               (45)

               Zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy wprowadzić przepis w rozporządzeniu w sprawie przeglądu wygaśnięcia w celu uwzględnienia wniosków o przegląd dla przedsiębiorstwa wchodzącego na rynek.

         F.   STOSOWANIE Z MOCĄ WSTECZNĄ

               (46)

               Z uwagi na to, że obecne dochodzenie przeglądowe ograniczało się do uściślenia zakresu produktu, a BEZ nie powinny były być objęte pierwotnymi środkami, w celu uniknięcia ewentualnego uszczerbku dla importerów tego produktu uznaje się za właściwe zastosowanie powyższego ustalenia z mocą wsteczną od daty wejścia w życie pierwotnego rozporządzenia, co obejmuje również wszelki przywóz objęty cłami tymczasowymi w okresie od dnia 22 maja 2005 r. do dnia 19 listopada 2005 r.

               (47)

               W zawiadomieniu o wszczęciu wyraźnie zwrócono się do zainteresowanych stron do zgłaszania uwag dotyczących możliwych skutków ewentualnego zastosowania skutków przeglądu z mocą wsteczną. Dwaj importerzy wyrazili poparcie dla stosowania skutków przeglądu z mocą wsteczną; żadna z zainteresowanych stron nie wyraziła sprzeciwu.

               (48)

               W związku z powyższym należy zwrócić lub umorzyć cła tymczasowe ostatecznie pobrane oraz ostateczne cła antydumpingowe zapłacone na przywóz BEZ do Unii na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1890/2005, jak również ostateczne cła antydumpingowe zapłacone na przywóz BEZ do Unii na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012, rozszerzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 205/2013 na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej, wysyłanych z Filipin, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące z Filipin, czy też nie. Wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.

               (49)

               Niniejszy przegląd nie ma wpływu na termin, w którym wygasa rozporządzenie (UE) nr 2/2012 zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (50)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         G.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (51)

               Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o najważniejszych faktach i okolicznościach prowadzących do powyższych wniosków oraz zwrócono się do nich o przedstawienie uwag. Wyznaczono również termin na przedstawienie uwag dotyczących ujawnionych informacji. Nie otrzymano żadnych informacji ani uwag,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W art. 1 rozporządzenia (WE) 1890/2005 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

      „1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, obecnie objętych kodami CN 7318 12 10, ex 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu.
      Ostatecznym cłem antydumpingowym, o którym mowa, nie są objęte bimetalowe elementy złączne, zdefiniowane jako: wkręty bimetalowe samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ostrzem i początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardej stali, oraz wkręty bimetalowe samogwintujące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi nagwintowanie własnego otworu w twardej stali; oba rodzaje są obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10.”.

   Artykuł 2
   W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 2/2012 w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Niniejszym nakłada się cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, obecnie objętych kodami CN 7318 12 10, ex 7318 14 10 (kody TARIC od dnia następującego po dniu publikacji rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 830/2014 (8): 7318141051, 7318141059, 7318141081 i 7318141089), 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu.
               Ostatecznym cłem antydumpingowym, o którym mowa, nie są objęte bimetalowe elementy złączne, zdefiniowane jako: wkręty bimetalowe samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ostrzem i początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardej stali, oraz wkręty bimetalowe samogwintujące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi nagwintowanie własnego otworu w twardej stali; oba rodzaje są obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10.

                  (8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 830/2014 z dnia 30 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1890/2005, rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 2/2012 i rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 205/2013 w odniesieniu do zakresu produktu objętego obowiązującymi środkami antydumpingowymi dotyczącymi niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części oraz w odniesieniu do przeglądu dla przedsiębiorstwa wchodzącego na rynek, a także wprowadzające możliwość zwrotu lub umorzenia należności celnych w niektórych przypadkach (Dz.U. L 226 z 31.7.2014, s. 16).”;"

               b)

               dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
               „4.   W przypadku gdy producent eksportujący z Tajwanu przedstawi Komisji wystarczające dowody, że:

                           a)

                           nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.);

                           b)

                           nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem na Tajwanie, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem; oraz

                           c)

                           rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu do Unii znaczącej ilości wspomnianego produktu,

                     załącznik może zostać zmieniony poprzez dodanie do przedsiębiorstw współpracujących nowego producenta eksportującego niewłączonego do próby, a tym samym objętego średnią ważoną stawką celną na poziomie 15,8 %.”.

         Artykuł 3
   Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 205/2013 otrzymuje brzmienie:

      „1.   Ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec »wszystkich pozostałych przedsiębiorstw« z Chińskiej Republiki Ludowej, nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 2/2012, zmienionego art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 830/2014 (9), na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części wysyłanych z Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Filipin, objętych obecnie kodami CN ex 7318 12 10, ex 7318 14 10, ex 7318 15 30, ex 7318 15 51, ex 7318 15 61 i ex 7318 15 70 (kody TARIC 7318121011, 7318121091, 7318141051, 7318141081, 7318153011, 7318153061, 7318153081, 7318155111, 7318155161, 7318155181, 7318156111, 7318156161, 7318156181, 7318157011, 7318157061 i 7318157081), z wyjątkiem produktów wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa:

                  Przedsiębiorstwo

                  Dodatkowy kod TARIC

                  Multi-Tek Fasteners Inc, Clark Freeport Zone, Pampanga, Filipiny

                  B355

                  Rosario Fasteners Corporation, Cavite Economic Area, Filipiny

                  B356

   Artykuł 4
   W odniesieniu do towarów nieobjętych art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1890/2005 i art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012, rozszerzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 205/2013 i zmienionego niniejszym rozporządzeniem, zwraca się lub umarza się ostateczne cła antydumpingowe zapłacone lub zaksięgowane zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1890/2005 oraz art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012 rozszerzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 205/2013 przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem.
   Wniosek o zwrot lub umorzenie płatności składa się do krajowych organów celnych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa celnego. W przypadkach, w których terminy przewidziane w art. 236 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (10) wygasły przed dniem lub w dniu publikacji niniejszego rozporządzenia bądź wygasają przed upływem sześciu miesięcy od tego dnia, terminy te niniejszym przedłuża się, tak aby wygasały po upływie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą wsteczną od dnia 20 listopada 2005 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1890/2005 z dnia 14 listopada 2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części pochodzących z Malezji i Filipin (Dz.U. L 302 z 19.11.2005, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 2/2012 z dnia 4 stycznia 2012 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 5 z 7.1.2012, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 205/2013 z dnia 7 marca 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 2/2012 na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej, wysyłanych z Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Filipin, oraz zamykające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych przez to rozporządzenie wobec przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części wysyłanych z Malezji i Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji i Tajlandii (Dz.U. L 68 z 12.3.2013, s. 1).

      (5)  Dz.U. C 160 z 6.6.2013, s. 3.

      (6)  Przegląd okresowy wszczęto z urzędu w odniesieniu do ChRL, ponieważ obecnie obowiązujące środki mają zastosowanie zarówno do Tajwanu, jak i ChRL.

      (7)  Motyw 22 rozporządzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia.

      (10)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/805 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej flazasulfuron, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               12.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 121/26

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/805
   z dnia 11 maja 2017 r.
   w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej flazasulfuron, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2004/30/WE (2) włączono flazasulfuron jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               Zatwierdzenie substancji czynnej flazasulfuron, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 31 stycznia 2018 r.

               (4)

               Wniosek o odnowienie zatwierdzenia flazasulfuronu złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) w terminie określonym w tym artykule.

               (5)

               Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

               (6)

               Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 14 sierpnia 2015 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji.

               (7)

               Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość przedstawienia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

               (8)

               W dniu 10 sierpnia 2016 r. (6) Urząd przekazał Komisji wnioski dotyczące tego, czy można oczekiwać, że flazasulfuron spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 6 października 2016 r. Komisja przedstawiła sprawozdanie w sprawie odnowienia zatwierdzenia flazasulfuronu na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

               (9)

               W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego flazasulfuron ustalono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione. Należy zatem odnowić zatwierdzenie flazasulfuronu.

               (10)

               Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia flazasulfuronu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, które jednak nie ograniczają zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające flazasulfuron. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia wyłącznie do zastosowań w charakterze środka chwastobójczego.

               (11)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (12)

               Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (13)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2016 (7) przedłużono okres zatwierdzenia flazasulfuronu do dnia 31 stycznia 2018 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed terminem wygaśnięcia zatwierdzenia tej substancji. Z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podjęto przed przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie należy jednak stosować od dnia 1 sierpnia 2017 r.

               (14)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
   Odnawia się zatwierdzenie substancji czynnej flazasulfuron określonej w załączniku I z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2004/30/WE z dnia 10 marca 2004 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia kwasu benzoesowego, flazasulfuronu i pyraclostrobiny jako substancji czynnych (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 50).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

      (6)  Dziennik EFSA 2016; 14(9):4575, 24 s. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

      (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2016 z dnia 17 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: acetamipryd, kwas benzoesowy, flazasulfuron, mekoprop-P, mepanipirym, mezosulfuron, propineb, propoksykarbazon, propyzamid, propikonazol, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, piraklostrobina, chinoksyfen, tiaklopryd, tiuram, ziram, zaoksamid (Dz.U. L 312 z 18.11.2016, s. 21).

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  Flazasulfuron
                  Nr CAS 104040-78-0
                  Nr CIPAC 595

                  1-(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo)-3-(3-trifluorometyl-2-pirydyl-sulfonylo)mocznik

                  ≥ 960 g/kg

                  1 sierpnia 2017 r.

                  31 lipca 2032 r.

                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia flazasulfuronu, w szczególności jego dodatki I i II.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                              —

                              ochronę organizmów wodnych,

                              —

                              ochronę roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                              —

                              ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                  Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje potwierdzające na temat wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodzie pitnej w okresie dwóch lat od podania do wiadomości publicznej przez Komisję wytycznych w sprawie oceny wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodach powierzchniowych i podziemnych.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w części A skreśla się pozycję 80 dotyczącą flazasulfuronu;

                  2)

                  w części B dodaje się pozycję w brzmieniu:

                              Numer

                              Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                              Nazwa IUPAC

                              Czystość (1)

                              Data zatwierdzenia

                              Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                              Przepisy szczegółowe

                              „108

                              Flazasulfuron
                              Nr CAS 104040-78-0
                              Nr CIPAC 595

                              1-(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo)-3-(3-trifluorometyl-2-pirydyl-sulfonylo)mocznik

                              ≥ 960 g/kg

                              1 sierpnia 2017 r.

                              31 lipca 2032 r.

                              W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia flazasulfuronu, w szczególności jego dodatki I i II.
                              W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                          —

                                          ochronę organizmów wodnych,

                                          —

                                          ochronę roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                                          —

                                          ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

                                    W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                              Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje potwierdzające na temat wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodzie pitnej w okresie dwóch lat od podania do wiadomości publicznej przez Komisję wytycznych w sprawie oceny wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodach powierzchniowych i podziemnych.”.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.