title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 993/2011 z dnia 6 października 2011 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej 8-hydroksychinolina, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               7.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 993/2011
   z dnia 6 października 2011 r.
   w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej 8-hydroksychinolina, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować – pod względem procedury i warunków zatwierdzania – do substancji czynnych, w odniesieniu do których kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (3). 8-hydroksychinolina jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z tym rozporządzeniem.

               (2)

               W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (4) oraz (WE) nr 1490/2002 (5) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz ustanowiono wykazy substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. 8-hydroksychinolina znajdowała się w tych wykazach.

               (3)

               W przypadku 8-hydroksychinoliny nie przedłożono pełnej dokumentacji w wyznaczonym terminie. W rezultacie przyjętą przez Komisję decyzją 2006/797/WE z dnia 22 listopada 2006 r. dotyczącą niewłączenia określonych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (6) postanowiono o niewłączeniu 8-hydroksychinoliny.

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek o zastosowanie procedury zwykłej przewidzianej w art. 3–12 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (5)

               Wniosek przedłożono Hiszpanii, państwu członkowskiemu, które rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002 zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy. Wniosek ten spełnia wymogi merytoryczne i proceduralne, określone w art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (6)

               Hiszpania oceniła przedłożone informacje i przygotowała projekt sprawozdania z oceny. Projekt ten Hiszpania przekazała w dniu 3 sierpnia 2009 r. Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanemu „Urzędem”) oraz Komisji. Urząd przekazał projekt sprawozdania z oceny pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Urząd podał także projekt sprawozdania z oceny do publicznej wiadomości. Na wniosek Komisji oraz zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Urząd przedstawił Komisji w dniu 17 grudnia 2010 r. swoje wnioski dotyczące oceny ryzyka stwarzanego przez 8-hydroksychinolinę (7). Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 15 lipca 2011 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego 8-hydroksychinoliny.

               (7)

               Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające 8-hydroksychinolinę zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić 8-hydroksychinolinę zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

               (8)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.

               (9)

               Bez uszczerbku dla wniosków, zgodnie z którymi należy zatwierdzić 8-hydroksychinolinę, szczególnie celowe jest zażądanie dodatkowych informacji potwierdzających.

               (10)

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (8).

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie substancji czynnej
   Zatwierdza się substancję czynną 8-hydroksychinolina określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 października 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

      (4)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

      (5)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 324 z 23.11.2006, s. 8.

      (7)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance 8-hydroxyquinoline. [Wnioski z weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej 8-hydroksychinolina]. Dziennik EFSA 2011;9(1):1964 [49 ss.] doi:10.2903/j.efsa.2011.1964. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm.

      (8)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  8-hydroksychinolina
                  Nr CAS
                  148-24-3 (8-hydroksychinolina)
                  Nr CIPAC 677
                  (8-hydroksychinolina)

                  8-chinolinol

                  ≥ 990 g/kg

                  1 stycznia 2012 r.

                  31 grudnia 2021 r.

                  CZĘŚĆ A
                  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego i bakteriobójczego w szklarniach.
                  CZĘŚĆ B
                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego 8-hydroksychinoliny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 lipca 2011 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na bezpieczeństwo operatorów i dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej.
                  Wnioskodawca przedstawia informacje potwierdzające dotyczące 8-hydroksychinoliny oraz jej soli odnośnie do:

                              1)

                              metody analizy w odniesieniu do powietrza;

                              2)

                              nowej stabilności przy przechowywaniu obejmującej okresy składowania próbek pochodzących zarówno z badań metabolizmu, jak i z nadzorowanych badań pozostałości.

                        Wnioskodawca przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 grudnia 2013 r.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                     Liczba

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „18

                     8-hydroksychinolina
                     Nr CAS
                     148-24-3 (8-hydroksychinolina)
                     Nr CIPAC 677
                     (8-hydroksychinolina)

                     8-chinolinol

                     ≥ 990 g/kg

                     1 stycznia 2012 r.

                     31 grudnia 2021 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego i bakteriobójczego w szklarniach.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego 8-hydroksychinoliny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 lipca 2011 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na bezpieczeństwo operatorów i dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej.
                     Wnioskodawca przedstawia informacje potwierdzające dotyczące 8-hydroksychinoliny oraz jej soli odnośnie do:

                                 1)

                                 metody analizy w odniesieniu do powietrza;

                                 2)

                                 nowej stabilności przy przechowywaniu obejmującej okresy składowania próbek pochodzących zarówno z badań metabolizmu jak i z nadzorowanych badań pozostałości.

                           Wnioskodawca przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 grudnia 2013 r.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/232 z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej związki miedzi  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               14.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 39/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/232
   z dnia 13 lutego 2015 r.
   w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej związki miedzi
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności drugi wariant wymieniony w jego art. 21 ust. 3 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2009/37/WE (2) włączono związki miedzi jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3), pod warunkiem że państwa członkowskie, których to dotyczy, zapewnią dostarczenie przez powiadamiającego, na wniosek którego związki miedzi zostały włączone do tego załącznika, dalszych informacji potwierdzających na temat ryzyka związanego z wdychaniem i oceny ryzyka dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania oraz dla gleby i wody.

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009; są one również wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               Powiadamiający w przewidzianym terminie przedstawił Francji, będącej państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy, dodatkowe informacje w postaci badań dotyczących ryzyka związanego z wdychaniem i oceny ryzyka dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania oraz dla gleby i wody.

               (4)

               Francja oceniła dodatkowe informacje przedstawione przez powiadamiającego. W dniu 8 czerwca 2012 r. przedstawiła ona swoją ocenę, w formie uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny, pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanemu dalej „Urzędem”.

               (5)

               Komisja zasięgnęła opinii Urzędu, który w dniu 22 maja 2013 r. przedstawił swoją opinię w sprawie oceny ryzyka dotyczącej związków miedzi (5).

               (6)

               Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag do sprawozdania z przeglądu dotyczącego związków miedzi.

               (7)

               W świetle dodatkowych informacji przedstawionych przez powiadamiającego Komisja uznała, że nie przedstawiono wszystkich wymaganych dalszych informacji potwierdzających, a w szczególności, że przepis szczegółowy znajdujący się w wierszu 277 części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, dotyczący programów monitorowania zanieczyszczenia miedzią, nie jest wystarczający do przedstawienia wniosków w sprawie oceny ryzyka dla środowiska.

               (8)

               Potwierdza się, że substancję czynną związki miedzi należy uznawać za zatwierdzoną na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Należy w szczególności wymagać, aby powiadamiający przedstawił Komisji, Urzędowi i państwom członkowskim program monitorowania dotyczący obszarów, na których zanieczyszczenie gleby i wody (w tym osadów) miedzią budzi lub może budzić obawy, w celu sprawdzenia, czy dla zapobieżenia wszelkim niedopuszczalnym skutkom dla środowiska konieczne są dodatkowe ograniczenia stosowania. Należy również przedstawić wyniki tego programu monitorowania.

               (9)

               Maksymalne poziomy dotyczące niektórych metali ciężkich, określone w wierszu 277 części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, zostały omyłkowo podane z błędną jednostką miary w stosunku do poziomów określonych w odpowiednich specyfikacjach FAO. W związku z powyższym należy skorygować maksymalny poziom określony w załączniku do wspomnianego rozporządzenia wykonawczego.

               (10)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (11)

               Państwom członkowskim należy dać czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające związki miedzi.

               (12)

               Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających związki miedzi, okres ten powinien upłynąć najpóźniej po osiemnastu miesiącach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Środki przejściowe
   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające związki miedzi jako substancję czynną w terminie do dnia 6 września 2015 r.
   Artykuł 3
   Okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej w dniu 6 września 2016 r.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lutego 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2009/37/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej chloromekwatu, związków miedzi, propachizafopu, chizalofopu-P, teflubenzuronu i zeta-cypermetryny jako substancji czynnych (Dz.U. L 104 z 24.4.2009, s. 23).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (5)  „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of confirmatory data submitted for the active substance Copper (I), copper (II) variants namely copper hydroxide, copper oxychloride, tribasic copper sulfate, copper (I) oxide, Bordeaux mixture” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej danych potwierdzających przedstawionych w odniesieniu do substancji czynnej odmiany miedzi(I) i miedzi(II), a mianowicie wodorotlenku miedzi, tlenochlorku miedzi, trójzasadowego siarczanu miedzi, tlenku miedzi(I), cieczy bordoskiej). Dziennik EFSA 2013; 11(6):3235, 40 s. doi:10.2903/j.efsa.2013.3235. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm.

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wiersz 277 dotyczący substancji czynnej związki miedzi otrzymuje brzmienie:

                     Nr

                     Nazwa zwyczajowa,
                     numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „277

                     Związki miedzi:

                     1 grudnia 2009 r.

                     31 stycznia 2018 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka bakteriobójczego i grzybobójczego.
                     CZĘŚĆ B
                     Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających miedź, w przypadku zastosowań innych niż dotyczące pomidorów w szklarniach, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i dopilnowują, by wszelkie niezbędne dane i informacje zostały przedstawione przed udzieleniem takiego zezwolenia.
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego związków miedzi, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 23 stycznia 2009 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                 —

                                 specyfikację materiału technicznego produkowanego do celów handlowych, którą należy potwierdzić i uzasadnić na podstawie odpowiednich danych analitycznych. Materiał używany do badania toksyczności należy porównywać i sprawdzać w odniesieniu do wspomnianej specyfikacji materiału technicznego,

                                 —

                                 bezpieczeństwo operatorów i pracowników oraz, w stosownych przypadkach, dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały zalecenia dotyczące stosowania odpowiednich środków ochrony indywidualnej,

                                 —

                                 ochronę wody i organizmów niebędących przedmiotem zwalczania. W odniesieniu do zidentyfikowanych wspomnianych rodzajów ryzyka należy w razie potrzeby zastosować środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe,

                                 —

                                 ilość stosowanej substancji czynnej oraz dopilnowują, aby dopuszczalne ilości, pod względem dawek i liczby zastosowań, stanowiły minimum niezbędne do osiągnięcia zamierzonych efektów i nie powodowały żadnych niedopuszczalnych skutków dla środowiska, uwzględniając poziom tła miedzi w miejscu stosowania.

                           Powiadamiający przedstawiają Komisji, Urzędowi i państwom członkowskim program monitorowania dotyczący obszarów podatnych na zagrożenia, na których zanieczyszczenie gleby i wody (w tym osadów) miedzią budzi lub może budzić obawy.
                     Wspomniany program monitorowania przedkłada się do dnia 31 lipca 2015 r. Wstępne wyniki powyższego programu monitorowania przedkłada się do dnia 31 grudnia 2016 r. w formie wstępnego sprawozdania państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, Komisji oraz Urzędowi. Ostateczne wyniki przedkłada się do dnia 31 grudnia 2017 r.”

                     Wodorotlenek miedzi
                     nr CAS 20427-59-2
                     nr CIPAC 44.305

                     Wodorotlenek miedzi(II)

                     ≥ 573 g/kg

                     Tlenochlorek miedzi
                     nr CAS 1332-65-6 lub 1332-40-7
                     nr CIPAC 44.602

                     Trihydroksychlorek dimiedzi

                     ≥ 550 g/kg

                     Tlenek miedzi
                     nr CAS 1317-39-1
                     nr CIPAC 44.603

                     Tlenek miedzi

                     ≥ 820 g/kg

                     Ciecz bordoska
                     nr CAS 8011-63-0
                     nr CIPAC 44.604

                     Nieprzypisana

                     ≥ 245 g/kg

                     Trójzasadowy siarczan miedzi
                     nr CAS 12527-76-3
                     nr CIPAC 44.306

                     Nieprzypisana

                     ≥ 490 g/kg
                     Następujące zanieczyszczenia budzą obawy toksykologiczne, w związku z czym ich zawartość nie może przekraczać poniższych poziomów (wyrażonych w g/g):

                                 ołów – maksymalnie 0,0005 g/g zawartości miedzi;

                                 kadm – maksymalnie 0,0001 g/g zawartości miedzi;

                                 arsen – maksymalnie 0,0001 g/g zawartości miedzi.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 363/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1001/2008 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących m.in. z Malezji

text:
               29.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 363/2010
   z dnia 26 kwietnia 2010 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1001/2008 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących m.in. z Malezji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W październiku 2008 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 1001/2008 (2) ponownie wprowadzono ostateczne środki antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych („łączniki rur i przewodów rurowych” lub „produkt objęty postępowaniem”) pochodzących m.in. z Malezji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do Malezji obowiązuje cło antydumpingowe w wysokości 59,2 % dla Anggerik Laksana Sdn Bhd oraz w wysokości 75 % dla pozostałych przedsiębiorstw.

         1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (2)

               Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Pantech Steel Industries Sdn Bhd („wnioskodawca”), producenta eksportującego w Malezji („kraj, którego dotyczy postępowanie”).

               (3)

               Wnioskodawca twierdził, że nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem, na którym oparte są środki antydumpingowe, tj. w okresie od dnia 1 kwietnia 2000 r. do dnia 31 marca 2001 r. (pierwotny okres objęty dochodzeniem) oraz nie jest powiązany z jakimkolwiek eksportującym producentem produktu objętego postępowaniem podlegającym środkom antydumpingowym wymienionym w motywie 1.

               (4)

               Wnioskodawca twierdził ponadto, iż stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu w najbliższej przyszłości produktu objętego postępowaniem do Unii.

         1.3.   Wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera

               (5)

               Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi Unii, Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia (WE) nr 692/2009 (3), przegląd rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 w odniesieniu do wnioskodawcy.

               (6)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 692/2009 cło antydumpingowe w wysokości 75 % nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1001/2008 zostało zniesione w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytwarzanego i sprzedawanego na wywóz do Unii przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.

               (7)

               Rozporządzenie (WE) nr 692/2009 przewiduje, że jeśli dochodzenie wykaże, że wnioskodawca spełnia wymagania pozwalające na objęcie go indywidualną stawką cła, konieczna może się okazać zmiana stawki cła stosowanej obecnie w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem przez przedsiębiorstwa niewymienione indywidualnie w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008.

         1.4.   Produkt objęty postępowaniem

               (8)

               Produktem objętym przeglądem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Malezji („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 i ex 7307 99 90.

         1.5.   Zainteresowane strony

               (9)

               Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł Unii, wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

               (10)

               Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych w Unii Europejskiej (ang. Defence Committee of the Steel Butt-Welding Fittings Industry of the European Union) reprezentujący przemysł Unii („przemysł Unii”) przekazał pisemnie swoją opinię służbom Komisji. Komitet Obrony zakwestionował wiarygodność podstawy dla ceny eksportowej. Przekazano również dokumenty, które miały pokazywać próby obejścia środków oraz podano informacje o poziomie cen produktu objętego postępowaniem dostępnego dla importerów z UE.

               (11)

               Komisja przesłała wnioskodawcy i jego powiązanym przedsiębiorstwom kwestionariusz antydumpingowy i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym terminie.

               (12)

               Komisja przesłała również kwestionariusze antydumpingowe niepowiązanym importerom z obszaru Unii Europejskiej, lecz żaden z nich nie podjął współpracy.

               (13)

               Komisja starała się zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia statusu nowego eksportera i dumpingu oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w siedzibach wnioskodawcy oraz następującym powiązanym przedsiębiorstwie w Malezji:

                           —

                           Pantech Steel Industries Sdn Bhd (wnioskodawca),

                           —

                           Pantech Corporation Sdn Bhd (powiązane przedsiębiorstwo handlowe).

         1.6.   Okres objęty dochodzeniem

               (14)

               Dochodzenie przeglądowe dotyczące dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

         2.   WYNIKI DOCHODZENIA

   2.1.   Kwalifikacja nowego eksportera

               (15)

               Dochodzenie potwierdziło, że przedsiębiorstwo nie wywoziło produktu objętego postępowaniem w pierwotnym okresie dochodzenia oraz że zaczęło wywozić go do Unii Europejskiej po upływie tego okresu. Przedsiębiorstwo przyjęło nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu w ODP. Miało ono formę trzech zamówień od tej samej grupy importerów w UE.

               (16)

               Po zamówieniach tych, po upływie ODP, miały miejsce transakcje wywozowe na w przybliżeniu takich samych warunkach, przy nieznacznych różnicach cen i ilości. Chociaż przedmiotowe ilości były ograniczone, uznano jednak, że są wystarczające do ustalenia wiarygodnego marginesu dumpingu. Wynika to stąd, że poziomy naliczonych cen były następnie wsparte innymi informacjami dostępnymi służbom Komisji, w tym informacjami o cenach wywozowych odnośnego eksportera do krajów trzecich, które potwierdziły wzorzec zachowania ustalony w badanych transakcjach.

               (17)

               Jeśli chodzi o inne warunki dotyczące uznania statusu nowego eksportera, przedsiębiorstwo było w stanie wykazać, że nie posiada żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z producentów eksportujących w Malezji, podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.

               (18)

               Potwierdza się zatem, że przedsiębiorstwo należy uznać za „nowego eksportera” zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w związku z czym należy ustalić dla niego indywidualny margines dumpingu.

         2.2.   Dumping

               (19)

               Wnioskodawca produkuje wymienione łączniki i sprzedaje produkt objęty postępowaniem w kraju i na rynkach eksportowych. Dochodzenie wykazało istnienie na rynku krajowym złożonej organizacji sprzedaży, obejmującej niepowiązanych dystrybutorów i powiązane przedsiębiorstwa handlowe, przy czym niepowiązani dystrybutorzy nabywają produkt objęty postępowaniem od producenta, a następnie odsprzedają go powiązanym przedsiębiorstwom handlowym, które następnie sprzedają wymienione towary dalszym niepowiązanym klientom na rynku krajowym. Niepowiązani dystrybutorzy działają faktycznie jako agenci wnioskodawcy.

               (20)

               W związku z powyższym oraz uwzględniając fakt, że sprzedaż powiązanych przedsiębiorstw handlowych może być powiązana wstecz z wnioskodawcą, ceny naliczane wobec ostatecznych konsumentów przez te powiązane przedsiębiorstwa handlowe są uznawane za pierwszą cenę w zwykłym obrocie handlowym, a zatem stanowią podstawę do ustalenia wartości normalnej.

               (21)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznano za reprezentatywną, gdy wielkość łącznej sprzedaży krajowej wynosiła co najmniej 5 % wielkości łącznej sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja ustaliła, że wnioskodawca sprzedawał łączniki rur i przewodów rurowych na rynek krajowy w wielkościach reprezentatywnych.

               (22)

               Komisja zidentyfikowała następnie rodzaje łączników rur i przewodów rurowych, sprzedawanych w kraju przez przedsiębiorstwa handlowe, identycznych lub bezpośrednio porównywalnych z rodzajami tych produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii Europejskiej.

               (23)

               Komisja przeprowadziła również badania w celu sprawdzenia, czy sprzedaż łączników rur i przewodów rurowych w kraju w reprezentatywnych ilościach mogłaby być uznana za odbywającą się w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży dokonanej z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym. Ponieważ ustalono, że w ramach zwykłego obrotu handlowego sprzedaż była wystarczająca, wartość normalną określono na podstawie rzeczywistej ceny krajowej.

               (24)

               W niewielu przypadkach, w których rodzaj produktu objętego postępowaniem nie był sprzedawany na rynku krajowym w ODP, wartość normalną uzyskano poprzez dodanie do kosztów eksportera związanych z wytwarzaniem wywożonych rodzajów produktu zasadnych kwot kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zasadnej marży zysku.

               (25)

               Produkt objęty postępowaniem był wywożony bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii. Z tego względu cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych, zgodnie z wyjaśnieniami, o których mowa w motywie 16.

               (26)

               Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works.

               (27)

               Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, dokonano korekt uwzględniających różnice wpływające na porównywalność cen. Uwzględniono korekty dotyczące ubezpieczenia, przeładunku i kosztów powiązanych oraz kosztów kredytu we wszystkich przypadkach, w których uznano je za zasadne, prawidłowe i poparte zweryfikowanymi dowodami.

               (28)

               Wnioskodawca twierdził, że gdyby Komisja wykorzystała wartość normalną opartą na sprzedaży krajowej powiązanych przedsiębiorstw handlowych, należałoby dokonać korekty z tytułu różnicy w poziomie handlu między rynkiem krajowym i rynkiem UE. Twierdził on ponadto, że sprzedaż na rynek UE była prowadzona na poziomie dystrybutora, natomiast na rynku krajowym wnioskodawca znaczną część łączników rur i przewodów rurowych sprzedawał w ramach dużych zamówień na rynku projektów dotyczących ropy naftowej i gazu, gdzie łączniki często odgrywają drugorzędną rolę w stosunku do głównych rur, zaworów i innych głównych komponentów, oraz że rynek ten był na innym poziomie handlu.

               (29)

               Po przeanalizowaniu warunków sprzedaży na rynku krajowym, a w szczególności struktury cen sprzedaży, dochodzenie doprowadziło do stwierdzenia, że wnioskodawca nie wykazał, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, stałej i znaczącej różnicy funkcji i cen na różnych poziomach handlu na rynku wewnętrznym kraju wywozu. Nie uwzględniono zatem żadnych korekt.

               (30)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, a także uwzględniając fakt, że w ODP miały miejsce tylko trzy zamówienia praktycznie w tym samym czasie, a cena surowca stanowiącego większość kosztów produkcji podlegała znacznym wahaniom w ODP, margines dumpingu ustalono na podstawie porównania w poszczególnych transakcjach odnośnej wartości normalnej z ceną eksportową.

               (31)

               Porównanie to wykazało występowanie dumpingu na poziomie 49,9 %, wyrażonym jako odsetek ceny CIF na granicy Unii.

               (32)

               Dochodzenie potwierdziło ponadto, że ceny eksportowe wnioskodawcy wobec innych krajów trzecich przy znacznych ilościach są znacząco niższe niż ceny wobec Unii Europejskiej, co wskazuje na występowanie dumpingu na rynkach krajów trzecich.

         3.   ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI

               (33)

               W świetle wyników dochodzenia uznaje się, że należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie ustalonego marginesu dumpingu.

               (34)

               Margines ten, ustalony dla ODP i wynoszący 49,9 %, jest niższy od ogólnokrajowego poziomu usuwającego szkodę, wynoszącego 75 %, ustalonego dla Malezji w dochodzeniu pierwotnym. Dlatego też wnioskuje się o nałożenie cła opartego na marginesie dumpingu wynoszącym 49,9 % oraz o odpowiednią zmianę rozporządzenia (WE) nr 1001/2008.

         4.   NAŁOŻENIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ

               (35)

               W świetle powyższych ustaleń cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 692/2009.

         5.   KLAUZULA DOTYCZĄCA MONITOROWANIA ORAZ MOŻLIWOŚCI DALSZEGO PRZEGLĄDU

               (36)

               Należy zauważyć, że przedmiotowe przedsiębiorstwa mają złożony system dystrybucji, który obejmuje również przywóz produktu objętego postępowaniem z innych krajów objętych środkami antydumpingowymi. Występuje dodatkowo ryzyko unikania cła ze względu na duże różnice stawek cła między różnymi przedsiębiorstwami eksportującymi działającymi w Malezji. Niezbędne są zatem środki specjalne zapewniające właściwe stosowanie ceł antydumpingowych.

               (37)

               Te środki specjalne obejmują przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej spełniającej wymogi wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów.

               (38)

               Rada odnotowuje ponadto, że Komisja poinformowała ją, że zachęci przedmiotowe przedsiębiorstwo do składania Komisji regularnych sprawozdań w celu zapewnienia właściwych dalszych działań dotyczących sprzedaży w Unii jego produktu objętego postępowaniem, ceny i innych odnośnych warunków, a także informacji dotyczących zmian cen sprzedaży przedsiębiorstwa na jego rynku krajowym. Rada zauważa, że w szczególności jeśli sprawozdania nie będą składane, lub jeśli ze sprawozdania wynika, że środki nie są wystarczające dla wyeliminowania skutków wyrządzającego szkodę dumpingu, może wystąpić konieczność wszczęcia przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Rada odnotowuje również, że Komisja ma możliwość wszczęcia z urzędu przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w szczególności po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (aczkolwiek uzasadniony może być również wcześniejszy przegląd). Odnotowuje się, że zgodnie z obecnymi oczekiwaniami Komisji, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, właściwe będzie przeprowadzenie takiego przeglądu po upływie jednego roku. W tym kontekście należy zauważyć, że cło ustalone dla przedmiotowego przedsiębiorstwa niniejszym rozporządzeniem oparte jest jedynie na ograniczonej liczbie zamówień.

         6.   UJAWNIENIE INFORMACJI I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW

               (39)

               Zainteresowane strony poinformowano o wszelkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano nałożyć na przywóz łączników rur i przewodów rurowych od wnioskodawcy zmienione ostateczne cło antydumpingowe oraz nałożyć to cło z mocą wsteczną na przywóz podlegający rejestracji. Uwagi zainteresowanych stron rozpatrzono i w stosownych przypadkach uwzględniono.

               (40)

               Niniejszy przegląd nie zmienia daty wygaśnięcia środków nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 do tabeli w części dotyczącej producentów w Malezji wprowadza się następujący tekst:

                  „Kraj

                  Przedsiębiorstwo

                  Stawka cła (%)

                  Dodatkowy kod TARIC

                  Malezja

                  Pantech Steel Industries Sdn Bhd

                  49,9

                  A961”

   2.   Cło niniejszym nałożone zostaje również nałożone z mocą wsteczną na przywóz rozważanego produktu, który został zarejestrowany na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 692/2009.
   Niniejszym nakazuje się organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Malezji, produkowanego przez Pantech Steel Industries Sdn Bhd.
   3.   W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 dodaje się ustęp w brzmieniu:

      „3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstwa Pantech Steel Industries Sdn Bhd będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury, obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich innych przedsiębiorstw.”.

   4.   Dodanie powyższego ustępu do rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 oznacza, że art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia staje się art. 1 ust. 4.
   5.   W rozporządzeniu (WE) nr 1001/2008 dodaje się załącznik w brzmieniu:

         „ZAŁĄCZNIK
         Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 3, musi zawierać oświadczenie podpisane przez oficjalnego przedstawiciela podmiotu wystawiającego fakturę handlową w następującej formie:

                     1)

                     Imię, nazwisko oraz funkcja oficjalnego przedstawiciela przedsiębiorstwa, które wydało fakturę handlową.

                     2)

                     Oświadczenie o następującej treści: »Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że (ilość) [produktu objętego postępowaniem] sprzedanego na wywóz do Unii Europejskiej, objęta niniejszą fakturą, została wyprodukowana przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w (kraj, którego dotyczy postępowanie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą, a cena na fakturze jest ostateczna i nie zostanie skompensowana, w części lub całości, poprzez zastosowanie jakiejkolwiek praktyki.

               Data i podpis«.”.

   6.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 275 z 16.10.2008, s. 18.

      (3)  Dz.U. L 199 z 31.7.2009, s. 9.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 921/2014 z dnia 25 sierpnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej tebukonazol  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               26.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 921/2014
   z dnia 25 sierpnia 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej tebukonazol
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2008/125/WE (2) włączono tebukonazol jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3) w celu stosowania w charakterze środka grzybobójczego, pod warunkiem że państwa członkowskie, których to dotyczy, zapewnią dostarczenie przez powiadamiających, na wniosek których tebukonazol został włączony do tego załącznika, dalszych informacji potwierdzających w postaci badań dotyczących ryzyka dla ptaków i ssaków.

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i wymienia się w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               W dniu 8 kwietnia 2010 r. jeden z powiadamiających, na wniosek których tebukonazol został włączony do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, złożył wniosek o zmianę warunków zatwierdzenia substancji czynnej tebukonazol, aby umożliwić stosowanie jej bez ograniczeń w charakterze regulatora wzrostu roślin. Do wniosku dołączono informacje dotyczące dodatkowego wnioskowanego zastosowania w charakterze regulatora wzrostu roślin w rzepaku. Wniosek przedłożono Danii, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do roli sprawozdawcy rozporządzeniem Komisji nr 1490/2002 (5).

               (4)

               Dania oceniła informacje przedłożone przez powiadamiającego. W dniu 23 lipca 2012 r. przedstawiła ona swoją ocenę, w formie uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny, pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanemu dalej „Urzędem”.

               (5)

               Komisja zasięgnęła opinii Urzędu, który przedstawił w dniu 9 grudnia 2013 r. (6) swoją opinię w sprawie oceny ryzyka dotyczącej tebukonazolu. Projekt sprawozdania z oceny, uzupełnienie i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy w dniu 11 lipca 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego tebukonazolu.

               (6)

               Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag na temat sprawozdania z przeglądu dotyczącego tebukonazolu.

               (7)

               Komisja doszła do wniosku, że umożliwienie stosowania bez ograniczeń w charakterze regulatora wzrostu roślin nie stwarza żadnego dodatkowego ryzyka ponad to, które zostało już uwzględnione w zezwoleniu dotyczącym tebukonazolu oraz w opracowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu dotyczącym tej substancji.

               (8)

               Należy rozszerzyć zatwierdzenie tebukonazolu na stosowanie bez ograniczeń w charakterze regulatora wzrostu roślin. Jednakże w celu uwzględnienia pozostałych wątpliwości dotyczących możliwości narażenia wód gruntowych na metabolit 1,2,4-triazol w przypadku reprezentatywnego zastosowania w formie rozpylania na zbożach, w ramach zaprawiania nasion jęczmienia oraz na winogronach, państwa członkowskie powinny zwrócić szczególną uwagę na możliwość skażenia wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych, w szczególności jeśli chodzi o występowanie w wodach podziemnych metabolitu 1,2,4-triazol.

               (9)

               W styczniu 2014 r. Dania zakończyła ocenę informacji potwierdzających w odniesieniu do ryzyka dla ptaków i ssaków. Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy, zgadza się na podstawie obecnych wyników, że ryzyko dla ptaków i ssaków jest dopuszczalne. W związku z tym ocena przedstawionych danych potwierdzających nie wpłynęła znacząco na wnioski z pierwotnej oceny ryzyka. Nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia kolejnego przeglądu przez Urząd.

               (10)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana rozporządzenia (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2008/125/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia fosforku glinu, fosforku wapnia, fosforku magnezu, cymoksanilu, dodemorfu, metyloestru kwasu 2,5-dichlorobenzoesowego, metamitronu, sulkotrionu, tebukonazolu i triadimenolu jako substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 78).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1490/2002 z dnia 14 sierpnia 2002 r. ustanawiające dalsze szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 451/2000 (Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23).

      (6)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2013. Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance tebuconazole (Wnioski z wzajemnej weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej tebukonazol). Dziennik EFSA 2014; 12(1):3485. [98 s.] doi:10.2903/j.efsa.2014.3485.

      ZAŁĄCZNIK
      Kolumna „Przepisy szczegółowe”, wiersz 268 „tebukonazol” w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:

         „CZĘŚĆ A
         Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego oraz regulatora wzrostu roślin.
         CZĘŚĆ B
         W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tebukonazolu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 28 października 2008 r. W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                     —

                     bezpieczeństwo operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej;

                     —

                     narażenie konsumentów na spożycie metabolitów tebukonazolu (triazolu) z żywnością;

                     —

                     możliwość skażenia wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych, w szczególności jeśli chodzi o występowanie w wodach podziemnych metabolitu 1,2,4-triazol;

                     —

                     ochronę ptaków i ssaków ziarnożernych oraz ssaków roślinożernych, a także dopilnowują, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, określały środki zmniejszające ryzyko;

                     —

                     ochronę organizmów wodnych oraz dopilnowują, aby warunki zezwolenia określały, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe.

               Państwa członkowskie, których to dotyczy, dopilnowują, aby powiadamiający w ciągu dwóch lat od daty przyjęcia wytycznych OECD w sprawie badań zaburzeń endokrynologicznych lub wytycznych w sprawie badań uzgodnionych na poziomie Wspólnoty przedłożył Komisji dalsze informacje dotyczące ewentualnych właściwości tebukonazolu powodujących zaburzenia endokrynologiczne.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 359/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej metam, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               26.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 114/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 359/2012
   z dnia 25 kwietnia 2012 r.
   w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej metam, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, w odniesieniu do których kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (3). Metam jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z tym rozporządzeniem.

               (2)

               W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (4) oraz (WE) nr 1490/2002 (5) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz ustanowiono wykazy substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykazy te obejmują metam. Decyzją Rady 2009/562/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą niewłączenia metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (6) postanowiono nie włączać metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

               (3)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) przedłożył nowy wniosek, w którym zwrócił się o zastosowanie procedury przyspieszonej, określonej w art. 14–19 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (4)

               Wniosek został przedłożony Belgii, państwu członkowskiemu wyznaczonemu do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002. Termin przewidziany dla procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidziane zastosowania są takie same jak te, które były przedmiotem decyzji 2009/562/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne, określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (5)

               Belgia oceniła dodatkowe dane przedłożone przez wnioskodawcę i sporządziła dodatkowe sprawozdanie. Sprawozdanie to zostało przekazane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanemu dalej „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 31 sierpnia 2010 r.

               (6)

               Urząd przekazał dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Na wniosek Komisji zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski dotyczące metamu w dniu 8 sierpnia 2011 r. (7). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 9 marca 2012 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego metamu.

               (7)

               Dodatkowe sprawozdanie sporządzone przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy i nowe wnioski Urzędu dotyczą głównie obaw, które doprowadziły do niewłączenia. Obawiano się w szczególności, że niemożliwe jest wykazanie dopuszczalności narażenia konsumenta i braku danych w odniesieniu do zachowania w środowisku zanieczyszczenia – N,N-dimetylotiomocznika (DMTU).

               (8)

               Z nowych informacji przedłożonych przez wnioskodawcę wynika, że narażenie konsumentów można uznać za dopuszczalne, a zachowanie DMTU w środowisku nie wywołuje niedopuszczalnych skutków.

               (9)

               W rezultacie dodatkowe informacje dostarczone przez wnioskodawcę pozwalają na rozwianie tych obaw, które doprowadziły do niewłączenia.

               (10)

               Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające metam zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić metam zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

               (11)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.

               (12)

               Bez uszczerbku dla ustalenia o konieczności zatwierdzenia metamu należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (13)

               Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

               (14)

               Bez uszczerbku dla określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy jednak postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić pewien okres po zatwierdzeniu na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających metam, które zostały utrzymane dla niektórych zastosowań zgodnie z art. 3 decyzji 2009/562/WE. Przy obliczaniu tego okresu należy brać pod uwagę powyższy przepis. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć obowiązujące zezwolenia.

               (15)

               Jeśli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających metam, przy obliczaniu tego okresu należy brać pod uwagę art. 4 decyzji 2009/562/WE. W związku z powyższym taki okres na zużycie zapasów powinien upływać najpóźniej w dniu 31 grudnia 2014 r.

               (16)

               Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (8) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.

               (17)

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (9).

               (18)

               Dla zapewnienia jasności należy uchylić decyzję 2009/562/WE.

               (19)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie substancji czynnej
   Zatwierdza się substancję czynną metam określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Ponowna ocena środków ochrony roślin
   1.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające metam jako substancję czynną w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r.
   Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego metam jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 30 czerwca 2012 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

               a)

               w przypadku środka zawierającego metam jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 30 czerwca 2016 r.;

               b)

               w przypadku środka zawierającego metam jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby, zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 30 czerwca 2016 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

         Artykuł 3
   Okres na zużycie zapasów
   Jeśli państwa członkowskie cofają lub zmieniają obowiązujące zezwolenia zgodnie z art. 2 ust. 1, każdy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej w dniu 31 grudnia 2014 r.
   Artykuł 4
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 5
   Uchylenie
   Decyzja 2009/562/WE traci moc.
   Artykuł 6
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

      (4)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

      (5)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 196 z 28.7.2009, s. 22.

      (7)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance metam” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej metam). Dziennik EFSA 2011; 9(9):2334. [97 s.] doi: 10.2903/j.efsa.2011.2334. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm.

      (8)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

      (9)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  Metam
                  Nr CAS 144-54-7
                  Nr CIPAC 20

                  Kwas metyloditiokarbaminowy

                  ≥ 965 g/kg
                  Wyrażone jako metam sodu w przeliczeniu na suchą masę
                  ≥ 990 g/kg
                  Wyrażone jako metam potasu w przeliczeniu na suchą masę
                  Istotne zanieczyszczenia:

                              izotiocyjanian metylu (MITC)

                                          —

                                          maksymalnie 12 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam sodu),

                                          —

                                          maksymalnie 0,42 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam potasu)

                                 N,N’-dimetylotiomocznik (DMTU)

                                          —

                                          maksymalnie 23 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam sodu),

                                          —

                                          maksymalnie 6 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam potasu)

                  1 lipca 2012 r.

                  30 czerwca 2022 r.

                  CZĘŚĆ A
                  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka nicieniobójczego, grzybobójczego, chwastobójczego i owadobójczego, do stosowania jako fumigant gleby przed sadzeniem, z ograniczeniem do jednego zastosowania co trzy lata na tym samym polu.
                  Zezwala się na stosowanie na otwartym polu przy pomocy wstrzykiwania do gleby lub nawadniania kroplowego, a w szklarniach jedynie przy pomocy nawadniania kroplowego. Przy nawadnianiu kroplowym zaleca się stosowanie gazoszczelnej folii z tworzywa sztucznego.
                  Maksymalna stosowana dawka wynosi 153 kg/ha (co odpowiada 86,3 kg/ha MITC) w przypadku zastosowań na otwartym polu.
                  Zezwolenia są ograniczone do użytkowników profesjonalnych.
                  CZĘŚĆ B
                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego metamu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 9 marca 2012 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie:

                              a)

                              zwracają szczególną uwagę na zabezpieczenie operatorów oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak stosowanie odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej i ograniczenie dziennego czasu pracy;

                              b)

                              zwracają szczególną uwagę na zabezpieczenie pracowników oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak stosowanie odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej, okres prewencji oraz ograniczenie dziennego czasu pracy;

                              c)

                              zwracają szczególną uwagę na ochronę znajdujących się w pobliżu osób postronnych i mieszkańców oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak wprowadzenie odpowiedniej strefy buforowej, podczas stosowania środka i przez 24 godziny po jego stosowaniu, na obszarze od granicy strefy stosowania środka do wszelkich stref zamieszkania i obszarów użytkowanych przez ogół społeczeństwa, z obowiązkiem stosowania znaków ostrzegawczych i oznaczeń terenu;

                              d)

                              zwracają szczególną uwagę na ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji czynnej w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak wprowadzenie odpowiedniej strefy buforowej;

                              e)

                              zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

                        Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące izotiocyjanianu metylu w odniesieniu do:

                              1)

                              oceny możliwości przenoszenia w powietrzu na dalekie odległości oraz związanego z tym ryzyka dla środowiska naturalnego;

                              2)

                              możliwości skażenia wód podziemnych.

                        Wnioskodawca przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 maja 2014 r.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                     Nr

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „22

                     Metam
                     Nr CAS 144-54-7
                     Nr CIPAC 20

                     Kwas metyloditiokarbaminowy

                     ≥ 965 g/kg
                     Wyrażone jako metam sodu w przeliczeniu na suchą masę
                     ≥ 990 g/kg
                     Wyrażone jako metam potasu w przeliczeniu na suchą masę
                     Istotne zanieczyszczenia:

                                 izotiocyjanian metylu (MITC)

                                             —

                                             maksymalnie 12 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam sodu),

                                             —

                                             maksymalnie 0,42 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam potasu)

                                    N,N’-dimetylotiomocznik (DMTU)

                                             —

                                             maksymalnie 23 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam sodu),

                                             —

                                             maksymalnie 6 g/kg w przeliczeniu na suchą masę (metam potasu)

                     1 lipca 2012 r.

                     30 czerwca 2022 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka nicieniobójczego, grzybobójczego, chwastobójczego i owadobójczego, do stosowania jako fumigant gleby przed sadzeniem, z ograniczeniem do jednego zastosowania co trzy lata na tym samym polu.
                     Zezwala się na stosowanie na otwartym polu przy pomocy wstrzykiwania do gleby lub nawadniania kroplowego, a w szklarniach jedynie przy pomocy nawadniania kroplowego. Przy nawadnianiu kroplowym zaleca się stosowanie gazoszczelnej folii z tworzywa sztucznego.
                     Maksymalna stosowana dawka wynosi 153 kg/ha (co odpowiada 86,3 kg/ha MITC) w przypadku zastosowań na otwartym polu.
                     Zezwolenia są ograniczone do użytkowników profesjonalnych.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego metamu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 9 marca 2012 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie:

                                 a)

                                 zwracają szczególną uwagę na zabezpieczenie operatorów oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak stosowanie odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej i ograniczenie dziennego czasu pracy;

                                 b)

                                 zwracają szczególną uwagę na zabezpieczenie pracowników oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak stosowanie odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej, okres prewencji oraz ograniczenie dziennego czasu pracy;

                                 c)

                                 zwracają szczególną uwagę na ochronę znajdujących się w pobliżu osób postronnych i mieszkańców oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak wprowadzenie odpowiedniej strefy buforowej, podczas stosowania środka i przez 24 godziny po jego stosowaniu, na obszarze od granicy strefy stosowania środka do wszelkich stref zamieszkania i obszarów użytkowanych przez ogół społeczeństwa, z obowiązkiem stosowania znaków ostrzegawczych i oznaczeń terenu;

                                 d)

                                 zwracają szczególną uwagę na ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji czynnej w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono środki zmniejszające ryzyko, takie jak wprowadzenie odpowiedniej strefy buforowej;

                                 e)

                                 zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

                           Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące izotiocyjanianu metylu w odniesieniu do:

                                 1)

                                 oceny możliwości przenoszenia w powietrzu na dalekie odległości oraz związanego z tym ryzyka dla środowiska naturalnego;

                                 2)

                                 możliwości skażenia wód podziemnych.

                           Wnioskodawca przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 maja 2014 r.”

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 504/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               16.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 145/28

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 504/2014
   z dnia 15 maja 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c) oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancja czynna oleje roślinne/olejek cytronelowy została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

               (2)

               Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 16 grudnia 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat olejów roślinnych/olejku cytronelowego. Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego. Projekt sprawozdania z oceny i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a projekt sprawozdania z oceny został sfinalizowany w dniu 3 października 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego.

               (3)

               Potwierdza się, że substancja czynna oleje roślinne/olejek cytronelowy jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (4)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (6)

               Państwom członkowskim należy dać czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające oleje roślinne/olejek cytronelowy.

               (7)

               Jeśli państwa członkowskie przyznają okres na zużycie zapasów w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających oleje roślinne/olejek cytronelowy zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, okres taki powinien upłynąć najpóźniej osiemnaście miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Środki przejściowe
   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające oleje roślinne/olejek cytronelowy jako substancję czynną w terminie do dnia 5 grudnia 2014 r.
   Artykuł 3
   Okres na zużycie zapasów
   Okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej w dniu 5 grudnia 2015 r.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (3)  Dyrektywa Komisji 2008/127/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej kilku substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 89).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (6)  Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance plant oils/citronella oil (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy). Dziennik EFSA 2012, 10(2):2518. [42 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2012.2518 Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 pozycja 240 dotycząca substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy otrzymuje brzmienie:

                     Nr

                     Nazwa zwyczajowa,
                     numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „240

                     Oleje roślinne/olejek cytronelowy
                     Nr CAS 8000-29-1
                     Nr CIPAC 905

                     Olejek cytronelowy stanowi złożoną mieszaninę substancji chemicznych.
                     Jej głównymi składnikami są:

                                 cytronelal (3,7-dimetylo-6-oktenal),

                                 geraniol ((E)-3,7-dimetylo-2,6-oktadien-1-ol),

                                 cytronelol (3,7-dimetylo-6-oktan-2-ol),

                                 octan geranylu (octan 3,7-dimetylo-6-okten-1-ylu).

                     Łączna zawartość następujących zanieczyszczeń nie może przekraczać 0,1 % materiału technicznego: eugenol metylowy i izoeugenol metylowy.

                     1 września 2009 r.

                     31 sierpnia 2019 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Dopuszcza się wyłącznie zezwolenie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejku cytronelowego (SANCO/2621/2008), w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.
                     Warunki stosowania określają, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                 —

                                 ochronę operatorów, pracowników, osób postronnych i mieszkańców oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej,

                                 —

                                 ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji czynnej w regionach o niestabilnych warunkach glebowych,

                                 —

                                 ryzyko dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania.

                           Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                                 a)

                                 specyfikacji technicznej;

                                 b)

                                 danych porównujących narażenie środowiskowe na oleje roślinne/olejek cytronelowy oraz eugenol metylowy i izoeugenol metylowy ze źródeł naturalnych z narażeniem związanym ze stosowaniem olejów roślinnych/olejku cytronelowego jako środka ochrony roślin. Dane te powinny uwzględniać zarówno narażenie ludzi, jak i organizmów niebędących przedmiotem zwalczania;

                                 c)

                                 oceny narażenia wód podziemnych na potencjalne metabolity olejów roślinnych/olejku cytronelowego, w szczególności na eugenol metylowy i izoeugenol metylowy.

                           Powiadamiający przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 30 kwietnia 2016 r.”