title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1101 z dnia 3 sierpnia 2018 r. ustanawiające kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi

text:
                  7.8.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 199/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1101
         z dnia 3 sierpnia 2018 r.
         ustanawiające kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczające przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (1), w szczególności jego art. 5 akapit drugi,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (WE) nr 2271/96 zapewnia ochronę i przeciwdziała niezgodnym z prawem skutkom eksterytorialnego stosowania niektórych wymienionych w załączniku do rozporządzenia przepisów ustawowych i wykonawczych oraz innych instrumentów prawnych przyjętych przez państwa trzecie, jak również opartych na nich lub wynikających z nich działań, jeżeli stosowanie takie ma wpływ na interesy osób fizycznych i prawnych wymienionych w art. 11 tego rozporządzenia, uczestniczących w handlu międzynarodowym lub w przepływie kapitału i związanej z tym działalności handlowej między Unią a państwami trzecimi.

                     (2)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 2271/96 uznaje się, że z powodu ich eksterytorialnego stosowania takie przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne, naruszają prawo międzynarodowe.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 2271/96 osoby określone w art. 11 tego rozporządzenia nie zastosują się bezpośrednio ani za pośrednictwem swego podmiotu zależnego czy innego pośrednika, w sposób aktywny ani w wyniku rozmyślnego uchybienia, do żadnego wymogu czy zakazu, w tym wniosków sądów zagranicznych, opartych na takich przepisach lub z nich wynikających lub wynikających z działań opartych na tych przepisach lub z nich wynikających.

                     (4)

                     Art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96 zezwala jednak osobom wymienionym w art. 11 tego rozporządzenia na wystąpienie do Komisji z wnioskiem o upoważnienie do całkowitego lub częściowego zastosowania się do takiego wymogu lub zakazu w zakresie, w jakim brak takiego zastosowania się poważnie naruszyłby ich interesy lub interesy Unii.

                     (5)

                     Aby zagwarantować pewność prawa oraz zapewnić skuteczne wykonywanie rozporządzenia (WE) nr 2271/96, uwzględniając równocześnie, w szczególnych i należycie uzasadnionych przypadkach, ryzyko wystąpienia poważnej szkody dla interesów osób fizycznych i prawnych wymienionych w art. 11 tego rozporządzenia, należy określić kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96.

                     (6)

                     Zważywszy na fakt, że rolą Komisji jest nadzorowanie jednolitego wdrażania prawa UE, w tym rozporządzenia (WE) nr 2271/96, Komisja będzie uważnie monitorować stosowanie niniejszego rozporządzenia i, w oparciu o ocenę jego wykonania, przyjmie wszelkie niezbędne dostosowania.

                     (7)

                     Należy określić główne etapy procedury następujące po przedłożeniu Komisji wniosku o upoważnienie do całkowitego lub częściowego zastosowania się do takiego wymogu lub zakazu.

                     (8)

                     Wszelkie przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2) oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

                     (9)

                     Wnioski składane na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny dotyczyć działań lub uchybień opierających się na przepisach wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2271/96 lub wynikających bezpośrednio lub pośrednio z ich stosowania lub na działaniach opartych na tych przepisach lub z nich wynikających.

                     (10)

                     Rozpatrzenie wniosku następuje możliwie jak najszybciej.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym i zostały przyjęte na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4),

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zakres
            Niniejsze rozporządzenie ustanawia kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96.

            Artykuł 2
            Definicje
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

                        a)

                        „wymienione prawodawstwo eksterytorialne” oznacza przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2271/96, w tym przepisy wykonawcze i inne instrumenty prawne oparte na nich lub z nich wynikające;

                        b)

                        „dalsze działania” oznaczają działania oparte na wymienionym prawodawstwie eksterytorialnym lub z niego wynikające;

                        c)

                        „brak zastosowania się” oznacza niezastosowanie się, poprzez bezpośrednie działanie lub w wyniku rozmyślnego uchybienia, do wymogu lub zakazu, w tym wniosków sądów zagranicznych, opartych na wymienionym prawodawstwie eksterytorialnym lub dalszych działaniach lub bezpośrednio lub pośrednio z nich wynikających;

                        d)

                        „chronione interesy” oznaczają interes którejkolwiek z osób wymienionych w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2271/96, interes Unii lub oba te interesy;

                        e)

                        „wnioskodawca” oznacza którąkolwiek z osób wymienionych w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2271/96, która wystąpiła o upoważnienie, o którym mowa w art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96.

            Artykuł 3
            Składanie wniosków

               1.   Wnioski o upoważnienie, o którym mowa w art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96, składa się na piśmie na następujący adres:

                           European Commission

                           Service for Foreign Policy Instruments

                           EEAS 07/99

                           B-1049 Brussels, Belgium

                           EC-AUTHORISATIONS-BLOCKING-REG@ec.europa.eu

               2.   Wniosek powinien zawierać imię i nazwisko oraz dane kontaktowe wnioskodawcy, należy wskazać w nim dokładny przedmiotowy przepis wymienionego prawodawstwa eksterytorialnego lub przedmiotowe dalsze działanie oraz opisać zakres upoważnienia, o które się występuje, i szkodę, jaką mógłby spowodować brak zastosowania się.

               3.   Wnioskodawca powinien przedstawić w swoim wniosku wystarczające dowody, iż brak zastosowania się spowodowałby poważną szkodę dla co najmniej jednego chronionego interesu.

               4.   W razie konieczności Komisja może zażądać dodatkowych dowodów od wnioskodawcy, który przedstawia je w rozsądnym terminie wyznaczonym przez Komisję.

               5.   Komisja informuje Komitet ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym, jak tylko otrzymuje wnioski.

            Artykuł 4
            Ocena wniosków
            Oceniając, czy wystąpiłaby poważna szkoda dla chronionych interesów, o której mowa w art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96, Komisja bierze pod uwagę, w stosownych przypadkach, m.in. następujące niekumulatywne kryteria:

                        a)

                        czy chroniony interes może być szczególnie zagrożony, biorąc pod uwagę kontekst, charakter i źródło szkody dla chronionego interesu;

                        b)

                        toczące się względem wnioskodawcy postępowania administracyjne lub sądowe w państwie trzecim, z którego wywodzi się wymienione prawodawstwo eksterytorialne, lub uprzednio zawarte z nim porozumienia;

                        c)

                        istnienie istotnej więzi z państwem trzecim, z którego wywodzi się wymienione prawodawstwo eksterytorialne lub dalsze działania; np. czy wnioskodawca ma spółki dominujące lub spółki zależne lub czy udziały w nim mają osoby fizyczne lub prawne podlegające jurysdykcji pierwotnej państwa trzeciego, z którego wywodzi się wymienione prawodawstwo eksterytorialne lub dalsze działania;

                        d)

                        czy wnioskodawca mógłby podjąć rozsądne środki, by uniknąć szkody lub ją ograniczyć;

                        e)

                        niekorzystne skutki dla prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności, czy wnioskodawca musiałby zmierzyć się ze znacznymi stratami ekonomicznymi, które mogłyby np. zagrozić jego rentowności lub powodować poważne ryzyko upadłości;

                        f)

                        czy działalność wnioskodawcy zostałaby nadmiernie utrudniona ze względu na utratę podstawowych nakładów lub zasobów, których nie można w racjonalny sposób zastąpić;

                        g)

                        czy korzystanie z indywidualnych praw przez wnioskodawcę zostałoby znacznie utrudnione;

                        h)

                        czy istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa, ochrony, ochrony życia i zdrowia ludzkiego oraz ochrony środowiska;

                        i)

                        czy istnieje zagrożenie dla zdolności Unii do wdrażania jej polityki humanitarnej, rozwojowej i handlowej lub zewnętrznych aspektów jej polityki wewnętrznej;

                        j)

                        bezpieczeństwo dostaw strategicznych towarów lub usług na terenie Unii lub danego państwa członkowskiego lub do Unii lub państwa członkowskiego oraz wpływ niedoboru lub zakłóceń w takich dostawach;

                        k)

                        konsekwencje dla rynku wewnętrznego pod względem swobodnego przepływu towarów, osób, usług i kapitału, a także stabilności finansowej i gospodarczej lub kluczowej infrastruktury unijnej;

                        l)

                        systemowe skutki szkody, w szczególności pod względem skutków ubocznych w innych sektorach;

                        m)

                        wpływ na rynek pracy jednego lub kilku państw członkowskich i skutki transgraniczne w obrębie Unii;

                        n)

                        wszelkie inne istotne czynniki.

            Artykuł 5
            Wynik rozpatrzenia wniosku

               1.   Jeżeli po zakończeniu oceny, o której mowa w art. 4, Komisja uzna, że istnieją wystarczające dowody na to, iż brak zastosowania się spowodowałby poważną szkodę dla chronionych interesów, Komisja niezwłocznie przedkłada Komitetowi ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym projekt decyzji zawierający właściwe środki, jakie należy podjąć.

               2.   Jeżeli po zakończeniu oceny, o której mowa w art. 4, Komisja uzna, że nie istnieją wystarczające dowody na to, iż brak zastosowania się spowodowałby poważną szkodę dla chronionych interesów, Komisja przedkłada Komitetowi ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym projekt decyzji o odrzuceniu wniosku.

               3.   Komisja niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o ostatecznej decyzji.

            Artykuł 6
            Przetwarzanie danych

               1.   Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia.

               2.   Wszelkie operacje przetwarzania danych osobowych odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

               3.   Na potrzeby niniejszego rozporządzenia Służba ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej jest wyznaczona jako „administrator danych” z ramienia Komisji w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa zgodnie z tym rozporządzeniem.

            Artykuł 7
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 3 sierpnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2093 z dnia 15 listopada 2017 r. kończące dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1331/2011 wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz kończące rejestrację tego przywozu wprowadzoną rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/272

text:
               16.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 299/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2093
   z dnia 15 listopada 2017 r.
   kończące dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1331/2011 wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz kończące rejestrację tego przywozu wprowadzoną rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/272
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1331/2011 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 71,9 % na przywóz niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej („SSSPT”) z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) w odniesieniu do wszystkich innych przedsiębiorstw niż te wymienione w art. 1 ust. 2 oraz w załączniku 1 do tego rozporządzenia.

               (2)

               Środki te będą zwane „obowiązującymi środkami”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia środków rozporządzeniem pierwotnym, będzie zwane „dochodzeniem pierwotnym”.

         1.2.   Wszczęcie dochodzenia na wniosek

               (3)

               W dniu 3 stycznia 2017 r. Komitet Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej (Defence Committee of the Seamless Stainless Steel Tubes Industry of the European Union) („wnioskodawca”) złożył wniosek do Komisji Europejskiej w sprawie dochodzenia dotyczącego obejścia środków, wskazując, że środki antydumpingowe wprowadzone wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej pochodzących z ChRL były obchodzone poprzez przeładunek w Indiach.

               (4)

               We wniosku przedstawiono dowody prima facie potwierdzające, że w następstwie wprowadzenia obowiązujących środków nastąpiła istotna zmiana w strukturze handlu obejmującego wywóz z ChRL i Indii do Unii, której przyczyną wydaje się wprowadzenie obowiązujących środków. Rzekomo nie było innej wystarczającej racjonalnej przyczyny ani uzasadnienia tej zmiany niż wprowadzenie obowiązujących środków.

               (5)

               Ponadto z dowodów wynika, że skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny. Dowody wskazują, że zwiększenie przywozu z Indii nastąpiło po cenach niższych od ceny niewyrządzającej szkody ustalonej w dochodzeniu pierwotnym.

               (6)

               Istnieją również dowody wskazujące, że SSSPT wysyłane z Indii były sprzedawane po cenach dumpingowych w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej w dochodzeniu pierwotnym dla produktu podobnego.

               (7)

               Ustaliwszy, po poinformowaniu państw członkowskich, że istnieją wystarczające dowody prima facie pozwalające na wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego, Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/272 (3) („rozporządzenie wszczynające”).

               (8)

               Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w rozporządzeniu wszczynającym nakazano również organom celnym w Unii rejestrowanie przywozu SSSPT wysyłanych z Indii.

         1.3.   Dochodzenie

               (9)

               Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu dochodzenia władze ChRL i Indii, producentów eksportujących i przedsiębiorstwa handlowe w tych państwach oraz znanych zainteresowanych importerów unijnych i przedstawicieli przemysłu unijnego. Kwestionariusze rozesłano do producentów/eksporterów w ChRL i Indiach, którzy są znani Komisji lub którzy zgłosili się w terminie określonym w motywie 15 rozporządzenia wszczynającego. Kwestionariusze wysłano również do importerów w Unii.

               (10)

               Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. Odbyło się kilka przesłuchań z udziałem wnioskodawcy, w tym jedno przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

               (11)

               Zgłosiło się dwadzieścia dziewięć przedsiębiorstw z Indii, jedno przedsiębiorstwo z ChRL, dziewięciu niepowiązanych importerów, dwóch powiązanych importerów, jeden pośrednik i pięciu producentów unijnych.

               (12)

               Dwadzieścia jeden przedsiębiorstw indyjskich przesłało odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i złożyło wnioski o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (13)

               Komisja przeanalizowała osobno wszystkie wnioski o zwolnienie. Wizyty weryfikacyjne zostały przeprowadzone na terenie czternastu przedsiębiorstw, które były znaczącymi eksporterami do Unii lub które, w oparciu o wstępną analizę ich odpowiedzi, spełniały warunki kwalifikowalności do możliwego zwolnienia na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (14)

               Czterech niepowiązanych importerów w Unii i jeden chiński producent eksportujący niepowiązany z żadnym z producentów indyjskich przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (15)

               Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw w Indiach:

                           —

                           Arvind Pipes & Fittings Industries Private Limited,

                           —

                           ASR Mettech Private Limited,

                           —

                           Chandan Steel Limited,

                           —

                           Heavy Metal and Tubes Limited,

                           —

                           Krystal Steel Manufacturing Private Limited,

                           —

                           Maxim Tubes Company Private Limited,

                           —

                           MBM Tubes Private Limited,

                           —

                           Patels Airflow Limited,

                           —

                           Ratnamani Metals & Tubes Limited,

                           —

                           Remi Edelstahl Tubulars Limited,

                           —

                           Sandvik Asia Private Limited,

                           —

                           Suraj Limited,

                           —

                           Tubacex Prakash India Private Limited,

                           —

                           Universal Stainless.

         1.4.   Okres objęty dochodzeniem

               (16)

               Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 września 2016 r. (zwany dalej „okresem objęty dochodzeniem”). Za okres od dnia 1 października 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. („okres sprawozdawczy”) zgromadzono bardziej szczegółowe dane w celu zbadania ewentualnego osłabienia skutków naprawczych obowiązujących środków i występowania dumpingu.

         2.   WYNIKI DOCHODZENIA

   2.1.   Uwagi ogólne

               (17)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocenę występowania obchodzenia środków przeprowadzono, poddając kolejno analizie:

                           —

                           ewentualne zmiany w strukturze handlu między państwami trzecimi (Indie i ChRL) a Unią,

                           —

                           wynikanie tych zmian z praktyki, procesu lub prac niemających innych racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem,

                           —

                           istnienie dowodów szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła pod względem cen lub ilości produktu podobnego, oraz

                           —

                           istnienie dowodów występowania dumpingu w odniesieniu do wartości normalnych uprzednio ustalonych dla produktu podobnego, w razie potrzeby zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego.

         2.2.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

               (18)

               Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie środków, jest SSSPT: niektóre przewody rurowe i rury, bez szwu, ze stali nierdzewnej (inne niż z zamocowanymi łącznikami, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych), pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Jest on obecnie objęty kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 22 00, ex 7304 24 00, ex 7304 41 00, ex 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 i ex 7304 90 00. Jest to produkt, w odniesieniu do którego obecnie obowiązujące środki mają zastosowanie.

               (19)

               Produkt objęty dochodzeniem jest taki sam jak produkt objęty postępowaniem określony w poprzednim motywie, ale wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, objęty obecnie tymi samymi kodami CN, co produkt objęty postępowaniem.

               (20)

               Dochodzenie wykazało, że SSSPT wywożone do Unii z ChRL oraz SSSPT wysyłane z Indii do Unii posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania, a zatem należy je uważać za produkty podobne w znaczeniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         2.3.   Poziom współpracy

               (21)

               Poziom współpracy ze strony eksportujących producentów w Indiach był bardzo wysoki. 21 współpracujących producentów reprezentowało 92 % łącznego przywozu SSSPT z Indii do Unii w okresie sprawozdawczym.

               (22)

               Czternaście zweryfikowanych przedsiębiorstw reprezentowało 91 % łącznego wywozu przedsiębiorstw współpracujących i 84 % łącznego przywozu SSSPT z Indii do Unii.

               (23)

               Art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zastosowano do jednego współpracującego producenta eksportującego z Indii w zakresie, w jakim nie dostarczył on informacji koniecznych do wiarygodnej oceny działalności jego przedsiębiorstw powiązanych. W związku z powyższym wykorzystano najlepsze dostępne fakty w celu uzupełnienia danych przedłożonych przez to przedsiębiorstwo, aby Komisja dysponowała wiarygodnymi danymi niezbędnymi do oceny jego przywozu i wywozu do Unii.

               (24)

               W ChRL poziom współpracy producentów/eksporterów był niski, ponieważ tylko jeden producent eksportujący przedstawił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ustalenia dotyczące wywozu SSSPT z ChRL do Unii i z ChRL do Indii musiały zatem zostać poczynione na podstawie danych Eurostatu i chińskich statystyk handlowych.

         2.4.   Charakter rzekomej praktyki, procesu lub prac związanych z obchodzeniem środków

               (25)

               Rzekome obchodzenie środków opisane we wniosku pojawia się na etapie produkcji. Produkcja SSSPT charakteryzuje się dwoma istotnymi etapami: formowanie na gorąco i formowanie na zimno.

               (26)

               Pierwszy etap jest zazwyczaj realizowany na dwa sposoby: albo poprzez wyciskanie albo dziurowanie na gorąco.

               (27)

               W wyniku tego procesu uzyskiwana jest rura formowana na gorąco, będąca produktem pośrednim, który wymaga dalszej obróbki przed końcowym zastosowaniem, z wyjątkiem niektórych rur formowanych na gorąco wytwarzanych w procesie wyciskania na gorąco.

               (28)

               Wnioskodawca stwierdził, że SSSPT wywożone przez ChRL do Indii były rurami formowanymi na zimno. To twierdzenie zostało poparte chińskimi statystykami eksportowymi oraz założeniem, zgodnie z którym producenci w ChRL stosują proces dziurowania na gorąco, po którym rury muszą niezwłocznie i obowiązkowo przejść obróbkę na zimno.

               (29)

               Chińskie statystyki eksportowe faktycznie wykazały, ze prawie wszystkie wywożone SSSPT zostały zgłoszone jako formowane na zimno, jednak przy przywozie do Indii tylko 2 % tych produktów zgłoszono jako formowane na zimno.

               (30)

               Ta rozbieżność może zostać wyjaśniona systemem zwrotu VAT stosowanym przez ChRL, w którym SSSPT formowane na zimno korzystają z 13 % zwrotu VAT w porównaniu z 9 % zwrotem w przypadku rur formowanych na gorąco.

               (31)

               Weryfikacja potwierdziła, ze indyjscy producenci kupowali prawie wyłącznie rury formowane na gorąco i przeprowadzali formowanie na zimno w Indiach.

               (32)

               W toku dochodzenia potwierdzono także, iż rury formowane na gorąco mogą być łatwo transportowane przed przeprowadzeniem formowania na zimno.

               (33)

               W dochodzeniu wykazano, że formowanie na zimno dokonywane w Indiach znacząco modyfikuje produkt i nieodwracalnie zmienia jego podstawowe właściwości. Podczas tego procesu zmianie ulega rozmiar produktu oraz jego fizyczne, mechaniczne i metalurgiczne właściwości.

         2.5.   Zmiana struktury handlu

               (34)

               W tabeli 1 przedstawiono rozwój przywozu SSSPT z ChRL i Indii do Unii oraz rozwój indyjskiego przywozu z ChRL w okresie objętym dochodzeniem:

                  Tabela 1

                  Przywóz SSSPT w okresie objętym dochodzeniem (tony metryczne)

                           Rok kalendarzowy

                           2009

                           2010

                           2011

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           Okres sprawozdawczy

                           Unijny przywóz z ChRL

                           17 094

                           20 841

                           15 279

                           4 181

                           2 437

                           1 804

                           1 951

                           2 317

                           Unijny przywóz z Indii

                           5 173

                           6 401

                           7 601

                           11 572

                           13 531

                           17 230

                           18 911

                           19 845

                           Chiński wywóz do Indii

                           23 555

                           35 454

                           37 824

                           41 505

                           40 146

                           49 039

                           43 364

                           44 129

                              Źródło: Eurostat (COMEXT), chińskie statystyki handlowe.

               (35)

               Przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii znacząco zmniejszył się w okresie objętym dochodzeniem i wykazał gwałtowny spadek po wprowadzeniu środków w 2011 r.

               (36)

               Ten spadek przywozu z ChRL po wprowadzeniu środków został skompensowany przez wzrost przywozu z Indii w kolejnych latach.

               (37)

               Zmiany te odzwierciedlają zmianę w strukturze handlu między wyżej wymienionymi państwami i Unią. Indyjski przywóz z ChRL stopniowo zwiększał się w okresie objętym dochodzeniem, a jego największy wzrost nastąpił jeszcze przed wprowadzeniem środków.

               (38)

               Powyższe dane wskazują, że po wszczęciu pierwotnego dochodzenia w 2010 r. oraz po wprowadzeniu środków w grudniu 2011 r. przywóz SSSPT z Indii w dużym stopniu zastąpił przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii.

         2.6.   Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła antydumpingowego

               (39)

               Komisja zbadała czy powyższa zmiana struktury handlu wynika z praktyki, procesu lub prac niemających innych racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem.

         2.6.1.   Analiza przywozu z ChRL do Indii

               (40)

               W poniższej tabeli wskazano przywóz indyjskich współpracujących przedsiębiorstw z ChRL w porównaniu z ich łączną sprzedażą i wywozem do Unii. Komisja zauważa, że dane te dotyczą przedsiębiorstw reprezentujących większość indyjskiego wywozu SSSPT do Unii, jak wyjaśniono w powyższym motywie 21.

               (41)

               Komisja uznała zatem te dane za w wystarczającym stopniu odzwierciedlające działalność właściwego przemysłu indyjskiego w zakresie wywozu do Unii.

                  Tabela 2

                  Indyjski przywóz z ChRL (przedsiębiorstwa współpracujące) wobec łącznej indyjskiej sprzedaży (tony metryczne)

                           Rok obrotowy w Indiach

                           2009

                           2010

                           2011

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           Okres sprawozdawczy

                           Łączna indyjska sprzedaż (A)

                           19 367

                           27 431

                           32 684

                           32 547

                           36 881

                           42 217

                           36 245

                           39 061

                           Indyjski przywóz z ChRL (B)

                           7 852

                           15 146

                           14 284

                           17 465

                           18 246

                           21 914

                           17 313

                           19 640

                           Stosunek indyjskiego przywozu z ChRL do łącznej indyjskiej sprzedaży (C = B/A)

                           41 %

                           55 %

                           44 %

                           54 %

                           49 %

                           52 %

                           48 %

                           50 %

                           Indyjski wywóz do Unii (D)

                           4 252

                           6 631

                           9 697

                           12 759

                           14 715

                           19 090

                           16 825

                           18 581

                              Źródło: Odpowiedzi przedsiębiorstw współpracujących na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (42)

               Wzrost indyjskiego przywozu z ChRL był znacząco niższy od wzrostu unijnego przywozu z Indii. Między wszczęciem pierwotnego dochodzenia w 2010 r. a okresem sprawozdawczym, współpracujący indyjscy producenci eksportujący zwiększyli swój przywóz z ChRL z 15,1 do 19,6 tys. ton (+ 29 %) oraz swój wywóz do Unii z 6,6 do 18,6 tys. ton (+ 180 %).

               (43)

               W toku dochodzenia wykazano, że zmiany przywozu z ChRL były bliżej powiązane ze zmianami łącznej sprzedaży niż ze zmianami indyjskiego wywozu do Unii.

               (44)

               Gdy indyjski wywóz do Unii zaczął być główną siłą napędową sprzedaży, wywóz ten w sposób logiczny skorelowano ze wzrostem chińskiego przywozu. Ta sama sytuacja nastąpiłaby, gdyby sprzedaż zwiększyła się na rynku krajowym lub innym rynku eksportowym.

               (45)

               Pomimo tego, że udział wywozu do Unii w łącznej sprzedaży wzrósł z 25 % do 51 % w latach 2009–2010 (w okresie sprawozdawczym), stosunek chińskiego przywozu do łącznej indyjskiej sprzedaży utrzymywał się na niezmienionym poziomie wynoszącym około 50 %.

               (46)

               Sytuacja ta wyraźnie wskazuje, że indyjscy producenci stale korzystali z produktów pochodzących z ChRL oraz z innych źródeł, a nałożenie pierwotnych ceł nie miało na to żadnego znaczącego wpływu.

         2.6.2.   Analiza modelu biznesu

               (47)

               Model biznesu przedsiębiorstw reprezentujących większość wywozu do Unii nie zmienił się od czasu wprowadzenia ceł. Praktyka stosowana przez nie rozpoczęła się przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia wobec ChRL we wrześniu 2010 r.

               (48)

               Wystarczające ekonomiczne uzasadnienie tej praktyki istniało w okresie objętym dochodzeniem, a wskazywał na to fakt, iż wspomniane przedsiębiorstwa były rentowne przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia i pozostały rentowne do okresu sprawozdawczego oraz przez cały ten czas.

               (49)

               Ważne jest, by zauważyć, iż zdolność do produkowania rur formowanych na zimno wymaga znaczących inwestycji w aktywa trwałe, które podlegają amortyzacji przez wiele lat. Większość przedsiębiorstw było wyposażonych w niezbędne aktywa trwałe już przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia.

         2.6.3.   Wpływ środków obowiązujących w stosunku do chińskiego wywozu na indyjski wywóz do Unii

               (50)

               Średnia cena indyjskich SSSPT przywożonych do Unii przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia była 10 % niższa od ceny SSSPT przywożonych z ChRL. Po nałożeniu cła w wyniku pierwotnego dochodzenia, przywóz z Indii pozostał najtańszym źródłem przywozu na rynku unijnym. Komisja zauważa, że z uwagi na prawdopodobnie odmienną strukturę asortymentu produktów średnie ceny nie są bezpośrednio porównywalne. Dobrze odzwierciedlają one jednak poziom cen.

               (51)

               Po wprowadzeniu środków i znaczącym wzroście cen przywozu z ChRL popyt unijny stworzył naturalnie możliwości dla innych państw wywozu, z czego mogły skorzystać konkurencyjnie wycenione produkty indyjskie.

               (52)

               Nawet jeżeli udział wywozu do Unii wzrósł w okresie objętym dochodzeniem, rynek unijny był już przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia ważnym celem dla wywozu producentów indyjskich.

               (53)

               W związku z tym stwierdzono, że zmiana w strukturze handlu, o której mowa w rozdziale 2.3.3 powyżej, była podyktowana uzasadnionymi względami ekonomicznymi, innymi niż nałożenie ceł na przywóz SSSPT pochodzących z ChRL.

         3.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (54)

               Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Wnioskodawca przedstawił dodatkowe informacje w swoich uwagach do ujawnienia ostatecznych ustaleń.

               (55)

               Wnioskodawca zakwestionował decyzję Komisji, by nie obejmować kontrolą jedynego współpracującego producenta chińskiego. Komisja nie sprawdziła danych dostarczonych przez współpracującego chińskiego producenta, ponieważ jego wywóz do Indii stanowił nieznaczną część wywozu z ChRL do Indii i nie wniósłby żadnej wartości dodanej do prowadzonego dochodzenia. Argument ten został zatem odrzucony.

               (56)

               Wnioskodawca twierdził, że Komisja pominęła fakt, że większość chińskiego wywozu do USA była zgłaszana jako produkty formowane na zimno. Komisja potwierdziła, że chiński wywóz do USA nie był objęty zakresem dochodzenia i że nie dostrzegła żadnego znaczenia chińskiego wywozu do USA dla bieżącej sprawy. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

               (57)

               W dalszej części wniosku wnioskodawca twierdził, że urządzenia produkcyjne używane przez niektórych producentów indyjskich umożliwiają im wytwarzanie produktów objętych dochodzeniem jedynie z wykorzystaniem rur formowanych na zimno. Kontrola zakładów produkcyjnych indyjskich producentów eksportujących wykazała, że są one w stanie produkować SSSPT wywożone do Unii z rur formowanych na gorąco. Argument ten został zatem odrzucony.

               (58)

               Wnioskodawca zakwestionował również wnioski Komisji dotyczące niezmienionego modelu biznesowego producentów eksportujących odpowiedzialnych za zdecydowaną większość wywozu do Unii. Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ wszystkie skontrolowane przedsiębiorstwa prowadzące wywóz do Unii w okresie sprawozdawczym (z wyjątkiem jednego producenta, który sprzedał niewielkie ilości produktu do Unii) rozpoczęły przedmiotową praktykę, a mianowicie przywóz rur formowanych na gorąco z ChRL i produkcję oraz sprzedaż SSSPT na rynku krajowym oraz z przeznaczeniem na wywóz, przed wszczęciem dochodzenia pierwotnego.

               (59)

               Wnioskodawca stwierdził również, że Komisja oparła swoje ustalenia na klasyfikacji przywozu z ChRL do Indii, przedstawionej z danymi dotyczącymi przywozu z Indii, a nie uwzględniając klasyfikację przedstawioną w danych statystycznych dotyczących chińskiego wywozu. Jak wskazano powyżej, chińskie statystyki przedstawiają wywóz rur formowanych na zimno, podczas gdy indyjskie statystyki przedstawiają przywóz rur formowanych na gorąco. Wnioskodawca stwierdził ponadto, że jeżeli Komisja powoływała się w swoich wnioskach na dane statystyczne dotyczące przywozu z Indii, powinna była stwierdzić obejście obowiązujących środków, ponieważ 45 % produktów podobnych przywożonych z ChRL do Indii w 2015 r. zostało zgłoszone jako rury przewodowe. Według wnioskodawcy żaden sposób przetwarzania, które mogłoby być prowadzone w Indiach, nie mógłby zmienić miejsca pochodzenia tych rur na inne niż Chiny. Wreszcie wnioskodawca zauważył, że nie przeprowadzono dalszych badań, ani nie wyciągnięto wniosków w odniesieniu do dokładności danych w statystykach dotyczących indyjskiego przywozu.

               (60)

               Z powodu sprzecznych danych zawartych w chińskich statystykach wywozu i indyjskich statystykach przywozu Komisja nie oparła swoich ustaleń na tych danych statystycznych. W istocie, z uwagi na bardzo wysoki poziom współpracy, wnioski Komisji były oparte na zweryfikowanych informacjach przekazanych przez współpracujących producentów indyjskich. W dochodzeniu skupiono się na rzeczywistych danych dotyczących przedsiębiorstwa, potwierdzających charakter półproduktów, które docierają do indyjskich walcowni, stopień ich przetwarzania w tych walcowniach i ekonomiczne uzasadnienie dla tego rodzaju działalności.

               (61)

               W odniesieniu do przepisów prawa celnego dotyczących reguł pochodzenia Komisja zauważyła, że w dochodzeniu w sprawie obejścia środków uwzględniono prawo celne – choć nie oparto się wyłącznie na nim – w celu ustalenia, czy dochodzi do obchodzenia obowiązujących środków. Ponadto, wnioskodawca odnosi się wyłącznie do przywozu rur przewodowych z ChRL do Indii. Faktycznie, wielkość wywozu rur przewodowych z Indii do Unii jest o niemal 90 % niższa niż przywóz rur przewodowych z ChRL do Indii podawany przez wnioskodawcę. Jednakże w toku dochodzenia nie znaleziono żadnych dowodów na to, że ten ograniczony wywóz rur przewodowych z Indii do Unii był obchodzony w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym wymienione wnioski zostały odrzucone.

               (62)

               Wnioskodawca zasugerował, że wniosek Komisji, iż indyjscy producenci kupowali prawie wyłącznie rury formowane na gorąco został wyciągnięty jedynie na podstawie ich zamówień. Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ wyciągnęła swoje wnioski w oparciu o wszystkie dostępne jej informacje, a nie tylko na podstawie zamówień. Podczas wizyty weryfikacyjnej w Indiach Komisja zbadała półfabrykaty materiałów wsadowych, a także proces produkcji i produkt gotowy każdego kontrolowanego producenta indyjskiego. Argument ten został zatem odrzucony.

               (63)

               Ponadto wnioskodawca zasugerował, że Komisja nie znalazła żadnego dowodu na to, że chińscy producenci nie dostarczali rur dziurawionych na gorąco, które były objęte pierwszym etapem formowania na zimno w ChRL, przy czym wnioskodawca utrzymuje, że kolejne przetworzenie w Indiach byłoby niewystarczające do nadania statusu pochodzenia. Z uwagi na niemal całkowity brak współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących Komisja poczyniła swoje ustalenia dotyczące etapu wykończenia półproduktów zakupionych w ChRL przez indyjskich producentów w oparciu o zweryfikowane informacje pochodzące od producentów indyjskich. Komisja nie znalazła dowodów na to, że zostały już one przetworzone na zimno w ChRL. Co więcej, charakter skontrolowanego indyjskiego procesu produkcji (w tym zdolności do formowania na zimno) i gotowość chińskich producentów do dostarczania formowanych na gorąco rur stanowiących półprodukt do Indii, przeczą tezie stawianej przez wnioskodawcę.

               (64)

               Ponadto, nawet gdyby uzasadnione było twierdzenie wnioskodawcy, że niektóre rury stanowiące półprodukty dostarczone do Indii zostały poddane ograniczonemu przetworzeniu na zimno w ChRL, to takie przetwarzanie miałoby ograniczony wpływ na prace prowadzone w Indiach. W istocie, jak wskazano powyżej, Komisja stwierdziła, że wszyscy skontrolowani producenci eksportujący w Indiach dokonywali znaczącego przetworzenia w Indiach, i ustaliła uzasadnienie ekonomiczne dla takiej działalności. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższe argumenty.

               (65)

               Ponadto wnioskodawca dostarczył sprawozdanie dotyczące jednego producenta indyjskiego, w którym stwierdzono, że niektóre rury przywożone przez tego producenta z ChRL jako formowane na gorąco musiały być formowane na zimno, ponieważ nie mogą być wytwarzane w procesie walcowania na gorąco w poprzecznej walcarce dziurującej. Sprawozdanie opiera się na szczegółowym sprawozdaniu dotyczącym przywozu z ChRL tego jednego producenta indyjskiego.

               (66)

               Komisja zauważyła, że twierdzenie ogranicza się do rur otrzymanych w procesie dziurawienia na gorąco. Producenci chińscy stosują jednak zarówno proces dziurawienia na gorąco, jak i proces wyciskania na gorąco. Ponadto w toku dochodzenia ustalono, że indyjscy producenci eksportujący dokonują przywozu zarówno rur dziurawionych, jak i wyciskanych. W związku z tym twierdzenie to nie odnosi się do możliwości, że rury przywożone przez tę konkretną indyjską walcownię były wyciskane na gorąco. Ponadto dane statystyczne dotyczące przywozu dokonywanego przez tego konkretnego producenta zostały przedłożone Komisji dopiero po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, nie mogły więc zostać zweryfikowane. Argument ten został zatem odrzucony.

               (67)

               Wnioskodawca przedstawił potwierdzenie przesłane pocztą elektroniczną od dwóch wybranych producentów eksportujących w ChRL, którzy odmówili dostarczenia rur dziurawionych na gorąco i byli gotowi zaoferować jedynie rury formowane na zimno.

               (68)

               Po pierwsze, biorąc pod uwagę dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL (w toku pierwotnego dochodzenia współpracowało 31 grup producentów eksportujących), nie można wyciągać wniosków z informacji dostarczonych przez dwóch z nich. Po drugie, Komisja zauważyła, że nie ma to związku z pytaniem, czy indyjscy producenci eksportujący są zdolni do wytwarzania produktu, który wywożą do Unii, lecz jedynie ujawnia politykę sprzedaży tych dwóch chińskich producentów eksportujących. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

               (69)

               Wnioskodawca stwierdził, że nie ma w Indiach walcarki dziurującej zdolnej do produkcji rur dziurawionych na gorąco o średnicy ponad 4 cali oraz zauważył, że kwestia ta nie została zbadana przez Komisję.

               (70)

               Komisja zauważyła, że SSSPT wywożone przez indyjskich producentów eksportujących do Unii mogą być produkowane z rur formowanych na gorąco pochodzących zarówno z Indii, jak i z ChRL. Sprzęt dostępny indyjskim producentom eksportującym pozwala im na obrabianie na zimno formowanych na gorąco rur z Chin o średnicy powyżej 4 cali. Argument ten został zatem odrzucony.

               (71)

               Wnioskodawca podważył wniosek Komisji dotyczący znaczącego przetworzenia w motywie 33 powyżej, w którym Komisja opisała w jaki sposób formowanie na zimno powoduje nieodwracalne zmiany zasadniczych charakterystyk wyrobu i stwierdził, że koszt przetworzenia nie jest znaczący.

               (72)

               Komisja w pierwszej kolejności zauważyła, że wnioskodawca nie zakwestionował, że w trakcie procesu formowania na zimno produkt zmienia swoje wymiary oraz właściwości fizyczne, mechaniczne i metalurgiczne. W swojej ocenie Komisja stwierdziła, że ustalenie nieobchodzenia środków na podstawie art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego opierało się w niniejszej sprawie na istnieniu wystarczającej racjonalnej przyczyny i ekonomicznego uzasadnienia dla działalności związanej z przetwarzaniem prowadzonej w Indiach. W związku z tym nie było konieczne dokonanie oceny ilościowej kosztów przetworzenia. Argument ten został zatem odrzucony.

               (73)

               Wnioskodawca wskazał, że Komisja nie wzięła pod uwagę, że większość przywozu do Unii z Indii przed wprowadzeniem środków wobec ChRL była dokonywana przez spółkę zależną jednego z producentów unijnych i zaproponował, aby Komisja dostosowała tabelę 1 poprzez odliczenie tego przywozu, co doprowadziłoby do wykazania gwałtowniejszego wzrostu przywozu z Indii po wprowadzeniu środków. Wnioskodawca stwierdził również, że gdyby Komisja wyłączyła ten wywóz, Unia nie mogłaby być uznana za ważny rynek eksportowy dla indyjskich producentów eksportujących przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia.

               (74)

               Nawet gdyby wywóz do Unii zrealizowany przez wspomnianą spółkę zależną unijnego producenta w Indiach, który był zasadniczo stabilny w okresie objętym dochodzeniem, został wyłączony, nie zmieniłoby to oceny wzrostu wywozu z Indii do Unii. Istotnie, wywóz z Indii do Unii utrzymywał się na wysokim poziomie, co spowodowało zmiany w strukturze handlu wyjaśnione w motywach 36 i 37 powyżej. W odniesieniu do atrakcyjności rynku unijnego, Komisja odsyła do analizy, która miała miejsce podczas pierwotnego dochodzenia.

               (75)

               Wnioskodawca stwierdził ponadto, że w przeciwieństwie do ustalenia Komisji, że większość wzrostu indyjskiego przywozu z ChRL miała miejsce przed wprowadzeniem środków, wzrost indyjskiego przywozu z ChRL zbiegł się w czasie ze wszczęciem dochodzenia.

               (76)

               Pierwotne dochodzenie zostało wszczęte w dniu 30 września 2010 r. Ponieważ SSSPT są zwykle produkowane na zamówienie i nie są sprzedawane z magazynów, a także biorąc pod uwagę czas potrzebny na przesyłanie towarów z ChRL do Indii drogą morską, jest mało prawdopodobne, by wzrost chińskiego wywozu do Indii w latach 2009 i 2010 miał miejsce po wszczęciu dochodzenia. W każdym razie nie ma to wpływu na wniosek Komisji, że wzrost indyjskiego przywozu z Chin miał miejsce na długo przed wprowadzeniem środków, ani na wnioski wyciągnięte w motywach 37 i 38, że nastąpiła zmiana w strukturze handlu, co do której Komisja zgadza się z wnioskodawcą.

               (77)

               Wnioskodawca stwierdził również, że stosunek wywozu z Indii do Unii do przywozu z ChRL do Indii wzrósł w okresie objętym dochodzeniem. Odnosząc się do informacji zawartych w tabeli 2 powyżej, rzeczywiście należy stwierdzić, że wskaźnik ten (D/B) wzrósł z 54 % do 95 %. Jednakże przeciwnie do tego, co stwierdził wnioskodawca, nie świadczy to o zmianie w modelu działalności producentów indyjskich, a jedynie wskazuje na rosnące znaczenie rynku unijnego dla producentów indyjskich.

               (78)

               W celu ustalenia, czy model biznesu producentów indyjskich się zmienił, konieczne było przeanalizowanie ich działalności jako całości, a nie ograniczenie analizy do ich sprzedaży do Unii. Do celów takiej analizy Komisja wykorzystała porównanie indyjskiego przywozu z ChRL z całkowitą sprzedażą w Indiach współpracujących przedsiębiorstw indyjskich. Komisja odrzuciła zatem ten argument.

               (79)

               Wnioskodawca stwierdził również, że ciągnienie na zimno nie jest procesem wymagającym znacznych inwestycji w aktywa trwałe i zwrócił się do Komisji z pytaniem, czy skontrolowała wykorzystanie zdolności produkcyjnych przed rozpoczęciem okresu objętego dochodzeniem aż do okresu sprawozdawczego.

               (80)

               Komisja faktycznie sprawdziła stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przez współpracujących indyjskich producentów eksportujących, stwierdzając, że zdolność produkcyjna zasadniczo przekraczała rzeczywistą wielkość produkcji w całym okresie objętym dochodzeniem. Potwierdza to ustalenie, że większość przedsiębiorstw było wyposażonych w niezbędne aktywa trwałe już przed wszczęciem pierwotnego dochodzenia, jak wskazano w motywie 49 powyżej. Ponadto Komisja stwierdziła, że wszyscy skontrolowani producenci eksportujący, którzy prowadzili wywóz do Unii w okresie sprawozdawczym, byli wyposażeni w walcarkę pielgrzymową i ją wykorzystywali. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument i podtrzymała swój wniosek w sprawie wymogu dotyczącego znaczących inwestycji, wskazany w motywie 49 powyżej.

               (81)

               W swoich uwagach dotyczących ustaleń zawartych w motywie 50, wnioskodawca porównał dane Eurostatu i odkrył, że średnia indyjska cena przywozu z Indii była wyższa od ceny wywozu z ChRL do 2014 r.

               (82)

               W motywie 50 Komisja dokonała porównania średnich cen w 2009 r. w oparciu o statystyki opublikowane w tabelach 4 i 17 rozporządzenia Komisji (UE) nr 627/2011 (4), które wskazywały niższą cenę dla Indii. W każdym razie wnioskodawca nie kwestionuje, że indyjski przywóz stał się najtańszym źródłem przywozu na rynku unijnym po nałożeniu cła antydumpingowego na ChRL. W rezultacie wniosek ten również odrzucono.

         4.   ZAKOŃCZENIE DOCHODZENIA

               (83)

               W świetle powyższych ustaleń należy zakończyć obecne dochodzenie w sprawie obejścia środków.

               (84)

               W toku dochodzenia wykazano, że obróbka na zimno stanowi znaczące przetworzenie produktu oraz, że istnieje racjonalna przyczyna i ekonomiczne uzasadnienie inne niż unikanie cła w przypadku zmiany struktury handlu między ChRL, Indiami i Unią.

               (85)

               Warunki ustanowione w art. 13 ust. 1 odnoszące się do rozpatrzenia czy ma miejsce obchodzenie cła nie są zatem spełnione, a środki obowiązujące względem przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL nie powinny być rozszerzone na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Indii, niezależnie od tego, czy produkt ten jest zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii.

               (86)

               Rejestracja przywozu produktu objętego dochodzeniem, wysyłanego z Indii, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Indii, wprowadzona rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/272, powinna zostać zniesiona.

               (87)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 nie wydał opinii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zakończone zostaje dochodzenie wszczęte rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/272 dotyczącym możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1331/2011 wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, obecnie objętych kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 22 00, ex 7304 24 00, ex 7304 41 00, ex 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 i ex 7304 90 00 (kody TARIC: 7304110011, 7304110019, 7304220021, 7304220029, 7304240021, 7304240029, 7304410091, 7304491091, 7304499391, 7304499591, 7304499991 i 7304900091) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz poddającym ten przywóz rejestracji.
   Artykuł 2
   Organom celnym poleca się zaprzestanie rejestracji przywozu ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/272.
   Artykuł 3
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/272 traci moc.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

      (2)  Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 6.

      (3)  Dz.U. L 40 z 17.2.2017, s. 64.

      (4)  Dz.U. L 169 z 29.6.2011, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/2153 z dnia 20 listopada 2017 r. wdrażające rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających

text:
               21.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/2153
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   wdrażające rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 269/2014.

               (2)

               W następstwie zorganizowania przez Federację Rosyjską w dniu 10 września 2017 r. wyborów gubernatorskich w bezprawnie przyłączonym mieście Sewastopolu Rada uważa, że należy dodać jedną osobę do wykazu osób, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym, zawartego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Osobę wymienioną w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. REPS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób, o których mowa w art. 1

                     Imię i nazwisko

                     Informacje identyfikacyjne

                     Przyczyny

                     Data umieszczenia w wykazie

                     „161.

                     Dmitrij Władimirowicz OWSJANNIKOW
                     (Дмитрий Владимирович Овсянников)

                     Data urodzenia: 21 lutego 1977 r.
                     Miejsce urodzenia: Omsk, ZSRR

                     „Gubernator Sewastopola”.
                     Owsjannikow został wybrany na „gubernatora Sewastopola” w wyborach z dnia 10 września 2017 r. zorganizowanych przez Federację Rosyjską w bezprawnie przyłączonym mieście Sewastopol.
                     W dniu 28 lipca 2016 r. prezydent Władimir Putin mianował go pełniącym obowiązki „gubernatora Sewastopola”. W tym charakterze pracował on na rzecz dalszej integracji bezprawnie przyłączonego półwyspu krymskiego do Federacji Rosyjskiej i ponosi w związku z tym odpowiedzialność za aktywne wspieranie lub realizację działań lub polityk, które podważają integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażają.
                     W 2017 r. wygłosił publiczne oświadczenia popierające bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola, a w rocznicę nielegalnego „referendum krymskiego” upamiętnił weteranów z tzw. „jednostek samoobrony” ułatwiających rozmieszczanie sił rosyjskich na półwyspie krymskim w okresie poprzedzającym jego bezprawne przyłączenie przez Federację Rosyjską, a także wezwał do uczynienia Sewastopola południową stolicą Federacji Rosyjskiej.

                     21.11.2017”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2159 z dnia 20 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 255/2010 w zakresie niektórych odniesień do przepisów ICAO (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               21.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/45

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2159
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   zmieniające rozporządzenie (UE) nr 255/2010 w zakresie niektórych odniesień do przepisów ICAO
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie w sprawie przestrzeni powietrznej) (1), w szczególności jego art. 6 ust. 7,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 255/2010 (2) zawiera odniesienie do przepisów określonych w załączniku 11 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencji chicagowskiej), a konkretnie do jego 13. wydania z lipca 2001 r., w którym uwzględniono poprawkę nr 49. W dniu 10 listopada 2016 r. Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) wprowadziła zmiany w załączniku 11 do konwencji chicagowskiej, dodając do niego poprawkę nr 50 A.

               (2)

               Załącznik do rozporządzenia (UE) nr 255/2010 zawiera również odniesienie do przepisów określonych w dokumencie ICAO „Procedury Służb Żeglugi Powietrznej – Zarządzanie ruchem lotniczym” (PANS-ATM, Dok. 4444), a konkretnie do jego 15. wydania z 2007 r., które obejmuje poprawkę nr 6. W dniu 10 listopada 2016 r. ICAO zmieniła dok. 4444, dodając do niego poprawkę nr 7 A.

               (3)

               Należy zatem zaktualizować odniesienia do załącznika 11 konwencji chicagowskiej i do dok. 4444 w rozporządzeniu (UE) nr 255/2010 w celu uwzględnienia tych zmian, tak aby umożliwić państwom członkowskim wypełnienie międzynarodowych zobowiązań prawnych oraz zapewnić spójność z międzynarodowymi ramami prawnymi ICAO.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 255/2010.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Punkty 1 i 2 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 255/2010 otrzymują brzmienie:

               „1.

               Rozdział 3 pkt 3.7.5 (Zarządzanie przepływem ruchu lotniczego) załącznika 11 do konwencji chicagowskiej – Służby ruchu lotniczego (wydanie czternaste z lipca 2016 r. zawierające zmianę nr 50 A).

               2.

               Rozdział 3 (Pojemność systemu ATS i zarządzanie przepływem ruchu lotniczego) dokumentu ICAO nr 4444 – Procedury służb żeglugi powietrznej – Zarządzanie ruchem lotniczym (PANS-ATM) (wydanie szesnaste z 2016 r. zawierające zmianę nr 7 A).”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 20.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 255/2010 z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania przepływem ruchu lotniczego (Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 10).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2160 z dnia 20 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1079/2012 w zakresie niektórych odniesień do przepisów ICAO (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               21.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/47

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2160
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1079/2012 w zakresie niektórych odniesień do przepisów ICAO
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (rozporządzenie w sprawie interoperacyjności) (1), w szczególności jego art. 3 ust. 5,
   po konsultacji z Komitetem ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Punkt 3 w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1079/2012 (2) zawiera odniesienie do przepisów określonych w dokumencie „Procedury służb żeglugi powietrznej – Zarządzanie ruchem lotniczym (PANS-ATM, dok. 4444) Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), a konkretnie do 15. wydania z 2007 r., które obejmuje poprawkę nr 6. W dniu 10 listopada 2016 r. ICAO zmieniła dok. 4444, dodając do niego poprawkę nr 7 A.

               (2)

               Należy zatem zaktualizować odniesienia do dok. 4444 w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1079/2012 w celu uwzględnienia tej zmiany, tak aby umożliwić państwom członkowskim wypełnienie międzynarodowych zobowiązań prawnych oraz zapewnić spójność z międzynarodowymi ramami prawnymi ICAO.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1079/2012,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Punkt 3 w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1079/2012 otrzymuje brzmienie:

                  „3.

                  Punkt 12.3.1.5 »Separacja międzykanałowa 8,33 kHz«, ICAO PANS-ATM, dok. 4444 (wydanie XVI – 2016 r. wraz z poprawką nr 7 A).”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 26.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1079/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące separacji międzykanałowej w łączności głosowej dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 14).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2156 z dnia 7 listopada 2017 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Kiełbasa piaszczańska” (ChOG)]

text:
               21.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2156
   z dnia 7 listopada 2017 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Kiełbasa piaszczańska” (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Kiełbasa piaszczańska” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Kiełbasa piaszczańska”,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Kiełbasa piaszczańska” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.), zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 205 z 29.6.2017, s. 70.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2157 z dnia 16 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               21.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2157
   z dnia 16 listopada 2017 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji niektórych towarów.

               (2)

               Na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 211/2012 (3) produkt składający się z mieszaniny alkoholu etylowego (70 % masy) i benzyny (benzyny samochodowej) zgodnej z EN 228 (30 % masy) klasyfikuje się do kodu CN 2207 20 00.

               (3)

               Na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 626/2014 (4) Komisja wprowadziła uwagę dodatkową 12 do działu 22 Części drugiej Nomenklatury scalonej. Uzasadnienie klasyfikacji produktu, którego dotyczy rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012, do kodu CN 2207 20 00 powinno zostać dostosowane do przepisów określonych w uwadze dodatkowej, w celu uniknięcia potencjalnych rozbieżności w klasyfikacji taryfowej konkretnych mieszanek alkoholu etylowego z innymi substancjami oraz zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej w Unii Europejskiej. W opisie produktu określonego w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 211/2012 należy również jasno określić, że produkt jest wykorzystywany jako surowiec do produkcji paliw do pojazdów silnikowych.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 211/2012 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Stephen QUEST

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

      (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 211/2012 z dnia 12 marca 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 73 z 13.3.2012, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 626/2014 z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 26).

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Produkt ma następujący skład (% masy):

                                    —

                                    alkohol etylowy

                                    70

                                    —

                                    benzyna (benzyna samochodowa) zgodna z EN 228

                                    30

                              Produkt jest wykorzystywany jako surowiec do produkcji paliw do pojazdów silnikowych.
                        Produkt transportowany jest luzem.

                        2207 20 00

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę dodatkową 12 do działu 22 oraz brzmienie kodów CN 2207  i 2207 20 00 .
                        Produkt jest mieszaniną alkoholu etylowego i benzyny (benzyny samochodowej). Poziom procentowej zawartości benzyny (benzyny samochodowej) w produkcie czyni go niezdatnym do konsumpcji przez ludzi, ale nie uniemożliwia stosowania produktu do celów przemysłowych (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 2207 , akapit czwarty).
                        Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 2207 20 00  jako skażony alkohol etylowy.

                  ”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/537 z dnia 5 kwietnia 2018 r. zmieniające po raz 283. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

text:
               5.4.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               LI 89/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/537
   z dnia 5 kwietnia 2018 r.
   zmieniające po raz 283. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

               (2)

               Dnia 29 marca 2018 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

               (3)

               W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 kwietnia 2018 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się wpis w brzmieniu:

         „Khatiba Imam Al-Bukhari (KIB) (alias: Khataib al-Imam al-Bukhari). Adres: a) Khan-Shaykhun, Syryjska Republika Arabska (53 km na południe od Idlib, lokalizacja z marca 2018 r.); b) Idlib, Aleppo i Khama, Syryjska Republika Arabska (strefa operacyjna); c) strefa przygraniczna między Afganistanem a Pakistanem (poprzednia lokalizacja). Inne informacje: od 2016 r. przeniesiony do północnego Afganistanu. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 29.3.2018.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/583 z dnia 16 kwietnia 2018 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Lough Neah Pollan” (ChNP)]

text:
               18.4.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 98/17

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/583
   z dnia 16 kwietnia 2018 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Lough Neah Pollan” (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Zjednoczonego Królestwa o rejestrację nazwy „Lough Neah Pollan” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwę „Lough Neah Pollan” należy zatem zarejestrować,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Lough Neah Pollan” (ChNP) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.7. Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2018 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 431 z 15.12.2017, s. 10.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/584 z dnia 17 kwietnia 2018 r. zatwierdzające zmianę w specyfikacji dotyczącej chronionej nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego („Graves” (ChNP))

text:
               18.4.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 98/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/584
   z dnia 17 kwietnia 2018 r.
   zatwierdzające zmianę w specyfikacji dotyczącej chronionej nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego („Graves” (ChNP))
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Graves”, złożony przez Francję zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (2)

               Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji, zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (3)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (4)

               Należy zatem zatwierdzić zmianę w specyfikacji produktu zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Graves” (ChNP).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 kwietnia 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. C 421 z 8.12.2017, s. 10.