title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/28 z dnia 9 stycznia 2018 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów z City Cycle Industries, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki

text:
               10.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 5/27

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/28
   z dnia 9 stycznia 2018 r.
   nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów z City Cycle Industries, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI I WYROKI SĄDÓW

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W 2011 r. rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („pierwotne środki”) w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (2)

               W 2013 r. rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 501/2013 (3) („sporne rozporządzenie”) Rada rozszerzyła środki pierwotne na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji („środki przeciwdziałające obejściu ceł” lub „rozszerzone środki”), w następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego.

         2.   Wyroki Sądu Unii Europejskiej i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

               (3)

               W dniu 9 sierpnia 2013 r. lankijski producent City Cycle Industries („City Cycle”) złożył wniosek w Sądzie Unii Europejskiej („Sąd”) o stwierdzenie nieważności spornego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy ono tego producenta (4). W wyroku z dnia 19 marca 2015 r. (5) Sąd stwierdził nieważność spornego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy ono City Cycle.

               (4)

               W lipcu 2015 r. Rada Unii Europejskiej (6), Komisja Europejska (7) oraz Maxcom Ltd. (8) (unijny producent rowerów) odwołali się od wyroku Sądu. Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2017 r. („wyrok”) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał Sprawiedliwości”) oddalił odwołania wniesione przez przemysł unijny, Komisję Europejską i Radę Unii Europejskiej.

               (5)

               Trybunał Sprawiedliwości w szczególności stwierdził w pkt 73 wyroku, że motyw (78) spornego rozporządzenia nie zawiera indywidualnej analizy ewentualnych praktyk obchodzenia środków, które to praktyki City Cycle mógłby stosować. W pkt 75 i 76 Trybunał Sprawiedliwości stwierdził ponadto, że wniosek dotyczący występowania operacji przeładunku na Sri Lance nie mógł zgodnie z prawem opierać się jedynie na dwóch ustaleniach wyraźnie dokonanych przez Radę, tj. po pierwsze, występowaniu zmiany struktury handlu i po drugie, braku współpracy ze strony części producentów eksportujących (9).

         3.   Konsekwencje wyroku

               (6)

               Zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej instytucje unijne muszą podjąć niezbędne działania zapewniające wykonanie wyroku z dnia 26 stycznia 2017 r.

               (7)

               W przypadkach gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania (10). Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie stwierdzenie nieważności spornego rozporządzenia w odniesieniu do jednej strony nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Instytucje UE mają możliwość skorygowania tych aspektów spornego rozporządzenia, które doprowadziły do jego unieważnienia, pozostawiając niezmienionymi niesporne części aktu prawnego, na które wyrok nie ma wpływu (11).

         B.   PROCEDURA

   1.   Postępowanie do czasu wydania wyroku

               (8)

               Komisja potwierdza motywy (1) – (23) spornego rozporządzenia. Wyrok nie ma na nie wpływu.

         2.   Wznowienie dochodzenia

               (9)

               Po wydaniu wyroku Sądu Komisja opublikowała w dniu 11 kwietnia 2017 r. zawiadomienie (12), częściowo wznawiając dochodzenie w sprawie obejścia środków dotyczące przywozu rowerów wysyłanych ze Sri Lanki, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki, które doprowadziło do przyjęcia spornego rozporządzenia („zawiadomienie o wznowieniu”), i wznowiła je w miejscu, w którym wystąpiła nieprawidłowość. Zakres tego wznowienia ograniczał się do wykonania wyroku Sądu w odniesieniu do City Cycle.

               (10)

               Komisja poinformowała o częściowym wznowieniu dochodzenia City Cycle, przedstawicieli państwa wywozu oraz przemysłu unijnego, a także pozostałe strony, o których wiadomo, że dotyczyło je pierwotne dochodzenie. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu.

               (11)

               Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie z udziałem służb Komisji lub rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu, otrzymały taką możliwość. Nikt nie wystąpił z wnioskiem o przesłuchanie z udziałem służb Komisji lub rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

         3.   Rejestracja przywozu

               (12)

               W następstwie wyroku Europejskie Stowarzyszenie Producentów Rowerów i Maxcom Ltd wystąpili z wnioskiem, aby przywóz rowerów w zakresie, w jakim dotyczy on City Cycle, podlegał rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu od daty takiej rejestracji.

               (13)

               W dniu 11 kwietnia 2017 r. Komisja objęła rejestracją przywóz rowerów wysyłanych ze Sri Lanki, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki, w zakresie, w jakim dotyczy on przedsiębiorstwa City Cycle Industries ze Sri Lanki („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) (13).

         4.   Produkt objęty dochodzeniem

               (14)

               Produkt objęty dochodzeniem jest taki sam jak w spornym rozporządzeniu, tj. rowery dwukołowe i pozostałe rowery (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale z wyłączeniem rowerów jednokołowych), bezsilnikowe, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny” lub „ChRL”), obecnie objęte kodami CN ex 8712 00 30 i ex 8712 00 70. Komisja potwierdza motywy (25)–(27) spornego rozporządzenia.

         C.   OCENA PO WYDANIU WYROKU

   1.   Uwagi wstępne

               (15)

               Po pierwsze, Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że sporne rozporządzenie nie zawiera indywidualnej analizy praktyk obchodzenia, które City Cycle mógłby stosować. Trybunał Sprawiedliwości uznał, że dwa ustalenia wyraźnie sformułowane przez Radę: że nastąpiła zmiana w strukturze handlu i że niektórzy z producentów eksportujących nie współpracowali, nie są wystarczające, by uprawnić Radę do stwierdzenia, że City Cycle brał udział w przeładunku lub że przeładunek odbywał się na poziomie krajowym w Sri Lance.

               (16)

               Po drugie, w pkt 29 i 31 wyroku uznano, że dowody przedstawione przez City Cycle w toku dochodzenia nie wykazały, że jest on faktycznym producentem lub że realizowana przez niego działalność montażowa nie stanowi praktyki obchodzenia środków zgodnie z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Potwierdza się zatem motywy (124)–(127) spornego rozporządzenia.

               (17)

               Po trzecie, w wyroku stwierdzono, w związku z wyrokiem Sądu, że Rada miała prawo uznać City Cycle za stronę niewspółpracującą w dochodzeniu i że istnieje pewien poziom braku współpracy na poziomie krajowym na Sri Lance. Potwierdza się zatem motywy (35)–(42) spornego rozporządzenia.

         2.   Osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego

               (18)

               Komisja ustaliła, w motywach (93)–(96) spornego rozporządzenia, osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego. Ustalenia te zostają potwierdzone.

         3.   Dowód na istnienie dumpingu

               (19)

               Komisja ustaliła, w motywach (97) i (98) oraz (107)–(110) spornego rozporządzenia, dowody na istnienie dumpingu. Ustalenia te zostają potwierdzone.

         4.   Występowanie praktyk obchodzenia środków

               (20)

               Unieważniono sporne rozporządzenie, ponieważ Rada nie przedstawiła w spornym rozporządzeniu wystarczającego uzasadnienia co do istnienia praktyk obchodzenia środków w przypadku City Cycle Industries. Należy przypomnieć, że istnienie praktyk obchodzenia środków można ustalić m.in. na podstawie przeładunku lub działalności montażowej.

               (21)

               W toku wznowionego dochodzenia ujawniono, że nie ma dalszych dostępnych dowodów na poziomie przedsiębiorstwa, które mogłyby potwierdzić ustalenie dotyczące przeładunku. W związku z tym w motywie (78) spornego rozporządzenia nie można przedstawić dalszej argumentacji dotyczącej przeładunku.

               (22)

               Z dostępnych dowodów wynika jednak, że miały miejsce praktyki obchodzenia środków poprzez prowadzenie działalności montażowej. Dowody te opierały się na danych przedłożonych przez samego producenta City Cycle w trakcie pierwotnego dochodzenia. Rada nie dokonała dogłębnej oceny tych danych, ponieważ uznała, że nie było to konieczne, aby wykazać, zgodnie z wymaganą normą prawną, istnienie praktyk obchodzenia środków. Po tym jak Trybunał wyjaśnił obowiązującą normę prawną, Komisja uważa obecnie za stosowne dokonanie ponownej oceny wszystkich dostępnych dowodów zawartych w aktach postępowania administracyjnego w świetle obowiązującej normy prawnej.

               (23)

               W trakcie dochodzenia w sprawie obejścia środków City Cycle zgłosił się i wystąpił o zwolnienie ze stosowania ewentualnych środków przeciwdziałających obejściu ceł. Jak opisano w motywach (37), (38) i (144) spornego rozporządzenia, City Cycle nie był w stanie wykazać, że zasługuje na zwolnienie. Producent nie zapewnił wystarczającej współpracy i zastosowano art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Brak wiarygodnych informacji na temat wartości i wolumenu części chińskiego pochodzenia nabytych przez tego producenta uniemożliwił ustalenie w niepodważalny sposób, że City Cycle był faktycznym producentem niezaangażowanym w obejście środków lub że prowadzona przez niego działalność montażowa nie stanowiła praktyki obejścia środków. Jak wyjaśniono w motywach (16) i (17) powyżej, wyrok nie miał wpływu na te ustalenia.

               (24)

               W każdym razie z danych przekazanych przez producenta wynika, że:

                           1)

                           surowce (części rowerowe) pochodzące z Chin stanowiły ponad 60 % łącznej wartości części zmontowanego produktu (badanie 60/40); natomiast

                           2)

                           wartość dodana do części wykorzystanych w trakcie działalności montażowej była niższa niż 25 % kosztu produkcji (badanie wartości dodanej 25 %).

               (25)

               Zgodnie z kryteriami podanymi w art. 13 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego oznacza to, że taką działalność montażową należy uznać za praktykę obchodzenia środków, przyjmując, że spełnione są pozostałe kryteria opisane w motywach (18) i (19) powyżej.

               (26)

               W konsekwencji istnienie praktyk obchodzenia środków poprzez prowadzenie działalności montażowej należy ustalić na poziomie krajowym w Sri Lance, na podstawie powyższych dowodów dostępnych na szczeblu producenta, które wykazują praktyki obchodzenia środków, i biorąc pod uwagę niski poziom współpracy na Sri Lance.

               (27)

               W efekcie ustalono istnienie działalności montażowej w Sri Lance w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (28)

               Po ujawnieniu informacji City Cycle podważył kompetencje Komisji w zakresie przyjęcia ustaleń w sprawie istnienia działalności montażowej w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Argumentował on, że Komisja nie mogła ponownie ocenić ustalenia dotyczącego działalności montażowej, ponieważ nie zostało ono zakwestionowane w toku postępowania sądowego, i że Komisja była zatem zobowiązana zaprzestać wykonywania środków przeciwko City Cycle.

               (29)

               Argument ten należy odrzucić. Po pierwsze, jak wynika z wyroków Trybunału Sprawiedliwości przywoływanych w motywach (4) i (5), warunek wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł dotyczy istnienia praktyk obchodzenia środków, jak określono w art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, a nie konkretnego zestawu takich praktyk. Po drugie, City Cycle dokonał błędnej interpretacji obowiązku nałożonego na Komisję na mocy art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w obecnej sprawie. Jak wyjaśniono w motywie (6) zawiadomienia o wznowieniu, w obecnej procedurze należy skorygować brak odpowiedniego uzasadnienia w spornym rozporządzeniu, dotyczącego dostępnych dowodów na istnienie praktyk obchodzenia środków na Sri Lance. Komisja jest zatem uprawniona do ponownego wprowadzenia środka wraz z lepszym uzasadnieniem wyjaśniającym, że City Cycle uczestniczy w praktykach obchodzenia środków na Sri Lance, co jest w pełni zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. W każdym wypadku sporne rozporządzenie zostało unieważnione w całości. W związku z tym żaden z jego motywów nie stał się prawomocny. W pewnym stopniu Komisja musi ponownie ocenić wszystkie aspekty sprawy. Jeżeli w toku postępowania przed Sądem nie poczyniono nowych ustaleń, Komisja może ograniczyć się do potwierdzenia ustaleń pierwotnego dochodzenia. W odniesieniu do części spornej, w obecnej sprawie dotyczącej praktyk obchodzenia środków, konieczna jest nowa ocena.

               (30)

               Po ujawnieniu informacji City Cycle zakwestionował również kompetencje Komisji do polegania na dowodach przedstawionych przez nią w trakcie dochodzenia, które doprowadziło do wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł, o których mowa w motywie (2), i do wyciągnięcia odmiennych wniosków.

               (31)

               Argument ten również należy odrzucić. Komisja jest w istocie uprawniona do dokonania odmiennej oceny dowodów już przedstawionych w zakresie, w jakim taka nowa ocena jest zgodna z art. 13 rozporządzenia podstawowego zgodnie z wykładnią Sądów Unii i w jakim City Cycle miał wszelkie możliwości zgłoszenia swoich uwag do nowej oceny. Jak wyjaśniono w kolejnych motywach, producentowi City Cycle przyznano w pełni prawo do przedstawienia uwag do oceny dokonanej przez Komisję. Uwagi zgłoszone przez City Cycle nie wpłynęły jednak na zmianę ustalenia Komisji, że brał on udział w praktykach obchodzenia środków.

               (32)

               Po dodatkowym ujawnieniu ustaleń City Cycle nadal nie zgadzał się z podejściem, jakie Komisja zastosowała przy ponownej ocenie dostępnych dowodów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego. Twierdził on, że w związku z wyrokiem Sądu Komisja mogła skorygować jedynie ustalenia dotyczące przeładunku, a nie działalności montażowej.

               (33)

               Argument ten należy odrzucić. W niniejszym rozporządzeniu Komisja koryguje ustalenia dotyczące praktyk związanych z obchodzeniem środków, które, jak stwierdzono w motywie (20), można udowodnić m.in. na podstawie przeładunku lub działalności montażowej. W spornym rozporządzeniu Komisja nie oceniała, czy City Cycle brał udział w działalności montażowej, ponieważ twierdził, że był zaangażowany w działalność przeładunkową. Po wyjaśnieniach dostarczonych przez sąd, jak wyjaśniono w motywie (22), Komisja dokonała ponownej oceny, czy City Cycle brał udział w praktykach związanych z obchodzeniem środków. Wniosek Komisji był następujący: po pierwsze, jak określono w motywie (21), nie stwierdzono żadnych dodatkowych dostępnych dowodów na poziomie przedsiębiorstwa mogących potwierdzić ustalenie dotyczące przeładunku; po drugie, jak wyjaśniono w motywach (23) i (24), definitywnie ustalono, że City Cycle angażował się w praktyki związane z obchodzeniem środków poprzez działalność montażową w oparciu o ocenę jego własnych danych dostarczonych w toku dochodzenia.

               (34)

               Po ujawnieniu informacji City Cycle skomentował następnie metodę obliczeniową stosowaną przez Komisję przy prowadzeniu badania 60/40 i badania wartości dodanej 25 % zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Po pierwsze, City Cycle twierdził, że Komisja oparła swoje obliczenia na niewystarczających danych, tj. jedynie na danych dotyczących półproduktów zakupionych w okresie sprawozdawczym dochodzenia w sprawie obejścia środków. Po drugie, twierdził on, że Komisja pominęła niektóre dane i w konsekwencji niesłusznie odrzuciła wskaźnik alokacji oparty na sprzedaży, jak sugerował City Cycle. Wreszcie, City Cycle twierdził, że niektóre faktury opatrzone były datą wychodzącą poza okres sprawozdawczy lub że faktury, które zostały przekazane bez daty lub w niewłaściwym formacie, nie powinny być uwzględniane w obliczeniach. Twierdzenia te zostały powtórzone po dodatkowym ujawnieniu ustaleń bez podania żadnych dodatkowych elementów w tym względzie.

               (35)

               Co się tyczy metody, wyjaśniono, że badanie 60/40 przeprowadzono nie tylko w oparciu o dane dotyczące półproduktów przedstawione w tabeli F.2 w formularzu zwolnienia, ale także w oparciu o zgłoszone koszty produkcji części rowerowych, co do których twierdzi się, że zostały wytworzone przez City Cycle. Ponadto badanie wartości dodanej 25 % przeprowadzono na podstawie kosztu przetwarzania z półproduktów, co oznacza koszt montażu rowerów w tabeli F.4.2 w formularzu zwolnienia. Ponadto z uwagi na to, że City Cycle nie przedstawił w tabeli F.4.2 części rowerowych w podziale na te pochodzące z ChRL i na te niepochodzące z ChRL, o co się do niego zwrócono, Komisja zaczerpnęła te dane z tabeli F.2.

               (36)

               Co się tyczy uwagi dotyczącej wykorzystania metody alokacji, Komisja zauważa, że dane uzyskane na podstawie tej metody nie zgadzały się ze zbadanymi sprawozdaniami finansowymi. W trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu zwrócono uwagę City Cycle na tę niezgodność. City Cycle nie stosował żadnego oprogramowania księgowego, a księgowość prowadzona była przy użyciu papieru i arkuszy Excel. Ponadto nie posiadał on systemu monitorowania pochodzenia przywożonych części. Istniała jedynie możliwość stwierdzenia, czy poszczególne części były pozyskiwane lokalnie czy przywożone. Producent potwierdził, że nie odnotowywał w swojej rachunkowości pochodzenia zakupionych części. Dlatego City Cycle korzystał z klucza alokacji opartego na sprzedaży rowerów w celu zgłaszania danych według pochodzenia zgodnie z wymogiem w formularzu zwolnienia. Metoda alokacji stosowana przez City Cycle nie zgadzała się ze zbadanymi sprawozdaniami finansowymi, a sam producent przyznał, że przedstawione odnośne dane liczbowe były błędne. W związku z tym odrzucono argumenty dotyczące korzystania z metody alokacji, a co za tym idzie również dane przekazane na podstawie tej metody, gdyż ustalono, że są one sprzeczne ze zbadanymi sprawozdaniami finansowymi i zamiast nich Komisja korzystała z niezbędnych danych dostarczonych w innych tabelach w formularzu zwolnienia.

               (37)

               Na koniec, w odniesieniu do faktur, o których mowa w motywie (34), Komisja uznała wniosek za rozsądny i pomija je przy badaniach 60/40 i wartości dodanej 25 %. Ustalono, że nie miało to wpływu na wyniki, tj. surowce (części rowerowe) pochodzące z Chin stanowiły ponad 60 % łącznej wartości części zmontowanego produktu, zaś wartość dodana do części wykorzystanych w trakcie działalności montażowej była nadal niższa niż 25 % kosztu produkcji.

               (38)

               Po dodatkowym ujawnieniu ustaleń City Cycle twierdzi, że Komisja nie wzięła pod uwagę faktu, że City Cycle zawsze był producentem rowerów pochodzących z rynku krajowego Sri Lanki i działa pod kontrolą tamtejszej administracji celnej. Argument ten zostaje odrzucony, ponieważ nie ma ona znaczenia dla tej oceny, gdyż analiza jest przeprowadzana zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego.

               (39)

               W związku z tym odrzucone zostały wszelkie zarzuty dotyczące metody zastosowanej przez Komisję przy prowadzeniu badań 60/40 i wartości dodanej 25 % zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

         5.   Wniosek o zwolnienie

               (40)

               Ze względu na niewystarczającą współpracę producenta i jego niezdolność do wykazania na podstawie jego własnych danych, że nie obchodził on środków, nie można uznać wniosku City Cycle o wyłączenie na mocy art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego za zasadny.

         6.   Uwagi zainteresowanych stron

               (41)

               Komisja otrzymała odpowiedzi od City Cycle i przedstawicieli przemysłu unijnego.

               (42)

               Producent City Cycle twierdził, że Komisja nie może zmienić ustaleń dotyczących działalności montażowej, gdyż w spornym rozporządzeniu stwierdzono, że nie odnotowano istnienia działalności montażowej na Sri Lance i ten fakt nie został zakwestionowany w postępowaniach sądowych. Argument ten został przytoczony ponownie po ujawnieniu ustaleń. Z przyczyn wyjaśnionych powyżej argument ten należy odrzucić.

               (43)

               Należy zauważyć, że własne dane producenta, przekazane przez samego producenta, a w szczególności braki w tych danych, uniemożliwiły ustalenie w niepodważalny sposób, że City Cycle był faktycznym producentem lub że prowadzona przez niego działalność montażowa nie stanowiła praktyki obchodzenia środków. W rezultacie producent nie mógł być zwolniony z ceł zapobiegających obchodzeniu środków. Dane własne producenta wskazywały jednak na to, że surowce (części rowerowe) pochodzące z Chin stanowiły ponad 60 % łącznej wartości części zmontowanego produktu, zaś wartość dodana do części wykorzystanych w trakcie działalności montażowej była niższa niż 25 % kosztu produkcji. W kontekście niskiego poziomu współpracy można wykorzystać te dowody, by wykazać istnienie praktyk obchodzenia środków w kraju.

               (44)

               City Cycle twierdził również, że Komisja nie może wznowić dochodzenia w drodze zawiadomienia w celu ponownego przyjęcia ostatecznego rozporządzenia lub zmiany spornego rozporządzenia, jako że art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego stanowi, że Komisja może jedynie wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków w drodze rozporządzenia Komisji. Ponadto City Cycle twierdził, że fakt, iż zdaniem Komisji sądy nie unieważniły całości postępowania, nie zwalnia jej z przyjęcia formalnego rozporządzenia.

               (45)

               Argument ten został przytoczony ponownie po ujawnieniu ustaleń. W szczególności City Cycle twierdził, że wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków w drodze zawiadomienia ograniczałoby jego prawa do skutecznej ochrony sądowej. Argument ten został odrzucony, ponieważ zawiadomienie jest jedynie aktem przygotowawczym i City Cycle może skorzystać z przysługującego mu prawa do skutecznej ochrony sądowej przed tym rozporządzeniem.

               (46)

               Należy ponadto zauważyć, że Komisja nie wszczęła nowego dochodzenia, a jedynie wznowiła dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł w celu skorygowania nieprawidłowości stwierdzonych przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku wydanym w kontekście tego dochodzenia.

               (47)

               Ponadto City Cycle twierdził, że rejestracja przywozu jego rowerów opiera się na błędzie dotyczącym okoliczności faktycznych i błędnym rozumowaniu, jako że praktyki montażowe City Cycle nie zostały potwierdzone w spornym rozporządzeniu. W związku z tym twierdził on, że nie zostały spełnione warunki przyjęcia rozporządzenia w sprawie rejestracji.

               (48)

               Jak wyjaśniono jednak w motywie (24) powyżej, wznowienie dochodzenia potwierdziło, że dowody na poziomie producenta odnoszące się do okresu objętego dochodzeniem, które doprowadziło do rozszerzenia środków w 2013 r., wykazały już istnienie praktyk obchodzenia środków. Ponadto zważywszy na specyfikę instrumentu przeciwdziałającego obchodzeniu ceł, który ma chronić skuteczność instrumentu antydumpingowego, rejestracja przywozu stanowi standardowy sposób na zwiększenie takiej skuteczności. W związku z tym argument City Cycle, że nie zostały spełnione warunki przyjęcia rozporządzenia w sprawie rejestracji, został odrzucony.

               (49)

               Ponadto City Cycle zwrócił się do Komisji o uchylenie ceł zapobiegających obchodzeniu środków wprowadzonych na przywóz rowerów ze Sri Lanki, w tym na rowery City Cycle.

               (50)

               W tym względzie należy zauważyć, że City Cycle nie sprecyzował, na jakiej podstawie prawnej Komisja powinna uchylić środki przeciwdziałające obejściu ceł wprowadzone wobec przywozu rowerów ze Sri Lanki. Jak wspomniano w motywach (3) i (4), w wyroku nie stwierdzono nieważności spornego rozporządzenia w całości, ale tylko w odniesieniu do City Cycle. Dlatego wniosek ten został odrzucony.

               (51)

               Po ujawnieniu informacji City Cycle twierdził, że ponowne rozszerzenie pierwotnych środków na City Cycle począwszy od daty rejestracji było nieuzasadnione i że Komisja nie może nakładać ceł poza okres trwania wstępnych środków, który wygasa pięć lat od przyjęcia spornego rozporządzenia, tj. 28 maja 2018 r. Argument ten został przytoczony ponownie po dodatkowym ujawnieniu ustaleń.

               (52)

               Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości jedynym celem rozporządzenia rozszerzającego cło antydumpingowe jest zapewnienie skuteczności takiego cła i zapobieganie jego obchodzeniu. W konsekwencji środek polegający na rozszerzeniu ostatecznego cła antydumpingowego ma jedynie charakter pomocniczy względem pierwotnego aktu ustanawiającego takie cło, który chroni skuteczne stosowanie ostatecznych środków antydumpingowych.

               (53)

               Środki antydumpingowe zostały rozszerzone m.in. na wywóz dokonywany przez City Cycle ze Sri Lanki na rynek Unii w następstwie postępowania w sprawie obejścia środków wprowadzonych wobec przywozu rowerów pochodzących z ChRL, na mocy art. 13 rozporządzenia podstawowego, jak wskazano w motywie (2) niniejszego rozporządzenia. W efekcie środki przeciwdziałające obejściu ceł wprowadzone przez sporne rozporządzenie pozostaną w mocy tak długo, jak obowiązują pierwotne środki stosowane wobec przywozu rowerów z ChRL. W związku z tym argument, że Komisja nie może wprowadzić środków na wywóz dokonywany przez City Cycle ze Sri Lanki do Unii po dniu 28 maja 2018 r. zostaje odrzucony, gdyż opiera się na błędnej wykładni art. 13 rozporządzenia podstawowego.

               (54)

               Ponadto po dodatkowym ujawnieniu ustaleń City Cycle twierdził, że Komisja nie może bezterminowo przedłużać ceł zapobiegających obchodzeniu środków bez ponownego przeglądu praktyk obchodzenia środków stosowanych przez eksporterów, podczas gdy praktyki dumpingowe stosowane przez chińskich eksporterów podlegają ocenie co pięć lat.

               (55)

               Argument ten należy odrzucić, ponieważ opiera się nie błędnym rozumieniu art. 11 i 13 rozporządzenia podstawowego. Komisja dokonuje ponownej oceny obowiązujących środków antydumpingowych na wniosek przemysłu Unii. W związku z brakiem takiego wniosku obowiązujące środki antydumpingowe wygasają po pięciu latach. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie (53), środki przeciwdziałające obejściu ceł pozostają w mocy tak długo, jak obowiązują środki pierwotne. Obowiązujące środki przeciwdziałające obejściu ceł mogą jednak być również poddane ponownej ocenie na wniosek przedsiębiorstw podlegających środkom przeciwdziałającym obejściu ceł.

         D.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (56)

               Strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano ponownie nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów z City Cycle, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki. Stronom przyznano ponadto okres, w którym mogły przedstawić uwagi w następstwie ujawnienia tych informacji.

               (57)

               Argumenty pisemne przedstawione przez strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.

         E.   WPROWADZENIE ŚRODKÓW

               (58)

               W związku z powyższym uznaje się za właściwe ponowne rozszerzenie pierwotnych środków na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale wyłączając rowery jednokołowe), bezsilnikowych, z City Cycle Industries, wysyłanych ze Sri Lanki, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki, objętych obecnie kodami CN ex 8712 00 30 i ex 8712 00 70 (kody TARIC 8712003010 i 8712007091).

               (59)

               Z uwagi na szczególny charakter instrumentu przeciwdziałającego obchodzeniu ceł, który ma chronić skuteczność instrumentu antydumpingowego, a także ze względu na fakt, że w toku dochodzenia wykazano dowody, na podstawie danych zgłoszonych przez samego producenta, wskazujące na istnienie praktyki obchodzenia środków, Komisja uznaje za stosowne ponowne wprowadzenie środków począwszy od daty rejestracji.

               (60)

               Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale z wyłączeniem rowerów jednokołowych), bezsilnikowych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale wyłączając rowery jednokołowe), bezsilnikowych, z City Cycle Industries, wysyłanych ze Sri Lanki, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki, objętych obecnie kodami CN ex 8712 00 30 i ex 8712 00 70 (kody TARIC 8712003010 i 8712007091) (dodatkowy kod TARIC B131).
   2.   Cło nałożone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobierane jest od przywozu wysyłanego ze Sri Lanki, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący ze Sri Lanki, zarejestrowanego zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/678.
   Artykuł 2
   Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu ustanowionej zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/678.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 stycznia 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 z dnia 3 października 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 261 z 6.10.2011, s. 2).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 501/2013 z dnia 29 maja 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji (Dz.U. L 153 z 5.6.2013, s. 1).

      (4)  Sprawa T-413/13 City Cycle Industries przeciwko Radzie.

      (5)  Dz.U. C 146 z 4.5.2015, s. 38.

      (6)  Sprawa C-260/15 P Rada przeciwko City Cycle Industries.

      (7)  Sprawa C-254/15 P Komisja przeciwko City Cycle Industries.

      (8)  Sprawa C-248/15 P Maxcom przeciwko City Cycle Industries.

      (9)  W wyroku z tego samego dnia w sprawach połączonych C-247/15 P, C-253/15 P i C-259/15 P Trybunał Sprawiedliwości uchylił wyrok Sądu z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie T-412/13 Chin Haur Indonesia, PT przeciwko Radzie Unii Europejskiej (3) i oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez Chin Haur w odniesieniu do rozporządzenia (UE) nr 501/2013. W przypadku tym Trybunał Sprawiedliwości uznał w pkt 98 wyroku, że Rada wystarczająco wyjaśniła dowody na istnienie praktyk obchodzenia środków w Indonezji.

      (10)  Sprawa T-2/95, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 1998, s. II-3939.

      (11)  Sprawa C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 2000, s. I-08147.

      (12)  Zawiadomienie dotyczące wyroku Sądu z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie T-413/13 City Cycle Industries przeciwko Radzie Unii Europejskiej oraz wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 stycznia 2017 r. w sprawach C-248/15 P, C-254/15 P i C-260/15 P w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 501/2013 rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji (2017/C 113/05) (Dz.U. C 113 z 11.4.2017, s. 4).

      (13)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/678 z dnia 10 kwietnia 2017 r. poddające rejestracji przywóz rowerów wysyłanych ze Sri Lanki, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące ze Sri Lanki, w zakresie, w jakim dotyczy on przedsiębiorstwa City Cycle Industries ze Sri Lanki (Dz.U. L 98 z 11.4.2017, s. 7).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/49 z dnia 11 stycznia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 501/2013 w następstwie przeglądu pod kątem „nowego eksportera” na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

text:
               12.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 7/31

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/49
   z dnia 11 stycznia 2018 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 501/2013 w następstwie przeglądu pod kątem „nowego eksportera” na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4, art. 13 ust. 4 i art. 14 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               W dniu 29 maja 2013 r., w następstwie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (UE) nr 502/2013 (2), Rada zmieniła rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 (3) nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („istniejące środki”).

               (2)

               Tego samego dnia rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 501/2013 (4) Rada rozszerzyła wspomniane środki na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji („rozszerzone środki”).

               (3)

               W dniu 18 maja 2015 r. rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/776 (5) Komisja rozszerzyła wspomniane środki na przywóz rowerów pochodzących z ChRL na przywóz rowerów wysyłanych z Kambodży, Pakistanu i Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Kambodży, Pakistanu i Filipin.

         B.   OBECNA PROCEDURA

   1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (4)

               Komisja otrzymała wniosek o zwolnienie ze środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu rowerów pochodzących z ChRL rozszerzonych na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgodnie z art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (5)

               Wniosek został złożony w dniu 13 września 2016 r. przez Look Design System SA („wnioskodawca”), producenta eksportującego rowery w Tunezji („państwo, którego dotyczy postępowanie”).

               (6)

               Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnymi eksporterami ani producentami w państwie, którego dotyczy postępowanie, którzy podlegają rozszerzonym środkom wprowadzonym w odniesieniu do rowerów.

               (7)

               Wnioskodawca twierdził również, że nie dokonywał wywozu rowerów do Unii Europejskiej w okresie sprawozdawczym objętym dochodzeniem, które doprowadziło do rozszerzenia nałożonych środków, czyli od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r. („pierwotny okres sprawozdawczy”).

               (8)

               Dodatkowo wnioskodawca twierdził, że nie dopuścił się obejścia obowiązujących środków.

               (9)

               Ponadto wnioskodawca przedstawił dowody na to, że dokonywał wywozu produktu objętego przeglądem do Unii Europejskiej w sierpniu 2016 r.

         2.   Wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera

               (10)

               Po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody, aby wszcząć dochodzenie na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w celu zbadania możliwości przyznania wnioskodawcy zwolnienia z rozszerzonych środków, oraz umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanym producentom unijnym, Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/777 (6), przegląd rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 501/2013 w odniesieniu do wnioskodawcy.

               (11)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/777 uchylono cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 501/2013 w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem, który jest wytwarzany i sprzedawany przez wnioskodawcę na wywóz do Unii. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym nakazano podjąć właściwe kroki celem rejestrowania tego przywozu.

         3.   Produkt objęty przeglądem

               (12)

               Produktem objętym niniejszym przeglądem są rowery dwukołowe i pozostałe rowery (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale wyłączając rowery jednokołowe), bezsilnikowe, wysyłane z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, objęte obecnie kodami CN ex 8712 00 30 i ex 8712 00 70 (kod TARIC 8712003010 i 8712007091).

         4.   Zainteresowane strony

               (13)

               Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł unijny, wnioskodawcę oraz przedstawicieli państwa wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

               (14)

               Komisja przesłała wnioskodawcy formularz dotyczący zwolnienia i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie.

               (15)

               Komisja starała się zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia statusu nowego eksportera i rozpatrzenia wniosku o zwolnienie wnioskodawcy z rozszerzonych środków. Przeprowadzono wizytę weryfikacyjną w siedzibie wnioskodawcy w Tunezji.

         5.   Okres sprawozdawczy i okres objęty dochodzeniem

               (16)

               Okres sprawozdawczy trwał od 1 kwietnia 2016 r. do 31 marca 2017 r., a okres objęty dochodzeniem trwał od 1 stycznia 2011 r. do 31 marca 2017 r., tj. przez okres właściwy do oceny skutków naprawczych środków.

         C.   WYNIKI DOCHODZENIA

   1.   Przyznanie statusu „nowego eksportera”

               (17)

               Komisja zbadała, czy spełniono trzy warunki przyznawania statusu nowego eksportera zawarte w art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (18)

               Dochodzenie potwierdziło, że przedsiębiorstwo nie dokonywało wywozu produktu objętego przeglądem podczas pierwotnego okresu sprawozdawczego, co spełnia pierwszy warunek. Wnioskodawca także wykazał, że nie ma żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z producentów eksportujących w Tunezji, podlegających rozszerzonym środkom w odniesieniu do produktów objętych przeglądem, co spełnia drugi warunek. Ponadto dochodzenie wykazało, że wnioskodawca rozpoczął wywóz produktu objętego przeglądem do Unii dopiero po pierwotnym okresie sprawozdawczym, co spełnia trzeci warunek.

               (19)

               Komisja stwierdziła zatem, że przedsiębiorstwo należy uznać za „nowego eksportera” zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i odpowiednio zbadać wniosek o zwolnienie.

         2.   Wniosek o zwolnienie

               (20)

               Źródła surowców (części rowerowych) oraz koszty produkcji wnioskodawcy zostały zbadane w celu ustalenia, czy uczestniczył on w działalności montażowej zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (21)

               Dochodzenie wykazało, że rowery wywożone do Unii w okresie sprawozdawczym nie zawierały części rowerowych pochodzących z ChRL. Części pochodziły głównie z innych państw, a surowce (części rowerowe) pochodzące z ChRL stanowiły mniej niż 60 % całkowitej wartości części zmontowanego produktu (test 60/40).

               (22)

               W związku z powyższym, ponieważ wnioskodawca spełnił wymogi testu 60/40, nie było obowiązku dokonania oceny, czy wartość dodana części wykorzystanych w trakcie montażu lub wykończenia przekracza 25 % kosztów produkcji. Nie wymagano także zbadania, czy efekty ochronne cła były osłabione w odniesieniu do cen lub ilości zmontowanych produktów podobnych i istnieją dowody na istnienie dumpingu przewidziane w art. 13 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

               (23)

               Ponadto nie znaleziono dowodów, które potwierdzałyby, że wnioskodawca nabył rowery z ChRL albo przeładował rowery wyprodukowane w Chinach do Unii.

               (24)

               Komisja uznała zatem, że wnioskodawca jest faktycznym producentem rowerów i nie jest powiązany z innymi producentami rowerów z siedzibą w ChRL. W związku z powyższym Komisja podjęła decyzję o zwolnieniu wnioskodawcy z rozszerzonych środków.

         D.   REJESTRACJA

               (25)

               W świetle powyższych ustaleń rejestracja przywozu wprowadzona rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/777 powinna zostać zakończona bez pobierania ceł antydumpingowych z mocą wsteczną.

         E.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (26)

               Zainteresowane strony poinformowano o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano zwolnić wnioskodawcę z rozszerzonych środków oraz odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 501/2013. Zainteresowane strony nie przekazały żadnych uwag, które mogłyby zmienić decyzję o przyznaniu wnioskodawcy zwolnienia z rozszerzonych środków.

               (27)

               Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 501/2013 do tabeli w pozycji dotyczącej producentów na Tajwanie dodaje się, co następuje:

               Państwo

               Przedsiębiorstwo

               Dodatkowy kod TARIC

               Tunezja

                           Look Design System

                           Route de Tunis Km6 – BP 18, 8020 Soliman, Tunezja

               C206

         2.   Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestania rejestracji przywozu produktów objętych przeglądem pochodzących z Tunezji wyprodukowanych przez Look Design System SA bez pobierania ceł antydumpingowych z mocą wsteczną.
   3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 502/2013 z dnia 29 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 990/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 153 z 5.6.2013, s. 17).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 z dnia 3 października 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 261 z 6.10.2011, s. 2).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 501/2013 z dnia 29 maja 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji (Dz.U. L 153 z 5.6.2013, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/776 z dnia 18 maja 2015 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, wprowadzone rozporządzeniem Rady (UE) nr 502/2013 wobec przywozu rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz rowerów wysyłanych z Kambodży, Pakistanu i Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Kambodży, Pakistanu i Filipin (Dz.U. L 122 z 19.5.2015, s. 4).

      (6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/777 z dnia 4 maja 2017 r. w sprawie wszczęcia przeglądu rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 501/2013 (rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji) w celu ustalenia możliwości przyznania zwolnienia z tych środków jednemu producentowi eksportującemu z Tunezji, w sprawie uchylenia cła antydumpingowego w odniesieniu do towarów przywożonych przez tego producenta eksportującego oraz w sprawie objęcia rejestracją towarów przywożonych przez tego producenta eksportującego (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 20).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/108 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie środka nadzwyczajnego w formie pomocy dla rolników w związku z powodziami i intensywnymi opadami deszczu w niektórych regionach Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii

text:
               24.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/108
   z dnia 23 stycznia 2018 r.
   w sprawie środka nadzwyczajnego w formie pomocy dla rolników w związku z powodziami i intensywnymi opadami deszczu w niektórych regionach Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 221 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W okresie od sierpnia do października 2017 r. na Litwie, Łotwie, w Estonii i w południowej części Finlandii odnotowano intensywne opady deszczu, które spowodowały powodzie na znacznej części gruntów ornych wymienionych państw członkowskich. Łączny poziom opadów deszczu w okresie od sierpnia do października 2017 r. był znacznie wyższy od średniej. Takie nietypowe opady deszczu utrzymujące się w dłuższym okresie są bezprecedensowe. Ponadto wczesne nadejście zimy z opadami śniegu i niskimi temperaturami spowodowało wyjątkowo niekorzystne warunki siewu. W związku z tym znaczna część trwających i nadchodzących siewów zimowych na rok gospodarczy zbiorów 2018/2019 nie mogła zostać przeprowadzona.

               (2)

               Wynikająca z tego w przyszłości utrata dochodów w przypadku rolników posiadających gospodarstwa na obszarach dotkniętych klęską, zarówno z hektarami gruntów niedostępnymi do siewu oraz już zasianymi i utraconymi w wyniku poważnych powodzi, spowodują znaczne i nadzwyczajne szkody dla poszkodowanych rolników na Litwie, Łotwie, w Estonii i Finlandii w nadchodzącym roku gospodarczym zbiorów 2018/2019. Stanowi to szczególny problem w rozumieniu art. 221 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Tego szczególnego problemu nie można rozwiązać, stosując środki przyjęte na podstawie art. 219 lub 220 tego rozporządzenia, ponieważ nie jest on konkretnie związany z istniejącym zakłóceniem na rynku lub bezpośrednim zagrożeniem wystąpienia takiego zakłócenia ani związany ze środkami zwalczania rozprzestrzeniania się chorób zwierząt bądź utratą zaufania konsumentów wynikającą z istnienia zagrożeń dla zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt lub roślin.

               (3)

               Należy przewidzieć rekompensatę finansową w formie środka nadzwyczajnego w odniesieniu do kwalifikujących się hektarów na obszarach dotkniętych klęską w celu zrekompensowania przyszłych strat ekonomicznych związanych ze zbliżającym się rokiem gospodarczym zbiorów 2018/2019.

               (4)

               Z perspektywy stabilności rynku unijnego w interesie Unii leży, aby środek miał zastosowanie wyłącznie do tych rolników, którzy utracą dochody w wyniku strat poniesionych na obszarach siewu zimowego. Ponadto pomoc należy ograniczyć do najbardziej poszkodowanych rolników. Rolnika należy uznać za najbardziej poszkodowanego, jeżeli odsetek strat poniesionych na obszarach siewu zimowego w jednym państwie członkowskim wynosi co najmniej 30 % jego łącznych obszarów siewu zimowego w tym państwie członkowskim. Ponadto w celu uniknięcia ryzyka nadmiernej rekompensaty należy ograniczyć kwotę pomocy na kwalifikujący się hektar, który nie może być wykorzystywany do siewu zimowego w związku z powodziami. Z tego powodu zainteresowane państwa członkowskie powinny ustalić kwotę pomocy na kwalifikujący się hektar na poziomie nieprzekraczającym średniej kwoty płatności bezpośrednich na hektar w roku kalendarzowym 2017 w tych państwach członkowskich. Łączna kwota pomocy i całkowity przydział środków budżetowych powinny opierać się na informacjach otrzymanych od zainteresowanych państw członkowskich w odniesieniu do liczby hektarów dotkniętych powodziami i intensywnymi opadami deszczu.

               (5)

               W celu uniknięcia ryzyka podwójnego finansowania odnośna strata kwalifikowalnych hektarów nie może być stratą już zrekompensowaną w ramach pomocy krajowej lub ubezpieczenia, a pomoc powinna być ograniczona do kwalifikujących się hektarów, w odniesieniu do których nie otrzymano innego unijnego wkładu finansowego za tę samą stratę.

               (6)

               Zainteresowane państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyznania dodatkowego wsparcia na warunkach i w terminie określonych w niniejszym rozporządzeniu.

               (7)

               Pomoc może zostać przyznana wyłącznie na podstawie wniosku złożonego zgodnie z metodami i terminami określonymi w prawie krajowym zainteresowanych państw członkowskich.

               (8)

               Należy przewidzieć, by właściwe organy zastosowały wszelkie wymagane środki i przeprowadziły wszelkie wymagane kontrole oraz odpowiednio poinformowały o tym Komisję. W szczególności kontrole te powinny obejmować kontrole w odniesieniu do kwalifikowalności i poprawności wniosku o przyznanie pomocy. Liczbę kwalifikujących się hektarów należy skontrolować na podstawie wszelkich stosownych środków dostępnych dla właściwych organów, w tym na podstawie kontroli w gospodarstwach.

               (9)

               Środek nadzwyczajny powinien być ograniczony do maksymalnego okresu 12 miesięcy, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               (10)

               W celu zapewnienia należytego zarządzania budżetem tego środka i terminowych płatności na rzecz rolników jedynie płatności dokonane przez zainteresowane państwa członkowskie na rzecz beneficjentów najpóźniej do dnia 30 września 2018 r. powinny kwalifikować się do częściowego finansowania przez Unię. Art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (2) nie powinien mieć zastosowania.

               (11)

               Aby umożliwić Unii monitorowanie efektywności niniejszego środka nadzwyczajnego, zainteresowane państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji szczegółowe informacje na temat jego wdrożenia. Aby umożliwić Unii przeprowadzenie kontroli finansowej, te państwa członkowskie powinny przekazać Komisji rozliczenie płatności.

               (12)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Pomoc unijna jest dostępna, w granicach określonych w art. 2 i 5, dla rolników w odniesieniu do hektarów gruntów położonych na Litwie, Łotwie, w Estonii i Finlandii, które nie mogą być wykorzystywane do siewu zimowego lub na których już poczynione zasiewy w odniesieniu do roku gospodarczego zbiorów 2018/2019 zostały utracone z powodu intensywnych opadów deszczu i powodzi, które wystąpiły w okresie od sierpnia do października 2017 r. w tych państwach członkowskich, pod warunkiem że:

               a)

               te hektary gruntów wynoszą co najmniej 30 % całkowitej powierzchni gruntów rolnika, na których dokonano siewu zimowego, w danym państwie członkowskim;

               b)

               rolnicy nie korzystali, w odniesieniu do tej samej szkody, z żadnego rodzaju pomocy krajowej, ubezpieczenia lub pomocy finansowanej przez wkład Unii, innej niż przewidziana w niniejszym rozporządzeniu.

         2.   Liczba kwalifikujących się hektarów na rolnika jest ustalana przez zainteresowane państwa członkowskie zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 1.
   Artykuł 2
   1.   Zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 2 i 4 każde zainteresowane państwo członkowskie podejmuje decyzję w sprawie kwoty pomocy na kwalifikujący się hektar.
   2.   Wydatki Unii poniesione zgodnie z art. 1 nie mogą przekraczać łącznej kwoty:

               a)

               9 120 000 EUR w przypadku Litwy;

               b)

               3 460 000 EUR w przypadku Łotwy;

               c)

               1 340 000 EUR w przypadku Estonii;

               d)

               1 080 000 EUR w przypadku Finlandii.

         3.   Zainteresowane państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe wsparcie na rzecz kwalifikujących się hektarów, o których mowa w art. 1 ust. 2, do maksymalnej wysokości 100 % kwoty ustalonej zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.
   Zainteresowane państwa członkowskie wypłacają dodatkowe wsparcie najpóźniej do dnia 30 września 2018 r.
   4.   Suma pomocy, o której mowa w art. 1, oraz, w stosownych przypadkach, dodatkowego wsparcia, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, nie może przekraczać, w odniesieniu do każdego z państw członkowskich, kwoty płatności bezpośredniej, obliczonej przez podzielenie krajowej puli środków finansowych ustalonej w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3) na rok kalendarzowy 2017 dla tego państwa członkowskiego przez całkowitą liczbę kwalifikujących się hektarów zadeklarowanych w roku kalendarzowym 2017 w danym państwie członkowskim zgodnie z art. 72 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4).
   Artykuł 3
   Pomoc, o której mowa w art. 1, jest wypłacana na podstawie wniosku złożonego przez rolników posiadających kwalifikujące się hektary zgodnie z metodami i terminami określonymi w prawie krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego.
   Artykuł 4
   Zainteresowane państwa członkowskie wprowadzają wszelkie niezbędne środki, w tym gruntowne kontrole administracyjne i kontrole na miejscu zgodnie z art. 58 i 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, w celu zapewnienia zgodności z warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności przed przyznaniem pomocy państwa członkowskie przeprowadzają:

               a)

               kontrole administracyjne dotyczące wszystkich wniosków o przyznanie pomocy, w tym:

                           (i)

                           kwalifikowalności wnioskodawcy;

                           (ii)

                           liczby kwalifikujących się hektarów zgodnie z art. 1 ust. 2 na podstawie kontroli w gospodarstwach, zapisów historycznych i zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 809/2014 (5);

                           (iii)

                           oraz weryfikują, czy kwalifikujący się wnioskodawcy nie otrzymali finansowania z innych źródeł, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b), w odniesieniu do tych samych hektarów;

               b)

               kontrole na miejscu w gospodarstwach wnioskodawców.

         Kontrole na miejscu obejmują co najmniej 5 % całkowitej kwoty wnioskowanej pomocy.
   Artykuł 5
   1.   Wydatki w odniesieniu do płatności na podstawie niniejszego rozporządzenia kwalifikują się do finansowania unijnego jedynie w przypadku, gdy płatności te zostały dokonane na rzecz beneficjentów najpóźniej do dnia 30 września 2018 r.
   2.   Art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 nie ma zastosowania.
   Artykuł 6
   1.   Zainteresowane państwa członkowskie powiadamiają Komisję o środkach, które należy wprowadzić zgodnie z art. 4, nie później niż w ciągu 60 dni po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   2.   Nie później niż 15 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji szczegółowe sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia, w tym szczegółowe informacje dotyczące realizacji środków i przeprowadzenia kontroli zgodnie z art. 4.
   3.   Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji rozliczenia płatności.
   Artykuł 7
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/483 z dnia 22 marca 2018 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w osiemnastym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080

text:
               23.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 81/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/483
   z dnia 22 marca 2018 r.
   w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w osiemnastym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1240 z dnia 18 maja 2016 r. ustalające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania (2), w szczególności jego art. 32,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2080 (3) otwarto sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej.

               (2)

               Na podstawie ofert otrzymanych w ramach osiemnastego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną cenę sprzedaży.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Dla osiemnastego częściowego zaproszenia do składania ofert dotyczących sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080, w przypadku którego termin składania ofert upłynął dnia 20 marca 2018 r., minimalną cenę sprzedaży ustala się na 105,00 EUR/100 kg.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 71.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2080 z dnia 25 listopada 2016 r. otwierające sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej (Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 45).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/562 z dnia 9 kwietnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1354/2011 otwierające unijne roczne kontyngenty taryfowe w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego

text:
                  12.4.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 94/4

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/562
      z dnia 9 kwietnia 2018 r.
      zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1354/2011 otwierające unijne roczne kontyngenty taryfowe w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187 lit. a) i b),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1354/2011 (2) przewiduje otwarcie unijnych rocznych kontyngentów taryfowych w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego, w tym tych pochodzących z Islandii.

                  (2)

                  W art. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1354/2011 przewidziano, że kontyngentami taryfowymi otwartymi tym rozporządzeniem zarządza się zgodnie z art. 308a, 308b i art. 308c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3). Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 zostało zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (4) oraz zostało uchylone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/481 (5) ze skutkiem od dnia 1 maja 2016 r. Należy zatem zaktualizować odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

                  (3)

                  Ponadto w art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1354/2011 przewidziano, że dowodem pochodzenia w przypadku kontyngentów taryfowych innych niż te stanowiące część umowy w sprawie preferencyjnej stawki celnej jest dowód pochodzenia ustalony zgodnie z art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Wydaje się, że dowód pochodzenia nie jest już konieczny, ponieważ zgodnie z art. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (6) organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udowodnienia pochodzenia produktów inaczej niż za pomocą formalnego dowodu pochodzenia. Jednakże dowód pochodzenia wydany zgodnie z art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zawiera również informacje, które są nadal konieczne, aby różnicować produkty do celów obliczenia ekwiwalentu wagowego tusz zgodnie z art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1354/2011. W związku z tym konieczne jest uwzględnienie wymogu przedstawienia nowego dokumentu nowego dokumentu zawierającego te informacje.

                  (4)

                  W dniu 23 marca 2017 r. Unia Europejska i Islandia podpisały porozumienie w formie wymiany listów (zwane dalej „porozumieniem”) w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi. Podpisanie tego porozumienia w imieniu Unii zostało zatwierdzone decyzją Rady (UE) 2016/2087 (7), a jego zawarcie – decyzją Rady (UE) 2017/1913 (8).

                  (5)

                  Zgodnie z załącznikiem V do porozumienia Unia ma dodać ogólną ilość 1 200 ton do obowiązującego obecnie bezcłowego kontyngentu dla Islandii w odniesieniu do mięsa baraniego i koziego objętego odpowiednio kodami taryfowymi 0204 i 0210 oraz ma otworzyć nowy unijny roczny kontyngent bezcłowy w wysokości 300 ton na przetworzone mięso baranie objęte kodem 1602 90. Dodatkowy kontyngent w wysokości 1 200 ton oraz nowy kontyngent w wysokości 300 ton mają zostać zrealizowane zgodnie z tabelą w załączniku V do porozumienia.

                  (6)

                  Ilości produktów, które mają zostać przywiezione w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1354/2011, zostały wyrażone w ekwiwalentach wagowych tusz obliczonych za pomocą współczynników określonych w art. 3 wspomnianego rozporządzenia. W odniesieniu do nowego kontyngentu na przetworzone mięso baranie należy ustanowić nowy współczynnik przeliczania na ekwiwalent wagowy tusz.

                  (7)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1354/2011.

                  (8)

                  W porozumieniu przewidziano jego wejście w życie w dniu 1 maja 2018 r. W 2018 r. dodatkowe ilości mięsa baraniego i koziego oraz ilości przetworzonego mięsa baraniego objętego nowym kontyngentem, które mają zostać udostępnione na podstawie porozumienia, powinny zostać obliczone proporcjonalnie, z uwzględnieniem daty wejścia w życie tego porozumienia.

                  (9)

                  Aby ułatwić sprawne wdrożenie nowych przepisów rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1354/2011, wszystkie środki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie od tego samego dnia, w którym wejdzie w życie porozumienie.

                  (10)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1354/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 3 ust. 2 dodaje się lit. e) w brzmieniu:

                              „e)

                              w przypadku przetworzonego mięsa baraniego: 1,00.”;

                  2)

                  art. 4 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 4
                  Na zasadzie odstępstwa od przepisów zawartych w tytule II części A i B rozporządzenia (WE) nr 1439/95 kontyngentami taryfowymi ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu zarządza się zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (*1). Nie wymaga się pozwoleń na przywóz.

                     (*1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).”;"

                  3)

                  dodaje się art. 4a w brzmieniu:
                  „Artykuł 4a
                  1.   Pochodzenie produktów objętych kontyngentem taryfowym innym niż te wynikające z umów w sprawie preferencyjnej stawki celnej określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii.
                  2.   Pochodzenie produktów objętych kontyngentem taryfowym stanowiącym część umowy w sprawie preferencyjnej stawki celnej określa się zgodnie z postanowieniami zapisanymi w tej umowie.”;

                  4)

                  art. 5 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 5
                  1.   Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych określonych w załączniku, należy przedłożyć organom celnym Unii ważny dowód pochodzenia wraz ze zgłoszeniem celnym do dopuszczenia do obrotu danych produktów.
                  2.   W przypadku kontyngentu taryfowego stanowiącego część umowy w sprawie preferencyjnej stawki celnej dowodem pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, jest dowód pochodzenia określony w tej umowie.
                  W przypadku kontyngentów taryfowych innych niż te wynikające z umów w sprawie preferencyjnej stawki celnej zastosowanie ma art. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (*2).
                  W przypadku gdy kontyngenty taryfowe pochodzące z tego samego państwa trzeciego i objęte akapitem pierwszym i drugim zostają połączone, wówczas unijnym organom celnym przedkłada się dowód pochodzenia ustanowiony w odpowiedniej umowie wraz ze zgłoszeniem celnym do dopuszczenia do obrotu danych produktów.
                  3.   W przypadku kontyngentów taryfowych innych niż te wynikające z umów w sprawie preferencyjnej stawki celnej unijnym organom celnym przedkłada się zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu danych produktów wraz z dokumentem wydanym przez właściwy organ lub agencję w państwie trzecim pochodzenia. Dokument ten zawiera następujące informacje:

                              a)

                              nazwę lub imię i nazwisko nadawcy;

                              b)

                              rodzaj produktu i kod CN;

                              c)

                              liczbę opakowań, ich rodzaj oraz umieszczone na nich znaki i numery;

                              d)

                              numer porządkowy lub numery porządkowe danego kontyngentu taryfowego;

                              e)

                              całkowitą wagę netto z podziałem na kategorie współczynnika zgodnie z art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

                     (*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).”;"

                  5)

                  załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 maja 2018 r.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 9 kwietnia 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Phil HOGAN

               Członek Komisji

         (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1354/2011 z dnia 20 grudnia 2011 r. otwierające unijne roczne kontyngenty taryfowe w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego (Dz.U. L 338 z 21.12.2011, s. 36).

         (3)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

         (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

         (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/481 z dnia 1 kwietnia 2016 r. uchylające rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 87 z 2.4.2016, s. 24).

         (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

         (7)  Decyzja Rady (UE) 2016/2087 z dnia 14 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (Dz.U. L 324 z 30.11.2016, s. 1).

         (8)  Decyzja Rady (UE) 2017/1913 z dnia 9 października 2017 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (Dz.U. L 274 z 24.10.2017, s. 57).

         ZAŁĄCZNIK
         „
               ZAŁĄCZNIK

                  MIĘSO BARANIE I KOZIE (w tonach ekwiwalentów wagowych tusz) UNIJNE KONTYNGENTY TARYFOWE

                           Kod CN

                           Cło ad valorem

                           %

                           Cło specyficzne
                           EUR/100 kg

                           Nr porządkowy w systemie »kto pierwszy, ten lepszy«

                           Pochodzenie

                           Roczna wielkość w tonach ekwiwalentów wagowych tusz

                           Żywe zwierzęta
                           (współczynnik = 0,47)

                           Jagnięcina bez kości (1)

                           (współczynnik = 1,67)

                           Baranina bez kości/mięso owcze bez kości (2)

                           (współczynnik = 1,81)

                           Mięso z kością i tusze
                           (współczynnik = 1,00)

                           Przetworzone mięso baranie
                           (współczynnik 1,00)

                           0204

                           Zero

                           Zero

                           —

                           09.2101

                           09.2102

                           09.2011

                           —

                           Argentyna

                           23 000

                           —

                           09.2105

                           09.2106

                           09.2012

                           —

                           Australia

                           19 186

                           —

                           09.2109

                           09.2110

                           09.2013

                           —

                           Nowa Zelandia

                           228 254

                           —

                           09.2111

                           09.2112

                           09.2014

                           —

                           Urugwaj

                           5 800

                           —

                           09.2115

                           09.2116

                           09.1922

                           —

                           Chile (3)

                           8 000

                           —

                           09.2121

                           09.2122

                           09.0781

                           —

                           Norwegia

                           300

                           —

                           09.2125

                           09.2126

                           09.0693

                           —

                           Grenlandia

                           100

                           —

                           09.2129

                           09.2130

                           09.0690

                           —

                           Wyspy Owcze

                           20

                           —

                           09.2131

                           09.2132

                           09.0227

                           —

                           Turcja

                           200

                           —

                           09.2171

                           09.2175

                           09.2015

                           —

                           Inne (4)

                           200

                           —

                           09.2178

                           09.2179

                           09.2016

                           —

                              Erga omnes
                               (5)

                           200

                           0204 ,
                           0210 99 21 ,
                           0210 99 29 ,
                           ex 0210 99 85

                           Zero

                           Zero

                           —

                           09.2119

                           09.2120

                           09.0790

                           —

                           Islandia

                           Rok 2018

                           2 117

                           Rok 2019

                           2 783

                           Począwszy od 2020 r.

                           3 050

                           0104 10 30
                           0104 10 80
                           0104 20 90

                           10 %

                           Zero

                           09.2181

                           —

                           —

                           09.2019

                           —

                              Erga omnes
                               (5)

                           92

                           ex 1602 90 10 ,
                           1602 90 91

                           Zero

                           Zero

                           —

                           —

                           —

                           —

                           09.2118

                           Islandia

                           Od dnia 1 maja 2018 r.

                           67

                           Rok 2019

                           233

                           Począwszy od 2020 r.

                           300

                     ”

            (1)  Oraz mięso koźląt.

            (2)  Oraz mięso kozie inne niż mięso koźląt.

            (3)  Kontyngent taryfowy dla Chile zwiększa się o 200 t rocznie.

            (4)  »Inne« odnosi się do wszystkich członków WTO z wyjątkiem Argentyny, Australii, Nowej Zelandii, Urugwaju, Chile, Grenlandii oraz Islandii.

            (5)  »Erga omnes« odnosi się do wszystkich miejsc pochodzenia, w tym państw wymienionych w niniejszej tabeli.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/999 z dnia 16 lipca 2018 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2016/1686 nakładające dodatkowe środki ograniczające przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom fizycznym i prawnym, podmiotom lub organom z nimi związanym

text:
               16.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               LI 178/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/999
   z dnia 16 lipca 2018 r.
   wykonujące rozporządzenie (UE) 2016/1686 nakładające dodatkowe środki ograniczające przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom fizycznym i prawnym, podmiotom lub organom z nimi związanym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/1686 z dnia 20 września 2016 r. nakładające dodatkowe środki ograniczające przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom fizycznym i prawnym, podmiotom lub organom z nimi związanym (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 września 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2016/1686.

               (2)

               Ze względu na ciągłe zagrożenie, jakie stanowią ISIL (Daisz) i Al-Kaida oraz osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy z nimi związane, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/1686 należy dodać jedną osobę.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) 2016/1686,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/1686 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodnicząca

      (1)  Dz.U. L 255 z 21.9.2016, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Do wykazu zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/1686 dodaje się następującą osobę:

                     „2.

                     Rabah TAHARI (alias Abu Musab); data urodzenia: 28 sierpnia 1971 r.; miejsce urodzenia: Oran (Algieria); obywatelstwo: algierskie.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1064 z dnia 25 lipca 2018 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

text:
                  30.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 192/29

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1064
         z dnia 25 lipca 2018 r.
         zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

                     (2)

                     Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

                     (4)

                     Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 należy zastąpić tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2018 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Jerzy PLEWA

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

            (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).

            ZAŁĄCZNIK
            „

                     ZAŁĄCZNIK I

                                 Kod CN

                                 Opis towarów

                                 Cena reprezentatywna
                                 (w EUR/100 kg)

                                 Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3
                                 (w EUR/100 kg)

                                 Pochodzenie (1)

                                 0207 12 10

                                 Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, ale z szyjami, sercami, wątróbkami i żołądkami, znane jako »kurczaki 70 %«, zamrożone

                                 108,6

                                 0

                                 AR

                                 0207 12 90

                                 Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, i bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone

                                 139,4

                                 0

                                 AR

                                 225,0

                                 0

                                 BR

                                 0207 14 10

                                 Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, zamrożone

                                 263,5

                                 11

                                 AR

                                 249,1

                                 15

                                 BR

                                 334,8

                                 0

                                 CL

                                 255,3

                                 13

                                 TH

                                 0207 27 10

                                 Kawałki z indyków bez kości, zamrożone

                                 305,0

                                 0

                                 BR

                                 321,9

                                 0

                                 CL

                                 0408 91 80

                                 Jaja bez skorupek suszone

                                 242,1

                                 1

                                 AR

                                 1602 32 11

                                 Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej

                                 237,5

                                 15

                                 BR

               ”

               (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1066 z dnia 27 lipca 2018 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem

text:
                  30.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 192/34

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1066
         z dnia 27 lipca 2018 r.
         zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera wykaz instytucji publicznych, korporacji i agend oraz osób fizycznych i prawnych, podmiotów byłego rządu Iraku objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych znajdujących się poza Irakiem w dniu 22 maja 2003 r. zgodnie z tym rozporządzeniem.

                     (2)

                     Dnia 23 lipca 2018 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ podjął decyzję o wykreśleniu czterech pozycji z wykazu osób lub podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2018 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

                  Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

            (1)  Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 6.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku III skreśla się następujące wpisy:

                        a)

                                       „71.

                                       IRAQI TOBACCO STATE ESTABLISHMENT (alias IRAQI TOBACCO STATE ENTERPRISE). Adresy: a) Karrada Al Sharkiya, Nadhimiya, P.O. Box 10026, Baghdad, Iraq; b) P.O. Box 10026, Jumhuriya Street, Khallani Square, Baghdad, Iraq.”;

                        b)

                                       „87.

                                       MOSUL SUGAR STATE COMPANY (alias MOSUL SUGAR STATE ENTERPRISE). Adres: P.O. Box 42, Gizlany Street, Mosul, Iraq.”;

                        c)

                                       „132.

                                       STATE ENTERPRISE FOR DAIRY PRODUCTS. Adres: P.O. Box 11183, Baghdad, Iraq.”;

                        d)

                                       „153.

                                       STATE ENTERPRISE FOR VEGETABLE OILS. Adres: P.O. Box 2379, Muaskar Al Rashid Road, Baghdad, Iraq.”.