title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… uchylające rozporządzenie (UE) nr 1013/2010 ustanawiające przepisy wykonawcze do polityki dotyczącej floty Unii, określonej w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 26.9.2017 r.

               uchylające rozporządzenie (UE) nr 1013/2010 ustanawiające przepisy wykonawcze do polityki dotyczącej floty Unii, określonej w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE
                  1
               , a w szczególności jego art. 23 ust. 2,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, dostosowanie zdolności połowowej było uregulowane w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002
                  2
               . W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1013/2010
                  3
                ustanowiono przepisy wykonawcze do tego rozdziału, jeśli chodzi o poziomy odniesienia dla flot rybackich, monitorowanie wprowadzania i wycofywania statków, zbieranie danych, wymianę informacji i sprawozdawczość roczną.

               (2)Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 zostało uchylone rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, a dostosowanie zdolności połowowej i zarządzanie nią regulowane jest obecnie przepisami części IV rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W szczególności pułapy zdolności połowowej państw członkowskich są obecnie określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, a przepisy dotyczące sprawozdań rocznych, które mają być przesyłane przez państwa członkowskie, przepisy dotyczące zarządzania wprowadzaniem do floty krajowej i wycofywaniem z niej statków, przepisy dotyczące zbierania i wymiany danych są obecnie określone, odpowiednio, w art. 22, art. 23 oraz art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

               (3)W związku z tym przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1013/2010 zostały zastąpione przepisami, które określono w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013.

               (4)W celu wykonania przepisów art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 należy usunąć z ram prawnych, w których stosuje się ten artykuł, wszystkie nieaktualne przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1013/2010.

               (5)Należy zatem uchylić rozporządzenie (UE) nr 1013/2010 ze skutkiem od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

               (6)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1
                  Uchylenie

               Rozporządzenie (UE) nr 1013/2010 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dziesiątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli, dnia 26.9.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)
                  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

                     (2)
                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59).

                     (3)
                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1013/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do polityki dotyczącej floty Unii, określonej w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 1).


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1207/2011 ustanawiające wymogi dotyczące skuteczności działania i interoperacyjności systemów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 6.3.2017 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1207/2011 ustanawiające wymogi dotyczące skuteczności działania i interoperacyjności systemów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (rozporządzenie w sprawie interoperacyjności)
                  1
               , w szczególności jego art. 3 ust. 5,

               po konsultacji z Komitetem ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1207/2011
                  2
                ustanawia się wymogi w odniesieniu do systemów służących dostarczaniu danych dozorowania, ich części składowych i procedur towarzyszących w celu zapewnienia harmonizacji skuteczności działania, interoperacyjności i efektywności tych systemów w ramach Europejskiej sieci zarządzania ruchem lotniczym oraz na potrzeby koordynacji cywilno-wojskowej.

               (2)Aby móc wyposażyć statki powietrzne w nowe lub zmodernizowane urządzenia, operatorzy muszą dysponować niezbędnymi specyfikacjami wyposażenia w terminach określonych w art. 5 ust. 4 i art. 5 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1207/2011. Odnośne specyfikacje certyfikacyjne opracowane przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną dalej „agencją”) są jednak w pewnym stopniu sprzeczne z wymogami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1207/2011 i powinny zostać z tymi wymogami zharmonizowane. W rezultacie nie wszyscy operatorzy byli w stanie wyposażyć nowe statki powietrzne w nowe funkcje „ADS-B Out” czy rozszerzonego modu S (ang. Mode S Enhanced) przed dniem 8 czerwca 2016 r.

               (3)Zainteresowane strony zgłosiły ponadto, że zainstalowane obecnie pokładowe części składowe systemów dozorowania nie zawsze są zgodne z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1207/2011. Odnosi się to w szczególności do zainstalowanych wcześniej transponderów funkcji podstawowych modu S (ELS), które nie spełniają wymogów najnowszej normy (ED-73E), określonych w odpowiednich specyfikacjach certyfikacyjnych agencji. Niezgodne z normą transpondery funkcji podstawowych modu S trzeba będzie zmodernizować aby osiągnąć zgodność z wymogami. Biorąc pod uwagę wymóg wyposażenia statków powietrznych również w funkcje ADS-B i funkcje zaawansowanego modu S (EHS), ze względu na opłacalność konieczna będzie łączna modernizacja trzech funkcji pokładowych części składowych.

               (4)W związku z tym należy zmienić terminy, do których operatorzy mają doprowadzić do zgodności z odpowiednimi wymogami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1207/2011 w zakresie interoperacyjności, tak aby mieli oni na to wystarczająco dużo czasu. Biorąc pod uwagę dodatkowe opóźnienia w certyfikacji i dostępności wymaganego sprzętu, które wpływają na sprawne doposażenie istniejącej floty, nie jest już właściwe rozróżnianie w tym względzie między statkami powietrznymi w oparciu o daty wydania ich indywidualnych świadectw zdatności do lotu.

               (5)W celu wywiązania się ze swoich obowiązków w zakresie ochrony częstotliwości, określonych w art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1207/2011, państwa członkowskie muszą zapewnić instytucjom zapewniającym służby żeglugi powietrznej niezbędne narzędzia pomiaru i sposoby spełnienia wymagań w celu uniknięcia szkodliwych zakłóceń ze strony naziemnych systemów dozorowania. Biorąc pod uwagę fakt, że te sposoby spełnienia wymagań i narzędzia nie są łatwo dostępne, oraz że terminy, do których operatorzy mają spełniać odpowiednie wymagania w zakresie interoperacyjności, są obecnie zmieniane, należy też zmienić określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1207/2011 terminy, do których państwa członkowskie zobowiązane są spełnić odpowiednie wymogi dotyczące ochrony częstotliwości, w taki sposób, aby dać państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na wywiązanie się ze zobowiązań.

               (6)W celu zapewnienia spójności, operatorzy państwowych statków powietrznych powinni móc skorzystać z podobnych odroczeń terminów wdrożenia, co operatorzy innych statków powietrznych. Należy zatem zmienić terminy, do których państwa członkowskie zobowiązane są zagwarantować zgodność państwowych statków powietrznych z odpowiednimi wymaganiami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1207/2011. By nie zmieniły się praktyczne skutki przepisów, należy również dostosować określone w tym rozporządzeniu wykonawczym terminy dotyczące zwolnień dla niektórych kategorii statków powietrznych, a odniesienia w załączniku II do tego rozporządzenia należy zaktualizować.

               (7)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1207/2011,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1207/2011 wprowadza się następujące zmiany:

               (1)w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

               (a)uchyla się ust. 4;

               (b)ust. 5, 6 i 7 otrzymują brzmienie:

               „5. Operatorzy zapewniają najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r.:

               a) wyposażenie statków powietrznych wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające funkcje określone w części A załącznika II;

               b) wyposażenie statków powietrznych o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części B tego załącznika;

               c) wyposażenie stałopłatów o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części C tego załącznika.

               6. Operatorzy dopilnowują, aby statki powietrzne wyposażone zgodnie z ust. 5 o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5700 kg lub zdolne rozwinąć maksymalną rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, działały z podwójną anteną, zgodnie z ppkt 3.1.2.10.4 załącznika 10 do Konwencji chicagowskiej, tom IV, wydanie czwarte wraz ze zmianami do numeru 85 włącznie.

               7. Państwa członkowskie mogą nakładać wymogi dotyczące wyposażenia pokładowego, zgodnie z ust. 5 lit. b), w odniesieniu do wszystkich statków powietrznych wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w obszarach, w których instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej zapewniają służby dozorowania przy użyciu danych dozorowania określonych w części B załącznika II.”;

               (2)w art. 6 ust. 1 i 3 datę „5 lutego 2015 r.” zastępuje się datą „2 stycznia 2020 r.”;

               (3)w art. 8 ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

               „1. Państwa członkowskie zapewniają, najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r., wyposażenie państwowych statków powietrznych, eksploatowanych zgodnie z art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania o funkcjach określonych w części A załącznika II.

               2. Państwa członkowskie zapewniają, najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r., wyposażenie państwowych transportowych statków powietrznych, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5700 kg lub zdolnych rozwinąć maksymalną rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, eksploatowanych zgodnie z art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające oprócz funkcji określonych w części A załącznika II funkcje określone w części B i części C tego załącznika.

               3. Państwa członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2019 r., wykaz państwowych statków powietrznych, które nie mogą być wyposażone w transpondery wtórnego radaru dozorowania spełniające wymogi ustanowione w części A załącznika II, wraz z uzasadnieniem braku takiej możliwości.

               Państwa członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2019 r., wykaz państwowych transportowych statków powietrznych, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5700 kg lub zdolnych rozwinąć maksymalną rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, które nie mogą być wyposażone w transpondery wtórnego radaru dozorowania spełniające wymogi ustanowione w części B i części C załącznika II, wraz z uzasadnieniem braku takiego wyposażenia.

               Brak wyposażenia uzasadnia jeden z następujących elementów:

               a) ważne przyczyny techniczne;

               b) fakt, że przedmiotowe państwowe statki powietrzne eksploatowane zgodnie z art. 2 ust. 2 zostaną wycofane z eksploatacji najpóźniej do dnia 1 stycznia 2024 r.;

               c) ograniczenia związane z udzielaniem zamówień publicznych.”;

               (4)w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

               (a)w ust. 1 datę „8 czerwca 2016 r.” zastępuje się datą „7 czerwca 2020 r.”;

               (b)w ust. 3 datę „1 lipca 2017 r.” zastępuje się datą „1 stycznia 2019 r.”;

               (5)w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

               (a)tytuł części A otrzymuje brzmienie:

               „Część A: Funkcje transpondera wtórnego radaru dozorowania, o których mowa w art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 5 lit. a), art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 3”;

               (b)tytuł części B otrzymuje brzmienie:

               „Część B: Funkcje transpondera wtórnego radaru dozorowania, o których mowa w art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 5 lit. b), art. 5 ust. 7, art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 i 3”;

               (c)tytuł części C otrzymuje brzmienie:

               „Część C: Dodatkowe funkcje danych dozorowania transpondera wtórnego radaru dozorowania, o których mowa w art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 5 lit. c), art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2 i 3 oraz art. 14 ust. 1”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli, dnia 6.3.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)
                  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 26.

                     (2)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1207/2011 z dnia 22 listopada 2011 r. ustanawiające wymogi dotyczące skuteczności działania i interoperacyjności systemów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Dz.U. L 305 z 23.11.2011, s. 35).