title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1778 z dnia 6 października 2016 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
                  7.10.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 272/33

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1778
      z dnia 6 października 2016 r.
      nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4,
      po konsultacji z państwami członkowskimi,
      a także mając na uwadze, co następuje:
      1.   PROCEDURA

      1.1.   Wszczęcie postępowania

                  (1)

                  W dniu 4 stycznia 2016 r. Europejskie Stowarzyszenie Hutnictwa Stali („Eurofer” lub „skarżący”) złożyło skargę w imieniu producentów reprezentujących ponad 90 % ogólnej produkcji unijnej niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającego z niego ryzyka istotnej szkody, które uznano za wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

                  (2)

                  W następstwie skargi w dniu 13 lutego 2016 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu do Unii niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 5 rozporządzenia Rady (UE) nr 2009/1225 (2) („rozporządzenie podstawowe”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

                  (3)

                  Następnie Komisja wszczęła również następujące dwa dochodzenia:

                              a)

                              w dniu 13 maja 2016 r. (4) postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu tych samych wyrobów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej;

                              b)

                              w dniu 7 lipca 2016 r. (5) postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu tych samych wyrobów pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji, Serbii i Ukrainy.

            1.2.   Rejestracja

                  (4)

                  W dniu 5 kwietnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o rejestrację przywozu z ChRL produktu objętego postępowaniem. W dniu 2 czerwca 2016 r. skarżący uaktualnił wniosek, uwzględniając w nim nowsze dane finansowe, jednak w dniu 11 sierpnia 2016 r. wycofał swój wniosek.

            1.3.   Zainteresowane strony

                  (5)

                  W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia się w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Komisja wyraźnie poinformowała skarżącego, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze chińskie, znanych importerów, dostawców i użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału.

                  (6)

                  Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać przesłuchane, uzyskały taką możliwość.

            1.4.   Kontrola wyrywkowa

                  (7)

                  W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

            1.4.1.   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

                  (8)

                  Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że ze względu na dużą liczbę producentów unijnych dokona doboru próby spośród nich. Następnie Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości produkcji i sprzedaży, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego rozproszenia geograficznego. Poinformowała wybrane wstępnie przedsiębiorstwa oraz skarżącego o tym doborze. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie wstępnie dobranej próby.

                  (9)

                  Jeden ze wstępnie wybranych producentów unijnych poinformował Komisję, że nie będzie mógł z nią współpracować w tej sprawie. Ponadto Włoskie Stowarzyszenie Żelaza i Stali (Federacciai) oraz Eurofer zauważyły, że we wstępnie dobranej próbie nie było reprezentacji Europy Południowej. Aby zapewnić bardziej odpowiednie rozproszenie geograficzne, Komisja zastąpiła producenta unijnego, który odmówił współpracy, producentem unijnym z Europy Południowej.

                  (10)

                  W rezultacie na ostateczną próbę złożyło się pięciu producentów unijnych z pięciu różnych państw członkowskich. Producenci ci odpowiadają za ponad 45 % wielkości produkcji unijnej.

            1.4.2.   Kontrola wyrywkowa niepowiązanych importerów

                  (11)

                  Aby podjąć decyzję co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i – w razie stwierdzenia takiej konieczności – w celu dokonania doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

                  (12)

                  Czterech importerów przedstawiło wymagane informacje. Dobór próby nie był więc konieczny – kwestionariusze przesłano do wszystkich spośród tych importerów.

                  (13)

                  Mimo że Komisja skontaktowała się z wybranymi w ten sposób niepowiązanymi importerami, aby uzyskać stosowne informacje, żaden z nich nie udzielił jednak pełnej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w stopniu wystarczającym do celów przedmiotowego dochodzenia.

            1.4.3.   Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL

                  (14)

                  Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, i ewentualnie dokonać odpowiedniego doboru próby, Komisja zwróciła się do producentów eksportujących w ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub o skontaktowanie się z takimi producentami.

                  (15)

                  Trzynaście grup producentów eksportujących w ChRL przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Komisja zaproponowała próbę złożoną z trzech grup przedsiębiorstw, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można było realistycznie zbadać w dostępnym czasie. Komisja zwróciła się do wszystkich znanych zainteresowanych producentów eksportujących oraz do władz ChRL o przedstawienie opinii w sprawie zaproponowanej próby.

                  (16)

                  Jeden z producentów eksportujących, Jiangsu Tiangong Tools Company Limited („Tiangong Tools”) wyraził opinię, że powinien zostać włączony do próby, ponieważ – w odróżnieniu od wybranych producentów eksportujących – wytwarza stal narzędziową oraz stal szybkotnącą. Producent ten argumentował, że jeśli jego produkt jest uważany za produkt objęty postępowaniem, próba powinna być bardziej reprezentatywna i obejmować również jego.

                  (17)

                  Wniosek ten został odrzucony. Przedsiębiorstwo Tiangong Tools wywozi bowiem jedynie niewielkie ilości produktów tego konkretnego typu do Unii. Dlatego też próba nie stałaby się bardziej reprezentatywna przez włączenie do niej tego producenta eksportującego. Komisja poddała kwestię reprezentatywności dalszej analizie pod względem zakresu produkcji.

                  (18)

                  W jej następstwie zdecydowała się zachować skład proponowanej próby złożonej z trzech grup producentów eksportujących. Producenci eksportujący objęci próbą odpowiadają za ponad 57 % całkowitego przywozu do Unii z ChRL produktu objętego postępowaniem oraz za 58 % całkowitego przywozu tego produktu do Unii ze strony współpracujących chińskich producentów eksportujących.

            1.5.   Badanie indywidualne

                  (19)

                  Tylko jeden producent eksportujący – Tiangong Tools – złożył wniosek o indywidualne badanie na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego i wypełnił w tym celu kwestionariusz. Komisja wstępnie przyjęła ten wniosek i zweryfikowała podane informacje w siedzibie przedsiębiorstwa.

                  (20)

                  Dochodzenie wykazało jednak, że firma ta wytwarza i wywozi do Unii tylko stal narzędziową i szybkotnącą. W związku z tym – jak opisano w motywach 29–35 poniżej – Komisja postanowiła tymczasowo wyłączyć stal narzędziową i szybkotnącą z zakresu omawianego dochodzenia i nie ustalono tymczasowego marginesu dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstwa Tiangong Tools. Niemniej jednak jeśli Komisja zmieni decyzję dotyczącą zakresu definicji produktu na ostatecznym etapie dochodzenia, wniosek o indywidualne badanie tego producenta eksportującego zostanie rozpatrzony ponownie.

            1.6.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (21)

                  Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich znanych zainteresowanych stron oraz do wszystkich innych przedsiębiorstw, które zgłosiły się w terminach wskazanych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od Euroferu, pięciu producentów unijnych i ich powiązanych centrów usług stalowych, jednego użytkownika, trzech grup producentów eksportujących w ChRL i jednego producenta w państwie analogicznym.

            1.7.   Wizyty weryfikacyjne

                  (22)

                  Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającego z niego ryzyka szkody oraz ryzyka dla interesów unijnych. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw/stowarzyszeń:

                              stowarzyszenie producentów unijnych:

                                          —

                                          Eurofer, Bruksela, Belgia

                              producenci unijni:

                                          —

                                          ThyssenKrupp Steel Europe AG, Duisburg, Niemcy

                                          —

                                          Tata Steel IJmuiden BV, Velsen-Noord, Niderlandy

                                          —

                                          Tata Steel UK Limited, Port Talbot, South Wales, Zjednoczone Królestwo

                                          —

                                          ArcelorMittal France S.A., Francja, posiadający następujące spółki zależne:

                                                      —

                                                      ArcelorMittal Mediterranee SAS, Fos-sur-Mer, Francja

                                                      —

                                                      ArcelorMittal Atlantique Et Lorraine, Dunkierka, France

                                          —

                                          ArcelorMittal España SA, Gozón, Hiszpania

                              użytkownik:

                                          —

                                          Marcegaglia Carbon Steel Spa, Gazoldo degli Ippoliti, Włochy

                              producenci eksportujący w ChRL i powiązane przedsiębiorstwa handlowe:

                                          —

                                          Benxi Iron & Steel Group:

                                                      —

                                                      Bengang Steel Plates Co., Ltd, Benxi, prowincja Liaoning, ChRL

                                                      —

                                                      Benxi Iron & Steel Hong Kong Limited, Hongkong

                                          —

                                          Jiangsu Shagang Group Co., Ltd.:

                                                      —

                                                      Zhangjiagang Hongchang Plate Co., Ltd. Jinfeng Town, Zhangjiagang City, prowincja Jiangsu, ChRL

                                                      —

                                                      Zhangjiagang GTA Plate Co., Ltd., Jinfeng Town, Zhangjiagang City, prowincja Jiangsu, ChRL

                                                      —

                                                      Jiangsu Shagang International Trade Co., Ltd., Jinfeng Town, Zhangjiagang City, prowincja Jiangsu, ChRL

                                                      —

                                                      Shagang South-Asia Trading Co., Hongkong

                                                      —

                                                      Xinsha International PTE. Ltd., Singapur

                                          —

                                          Hebei Iron and Steel Group (HBIS):

                                                      —

                                                      Handan Iron & Steel Group Han-Bao Co., Ltd., Handan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Hebei Iron & Steel Co., Ltd. Tangshan Branch, Tangshan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Hebei Iron & Steel Co., Ltd. Chengde Branch, Chengde City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Handan Iron and Steel Group Import and Export Co Ltd, Handan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Hebei Iron and Steel (Singapore) PTE Ltd, Handan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Hebei Iron and Steel (Hong Kong) International Trade Co Ltd, Handan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Hebei Iron and Steel Group (Shanghai) International Trade Co Ltd, Handan City i Chengde City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Tangshan Iron and Steel Group Co Ltd, Tangshan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Sinobiz Holdings Limited (British Virgin Islands), Tangshan City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Chengde Steel Logistics Co Ltd, Chengde City, prowincja Hebei, ChRL

                                                      —

                                                      Duferco SA, Lugano, Szwajcaria

                                          —

                                          Jiangsu Tiangong Tools Company Limited:

                                                      —

                                                      Tiangong Aihe Company Limited, Danbei County, Danyang City, prowincja Jiangsu, ChRL

                              powiązani importerzy w Unii:

                                          —

                                          Benxi Iron and Steel Group Europe GmbH, Dusseldorf, Niemcy

                                          —

                                          Duferco Commerciale SPA, Genua, Włochy

                              producent w państwie analogicznym:

                                          —

                                          ArcelorMittal USA, Chicago, Stany Zjednoczone

            1.8.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

                  (23)

                  Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji umożliwiających właściwe oszacowanie szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

            2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

      2.1.   Produkt objęty postępowaniem

                  (24)

                  Produkty objęte postępowaniem to niektóre wyroby walcowane płaskie z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, w zwojach lub nie (w tym wyroby cięte na wymiar i taśmy), niepoddane innej obróbce niż walcowanie na gorąco, nieplaterowane, niepowleczone ani niepokryte.
                  Z definicji produktu objętego postępowaniem wyklucza się:

                              —

                              wyroby ze stali nierdzewnej i ze stali krzemowej elektrotechnicznej o ziarnach zorientowanych,

                              —

                              wyroby ze stali narzędziowej i szybkotnącej (6),

                              —

                              wyroby, nie w zwojach, bez wypukłych wzorów o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości co najmniej 600 mm,

                              —

                              wyroby, nie w zwojach, bez wypukłych wzorów o grubości od 4,75 mm do 10 mm i szerokości co najmniej 2 050 mm.

                        Produkty objęte postępowaniem to wyroby obecnie oznaczone kodami NS 7208 10 00, 7208 25 00, 7208 26 00, 7208 27 00, 7208 36 00, 7208 37 00, 7208 38 00, 7208 39 00, 7208 40 00, 7208 52 10, 7208 52 99, 7208 53 10, 7208 53 90, 7208 54 00, 7211 13 00, 7211 14 00, 7211 19 00, ex 7225 19 10, 7225 30 90, ex 7225 40 60, 7225 40 90, ex 7226 19 10, 7226 91 91 i 7226 91 99, pochodzące z ChRL.

                  (25)

                  Płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco wytwarzane są przez walcowanie na gorąco. Jest to proces obróbki plastycznej metalu, podczas którego gorący metal jest poddawany naciskowi co najmniej jednej pary gorących walców, co ma na celu zmniejszenie grubości tego metalu oraz jej ujednolicenie. Podczas tego procesu temperatura metalu jest wyższa od jego temperatury rekrystalizacji. Wyroby te mogą być wytwarzane w różnych formach: w zwojach (naoliwionych lub nienaoliwionych, poddanych lub niepoddanych trawieniu), cięte na wymiar (arkusze) lub jako taśmy.

                  (26)

                  Płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco mają dwa główne zastosowania. Po pierwsze stanowią główny materiał do produkcji różnych produktów ze stali na dalszych poziomach łańcucha produkcyjnego tworzącego wartość dodaną, takich jak walcowane na zimno (7) wyroby płaskie ze stali i stali powleczonej. Po drugie są one wyrobami przemysłowymi kupowanymi przez użytkowników końcowych w różnych celach, m.in. w sektorze budowlanym (produkcja rur stalowych), przemyśle stoczniowym, przy produkcji zbiorników na gaz, samochodów, zbiorników ciśnieniowych czy rurociągów energetycznych.

            2.2.   Produkt podobny

                  (27)

                  W ramach dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają te same podstawowe właściwości fizyczne, a także te same podstawowe zastosowania:

                              a)

                              produkt objęty postępowaniem,

                              b)

                              produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym ChRL i Stanów Zjednoczonych,

                              c)

                              produkt wytwarzany i sprzedawany w UE przez przemysł unijny.

                  (28)

                  Komisja uznała na tym etapie postępowania, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

            2.3.   Argumenty dotyczące zakresu definicji produktu

                  (29)

                  Jeden producent eksportujący (Jiangsu Tiangong Tools Company Limited) oraz jeden importer powiązany z innym chińskim producentem eksportującymi (Duferco S.A.) wnioskowali, by niektóre rodzaje płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco, znane w branży jako stal narzędziowa i szybkotnąca, zostały wykluczone z zakresu definicji produktu. Argumentowali, że stal narzędziowa i szybkotnąca ma w istotnym zakresie odmienne właściwości, ceny, specyfikacje i zastosowania.

                  (30)

                  W dniu 21 kwietnia 2016 r. odbyło się przesłuchanie wspomnianego chińskiego producenta eksportującego przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Ponadto w dniu 22 czerwca 2016 r. miało miejsce przesłuchanie importera w sprawie jego wniosku o wyłączenie produktu.

                  (31)

                  Skarżący uznał, że wyżej wymienione argumenty nie są należycie uzasadnione, oraz że jeśli argumenty te zostaną zaakceptowane przez Komisję, pojawi się ryzyko obchodzenia cła.

                  (32)

                  Komisja stwierdziła, że rzeczywiście istnieją znaczne różnice fizyczne i chemiczne pomiędzy rodzajami produktu objętego postępowaniem innymi niż stal narzędziowa i szybkotnąca z jednej strony a stalą narzędziową i szybkotnącą z drugiej strony. W stali narzędziowej i szybkotnącej obecnych jest nieodłącznie kilka pierwiastków chemicznych (8), które nie występują w produkcie objętym postępowaniem.

                  (33)

                  Ponadto pomiędzy stalą narzędziową i szybkotnącą a innymi rodzajami produktu objętego postępowaniem występują różnice w procesie produkcyjnym, zastosowaniach, a także znaczne różnice cen. Przykładowo stal narzędziową i szybkotnącą, w odróżnieniu od innych rodzajów produktu objętego postępowaniem, stosuje się do obróbki, wyciskania, cięcia, tłoczenia i perforacji innych materiałów. Nie są to konwencjonalne zastosowania innych rodzajów produktu objętego postępowaniem. Co więcej, stal narzędziowa jest wytwarzana w ramach odmiennego procesu produkcyjnego, w którym na wszystkich etapach uzyskuje się określone właściwości. Różnice w procesie produkcyjnym sprawiają, że produkcja stali narzędziowej i szybkotnącej jest bardziej kosztowna, co w pewnej mierze wyjaśnia także różnice cen w porównaniu z innymi rodzajami produktu objętego postępowaniem.

                  (34)

                  Przywóz stali narzędziowej i szybkotnącej stanowił pod względem wielkości około 1,25 % całkowitego chińskiego przywozu w 2015 r. Stal narzędziowa i szybkotnąca jest też objęta innymi, określonymi kodami NS.

                  (35)

                  W związku z powyższym Komisja tymczasowo wyłączyła stal narzędziową i szybkotnącą z zakresu definicji produktu oraz poinformowała krajowe organy celne o potencjalnym ryzyku obchodzenia cła.

                  (36)

                  W dniu 5 sierpnia 2016 r. włoski użytkownik, Marcegaglia Carbon Steel Spa, wyraził opinię, że następujące rodzaje produktu objętego postępowaniem powinny zostać wykluczone z zakresu definicji produktu: stal bez atomów międzywęzłowych (IF), stal dwufazowa, stal wysokowęglowa oraz stal o ziarnach niezorientowanych. Uzasadnienie wniosku o wyłączenie tych rodzajów produktu przedstawiało się w skrócie następująco:

                              a)

                              te rodzaje produktu mają w istotnym zakresie odmienne właściwości, zastosowania i ceny od wszystkich pozostałych rodzajów produktu objętego postępowaniem;

                              b)

                              produkty te nie mogą być stosowane zamiennie z innymi rodzajami produktu objętego postępowaniem.

                  (37)

                  Wymieniony wyżej użytkownik wnioskował również o to, by te rodzaje produktu, które są używane w procesie walcowania na zimno, zostały wykluczone ze względu na ich wykorzystanie na dalszych etapach łańcucha produkcyjnego.

                  (38)

                  Komisja stwierdziła w odniesieniu do wniosku o wykluczenie produktów ze stali bez atomów międzywęzłowych (IF), stali dwufazowej, stali wysokowęglowej oraz stali o ziarnach niezorientowanych, że nie wykazano, by te produkty miały odmienne właściwości i zastosowania. Ponadto ostateczny szczegółowy wniosek o wykluczenie produktu wpłynął na bardzo późnym etapie postępowania. W związku z tym na tym etapie Komisja odrzuciła ten wniosek, podejmie jednak dalsze dochodzenie w tej sprawie.

                  (39)

                  Odnosząc się do rodzajów produktu wykorzystywanych w procesie ponownego walcowania, stwierdzono, że jest to jedno z głównych zastosowań produktu objętego postępowaniem, jak wspomniano w motywie 26 powyżej. Sam fakt odmiennego zastosowania nie jest powodem do wykluczenia produktu. Co więcej, wykluczenie tych rodzajów produktu doprowadziłoby do wykluczenia większości przywożonych rodzajów produktu objętego postępowaniem oraz do skomplikowanego lub wręcz niemożliwego do przeprowadzenia procesu kontroli administracyjnej mającej na celu identyfikację produktu objętego postępowaniem wśród produktów używanych i nieużywanych w procesie ponownego walcowania. W związku z tym na tym etapie Komisja odrzuciła także ten wniosek.

            3.   DUMPING

      3.1.   Wartość normalna

                  (40)

                  Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja ustala wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 1–6 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do producentów eksportujących w ChRL, którzy spełniają kryteria zawarte w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, i którym można przyznać status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych. Żaden ze współpracujących producentów eksportujących nie wnioskował jednak o przyznanie tego statusu.

                  (41)

                  Dlatego zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną należało ustalić na podstawie cen panujących na rynku wyznaczonego państwa trzeciego posiadającego gospodarkę rynkową („państwo analogiczne”) lub na wartości normalnej skonstruowanej w odniesieniu do takiego państwa.

                  (42)

                  W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja zawarła propozycję wykorzystania państwa trzeciego o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich znanych producentów w 11 państwach o gospodarce rynkowej wymienionych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania (9) oraz do 8 innych państw, co do których posiadała informacje wskazujące na to, że wytwarza się w nich i sprzedaje produkt podobny, to znaczy do Argentyny, Australii, Egiptu, Iranu, Japonii, Republiki Południowej Afryki, Korei Południowej i Tajwanu. Łącznie skontaktowano się z 62 producentami w 19 potencjalnych państwach analogicznych. Jednak tylko jedno przedsiębiorstwo ze Stanów Zjednoczonych (ArcelorMittal USA) wyraziło wolę współpracy i przedstawiło odpowiedzi na kwestionariusz.

                  (43)

                  Stany Zjednoczone wydają się odpowiednim państwem analogicznym, ponieważ ich rynek jest otwarty i jest na nim obecnych dziesięciu producentów krajowych produktu podobnego, a przywóz z innych krajów stanowi ponad 10 % całkowitej konsumpcji. Dlatego też – oraz biorąc pod uwagę fakt, że tylko jeden producent ze Stanów Zjednoczonych wyraził wolę współpracy – wstępnie wybrano Stany Zjednoczone jako odpowiednie państwo analogiczne.

                  (44)

                  Zainteresowane strony zaproszono do wyrażenia opinii odnośnie do tego wyboru. Ponieważ nie zgłoszono żadnych uwag, wybrano Stany Zjednoczone na państwo analogiczne.

                  (45)

                  Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy sprzedaż produktu podobnego w Stanach Zjednoczonych niezależnym klientom jest reprezentatywna. Wielkość sprzedaży produktu podobnego przez współpracującego producenta na rynku krajowym została uznana za reprezentatywną w porównaniu z produktem objętym postępowaniem wywożonym do Unii przez chińskich producentów eksportujących objętych próbą.

                  (46)

                  Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż ta może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Stwierdzono to poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom. Transakcje sprzedaży uznawano za przynoszące zysk, gdy cena jednostkowa była równa kosztowi wytworzenia lub od niego wyższa. W tym celu określono koszt produkcji poniesiony przez amerykańskiego producenta w okresie objętym dochodzeniem.

                  (47)

                  W odniesieniu do tych rodzajów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu na rynku krajowym zostało zrealizowane powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego rodzaju była równa jednostkowemu kosztowi produkcji lub wyższa od niego, wartość normalna dla każdego rodzaju produktu została wyliczona jako średnia ważona rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego rodzaju, niezależnie od tego, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.

                  (48)

                  W przypadku gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego rodzaju, lub gdy średnia ważona cena danego rodzaju była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cena wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu w okresie objętym dochodzeniem.

                  (49)

                  W odniesieniu do rodzajów produktu nieprzynoszących zysku wartość normalną skonstruowano zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego na podstawie kosztu wytworzenia poniesionego przez amerykańskiego producenta wraz z kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi oraz zyskiem – dla rodzajów produktu amerykańskiego producenta przynoszących zysk.

                  (50)

                  Niektórych rodzajów produktu wytwarzanych w państwie analogicznym nie można było zestawić z rodzajami produktu wywożonymi z ChRL do Unii, ponieważ amerykański producent nie prowadzi ich sprzedaży. W związku z tym wartość normalną rodzajów produktu, których nie można było zestawić z innymi, trzeba było skonstruować zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego na podstawie kosztu wytworzenia poniesionego przez producenta z państwa analogicznego. Komisja wykorzystała dane na temat tych kosztów dla najbardziej zbliżonego rodzaju produktu i skorygowała je o koszt prac modyfikacyjnych (krojenia lub cięcia) w celu zapewnienia rzetelnego porównania. Następnie Komisja dodała zasadne kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (7–13 %) na podstawie aktualnych danych dotyczących produkcji i sprzedaży, zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Na koniec Komisja dodała zasadną kwotę zysku (10–15 %) przez zastosowanie średniej marży zysku ze sprzedaży produktów przynoszących zysk.

            3.2.   Ceny eksportowe

                  (51)

                  Producenci eksportujący objęci próbą dokonywali wywozu do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów oraz za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych.

                  (52)

                  Ceny eksportowe dotyczące bezpośredniej sprzedaży określono na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

                  (53)

                  W odniesieniu do transakcji, w których producenci eksportujący dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych, działając jako importer, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, po której produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takim przypadku dokonano korekty ceny o wszystkie koszty poniesione pomiędzy przywozem a odsprzedażą.

            3.3.   Porównanie

                  (54)

                  Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works. Marginesy dumpingu zostały ustalone przez porównanie poszczególnych cen ex-works producentów eksportujących włączonych do próby z krajowymi cenami sprzedaży producenta z państwa analogicznego lub ewentualnie ze skonstruowaną wartością normalną.

                  (55)

                  Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

                  (56)

                  Na tej podstawie w stosownych przypadkach dokonano korekty o koszty transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i koszty dodatkowe (4 %), opłaty bankowe (0,02 %), koszty kredytu (0,05 %), prowizje (0,6 %) i podatki pośrednie (4 %).

            3.4.   Margines dumpingu

                  (57)

                  W przypadku objętych próbą producentów eksportujących średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego w Stanach Zjednoczonych porównano ze średnią ważoną ceną eksportową podobnego rodzaju produktu, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

                  (58)

                  Margines dumpingu w przypadku współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą ustalono zgodnie z przepisami art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Margines ten został obliczony jako średnia ważona na podstawie marginesów ustalonych dla producentów eksportujących objętych próbą.

                  (59)

                  W odniesieniu do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL Komisja ustaliła poziom współpracy w ChRL. Zmierzono go szacując stosunek wielkości wywozu do Unii dokonywanego przez współpracujących producentów do całkowitej wielkości wywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie.

                  (60)

                  Poziom współpracy był wysoki. Na tej podstawie rezydualny margines dumpingu mający zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL ustalono tymczasowo na poziomie odpowiadającym najwyższemu marginesowi dumpingu stwierdzonemu dla współpracujących producentów eksportujących objętych próbą.

                  (61)

                  Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed dokonaniem płatności celnych, są następujące:

                     Tabela 1

                     Marginesy dumpingu, ChRL

                              Przedsiębiorstwo

                              Tymczasowy margines dumpingu

                              Bengang Steel Plates Co., Ltd.

                              96,5 %

                              Hebei Iron & Steel Group

                              95,0 %

                              Jiangsu Shagang Group

                              106,9 %

                              Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

                              100,1 %

                              Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                              106,9 %

            4.   SZKODA

      4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

                  (62)

                  W obrębie Unii 17 przedsiębiorstw dostarczyło dane dotyczące produkcji i sprzedaży na etapie badania sytuacji i wskazało, że wytwarzało produkt podobny w okresie objętym dochodzeniem. Z dostępnych informacji zawartych w skardze wynika, że te 17 przedsiębiorstw wytwarza około 90 % produkcji unijnej produktu podobnego.

                  (63)

                  Oprócz tych 17 przedsiębiorstw 5 innych przedsiębiorstw wytwarzało produkt podobny w okresie objętym dochodzeniem.

                  (64)

                  Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła około 74,7 mln ton. Komisja ustaliła tę wartość w oparciu o wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak informacje od skarżącego oraz informacje od wszystkich znanych producentów w Unii. Jak wskazano w motywie 10, do próby wybrano pięciu producentów unijnych, którzy odpowiadają za 45 % całkowitej produkcji produktu podobnego w Unii. Jest to próba reprezentatywna.

                  (65)

                  Producenci unijni, których produkcja obejmuje całość produkcji Unii, stanowią przemysł unijny w myśl art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i są oni dalej określani terminem „przemysł unijny”.

                  (66)

                  Producentów unijnych różni między sobą model biznesu i stopień integracji pionowej. Niemniej jednak przemysł unijny można ogólnie określić jako przemysł o wysokim stopniu integracji pionowej, jak opisano to szerzej w motywie 68 poniżej.

            4.2.   Konsumpcja w Unii

                  (67)

                  Jak wspomniano w motywie 24 powyżej, produkt objęty postępowaniem wchodzi w zakres szeregu kodów NS, w tym określonych kodów ex. Aby uniknąć niedoszacowania konsumpcji w Unii i w świetle wyraźnie niewielkiego wpływu takich kodów na całkowitą konsumpcję, na potrzeby obliczenia konsumpcji w Unii w pełni uwzględniono wielkości przywozu dotyczące kodów NS ex.

                  (68)

                  Ponieważ przemysł unijny jest zintegrowany głównie pionowo, a produkt objęty postępowaniem uznaje się za główny materiał do produkcji różnych produktów na dalszych poziomach łańcucha produkcyjnego tworzącego wartość dodaną, np. wyrobów walcowanych na zimno, konsumpcję na rynku sprzedaży wewnętrznej i konsumpcję na wolnym rynku przeanalizowano osobno.

                  (69)

                  Rozróżnienie rynku sprzedaży wewnętrznej i wolnego rynku ma znaczenie dla analizy szkody, ponieważ produkty przeznaczone na użytek własny nie są narażone na bezpośrednią konkurencję ze strony przywozu, a ceny transferowe są określane w ramach grup zgodnie z różnymi politykami cenowymi. Natomiast produkcja przeznaczona na wolny rynek bezpośrednio konkuruje z przywozem produktu objętego postępowaniem, a ceny są cenami wolnorynkowymi.

                  (70)

                  Aby przedstawić możliwie najbardziej kompletny obraz przemysłu unijnego, Komisja uzyskała dane dotyczące całej działalności związanej z produktem podobnym i określiła, czy produkcja była przeznaczona na użytek własny, czy na wolny rynek. Komisja ustaliła, że około 60 % całkowitej produkcji producentów unijnych było przeznaczone na użytek własny.

            4.2.1.   Konsumpcja własna na rynku unijnym

                  (71)

                  Komisja ustaliła wielkość unijnej konsumpcji własnej na podstawie wielkości użytku własnego i wielkości sprzedaży na wewnętrzne potrzeby na rynku unijnym wszystkich znanych producentów w Unii. Na tej podstawie sporządzono następujące zestawienie obrazujące unijną konsumpcję własną:

                     Tabela 2

                     Konsumpcja własna na rynku unijnym (w tonach)

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Konsumpcja własna

                              40 775 889

                              42 418 062

                              42 887 175

                              42 271 071

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 104

                                 105

                                 104

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (72)

                  W badanym okresie konsumpcja własna na rynku unijnym wzrosła o około 4 %. Wzrost ten wynika głównie ze wzrostu na rynkach sprzedaży wewnętrznej, m.in. produkujących części np. dla sektora motoryzacyjnego.

            4.2.2.   Unijna konsumpcja na wolnym rynku

                  (73)

                  Komisja ustaliła wielkość unijnej konsumpcji na wolnym rynku na podstawie a) wielkości sprzedaży na rynku unijnym wszystkich znanych producentów w Unii oraz b) przywozu do Unii ze wszystkich państw trzecich zgodnie z danymi Eurostatu, uwzględniając przy tym dane przedstawione przez współpracujących producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie. Na tej podstawie sporządzono następujące zestawienie, obrazujące unijną konsumpcję na wolnym rynku:

                     Tabela 3

                     Konsumpcja na wolnym rynku (w tonach)

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Konsumpcja na wolnym rynku

                              31 405 157

                              32 292 192

                              33 139 474

                              35 156 318

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 103

                                 106

                                 112

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (74)

                  W badanym okresie unijna konsumpcja na wolnym rynku wzrosła o około 12 %. Wzrost ten wynika głównie z ożywienia gospodarczego w sektorach przemysłu działających na dalszych etapach łańcucha wartości dodanej.

            4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

      4.3.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

                  (75)

                  Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie bazy danych Eurostatu. Udział przywozu w rynku został określony przez porównanie wielkości przywozu z unijną konsumpcją na wolnym rynku przedstawioną w tabeli w motywie 73 powyżej.

                  (76)

                  Przywóz do Unii z ChRL kształtował się następująco:

                     Tabela 4

                     Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Wielkość przywozu z ChRL

                              246 720

                              336 028

                              592 104

                              1 519 304

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 136

                                 240

                                 616

                              Udział w rynku ChRL

                              0,79 %

                              1,04 %

                              1,79 %

                              4,32 %

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 132

                                 227

                                 550

                                 Źródło: Eurostat

                  (77)

                  Z powyższej tabeli wynika, że w liczbach bezwzględnych przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie znacznie wzrósł w badanym okresie. Jednocześnie w badanym okresie odnotowano ponad pięciokrotny wzrost całkowitego udziału w rynku przywozu z ChRL do Unii.

            4.3.2.   Ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie a podcięcie cenowe

                  (78)

                  Komisja określiła ceny przywozu towarów na podstawie danych Eurostatu. Średnia ważona cena produktów przywożonych do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:

                     Tabela 5

                     Ceny przywozu (w EUR/t)

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Średnia cena przywozu towarów po cenach dumpingowych

                              600

                              505

                              463

                              404

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 84

                                 77

                                 67

                                 Źródło: Eurostat

                  (79)

                  Średnie ceny przywozu towarów spadły z 600 EUR/t w 2012 r. do 404 EUR/t w okresie objętym dochodzeniem. W badanym okresie odnotowano spadek średniej ceny jednostkowej przywozu towarów po cenach dumpingowych o około 33 %.

                  (80)

                  Komisja oceniła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:

                              —

                              średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez pięciu producentów unijnych klientom niepowiązanym na wolnym rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works; oraz

                              —

                              odnośnych średnich ważonych cen CIF na granicy Unii w odniesieniu do przywozu poszczególnych rodzajów produktu dokonywanego przez współpracujących producentów z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, z odpowiednimi korektami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.

                  (81)

                  Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem. Korekty dotyczyły głównie kosztów dostawy (wynoszących od 2,7 % do 6,3 % dla poszczególnych producentów unijnych objętych próbą) oraz bonifikat (w wysokości od 0,1 % do 19,5 %). Ponieważ żaden importer niepowiązany nie przedstawił uwag w tej sprawie, dodano koszty ponoszone po przywozie w wysokości 7 EUR/t – takie korekty przyjęto w postępowaniu dotyczącym niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno (10). Uznano to za najbardziej odpowiedni sposób wyliczenia w obecnym dochodzeniu, ponieważ produkt objęty postępowaniem jest pod wieloma względami podobny do niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno, jak objaśniono w motywie 221.

                  (82)

                  Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL powodował podcięcie cen przemysłu unijnego o 2,7–5,6 %.

            4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

      4.4.1.   Uwagi ogólne

                  (83)

                  Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny obejmuje ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu unijnego w badanym okresie.

                  (84)

                  Wskaźniki makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, zapasy, wzrost, udział w rynku, zatrudnienie, wydajność i wielkość marginesów dumpingu) oceniono na poziomie całego przemysłu unijnego. Ocenę oparto na informacjach przedstawionych przez skarżącego, porównanych z danymi przedstawionymi przez producentów unijnych i dostępnymi statystykami publicznymi (Eurostatu).

                  (85)

                  Analiza wskaźników mikroekonomicznych (cen sprzedaży, rentowności, przepływów pieniężnych, inwestycji, zwrotów z inwestycji, zdolności do pozyskania kapitału, płac i kosztów produkcji) została przeprowadzona na poziomie producentów unijnych objętych próbą. Oceny dokonano na podstawie pochodzących od nich informacji, które zostały należycie zweryfikowane.

                  (86)

                  Aby przedstawić możliwie najbardziej kompletny obraz przemysłu unijnego, Komisja uzyskała dane dotyczące całej produkcji produktu objętego postępowaniem i określiła, czy produkcja była przeznaczona na użytek własny, czy na wolny rynek. W przypadku niektórych wskaźników szkody dotyczących przemysłu unijnego Komisja oddzielnie zbadała dane odnoszące się do wolnego rynku i dane odnoszące się do rynku sprzedaży wewnętrznej oraz przeprowadziła analizę porównawczą. Czynniki te obejmują: sprzedaż, udział w rynku, cenę jednostkową, koszt jednostkowy, rentowność oraz przepływ pieniężny. Inne wskaźniki gospodarcze można było jednak wymiernie zbadać jedynie poprzez odniesienie się do całkowitej działalności, w tym wykorzystywania przez przemysł unijny na użytek własny, ponieważ zależą one od całkowitej działalności, bez względu na to, czy produkcja jest przeznaczona na użytek własny, czy też do sprzedaży na wolnym rynku. Czynniki te obejmują: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, inwestycje, zwrot z inwestycji, zatrudnienie, produktywność, zapasy i koszty pracy. W przypadku tych czynników, aby uzyskać kompletny obraz szkody, jaką poniósł przemysł unijny, należy przeprowadzić analizę całego przemysłu unijnego, ponieważ przedmiotowych danych nie można podzielić na dane dotyczące wolnego rynku i dane dotyczące sprzedaży wewnętrznej.

            4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

      4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

                  (87)

                  Łączna produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                     Tabela 6

                     Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Wielkość produkcji (w tonach)

                              73 050 974

                              74 588 182

                              75 509 517

                              74 718 189

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 102

                                 103

                                 102

                              Moce produkcyjne (w tonach)

                              102 247 218

                              100 667 836

                              100 040 917

                              98 093 841

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 99

                                 98

                                 96

                              Wykorzystanie mocy produkcyjnych

                              71,4 %

                              74,1 %

                              75,5 %

                              76,2 %

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (88)

                  W badanym okresie wielkość produkcji przemysłu unijnego wzrosła o 2 %, mimo że w tym samym okresie jeden producent unijny z Włoch znacznie zmniejszył swoją produkcję (o 3 mln ton).

                  (89)

                  Zgłoszone wartości mocy produkcyjnych dotyczyły zdolności technicznej, co oznacza, że uwzględniono dostosowania, uznawane w przemyśle za normy, obejmujące czas przygotowawczy, prace konserwacyjne, wąskie gardła i inne normalne przerwy w produkcji. Moce produkcyjne uległy zmniejszeniu w okresie badanym z powodu przerw w produkcji w Belgii i we Włoszech.

                  (90)

                  Wzrost wskaźnika wykorzystania mocy produkcyjnych wynikał z nieznacznego wzrostu wielkości produkcji spowodowanego przede wszystkim wzrostem konsumpcji własnej (+ 4 %) i konsumpcji na wolnym rynku (+ 12 %), pomimo znacznego zmniejszenia wielkości produkcji – głównie przez jednego producenta unijnego z Włoch.

            4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

                  (91)

                  Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego i udział tego przemysłu w wolnym rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

                     Tabela 7

                     Wielkość sprzedaży i udział w rynku (wolny rynek)

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Wielkość sprzedaży (w tonach)

                              27 273 319

                              27 468 243

                              27 910 748

                              27 327 906

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 101

                                 102

                                 100

                              Udział w rynku

                              86,8 %

                              85,1 %

                              84,2 %

                              77,7 %

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 98

                                 97

                                 90

                                 Źródło: odpowiedzi na pytania udzielone przez Eurofer zawarte w kwestionariuszu oraz dane Eurostatu

                  (92)

                  Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym pozostawała stosunkowo stabilna w badanym okresie i utrzymywała się na poziomie 27–28 mln ton.

                  (93)

                  W badanym okresie udział w rynku przemysłu unijnego w odniesieniu do konsumpcji unijnej zmniejszył się o ponad 9 punktów procentowych, tj. z 86,8 % do 77,7 %. Spadek udziału przemysłu unijnego w rynku znacznie przekroczył niewielki wzrost sprzedaży na wolnym rynku unijnym.

                  (94)

                  Na unijnym rynku sprzedaży wewnętrznej wielkość produkcji na użytek własny i udział w rynku kształtowały się w badanym okresie następująco:

                     Tabela 8

                     Wielkość produkcji na użytek własny na rynku unijnym i udział w rynku

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Wielkość produkcji na użytek własny na rynku unijnym (w tonach)

                              40 775 889

                              42 418 062

                              42 887 175

                              42 271 071

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 104

                                 105

                                 104

                              Łączna produkcja przemysłu unijnego (w tonach)

                              73 050 974

                              74 588 182

                              75 509 517

                              74 718 189

                              Procentowy stosunek wielkości produkcji na użytek własny do łącznej produkcji

                              55,7 %

                              56,7 %

                              56,6 %

                              56,4 %

                                 Źródło: odpowiedzi na pytania udzielone przez Eurofer zawarte w kwestionariuszu oraz dane Eurostatu

                  (95)

                  Wielkość produkcji własnej przemysłu unijnego (na którą składają się produkcja na użytek własny i do celów sprzedaży na wewnętrzne potrzeby) na rynku unijnym wzrosła o 4 % w badanym okresie, z około 40,7 mln ton w 2011 r. do 42,2 mln ton w okresie objętym dochodzeniem.

                  (96)

                  Udział przemysłu unijnego w rynku sprzedaży wewnętrznej (wyrażony jako odsetek łącznej produkcji) pozostawał stabilny w badanym okresie i utrzymywał się na poziomie 55,7–56,7 %.

            4.4.2.3.   Zatrudnienie i wydajność

                  (97)

                  Poziom zatrudnienia obliczono uwzględniając tylko pracowników bezpośrednio pracujących przy wytwarzaniu produktu podobnego w różnych hutach stali producentów unijnych. Dzięki tej metodzie uzyskano dokładne, stosunkowo łatwe do ustalenia dane.

                  (98)

                  Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:

                     Tabela 9

                     Zatrudnienie i wydajność

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Liczba zatrudnionych
                              (zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy/pracownika)

                              18 729

                              18 632

                              17 739

                              17 829

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 99

                                 95

                                 95

                              Wydajność (ton/pracownika)

                              3 900

                              4 003

                              4 257

                              4 191

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 103

                                 109

                                 107

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (99)

                  W badanym okresie odnotowano spadek poziomu zatrudnienia w przemyśle unijnym, który miał służyć ograniczeniu kosztów produkcji i osiągnięciu przyrostu wydajności w świetle rosnącej konkurencji na rynku ze strony przywozu z ChRL oraz innych państw. Doprowadziło to do redukcji zatrudnienia o 5 % w badanym okresie, bez uwzględnienia zatrudnienia pośredniego. W rezultacie i w świetle nieznacznego wzrostu wielkości produkcji (+ 2 %) w badanym okresie, wzrost wydajności siły roboczej przemysłu unijnego, mierzonej jako roczna produkcja na osobę zatrudnioną, był znacznie większy (+ 7 %) niż wzrost faktycznej produkcji. Pokazuje to, że przemysł unijny był gotowy przystosować się do zmieniających się warunków rynkowych, aby pozostać konkurencyjnym.

            4.4.2.4.   Zapasy

                  (100)

                  Poziom zapasów producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

                     Tabela 10

                     Zapasy

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)

                              2 908 745

                              2 646 989

                              2 653 224

                              2 798 420

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 91

                                 91

                                 96

                              Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji

                              4,0 %

                              3,5 %

                              3,5 %

                              3,7 %

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 89

                                 88

                                 94

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (101)

                  W badanym okresie stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego nieznacznie się zmniejszył. Większość rodzajów produktu podobnego jest wytwarzanych przez przemysł unijny na konkretne zamówienia od użytkowników. Zapasy nie są zatem uznawane za istotny wskaźnik szkody w przypadku tego przemysłu. Potwierdza to także analiza zmian stanu zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartości procentowej produkcji. Jak widać w powyższej tabeli, wskaźnik ten pozostawał stosunkowo stabilny i utrzymywał się na poziomie około 3,5–4 % wielkości produkcji.

            4.4.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu

                  (102)

                  Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistych dużych marginesów dumpingu na przemysł unijny nie był nieznaczny, jeżeli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie.

            4.4.2.6.   Wzrost

                  (103)

                  W badanym okresie konsumpcja unijna (wolny rynek) wzrosła o około 12 %, natomiast wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym pozostała na stabilnym poziomie. Przemysł unijny odnotował zatem utratę udziału w rynku, w przeciwieństwie do udziału w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie – udział ten w badanym okresie znacznie wzrósł.

            4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

      4.4.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

                  (104)

                  Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez unijnych producentów na wolnym rynku w Unii kształtowały się w badanym okresie w następujący sposób:

                     Tabela 11

                     Ceny sprzedaży na wolnym rynku w Unii

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Cena sprzedaży (EUR/t)

                              553

                              498

                              471

                              427

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 90

                                 85

                                 77

                              Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t)

                              572

                              511

                              469

                              431

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 89

                                 82

                                 75

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (105)

                  W powyższej tabeli przedstawiono zmiany jednostkowych cen sprzedaży na unijnym wolnym rynku w porównaniu z odpowiadającymi im kosztami produkcji. Ceny sprzedaży były średnio niższe od jednostkowego kosztu produkcji, z wyjątkiem roku 2014, w którym rozpoczęło się ożywienie na rynku, a udział przywozu z Chin w rynku był mniejszy niż w okresie objętym dochodzeniem.

                  (106)

                  W 2012 i 2013 r. skutki kryzysu zadłużeniowego w strefie euro oraz spadek popytu na stal w 2012 r. niekorzystnie wpłynęły na wyniki przemysłu unijnego. W 2014 r. oraz w pierwszej połowie 2015 r. nastąpiła poprawa sytuacji przemysłu unijnego dzięki zwiększeniu wysiłków na rzecz zachowania jego konkurencyjności, w szczególności przez poprawę wydajności pracy – o czym wspomniano w motywie 99 – co przełożyło się na wzrost wydajności oraz lepsze wykorzystanie mocy produkcyjnych.

                  (107)

                  Mimo podjętych wysiłków koszt produkcji pozostawał zasadniczo wyższy od spadających cen sprzedaży. Aby ograniczyć stratę udziału w rynku, producenci unijni dostosowali się do postępującego spadku cen i znacznie obniżyli swoje ceny sprzedaży, zwłaszcza w 2015 r. Musieli się oni dostosować do spirali spadających cen, ponieważ produkt objęty postępowaniem jest towarem kwotowanym na giełdach.

                  (108)

                  Wśród producentów objętych próbą niektóre płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej przeznaczone do celów konsumpcji własnej były przekazywane lub dostarczane po cenach transferowych do celów dalszego przetwarzania przy zastosowaniu różnych polityk cenowych (koszt, koszt plus, cena rynkowa). W związku z tym nie można wyciągnąć żadnego znaczącego wniosku ze zmiany ceny produktów na użytek własny.

            4.4.3.2.   Koszty pracy

                  (109)

                  Średnie koszty pracy producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                     Tabela 12

                     Średnie koszty pracy na pracownika

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR)

                              63 722

                              63 374

                              66 039

                              66 023

                                 Wskaźnik (2011 = 100)

                                 100

                                 99

                                 104

                                 104

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (110)

                  W badanym okresie średnie wynagrodzenie na jednego pracownika zwiększyło się o 4 %.

            4.4.3.3.   Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

                  (111)

                  Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                     Tabela 13

                     Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Rentowność sprzedaży na wolnym rynku w Unii (% obrotu ze sprzedaży)

                              – 3,3 %

                              – 2,7 %

                              0,4 %

                              – 0,8 %

                              Przepływy pieniężne (w tys. EUR)

                              150 190

                              139 285

                              221 982

                              122 723

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 93

                                 148

                                 82

                              Inwestycje (w tys. EUR)

                              334 789

                              256 013

                              289 581

                              291 771

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 76

                                 86

                                 87

                              Zwrot z inwestycji

                              – 4,5 %

                              – 3,5 %

                              0,5 %

                              – 1,0 %

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (112)

                  Komisja określiła rentowność producentów unijnych, wyrażając stratę netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na wolnym rynku w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży.

                  (113)

                  Rentowność wykazała tendencję spadkową w badanym okresie: we wszystkich trzech latach, z wyjątkiem roku 2014, poniesiono straty. Straty w 2012 i 2013 r. były częściowo związane ze skutkami kryzysu zadłużeniowego w strefie euro (oraz ze spadkiem popytu na stal w 2012 r.), natomiast w roku 2014 oraz pierwszej połowie 2015 r. sytuacja producentów unijnych trochę się poprawiła.

                  (114)

                  Przepływy pieniężne netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Przepływy pieniężne netto ulegały znacznym zmianom w badanym okresie, ale pozostawały zasadniczo w przeważającej mierze dodatnie, głównie z uwagi na koszty niepieniężne, takie jak amortyzacja.

                  (115)

                  Ponieważ zwrot z inwestycji wykazywał ogólnie tendencję spadkową we wszystkich trzech latach, z wyjątkiem roku 2014, przemysł unijny obniżył poziom inwestycji o 13 % w okresie między 2012 a 2015 r. Straty poniesione w okresie badanym miały wpływ na zdolność do pozyskania kapitału, co uwidoczniło się w spadku inwestycji.

                  (116)

                  Poniższa tabela przedstawia dane w podziale na kwartały 2015 r. z uwagi na fakt, iż skarżący stwierdził w skardze, że w drugiej połowie 2015 r. nastąpiło znaczące pogorszenie sytuacji. Dane w tabeli rzeczywiście potwierdzają, że w drugiej połowie 2015 r. nastąpiło znaczące pogorszenie rentowności i wartości sprzedaży netto z powodu postępującego spadku cen na wolnym rynku unijnym.

                     Tabela 14

                     Rentowność producentów unijnych objętych próbą w podziale na kwartały

                              Kwartał 2015 r.

                              Rentowność (strata) przedsiębiorstw w danym kwartale (w mln EUR)

                              Cena sprzedaży netto za tonę

                              Sprzedaż netto na wolnym rynku
                              (w mln EUR)

                              Procent rentowności

                              Pierwszy

                              37,98

                              444,71

                              1 073,34

                              3,5 %

                              Drugi

                              22,78

                              436,19

                              1 001,60

                              2,3 %

                              Trzeci

                              – 22,92

                              426,36

                              857,49

                              – 2,7 %

                              Czwarty

                              – 69,80

                              392,92

                              699,47

                              – 10,0 %

                              Razem

                              – 31,9

                              427,2

                              3 631,9

                              – 0,8 %

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu

            4.4.4.   Wnioski dotyczące istotnej szkody

                  (117)

                  Z jednej strony przemysł unijny jako całość mógł nieznacznie zwiększyć wielkość swojej produkcji (pomimo znacznego zmniejszenia wielkości produkcji głównie przez jednego dużego włoskiego producenta) i poprawić wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych dzięki wzrostowi konsumpcji własnej i konsumpcji na wolnym rynku. Przemysł ten podjął także konkretne działa mające na celu poprawę wydajności przez utrzymywanie ścisłej kontroli nad kosztami produkcji (głównie surowców) i przez zwiększenie wielkości produkcji przypadającej na osobę zatrudnioną. W rezultacie koszty produkcji spadły o 25 %. Ponadto przepływy pieniężne w całym badanym okresie były dodatnie. Producenci unijni objęci próbą byli w stanie w dalszym ciągu inwestować około 250–330 mln EUR rocznie w badanym okresie.

                  (118)

                  Z drugiej strony, mimo wysiłków podjętych przez przemysł unijny w badanym okresie w celu poprawy ogólnych wyników pozostałe wskaźniki szkody wykazały pogorszenie sytuacji na wolnym rynku: z wyjątkiem 2014 r. i początku 2015 r. – kiedy sytuacja przemysłu unijnego zaczęła się nieznacznie poprawiać – w całym badanym okresie odnotowano straty, które w drugiej połowie 2015 r. osiągnęły niebezpieczny poziom. Mimo że wielkość sprzedaży na wolnym rynku unijnym pozostawała stosunkowo stabilna, przemysł unijny odnotował utratę udziału w rynku i musiał ograniczyć inwestycje z powodu ujemnego zwrotu z inwestycji.

                  (119)

                  W związku z powyższym na tym etapie postępowania stwierdza się, że wyżej wymienione dane pokazują, że przemysł unijny znajdował się w trudnej sytuacji pod koniec okresu objętego dochodzeniem, jednak nie w takim stopniu, by poniósł w badanym okresie istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

            5.   RYZYKO WYSTĄPIENIA SZKODY

      5.1.   Wprowadzenie

                  (120)

                  Podczas analizy ryzyka wystąpienia istotnej szkody dla przemysłu unijnego, zgodnie z art. 3 ust. 9 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, uwzględnione zostały czynniki takie jak:

                              (i)

                              znacząca stopa wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych na rynek Unii, wskazująca na prawdopodobieństwo znacznego wzrostu przywozu;

                              (ii)

                              swobodne dysponowanie dostatecznymi rezerwami mocy produkcyjnych przez producenta eksportującego po stronie eksportera lub nieuchronność znacznego zwiększenia tych mocy, wskazujące na prawdopodobieństwo znacznego wzrostu wywozu towarów po cenach dumpingowych do Unii, przy uwzględnieniu dostępności innych rynków eksportowych, mogących wchłonąć dodatkowy wywóz;

                              (iii)

                              fakt, czy ceny przywożonych produktów mogą w istotnym stopniu obniżyć ceny bądź uniemożliwić wzrost cen, który miałby miejsce w przeciwnym wypadku i mógłby prawdopodobnie zwiększyć popyt na dalszy przywóz; oraz

                              (iv)

                              stan zapasów.

                  (121)

                  Ze sformułowania „takie jak” w art. 3 ust. 9 akapit drugi wynika, że również inne czynniki poza wymienionymi czterema mogą być brane pod uwagę przy ustalaniu ryzyka wystąpienia szkody. Komisja poddała w szczególności analizie również czynniki takie jak rentowność i liczba zamówień, dla których dysponowała danymi z okresu objętego dochodzeniem i z okresu po zakończeniu dochodzenia.

                  (122)

                  Odnośnie do okresu badanego Komisja ponownie przeanalizowała dane zgromadzone dla lat 2012–2015, z uwagi na to, że do ustalenia, czy występuje ryzyko szkody dla przemysłu unijnego (11), konieczne jest zrozumienie jego obecnej sytuacji. Następnie Komisja przeprowadziła analizę prospektywną z uwzględnieniem wszystkich czynników. Ponadto Komisji udało się uzyskać dane dotyczące przywozu towarów po cenach dumpingowych, chińskich mocy produkcyjnych oraz cen importowych w okresie od stycznia do czerwca 2016 r., umożliwiające potwierdzenie lub obalenie prognoz, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez Trybunał (12). Jednak kompleksowe dane dotyczące rentowności i liczby zamówień za okres od stycznia do czerwca 2016 r. nie były dostępne, a za okres do końca marca 2016 r. dostępne były tylko dane częściowe. Nie znaleziono żadnych danych kompleksowych dotyczących stanu zapasów do końca czerwca 2016 r., w szczególności dotyczących przemysłu unijnego Te dane zostaną jednak zaktualizowane po publikacji niniejszego rozporządzenia. Będą analizowane również inne czynniki w przypadkach, gdy jest to możliwe. Na tym etapie dane dotyczące rentowności, liczby zamówień oraz stanu zapasów stanowiły najlepsze dostępne dane.

                  (123)

                  Na koniec, art. 3 ust. 9 akapit pierwszy, zdanie drugie rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, że zmiany okoliczności muszą być jednoznacznie przewidziane i nieuchronne.

            5.2.   Ryzyko wystąpienia szkody

      5.2.1.   Znacząca stopa wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych na rynek Unii, wskazująca na prawdopodobieństwo znacznego wzrostu przywozu

                  (124)

                  Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, wzrósł znacząco z poziomu 246 720 ton do 1 519 304 ton pomiędzy 2012 r. a okresem objętym dochodzeniem, co pokazuje tabela zawarta w motywie 76 powyżej. Te przywozy stale odbywały się przy utrzymującym się spadku cen. Znaczny wzrost udziału w rynku przywozu chińskich towarów po cenach dumpingowych (+ 550 %) potwierdza, że zmiany wielkości tego przywozu nie były wyłącznie rezultatem wzrostu popytu (+ 12 %). Chińscy producenci eksportujący penetrują nowy rynek i zdobywają udział w rynku poprzez przywóz towarów o niskich cenach kosztem innych podmiotów ekonomicznych, w tym producentów unijnych, Wielkość przywozu z Chin dalej się zwiększała (o 8,5 %) w pierwszej połowie 2016 r. (773 275 ton) (źródło: Eurostat), w porównaniu z pierwszą połową 2015 r. (712 390 ton). Dostępne dane pokazują nie tylko znaczny wzrost przywozu towarów z Chin po cenach dumpingowych w badanym okresie, lecz również fakt, że tendencja ta nie uległa zahamowaniu ani odwróceniu w okresie po zakończeniu dochodzenia.

            5.2.2.   Swobodne dysponowanie dostatecznymi rezerwami mocy produkcyjnych

      5.2.2.1.   Moce produkcyjne w ChRL (stal surowa i produkty podobne)

                  (125)

                  Dostępne informacje dotyczące chińskich mocy produkcyjnych w zakresie stali surowej wskazują na ich szybki wzrost od dłuższego czasu. W 2004 r. ChRL wytwarzała 25,6 % całkowitej światowej produkcji stali surowej (13), lecz poziom faktycznej produkcji prawie się podwoił, sięgając 50,3 % w 2015 r. Komunikat Komisji dotyczący stali w następujący sposób odnosi się do tej kwestii: „[…] w niektórych państwach trzecich, w szczególności w Chinach, znacznie wzrosły niewykorzystane moce produkcyjne. Tę nadwyżkę mocy produkcyjnych, w szczególności w samych Chinach, szacuje się na ok 350 mln, co stanowi niemal dwukrotność produkcji rocznej Unii.” (14).

                  (126)

                  Odnosząc się do tej kwestii, OECD oszacowała całkowite chińskie moce produkcyjne w zakresie stali na 1 140 mln ton (15) w 2014 r., a faktyczną chińską produkcję skalkulowała na 822,8 mln ton (16). Dane te wskazują, że dostępna w Chinach nadwyżka mocy produkcyjnych na pewno przekracza 300 mln ton.

                  (127)

                  Taka nadwyżka mocy produkcyjnych w zakresie stali nie odpowiada także popytowi na produkt podobny w ChRL czy innych państwach. Na rynkach światowych widać spowolnienie wzrostu popytu, a luka pomiędzy mocami produkcyjnymi a popytem się poszerza, na co wskazują niedawne badania prowadzone przez OECD (17).

                  (128)

                  Władze Chin nie kwestionują faktu, że państwo, którego dotyczy postępowanie, ma olbrzymią nadwyżkę mocy produkcyjnych w zakresie stali: po pierwsze 1 lutego 2016 r. chińska Rada Państwa wydała „Opinię dla przemysłu stalowego w sprawie ograniczenia nadwyżki mocy produkcyjnych” (ang. „Opinion for the steel industry to resolve excess capacity”), która przedstawia ogólny plan Chin w zakresie bardziej zdecydowanej walki z nadwyżką mocy produkcyjnych w chińskim przemyśle stalowym. Proponowane rozwiązania obejmują m.in. redukcję mocy produkcyjnych w zakresie stali surowej o 100–150 mln ton w ciągu 5 lat oraz ścisły zakaz tworzenia nowych mocy produkcyjnych. Po drugie Chińskie Stowarzyszenie Żelaza i Stali (CISA) również wspomniało w przekazanej informacji, że „w ciągu ostatnich kilku lat chiński rząd oraz chińskie stowarzyszenie producentów stali podjęły skuteczne kroki […]. Począwszy od 2011 r. Chiny aktywnie likwidują przestarzałe moce produkcyjne oraz intensyfikują działania w dziedzinie oszczędzania energii.” (18).

                  (129)

                  Ostatnio pojawiły się jednak następujące doniesienia o rozbieżnościach pomiędzy powyższą chińską zapowiedzią dotyczącą ograniczania mocy produkcyjnych po okresie objętym dochodzeniem a stanem faktycznym:

                              —

                              są doniesienia, że w państwie, którego dotyczy postępowanie, występuje zjawisko tzw. hut stali „zombie” (19): są to huty, o których zamknięciu stale się mówi, lecz fakt ten nie następuje.

                              —

                              Doniesienie z innego źródła mówi o ponownym otwarciu 41 wielkich pieców, a nowsze raporty wskazują nawet na ponowne uruchomienie w ChRL mocy produkcyjnych w zakresie stali na poziomie ponad 50 mln ton od początku 2016 r. (20).

                              —

                              Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali opublikowało następujące dane dotyczące światowej produkcji stali surowej w ciągu pierwszego półrocza 2016 r.: „Światowa produkcja stali surowej w pierwszym półroczu 2016 r. wyniosła 794,8 mln t, co oznacza spadek o 1,9 % w stosunku do tego samego okresu roku 2015 […] Produkcja stali surowej […] zmniejszyła się o 6,1 % w UE 28 […]. Produkcja stali surowej w Chinach w czerwcu 2016 r. wyniosła 69,5 mln t, co odpowiada wzrostowi o 1,7 % w porównaniu z czerwcem 2015 r. […].” (21).

                  (130)

                  Na koniec Komisja zbadała deklaracje i zobowiązania władz chińskich wymienione w motywie 128. Pomimo złożenia tych zapowiedzi na początku 2016 r. nie zostały one jeszcze wprowadzone w życie.

                  (131)

                  W związku z tym uważa się, że kwestia nadwyżki mocy produkcyjnych w sektorze stalowym w ChRL jest powszechnie znana, i że również chińskie władze to przyznają.

                  (132)

                  Ocenia się, że z następującego powodu produkty podobne stanowią dużą część całkowitej produkcji stali surowej: całkowita chińska produkcja stali surowej wyniosła w latach 2013 i 2014 odpowiednio 822 000 mln ton i 822 698 mln ton, a całkowita chińska produkcja wyrobów płaskich walcowanych na gorąco wyniosła odpowiednio 311 564 mln ton (czyli ok. 37,9 % całkowitej produkcji stali surowej) oraz 317 387 mln ton (czyli ok. 38,6 % całkowitej produkcji stali surowej) (22). Stąd powyższe dane dotyczące stali surowej stanowią jednocześnie dobry wskaźnik nadwyżki mocy produkcyjnych w zakresie produktu podobnego w ChRL.

                  (133)

                  Po drugie należy zwrócić uwagę na tabele zamieszczoną w motywie 185, w której faktyczna produkcja produktu podobnego w ChRL porównana jest z faktyczną produkcją w innych państwach w latach 2014 i 2013. Tabela ta pokazuje na przykład, że faktyczna produkcja produktu podobnego w 2014 r. w ChRL (317,4 mln ton) jest około pięciokrotnie większa niż całkowita łączna produkcja Rosji, Ukrainy, Iranu i Brazylii (57,4 mln ton). Świadczy to o olbrzymich mocach produkcyjnych w zakresie produktu podobnego w ChRL.

                  (134)

                  Po trzecie postępowanie potwierdziło, że w okresie objętym dochodzeniem chińscy producenci eksportujący objęci próbą wykorzystywali średnio 65 % posiadanych mocy produkcyjnych. Odpowiada to ponad 14 milionom ton metrycznych swobodnie dostępnych rezerw mocy produkcyjnych w zakresie produktu objętego postępowaniem i to jedynie w trzech przedsiębiorstwach. Jest to kolejny wskaźnik niewykorzystanych mocy produkcyjnych w zakresie produktu podobnego. Zakładając podobne wskaźniki u innych chińskich producentów płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco (HRF), można wywnioskować, że w Chinach występuje wysoki całkowity poziom niewykorzystanych mocy produkcyjnych w zakresie HRF.

                  (135)

                  Ponadto rynek unijny jest rynkiem otwartym, przyjmującym wiele towarów przywożonych z różnych państw, co pokazuje tabela w motywie 177. Jak pokazuje tabela 4 pod motywem 76, Chińscy producenci eksportujący dokonują przywozu na rynek unijny zwłaszcza od 2012 r. i szybko zdobywają udziały rynkowe dzięki przywozowi towarów o niskich cenach, co odbywa się kosztem innych podmiotów gospodarczych, w tym producentów unijnych. Świadczy to o tym, że penetracja rynku okazała się dla chińskich producentów eksportujących stosunkowo łatwa i bardzo skuteczna w okresie objętym dochodzeniem, co świadczy o atrakcyjności rynku unijnego dla producentów eksportujących z Chin i innych państw.

            5.2.2.2.   Zdolność absorpcyjna państw trzecich

                  (136)

                  Zgodnie z art. 3 ust. 9 akapit drugi, litera b) rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała dostępność innych rynków eksportowych, mogących wchłonąć dodatkowy wywóz, dla chińskich producentów eksportujących.

                  (137)

                  Dostęp do niektórych (głównych) rynków eksportowych staje się dla chińskich producentów eksportujących coraz trudniejszy ze względu na środki ochrony handlu (państwa takie jak Stany Zjednoczone, Malezja, Indie i Meksyk) i/lub dochodzenia (państwa takie jak Tajlandia) lub zwiększone stawki celne (RPA).

                  (138)

                  Statystyczne dane na temat wywozu za 2015 r. oraz za pierwsze 6 miesięcy 2016 r. dotyczące określonej próby (23) kodów NS odnoszącej się do produktu podobnego pokazują jednak status quo wielkości wywozu z Chin do pozostałych państw świata.

                  (139)

                  Po pierwsze państwo, którego dotyczy postępowanie, wywiozło w przybliżeniu taką samą ilość towarów w pierwszym półroczu 2016 r., w ujęciu rocznym, w porównaniu z 2015 r. W pierwszym półroczu 2016 r. średnia cena sprzedaży jednostkowej była jednak niższa niż w 2015 r. Po drugie spadek udziału w rynku niektórych państw (takich jak Indonezja i Wietnam) w ciągu pierwszych 6 miesięcy 2016 r. w porównaniu z 2015 r. jest kompensowany wzrostem udziału w rynku innych państw (takich jak Bangladesz oraz Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna). Komisja doszła więc do wniosku, że jest mało prawdopodobne, aby państwa trzecie same wchłonęły olbrzymią ilość swobodnie dostępnych chińskich rezerw mocy produkcyjnych. Nawet jeśli istnieje obecnie status quo w zakresie wywozu towarów chińskich do państw trzecich, prawdopodobne jest, że atrakcyjny rynek unijny, jak wspomniano w motywie 135, będzie nadal stanowił jeden z głównych rynków wywozu chińskich towarów po cenach dumpingowych.

            5.2.2.3.   Zdolność absorpcyjna ChRL

                  (140)

                  W ChRL również nie występuje dostateczna zdolność absorpcyjna. Popyt krajowy na stal w ChRL ulega spowolnieniu: Według Światowego Stowarzyszenia Producentów Stali początkowo oczekiwano spadku popytu na stal w Chinach o – 3,5 % w 2015 r., a następnie o – 2,0 % w 2016 r., po szczytowym popycie w 2013 r. (24). Liczby te zostały jednak później zaktualizowane przez to samo stowarzyszenie, w sposób następujący: „prognozowany jest spadek popytu na stal w Chinach o – 4,0 % w 2016 r., a następnie o – 3,0 % w 2017 r. Wskazuje to na możliwość ukształtowania się popytu na poziomie 626,1 mln t stali (spadek o 15 % w porównaniu do 2013 r.) w 2017 r., zmniejszenie udziału w światowej konsumpcji stali do poziomu 41,9 % – z poziomu 47,9 % w 2009 r. oraz 44,8 % w 2015 r.” (25).

            5.2.2.4.   Wniosek dotyczący mocy produkcyjnych

                  (141)

                  Podsumowując, prawdopodobne jest, że znaczne ilości olbrzymiej nadwyżki mocy produkcyjnych, w tym produktu podobnego, nadal będą kierowane na rynek unijny. Obecne nadwyżki mocy produkcyjnych oraz niedostateczna zdolność absorpcyjna państw trzecich czy też samej ChRL wskazują na prawdopodobieństwo znacznego wzrostu wywozu chińskich towarów do Unii, gdzie w omawianym okresie penetracja rynku okazała się stosunkowo łatwa i bardzo skuteczna.

            5.2.3.   Poziom cen przywozu

                  (142)

                  W badanym okresie, jak opisano w motywie 78, średnie ceny przywozu towarów z państwa, którego dotyczy postępowanie, spadły o 33 %, z 600 EUR/t w 2012 r. do 404 EUR/t w 2015 r.

                  (143)

                  Poniższa tabela porównuje średnią jednostkową cenę chińskiego przywozu ze średnią jednostkową ceną sprzedaży towarów pięciu producentów unijnych objętych próbą:

                     Tabela 15

                     Ceny sprzedaży na wolnym rynku w Unii w porównaniu do cen chińskiego przywozu w badanym okresie

                              Zob. motyw

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Cena sprzedaży towarów pięciu producentów unijnych objętych próbą (EUR/t)

                              104

                              553

                              498

                              471

                              427

                              Średnia cena przywozu z Chin według Eurostatu
                              (EUR/t)

                              78

                              600

                              505

                              463

                              404

                              Różnica (EUR/t)

                              – 47

                              – 7

                              + 8

                              + 23

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz dane Eurostatu

                  (144)

                  W 2012 r. średnie chińskie ceny były znacznie wyższe od cen producentów unijnych. Natomiast w 2015 r. ceny przywozu z Chin były już znacznie niższe (404 EUR/t) od cen przemysłu unijnego (427 EUR/t). Potwierdza to analiza podcięcia cenowego zawarta w motywie 82 powyżej.

                  (145)

                  Poniższa tabela pokazuje dalszy ciągły spadek chińskich cen jednostkowych na rynku unijnym po okresie objętym dochodzeniem – od stycznia do czerwca 2016 r.

                     Tabela 16

                     Ceny chińskiego przywozu po okresie objętym dochodzeniem

                              Średnia cena przywozu z Chin
                              (EUR/t)

                              Styczeń 2016 r.

                              Luty 2016 r.

                              Marzec 2016 r.

                              Kwiecień 2016 r.

                              Maj 2016 r.

                              Czerwiec 2016 r.

                              326

                              318

                              313

                              303

                              299

                              308

                                 Źródło: Eurostat

                  (146)

                  Negatywny wpływ niskich cen przywozu z Chin jest dwojakiego rodzaju:

                              (i)

                              po pierwsze istotne różnice w cenach mogą spowodować (dalsze) przesunięcie na korzyść przywozu po cenach dumpingowych, gdyż użytkownicy będą bardziej skłonni kupować coraz większe ilości towarów sprzedawanych po niższych cenach;

                              (ii)

                              po drugie obecność na rynku tak niskich cen zostanie prawdopodobnie wykorzystana przez nabywców jako narzędzie w negocjacjach w celu obniżenia cen oferowanych przez producentów unijnych oraz przez innych dostawców, powodując tym samym dalszy spadek zarówno wielkości sprzedaży, jak i cen. Podczas gdy wystąpienie takiego skutku można zakwestionować w sytuacji, gdy różnice w cenach nie są znaczne, w omawianym przypadku, biorąc pod uwagę stwierdzone podcięcie cenowe, można się spodziewać, że powstała szkoda dla przemysłu unijnego będzie poważna.

            5.2.4.   Poziom zapasów

                  (147)

                  Komisja uznała, że czynnik ten nie ma szczególnie dużego znaczenia dla analizy, gdyż zazwyczaj zapasy utrzymywane są przez przedsiębiorstwa handlowe (dystrybutorów), a nie przez producentów. Ponadto producenci unijni produkują głównie na zamówienie, co pozwala im utrzymywać zapasy na jak najniższym poziomie. Niemniej jednak Komisja uwzględniła w analizie ten czynnik, który jest wyraźnie wymieniony w art. 3 ust. 9 akapit drugi rozporządzenia podstawowego (zob. motyw 120 powyżej).

                  (148)

                  Zarówno w ChRL, jak i na rynku unijnym (26) odnotowano malejące poziomy zapasów pod koniec okresu objętego dochodzeniem. Biorąc pod uwagę spadki cen w 2015 i 2016 r., można to wyjaśnić w następujący sposób: jeśli producent lub przedsiębiorstwo handlowe oczekuje wzrostu cen, zazwyczaj szybko gromadzi zapasy, spodziewając się, że osiągnie proporcjonalnie większe zyski, kiedy ceny wzrosną.

                  (149)

                  Mimo złożonych wniosków i własnych poszukiwań Komisja nie była w stanie zdobyć pełnych danych dotyczących zapasów po okresie objętym dochodzeniem. Niemniej jednak Komisja uznała, że prawdopodobnie zapasy produktu objętego postępowaniem pozostawały w Unii na początku 2016 r. raczej na niskim poziomie: przykładowo w Niemczech „według Niemieckiego Stowarzyszenia Dystrybucji Stali (BDS) pod koniec zeszłego roku zapasy płaskich wyrobów ze stali spadły do najniższego poziomu od grudnia 2003 r. Najnowsze dane pokazują pewną poprawę sytuacji, jednak poziom zapasów płaskich wyrobów ze stali, wynoszący 1,4 mln ton w lutym, pozostaje o 7 % niższy niż w zeszłym roku (27)”.

                  (150)

                  Według doniesień z ChRL poziomy zapasów stali w magazynach w 40 głównych chińskich miastach spadły z 9,47 ton pod koniec maja 2016 r. do 8,86 ton pod koniec czerwca 2016 r., co można porównać z poziomem 12,86 ton, jaki odnotowano pod koniec czerwca 2015 r. W maju 2016 r. poziom zapasów stali w 80 głównych chińskich hutach wynosił 14,17 ton, wobec 16,71 ton pod koniec maja 2015 r. (28).

                  (151)

                  Podsumowując, zapasy stali ulegały zmniejszeniu zarówno pod koniec okresu objętego dochodzeniem, jak i w okresie późniejszym. Chociaż czynnik ten nie jest decydujący dla analizy, może oznaczać potencjalne dalsze spadki cen zwiększające ryzyko wystąpienia szkody.

            5.2.5.   Inne elementy: rentowność i liczba zamówień przemysłu unijnego w UE

                  (152)

                  Przemysł unijny potrzebuje stabilnych zysków. Dlatego ten wskaźnik szkody jest niezwykle ważny. Liczba zamówień to liczba potwierdzonych zobowiązań ze strony klientów. Pokazuje ona zmiany wielkości sprzedaży przemysłu unijnego w nadchodzących miesiącach. Komisji udało się zdobyć i przeanalizować dane dotyczące zysku i liczby zamówień z okresu objętego dochodzeniem i okresu późniejszego.

                  (153)

                  Jak opisano w motywie 113, sytuacja producentów unijnych w zakresie rentowności zaczęła się nieznacznie poprawiać w 2014 r. i w pierwszych dwóch kwartałach 2015 r. Jak opisano w motywie 116, w drugiej połowie 2015 r. przemysł unijny zaczął przynosić straty, które w czwartym kwartale okresu objętego dochodzeniem osiągnęły niebezpieczny poziom 10 %.

                  (154)

                  Dane liczbowe dotyczące rentowności całego przemysłu unijnego nie były jeszcze dostępne dla okresu następującego po okresie objętym dochodzeniem. Zgromadzono natomiast dane liczbowe dotyczące rentowności podmiotów skarżących, które wytwarzają około 90 % łącznej produkcji przemysłu unijnego, jak wspomniano w motywie 62. Dane te zostaną zaktualizowane po publikacji niniejszego rozporządzenia; w miarę możliwości będą analizowane również inne czynniki. Na tym etapie postępowania dane dotyczące rentowności i liczby zamówień stanowiły najlepsze dostępne dane.

                  (155)

                  Jak przedstawiono w tabeli zamieszczonej pod motywem 145, chińskie ceny eksportowe spadały w dalszym ciągu w pierwszej połowie 2016 r. i były niższe od kosztów produkcji ponoszonych przez producentów unijnych. Pokazuje to chińską agresywną politykę cenową na rynku unijnym, której producenci unijni nie będą w stanie w przyszłości sprostać. Potwierdza to poniższa tabela, która przedstawia informacje dotyczące rentowności podmiotów skarżących. W postępowaniu stwierdzono dalsze pogorszenie sytuacji podmiotów skarżących pod względem rentowności.

                     Tabela 17

                     Dynamika rentowności i liczby zamówień podmiotów skarżących

                              Opis

                              2012

                              2013

                              2014

                              2015

                              Kwiecień 2015 r. – marzec 2016 r.

                              Rentowność

                              – 1,31 %

                              – 4,86 %

                              – 1,28 %

                              Od – 3 % do – 5 %

                              Od – 5 % do – 7 %

                              Liczba zamówień

                              16 763 734

                              16 631 630

                              16 677 099

                              15 529 155

                              15 636 444

                                 Źródło: Eurofer

            5.2.6.   Przewidywalność i nieuchronność zmiany okoliczności

                  (156)

                  Art. 3 ust. 9 rozporządzenia podstawowego stanowi, że „zmiany okoliczności mogących spowodować sytuację, w której dumping doprowadziłby do powstania szkody, muszą być jednoznacznie przewidziane i nieuchronne”.

                  (157)

                  Wszystkie wyżej wymienione czynniki zostały przeanalizowane i zweryfikowane w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem. W szczególności rentowność producentów unijnych objętych próbą osiągnęła niebezpieczny poziom 10 % w czwartym kwartale 2015 r., kiedy to chińska presja cenowa była najbardziej odczuwalna. Ponadto dane dla okresu następującego po okresie objętym dochodzeniem pokazują, że ta negatywna tendencja, zapoczątkowana w drugiej połowie 2015 r., nie uległa zmianie w pierwszej połowie 2016 r. Jeśli tendencja ta się utrzyma, trudna sytuacja przemysłu unijnego wkrótce przekształci się w istotną szkodę. Na podstawie danych dla okresu objętego dochodzeniem Komisja doszła do wniosku, że wystąpiła jednoznacznie przewidywalna i nieuchronna zmiana okoliczności pod koniec okresu objętego dochodzeniem, która spowoduje sytuację, w której dumping doprowadzi do powstania szkody.

            5.3.   Wnioski dotyczące zagrożenia wystąpienia szkody

                  (158)

                  Sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się w 2014 r. i w pierwszych dwóch kwartałach 2015 r., natomiast w drugiej połowie 2015 r. prawie wszystkie wskaźniki szkody zaczęły drastycznie spadać. Dochodzenie wykazało, że ta negatywna tendencja, zapoczątkowana w drugiej połowie 2015 r., nie uległa zmianie w pierwszej połowie 2016 r. Prognoza przemysłu unijnego dotycząca przyszłej rentowności i sprzedaży jest negatywna i może się potwierdzić (zob. motyw 155 tabela 17). Spadek sprzedaży i niższe/ujemne marże najprawdopodobniej będą skutkować dużymi stratami, utratą zamówień i redukcją miejsc pracy. Wszystkie czynniki uwzględnione w art. 3 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, zwłaszcza znacząca stopa wzrostu przywozu po coraz niższych cenach dumpingowych w 2015 r. (oraz w 2016 r.), ogromna nadwyżka mocy produkcyjnych w ChRL oraz tendencja spadkowa rentowności przemysłu unijnego pozwalają sformułować ten sam wniosek.

                  (159)

                  Na podstawie powyższej analizy Komisja doszła na tym etapie postępowania do wniosku, że pod koniec okresu objętego dochodzeniem wystąpiło zagrożenie jednoznacznie przewidywalnej i nieuchronnej szkody dla przemysłu unijnego.

            6.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

                  (160)

                  Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja sprawdziła, czy zagrożenie wystąpienia istotnej szkody dla przemysłu unijnego było spowodowane przywozem po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować zagrożenie wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego. Komisja dopilnowała, aby jakiekolwiek zagrożenie wystąpienia szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz po cenach dumpingowych z ChRL nie było łączone z tym przywozem dumpingowym. Czynniki te obejmują: kryzys gospodarczy, spadek popytu na stal, koszt surowców powodujący spadek cen sprzedaży, przywóz z państw trzecich, wyniki w zakresie sprzedaży eksportowej producentów unijnych oraz zarzut, że sam jeden producent unijny działa na szkodę przemysłu unijnego.

            6.1.   Wpływ przywozu po cenach dumpingowych

                  (161)

                  Ceny sprzedaży stosowane przez chińskich producentów eksportujących spadły średnio z 600 EUR/t w 2012 r. do 404 EUR/t w okresie objętym dochodzeniem (-33 %). Stale obniżając swoje jednostkowe ceny sprzedaży w badanym okresie, jak opisano w motywie 76, chińscy producenci eksportujący zdołali znacznie zwiększyć swój udział w rynku z poziomu 0,79 % w 2012 r. do poziomu 4,32 % w okresie objętym dochodzeniem. W szczególności w okresie objętym dochodzeniem w porównaniu do lat poprzednich wystąpił znaczny wzrost wielkości przywozu z Chin.

                  (162)

                  Spadek popytu na stal i skutki kryzysu zadłużenia w strefie euro negatywnie wpłynęły na wyniki przemysłu unijnego w 2012 i 2013 r., natomiast w 2014 r. sytuacja przemysłu unijnego trochę się poprawiła. Jednak zwłaszcza od drugiej połowy 2015 r. stały wzrost wielkości przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, wywarł wyraźnie negatywny wpływ na wyniki przemysłu unijnego. Podczas gdy przemysł unijny zmniejszał w 2015 r. koszty poprzez przyrost wydajności, w tym obniżanie poziomu zatrudnienia, i czerpał korzyści ze spadku cen surowców, przywóz po cenach dumpingowych stale się zwiększał, zmuszając przemysł unijny do jeszcze większego obniżenia cen sprzedaży, aby ograniczyć straty w udziale w rynku. W rezultacie, mimo że rentowność przemysłu unijnego nieznacznie się poprawiła dzięki ograniczeniu strat w 2014 r. i w pierwszej połowie 2015 r., tendencja ta zupełnie się odwróciła począwszy od drugiej połowy 2015 r.: wielkość przywozu z Chin odnotował dalszy wzrost, chińskie ceny spadły jeszcze bardziej i miał miejsce dalszy spadek cen i rentowności przemysłu unijnego.

                  (163)

                  W związku ze zbieżnością w czasie między nieustannie zwiększającym się poziomem przywozu po cenach dumpingowych, które ulegały stałemu obniżeniu, z jednej strony, a stratą w udziale w rynku i spadkiem cen przemysłu unijnego powodującymi dalsze straty, zwłaszcza od drugiej połowy 2015 r., z drugiej strony, Komisja stwierdziła, że przywóz po cenach dumpingowych miał negatywny wpływ na sytuację przemysłu unijnego.

                  (164)

                  Ponadto stopniowe spowalnianie gospodarki chińskiej oraz bardzo znaczna nadwyżka mocy produkcyjnych chińskiego przemysłu stalowego zmusiły chińskich producentów stali do skierowania wypracowywanej nadwyżki produkcyjnej na rynki eksportowe, przy czym rynek unijny stanowił jedno z atrakcyjniejszych miejsc przeznaczenia wywozu. Niektóre inne tradycyjnie ważne rynki eksportowe wprowadziły bowiem środki skierowane przeciwko chińskim produktom ze stali, w tym płaskim wyrobom ze stali walcowanym na gorąco.

                  (165)

                  Z uwagi na coraz częstsze korzystanie ze środków ochrony handlu na całym świecie jest prawdopodobne, że rynek unijny stał się jednym z najbardziej atrakcyjnych miejsc przeznaczenia dla chińskiego przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem, ze szkodą dla przemysłu unijnego. Wniosek ten znajduje potwierdzenie w:

                              —

                              danych statystycznych Eurostatu dotyczących przywozu, z których wynika, że wielkość przywozu z Chin jest wciąż znacząca po zakończeniu okresu objętego dochodzeniem;

                              —

                              słabym chińskim popycie wewnętrznym na stal.

            6.2.   Wpływ pozostałych czynników

      6.2.1.   Kryzys gospodarczy

                  (166)

                  Spadek popytu na stal głównie w 2012 r. oraz skutki kryzysu zadłużenia w strefie euro negatywnie wpłynęły na wyniki unijnego przemysłu stalowego w 2012 i 2013 r. Jak wspomniano w motywie 106, Komisja zauważa ten negatywny wpływ. Odnotowano też jednak, że w 2014 i 2015 r. sytuacja przemysłu unijnego zaczęła się poprawiać.

                  (167)

                  W rezultacie, mimo iż kryzys zadłużenia w strefie euro wywarł wpływ na przemysł unijny – zwłaszcza w latach 2012–2013, sytuacja na rynku nieznacznie się poprawiała, czemu towarzyszył stosunkowo stabilny, a nawet rosnący poziom popytu na rynku unijnym od 2013 r. W konsekwencji, choć w latach 2014–2015 przemysł unijny mógł czerpać większe korzyści z poprawy sytuacji na rynku, uniemożliwił mu to gwałtowny wzrost przywozu z ChRL. Przywóz tanich wyrobów z Chin stopniowo zwiększał swoje udziały w rynku, ze szkodą dla przemysłu unijnego. Stała presja wywierana przez przywożone wyroby zaczęła być w pełni odczuwalna w drugiej połowie 2015 r.

                  (168)

                  Komisja stwierdziła więc na tym etapie postępowania, że kryzys zadłużenia w strefie euro miał negatywny wpływ na sytuację głównie w latach 2012–2013 badanego okresu, czyli przed okresem objętym dochodzeniem. Nie przyczynił się on jednak do wystąpienia zagrożenia szkodą stwierdzonego pod koniec 2015 r.

            6.2.2.   Spadek kosztu najważniejszych surowców (rudy żelaza, węgla koksowego i złomu) potrzebnych do wytwarzania produktu objętego postępowaniem/produktu podobnego

                  (169)

                  Jedna z zainteresowanych stron stwierdziła, że ceny produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego były jedynie zgodne z określoną globalną tendencją w zakresie wysokości cen i zasadniczo odzwierciedlały spadek cen rud żelaza. Zgodnie z tą opinią to nie chiński przywóz towarów, ale globalna tendencja wywierała presję cenową i pociągnęła za sobą zagrożenie wystąpienia szkody.

                  (170)

                  Komisja przeanalizowała zmiany cen surowców potrzebnych do produkcji płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco w badanym okresie.

                  (171)

                  Komisja stwierdziła po pierwsze, że na rynkach produktów stalowych o ugruntowanej pozycji, takich jak rynek unijny, producenci krajowi konkurują z wieloma źródłami przywozu, jak pokazano w tabeli 18 w motywie 177 poniżej, co skutkuje wzrostem presji cenowej oraz – w konsekwencji – obniżeniem cen.

                  (172)

                  Po drugie, nawet jeżeli ChRL zużywa największe ilości stali na świecie, państwo to ma znaczną nadwyżkę mocy produkcyjnych. Chińscy producenci są zatem zmotywowani, by wywozić nadwyżki swoich wyrobów po niskich cenach na najbardziej atrakcyjne dla nich rynki, w tym rynek unijny. Dlatego też zmiany cen surowców nie są jedynym czynnikiem, który wpływa na światowe ceny.

                  (173)

                  Po trzecie przyznano jednak, że ceny najważniejszych surowców (rudy żelaza, węgla koksowego i złomu) potrzebnych do wytwarzania płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco spadły znacząco w latach 2012–2015, w sposób następujący:

                              —

                              cena rudy żelaza spadła z około 141 USD za tonę – do 56 USD za tonę, czyli o 60 %;

                              —

                              cena złomu spadła z około 327 EUR za tonę – do 159 EUR za tonę, czyli o 51 %;

                              —

                              cena węgla koksowego spadła z około 252 USD za tonę – do 121 USD za tonę, czyli o 52 %.

                  (174)

                  Jednak podczas analizy kosztu produkcji największego producenta unijnego objętego próbą okazało się, że wpływ spadających cen tych surowców jest znacznie mniejszy od wspomnianych zmian cen. Zmiany dotyczą średnich cen i nie odzwierciedlają kosztów ponoszonych przez producentów unijnych, które zależą również od jakości, ilości i zawartych umów. Przykładowo trzy wyżej wymienione surowce odpowiadały za około 60 % łącznego kosztu produkcji ponoszonego przez pewnego dużego producenta w 2012 r., a w 2015 r. stanowiły wciąż 50 % tego kosztu. Pokazuje to, że nie ma bezpośredniej korelacji pomiędzy spadkiem cen surowców i spadkiem kosztu produkcji płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco.

                  (175)

                  Ponadto koszt produkcji ponoszony przez przemysł unijny spadł w badanym okresie łącznie o 25 % (zob. motyw 104), co było spowodowane nie tylko obniżeniem się kosztów surowców, ale również przyrostami wydajności uzyskanymi przez producentów unijnych. Co więcej średnie ceny przywozu spadły w tym samym okresie o jeszcze bardziej w ujęciu procentowym, to znaczy o 33 % (zob. motywy 78 i 79).

                  (176)

                  W uczciwych warunkach rynkowych przemysł unijny mógłby utrzymać swoje ceny sprzedaży na poziomie pozwalającym mu czerpać korzyści z faktu obniżenia kosztów i ponownie osiągnąć rentowność. Producenci unijni musieli jednak dostosować się do zmian cen na rynku unijnym i w rezultacie ceny spadły. W okresie objętym dochodzeniem producenci unijni byli zmuszeni wręcz do sprzedaży po cenach niższych od kosztów produkcji, mimo że udało im się znacznie obniżyć wysokość kosztów produkcji.

            6.2.3.   Przywóz z państw trzecich

                  (177)

                  Wielkość przywozu z państw trzecich i ich udziały w rynku (w wielkości łącznego przywozu) w badanym okresie kształtowała się następująco:

                     Tabela 18

                     Wielkość przywozu z państw trzecich, ceny jednostkowe i udziały w rynku

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              BRAZYLIA

                              Wielkość przywozu z Brazylii

                              69 457

                              41 895

                              108 973

                              580 525

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 60

                                 157

                                 836

                              Jednostkowe ceny przywozu z Brazylii

                              515

                              461

                              433

                              386

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 89

                                 84

                                 75

                              Udział w rynku

                              0,22 %

                              0,13 %

                              0,33 %

                              1,65 %

                              Udział w łącznej wielkości przywozu do Unii

                              1,68 %

                              0,87 %

                              2,08 %

                              7,42 %

                              IRAN

                              Wielkość przywozu z Iranu

                              96 505

                              125 202

                              527 161

                              1 015 088

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 130

                                 546

                                 1 052

                              Jednostkowe ceny przywozu z Iranu

                              499

                              454

                              415

                              369

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 91

                                 83

                                 74

                              Udział w rynku

                              0,31 %

                              0,39 %

                              1,59 %

                              2,89 %

                              Udział w łącznej wielkości przywozu do Unii

                              2,34 %

                              2,60 %

                              10,08 %

                              12,97 %

                              ROSJA

                              Wielkość przywozu z Rosji

                              1 341 666

                              1 334 322

                              1 376 412

                              1 714 880

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 99

                                 103

                                 128

                              Jednostkowe ceny przywozu z Rosji

                              500

                              448

                              431

                              387

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 90

                                 86

                                 77

                              Udział w rynku

                              4,27 %

                              4,13 %

                              4,15 %

                              4,88 %

                              Udział w łącznej wielkości przywozu do Unii

                              32,47 %

                              27,66 %

                              26,32 %

                              21,90 %

                              SERBIA

                              Wielkość przywozu z Serbii

                              156 894

                              155 055

                              211 835

                              427 558

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 99

                                 135

                                 273

                              Jednostkowe ceny przywozu z Serbii

                              523

                              468

                              442

                              400

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 89

                                 84

                                 77

                              Udział w rynku

                              0,50 %

                              0,48 %

                              0,64 %

                              1,22 %

                              Udział w łącznej wielkości przywozu do Unii

                              3,8 %

                              3,21 %

                              4,05 %

                              5,46 %

                              UKRAINA

                              Wielkość przywozu z Ukrainy

                              906 872

                              905 397

                              939 545

                              1 084 477

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 100

                                 104

                                 120

                              Jednostkowe ceny przywozu z Ukrainy

                              478

                              429

                              415

                              370

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 90

                                 87

                                 78

                              Udział w rynku

                              2,89 %

                              2,81 %

                              2,84 %

                              3,08 %

                              Udział w łącznej wielkości przywozu do Unii

                              21,95 %

                              18,77 %

                              17,97 %

                              13,85 %

                                 Źródło: Eurostat

                  (178)

                  Jak przedstawiono w tabeli zamieszczonej w motywie 76, wielkość przywozu z ChRL wzrosła w badanym okresie o 516 %. Chociaż tempo wzrostu w badanym okresie było jeszcze większe w przypadku Brazylii (+ 736 %) i Iranu (+ 952 %), wielkość przywozu z tych krajów (580 525 ton z Brazylii i 1 015 088 ton z Iranu) była znacznie mniejsza niż przywozu z ChRL w liczbach bezwzględnych (1 519 304 ton z ChRL) w okresie objętym dochodzeniem.

                  (179)

                  Ponadto przy porównywaniu liczb bezwzględnych dotyczących wywozu widać, że państwo, którego dotyczy postępowanie, było drugim co do wielkości eksporterem (po Rosji) na rynek unijny w okresie objętym dochodzeniem. Przywóz z Rosji (29) mógł przyczynić się do ryzyka wystąpienia szkody, jednak nie naruszył związku przyczynowego, z uwagi na wymienione poniżej powody.

                  (180)

                  Po pierwsze tempo wzrostu w przypadku ChRL w badanym okresie (+ 516 %) było znacznie wyższe niż w przypadku Rosji (+ 28 %).

                  (181)

                  Po drugie zmniejszyła się różnica między wielkością wywozu z ChRL i Rosji, której wielkość wywozu była tylko nieznacznie większa i wynosiła 773 686 ton (źródło: Eurostat) w pierwszej połowie 2016 r., podczas gdy wywóz z ChRL wynosił w tym samym okresie 773 275 ton (źródło: Eurostat).

                  (182)

                  Po trzecie nadwyżka mocy produkcyjnych w Rosji nie jest tak znaczna, jak nadwyżka mocy w ChRL, co obrazuje poniższa tabela:

                     Tabela 19

                     Faktyczna produkcja produktu podobnego w państwach trzecich (w tysiącach ton)

                              Państwo

                              Szacunkowe moce produkcyjne w zakresie stali surowej w 2014 r.

                              Produkcja stali surowej w 2013 r.

                              Produkcja stali surowej w 2014 r.

                              Faktyczna produkcja płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco w 2013 r.

                              Faktyczna produkcja płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco w 2014 r.

                              Rosja

                              89 000

                              69 008

                              71 461

                              26 140

                              26 996

                              ChRL

                              1 140 000

                              822 000

                              822 698

                              311 564

                              317 387

                                 Źródło danych dotyczących mocy produkcyjnych: OECD ()

                                 Źródło danych dotyczących produkcji: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, Steel Statistical Yearbook 2015 ()

                  (183)

                  Nawet jeśli powyższe dane liczbowe dotyczące mocy produkcyjnych odnoszą się wyłącznie do stali surowej, przy przyjęciu bardzo mało prawdopodobnego założenia, że cała stal surowa w Rosji jest wykorzystywana do wytwarzania produktu podobnego, nadwyżka mocy produkcyjnych w Rosji, nawet w przypadku tego mało prawdopodobnego scenariusza, jest znacznie mniejsza niż w Chinach.

                  (184)

                  Ponadto Komisja przeprowadziła ocenę cen i udziału w rynku przywozu z państw trzecich. Komisja odnotowała, że cena produktu podobnego przywożonego z niektórych innych państw, takich jak Iran, Rosja i Ukraina, była jeszcze niższa niż cena produktu przywożonego z państwa, którego dotyczy postępowanie. Podczas analizy tendencji i wielkości przywozu widać jednak wyraźnie, że w okresie objętym dochodzeniem wielkość przywozu z Iranu była znacznie mniejsza niż przywozu z ChRL oraz że wielkość przywozu z Rosji i Ukrainy w istocie zwiększała się w badanym okresie, jednak w znacznie wolniejszym tempie niż przywóz z ChRL. Ponadto w odróżnieniu od przywozu z ChRL przywóz z Rosji i Ukrainy stracił w badanym okresie znaczną część swojego udziału w łącznej wielkości przywozu do Unii.

                  (185)

                  Komisja porównała także faktyczną produkcję w państwach trzecich z produkcją w państwie, którego dotyczy postępowanie, i wykazała, że Chiny wykazują przewagę liczbową nad wszystkimi pozostałymi państwami, zarówno pod względem produkcji produktu podobnego, jak i mocy produkcyjnych w zakresie stali surowej.

                     Tabela 20

                     Faktyczna produkcja produktu podobnego w państwach trzecich (w tysiącach ton)

                              Państwo

                              Szacunkowe moce produkcyjne w zakresie stali surowej szacowane w 2014 r. (1)

                              Produkcja stali surowej w 2013 r.

                              Produkcja stali surowej w 2014 r. (2)

                              Teoretyczna nadwyżka mocy produkcyjnych w 2014 r. (1)

                              Faktyczna produkcja płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco w 2013 r.

                              Faktyczna produkcja płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco w 2014 r.

                              Rosja

                              89 000

                              69 008

                              71 461

                              17 539

                              26 140

                              26 996

                              ChRL

                              1 140 000

                              822 000

                              822 698

                              317 302

                              311 564

                              317 387

                              Ukraina

                              42 500

                              32 771

                              27 170

                              15 330

                              8 929

                              7 867

                              Iran

                              27 000

                              15 422

                              16 331

                              10 669

                              8 250

                              8 276

                              Brazylia

                              48 000

                              34 163

                              33 897

                              14 103

                              15 014

                              14 229

                                 Źródło danych dotyczących mocy produkcyjnych: OECD ()

                                 Źródło danych dotyczących produkcji: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, Steel Statistical Yearbook 2015 ()

                  (186)

                  Powyższe dane liczbowe dotyczące produkcji produktu podobnego pokazują, że państwo, którego dotyczy postępowanie, wykazuje znaczną przewagę liczbową nad wszystkimi pozostałymi dużymi państwami wywozu. Ponadto powyższe dane liczbowe dotyczące mocy produkcyjnych w zakresie stali surowej również pokazują, że tylko ChRL ma tak ogromną nadwyżkę mocy produkcyjnych.

                  (187)

                  W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że ChRL wywołuje ryzyko mogące spowodować wystąpienie nieuchronnej szkody dla przemysłu unijnego. Jak wcześniej wspomniano, to ryzyko wystąpienia szkody stało się jeszcze bardziej realistyczne ze względu na połączone skutki spowolnienia chińskiego popytu na stal oraz faktu, że dostęp do niektórych innych chińskich rynków eksportowych staje się coraz trudniejszy. W rezultacie część przywozu z Chin będzie w najbliższej przyszłości najprawdopodobniej nadal kierowana na rynek unijny.

                  (188)

                  Prawdopodobne jest też jednak, że do ryzyka wystąpienia istotnej szkody przyczynił się przywóz z Brazylii, Iranu, Rosji, Serbii i Ukrainy. Niemniej podstawowa produkcja tych krajów, tendencje dotyczące przywozu i dokładna wielkość przywozu w liczbach bezwzględnych nie mają takiej skali, by mogły naruszyć związek przyczynowy między stale rosnącym przywozem po coraz bardziej zaniżonych cenach dumpingowych z ChRL a ryzykiem wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

            6.2.4.   Wyniki przemysłu unijnego w zakresie sprzedaży eksportowej

                  (189)

                  Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą w badanym okresie kształtowała się następująco:

                     Tabela 21

                     Wielkość wywozu na rzecz niepowiązanych klientów dokonywanego przez producentów unijnych objętych próbą

                              2012

                              2013

                              2014

                              OD

                              Wielkość wywozu do niepowiązanych klientów

                              2 344 463

                              2 379 035

                              2 777 446

                              2 409 721

                                 Wskaźnik (2012 = 100)

                                 100

                                 101

                                 118

                                 103

                              Średnia cena (EUR/t)

                              516

                              463

                              459

                              391

                                 Wskaźnik (2011 = 100)

                                 100

                                 90

                                 89

                                 76

                                 Źródło: odpowiedzi udzielone przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu

                  (190)

                  Wielkość wywozu do klientów niepowiązanych wzrosła w badanym okresie o 3 %. Jeżeli chodzi o poziom cen, w badanym okresie odnotowano ich znaczny spadek (– 24 %).

                  (191)

                  W badanym okresie sprzedaż eksportowa stanowiła nie więcej niż 4 % łącznej produkcji Unii oraz 22 % łącznej sprzedaży niepowiązanym klientom. Ponadto spadek cen eksportowych w ujęciu procentowym wykazywał tę samą tendencję, co ceny sprzedaży producentów unijnych na rynku unijnym. Stąd na obecnym etapie postępowania Komisja stwierdziła, że wyniki sprzedaży eksportowej producentów unijnych przyczyniły się do słabej kondycji tego sektora. Czynnik ten nie zerwał jednak powiązania przyczynowego pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych a ryzykiem wystąpienia istotnej szkody dla przemysłu unijnego.

            6.2.5.   Szczególna sytuacja jednego producenta unijnego z Włoch

                  (192)

                  Jedna z zainteresowanych stron stwierdziła, że pewien włoski producent potencjalnie naraża przemysł unijny na szkodę. Strona ta twierdziła, że wspomniany włoski producent rzekomo korzysta z nielegalnej pomocy państwowej na szkodę innych unijnych producentów obecnych na rynku Unii, być może „w stopniu naruszającym związek przyczynowy...”. Twierdziła również, że poziom faktycznej produkcji tego włoskiego producenta znacząco spadł w badanym okresie.

                  (193)

                  Po pierwsze definicja i analiza przemysłu unijnego odnoszą się do przemysłu całej Unii, włącznie ze wspomnianym włoskim producentem. Pomimo faktu, że producent ten faktycznie znacząco ograniczył poziom produkcji w badanym okresie, łączny poziom produkcji przemysłu unijnego (zob. motyw 87) wzrósł o 2 %. W ogólnym rozrachunku wszyscy pozostali unijni producenci zwiększyli więc produkcję w badanym okresie.

                  (194)

                  Po drugie zarzut, że włoski producent korzysta z nielegalnej pomocy państwowej stanowi wciąż przedmiot dochodzenia Komisji, które potrwa do 2017 r. Wszczęcie dochodzenia nie przesądza o wyniku postępowania. Dlatego nie jest jeszcze możliwe wyciągnięcie wniosków w kwestii tego zarzutu. Komisja odnotowała jednak, że ceny sprzedaży tego włoskiego producenta były niższe niż średnia cena sprzedaży w badanym okresie. Gdyby włoski producent miał znaczący wpływ na ceny sprzedaży w Unii, można by się spodziewać podwyższenia średniego poziomu cen w Unii po zmniejszeniu produkcji przez tego producenta. Tak jednak nie było.

                  (195)

                  Po trzecie fakt, że niektórzy producenci unijni radzą sobie lepiej na unijnym rynku niż inni może wynikać z różnych czynników i nie ma to wpływu na tymczasowy wniosek, że cały przemysł unijny cierpi z powodu przywozu po cenach dumpingowych.

                  (196)

                  Komisja doszła więc do wniosku na obecnym etapie postępowania, że szczególna sytuacja jednego włoskiego producenta nie przyczyniła się do słabej kondycji przemysłu unijnego.

            6.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

                  (197)

                  Ustalono tymczasowo związek przyczynowy pomiędzy chińskim przywozem po cenach dumpingowych a ryzykiem wystąpienia istotnej szkody dla przemysłu unijnego. Istnieje jednoznaczna zbieżność w czasie pomiędzy silnym wzrostem zwłaszcza poziomu przywozu po cenach dumpingowych z ChRL a spadkiem wyników Unii, w szczególności począwszy od drugiej połowy 2015 r. Aby uniknąć dalszego spadku udziału w rynku, przemysł unijny nie miał innego wyboru niż dostosowanie się do poziomu cen wyznaczonego przez towary przywiezione po cenach dumpingowych. Skutkiem tego jest sytuacja generująca straty, która zapewne będzie się nadal pogarszała.

                  (198)

                  Komisja rozróżniła i oddzieliła skutki wszystkich znanych czynników dla sytuacji przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu po cenach dumpingowych powodujących ryzyko wystąpienia istotnej szkody dla całego przemysłu unijnego na koniec badanego okresu. Sytuacja producenta włoskiego nie przyczyniła się do słabej kondycji przemysłu unijnego. Nie stwierdzono by inne zidentyfikowane czynniki – takie jak kryzys gospodarczy, koszt surowców, przywóz z państw trzecich, wynik sprzedaży eksportowej producentów unijnych – naruszyły związek przyczynowy pomiędzy ryzykiem wystąpienia istotnej szkody a chińskim przywozem po cenach dumpingowych. W świetle powyższego Komisja stwierdziła na obecnym etapie, że przedmiotowy przywóz po cenach dumpingowych z ChRL w badanym okresie spowodował ryzyko poniesienia przez przemysł unijny istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Poza przywozem po cenach dumpingowych z ChRL nie stwierdzono naruszenia związku przyczynowego przez inne znane czynniki, które miały jednoczesny wpływ na sytuację przemysłu unijnego.

            7.   INTERES UNII

                  (199)

                  Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można jasno stwierdzić, że wprowadzenie odpowiednich środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii. Komisja w szczególności uwzględniła potrzebę wyeliminowania zakłócającego handel i szkodliwego dumpingu oraz przywrócenia efektywnej konkurencji. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników.

            7.1.   Interes przemysłu unijnego

                  (200)

                  Przemysł unijny jest zlokalizowany w kilkunastu państwach członkowskich (Zjednoczonym Królestwie, Francji, Niemczech, Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Włoszech, Luksemburgu, Belgii, Polsce, Niderlandach, Austrii, Finlandii, Szwecji, Portugalii, na Węgrzech i w Hiszpanii) i zatrudnia bezpośrednio ok. 18 000 pracowników w branży płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco.

                  (201)

                  W toku dochodzenia współpracowało siedemnastu producentów. Żaden ze znanych producentów nie sprzeciwił się wszczęciu dochodzenia. Jak wykazano powyżej przy analizie wskaźników szkody, cały przemysł unijny wykazywał pewne oznaki ponoszenia szkody w badanym okresie. W szczególności widoczny był znaczny niekorzystny wpływ na wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi producentów unijnych objętych próbą, takie jak rentowność. Producenci unijni doświadczyli pogorszenia swojej sytuacji, zwłaszcza począwszy od drugiej połowy 2015 r., i odczuli negatywny wpływ przywozu po cenach dumpingowych, powodującego ryzyko wystąpienia szkody, która na koniec badanego okresu stała się nieuchronna.

                  (202)

                  Oczekuje się, że nałożenie tymczasowych ceł antydumpingowych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu nastąpi koniec spadku cen, a przemysł unijny będzie w stanie poprawić swoją sytuację. Pozwoliłoby to przemysłowi unijnemu na zwiększenie rentowności do poziomów uznawanych za niezbędne w tym kapitałochłonnym przemyśle. Ważne jest zatem przywrócenie cen do poziomu cen niedumpingowych lub niepowodujących szkody, tak aby wszyscy różni producenci mogli prowadzić działalność na rynku unijnym w warunkach uczciwego handlu. W przypadku niepodjęcia kroków jest bardzo prawdopodobne, że ryzyko wystąpienia szkody urzeczywistni się, i że nastąpi dalsze pogorszenie sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. Ujemne wyniki w segmencie płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco wpłynęłyby na segmenty niższego i wyższego szczebla łańcucha wartości wielu producentów unijnych, ponieważ wykorzystanie mocy produkcyjnych tych segmentów jest ściśle powiązane z produkcją produktu objętego postępowaniem.

                  (203)

                  Na tym etapie Komisja stwierdziła zatem, że nałożenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.

            7.2.   Interes importerów

                  (204)

                  Jak wspomniano w motywach od 11–13, żaden z niepowiązanych importerów nie odpowiedział na ankietę ani nie przekazał Komisji danych wskazujących w jakim stopniu wprowadzenie takich środków byłoby szkodliwe dla importerów. Stąd, uwzględniając również fakt, że oprócz ChRL wiele innych państw wywozi towary do Unii, Komisja wstępnie stwierdziła, że wprowadzenie środków prawdopodobnie mogłoby nie leżeć w interesie importerów.

            7.3.   Interes użytkowników

                  (205)

                  Płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco są produktem przemysłowym kupowanym przez użytkowników końcowych w różnych celach, m.in. w sektorze budowlanym (produkcja rur stalowych), przemyśle stoczniowym, w produkcji kontenerów gazowych, zbiorników ciśnieniowych czy rurociągów energetycznych.

                  (206)

                  Tylko jeden użytkownik z Włoch (Marcegaglia Carbon Spa) przywożący towary z państwa, którego dotyczy postępowanie, i wytwarzający m. in. rury, przewody rurowe oraz produkty wysoko przetworzone dostarczył swoją odpowiedź w kwestionariuszu. Dla tego użytkownika produkt objęty postępowaniem/produkt podobny stanowi składnik kosztów.

                  (207)

                  Ów włoski użytkownik stwierdził, że wprowadzenie środków wymierzonych przeciwko towarom przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, doprowadziłoby do sytuacji pozbawienia go dostępu do niezawodnych dostaw produktu objętego postępowaniem na rynku unijnym, zwłaszcza wysokiej jakości zwojów używanych do ponownego walcowania. Twierdzi się, że 88 % całkowitej produkcji unijnej wytwarza tylko 16 przedsiębiorstw należących do ośmiu wielkich grup kapitałowych, przy czym większa część produkcji (ok. 70 %) wykorzystywana jest na rynku sprzedaży wewnętrznej. Dlatego też, w związku ze swoim nadal stosunkowo wysokim udziałem w rynku, producenci unijni mogą rzekomo wywierać silną presję zarówno na rynek produktu objętego postępowaniem, jak i na rynek wyrobów wysoko przetworzonych.

                  (208)

                  Po pierwsze Komisja odnotowała, że celem ceł antydumpingowych nie jest zamknięcie rynku unijnego przed przywozem jakichkolwiek towarów, lecz przywrócenie warunków uczciwego handlu poprzez usunięcie skutków szkodliwego dumpingu. Stąd nie jest spodziewane zakończenie przywozu z ChRL, lecz jego kontynuacja, aczkolwiek nie po cenach dumpingowych.

                  (209)

                  Po drugie Komisja stwierdziła, że użytkownik nie jest uzależniony wyłącznie od przywozu z Chin, ponieważ kupował w badanym okresie produkt objęty postępowaniem od producentów unijnych oraz od innych producentów z państw trzecich innych niż państwo, którego dotyczy postępowanie.

                  (210)

                  Po trzecie, nawet gdyby ceny chińskiego produktu objętego postępowaniem wzrosły o około 30 %, wywarłoby to wpływ jedynie na poziomie 3 % na koszty produkcji tego włoskiego użytkownika. Taki wpływ uznawany jest za nieznaczny.

                  (211)

                  Po czwarte, uwzględniając fakt, że po wprowadzeniu ceł antydumpingowych spodziewana jest kontynuacja przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz z innych państw oraz fakt, że istnieją alternatywne źródła dostaw, nieuzasadnione jest twierdzenie, że skutkiem nałożenia ceł antydumpingowych byłoby umożliwienie przemysłowi unijnemu wywieranie silnej presji cenowej. Przemysł unijny obejmuje 23 producentów, którzy dostarczają użytkownikom szeroki asortyment dostaw w ramach Unii, przy czym istnieje też dodatkowa opcja przywozu z innych państw trzecich, które produkują i wywożą produkt podobny. Stąd na tym etapie Komisja odrzuciła postulat, że wprowadzenie środków spowodowałoby niedobory dostaw produktu objętego postępowaniem/produktu podobnego.

                  (212)

                  Jeżeli chodzi o potencjalne negatywne skutki w zakresie konkurencji na rynku unijnym, prawdą jest, że przepisy w zakresie konkurencji obowiązujące w UE narzucają bardziej rygorystyczne standardy postępowania spółkom posiadającym znaczący udział w rynku. Ostateczne ustalenie istnienia pozycji dominującej oraz jej ewentualnego nadużywania leży w gestii właściwych organów ds. konkurencji.

                  (213)

                  W związku z powyższym na obecnym etapie stwierdza się, że wprowadzenie środków byłoby wbrew interesom użytkowników jednak nie wywarłoby na nich nieproporcjonalnego negatywnego wpływu. Uwzględniono w szczególności szeroki asortyment dostaw dostępnych na rynku oraz fakt ujawnienia w postępowaniu, że wpływ wprowadzenia środków w przypadku użytkownika, który podniósł tę kwestię był mniej znaczący niż twierdzono.

            7.4.   Wnioski dotyczące interesu Unii

                  (214)

                  Komisja stwierdziła na obecnym etapie, że wprowadzenie środków przyczyniłoby się do przywrócenia rentowności przemysłu unijnego. Wprowadzenie środków pozwoliłoby producentom unijnym na realizację niezbędnych inwestycji oraz prowadzenie prac badawczo-rozwojowych w celu lepszego technicznego uzbrojenia produkcji wyrobów ze stali walcowanych na gorąco oraz w celu zwiększenia konkurencyjności.

                  (215)

                  Przemysł unijny przeszedł już w (niedawnej) przeszłości znaczną restrukturyzację. W przypadku braku wprowadzenia jakichkolwiek środków prawdopodobne jest urzeczywistnienie się ryzyka wystąpienia nieuchronnej szkody na koniec badanego okresu. Niektórzy unijni producenci płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco być może musieliby zaprzestać produkcji takich wyrobów lub ją ograniczyć, zwolnić pracowników i pozostawić wielu użytkowników unijnych z ograniczonymi źródłami dostaw.

                  (216)

                  W kwestii interesu niepowiązanych importerów i użytkowników Komisja stwierdziła na obecnym etapie, że wprowadzenie środków na proponowanym poziomie miałoby jedynie ograniczony wpływ. W szczególności nie wywarłoby to nieproporcjonalnego wpływu na ceny, rentowność oraz poziom zatrudnienia w sektorze przemysłu użytkownika. Stąd wprowadzenie środków na proponowanym poziomie ma jedynie ograniczony wpływ na ceny w łańcuchu dostaw i wyniki użytkowników. Poziom środków doprowadzi do stworzenia równych warunków działania, przy czym nadal możliwy będzie przywóz po uczciwych cenach z państwa, którego dotyczy postępowanie.

                  (217)

                  Ważąc i bilansując z jednej strony istotne interesy ważnego przemysłu unijnego, który należy chronić przed nieuczciwymi praktykami, a z drugiej strony prawdopodobnie ograniczony wpływ przedmiotowych środków na niepowiązanych importerów i użytkowników, którzy nadal korzystają z szerokiego asortymentu dostaw w Unii, Komisja stwierdziła na obecnym etapie postępowania, że nie istnieją przekonujące przesłanki przemawiające za tym, że w interesie Unii nie leży wprowadzenie środków dotyczących przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, które dotyczy postępowanie.

            8.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

                  (218)

                  Biorąc pod uwagę sformułowane przez Komisję wnioski dotyczące dumpingu, ryzyka szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec urzeczywistnieniu się nieuchronnego ryzyka wyrządzenia istotnej szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz po cenach dumpingowych.

            8.1.   Poziom eliminacji szkody (margines szkody)

                  (219)

                  W celu określenia poziomu środków Komisja w pierwszym kroku ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia ryzyka poniesienia istotnej szkody. Zgodnie z orzecznictwem cena docelowa to cena, na którą przemysł unijny mógłby rozsądnie liczyć w warunkach normalnej konkurencji, w przypadku braku towarów przywiezionych po cenach dumpingowych. W praktyce podejmowania decyzji przez Komisję cena docelowa jest zazwyczaj kalkulowana poprzez ustalenie kosztów produkcji produktu podobnego i dodanie marży zysku, na którą przemysł unijny mógłby rozsądnie liczyć w warunkach normalnej konkurencji, w przypadku braku towarów przywiezionych po cenach dumpingowych.

                  (220)

                  W kwestii ustalenia docelowego zysku Komisja w pierwszym rzędzie zbadała propozycję skarżącego, który wskazał wartość 12,9 %, zaczerpniętą z poprzedniej decyzji Komisji dotyczącej tego samego produktu (30). Tak zidentyfikowana wartość pochodzi jednak z 2000 r., a dane sprzed ponad 15 lat nie mogą już być uznawane za reprezentatywne, biorąc pod uwagę technologiczne i finansowe zmiany, przez które przeszedł przemysł unijny od tamtego czasu.

                  (221)

                  Komisja następnie zbadała dane dotyczące rentowności za 2008 r., który uznała za rok najbardziej reprezentatywny dla produktu bardziej przetworzonego, a mianowicie wyrobów ze stali walcowanych na zimno (31). Produkt objęty niniejszym postępowaniem jest pod wieloma względami podobny do niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno (wyroby walcowane na zimno), co wynika z następujących powodów:

                              a)

                              W przypadku obu produktów (rudy żelaza i węgla koksowego) niektóre stopy odpowiadają za zasadniczą część kosztów ich produkcji, a ponadto produkty te poddawane są one podobnym procesom (piec, walcownia taśm na gorąco).

                              b)

                              Jak wskazano w motywie 26, produkt objęty postępowaniem stanowi podstawowy materiał do produkcji różnych bardziej przetworzonych wyrobów stalowych o wartości dodanej, począwszy od wyrobów walcowanych na zimno.

                        Na tej podstawie Komisja ustaliła marżę zysku na poziomie 14,4 %.

                  (222)

                  Jednak różne elementy tej sprawy związane z wyrządzającym szkodę dumpingowym napływem towarów z Chin i Rosji nie występują w niniejszej sprawie, w której Komisja stwierdziła ryzyko szkody ze strony wyrobów wywożonych z Chin, co wiąże się z analizą prospektywną. W szczególności w poprzedniej sprawie przywóz po niskich cenach z państw objętych postępowaniem miał miejsce w ciągu czteroletniego okresu poprzedzającego okres objęty dochodzeniem.

                  (223)

                  Następnie Komisja usiłowała ustalić zysk docelowy przeprowadzając symulację procesu wyjścia przemysłu unijnego z recesji spowodowanej kryzysem gospodarczym i finansowym z 2009 r, który to proces mógłby mieć miejsce, gdyby nie został przerwany przez duże ilości towarów przywożonych z Chin powodujących spadek cen. W celu przeprowadzenia tej symulacji Komisja oparła się na bardziej aktualnych danych oraz na analizie prospektywnej przedstawionej Komitetowi Stali przy OECD w grudniu 2013 r. W analizie zatytułowanej „Tworzenie podstaw stabilnego finansowo przemysłu” ekspert dokonał przeglądu rentowności światowego przemysłu stalowego na przestrzeni ostatnich lat i ustalił długoterminowy próg trwałego zysku. Praca ta zawierała w szczególności argumenty na rzecz średniej ogólnej marży EBITDA na poziomie 17 % (zysk przed potrąceniem odsetek, podatków, amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych oraz amortyzacji rzeczowych aktywów trwałych) (32). Raport ten wskazuje również na średni poziom nakładów inwestycyjnych w wysokości 7 % oraz średni koszt obsługi zadłużenia na poziomie 3 %. Komisja odjęła te dwie pozycje i uzyskała wynik wynoszący 7 % dla zysku przed potrąceniem opodatkowania (EBT). Wobec braku jakichkolwiek innych wiarygodnych danych Komisja przyrównała te dane liczbowe opracowane dla całości przemysłu stalowego do produktu objętego postępowaniem, jako że płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco stanowią znaczną część produkcji stali surowej.

                  (224)

                  Podsumowując, Komisja tymczasowo ustaliła na tym etapie postępowania, że do obliczenia marginesu ryzyka wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego w zakresie płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco można użyć zysku docelowego o wartości 7 %. Komisja podejmie jednak dalsze dochodzenie, aby ustalić, czy dostępne są dokładniejsze dane dotyczące produktu objętego postępowaniem.

            8.2.   Środki tymczasowe

                  (225)

                  W odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem dumpingu. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.

                  (226)

                  W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

                              Przedsiębiorstwo

                              Margines dumpingu

                              Margines szkody

                              Tymczasowe cło antydumpingowe

                              Bengang Steel Plates Co., Ltd.

                              96,5 %

                              17,1 %

                              17,1 %

                              Hebei Iron & Steel Group

                              95,0 %

                              13,2 %

                              13,2 %

                              Jiangsu Shagang Group

                              106,9 %

                              22,6 %

                              22,6 %

                              Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

                              100,1 %

                              18,0 %

                              18,0 %

                              Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                              106,9 %

                              22,6 %

                              22,6 %

                  (227)

                  Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki należności celnej mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożony produkt objęty postępowaniem wytworzony przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, niewymienione wyraźnie w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinien on być objęty żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

                  (228)

                  Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie tych indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy jego jednostki zależnej lub utworzenia nowej jednostki zajmującej się produkcją bądź sprzedażą. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (33). Wniosek powinien zawierać wszystkie istotne informacje, w tym dotyczące: zmiany działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją; sprzedaży krajowej i eksportowej związanej na przykład ze zmianą nazwy lub zmianą jednostek zajmujących się produkcją lub sprzedażą. Komisja będzie w razie potrzeby aktualizować wykaz przedsiębiorstw, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe.

                  (229)

                  W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach bieżącego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

            9.   PRZEPISY KOŃCOWE

                  (230)

                  W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie.

                  (231)

                  Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia.

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      1.   Tymczasowe cło antydumpingowe nakłada się na przywóz niektórych wyrobów walcowanych płaskich z żeliwa, stali niestopowej lub pozostałej stali stopowej, nawet w zwojach (w tym wyrobów ciętych na wymiar i taśmy), nieobrobionych więcej niż walcowanych na gorąco, nieplaterowanych, niepokrytych ani niepowleczonych.
      Z definicji produktu objętego postępowaniem wyklucza się:

                  —

                  wyroby ze stali nierdzewnej i ze stali krzemowej elektrotechnicznej o ziarnach zorientowanych,

                  —

                  wyroby ze stali narzędziowej i szybkotnącej,

                  —

                  wyroby, nie w zwojach, bez wypukłych wzorów o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości co najmniej 600 mm,

                  —

                  wyroby, nie w zwojach, bez wypukłych wzorów o grubości od 4,75 mm do 10 mm i szerokości co najmniej 2 050 mm.

            Produkty objęte postępowaniem to wyroby obecnie oznaczone kodami NS 7208 10 00, 7208 25 00, 7208 26 00, 7208 27 00, 7208 36 00, 7208 37 00, 7208 38 00, 7208 39 00, 7208 40 00, 7208 52 10, 7208 52 99, 7208 53 10, 7208 53 90, 7208 54 00, 7211 13 00, 7211 14 00, 7211 19 00, ex 7225 19 10 (kod TARIC 7225191090), 7225 30 90, ex 7225 40 60 (kod TARIC 7225406090), 7225 40 90, ex 7226 19 10 (kod TARIC 7226191090), 7226 91 91, 7226 91 99, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.
      2.   Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez poniższe przedsiębiorstwa:

                  Państwo

                  Przedsiębiorstwo

                  Tymczasowa stawka celna

                  Dodatkowy kod TARIC

                  ChRL

                  Bengang Steel Plates Co., Ltd.

                  17,1 %

                  C157

                  Handan Iron & Steel Group Han-Bao Co., Ltd.

                  13,2 %

                  C158

                  Hebei Iron & Steel Co., Ltd. Tangshan Branch

                  13,2 %

                  C159

                  Hebei Iron & Steel Co., Ltd. Chengde Branch

                  13,2 %

                  C160

                  Zhangjiagang Hongchang Plate Co., Ltd.

                  22,6 %

                  C161

                  Zhangjiagang GTA Plate Co., Ltd.

                  22,6 %

                  C162

                  Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku I

                  18,0 %

                  Zob. załącznik

                  Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

                  22,6 %

                  C999

            3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] [produktu objętego postępowaniem] sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [kod dodatkowy TARIC] w [państwo, którego dotyczy postępowanie]. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.”. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
      4.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
      5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają odpowiednie obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
      Artykuł 2
      1.   W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zainteresowane strony mogą:

                  a)

                  zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie;

                  b)

                  przekazać Komisji swoje uwagi na piśmie; oraz

                  c)

                  złożyć wniosek o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.

            2.   W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia strony, o których mowa w art. 21 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036, mogą zgłaszać uwagi dotyczące stosowania środków tymczasowych.
      Artykuł 3
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Artykuł 1 obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 6 października 2016 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

         (2)  Rozporządzenie to zostało zastąpione z dniem 20 lipca 2016 r. rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (tekst jednolity).

         (3)  Dz.U. C 58, z 13.2.2016, s. 9.

         (4)  Dz.U. C 172, z 13.5.2016, s. 29, zawiadomienie o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

         (5)  Dz.U. C 246/08, z 7.7.2016, s. 7, zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji, Serbii i Ukrainy.

         (6)  Wyroby te są wyłączone na podstawie wniosku o wykluczenie produktu (zob. motyw 29 i kolejne).

         (7)  Proces walcowania na zimno określono jako przesunięcie po arkuszach lub taśmach, które wcześniej zostały poddane walcowaniu na gorąco i trawieniu, walcami do walcowania na zimno, tj. poniżej temperatury mięknienia metalu.

         (8)  Te pierwiastki chemiczne to m.in.: wolfram, molibden, chrom i wanad.

         (9)  Kanada, Republika Południowej Afryki, Tajlandia, Indie, Malezja, Meksyk, Turcja, Rosja, Ukraina i Brazylia.

         (10)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1328 (Dz.U. L 210 z 4.8.2016, s. 20).

         (11)  Światowa Organizacja Handlu, WT/DS132/R, 28 stycznia 2000 r., Meksyk – dochodzenie antydumpingowe dotyczące izoglukozy (HFCS) ze Stanów Zjednoczonych – Sprawozdanie zespołu ekspertów, motyw 7.140, strona 214. Zespół ekspertów WTO uznał, co następuje: „Aby stwierdzić wystąpienie ryzyka istotnej szkody dla przemysłu krajowego, który obecnie nie ponosi widocznej szkody pomimo skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem, konieczne jest zrozumienie kontekstu aktualnej kondycji tego przemysłu. Sam fakt wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych, który będzie miał niekorzystny wpływ na ceny, nie prowadzi sam w sobie do wniosku, że przemysł krajowy poniesie szkodę – w przypadku bardzo dobrej kondycji tego przemysłu lub wpływu innych czynników przywóz towarów po cenach dumpingowych może nie prowadzić do ryzyka wystąpienia szkody”.

         (12)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. w sprawie C-186/14, motyw 72, potwierdzający wyrok Sądu z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie T-528/09, Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej,

         (13)  Dane liczbowe dotyczące światowej produkcji stali w 2015 r., Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, s. 14, http//www.worldsteel.org/publications/bookshop/product-details.~World-Steel-in-Figures-2015~PRODUCT~World-Steel-in-Figures-2015~.html

         (14)  COM(2016)155 final, Bruksela, 16.3.2016 r., Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego, Przemysł stalowy: utrzymanie stabilnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie, s. 2

         (15)  OECD, DSTI/SU/SC(2015)8/Final, Dyrekcja ds. Nauki, Technologii i Innowacji, Capacity developments in the world steel industry, Tabela 1, s. 10, http://www.oecd.org/officialdocuments/publicdisplaydocumentpdf/?cote=DSTI/SU/SC(2015)8/FINAL&docLanguage=En

         (16)  Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, World Steel in Figures 2016, tabela „major steel-producing countries 2014 and 2015”, s. 9, http://www.worldsteel.org/media-centre/press-releases/2016/World-Steel-in-Figures-2016-is-available-online.html

         (17)  OECD Dyrekcja ds. Nauki, Technologii i Innowacji (2015): „Excess capacity in the global steel industry: the current situation and ways forward”, Technology and Industry Policy Papers, Nr 18, OECD Publishing, s. 5 i 6. http://dx.doi.org/10.1787/5js65x46nxhj-en

         (18)  Informacja przekazana przez Dentons w imieniu Chińskiego Stowarzyszenia Żelaza i Stali (CISA) oraz jego członków, uwagi w postępowaniu antydumpingowym dotyczącym przywozu niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, 21 marca 2016 r., pkt. (24), s. 7.

         (19)  Reuters, artykuł prasowy, China's zombie steel mills fire up furnaces, worsen global glut, http://in.reuters.com/article/china-steel-overcapacity-idINKCN0XI070

         (20)  Reuters artykuł prasowy, BHP says over 50 million tonnes of steel capacity restarted in China, http://www.reuters.com/article/us-bhp-china-idUSKCN0YA09E

         (21)  Czerwiec 2016, produkcja stali surowej, Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, centrum medialne, https://www.worldsteel.org/media-centre/press-releases/2016/June-2016-crude-steel-production0.html

         (22)  Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, Steel Statistical Yearbook 2015, tabela 1 na s. 2 oraz tabela 13 na s. 35, http://www.worldsteel.org/statistics/statistics-archive/yearbook-archive.html

         (23)  Próba składała się z 679,4 mln ton chińskich produktów podobnych wywiezionych w 2015 r. oraz z 343,8 mln ton chińskich produktów podobnych wywiezionych w pierwszym półroczu 2016 r.

         (24)  Worldsteel Short Range Outlook 2014–2015, Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, https://www.worldsteel.org/media-centre/press-releases/2015/worldsteel-Short-Range-Outlook-2015-2016.html

         (25)  Zob. również motyw 103, w którym jest mowa o niewielkim spadku poziomu zapasów producentów unijnych objętych próbą jako wartości procentowej produkcji.

         (26)  Zob. również motyw 100, w którym jest mowa o niewielkim spadku poziomu zapasów producentów unijnych objętych próbą wyrażonego jako wartość procentowa produkcji.

         (27)  European steel producers on the offensive, but will price increases stick? Artykuł, http://blogs.platts.com/2016/04/05/european-steel-producers-on-offensive/

         (28)  Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, The Chinese steel industry, A monthly update for world steel members, nr 115, czerwiec 2016.

         (29)  Jak wspomniano w motywie 3, dnia 7 lipca 2016 r., Komisja wszczęła dochodzenie dotyczące przywozu takiego samego produktu pochodzącego m.in. z Rosji. Samo wszczęcie dochodzenia nie przesądza jednak o jego wyniku.

         (*)  OECD, DSTI/SU/SC(2015)8/Final, Dyrekcja ds. Nauki, Technologii i Innowacji, Capacity developments in the world steel industry, s. 10, tabela 1, http://www.oecd.org/officialdocuments/publicdisplaydocumentpdf/?cote=DSTI/SU/SC(2015)8/FINAL&docLanguage=En

         (**)  Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, Steel Statistical Yearbook 2015, s. 1 i 2, tabela 1 oraz s. 35, tabela 13, http://www.worldsteel.org/statistics/statistics-archive/yearbook-archive.html

         (***)  OECD, DSTI/SU/SC(2015)8/Final, Dyrekcja ds. Nauki, Technologii i Innowacji, Capacity developments in the world steel industry, s. 10, tabela 1 http://www.oecd.org/officialdocuments/publicdisplaydocumentpdf/?cote=DSTI/SU/SC(2015)8/FINAL&docLanguage=En

         (****)  Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, Steel Statistical Yearbook 2015 s. 1 i 2, tabela 1 oraz s. 35, tabela 13 http://www.worldsteel.org/statistics/statistics-archive/yearbook-archive.html

         (30)  Patrz Decyzja Komisji nr 284/2000/EWWiS z dnia 4 lutego 2000 r. nakładająca ostateczne cło ochronne na przywóz niektórych wyrobów walcowanych płaskich z żeliwa lub stali niestopowej o szerokości co najmniej 600 mm, nieplaterowanych, niepowleczonych ani niepokrytych, w zwojach, niepoddanych innej obróbce niż walcowanie na gorąco, pochodzących z Indii i z Tajwanu i akceptująca zobowiązania oferowane przez niektórych producentów eksportujących oraz kończąca postępowanie w sprawie przywozu pochodzącego z Republiki Południowej Afryki Dz.U. L 31, 2000, str. 44, ustęp 338.

         (31)  Zob. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1328 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. L 210, 2016, s. 1 motyw 156.

         (32)  McKinsey & Company, Laying the foundations for a financially sound industry, spotkanie Komitetu Stali przy OECD z dnia 5 grudnia 2013 r., s. 7

         (33)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Rue de la Loi 170, 1040 Brussels, Belgia.

         ZAŁĄCZNIK

                     Państwo

                     Nazwa

                     Dodatkowy kod TARIC

                     ChRL

                     Angang Steel Company Limited

                     C150

                     ChRL

                     Inner Mongolia Baotou Steel Union Co., Ltd.

                     C151

                     ChRL

                     Jiangyin Xingcheng Special Steel Works Co., Ltd.

                     C147

                     ChRL

                     Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.

                     C163

                     ChRL

                     Shougang Jingtang United Iron & Steel Co., Ltd

                     C164

                     ChRL

                     Maanshan Iron & Steel Co., Ltd

                     C165

                     ChRL

                     Rizhao Steel Wire Co., Ltd.

                     C166

                     ChRL

                     Rizhao Baohua New Material Co., Ltd.

                     C167

                     ChRL

                     Tangshan Yanshan Iron and Steel Co., Ltd.

                     C168

                     ChRL

                     Wuhan Iron & Steel Co., Ltd.

                     C156