title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/1124 z dnia 23 czerwca 2017 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               24.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/1124
   z dnia 23 czerwca 2017 r.
   wykonujące rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (1), w szczególności jego art. 46 ust. 6,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 marca 2012 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 267/2012.

               (2)

               Zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 267/2012, w przypadku gdy Organizacja Narodów Zjednoczonych podejmie decyzję o zmianie danych identyfikacyjnych osoby lub podmiotu umieszczonych w wykazie, Rada ma wprowadzić stosowne zmiany w załączniku VIII do tego rozporządzenia.

               (3)

               Organizacja Narodów Zjednoczonych postanowiła zmienić informacje identyfikacyjne 23 osób i 14 podmiotów umieszczonych w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 267/2012.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik VIII do rozporządzenia (UE) nr 267/2012,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 267/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         H. DALLI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 88 z 24.3.2012, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Informacje identyfikacyjne i inne informacje dotyczące wymienionych poniżej osób i podmiotów w wykazie zawartym w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 267/2012 otrzymują brzmienie:

         „Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 23 ust. 1

         A.   Osoby i podmioty zaangażowane w działania jądrowe lub związane z pociskami rakietowymi
         Osoby fizyczne

                     1)

                     Fereidoun Abbasi-Davani. Pełniona funkcja: wyższy rangą pracownik naukowy ministerstwa obrony i logistyki sił zbrojnych (MODAFL), Data urodzenia: a) 1958 r. b) 1959 r. Miejsce urodzenia: Abadan, Iran (Islamska Republika Iranu). Inne informacje: Związany z Instytutem Fizyki Stosowanej. Ściśle współpracuje z Mohsenem Fakhrizadehem-Mahabadim.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     3)

                     Ali Akbar Ahmadian. Tytuł: wiceadmirał. Pełniona funkcja: szef wspólnego sztabu irańskiego korpusu strażników rewolucji (IRGC). Data urodzenia: 1961 r. Miejsce urodzenia: Kerman, Iran (Islamska Republika Iranu). znana też jako Ali Akbar Ahmadian. Inne informacje: zmiana stanowiska.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     8)

                     Bahmanyar Morteza Bahmanyar. Pełniona funkcja: szef Departamentu Finansowego i Budżetowego Organizacji Przemysłu Lotniczego (Aerospace Industries Organisation – AIO). Data urodzenia: 31 grudnia 1952 r. Obywatelstwo: irańskie. Nr paszportu: a) I0005159, wydany w Iranie b) 10005159, wydany w Iranie.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     11)

                     Ahmad Vahid Dastjerdi. Pełniona funkcja: szef Organizacji Przemysłu Lotniczego (Aerospace Industries Organisation – AIO). Data urodzenia: 15 stycznia 1954 r. Nr paszportu: A0002987, wydany w Iranie. Inne informacje: Pełnił funkcję wiceministra obrony.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     12)

                     Ahmad Derakhshandeh. Pełniona funkcja: Prezes i dyrektor zarządzający Banku Sepah, który zapewnia wsparcie AIO i podmiotom podległym AIO, w tym grupie przemysłowej Shahid Hemmad (SHIG) i grupie przemysłowej Shahid Bagheri (SBIG); obie grupy zostały wymienione w rezolucji nr 1737 (2006). Data urodzenia: 11 sierpnia 1956 r. Adres: 33 Hormozan Building, Pirozan St., Sharaj Ghods, Teheran, Iran (Islamska Republika Iranu).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     13)

                     Mohammad Eslami. Tytuł: dr. Inne informacje: szef instytutu szkolenia i badań sektora obrony (Defence Industries Training and Research Institute). Alias: Mohammad Islami; Mohamed Islami; Mohammed Islami. Inne informacje: Pełnił funkcję wiceministra obrony od 2012 do 2013 r.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 3.3.2008.

                     14)

                     Reza-Gholi Esmaeli. Pełniona funkcja: szef Departamentu Handlu i Spraw Zagranicznych Organizacji Przemysłu Lotniczego (Aerospace Industries Organisation – AIO). Data urodzenia: 3 kwietnia 1961 r. znana też jako Reza-Gholi Ismaili. Nr paszportu: A0002302, wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     15)

                     Mohsen Fakhrizadeh-Mahabadi. wyższy rangą pracownik naukowy MODAFL i były szef Physics Research Centre (Centrum Badań w dziedzinie Fizyki) – PHRC. Nr paszportu: a) A0009228 (brak potwierdzenia, wydany prawdopodobnie w Iranie) b) 4229533 (brak potwierdzenia, wydany prawdopodobnie w Iranie). Inne informacje: MAEA zwróciła się o jego przesłuchanie w związku działaniami PHRC w okresie, gdy był szefem tego centrum; Iran odmówił jednak spełnienia tej prośby.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     16)

                     Mohammad Hejazi. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: dowódca oddziałów oporu Bassij. Data urodzenia: 1959 r. Miejsce urodzenia: Isafahan, Iran (Islamska Republika Iranu). znana też jako Mohammed Hijazi.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     17)

                     Mohsen Hojati. Pełniona funkcja: Szef Fajr Industrial Group, która została wymieniona w rezolucji nr 1737 (2006) ze względu na rolę, jaką pełni w programie pocisków rakietowych Iranu. Data urodzenia: 28 września 1955 r. Nr paszportu: G4506013, wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     20)

                     Mehrdada Akhlaghi Ketabachi. Pełniona funkcja: Szef Shahid Bagheri Industrial Group (SBIG), która została wymieniona w rezolucji nr 1737 (2006) ze względu na rolę, jaką pełni w programie pocisków rakietowych Iranu. Data urodzenia: 10 września 1958 r. Nr paszportu: A0030940, wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     22)

                     Naser Maleki. Pełniona funkcja: Szef Shahid Hemmat Industrial Group (SHIG), która została wymieniona w rezolucji nr 1737 (2006) ze względu na rolę, jaką pełni w programie pocisków rakietowych Iranu. Data urodzenia: 1960 r. Nr paszportu: A0003039, wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu). Krajowy numer identyfikacyjny: Iran (Islamska Republika Iranu) 0035-11785, wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu). Inne informacje: Naser Maleki jest również urzędnikiem MODAFL nadzorującym pracę nad programem pocisków rakietowych Shahab-3. Shahab-3 to znajdujący się obecnie w użyciu irański pocisk rakietowy dalekiego zasięgu.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     26)

                     Mohammad Reza Naqdi. Tytuł: generał brygady. Data urodzenia: a) 11 lutego 1949 r. b) 11 lutego 1952 r. c) 11 lutego 1953 r. d) 11 lutego 1961 r. Miejsce urodzenia: a) Najaf (Nadżaf) Irak b) Teheran, Iran ((Islamska Republika Iranu). Inne informacje: były zastępca szefa sztabu generalnego logistyki sił zbrojnych i badań przemysłowych. Szef państwowej organizacji antyprzemytniczej (zaangażowany w próby obejścia sankcji nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006) i 1747 (2007).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 3.3.2008.

                     28)

                     Mohammad Mehdi Nejad Nouri. Tytuł: generał broni. Pełniona funkcja: rektor Wyższej Szkoły Technologii Zbrojeniowych im. Maleka Asztara (Malek Ashtar University of Defence Technology). Inne informacje: wydział chemii Wyższej Szkoły Technologii Zbrojeniowych im. Maleka Asztara jest związany z MODALF i przeprowadzał doświadczenia z berylem. Zastępca ministra nauki, badań i technologii.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     33)

                     Morteza Rezaie. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: zastępca dowódcy IRGC. Data urodzenia: 1956 r. znana też jako Mortaza Rezaie; Mortaza Rezai; Morteza Rezai.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     34)

                     Morteza Safari. Tytuł: kontradmirał. Pełniona funkcja: dowódca marynarki wojennej IRGC. Alias: Mortaza Safari; Morteza Saferi; Murtaza Saferi; Murtaza Safari.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     35)

                     Yahya Rahim Safavi. Tytuł: generał dywizji. Pełniona funkcja: dowódca, IRGC (Pasdaran). Data urodzenia: 1952 r. Miejsce urodzenia: Isfahan, Iran (Islamska Republika Iranu). Alias: Yahya Raheem Safavi.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     37)

                     Hosein Salimi. Tytuł: generał. Pełniona funkcja: dowódca sił powietrznych, IRGC (Pasdaran). Alias: Husain Salimi; Hosain Salimi; Hussain Salimi; Hosein Saleemi; Husain Saleemi; Hosain Saleemi; Hussain Saleemi; Hossein Salimi; Hossein Saleemi. Nr paszportu: D08531177, wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     38)

                     Qasem Soleimani. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: dowódca sił Qods. Data urodzenia: 11 marca 1957 r. Miejsce urodzenia: Qom, Iran (Islamska Republika Iranu). Alias: Qasim Soleimani; Qasem Sulaimani; Qasim Sulaimani; Qasim Sulaymani; Qasem Sulaymani; Kasim Soleimani; Kasim Sulaimani; Kasim Sulaymani; Haj Qasem; Haji Qassem; Sarder Soleimani. Nr paszportu: 008827, wydany w Iranie. Inne informacje: awansowany do rangi generała dywizji, zachowuje stanowisko dowódcy sił Qods.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     40)

                     Mohammad Reza Zahedi. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: dowódca sił lądowych IRGC. Data urodzenia: 1944 r. Miejsce urodzenia: Isfahan, Iran (Islamska Republika Iranu). znana też jako Mohammad Reza Zahidi; Mohammad Raza Zahedi.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     41)

                     Mohammad Baqer Zolqadr. Pełniona funkcja: generał, oficer IRGC, zastępca ministra spraw wewnętrznych ds. zagadnień związanych z bezpieczeństwem. Alias: Mohammad Bakr Zolqadr; Mohammad Bakr Zolkadr; Mohammad Baqer Zolqadir; Mohammad Baqer Zolqader.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     42)

                     Azim Aghajani. Pełniona funkcja: Członek IRGC-Qods Force, działający pod zwierzchnictwem dowódcy Qods Force generała dywizji Qasema Soleimaniego, który został umieszczony w wykazie na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1747 (2007). Alias: Azim Adhajani; Azim Agha-Jani. Obywatelstwo: Iran (Islamska Republika Iranu). Nr paszportu: a) 6620505 wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu) b) 9003213 wydany w Iranie (Islamska Republika Iranu) Inne informacje: ułatwiał naruszanie pkt 5 rezolucji 1747 (2007) zakazującego wywozu broni i materiałów pokrewnych z Iranu.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 18.4.2012.

                     43)

                     Ali Akbar Tabatabaei. Pełniona funkcja: Członek IRGC-Qods Force, działający pod zwierzchnictwem dowódcy Qods Force generała dywizji Qasema Soleimaniego, który został umieszczony w wykazie na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1747 (2007). Data urodzenia: 1967 r. Alias: a) Sayed Akbar Tahmaesebi; Syed Akber Tahmaesebi b) Ali Akber Tabatabaei; Ali Akber Tahmaesebi; Ali Akbar Tahmaesebi. Obywatelstwo: Iran (Islamska Republika Iranu). Nr paszportu: a) 9003213, wydany w Iranie / brak danych b) 6620505 wydany w Iranie / brak danych. Inne informacje: ułatwiał naruszanie pkt 5 rezolucji 1747 (2007) zakazującego wywozu broni i materiałów pokrewnych z Iranu.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 18.4.2012.

               Podmioty

                     3)

                     Grupa przemysłowa ds. amunicji i metalurgii (Ammunition and Metallurgy Industries Group – AMIG) znana też jako grupa przemysłowa ds. amunicji – Ammunition Industries Group. Inne informacje: a) AMIG kontroluje grupę przemysłową 7th of Tir, która wymieniona jest w rezolucji nr 1737 (2006) ze względu na swoją rolę w irańskim programie dotyczącym wirówek. Z kolei AMIG jest własnością DIO i jest przez nią kontrolowana; DIO została wymieniona w rezolucji nr 1737 (2006).
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     8)

                     Grupa przemysłowa ds. pocisków samosterujących (Cruise Missile Industry Group) znana też jako grupa przemysłowa ds. okrętowych pocisków rakietowych (Naval Defence Missile Industry Group). Inne informacje: wytwarzanie i rozwój pocisków samosterujących. Odpowiedzialna za okrętowe pociski rakietowe, w tym za pociski samosterujące.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 3.3.2008.

                     9)

                     Organizacja Przemysłu Obronnego (Defence Industries Organisation – DIO). Inne informacje: Podmiot nadrzędny kontrolowany przez Ministerstwo Obrony i Logistyki Sił Zbrojnych (Ministry of Defense and Armed Forces Logistics, MODAFL). Pewne podmioty podlegające DIO były zaangażowane w program produkcji elementów do wirówek oraz w program budowy pocisków balistycznych,
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     15)

                     Grupa Przemysłowa Fajr (Fajr Industrial Group). Inne informacje: a) Instrumentation Factory Plant, b) podmiot zależny AIO,
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     22)

                     Kala-Electric. znana też jako Kalaye Electric. Inne informacje: Dostawca dla PFEP – Natanz.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     36)

                     Parchin Chemical Industries. Inne informacje: oddział DIO, który wytwarza amunicję, materiały wybuchowe, jak też stałe paliwo napędowe dla rakiet i pocisków rakietowych.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     37)

                     Pars Aviation Services Company. Inne informacje: zajmuje się konserwacją różnych statków powietrznych, w tym MI-171, używanych przez siły powietrzne IRGC.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     41)

                     Qods Aeronautics Industries. Inne informacje: zajmuje się wytwarzaniem bezzałogowych statków powietrznych, spadochronów, paralotni, paramotorów itd. IRGC chełpiła się stosowaniem tych produktów jako części swojej doktryny dotyczącej asymetrycznego prowadzenia działań wojennych.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     43)

                     Sanam Industrial Group. Inne informacje: podmiot podległy AIO, nabywał w imieniu AIO wyposażenie do celów programu rakietowego.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     45)

                     7th of Tir. Inne informacje: Podmiot podlegający DIO, powszechnie uznaje się, że jest bezpośrednio zaangażowany w irański program jądrowy.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     47)

                     Shahid Bagheri Industrial Group (SBIG). Inne informacje: Podmiot podlegający AIO.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     48)

                     Shahid Hemmat Industrial Group (SHIG). Inne informacje: Podmiot podlegający AIO.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 23.12.2006.

                     52)

                     Sho'a' Aviation. Inne informacje: wytwarza samoloty ultra lekkie; IRGC twierdzi, że stosuje je jako część swojej doktryny dotyczącej asymetrycznego prowadzenia działań wojennych.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.

                     56)

                     Ya Mahdi Industries Group. Inne informacje: podmiot podległy AIO, zaangażowany w zakup wyposażenia rakietowego na rynku światowym.
                     Data dodania do wykazu ONZ: 24.3.2007.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 53/2013 z dnia 22 stycznia 2013 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

text:
               23.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 20/46

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 53/2013
   z dnia 22 stycznia 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 zawiera wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych zgodnie z rozporządzeniem.

               (2)

               W dniu 31 grudnia 2012 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ dodał dwie osoby fizyczne i dwa podmioty do wykazu osób i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie aktywów.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005.

               (4)

               W celu zapewnienia skuteczności środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

            Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

      (1)  Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w tytule „A. OSOBY FIZYCZNE” dodaje się następujące wpisy:

                              a)

                                 „Eric Badege. Data urodzenia: 1971. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 31.12.2012.”

                              b)

                                 „Jean-Marie Lugerero Runiga. Data urodzenia: Około 1960 r. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 31.12.2012.”

                  2)

                  w tytule „B. OSOBY PRAWNE, PODMIOTY I ORGANY” dodaje się następujące wpisy:

                              a)

                                 „Forces Democratiques De Liberation Du Rwanda (alias a) FDLR, b) Force Combattante Abacunguzi, c) FOCA, d) Combatant Force for the Liberation of Rwanda). Adresy e-mail: Fdlr@fmx.de; fldrrse@yahoo.fr; fdlr@gmx.net. Lokalizacja: Północna i południowa prowincja Kivu, Demokratyczna Republika Konga. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 31.12.2012.”

                              b)

                                 „M23 (alias Mouvement Du 23 Mars). Data wyznaczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b): 31.12.2012.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1115 z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej propoksykarbazon, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               23.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/38

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1115
   z dnia 22 czerwca 2017 r.
   w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej propoksykarbazon, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2003/119/WE (2) włączono propoksykarbazon jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               Zatwierdzenie substancji czynnej propoksykarbazon, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 31 stycznia 2018 r.

               (4)

               Wniosek o odnowienie zatwierdzenia propoksykarbazonu złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) w terminie określonym w tym artykule.

               (5)

               Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

               (6)

               Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy, przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 19 listopada 2015 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji.

               (7)

               Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

               (8)

               W dniu 19 października 2016 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy można oczekiwać, że propoksykarbazon (wariant oceniany: propoksykarbazon sodowy) spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 23 stycznia 2017 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia propoksykarbazonu sodowego na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

               (9)

               Wnioskodawcy umożliwiono przedstawienie uwag do sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia.

               (10)

               W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego propoksykarbazon ustalono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione.

               (11)

               Należy zatem odnowić zatwierdzenie propoksykarbazonu.

               (12)

               Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia propoksykarbazonu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, niebędących jednak jedynymi zastosowaniami, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające propoksykarbazon. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowania wyłącznie w charakterze środka chwastobójczego.

               (13)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. W szczególności należy zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (14)

               Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (15)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2016 (7) przedłużono okres zatwierdzenia propoksykarbazonu do dnia 31 stycznia 2018 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podjęto przed przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie należy jednak stosować od dnia 1 września 2017 r.

               (16)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
   Odnawia się zatwierdzenie substancji czynnej propoksykarbazon określonej w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2003/119/WE z dnia 5 grudnia 2003 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia mezosulfuronu, propoksykarbazonu i zoksamidu jako substancji czynnych (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 41).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

      (6)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2016 r. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance propoxycarbazone” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej propoksykarbazon). Dziennik EFSA 2016; 14(10):4612, 25 s., doi:10.2903/j.efsa.2016.4612; dostępne na stronie internetowej http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/4612.

      (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2016 z dnia 17 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: acetamipryd, kwas benzoesowy, flazasulfuron, mekoprop-P, mepanipirym, mezosulfuron, propineb, propoksykarbazon, propyzamid, propikonazol, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, piraklostrobina, chinoksyfen, tiaklopryd, tiuram, ziram, zaoksamid (Dz.U. L 312 z 18.11.2016, s. 21).

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  Propoksykarbazon (związek macierzysty)
                  Propoksykarbazon sodowy (wariant)
                  Nr CAS 145026-81-9 (propoksykarbazon)
                  Nr CAS 181274-15-7 (propoksykarbazon sodowy)
                  Nr CIPAC 655 (propoksykarbazon)
                  Nr CIPAC 655.011 (propoksykarbazon sodowy)

                  Propoksykarbazon:
                  2-[(4,5-dihydro-4-metylo-5-okso-3-propoksy-1H-1,2,4-triazolo-1-karboksamido)sulfonylo]benzoesan metylu
                  Propoksykarbazon sodowy:
                  {[2-(metoksykarbonylo)fenylo]sulfonylo}[(4,5-dihydro-4-metylo-5-okso-3-propoksy-1H-1,2,4-triazol-1-ilo)karbonylo]azanid sodu

                  ≥ 950 g/kg

                     (wyrażony jako propoksykarbazon sodowy)

                  1 września 2017 r.

                  31 sierpnia 2032 r.

                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia propoksykarbazonu, w szczególności jego dodatki I i II.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                              —

                              ochronę organizmów wodnych, w szczególności roślin wodnych, oraz roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                              —

                              ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                  Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje potwierdzające na temat wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodzie pitnej w okresie dwóch lat od podania do wiadomości publicznej przez Komisję wytycznych w sprawie oceny wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodach powierzchniowych i podziemnych.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w części A skreśla się pozycję 76 dotyczącą propoksykarbazonu;

                  2)

                  w części B dodaje się pozycję w brzmieniu:

                              Numer

                              Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                              Nazwa IUPAC

                              Czystość (1)

                              Data zatwierdzenia

                              Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                              Przepisy szczegółowe

                              „114

                              Propoksykarbazon (związek macierzysty)
                              Propoksykarbazon sodowy (wariant)
                              Nr CAS 145026-81-9 (propoksykarbazon)
                              Nr CAS 181274-15-7 (propoksykarbazon sodowy)
                              Nr CIPAC 655 (propoksykarbazon)
                              Nr CIPAC 655.011 (propoksykarbazon sodowy)

                              Propoksykarbazon:
                              2-[(4,5-dihydro-4-metylo-5-okso-3-propoksy-1H-1,2,4-triazolo-1-karboksamido)sulfonylo]benzoesan metylu
                              Propoksykarbazon sodowy:
                              {[2-(metoksykarbonylo)fenylo]sulfonylo}[(4,5-dihydro-4-metylo-5-okso-3-propoksy-1H-1,2,4-triazol-1-ilo)karbonylo]azanid sodu

                              ≥ 950 g/kg

                                 (wyrażony jako propoksykarbazon sodowy)

                              1 września 2017 r.

                              31 sierpnia 2032 r.

                              W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia propoksykarbazonu, w szczególności jego dodatki I i II.
                              W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                          —

                                          ochronę organizmów wodnych, w szczególności roślin wodnych, oraz roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                                          —

                                          ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

                                    W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                              Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje potwierdzające na temat wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodzie pitnej w okresie dwóch lat od podania do wiadomości publicznej przez Komisję wytycznych w sprawie oceny wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodach powierzchniowych i podziemnych.”

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1431 z dnia 26 sierpnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               27.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 224/37

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1431
   z dnia 26 sierpnia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  171,5

                  ZZ

                  171,5

                  0709 93 10

                  TR

                  125,7

                  ZZ

                  125,7

                  0805 50 10

                  AR

                  155,9

                  BO

                  152,6

                  CL

                  155,5

                  UY

                  133,4

                  ZA

                  161,9

                  ZZ

                  151,9

                  0806 10 10

                  BA

                  74,4

                  EG

                  213,1

                  MA

                  201,6

                  MK

                  68,3

                  TR

                  147,2

                  ZZ

                  140,9

                  0808 10 80

                  AR

                  124,0

                  BR

                  102,5

                  CL

                  133,1

                  NZ

                  146,1

                  US

                  162,3

                  UY

                  170,8

                  ZA

                  123,7

                  ZZ

                  137,5

                  0808 30 90

                  AR

                  131,9

                  CL

                  107,2

                  NZ

                  210,1

                  TR

                  126,8

                  ZA

                  106,7

                  ZZ

                  136,5

                  0809 30 10, 0809 30 90

                  MK

                  53,8

                  TR

                  134,6

                  ZZ

                  94,2

                  0809 40 05

                  BA

                  58,1

                  MK

                  24,5

                  ZZ

                  41,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1208/2013 z dnia 25 listopada 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Prosciutto di Parma (ChNP)]

text:
               28.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1208/2013
   z dnia 25 listopada 2013 r.
   zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Prosciutto di Parma (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Prosciutto di Parma” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (2).

               (2)

               Wniosek ma na celu wprowadzenie niżej opisanych zmian w specyfikacji.

               (3)

               W związku z zaleceniami żywieniowymi propagowanymi obecnie przez sekretariat Światowej Organizacji Zdrowia dla kryterium średniej zawartości soli maksymalny poziom obniżono z 6,9 % do 6,2 %, a poziom minimalny z 4,5 % do 4,2 %.

               (4)

               Jeżeli chodzi o etykietowanie „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej wprowadzono obowiązek umieszczania pod symbolem konsorcjum skróconej nazwy przedsiębiorstwa zajmującego się pakowaniem/krojeniem zamiast skróconej nazwy producenta. Wprowadzono ponadto obowiązek umieszczania na opakowaniach „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej nazwy producenta lub, w każdym przypadku, osoby zarejestrowanej w systemie kontroli chronionej nazwy pochodzenia i podlegającej wszystkim procedurom kontroli i certyfikacji przewidzianym w ramach tego systemu. Zawarte w jednolitym dokumencie przepisy szczegółowe dotyczące prezentacji graficznych umieszczanych na opakowaniu zastąpiono mniej szczegółowym sformułowaniem.

               (5)

               Tabelę określającą minimalne okresy przydatności do spożycia poszczególnych kategorii produktu i różne typy technologii pakowania „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej zmieniono zgodnie z wynikami niektórych niedawnych badań w tym zakresie.

               (6)

               Wprowadzono uściślenie umożliwiające jednoznaczną identyfikację kategorii udźców wieprzowych kwalifikowalnych do produkcji produktu, dodając do funkcjonującego obecnie wyrażenia: „środkowe kategorie oficjalnej klasyfikacji EWG”, uściślenie, że chodzi o udźce zaliczane do kategorii oznaczonych literami: „U”,”R” i „O”.

               (7)

               Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Prosciutto di Parma” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I
      W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Prosciutto di Parma” zatwierdza się następującą zmianę:

         WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

      Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

         WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

         „PROSCIUTTO DI PARMA”

      NR WE: IT-PDO-0317-01028-9.8.2012

         ChOG ( ) ChNP (X)

      1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

                  —

                  Opis produktu

                  —

                  Metoda produkcji

                  —

                  Etykietowanie

            2.   Rodzaj zmiany (zmian)

                  —

                  Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

            3.   Zmiana (zmiany)

      Poniżej zamieszczono podsumowanie zmian wprowadzonych do jednolitego dokumentu i do tekstu specyfikacji produktu.
      Pierwsza zmiana dotyczy części B specyfikacji produktu oraz pkt 5.2 jednolitego dokumentu, a mianowicie charakterystycznych dla produktu kryteriów w zakresie wilgotności i zawartości soli. Ogólnie rzecz biorąc, normę uproszczono, aby ułatwić jej stosowanie. Znacząca zmiana dotyczy natomiast obniżenia minimalnego i maksymalnego poziomu dla kryterium średniej zawartości soli. Maksymalny poziom dla tego kryterium obniżono z 6,9 % do 6,2 %, a poziom minimalny z 4,5 % do 4,2 % w celu uzyskania dużo niższego średniego poziomu zawartości soli w produkcie niż przy poprzednio stosowanych wartościach. Decyzję tę podjęto w związku z zaleceniami żywieniowymi, które propaguje obecnie sekretariat Światowej Organizacji Zdrowia.
      Druga zmiana dotyczy również części B (ostatni punkt dotyczący etykietowania) i części H specyfikacji produktu oraz pkt 3.7 jednolitego dokumentu, a mianowicie etykietowania „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej. Dokładniej rzecz biorąc, przewidziane w dotychczasowym tekście szczegółowe przepisy zastąpiono sformułowaniem bardziej ogólnym, które nie zawiera wymogów technicznych. Celem tej zmiany jest uproszczenie wprowadzania ewentualnych późniejszych zmian dotyczących prezentacji graficznej przedmiotowych opakowań w tym sensie, że łatwiej będzie wprowadzić zmiany tylko do specyfikacji produktu lub jednego z załączników do niej (wspomniane zarządzenie), zamiast jednocześnie do specyfikacji i do jednolitego dokumentu.
      Trzecia zmiana dotyczy części H specyfikacji produktu i nie dotyczy jednolitego dokumentu. Nadal chodzi o prezentację graficzną zamieszczaną na etykiecie „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej. Również z myślą o zwiększeniu przejrzystości w zakresie obrotu wprowadzono w szczególności obowiązek umieszczania pod „koroną książęcą” skróconej nazwy przedsiębiorstwa zajmującego się pakowaniem/krojeniem zamiast skróconej nazwy producenta. Przedsiębiorstwo zajmujące się pakowaniem/krojeniem jest ostatnim podmiotem zaangażowanym w wytwarzanie produktu zanim produkt ten trafi do konsumenta; z perspektywy konsumenta zatem w największym stopniu jest odpowiedzialne za produkt. Przepisy w zakresie etykietowania przewidują w związku z tym obowiązek podawania adresu zakładu pakującego. Dla zachowania spójności obok tej informacji należy koniecznie umieszczać też kod alfanumeryczny, pozwalający na identyfikację danego podmiotu w obrębie sektora objętego ChNP „Prosciutto di Parma”.
      Późniejsze zmiany dotyczące art. 13 i 14 zarządzenia dotyczącego krojenia „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej są bezpośrednio związane z tą ostatnią zmianą. Celem omawianych zmian jest wprowadzenie obowiązku umieszczania na opakowaniu „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej nazwy producenta lub nazwy przedsiębiorstwa pakującego zarejestrowanego w systemie kontroli ChNP i podlegającego wszystkim procedurom kontroli i certyfikacji przewidzianym w systemie ChNP „Prosciutto di Parma”. W tym celu uzupełniono dotychczasowe brzmienie art. 13 i dodano nowy art. 14.
      Uzasadnienie tej zmiany stanowią niżej opisane elementy. Wersja specyfikacji produktu, która stanowi przedmiot wniosku o zatwierdzenie zmian, nie przewiduje obowiązku umieszczania na etykiecie lub opakowaniu produktu nazwy producenta lub nazwy przedsiębiorstwa pakującego, dopuszczając tym samym przewidzianą w przepisach krajowych i unijnych możliwość wskazania wyłącznie nazwy dystrybutora lub sprzedawcy produktu. Ten ostatni podmiot nie ma niewątpliwie nic wspólnego z czynnościami związanymi z produkcją, kontrolą ani pakowaniem produktu, ani też z kontrolami przeprowadzanymi przez jednostkę certyfikującą ChNP „Prosciutto di Parma”.
      Aby doprowadzić do zgodności z duchem i niektórymi nowymi zasadami wprowadzonymi przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (2), a w szczególności przepisami jego art. 8 i kolejnych, podjęto decyzję – z wyprzedzeniem, gdyż wszystkie przepisy rozporządzenia jeszcze nie obowiązują – o identyfikacji „działającego na rynku spożywczym podmiotu odpowiedzialnego za informację na temat żywności” (funkcja wyraźnie przewidziana w wymienionym rozporządzeniu), który w praktyce jest w stanie gwarantować zgodność „Prosciutto di Parma” z opisem na etykiecie. Gwarancję taką są w stanie dawać jedynie producenci, którzy wyprodukowali produkt i dokonali jego kontroli, oraz przedsiębiorstwa zajmujące się pakowaniem/krojeniem, przy czym krojenie i pakowanie stanowią jedną, niepodzielną operację, w związku z czym przedsiębiorstwo zajmujące się pakowaniem zajmuje się jednocześnie krojeniem. Oba wymienione rodzaje podmiotów są w stanie zagwarantować prawdziwość informacji podanych na produkcie i w związku z tym przekonanie, że ponoszą one odpowiedzialność wobec konsumenta, jest uzasadnione. Pod tym względem wymóg umieszczania na etykiecie wyłącznie nazwy producenta mógłby prowadzić do dyskryminacji i jest nieuzasadniony w świetle przyczyn, które motywowały wniosek o zatwierdzenie zmiany.
      Oprócz tego celem omawianej zmiany jest identyfikacja, jako osób odpowiedzialnych za informacje dotyczące produktu, wyłącznie osób zarejestrowanych w oficjalnym systemie kontroli jednostki certyfikującej ChNP „Prosciutto di Parma”. Pod tym względem zarówno producenci, jak i przedsiębiorstwa zajmujące się pakowaniem/krojeniem, są regularnie poddawani kontrolom przez właściwe organy; podobnie zatem, objęcie obowiązkiem identyfikacji tylko jednego z nich byłoby sprzeczne ze wskazywanym uzasadnieniem zmiany.
      Z wymienionych powodów uważamy, że należy przewidzieć obie możliwości, a mianowicie umieszczania nazwy producenta lub nazwy przedsiębiorstwa zajmującego się pakowaniem/krojeniem.
      Ponadto podawanie na opakowaniu pełnej nazwy przedsiębiorstwa (zamiast stosowania kodów alfanumerycznych i innych kodów) poprawia system identyfikowalności produktu, jego przejrzystość i przystępność, nawet dla średnio zorientowanego konsumenta.
      Kiedy nazwa przedsiębiorstwa zajmującego się pakowaniem/krojeniem jest podawana pod czarnym trójkątem obok innych informacji widniejących na etykiecie i opakowaniu, producent może również dodać własną markę i nazwę przedsiębiorstwa.
      Ogólniej rzecz biorąc, dodanie nazw omawianych zaangażowanych przedsiębiorstw na przodzie opakowania ma na celu przede wszystkim zagwarantowanie konsumentom zgodności produktu „Prosciutto di Parma” z informacjami podanymi na towarzyszącej mu etykiecie, co związane jest z odpowiedzialnością zaangażowanych podmiotów podlegających kontroli jednostki certyfikującej. Celem zmiany jest doprowadzenie do jak największej przejrzystości informacji widniejących na opakowaniu produktu, z korzyścią dla konsumenta w momencie zakupu.
      Późniejsza zmiana dotyczy też zarządzenia dotyczącego krojenia, a mianowicie przeglądu, racjonalizacji i uproszczenia art. 12 omawianego zarządzenia, w którym ustanowiono normy w zakresie minimalnego okresu przydatności do spożycia „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej. W oparciu o wyniki niektórych niedawnych badań w tym zakresie za stosowne uznano dokonanie przeglądu tabeli określającej terminy w odniesieniu do różnych kategorii produktów i rodzajów technologii pakowania.
      Ostatnia zmiana dotyczy części C specyfikacji produktu, a w szczególności sekcji poświęconej przepisom w zakresie chowu świń przeznaczonych do produkcji „Prosciutto di Parma”. W definicji technik chowu podkreślono, że: „zmierzają one do uzyskiwania ciężkich świń opasowych, co należy realizować, zapewniając umiarkowany dzienny przyrost masy, oraz produkowania tuszy klasyfikowanych w środkowych kategoriach oficjalnego systemu klasyfikacji EWG”. Oprócz rozróżnienia na ciężkie świnie opasowe (H) i chude świnie opasowe (L) włoskie przepisy przewidują, zgodnie z reglamentacją Unii, skalę klasyfikacji w podziale na kategorie oznaczane literami: EUROP. Mimo że w omawianym tekście nie ma bezpośredniego odniesienia do tych liter, z tekstu wynika jednoznacznie, że „Prosciutto di Parma” można wytwarzać tylko z udźców ciężkich świń opasowych (H), klasyfikowanych w środkowych kategoriach oficjalnego systemu klasyfikacji EWG, czyli zaliczanych do kategorii oznaczonych literami: „U”, „R” i „O”, wyłączając tusze zaliczane do klas „E” i „P”. Wybór ten, którego dokonano, opracowując specyfikację produktu, podyktowany był przekonaniem, że cechy udźców tusz klasyfikowanych do kategorii „E” i „P” nie przystają do wymogów produkcji „Prosciutto di Parma”.
      Obecnie na poziomie Unii trwa debata na temat włączenia do wspomnianego systemu klasyfikacji EUROP kategorii oznaczonej literą „S”. Zaawansowany proces legislacyjny zdaje się potwierdzać, że niedługo wspólnotowy system klasyfikacji będzie nazywać się SEUROP, co będzie miało bezpośrednie skutki również dla Włoch, gdzie klasyfikacja obejmie zarówno ciężkie, jak i chude świnie opasowe.
      Nowość ta może spowodować poważne trudności w zakresie interpretacji odnośnych przepisów zawartych w specyfikacji produktu; a mianowicie trudność w określeniu „środkowych kategorii systemu klasyfikacji”, co wiąże się z ryzykiem dopuszczenia stosowania niewłaściwych surowców lub zabronienia stosowania tych, które są jak najbardziej zgodne z właściwościami „Prosciutto di Parma”. Zważywszy na nową prezentację klasyfikacji, za kategorie środkowe można by uznać kategorie oznaczone literami: „E”, „U”, „R” i „O” lub wyłącznie kategorie oznaczone literami „U” i „R”. W pierwszym przypadku do kategorii środkowych dodano by udźce wieprzowe oznaczone literą „E”, co zwiększyłoby ryzyko stosowania surowców niewłaściwych do produkcji „Prosciutto di Parma”. W drugim przypadku wykluczono by udźce oznaczone literą „O”, mimo ich doskonałych właściwości.
      Mając na względzie powyższe i w celu uniknięcia wątpliwości w zakresie interpretacji, należy sprecyzować wyrażenie „środkowe kategorie oficjalnej klasyfikacji EWG” używane w części C specyfikacji produktu poprzez uściślenie, że chodzi o tusze zaliczane do kategorii oznaczonych literami: „U”,”R” i „O”.

         (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).

         (2)  Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.

      ZAŁĄCZNIK II

         SKONSOLIDOWANY JEDNOLITY DOKUMENT

      Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

         „PROSCIUTTO DI PARMA”

      NR WE: IT-PDO-0317-01028-9.8.2012

         ChOG ( ) ChNP (X)

      1.   Nazwa

      „Prosciutto di Parma”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Włochy
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

                  Klasa 1.2.

                  Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

            3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      Szynka surowa dojrzewająca oznaczona znakiem identyfikacyjnym wypalanym na skórze wieprzowej; kształt zewnętrzny zaokrąglony pozbawiony części końcowej (racicy), bez zewnętrznych niedoskonałości, które mogłyby ujemnie wpłynąć na wizerunek produktu, odsłonięta część mięśniowa ponad główką kości udowej (kostką) jest ograniczona i ma nie więcej niż 6 centymetrów (krótkie obcięcie); masa: zwykle od ośmiu do dziesięciu kg, a w każdym razie nie mniej niż siedem kg; kolor po nacięciu: jednorodny, między różem a czerwienią, przedzielany bielą tkanki tłuszczowej; zapach i smak: mięso o delikatnym i łagodnym smaku, lekko słone, o mocnym i charakterystycznym zapachu; charakteryzuje się spełnieniem określonych parametrów analitycznych, dotyczących wilgotności, zawartości soli i proteolizy; szynka „Prosciutto di Parma”, opatrzona odpowiednim znakiem identyfikacyjnym, może być sprzedawana w całości lub bez kości, pocięta na kawałki lub plastry o różnym kształcie i masie w zależności od odpowiedniego opakowania.
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      Surowiec (świeże udźce) używany do produkcji „Prosciutto di Parma” charakteryzuje się następującymi cechami: konsystencja tłuszczu jest szacowana poprzez ustalenie ilości jodu lub zawartości kwasu linolowego w wewnętrznej i zewnętrznej warstwie tłuszczu podskórnej podściółki tłuszczowej udźca. Dla każdej próbki wskaźnik jodu nie może przekraczać 70, a zawartość kwasu linolowego nie może przekraczać 15 %; grubość warstwy tłuszczu zewnętrznej części świeżego udźca, mierzona w pionie względem główki kości udowej (pod kostką), powinna wynosić około 20 milimetrów w udźcach świeżych stosowanych do produkcji „Prosciutto di Parma” o masie między 7 a 9 kilogramów oraz 30 milimetrów w udźcach świeżych stosowanych do produkcji „Prosciutto di Parma”, o masie większej niż 9 kilogramów. Grubość tej warstwy nie może w każdym razie być mniejsza niż odpowiednio 15 milimetrów i 20 milimetrów dla obu kategorii świeżych udźców, wraz ze skórą. W każdym razie pokrycie „korony” powinno być wystarczające, by uniemożliwić oderwanie się skóry od znajdującej się pod spodem tkanki mięśniowej. Zalecana masa świeżych obrobionych udźców wynosi między 12 a 14 kilogramów, a w każdym razie nie może wynosić mniej niż 10 kilogramów.
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      Dozwolona pasza, jej ilości oraz sposób zadawania zostały ujęte w dwóch tabelach, z których pierwsza dotyczy paszy dla zwierząt nieprzekraczających 80 kg masy w relacji pełnej, a druga – paszy dozwolonej podczas opasu. Paszę zadaje się na ogół w formie płynnej (papka lub masa ciastowata), uzupełnionej tradycyjną serwatką.
      W czasie pierwszej fazy chowu zawartość suchej masy zbóż w paszy nie powinna być niższa niż 45 %, a dozwolone składniki, poza składnikami zalecanymi w drugiej fazie chowu, są następujące: gluten kukurydziany lub pasza z glutenu kukurydzianego, szarańczyn bez ziaren, mączka rybna, mączka z koncentratu sojowego, odpady destylacyjne, maślanka, tłuszcze o temperaturze topnienia powyżej 36 °C, lizaty białkowe, kiszonka kukurydziana.
      W czasie drugiej fazy chowu, czyli fazy opasu, zawartość suchej masy zbóż w paszy nie powinna być niższa niż 55 %, a dozwolone składniki są następujące: kukurydza, masa ciastowata z ziaren lub kłosów kukurydzy, sorgo, jęczmień, pszenica, pszenżyto, owies, inne gatunki zbóż o mniejszym znaczeniu, otręby i inne produkty uboczne pochodzące z przetwórstwa zbóż, ziemniaki suszone, kiszonka z prasowanych wysłodków buraczanych, makuchy lniane, suszone wysłodki buraczane bez cukru, wytłoki z jabłek i gruszek, skórki winogron i pomidorów regulujące tranzyt jelitowy, serum mleka, maślanka, suszona mąka z lucerny, melasa, mączka z koncentratu sojowego, słonecznikowego, sezamowego, kokosowego lub z ziaren kukurydzy, groszek zielony lub inne nasiona roślin strączkowych, drożdże piwne lub torula i inne, tłuszcze o temperaturze topnienia powyżej 40 °C.
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Zgodnie z pkt 4 czynności związane z produkcją i dojrzewaniem muszą odbywać się w obrębie obszaru produkcji, w celu zagwarantowania jakości, identyfikowalności i kontroli produktu.
      3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      Odpowiednio oznakowana „Prosciutto di Parma” może być sprzedawana w całości, bez kości, pakowana w kawałkach lub w plastrach o różnym kształcie i masie odpowiednio zapakowanych; w tym ostatnim przypadku operacje krojenia i pakowania powinny odbywać się wyłącznie na obszarze produkcji, o którym mowa w pkt 4 akapit pierwszy poniżej, a znak identyfikacyjny ChNP musi być nanoszony na produkt w sposób trwały i nieusuwalny, zgodnie z pkt 3.7 poniżej, by zagwarantować jakość charakterystyczną dla „Prosciutto di Parma” oraz pełną identyfikowalność produktu.
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      Najważniejszym elementem rozpoznawczym szynki „Prosciutto di Parma”, który — choć nie dotyczy etykietowania — wyróżnia ją na rynku pośród innych produktów, jest „korona książęca” (znak wypalany, przedstawiający pięcioramienną wystylizowaną koronę, w której środku widnieje toponim „Parma”). Pełni on podwójną funkcję: odróżnia tę szynkę od innych surowych szynek, gwarantując jej autentyczność (znak identyfikacyjny) oraz gwarantuje, że produkt przeszedł przez wszystkie przewidziane etapy produkcji oraz że wszystkie te etapy zostały poświadczone przez odpowiednie podmioty. Wyłącznie obecność tego znaku pozwala na stosowanie zgodne z prawem nazwy pochodzenia: bez „korony książęcej” wyrób nie może być opatrywany przedmiotową nazwą pochodzenia ani na etykietach czy opakowaniach, ani na dokumentach sprzedaży, ani na dokumentach transakcji handlowych (dotyczących sprzedaży w całości, w kawałkach, produktu wstępnie pakowanego ani przy sprzedaży detalicznej w porcjach).
      Jeśli chodzi o elementy, które wyróżniają etykietowanie „Prosciutto di Parma”, następujące zapisy są obowiązkowe:

                  —

                  dla „Prosciutto di Parma” z kością, w całości:

                              —

                              „Prosciutto di Parma” a następnie „denominazione di origine protetta” („chroniona nazwa pochodzenia”),

                              —

                              adres zakładu produkcyjnego,

                  —

                  dla „Prosciutto di Parma” pakowanej, całej, bez kości lub w kawałkach,

                              —

                              „Prosciutto di Parma” a następnie „denominazione di origine protetta” („chroniona nazwa pochodzenia”),

                              —

                              adres zakładu pakującego,

                              —

                              data produkcji, jeśli wypalony odcisk pieczęci nie jest już widoczny na danym kawałku,

                  —

                  dla „Prosciutto di Parma” w plastrach wstępnie pakowanej:

                              —

                              opakowania mają wspólną część, na której przy górnej krawędzi po lewej stronie znajduje się etykietka z „koroną książęcą” oraz zapisy:

                                          —

                                          „»Prosciutto di Parma« denominazione di origine protetta ai sensi della legge 13 Febbraio 1990, n. 26 et del REG. (CE) n. 1107/96” („Prosciutto di Parma” chroniona nazwa pochodzenia zgodnie z ustawą nr 26 z dnia 13 lutego 1990 r. oraz rozporządzeniem (WE) nr 1107/96),

                                          —

                                          „confezionato sotto il controllo dell’Organismo autorizzato” („pakowano pod kontrolą upoważnionego organu”),

                              —

                              adres zakładu pakującego,

                              —

                              data produkcji (podana na pieczęci data rozpoczęcia dojrzewania).

            Zabrania się stosowania takich określeń jak: „classico” (klasyczna), „autentico” (autentyczna), „extra” (ekstra), „super” (doskonała) i dodawania do nazwy handlowej wszelkich innych określeń, wzmianek i atrybutów, z wyjątkiem: „disossato” (bez kości) i „affettato” (w plastrach).
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Produkcja „Prosciutto di Parma” odbywa się na obszarze ograniczonym do prowincji Parma, który obejmuje teren tej prowincji (region Emilia Romagna — Włochy), położony na południe od Via Emilia, w odległości nie mniejszej niż 5 kilometrów od tejże i na terenach położonych na wysokości nie większej niż 900 m n.p.m., ograniczonym na wschodzie korytem rzeki Enza a na zachodzie — rzeki Stirone.
      Surowiec pochodzi z obszaru geograficznego rozleglejszego niż obszar przetwórstwa i obejmuje obszar administracyjny następujących regionów Włoch: Emilia Romagna, Veneto, Lombardia, Piemont, Molise, Umbria, Toskania, Marche, Abruzja i Lacjum.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

      Szczególne cechy „Prosciutto di Parma” oraz gwarancja zachowania wysokich standardów jakości, higieny i bezpieczeństwa żywności są ściśle uzależnione od warunków środowiskowych oraz od czynników naturalnych i ludzkich. W ramach wyznaczonego makroobszaru geograficznego istnieją tylko nieliczne, niewielkie obszary, na których panują specyficzne i niepowtarzalne warunki i gdzie dzięki szczególnym umiejętnościom ludzi rozwinęła się produkcja szynki objętej chronioną nazwą pochodzenia. Jeden z tych niewielkich obszarów stanowi obszar produkcji „Prosciutto di Parma” — mała część prowincji Parma. Ten mikroobszar charakteryzuje się wyjątkowymi warunkami ekologicznymi, klimatycznymi i środowiskowymi wynikającymi z właściwości powietrza morskiego, które napływa znad Versilii, a następnie ociepla się wśród gajów oliwnych i lasów sosnowych doliny Magra, przechodząc przez Apeniny traci wilgotność i wzbogaca się o zapach kasztanowców, by na koniec osuszać szynki parmeńskie i nadawać im ich wyjątkowy, delikatny smak.
      5.2.   Specyfika produktu

      „Prosciutto di Parma” jest to szynka surowa, dojrzewająca przez co najmniej 12 miesięcy; jedynymi dozwolonymi składnikami są mięso wieprzowe i sól. Produkt gotowy ma zaokrąglony kształt zewnętrzny i jest pozbawiony części końcowej (racicy), odsłonięta część mięśniowa ponad główką kości udowej (kostką) ma nie więcej niż 6 centymetrów (krótkie obcięcie). Produkt dojrzały charakteryzuje się zwykle masą od ośmiu do dziesięciu kilogramów, a w każdym razie nie może ważyć mniej niż siedem kilogramów; kolor po nacięciu jest jednorodny, między różem a czerwienią, przedzielany intensywną bielą tkanki tłuszczowej; mięso ma delikatny i łagodny smak, jest lekko słone, ma mocny i charakterystyczny zapach. Produkt poddany analizie spełnia precyzyjne kryteria w zakresie wilgotności (59–63,5 %), zawartości soli (4,2–6,2 %) oraz proteolizy (24–31 %).
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwościami produktu (w przypadku ChOG)

      Kryteria produkcji pozwalające na nadanie chronionej nazwy pochodzenia „Prosciutto di Parma” zależą w dużym stopniu od warunków środowiskowych, czynników naturalnych oraz ludzkich. Istnieje ścisły związek pomiędzy surowcem oraz szynką „Prosciutto di Parma”, który w powiązaniu z rozwojem produkcyjnym, gospodarczym i społecznym obszaru geograficznego, nadał jej niepowtarzalny charakter. Cechy surowca są bardzo charakterystyczne dla makroobszaru północnej i centralnej części Włoch (zgodnie z wyznaczonym obszarem, o którym mowa w pkt 4 akapit drugi), od epoki etruskiej do czasów współczesnych.
      Chów świń opasowych, których ubój następuje w zawansowanym wieku, przeszedł przez następujące etapy rozwoju: narodził się jako chów ras miejscowych i rozwijał w zależności od uwarunkowań środowiskowych, społecznych, gospodarczych, w szczególności uprawy zbóż i przetwórstwa mleka charakterystycznych dla miejscowej diety — a następnie stopniowo doprowadził do celowego ukierunkowania produkcji na produkt objęty chronioną nazwą pochodzenia. W ramach określonego makroobszaru geograficznego istnieje ograniczony obszar, na którym — w wyniku specyficznych i niepowtarzalnych warunków środowiska oraz dzięki szczególnym umiejętnościom ludzi — rozwinęła się produkcja „Prosciutto di Parma”. Ten ograniczony obszar to mała część prowincji Parma. Ze względu na swe położenie mikroobszar ten charakteryzuje się wyjątkowymi warunkami ekologicznymi, klimatycznymi i środowiskowymi, wynikającymi z właściwości powietrza morskiego, które napływa znad Versilii, a następnie ociepla się wśród gajów oliwnych i lasów sosnowych doliny Magra, przechodząc przez Apeniny traci wilgotność i wzbogaca się o zapach kasztanowców, by na koniec osuszać szynki parmeńskie i nadawać im ich wyjątkowy, delikatny smak.
      Parma znajduje się w sercu dawnej Galii Przedalpejskiej, której mieszkańcy zajmowali się chowem dużych stad świń oraz byli szczególnymi znawcami w zakresie produkcji solonej szynki.
      Wśród historycznych źródeł pisanych można znaleźć liczne świadectwa z opisami szynki i sposobu jej produkcji, w szczególności są to wykazy izby handlowej z 1913 r., w których wymienia się aktualny region produkcji. Ten pierwszy etap, o charakterze czysto rzemieślniczym, zmienił się obecnie w proces przemysłowy, który pozwala jednak zachować bez zmian tradycyjne cechy charakterystyczne produktu.
      Pochodzenie produktu jest udokumentowane z historycznego punktu widzenia, również jeśli chodzi o obszar pochodzenia surowca, gdyż produkcja jest wynikiem ewolucji, jaką przeszła tradycyjna gospodarka wiejska obecna w całym wspomnianym wcześniej makroregionie, i która skoncentrowała się w określonej części prowincji Parma, ze względu na jej niepowtarzalne uwarunkowania mikroklimatyczne i środowiskowe.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji [art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006]

      Obecna administracja wszczęła krajową procedurę sprzeciwu, o której mowa w art. 5 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, publikując wniosek o zatwierdzenie zmiany chronionej nazwy pochodzenia „Prosciutto di Parma” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej, nr 154 z 4.7.2012 r.
      Skonsolidowany tekst specyfikacji jest dostępny na stronie internetowej:
      http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335
      lub
      bezpośrednio na stronie głównej włoskiego ministerstwa polityki rolnej, żywnościowej i leśnej (www.politicheagricole.it), po wybraniu „Qualità e sicurezza” [Jakość i bezpieczeństwo] (u góry z prawej strony ekranu), a następnie: „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” [Specyfikacje objęte kontrolą UE].

         (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1. Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 599/2013 z dnia 24 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 578/2010 w odniesieniu do kwot nieobjętych świadectwami refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz powiadamiania przez państwa członkowskie o niektórych powiązanych danych

text:
               25.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 172/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 599/2013
   z dnia 24 czerwca 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie (UE) nr 578/2010 w odniesieniu do kwot nieobjętych świadectwami refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz powiadamiania przez państwa członkowskie o niektórych powiązanych danych
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1216/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów ustalania wysokości kwot takich refundacji (2) stanowi, że mali eksporterzy są zwolnieni z obowiązku przedstawiania świadectwa refundacji do łącznych kwot określonych na poziomie indywidualnym i ogólnym. Określono w nim również, że świadectwa refundacji, o które złożono wnioski, oraz, w niektórych przypadkach, wydane świadectwa refundacji, należy zgłosić Komisji.

               (2)

               Niedawne obniżki stawek refundacji wywozowych, spowodowane połączeniem takich czynników, jak reforma wspólnej polityki rolnej i zmiany cen towarów rolnych na rynku światowym, doprowadziły do sytuacji, w której złożono mniej wniosków o świadectwa refundacji lub nie złożono ich w ogóle, dzięki czemu zmniejszyło się obciążenie budżetu Unii refundacjami wywozowymi dla towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W tych okolicznościach, gdy Unii nie grozi naruszenie jej zobowiązań międzynarodowych, należy uprościć system przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, co pozwoli ograniczyć obciążenia administracyjne.

               (3)

               Należy zatem podwyższyć próg płatności, poniżej którego mali eksporterzy są zwolnieni z obowiązku przedstawiania świadectwa refundacji na poziomie indywidualnym i ogólnym. Należy również zawiesić obowiązki właściwych organów państw członkowskich w zakresie powiadamiania o kwotach świadectw refundacji, o które złożono wnioski, w przypadku gdy refundacje mające zastosowanie do wszystkich podstawowych produktów zostały zawieszone, nie zostały ustalone lub wynoszą zero; powiadamiania o niektórych świadectwach refundacji w przypadku gdy nie wydano żadnych świadectw refundacji, oraz – w przypadku gdy nie przyznano żadnych kwot – obowiązek zgłaszania niektórych informacji w celu zagwarantowania funkcjonowania systemu świadectw refundacji i zarządzania nim; a także informowania Komisji o tym, że nie przyznano żadnych kwot.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 578/2010.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. horyzontalnych zagadnień dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w załączniku I do Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (UE) nr 578/2010 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Dla wywozu, w odniesieniu do którego wnioski złożone przez podmiot gospodarczy w roku budżetowym nie powodują wypłaty refundacji w kwocie wyższej niż 200 000 EUR, świadectwa nie są wymagane.”;

               2)

               art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Dla każdego okresu budżetowego wywozy, o których mowa w art. 42 ust. 1, kwalifikują się do wypłaty refundacji w ramach limitu określonego rezerwą łączną w wysokości 80 mln EUR na każdy rok budżetowy.”;

               3)

               dodaje się art. 53a w brzmieniu:
               „Artykuł 53a
               1.   W przypadku gdy refundacja mająca zastosowanie do wszystkich produktów podstawowych, o których mowa w załączniku I, została zawieszona, nie została ustalona lub wynosi zero w jednym z okresów, o których mowa w art. 29 ust. 1 lit. a)–f), przewidziany w art. 30 i art. 34 ust. 2 obowiązek państw członkowskich w zakresie powiadamiania w odniesieniu do tego okresu jest zawieszony.
               2.   W przypadku gdy w okresach, o których mowa w art. 51 ust. 1 lit. c) i d), nie wydano żadnych świadectw refundacji, obowiązek państwa członkowskiego w zakresie powiadamiania przewidzianego w art. 51 ust. 1 lit. c) i d) jest zawieszony.
               3.   W przypadku gdy nie przyznano żadnych kwot, obowiązki państw członkowskich w zakresie powiadamiania przewidziane w art. 51 ust. 1 lit. a) i b), art. 51 ust. 2, art. 52 i art. 53 zdanie pierwsze oraz obowiązek poinformowania, że nie przyznano żadnych refundacji, przewidziany w art. 53 zdanie drugie, są zawieszone.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1.