title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1799 z dnia 7 października 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące przyporządkowania ocen kredytowych wystawianych przez zewnętrzne instytucje oceny jakości kredytowej dla ryzyka kredytowego zgodnie z art. 136 ust. 1 oraz art. 136 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               12.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 275/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1799
   z dnia 7 października 2016 r.
   ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące przyporządkowania ocen kredytowych wystawianych przez zewnętrzne instytucje oceny jakości kredytowej dla ryzyka kredytowego zgodnie z art. 136 ust. 1 oraz art. 136 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (1), w szczególności jego art. 136 ust. 1 akapit trzeci i art. 136 ust. 3 akapit trzeci,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą one przyporządkowania ocen ryzyka kredytowego z wyjątkiem ocen przyporządkowanych do pozycji sekurytyzacyjnych. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich powiązanych wykonawczych standardów technicznych wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w związku z przyporządkowaniem ocen ryzyka kredytowego z wyjątkiem ocen przypisanych do pozycji sekurytyzacyjnych.

               (2)

               W art. 136 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustanowiono wymóg określenia, w odniesieniu do wszystkich zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej (ECAI), powiązania odpowiednich ocen kredytowych wystawianych przez ECAI ze stopniami jakości kredytowej określonymi w sekcji 2 tego rozporządzenia („przyporządkowanie”). ECAI są agencjami ratingowymi zarejestrowanymi lub certyfikowanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 (2), bądź też bankami centralnymi wystawiającymi ratingi kredytowe, które są wyłączone z zakresu stosowania tego rozporządzenia.

               (3)

               Niektóre podobne terminy i pojęcia stosowane w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009 oraz w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 mogą być przedmiotem nieporozumień. „Ocena kredytowa” to termin stosowany w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do zarówno do „oznaczeń” poszczególnych kategorii ratingów wystawianych przez ECAI, jak i w odniesieniu do przypisywania jednego takiego ratingu konkretnej pozycji. W art. 3 ust. 1 lit. h) i a) rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 wprowadzono jednak wyraźne rozróżnienie między tymi dwoma pojęciami, stosując odpowiednio terminy „kategoria ratingowa” i „rating kredytowy”. Aby uniknąć nieporozumień, biorąc pod uwagę potrzebę odwoływania się do tych dwóch konkretnych pojęć oddzielnie oraz biorąc pod uwagę komplementarność obu rozporządzeń, terminologia zawarta w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009 powinna być stosowana jako bardziej szczegółowa.

               (4)

               Biorąc pod uwagę, że art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 zezwala na wykorzystywanie ratingów kredytowych do celów regulacyjnych przez instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne tylko wtedy, gdy są one wystawione przez agencje ratingowe z siedzibą w Unii i zarejestrowane lub certyfikowane zgodnie z tym rozporządzeniem, przyporządkowanie ocen kredytowych wystawianych przez ECAI powinno obejmować oceny kredytowe, które są zgodne z definicją „ratingu kredytowego” ustanowioną w art. 3 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia. Ponadto, biorąc pod uwagę, że na podstawie art. 136 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przyporządkowanie jest wymagane dla wszystkich instytucji ECAI, których definicja obejmuje, zgodnie z art. 4 ust. 1 ppkt 98 tego rozporządzenia, również ratingi kredytowe wystawiane przez banki centralne wyłączone z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, przyporządkowanie kategorii ratingowych wystawianych przez ECAI powinno obejmować również tego typu ratingi kredytowe. Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 uniemożliwia wykorzystywanie ratingów kredytowych w przypadku niektórych klas aktywów (takich jak kapitał) w ramach metody standardowej. W związku z powyższym, w przypadku ocen dla przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania o stałym przychodzie, przyporządkowaniem ocen kredytowych wystawianych przez ECAI powinny być objęte wyłącznie te przedsiębiorstwa, które zależą tylko od jakości kredytowej aktywów bazowych.

               (5)

               Przyporządkowanie ma na celu przypisanie odpowiednich wag ryzyka w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do kategorii ratingowych wystawianych przez ECAI. Powinno ono zatem umożliwiać identyfikowanie nie tylko względnych różnic ryzyka, lecz również bezwzględnych poziomów ryzyka każdej kategorii ratingowej, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego poziomu kapitału zgodnie z metodą standardową.

               (6)

               Biorąc pod uwagę szeroki zakres metod stosowanych wśród instytucji ECAI, obiektywność i spójność metod przyporządkowania stanowią kluczowe aspekty dla zapewnienia równych szans dla instytucji, jak również uczciwości traktowania ECAI. Z tego względu, przy opracowywaniu przepisów dotyczących stosowania czynników ilościowych i jakościowych oraz ich porównania z poziomem odniesienia, konieczne jest – w celu zapewnienia płynnego przejścia do przyporządkowania określonego w niniejszym rozporządzeniu – czerpanie z poprzednich ram prawnych, a mianowicie części 3 „Zmienionych wytycznych w sprawie uznawania zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej” z dnia 30 listopada 2010 r. Umożliwiłoby to również zapewnienie zgodności z międzynarodowymi standardami w tej dziedzinie, co z kolei znajduje odzwierciedlenie w załączniku 2 „Bazylea II: Międzynarodowa konwergencja pomiaru kapitału i standardów dotyczących funduszy własnych: zmienione ramy – wersja kompletna” z czerwca 2006 r.

               (7)

               Definicje niewykonania zobowiązania stosowane przez ECAI mogą różnić się od definicji zawartej w art. 178 rozporządzenia Rady (UE) nr 575/2013, co znajduje odzwierciedlenie w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009 i rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/2 (3). Niemniej jednak, w celu utrzymania na niezmienionym poziomie ogólnego poziomu kapitału wymaganego do ekspozycji z ratingiem zewnętrznym, rodzaje zdarzeń niewykonania zobowiązania stosowane do zestawienia z punktem odniesienia, o którym mowa w art. 136 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 powinny być wykorzystywane jako definicja zdarzenia niewykonania zobowiązania w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.

               (8)

               Przyporządkowanie należy rozumieć jako związek kategorii ratingowych ECAI ze skalą regulacyjną, która została zdefiniowana dla celów ostrożnościowych. Z tego względu należy uznać je za koncepcję odrębną od tej, którą Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) jest zobowiązany przedstawić w formie sprawozdania zgodnie z art. 21 ust. 4b rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w celu umożliwienia inwestorom łatwego porównywania wszystkich ratingów kredytowych, istniejących w odniesieniu do konkretnego ocenianego podmiotu. Ponadto w rozumieniu niniejszego rozporządzenia „przyporządkowanie” nie odnosi się do przyporządkowań, które są opracowywane w ramach innych struktur, takich jak ramowe zasady oceny kredytowej Eurosystemu (ECAF), ponieważ mogą one korzystać z różnych metod i definicji.

               (9)

               Dla każdego względnego zestawu kategorii ratingowych („skala ratingowa”) należy przeprowadzić odrębne przyporządkowanie. W przypadku gdy skala ratingowa ECAI jest taka sama dla wszystkich klas ekspozycji przyporządkowanie nie powinno różnić się w celu zagwarantowania zróżnicowania wag ryzyka dla wszystkich klas ekspozycji określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. W przypadku gdy ECAI ma kilka skal ratingowych przy przyporządkowaniu należy wziąć pod uwagę związek między nimi ustanowiony przez daną instytucję ECAI.

               (10)

               Niezamówione ratingi kredytowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. x) rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, powinny zostać uwzględnione w procesie przyporządkowania przez ECAI, jeżeli oceny te można wykorzystać do celów regulacyjnych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 oraz jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) potwierdzi, że niezamówione oceny kredytowe ECAI nie różnią się pod względem jakości od zamówionych ocen kredytowych dokonywanych przez daną ECAI zgodnie z art. 138 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

               (11)

               Przy przyporządkowaniu należy brać pod uwagę zarówno czynniki ilościowe, jak i jakościowe, przy czym czynniki jakościowe uwzględnia się w razie potrzeby w drugim etapie, w szczególności w sytuacjach, w których czynniki ilościowe nie są adekwatne. W rezultacie czynniki jakościowe powinny pomóc w weryfikacji, korekcie i ulepszeniu początkowego przyporządkowania wykonanego w oparciu o czynniki ilościowe, o ile weryfikacja jest uzasadniona i konieczna. Dwuetapowe podejście jest wymagane w celu zwiększenia obiektywności przyporządkowania oraz w celu zapewnienia, że przyporządkowanie faktycznie odzwierciedla związek kategorii ratingowych ECAI ze skalą regulacyjną, która została zdefiniowana dla celów ostrożnościowych.

               (12)

               W celu wzięcia pod uwagę względów ostrożnościowych i rynkowych należy unikać tworzenia nieuzasadnionych niekorzystnych warunków dla tych ECAI, które z uwagi na ich niedawne wejście na rynek przedstawiają ograniczone informacje ilościowe. Z tego względu należy ograniczyć znaczenie czynników ilościowych dla przyporządkowania. Przyporządkowanie należy aktualizować, gdy staje się to konieczne dla odzwierciedlenia informacji ilościowych uzyskanych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

               (13)

               Współczynnik niewykonania zobowiązania dotyczący pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową, należy uznać za najbardziej reprezentatywny czynnik ilościowy i obliczać na podstawie danych dotyczących niewykonania zobowiązania dla tych pozycji. W przypadku braku dostępności wystarczających danych dotyczących niewykonania zobowiązania dla tych pozycji szacunkowy współczynnik niewykonania zobowiązania należy obliczyć na podstawie opinii właściwej instytucji ECAI oraz ewentualnej dokumentacji niewykonania zobowiązania dotyczącej pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową, której przyporządkowanie dotyczy.

               (14)

               Przy obliczaniu współczynnika niewykonania zobowiązania należy spełnić określone wymogi w celu zapewnienia jego porównywalności wśród ECAI. Powinien on być między innymi mierzony w trzyletnim horyzoncie czasowym, umożliwiając tym samym zaobserwowanie istotnej liczby niewykonania zobowiązań (w przypadku bardzo niskiego ryzyka) oraz uwzględniać pozycje wycofane w celu uniknięcia niedoszacowania ryzyka. Ponadto przy obliczaniu tego współczynnika nie należy brać pod uwagę ratingów sektora publicznego ani ratingów emisji ze względu na niedostateczną ilość danych dotyczących niewykonania zobowiązań w przypadku ratingów sektora publicznego oraz aby uniknąć zniekształcania współczynników niewykonania zobowiązań wobec emitentów z większą liczbą emisji przy zastosowaniu ratingów emisji.

               (15)

               Współczynniki niewykonania zobowiązania powinny być obliczane dla każdej kategorii ratingowej w miarę możliwości w okresie obserwacji długoterminowej i krótkoterminowej. Obserwacja długoterminowa powinna stanowić podstawę przyporządkowania, a obserwacja krótkoterminowa powinna zapewnić wczesne ostrzeganie o potencjalnym wzroście lub spadku poziomu ryzyka kategorii ratingowej. W razie braku dostępnej wystarczającej liczby ratingów kredytowych, obliczany powinien być jedynie długoterminowy współczynnik niewykonania zobowiązania ze względu na wysoki stopień niepewności dotyczący obliczania krótkoterminowych współczynników niewykonania zobowiązania. W takim przypadku ostrzeżenie o potencjalnym wzroście poziomu ryzyka kategorii ratingowej powinny zapewniać czynniki jakościowe.

               (16)

               Kluczowym elementem przyporządkowania jest definicja niewykonania zobowiązania przyjęta przez ECAI na potrzeby obliczania współczynnika niewykonania zobowiązania związanego z pozycjami, którym przypisano tę samą kategorię ratingową. Ściślejsza definicja niewykonania zobowiązania może skutkować wyższymi współczynnikami niewykonania zobowiązania w porównaniu do innych, mniej rygorystycznych definicji niewykonania zobowiązania. W związku z powyższym, w celu zapewnienia prawidłowego przyporządkowania, należy ocenić wpływ definicji niewykonania zobowiązania na obliczanie współczynnika niewykonania zobowiązania.

               (17)

               W przypadku gdy dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących niewykonania zobowiązania, podczas przyporządkowania należy wziąć pod uwagę horyzont czasowy pozwalający na zapewnienie spójności wśród instytucji ECAI. Zatem przy wyborze horyzontu krótkoterminowego niektóre pozycje można zakwalifikować do określonego poziomu ryzyka. Jednak te same pozycje mogą reprezentować znacząco odmienny poziom ryzyka, jeśli są oceniane w perspektywie trzyletniego horyzontu czasowego wybranego do obliczenia współczynnika niewykonania zobowiązania. Czynnik ten powinien zostać uwzględniony i odpowiednio odzwierciedlony przy przyporządkowaniu.

               (18)

               Znaczenie kategorii ratingowej i jej względna pozycja w skali ratingowej powinny być szczególnie przydatne, gdy czynnik ilościowy nie jest dostępny, a znane jest przyporządkowanie sąsiedniej kategorii ratingowej. W tym celu stopnie jakości kredytowej należy scharakteryzować pod względem takich aspektów, jak zdolność emitenta do wywiązywania się z zobowiązań finansowych, jego wrażliwość na sytuację ekonomiczną lub wysokie ryzyko niewykonania zobowiązań.

               (19)

               Pod uwagę należy również brać ogólne czynniki ryzyka dla pozycji, którym przypisano daną kategorię ratingową. Wielkość i stopień dywersyfikacji działalności w zakresie pozycji, którym przypisano daną kategorię ratingową, należy traktować jako względne wskaźniki ich profilu ryzyka bazowego. Należy również zapewnić możliwość uznawania jako czynników jakościowych innych środków oceny wiarygodności kredytowej przypisanych do pozycji w ramach tej samej kategorii ratingowej w celu przekazania dodatkowych informacji w odniesieniu do zachowania odpowiedniej kategorii ratingowej w zakresie niewykonania zobowiązań. Przed wykorzystaniem poszczególnych środków oceny zdolności kredytowej do przyporządkowania należy szczegółowo przeanalizować ich istotność, obiektywność i wiarygodność.

               (20)

               W celu zapewnienia zgodności z międzynarodowymi normami, do przyporządkowania należy stosować punkty odniesienia dla długo- i krótkoterminowych współczynników niewykonania zobowiązania zawarte w dokumencie „Bazylea II: Międzynarodowa konwergencja pomiaru kapitału i standardów dotyczących funduszy własnych: zmienione ramy – wersja kompletna” z czerwca 2006 roku. Należy jednak zapewnić bardziej szczegółowe przepisy w celu uwzględnienia różnorodności instytucji ECAI, które obecnie działają na rynku unijnym, a których współczynniki niewykonania zobowiązań mogą znacznie odbiegać od wzorca przyjętego przez międzynarodowe instytucje ECAI, stanowiącego podstawę dla aktualnego punktu odniesienia. Doprecyzowując, należy zdefiniować długoterminowy punkt odniesienia w kategoriach odstępów, aby uwzględnić fakt, że zakres wartości może być kompatybilny z każdym stopniem jakości kredytowej.

               (21)

               Kategorie ratingowe powinny początkowo być przyporządkowane do stopnia jakości kredytowej na podstawie porównania ich długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania z długoterminowym punktem odniesienia oraz informacjami dostarczonymi przez czynniki jakościowe.

               (22)

               Zgodnie z art. 136 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 adekwatność przyporządkowania powinna być poddawana częstej weryfikacji, ponieważ długoterminowy współczynnik niewykonania zobowiązania może ulec zmianie i stać się reprezentatywny dla innego stopnia jakości kredytowej. W tym celu aktualne krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania w ramach danej kategorii ratingowej powinny być regularnie porównywane z odpowiadającymi im krótkoterminowymi punktami odniesienia (poziom „monitorowania” i poziom „wartości progowej”). Naruszenie krótkoterminowych punktów odniesienia przez okres kolejnych dwóch lat może sygnalizować osłabienie standardów oceny, co z kolei może oznaczać, że nowy bazowy długoterminowy wskaźnik niewykonania zobowiązania jest reprezentatywny dla mniej korzystnego stopnia jakości kredytowej. Sygnał ten będzie tym bardziej istotny, gdy naruszony zostanie poziom wartości progowej zamiast poziomu monitorowania. W szczególności jedna pozycja cechująca się niewykonaniem zobowiązania związana z najwyższymi kategoriami ratingowymi może wiązać się z koniecznością rozważenia weryfikacji przyporządkowania przypisanego do tej konkretnej ECAI, która dokonała oceny danej pozycji.

               (23)

               Przedłożenie zmienionego projektu wykonawczego standardów technicznych powinno mieć miejsce, ilekroć konieczne jest włączenie nowo powstałej instytucji ECAI do przyporządkowania.

               (24)

               Konieczność stałego przestrzegania przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wiąże się z koniecznością stałego monitorowania przyporządkowań.

               (25)

               Niniejsze rozporządzenie oparte jest na projekcie wykonawczych standardów technicznych przedstawionych Komisji wspólnie przez EUNB, ESMA i Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) („Europejskie organy nadzoru (ESA)”).

               (26)

               W dniu 29 marca 2016 r. Komisja powiadomiła Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru o zamiarze zatwierdzenia projektów wykonawczych standardów technicznych ze zmianami służącymi zapewnieniu równowagi pomiędzy podejściem ostrożnościowym a koniecznością uniknięcia dalszej koncentracji na i tak już obecnie bardzo skoncentrowanym rynku ratingowym zdominowanym przez trzy duże ECAI, których łączny udział w rynku wynosi około 90 %. W powiadomieniu Komisja podkreśliła w szczególności konieczność uniknięcia automatycznego wprowadzenia po trzech latach bardziej konserwatywnego przyporządkowania w odniesieniu do wszystkich ECAI, które nie przedstawiły wystarczających ratingów, niezależnie od jakości ich ratingów, ponieważ takie podejście groziłoby stworzeniem barier regulacyjnych dla wejścia na rynek oraz osłabieniem pozycji konkurencyjnej mniejszych lub niedawno utworzonych ECAI tylko z tego względu, że nie wystawiają tak wielu ratingów jak istniejące duże instytucje. W oficjalnej opinii z dnia 12 maja 2016 r. Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru potwierdził swoje pierwotne stanowisko i nie przedłożył ponownie wykonawczych standardów technicznych zmienionych w sposób zgodny z poprawkami proponowanymi przez Komisję.

               (27)

               W celu zapewnienia równowagi między podejściem ostrożnościowym a konkurencją na rynku ratingów kredytowych projekty wykonawczych standardów technicznych zostają zmienione w odniesieniu do tych przepisów, które mogą stwarzać nieuzasadnione niekorzystne warunki dla mniejszych lub niedawno utworzonych ECAI z powodu ich późniejszego wejścia na rynek, w szczególności przepisów dotyczących stosowania bardziej konserwatywnego podejścia w przypadku ograniczonej dostępności danych, automatycznego wprowadzenia nowego przyporządkowania od 2019 r., przepisu dotyczącego weryfikacji przyporządkowania i tabeli przyporządkowania obowiązujących od 2019 r.

               (28)

               EUNB, ESMA i EIOPA przeprowadziły otwarte konsultacje społeczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonały analizy potencjalnych kosztów i korzyści z nimi związanych oraz zażądały przedstawienia opinii bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4); opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (5); oraz opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (6),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   TYTUŁ I

      CZYNNIKI ILOŚCIOWE, CZYNNIKI JAKOŚCIOWE I PUNKT ODNIESIENIA

      ROZDZIAŁ 1

         Czynniki ilościowe

   Artykuł 1
   Czynniki ilościowe przyporządkowania kategorii ratingowej
   Czynniki ilościowe, o których mowa w art. 136 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, to krótkoterminowe i długoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania związane z pozycjami, którym przypisano tę samą ocenę kredytową, o których mowa w art. 2 do 6.
   Artykuł 2
   Pozycje stosowane do obliczania czynników ilościowych
   Obliczanie współczynników niewykonania zobowiązania, o których mowa w art. 1, dla każdej kategorii ratingowej przeprowadzane jest wyłącznie w oparciu o pozycje, którym zewnętrzna instytucja oceny wiarygodności kredytowej (ECAI) przypisała tę samą kategorię ratingową, jak ta, dla której wykonywane jest przyporządkowanie, w przypadku gdy pozycje spełniają wszystkie następujące wymagania:

               a)

               należą do „ratingów korporacyjnych”, o których mowa w art. 3 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2, i są one przypisane według emitenta;

               b)

               przypisana jest im jedna z następujących kategorii:

                           (i)

                           zamówiony rating kredytowy;

                           (ii)

                           niezamówiony rating kredytowy który spełnia wymagania określone w art. 138 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

      Sekcja 1

         Obliczanie czynników ilościowych danej kategorii ratingowej w przypadku dostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych

   Artykuł 3
   Ustalanie dostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych
   1.   Na potrzeby obliczenia krótkoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania, liczbę pozycji, którym ECAI przypisała tę samą kategorię ratingową jak kategoria, dla której wykonywane jest przyporządkowanie, uznaje się za wystarczającą, gdy pozycje spełniają wszystkie poniższe wymagania:

               a)

               są wystarczające w stosunku do widocznego profilu ryzyka danej kategorii ratingowej, biorąc pod uwagę jako wskaźnik liczbę pozycji stanowiących odwrotność punktu odniesienia dla długoterminowego niewykonania zobowiązania dla kategorii ratingowej, o którym mowa w art. 14 lit. a);

               b)

               są reprezentatywne dla aktualnej puli pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową.

         2.   Na potrzeby obliczania długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania, liczbę pozycji, którym ECAI przypisała tę samą kategorię ratingową jak kategoria, dla której wykonywane jest przyporządkowanie, uznaje się za wystarczającą, gdy dostępnych jest co najmniej 10 najnowszych krótkoterminowych wskaźników niewykonania zobowiązania, o których mowa w ust. 1.
   Artykuł 4
   Krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania danej kategorii ratingowej w przypadku dostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych
   1.   W przypadku dostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych, o których mowa w art. 3 ust. 1, krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania, o których mowa w art. 1, oblicza się na zasadach określonych w ust. 2–5.
   2.   Krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania poszczególnej kategorii ratingowej oblicza się w trzyletnim horyzoncie czasowym jako stosunek, w którym:

               a)

               mianownik przedstawia liczbę pozycji przypisanych do tej samej kategorii ratingowej, istniejących na początku danego horyzontu czasowego;

               b)

               licznik przedstawia liczbę pozycji, o których mowa w lit. a), cechujących się niewykonaniem zobowiązania przed upływem danego horyzontu czasowego.

         3.   Pozycje wycofane przed upływem horyzontu czasowego, w przypadku których nie wystąpiło niewykonania zobowiązania, uwzględnia się jedynie w mianowniku krótkoterminowych współczynników niewykonania zobowiązania, o którym mowa w ust. 2 lit. a), o wadze równej 50 %. Każdą pozycję, co do której istnieje dowód, że została wycofana przed wystąpieniem niewykonania zobowiązania, uznaje się za pozycję cechującą się niewykonaniem zobowiązania.
   4.   Pozycje uznaje się za pozycje cechujące się niewykonaniem zobowiązania, które należy uwzględnić w liczniku określonym w ust. 2 lit. b), jeżeli wystąpiło którekolwiek z następujących rodzajów zdarzeń:

               a)

               złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub ustanowienie zarządu komisarycznego, które może przyczynić się do braku lub opóźnienia w dokonywaniu przyszłych umownych płatności wymaganych z tytułu obsługi zadłużenia;

               b)

               brak lub opóźnienie w zapłacie wymaganych umową odsetek lub w spłacie kapitału, chyba że płatności są dokonywane w ramach dozwolonego umową okresu karencji;

               c)

               niedoszacowana wymiana, jeżeli w ofercie założono, że inwestor otrzyma mniejszą wartość niż przyrzeczona oryginalnymi papierami wartościowymi;

               d)

               oceniany podmiot znajduje się pod znacznym nadzorem regulacyjnym ze względu na swoją sytuację finansową.

         5.   Krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania oblicza się dla każdej dostępnej puli pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową dla półrocznych okresów, liczonych od dnia 1 stycznia i dnia 1 lipca każdego roku.
   Artykuł 5
   Długoterminowy współczynnik niewykonania zobowiązania danej kategorii ratingowej w przypadku dostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych
   1.   W przypadku dostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych, o których mowa w art. 3, długoterminowy współczynnik niewykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 1, oblicza się na zasadach określonych w ust. 2–4.
   2.   Długoterminowy współczynnik niewykonania zobowiązania oblicza się jako średnią ważoną co najmniej 20 ostatnich krótkoterminowych współczynników niewykonania zobowiązania, obliczonych zgodnie z art. 4 ust. 1. Jeżeli dostępne krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania obejmują dłuższy okres i są względne, stosuje się krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania dla tego dłuższego okresu. Jeżeli dostępnych jest mniej niż 20 krótkoterminowych współczynników niewykonania zobowiązania obliczonych zgodnie z art. 4 ust. 1, pozostałe krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania szacuje się, aby osiągnąć poziom 20 krótkoterminowych współczynników niewykonania zobowiązania.
   3.   Na potrzeby uzyskania średniej ważonej, o której mowa w ust. 2, krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania obliczone zgodnie z art. 4 obejmują ostatni okres recesji. Okres recesji rozciąga się na semestr lub dłuższy okres ujemnych stóp wzrostu produktu krajowego brutto w głównych obszarach geograficznych referencyjnych ocenianych pozycji.
   4.   Na potrzeby uzyskania średniej ważonej, o której mowa w ust. 2, stosuje się następujące zasady:

               a)

               krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania obliczone zgodnie z art. 4 ust. 1 są ważone w zależności od liczby pozycji wskazanych w art. 4 ust. 2 lit. a);

               b)

               szacowane krótkoterminowe współczynniki niewykonania zobowiązania są ważone na podstawie szacowanej liczby pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową występującą na początku danego horyzontu czasowego.

         Wagi powinny zapewnić odpowiednią reprezentację lat recesji i lat bez recesji w pełnym cyklu gospodarczym.

      Sekcja 2

         Obliczanie czynników ilościowych danej kategorii ratingowej w przypadku niedostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych

   Artykuł 6
   Stosowane pozycje i długoterminowy współczynnik niewykonania zobowiązania danej kategorii ratingowej w przypadku niedostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych
   W przypadku niedostępności wystarczającej liczby ratingów kredytowych, o których mowa w art. 3, obliczenia długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania określonego w art. 1 dokonuje się według obu z poniższych zasad:

               a)

               uwzględnia się szacunki dostarczone przez instytucję ECAI w zakresie długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania związanego ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą kategorię ratingową, zgodnie z art. 136 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

               b)

               szacunki, o których mowa w lit. a) uzupełnia się o liczbę pozycji cechujących się niewykonaniem zobowiązania oraz pozycji cechujących się wykonaniem zobowiązania, którym dana ECAI przypisała kategorię ratingową, dla której prowadzone jest przyporządkowanie.

      ROZDZIAŁ 2

         Czynniki jakościowe

   Artykuł 7
   Czynniki jakościowe przyporządkowania danej kategorii ratingowej
   Czynniki jakościowe, o których mowa w art. 136 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, obejmują:

               a)

               definicję niewykonania zobowiązania braną pod uwagę przez ECAI, o której mowa w art. 8;

               b)

               horyzont czasowy kategorii ratingowej brany pod uwagę przez ECAI, o którym mowa w art. 9;

               c)

               znaczenie kategorii ratingowej i jej względną pozycję w skali ratingowej brane pod uwagę przez ECAI, o których mowa w art. 10;

               d)

               wiarygodność kredytową pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową, o której mowa art. 11;

               e)

               szacunki dostarczone przez daną ECAI w zakresie długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania związanego ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą kategorię ratingową, na mocy art. 136 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jak określono w art. 12;

               f)

               związek ustalony przez ECAI („przyporządkowanie wewnętrzne”), jeżeli jest dostępny, pomiędzy przyporządkowaną kategorią ratingową z jednej strony a innymi kategoriami ratingowymi wystawianymi przez tę samą instytucję ECAI z drugiej strony, w sytuacji gdy przyporządkowanie tych ostatnich kategorii zostało już określone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jak określono w art. 13;

               g)

               wszelkie inne istotne informacje, które mogą opisać stopień ryzyka wyrażony kategorią ratingową.

         Artykuł 8
   Definicja niewykonania zobowiązania stosowana przez ECAI
   Rodzaje zdarzeń branych pod uwagę przez ECAI celem ustalenia, czy dana pozycja cechuje się niewykonaniem zobowiązania należy porównać ze zdarzeniami określonymi w art. 4 ust. 4 za pomocą wszystkich dostępnych informacji. W przypadku gdy porównanie wskazuje, że nie wszystkie te typy zdarzeń niewykonania zobowiązania zostały przeanalizowane przez ECAI, czynniki ilościowe, o których mowa w art. 1, należy odpowiednio skorygować.
   Artykuł 9
   Horyzont czasowy kategorii ratingowej
   Horyzont czasowy brany pod uwagę przez ECAI celem przypisania kategorii ratingowej wskazuje odpowiednio, czy poziom ryzyka tej kategorii ratingowej jest zrównoważony w horyzoncie czasowym określonym w art. 4 ust. 2.
   Artykuł 10
   Znaczenie i względna pozycja kategorii ratingowej
   1.   Znaczenie kategorii oceny ratingowej ustalonej przez ECAI ustala się w zależności od charakterystyki zdolności regulowania zobowiązań finansowych odzwierciedlonej w pozycjach, którym przypisano daną kategorię ratingową, w szczególności od stopnia jej wrażliwości na środowisko gospodarcze i stopnia bliskości sytuacji niewykonania zobowiązań.
   2.   Znaczenie kategorii ratingowej porównuje się do kategorii ustalonej dla każdego stopnia jakości kredytowej, o którym mowa w art. 15.
   3.   Znaczenie kategorii ratingowej rozpatruje się w połączeniu z jej względną pozycją w skali ratingowej ustanowionej przez ECAI.
   Artykuł 11
   Wiarygodność kredytowa pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową
   1.   Wiarygodność kredytową pozycji, którym przypisano tę samą kategorię ratingową, określa się rozpatrując przynajmniej ich wielkość oraz stopień dywersyfikacji sektorowej i geograficznej ich działalności gospodarczej.
   2.   W odpowiednim zakresie można stosować różne środki oceny wiarygodności kredytowej przypisanej do pozycji z tej samej kategorii ratingowej w celu uzupełnienia informacji dostarczonych przez czynniki ilościowe, o których mowa w art. 1, jeżeli są one wiarygodne i istotne dla przyporządkowania.
   Artykuł 12
   Szacunki dostarczone przez ECAI w zakresie długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania związanego ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą kategorię ratingową
   Szacunki dostarczone przez ECAI w zakresie długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania związanego ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą kategorię ratingową bierze się pod uwagę do potrzeb przyporządkowania, jeżeli jest to odpowiednio uzasadnione.
   Artykuł 13
   Wewnętrzne przyporządkowanie kategorii ratingowej ustalonej przez ECAI
   Odpowiedni stopień jakości kredytowej różnych kategorii ratingowych wystawianych przez tę samą instytucję ECAI, dla której istnieje wewnętrzne przyporządkowanie zgodnie z art. 7 lit. f), stosuje się jako względne wskazanie poziomu ryzyka kategorii ratingowej podlegającej przyporządkowaniu.

      ROZDZIAŁ 3

         Punkt odniesienia i powiązane z nim wartości referencyjne

   Artykuł 14
   Punkt odniesienia
   Punkt odniesienia, o który mowa w art. 136 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wyróżnia się jako:

               a)

               punkt odniesienia długoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania dla każdego stopnia jakości kredytowej, zgodnie z tabelą 1 załącznika I;

               b)

               punkt odniesienia krótkoterminowego współczynnika niewykonania zobowiązania dla każdego stopnia jakości kredytowej, zgodnie z tabelą 2 załącznika I.

         Artykuł 15
   Znaczenie referencyjne kategorii ratingowej według stopnia jakości kredytowej
   Znaczenie referencyjne kategorii ratingowej, która odpowiada każdemu stopniowi jakości kredytowej, określone jest w załączniku II.
   TYTUŁ II

      TABELE PRZYPORZĄDKOWANIA

   Artykuł 16
   Tabele przyporządkowania
   Związek kategorii ratingowych każdej ECAI ze stopniami jakości kredytowej określonymi w sekcji 2 rozdziału 2 tytułu II części trzeciej rozporządzenia (UE) nr 575/2013 jest związkiem określonym w załączniku III.
   TYTUŁ III

      PRZEPIS KOŃCOWY

   Artykuł 17
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 października 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2 z dnia 30 września 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących prezentacji informacji, które agencje ratingowe udostępniają Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (Dz.U. L 2 z 6.1.2015, s. 24).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

      ZAŁĄCZNIK I

         Punkty odniesienia do celów art. 14

         Tabela 1

         Długoterminowy punkt odniesienia

         (okres 3 lat)

                  Stopień jakości kredytowej

                  Długoterminowy punkt odniesienia

                  Wartość średnia

                  Niższa granica

                  Wyższa granica

                  1

                  0,10 %

                  0,00 %

                  0,16 %

                  2

                  0,25 %

                  0,17 %

                  0,54 %

                  3

                  1,00 %

                  0,55 %

                  2,39 %

                  4

                  7,50 %

                  2,40 %

                  10,99 %

                  5

                  20,00 %

                  11,00 %

                  26,49 %

                  6

                  34,00 %

                  26,50 %

                  100,00 %

         Tabela 2

         Krótkoterminowy punkt odniesienia

         (okres 3 lat)

                  Stopień jakości kredytowej

                  Krótkoterminowy punkt odniesienia

                  Poziom monitorowania

                  Wartości progowe

                  1

                  0,80 %

                  1,20 %

                  2

                  1,00 %

                  1,30 %

                  3

                  2,40 %

                  3,00 %

                  4

                  11,00 %

                  12,40 %

                  5

                  28,60 %

                  35,00 %

                  6

                  nie dotyczy

                  nie dotyczy

      ZAŁĄCZNIK II

         Znaczenie referencyjne kategorii ratingowej według stopnia jakości kredytowej do celów art. 15

                  Stopień jakości kredytowej

                  Znaczenie kategorii ratingowej

                  1

                  Oceniany podmiot posiada niezwykle/bardzo dużą zdolność do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych i podlega minimalnemu/bardzo niskiemu ryzyku kredytowemu.

                  2

                  Oceniany podmiot posiada dużą zdolność do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych i podlega niskiemu ryzyku kredytowemu, jednak jest nieco bardziej podatny na niekorzystne skutki zmian okoliczności i warunków gospodarczych niż oceniane podmioty zakwalifikowane jako do stopnia jakości kredytowej 1.

                  3

                  Oceniany podmiot posiada odpowiednią zdolność do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych i podlega średniemu ryzyku kredytowemu.
                  Jest jednak bardziej prawdopodobne, że niekorzystne warunki gospodarcze lub zmieniające się okoliczności mogą spowodować osłabienie zdolności ocenianego podmiotu do wywiązania się ze swoich zobowiązań finansowych.

                  4

                  Oceniany podmiot posiada zdolność do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych, ale podlega znacznemu ryzyku kredytowemu.
                  Zmaga się on z istotną utrzymującą się niepewnością lub ekspozycją na niekorzystne warunki biznesowe, finansowe lub gospodarcze, które mogą doprowadzić do niewystarczającej zdolności ocenianego podmiotu do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych.

                  5

                  Oceniany podmiot posiada zdolność do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych, ale podlega wysokiemu ryzyku kredytowemu.
                  Niekorzystne warunki biznesowe, finansowe lub gospodarcze prawdopodobnie osłabią zdolność lub gotowość ocenianego podmiotu do wywiązywania się ze swoich zobowiązań finansowych.

                  6

                  Oceniany podmiot jest obecnie zagrożony lub silnie zagrożony i podlega bardzo wysokiemu ryzyku kredytowemu, w tym znajduje się w stanie niewywiązywania się ze zobowiązań lub blisko tego stanu.
                  Wywiązywanie się ze zobowiązań finansowych przez oceniany podmiot zależy od sprzyjających warunków biznesowych, finansowych i gospodarczych.

      ZAŁĄCZNIK III

         Tabele przyporządkowania do celów art. 16

                     Stopień jakości kredytowej

                     1

                     2

                     3

                     4

                     5

                     6

                     AM Best Europe-Rating Services Ltd.

                  Long-term issuer credit ratings scale

                  aaa, aa+, aa, aa-

                  a+, a, a-

                  bbb+, bbb, bbb-

                  bb+, bb, bb-

                  b+, b, b-

                  ccc+, ccc, ccc-, cc, c, rs

                  Long-term debt ratings scale

                  aaa, aa+, aa, aa-

                  a+, a, a-

                  bbb+, bbb, bbb-

                  bb+, bb, bb-

                  b+, b, b-

                  ccc+, ccc, ccc-, cc, c, d

                  Financial strength ratings scale

                  A++, A+

                  A, A-

                  B++, B+

                  B, B-

                  C++, C+

                  C, C-, D, E, F, S

                  Short-term ratings scale

                  AMB-1+

                  AMB-1-

                  AMB-2, AMB-3

                  AMB- 4

                     ARC Ratings S.A.

                  Medium and long-term issuers rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Medium and long-term issues rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Short-term issuers rating scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                  Short-term issues rating scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                     ASSEKURATA Assekuranz Rating-Agentur GmbH

                  Long-term credit rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC/C, D

                  Short-term corporate rating scale

                  A++

                  A

                  B, C, D

                     Axesor SA

                  Global rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D, E

                     BCRA – Credit Rating Agency AD

                  Bank long-term ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  C, D

                  Insurance long-term ratings scale

                  iAAA, iAA

                  iA

                  iBBB

                  iBB

                  iB

                  iC, iD

                  Corporate long-term ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Municipality long-term ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Issue long-term ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Bank short-term ratings scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                  Corporate short-term ratings scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                  Municipality short-term ratings scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                  Issue short-term rating scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                     Banque de France

                  Global long-term issuer credit ratings scale

                  3++

                  3+, 3

                  4+

                  4, 5+

                  5, 6

                  7, 8, 9, P

                     Capital Intelligence Ltd

                  International long-term issuer rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  C, RS, SD, D

                  International long-term issue rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  International short-term issuer rating scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                  International short-term issue rating scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                     Cerved Rating Agency S.p.A.

                  Corporate long-term rating scale

                  A1.1, A1.2, A1.3

                  A2.1, A2.2, A3.1

                  B1.1, B1.2

                  B2.1, B2.2

                  C1.1

                  C1.2, C2.1

                     Creditreform Ratings AG

                  Long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  C, D

                     CRIF S.p.A.

                  Global long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, D1, D2

                     Dagong Europe Credit Rating

                  Long-term credit rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Short-term credit rating scale

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                     DBRS Ratings Limited

                  Long-term obligations rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Commercial paper and short-term debt rating scale

                  R-1 H, R-1 M

                  R-1 L

                  R-2, R-3

                  R-4, R-5, D

                  Claims paying ability rating scale

                  IC-1

                  IC-2

                  IC-3

                  IC-4

                  IC-5

                  D

                     European Rating Agency, a.s.

                  Long-term rating scale

                  AAA, AA, A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Short-term rating scale

                  S1

                  S2

                  S3, S4, NS

                     EuroRating Sp. z o.o.

                  Global long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                     Euler Hermes Rating GmbH

                  Global long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, SD, D

                     FERI EuroRating Services AG

                  FERI EuroRating rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB, BB

                  B

                  CCC, CC, D

                     Fitch Ratings

                  Long-term issuer credit ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, RD, D

                  Corporate finance obligations – Long-term ratings scale

                  AAA AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C

                  Long-term international IFS ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C

                  Short-term rating scale

                  F1+

                  F1

                  F2, F3

                  B, C, RD, D

                  Short-term IFS ratings scale

                  F1+

                  F1

                  F2, F3

                  B, C

                     GBB-Rating Gesellschaft für Bonitätsbeurteilung GmbH

                  Global long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A, BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                     ICAP Group S.A

                  Global long-term rating scale

                  AA, A

                  BB, B

                  C, D

                  E, F

                  G, H

                     Japan Credit Rating Agency Ltd

                  Long-term issuer ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, LD, D

                  Long-term issue ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Short-term issuer ratings scale

                  J-1+

                  J-1

                  J-2

                  J-3, NJ, LD, D

                  Short-term issue credit ratings scale

                  J-1+

                  J-1

                  J-2

                  J-3, NJ, D

                     Kroll Bond Rating Agency

                  Long-term credit rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Short-term credit rating scale

                  K1+

                  K1

                  K2, K3

                  B, C, D

                     Moody's Investors Service

                  Global long-term rating scale

                  Aaa, Aa

                  A

                  Baa

                  Ba

                  B

                  Caa, Ca, C

                  Bond fund rating scale

                  Aaa-bf, Aa-bf

                  A-bf

                  Baa-bf

                  Ba-bf

                  B-bf

                  Caa-bf, Ca-bf, C-bf

                  Global short-term rating scale

                  P-1

                  P-2

                  P-3

                  NP

                     Standard & Poor's Ratings Services

                  Long-term issuer credit ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, R, SD/D

                  Long-term issue credit ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                  Insurer financial strength ratings scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, SD/D, R

                  Fund credit quality ratings scale

                  AAAf, AAf

                  Af

                  BBBf

                  BBf

                  Bf

                  CCCf

                  Mid Market Evaluation ratings scale

                  MM1

                  MM2

                  MM3, MM4

                  MM5, MM6

                  MM7, MM8, MMD

                  Short-term issuer credit ratings scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, R, SD/D

                  Short-term issue credit ratings scale

                  A-1+

                  A-1

                  A-2, A-3

                  B, C, D

                     Scope Ratings AG

                  Global long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC,C, D

                  Global short-term rating scale

                  S-1+

                  S-1

                  S-2

                  S-3, S-4

                     Spread Research

                  International long-term rating scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D

                     The Economist Intelligence Unit Ltd

                  Sovereign rating band scale

                  AAA, AA

                  A

                  BBB

                  BB

                  B

                  CCC, CC, C, D


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1854 z dnia 15 października 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               16.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 271/31

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1854
   z dnia 15 października 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  84,4

                  MA

                  132,6

                  MK

                  46,1

                  TR

                  56,6

                  ZZ

                  79,9

                  0707 00 05

                  AL

                  36,9

                  TR

                  116,7

                  ZZ

                  76,8

                  0709 93 10

                  TR

                  136,8

                  ZZ

                  136,8

                  0805 50 10

                  AR

                  161,3

                  CL

                  149,0

                  TR

                  110,2

                  UY

                  78,7

                  ZA

                  104,7

                  ZZ

                  120,8

                  0806 10 10

                  BR

                  252,3

                  EG

                  198,3

                  MA

                  56,6

                  MK

                  97,5

                  TR

                  169,2

                  ZZ

                  154,8

                  0808 10 80

                  AR

                  122,1

                  CL

                  86,3

                  MK

                  23,1

                  NZ

                  155,0

                  US

                  86,4

                  ZA

                  144,4

                  ZZ

                  102,9

                  0808 30 90

                  CN

                  65,9

                  TR

                  135,5

                  XS

                  95,1

                  ZA

                  218,5

                  ZZ

                  128,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1217/2014 z dnia 11 listopada 2014 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               14.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 329/17

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1217/2014
   z dnia 11 listopada 2014 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez osobę, której udzielono tej informacji, przez pewien okres, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (2). Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 listopada 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Heinz ZOUREK

            Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (Kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                              1.

                              Artykuł (tak zwany filtr elektryczny) utworzony przez ceramiczny, wielowarstwowy kondensator typu przepustowego montowany na powierzchni, o wymiarach w przybliżeniu 8 mm × 3 mm × 3 mm.
                              Przedstawiany jest jako filtr dolnoprzepustowy do zastosowania jako filtr zakłóceń elektromagnetycznych (EMI), na przykład we wzmacniaczach, zasilaczach, układach kontroli temperatury i silnika i obwodach sterowania.

                      (1) Zob. ilustracja 1.

                  8532 24 00

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2a) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8532 i 8532 24 00.
                  Artykuł jest używany jako komponent do różnego rodzaju maszyn. Ponieważ składa się on tylko z kondensatora, należy go klasyfikować do kodu CN 8532 24 00 jako ceramiczne, wielowarstwowe kondensatory stałe.

                              2.

                              Artykuł (tak zwany filtr elektryczny) utworzony przez kondensator i kulki ferrytowe, o wymiarach w przybliżeniu 7 mm × 2 mm × 2 mm.
                              Równoważny obwód elektryczny zawiera dwa wzbudniki, jeden dla każdej kulki ferrytowej, umieszczone szeregowo do ścieżki prądu stałego i przyłączone do przewodu po lewej i prawej stronie kondensatora przepustowego montowanego na powierzchni.
                              Dwie kulki ferrytowe działają jako wzbudniki i ich funkcją jest zmniejszenie rezonansu z otaczającymi obwodami w celu stłumienia prądów elektrycznych wysokiej częstotliwości.
                              Przedstawiany jest do wykorzystania jako filtr zakłóceń elektromagnetycznych (EMI), na przykład w zastosowaniach motoryzacyjnych i przemysłowych.

                      (1) Zob. ilustracja 2.

                  8548 90 90

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORI), uwagę 2c) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8548, 8548 90 i 8548 90 90.
                  Biorąc pod uwagę obiektywne cechy artykułu, a mianowicie, że nie jest on utworzony tylko przez kondensator, lecz również przez dwie kulki ferrytowe, nie odpowiada w pełni brzmieniu pozycji 8532 (kondensatory).
                  Ponadto, ponieważ zarówno kulki ferrytowe, jak i kondensator są jednakowo ważne dla ogólnego funkcjonowania filtra elektrycznego, funkcja tego artykułu wykracza poza zakres pozycji 8532. Klasyfikacja do niniejszej pozycji przez zastosowanie reguły 1 ORI i uwagi 2a) do sekcji XVI jest zatem wykluczona.
                  Artykuł jest używany jako komponent do różnego rodzaju maszyn. Ponieważ nie nadaje się on do stosowania wyłącznie lub głównie do określonej maszyny lub kategorii maszyny, należy go klasyfikować do kodu CN 8548 90 90 jako pozostałe elektryczne części maszyn lub urządzeń, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85.

                     Ilustracja 1

                     Ilustracja 2

                  (Układ)

                  (Układ równoważny)

         (1)  Ilustracje mają charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1114/2014 z dnia 21 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni ( Trichinella ) w mięsie  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               22.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 302/46

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1114/2014
   z dnia 21 października 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 18 pkt 8–11,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2075/2005 (2) ustanowiono przepisy dotyczące pobierania próbek z tusz gatunków podatnych na zakażenie włośniem krętym w celu ustalenia statusu gospodarstw i przedziałów oraz warunków przywozu mięsa do Unii. Ustalono w nim ponadto metody referencyjne i metody równoważne służące wykrywaniu włośnia krętego w próbkach z tusz.

               (2)

               W rozporządzeniu (WE) nr 2075/2005 zezwolono, pod określonymi warunkami, na krojenie tusz świni domowej przed otrzymaniem wyników badania na obecność włośnia krętego. W celu ułatwienia pracy zakładów zajmujących się krojeniem należy rozważyć udzielenie takiego zezwolenia w odniesieniu do koni, przy zachowaniu identycznych warunków.

               (3)

               Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 216/2014 (3) zmieniono określone odstępstwa zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2075/2005, odnoszące się do pobierania od świń domowych próbek do badania na obecność włośnia krętego. Rozporządzeniem (UE) nr 216/2014 zmieniono również warunki, które musi spełnić przedsiębiorstwo sektora spożywczego w celu uzyskania oficjalnego uznania za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich. Jeden z tych warunków stanowi, że podmiot może wprowadzać do gospodarstwa nowe zwierzęta wyłącznie pod warunkiem, że pochodzą one z gospodarstw również oficjalnie uznanych za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich. Należy sprecyzować, jakie warunki mają zastosowanie w przypadku, gdy świnia domowa inna niż przeznaczona bezpośrednio na ubój jest przemieszczana do innego gospodarstwa z wykorzystaniem miejsca gromadzenia. Do zmienionych wymogów dostosować należy ponadto odpowiednie świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego i do celów przywozu.

               (4)

               Urzędowy lekarz weterynarii powinien zamieszczać informację o oficjalnym uznaniu gospodarstwa pochodzenia za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich na świadectwach zdrowia zwierząt przewidzianych w dyrektywie Rady 64/432/EWG (4) — w odniesieniu do wewnątrzunijnego handlu świniami — oraz w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 (5) — w odniesieniu do przywozu do Unii świń domowych z państw trzecich, co umożliwiłoby państwom członkowskim zastosowanie odpowiedniej procedury badań na obecność włośnia krętego przy uboju, a zarazem pozwoliłoby uniknąć zagrożenia statusu posiadanego przez gospodarstwo przeznaczenia w odniesieniu do świń hodowlanych lub użytkowych.

               (5)

               Aby zapewnić prawidłowe stosowanie rozporządzenia (WE) nr 2075/2005, państwa trzecie wywożące świnie domowe lub ich mięso powinny być ujęte w wykazie zawartym w odpowiednich aktach dotyczących warunków przywozu, jeśli ubiegają się o odstępstwo odnoszące się do pobierania od świń domowych próbek do badania na obecność włośnia krętego oraz jeśli gospodarstwa lub przedziały są oficjalnie uznane za stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich.

               (6)

               Poświadczenie zdrowia publicznego dotyczące badania na obecność włośnia krętego powinno być zawarte w świadectwach weterynaryjnych towarzyszących świeżemu mięsu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 206/2010, surowym wyrobom mięsnym zgodnie z decyzją Komisji 2000/572/WE (6) oraz produktom mięsnym zgodnie z decyzją Komisji 2007/777/WE (7).

               (7)

               Laboratorium referencyjne UE ds. pasożytów zaleciło uściślenie tekstu rozporządzenia (WE) nr 2075/2005 w odniesieniu do procedury określonych metod równoważnych dla badań na obecność włośnia krętego. Laboratorium referencyjne UE dokonało ponadto walidacji nowej metody wykrywania włośnia krętego (PrioCHECK® Trichinella AAD KIT) w mięsie świń domowych. Należy zatem dopuścić stosowanie tej metody do badań tego gatunku.

               (8)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2075/2005.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 2075/2005 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Pobieranie próbek z tusz
               1.   W ramach badania poubojowego pobiera się w ubojniach próbki z tusz świń domowych zgodnie z następującymi zasadami:

                           a)

                           na obecność włośnia bada się wszystkie tusze hodowlanych macior i knurów lub przynajmniej 10 % tusz zwierząt wysłanych do uboju w każdym roku z każdego gospodarstwa oficjalnie uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich;

                           b)

                           na obecność włośnia bada się wszystkie tusze z gospodarstw nieuznanych oficjalnie za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich.

                     Próbkę pobiera się z każdej tuszy, a następnie bada się ją na obecność włośnia w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ przy wykorzystaniu jednej z następujących metod wykrywania:

                           a)

                           referencyjna metoda wykrywania określona w załączniku I rozdział I; lub

                           b)

                           równoważna metoda wykrywania określona w załączniku I rozdział II.

                     2.   Próbki z tusz koni, dzików oraz innych, podatnych na zarażenie włośniem gatunków zwierząt utrzymywanych w warunkach fermowych i zwierząt dzikich są systematycznie pobierane w ubojniach lub zakładach przetwórstwa dziczyzny w ramach badania poubojowego.
               Próbkę pobiera się z każdej tuszy, a następnie bada się ją zgodnie z załącznikami I i III w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ.
               3.   Przed otrzymaniem wyników badania na obecność włośnia i pod warunkiem że przedsiębiorstwo sektora spożywczego gwarantuje pełną identyfikowalność, tusze świń domowych i koni mogą zostać pokrojone na maksymalnie sześć części w ubojni lub zakładzie rozbioru znajdującym się na tym samym terenie.
               Na zasadzie odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego i po uprzednim zatwierdzeniu przez właściwy organ tusze takie mogą zostać pokrojone w zakładzie rozbioru stanowiącym część ubojni lub od niej oddzielonym, o ile:

                           a)

                           procedura ta jest przeprowadzana pod nadzorem właściwego organu;

                           b)

                           miejscem przeznaczenia tuszy lub jej części jest nie więcej niż jeden zakład rozbioru;

                           c)

                           zakład rozbioru znajduje się na terytorium państwa członkowskiego; oraz

                           d)

                           w przypadku wyników dodatnich wszystkie części tuszy uznaje się za niezdatne do spożycia przez ludzi.”

                     ;

               2)

               art. 13 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 13
               Wymogi zdrowotne w odniesieniu do przywozu
               1.   Przywozu do Unii mięsa zawierającego mięśnie prążkowane, pochodzącego od zwierząt gatunków, które mogą być nosicielami włośnia, można dokonać jedynie wówczas, gdy w państwie trzecim, w którym zwierzęta poddano ubojowi, przed wywozem przeprowadzono badanie na obecność włośnia zgodnie z warunkami równoważnymi warunkom przewidzianym w art. 2 i 3.
               2.   Państwo trzecie może stosować odstępstwa przewidziane w art. 3 ust. 2 i 3 jedynie wówczas, gdy poinformowało Komisję o zastosowaniu tych odstępstw i gdy jest ono ujęte w odpowiednim wykazie:

                           (i)

                           w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do przywozu żywych świń domowych; lub

                           (ii)

                           w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do przywozu świeżego mięsa świń domowych;

                           (iii)

                           w części 2 załącznika II do decyzji 2007/777/WE w odniesieniu do produktów mięsnych wyprodukowanych wyłącznie z mięsa świń domowych lub produktów mięsnych ze świń domowych.”

                     ;

               3)

               art. 15 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 15
               Dokumenty
               1.   We wzorze świadectwa zdrowia do celów handlu wewnątrzunijnego żywymi świniami domowymi określonym we wzorze 2 zawartym w załączniku F do dyrektywy 64/432/EWG urzędowy lekarz weterynarii zamieszcza informacje o oficjalnym uznaniu gospodarstwa pochodzenia za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich, jak przewidziano w art. 8 niniejszego rozporządzenia.
               2.   We wzorach świadectw zdrowia do celów przywozu do Unii świń domowych, określonych we wzorach POR-X i POR-Y w części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 urzędowy lekarz weterynarii zamieszcza informacje o dokonanym przez właściwy organ państwa trzeciego oficjalnym uznaniu za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich równoważne warunkom przewidzianym w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
               3.   W określonych w części 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wzorach świadectw weterynaryjnych zgodnych ze wzorami »POR«, towarzyszących przesyłkom mięsa przeznaczonego do przywozu do Unii z państw trzecich, urzędowy lekarz weterynarii zamieszcza poświadczenie zdrowia publicznego dotyczące badania na obecność włośnia przeprowadzonego zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia w państwie trzecim, z którego pochodzi mięso.
               4.   W świadectwach zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, których wzory określono w załączniku II do decyzji 2000/572/WE, towarzyszących przesyłkom surowych wyrobów mięsnych przeznaczonych do przywozu do Unii z państw trzecich, urzędowy lekarz weterynarii zamieszcza poświadczenie zdrowia publicznego dotyczące badania na obecność włośnia przeprowadzonego zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia w państwie trzecim, z którego pochodzi mięso.
               5.   W świadectwach zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, których wzory określono w załączniku III do decyzji 2007/777/WE, towarzyszących przesyłkom zawierającym niektóre produkty mięsne oraz przetworzone żołądki, pęcherze i jelita, przeznaczone do przywozu do Unii z państw trzecich, urzędowy lekarz weterynarii zamieszcza poświadczenie zdrowia publicznego dotyczące badania na obecność włośnia przeprowadzonego zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia w państwie trzecim, z którego pochodzi mięso.”;

               4)

               załącznik I rozdział I pkt 3 paragraf IV otrzymuje brzmienie:

                           „IV.

                           Procedura czyszczenia i dekontaminacji po uzyskaniu wyniku dodatniego lub wątpliwego
                           W przypadku dodatniego lub wątpliwego wyniku badania próbki zbiorczej lub indywidualnej wszystkie materiały będące w styczności z mięsem (pojemnik i ostrze malaksera, zlewka, pręt mieszający, czujnik temperatury, lejek stożkowy, sito i kleszcze) muszą zostać poddane starannej dekontaminacji poprzez mycie w ciepłej wodzie (65 do 90 °C). Zaleca się dokładne przepłukanie każdej sztuki wyposażenia w celu usunięcia wszelkich pozostałości detergentu, jeśli detergent był stosowany w trakcie mycia.”

                     ;

               5)

               załącznik I rozdział II część D pkt 3 paragraf IV otrzymuje brzmienie:

                           „IV.

                           Procedura czyszczenia i dekontaminacji po uzyskaniu wyniku dodatniego lub wątpliwego
                           W przypadku dodatniego lub wątpliwego wyniku badania próbki zbiorczej lub indywidualnej testem aglutynacji lateksowej wszystkie materiały będące w styczności z mięsem (pojemnik i ostrze malaksera, tłuczek, zlewka, pręt mieszający, czujnik temperatury, lejek stożkowy, sito i kleszcze) muszą zostać poddane starannej dekontaminacji poprzez moczenie w ciepłej wodzie (65 do 90 °C) przez kilka sekund. Resztki mięsa lub inaktywowane larwy, które ewentualnie zostały na powierzchni tych materiałów, można usunąć za pomocą czystej gąbki i wody wodociągowej. W razie potrzeby można dodać kilka kropel detergentu w celu odtłuszczenia wyposażenia. Zaleca się następnie dokładne przepłukanie każdej sztuki wyposażenia w celu usunięcia wszelkich pozostałości detergentu.”

                     ;

               6)

               w załączniku I rozdział II dodaje się część E w brzmieniu:
               „E.   Test sztucznego trawienia do wykrywania in vitro larw włośnia w próbkach mięsa, PrioCHECK® Trichinella AAD Kit

                  Metoda ta jest uważana za równoważną jedynie w odniesieniu do badania mięsa świń domowych.

               Test PrioCHECK® Trichinella AAD Kit stosuje się zgodnie z instrukcją do tego testu, przy zastosowaniu rozdzielaczy (Lenz NS 29/32) oraz szklanej probówki 80 ml.”;

               7)

               lit. g)–j) w załączniku IV rozdział I część A otrzymują brzmienie:

                           „g)

                           podmiot zapewnia identyfikację świń domowych pozwalającą na odnalezienie gospodarstwa pochodzenia każdego ze zwierząt;

                           h)

                           podmiot musi zapewnić, by świnie domowe były wprowadzane do gospodarstwa jedynie wówczas, gdy pochodzą i zostały wysłane z gospodarstw oficjalnie uznanych za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich;

                           i)

                           żadna ze świń domowych nie ma dostępu do terenu na zewnątrz budynków, chyba że podmiot w drodze analizy ryzyka oraz zgodnie z zaleceniami właściwego organu wykaże, że okres, wyposażenie oraz okoliczności związane z pobytem na zewnątrz nie stwarzają ryzyka wprowadzenia włośnia do gospodarstwa;

                           j)

                           żadna ze świń hodowlanych ani użytkowych, jak zdefiniowano w art. 2 ust. 2 lit. c) dyrektywy 64/432/EWG, nie została po opuszczeniu gospodarstwa pochodzenia wyładowana w punkcie gromadzenia, jak zdefiniowano w art. 2 ust. 2 lit. o) dyrektywy 64/432/EWG, chyba że dany punkt gromadzenia spełnia wymogi zawarte w lit. a)–i) niniejszej części, a wszystkie świnie domowe grupowane w celu wysyłki w punkcie gromadzenia pochodzą i zostały wysłane z gospodarstw oficjalnie uznanych za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich lub z oficjalnie uznanych przedziałów.”

                     .

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 60).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 216/2014 z dnia 7 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 85).

      (4)  Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).

      (6)  Decyzja Komisji 2000/572/WE z dnia 8 września 2000 r. ustanawiająca warunki dotyczące zdrowia zwierząt i warunki zdrowia publicznego oraz świadectwo weterynaryjne przy przywozie mięsa mielonego i wyrobów mięsnych z państw trzecich (Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 19).

      (7)  Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 699/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie projektu wspólnego logo umożliwiającego identyfikację osób oferujących ludności produkty lecznicze w sprzedaży na odległość oraz w sprawie technicznych, elektronicznych i kryptograficznych wymogów umożliwiających sprawdzenie autentyczności wspólnego logo  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               25.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 699/2014
   z dnia 24 czerwca 2014 r.
   w sprawie projektu wspólnego logo umożliwiającego identyfikację osób oferujących ludności produkty lecznicze w sprzedaży na odległość oraz w sprawie technicznych, elektronicznych i kryptograficznych wymogów umożliwiających sprawdzenie autentyczności wspólnego logo
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (1), w szczególności jej art. 85c ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 85c ust. 3 dyrektywy 2001/83/WE stanowi, że należy wprowadzić wspólne logo rozpoznawalne w całej Unii, umożliwiające wskazanie państwa członkowskiego miejsca zamieszkania lub siedziby osoby oferującej ludności produkty lecznicze w sprzedaży na odległość.

               (2)

               Na podstawie art. 85c ust. 3 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze w celu ujednolicenia funkcjonowania wspólnego logo w odniesieniu do technicznych, elektronicznych i kryptograficznych wymogów umożliwiających sprawdzenie autentyczności wspólnego logo. Wymogi te powinny zapewniać wysoki poziom zabezpieczenia i zapobiegać bezprawnemu wykorzystaniu logo.

               (3)

               Zgodnie z art. 85c ust. 1 lit. d) ppkt (iii) autentyczność wspólnego logo jest sprawdzana za pomocą hiperłącza między logo a wpisem w wykazie, o którym mowa w art. 85c ust. 4 lit. c), odnoszącym się do osoby uprawnionej lub upoważnionej do oferowania ludności produktów leczniczych w sprzedaży na odległość w drodze usług społeczeństwa informacyjnego. Hiperłącza te powinny być zatem trwałe i zabezpieczone.

               (4)

               Aby zapobiec bezprawnemu użytkowaniu logo, krajowe strony internetowe, o których mowa w art. 85c ust. 4, należy zabezpieczać, aktualizować i utrzymywać w zaufanych domenach.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Projekt wspólnego logo, o którym mowa w art. 85c ust. 3 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE, jest zgodny ze wzorem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Strona internetowa, o której mowa w art. 85c ust. 4, jest dostępna w sposób dający ludności pewność, że jest to zaufana strona przeznaczona dla danego celu.
   Artykuł 3
   Hiperłącze, o którym mowa w art. 85c ust. 1 lit. d) ppkt (iii) dyrektywy 2001/83/WE, między stroną internetową osoby uprawnionej lub upoważnionej do oferowania ludności produktów leczniczych w sprzedaży na odległość w drodze usług społeczeństwa informacyjnego a stroną internetową zawierającą krajowy wykaz, o którym mowa w art. 85c ust. 4 lit. c) dyrektywy, jest stałe i dwukierunkowe.
   Przepływ informacji między stronami internetowymi uprawnionymi lub upoważnionymi do oferowania ludności produktów leczniczych w sprzedaży na odległość w drodze usług społeczeństwa informacyjnego a stronami internetowymi zawierającymi krajowe wykazy jest odpowiednio zabezpieczony.
   Artykuł 4
   Aby hiperłącze, o którym mowa w art. 3 akapit pierwszy, funkcjonowało niezawodnie, strony internetowe zawierające krajowe wykazy ustanowione zgodnie z art. 85c ust. 4 lit. c) dyrektywy 2001/83/WE są zabezpieczane i aktualizowane, a data ich ostatniej aktualizacji jest podana.
   Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67.

      ZAŁĄCZNIK

                  1.

                  Wzór wspólnego logo, o którym mowa w art. 1, jest następujący:

                  2.

                  Kolory referencyjne: PANTONE 421 CMYK 13/11/8/26 RGB 204/204/204; PANTONE 7731 CMYK 79/0/89/22 RGB 0/153/51; PANTONE 376 CMYK 54/0/100/0 RGB 153/204/51; PANTONE 7480 CMYK 75/0/71/0.

                  3.

                  W białym prostokącie na środku (po lewej stronie) wspólnego logo umieszcza się flagę narodową państwa członkowskiego miejsca zamieszkania osoby fizycznej lub siedziby osoby prawnej dostarczającej ludności produkty lecznicze w sprzedaży na odległość w drodze usług społeczeństwa informacyjnego.

                  4.

                  Język tekstu widniejącego na wspólnym logo określa państwo członkowskie, o którym mowa w pkt 3.

                  5.

                  Minimalna szerokość wspólnego logo wynosi 90 pikseli.

                  6.

                  Wspólne logo jest statyczne.

                  7.

                  W przypadku gdy logo umieszczone jest na kolorowym tle, co ogranicza jego widoczność, wokół logo można zastosować kontur dla wzmocnienia kontrastu z kolorami tła.