title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 99/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               8.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 35/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 99/2012
   z dnia 7 lutego 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  156,8

                  MA

                  59,6

                  TN

                  81,9

                  TR

                  119,4

                  ZZ

                  104,4

                  0707 00 05

                  EG

                  217,9

                  JO

                  137,5

                  TR

                  185,1

                  US

                  57,6

                  ZZ

                  149,5

                  0709 91 00

                  EG

                  330,9

                  ZZ

                  330,9

                  0709 93 10

                  MA

                  92,5

                  TR

                  174,2

                  ZZ

                  133,4

                  0805 10 20

                  EG

                  48,9

                  IL

                  119,1

                  MA

                  51,9

                  TN

                  52,7

                  TR

                  75,6

                  ZZ

                  69,6

                  0805 20 10

                  IL

                  139,6

                  MA

                  81,6

                  ZZ

                  110,6

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  CN

                  60,2

                  IL

                  90,7

                  JM

                  98,5

                  KR

                  94,1

                  MA

                  117,5

                  PK

                  55,0

                  TR

                  75,3

                  ZZ

                  84,5

                  0805 50 10

                  EG

                  46,1

                  TR

                  53,3

                  ZZ

                  49,7

                  0808 10 80

                  CA

                  130,0

                  CL

                  98,4

                  CN

                  111,9

                  MA

                  59,2

                  MK

                  31,8

                  US

                  142,9

                  ZZ

                  95,7

                  0808 30 90

                  CL

                  216,1

                  CN

                  60,2

                  US

                  122,0

                  ZA

                  130,3

                  ZZ

                  132,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1294/2014 z dnia 4 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 w odniesieniu do poziomu opłaty za wniosek i opłaty za badanie na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
               5.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 349/30

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1294/2014
   z dnia 4 grudnia 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 w odniesieniu do poziomu opłaty za wniosek i opłaty za badanie na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1), w szczególności jego art. 113,
   po konsultacji z Radą Administracyjną Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1238/95 (2) określono przepisy dotyczące poziomu opłaty za wniosek na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin („Urzędu”) za przetwarzanie wniosków o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin.

               (2)

               W oparciu o doświadczenia zdobyte przez Urząd w odniesieniu do kosztów związanych z przetwarzaniem nieważnych wniosków o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin należy zmniejszyć kwotę opłaty za wniosek zatrzymywaną przez Urząd.

               (3)

               W art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 oraz w załączniku I do tego rozporządzenia określono wysokość opłaty na rzecz Urzędu za przygotowanie i przeprowadzenie badania technicznego odmiany będącej przedmiotem wniosku o wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin — „opłaty za badanie”.

               (4)

               W odniesieniu do badania technicznego odmian, w których używa się powtarzalnie ściśle określonych składników do wytwarzania materiału, doświadczenie wykazało, że koszty tego badania mogą znacznie różnić się zależnie od przypadku. Opłata za badanie techniczne powinna pokrywać koszt badania technicznego odmiany i każdego ze ściśle określonych składników odmiany. Nie należy zatem ustalać maksymalnych kwot w odniesieniu do opłaty za badanie techniczne w takich przypadkach.

               (5)

               Z zebranych doświadczeń dotyczących badania technicznego wynika również, że całkowita wysokość pobieranych przez Urząd opłat za badanie nie obejmuje całkowitej kwoty opłat uiszczanych przez Urząd na rzecz urzędów badawczych. Opłaty pobierane przez Urząd powinny jednak zasadniczo pokrywać opłaty przez niego uiszczane. Opłaty określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1238/95 powinny zatem zostać podniesione. Jednocześnie grupy kosztów określone w tym załączniku powinny zostać uproszczone.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1238/95.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Systemu Ochrony Odmian Roślin,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 1238/95 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 7 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
               „7.   Jeżeli opłata za wniosek zostanie otrzymana, lecz wniosek nie jest ważny na mocy art. 50 rozporządzenia podstawowego, Urząd zatrzymuje kwotę 200 EUR z opłaty za wniosek i dokonuje zwrotu kwoty pozostałej, powiadamiając wnioskodawcę o wadach znalezionych we wniosku.”;

               2)

               art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Opłaty za przygotowanie i przeprowadzenie badania technicznego odmiany będącej przedmiotem wniosku o wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin (opłaty za badanie), uiszcza się zgodnie z załącznikiem I za każdy rozpoczęty okres wegetacyjny. W przypadku odmian, w których używa się powtarzalnie ściśle określonych składników do wytwarzania materiału, opłatę za badanie ustanowioną w załączniku I uiszcza się w odniesieniu do takiej odmiany i do każdego ze składników, którego urzędowy opis nie jest dostępny i który także musi zostać zbadany.”;

               3)

               w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1238/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (Dz.U. L 121 z 1.6.1995, s. 31).

      ZAŁĄCZNIK
      Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1238/95 otrzymuje brzmienie:

            „ZAŁĄCZNIK I
            Opłaty odnoszące się do badania technicznego, o których mowa w art. 8
            Opłatę za badanie techniczne odmiany na podstawie art. 8 ustala się zgodnie z tabelą:

                        (w EUR)

                        Grupa kosztów

                        Opłata

                           Grupa rolna

                        1

                        Ziemniak

                        1 960

                        2

                        Rzepak

                        1 860

                        3

                        Trawy

                        2 210

                        4

                        Inne gatunki rolne

                        1 430

                           Grupa owocowa

                        5

                        Jabłko

                        3 210

                        6

                        Truskawka

                        2 740

                        7

                        Inne gatunki owoców

                        2 550

                           Grupa ozdobna

                        8

                        Ozdobne z żywą kolekcją odniesienia, ocena uprawy szklarniowej

                        2 140

                        9

                        Ozdobne z żywą kolekcją odniesienia, ocena uprawy polowej

                        1 960

                        10

                        Ozdobne bez żywej kolekcji odniesienia, ocena uprawy szklarniowej

                        1 770

                        11

                        Ozdobne bez żywej kolekcji odniesienia, ocena uprawy polowej

                        1 570

                        12

                        Ozdobne specjalne

                        3 040

                           Grupa warzywna

                        13

                        Warzywa, ocena uprawy szklarniowej

                        2 150

                        14

                        Warzywa, ocena uprawy polowej

                        1 960”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 813/2012 z dnia 12 września 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 718/2007 wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA)

text:
               13.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 813/2012
   z dnia 12 września 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 718/2007 wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (1) („rozporządzenie w sprawie IPA”), w szczególności jego art. 3 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (2) określa szczegółowe zasady wdrożenia rozporządzenia w sprawie IPA.

               (2)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1292/2011 (3) zmieniono rozporządzenie (WE) nr 718/2007 między innymi w celu zwiększenia zaliczki wypłacanej przez Komisję państwom korzystającym z komponentów dotyczących rozwoju zasobów ludzkich oraz rozwoju obszarów wiejskich.

               (3)

               Intencją rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1292/2011 było wprawdzie ujednolicenie szczegółowych zasad odnośnie do płatności zaliczkowych dla komponentów dotyczących rozwoju regionalnego, rozwoju zasobów ludzkich oraz rozwoju obszarów wiejskich, ale do zmiany art. 160 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 wkradł się błąd tekstowy. Błąd ten powinien zostać poprawiony.

               (4)

               Poza poprawieniem błędu tekstowego, szczegółowe zasady dotyczące płatności zaliczkowych dla komponentów dotyczących rozwoju regionalnego, rozwoju zasobów ludzkich oraz rozwoju obszarów wiejskich powinny być dodatkowo dostosowane poprzez usunięcie w art. 160 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 odesłania do art. 42 ust. 1, które jest zbędne.

               (5)

               Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. IPA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W art. 160 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

      „3.   W charakterze uzupełnienia przepisów art. 42 zaliczki mogą wynosić 30 % wkładu Unii Europejskiej na poczet ostatnich trzech lat danego programu. W razie konieczności, w związku z dostępnością zobowiązań budżetowych, płatność zaliczek może nastąpić w dwóch ratach.”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

      (2)  Dz.U. L 170 z 29.6.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 329 z 13.12.2011, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/951 z dnia 19 czerwca 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2015 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego

text:
               20.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/951
   z dnia 19 czerwca 2015 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2015 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2015 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2015 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

               (4)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2015 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007, ustala się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 czerwca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2015 r.
                  (%)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają być dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r.
                  (w kg)

                  09.4067

                  1,823607

                  —

                  09.4068

                  1,838235

                  —

                  09.4069

                  0,241254

                  —

                  09.4070

                  —

                  445 250


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/170 z dnia 4 lutego 2015 r. uchylające rozporządzenie (WE) nr 1135/2009 nakładające specjalne warunki regulujące przywóz niektórych produktów pochodzących lub wysłanych z Chin  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               5.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 29/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/170
   z dnia 4 lutego 2015 r.
   uchylające rozporządzenie (WE) nr 1135/2009 nakładające specjalne warunki regulujące przywóz niektórych produktów pochodzących lub wysłanych z Chin
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (1), w szczególności jego art. 53 ust. 1 lit. b) ppkt (ii),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Po tym, jak wykryto wysoki poziom melaminy w mleku początkowym, w innych przetworach mlecznych, w soi i w przetworach sojowych oraz w wodorowęglanie amonu przeznaczonym na żywność i paszę w Chinach oraz do wywozu do UE, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1135/2009 (2) wprowadzono specjalne warunki dotyczące przywozu tych produktów pochodzących lub wysłanych z Chin. Na podstawie tego rozporządzenia zakazany jest przywóz pochodzących lub wysłanych z Chin produktów zawierających mleko, przetwory mleczne, soję oraz przetwory sojowe, będących środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego dla niemowląt i małych dzieci. Ponadto ok. 20 % pochodzących lub wysłanych z Chin przesyłek wodorowęglanu amonu przeznaczonego do żywności i paszy oraz przesyłek paszy i żywności zawierających mleko, przetwory mleczne, soję oraz przetwory sojowe jest poddawanych kontrolom identyfikacyjnym i kontrolom bezpośrednim, w tym pobiera się próbki i analizuje się je pod kątem obecności melaminy.

               (2)

               Od lipca 2009 r. właściwe organy państw członkowskich zgłosiły tylko jedną próbkę niezgodną z przepisami. Wyniki badań tej próbki, zgłoszonej w 2011 r., nieznacznie przekraczały maksymalny poziom melaminy w wodorowęglanie amonu. W związku z tym należy uchylić specjalne warunki dotyczące przywozu pochodzącego lub wysłanego z Chin mleka początkowego, innych przetworów mlecznych, soi i produktów sojowych oraz wodorowęglanu amonu przeznaczonego do żywności i paszy.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Rozporządzenie (WE) nr 1135/2009 traci moc.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1135/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. nakładające specjalne warunki regulujące przywóz niektórych produktów pochodzących lub wysłanych z Chin i uchylające decyzję 2008/798/WE (Dz.U. L 311 z 26.11.2009, s. 3).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1503 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               9.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 235/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1503
   z dnia 8 września 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  173,3

                  MK

                  48,7

                  XS

                  41,5

                  ZZ

                  87,8

                  0707 00 05

                  MK

                  76,3

                  TR

                  116,3

                  XS

                  42,0

                  ZZ

                  78,2

                  0709 93 10

                  TR

                  133,1

                  ZZ

                  133,1

                  0805 50 10

                  AR

                  135,9

                  BO

                  135,7

                  CL

                  125,5

                  UY

                  142,2

                  ZA

                  136,9

                  ZZ

                  135,2

                  0806 10 10

                  EG

                  239,8

                  MK

                  63,9

                  TR

                  129,5

                  ZZ

                  144,4

                  0808 10 80

                  AR

                  188,7

                  BR

                  93,9

                  CL

                  134,4

                  NZ

                  143,4

                  US

                  112,5

                  UY

                  110,5

                  ZA

                  117,6

                  ZZ

                  128,7

                  0808 30 90

                  AR

                  131,9

                  CL

                  100,0

                  TR

                  122,9

                  ZA

                  113,5

                  ZZ

                  117,1

                  0809 30 10, 0809 30 90

                  MK

                  80,1

                  TR

                  141,7

                  ZZ

                  110,9

                  0809 40 05

                  BA

                  54,8

                  IL

                  336,8

                  MK

                  44,1

                  XS

                  70,3

                  ZZ

                  126,5

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 624/2012 z dnia 11 lipca 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               12.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 624/2012
   z dnia 11 lipca 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0707 00 05

                  TR

                  103,7

                  ZZ

                  103,7

                  0709 93 10

                  TR

                  107,9

                  ZZ

                  107,9

                  0805 50 10

                  AR

                  82,3

                  BO

                  90,5

                  TR

                  53,0

                  UY

                  95,3

                  ZA

                  89,9

                  ZZ

                  82,2

                  0808 10 80

                  AR

                  184,4

                  BR

                  91,3

                  CA

                  169,1

                  CL

                  123,9

                  CN

                  125,2

                  NZ

                  121,4

                  US

                  186,8

                  UY

                  68,3

                  ZA

                  110,3

                  ZZ

                  131,2

                  0808 30 90

                  AR

                  201,1

                  CL

                  106,3

                  NZ

                  179,1

                  ZA

                  119,0

                  ZZ

                  151,4

                  0809 10 00

                  TR

                  181,8

                  ZZ

                  181,8

                  0809 29 00

                  TR

                  350,9

                  ZZ

                  350,9

                  0809 30

                  TR

                  179,6

                  ZZ

                  179,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1501 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               9.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 235/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1501
   z dnia 8 września 2015 r.
   w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (1), w szczególności jego art. 12 ust. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 należy ustanowić ramy interoperacyjności do celów współdziałania krajowych systemów identyfikacji elektronicznej notyfikowanych na podstawie art. 9 ust. 1 tegoż rozporządzenia.

               (2)

               Węzły odgrywają kluczową rolę w łączeniu systemów identyfikacji elektronicznej państw członkowskich. Ich rola, w tym funkcje i komponenty „węzła eIDAS”, została wyjaśniona w dokumentacji dotyczącej instrumentu „Łącząc Europę” ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 (2).

               (3)

               Jeżeli państwo członkowskie lub Komisja dostarcza oprogramowanie umożliwiające uwierzytelnianie do węzła eksploatowanego w innym państwie członkowskim, strona, która dostarcza i uaktualnia oprogramowanie wykorzystywane do mechanizmu uwierzytelniającego, może uzgodnić ze stroną hostingującą oprogramowanie sposób zarządzania eksploatacją mechanizmu uwierzytelniającego. Takie porozumienie nie powinno obciążać strony hostingującej niewspółmiernymi wymaganiami technicznymi i kosztami (w tym w zakresie asysty technicznej, odpowiedzialności, hostingu i innych kosztów).

               (4)

               W zakresie uzasadnionym wdrażaniem ram interoperacyjności Komisja – we współpracy z państwami członkowskimi i ze szczególnym uwzględnieniem opinii sieci współpracy, o których mowa w art. 14 lit. d) decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/296 (3) – może opracować dalsze specyfikacje techniczne zawierające szczegółowe informacje o wymaganiach technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Takie specyfikacje powinny zostać opracowane w ramach infrastruktury usług cyfrowych, której dotyczy rozporządzenie (UE) nr 1316/2013, w którym określono środki umożliwiające praktycznego wdrożenia podstawowych elementów systemu identyfikacji elektronicznej.

               (5)

               Wymagania techniczne określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie niezależnie od wszelkich zmian w specyfikacjach technicznych, które mogłyby zostać opracowane zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Przy ustalaniu warunków ram interoperacyjności, określonych w niniejszym rozporządzeniu, w możliwie jak największym stopniu uwzględniono pilotażowy projekt na dużą skalę STORK, w tym opracowane w jego ramach specyfikacje oraz zasady i koncepcje europejskich ram interoperacyjności dla europejskich usług użyteczności publicznej.

               (7)

               Wyniki współpracy pomiędzy państwami członkowskimi zostały w jak największym stopniu wzięte pod uwagę.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 48 rozporządzenia (UE) nr 910/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się wymagania techniczne i operacyjne ram interoperacyjności w celu zapewnienia interoperacyjności systemów identyfikacji elektronicznej, które państwa członkowskie zgłaszają Komisji.
   Wymagania te obejmują w szczególności:

               a)

               minimalne wymagania techniczne związane z poziomami zaufania i przyporządkowanie krajowych poziomów zaufania notyfikowanych środków identyfikacji elektronicznej wydanych w ramach notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, określone w artykułach 3 i 4;

               b)

               minimalne wymagania techniczne dotyczące interoperacyjności, określone w artykułach 5 i 8;

               c)

               wymagania dotyczące minimalnego zbioru danych identyfikujących osobę reprezentujących niepowtarzalnie osobę fizyczną lub prawną, określone w art. 11 i załączniku;

               d)

               wspólne operacyjne normy bezpieczeństwa określone w artykułach 6, 7, 9 i 10;

               e)

               ustalenia dotyczące rozstrzygania sporów określone w art. 13.

         Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               1)

               „węzeł” oznacza punkt przyłączenia będący częścią architektury systemu interoperacyjności identyfikacji elektronicznej, który jest wykorzystywany w procesie transgranicznego uwierzytelniania osób i który ma zdolność do rozpoznawania i przetwarzania lub przesyłania danych do innych węzłów poprzez umożliwienie sprzężenia krajowej infrastruktury identyfikacji elektronicznej jednego państwa członkowskiego z krajowymi infrastrukturami służącymi do identyfikacji elektronicznej innych państw członkowskich;

               2)

               „operator węzła” oznacza podmiot odpowiedzialny za zapewnienie prawidłowego i niezawodnego funkcjonowania węzła jako punktu przyłączenia.

         Artykuł 3
   Minimalne wymagania techniczne związane z poziomami zaufania
   Minimalne wymagania techniczne odnoszące się do poziomów zaufania zostały określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1502 (4).
   Artykuł 4
   Przyporządkowanie krajowych poziomów zaufania
   Przyporządkowanie krajowych poziomów zaufania notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej musi być zgodne z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1502. Wyniki tego przyporządkowania są przekazywane Komisji przy użyciu formularza powiadomienia określonego w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1505 (5).
   Artykuł 5
   Węzły
   1.   Węzeł w jednym państwie członkowskim ma możliwość połączenia się z węzłami w innych państwach członkowskich.
   2.   Węzły są w stanie za pomocą środków technicznych dokonać rozróżnienia między organami sektora publicznego i innymi stronami ufającymi.
   3.   Wdrożenie przez państwo członkowskie wymagań technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu nie może obciążać innych państw członkowskich niewspółmiernymi wymaganiami technicznymi i kosztami koniecznymi do osiągnięcia interoperacyjności z systemem wdrożonym przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 6
   Bezpieczeństwo i poufność danych
   1.   Ochronę prywatności i poufności wymienianych danych oraz utrzymanie integralności danych pomiędzy węzłami należy zapewnić poprzez stosowanie najlepszych dostępnych rozwiązań technicznych i praktyk ochrony.
   2.   Węzły nie przechowują żadnych danych osobowych, z wyjątkiem przechowywania do celów określonych w art. 9 ust. 3.
   Artykuł 7
   Integralność i autentyczność danych na potrzeby przekazywania
   W łączności między węzłami należy zapewnić integralność i autentyczność danych, tak aby wszystkie zapytania i odpowiedzi były autentyczne i nie ulegały manipulacjom. W tym celu w węzłach stosuje się rozwiązania, które są z powodzeniem wykorzystywane w transgranicznym ruchu operacyjnym.
   Artykuł 8
   Format przekazywania wiadomości
   Węzły wykorzystują składnię powszechnych formatów komunikatów opartych na normach, które zastosowano już więcej niż jeden raz między państwami członkowskimi i które sprawdziły się w środowisku operacyjnym. Składnia ta umożliwia:

               a)

               prawidłowe przetwarzanie minimalnego zbioru danych identyfikujących osobę reprezentujących niepowtarzalnie osobę fizyczną lub prawną;

               b)

               właściwe przetwarzanie poziomu bezpieczeństwa środków identyfikacji elektronicznej;

               c)

               rozróżnienie między organami sektora publicznego i innymi stronami ufającymi;

               d)

               elastyczność służącą spełnieniu potrzeb w zakresie dodatkowych atrybutów odnoszących się do identyfikacji.

         Artykuł 9
   Zarządzanie bezpieczeństwem informacji i metadane
   1.   Operator węzła przekazuje metadane związane z zarządzaniem węzłem w znormalizowanej postaci przetwarzalnej maszynowo oraz w sposób bezpieczny i godny zaufania.
   2.   Przynajmniej parametry dotyczące bezpieczeństwa są pobierane automatycznie.
   3.   Operator węzła przechowuje dane, które w razie incydentu umożliwią odbudowę sekwencji wymiany komunikatów w celu określenie miejsca i charakteru incydentu. Dane przechowywane są przez czas określony zgodnie z wymaganiami krajowymi i obejmują one co najmniej następujące elementy:

               a)

               dane identyfikujące węzeł;

               b)

               dane identyfikujące wiadomość;

               c)

               datę i godzinę wiadomości.

         Artykuł 10
   Bezpieczeństwo informacji i normy bezpieczeństwa
   1.   Operatorzy węzłów zapewniających uwierzytelnienie muszą udowodnić – poprzez certyfikację lub równoważne metody oceny, bądź dzięki zgodności z przepisami krajowymi – że w odniesieniu do węzłów uczestniczących w ramach interoperacyjności dany węzeł spełnia wymogi normy ISO/IEC 27001.
   2.   Operatorzy węzłów niezwłocznie dokonują aktualizacji o krytycznym znaczeniu dla bezpieczeństwa.
   Artykuł 11
   Dane identyfikujące osobę
   1.   Minimalny zbiór danych identyfikujących osobę reprezentujących niepowtarzalnie osobę fizyczną lub prawną musi spełniać wymagania określone w załączniku, jeśli dane te są stosowane w ruchu transgranicznym.
   2.   Minimalny zestaw danych dotyczących osoby fizycznej reprezentującej osobę prawną musi zawierać połączenie atrybutów wymienionych w załączniku dotyczących osób fizycznych i osób prawnych, jeśli dane te są stosowane w ruchu transgranicznym.
   3.   Dane są przekazywane w oparciu o oryginalne znaki, a w stosownych przypadkach także w transliteracji na alfabet łaciński.
   Artykuł 12
   Specyfikacja techniczna
   1.   W przypadkach uzasadnionych procesem wdrażania ram interoperacyjności sieć współpracy ustanowiona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2015/296 może zgodnie z art. 14 lit. d) tejże decyzji wydawać opinie na temat potrzeby opracowania specyfikacji technicznych. Specyfikacje techniczne zawierają bardziej szczegółowe informacje o wymaganiach technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu.
   2.   Na podstawie opinii, o której mowa w ust. 1, Komisja we współpracy z państwami członkowskimi opracowuje specyfikacje techniczne w ramach infrastruktury usług cyfrowych określonej rozporządzeniem (UE) nr 1316/2013.
   3.   Sieć współpracy przyjmuje opinię zgodnie z art. 14 lit. d) decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/296, zawierającej ocenę, czy i w jakim stopniu specyfikacje techniczne opracowane zgodnie z ust. 2 odpowiadają na potrzebę wskazaną w opinii, o której mowa w ust. 1, lub są zgodne z wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Sieć współpracy może zalecić państwom członkowskim uwzględnienie specyfikacji technicznych przy wdrażaniu ram interoperacyjności.
   4.   Komisja dostarcza przykładu interpretacji specyfikacji technicznych w postaci modelowego wdrożenia. Państwa członkowskie mogą zastosować to wdrożenie modelowe lub wykorzystać je jako wzorzec, testując inne wdrożenia specyfikacji technicznych.
   Artykuł 13
   Rozstrzyganie sporów
   1.   W miarę możliwości wszelkie spory dotyczące ram interoperacyjności są rozwiązywane przez zainteresowane państwa członkowskie w drodze negocjacji.
   2.   Jeżeli nie uda się znaleźć rozwiązania zgodnie z ust. 1, sieć współpracy ustanowiona zgodnie z art. 12 decyzji wykonawczej (UE) 2015/296 dysponuje kompetencjami w odniesieniu do sporu zgodnie ze swoim regulaminem wewnętrznym.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę”, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).

      (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/296 z dnia 24 lutego 2015 r. ustanawiająca proceduralne warunki współpracy między państwami członkowskimi w zakresie identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 53 z 25.2.2015, s. 14).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1502 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ustanowienia minimalnych specyfikacji technicznych i procedur dotyczących poziomów zaufania w zakresie środków identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (zob. s. 7 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1505 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne i formaty dotyczące zaufanych list zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (zob. s. 26 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      ZAŁĄCZNIK

         Wymagania dotyczące minimalnego zbioru danych identyfikujących osobę, reprezentujących niepowtarzalnie osobę fizyczną lub prawną, o których mowa w art. 11

      1.   Minimalny zestaw danych dotyczących osoby fizycznej

      Minimalny zestaw danych dotyczących osoby fizycznej zawiera wszystkie poniższe elementy obowiązkowe:

                  a)

                  obecnie używane nazwisko lub nazwiska;

                  b)

                  obecnie używane imię lub imiona;

                  c)

                  data urodzenia;

                  d)

                  niepowtarzalny identyfikator zbudowany przez wysyłające państwo członkowskie zgodnie ze specyfikacjami technicznymi do celów transgranicznej identyfikacji, który jest możliwie jak najtrwalszy.

            Minimalny zestaw danych dotyczących osoby fizycznej może zawierać co najmniej jeden z następujących elementów dodatkowych:

                  a)

                  imię lub imiona oraz nazwisko lub nazwiska rodowe;

                  b)

                  miejsce urodzenia;

                  c)

                  aktualny adres;

                  d)

                  płeć.

            2.   Minimalny zestaw danych dotyczących osoby prawnej

      Minimalny zestaw danych dotyczących osoby prawnej zawiera wszystkie poniższe atrybuty obowiązkowe:

                  a)

                  obecnie używana nazwa prawna;

                  b)

                  niepowtarzalny identyfikator zbudowany przez wysyłające państwo członkowskie zgodnie ze specyfikacjami technicznymi do celów transgranicznej identyfikacji, który jest możliwie jak najtrwalszy.

            Minimalny zestaw danych dotyczących osoby prawnej może zawierać co najmniej jeden z następujących elementów dodatkowych:

                  a)

                  aktualny adres;

                  b)

                  identyfikator płatnika podatku VAT;

                  c)

                  numer identyfikacji podatkowej;

                  d)

                  identyfikator odnoszący się do art. 3 ust. 1 dyrektywy 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1);

                  e)

                  identyfikator podmiotu prawnego (LEI), o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1247/2012 (2);

                  f)

                  identyfikator Wspólnotowego Systemu Rejestracji i Identyfikacji Podmiotów Gospodarczych (EORI), o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1352/2013 (3);

                  g)

                  numer akcyzowy określony w art. 2 ust. 12 rozporządzenia Rady nr 389/2012 (4).

         (1)  Dyrektywa 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 48 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11).

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1247/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 20).

         (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1352/2013 z dnia 4 grudnia 2013 r. ustanawiające formularze przewidziane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne (Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 10).

         (4)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 389/2012 z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 2073/2004 (Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1128/2013 z dnia 7 listopada 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Morbier (ChNP)]

text:
               13.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 302/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1128/2013
   z dnia 7 listopada 2013 r.
   zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Morbier (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Morbier” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1241/2002 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1027/2009 (3).

               (2)

               Wniosek ma na celu wprowadzenie zmian w specyfikacji przez doprecyzowanie wymagań dotyczących opisu produktu, dowodu pochodzenia, metody produkcji, etykietowania, wymogów krajowych i struktur odpowiedzialnych za kontrolę nazwy.

               (3)

               Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Morbier” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 181 z 11.7.2002, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 283 z 30.10.2009, s. 34.

      ZAŁĄCZNIK I
      W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Morbier” zatwierdza się następujące zmiany:
      1.1.   Opis produktu

         Właściwości organoleptyczne

      W celu lepszego opisania faktycznych właściwości produktu przeanalizowano wszystkie elementy opisu sera:
      W odniesieniu do czarnego paska usunięto słowo „dobrze” poprzedzające słowo „przylegający” ze względu na jego subiektywny charakter.
      W odniesieniu do skórki słowa „gładka” i „jednolita” zastąpiono dokładniejszym opisem „natarta, o jednolitym wyglądzie, pokryta mazią serową, z widoczną siatką formy”. W odniesieniu do koloru słowa „jasnoszary po pomarańczowobeżowy” zastąpiono dokładniejszym opisem „beżowy do pomarańczowego z niuansami brązowopomarańczowymi, czerwonopomarańczowymi i różowopomarańczowymi”.
      W odniesieniu do masy serowej dodano, że jest ona „jednolita” i uściślono, że jest sprężysta „w dotyku”. Otwory opisano w sposób bliższy rzeczywistości: słowa „niekiedy zawiera nieznaczne otwory” zastąpiono słowami „często zawiera kilka rozproszonych otworów wielkości porzeczki lub małych spłaszczonych pęcherzyków powietrza”. Dodano informację, że masa serowa jest „niezbyt kleista w ustach” i że jej konsystencja jest „gładka”.
      W odniesieniu do smaku słowa „[o] lekko śmietankowym smaku; Jego zapach jest wyraźny, owocowy i trwały” zastąpiono słowami „Ma wyraźny smak z nutami mlecznymi, karmelu, wanilii, owoców. Podczas dojrzewania paleta aromatyczna wzbogaca się o nuty prażone, korzenne i roślinne. Smaki są zrównoważone”.

         Właściwości analityczne

      Dodano minimalną zawartość wody w masie beztłuszczowej, wynoszącą 58 %, w celu uniknięcia produkcji zbyt suchych nietypowych serów.
      1.2.   Dowód pochodzenia

      Ujednolicono nagłówek „Dowody potwierdzające, że produkt pochodzi z określonego obszaru geograficznego”; obejmuje on w szczególności obowiązki w zakresie deklaracji i prowadzenia rejestrów dotyczących identyfikowalności produktu i monitorowania warunków produkcji.
      Ponadto w części tej dodano i uzupełniono szereg postanowień dotyczących rejestrów i deklaracji umożliwiających zapewnienie identyfikowalności serów.
      1.3.   Metoda produkcji

         Produkcja mleka

                  —

                  Rasy:
                  W celu ułatwienia kontroli uściślono typ rasowy, a obowiązek korzystania z ras lokalnych rozszerzono o „bydło mleczne” i „wszystkie krowy mleczne obecne w gospodarstwie”. Dopuszcza się również „zwierzęta pochodzące ze skrzyżowania tych dwóch ras o certyfikowanym pochodzeniu”. W ujęciu historycznym obydwie rasy, jak również krzyżówki między tymi rasami, są rasami pochodzenia lokalnego. Krzyżowanie nie ma zauważalnego wpływu na specyfikę produktu.

                  —

                  Powierzchnia użytków zielonych:
                  Usunięto zdanie „Stado jest prowadzone zgodnie z miejscowymi zwyczajami”, ponieważ jest ono zbyt ogólne i nie umożliwia kontroli.
                  Dodano zdanie „Za powierzchnie użytków zielonych do celów produkcji sera „Morbier” uznaje się tereny porośnięte zielonką, na których występują stale co najmniej 3 różne gatunki roślin, wśród których znajduje się co najmniej jedna roślina trawiasta i jedna roślina strączkowa” w celu uprzywilejowania trwałych użytków zielonych ze zróżnicowaną florą pastwisk.

                  —

                  Prowadzenie użytków zielonych i nawożenie:
                  Dodano ograniczenie stosowania azotowych nawozów mineralnych do 50 jednostek na hektar powierzchni użytków zielonych i na rok w celu zachowania zróżnicowania flory użytków zielonych. W tym samym celu wymieniono dozwolone nawozy organiczne: obornik, gnojówka, gnojowica i ustabilizowane osady ściekowe. W celu uniknięcia problemów dotyczących jakości mleka zabrania się eksploatowania powierzchni paszowej (pastwisko lub pokos) wcześniej niż 4 tygodnie od dnia nawożenia nawozem organicznym.

                  —

                  Pastwiska:
                  W celu zachowania związku między produktem i jego obszarem wprowadzono obowiązek wypasu: „Wypas krów mlecznych rozpoczyna się po stopnieniu śniegu, jeżeli pozwala na to nośność gruntów. W okresie wypasu dla krów wykorzystywanych w produkcji przeznacza się powierzchnię co najmniej 20 arów użytków zielonych na krowę mleczną”.

                  —

                  Podstawowa dawka pokarmowa krów mlecznych:
                  „Aby poprawić przechowywanie paszy zielonej, zezwala się na stosowanie jedynie chlorku sodu” w celu uniknięcia zmiany jej właściwości.
                  Zabrania się nawilżania paszy w celu uniknięcia rozwoju niepożądanych mikroorganizmów.
                  „W przypadku podawania paszy zielonej uzupełniającej, paszę zieloną umieszcza się w oczyszczonych korytach i jest ona konsumowana w ciągu maksymalnie 4 godzin po pokosie” w celu uniknięcia fermentacji paszy zielonej. Podobnie „jeżeli buraki kroi się na kawałki, przygotowuje się je każdego dnia”.
                  W celu zachowania związku między produktem i jego obszarem „udział pasz treściwych w dawce pokarmowej krów mlecznych (w tym udział roślin suszonych) ograniczono średnio w odniesieniu do stada do 1 800 kg na krowę i na rok”.
                  Zakaz stosowania pasz fermentowanych rozszerzono z „krów mlecznych” na „stado mleczne (krowy wykorzystywane do produkcji, krowy po zakończeniu laktacji i zwierzęta przeznaczone do odnowienia stada po odsadzeniu)”.
                  Rozważa się jednak możliwość żywienia pod pewnymi warunkami innego stada, wyraźnie oddzielonego, tym rodzajem paszy.
                  W celu zachowania związku między produktem i obszarem jego produkcji zakazano stosowania paszy genetycznie zmodyfikowanej.
                  W celu uniknięcia pogorszenia jakości mleka „w paszy bydła mlecznego zabronione są: pasze zielone, które wpływają niekorzystnie na zapach i smak mleka”.

         Udój

      Należy zachować naturalną florę mleka. Zwiększenie liczby udojów dziennie szkodzi naturalnej florze mleka. Jeden codzienny udój powoduje zakłócenia równowagi mikroflory. „Udój odbywa się dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Zabrania się pomijania jednego udoju. W trosce o zachowanie naturalnej flory mleka stosowane produkty nie zawierają środków dezynfekujących z wyjątkiem przypadku stwierdzenia nieprawidłowości”.

         Przetwarzanie

                  —

                  Mleko wykorzystywane w produkcji:
                  Mleko należy odbierać codziennie i szybko wykorzystywać do produkcji zgodnie z terminami uznawanymi w tradycji lokalnej.
                  Mleko takie należy oddzielić od pozostałych rodzajów mleka w celu umożliwienia kontroli.
                  „Do pomieszczeń, w których produkuje się ser »Morbier«, można wprowadzić jedynie mleko zgodne z niniejszą specyfikacją lub mleko przeznaczone do wytwarzania innych produktów objętych nazwami pochodzenia z regionu, o ile jego identyfikowalność jest wystarczająca w celu umożliwienia kontroli zgodności z niniejszą specyfikacją mleka faktycznie wykorzystanego do produkcji »Morbier«”. Flora bakteryjna mleka zgodnego ze specyfikacjami innych ChNP z regionu jest zgodna z florą bakteryjną Morbier. Określono producentów mleka służącego do produkcji wspomnianych innych ChNP, a mleko pochodzące z produkujących je gospodarstw spełnia te same podstawowe zasady co w przypadku ChNP Morbier: pasza dla krów mlecznych na bazie zielonki i siana z obszaru, wypas, ograniczony okres przechowywania mleka itd. Pozwala to zachować dostosowane środowisko bakteryjne w zakładzie produkcyjnym. Inne rodzaje mleka niezgodne ani ze specyfikacją Morbier, ani ze specyfikacją innych ChNP nie dają tych samych gwarancji. Ponadto różne sery produkuje się oczywiście w niezależny sposób, w odniesieniu do przestrzeni (inny łańcuch produkcji) lub czasu (następujące po sobie rodzaje produkcji).

                  —

                  Przetwarzanie:
                  Zdanie „Z wyjątkiem częściowego odtłuszczenia, koagulacji, dodawania bakterii kwasu mlekowego, soli i wody do płukania skrzepu, zabrania się usuwania z mleka lub dodawania do niego jakichkolwiek substancji w trakcie produkcji” zastąpiono zdaniem:

                     „Z wyjątkiem częściowego odtłuszczenia zabrania się usuwania z mleka lub dodawania do niego jakichkolwiek substancji w trakcie produkcji, z wyjątkiem: – soli (chlorku sodu), – podpuszczki, – wyselekcjonowanych kultur bakterii kwasowych, w postaci pasażu lub bezpośredniego posiewu, – wody, – roślinnego węgla drzewnego (carbo medicinalis vegetalis).”.

                  Uściślono, że ze względów technologicznych i tradycyjnych „Podczas produkcji należy korzystać z nierdzewnego lub miedzianego naczynia.”.
                  Usunięto wymóg dotyczący wielkości ziaren skrzepu, ponieważ jest on niemożliwy do skontrolowania i nie jest specyficzny dla tego produktu.
                  Uściślono warunki oddzielania laktozy, jak również warunki dotyczące temperatury w naczyniu.
                  Usunięto zdanie „Krążki kształtuje się przez lekkie prasowanie”, ponieważ określony w nim wymóg nie jest to obowiązkiem technologicznym.
                  Uściślono, że nanoszenie węgla roślinnego musi koniecznie odbywać się „ręcznie”, aby odzwierciedlić umiejętności serowarów na tym ważnym etapie produkcji „Morbier”. Dopuszcza się stosowanie tradycyjnych drewnianych form i płótna lnianego, ponieważ są to materiały stosowane tradycyjne w tej branży.
                  Do specyfikacji dodano, że „Morbier” musi być solony na sucho lub w solance i że w przypadku umieszczenia w solance zabrania się chemicznego uzdatniania solanki. W poprzedniej specyfikacji pominięto ten ważny etap technologiczny.

         Dojrzewanie

      Drewno jest najlepszym materiałem, jaki można stosować podczas dojrzewania, ponieważ pozwala na doskonałą wymianę, w szczególności wody i soli, poprzez jej regulowanie. Drewno wzmacnia również związek z obszarem produkcji, sprzyjając mikroflorze powierzchniowej. Dodano zatem następujące zdanie: „Dojrzewanie sera odbywa się na drewnianych deskach.”. Nie narzucono pochodzenia tych desek.
      Aby jednak nie działać na niekorzyść serowarni, w których dojrzewanie odbywa się obecnie na materiałach nierdzewnych, zaproponowano następujący środek przejściowy: „W ramach odstępstwa można stosować materiały nierdzewne stosowane do produkcji „Morbier” do dnia 1 stycznia 2006 r. aż do ich wymiany, jednak najpóźniej do dnia 31 grudnia 2014 r.”.
      Dodano informację, że minimalny okres wynosi 45 dni „bez przerywania cyklu”.
      Uściślono, że „w trakcie przechowywania przed wprowadzeniem do obrotu dojrzałe sery należy przechowywać w temperaturze dodatniej”.
      1.4.   Etykietowanie

      Usunięto obowiązek stosowania krajowego logo „INAO”. Dodano obowiązek stosowania logo „ChNP” Unii Europejskiej. Obowiązek wskazania danych producenta zastąpiono obowiązkiem wskazania danych dojrzewalni.
      Uściślono, że niezależnie od informacji wymaganych przepisami mającymi zastosowanie do wszystkich serów zabrania się zamieszczania jakichkolwiek określeń lub innych nazw towarzyszących nazwie pochodzenia na etykiecie, w reklamach, na fakturach lub w dokumentach handlowych. Zakaz ten nie dotyczy szczególnych marek własnych lub nazw handlowych.
      1.5.   Wymogi krajowe

      W części „Wymogi krajowe” uznano za stosowne wskazać „podstawowe punkty kontroli” oraz dotyczące ich wartości referencyjne i metody oceny.
      1.6.   Inne

      Wskazano dane kontaktowe organów kontrolujących warunki produkcji, w szczególności dane kontaktowe nowej jednostki certyfikującej wybranej przez grupę w celu pełnienia tej funkcji. Institut National de l’Origine et de la Qualité (INAO, krajowy instytut ds. pochodzenia i jakości) nie pojawia się już w tym nagłówku.

      ZAŁĄCZNIK II

         SKONSOLIDOWANY JEDNOLITY DOKUMENT

      Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

         „MORBIER”

      NR WE: FR-PDO-0205-0933-29.12.2011

         ChOG ( ) ChNP (X)

      1.   Nazwa

      „Morbier”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Francja
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

                  Klasa 1.3.

                  Sery

            3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      „Morbier” jest to ser z surowego mleka krowiego, prasowany, niegotowany, o kształcie płaskiego walca o średnicy 30–40 cm, wysokości 5–8 cm, masie 5–8 kg, o płaskich ścianach bocznych i lekko wypukłym spodzie.
      Ser ten posiada czarny, przebiegający środkiem, poziomy pasek, przylegający do masy i ciągnący się przez cały plaster.
      Jego skórka jest naturalna, natarta, o jednolitym wyglądzie, pokryta mazią serową, z widoczną siatką formy. Ma kolor beżowy do pomarańczowego z niuansami brązowopomarańczowymi, czerwonopomarańczowymi i różowopomarańczowymi. Masa serowa ma jednolitą barwę od barwy kości słoniowej po słomkowożółtą i często zawiera kilka rozproszonych otworów wielkości porzeczki lub małych spłaszczonych pęcherzyków powietrza. Jest sprężysta w dotyku, kremowa, rozpływająca się i niezbyt kleista w ustach, o gładkiej i delikatnej konsystencji. Ma wyraźny smak z nutami mlecznymi, karmelu, wanilii, owoców. Podczas dojrzewania paleta aromatyczna wzbogaca się o nuty prażone, korzenne i roślinne. Smaki są zrównoważone. Ser zawiera co najmniej 45 gramów tłuszczu na 100 gramów masy po całkowitym osuszeniu. Zawartość wody w masie beztłuszczowej musi wynosić 58–67 %. Dojrzewanie sera trwa przez co najmniej 45 dni od dnia produkcji, bez przerywania cyklu.
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      Mleko stosowane do produkcji sera „Morbier” pochodzi wyłącznie od bydła mlecznego ras Montbéliarde typ rasowy 46 lub Simmental Française typ rasowy 35 lub od zwierząt pochodzących ze skrzyżowania tych dwóch ras o certyfikowanym pochodzeniu.
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      Podstawowa dawka pokarmowa krów mlecznych składa się z trawy pastewnej przez cały okres wegetacji, a w okresie zimowym z siana lub potrawu zebranych również na obszarze geograficznym.
      W celu zagwarantowania ścisłego związku między obszarem i produktem poprzez paszę specyficzną dla obszaru geograficznego mieszanki paszowe uzupełniające ograniczono do 1 800 kg na krowę mleczną i na rok. W gospodarstwie rolnym faktycznie użytkowana powierzchnia użytków zielonych musi wynosić co najmniej 1 hektar na 1 krowę mleczną.
      W celu zachowania tradycyjnej praktyki wypasu zabrania się stosowania systemów gospodarowania, w których cała pasza jest dostarczana do koryta. Wypas krów mlecznych rozpoczyna się po stopnieniu śniegu, jeżeli pozwala na to nośność gruntów. W okresie wypasu dla krów wykorzystywanych w produkcji przeznacza się powierzchnię co najmniej 20 arów użytków zielonych na krowę mleczną. Wspomniane ograniczenia oznaczają, że co najmniej 70 % paszy pochodzi z obszaru geograficznego.
      Stosowanie paszy sfermentowanej, w postaci kiszonki lub innej, jest zakazane w żywieniu bydła mlecznego przez cały rok z powodu związanych z taką praktyką zagrożeń technologicznych w trakcie produkcji i dojrzewania serów.
      W gospodarstwie dopuszcza się jedynie surowce i uzupełniające mieszanki paszowe pochodzące z produktów innych niż genetycznie zmodyfikowane w celu zachowania tradycyjnego charakteru paszy.
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Produkcja mleka, wytwarzanie i dojrzewanie sera odbywają się na obszarze geograficznym.
      3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      —
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      Na etykiecie serów objętych chronioną nazwą pochodzenia „Morbier” musi znajdować się nazwa pochodzenia pisana czcionką o wielkości co najmniej równej największej czcionce użytej na etykiecie.
      Na etykiecie musi obowiązkowo znajdować się symbol „ChNP” Unii Europejskiej.
      Na kręgach sera umieszcza się jasne oznakowanie identyfikujące dojrzewalnię (nazwisko lub nazwa przedsiębiorstwa i adres).
      Niezależnie od informacji wymaganych przepisami mających zastosowanie do wszystkich serów zabrania się zamieszczania jakichkolwiek określeń lub innych nazw towarzyszących nazwie pochodzenia na etykiecie, w reklamach, na fakturach lub w dokumentach handlowych. Zakaz ten nie dotyczy szczególnych marek własnych lub nazw handlowych.
      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Obszar geograficzny obejmuje teren następujących gmin:
      departament Ain: gminy Apremont, Bellegarde-sur-Valserine w części odpowiadającej dawnej gminie Coupy, Belleydoux, Champfromier, Charix, Chezery-Forens, Confort, Echallon, Giron, Lancrans, Leaz, Lelex, Mijoux, Plagne, Montanges i Saint-Germain-de-Joux,
      departament Doubs: wszystkie gminy departamentu,
      departament Jura: wszystkie gminy z wyjątkiem Annoire, Aumur, Champdivers, Chemin, Longwy-sur-le-Doubs, Molay, Peseux, Petit-Noir, Saint-Aubin, Saint-Loup, Tavaux,
      departament Saône et Loire: gminy Beaurepaire-en-Bresse, Beauvernois, Bellevesvre, Champagnat, Cuiseaux, Flacey-en-Bresse, Fretterans, Joudes, Mouthier-en-Bresse, Sagy, Saillenard, Savigny-en-Revermont i Torpes.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

         Czynniki naturalne

      Obszar geograficzny znajduje się na łuku jurajskim, tj. zespole wapiennych płaskowyżów, a jego przedłużenie w niewielkiej części na sąsiadującej równinie. W znacznym stopniu znajduje się on na dużych wysokościach. Krajobraz tworzą użytki zielone i lasy. Naturalna flora wapieniolubna użytków zielonych jest bardzo zróżnicowana.
      Cały obszar charakteryzuje się klimatem typu kontynentalnego z wysokimi amplitudami temperatur między zimą i latem oraz opadami, które chociaż rozłożone są w ciągu całego roku, są znaczne w porze letniej. Cały obszar charakteryzuje się również północnym klimatem z niską średnią temperaturą roczną (mimo silnych upałów latem) i dużą liczbą dni z przymrozkami. Jest to środowisko górskie lub podgórskie, zdecydowanie deszczowe, z rocznymi opadami powyżej 900 mm, a zazwyczaj powyżej 1 000 mm. Opady te są obfite już na niskiej wysokości, a ich ilość wzrasta w kierunku wnętrza masywów. Sezonowy rozkład opadów charakteryzuje się brakiem pory suchej. Klimat ten szczególnie sprzyja wzrostowi zielonki.

         Czynniki ludzkie

      W centrum i na północy masywu Jury znaczenie pastwisk uwarunkowało gospodarkę regionalną opartą głównie na chowie, a w szczególności na produkcji mleka.
      Najstarszy dokument dotyczący „Morbier” pochodzi z 1799 r. Ser jest już wówczas znany w Paryżu, co wskazuje, że pochodzi on z wcześniejszego okresu.
      Początkowo produkowano go, gdy ilość mleka była niewielka, a w szczególności niewystarczająca do produkcji kręgu sera „Comté”. Wspomniane dwa produkty „Morbier” i „Comté” są ze sobą ściśle powiązane.
      Istnieje wiele hipotez dotyczących pochodzenia produkcji sera „Morbier”. Według jednej z nich „Morbier” produkowano ze względu na konieczność wykorzystywania w gospodarstwach dwóch kolejnych udojów do wykonania sera o masie 8–10 kilogramów. Pierwszy krążek skrzepu powlekano sadzą zdjętą spod kotła w celu zabezpieczenia go przed zewnętrznymi skażeniami i uniknięcia powierzchniowych zmian przed połączeniem ze skrzepem z następnej produkcji. Pozostała warstwa wyznaczała połączenie między dwoma produkcjami.
      Ręczne nakładanie węgla zakłada równowagę między nanoszeniem go na zbyt suchy skrzep i nanoszeniem na skrzep zbyt wilgotny. Utrzymanie etapu pracy ręcznej jest gwarancją utrzymania umiejętności serowarskich związanych z „Morbier” i wyraża poszanowanie tradycji.
      Na przestrzeni pokoleń hodowcy z Jury wybrali rasę krów, „Montbéliarde”, szczególnie przystosowaną do lokalnych warunków naturalnych, której mleko odpowiada regionalnym technologiom serowarskim. Uzupełniająco wybrali również rzadziej występującą rasę „Simmental”.
      5.2.   Specyfika produktu

      „Morbier” jest to ser z mleka krowiego o masie 5–8 kg.
      „Morbier” jest serem rozpoznawalnym dzięki czarnemu, przebiegającemu środkiem, poziomemu paskowi, ciągnącemu się przez cały plaster i przylegającemu do masy. Czarny pasek uzyskuje się wyłącznie poprzez naniesienie węgla roślinnego na powierzchnię jednego z krążków skrzepu przed prasowaniem. Masa serowa, wyróżniająca się słynnym czarnym paskiem w środku, ma jednolitą barwę od barwy kości słoniowej po bladożółtą i często zawiera kilka rozproszonych otworów.
      Ma wyraźny smak z nutami mlecznymi, karmelu, wanilii, owoców. Podczas dojrzewania paleta aromatyczna wzbogaca się o nuty prażone, korzenne i roślinne.
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

      Przewaga zielonki w paszy krów mlecznych wpływa na właściwości mleka, jak również na właściwości organoleptyczne sera „Morbier”. Każda zmiana składu roślinnego użytków zielonych przekłada się na zmiany nut zapachowych sera. Wpływ ten widoczny jest wyraźnie wraz z porami roku. Dlatego wiele warunków produkcji określonych w specyfikacji ma na celu zachowanie naturalnej różnorodności flory. Zasoby zielonki chronione są zakazem prowadzenia upraw zmodyfikowanych genetycznie, które mogłyby zmienić skład roślinny lub ograniczyć jego różnorodność. Bogactwo flory użytków zielonych zachowuje się również przez ograniczenie udziału składników odżywczych.
      Kształt sera (średniej wielkości walec) był początkowo dostosowany do produkcji w gospodarstwach górskich. Dwie produkcje, odpowiadające dwóm udojom, pozwalają otrzymać produkt dość dużej wielkości, ograniczając straty podczas przechowywania. Format ten przejmą następnie zakłady zwane „fruitières” (spółdzielnie serowarskie), umożliwiając tym samym produkcję serów, kiedy ilość mleka jest niewielka. Związek z produkcją prasowanych serów z gotowanej masy, w szczególności „Comté”, można odnaleźć w technikach pokrywania skórki mazią serową. Ten rodzaj zabiegu wpływa, poza wyglądem, na szczególny smak sera.
      Stosowanie drewna do dojrzewania jest bezpośrednio związane z jednej strony z wymogami technologicznymi, z drugiej strony z istnieniem w pobliżu dużych lasów iglastych w środowisku naturalnym.
      W celu otrzymania delikatnej i gładkiej konsystencji i uwydatnienia w smaku „Morbier” delikatnych nut niezbędne jest stosowanie surowego mleka o szczególnej florze mlekowej. Oddzielanie laktozy, które wpływa na uzyskanie przez „Morbier” jego konsystencji, pozwala na uwydatnienie drugorzędnych nut zapachowych.
      Przebiegający środkiem czarny pasek otrzymywano początkowo, używając sadzy z kotła. Technika ta potwierdza związek z produkcją prasowanych serów z gotowanej masy z Franche-Comté.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji

      (art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)
      https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCMorbier.pdf

         (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1415 z dnia 20 sierpnia 2015 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie astaksantyny jako dodatku paszowego dla ryb, skorupiaków i ryb ozdobnych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               21.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 220/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1415
   z dnia 20 sierpnia 2015 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie astaksantyny jako dodatku paszowego dla ryb, skorupiaków i ryb ozdobnych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. Artykuł 10 tego rozporządzenia przewiduje ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

               (2)

               Astaksantyna została dopuszczona bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy w żywieniu łososi, pstrągów i ryb ozdobnych. Produkt ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono dwa wnioski o ponowną ocenę astaksantyny i preparatów zawierających astaksantynę jako dodatków paszowych dla łososi, pstrągów i ryb ozdobnych zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia w odniesieniu do nowego zastosowania u skorupiaków i ryb z wyjątkiem łososi i pstrągów. Wnioskodawcy wystąpili o zaklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „dodatki sensoryczne”. Do ich wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w swoich opiniach z dnia 20 maja 2014 r. (3) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania w paszy astaksantyna nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne. Urząd stwierdził także, że astaksantyna jest skutecznym barwnikiem mięsa ryb, naskórka skorupiaków i skóry ryb ozdobnych. Ponadto uznał, że nie ma obaw o bezpieczeństwo użytkowników. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena astaksantyny dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tej substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Należy określić maksymalną zawartość astaksantyny.

               (6)

               Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „barwniki”, zostaje dopuszczona jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Substancja wyszczególniona w załączniku oraz premiksy zawierające tę substancję, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 10 marca 2016 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 10 września 2015 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.
   2.   Mieszanki paszowe i materiały paszowe zawierające substancję wyszczególnioną w załączniku, które to mieszanki i materiały wyprodukowano i opatrzono etykietami przed dniem 10 września 2016 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 10 września 2015 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania istniejących zapasów, jeżeli są przeznaczone dla ryb.
   3.   Mieszanki paszowe i materiały paszowe zawierające substancję wyszczególnioną w załączniku, które to mieszanki i materiały wyprodukowano i opatrzono etykietami przed dniem 10 września 2017 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 10 września 2015 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania istniejących zapasów, jeżeli są przeznaczone dla ryb ozdobnych.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

      (3)  Dziennik EFSA 2014; 12(6):3724 oraz Dziennik EFSA 2014; 12(6):3725.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  mg/kg substancji czynnej mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: a. barwniki (ii) substancje, które po podaniu zwierzętom powodują zmianę barwy żywności pochodzenia zwierzęcego

                  2a161j

                  —

                  Astaksantyna

                     Skład dodatku

                  Astaksantyna
                  Tlenek trifenylofosfiny (TPPO) ≤ 100 mg/kg
                  Dichlorometan ≤ 600 mg/kg

                     Charakterystyka substancji czynnej

                  Astaksantyna
                  C40H52O4

                  Nr CAS: 7542-45-2
                  Astaksantyna, w postaci stałej, wytwarzana w procesie syntezy chemicznej
                  Kryteria czystości:

                              —

                              Oznaczenie zawartości (wyrażone jako astaksantyna): min. 96 % całkowitej zawartości substancji barwiących.

                              —

                              Karotenoidy inne niż astaksantyna: maks. 5 % całkowitej zawartości substancji barwiących.

                     Metoda analizy
                      (1)

                              —

                              Do ilościowego oznaczenia astaksantyny w preparacie stosowanym jako dodatek paszowy: spektrofotometria przy 431 nm.

                              —

                              Do oznaczenia ilościowego astaksantyny w premiksach i paszach: wysokosprawna chromatografia cieczowa w normalnym układzie faz z detekcją promieniowania widzialnego (NP-HPLC-VIS, 470 nm).

                  Ryby

                  —

                  —

                  100

                              1.

                              Astaksantyna może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.

                              2.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksów należy podać warunki stabilności i przechowywania.

                              3.

                              Mieszanina astaksantyny z innymi karotenoidami i ksantofilami nie może przekraczać 100 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej (o wilgotności 12 %).

                              4.

                              Dla bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                  10 września 2025 r.

                  Skorupiaki

                  —

                  —

                  100

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  mg/kg substancji czynnej mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: a. barwniki (iii) substancje, które korzystnie wpływają na kolor ryb lub ptaków ozdobnych

                  2a161j

                  —

                  Astaksantyna

                     Skład dodatku

                  Astaksantyna
                  Tlenek trifenylofosfiny (TPPO) ≤ 100 mg/kg
                  Dichlorometan ≤ 600 mg/kg

                     Charakterystyka substancji czynnej

                  Astaksantyna
                  C40H52O4

                  Nr CAS: 7542-45-2
                  Astaksantyna, w postaci stałej, wytwarzana w procesie syntezy chemicznej
                  Kryteria czystości:

                              —

                              Oznaczenie zawartości (wyrażone jako astaksantyna): min. 96 % całkowitej zawartości substancji barwiących.

                              —

                              Karotenoidy inne niż astaksantyna: maks. 5 % całkowitej zawartości substancji barwiących.

                     Metoda analizy
                      (2)

                              —

                              Do ilościowego oznaczenia astaksantyny w preparacie stosowanym jako dodatek paszowy: spektrofotometria przy 431 nm.

                              —

                              Do oznaczenia ilościowego astaksantyny w premiksach i paszach: wysokosprawna chromatografia cieczowa w normalnym układzie faz z detekcją promieniowania widzialnego (NP-HPLC-VIS, 470 nm).

                  Ryby ozdobne

                  —

                  —

                  100

                              1.

                              Astaksantyna może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.

                              2.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksów należy podać warunki stabilności i przechowywania.

                              3.

                              Mieszanina astaksantyny z innymi karotenoidami i ksantofilami nie może przekraczać 100 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej (o wilgotności 12 %).

                              4.

                              Dla bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                  10 września 2025 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

         (2)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/651 z dnia 24 kwietnia 2015 r. dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1273/2011 dla podokresu kwiecień 2015 r.

text:
               25.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/651
   z dnia 24 kwietnia 2015 r.
   dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1273/2011 dla podokresu kwiecień 2015 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1273/2011 (2) otworzyło niektóre kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu i ryżu łamanego i ustanowiło zarządzanie nimi według krajów pochodzenia i w podziale na podokresy zgodnie z załącznikiem I do wymienionego rozporządzenia wykonawczego.

               (2)

               W odniesieniu do kontyngentów określonych w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011, drugim podokresem jest kwiecień.

               (3)

               Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentu o numerze porządkowym 09.4130 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2015 r. zgodnie z art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wniosek dotyczący danego kontyngentu, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (4)

               Z powiadomień tych wynika również, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127 – 09.4128 oraz 09.4129 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2015 r. zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011, odnoszą się do ilości mniejszej niż ilość dostępna.

               (5)

               W odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127 –09.4128 – 09.4129 oraz 09.4130 należy również ustalić całkowitą ilość dostępną w następnym podokresie zgodnie z art. 5 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011.

               (6)

               W celu zapewnienia efektywnego zarządzania procedurą wydawania pozwoleń na przywóz niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Wnioski o pozwolenia na przywóz ryżu objętego kontyngentem o numerze porządkowym 09.4130, o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1273/2011, złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2015 r., stanowią podstawę do wydania pozwoleń na ilość, w odniesieniu do której złożono wnioski, po zastosowaniu współczynnika przydziału ustalonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Całkowitą ilość dostępną w ramach kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127 – 09.4128 – 09.4129 oraz 09.4130, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1273/2011, w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1273/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. otwierające niektóre kontyngenty celne na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz stanowiące o administrowaniu nimi (Dz.U. L 325 z 8.12.2011, s. 6).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

         Ilości, które mają zostać przydzielone w podokresie obowiązywania kontyngentu kwiecień 2015 r., oraz ilości dostępne w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1273/2011

      Kontyngent na ryż bielony lub półbielony objęty kodem CN 1006 30, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011:

                  Pochodzenie

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału na podokres kwiecień 2015 r.

                  Całkowita ilość dostępna w podokresie lipiec 2015 r. (w kg)

                  Stany Zjednoczone

                  09.4127

                  — (1)

                  19 567 500

                  Tajlandia

                  09.4128

                  — (1)

                  8 531 035

                  Australia

                  09.4129

                  — (1)

                  868 000

                  Inne pochodzenie

                  09.4130

                  0,849768 %

                  0

         (1)  Wnioski dotyczą ilości mniejszych lub równych w stosunku do ilości dostępnych: wszystkie wnioski mogą zatem zostać przyjęte.