title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1039/2012 z dnia 29 października 2012 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz grzejników aluminiowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               9.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 310/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1039/2012
   z dnia 29 października 2012 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz grzejników aluminiowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Środki tymczasowe

               (1)

               Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 402/2012 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz grzejników aluminiowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „kraj objęty postępowaniem”).

               (2)

               Postępowanie zostało wszczęte dnia 12 sierpnia 2011 r. (3) w wyniku skargi złożonej przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Producentów Grzejników Aluminiowych (International Association of Aluminium Radiator Manufacturers Limited Liability Consortium – AIRAL S.c.r.l) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % łącznej produkcji grzejników aluminiowych w Unii.

               (3)

               Jak wskazano w motywie 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

         1.2.   Dalsze postępowanie

               (4)

               Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowego cła antydumpingowego („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.

               (5)

               Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały wzięte pod uwagę, a w stosownych przypadkach tymczasowe ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

               (6)

               Jak już wspomniano w motywie 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jedna grupa powiązanych producentów eksportujących wniosła o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Badanie tych wniosków na etapie tymczasowym było zbyt uciążliwe i zostało odroczone do momentu etapu wprowadzania środków ostatecznych. W związku z tym podjęto decyzję o udzieleniu zgody na indywidualne badanie grupie, która o nie wnioskowała, tj. Grupie Sira. Jeśli chodzi o działalność prowadzoną w ChRL, w skład Grupy Sira wchodzą Sira (Tianjin) Aluminium Products Co. Ltd. oraz Sira Group (Tianjin) Heating Radiators Co. Ltd.

               (7)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz grzejników z aluminium pochodzących z ChRL i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi na temat tego ujawnienia ostatecznych ustaleń.

               (8)

               Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.

         2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

               (9)

               Jak określono w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem są grzejniki aluminiowe i elementy lub sekcje, z których składa się taki grzejnik, niezależnie od tego, czy takie elementy są połączone w całość, z wyłączeniem grzejników i ich elementów oraz sekcji typu elektrycznego („produkt objęty postępowaniem”). Produkt objęty postępowaniem jest obecnie objęty kodami CN ex 7615 10 10, ex 7615 10 90, ex 7616 99 10 i ex 7616 99 90.

               (10)

               Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych jedna ze stron twierdziła, że grzejniki stalowe są stosowane wymiennie z produktem objętym postępowaniem i produktem podobnym i zwróciła się do Komisji z wnioskiem o przeanalizowanie i uwzględnienie tendencji na rynku grzejników stalowych w celu porównania go zwłaszcza z rynkiem grzejników aluminiowych.

               (11)

               Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, że grzejniki aluminiowe mają różne właściwości techniczne, w szczególności dotyczy to podstawowych surowców (w jednym przypadku stal, a w drugim – aluminium), wagi, bezwładności cieplnej i przewodnictwa ciepła. Ponadto zebrane informacje nie wskazały na bezpośrednią konkurencję między tymi dwoma produktami ani na ich wymienne stosowanie. Wreszcie strona nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie wysuniętych zarzutów. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

               (12)

               Wobec braku uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 15 i 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.   DUMPING

   3.1.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) i traktowanie indywidualne („IT”)

   3.1.1.   Uwaga wstępna

               (13)

               Jak już wspomniano w motywie 6 powyżej, postanowiono przyznać zgodę Grupie Sira na indywidualne badanie. Jeśli chodzi działalność prowadzoną w ChRL, w skład Grupy Sira wchodzi Sira (Tianjin) Aluminium Products Co. Ltd. oraz Sira Group (Tianjin) Heating Radiators Co. Ltd. Grupa Sira wystąpiła również z wnioskiem o udzielenie zgody na MET lub na IT.

         3.1.2.   MET

               (14)

               Przypomina się, że, jak wspomniano w motywach 30 i 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, żadna z objętych próbą stron nie wnioskowała o zgodę na MET.

               (15)

               Jak wspomniano w motywie 13 powyżej, Grupa Sira, której przyznano zgodę na indywidualne badanie po wprowadzeniu środków tymczasowych, złożyła wniosek o zgodę na MET i wypełniła formularz wniosku o MET w imieniu dwóch przedsiębiorstw zaangażowanych w produkcję i sprzedaż produktu objętego postępowaniem.

               (16)

               Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego normalną wartość przywozu pochodzącego z ChRL ustala się zgodnie z ust. 1–6 wyżej wymienionego artykułu w odniesieniu do producentów, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji kryteria MET są podsumowane poniżej:

                           —

                           decyzje gospodarcze są odpowiedzią na sygnały rynkowe i brak jest znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,

                           —

                           przedsiębiorstwa posiadają jeden jasno ustalony zestaw dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana,

                           —

                           nie występują żadne zniekształcenia mające swoje źródło w systemie gospodarki nierynkowej,

                           —

                           prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują stabilność i pewność prawną, oraz

                           —

                           przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.

               (17)

               Informacje dostarczone przez dwa przedsiębiorstwa należące do Grupy Sira we wnioskach o MET zostały należycie przeanalizowane i zwrócono się o dodatkowe informacje, które zostały przekazane. W świetle ustaleń nie uznano za konieczne przeprowadzenie wizyty weryfikacyjnej w siedzibach tych przedsiębiorstw.

               (18)

               Dochodzenie w sprawie MET wykazało, że Grupa Sira nie spełniała wymogów kryterium 1 z powodu ingerencji państwa w decyzje dotyczące głównego surowca, tj. aluminium. Koszt aluminium stanowi około 70 % kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem. Dochodzenie wykazało, że obaj producenci w Grupie Sira nabywali aluminium stosowane przy produkcji produktu objętego postępowaniem na chińskim rynku krajowym. Ceny oparte są na notowaniach aluminium na kontrolowanej przez państwo giełdzie metali nieżelaznych w Szanghaju („giełda” lub „SHFE”). SHFE jest zamkniętą giełdą dla przedsiębiorstw zarejestrowanych w Chinach oraz obywateli chińskich i jest kontrolowana przez Chińską Komisję Papierów Wartościowych. Szereg przepisów regulujących funkcjonowanie giełdy przyczynia się do niskiej zmienności i niskich cen na SHFE: dzienne wahania cen ograniczają się do 4 % poniżej lub powyżej ceny rozliczeniowej z poprzedniego dnia sesyjnego, stosowany jest handel niskiej częstotliwości (do 15. dnia każdego miesiąca), czas trwania kontraktów terminowych typu future nie może przekraczać12 miesięcy, a opłaty za transakcje pobierane są zarówno przez giełdę, jak i pośredników giełdowych.

               (19)

               Ponadto, jeśli chodzi o transakcje realizowane na SHFE, fizyczne dostawy mogą odbywać się wyłącznie w zatwierdzonym składzie w ChRL, w odróżnieniu od giełd międzynarodowych, w przypadku których dostawy możliwe są na całym świecie. W związku z tym, że SHFE służy wyłącznie jako platforma wymiany fizycznej (nie prowadzi się sprzedaży instrumentów pochodnych), chiński rynek aluminium jest całkowicie odizolowany. W konsekwencji arbitraż ze światowym punktem odniesienia: giełdą metali w Londynie („LME”) lub innymi rynkami jest praktycznie niemożliwy i SHFE działa w oderwaniu od innych rynków światowych. Dlatego też nie może mieć miejsca zrównanie tych rynków. Ceny aluminium notowane na LME opierały się na średniej podstawie miesięcznej o 14 % wyższej w porównaniu do SHFE w okresie objętym dochodzeniem.

               (20)

               Państwo ingeruje także w mechanizmy ustalania cen na SHFE, ponieważ bierze ono udział w transakcjach kupna i sprzedaży aluminium pierwotnego za pośrednictwem Biura Rezerw Państwowych i innych agencji rządowych. Poza tym państwo ustala dzienne limity cen, kierując się zasadami SHFE, które zostały zatwierdzone przez krajowy organ regulacyjny – Chińską Komisję Papierów Wartościowych („CSRC”).

               (21)

               Ponadto dochodzenie wykazało, że od aluminium pierwotnego przeznaczonego na wywóz pobierany jest podatek VAT w wysokości 17 %, który nie podlega zwrotowi w przypadku wywozu, natomiast podatek VAT nakładany na aluminium i wyroby gotowe znajdujące się w obrocie krajowym podlega zwrotowi na poziomie 13 %. Aluminium pierwotne przeznaczone na wywóz podlega podatkowi wywozowemu w wysokości 17 %. W rezultacie zdecydowana większość produkcji aluminium pierwotnego trafia na rynek chiński, co powoduje spadek cen krajowych aluminium pierwotnego i istotną przewagę kosztową dla producentów grzejników aluminiowych w ChRL. W okresie objętym odchodzeniem państwo chińskie dalej ingerowało w rynek, eliminując 5 % należność celną przywozową na metale podczas kryzysu finansowego.

               (22)

               Dalsze zakłócenia na rynku przez państwo chińskie ma formę interwencji rynkowych podejmowanych przez Biuro Rezerw Państwowych („SRB”) będące częścią Krajowej Komisji ds. Rozwoju Reform („NDRC”). Na przełomie 2008 i 2009 r. SRB zaczęło skupować zapasy aluminium pierwotnego od hut. Było to pakiet środków stymulacyjnych mających na celu ograniczenie skutków światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, który spowodował spadek popytu. Ten wspierany przez państwo skup objął większość zapasów dostępnych na rynku krajowym w marcu i kwietniu 2009 r., powodując wzrost cen w pierwszej połowie 2009 r. SRB odsprzedało aluminium pierwotne na rynku, na przykład na początku listopada 2010 r., kiedy to SRB, według doniesień firmy Bloomberg (4), sprzedało 96 000 ton w drodze sprzedaży aukcyjnej. Agencja informacyjna Xinhua powiadomiła o gromadzeniu zapasów w grudniu 2008 r., wyjaśniając, że planowano zgromadzić 300 000 ton aluminium po cenach, które były o 10 % wyższe niż cena rynkowa. Działania te miały na celu wywołać wzrost cen (5). Realizowany przez SRB plan gromadzenia zapasów zakładał skup aluminium od kilku chińskich hut, choć blisko połowa miała zostać zakupiona od Aluminium Corporation of China Ltd. Ponadto minister odpowiedzialny za NDRC wyjaśnił, że inne części pakietu środków stymulacyjnych obejmowały łagodniejsze kontrole wywozu, subsydiowanie energii elektrycznej, obniżenie cen energii elektrycznej i podniesienie górnego limitu pożyczek. Poinformowano, że pakiet miał natychmiastowy wpływ na ceny. Świadczy to o tym, że władze Chin odgrywają kluczową rolę w ustalaniu cen aluminium pierwotnego i że ingerują w rynek.

               (23)

               O tym, że znaczna ingerencja ze strony państwa, opisana powyżej, jest wyraźnie ukierunkowana, świadczy między innymi 12. pięcioletni planu rozwoju aluminium (na lata 2011–2015), w ramach którego rząd Chińskiej Republiki Ludowej wyraźnie zapowiada, że zamierza „dostosować ulgi podatkowe i ulgi z tytułu podatku wywozowego oraz inne dźwignie gospodarcze, i ścisłą kontrolę całkowitej kwoty zwiększenia produkcji i wywozu produktów podstawowych”. Plan ten stanowi kontynuację polityki, która istniała w poprzednim planie dotyczącym aluminium. Ponadto plany te były wdrażane na przestrzeni wielu lat i, jak wykazano powyżej, w okresie objętym postępowaniem stosowano kilka środków wykonawczych.

               (24)

               Liczne zakłócenia cen aluminium pierwotnego w Chinach, wywołane ingerencją państwa, mają wpływ na ceny surowców. Ponadto producenci czerpią korzyści z tych zakłóceń w tym sensie, że zazwyczaj dokonują zakupów na rynku chińskim od lokalnych dostawców korzystających z cen na chińskich rynkach kasowych (lub SHFE) jako wartości odniesienia. W okresie objętym dochodzeniem ceny te były o około 15 % niższe od cen na światowych rynkach. Teoretycznie chińskie przedsiębiorstwa mogą również kupować pewne ilości po cenach giełdy metali w Londynie (LME), gdy ceny na chińskim rynku są wyższe w wyniku interwencji państwa – odwrotna sytuacja jest niemożliwa dla podmiotów spoza ChRL.

               (25)

               Analiza odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez Sira (Tianjin) Aluminium Products Co. Ltd. i Grupę Sira (Tianjin) Heating Radiators Co. Ltd., wykazała, że obydwaj producenci nabywali produkty z aluminium pierwotnego po cenach powiązanych z ceną na giełdzie SHFE w okresie objętym postępowaniem oraz że ich ceny zakupu przez dłuższy okres oparte były o indeks SHFE.

               (26)

               Ponadto w toku dochodzenia wykazano, że jedno z dwóch przedsiębiorstw korzystało z obniżonego podatku dochodowego od przedsiębiorstw w ramach programu „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata”. Ten system ulg stosowany przez władze Chin oznacza, że jak tylko przedsiębiorstwo zaczyna osiągać zysk, przestaje płacić podatek dochodowy od przedsiębiorstw przez okres dwóch lat, a następnie płaci jedynie połowę stawki podatkowej przez kolejne trzy lata. Zakłócenia te są wykazywane jako koszty ujemne w rachunku zysków i strat, zwiększając tym samym rentowność.

               (27)

               W takich okolicznościach żadne z tych przedsiębiorstw nie było w stanie udowodnić, że podejmowane przez nie decyzje biznesowe dotyczące zakupu surowców nie podlegają znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty większych nakładów właściwie odzwierciedlają wartości rynkowe. Dlatego też nie były one w stanie wykazać, że spełniają pierwsze kryterium.

               (28)

               W świetle powyższych ustaleń odnośnie do pierwszego kryterium, uznano, po konsultacjach z Komitetem Doradczym, iż złożony przez Grupę Sira wniosek o MET należy odrzucić.

               (29)

               W związku z powyższym pozostałe kryteria MET określone w art. 2 ust. 7 lit. b) podstawowego rozporządzenia nie były dalej analizowane.

               (30)

               Komisja oficjalnie ujawniła wyniki ustaleń w sprawie MET objętej postępowaniem grupie przedsiębiorstw powiązanych w ChRL oraz podmiotowi skarżącemu. Dano im również możliwość przedstawienia poglądów na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie, w przypadku zaistnienia szczególnych powodów, by takie przesłuchanie organizować.

               (31)

               Po ujawnieniu dotyczącym MET Grupa Sira przedstawiła swoje uwagi na temat proponowanych ustaleń w tym zakresie. Ponieważ Grupa Sira określiła swoje uwagi jako z natury ograniczone, Komisja zajęła się kwestiami podniesionymi bilateralnie, opracowując dokument dotyczący ujawnienia szczególnych ustaleń. Uwagi nie skutkowały zmianą ustaleń dotyczących pierwszego kryterium.

               (32)

               W nawiązaniu do powyższego i wobec braku jakichkolwiek uwag potwierdza się niniejszym motywy od 30 do 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.1.3.   IT

               (33)

               Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, dla państw, których dotyczy ten artykuł, ustala się ogólnokrajową stawkę celną, z wyjątkiem przypadków, gdy przedsiębiorstwa mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji kryteria te zostały określone w motywie 32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

               (34)

               Obydwu powiązanych producentów eksportujących z Grupy Sira złożyło wniosek o IT w razie nieudzielenia zgody na MET. Wnioski te zostały zbadane. Dochodzenie wykazało, że spełniali oni wszystkie warunki określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (35)

               W związku z tym Grupie Sira przyznano zgodę na IT.

               (36)

               W dniu 28 lipca 2011 r. Organ Rozstrzygania Sporów WTO („DSB”) przyjął sprawozdanie Organu Apelacyjnego i sprawozdanie zespołu orzekającego zmienione sprawozdaniem Organu Apelacyjnego w sprawie „Wspólnoty Europejskie – ostateczne środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chin” (6) („sprawozdania”).

               (37)

               W sprawozdaniach tych stwierdzono między innymi, że art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego jest niezgodny z art. 6.10, 9.2 i 18.4 Porozumienia antydumpingowego WTO oraz art. XVI: 4 Porozumienia WTO. Art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego stanowi, że indywidualni producenci eksportujący z państw o gospodarce nierynkowej, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, podlegają ogólnokrajowej stawce celnej, chyba że eksporterzy ci mogą wykazać, że spełniają warunki dotyczące indywidualnego traktowania określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego („ustalenie DSB dotyczące art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego”).

               (38)

               Każdy producent eksportujący w ChRL, który uzna, że niniejsze rozporządzenie powinno zostać poddane przeglądowi w świetle zawartej w sprawozdaniach wykładni prawnej dotyczącej art. 9 ust. 5, jest proszony o złożenie wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1515/2001 r. z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (7) („rozporządzenie upoważniające WTO”).

               (39)

               W celu uwzględnienia ustaleń przeglądu właściwa instytucja Unii może uchylić, zmienić lub utrzymać środki poddane przeglądowi. Strony wnioskujące o przegląd powinny wiedzieć, że w przypadku gdy dotyczące ich ustalenia wymagają modyfikacji środków, taka modyfikacja może skutkować zmniejszeniem lub zwiększeniem poziomu tych środków.

               (40)

               Ponadto nie otrzymano żadnych uwag dotyczących udzielenia zgody na IT i niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 32–34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.2.   Kraj analogiczny

               (41)

               Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących kraju analogicznego, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 35–41 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.3.   Wartość normalna

               (42)

               W celu ustalenia wartości normalnej dla Grupy Sira zastosowano tę samą metodykę, co metodyka opisana w motywach 42–46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Wobec braku innych uwag dotyczących wartości normalnej niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 42–46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.4.   Cena eksportowa

               (43)

               Stosowana przez Grupę Sira cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, ponieważ wywóz był dokonywany po cenach transferowych, które uznano za niewiarygodne. Ceny eksportowe zostały zatem obliczone na podstawie ceny odsprzedaży produktu pierwszym niezależnym klientom na rynku unijnym, z uwzględnieniem stosownych potrąceń z tytułu kosztów i zysków dokonanych w celu dopasowania ceny eksportowej do poziomu ceny ex-works. Cena odsprzedaży pierwszemu niezależnemu nabywcy w Unii została skorygowana o wszelkie koszty, w tym cła i podatki, ponoszone od momentu przywozu do chwili odsprzedaży, a także uzasadnioną marżę uwzględniającą koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk. W odniesieniu do marży zysku użyto zysku osiągniętego przez współpracującego niepowiązanego importera produktu objętego postępowaniem, gdyż rzeczywisty zysk powiązanego importera został uznany za niewiarygodny ze względu na powiązania między producentem eksportującym a powiązanym importerem.

               (44)

               W odniesieniu do eksporterów objętych próbą, wobec braku uwag dotyczących ceny eksportowej, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 47 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.5.   Porównanie

               (45)

               Przedstawiono uwagi dotyczące porównania wartości normalnej z ceną eksportową.

               (46)

               Przedsiębiorstwo Metal Group Ltd. zakwestionowało to porównanie, argumentując, że nie było ono uczciwe z powodu zastosowanej metody dobierania elementów porównania; przedsiębiorstwo twierdziło, że istnieją różnice we właściwościach fizycznych.

               (47)

               Jeśli chodzi o porównanie, Metal Group Ltd. zaproponowało alternatywną metodę opartą tylko na wadze. Metoda ta została odrzucona, ponieważ nie bierze pod uwagę innych ważnych aspektów uwzględnionych w systemie porównywania rodzaju produktu, np. moc cieplną, która w związku z tym zapewnia lepszą porównywalność.

               (48)

               Zarzut w sprawie różnic we właściwościach fizycznych wysunięty przez Metal Group Ltd. obejmował trzy zarzuty i został złożony po terminie składania uwag. Żaden z trzech zarzutów w tej sprawie nie został przywołany w odpowiedziach na kwestionariusz (w którym zawarto wyraźną prośbę o sformułowanie takich zarzutów). Ponadto zarzuty te nie zostały podniesione w trakcie wizyty weryfikacyjnej, co dałoby zespołowi dochodzeniowemu możliwość zweryfikowania ich zasadności i znaczenia.

               (49)

               Pierwszy zarzut dotyczył rodzaju stopu aluminium stosowanego w produkcji. W tym zakresie twierdzono, że chiński standard tego stopu różnił się od stopu pod tą samą nazwą stosowanego na terytorium Unii. Jakkolwiek nie ulega wątpliwości, że takie stopy nie są identyczne, nie przedstawiono żadnych dowodów na istnienie różnic w kosztach.

               (50)

               Drugi zarzut dotyczył użycia rzekomo tańszej wersji proszku wykończeniowego. Po raz kolejny nie dostarczono żadnych dowodów na poparcie tego zarzutu; należy stwierdzić, że wspomniany proszek wykończeniowy stanowił tak niski odsetek całkowitych kosztów produkcji, że miałby jedynie marginalny wpływ.

               (51)

               Trzeci zarzut dotyczył tego, że przedsiębiorstwo nie stosowało żadnej wewnętrznej powłoki antykorozyjnej w przeciwieństwie do produktu wytwarzanego w UE. Podobnie jak w dwóch powyższych przypadkach nie przedstawiono żadnych dowodów na poparcie tego zarzutu.

               (52)

               W związku z powyższym zarzut w sprawie różnic we właściwościach fizycznych został odrzucony.

               (53)

               Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 48–50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.6.   Marginesy dumpingu

               (54)

               W odniesieniu do Grupy Sira margines dumpingu został obliczony na podstawie metody opisanej w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i został ustalony na poziomie 23,0 %.

               (55)

               Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 51–54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.   SZKODA

   4.1.   Produkcja unijna ogółem

               (56)

               Ze względu na brak uwag dotyczących produkcji unijnej ogółem niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 55–57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.2.   Konsumpcja w Unii

               (57)

               Ze względu na brak uwag dotyczących konsumpcji w Unii niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 58–61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

   4.3.1.   Ceny przywozu i podcięcie cenowe

               (58)

               Po ujawnieniu wstępnych ustaleń jedna ze stron twierdziła, że margines podcięcia cenowego wynoszący 6,1 %, stwierdzony w okresie dochodzenia, był niski i nie mógł wyrządzić istotnej szkody przemysłowi unijnemu.

               (59)

               Podcięcie cenowe stosowane przez chińskich eksporterów należy jednak rozpatrywać w świetle presji, jaką wywarło ono na rynek unijny, i wpływu, jaki miało na poziom cen w przemyśle unijnym. W toku dochodzenia wykazano, że presja cenowa z powodu przywozu po niskich cenach dumpingowych nie pozwoliła przemysłowi unijnemu ustalić cen na poziomie, który pozwoliłby pokryć koszty i osiągnąć rozsądną marżę zysku, w szczególności w okresie objętym dochodzeniem.

               (60)

               Jak wspomniano w motywie 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie potwierdziło, że import z ChRL dokonywany był po cenach dumpingowych, które były zawsze niższe od cen sprzedaży w przemyśle unijnym w okresie badanym. Stałe podcięcie cenowe stosowane przez chińskich eksporterów umożliwiło wzrost wielkości sprzedaży i udziału w rynku, w szczególności w okresie objętym dochodzeniem. Ponadto ustalono, że różnica w cenach w przypadku niektórych rodzajów grzejników była znacznie wyższa niż stwierdzona średnia wartość podcięcia. Dlatego nie można lekceważyć negatywnych skutków podcięcia cenowego stwierdzonego na rynku unijnym i w przemyśle unijnym. W związku z powyższym zarzut został odrzucony.

               (61)

               Ta sama strona podtrzymała swoją opinię, że chińskie grzejniki były niższej jakości w porównaniu z tymi wyprodukowanymi w Unii i w związku z tym nie mogły być przyczyną powstania szkody dla przemysłu unijnego.

               (62)

               Zarzut ten nie został jednak poparty dowodami, a dochodzenie nie ujawniło faktów, które mogłyby go uzasadniać. Jak wskazano w motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie wykazało, że grzejniki aluminiowe wytwarzane w Chinach i stamtąd wywożone oraz grzejniki aluminiowe wytwarzane i sprzedawane w Unii przez producentów unijnych mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania. Ponadto można je stosować w pełni zamiennie i wyglądają identycznie, zwłaszcza dla konsumentów. Dlatego uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (63)

               Warto zauważyć, iż podcięcie cenowe i poziom usuwający szkodę są ustalane w oparciu o szczegółowe porównanie chińskich i unijnych rodzajów produktów. W związku z powyższym w szczegółowym porównaniu cen uwzględniana jest każda rzekoma różnica między różnymi rodzajami grzejników. W związku z powyższym zarzut ten został odrzucony.

               (64)

               Wobec braku uwag dotyczących przywozu z państwa objętego postępowaniem niniejszym potwierdza się ustalenia w motywach 62–67 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

               (65)

               Wobec braku innych uwag dotyczących wstępnych spostrzeżeń niniejszym potwierdza się ustalenia w motywach 68–71 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (66)

               Wobec braku uwag dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych i ich wykorzystania niniejszym potwierdza się ustalenia w motywach 72–74 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

               (67)

               Wobec braku uwag dotyczących rozwoju wielkości sprzedaży i udziału w rynku przemysłu unijnego, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 75 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.3.   Wzrost

               (68)

               Wobec braku uwag na temat wzrostu niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.4.   Zatrudnienie

               (69)

               Wobec braku uwag dotyczących zatrudnienia niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 77 i 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.5.   Średnie ceny jednostkowe w Unii i koszt produkcji

               (70)

               Wobec braku uwag dotyczących średnich cen jednostkowych w Unii i kosztu produkcji niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 79 i 80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.6.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

               (71)

               Wobec braku uwag dotyczących rentowności, przepływów środków pieniężnych, inwestycji, zwrotu z inwestycji i zdolności do pozyskania kapitału, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 81–83 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.7.   Zapasy

               (72)

               Wobec braku innych uwag dotyczących zapasów niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 84 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.8.   Wielkość faktycznego marginesu dumpingu

               (73)

               Wobec braku uwag dotyczących wielkości faktycznego marginesu dumpingu niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 85 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.4.9.   Wnioski dotyczące szkody

               (74)

               Wyniki dochodzenia potwierdziły, że większość wskaźników szkody wskazała tendencję spadkową w okresie badanym. W związku z tym potwierdza się wnioski zawarte w motywach 86–89 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

   5.1.   Wprowadzenie

               (75)

               Wobec braku uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 90 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.2.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

               (76)

               Wobec braku uwag w odniesieniu do skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 91–95 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.3.   Wpływ innych czynników

   5.3.1.   Przywóz z państw trzecich

               (77)

               Wobec braku uwag dotyczących przywozu z państw trzecich niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.3.2.   Kryzys gospodarczy

               (78)

               Jedna ze stron twierdziła, że przyczyną szkody, o ile taka zaistniała, poniesionej przez przemysł unijny był kryzys gospodarczy, który uderzył przede wszystkim w sektor budowlany i mieszkaniowy, a w szczególności w niektóre państwa członkowskie takie jak Hiszpania i Włochy, uznawane przez tę stronę jako główne rynki zbytu dla przemysłu unijnego.

               (79)

               Dochodzenie wykazało jednak, że przemysł unijny prowadził również sprzedaż grzejników na dużą skalę w państwach członkowskich innych niż Hiszpania i Włochy. Ponadto rynek produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego wykracza poza sektor budowlany i mieszkaniowy w Hiszpanii i we Włoszech. Nawet jeżeli nie można wykluczyć, że kryzys gospodarczy miał wpływ na rynek unijny, rosnąca wielkość przywozu po niskich cenach dumpingowych z Chin pogłębiła wszelkie negatywne skutki, jakie załamanie koniunktury gospodarczej mogło mieć w okresie badanym i uniemożliwiło przemysłowi unijnemu czerpanie korzyści z ogólnego ożywienia gospodarczego w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.

               (80)

               Wobec braku innych uwag dotyczących kryzysu gospodarczego niniejszym potwierdza się ustalenia w motywach 97–100 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.3.3.   Kształtowanie się kosztu produkcji przemysłu unijnego

               (81)

               Twierdzono, że wzrost ceny aluminium, która stanowi znaczną część kosztów wytwarzania produktu podobnego, był przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny.

               (82)

               Uważa się jednak, że w ramach rynku, na którym panuje uczciwa konkurencja, ceny mogą być ustalane na poziomie zapewniającym pokrycie kosztów oraz osiągnięcie rozsądnej marży zysku. Jak stwierdzono w motywie 60 powyżej, średnie ceny przywozu z ChRL stale podcinały ceny przemysłu unijnego w okresie badanym. Gdy wzrosły koszty, przemysł unijny nie mógł odpowiednio podnieść swoich cen z uwagi na stałą presję cenową. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.

               (83)

               Wobec braku innych uwag dotyczących kształtowania się kosztów produkcji przemysłu unijnego niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 101–103 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.3.4.   Wyniki w dziedzinie wywozu przemysłu unijnego objętego próbą

               (84)

               Jedna ze stron twierdziła, że poziom i spadek sprzedaży eksportowej w przemyśle unijnym miał istotny wpływ na jej ogólne wyniki gospodarcze w okresie badanym.

               (85)

               Dochodzenie wykazało jednak, że pomimo odnotowania spadku sprzedaży eksportowej w przemyśle unijnym w okresie badanym nadal odgrywała ona ważną rolę, stanowiąc 51 % całkowitej sprzedaży przemysłu unijnego w UE oraz 27 % całkowitej produkcji przemysłu unijnego w okresie objętym dochodzeniem. Zatem, jak przedstawiono w motywie 106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, sprzedaż eksportowa pozwoliła przemysłowi unijnemu osiągnąć korzyści skali i w związku z tym nie można było stwierdzić, że spowodowała ona istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny w okresie badanym. Tendencja i poziom sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego nie są aż takie, by móc wyeliminować związek przyczynowy między szkodą i przywozem po niskich cenach dumpingowych z ChRL. W związku z tym zarzut ten zostaje odrzucony.

               (86)

               Ta sama strona wystąpiła z wnioskiem o ujawnienie wartości wywozu przez przemysł unijny i w konsekwencji także i cen, ponieważ w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych opublikowane zostały tylko wielkości wywozu. Dane te nie mogą jednak zostać ujawnione, ponieważ są one traktowane jako poufne.

               (87)

               Wobec braku innych uwag dotyczących wyników eksportowych przemysłu unijnego objętego próbą niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 104–106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.4.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

               (88)

               Jedna ze stron twierdziła, że podjęta w przemyśle unijnym decyzja dotycząca zwiększenia zdolności produkcyjnych w 2008 r. i towarzysząca jej trudna sytuacja gospodarcza, która utrzymała się również w kolejnych latach, są głównymi przyczynami mniejszego wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego i jego ujemnej rentowności. Twierdzono w związku z tym, że szkodę wywołały różne czynniki wewnętrzne, takie jak kryzys gospodarczy i błędne decyzje inwestycyjne podjęte w przemyśle unijnym.

               (89)

               Ocena analizy szkody uwzględnia jednak wszystkie czynniki szkody, przy czym wykorzystanie mocy produkcyjnych i rentowność stanowią tylko dwa z nich. Dochodzenie w sprawie szkody wykazało w szczególności, że w okresie badanym wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmalała o 16 %, podczas gdy przywóz z ChRL zwiększył się o 77 %, a udział w rynku wzrósł z 13 % do 24 %. Nawet w okresie objętym dochodzeniem, gdy konsumpcja zwiększyła się w porównaniu z 2009 r., udział przemysłu unijnego w rynku stale malał. Bez względu na pogłębienie się innych czynników szkody kolejnym sygnałem trudnej sytuacji gospodarczej, jaka spotkała przemysł unijny, jest poziom zapasów w tym przemyśle, który znacznie wzrósł w okresie badanym. W związku z tym w celu uzyskania pełnego obrazu należy analizować większe moce produkcyjne przemysłu unijnego w 2008 r., biorąc pod uwagę wszystkie pozostałe elementy.

               (90)

               Mimo że kryzys gospodarczy miał pewien negatywny wpływ na przemysł unijny, nie można pominąć faktu, że w okresie badanym znacznie wzrósł tani przywóz po cenach dumpingowych z Chin, co spowodowało pogłębienie się wszelkich negatywnych skutków, jakie załamanie koniunktury gospodarczej mogło przynieść w okresie badanym, i uniemożliwiało przemysłowi unijnemu skorzystanie z ogólnego ożywienia gospodarczego w okresie objętym dochodzeniem.

               (91)

               Dochodzenie wykazało, że konsumpcja między rokiem 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem wzrosła o 9 %, podczas gdy udział przemysłu unijnego w rynku stale malał i mimo ogólnej poprawy sytuacji gospodarczej nie było możliwe jego uzdrowienie, bowiem pozostawał on pod presją przywozu po niskich cenach dumpingowych z ChRL. W związku z powyższym zarzut ten został odrzucony.

               (92)

               Wobec braku uwag dotyczących zarzutów w sprawie związku przyczynowego niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 107–110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         6.   INTERES UNII

               (93)

               Użytkownicy nie współpracowali przy omawianym dochodzeniu i pomimo wysiłków podjętych po opublikowaniu tymczasowych ustaleń nie zgłosił się żaden z użytkowników.

               (94)

               Na podstawie dostępnych informacji ustalono, że głównymi nabywcami grzejników aluminiowych są duże przedsiębiorstwa budowlane, dystrybutorzy i hurtownicy, którzy odsprzedają je wyspecjalizowanym sieciom lub sklepom sprzedaży detalicznej, które następnie sprzedają je małym przedsiębiorstwom budowlanym lub użytkownikom końcowym. Ocena ewentualnego wpływu nałożenia ceł ostatecznych na strony, których dotyczy postępowanie, wykazała, że nawet przy potencjalnym wzroście cen na element grzejników aluminiowych o 61 %, co jest najwyższą zaproponowaną stawką cła antydumpingowego, wzrost ten wydaje się być dość niski, ponieważ produkt objęty postępowaniem stanowi zwykle część dużych projektów, podczas gdy jego cena stanowi jedynie niewielką część łącznych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym, zakładając nawet najbardziej pesymistyczny scenariusz, wydaje się, że wynikły wzrost cen może być łatwo absorbowany w łańcuchu sprzedaży prowadzonej przez spółkę dominującą na rzecz spółki zależnej.

               (95)

               Wobec braku uwag dotyczących interesu Unii niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 111–118 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         7.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

   7.1.   Poziom usuwający szkodę

               (96)

               Twierdzono, że marża zysku stosowana przy obliczaniu poziomu cła niezbędnego do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę była zbyt wysoka. Argumentowano, że marża 7,4 %, osiągnięta przez objętych próbą producentów unijnych w 2008 r., była wyjątkowa i nierealistyczna. Kryzys gospodarczy, który dotknął rynek w kolejnych latach, nie pozwolił na osiągnięcie takiego poziomu zysku.

               (97)

               Należy zauważyć, że wspomniana marża zysku została zweryfikowana podczas dochodzenia jako marża zysku osiągnięta przez objęte próbą przedsiębiorstwa w normalnych warunkach rynkowych, tj. w sytuacji braku dumpingu wyrządzającego szkodę. Nie można stwierdzić, że kryzys gospodarczy nie miał żadnego wpływu na sytuację w przemyśle unijnym, lecz ilość przywozu po niskich cenach dumpingowych z ChRL podcinającego ceny przemysłu unijnego stale rosła w całym okresie badanym, co niekorzystnie wpłynęło na ceny przemysłu unijnego i jego udział w rynku. Jest zatem jasne, że przywóz z ChRL po cenach dumpingowych pogłębił wpływ pogorszenia koniunktury gospodarczej na przemysł unijny. W związku z tym zarzut został odrzucony.

               (98)

               Twierdzono również, że zaniżony został koszt poniesiony po przywozie, stosowany przy obliczeniach podcięcia i marginesów szkody (0,2 %, w tym wszystkie koszty niezbędne do dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu w UE, takie jak koszt przeładunku i opłata za odprawę celną, lecz z wyłączeniem należności celnej przywozowej). Zdaniem tej strony koszt poniesiony po przywozie powinien obejmować koszt przeładunku, opłatę za odprawę celną i transport śródlądowy szacowany na 3,5 %. W celu obliczenia podcięcia cenowego i zaniżania cen cena na granicy UE jest porównywana z ceną ex-works producentów unijnych. Cena na granicy UE musi obejmować wszystkie koszty niezbędne do dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu w UE (tj. opłatę za odprawę celną i koszty przeładunku), ale z wyłączeniem transportu śródlądowego, o co wnosiła strona. W związku z tym wniosek został odrzucony.

               (99)

               Wobec braku innych uwag dotyczących poziomu usuwającego szkodę niniejszym potwierdza się metodykę opisaną w motywach 119–123 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         7.2.   Forma i poziom ceł

               (100)

               W związku z powyższym uznaje się, że zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego ostateczne środki antydumpingowe powinny zostać nałożone na przywóz produktu objętego postępowaniem na poziomie niższego z marginesów dumpingu i szkody zgodnie z zasadą niższego cła. W związku z tym wszystkie stawki celne powinny być ustalane na poziomie stwierdzonych marginesów szkody.

               (101)

               Proponuje się następujące ostateczne cła antydumpingowe:

                           Państwo

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu

                           Margines szkody

                           Cło ostateczne

                           ChRL

                           Zhejiang Flyhigh Metal Products Co., Ltd.

                           23,0 %

                           12,6 %

                           12,6 %

                           Metal Group Co., Ltd.

                           70,8 %

                           56,2 %

                           56,2 %

                           Sira Group (Sira (Tianjin) Aluminium Products Co. Ltd. i Sira Group (Tianjin) Heating Radiators Co. Ltd.)

                           23,0 %

                           14,9 %

                           14,9 %

                           Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

                           32,5 %

                           21,2 %

                           21,2 %

                           Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa (ogólnokrajowy margines dumpingu)

                           76,6 %

                           61,4 %

                           61,4 %

               (102)

               Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w przeciwieństwie do ogólnokrajowego cła mającego zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają więc zastosowanie wyłącznie do przywozu produktów pochodzących z ChRL i wyprodukowanych przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie może korzystać z tych stawek i stosowane są wobec niego stawki mające zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw”.

               (103)

               W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki obejmują między innymi przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów.

               (104)

               Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.

               (105)

               Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (8) wraz ze wszystkimi stosownymi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby niniejsze rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

               (106)

               Aby zapewnić prawidłowe stosowanie cła antydumpingowego, ogólnokrajowy poziom cła powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, ale również do tych producentów, którzy nie dokonywali wywozu do Unii podczas okresu objętego dochodzeniem.

               (107)

               Aby zapewnić równe traktowanie wszystkich nowych eksporterów oraz współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić przepis przewidujący, że średnie ważone cło nałożone na tę kategorię przedsiębiorstw będzie miało zastosowanie do wszystkich nowych eksporterów, którzy w przeciwnym razie byliby uprawnieni do przeglądu na mocy art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, gdyż nie ma on zastosowania do przypadków, w których zastosowano kontrolę wyrywkową.

         7.3.   Ostateczny pobór tymczasowych ceł antydumpingowych

               (108)

               Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką odniósł przemysł unijny, uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem antydumpingowym, nałożonym rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych, były ostatecznie pobierane do wysokości kwoty nałożonych ceł ostatecznych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz grzejników aluminiowych i elementów lub sekcji, z których składają się takie grzejniki, nawet połączonych w całość, z wyłączeniem grzejników oraz ich elementów i sekcji typu elektrycznego, obecnie objętych kodami CN ex 7615 10 10, ex 7615 10 90, ex 7616 99 10 i ex 7616 99 90 (kody TARIC 7615101010, 7615109010, 7616991091, 7616999001 i 7616999091) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:

               Przedsiębiorstwo

               Cło ostateczne

               Dodatkowy kod TARIC

               Zhejiang Flyhigh Metal Products Co., Ltd.

               12,6 %

               B272

               Metal Group Co. Ltd.

               56,2 %

               B273

               Sira (Tianjin) Aluminium Products Co. Ltd.

               14,9 %

               B279

               Sira Group (Tianjin) Heating Radiators Co. Ltd.

               14,9 %

               B280

               Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I

               21,2 %

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               61,4 %

               B999

         3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Ostatecznie pobiera się kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 402/2012 nakładającym tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz grzejników aluminiowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Zwalnia się zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego.
   Artykuł 3
   W przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w Chińskiej Republice Ludowej dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:

               —

               nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r.),

               —

               nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w Chińskiej Republice Ludowej, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem,

               —

               faktycznie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem, na którym są oparte środki, lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii,

         Rada, stanowiąc zwykłą większością głosów na wniosek Komisji złożony po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zmienić art. 1 ust. 2 poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma średnie ważone cło w wysokości 21,2 %.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 29 października 2012 r.

            W imieniu Rady

         E. FLOURENTZOU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 124 z 11.5.2012, s. 17.

      (3)  Dz.U. C 236 z 12.8.2011, s. 18.

      (4)  www.bloomberg.com

      (5)  http://news.xinhuanet.com/english/2008-12/26/content_10564812.htm

      (6)  WTO, sprawozdanie Organu Apelacyjnego, AB-2011-2, WT/DS397/AB/R, z dnia 15 lipca 2011 r. WTO, Sprawozdanie zespołu orzekającego, WT/ds397/R, z dnia 29 września 2010 r. Sprawozdania można pobrać ze strony internetowej WTO (http://www.wto.org/english/tratop_e/dispu_e/cases_e/ds397_e.htm)

      (7)  Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10.

      (8)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Office: NERV-105, 08/020, 1049 Bruxelles/Brussel BELGIQUE/BELGIË.

      ZAŁĄCZNIK I

         WSPÓŁPRACUJĄCY PRODUCENCI EKSPORTUJĄCY Z CHRL NIEOBJĘCI PRÓBĄ

                  Nazwa

                  Dodatkowy kod TARIC

                  Jinyun Shengda Industry Co., Ltd.

                  B274

                  Ningbo Ephriam Radiator Equipment Co.,Ltd.

                  B275

                  Ningbo Everfamily Radiator Co., Ltd.

                  B276

                  Ningbo Ningshing Kinhil Industrial Co.,Ltd.

                  B277

                  Ningbo Ninhshing Kinhil International Co., Ltd.

                  B278

                  Yongkang Jinbiao Machine Electric Co., Ltd.

                  B281

                  Yongkang Sanghe Radiator Co., Ltd.

                  B282

                  Zhejiang Aishuibao Piping Systems Co.,Ltd.

                  B283

                  Zhejiang Botai Tools Co., Ltd.

                  B284

                  Zhejiang East Industry Co.,Ltd.

                  B285

                  Zhejiang Guangying Machinery Co.,Ltd.

                  B286

                  Zhejiang Kangfa Industry & Trading Co., Ltd.

                  B287

                  Zhejiang Liwang Industrial and Trading Co., Ltd.

                  B288

                  Zhejiang Ningshuai Industry Co., Ltd.

                  B289

                  Zhejiang Rongrong Industrial Co., Ltd.

                  B290

                  Zhejiang Yuanda Machinery & Electrical Manufacturing Co., Ltd.

                  B291

      ZAŁĄCZNIK II
      Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 3, musi zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową, w następującej formie:

                  1)

                  nazwisko i funkcja oficjalnego przedstawiciela podmiotu, który wystawił fakturę handlową;

                  2)

                  oświadczenie o następującej treści:
                  „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] grzejników aluminiowych i elementów lub sekcji, z których składa się grzejnik, sprzedanych na wywóz do Unii Europejskiej i objętych niniejszą fakturą, zostało wyprodukowanych przez [nazwa przedsiębiorstwa i jego siedziba statutowa] [dodatkowy kod TARIC] w Chińskiej Republice Ludowej. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.
                  Data i podpis”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 987/2012 z dnia 22 października 2012 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd

text:
               26.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 987/2012
   z dnia 22 października 2012 r.
   nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 452/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącym o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy (2) („zaskarżone rozporządzenie”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące od 9,9 % do 38,1 % na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawniki, a także podstawowe części tych desek, tj. nogi, blaty i podstawy do żelazka, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”) i Ukrainy.

               (2)

               W dniu 19 lipca 2007 r. jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących, a mianowicie Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd („przedsiębiorstwo Harmonic”), złożył skargę do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego (3).

               (3)

               W dniu 8 listopada 2011 r. w wyroku w sprawie T-274/07 („wyrok Sądu”) Sąd uznał, że uchybienie terminowi określonemu w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego było takie, że faktycznie naruszyło prawo do obrony przedsiębiorstwa Harmonic oraz że Komisja uchybiła także art. 8 rozporządzenia podstawowego, który przyznawał przedsiębiorstwu Harmonic prawo do złożenia zobowiązania do końca upływu tego terminu. W związku z powyższym Sąd stwierdził nieważność art. 1 i 2 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim stanowią one o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic.

               (4)

               Zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), instytucje Unii są zobowiązane do wykonania wyroku Sądu z dnia 8 listopada 2011 r. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (sprawa T-2/95 (4), „sprawa IPS”) w sprawach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie, stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do jednej strony nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z orzecznictwem Sądu, w celu dostosowania się do wyroku stwierdzającego nieważność środka i pełnego jego wykonania, instytucja, która podjęła ten środek, powinna wznowić procedurę od etapu, na którym pojawiła się niezgodność z prawem i zastąpić wspomniany środek (5). Wykonanie orzeczenia oznacza również możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które spowodowały, że stwierdzono jego nieważność, pozostawiając niezmienioną treść części niepodlegających zaskarżeniu, które nie zostały objęte wyrokiem Sądu – tak jak uczyniono to w sprawie C-458/98 P (6). Należy zauważyć, że oprócz ustalenia naruszenia art. 20 ust. 5 i art. 8 rozporządzenia podstawowego, wszystkie inne ustalenia poczynione w zaskarżonym rozporządzeniu automatycznie pozostają w mocy w zakresie, w jakim Sąd odrzucił wszystkie argumenty w tym zakresie.

               (5)

               W następstwie wyroku Sądu z dnia 8 listopada 2011 r. opublikowano zawiadomienie (7) dotyczące częściowego wznowienia dochodzenia antydumpingowego w sprawie przywozu desek do prasowania pochodzących między innymi z Chin. Zakres ponownie wszczętego dochodzenia był ograniczony do wykonania orzeczenia Sądu w odniesieniu do przedsiębiorstwa Harmonic.

               (6)

               Komisja oficjalnie powiadomiła o częściowym wznowieniu dochodzenia producentów eksportujących, importerów oraz użytkowników, co do których wiadomo, że są zainteresowani, przedstawicieli kraju wywozu oraz przemysł unijny. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu.

               (7)

               Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem we wskazanym terminie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (8)

               Oświadczenia otrzymano od jednego z producentów eksportujących w Chinach (strona bezpośrednio zainteresowana, tzn. przedsiębiorstwo Harmonic) oraz jednego niepowiązanego importera.

               (9)

               Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i względach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych na przedsiębiorstwo Harmonic. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji, jednak na tym etapie żadna tego nie uczyniła.

         B.   WYKONANIE WYROKU SĄDU

   1.   Uwagi wstępne

               (10)

               Należy przypomnieć, że powodem stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozporządzenia był fakt, że Komisja wysłała swój wniosek o nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego do Rady przed upływem 10-dniowego obowiązkowego terminu na otrzymanie uwag po wysłaniu zainteresowanym stronom dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia, jak przewidziano w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ponadto Komisja uchybiła także art. 8 rozporządzenia podstawowego, który przyznawał przedsiębiorstwu Harmonic prawo złożenia zobowiązania do końca upływu tego terminu.

         2.   Uwagi zainteresowanych stron

               (11)

               Przedsiębiorstwo Harmonic oświadczyło, że stwierdzone przez Sąd naruszenie prawa do obrony nie może być usunięte poprzez ponowne otwarcie dochodzenia. Wykonanie orzeczenia Sądu nie wymagałoby żadnych środków wykonawczych.

               (12)

               W odniesieniu do przedsiębiorstwa Harmonic, jedynym sposobem, w jaki Komisja może dostosować się do wyroku Sądu, zgodnie z wymogami art. 266 TFUE, byłoby wycofanie środków dotyczących przedsiębiorstwa Harmonic na stałe. Naruszenie art. 8 rozporządzenia podstawowego wymagałoby od instytucji UE przywrócenia przedsiębiorstwu Harmonic prawa do przedstawienia zobowiązań cenowych w 2007 r.

               (13)

               Według przedsiębiorstwa Harmonic wznowienie postępowania byłoby niezgodne z prawem, ponieważ nie ma żadnego szczególnego przepisu w rozporządzeniu podstawowym zezwalającego na takie podejście, a takie wznowienie byłoby sprzeczne z określonym przepisami 15-miesięcznym terminem zakończenia dochodzenia wskazanym w art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego oraz 18-miesięcznym terminem określonym w art. 5.10 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („porozumienie antydumpingowe”). Przedsiębiorstwo Harmonic utrzymuje, że instytucje UE nie mogą przywrócić środków na podstawie swoich uprawnień do przyjęcia ostatecznych środków (w szczególności art. 9 rozporządzenia podstawowego), a jednocześnie zaprzecza, że terminy te określone w tym samym przepisie rozporządzenia podstawowego mają zastosowanie.

               (14)

               Przedsiębiorstwo Harmonic stwierdziło, że nie można wykorzystać sprawy IPS jako precedensu, ponieważ została oparta na rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2423/88 z dnia 11 lipca 1988 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych lub subsydiowanym z państw niebędących członkami Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (8) („stare rozporządzenie podstawowe”), zgodnie z którym obowiązkowe terminy nie miały jeszcze zastosowania.

               (15)

               Przedsiębiorstwo Harmonic utrzymywało także, że ponowne wydanie zmienionego dokumentu obejmującego ustalenia i określenie terminu na odpowiedź zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nie mogłoby naprawić naruszenia prawa tego przedsiębiorstwa do obrony i niezgodnego z prawem nałożenia cła.

               (16)

               Według przedsiębiorstwa Harmonic w 2007 r., w momencie przedłożenia Radzie przez Komisję wniosku dotyczącego ostatecznych środków, Komisja nieodwracalnie utraciła zdolność do przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego nałożenia cła na przedsiębiorstwo bez naruszania prawa do obrony tej spółki. W opinii przedsiębiorstwa, Komisja nie byłaby już w stanie przyjąć żadnych uwag tej spółki z zachowaniem niezbędnego pola manewru i rozważyć propozycji zobowiązania przedstawionej przez przedsiębiorstwo.

               (17)

               Przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, że jego prawo do przedstawienia zobowiązań cenowych w wyznaczonym terminie nie może być skorygowane poprzez proceduralne wznowienie pierwotnego dochodzenia. Ponadto przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, że motyw 68 zaskarżonego rozporządzenia wyraźnie obejmował ocenę oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez tę spółkę.

               (18)

               Ponadto przedsiębiorstwo Harmonic argumentowało, że Komisja nie może wznowić sprawy, ponieważ utraciła swój obiektywizm i bezstronność, ponieważ Sąd stwierdził częściową nieważność zaproponowanego przez Komisję zaskarżonego rozporządzenia.

               (19)

               Wreszcie przedsiębiorstwo Harmonic zwróciło uwagę, że Komisja nie może ponownie wprowadzić środków antydumpingowych na podstawie informacji dotyczących 2005 r., tj. okresu poprzedzającego częściowe wznowienie dochodzenia o ponad sześć lat, ponieważ byłoby to niezgodne z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

               (20)

               Jeden niepowiązany importer/producent unijny zwrócił uwagę na skutki, jakie miałoby dla jego działalności gospodarczej stwierdzenie nieważności rozporządzenia przez Sąd i wynikające z niego częściowe wznowienie dochodzenia. Nie przedstawił on żadnych informacji ani danych co do aspektów prawnych wznowienia dochodzenia, a odniósł się raczej do uwag przedstawionych przy okazji wcześniejszego wznowienia dochodzenia, które zostało zamknięte rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 805/2010 z dnia 13 września 2010 r. nakładającym ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd, Foshan (9).

         3.   Analiza uwag

               (21)

               Przypomina się, że Sąd odrzucił wszystkie argumenty merytoryczne przedsiębiorstwa Harmonic odnoszące się do istoty sprawy. Z tego względu instytucje Unii są głównie zobowiązane do skorygowania części procedury administracyjnej we wstępnym dochodzeniu, w której wystąpiły nieprawidłowości.

               (22)

               Argument, zgodnie z którym wprowadzenie, zgodnie z art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, terminu 15 miesięcy na zakończenie dochodzeń antydumpingowych nie pozwala Komisji na stosowanie podejścia, jakie przyjęto w sprawie IPS, uznano za niezasadny. Uznaje się, że termin ten nie jest istotny w przypadku wykonywania wyroku Sądu. Rzeczywiście taki termin dotyczy tylko zakończenia pierwotnego dochodzenia od momentu wszczęcia do daty ostatniego działania i nie dotyczy żadnych kolejnych działań, które należałoby podjąć np. w wyniku postępowania sądowego. Ponadto należy zauważyć, że każda inna interpretacja oznaczałaby, iż skuteczne postępowanie sądowe wszczęte przez przemysł unijny nie miałyby żadnego praktycznego wpływu na tę stronę, jeżeli upływ terminu zakończenia pierwotnego dochodzenia nie pozwoliłby na wykonanie wyroku Sądu. Byłoby to wbrew zasadzie, zgodnie z którą wszystkie strony powinny mieć prawo do skorzystania ze skutecznej kontroli sądowej.

               (23)

               Należy także przypomnieć, że Sąd w swoim wyroku w sprawach połączonych T-163/94 i T-165/94 (10) orzekł, że nawet „elastyczne” terminy obowiązujące na mocy starego rozporządzenia podstawowego nie mogły zostać przedłużone poza zasadne granice i że dochodzenie trwające ponad trzy lata było za długie. Stanowi to kontrast ze sprawą IPS, w przypadku której wykonanie poprzedniego wyroku Trybunału Sprawiedliwości nastąpiło siedem lat po wszczęciu pierwotnego dochodzenia, a w wyroku Trybunału Sprawiedliwości nic nie wskazuje na to, że terminy stanowiły problem.

               (24)

               Z tego względu stwierdza się, że art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie jedynie do wszczęcia postępowania i zakończenia dochodzenia wszczętego na mocy art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, a nie do częściowego wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Sądu.

               (25)

               Wniosek ten jest zgodny z podejściem przyjmowanym w celu wykonania sprawozdań panelów i Organu Apelacyjnego WTO, zgodnie z którym przyjmuje się, że instytucje mogą skorygować braki w rozporządzeniu nakładającym cło antydumpingowe w celu zastosowania się do sprawozdań organu rozstrzygającego spory, w tym w sprawach dotyczących Unii (11). W takich przypadkach uznano za konieczne przyjmowanie szczególnych procedur w celu wykonania sprawozdań panelu i Organu Apelacyjnego WTO z powodu braku możliwości bezpośredniego stosowania takich sprawozdań w porządku prawnym Unii, w przeciwieństwie do wykonywania wyroków Sądu, które są bezpośrednio stosowane.

               (26)

               Należy przypomnieć, że art. 9 rozporządzenia podstawowego nie dotyczy terminów przeprowadzania dochodzeń antydumpingowych. Dotyczy on ogólnych kwestii dotyczących zakończenia postępowania bez wprowadzenia środków i nałożenia ceł ostatecznych.

               (27)

               W odniesieniu do argumentów w sprawie stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego należy zauważyć, że nie można było stwierdzić żadnego naruszenia art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, ponieważ Komisja nie wszczęła nowego postępowania, a wznowiła pierwotne dochodzenie w celu wykonania wyroku Sądu.

               (28)

               W odniesieniu do twierdzenia przedsiębiorstwa Harmonic co do naruszenia prawa tej spółki do przedstawienia zobowiązań cenowych należy zauważyć, że argument ten składa się z dwóch elementów. Po pierwsze, przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, iż z prawnego, praktycznego lub pragmatycznego punktu widzenia nie jest możliwe, by Komisja z mocą wsteczną antydatowała zobowiązanie cenowe o okres pięciu lat. Po drugie, przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, że, z jednej strony, motyw 68 zaskarżonego rozporządzenia obejmuje ocenę oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez tę spółkę, podczas gdy, z drugiej strony, Komisja mogłaby podtrzymuje, że wszelkie zobowiązania cenowe, które mogły zostać złożone przez przedsiębiorstwo Harmonic byłyby odrzucone, ponieważ ich monitorowanie nie byłoby realistyczne.

               (29)

               W odniesieniu do twierdzenia przedsiębiorstwa Harmonic na temat ponownego otwarcia pierwotnego dochodzenia w celu naprawienia naruszenia prawa tej spółki do przedstawienia zobowiązań cenowych w wyznaczonym terminie, takie ponowne otwarcie jest uzasadnione, biorąc pod uwagę, iż prawo do przedstawienia zobowiązań zostało naruszone w trakcie pierwotnego dochodzenia. W każdym razie ze względu na brak oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez przedsiębiorstwo Harmonic analiza dotycząca jego potencjalnych skutków staje się bezprzedmiotowa.

               (30)

               Ponadto jeżeli chodzi o zaoferowaną przez przedsiębiorstwo Harmonic wykładnię motywu 68 zaskarżonego rozporządzenia, należy zaznaczyć, że motyw ten po prostu odzwierciedla dyskusje na temat potencjalnych zobowiązań cenowych przedstawionych przez niektórych producentów eksportujących i powody, dla których w owym czasie instytucje uznały zobowiązania za nierealistyczne. W związku z tym twierdzenie przedsiębiorstwa Harmonic, że wspomniany motyw najwyraźniej zawiera ocenę (nieprzedstawionego) oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez tę spółkę, jest zatem nieuzasadnione.

               (31)

               Co więcej, należy zauważyć, że argumenty wysunięte w motywie 68 zaskarżonego rozporządzenia nie przesądzają o oficjalnych zobowiązaniach cenowych, jakie na późniejszym etapie mogły być złożone przez przedsiębiorstwo Harmonic, ale przedstawiają przyczyny, dla których przyjęcie takich zobowiązań jest w tym przypadku mało prawdopodobne, w szczególności jeśli nie uwzględni się problemów związanych z ich praktycznym stosowaniem. Jak przewidziano w art. 8 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, składane zobowiązania nie muszą zostać zaakceptowane, jeżeli ich przyjęcie byłoby uznane za nierealistyczne.

         4.   Wnioski

               (32)

               Uwzględniając uwagi przedstawione przez strony i ich analizę, stwierdzono, że wykonanie orzeczenia Sądu powinno przyjąć formę ponownego przedstawienia przedsiębiorstwu Harmonic oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom zmienionego dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic.

               (33)

               Na podstawie powyższego stwierdzono także, że Komisja powinna dać przedsiębiorstwu Harmonic oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom wystarczająco dużo czasu na przedstawienie uwag na temat zmienionego dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia z 23 marca 2007 r., a następnie ocenić te uwagi w celu określenia, czy należy złożyć wniosek do Rady o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic na podstawie faktów odnoszących się do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.

         C.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (34)

               Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o podstawowych faktach i względach, na podstawie których zamierzano wykonać wyrok Sądu.
               Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag, przy zastosowaniu terminu 10 dni określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (35)

               Przedsiębiorstwo Harmonic i wszystkie inne zainteresowane strony otrzymały zmieniony dokument obejmujący ostateczne ustalenia z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic, w oparciu o fakty dotyczące okresu pierwotnego dochodzenia.
               Przedsiębiorstwo Harmonic i wszystkie inne zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag na temat wspomnianego zmienionego dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia z dnia 23 marca 2007 r.

               (36)

               Art. 8 rozporządzenia podstawowego przyznaje przedsiębiorstwu Harmonic prawo do przedstawienia zobowiązań do końca upływu terminu 10 dni określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (37)

               Ani przedsiębiorstwo Harmonic, ani żadna inna zainteresowana strona nie przedstawiła żadnych uwag czy zobowiązań w wyznaczonym terminie.

         D.   CZAS OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW

               (38)

               Niniejsza procedura nie ma wpływu na datę, z upływem której wygasają środki wprowadzone zaskarżonym rozporządzeniem zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W tej kwestii należy zauważyć, że w dniu 25 kwietnia 2012 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostało opublikowane zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy (12),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawników, a także podstawowych części tych desek, tj. nóg, blatów i podstaw do żelazka, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, objętych obecnie kodami CN ex 3924 90 00, ex 4421 90 98, ex 7323 93 00, ex 7323 99 00, ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00 (kody TARIC 3924900010, 4421909810, 7323930010, 7323990010, 8516797010 i 8516900051) i produkowanych przez Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd, Guzhou (dodatkowy kod TARIC A786).
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, wynosi 26,5 %.
   3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. ALETRARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 12.

      (3)  Sprawa T-274/07, Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

      (4)  Sprawa T-2/95, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 1998, s. II-3939.

      (5)  Sprawa C-415/96, Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. I-6993, pkt 31.

      (6)  Sprawa C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 2000, s. I-08147.

      (7)  Dz.U. C 63 z 2.3.2012, s. 10.

      (8)  Dz.U. L 209 z 2.8.1988, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 242 z 15.9.2010, s. 1.

      (10)  Sprawy połączone T-163/94 i 165/94, NTN Corporation i Koyo Seiko Co. Ltd przeciwko Radzie, Rec. 1995, s. II-01381.

      (11)  Wspólnoty Europejskie – Cło antydumpingowe nałożone na przywóz bawełnianej bielizny pościelowej z Indii: odwołanie się do art. 21 ust. 5 Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów przez Indie WT/DS141/AB/RW (8 kwietnia 2003 r.), ust. 82–86; rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s.10); rozporządzenie Rady (WE) nr 436/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1784/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym poborze tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów przewodów rurowych i łączników rur z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Brazylii, Republiki Czeskiej, Japonii, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii (Dz.U. L 72 z 11.3.2004, s. 15) w następstwie sprawozdań przyjętych przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO.

      (12)  Dz.U. C 120 z 25.4.2012, s. 9.