title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1210 z dnia 19 sierpnia 2020 r. w sprawie ponownego nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd w związku z wyrokiem Sądu w sprawie T-650/17

text:
                  21.8.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 274/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1210
         z dnia 19 sierpnia 2020 r.
         w sprawie ponownego nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd w związku z wyrokiem Sądu w sprawie T-650/17
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 14 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         1.   PROCEDURA

                     (1)

                     W dniu 13 maja 2013 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 430/2013 (2) nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) i Tajlandii oraz zamykające dochodzenie w odniesieniu do Indonezji („pierwotne dochodzenie”).

                     (2)

                     W dniu 12 czerwca 2013 r. jeden współpracujący chiński producent eksportujący, Jinan Meide Castings Co. Ltd („Jinan Meide” lub „strona skarżąca”), złożył w Sądzie Unii Europejskiej („Sąd”) wniosek o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 430/2013 w zakresie, w jakim dotyczy ono strony skarżącej.

                     (3)

                     W wyroku z dnia 30 czerwca 2016 r. („pierwszy wyrok”) (3) Sąd orzekł, że prawa spółki Jinan Meide do obrony zostały naruszone poprzez oddalenie wniosku tej spółki o ujawnienie obliczeń wartości normalnej, w których wykorzystano dane poufne pochodzące od producenta z państwa analogicznego. Sąd stwierdził zatem nieważność rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 430/2013 w zakresie, w jakim nakładało ono cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide.

                     (4)

                     W następstwie wyżej wspomnianego pierwszego wyroku Komisja opublikowała zawiadomienie (4) dotyczące częściowego wznowienia dochodzenia antydumpingowego dotyczącego przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z ChRL. Zakres wznowienia był ograniczony do wykonania wyroku Sądu w odniesieniu do spółki Jinan Meide.

                     (5)

                     W dniu 26 czerwca 2017 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1146 (5) ponownie nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z ChRL, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd („zaskarżone rozporządzenie”).

               1.1.   Wyrok Sądu Unii Europejskiej

                     (6)

                     Spółka Jinan Meide Castings Co. Ltd („Jinan Meide”) wniosła do Sądu skargę na zaskarżone rozporządzenie. W dniu 20 września 2019 r. Sąd wydał wyrok w sprawie T-650/17 (6) dotyczącej zaskarżonego rozporządzenia („drugi wyrok”).

                     (7)

                     Sąd orzekł, że Komisja nie dochowała zgodności z przepisami art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (7) w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”), określając wartość rynkową różnic we właściwościach fizycznych między rodzajami produktu podobnego na podstawie ceny eksportowej rodzajów produktu niemających odpowiednika, która była ceną płaconą w Unii Europejskiej za taki towar przez pierwszego niezależnego klienta.

                     (8)

                     Zdaniem Sądu faktu, że cena eksportowa rodzajów produktu niemających odpowiednika stanowiła cenę zapłaconą przez pierwszego niezależnego klienta w Unii Europejskiej, nie można było uznać za racjonalne oszacowanie wartości rynkowej. W świetle celu art. 2 ust. 7 lit. a) i art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego pojęcie to nie tylko zakłada, że niezależny klient zapłacił przedmiotową cenę w kontekście niezależnej transakcji biznesowej, lecz również że musi istnieć możliwość zapewnienia, aby cena ta była normalnym wynikiem mechanizmów rynkowych. Niemniej zdaniem Sądu powyższe nie może mieć miejsca w przypadku, gdy istnieje ryzyko, że cena może być ceną dumpingową.

                     (9)

                     Zdaniem Sądu Komisja zastosowała nieuzasadnioną metodykę w celu odzwierciedlenia różnic we właściwościach fizycznych pomiędzy rodzajami produktu wytwarzanymi w państwie analogicznym (Indie) a tymi wywożonymi z ChRL. Wobec braku danych dotyczących produkcji krajowej w państwie analogicznym, Komisja wykorzystała różnicę cen obserwowaną w odniesieniu do sprzedaży eksportowej różnych rodzajów produktu z ChRL. Sądu uznał, że nie można było przyjąć, że ceny, które mogą być cenami dumpingowymi i stosowane w kraju o gospodarce nierynkowej, nie mogą stanowić podstawy racjonalnego oszacowania wartości rynkowej różnic we właściwościach fizycznych, jako że takie ceny mogą nie być wynikiem normalnych mechanizmów rynkowych.

                     (10)

                     Mimo że Sąd nie określił, jaką metodykę należało zastosować w celu odzwierciedlenia różnic we właściwościach fizycznych między rodzajami produktu podobnego, wskazał, że cena rzeczywiście zapłacona lub możliwa do zapłacenia w Unii Europejskiej za produkt podobny – w stosownych przypadkach należycie skorygowana w celu uwzględnienia odpowiedniej marży zysku – w niektórych okolicznościach może służyć jako rozsądna podstawa określenia wartości normalnej (8).

                     (11)

                     Wobec powyższych ustaleń Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego rozporządzenia.

               1.2.   Wykonanie drugiego wyroku Sądu

                     (12)

                     Zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) instytucje Unii są zobowiązane do zastosowania środków, które zapewnią wykonanie wyroków Sądu. W przypadku unieważnienia aktu przyjętego przez instytucje Unii w kontekście procedury administracyjnej, takiej jak w tym przypadku dochodzenie antydumpingowe, wykonanie wyroku Sądu polega na zastąpieniu unieważnionego aktu nowym aktem, w którym wyeliminowano niezgodność z prawem wskazaną przez Sąd (9).

                     (13)

                     Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości procedura zastąpienia unieważnionego aktu może zostać wznowiona dokładnie od momentu, w którym wystąpiła niezgodność z prawem (10). Oznacza to w szczególności, że w sytuacji, w której stwierdza się nieważność aktu kończącego procedurę administracyjną, unieważnienie to niekoniecznie wpływa na akty przygotowawcze, takie jak wszczęcie postępowania antydumpingowego. Gdy na przykład stwierdza się nieważność rozporządzenia nakładającego ostateczne środki antydumpingowe, oznacza to, że w następstwie unieważnienia postępowanie jest nadal otwarte, ponieważ akt kończący postępowanie został usunięty z unijnego porządku prawnego (11), z wyjątkiem sytuacji, w której niezgodność z prawem pojawiła się na etapie wszczęcia postępowania. Wznowienie procedury administracyjnej polegające na ponownym nałożeniu ceł antydumpingowych na przywóz, który odbył się w okresie stosowania uchylonego rozporządzenia, nie jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz (12).

                     (14)

                     W przedmiotowej sprawie Sąd unieważnił zaskarżone rozporządzenie w oparciu o zarzut, że Komisja zastosowała nieuzasadnioną metodykę w celu odzwierciedlenia różnic we właściwościach fizycznych pomiędzy rodzajami produktu wytwarzanymi w państwie analogicznym a tymi wywożonymi z ChRL. Zdaniem Sądu nie można było wykluczyć, że błąd ten miał znaczny wpływ na wartość marginesu dumpingu w przypadku Jinan Meide.

                     (15)

                     Ustalenia zawarte w zaskarżonym rozporządzeniu, które zostały zakwestionowane, ale w odniesieniu do których zaskarżenie zostało odrzucone wyrokiem Sądu, a zatem nie doprowadziły do unieważnienia zaskarżonego rozporządzenia, pozostają w pełni ważne i niniejszym uwzględnia się je i potwierdza (13).

                     (16)

                     W następstwie drugiego wyroku Sądu Komisja postanowiła, w drodze zawiadomienia (14) („zawiadomienie o wznowieniu”), wznowić dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z ChRL i produkowanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co., Ltd., które doprowadziło do przyjęcia zaskarżonego rozporządzenia oraz wznowić dochodzenie od momentu, w którym wystąpiły odnotowane nieprawidłowości. Zakres tego wznowienia ograniczono do wykonania drugiego wyroku Sądu.

                     (17)

                     Następnie w dniu 29 listopada 2019 r. Komisja postanowiła poddać rejestracji przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z ChRL i produkowanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd (15) i zwróciła się do krajowych organów celnych o oczekiwanie na publikację odpowiedniego rozporządzenia wykonawczego Komisji, w którym ponownie nakłada się cła, przed podjęciem decyzji w sprawie wszelkich wniosków o zwrot i umorzenie ceł antydumpingowych w zakresie przywozu dotyczących Jinan Meide („rozporządzenie w sprawie rejestracji”).

                     (18)

                     Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o wznowieniu i zachęciła je do przedstawienia uwag.

               1.3.   Uwagi zainteresowanych stron

                     (19)

                     W toku pierwotnego dochodzenia Komisja otrzymała uwagi od skarżących (czterech niepowiązanych importerów oraz Jinan Meide).

                     (20)

                     Jeden z dwóch pierwotnych skarżących wyraził poparcie dla wznowienia dochodzenia i rejestracji przywozu Jinan Meide.

                     (21)

                     Zgłosiło się czterech niepowiązanych importerów. Wszyscy importerzy wyrazili rozczarowanie faktem, iż Komisja zamierza wznowić pierwotne dochodzenie w związku z drugim wyrokiem unieważniającym cła antydumpingowe. Zgłosili oni również uwagi dotyczące domniemanego bezprawnego charakteru rejestracji przywozu oraz ewentualnego zamiaru ponownego nałożenia tych ceł z mocą wsteczną przez Komisję. Wyrazili również swoje rozczarowanie w związku z wnioskiem do organów celnych dotyczącym wstrzymania zwrotu wcześniej pobranych należności celnych. Ich zdaniem na produkty spółki Jinan Meide nie powinno się nakładać cła antydumpingowego. Jeden z czterech importerów wniósł o przeprowadzenie wspólnego posiedzenia wyjaśniającego z Jinan Meide, w toku którego obie strony mogłyby wspólnie przedstawić swoje uwagi.

                     (22)

                     Jeden importer wyraził sprzeciw wobec decyzji Komisji w sprawie zarządzenia rejestracji przywozu na podstawie szeregu argumentów. Po pierwsze, importer ten twierdził, że brakowało dostatecznych powodów uzasadniających rejestrację oraz nie przestrzegano zasady proporcjonalności. W szczególności importer ten twierdził, że powody przedstawione przez Komisję w celu uzasadnienia rejestracji przywozu nie były dostosowane do okoliczności przedmiotowej sprawy: w motywie 17 rozporządzenia w sprawie rejestracji Komisja stwierdziła, że rejestrację przywozu można zastosować na przykład w sytuacji: „gdy należy zabezpieczyć płatności w przypadku stosowania ceł lub w przypadkach obchodzenia środków”, podczas gdy w przedmiotowym dochodzeniu rejestracja miała na celu ułatwienie poboru ceł antydumpingowych po wznowieniu dochodzenia.

                     (23)

                     W tym względzie Komisja przypomina, że w motywie 17 rozporządzenia w sprawie rejestracji odniesiono się do otwartego katalogu powodów uzasadniających rejestrację określonych w art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, pozostawiając Komisji możliwość podjęcia decyzji według własnego uznania dotyczącej tego, czy w danym przypadku uzasadniona jest rejestracja przywozu. Ponadto w motywie 18 rozporządzenia w sprawie rejestracji jasno wyjaśniono powód rejestracji przywozu, a mianowicie zapewnienie skuteczności środków:„przywóz [powinien podlegać] prawidłowym zobowiązaniom antydumpingowym bez nieuzasadnionej przerwy w okresie od daty  wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia antydumpingowego do czasu ponownego nałożenia skorygowanych ceł, jeśli zostaną one nałożone”. W motywie 18 rozporządzenia w sprawie rejestracji wyjaśniono, że warunki określone w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ celem rejestracji nie jest pobranie należności celnych z mocą wsteczną, lecz zapewnienie skuteczności środków.

                     (24)

                     Po drugie, zdaniem importera powód polegający na ułatwieniu poboru należności celnych byłby sam w sobie nieproporcjonalny ze względu na zbytnią uciążliwość z punktu widzenia importerów.

                     (25)

                     Komisja przypomina, że w rozporządzeniu w sprawie rejestracji szczegółowo przewidziano, że stawka cła należnego wskutek wznowienia dochodzenia nie może przekraczać kwoty pierwotnie nałożonej na podstawie częściowo unieważnionego rozporządzenia w odniesieniu do okresu od wznowienia dochodzenia do daty wejścia w życie rezultatów tego wznowienia. Ponadto rozporządzenie w sprawie rejestracji jest ograniczone w czasie w celu zapewnienia, aby importerzy nie podlegali rejestracji przez nieuzasadniony okres, a ściślej mówiąc – w celu uniknięcia niepotrzebnej uciążliwości. Dodatkowo z technicznego punktu widzenia rejestracja nie powoduje żadnego obciążenia dla importerów, lecz jedynie dla organów krajowych, które muszą wdrożyć system rejestracji, i z tego powodu nie może mieć ona dla importerów nieproporcjonalnego charakteru.

                     (26)

                     Po trzecie, importer dalej argumentował, że w przedmiotowym przypadku przerwy byłyby nieuzasadnione, ponieważ stanowiły konsekwencję stwierdzonej przez Sąd niezgodności z prawem rozporządzenia wykonawczego.

                     (27)

                     Komisja przypomina, że wznowienie dochodzenia w celu skorygowania błędów stwierdzonych przez Sąd jest zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, jak szczegółowo wyjaśniono w motywach 13–17.

                     (28)

                     Po czwarte, jeżeli chodzi o obowiązek zachowania zgodności z wyrokiem wynikający z art. 266 TFUE, importer wyraził wątpliwości dotyczące możliwości nałożenia z mocą wsteczną cła na produkty, które nie były objęte zakresem stosowania żadnego właściwego aktu prawnego w chwili ich wprowadzenia do swobodnego obrotu. Importer ponadto argumentował, że ciągłe nakładanie należności celnych byłoby sprzeczne z zasadą mocy wstecznej określoną w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

                     (29)

                     Komisja przypomina, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jeżeli wymiar sprawiedliwości UE stwierdzi nieważność rozporządzenia nakładającego cła antydumpingowe, cła te są uważane za prawnie nienależne w rozumieniu art. 236 obowiązującego wcześniej kodeksu celnego ustanowionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 (16) i podlegające co do zasady zwrotowi przez krajowe organy celne na określonych w tym celu warunkach (17). Trybunał Sprawiedliwości orzekł jednak również, że szczegółowy zakres tego wyroku sądu stwierdzającego nieważność, i w rezultacie obowiązków, które z niego wynikają, powinien być określony w każdym konkretnym przypadku z uwzględnieniem nie tylko sentencji wyroku, ale również uzasadnienia będącego niezbędną podstawą danego rozstrzygnięcia (18).

                     (30)

                     W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że Komisja popełniła błąd, korzystając z metodyki nieobejmującej rozsądnego oszacowania wartości rynkowej różnic we właściwościach fizycznych między rodzajami produktu niemającymi odpowiednika oraz bezpośrednio porównywalnymi rodzajami produktu (19). Zastosowanie takiej metodyki nie prowadziło do rzetelnego porównania wartości normalnej z cenami eksportowymi. Ponadto metodyka ta nie pozwoliła na wykazanie, że korekta wartości normalnej rodzajów produktu niemających odpowiednika dokonana w taki sposób zapewniała racjonalne określenie wartości normalnej, to znaczy określenie jej na podstawie wartości i parametrów, które można uznać za normalny wynik mechanizmów rynkowych. Zastosowanie błędnej metodyki uznano zatem za niezgodne z art. 2 ust. 7 lit. a) lub art. 2 ust. 10 ab initio i lit. a) rozporządzenia podstawowego.

                     (31)

                     Ponadto Trybunał Sprawiedliwości konsekwentnie orzekał, że art. 10 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wyklucza ponownego nałożenia na podstawie aktu prawnego cła antydumpingowego na przywóz dokonywany w okresie stosowania rozporządzeń uznanych za nieważne. W związku z tym, jak wyjaśniono w motywach 14–17 rozporządzenia w sprawie rejestracji, wznowienia procedury administracyjnej i ewentualnego ponownego nałożenia należności celnych nie można postrzegać jako sprzecznego z zasadą niedziałania prawa wstecz.

                     (32)

                     Po piąte, importer był zdania, że działania Komisji w przedmiotowej sprawie były szkodliwe dla pewności prawa z punktu widzenia importerów, ponieważ ci ostatni nie mogli przewidzieć, czy ich przywóz zostanie objęty cłem antydumpingowym.

                     (33)

                     Komisja dochowała zgodności z zasadą pewności prawa w odniesieniu do importerów poprzez opublikowanie szczegółowego rozporządzenia w sprawie rejestracji. Komisja dochowała zgodności poprzez wznowienie dochodzenia w celu skorygowania błędów stwierdzonych wyrokami Sądu.

                     (34)

                     Po szóste, importer złożył dalsze uwagi dotyczące wniosku Komisji do organów celnych w sprawie wstrzymania zwrotu wcześniej pobranego cła, powołując się na poniższe argumenty. Po pierwsze, obowiązek zachowania zgodności z wyrokiem przypuszczalnie wymagałby pełnego zwrotu cła, a rozpatrywania wniosków w tym zakresie nie powinno się zawieszać.

                     (35)

                     Jak wyjaśniono w zawiadomieniu o wznowieniu oraz w rozporządzeniu w sprawie rejestracji, ponieważ nie ma pewności co do wysokości zobowiązania wynikającego z wznowienia dochodzenia, Komisja zwróciła się do krajowych organów celnych o oczekiwanie na wynik tego wznowienia przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku o zwrot ceł antydumpingowych, które Sąd unieważnił w odniesieniu do Jinan Meide. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zakres i podstawę stwierdzenia nieważności na mocy wyroku Sądu należy ustalać w odniesieniu do konkretnego przypadku, a ich charakter może nie wymagać pełnego i niezwłocznego zwrotu odnośnych należności celnych (20).

                     (36)

                     Dodatkowo jeżeli chodzi o brak mocy wstecznej w przypadku niezarejestrowanego przywozu, importer stwierdził, że jeżeli Komisja zdecyduje się na zastosowanie zasady mocy wstecznej zgodnie z art. 10 rozporządzenia podstawowego w przedmiotowej sprawie, zasada ta nie mogłaby mieć zastosowania do przywozu sprzed dnia 30 listopada 2019 r. Zdaniem importera takie cła nigdy nie były prawnie należne, wobec czego należy dokonać ich pełnego zwrotu.

                     (37)

                     Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wznowienie procedury administracyjnej polegające na ponownym nałożeniu ceł antydumpingowych na przywóz, który odbył się w okresie stosowania uchylonego rozporządzenia, nie jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz (zob. motywy 13 i 25).

                     (38)

                     Ponadto jeżeli chodzi o domniemane naruszenie zasady pewności prawa, importer był zdania, że wniosek Komisji do krajowych organów celnych w sprawie zawieszenia rozpatrywania wszelkich wniosków o zwrot w przedmiotowej sprawie stanowi naruszenie zasady pewności prawa.

                     (39)

                     Pewność prawa zapewniono importerom w rozporządzeniu w sprawie rejestracji, w którym przewidziano, że górny limit kwoty należności celnych odpowiada kwocie pierwotnie nałożonej na podstawie częściowo unieważnionego rozporządzenia w odniesieniu do okresu od wznowienia dochodzenia do daty wejścia w życie rezultatów tego wznowienia. Dodatkowo w rozporządzeniu w sprawie rejestracji wyjaśniono, że jeżeli po wznowieniu dochodzenia Komisja stwierdzi, iż ponowne nałożenie należności celnych nie jest wymagane, a środki należy znieść, zwrot lub umorzenie należności celnych zostaną dokonane począwszy od tej samej daty wejścia w życie częściowo unieważnionego rozporządzenia. Ponadto w celu uniknięcia dodatkowego obciążenia i dodatkowej niepewności dla podmiotów gospodarczych, których to dotyczy, rejestrację ograniczono do okresu dziewięciu miesięcy, po upływie których należności celne zostaną albo zwrócone, albo skorygowane zgodnie z wynikami wznowionego dochodzenia.

                     (40)

                     Importer argumentował również, że wyroki w sprawach C-256/16 i C-612/16 nie uzasadniałyby nałożenia obowiązku rejestracji ani wniosku do organów krajowych dotyczącego wniosków o zwrot, ponieważ wyroki te wydano w kontekście obowiązującego wcześniej kodeksu celnego ustanowionego rozporządzeniem (EWG) nr 2913/92 oraz obowiązującego wcześniej rozporządzenia podstawowego (WE) nr 1225/2009, które w międzyczasie zastąpiono nowymi przepisami. W szczególności importer zauważa, że w sprawie C-256/16 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał środki w postaci wniosku Komisji do krajowych organów celnych o zawieszenie rozpatrywania wniosków o zwrot za proporcjonalne, w szczególności ze względu na fakt, że „jakiekolwiek opóźnienie rekompensuje zapłata odsetek”. Importer twierdzi, że stosowny przepis rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 zastąpiono obecnie art. 116 ust. 6 unijnego kodeksu celnego (21), w którym wyraźnie wskazuje się, że zwrot należności celnych nie powoduje zapłaty odsetek. W związku z tym importer stwierdził, że Komisja nie może odwoływać się do istotnych ustaleń zawartych w wyrokach w sprawach C-256/16 i C-612/16 w celu uzasadnienia nałożenia obowiązku rejestracji ani wydania instrukcji organom krajowym dotyczących wniosków o zwrot.

                     (41)

                     Komisja przypomina, że o ile art. 116 ust. 6 unijnego kodeksu celnego rzeczywiście wskazuje, że zwrot należności celnych nie powoduje zapłaty odsetek, o tyle w art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (22) przewidziano odsetki wyrównawcze w przypadku zwrotów dokonywanych w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W przedmiotowej sprawie, ponieważ wszelkie zwroty byłyby dokonywane na podstawie decyzji podjętej w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości, do naliczania odsetek stosuje się stopę równą „stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca”. W związku z tym odrzuca się argument dotyczący braku odsetek w przypadku zwrotu.

                     (42)

                     Spółka Jinan Meide twierdziła, że Komisja nie może nakazać krajowym organom celnym, aby nie zwracały ani nie umarzały ceł, które pobrano zgodnie z zaskarżonym rozporządzeniem. Zgodnie z powyższym sytuacja w przedmiotowej sprawie miałaby być inna niż w przypadku wyroku w sprawie Deichmann (23). Według spółki Jinan Meide zaskarżone rozporządzenie unieważniono w całości, co oznacza, że usunięto je z porządku prawnego Unii z mocą wsteczną, natomiast w wyroku w sprawie Deichmann stwierdzono, że środki uznano za nieważne w ramach wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym. Ponadto w wyroku w sprawie Deichmann Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że nie istniały żadne czynniki, „które mogłyby wpłynąć na ważność rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych”, podczas gdy w przedmiotowej sprawie nie dokonano takich ustaleń.

                     (43)

                     Jak wyjaśniono w motywie 13, Komisja, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (24), może wznowić postępowanie dokładnie od momentu, w którym wystąpiła niezgodność z prawem. W przedmiotowej sprawie Komisja wznowiła dochodzenie w celu naprawienia błędów, których wystąpienie stwierdził Sąd. W wyroku w sprawie Deichmann w pkt 78 powtórzono ogólną wykładnię art. 10 ust. 1: „Natomiast treść art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 384/96 nie wyklucza takiego podjęcia postępowania, w przypadku gdy odnośne cła antydumpingowe wygasły po tym dniu, pod warunkiem że cła te zostały ponownie nałożone w okresie ich początkowego stosowania, […]”. Taka wykładnia Sądu ma charakter ogólny i w związku z tym ma zastosowanie również do przedmiotowej sprawy.

                     (44)

                     Spółka Jinan Meide twierdziła również, że Komisja nie może ponownie nałożyć ceł z mocą wsteczną i w związku z tym twierdziła, że wniosek Komisji skierowany do krajowych organów celnych, aby poczekać na publikację nowego rozporządzenia wykonawczego ponownie nakładającego cła przed podjęciem decyzji w sprawie wniosków o zwrot uprzednio pobranych ceł, jest nieuzasadniony. Wynika to z faktu, że zaskarżone rozporządzenie nie zostało częściowo unieważnione, lecz w pełni unieważnione, w związku z czym zaskarżone rozporządzenie nigdy nie istniało w porządku prawnym. Spółka Jinan Meide twierdzi, że okoliczności sprawy Deichmann były inne i Komisja nie może opierać swoich decyzji w przedmiotowej sprawie na ustaleniach zawartych w wyroku w sprawie Deichmann. Spółka Jinan Meide twierdziła również, że Komisja osłabia ochronę sądową zapewnianą stronom, których dotyczą postępowania administracyjne Unii, poprzez osłabienie autorytetu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Praktycznym skutkiem podejścia Komisji byłoby rzekomo to, że w przypadku strony, której dotyczą środki ochrony handlu, wszczynanie postępowania przeciwko środkom niezgodnym z prawem nie ma sensu.

                     (45)

                     Spółka Jinan Meide twierdziła ponadto, że rejestracja nałożona przez Komisję nie wchodzi w zakres wznowienia, ponieważ wyrok nie zawiera żadnych ustaleń, które mogłyby stanowić podstawę do rejestracji.

                     (46)

                     Przyczyny rejestracji w przedmiotowej sprawie wyjaśniono w motywie 23. Nie jest konieczne, aby Trybunał szczegółowo określał każdy etap procedury antydumpingowej, ponieważ Komisja ma swobodę decydowania o kierunku postępowania w następstwie jego wznowienia na podstawie wyroku Trybunału, zgodnie z odpowiednim orzecznictwem i przepisami rozporządzenia podstawowego, w tym przepisami dotyczącymi rejestracji.

                     (47)

                     Ponadto spółka Jinan Meide twierdziła, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstawy prawnej do rejestracji przywozu, ponieważ w tym przypadku nie ma zastosowania ani art. 10 ust. 2, ani art. 10 ust. 4, art. 10 ust. 5, art. 11 ust. 4 czy art. 12 ust. 5 i art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Spółka Jinan Meide stwierdziła również, że nie ma zastosowania żadne odstępstwo od ogólnej zasady niedziałania prawa wstecz, ponieważ nie można uznać, że jakikolwiek z wyjątków od tej ogólnej zasady ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

                     (48)

                     Jak wyjaśniono szczegółowo w motywie 23, podstawą rejestracji jest art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W motywie 23 bardziej szczegółowo wyjaśniono, że warunki określone w art. 10 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ celem rejestracji nie jest pobranie należności celnych z mocą wsteczną, lecz zapewnienie skuteczności środków.

                     (49)

                     Spółka Jinan Meide uznała również, że żadne dane z okresu objętego dochodzeniem, który obejmował okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r., nie mogą być nadal traktowane jako poufne, biorąc pod uwagę upływ czasu. Spółka Jinan Meide podniosła, że Sąd uznał, a Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, iż okres pięciu lat sam w sobie jest wystarczający, aby informacje nie kwalifikowały się już jako tajemnice handlowe lub inne informacje poufne.

                     (50)

                     W art. 19 rozporządzenia podstawowego nie ustanowiono żadnych ograniczeń czasowych dla ochrony informacji poufnych. Jest to zgodne z art. 6.5 Porozumienia antydumpingowego WTO, który również nie zawiera żadnych ograniczeń czasowych i wyraźnie stanowi, że informacje, o których poufne traktowanie wnioskowano, „nie są ujawniane bez wyraźnej zgody strony je przedkładającej” bez żadnych ograniczeń czasowych. Argument ten został więc odrzucony.

               1.4.   Ponowne obliczenie marginesu dumpingu w odniesieniu do spółki Jinan Meide

                     (51)

                     Należy przypomnieć, że – jak stwierdzono w motywie 15 – części zaskarżonego rozporządzenia, które zostały zakwestionowane, ale w odniesieniu do których zaskarżenie zostało odrzucone wyrokiem Sądu, pozostają w pełni ważne.

                     (52)

                     Jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, rodzaje produktu niemające odpowiednika stanowią 28 % wywozu spółki Jinan Meide w okresie objętym dochodzeniem. 55 % całkowitej wielkości wywozu strony skarżącej uznano za bezpośrednio porównywalne rodzaje produktu, w odniesieniu do których margines dumpingu określono poprzez obliczenie wartości normalnej na podstawie sprzedaży krajowej producenta z państwa analogicznego dokonanej w zwykłym obrocie handlowym lub na podstawie wartości konstruowanej. Pozostałe 17 % tej całkowitej wielkości uznano za „quasi-zbliżone” rodzaje produktu, dla których margines dumpingu ustalono poprzez dostosowanie wartości normalnej (25). Jedynie metodyka dotycząca produktów niemających odpowiednika, stanowiących 28 % wielkości wywozu spółki Jinan Meide, została zakwestionowana przez stronę skarżącą.

                     (53)

                     Zdaniem Sądu, art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego stanowi, że należy dokonać dostosowania uwzględniającego różnice we właściwościach fizycznych produktu objętego postępowaniem oraz że kwota dostosowania ma odpowiadać racjonalnym szacunkom wartości rynkowej tej różnicy (26). W przepisie tym nie określa się jednak, w jaki sposób należy dokonać takich racjonalnych szacunków. Ponadto Sąd zwrócił uwagę, że w celu przywrócenia symetrii między wartością normalną produktu podobnego a ceną eksportową produktu objętego postępowaniem przepis ten nie wymaga, aby kwota tak oszacowanego dostosowania dokładnie odzwierciedlała tą wartość rynkową, a jedynie stanowiła jej racjonalny szacunek.

                     (54)

                     Ponadto Sąd stwierdził, że Komisja miała dużą swobodę działania zarówno w odniesieniu do oceny wartości normalnej produktu, jak i w zakresie oceny okoliczności faktycznych uzasadniających obiektywne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, jako że niejasne pojęcia rozsądności i sprawiedliwości, które Komisja musi stosować w ramach tych przepisów, powinny być w poszczególnych przypadkach doprecyzowane przez tę instytucję z uwzględnieniem właściwego kontekstu gospodarczego (27).

                     (55)

                     Zdaniem strony skarżącej, zaskarżona metoda opierała się na błędnym założeniu, że wartość rynkowa różnic fizycznych była odzwierciedlona w cenach eksportowych, podczas gdy zgodnie z ustaleniami, których dokonała sama Komisja, te same ceny eksportowe przynajmniej częściowo były odzwierciedleniem dumpingu. Ponadto strona skarżąca twierdziła, że metoda ta była oparta na błędnym założeniu, że ceny eksportowe rodzajów produktów niemających odpowiednika odzwierciedlają poziom dumpingu równoważny z poziomem stwierdzonym w przypadku rodzajów produktu, dla których istnieje bezpośrednio porównywalny typ produktu („bezpośrednio porównywalne rodzaje produktu”). Według strony skarżącej założenie to jest nieracjonalne i niemożliwe do zweryfikowania (28).

                     (56)

                     Zdaniem Sądu zastosowanie tej metody mogło znacznie wpłynąć na obliczenie marginesu dumpingu ustalonego w odniesieniu do całego wywozu rodzajów produktu niemających odpowiednika (29).

                     (57)

                     Sąd stwierdził, że do celów ustalenia w sposób uzasadniony i obiektywny marginesu dumpingu obliczenie wartości normalnej danego rodzaju produktu powinno opierać się co do zasady na niezależnych danych dotyczących cen eksportowych, których zaniżenie ma za zadanie właśnie ocenić Komisja poprzez określenie wspomnianej wartości normalnej (30).

                     (58)

                     Sąd stwierdził ponadto, że nie wykazano, że wykorzystanie elementu składowego cen eksportowych rodzajów produktu niemających odpowiednika do skorygowania wartości normalnej, do której te ceny są porównywane, mogło przywrócić symetrię pomiędzy tymi cenami a rzeczoną wartością normalną, zgodnie z celem art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W szczególności nic nie wskazywało na to, by stosunek ceny eksportowej każdego rodzaju produktu niemającego odpowiednika do średniej jednostkowej ceny eksportowej rodzajów produktu bezpośrednio porównywalnych odpowiednio odzwierciedlał wartość różnic we właściwościach fizycznych pomiędzy tą ostatnią kategorią typu produktu a danym rodzajem produktu niemającego odpowiednika (31).

                     (59)

                     Sąd stwierdził, że sporna metoda opiera się w sposób dorozumiany na założeniu, że owa różnica cen odpowiada wartości rynkowej różnic we właściwościach fizycznych w odniesieniu do wszystkich rodzajów produktu niemających odpowiednika (32). Domniemanie takie oznacza zatem, że poziom marginesu dumpingu, który może wpływać na ceny niektórych rodzajów produktu niemających odpowiednika, oraz poziom cen bezpośrednio porównywalnych rodzajów produktu jest taki sam. W przeciwnym bowiem wypadku różnice w cenach między tymi dwiema kategoriami rodzajów produktu wynikałyby, przynajmniej częściowo, z różnic marginesu dumpingu, a zatem nie można byłoby uznać z wystarczającą pewnością, że odzwierciedlają one jedynie różnice we właściwościach fizycznych (33).

                     (60)

                     Sąd stwierdził, że cena faktycznie płacona lub należna w Unii za produkt podobny, gdy jest to niezbędne, odpowiednio dostosowana, tak aby uwzględniała odpowiednią marżę zysku może stanowić, pod pewnymi warunkami, uzasadnioną podstawę określenia wartości normalnej. W celu dokonania obiektywnego porównania podstawę rozsądnego oszacowania wartości rynkowej różnic we właściwościach fizycznych mogły zatem stanowić, wobec braku innych dostępnych danych, rozbieżności między ceną rodzajów produktu niemających odpowiednika a średnią ceną bezpośrednio porównywalnego rodzaju produktu wytwarzanego przez jednego lub kilku producentów unijnych (34).

                     (61)

                     Stosując podejście nakreślone przez Sąd, Komisja ponownie obliczyła margines dumpingu spółki Jinan Meide w odniesieniu do kwestionowanych 28 % jej wywozu. Jako wartość normalną dla tych rodzajów produktu niemających odpowiednika wywożonych do UE przez spółkę Jinan Meide Komisja przyjęła rzeczywistą cenę sprzedaży stosowaną w przemyśle europejskim dla tego samego rodzaju produktu.

                     (62)

                     Komisja zauważyła, że w przypadku niewielkiej części (4,5 %) wywozu z Chin, nie była w stanie znaleźć zbliżonych rodzajów produktu w sprzedaży u producenta indyjskiego ani w przemyśle unijnym. Ilość ta dotyczyła produktów niszowych, w przypadku których Komisja nie otrzymała szczegółowych informacji na temat ich właściwości fizycznych. W związku z tym, wobec braku bardziej odpowiedniej metody, Komisja wykorzystała średnią ważoną wartość normalną stosowaną w Indiach. Wpływ na ogólny margines dumpingu był bardzo niewielki. Komisja zwróciła się do producenta eksportującego o przedstawienie uwag. Komisja zwróciła się również do tego producenta eksportującego o przedstawienie pełnych informacji na temat właściwości fizycznych tych produktów niszowych oraz wskazanie najbardziej zbliżonego rodzaju produktu wywożonego do UE.

                     (63)

                     W tych okolicznościach ponownie obliczony margines dumpingu dla spółki Jinan Meide wynosi 75,1 %.

               2.   UJAWNIENIE USTALEŃ

                     (64)

                     W dniu 23 czerwca 2020 r. Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o treści wyżej przedstawionych ustaleń, na podstawie których zamierzano przedstawić wniosek o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego oraz żeliwa sferoidalnego, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide, na podstawie faktów zgromadzonych i przedstawionych w toku pierwotnego dochodzenia („ostateczne ujawnienie”).

                     (65)

                     Po ostatecznym ujawnieniu spółka Jinan Meide stwierdziła, że żadne dane przemysłu europejskiego z okresu objętego dochodzeniem, który obejmował okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r., nie mogą być nadal traktowane jako poufne, biorąc pod uwagę upływ czasu. Zwróciła się również do Komisji o sprawdzenie, czy dane przemysłu europejskiego nadal należy traktować jako poufne. Spółka Jinan Meide stwierdziła, że nie ma odpowiedniego dostępu do istotnych faktów i ustaleń będących podstawą obliczenia. Według spółki Jinan Meide wszystkie dane wykorzystane w obliczeniu powinny zostać jej ujawnione.

                     (66)

                     Komisja udzieliła już odpowiedzi na te uwagi w motywie 50. Ponadto w niniejszej sprawie Komisja stwierdziła, że producenci unijni przedstawili wystarczające powody, z których wynika, że początkowo przekazane informacje powinny pozostać poufne. W związku z tym spółka Jinan Meide wystąpiła o interwencję rzecznika praw stron, który również potwierdził, że mimo upływu czasu dane dostarczone przez producentów unijnych objętych próbą wciąż są poufne.

                     (67)

                     Jeden z importerów także przedstawił podobne stwierdzenie, zgodnie z którym w ostatecznym ujawnieniu Komisja przekazała jedynie ograniczone informacje, na podstawie których importerzy nie byli w stanie odtworzyć metody obliczania, co ogranicza ich prawa do obrony w niniejszej sprawie i jest niezgodne z wymogiem dobrej administracji.

                     (68)

                     Należy przypomnieć, że wyłącznie spółka Jinan Meide otrzymała obliczenia swojego dumpingu w ramach pełnego ujawnienia, ponieważ zawiera ono dane wrażliwe. Wszystkie pozostałe strony otrzymały informacje w ramach ogólnego ujawnienia i dodatkowego ujawnienia, w którym wyjaśniono metodę zastosowaną przy obliczaniu dumpingu.

                     (69)

                     W odpowiedzi na informacje ujawnione spółce (motyw 62) spółka Jinan Meide dostarczyła wykaz najbardziej porównywalnych rodzajów produktu sprzedawanych w kraju przez indyjskiego producenta z państwa analogicznego, dotyczący wszystkich rodzajów produktu niemających odpowiednika wywożonych do Unii przez Jinan Meide.

                     (70)

                     Komisja oceniła uwagi spółki Jinan Meide i stwierdziła, że przekazane informacje umożliwiły jej ustalenie wartości normalnej wszystkich rodzajów produktu wywożonych przez Jinan Meide do Unii na podstawie informacji dostarczonych przez indyjskiego producenta z państwa analogicznego. W związku z tym wykorzystanie informacji dostarczonych przez producentów unijnych objętych próbą nie było już konieczne do ustalenia wartości normalnej, o której mowa w motywie 60. Na tej podstawie Komisja ustaliła zmienioną stawkę celną na poziomie 36,0 %.

                     (71)

                     Zainteresowane strony przedstawiły szereg uwag dotyczących metodyki i stawki celnej, o których mowa w motywach 61–63. Po przekazaniu dodatkowych informacji przez spółkę Jinan Meide metodyka została jednak zmieniona. Wspomniane uwagi stały się zatem bezprzedmiotowe.

                     (72)

                     Spółka Jinan Meide powtórzyła również swoje uwagi co do wznowienia przedmiotowej sprawy – mianowicie że nałożenie ceł z mocą wsteczną, polecenie organom celnym, aby nie zwracały/nie umarzały nielegalnie nałożonych ceł, oraz rejestracja wywozu dokonywanego przez Jinan Meide do UE były niezgodne z prawem. Takie same uwagi odnoszące się do kwestii mocy wstecznej przedłożyło także kilku importerów.

                     (73)

                     Komisja ustosunkowała się już do tej kwestii w motywach 21–48. Komisja stwierdziła, że nie nałożono ceł z mocą wsteczną, a jedynie ustalono kwotę ceł zgodną z prawem, która ma być pobierana w odniesieniu do spółki Jinan Meide od czasu wprowadzenia pierwotnych środków. Ponadto celem wniosków kierowanych do organów celnych jest zapewnienie właściwego pobrania zobowiązania antydumpingowego.

                     (74)

                     Kilku importerów twierdziło również, że wspomniane wznowienie sprawy podważa skuteczność kontroli sądowej w Unii Europejskiej.

                     (75)

                     Komisja udzieliła już odpowiedzi na tę uwagę w motywie 33. Skuteczność kontroli sądowej nie uniemożliwia Komisji ponownego nałożenia ceł antydumpingowych w odpowiedniej kwocie w przypadkach, w których zobowiązanie antydumpingowe pozostaje w mocy w czasie wykonywania wyroków wydanych przez sądy UE.

                     (76)

                     W dniu 14 lipca 2020 r., po dokonaniu przeglądu uwag otrzymanych od wszystkich zainteresowanych stron dotyczących ujawnienia z dnia 23 czerwca 2020 r., Komisja przesłała zainteresowanym stronom informacje w ramach dodatkowego ujawnienia, dotyczące jej decyzji o zmianie metodyki, która ma zostać zastosowana do obliczenia cła antydumpingowego spółki Jinan Meide, i poinformowała je o zmienionej stawce celnej.

                     (77)

                     Kilku europejskich producentów zgłosiło uwagi co do wykazu dostarczonego przez spółkę Jinan Meide obejmującego najbardziej porównywalne rodzaje produktu sprzedawane w kraju przez indyjskiego producenta z państwa analogicznego w odniesieniu do wszystkich rodzajów produktu niemających odpowiednika wywożonych do Unii przez Jinan Meide, o którym mowa w motywie 69. Producenci ci twierdzili, że nazwa wykazu wprowadza w błąd, ponieważ zawarte w nim rodzaje produktu nie są najbardziej porównywalne, a raczej ich cena jest znacznie niższa niż cena produktów spółki Jinan Meide, których powinny być odpowiednikiem. W związku z tym producenci uznali, że wynik obliczenia jest nieważny i nieodpowiedni oraz że zniekształca obliczenie dumpingu. Aby poprzeć ten argument, odniesiono się do cennika spółki Jinan Meide.

                     (78)

                     Komisja nie zgodziła się z tym argumentem. Zdaniem Komisji wykaz dostarczony przez spółkę Jinan Meide racjonalnie odzwierciedla najbardziej porównywalne rodzaje produktu. Ponadto żadna zainteresowana strona nie przekazała alternatywnego wykazu bardziej porównywalnych rodzajów produktu na poparcie swoich zarzutów. Co więcej, odniesienie do cennika spółki Jinan Meide nie może być istotne w tym względzie, ponieważ na ceny stosowane przez spółkę Jinan Meide miał wpływ dumping i nie można ich wykorzystać jako odniesienia. Argument ten został zatem odrzucony.

                     (79)

                     Spółka Jinan Meide z zadowoleniem przyjęła wykorzystanie – zgodnie z sugestią tej spółki – danych z państwa analogicznego do obliczenia wartości normalnej rodzajów niemających odpowiednika. Spółka Jinan Meide zaproponowała jednak, w odniesieniu do rodzajów produktu niemających odpowiednika, dostosowanie średniej indyjskiej wartości normalnej poprzez zastosowanie stosunku między średnią ceną stosowaną przez producentów unijnych objętych próbą a ceną rodzaju produktu niemającego odpowiednika. Spółka Jinan Meide twierdziła ponadto, że metodykę tę można wykorzystać, ponieważ wszystkie rodzaje produktu mające odpowiednik są rzekomo sprzedawane również przez producentów unijnych objętych próbą.

                     (80)

                     Twierdzenie spółki Jinan Meide jest jednak błędne. Zgodnie z wykazem rodzajów produktu sprzedawanych przez producentów unijnych objętych próbą, który był dostępny także dla spółki Jinan Meide, istnieje wiele rodzajów produktu mających odpowiednik, których producenci unijni objęci próbą nie sprzedają. Ponadto ponieważ spółka Jinan Meide udostępniła dodatkowe informacje o rodzajach produktu pierwotnie niemających odpowiednika, wykorzystanie informacji dostarczonych przez producentów unijnych objętych próbą nie było już konieczne do ustalenia wartości normalnej, o czym wspomniano w motywie 70. Komisja uznała zatem, że zastosowanie metodyki proponowanej przez spółkę Jinan Meide nie jest właściwe ani konieczne. Spółka Jinan Meide nie uzasadniła również żadnego wniosku o dalsze dostosowania na podstawie ostatecznego obliczenia.

                     (81)

                     Jeden z importerów powtórzył swoją uwagę o niemożności zgłoszenia uwag co do konkretnego obliczenia ze względu na to, że szczegółowe informacje dotyczące metodyki będącej podstawą obliczenia nie zostały mu udostępnione, i zwrócił się o udzielenie większej ilości informacji na temat sposobu, w jaki obliczono ostatecznie zaproponowaną stawkę celną, co umożliwiłoby przedstawienie bardziej znaczących uwag. Importer powtórzył również swoją uwagę co do zwrotów ceł zapłaconych na podstawie uchylonego rozporządzenia od przywozu dokonanego przed rejestracją.

                     (82)

                     Do powyższych argumentów ustosunkowano się odpowiednio w motywie 68 i motywach 34–46.

               3.   POZIOM ŚRODKÓW

                     (83)

                     Mając na uwadze, że ponownie ustalony margines dumpingu jest niższy od marginesu szkody, zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami stawkę cła antydumpingowego należy ustalić na poziomie ustalonego dumpingu. W związku z tym ponownie nałożona stawka cła antydumpingowego dla spółki Jinan Meide jest następująca.

                                 Przedsiębiorstwo

                                 Margines dumpingu (%)

                                 Margines szkody (%)

                                 Stawka celna (%)

                                 Jinan Meide Castings Co. Ltd

                                 36,0

                                 84,4

                                 36,0

                     (84)

                     Zmieniony poziom ceł antydumpingowych stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Jak stwierdzono w motywie 21 rozporządzenia w sprawie rejestracji, przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia nie pobiera się ceł wyższych niż 39,2 %. Ponieważ cło antydumpingowe wynikające z niniejszego postępowania jest niższe, organy celne otrzymały instrukcje pobrania odpowiedniej kwoty w przypadku przywozu w odniesieniu do spółki Jinan Meide (mianowicie 36,0 %) i dokonania zwrotu wszelkich nadwyżek pobranych do tej pory zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa celnego.

                     (85)

                     Zgodnie z art. 109 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

               4.   PODSUMOWANIE

                     (86)

                     W związku z powyższym Komisja uznała za stosowne ponowne nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego oraz żeliwa sferoidalnego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem CN ex 7307 19 10 (kody TARIC 7307191010 i 7307191020), pochodzących z ChRL i wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide, na poziomie 36,0 %.

               4.1.   Okres obowiązywania środków

                     (87)

                     W następstwie dotyczącego tego produktu przeglądu wygaśnięcia (35), w ramach którego nałożono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, pochodzących z ChRL i Tajlandii, cła antydumpingowe ustanowione w toku pierwotnego dochodzenia pozostają w mocy do dnia 24 lipca 2024 r.

                     (88)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1035,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1

               1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Unii gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem CN ex 7307 19 10 (kody TARIC 7307191010 i 7307191020), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd (dodatkowy kod TARIC B336) według stanu na dzień 15 maja 2013 r.

               2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktu opisanego w ust. 1 i wyprodukowanego przez Jinan Meide, wynosi 36,0 % (dodatkowy kod TARIC B336).

               3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

            Artykuł 2
            Wszelkie ostateczne cło antydumpingowe uiszczone przez spółkę Jinan Meide na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1146 w stopniu przekraczającym ostateczne cło antydumpingowe określone w art. 1 podlega zwrotowi lub umorzeniu.
            Wnioski o zwrot lub umorzenie składa się do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego. Wszelkie kwoty zwrotu dokonanego po wydaniu wyroku Sądu w sprawie T-650/17 Jinan Meide podlegają odzyskaniu przez organy, które dokonały danego zwrotu, do poziomu określonego w art. 1 ust. 2.

            Artykuł 3

               1.   Ostateczne cło antydumpingowe jest również pobierane od przywozu zarejestrowanego zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1982 (36) poddającego rejestracji przywóz niektórych gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, po wznowieniu dochodzenia w celu wykonania wyroku z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1146 nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd.

               2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego pobieranego od zarejestrowanego przywozu mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktu opisanego w art. 1 ust. 1 i wyprodukowanego przez Jinan Meide, wynosi 36,0 %.

               3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

            Artykuł 4
            Organom celnym poleca się zaprzestanie rejestracji przywozu ustanowionej zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/1982, które niniejszym traci moc.

            Artykuł 5
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 19 sierpnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

            (2)  Dz.U. L 129 z 14.5.2013, s. 1.

            (3)  Sprawa T-424/13, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Rada.

            (4)  Dz.U. C 398 z 28.10.2016, s. 57.

            (5)  Dz.U. L 166 z 29.6.2017, s. 23.

            (6)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644.

            (7)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51, obecnie rozporządzenie (UE) 2016/1036.

            (8)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 113.

            (9)  Sprawy połączone 97, 193, 99 i 215/86, Asteris AE i in. oraz Republika Grecka/Komisja, Rec. 1988, s. 2181, pkt 27 i 28.

            (10)  Sprawa C-415/96, Hiszpania/Komisja, Rec. 1998, s. I-6993, pkt 31; sprawa C-458/98 P, Industrie des Poudres Spheriques/Rada, Rec. 2000, s. I-8147, pkt 80–85; sprawa T-301/01, Alitalia/Komisja, Zb.Orz. 2008, s. II-1753, pkt 99 i 142; sprawy połączone T-267/08 i T-279/08, Region Nord-Pas de Calais/Komisja, 2011, ECLI:EU:T:2011:209, pkt 83.

            (11)  Sprawa C-415/96, Hiszpania/Komisja, s. I-6993, pkt 31; sprawa C-458/98 P, Industrie des Poudres Spheriques/Rada, Rec. 2000, s. I-8147, pkt 80–85.

            (12)  Sprawa C-256/16, Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, 2018, ECLI:EU:C:2018:187, pkt 79; oraz sprawa C-612/16, C & J Clark International Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, wyrok z dnia 19 czerwca 2019 r., pkt 58.

            (13)  Sprawa T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 333–342.

            (14)  Dz.U. C 403 z 29.11.2019, s. 63.

            (15)  Dz.U. L 308 z 29.11.2019, s. 77.

            (16)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

            (17)  W tym celu zob. sprawa C-256/16, Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg oraz wyroki cytowane w pkt 62 wyroku w tej sprawie, a mianowicie C-351/04, Ikea Wholesale, z dnia 27 września 2007 r., ECLI:EU:C:2007:547, pkt 66–69 oraz C-365/15, Wortmann, z dnia 18 stycznia 2017 r., ECLI:EU:C:2017:19, pkt 34.

            (18)  Sprawa C-256/16, Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, pkt 63 i przywołane tam orzecznictwo.

            (19)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 96.

            (20)  Zob. sprawa C-256/16, Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, wyrok Trybunału z dnia 15 marca 2018 r., pkt 70.

            (21)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

            (22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

            (23)  Sprawa C-256/16, Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, 2018, ECLI:EU:C:2018:187.

            (24)  Sprawa C-415/96 Hiszpania/Komisja, Rec. 1998, s. I-6993, pkt 31; sprawa C-458/98 P Industrie des Poudres Spheriques/Rada, Rec. 2000, s. I-8147, pkt 80–85; sprawa T-301/01 Alitalia/Komisja, Zb.Orz. 2008, s. II-1753, pkt 99 i 142; sprawy połączone T-267/08 i T-279/08 Region Nord-Pas de Calais/Komisja, 2011, ECLI:EU:T:2011:209, pkt 83.

            (25)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 65.

            (26)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 49.

            (27)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 50.

            (28)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 54.

            (29)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 66.

            (30)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 74.

            (31)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 77.

            (32)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 79.

            (33)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 82.

            (34)  Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd/Komisja Europejska, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 113.

            (35)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1259 z dnia 24 lipca 2019 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii (Dz.U. L 197 z 25.7.2019, s. 2).

            (36)  Dz.U. L 308 z 29.11.2019, s. 77.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1213 z dnia 21 sierpnia 2020 r. dotyczące środków fitosanitarnych do celów wprowadzania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które usunięto z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019

text:
                  24.8.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 275/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1213
         z dnia 21 sierpnia 2020 r.
         dotyczące środków fitosanitarnych do celów wprowadzania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które usunięto z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 42 ust. 4 akapit trzeci,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/2019 (2) ustanowiono – na podstawie wstępnej oceny ryzyka – wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka.

                     (2)

                     Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/2031, jeżeli na podstawie oceny ryzyka stwierdzono, że roślina, produkt roślinny lub inny przedmiot pochodzący z państwa trzeciego, grupy państw trzecich lub konkretnego obszaru zainteresowanego państwa trzeciego stwarza niedopuszczalny poziom zagrożenia, ale zagrożenie to można zmniejszyć do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie niektórych środków, Komisja ma usuwać tę roślinę, produkt roślinny lub inny przedmiot z wykazu przewidzianego w rozporządzeniu (UE) 2018/2019 i dodać je do wykazu, o którym mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     (3)

                     Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 obejmuje rodzaje Albizia Durazz. i Robinia L. jako rośliny wysokiego ryzyka.

                     (4)

                     W dniu 24 stycznia 2019 r. Izrael przedłożył Komisji wniosek o wywóz do Unii szczepionych roślin w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczonych do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należących do gatunku Albizia julibrissin Durazzini oraz szczepionych roślin w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczonych do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należących do gatunku Robinia pseudoacacia L. („określone rośliny”). Do wniosku dołączono odpowiednią dokumentację techniczną.

                     (5)

                     W dniu 13 stycznia 2020 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) opublikował opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z towarami dla roślin Albizia julibrissin pochodzących z Izraela (3). Urząd określił Aonidiella orientalis, kompleks gatunków zawierający Euwallacea fornicatus sensu stricto, Euwallacea fornicatior, Euwallacea whitforiodendrus i Euwallacea kuroshio („Euwallacea fornicatus sensu lato”) oraz Fusarium euwallaceae („określone agrofagi”) jako agrofagi istotne dla tych roślin, dokonał oceny środków ograniczających ryzyko opisanych w dokumentacji dotyczącej tych agrofagów i oszacował prawdopodobieństwo braku występowania agrofaga w odniesieniu do każdego agrofaga związanego z tym towarem.

                     (6)

                     W dniu 2 marca 2020 r. Urząd opublikował opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z towarami dla roślin Robinia pseudoacacia pochodzących z Izraela (4). Urząd zidentyfikował Euwalracea fornicatus sensu lato i Fusarium eugwallaceae jako agrofagi istotne dla tych roślin, ocenił środki ograniczające ryzyko opisane w dokumentacji dotyczącej tych agrofagów oraz oszacował prawdopodobieństwo braku występowania w odniesieniu do każdego agrofaga związanego z tym towarem.

                     (7)

                     W związku z tymi opiniami w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1214 (5) usunięto określone rośliny z wykazu roślin wysokiego ryzyka w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/2019.

                     (8)

                     Ponadto na podstawie tych opinii uznaje się, że ryzyko fitosanitarne wynikające z wprowadzenia do Unii określonych roślin jest ograniczone do akceptowalnego poziomu poprzez zastosowanie środków mających na celu uwzględnienie ryzyka występowania określonych agrofagów. Należy zatem przyjąć takie środki w celu zapewnienia ochrony fitosanitarnej na terytorium Unii przed wprowadzeniem określonych roślin do Unii.

                     (9)

                        Euwalracea fornicatus należy do rodziny Scolytidae (pozaeuropejskie), wymienionej w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 (6) jako grupa agrofagów kwarantannowych dla Unii. Ocena zagrożenia agrofagiem przeprowadzona przez Hiszpanię (7) oraz sprawozdanie (8) opublikowane przez Europejską i Śródziemnomorską Organizację Ochrony Roślin („EPPO”) są dostępne dla Euwalracea fornicatus sensu lato, w odniesieniu do którego proponuje się środki zmniejszające ryzyko. Środki opisane w dokumentacji przez Izrael należy uzupełnić o środki zaproponowane w tej ocenie zagrożenia agrofagiem i odpowiednim sprawozdaniu. Przyjęte środki podlegają przeglądowi w świetle dodatkowych informacji naukowych i technicznych.

                     (10)

                        Aonidiella orientalis i Fusarium euwallaceae nie zostały jeszcze włączone do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii zawartego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/2072, ale mogą spełniać warunki takiego włączenia w wyniku dalszej pełnej oceny ryzyka. W związku z tym środki dotyczące tych dwóch agrofagów opierają się na środkach opisanych w dokumentacji przez Izrael. W przypadku stwierdzenia, że przedmiotowe agrofagi spełniają te warunki, zostaną one uwzględnione w wykazie w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, a odnośne rośliny zostaną wymienione w załączniku VII do tego rozporządzenia, wraz z odpowiednimi środkami, jeżeli pełna ocena ryzyka w odniesieniu do tych agrofagów zostanie udostępniona i uzasadni uwzględnienie tych agrofagów. Wówczas niniejsze rozporządzenie należy odpowiednio poddać przeglądowi.

                     (11)

                     W celu wypełnienia zobowiązań Unii wynikających z porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych należy jak najszybciej wznowić przywóz tych towarów. Dlatego też niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu.

                     (12)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Przedmiot
            Niniejsze rozporządzenie określa środki fitosanitarne do celów wprowadzania z państw trzecich na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które usunięto z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

            Artykuł 2
            Środki dotyczące wprowadzania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów pochodzących z państw trzecich
            Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty pochodzące z odpowiednich państw trzecich pochodzenia wymienione w załączniku mogą być wprowadzane na terytorium Unii, wyłącznie jeżeli są zgodne z odpowiednimi środkami określonymi w tym załączniku.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 21 sierpnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 z dnia 18 grudnia 2018 r. ustanawiające tymczasowy wykaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i wykaz roślin, dla których nie są wymagane świadectwa fitosanitarne do celów wprowadzenia na terytorium Unii w rozumieniu art. 73 tego rozporządzenia (Dz.U. L 323 z 19.12.2018, s. 10).

            (3)  Panel PLH EFSA (panel EFSA ds. zdrowia roślin), 2020. Opinia naukowa w sprawie oceny ryzyka związanego z towarami dla roślin Albizia julibrissin z Izraela. Dziennik EFSA 2020; 18(1):5941, https://doi.org/10.2903/j.efsa.2020.5941.

            (4)  Panel PLH EFSA (panel EFSA ds. zdrowia roślin), 2020. Opinia naukowa w sprawie oceny ryzyka towarów dla roślin Robinia pseudoacacia z Izraela. Dziennik EFSA 2020; 18(3):6039, https://doi.org/10.2903/j.efsa.2020.6039.

            (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1214 z dnia 21 sierpnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/2019 w odniesieniu do drewna z roślin Ulmus L. i określonych roślin przeznaczonych do sadzenia Albizia julibrissin Durazzini i Robinia pseudoacacia L. pochodzących z Izraela (zob. s. 12 niniejszego Dziennika Urzędowego).

            (6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1).

            (7)  Analiza zagrożenia agrofagiem dla kornika Euwallacea sp., w tym wszystkich gatunków z rodzaju Euwallacea, które są podobne morfologicznie do E. fornicatus. Ministerio de Agricultura Alimentacion y Medio Ambiante. Hiszpania, listopad 2015, https://pra.eppo.int/getfile/1517056f-e553-4617-aaee-13d180cb5bc3.

            (8)  Sprawozdanie dotyczące analizy zagrożenia agrofagiem dla Euwallacea fornicatus sensu lato i Fusarium euwallaceae (EPPO, 2017), https://pra.eppo.int/getfile/ef7ea29b-e0ea-456f-a4a5-04c2a119a807.

            ZAŁĄCZNIK
            Wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów pochodzących z państw trzecich oraz odpowiednich środków służących ich wprowadzeniu na terytorium Unii, o których mowa w art. 2

                        Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty

                        Kod CN

                        Państwo trzecie pochodzenia

                        Środki

                                    1.

                                    Szczepione rośliny w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczone do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należące do gatunku Albizia julibrissin Durazzini;

                        ex 0602 90 41
                        ex 0602 90 45
                        ex 0602 90 46
                        ex 0602 90 48

                        Izrael

                                    a)

                                    Urzędowe oświadczenie, że:

                                                (i)

                                                rośliny są wolne od Euwallacea fornicatus sensu lato i Fusarium euewallaceae;

                                                (ii)

                                                rośliny były w całym swoim cyklu życia uprawiane w miejscu produkcji, które jest zarejestrowane i nadzorowane przez krajową organizację ochrony roślin państwa pochodzenia. Rejestracja ta obejmowała odpowiednie stanowiska produkcji w obrębie miejsca produkcji;

                                                (iii)

                                                rośliny spełniają jeden z poniższych wymogów:

                                                            1)

                                                            rośliny mają średnicę mniejszą niż 2 cm u podstawy łodygi;
                                                            lub

                                                            2)

                                                            rośliny były uprawiane na stanowisku produkcji, na którym występuje całkowita ochrona fizyczna przed wprowadzeniem Euwallacea fornicatus
                                                               sensu lato co najmniej w ciągu sześciu miesięcy przed wywozem, które to stanowisko produkcji podlega urzędowym kontrolom w odpowiednim czasie i zostało uznane za wolne od agrofaga, co potwierdzono co najmniej pułapkami, które sprawdzane są przynajmniej raz na cztery tygodnie, w tym bezpośrednio przed przemieszczeniem;
                                                            lub

                                                            3)

                                                            rośliny były uprawiane na stanowisku produkcji, które uznano za wolne od Euwallacea fornicatus sensu lato i Fusarium euwallaceae od początku ostatniego pełnego cyklu wegetacji, co potwierdzono w odniesieniu do Euwallacea fornicatus sensu lato przynajmniej pułapkami podczas urzędowych kontroli przeprowadzanych przynajmniej co cztery tygodnie; w przypadku podejrzenia występowania jednego z dwóch agrofagów na stanowisku produkcji przeprowadzono odpowiednie zabiegi przeciwko agrofagom, aby zapewnić brak występowania agrofagów; ustanawia się strefę otaczającą wynoszącą 1 km, która jest monitorowana w odpowiednim czasie w odniesieniu do Euwalracea fornicatus sensu lato i Fusarium eugwallaceae i jeżeli stwierdzone zostanie występowanie jednego z tych dwóch agrofagów na jakichkolwiek roślinach żywicielskich, rośliny te należy natychmiast usunąć i zniszczyć;

                                                (iv)

                                                bezpośrednio przed wywozem przesyłki roślin o średnicy przynajmniej 2 cm u podstawy łodygi poddano urzędowej kontroli pod kątem występowania agrofaga, w szczególności na łodygach i gałęziach roślin, w tym z zastosowaniem metod pobierania próbek prowadzących do zniszczenia badanych roślin w wyniku ich przecięcia. Wielkość próbki pobranej do kontroli umożliwia przynajmniej wykrycie 1 % stopnia porażenia przy 99 % poziomie ufności;

                                    b)

                                    świadectwa fitosanitarne dla tych roślin zawierają, pod nagłówkiem „Deklaracja dodatkowa”:

                                                (i)

                                                następujące oświadczenie: „Niniejsza przesyłka jest zgodna z przepisami rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1213”;

                                                (ii)

                                                określenie:

                                                            —

                                                            który wymóg określony w lit. a) ppkt (iii) powyżej został spełniony, oraz

                                                            —

                                                            zarejestrowanego stanowiska (stanowisk) produkcji.

                                    2.

                                    Szczepione rośliny w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczone do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należące do gatunku Albizia julibrissin Durazzini;

                        ex 0602 90 41
                        ex 0602 90 45
                        ex 0602 90 46
                        ex 0602 90 48

                        Izrael

                                    a)

                                    Urzędowe oświadczenie, że:

                                                (i)

                                                rośliny są wolne od Aonidiella orientalis;

                                                (ii)

                                                rośliny były w całym swoim cyklu życia uprawiane w miejscu produkcji, które jest zarejestrowane i nadzorowane przez krajową organizację ochrony roślin państwa pochodzenia. Rejestracja ta obejmowała odpowiednie stanowiska produkcji w obrębie miejsca produkcji. To miejsce produkcji spełnia również jeden z następujących wymogów:

                                                            1)

                                                            rośliny były uprawiane na stanowisku produkcji, na którym występuje całkowita ochrona fizyczna przed wprowadzeniem Aonidiella orientalis co najmniej w ciągu sześciu miesięcy przed wywozem, które to stanowisko produkcji podlega urzędowym kontrolom przynajmniej co trzy tygodnie i zostało uznane za wolne od agrofaga, w tym bezpośrednio przed przemieszczeniem;
                                                            lub

                                                            2)

                                                            stanowisko produkcji zostało uznane za wolne od Aonidiella orientalis od początku ostatniego pełnego cyklu wegetacyjnego podczas urzędowych kontroli przeprowadzanych co trzy tygodnie; w przypadku podejrzenia występowania agrofaga na stanowisku produkcji przeprowadzono odpowiednie zabiegi przeciwko agrofagowi, aby zapewnić brak występowania agrofaga; ustanawia się strefę otaczającą wynoszącą 100 m, która jest monitorowana w odpowiednim czasie w odniesieniu do Aonidiella orientalis i jeżeli przedmiotowy agrofag zostaje wykryty na jakichkolwiek roślinach, rośliny te należy natychmiast usunąć i zniszczyć;

                                                (iii)

                                                bezpośrednio przed wywozem przesyłki roślin poddano urzędowej kontroli pod kątem występowania Aonidiella orientalis, w szczególności na łodygach i gałęziach roślin. Wielkość próbki pobranej do kontroli umożliwia przynajmniej wykrycie 1 % stopnia porażenia przy 99 % poziomie ufności;

                                    b)

                                    świadectwa fitosanitarne dla tych roślin zawierają, pod nagłówkiem „Deklaracja dodatkowa”:

                                                (i)

                                                następujące oświadczenie: „Niniejsza przesyłka jest zgodna z przepisami rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1213”;

                                                (ii)

                                                określenie:

                                                            —

                                                            który wymóg określony w lit. a) ppkt (ii) powyżej został spełniony, oraz

                                                            —

                                                            zarejestrowanego stanowiska (stanowisk) produkcji.

                                    3.

                                    Szczepione rośliny w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczone do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należące do gatunku Robinia pseudoacacia L.;

                        ex 0602 90 41
                        ex 0602 90 45
                        ex 0602 90 46
                        ex 0602 90 48

                        Izrael

                                    a)

                                    Urzędowe oświadczenie, że:

                                                (i)

                                                rośliny są wolne od Euwallacea fornicatus sensu lato i Fusarium euewallaceae;

                                                (ii)

                                                rośliny były w całym swoim cyklu życia uprawiane w miejscu produkcji, które jest zarejestrowane i nadzorowane przez krajową organizację ochrony roślin państwa pochodzenia. Rejestracja ta obejmowała odpowiednie stanowiska produkcji w obrębie miejsca produkcji;

                                                (iii)

                                                rośliny spełniają jeden z poniższych wymogów:

                                                            1)

                                                            rośliny mają średnicę mniejszą niż 2 cm u podstawy łodygi;
                                                            lub

                                                            2)

                                                            rośliny były uprawiane na stanowisku produkcji, na którym występuje całkowita ochrona fizyczna przed wprowadzeniem Euwallacea fornicatus
                                                               sensu lato co najmniej w ciągu sześciu miesięcy przed wywozem, które to stanowisko produkcji podlega urzędowym kontrolom w odpowiednim czasie i zostało uznane za wolne od agrofaga, co potwierdzono co najmniej pułapkami, które sprawdzane są przynajmniej raz na cztery tygodnie, w tym bezpośrednio przed przemieszczeniem;
                                                            lub

                                                            3)

                                                            rośliny były uprawiane na stanowisku produkcji, które uznano za wolne od Euwallacea fornicatus sensu lato i Fusarium euwallaceae od początku ostatniego pełnego cyklu wegetacji, co potwierdzono w odniesieniu do Euwallacea fornicatus sensu lato przynajmniej pułapkami podczas urzędowych kontroli przeprowadzanych przynajmniej co cztery tygodnie; w przypadku podejrzenia występowania jednego z dwóch agrofagów na stanowisku produkcji przeprowadzono odpowiednie zabiegi przeciwko agrofagom, aby zapewnić brak występowania agrofagów; ustanawia się strefę otaczającą wynoszącą 1 km, która jest monitorowana w odpowiednim czasie w odniesieniu do Euwalracea fornicatus sensu lato i Fusarium eugwallaceae i jeżeli stwierdzone zostanie występowanie jednego z tych dwóch agrofagów na jakichkolwiek roślinach żywicielskich, rośliny te należy natychmiast usunąć i zniszczyć;

                                                (iv)

                                                bezpośrednio przed wywozem przesyłki roślin o średnicy przynajmniej 2 cm u podstawy łodygi poddano urzędowej kontroli pod kątem występowania agrofaga, w szczególności na łodygach i gałęziach roślin, w tym z zastosowaniem metod pobierania próbek prowadzących do zniszczenia badanych roślin w wyniku ich przecięcia. Wielkość próbki pobranej do kontroli umożliwia przynajmniej wykrycie 1 % stopnia porażenia przy 99 % poziomie ufności;

                                    b)

                                    świadectwa fitosanitarne dla tych roślin zawierają, pod nagłówkiem „Deklaracja dodatkowa”:

                                                (i)

                                                następujące oświadczenie: „Niniejsza przesyłka jest zgodna z przepisami rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1213”;

                                                (ii)

                                                określenie:

                                                            —

                                                            który wymóg określony w lit. a) ppkt (iii) powyżej został spełniony, oraz

                                                            —

                                                            zarejestrowanego stanowiska (stanowisk) produkcji.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1214 z dnia 21 sierpnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/2019 w odniesieniu do drewna z roślin Ulmus L. i określonych roślin przeznaczonych do sadzenia Albizia julibrissin Durazzini i Robinia pseudoacacia L. pochodzących z Izraela

text:
                  24.8.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 275/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1214
         z dnia 21 sierpnia 2020 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/2019 w odniesieniu do drewna z roślin Ulmus L. i określonych roślin przeznaczonych do sadzenia Albizia julibrissin Durazzini i Robinia pseudoacacia L. pochodzących z Izraela
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 42 ust. 4 akapit pierwszy i trzeci,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na podstawie wstępnej oceny ryzyka w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/2019 (2) ustanowiono wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka.

                     (2)

                     W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/2018 (3) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do tych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka.

                     (3)

                     Po przeprowadzeniu wstępnej oceny ryzyka 35 roślin przeznaczonych do sadzenia pochodzących ze wszystkich państw trzecich zostało uwzględnionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 jako rośliny wysokiego ryzyka, wśród nich rodzaje Albizia Durazz i Robinia L.

                     (4)

                     W dniu 24 stycznia 2019 r. Izrael przedłożył Komisji wniosek o wywóz do Unii szczepionych roślin w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczonych do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należących do gatunku Albizia julibrissin Durazzini oraz szczepionych roślin w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczonych do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należących do gatunku Robinia pseudoacacia L. Wniosek ten został poparty odpowiednią dokumentacją techniczną.

                     (5)

                     W dniu 13 stycznia 2020 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) opublikował opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z roślinami Albizia julibrissin pochodzącymi z Izraela (4). Urząd wskazał kompleks gatunków Aonidiella orientalis obejmujących Euwallacea fornicatus sensu stricto, Euwallacea fornicatior, Euwallacea whitforiodendrus i Euwallacea Kuroshio („Euwallacea fornicatus
                        sensu lato”) oraz Fusarium euwallaceae jako agrofagi istotne dla tej opinii, poddał ocenie środki zmniejszające ryzyko opisane w dokumentacji dotyczące tychże agrofagów oraz oszacował prawdopodobieństwo braku występowania agrofaga w odniesieniu do każdego z agrofagów związanych z tym towarem.

                     (6)

                     W dniu 2 marca 2020 r. Urząd opublikował opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z roślinami Robinia pseudoacacia pochodzącymi z Izraela (5). Urząd wskazał Euwallacea fornicatus
                        sensu lato i Fusarium euwallaceae jako agrofagi mające znaczenie dla opinii, poddał ocenie środki zmniejszające ryzyko opisane w dokumentacji dotyczące tychże agrofagów oraz oszacował prawdopodobieństwo braku występowania agrofaga w odniesieniu do każdego z agrofagów związanych z tym towarem.

                     (7)

                     Na podstawie tych opinii uznaje się, że ryzyko fitosanitarne wynikające z wprowadzenia na terytorium Unii szczepionych roślin w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczonych do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należących do gatunków Albizia julibrissin Durazzini i Robinia pseudoacacia L. pochodzących z Izraela ograniczono do poziomu możliwego do przyjęcia, o ile zastosowane zostaną odpowiednie środki zmniejszające ryzyko, aby wyeliminować zagrożenie agrofagami w odniesieniu do tych roślin przeznaczonych do sadzenia. Ponieważ takie właściwe środki przewidziano w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1213 (6), rośliny te nie powinny być dłużej uznawane za rośliny wysokiego ryzyka i powinny zostać usunięte z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

                     (8)

                     Po wstępnej ocenie ryzyka drewno z roślin Ulmus L. zostało umieszczone w wykazie roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka jako potencjalna droga do wprowadzania i zadomowienia się w Unii agrofaga Saperda tridentata Olivier, agrofaga niewymienionego jako agrofag kwarantannowy dla Unii. W związku z włączeniem drewna z roślin Ulmus L. do wykazu roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka Komisja zwróciła się do Urzędu o przeprowadzenie oceny zagrożenia agrofagami dla agrofaga Saperda tridentata Olivier, z uwzględnieniem dróg zawleczenia, rozprzestrzeniania się, zadomowienia oraz wariantów zmniejszenia zagrożenia, ze szczególnym uwzględnieniem drogi, jaką stanowi drewno z roślin Ulmus L.

                     (9)

                     W dniu 10 stycznia 2020 r. Urząd opublikował opinię naukową dotyczącą kategoryzacji agrofaga Saperda tridentata Olivier (7). Stwierdził on, że Saperda tridentata Olivier spełnia kryterium agrofaga kwarantannowego w odniesieniu do zawleczenia na terytorium Unii. Z powodu niewystarczających danych nie był on jednak w stanie stwierdzić, czy Saperda tridentata Olivier spełnia kryteria dotyczące okresu po zawleczeniu, czyli zadomowienia i rozprzestrzeniania się, oraz jego potencjalnego oddziaływania w Unii. W związku z tym nie ma podstaw do umieszczenia agrofaga Saperda tridentata Olivier w wykazie agrofagów kwarantannowych dla Unii. W związku z tym, biorąc pod uwagę ocenę ryzyka wystąpienia tego agrofaga w odniesieniu do drewna z roślin Ulmus L., drewno z roślin Ulmus L. nie powinno być uznawane za produkt roślinny wysokiego ryzyka i w związku z tym powinno zostać usunięte z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

                     (10)

                     W celu wypełnienia zobowiązań Unii wynikających z porozumienia WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (8), przywóz tych towarów powinien zostać wznowiony w jak najkrótszym terminie. Z tego względu niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019
            W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 21 sierpnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 z dnia 18 grudnia 2018 r. ustanawiające tymczasowy wykaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i wykaz roślin, dla których nie są wymagane świadectwa fitosanitarne do celów wprowadzenia na terytorium Unii w rozumieniu art. 73 tego rozporządzenia (Dz.U. L 323 z 19.12.2018, s. 10).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2018 z dnia 18 grudnia 2018 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 (Dz.U. L 323 z 19.12.2018, s. 7).

            (4)  Panel PLH EFSA (panel EFSA ds. zdrowia roślin), 2020. „Scientific Opinion on the commodity risk assessment of Albizia julibrissin plants from Israel” (Opinia naukowa w sprawie oceny ryzyka związanego z roślinami Albizia julibrissin pochodzącymi z Izraela). Dziennik EFSA 2020; 18(1):5941, https://doi.org/10.2903/j.efsa.2020.5941.

            (5)  Panel PLH EFSA (panel EFSA ds. zdrowia roślin), 2020. „Scientiﬁc Opinion on the commodity risk assessment of Robinia pseudoacacia plants from Israel” (Opinia naukowa w sprawie oceny ryzyka związanego z roślinami Robinia pseudoacacia pochodzącymi z Izraela). Dziennik EFSA 2020; 18(3):6039, https://doi.org/10.2903/j.efsa.2020.6039.

            (6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1213 z dnia 21 sierpnia 2020 r. dotyczące środków fitosanitarnych do celów wprowadzania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które usunięto z załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2019 (zob. s. 5 niniejszego Dziennika Urzędowego).

            (7)  Panel PLH EFSA (panel EFSA ds. zdrowia roślin), Dziennik EFSA 2020; 18(1):5940, https://doi.org/10.2903/j.efsa.2020.5940.

            (8)  Porozumienie WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (porozumienie SPS), https://www.wto.org/english/tratop_e/sps_e/spsagr_e.htm.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        tytuł otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK”;

                        2)

                        w pkt 1 w drugiej kolumnie „Opis” wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    wpis dotyczący „Albizia Durazz.” otrzymuje brzmienie:
                                    „»Albizia Durazz., inne niż szczepione rośliny w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczone do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należące do gatunku Albizia julibrissin Durazzini pochodzące z Izraela«”;

                                    b)

                                    wpis dotyczący „Robinia L.” otrzymuje brzmienie:
                                    „»Robinia L., inne niż szczepione rośliny w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami przeznaczone do sadzenia o maksymalnej średnicy 2,5 cm należące do gatunku Robinia pseudoacacia L. pochodzące z Izraela«”;

                        3)

                        uchyla się pkt 4.