title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1141 z dnia 27 czerwca 2017 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037

text:
               28.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1141
   z dnia 27 czerwca 2017 r.
   nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 18,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W kwietniu 2011 r., w następstwie dochodzenia antysubsydyjnego („pierwotne dochodzenie”), Rada nałożyła rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 405/2011 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”) ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej obecnie objętych kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 i 7222 20 89 oraz pochodzących z Indii.

               (2)

               Rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych nałożono cło wyrównawcze o stawkach wynoszących od 3,3 % do 4,3 % na przywóz od objętych próbą producentów eksportujących, 4,0 % na współpracujące przedsiębiorstwa nieobjęte próbą oraz cło rezydualne wynoszące 4,3 % na wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa w Indiach.

               (3)

               W lipcu 2013 r., w następstwie częściowego przeglądu okresowego („przegląd okresowy”), Rada rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 721/2013 (3) („rozporządzenie zmieniające”) zmieniła stawkę celną stosowaną względem indyjskiego producenta eksportującego Viraj Profiles Limited, Palghar, Maharasztra i Bombaj, Maharasztra („Viraj”) z 4,3 % na 0 % i zmieniła stawkę celną mającą zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw z 4,3 % do 4,0 %.

         1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

               (4)

               W czerwcu 2015 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4) zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii.

               (5)

               W dniu 28 stycznia 2016 r. Europejskie Stowarzyszenie Hutnictwa Stali („EUROFER”), reprezentujące ponad 25 % ogólnej produkcji niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej w Unii Europejskiej („Unia”), złożyło wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (5).

               (6)

               EUROFER w uzasadnieniu wniosku podał, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania oraz kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

         1.3.   Wszczęcie postępowania

               (7)

               Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia i w dniu 27 kwietnia 2016 r. opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (6) („zawiadomienie o wszczęciu”).

         1.4.   Zainteresowane strony

               (8)

               W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu.

               (9)

               Ponadto Komisja w szczególności poinformowała EUROFER; znanych producentów unijnych i ich stowarzyszenia; znanych importerów i użytkowników sztab i prętów ze stali nierdzewnej w Unii; oraz rząd Indii i znanych producentów eksportujących w Indiach o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia oraz zaprosiła ich do wzięcia udziału w tym przeglądzie.

               (10)

               Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

         1.4.1.   Kontrola wyrywkowa

               (11)

               W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.

         1.4.1.1.   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

               (12)

               W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych.

               (13)

               Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej ilości sprzedaży, która może być zbadana w dostępnym okresie przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego zakresu geograficznego.

               (14)

               Wstępnie dobrana próba obejmowała trzech producentów unijnych, którzy odpowiadali za około 50 % łącznej sprzedaży współpracujących producentów unijnych. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie wstępnie dobranej próby.

               (15)

               Komisję poinformowano, że jeden z producentów unijnych zgłosił sprzedaż pomiędzy członkami grupy jako sprzedaż do Unii, w związku z czym zastąpiono go innym producentem unijnym. Końcowa próba również obejmowała około 50 % łącznej sprzedaży współpracujących producentów unijnych.

         1.4.1.2.   Kontrola wyrywkowa importerów

               (16)

               W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała importerów i ich stowarzyszenia przedstawicielskie do zgłoszenia się i przedstawienia szczegółowych informacji niezbędnych do zdecydowania, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, do przeprowadzenia doboru próby. Zgłosiło się dwóch importerów.

         1.4.1.3.   Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących

               (17)

               W celu podjęcia decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Indiach, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do władz Indii o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

               (18)

               Czternastu producentów eksportujących/grup producentów eksportujących reprezentujących około 46 % ogółu przywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej do Unii z Indii dostarczyło wymagane informacje określone w załączniku I do zawiadomienia o wszczęciu do celów objęcia próbą. Komisja objęła próbą trzech producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących o największej wielkości sprzedaży eksportowej do Unii (reprezentującej 62 % wielkości wywozu współpracujących przedsiębiorstw), których można było właściwie zbadać w dostępnym czasie.

               (19)

               Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje w sprawie doboru próby ze wszystkimi znanymi producentami eksportującymi, których dotyczy postępowanie, oraz władzami indyjskimi. Żaden z tych podmiotów nie zgłosił uwag.

         1.4.1.4.   Użytkownicy

               (20)

               W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała użytkowników i ich stowarzyszenia przedstawicielskie oraz reprezentatywne organizacje konsumenckie do zgłoszenia się i do współpracy. Nie zgłosili się żadni użytkownicy w Unii ani ich stowarzyszenia przedstawicielskie.

         1.4.2.   Kwestionariusze i wizyty weryfikacyjne

               (21)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich znanych zainteresowanych stron oraz do wszystkich innych przedsiębiorstw, które zgłosiły się w terminach wskazanych w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (22)

               Znalazły się wśród nich rząd Indii, trzech objętych próbą producentów eksportujących w Indiach, trzech objętych próbą producentów unijnych, dwóch importerów, o których mowa w motywie 16 powyżej, EUROFER i inne stowarzyszenie producentów unijnych.

               (23)

               Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech producentów unijnych objętych próbą, EUROFER-u, rządu Indii i trzech objętych próbą producentów eksportujących w Indiach.

               (24)

               Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację wszystkich informacji, które uznała za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania; kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody; oraz czy utrzymanie środków wyrównawczych nie byłoby niezgodne z interesem Unii.

               (25)

               Zgodnie z art. 26 rozporządzenia podstawowego wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach rządu Indii w Delhi w Indiach, w siedzibach EUROFER-u w Brukseli w Belgii oraz w następujących przedsiębiorstwach:

                           a)

                           producenci unijni:

                                       —

                                       Ugitech SA, Ugine, Francja;

                                       —

                                       Acerinox SA, Madryt, Hiszpania;

                                       —

                                       A.I. Olarra SA, Bilbao, Hiszpania;

                           b)

                           producenci eksportujący z Indii:

                                       —

                                       Chandan Steel Limited, Bombaj, Indie;

                                       —

                                       Isinox Steel Limited, Bombaj, Indie;

                                       —

                                       Grupa Venus:

                                                   —

                                                   Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Indie;

                                                   —

                                                   Precision Metals, Bombaj, Indie;

                                                   —

                                                   Sieves Manufactures Pvt. Ltd., Bombaj, Indie;

                                                   —

                                                   Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Indie.

         1.5.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

               (26)

               Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania i szkody objęło okres od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 31 marca 2016 r. („ODP”).

               (27)

               Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

         2.   PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM I PRODUKT PODOBNY

   2.1.   Produkt objęty postępowaniem

               (28)

               Produkt objęty postępowaniem to ten sam produkt, który zdefiniowano w pierwotnym dochodzeniu, a mianowicie sztaby i pręty ze stali nierdzewnej, nieobrobione w stopniu większym niż gięcie na zimno lub wykończenie na zimno, inne niż sztaby i pręty o okrągłym przekroju poprzecznym o średnicy nie mniejszej niż 80 mm („sztaby i pręty ze stali nierdzewnej” lub „produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 i 7222 20 89 oraz pochodzące z Indii („produkt objęty postępowaniem”).

         2.2.   Produkt podobny

               (29)

               W toku dochodzenia wykazano, że takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania mają następujące produkty:

                           —

                           produkt objęty postępowaniem;

                           —

                           produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny.

               (30)

               Komisja stwierdziła, że wymienione produkty są zatem produktami podobnymi w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

         3.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SUBSYDIOWANIA

   3.1.   Wprowadzenie

               (31)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy jest prawdopodobne, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadziłoby do kontynuacji subsydiowania.

               (32)

               Na podstawie informacji zawartych we wniosku o wszczęcie przeglądu objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że są związane z przyznawaniem subsydiów:

                              Programy ogólnokrajowe:

                                       a)

                                       program „Advance Authorisation” („AAS”);

                                       b)

                                       system zwrotu ceł („DDS”);

                                       c)

                                       program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”);

                                       d)

                                       program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”);

                                       e)

                                       program dotyczący zwolnienia kredytów eksportowych z podatku od odsetek „Exemption of Export Credit from Interest Taxes”;

                                       f)

                                       program „Export Credit” („ECS”);

                                       g)

                                       program wspierania wywozu dóbr inwestycyjnych „Export Promotion Capital Goods Scheme” („EPCGS”);

                                       h)

                                       gwarancje kredytowe i bezpośrednie transfery funduszy dokonywane przez rząd Indii;

                                       i)

                                       program dotyczący wywozu towarów z Indii „Merchandise Export from India” („MEIS”);

                              Programy regionalne:

                                       j)

                                       pakietowy program zachęt (PSI);

                                       k)

                                       subsydia regionalne.

               (33)

               Programy wymienione w lit. a), c), d), g) oraz i) powyżej opierają się na indyjskiej ustawie o handlu zagranicznym (rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („ustawa o handlu zagranicznym”). W ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dwa dokumenty dotyczące polityki handlu zagranicznego mają znaczenie dla okresu objętego dochodzeniem przeglądowym przedmiotowego dochodzenia: polityka handlu zagranicznego 2009–2014 („FTP 09–14”) i polityka handlu zagranicznego 2015–2020 („FTP 15–20”). Ostatni wymieniony dokument wszedł w życie w kwietniu 2015 r. Rząd Indii przedstawił ponadto procedury regulujące FTP 09–14 i FTP 15–20, odpowiednio w „Podręczniku procedur, tom I, 2009–2014” („HOP I 04–09”) i „Podręczniku procedur, tom I, 2015–2020” („HOP I 15–20”). Podręczniki procedur są regularnie aktualizowane.

               (34)

               System zwrotu ceł (DDS) wymieniony w lit. b) powyżej opiera się na sekcji 75 ustawy celnej z 1962 r., sekcji 37 ogólnej ustawy o akcyzie z 1944 r., sekcjach 93 A i 94 ustawy o finansach z 1994 r. oraz przepisach dotyczących ceł, akcyz oraz zwrotu podatku od usług z 1995 r. Stawki zwrotu ceł są regularnie publikowane.

               (35)

               Program dotyczący zwolnienia kredytów eksportowych z podatku od odsetek „Exemption of Export Credit from Interest Taxes” wymieniony w lit. e) powyżej opiera się na ustawie o podatku od odsetek z 1974 r.

               (36)

               Program ECS wymieniony w lit. f) opiera się na sekcjach 21 i 35 A ustawy o regulacji bankowości z 1949 r., która umożliwia Bankowi Rezerw Indii (Reserve Bank of India, „RBI”) kierowanie działalnością banków komercyjnych w dziedzinie kredytów eksportowych.

               (37)

               Gwarancje kredytowe i bezpośrednie transfery funduszy dokonywane przez rząd Indii wymienione w lit. h) powyżej są regulowane przez rządową politykę gwarancyjną.

               (38)

               Mający zastosowanie od dnia 1 kwietnia 2013 r. program PSI wymieniony w lit. j) opiera się na uchwale nr PSI–2013/(CR–54)/IND–8 wydanej przez Departament Przemysłu, Energii i Pracy stanu Maharasztra.

               (39)

               Regionalne programy subsydiowania wymienione w lit. k) są regulowane przez władze regionalne.

         3.2.   Program „Advance Authorisation” („AAS”)

   3.2.1.   Podstawa prawna

               (40)

               Szczegółowy opis programu zawarto w pkt 4.1.1–4.1.14 FTP 09–14 oraz w rozdziałach 4.1–4.30 HOP I 09–14, jak również w pkt 4.03–4.24 FTP 15–20 oraz rozdziałach 4.04–4.52 HOP I 15–20.

         3.2.2.   Kwalifikowalność

               (41)

               Na program AAS składa się sześć podprogramów, które bardziej szczegółowo opisano w motywie 42 poniżej. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z producentami pomocniczymi kwalifikują się do programu AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz do podprogramów AAS w ramach zapotrzebowań rocznych. Producenci eksportujący realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do udziału w programie AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni wykonawcy zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 7.02 FTP 15–20, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („export oriented unit”, „EOU”), kwalifikują się do udziału w podprogramie AAS dotyczącym kategorii „uznanych za wywóz”. Ponadto dostawcom pośrednim producentów eksportujących przysługują korzyści przyznane kategorii „uznanych za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Order” oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej).

         3.2.3.   Zastosowanie w praktyce

               (42)

               Program AAS ma zastosowanie do:

                           a)

                           wywozu fizycznego: jest to główny podprogram. Umożliwia on bezcłowy przywóz materiałów do produkcji określonego produktu przeznaczonego na wywóz. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony do wywozu musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z rodzajem produktu przeznaczonego na wywóz;

                           b)

                           zapotrzebowania rocznego: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym na wywóz, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz zezwolenia może – do pewnego progu wartości ustalonego na podstawie jego wyników wywozu z poprzednich okresów – przywozić bezcłowo wszelkie materiały, jakie zostaną wykorzystane do produkcji wszelkich artykułów wchodzących w skład takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie otrzymanego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła;

                           c)

                           dostaw pośrednich: ten podprogram obejmuje przypadki, w których dwóch producentów zamierza wspólnie wytwarzać jeden produkt przeznaczony na wywóz, dzieląc między siebie proces produkcji. Producent eksportujący, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu materiałów do produkcji oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje produkcję i jest zobowiązany do wywozu produktu końcowego;

                           d)

                           kategorii „uznanych za wywóz”: ten podprogram umożliwia głównemu wykonawcy bezcłowy przywóz nakładów, które są wymagane przy produkcji towarów sprzedawanych jako „uznane za wywóz” kategoriom klientów wymienionych w pkt 7.02 lit. b)–f), lit. g), i) oraz j) FTP 15–20. Według rządu Indii sprzedaż „uznana za wywóz” odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawany jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do EOU lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”);

                           e)

                           programu „Advance Release Order” („ARO”); posiadacz zezwolenia w ramach programu AAS zamierzający sprowadzać nakłady ze źródeł w swoim kraju zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość nabycia ich, korzystając z ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe poświadcza się jako ARO i przyznaje się je lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia lokalnego dostawcę do świadczeń z tytułu kategorii uznanych za wywóz zgodnie z pkt 7.03 FTP 15–20 (mianowicie AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, zwrotu za kategorie uznane za wywóz i zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO podatki i cła są zwracane dostawcy zamiast eksporterowi końcowemu w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do nakładów pozyskanych ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu;

                           f)

                           krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej): podprogram ten, podobnie jak ten wymieniony wyżej, obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza zezwolenia zaliczkowego. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie krajowej akredytywy na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie zatwierdzone przez bank jedynie w odniesieniu do wartości i ilości towaru pochodzącego ze źródeł lokalnych, a nie z przywozu. Lokalny dostawca będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z pkt 7.03 FTP 15–20 (a mianowicie z AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, zwrotu za kategorie uznane za wywóz oraz zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego).

               (43)

               Komisja ustaliła, że współpracujący producenci eksportujący korzystający z programu otrzymali koncesje w ramach pierwszego podprogramu, tj. programu AAS obejmującego wywóz fizyczny w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym nie ma potrzeby zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych niewykorzystanych podprogramów.

               (44)

               W celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez władze Indii posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” w określonym formacie (rozdziały 4.47, 4.51 i załącznik 4H do HOP I 15–20), tj. rejestru rzeczywistego zużycia. Rejestr ten musi podlegać weryfikacji przez zewnętrznego biegłego rewidenta/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednie dokumenty zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z dodatkiem 4H są prawdziwe i poprawne pod każdym względem.

               (45)

               W odniesieniu do podprogramu, z którego korzystały przedsiębiorstwa objęte postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, tj. wywozu fizycznego, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii oraz są udokumentowane w treści zezwolenia. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych w treści zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach programu AAS ustalają rząd Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników (Standard Input Output Norms, „SION”), obejmujących większość produktów, w tym produkt objęty postępowaniem.

               (46)

               Przywożone materiały do produkcji nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia odpowiedniego produktu przeznaczonego na wywóz. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania zezwolenia (18 miesiące z możliwością dwukrotnego przedłużenia, każdorazowo o 6 miesięcy).

               (47)

               Komisja ustaliła brak bliskiego związku między przywożonymi nakładami a wywożonymi produktami gotowymi. Kwalifikowalne materiały do produkcji są przywożone i wykorzystywane również do wytwarzania produktów innych niż produkt objęty postępowaniem. Ponadto można łączyć zezwolenia na różne produkty. Oznacza to, że wywóz na podstawie zezwolenia AAS jednego produktu może dać prawo do bezcłowego przywozu nakładów na podstawie zezwolenia AAS dla innego produktu.

               (48)

               Podczas wizyty weryfikacyjnej przeprowadzonej przez Komisję jeden z producentów eksportujących potwierdził, że ze względu na brak jasnego powiązania, wykorzystanie nakładów jest zgłaszane na podstawie standardowych norm nakładów i wyników. Inny producent eksportujący korzystający z programu oświadczył, że stosuje system śledzenia, dzięki któremu nakłady przywożone w ramach programu można śledzić aż do produktu końcowego. Przedsiębiorstwo nie było jednak w stanie przedstawić jakiegokolwiek opisu tego systemu w swoich dokumentach wewnętrznych. Nie przeprowadzono też audytu tego systemu.

               (49)

               Jeden z producentów eksportujących nie był w stanie przedstawić żadnych dodatków 4H do swoich zezwoleń AAS. Drugi producent eksportujący przedstawił jeden dodatek 4H, który wskazywał na brak nadmiernego umorzenia. Jak jednak jasno wynika z zawartego w dodatku 4H oświadczenia biegłego rewidenta i jak potwierdził rząd Indii podczas wizyty weryfikacyjnej, badanie, które przeprowadza biegły rewident, ogranicza się do sprawdzenia, czy dane liczbowe zawarte w odpowiednim dodatku 4H są zgodne z dokumentami przedsiębiorstwa. Ponadto jeden producent eksportujący potwierdził, że biegły rewident koncentruje się na kwestii, czy obowiązek wywozu odpowiada uldze przywozowej zgodnie z normą SION w ramach właściwych zezwoleń. Nie podaje on w wątpliwość ani też nie bada, czy rzeczywiste zużycie odpowiada właściwej normie SION. W związku z tym biegły rewident nie sprawdza, czy dokumenty same w sobie przedstawiają zgodne z prawdą i odpowiednie rozliczenie zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju. W tym miejscu należy również zauważyć, że w trakcie i po zakończeniu wizyty weryfikacyjnej rząd Indii nie był w stanie dostarczyć Komisji ani jednego egzemplarza formularza załącznika 4H przedłożonego im przez objętych próbą producentów eksportujących. Podsumowując, Komisja stwierdziła, że oba przedsiębiorstwa korzystające z programu nie mogły wykazać, że spełnione zostały odpowiednie przepisy polityki handlu zagranicznego (FTP).

         3.2.4.   Wnioski dotyczące programu AAS

               (50)

               Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie stanowi finansowy wkład rządu Indii, jako że zmniejsza wpływy z cła, które w przeciwnym wypadku byłoby należne, i przyznaje świadczenia eksporterowi objętemu dochodzeniem, gdyż poprawia jego płynność finansową.

               (51)

               Dodatkowo program „AAS – wywóz fizyczny” jest prawnie uwarunkowany wynikami wywozu i w związku z tym uznaje się go za szczególny i stanowiący podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tego programu.

               (52)

               Podprogramu zastosowanego w rozpatrywanym przypadku nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł czy system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on zasadom określonym w załączniku I lit. i), w załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie zastosował skutecznie systemu weryfikacji ani procedury w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie nakłady zużyto do produkcji wywożonego produktu (pkt 4 załącznika II do rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł za składniki zastępcze – część II pkt 2 załącznika III do rozporządzenia podstawowego). Uznaje się również, że same normy SION dotyczące produktu objętego przeglądem nie były wystarczająco precyzyjne i nie mogą same w sobie być uznane za system weryfikacji rzeczywistego zużycia, ponieważ struktura tych standardowych norm nie pozwala władzom publicznym Indii zweryfikować z dostateczną dokładnością ilości nakładów zużytych w produkcji przeznaczonej na wywóz. Ponadto rząd Indii nie przeprowadził dalszego badania opartego na rzeczywiście wykorzystanych nakładach, mimo że badanie takie powinno się przeprowadzić w przypadku braku skutecznego systemu weryfikacji (pkt 5 załącznika II oraz część II pkt 3 załącznika III do rozporządzenia podstawowego).

               (53)

               Wymieniony podprogram stanowi zatem podstawę środków wyrównawczych.

         3.2.5.   Obliczanie kwoty subsydium

               (54)

               Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całości należności celnych przywozowych, zwykle należnych przy przywozie nakładów. W związku z tym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się nie tylko objęcie wyrównaniem „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i załącznikiem I lit. i) rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w niniejszym przypadku. Jeżeli zatem nie zostanie wykazany odpowiedni poziom monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Zgodnie z częścią II załącznika II oraz częścią III załącznika II do rozporządzenia podstawowego obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.

               (55)

               Jak wyjaśniono w motywie 47 powyżej, nadanie uprawnienia do uzyskania korzyści (tj. wywozu na podstawie zezwolenia) i przyznanie korzyści (tj. bezcłowego przywozu materiałów do produkcji) są jedynie luźno ze sobą powiązane. Nie muszą one występować w określonej kolejności ani w krótkim przedziale czasu. Możliwe jest więc, że uprawnienie nadawane jest w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, natomiast powiązane z nim przyznanie korzyści może nastąpić zarówno przed tym okresem, jak i po nim. Ponadto, dzięki łączeniu, uprawnienie do uzyskania korzyści na podstawie zezwolenia na jeden produkt może zostać przeniesione tak, że ostatecznie przynosi korzyść dzięki innemu produktowi.

               (56)

               W rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych kwotę subsydium uzyskaną w ramach programu AAS obliczono na podstawie niepobranych należności celnych przywozowych za materiały przywożone do produkcji sztab i prętów ze stali nierdzewnej w ramach programu w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem. Wspomnianą kwotę subsydium przydzielono następnie do kwoty obrotu z wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.

               (57)

               Dwóch producentów eksportujących, którzy korzystają z programu AAS, zgodziło się z oceną Komisji przedstawioną w motywie 55 powyżej i potwierdziło, że wywóz produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym umożliwiał im uzyskanie korzyści, której część była lub będzie przyznana poza okresem objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto jeden z producentów eksportujących potwierdził, że ze względu na sposób, w jaki prowadzony był proces topienia w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, nie można wykluczyć, że przywóz nakładów objęty zezwoleniami w ramach programu AAS na sztaby i pręty ze stali nierdzewnej trafiał do innych produktów, a do sztab i prętów ze stali nierdzewnej trafiał przywóz nakładów objęty zezwoleniami w ramach programu AAS na inne produkty. W związku z tym producent eksportujący przyznał, że branie pod uwagę tylko niepobranych należności celnych za przywóz objęty zezwoleniami w ramach programu AAS na sztaby i pręty ze stali nierdzewnej w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie odzwierciedla faktycznych korzyści przyznanych w ramach programu w związku z wywozem sztab i prętów ze stali nierdzewnej podczas tego okresu. Z powodu braku odpowiednich danych Komisja nie była w stanie obliczyć kwoty subsydium na podstawie niepobranych należności celnych przywozowych za materiały przywożone do produkcji sztab i prętów ze stali nierdzewnej w ramach programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, tak jak w pierwotnym dochodzeniu.

               (58)

               W tych okolicznościach oba przedsiębiorstwa zgodziły się, aby kwotę subsydium obliczyć na podstawie całkowitych transakcji wywozowych rozliczonych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na podstawie zezwoleń w ramach AAS powiązanych z produktem objętym postępowaniem. Każde przedsiębiorstwo zaproponowało metodykę odpowiednią do ich konkretnej sytuacji (w tym przypadku zależną od asortymentu przywożonych surowców do produkcji produktu objętego przeglądem). Wiarygodne obliczenie kwoty należności celnych zaoszczędzonych dzięki nakładom pochodzącym z przywozu jest możliwe albo w drodze wykorzystania normy SION, albo w oparciu o średnią wartość dodaną otrzymaną w ramach wszystkich poprzednich zezwoleń zapewnionych w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. Komisja uznała te metodyki za właściwe i zaakceptowała je.

               (59)

               Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały podzielone przez całkowity obrót z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami eksportowymi i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

               (60)

               Komisja ustaliła zatem, że stopy subsydiowania w odniesieniu do tego programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynoszą 0,88 % dla Chandan Steel Limited i 1,56 % dla Isinox Steel Limited.

         3.3.   System zwrotu ceł („DDS”)

   3.3.1.   Podstawa prawna

               (61)

               Szczegółowy opis DDS zawarto w zasadach zwrotu ceł i podatku akcyzowego z 1995 r. zmienionych kolejnymi zawiadomieniami.

         3.3.2.   Kwalifikowalność

               (62)

               Do korzystania z tego systemu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.

         3.3.3.   Zastosowanie w praktyce

               (63)

               Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o wypłatę kwoty zwrotu, która jest obliczana jako procent od wartości dostarczonej na statek („FOB”) produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki zwrotu cła zostały ustalone przez rząd Indii dla szeregu produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie średniej ilości lub wartości materiałów użytych jako nakłady podczas wytwarzania produktu oraz średniej kwoty ceł zapłaconych od tych nakładów. Stosuje się je niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście zapłacone. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym stawka DDS wynosiła 1,9 % do dnia 22 listopada 2015 r., następnie wynosiła 2 % przy limicie 3,2 INR/kg do dnia 10 lutego 2016 r., a wreszcie 2 % przy limicie 4,3 INR/kg.

               (64)

               Aby korzystać z tego systemu, przedsiębiorstwo musi dokonywać wywozu. Z chwilą wprowadzenia danych o przesyłce do serwera celnego (ICEGATE) następuje wskazanie, że wywóz odbywa się w ramach DDS i kwota DDS zostaje nieodwołalnie ustalona. Po przedłożeniu przez przedsiębiorstwo przewozowe informacji wywozowej (Export General Manifest – EGM) i porównaniu tego dokumentu z danymi w dokumencie przewozowym przez urząd celny zostają spełnione wszystkie warunki do udzielenia zgody na wypłatę kwoty zwrotu w drodze bezpośredniego przelewu na konto bankowe eksportera bądź też polecenia zapłaty.

               (65)

               Eksporter musi również przedstawić dowód na uzyskanie wpływów z wywozu w postaci zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów (Bank Realisation Certificate – BRC). Dokument ten można dostarczyć po wypłaceniu kwoty zwrotu, rząd Indii odzyska jednak wypłaconą kwotę, jeżeli eksporter nie przedstawi zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów w podanym terminie.

               (66)

               Kwotę zwrotu można wykorzystać w dowolnym celu.

               (67)

               Zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kwota zwrotu cła może być księgowana na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu.

               (68)

               Komisja stwierdziła, że wszyscy współpracujący producenci eksportujący nadal korzystali z DDS w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

         3.3.4.   Wnioski dotyczące DDS

               (69)

               W ramach DDS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Tak zwana kwota zwrotu cła stanowi wkład finansowy ze strony rządu Indii, ponieważ przyjmuje postać bezpośredniego przekazania środków finansowych przez rząd Indii. Nie ma ograniczeń co do sposobu wykorzystania tych funduszy. Ponadto kwota zwrotu cła zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.

               (70)

               Stawka zwrotu cła za wywóz jest określana przez rząd Indii w zależności od produktu. Niemniej jednak mimo iż subsydium określa się jako zwrot cła, program nie posiada cech dopuszczalnego systemu zwrotu ceł czy systemu zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Płatności w gotówce na rzecz eksportera nie są związane z rzeczywistymi płatnościami ceł za przywóz surowców i nie stanowią kredytu celnego służącego wyrównaniu ceł przywozowych od przeszłych lub przyszłych przywozów surowców.

               (71)

               Podczas wizyty weryfikacyjnej rząd Indii twierdził, że istnieje odpowiedni związek między stawkami zwrotu ceł oraz należnościami celnymi zapłaconymi za surowce. Jest tak, ponieważ przy ustalaniu stawek zwrotu ceł rząd Indii uwzględnia średnią ilość lub wartość nakładów użytych przy wytwarzaniu produktu oraz średnią kwotę ceł zapłaconych za te nakłady.

               (72)

               Komisja nie uważa jednak, że rzekome powiązanie między stawkami zwrotu ceł i cłem zapłaconym za surowce jest wystarczające, aby ten program spełniał wymagania ustanowione w załączniku I, załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz w załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. W szczególności kwoty kredytu nie oblicza się w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością nakładów. Ponadto nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które nakłady (włącznie z ich ilością i pochodzeniem) są zużywane w procesie produkcji wywożonego produktu lub czy miała miejsce nadmierna płatność ceł przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie przeprowadził ponadto dalszej oceny w oparciu o rzeczywiste nakłady i transakcje w celu stwierdzenia, czy miały miejsce nadpłaty. Argument ten został zatem odrzucony.

               (73)

               Co za tym idzie, płatność, która ma postać bezpośredniego przekazania przez rząd Indii środków finansowych w następstwie wywozu dokonywanego przez eksporterów, należy traktować jako dotację bezpośrednią od rządu Indii uwarunkowaną wynikami wywozu, i tym samym uważa się ją za szczególną i stanowiącą podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.

         3.3.5.   Obliczanie kwoty subsydium

               (74)

               Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych zostały obliczone w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. W tym kontekście uznano, że przyznanie świadczeń odbiorcy dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii jest prawnie zobowiązany do wypłaty kwoty zwrotu, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy określający, między innymi, kwotę zwrotu przyznawaną w odniesieniu do danej transakcji wywozowej, rząd Indii nie może już swobodnie decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego i mając na uwadze, że nie ma wiarygodnych dowodów wskazujących na odmienne okoliczności, za właściwe uznaje się dokonanie wyceny świadczeń w ramach DDS jako sumy kwot zwrotu przyznanych za transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (75)

               Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały podzielone przez całkowity obrót z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami eksportowymi i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

               (76)

               Komisja ustaliła zatem, że stopy subsydiowania w odniesieniu do tego systemu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynoszą 1,02 % dla Chandan Steel Limited, 0,66 % dla Isinox Steel Limited i 1,82 % dla Grupy Venus.

         3.4.   Program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”)

               (77)

               Dochodzenie ujawniło, że zaprzestano korzystania z tego programu i nie przyniósł on żadnej korzyści objętym próbą producentom eksportującym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co sprawia, że na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania środków wyrównawczych w ramach tego programu jest niepotrzebna.

         3.5.   Program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”)

               (78)

               Dochodzenie ujawniło, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żaden z objętych próbą producentów eksportujących nie skorzystał z tego programu, co sprawia, że na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania w jego ramach środków wyrównawczych jest niepotrzebna.

         3.6.   program dotyczący zwolnienia kredytów eksportowych z podatku od odsetek „Exemption of Export Credit from Interest Taxes”;

               (79)

               Dochodzenie ujawniło, że zaprzestano korzystania z tego programu i nie przyniósł on żadnej korzyści objętym próbą producentom eksportującym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co sprawia, że na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania środków wyrównawczych w ramach tego programu jest niepotrzebna.

         3.7.   Program „Export Credit” („ECS”)

               (80)

               Dochodzenie ujawniło, że wszyscy objęci próbą producenci eksportujący korzystali z programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Stwierdzono jednak, że ponieważ otrzymane przez te przedsiębiorstwa zachęty były nieznaczne, na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania w ramach tego systemu środków wyrównawczych jest niepotrzebna.

         3.8.   Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)

               (81)

               Dochodzenie ujawniło, że wszyscy objęci próbą producenci eksportujący korzystali z programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Stwierdzono jednak, że ponieważ otrzymane przez te przedsiębiorstwa zachęty były nieznaczne, na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania w ramach tego systemu środków wyrównawczych jest niepotrzebna.

         3.9.   Gwarancje kredytowe i bezpośrednie transfery funduszy dokonywane przez rząd Indii

               (82)

               Dochodzenie ujawniło, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żaden z objętych próbą producentów eksportujących nie otrzymał od rządu Indii gwarancji kredytowych ani nie uzyskał bezpośredniego transferu funduszy, które przyniosłyby mu korzyść, co sprawia, że na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania w ramach tych rozwiązań środków wyrównawczych jest niepotrzebna.

         3.10.   Program dotyczący wywozu towarów z Indii „Merchandise Export from India” („MEIS”)

   3.10.1.   Podstawa prawna

               (83)

               Szczegółowy opis programu MEIS zawarto w rozdziale 3 FTP 15-20 oraz w rozdziale 3 HOP I 15–20.

               (84)

               MEIS jest kontynuacją 5 innych programów („Focus Market”, „Focus Product”, „Market Linked Focus Product”, „Agricultural Infrastructure Incentive Scrip” oraz „VKGUY”).

         3.10.2.   Kwalifikowalność

               (85)

               Do korzystania z tego systemu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.

         3.10.3.   Zastosowanie w praktyce

               (86)

               Kwalifikujące się przedsiębiorstwa mogą uzyskać świadczenia w ramach programu MEIS, wywożąc określone produkty do określonych państw, należących do następujących kategorii: grupa A („rynki tradycyjne”, w tym wszystkie państwa członkowskie UE), grupa B („rynki wschodzące i docelowe”) i grupa C („inne rynki”). Państwa zaklasyfikowane do poszczególnych grup oraz wykaz produktów ze wskazaniem stawki świadczeń określono odpowiednio w Tabeli 1 i Tabeli 2 w dodatku 3B do dokumentu FTP 15–20. Pod koniec okresu objętego dochodzeniem przeglądowym zniesiono podział na różne rynki, a program stał się dostępny dla wszystkich.

               (87)

               Świadczenie przyjmuje postać kredytu celnego w wysokości odpowiadającej odsetkowi wartości FOB wywozu. W przypadku sztab i prętów ze stali nierdzewnej na początku okresu objętego dochodzeniem przeglądowym odsetek ten wynosił 2 % dla wywozu do państw z grupy B i 0 % dla wywozu do państw z grup A i C. Jak wspomniano w motywie 86 powyżej, pod koniec okresu objętego dochodzeniem przeglądowym zniesiono podział między grupami państw, a odsetek w wysokości 2 % zaczął mieć zastosowanie do wszystkich państw. Niektóre rodzaje wywozu są wyłączone z programu, na przykład wywóz towarów przywiezionych lub przeładowanych, uznanych za wywóz, wywóz usług oraz obrót z wywozu podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych/jednostkach eksportowych.

               (88)

               Kredyty celne w ramach programu MEIS są zbywalne bez ograniczeń i zachowują ważność przez okres 18 miesięcy od daty przyznania. Można je wykorzystać na: (i) zapłatę należności celnych przywozowych z tytułu przywozu dowolnych nakładów lub towarów, w tym dóbr kapitałowych; (ii) zapłatę akcyzy z tytułu zamówienia krajowego na nakłady lub towary, w tym dobra kapitałowe; oraz (iii) zapłatę podatku od usług z tytułu zamówień publicznych.

               (89)

               Wniosek o przyznanie świadczeń w ramach programu MEIS należy wypełnić online na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Zagranicznego. Do wniosku internetowego należy dołączyć odpowiednią dokumentację (dokumenty przewozowe, zaświadczenie banku o uzyskaniu wpływów i list załadunkowy). Właściwy organ lokalny („OL”) rządu Indii przyznaje kredyt celny po weryfikacji tych dokumentów. Jeśli eksporter dostarczy odpowiednią dokumentację, organ lokalny nie może już swobodnie decydować o przyznaniu kredytów celnych.

               (90)

               Komisja stwierdziła, że objęci próbą producenci eksportujący otrzymali świadczenia w ramach programu MEIS w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

         3.10.4.   Wnioski dotyczące programu MEIS

               (91)

               W ramach programu MEIS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach programu MEIS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając wpływy rządu Indii z cła, które w przeciwnym przypadku byłoby należne. Ponadto kredyt celny w ramach programu MEIS zapewnia świadczenia eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.

               (92)

               Poza tym świadczenia w ramach MEIS są prawnie uwarunkowane wynikami wywozu i tym samym uważa się je za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.

               (93)

               Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł czy system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, w załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego zużycia towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwoty przyznanego kredytu nie oblicza się w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich nakładów. Nie istnieje żaden system ani żadna procedura służące potwierdzeniu, które nakłady są zużywane w procesie produkcji wywożonego produktu lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Eksporter kwalifikuje się do uzyskania świadczeń w ramach programu MEIS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek nakładów. Aby otrzymać świadczenia, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu towarów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też do otrzymania świadczeń w ramach programu MEIS kwalifikują się nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie nakłady ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można by wykorzystać jako nakłady. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych w ramach programu MEIS w celu przywozu dóbr kapitałowych, choć dobra takie nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł, jak wskazano w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia wywożonych produktów. Rząd Indii nie przeprowadził ponadto dalszej oceny w oparciu o rzeczywiste nakłady i transakcje w celu stwierdzenia, czy miały miejsce nadpłaty.

         3.10.5.   Obliczanie kwoty subsydium

               (94)

               Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. W tym kontekście uznano, że przyznanie świadczeń odbiorcy dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie.

               (95)

               Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały podzielone przez całkowity obrót z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami eksportowymi i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

               (96)

               Komisja ustaliła zatem, że stopy subsydiowania w odniesieniu do tego programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynoszą 1,31 % dla Chandan Steel Limited, 1,33 % dla Isinox Steel Limited i 1,00 % dla Grupy Venus.

               (97)

               Po ujawnieniu ustaleń jedna ze stron utrzymywała, że tylko korzyść osiągnięta w wyniku sprzedaży do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym powinna stanowić podstawę środków wyrównawczych. Jak wspomniano w motywie 95 powyżej, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została jednak przydzielona do łącznej wartości obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik. Kwota korzyści przydzielonych w odniesieniu do obrotu uzyskanego w wyniku wywozu do Unii stanowiła później podstawę środków wyrównawczych.

         3.11.   Pakietowy program zachęt (PSI) dla stanu Maharasztra

               (98)

               Dochodzenie ujawniło, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żaden z objętych próbą producentów eksportujących nie skorzystał z tego programu, co sprawia, że na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena stosowania w jego ramach środków wyrównawczych jest niepotrzebna.

         3.12.   Subsydia regionalne

               (99)

               Dochodzenie ujawniło, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żaden z objętych próbą producentów eksportujących nie skorzystał z tych programów, co sprawia, że na potrzeby niniejszego dochodzenia dalsza ocena zasadności zastosowania w ich ramach środków wyrównawczych jest niepotrzebna.

         3.13.   Kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych

               (100)

               Kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażone ad valorem, dla współpracującego producenta eksportującego przedstawiały się następująco:

                  Tabela 1

                  Subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych

                           PROGRAMY
                           PRZEDSIĘBIORSTWA

                           AAS (%)

                           DDS (%)

                           MEIS (%)

                           Ogółem (%)

                           Chandan Steel Limited

                           0,88

                           1,02

                           1,31

                           3,21

                           Isinox Steel Limited

                           1,56

                           0,66

                           1,33

                           3,55

                           Grupa Venus

                           Nie dotyczy

                           1,82

                           1,00

                           2,82

                              Źródło: Dochodzenie.

               (101)

               Całkowita kwota subsydiów przekracza próg de minimis wskazany w art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         3.14.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji subsydiowania

               (102)

               Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji subsydiowania.

               (103)

               Zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w motywach od 31 do 101 powyżej ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, indyjscy eksporterzy produktu objętego postępowaniem nadal korzystali z subsydiowania będącego podstawą środków wyrównawczych, przyznanego im przez władze indyjskie.

               (104)

               Programy subsydiów dostarczają powtarzających się korzyści i nie ma przesłanek, aby sądzić, że korzyści te wygasną w przewidywalnej przyszłości. Istotnie subsydiowanie w ramach DDS i MEIS wzrosło w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Stawka i limit w ramach DDS wzrosły, natomiast program MEIS, który na początku okresu objętego dochodzeniem przeglądowym był dostępny dla wywozu do grupy państw (nieobejmującej państw członkowskich), pod koniec tego okresu stał się dostępny dla wszystkich państw. Ta ostatnia zmiana doprowadziła do wzrostu atrakcyjności wywozu do Unii.

               (105)

               Chociaż ceny sprzedaży sztab i prętów ze stali nierdzewnej do Unii są zbliżone do cen sprzedaży tych produktów na rynkach krajów trzecich, wszyscy objęci próbą producenci eksportujący dysponują znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi wahającymi się od 14 do 66 %. Wykorzystanie mocy produkcyjnych wszystkich współpracujących producentów eksportujących (reprezentujących około 46 % całkowitego przywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej do Unii z Indii) wynosi około 42 %. Wolne moce produkcyjne tylko tych producentów wynoszą około 156 000 ton, tj. 50 % całej konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Biorąc pod uwagę, że liczba ta nie uwzględnia wolnych mocy produkcyjnych producentów eksportujących stanowiących pozostałe 54 % całkowitego przywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej do Unii z Indii, jak również tych indyjskich producentów, którzy nie eksportują do Unii, powyższy szacunek jest zachowawczy, jeżeli chodzi o całkowite wolne moce produkcyjne w Indiach.

               (106)

               Zgodnie z założeniami projektu „krajowej indyjskiej polityki w odniesieniu do stali na 2017 r.” w 2015 r. Indie stanowiły jedyną dużą gospodarkę na świecie, w której popyt na stal wciąż wykazywał pozytywny wzrost na poziomie 5,3 %. Chociaż w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym produkcja na potrzeby konsumpcji krajowej wśród objętych próbą producentów eksportujących waha się od 1 do 17 % całkowitej produkcji, to nadwyżka mocy produkcyjnych współpracujących producentów eksportujących wynosi około 58 %. W związku z tym, nawet jeżeli wzrost konsumpcji krajowej utrzymałby się na poziomie z 2015 r., wchłonięcie nadwyżki mocy produkcyjnych zajęłoby wiele lat.

               (107)

               Pomimo środków rynek unijny pozostaje atrakcyjny. Wszyscy objęci próbą producenci eksportujący są zorientowani na wywóz – wywożą od 83 % do 99 % całości wyprodukowanych sztab i prętów ze stali nierdzewnej. Pomimo obowiązujących środków Unia nadal jest ważnym rynkiem eksportowym dla producentów eksportujących objętych próbą, będąc odbiorcą 35–53 % całości wywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej tych producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W przypadku uchylenia środków prawdopodobnie zwiększyłyby się wielkości wywozu do Unii, które już w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym są znaczące. Jak zostało to dokładniej omówione w motywie 183 poniżej, kwestia ta została dobrze zilustrowana przykładem pewnego producenta eksportującego, wobec którego – w następstwie przeglądu okresowego przeprowadzonego w 2013 r. – cło zmniejszono do 0 %.

               (108)

               W związku z tym Komisja stwierdziła, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania.

         4.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

   4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

               (109)

               W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym produkt podobny był wytwarzany przez 25 producentów. Producenci ci reprezentują „przemysł unijny” w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         4.2.   Uwagi wstępne

               (110)

               Szkoda została oceniona na podstawie tendencji dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych, wykorzystania mocy produkcyjnych, sprzedaży, udziału w rynku, zatrudnienia, wydajności oraz wzrostu, zebranych na poziomie całego przemysłu unijnego oraz tendencji w zakresie cen, rentowności, przepływu środków pieniężnych, zdolności do pozyskiwania kapitału i inwestycji, zapasów, zwrotu z inwestycji oraz wynagrodzeń, zebranych na poziomie objętych próbą producentów unijnych.

               (111)

               W okresie badanym, z wyjątkiem 2013 r., przeważały pozytywne warunki rynkowe i wzrost konsumpcji sztab i prętów ze stali nierdzewnej w Unii. W 2013 r. w wyniku przeglądu okresowego zmniejszono stawkę celną mającą zastosowanie do Viraj do 0 %, jak wskazano w motywie 3 powyżej.

         4.3.   Konsumpcja w Unii

               (112)

               Komisja określiła konsumpcję w Unii, sumując:

                           (a)

                           zweryfikowaną sprzedaż trzech objętych próbą producentów unijnych w Unii;

                           (b)

                           sprzedaż nieobjętych próbą współpracujących producentów unijnych w Unii, uzyskaną z wniosku o dokonanie przeglądu i po weryfikacji danych dostarczonych przez EUROFER; oraz

                           (c)

                           przywóz według informacji Eurostatu.

               (113)

               Konsumpcja sztab i prętów ze stali nierdzewnej w Unii kształtowała się w następujący sposób:

                  Tabela 2

                  Konsumpcja w Unii (w tonach)

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Łączna konsumpcja w Unii (w tonach)

                           270 254

                           259 213

                           301 309

                           310 418

                           314 305

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              96

                              111

                              115

                              116

                              Źródło: Dane Eurostatu, EUROFER-u i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (114)

               Konsumpcja w Unii w okresie badanym wzrosła o 16 %. Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują początkowy spadek o 4 % w latach 2012–2013 i następujący po nim stopniowy wzrost o 20 punktów procentowych lub ponad 55 tys. ton w czasie od 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

         4.4.   Przywóz z Indii

   4.4.1.   Wielkość i udział przywozu z Indii w rynku

               (115)

               Komisja ustaliła wielkość przywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej z Indii do Unii na podstawie danych Eurostatu, a udział przywozu w rynku poprzez porównanie wielkości przywozu z konsumpcją w Unii, jak przedstawiono w tabeli 2.

               (116)

               Przywóz sztab i prętów ze stali nierdzewnej z Indii do Unii kształtował się następująco:

                  Tabela 3

                  Wielkość przywozu z Indii (w tonach) i udział w rynku

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Wielkość przywozu z Indii (w tonach)

                           27 138

                           27 053

                           42 631

                           44 494

                           44 636

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              100

                              157

                              164

                              164

                           Udział przywozu z Indii w rynku (%)

                           10

                           10

                           14

                           14

                           14

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              102

                              140

                              141

                              140

                              Źródło: Dane Eurostatu.

               (117)

               Wielkość przywozu z Indii do Unii w okresie badanym znacząco się zwiększył – o 64 % lub o niemal 18 000 ton. Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują nieznaczny spadek w 2013 r., następujący po nim wzrost o 57 punktów procentowych w 2014 r. i dalszy wzrost o 7 punktów procentowych do 2015 r. i okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (118)

               Początkowo w latach 2012–2013 przywóz z Indii był stabilny, natomiast konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 3 %. Między 2013 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym przywóz z Indii zwiększył się o 64 %, natomiast konsumpcja w Unii zwiększyła się o 20 %. Ponieważ wzrost przywozu z Indii był wyższy niż wzrost konsumpcji w Unii, udział tego przywozu w rynku wzrósł z 10 % do 14 %.

         4.4.2.   Ceny przywozu z Indii

               (119)

               Komisja wykorzystała ceny przywozu z Indii podane przez Eurostat.

               (120)

               Średnie ceny sztab i prętów ze stali nierdzewnej przywożonych z Indii do Unii kształtowały się następująco:

                  Tabela 4

                  Ceny importowe z Indii

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Ceny importowe z Indii
                           (w EUR za tonę)

                           2 509

                           2 233

                           2 095

                           2 225

                           2 165

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              89

                              84

                              89

                              86

                              Źródło: Dane Eurostatu.

               (121)

               W okresie badanym ceny importowe z Indii spadły o 14 %, przy czym największy spadek nastąpił w latach 2012–2013. Ceny spadły o 11 % w 2013 r. i o kolejne 5 punktów procentowych w 2014 r., zyskując 5 punktów procentowych w 2015 r., a następnie tracąc 3 punkty procentowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (122)

               Mimo że spadek ten był zgodny z tendencją spadkową w cenach surowców, Komisja zauważyła, że – jak przedstawiono w tabeli 9 – podczas całego okresu badanego średnia jednostkowa cena importowa z Indii była znacznie niższa niż średnia jednostkowa cena sprzedaży i średni jednostkowy koszt produkcji przemysłu unijnego, co wywołało silną presję cenową na unijne ceny sprzedaży.

         4.4.3.   Podcięcie cenowe

               (123)

               Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przez porównanie:

                           a)

                           Średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu stosowanych przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz

                           b)

                           odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu dokonywanego przez objętych próbą producentów z Indii na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia i frachtu (CIF) z odpowiednimi korektami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.

               (124)

               Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (125)

               Porównanie wykazało, że dla współpracujących producentów eksportujących średni ważony margines podcięcia cenowego na rynku unijnym i wynosił 12 % podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

         4.5.   Przywóz z innych państw

               (126)

               Komisja ustaliła wielkość przywozu z państw innych niż Indie na podstawie danych Eurostatu, a udział tego przywozu w rynku poprzez porównanie wielkości przywozu z konsumpcją w Unii, jak przedstawiono w tabeli 2.

               (127)

               Przywóz sztab i prętów ze stali nierdzewnej do Unii z innych państw kształtował się następująco:

                  Tabela 5

                  Przywóz sztab i prętów ze stali nierdzewnej z innych państw

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Razem pozostałe kraje

                           Wielkość przywozu (w tonach)

                           22 035

                           19 243

                           20 326

                           20 367

                           20 262

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              87

                              92

                              92

                              92

                           Udział w rynku (%)

                           8

                           7

                           7

                           7

                           6

                           Średnia cena (EUR/t)

                           4 395

                           4 171

                           4 178

                           4 236

                           4 145

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              95

                              95

                              96

                              94

                           Szwajcaria

                           Wielkość przywozu (w tonach)

                           9 911

                           10 122

                           10 921

                           10 268

                           10 578

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              102

                              110

                              104

                              107

                           Udział w rynku (%)

                           4

                           4

                           4

                           3

                           3

                           Średnia cena (EUR/t)

                           4 364

                           4 080

                           4 013

                           3 960

                           3 866

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              93

                              92

                              91

                              89

                           Ukraina

                           Wielkość przywozu (w tonach)

                           4 276

                           3 344

                           2 891

                           3 773

                           3 573

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              78

                              68

                              88

                              84

                           Udział w rynku (%)

                           2

                           1

                           1

                           1

                           1

                           Średnia cena (EUR/t)

                           3 174

                           2 834

                           2 805

                           2 612

                           2 406

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              89

                              88

                              82

                              76

                           Pozostałe inne państwa

                           Wielkość przywozu (w tonach)

                           7 849

                           5 777

                           6 514

                           6 327

                           6 111

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              74

                              83

                              81

                              78

                           Udział w rynku (%)

                           3

                           2

                           2

                           2

                           2

                           Średnia cena (EUR/t)

                           5 099

                           5 103

                           5 065

                           5 651

                           5 646

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              100

                              99

                              111

                              111

                              Źródło: Dane Eurostatu.

               (128)

               Wielkość przywozu z państw trzecich innych niż Indie spadła o 8 % w porównaniu z 64 % wzrostem wielkości przywozu z Indii.

               (129)

               Podczas okresu badanego udział w rynku przywozu z państw innych niż Indie spadł z 8 % do 6 %, natomiast udział przywozu z Indii w rynku wzrósł z 10 % do 14 %.

               (130)

               W okresie badanym spadły udziały w rynku dwóch najistotniejszych oprócz Indii eksporterów: Szwajcaria odnotowała spadek udziału w rynku z 4 % do 3 %, natomiast Ukraina – z 2 % do 1 %.

               (131)

               W kontekście zwiększenia konsumpcji w Unii o 16 % i zmniejszenia udziału w rynku przemysłu Unii o 3 % w okresie badanym oznacza to, że przywóz z Indii pozyskał rynek nie tylko kosztem przemysłu unijnego, ale również pozostałego przywozu.

               (132)

               Średnia cena importowa z pozostałych państw trzecich spadała znacznie wolniej niż ceny importowe z Indii. Zmniejszyła się ona o 6 %, natomiast ceny importowe z Indii – o 14 %.

               (133)

               W całym okresie badanym ceny importowe ze Szwajcarii i Ukrainy były średnio znacznie wyższe niż ceny importowe z Indii. Cen nie można jednak zawsze bezpośrednio porównać, ponieważ na średnią cenę ma wpływ różny asortyment produktów.

               (134)

               Co więcej, wielkości przywozu ze Szwajcarii (+ 7 %) i z Ukrainy (– 16 %) w szczególności, a także z wszystkich innych państw trzecich (– 8 %) zasadniczo nie podlegały wzrostowi tak silnemu jak wielkości przywozu z Indii (+ 64 %).

               (135)

               Choć wielkość przywozu z Indii wzrosła o ponad 17 000 ton w okresie badanym, wielkość przywozu z Ukrainy spadła o około 700 ton, ze Szwajcarii wzrosła o około 700 ton, a z wszystkich pozostałych państw trzecich (w tym ze Szwajcarii i z Ukrainy) wzrosła o około 1 700 ton.

               (136)

               Na podstawie powyższych informacji i ze względu na fakt, że wielkość przywozu ze Szwajcarii i z Ukrainy jest o wiele niższa niż przywóz z Indii, nie istnieją przesłanki wskazujące, że przywóz z tych dwóch państw spowodował szkodę dla przemysłu unijnego.

               (137)

               Przywóz z państw innych niż Indie (w tym ze Szwajcarii i z Ukrainy) zazwyczaj ma wyższą cenę niż przywóz z Indii, przy czym w okresie badanym odnotował on 2 % spadek udziałów w rynku.

         4.6.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

   4.6.1.   Uwagi ogólne

               (138)

               Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w okresie badanym Komisja przeprowadziła badanie wpływu przywozu towarów po subsydiowanych cenach na przemysł unijny poprzez ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych mających wpływ na stan przemysłu.

               (139)

               Jak wspomniano w motywie 12 powyżej, w celu określenia potencjalnej szkody poniesionej przez przemysł unijny dokonano doboru próby.

               (140)

               W celu określenia szkody Komisja rozróżniła makroekonomiczne i mikroekonomiczne wskaźniki szkody.

               (141)

               Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu, danych przedstawionych przez EUROFER i zweryfikowanych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Dane dotyczyły wszystkich producentów unijnych.

               (142)

               Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie zweryfikowanych danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych.

               (143)

               Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

               (144)

               Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych i poprawę sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu.

               (145)

               Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.

         4.6.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

   4.6.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (146)

               Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 6

                  Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych producentów unijnych

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Wielkość produkcji (w tonach)

                           285 000

                           269 000

                           314 000

                           325 000

                           326 000

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              94

                              110

                              114

                              114

                           Moc produkcyjna (w tonach)

                           475 000

                           470 000

                           491 000

                           494 000

                           493 500

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              99

                              103

                              104

                              104

                           Wykorzystanie zdolności produkcyjnej (%)

                           60

                           57

                           64

                           66

                           66

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              95

                              107

                              110

                              110

                              Źródło: Dane Eurostatu, EUROFER-u i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (147)

               Wielkość produkcji przemysłu unijnego w okresie badanym wzrosła o 14 %. Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują, że początkowo ceny spadły o 6 % w 2013 r., następnie stopniowo wzrosły o 16 punktów procentowych w 2014 r. i kolejne 4 punkty procentowe w 2015 r., utrzymując się na tym samym poziomie w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (148)

               Moce produkcyjne przemysłu unijnego w okresie badanym wzrosły o 4 %.

               (149)

               W związku ze wzrostem wielkości produkcji wykorzystanie mocy produkcyjnych przez przemysł unijny zwiększyło się o 10 % w okresie badanym.

         4.6.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

               (150)

               Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na obszarze Unii i jego udział w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 7

                  Wielkość sprzedaży i udział w rynku producentów unijnych

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Wielkość sprzedaży w Unii (w tonach)

                           221 081

                           212 917

                           238 352

                           245 557

                           249 407

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              96

                              108

                              111

                              113

                           Udział w rynku (%)

                           82

                           82

                           79

                           79

                           79

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              99

                              96

                              96

                              96

                              Źródło: Dane Eurostatu, EUROFER-u i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (151)

               Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym w okresie badanym wzrosła o około 13 % lub o ponad 28 000 ton, co stanowi wartość poniżej 16 % wzrostu rynku, jak opisano w tabeli 2.

               (152)

               Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują początkowy spadek o 4 % w latach 2012–2013 i następujący po nim wzrost o 12 punktów procentowych w 2014 r., 3 punkty procentowe w 2015 r. i kolejne 2 punkty procentowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (153)

               Udział przemysłu unijnego w rynku w okresie badanym spadł o 3 %, z 82 % w latach 2012–2013 do 79 % w czasie od 2014 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

         4.6.2.3.   Wzrost

               (154)

               Konsumpcja w Unii w okresie badanym zwiększyła się o 16 % lub o ponad 44 000 ton. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego wzrosła o 13 % lub o ponad 23 000 ton, co mimo wszystko przełożyło się na utratę przez przemysł Unii 4 punktów procentowych udziałów w rynku.

         4.6.2.4.   Zatrudnienie i wydajność

               (155)

               Zatrudnienie i wydajność przemysłu unijnego w okresie badanym kształtował się następująco:

                  Tabela 8

                  Zatrudnienie i wydajność producentów unijnych

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Liczba pracowników

                           2 150

                           2 150

                           2 150

                           2 150

                           2 150

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              100

                              100

                              100

                              100

                           Wydajność (tony/pracownika)

                           133

                           125

                           146

                           151

                           152

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              94

                              110

                              114

                              114

                              Źródło: Dane Eurostatu, EUROFER-u i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (156)

               Zatrudnienie w przemyśle unijnym w okresie badanym utrzymało się na stałym poziomie.

               (157)

               Ze względu na 14 % spadek produkcji w okresie badanym, wydajność w tym okresie również spadła o 14 %. Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują początkowy spadek o 6 % w latach 2012–2013 i następujący po nim wzrost o 16 punktów procentowych w 2014 r. i kolejne 4 punkty procentowe w 2015 r. oraz utrzymywanie się na jednolitym poziomie w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

         4.6.2.5.   Wielkość marginesu subsydiowania oraz poprawa sytuacji po subsydiowaniu w przeszłości

               (158)

               Komisja ustaliła, że kontynuowano przywóz sztab i prętów ze stali nierdzewnej z Indii na rynek unijny po cenach subsydiowanych. Margines subsydiowania ustalony dla Indii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym znacznie przekraczał poziom de minimis opisany w motywie 100 powyżej.

               (159)

               Zbiegło się to z 14 % spadkiem cen importowych z Indii w okresie badanym. W konsekwencji przemysł unijny nie był jednak w stanie w pełni skorzystać na obowiązujących środkach wyrównawczych, ponieważ ich udział w rynku zmniejszył się o 4 %, a ich rentowność spadła o prawie 5 punktów procentowych.

         4.6.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

   4.6.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

               (160)

               Średnie ceny sprzedaży stosowane przez objętych próbą producentów unijnych wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 9

                  Średnie ceny sprzedaży w Unii i koszt jednostkowy

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii (EUR/t)

                           3 190

                           2 832

                           2 804

                           2 680

                           2 482

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              89

                              88

                              84

                              78

                           Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t)

                           3 012

                           2 772

                           2 681

                           2 561

                           2 459

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              92

                              89

                              85

                              82

                              Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (161)

               Średnie jednostkowe ceny sprzedaży naliczane przez przemysł klientom niepowiązanym w Unii stopniowo spadały i w sumie spadły o 22 % w okresie badanym do 2 482 EUR/tonę w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Przemysł unijny musiał obniżyć swoje ceny, dostosowując je do ogólnego spadku cen sprzedaży na rynku sztab i prętów ze stali nierdzewnej.

               (162)

               Średni koszt produkcji w przemyśle unijnym zmniejszył się w mniejszym stopniu – o 18 % w okresie badanym. Głównym czynnikiem mającym wpływ na spadek jednostkowych kosztów produkcji był spadek cen surowców, ale także zwiększenie wydajności.

         4.6.3.2.   Koszty pracy

               (163)

               Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 10

                  Średnie koszty pracy na pracownika

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR/pracownika)

                           51 304

                           52 672

                           54 130

                           54 393

                           52 462

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              103

                              106

                              107

                              103

                              Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (164)

               Średnie koszty pracy na pracownika w przemyśle unijnym nieznacznie wzrosły w okresie badanym – o 3 %.

         4.6.3.3.   Zapasy

               (165)

               Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 11

                  Zapasy

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)

                           6 857

                           9 336

                           8 493

                           6 331

                           5 778

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              136

                              124

                              92

                              84

                           Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji (%)

                           6 %

                           8 %

                           7 %

                           5 %

                           5 %

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              134

                              114

                              85

                              77

                              Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (166)

               Poziom stanu zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego spadł o 16 % w okresie badanym. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym poziom zapasów stanowił około 5 % produkcji przemysłu unijnego.

         4.6.3.4.   Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

               (167)

               Komisja określiła rentowność przemysłu unijnego, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży.

               (168)

               Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje oraz zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 12

                  Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

                           2012

                           2013

                           2014

                           2015

                           ODP

                           Rentowność sprzedaży UE klientom niepowiązanym (% obrotu ze sprzedaży)

                           8,1

                           3,8

                           6,4

                           6,1

                           3,3

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              47

                              79

                              76

                              41

                           Przepływy pieniężne (mln EUR)

                           28,4

                           9,6

                           26,8

                           28,4

                           16,5

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              34

                              94

                              100

                              58

                           Inwestycje (mln EUR)

                           7,7

                           6,9

                           6,8

                           7,1

                           7,0

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              90

                              88

                              92

                              91

                           Zwrot z inwestycji (%)

                           44

                           20

                           34

                           38

                           23

                              Indeks (2012 = 100)

                              100

                              46

                              78

                              86

                              53

                              Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (169)

               Rentowność przemysłu unijnego stopniowo spadała – z poziomu 8,1 % w 2012 r. do 3,3 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co stanowi spadek o 59 %. Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują początkowy drastyczny spadek o 53 % w latach 2012–2013 i następujący po nim wzrost o 32 punkty procentowe w 2014 r., dalszy nieznaczny wzrost o 3 punkty procentowe w 2015 r. i późniejszy drastyczny spadek o 35 punktów procentowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (170)

               Przepływy pieniężne netto odzwierciedlają zdolność przemysłu unijnego do samofinansowania swojej działalności. W okresie badanym przepływy pieniężne netto zmniejszyły się o 42 %. Wyniki analizy poszczególnych lat wykazują nieregularność zmian tego wskaźnika. Początkowy drastyczny spadek o 66 % pomiędzy 2012 a 2013 r. i następujący po nim wzrost o 60 punktów procentowych w 2014 r., dalszy nieznaczny wzrost o 6 punktów procentowych w 2015 r., po którym nastąpił drastyczny spadek o 42 punkty procentowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (171)

               Istotny spadek przepływów pieniężnych przemysłu unijnego wynikał głównie ze znaczącego spadku rentowności, jak wyjaśniono w motywie 169 powyżej.

               (172)

               W okresie badanym roczna wartość inwestycji w produkcję produktu podobnego dokonanych przez przemysł unijny zmniejszyła się o 9 %, czyli z 7,7 mln EUR w 2012 r. do 7,0 mln EUR w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (173)

               Zwrot z inwestycji to zysk jako odsetek wartości księgowej netto inwestycji. W przemyśle Unii zwrot z inwestycji z produkcji i sprzedaży produktu podobnego zmniejszył się w okresie badanym o 47 %.

         4.6.4.   Wniosek dotyczący sytuacji przemysłu unijnego

               (174)

               Dochodzenie wykazało, że mimo obowiązujących środków w przypadku większości wskaźników szkody odnotowano negatywne zmiany, a sytuacja gospodarcza i finansowa przemysłu unijnego pogorszyła się w okresie badanym.

               (175)

               Przemysł unijny stracił 4 % swojego udziału w rynku i odnotowywał coraz niższe zyski oraz spadek przepływów pieniężnych, ilości inwestycji i zwrotu z inwestycji.

               (176)

               Te negatywne tendencje zbiegły się w czasie ze znaczącym wzrostem konsumpcji w Unii wynoszącym 16 % w okresie badanym. W tym samym czasie stale powiększała się wielkość przywozu z Indii, jak również jego udział w rynku unijnym.

               (177)

               Wspomniany przywóz towarów subsydiowanych z Indii doprowadził do podcięcia cen przemysłu Unii o 12 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, wywierając presję cenową. W istocie presja cenowa w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była wyższa niż w okresie pierwotnego dochodzenia, w trakcie którego podcięcie cenowe wynosiło mniej niż 2 %.

               (178)

               Przemysł unijny został tym samym zmuszony do obniżenia cen sprzedaży, co stanowiło próbę ograniczenia utraty udziału w rynku. W konsekwencji jego zysk, mimo że wciąż dodatni (3,3 %) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, był niższy od zysku docelowego w wysokości 9,5 % ustalonego w dochodzeniu pierwotnym.

               (179)

               Równocześnie, jak wskazano w motywie 133 powyżej, przywóz sztab i prętów ze stali nierdzewnej z krajów innych niż Indie osiągał wyższe ceny niż przywóz z Indii i w okresie badanym utracił 2 % udziału w rynku.

               (180)

               Komisja stwierdziła zatem, że przemysł unijny wciąż ponosił szkody w okresie badanym i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

         4.7.   Prawdopodobieństwo kontynuacji szkody

               (181)

               W celu ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji szkody, w przypadku gdyby środki wobec Indii zostały zniesione, Komisja poddała analizie moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w Indiach, wywóz z Indii do innych państw oraz atrakcyjność rynku unijnego.

               (182)

               Jak wyjaśniono w motywie 105 powyżej, według ostrożnych szacunków wolne moce produkcyjne Indii wynoszą około 156 000 ton w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co odpowiada już 50 % konsumpcji w Unii w tym okresie.

               (183)

               Komisja zauważyła również, że po obniżeniu stawek celnych dla przedsiębiorstwa Viraj do 0 % w 2013 r., w wyniku przeglądu, o którym mowa w motywie 3 powyżej, producent ten znacząco zwiększył swoją obecność na rynku unijnym.

               (184)

               Istotnie między 2013 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym przedsiębiorstwo Viraj przejęło ponad połowę udziałów w indyjskim wywozie do Unii. W tym okresie przywóz prowadzony przez przedsiębiorstwo Viraj uległ niemal potrojeniu, zwiększając jego udział o ponad 60 %.

               (185)

               W tym samym okresie wielkość przywozu towarów z Indii wzrosła o 64 %, a ich udział w rynku unijnym wzrósł o 40 %. W zdecydowanej większości wzrost ten był spowodowany znacząco rosnącym przywozem prowadzonym przez przedsiębiorstwo Viraj. Wskazuje to na wzrost atrakcyjności rynku unijnego dla indyjskich producentów. W tym samym okresie udział przemysłu unijnego w rynku spadł o 3 punkty procentowe, a jego rentowność obniżyła się o prawie 5 punktów procentowych, co doprowadziło do pogorszenia się jego sytuacji.

               (186)

               Poziom cenowy wywozu z Indii do innych państw jest porównywalny z poziomem cenowym ich wywozu do Unii.

               (187)

               W związku z atrakcyjnością rynku unijnego opisaną w motywach 105, 182 i 183 powyżej, w przypadku uchylenia środków przynajmniej część tych wolnych mocy produkcyjnych najprawdopodobniej zostanie przekierowana na rynek Unii. Ponadto, jak opisano w motywie 107 powyżej, działalność indyjskich producentów jest w dużej mierze zorientowana na wywóz.

               (188)

               Przywóz z Indii podcina unijne ceny sprzedaży o 12 %. Można z tego wywnioskować, jaki byłby prawdopodobny poziom cenowy przywozu z Indii w przypadku uchylenia środków. W związku z tym prawdopodobne jest, iż presja cenowa na rynku unijnym znacznie wzrośnie, jeżeli środek zostanie uchylony, powodując tym samym dalsze pogorszenie sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

               (189)

               Na tej podstawie stwierdzono, że przy braku środków indyjscy producenci eksportujący prawdopodobnie zwiększą swoją obecność na rynku unijnym pod względem zarówno wielkości przywozu, jak i udziałów w rynku i to po cenach subsydiowanych znacząco podcinających ceny sprzedaży przemysłu unijnego.

               (190)

               Doprowadziłoby to do zwiększenia presji cenowej na rynku unijnym, co miałoby negatywny wpływ na rentowność i sytuację finansową przemysłu unijnego, dalej pogarszając sytuację gospodarczą przemysłu unijnego.

               (191)

               Komisja stwierdziła zatem, że istnieje duże prawdopodobieństwo kontynuacji szkody w przypadku zniesienia środków.

         5.   INTERES UNII

               (192)

               Zgodnie z art. 31 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków wyrównawczych wobec Indii nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości.

               (193)

               Komisja określiła interes Unii na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników. Wszystkim zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag zgodnie z art. 31 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (194)

               Na tej podstawie Komisja zbadała, czy istniały przekonujące powody mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie w mocy obecnych środków nie leży w interesie Unii pomimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa kontynuacji subsydiowania i kontynuacji szkody.

         5.1.   Interes przemysłu unijnego

               (195)

               Jak wyjaśniono w motywie 153 powyżej, środki nie uchroniły przemysłu unijnego przed utratą 4 % udziału w rynku w okresie objętym badaniem.

               (196)

               Jednocześnie w motywie 188 powyżej Komisja stwierdziła również, że w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków wyrównawczych wprowadzonych wobec przywozu z Indii prawdopodobnie nastąpiłoby pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego.

               (197)

               Dlatego też Komisja stwierdziła, że dalsze stosowanie środków wobec przywozu z Indii przyniesie korzyści przemysłowi unijnemu.

         5.2.   Interes importerów

               (198)

               Komisja wysłała kwestionariusze do dwóch współpracujących importerów. Jak wspomniano w motywie 23 powyżej, żaden z nich ani nie odpowiedział, ani w żaden inny sposób nie współpracował w ramach tego dochodzenia. Nie ujawnili się żadni inni importerzy.

               (199)

               Komisja stwierdziła więc, iż nie ma przesłanek wskazujących, że utrzymanie środków będzie miało negatywny wpływ na importerów, który przewyższy pozytywne oddziaływanie środków.

         5.3.   Interes użytkowników

               (200)

               Jak wspomniano w motywie 20 powyżej, żaden użytkownik w Unii nie zgłosił się po wszczęciu dochodzenia ani w żaden inny sposób nie współpracował w jego ramach.

               (201)

               Sztaby i pręty ze stali nierdzewnej są stosowane w wielu gałęziach przemysłu, w tym w przemyśle motoryzacyjnym, w przemyśle artykułów gospodarstwa domowego, przemyśle sprzętu medycznego i laboratoryjnego itp.

               (202)

               Mimo to, jak stwierdziła Komisja w pierwotnym dochodzeniu, użytkownicy stanowią jedynie przedsiębiorstwa pośredniczące, które wytwarzają i dostarczają części składowe dla wyżej wymienionych zastosowań.

               (203)

               W związku z tym użytkownicy ci są w stanie przenieść na użytkowników końcowych całość lub niemal całość wzrostu cen wynikającego z nałożenia cła wyrównawczego, przy czym dla tych ostatnich wpływ takich środków jest nieznaczny.

               (204)

               Ustalenia te zostały potwierdzone w obecnym przeglądzie, ponieważ w toku dochodzenia nie ujawniono żadnych wskazań, które podważałyby to pierwotne twierdzenie w odniesieniu do okresu po wprowadzeniu obowiązujących środków.

               (205)

               Ponadto, mimo że środki obowiązują od 2011 r., użytkownicy w Unii w dalszym ciągu zaopatrywali się m.in. w Indiach. Użytkownicy nie przedstawili żadnych informacji wskazujących, że wystąpiły jakiekolwiek trudności w znalezieniu innych źródeł dostaw, podobnie w toku dochodzenia nie ujawniono takich informacji.

               (206)

               Na tej podstawie i zgodnie z wnioskami wynikającymi z dochodzenia pierwotnego Komisja stwierdziła, że dalsze stosowanie środków nie wywrze znaczącego negatywnego wpływu na użytkowników.

         5.4.   Wnioski dotyczące interesu Unii

               (207)

               W świetle powyższych ustaleń Komisja uznała, że brakuje przekonujących powodów, aby stwierdzić, że rozszerzenie istniejących środków wyrównawczych w odniesieniu do przywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii nie leży w interesie Unii.

         6.   ŚRODKI WYRÓWNAWCZE

               (208)

               Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano utrzymać obowiązujące środki wyrównawcze. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji oraz złożyć wniosek o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych. Przedstawione uwagi i komentarze zostały należycie uwzględnione.

               (209)

               Z powyższych ustaleń wynika, że zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego środki wyrównawcze stosowane względem przywozu sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii, wprowadzone rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych w brzmieniu nadanym rozporządzeniem zmieniającym, powinny zostać utrzymane.

               (210)

               Indywidualne stawki ceł wyrównawczych dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu stosuje się wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wyprodukowanego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

               (211)

               Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła wyrównawczego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (7) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających na przykład z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmian w obrębie podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

               (212)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (8),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło wyrównawcze na przywóz sztab i prętów ze stali nierdzewnej, nieobrobionych więcej niż gięte na zimno lub wykończone na zimno, innych niż sztaby i pręty o okrągłym przekroju poprzecznym o średnicy nie mniejszej niż 80 mm, obecnie objętych kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 oraz 7222 20 89 i pochodzących z Indii.
   2.   Stawka ostatecznego cła wyrównawczego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wyprodukowanego przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa:

               Przedsiębiorstwo

               Cło (w %)

               Dodatkowy kod TARIC

               Chandan Steel Ltd., Bombaj

               3,4

               B002

               Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj
               Precision Metals, Bombaj;
               Hindustan Inox Ltd., Bombaj;
               Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj

               3,3

               B003

               Viraj Profiles Limited, Palghar, Maharasztra i Bombaj, Maharasztra

               0

               B004

               Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku

               4,0

               B005

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               4,0

               B999

         3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 55.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 405/2011 z dnia 19 kwietnia 2011 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii (Dz.U. L 108 z 28.4.2011, s. 3).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 721/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 405/2011 nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii (Dz.U. L 202 z 27.7.2013, s. 2).

      (4)  Dz.U. C 248 z 29.7.2015, s. 4.

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93). Rozporządzenie to zostało ujednolicone przez rozporządzenie podstawowe.

      (6)  Dz.U. C 148 z 27.4.2016, s. 8.

      (7)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, 1049 Brussels, Belgia.

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21).

      ZAŁĄCZNIK

         Indyjscy współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą

         Dodatkowy kod TARIC B005

                  Nazwa przedsiębiorstwa

                  Miasto

                  Ambica Steel Ltd

                  New Delhi

                  Bhansali Bright Bars Pvt. Ltd

                  Navi Mumbai

                  Chase Bright Steel Ltd

                  Navi Mumbai

                  D.H. Exports Pvt. Ltd

                  Mumbai

                  Facor Steels Ltd

                  Nagpur

                  Global Smelters Ltd

                  Kanpur

                  Indian Steel Works Ltd

                  Navi Mumbai

                  Jyoti Steel Industries Ltd

                  Mumbai

                  Laxcon Steels Ltd

                  Ahmedabad

                  Meltroll Engineering Pvt. Ltd

                  Mumbai

                  Mukand Ltd

                  Thane

                  Nevatia Steel & Alloys Pvt. Ltd

                  Mumbai

                  Panchmahal Steel Ltd

                  Kalol

                  Raajratna Metal Industries Ltd

                  Ahmedabad

                  Rimjhim Ispat Ltd

                  Kanpur

                  Sindia Steels Ltd

                  Mumbai

                  SKM Steels Ltd

                  Mumbai

                  Parekh Bright Bars Pvt. Ltd

                  Thane

                  Shah Alloys Ltd

                  Gandhinagar