title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2016 z dnia 18 grudnia 2018 r. zezwalające na wprowadzenie na rynek obłuszczonych ziaren Digitaria exilis jako tradycyjnej żywności z państwa trzeciego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  19.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 323/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/2016
         z dnia 18 grudnia 2018 r.
         zezwalające na wprowadzenie na rynek obłuszczonych ziaren Digitaria exilis jako tradycyjnej żywności z państwa trzeciego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że jedynie taka nowa żywność, która uzyskała zezwolenie i jest wpisana do unijnego wykazu, może być wprowadzana na rynek w Unii. Tradycyjna żywność z państwa trzeciego stanowi nową żywność zgodnie z definicją w art. 3 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

                     (2)

                     Na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanawiające unijny wykaz nowej żywności, która uzyskała zezwolenie.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2015/2283 Komisja decyduje o zezwoleniu i wprowadzeniu na rynek w Unii tradycyjnej żywności z państwa trzeciego.

                     (4)

                     W dniu 23 stycznia 2018 r. przedsiębiorstwo Obà Food Srl. („wnioskodawca”) zgłosiło Komisji zamiar wprowadzenia na rynek w Unii obłuszczonych ziaren Digitaria exilis (Kippist) Stapf („Fonio”) jako tradycyjnej żywności z państwa trzeciego w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (UE) 2015/2283. Wnioskodawca występuje o zezwolenie dotyczące spożycia obłuszczonych ziaren Digitaria exilis (Kippist) Stapf jako takich lub jako składnika żywności przez ogół populacji.

                     (5)

                     Przedstawione przez wnioskodawcę udokumentowane dane wykazały historię bezpiecznego stosowania obłuszczonych ziaren Digitaria exilis (Kipist) Stapf jako żywności w krajach Afryki Zachodniej, w szczególności w Gwinei, Nigerii i Mali.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 w dniu 28 lutego 2018 r. Komisja przekazała ważne zgłoszenie państwom członkowskim oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).

                     (7)

                     W terminie czterech miesięcy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2283, państwa członkowskie ani Urząd nie powiadomiły Komisji o żadnych należycie uzasadnionych zastrzeżeniach dotyczących bezpieczeństwa wobec wprowadzenia na rynek w Unii obłuszczonych ziaren Digitaria exilis (Kippist) Stapf.

                     (8)

                     Komisja powinna zatem zezwolić na wprowadzanie na rynek w Unii obłuszczonych ziaren Digitaria exilis (Kippist) Stapf i zaktualizować unijny wykaz nowej żywności.

                     (9)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1

               1.   Obłuszczone ziarna Digitaria exilis (Kippist) Stapf, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia, włącza się do unijnego wykazu nowej żywności, która uzyskała zezwolenie, ustanowionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/2470.

               2.   Wpis w unijnym wykazie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje warunki stosowania i wymogi dotyczące etykietowania określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 327 z 11.12.2015, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, s. 72).

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w tabeli 1 (Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie) dodaje się następujący wpis w porządku alfabetycznym:

                                    Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

                                    Warunki stosowania nowej żywności

                                    Dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania

                                    Inne wymogi

                                    „Obłuszczone ziarna Digitaria exilis (Kippist) Stapf
                                    (tradycyjna żywność z państwa trzeciego)

                                    Nie określono

                                    Nowa żywność jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją środków spożywczych jako »obłuszczone ziarna palusznika (Digitaria exilis)«.”

                        2)

                        w tabeli 2 (Specyfikacje) dodaje się następujący wpis w porządku alfabetycznym:

                                    Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

                                    Specyfikacje

                                    „Obłuszczone ziarna Digitaria exilis (Kippist) Stapf (palusznik)
                                    (tradycyjna żywność z państwa trzeciego)

                                       Opis/definicja

                                    Tradycyjną żywnością są obłuszczone (usunięte otręby) ziarna Digitaria exilis (Kippist) Stapf.

                                       Digitaria exilis (Kippist) Stapf to jednoroczna roślina zielna należąca do rodziny Poaceae.

                                       Typowe składniki odżywcze obłuszczonych ziaren palusznika

                                    Węglowodany: 76,1 g/100 g palusznika
                                    Woda: 12,4 g/100 g palusznika
                                    Białko: 6,9 g/100 g palusznika
                                    Tłuszcz: 1,2 g/100 g palusznika
                                    Włókno: 2,2 g/100 g palusznika
                                    Popiół: 1,2 g/100 g palusznika
                                    Zawartość fitynianów: ≤ 2,1 mg/g”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2018 z dnia 18 grudnia 2018 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031

text:
                  19.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 323/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/2018
         z dnia 18 grudnia 2018 r.
         ustanawiające szczególne przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 42 ust. 6,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Należy ustanowić przepisy, aby zapewnić przeprowadzanie oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031, w rozsądnym terminie oraz na podstawie terminowego przetwarzania dokumentacji technicznej.

                     (2)

                     Aby zapewnić przeprowadzenie powyższej oceny ryzyka, wniosek do Komisji powinna składać wyłącznie krajowa organizacja ochrony roślin – w rozumieniu Międzynarodowej konwencji ochrony roślin – danego państwa trzeciego. Jest to konieczne, aby zapewnić poświadczenie przez właściwy organ państwa trzeciego wszystkich elementów niezbędnych do oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami, które mają być wprowadzone na terytorium Unii. Jest to niezbędne z uwagi na wiarygodność i zasadność oceny ryzyka jako podstawy środków wprowadzanych zgodnie z art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031. Przepisy te powinny mieć zastosowanie bez uszczerbku dla prawa Komisji do składania do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wniosków o wydanie opinii naukowych na podstawie art. 29 oraz o udzielenie pomocy naukowej lub technicznej na podstawie art. 31 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

                     (3)

                     Dokumentacja techniczna powinna zawierać dane dotyczące towarów, które mają być wprowadzane na terytorium Unii, a także dane dotyczące identyfikacji agrofagów potencjalnie związanych z danym towarem w państwie wywozu, dane dotyczące krajowych fitosanitarnych środków łagodzących, kontroli i zabiegów oraz przetwarzania towarów, a także dane kontaktowe osoby fizycznej odpowiedzialnej za współpracę z Komisją i EFSA. Dane te są niezbędne do przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z towarami oraz do identyfikacji gatunków agrofagów, w odniesieniu do których konieczne może być wprowadzenie fitosanitarnych środków łagodzących.

                     (4)

                     W celu zapewnienia EFSA wszystkich elementów niezbędnych do przeprowadzenia oceny ryzyka dokumentacja techniczna powinna zawierać informacje określone w dokumencie EFSA „Information required for dossiers to support demands for import of high risk plants, plant products and other objects as foreseen in Article 42 of Regulation (EU) 2016/2031” (3).

                     (5)

                     Właściwe jest, aby po potwierdzeniu otrzymania dokumentacji technicznej Komisja zbadała, czy zawiera ona wymagane informacje, i aby w razie konieczności mogła zwrócić się o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia w celu zagwarantowania, że wniosek zawiera wszystkie wymagane i odpowiednie elementy do celów oceny ryzyka.

                     (6)

                     Należy ustanowić przepisy dotyczące przeprowadzania oceny ryzyka przez EFSA, komunikacji tej ostatniej z wnioskodawcą oraz publikacji wspomnianej oceny w celu zapewnienia przejrzystego, skutecznego i terminowego procesu oceny ryzyka.

                     (7)

                     Aby uniknąć sytuacji, w której ujawnienie niektórych informacji narusza pozycję konkurencyjną niektórych osób trzecich, należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące poufności określone w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002.

                     (8)

                     Ze względu na pewność prawa niniejsze rozporządzenie powinno stosować się od tej samej daty co rozporządzenie (UE) 2016/2031.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Przedmiot i zakres stosowania
            Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedury oceny ryzyka, którą przewidziano w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031, aby zapewnić przeprowadzanie takiej oceny w rozsądnym terminie oraz na podstawie popytu na przywóz, któremu towarzyszy kompleksowa dokumentacja techniczna, i zgodnie z określoną procedurą.

            Artykuł 2
            Składanie dokumentacji technicznej
            Dokumentację techniczną do celu przeprowadzenia oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031, może złożyć do Komisji wyłącznie krajowa organizacja ochrony roślin danego państwa trzeciego.
            Do dokumentacji technicznej dołącza się elementy wskazujące na istnienie popytu na przywóz w rozumieniu art. 42 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

            Artykuł 3
            Treść dokumentacji technicznej
            Dokumentacja techniczna zawiera – w odniesieniu do każdej rośliny, produktu roślinnego lub innego przedmiotu – wszystkie następujące elementy:

                        a)

                        informacje dotyczące towaru, w tym zabiegów i przetwarzania towaru;

                        b)

                        informacje dotyczące identyfikacji agrofagów potencjalnie związanych z danym towarem w państwie wywozu;

                        c)

                        informacje dotyczące fitosanitarnych środków łagodzących i kontroli;

                        d)

                        dane kontaktowe punktu kontaktowego organizacji ochrony roślin państwa trzeciego, który jest odpowiedzialny za kontakty z Komisją i Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

                  Dokumentacja techniczna zawiera również wszystkie elementy, o których mowa w dokumencie EFSA „Information required for dossiers to support demands for import of high risk plants, plant products and other objects as foreseen in Article 42 of Regulation (EU) 2016/2031”.
            Wnioskodawca może podać informacje, których ujawnienie mogłoby zaszkodzić pozycji konkurencyjnej określonej osoby trzeciej i które w związku z tym powinny być traktowane jako poufne zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach należy przedstawić możliwe do zweryfikowania uzasadnienie.
            Dokumentację składa się w jednym z języków urzędowych Unii.

            Artykuł 4
            Przyjmowanie i badanie dokumentacji technicznej przez Komisję
            Komisja potwierdza otrzymanie dokumentacji technicznej.
            Bada ona, czy dokumentacja techniczna zawiera informacje opisane w art. 3 akapit pierwszy lit. a)–d), i może zwrócić się do wnioskodawcy o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, w zależności od treści i przedmiotu dokumentacji technicznej.
            Jeżeli Komisja stwierdzi, że wymogi te zostały spełnione, przekazuje dokumentację techniczną do EFSA i informuje o tym państwa członkowskie.

            Artykuł 5
            Przeprowadzanie i zakończenie oceny ryzyka
            EFSA weryfikuje, czy dokumentacja techniczna spełnia wymogi jej dokumentu, o którym mowa w art. 3 akapit drugi, i może zwrócić się do wnioskodawcy o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, w zależności od treści i przedmiotu dokumentacji technicznej.
            Po przeprowadzeniu tej weryfikacji EFSA przeprowadza ocenę ryzyka.
            Podczas przeprowadzania oceny ryzyka EFSA może kontaktować się bezpośrednio z wnioskodawcą w celu uzyskania dodatkowych informacji lub wyjaśnień.
            EFSA informuje Komisję o każdym kontakcie z wnioskodawcą.
            EFSA kończy przeprowadzanie oceny ryzyka w rozsądnym terminie i przedkłada ocenę Komisji. EFSA publikuje ocenę ryzyka w Dzienniku EFSA.
            Na podstawie tej oceny ryzyka Komisja, w razie potrzeby, zmienia wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka, o którym mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/2031, zgodnie z art. 42 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia.

            Artykuł 6
            Poufność
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustanowione w art. 39 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 dotyczące poufności informacji przedstawionych przez wnioskodawcę.

            Artykuł 7
            Wejście w życie i stosowanie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

            (3)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), Dehnen-Schmutz K., Jaques Miret J.A., Jeger M., Potting R., Corini A., Simone G., Kozelska S., Munoz Guajardo I., Stancanelli G. and Gardi C., 2018. Information required for dossiers to support demands for import of high risk plants, plant products and other objects as foreseen in Article 42 of Regulation (EU) 2016/2031 (Informacje wymagane w dokumentacji uzupełniającej wnioski o przywóz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031). EFSA supporting publication EFSA 2018:EN-1492, 22 s. doi:10.2903/sp.efsa.2018.1492.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 z dnia 18 grudnia 2018 r. ustanawiające tymczasowy wykaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i wykaz roślin, dla których nie są wymagane świadectwa fitosanitarne do celów wprowadzenia na terytorium Unii w rozumieniu art. 73 tego rozporządzenia

text:
                  19.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 323/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/2019
         z dnia 18 grudnia 2018 r.
         ustanawiające tymczasowy wykaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i wykaz roślin, dla których nie są wymagane świadectwa fitosanitarne do celów wprowadzenia na terytorium Unii w rozumieniu art. 73 tego rozporządzenia
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 42 ust. 3 i art. 73,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/2031 Komisja przyjmuje na podstawie wstępnej oceny akty wykonawcze, tymczasowo umieszczając w wykazie rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty wysokiego ryzyka powodujące niedopuszczalny poziom zagrożenia agrofagami dla terytorium Unii.

                     (2)

                     Od przyjęcia rozporządzenia (UE) 2016/2031 przeprowadzono szereg wstępnych ocen mających na celu zbadanie, czy rośliny i produkty roślinne pochodzące z państw trzecich powodują niedopuszczalny poziom zagrożenia agrofagami dla terytorium Unii. W wyniku tych ocen stwierdzono, że ponieważ niektóre rośliny i produkty roślinne spełniają co najmniej jedno z kryteriów określonych w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia, mogą one kwalifikować się jako „rośliny wysokiego ryzyka” lub „produkty roślinne wysokiego ryzyka” w rozumieniu art. 42 wspomnianego rozporządzenia. W wyniku tychże wstępnych ocen ryzyka stwierdzono również, że nasiona i materiał in vitro tych „roślin wysokiego ryzyka” nie powinny być objęte przepisami niniejszego rozporządzenia, ponieważ poziom zagrożenia agrofagami pozostaje na dopuszczalnym poziomie. Przepisami niniejszego rozporządzenia nie powinny być ponadto objęte naturalnie lub sztucznie skarlone rośliny drzewiaste przeznaczone do sadzenia, ponieważ ich przywóz podlega szczególnym wymogom ustanowionym zgodnie z dyrektywą Rady 2000/29/WE (2), obniżającym zagrożenie agrofagami do dopuszczalnego poziomu i będzie ponadto podlegał szczególnym wymogom ustanowionym art. 41 rozporządzenia (UE) 2016/2031 z dnia 14 grudnia 2019 r.

                     (3)

                     W odniesieniu do roślin przeznaczonych do sadzenia innych niż nasiona, materiału in-vitro oraz naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin drzewiastych przeznaczonych do sadzenia, należących do Acacia Mill., Acer L., Albizia Durazz., Alnus Mill., Annona L., Bauhinia L., Berberis L., Betula L., Caesalpinia L., Cassia L., Castanea Mill., Cornus L., Corylus L., Crataegus L., Diospyros L., Fagus L., Ficus carica L., Fraxinus L., Hamamelis L., Jasminum L., Juglans L., Ligustrum L., Lonicera L., Malus Mill., Nerium L., Persea Mill., Populus L., Prunus L., Quercus L., Robinia L., Salix L., Sorbus L., Taxus L., Tilia L., Ulmus L. oraz roślin Ullucus tuberosus Loz. wiadomo jest, że są one żywicielami powszechnie występujących agrofagów znanych z dużego wpływu na gatunki roślin o dużym znaczeniu gospodarczym, społecznym i środowiskowym dla Unii. W odniesieniu do tych roślin wiadomo jest ponadto, że są często siedliskiem agrofagów, nie wykazując objawów zakażenia lub wykazując okres utajenia poprzedzający wystąpienie tych objawów. Ogranicza to możliwość wykrycia obecności takich agrofagów podczas inspekcji przeprowadzanych przy wprowadzaniu tych roślin na terytorium Unii. Ponadto rośliny przeznaczone do sadzenia są zwykle wprowadzane do Unii w postaci krzewów i drzew i w tej postaci występują też zazwyczaj w Unii. W związku z powyższym nie można uznać istniejących środków regulujących wprowadzanie z państw trzecich roślin przeznaczonych do sadzenia ujętych w załączniku I do tego rozporządzenia oraz roślin Ullucus tuberosus Loz. za wystarczające do zapobieżenia wprowadzenia agrofagów. Z tego powodu rośliny przeznaczone do sadzenia wymienione w załączniku I oraz rośliny Ullucus tuberosus Loz. powinny być ujęte w wykazie jako rośliny wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, a ich wprowadzania na terytorium Unii należy tymczasowo zakazać.

                     (4)

                     W odniesieniu do owoców roślin Momordica L. wiadomo jest, że są żywicielami agrofaga Thrips palmi Karny, stanowiąc istotną drogę jego przenikania i zasiedlania, przy czym agrofag ten znany jest z dużego wpływu na gatunki roślin o dużym znaczeniu gospodarczym, społecznym i środowiskowym dla terytorium Unii. Agrofag ten nie występuje jednak we wszystkich państwach trzecich, zaś w państwach trzecich, w których zgodnie z posiadaną wiedzą występuje, nie występuje on we wszystkich regionach. Niektóre państwa trzecie stosują ponadto skuteczne środki zmniejszające ryzyko w odniesieniu do tego agrofaga. W związku z powyższym owoce roślin Momordica L. pochodzące z państw trzecich lub ich części, w których agrofag zgodnie z posiadaną wiedzą występuje, a które nie posiadają skutecznych środków zmniejszających ryzyko w odniesieniu do tego agrofaga, można zakwalifikować jako rośliny wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i dlatego należy tymczasowo zakazać wprowadzania tych roślin do Unii.

                     (5)

                     W odniesieniu do drewna z roślin Ulmus L. wiadomo, że jest ono żywicielem agrofaga Saperda tridentata Olivier, stanowiąc istotną drogę jego przenikania i zasiedlania. Agrofag ten znany jest z dużego wpływu na gatunki roślin o dużym znaczeniu gospodarczym, społecznym i środowiskowym dla terytorium Unii. Agrofag ten nie występuje jednak we wszystkich państwach trzecich, zaś w państwach trzecich, w których zgodnie z posiadaną wiedzą występuje, nie występuje on w niektórych regionach. W związku z powyższym drewno z roślin Ulmus L. pochodzące z państw trzecich lub obszarów państw trzecich, w których Saperda tridentata Olivier zgodnie z posiadaną wiedzą występuje, można uznać za produkt roślinny wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031. Z tego względu należy tymczasowo zakazać wprowadzania tego drewna do Unii.

                     (6)

                     Rośliny i produkty roślinne, o których mowa w motywach 3, 4 i 5, nie są ujęte w wykazie zgodnie z art. 40 rozporządzenia (UE) 2016/2031, lub są ujęte w nim jedynie w odniesieniu do niektórych państw trzecich. Ponadto, zgodnie z odnośnymi wstępnymi ocenami, wspomniane rośliny i produkty roślinne nie są objęte wymogami, o których mowa w art. 41 tego rozporządzenia, w odniesieniu do wszystkich państw trzecich w wystarczającym stopniu i nie podlegają środkom tymczasowym ustanowionym w art. 49 tego rozporządzenia.

                     (7)

                     Rośliny i produkty roślinne, o których mowa w motywach 3, 4 i 5, nie są jeszcze przedmiotem pełnej oceny ryzyka, która jest konieczna do stwierdzenia, czy nie stwarzają one niedopuszczalnego poziomu ryzyka ze względu na prawdopodobieństwo bycia żywicielem agrofaga kwarantannowego dla Unii lub czy ryzyko to można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu poprzez stosowanie określonych środków. Jeśli stwierdzi się istnienie zapotrzebowania na przywóz tych roślin i produktów roślinnych, należy poddać je ocenie ryzyka przeprowadzanej zgodnie z aktem wykonawczym przyjmowanym na podstawie art. 42 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     (8)

                     Zgodnie z art. 73 rozporządzenia (UE) 2016/2031 Komisja w drodze aktów wykonawczych określa, że dla roślin innych niż rośliny włączone do wykazu, o którym mowa w art. 72 ust. 1, wymagane jest świadectwo fitosanitarne do celów wprowadzenia na terytorium Unii.

                     (9)

                     Te akty wykonawcze powinny jednak określać, że świadectwo fitosanitarne nie jest wymagane dla tych roślin, w przypadku gdy ocena oparta na dowodach dotyczących zagrożenia agrofagami i doświadczenie handlowe wskazują, że takie świadectwo nie jest konieczne.

                     (10)

                     Od przyjęcia wspomnianego rozporządzenia przeprowadzono liczne oceny, których przedmiotem było zagrożenie agrofagami i doświadczenie handlowe związane z szeregiem roślin innych niż rośliny przeznaczone do sadzenia, pochodzących z państw trzecich.

                     (11)

                     Zgodnie z tymi ocenami owoce roślin Ananas comosus (L.) Merrill, Cocos nucifera L., Durio zibethinus Murray, Musa L. oraz Phoenix dactylifera L. nie są żywicielami agrofagów kwarantannowych dla Unii ani agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031 bądź powszechnie występujących agrofagów mogących mieć wpływ na gatunki roślin uprawiane w Unii. Dodać należy, że nie odnotowano pojawów związanych z wprowadzeniem tych owoców z państw trzecich. Nie odnotowano ponadto powtarzających się przypadków zatrzymywania tych owoców przy wprowadzaniu na terytorium Unii uzasadnionego obecnością agrofagów kwarantannowych dla Unii lub agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 rzeczonego rozporządzenia.

                     (12)

                     W związku z tym, że owoce te spełniają wszystkie kryteria określone w załączniku VI do rozporządzenia (UE) 2016/2031, nie należy w ich przypadku wymagać świadectwa fitosanitarnego do celów wprowadzenia na terytorium Unii.

                     (13)

                     Zarówno wykaz sporządzany na podstawie art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/2031, jak i wykaz sporządzany na podstawie art. 73 tego rozporządzenia dotyczą przepisów przywozowych opartych na podobnych kryteriach oceny ryzyka, które określono w załącznikach III i VI do tego rozporządzenia. Centralną rolę odgrywa w nich ryzyko stwarzane przez odnośne rośliny i produkty roślinne, a nie zagrożenie stwarzane przez określone agrofagi. Przepisy te opracowano przy użyciu wspólnej metodyki oceny ryzyka i podlegają one aktualizacji przy zastosowaniu tej samej metodyki – w oparciu o dostępne dowody techniczne i naukowe. Z tego powodu należy je zintegrować w ramach jednego rozporządzenia.

                     (14)

                     Ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2016/2031 stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., oraz w celu zapewnienia spójnego stosowania wszystkich przepisów dotyczących wprowadzania do Unii roślin, produktów roślinnych i innych produktów, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od tego samego dnia.

                     (15)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty wysokiego ryzyka
            Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty ujęte w załączniku I uznaje się za rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i zakazuje się ich wprowadzania na terytorium Unii w oczekiwaniu na ocenę ryzyka.

            Artykuł 2
            Świadectwo fitosanitarne do celów wprowadzenia niektórych roślin do Unii
            Wymaga się świadectwa fitosanitarnego do celów wprowadzenia do Unii roślin innych niż rośliny ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 72 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
            Wymóg ten nie obejmuje owoców ujętych w załączniku II.

            Artykuł 3
            Wejście w życie i stosowanie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK I

               Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031

                        1.

                        Rośliny przeznaczone do sadzenia inne niż nasiona, materiał in-vitro i naturalnie lub sztucznie skarlone rośliny drzewiaste przeznaczone do sadzenia, pochodzące ze wszystkich państw trzecich i należące do następujących rodzajów lub gatunków:

                                    Kod CN

                                    Opis

                                    ex 0602

                                       Acacia Mill.

                                    ex 0602

                                       Acer L.

                                    ex 0602

                                       Albizia Durazz.

                                    ex 0602

                                       Alnus Mill.

                                    ex 0602

                                       Annona L.

                                    ex 0602

                                       Bauhinia L.

                                    ex 0602

                                       Berberis L.

                                    ex 0602

                                       Betula L.

                                    ex 0602

                                       Caesalpinia L.

                                    ex 0602

                                       Cassia L.

                                    ex 0602

                                       Castanea Mill.

                                    ex 0602

                                       Cornus L.

                                    ex 0602

                                       Corylus L.

                                    ex 0602

                                       Crataegus L.

                                    ex 0602

                                       Diospyros L.

                                    ex 0602

                                       Fagus L.

                                    ex 0602

                                       Ficus carica L.

                                    ex 0602

                                       Fraxinus L.

                                    ex 0602

                                       Hamamelis L.

                                    ex 0602

                                       Jasminum L.

                                    ex 0602

                                       Juglans L.

                                    ex 0602

                                       Ligustrum L.

                                    ex 0602

                                       Lonicera L.

                                    ex 0602

                                       Malus Mill.

                                    ex 0602

                                       Nerium L.

                                    ex 0602

                                       Persea Mill.

                                    ex 0602

                                       Populus L.

                                    ex 0602

                                       Prunus L.

                                    ex 0602

                                       Quercus L.

                                    ex 0602

                                       Robinia L.

                                    ex 0602

                                       Salix L.

                                    ex 0602

                                       Sorbus L.

                                    ex 0602

                                       Taxus L.

                                    ex 0602

                                       Tilia L.

                                    ex 0602

                                       Ulmus L.

                        2.

                        Rośliny Ullucus tuberosus pochodzące ze wszystkich państw trzecich

                                    Kod CN

                                    Opis

                                    ex 0601 10 90
                                    ex 0601 20 90
                                    ex 0714 90 20

                                       Ullucus tuberosus Loz.

                        3.

                        Owoce roślin Momordica L. pochodzące z państw trzecich lub obszarów państw trzecich, gdzie zgodnie z wiedzą występuje Thrips palmi Karny i gdzie brak jest skutecznych środków zmniejszających ryzyko występowania tego agrofaga.

                                    Kod CN

                                    Opis

                                    ex 0709 99 90

                                       Momordica L.

                        4.

                        Drewno roślin Ulmus L. pochodzące z państw trzecich lub obszarów państw trzecich, gdzie zgodnie z wiedzą występuje Saperda tridentata Olivier.

                                    Kod CN

                                    Opis

                                    ex 4403 12 00
                                    ex 4401 22 00
                                    ex 4401 39 00
                                    ex 4403 99 00
                                    ex 4407 99

                                       Ulmus L.

            ZAŁĄCZNIK II

               Lista owoców, w odniesieniu do których nie wymaga się świadectwa fitosanitarnego do celów wprowadzenia do Unii w rozumieniu art. 73 rozporządzenia (UE) 2016/2031

                        Kod CN

                        Opis

                        ex 0804 30 00

                           Ananas comosus (L.) Merrill

                        ex 0801 12 00 , ex 0801 19 00

                           Cocos nucifera L.

                        ex 0810 60 00

                           Durio zibethinus Murray

                        ex 0803 10 10 , ex 0803 90 10

                           Musa L.

                        ex 0804 10 00

                           Phoenix dactylifera L.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/2053 z dnia 21 grudnia 2018 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

text:
                  21.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 327/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/2053
         z dnia 21 grudnia 2018 r.
         wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 z dnia 2 maja 2013 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008 (1), w szczególności jego art. 4i,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 2 maja 2013 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 401/2013.

                     (2)

                     W dniu 17 września 2018 r. niezależna międzynarodowa misja rozpoznawcza Rady Praw Człowieka ONZ opublikowała szczegółowe sprawozdanie na temat Mjanmy, w którym stwierdzono, że rażące naruszenia praw człowieka i czyny łamiące prawa człowieka zostały popełnione w stanach Kaczin, Arakan i Szan, w szczególności przez siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw) i Policję Graniczną, oraz że wiele z tych naruszeń stanowi najpoważniejsze przestępstwa w świetle prawa międzynarodowego,

                     (3)

                     Mając na uwadze ustalenia misji rozpoznawczej należy wpisać siedem osób do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym znajdującego się w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013.

                     (4)

                     Należy odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               J. BOGNER-STRAUSS

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            Następujące osoby zostają dodane do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów zawartego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013.

                           Nazwisko

                           Informacje identyfikacyjne

                           Przyczyny

                           Data umieszczenia

                           „8.

                           Ba Kyaw

                           Ba Kyaw jest sierżantem sztabowym w 564. batalionie lekkiej piechoty sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W drugiej połowie roku 2017 popełnił akty okrucieństwa oraz poważne naruszenia praw człowieka, w tym zabójstwa, deportacje i tortury, wobec ludu Rohingja w stanie Arakan. W szczególności został rozpoznany jako jeden z kluczowych sprawców masakry w wiosce Maung Nu w dniu 27 sierpnia 2017 r.

                           21.12.2018

                           9.

                           Tun Naing

                           Tun Naing jest dowódcą bazy Policji Granicznej w Taung Bazar. W tym zakresie jest odpowiedzialny za akty okrucieństwa oraz poważne naruszenia praw człowieka wobec ludności Rohingja w Taung Bazar dokonane przez Policję Graniczną około dnia 25 sierpnia 2017 r., przed tym dniem i po tym dniu, w tym przymusowe zatrzymania, złe traktowanie i tortury.

                           21.12.2018

                           10.

                           Khin Hlaing

                           Data urodzenia: 2 maja 1968 r.

                           Generał brygady Khin Hlaing jest byłym dowódcą 99. dywizji lekkiej piechoty i obecnym szefem północno-wschodniego dowództwa sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jako dowódca 99. dywizji nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Szan w roku 2016 i na początku roku 2017. W tym kontekście jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez 99. dywizję w drugiej połowie 2016 r. wobec mniejszości etnicznych zamieszkujących wsie w stanie Szan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przymusowe zatrzymania oraz niszczenie wiosek.

                           21.12.2018

                           11.

                           Aung Myo Thu

                           Major Aung Myo Thu jest dowódcą jednostki terenowej 33. dywizji lekkiej piechoty sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jako dowódca jednostki terenowej 33. dywizji lekkiej piechoty nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan w roku 2017. W tym kontekście jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez 33. dywizję wobec ludności Rohingja w stanie Arakan w drugiej połowie roku 2017. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i przymusowe zatrzymania.

                           21.12.2018

                           12.

                           Thant Zaw Win

                           Thant Zaw Win jest majorem 564. batalionu lekkiej piechoty sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W tym zakresie nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i jest odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełnione w dniu 27 sierpnia 2017 r. przez 564. batalion wobec ludności Rohingja w stanie Arakan, zwłaszcza w wiosce Maung Nu i jej okolicach. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludności Rohingja.

                           21.12.2018

                           13.

                           Kyaw Chay

                           Kyaw Chay jest kapralem Policji Granicznej. Poprzednio działał w bazie w Zay Di Pyin i był dowódcą bazy Policji Granicznej w Zay Di Pyin w okolicy 25 sierpnia 2017 r., kiedy to Policja Graniczna pod jego dowództwem dokonała szeregu naruszeń praw człowieka. W tym kontekście jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez Policję Graniczną wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Brał również udział w poważnych naruszeniach praw człowieka. Naruszenia te obejmują złe traktowanie osób zatrzymanych i tortury.

                           21.12.2018

                           14.

                           Nyi Nyi Swe

                           Generał dywizji Nyi Nyi Swe jest byłym szefem północnego dowództwa sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W tym zakresie jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełnione w stanie Kaczin od maja 2016 r. do kwietnia 2018 r. przez dowództwo północne (do czasu mianowania go szefem dowództwa południo-zachodniego), w tym złe traktowanie cywilów. Jest on także odpowiedzialny za utrudnianie w tym okresie świadczenia pomocy humanitarnej potrzebującej ludności cywilnej w stanie Kaczin, w szczególności poprzez blokowanie transportu żywności.

                           21.12.2018”