title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 372/2011 z dnia 15 kwietnia 2011 r. ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2011/2012

text:
               16.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 102/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 372/2011
   z dnia 15 kwietnia 2011 r.
   ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2011/2012
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 61 akapit pierwszy lit. d) w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 cukier lub izoglukoza wyprodukowane w ilości przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 56 wymienionego rozporządzenia, mogą zostać wywiezione wyłącznie w ramach limitu ilościowego, który należy ustalić.

               (2)

               Szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące wywozu pozakwotowego, zwłaszcza w odniesieniu do pozwoleń na wywóz, są ustalone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 951/2006 (2). Limit ilościowy należy jednak ustalać na dany rok gospodarczy, przy uwzględnieniu ewentualnych możliwości na rynkach eksportowych.

               (3)

               W przypadku niektórych unijnych producentów cukru i izoglukozy wywóz z Unii stanowi znaczącą część ich działalności gospodarczej; posiadają oni również tradycyjne rynki zbytu poza terytorium Unii. Wywóz cukru i izoglukozy na te rynki może być opłacalny również w przypadku nieprzyznania refundacji wywozowych. W tym celu należy określić limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy, tak aby zainteresowani producenci unijni byli w stanie nadal zaopatrywać swoje tradycyjne rynki.

               (4)

               W odniesieniu do roku gospodarczego 2011/2012 szacuje się, że ustalenie limitu ilościowego początkowo w wysokości 650 000 ton, wyrażonych w ekwiwalencie cukru białego, dla wywozu cukru pozakwotowego oraz w wysokości 50 000 ton, wyrażonych w suchej masie, dla izoglukozy pozakwotowej, odpowiadałoby popytowi na rynku.

               (5)

               Ceny cukru na rynku światowym są na stale wysokim poziomie od października 2010 r. i ich prognozy w oparciu o londyński i nowojorski rynek terminowy wskazują na to, że cena na rynku światowym pozostanie na wysokim poziomie w 2011 r. i w późniejszym czasie. Jest zatem trudno wiarygodnie oszacować ilości, które ostatecznie zostaną przywiezione do Unii. Doświadczenie z roku gospodarczego 2010/2011 pokazuje, że pewne ilości cukru pozakwotowego muszą być wprowadzone na rynek wewnętrzny w celu zagwarantowania odpowiedniej podaży na rynku Unii. W związku z tym stosowne jest umożliwić wywóz pozakwotowy od dnia 1 stycznia 2012 r., kiedy dostępne będą dokładniejsze informacje na temat rzeczywistej sytuacji podaży w Unii.

               (6)

               Pozycja konkurencyjna unijnego cukru wywożonego do niektórych bliskich miejsc przeznaczenia i do państw trzecich, w których produktom unijnym przyznano traktowanie preferencyjne, jest obecnie szczególnie korzystna. Wobec braku właściwych instrumentów wzajemnej pomocy w walce z nieprawidłowościami oraz aby zminimalizować ryzyko możliwych nadużyć związanych z przywozem powrotnym i ponownym wprowadzeniem na rynek Unii cukru pozakwotowego, oraz aby zapobiegać takim nadużyciom należy wykluczyć niektóre bliskie miejsca przeznaczenia z grupy kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia.

               (7)

               Z uwagi na mniejsze szacowane ryzyko nadużyć w przypadku izoglukozy wynikające z charakterystyki izoglukozy jako produktu w przypadku wywozu glukozy pozakwotowej nie istnieje konieczność wprowadzania ograniczeń w zakresie kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ustalenie limitu ilościowego dla wywozu cukru pozakwotowego
   1.   W odniesieniu do roku gospodarczego 2011/2012, rozpoczynającego się dnia 1 października 2011 r. i kończącego się dnia 30 września 2012 r., limit ilościowy, o którym mowa w art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, wynosi 650 000 ton dla wywozu bez refundacji pozakwotowego cukru białego objętego kodem CN 1701 99.
   2.   Wywóz w ramach limitu ilościowego ustalonego w ust. 1 jest dozwolony w przypadku wszystkich miejsc przeznaczenia, z wyjątkiem:

               a)

               krajów trzecich: Andory, Liechtensteinu, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), San Marino, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii (3), Czarnogóry, Albanii oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;

               b)

               terytoriów państw członkowskich, które nie stanowią części obszaru celnego Unii: Wysp Owczych, Grenlandii, wyspy Helgoland, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli;

               c)

               terytoriów europejskich, za których stosunki zewnętrzne odpowiedzialne jest państwo członkowskie i które nie stanowią części obszaru celnego Unii: Gibraltaru.

         Artykuł 2
   Ustalenie limitu ilościowego dla wywozu izoglukozy pozakwotowej
   1.   W odniesieniu do roku gospodarczego 2011/2012, rozpoczynającego się dnia 1 października 2011 r. i kończącego się dnia 30 września 2012 r., limit ilościowy, o którym mowa w art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, wynosi 50 000 ton, wyrażonych w suchej masie, dla wywozu bez refundacji izoglukozy pozakwotowej objętej kodami CN 1702 40 10, 1702 60 10 i 1702 90 30.
   2.   Wywóz produktów określonych w ust. 1 jest dozwolony jedynie, jeżeli spełniają one warunki ustalone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.
   Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
   Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 30 września 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Wraz z Kosowem, w rozumieniu rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 165/2013 z dnia 22 lutego 2013 r. ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła na rok 2013

text:
               23.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 51/11

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 165/2013
   z dnia 22 lutego 2013 r.
   ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła na rok 2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. a) i d) w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 28 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustanawia przyznanie dopłat do prywatnego przechowywania masła.

               (2)

               Zmiany cen i zapasów masła wskazują na zakłócenia równowagi na rynku, których można by uniknąć lub które można by zredukować za pomocą przechowywania sezonowego. W związku z obecną sytuacją rynkową należy przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania masła od dnia 1 marca 2013 r.

               (3)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (2) wprowadzono wspólne zasady realizacji systemu dopłat do prywatnego przechowywania.

               (4)

               Na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III wymienionego rozporządzenia.

               (5)

               Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wysokość dopłat powinna być ustalana na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów.

               (6)

               Należy ustalić dopłaty na pokrycie kosztów przyjęcia i wydania ze składu danych produktów oraz dziennych kosztów przechowywania w chłodni i kosztów finansowych.

               (7)

               W celu ułatwienia wprowadzenia w życie niniejszego środka i uwzględniając praktyki obowiązujące w państwach członkowskich, dopłaty powinny odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu. W związku z tym należy ustanowić odstępstwo od art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

               (8)

               Ze względu na skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne, jeśli wymagane szczegółowe informacje dotyczące przechowywania zostały przedstawione we wniosku o dofinansowanie, należy odstąpić od wymogu przekazania po zawarciu umowy tych samych informacji, określonych w art. 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

               (9)

               W celu uproszczenia i ze względu na skuteczność logistyczną należy pozwolić państwom członkowskim na odstąpienie od wymogu oznakowania numerem umowy każdej przechowywanej jednostki, o ile numer umowy jest wprowadzony do rejestru składu.

               (10)

               Mając na uwadze skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne oraz uwzględniając szczególną sytuację związaną z przechowywaniem masła, kontrole przewidziane w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 należy przeprowadzać w odniesieniu do co najmniej połowy liczby umów. W związku z tym należy ustanowić odstępstwo od przepisów tego artykułu.

               (11)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (3) ustanawia wspólne zasady przekazywania Komisji informacji i dokumentów przez właściwe organy państw członkowskich. Zasady te w szczególności obejmują obowiązek korzystania przez państwa członkowskie z systemów informatycznych udostępnianych przez Komisję oraz zatwierdzanie praw dostępu dla organów lub osób upoważnionych do przesyłania informacji. Ponadto rozporządzeniem tym ustanawia się wspólne zasady dotyczące systemów informatycznych w celu zagwarantowania autentyczności, integralności i trwałej czytelności przesyłanych dokumentów. Przedmiotowe rozporządzenie zapewnia także ochronę danych osobowych.

               (12)

               Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 792/2009 w rozporządzeniach określających szczególne zobowiązania dotyczące przekazywania informacji należy wprowadzić obowiązek stosowania systemów informatycznych zgodnie z wymienionym rozporządzeniem.

               (13)

               Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej.

               (14)

               Uznaje się, że obowiązek przekazywania informacji dotyczących prywatnego przechowywania masła można spełnić za pośrednictwem tego systemu zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 792/2009, a w szczególności z przepisami określonymi w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

               (15)

               W celu zapewnienia jasności niniejsze rozporządzenie powinno wygasnąć z ostatecznym terminem ustalonym dla końca przechowywania objętego umową.

               (16)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się dopłaty do prywatnego przechowywania masła solonego i niesolonego zgodnie z art. 28 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do umów zawartych od dnia 1 marca 2013 r.
   2.   O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 826/2008.
   Artykuł 2
   Jednostka miary ilości określona w art. 16 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 826/2008 oznacza „przechowywaną partię”, odpowiadającą ilości produktu objętego niniejszym rozporządzeniem, o masie co najmniej 1 tony oraz jednorodnego składu i jednorodnej jakości, pochodzącą z tego samego zakładu, przyjętą do przechowywania w tym samym składzie oraz tego samego dnia.
   Artykuł 3
   1.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 wnioski powinny odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu.
   2.   Artykuł 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008 nie ma zastosowania.
   3.   Państwa członkowskie mogą odstąpić od wymogów określonych w art. 22 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dotyczących umieszczania numeru umowy, pod warunkiem że kierownik składu podejmie się wprowadzenia numeru umowy do rejestru określonego w pkt III załącznika I do tego rozporządzenia.
   4.   W drodze odstępstwa od art. 36 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 na koniec okresu przechowywania objętego umową organ odpowiedzialny za kontrole przeprowadza, w trakcie całego okresu wyprowadzania ze składu od sierpnia 2013 r. do lutego 2014 r. i w odniesieniu do co najmniej połowy liczby umów, weryfikację masy i identyfikacji przechowywanego masła poprzez pobranie próbek.
   Artykuł 4
   1.   Dopłaty do produktów określonych w art. 1 wynoszą:

               —

               14,88 EUR za tonę przechowywanych produktów w odniesieniu do stałych kosztów przechowywania,

               —

               0,25 EUR za tonę przechowywanych produktów i na dzień w odniesieniu do przechowywania objętego umową.

         2.   Rozpoczęcie przechowywania objętego umową odbywa się wyłącznie w terminie od dnia 1 marca do dnia 15 sierpnia 2013 r. Wyprowadzenie ze składu może nastąpić wyłącznie, począwszy od dnia 16 sierpnia 2013 r. Przechowywanie objęte umową kończy się w dniu poprzedzającym wyprowadzenie ze składu lub najpóźniej ostatniego dnia lutego kolejnego roku po wprowadzeniu do składu.
   3.   Dopłaty mogą być przyznane wyłącznie, jeśli okres przechowywania objętego umową wynosi od 90 do 210 dni.
   Artykuł 5
   1.   Państwa członkowskie informują Komisję:

               a)

               najpóźniej w każdy wtorek za tydzień poprzedni – o ilościach, w odniesieniu do których podpisano umowy, oraz o ilościach produktów, w odniesieniu do których złożono wnioski o zawarcie umów, zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008;

               b)

               najpóźniej na koniec każdego miesiąca za miesiąc poprzedni – o zapasach wymaganych na mocy art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

         2.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, przesyłane są zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009.
   Artykuł 6
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 28 lutego 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 389/2011 z dnia 19 kwietnia 2011 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu enzymatycznego endo-1,4-beta-ksylanazy, subtylizyny i alfa-amylazy jako dodatku paszowego dla kur niosek (posiadacz zezwolenia: Danisco Animal Nutrition)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               20.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 389/2011
   z dnia 19 kwietnia 2011 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu enzymatycznego endo-1,4-beta-ksylanazy, subtylizyny i alfa-amylazy jako dodatku paszowego dla kur niosek (posiadacz zezwolenia: Danisco Animal Nutrition)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu enzymatycznego endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei ATCC PTA 5588, subtylizyny wytwarzanej przez Bacillus subtilis ATCC 2107 i alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens ATCC 3978. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu enzymatycznego endo-1,4-beta-ksylanazy, subtylizyny i alfa-amylazy jako dodatku paszowego dla kur niosek, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1087/2009 (2) zezwolono na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy, subtylizyny i alfa-amylazy przez okres dziesięciu lat u kurcząt rzeźnych, kaczek i indyków rzeźnych.

               (5)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 7 grudnia 2010 r. (3), że preparat enzymatyczny endo-1,4-beta-ksylanazy, subtylizyny i alfa-amylazy w proponowanych warunkach stosowania nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko, a jego stosowanie może prowadzić do poprawy parametru produkcji jaj u kur niosek. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (6)

               Ocena preparatu enzymatycznego endo-1,4-beta-ksylanazy, subtylizyny i alfa-amylazy dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 297 z 13.11.2009, s. 4.

      (3)  EFSA Journal (2011), 9(1):1949.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność

                  4a10

                  Danisco Animal Nutrition

                  Endo-1,4-beta-ksylanaza
                  EC 3.2.1.8
                  Subtylizyna
                  EC 3.4.21.62
                  Alfa-amylaza
                  EC 3.2.1.1

                                 Skład dodatku

                              Preparat endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens (ATCC 3978) i subtylizyny wytwarzanej przez Bacillus subtilis (ATCC 2107) w postaci stałej o następującej aktywności minimalnej:

                                          —

                                          endo-1,4-beta-ksylanaza:1 500 U (1)/g,

                                          —

                                          subtylizyna 20 000 U (2)/g,

                                          —

                                          alfa-amylaza 2 000 U (3)/g oraz

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              endo-1,4-beta-ksylanaza wytwarzana przez Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), alfa-amylaza wytwarzana przez Bacillus amyloliquefaciens (ATCC 3978) i subtylizyna wytwarzana przez Bacillus subtilis (ATCC 2107)

                                 Metoda analityczna
                                  (4)

                              Oznaczenie substancji czynnej w dodatku, premiksach i paszach:

                                          endo-1,4-beta-ksylanaza: metoda kolorymetryczna oparta na ilościowym oznaczeniu rozpuszczalnych w wodzie cząsteczek substancji barwnej wytworzonej przez działanie endo-1,4-beta-ksylanazy na usieciowane azuryną arabinoksylany pszenicy dostępne w normalnym obrocie handlowym;

                                          alfa-amylaza: metoda kolorymetryczna oparta na ilościowym oznaczeniu rozpuszczalnych w wodzie cząsteczek substancji barwnej wytworzonej przez działanie alfa-amylazy na usieciowane azuryną polimery skrobi dostępne w normalnym obrocie handlowym;

                                          subtylizyna: metoda kolorymetryczna oparta na ilościowym oznaczeniu rozpuszczalnych w wodzie cząsteczek substancji barwnej (azuryny) wytworzonej przez działanie subtylizyny na usieciowane azuryną kazeiny dostępne w normalnym obrocie handlowym.

                  Kury nioski

                  —

                              endo-1,4-beta-ksylanaza
                              300 U

                              subtylizyna
                              4 000 U

                              alfa-amylaza
                              400 U

                  —

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Do użycia w mieszankach paszowych bogatych w polisacharydy skrobiowe i nie-skrobiowe (głównie arabinoksylany i beta-glukany), np. zawierających więcej niż 40 % kukurydzy.

                              3.

                              Ze względów bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                  10 maja 2021 r.

         (1)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 0,5 μmol cukru redukującego (odpowiednika ksylozy) z usieciowanego podłoża ksylanu z łusek owsa w ciągu minuty przy pH 5,3 oraz temperaturze 50 °C.

         (2)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 1 μmol związków fenolowych (odpowiedników tyrozyny) z podłoża kazeinowego w ciągu minuty przy pH 7,5 oraz temperaturze 40 °C.

         (3)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 1 μmol wiązań glukozydowych z usieciowanego podłoża polimeru skrobi nierozpuszczalnego w wodzie w ciągu minuty przy pH 6,5 i temperaturze 37 °C.

         (4)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: www.irmm.jrc.be/crl-feed-additives


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 95/2013 z dnia 1 lutego 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M jako dodatku paszowego dla wszystkich ryb z wyjątkiem łososiowatych (posiadacz zezwolenia Lallemand SAS)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               2.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 33/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 95/2013
   z dnia 1 lutego 2013 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M jako dodatku paszowego dla wszystkich ryb z wyjątkiem łososiowatych (posiadacz zezwolenia Lallemand SAS)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na nowe zastosowanie preparatu Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na nowe zastosowanie Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M jako dodatku paszowego dla wszystkich ryb, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Stosowanie Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M zostało dopuszczone bez ograniczeń czasowych w odniesieniu do kurcząt rzeźnych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1200/2005 (2) i w odniesieniu do tuczników rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2036/2005 (3) oraz na okres dziesięciu lat w odniesieniu do łososiowatych i krewetek rozporządzeniem Komisji (WE) nr 911/2009 (4), w odniesieniu do prosiąt odsadzonych od maciory rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1120/2010 (5) i w odniesieniu do kur niosek rozporządzeniem Komisji (UE) nr 212/2011 (6).

               (5)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 11 września 2012 r. (7), że w proponowanych warunkach stosowania Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M może korzystnie oddziaływać na rozwój wszystkich ryb, zwiększając odsetek ryb prawidłowo zbudowanych oraz ograniczając deformację kości.

               (6)

               Ocena Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lutego 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 195 z 27.7.2005, s. 6.

      (3)  Dz.U. L 328 z 15.12.2005, s. 13.

      (4)  Dz.U. L 257 z 30.9.2009, s. 10.

      (5)  Dz.U. L 317 z 3.12.2010, s. 12.

      (6)  Dz.U. L 59 z 4.3.2011, s. 1.

      (7)  Dziennik EFSA 2012; 10(9):2886.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (korzystnie wpływające na wzrost)

                  4d1712

                  Lallemand SAS

                     Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M

                                 Skład dodatku

                              Preparat Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M zawierający min. 1 × 1010 CFU/g dodatku

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Żywotne komórki Pediococcus acidilactici CNCM MA 18/5M

                                 Metody analityczne
                                  (1)

                                          Oznaczanie liczby: metoda posiewu powierzchniowego przy użyciu agaru MRS (EN 15786:2009)

                                          Identyfikacja: elektroforeza w zmiennym pulsowym polu elektrycznym (PFGE)

                  Wszystkie ryby z wyjątkiem łososiowatych

                  —

                  1 × 109

                  —

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                  22 lutego 2023 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx