title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/1112 z dnia 9 lipca 2015 r. dotyczące wykonania art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 2015/735 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym

text:
               10.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 182/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/1112
   z dnia 9 lipca 2015 r.
   dotyczące wykonania art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 2015/735 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/735 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 748/2014 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 maja 2015 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 2015/735.

               (2)

               W dniu 1 lipca 2015 r. Komitet Sankcji, ustanowiony na podstawie pkt 16 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2206 (2015), umieścił sześć osób w wykazie osób i podmiotów objętych środkami nałożonymi przez pkt 12 tej rezolucji.

               (3)

               Nazwiska dwóch osób umieszczonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 2015/735 należy usunąć z tego załącznika ze względu na fakt, że osoby te zostały wskazane przez Komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ, a zatem powinny zostać dodane do załącznika I.

               (4)

               W związku z tym załączniki I i II do rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/735 powinny zostać odpowiednio zmienione,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 2015/735 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Z załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 2015/735 usuwa się następujące nazwiska wraz z odnoszącymi się do nich wpisami:

               1.

               Santino DENG

               2.

               Peter GADET

         Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 117 z 8.5.2015, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK I

               WYKAZ OSÓB FIZYCZNYCH I PRAWNYCH, PODMIOTÓW I ORGANÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 5 UST. 1

            A.   OSOBY FIZYCZNE
            1.   Gabriel JOK RIAK (alias: a) Gabriel Jok b) Jok Riak c) Jock Riak)

               Rola: Dowódca sektora pierwszego Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (Sudan People's Liberation Army – SPLA) Data urodzenia: 1966 r. Miejsce urodzenia: Bor, Sudan/Sudan Południowy Obywatelstwo: Sudan Południowy Adres: a) stan Unity, Sudan Południowy b) Wau, Zachodni Bahr el Ghazal, Sudan Południowy Data umieszczenia w wykazie:1 lipca 2015 r.Inne informacje: Od stycznia 2013 r. dowodzi sektorem pierwszym SPLA, który działa głównie na terenie stanu Unity. Jako dowódca sektora pierwszego SPLA spowodował eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym poprzez naruszanie porozumienia o zawieszeniu broni.
            SPLA jest południowosudańską jednostką wojskową, która uczestniczy w działaniach powodujących wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, w tym w naruszeniach porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r. oraz porozumienia z 9 maja 2014 r. w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (będącego powtórzeniem zobowiązań podjętych w porozumieniu o zawieszeniu broni); utrudnia działalność mechanizmu monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD.

               Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

            Gabriel Jok Riak został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a) i f) oraz pkt 8 rezolucji 2206 (2015) ze względu na »działania lub strategie, których celem lub skutkiem jest eskalacja lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym lub utrudnianie pojednania, rozmów pokojowych lub procesu pokojowego, w tym naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni«, »utrudnianie działań międzynarodowym misjom pokojowym, dyplomatycznym lub humanitarnym w Sudanie Południowym, w tym mechanizmowi monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD, lub utrudnianie świadczenia i dystrybucji pomocy humanitarnej lub dostępu do niej«, a także jako przywódca »jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, które samodzielnie lub za pośrednictwem swoich członków uczestniczyły w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 lub 7«.

               Dodatkowe informacje

            Gabriel Jok Riak jest dowódcą sektora pierwszego Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu, tj. południowosudańskiej jednostki wojskowej, która uczestniczyła w działaniach, które spowodowały wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, w tym w naruszeniach porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r. oraz porozumienia z 9 maja 2014 r. w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (będącego powtórzeniem zobowiązań podjętych w porozumieniu o zawieszeniu broni).
            Od stycznia 2013 r. dowodzi sektorem pierwszym armii SPLA, która działa głównie z bazy na terenie stanu Unity. Sektorowi pierwszemu i jego dowódcy, Jokowi Riakowi, podlegają 3., 4. i 5. dywizja SPLA.
            Gabriel Jok Riak i siły pierwszego i trzeciego sektora SPLA pod jego naczelnym dowództwem brały udział w licznych, wymienionych poniżej działaniach, które stanowiły naruszenie zobowiązań na mocy porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r. dotyczących zaprzestania wszelkich działań militarnych skierowanych wobec przeciwnika i innych działań zaczepnych, unieruchomienia sił na ich obecnych pozycjach i powstrzymania się od działań, np. przemieszczania oddziałów lub reaprowizacji, które mogłyby doprowadzić do konfrontacji militarnej.
            Siły SPLA pod naczelnym dowództwem Gabriela Joka Riaka wielokrotnie naruszały porozumienie o zawieszeniu broni, podejmując otwarte działania wojenne.
            10 stycznia 2014 r. siły SPLA pod naczelnym dowództwem dowódcy sektora pierwszego Gabriela Joka Riaka zajęły Bentiu, które uprzednio, od 20 grudnia 2013 r., pozostawało pod kontrolą Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLM-IO). 3. dywizja SPLA okrążyła i ostrzelała bojowników SPLM-IO niedaleko Leer wkrótce po podpisaniu porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r., a w połowie kwietnia 2014 r. zajęła Mayom i zabiła ponad 300 żołnierzy SPLM-IO.
            4 maja 2014 r. oddział SPLA pod dowództwem Gabriela Joka Riaka odbił Bentiu. W oświadczeniu wyemitowanym przez telewizję państwową w Dżubie rzecznik SPLA stwierdził, że armia rządowa dowodzona przez Gabriela Joka Riaka zajęła Bentiu o 16.00, i dodał, że w działaniach udział wzięły także 3. dywizja i jednostka specjalna SPLA. Zaledwie kilka godzin po ogłoszeniu porozumienia majowego siły 3. i 4 dywizji SPLA starły się z bojownikami opozycji, którzy wcześniej zaatakowali pozycje SPLA w pobliżu Bentiu i w północnych roponośnych regionach Sudanu Południowego, i odparły ich.
            Również już po podpisaniu porozumienia majowego oddziały 3. dywizji SPLA odbiły Wang Kai, a dowódca dywizji, Santino Deng Wol, zezwolił swoim oddziałom na zabicie każdej osoby noszącej broń lub ukrywającej się w domu i nakazał spalić wszelkie domostwa, w których kryli się członkowie sił opozycji.
            Pod koniec kwietnia i w maju 2015 r. siły sektora pierwszego SPLA dowodzone przez Gabriela Joka Riaka przeprowadziły z bazy w stanie Lakes zakrojoną na szeroką skalę ofensywę wojskową przeciwko siłom opozycji w stanie Unity.
            Istnieją doniesienia, że na początku września 2014 r. Gabriel Jok Riak zabiegał o naprawę i modyfikację czołgów, by użyć ich przeciwko siłom opozycji – naruszając w ten sposób wymienione wyżej warunki porozumienia o zawieszeniu broni. Pod koniec października 2014 r. co najmniej 7 000 żołnierzy SPLA i ciężkie uzbrojenie przesunięto z 3. i 5. dywizji w celu wzmocnienia oddziałów 4. dywizji, które najbardziej odczuły atak sił opozycji w pobliżu Bentiu. W listopadzie 2014 r. SPLA oddało nowy sprzęt wojskowy i uzbrojenie, w tym transportery opancerzone, śmigłowce, działa artyleryjskie i amunicję do dyspozycji sektora pierwszego, prawdopodobnie w ramach przygotowań do walki z opozycją. Według doniesień na początku lutego 2015 r. Gabriel Jok Riak nakazał wysłać transportery opancerzone do Bentiu, być może by odpowiedzieć na niedawne ataki przypuszczone przez siły opozycji.
            Po ofensywie podjętej w kwietniu i maju 2015 r. w stanie Unity sektor pierwszy SPLA nie zezwolił zespołowi ds. monitorowania i weryfikacji pod auspicjami Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD-MVM) w Bentiu na przeprowadzenie dochodzenia w sprawie tego naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni; tym samym wspomniany zespół został pozbawiony swobody przemieszczania się koniecznej do realizacji jego misji.
            Ponadto w kwietniu 2014 r. Gabriel Jok Riak doprowadził do eskalacji konfliktu w Sudanie Południowym, gdyż według doniesień pomógł w uzbrojeniu i zmobilizowaniu aż 1 000 młodych mężczyzn z ludu Dinka, którzy uzupełnili zwykłe siły SPLA.
            2.   Simon Gatewech DUAL (alias: a) Simon Gatwich Dual b) Simon Getwech Dual c) Simon Gatwec Duel d) Simon Gatweach e) Simon Gatwick f) Simon Gatwech g) Simon Garwich h) General Gaduel i) Dhual Rola: Szef sztabu generalnego Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA) Data urodzenia: 1953 r. Miejsce urodzenia: a) Akobo, stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy b) hrabstwo Uror, stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy Adres: stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy Data wskazania przez ONZ:1 lipca 2015 r.

               Dodatkowe informacje: Jest szefem sztabu generalnego SPLM-IO, a uprzednio był dowódcą sił opozycji w stanie Jonglei. Na początku lutego 2015 r. jego siły przypuściły atak w stanie Jonglei, a od marca 2015 r. próbował on zerwać pokój w stanie Jonglei poprzez ataki na ludność cywilną.

               Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

            Simon Gatwech Dual został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 6, pkt 7 lit. a) i d) oraz pkt 8 rezolucji 2206 (2015) jako osoba »bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialna za działania i strategie, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym, zamieszana w takie działania lub strategie lub w nich uczestnicząca«, »działania lub strategie, których celem lub skutkiem jest eskalacja lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym lub utrudnianie pojednania, rozmów pokojowych lub procesu pokojowego, w tym naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni«, »ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstwa, okaleczanie, tortury, gwałt lub inne formy przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenie lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie praw człowieka lub pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego«, a także jako przywódca »jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, które samodzielnie lub za pośrednictwem swoich członków uczestniczyły w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 lub 7«.

               Dodatkowe informacje

            Simon Gatwech Dual (Gatwech Dual) uczestniczył w działaniach lub strategiach, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym, i jest dowódcą Opozycyjnego Ludowego Ruchu Wyzwolenia Sudanu (SPLM-IO), jednostki, która uczestniczyła w działaniach zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym; atakował też ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, dokonując aktów przemocy.
            Jest szefem sztabu generalnego SPLM-IO, a uprzednio był dowódcą sił opozycji w stanie Jonglei.
            Między 2014 a 2015 r. Simon Gatwech Dual miał pod swoim dowództwem znaczne siły i dowodził atakami, działając dość niezależnie. Simon Gatwech Dual nadzoruje rozmieszczanie SPLM-IO, a prawdopodobnie również niektórych oddziałów Białej Armii (grupy partyzanckiej złożonej z młodych mężczyzn z ludu Nuer).
            Pod koniec kwietnia 2014 r. siły pod dowództwem Gatwecha Duala zdobywały terytorium w stanie Jonglei w czasie swojego marszu na stolicę stanu – miasto Bor. Gatwech Dual mógł wykorzystać doniesienia dotyczące ataku dokonanego 17 kwietnia 2014 r. na przesiedleńców wewnętrznych z ludu Nuer w bazie ONZ w Bor, aby wzbudzić w swoich żołnierzach chęć zemsty. O siłach pod dowództwem Gatwecha Duala wspomina się również w sprawozdaniu o naruszeniu zawieszenia broni z 14 sierpnia 2014 r. sporządzonym w ramach mechanizmu monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD w Górnym Nilu, w stanach Unity i Jonglei.
            Na początku lutego 2015 r. siły Gatwecha Duala przeprowadziły atak w stanie Jonglei. Od marca 2015 r. Gatwech Dual usiłował zniweczyć pokój w stanie Jonglei poprzez ataki na ludność cywilną.
            Pod koniec kwietnia 2015 r. Gatwech Dual brał udział w planowaniu i koordynowaniu ataków z zaskoczenia na siły rządu Sudanu Południowego w Górnym Nilu. W swoim sprawozdaniu podsumowującym naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań z dnia 12–31 maja 2015 r. mechanizm monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD donosi o naruszeniach, których dopuściły się siły opozycyjne pod kontrolą Gatwecha Duala, w tym o ataku na siły rządowe w okręgu Ayod.
            Siły Opozycyjnego Ludowego Ruchu Wyzwolenia Sudanu w (SPLM-IO) pod dowództwem Gatwecha Duala rozmyślnie atakowały kobiety, dzieci i ludność cywilną. Gatwech Dual miał nakazać swoim jednostkom zabijanie jeńców wojennych z ludu Dinka, kobiet i dzieci, a oficerowie służący pod jego dowództwem informowali, że siły opozycyjne nie powinny dokonywać żadnego rozróżnienia między różnymi plemionami Dinka i zabijać wszystkim członków tego ludu.
            3.   James Koang CHUOL (alias: a) James Koang Chol Ranley b) James Koang Chol c) Koang Chuol Ranley d) James Koang Chual Data urodzenia: 1961 Obywatelstwo: Sudan Południowy Nr paszportu: R00012098, Sudan Południowy Data umieszczenia w wykazie ONZ:1 lipca 2015 r.

               Inne informacje: W grudniu 2014 r. mianowany dowódcą specjalnej dywizji Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLAIO). Jego siły brały udział w atakach na ludność cywilną. W lutym 2014 r. siły pod jego dowództwem atakowały obozy ONZ, szpitale, kościoły i szkoły, dopuszczając się powszechnie gwałtów, tortur i niszczenia własności, z myślą o zidentyfikowaniu cywilów, żołnierzy i policjantów sprzyjających rządowi.

               Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

            James Koang Chuol (Koang) został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 6, pkt 7 lit. a) i d) oraz pkt 8 rezolucji 2206 (2015) jako osoba »bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialna za działania i strategie, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym, zamieszana w takie działania lub strategie lub w nich uczestnicząca«, »działania lub strategie, których celem lub skutkiem jest eskalacja lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym lub utrudnianie pojednania, rozmów pokojowych lub procesu pokojowego, w tym naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań«, »rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego«, a także jako przywódca »jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, która uczestniczyła lub której członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7«.

               Dodatkowe informacje

            James Koang Chuol (Koang) stworzył zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa lub stabilności Sudanu Południowego jako przywódca sił antyrządowych w stanie Unity w Sudanie Południowym, których członkowie rozmyślnie atakowali cywilów, w tym kobiety i dzieci, poprzez zabójstwa i przemoc seksualną, oraz dopuszczali się ataków na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego oraz miejsca, w których ludność cywilna szukała schronienia.
            Koang ustąpił ze stanowiska dowódcy czwartej dywizji Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA) w grudniu 2013 r. Na rozkaz Koanga dezerterzy dokonali egzekucji aż 260 żołnierzy, którzy pozostali w bazie, a następnie rozmyślnie atakowali i zabijali ludność cywilną w stolicy stanu Unity – mieście Bentiu.
            W grudniu 2014 r. Koang został mianowany głównodowodzącym specjalnej dywizji Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLAIO). Na swoim nowym stanowisku w styczniu 2015 r. Koang przeprowadził w okręgach Renk i Maban w Górnym Nilu ataki na siły rządowe, które zostały zakwalifikowane jako naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań przez Międzyrządowy Organ ds. Monitorowania i Weryfikacji Rozwoju.
            W lutym 2014 r. kiedy Koang przejął dowództwo sił antyrządowych w stanie Unity, siły te atakowały obozy ONZ, szpitale, kościoły i szkoły, dopuszczając się powszechnie gwałtów, tortur i niszczenia własności, z myślą o zidentyfikowaniu cywilów, żołnierzy i policjantów sprzyjających rządowi. W dniach 14–15 kwietnia 2014 r. po ciężkich walkach siły Koanga zajęły miasto Bentiu i atakowały ludność cywilną. W niepowiązanych ze sobą incydentach w meczecie, w kościele i w opuszczonym magazynie żywności w Bentiu, atakujący dokonali segregacji chroniących się cywilów ze względu na ich pochodzenie etniczne i narodowość, a następnie dokonywali wśród nich ukierunkowanych zabójstw, wskutek których co najmniej 200 osób poniosło śmierć, a 400 zostało rannych. W połowie września 2014 r. Koang miał nakazać swoim siłom rozmyślne atakowanie cywilów z ludu Dinka podczas ataku w Górnym Nilu.
            4.   Santino Deng WOL (Alias: a) Santino Deng Wuol b) Santino Deng Kuol

               Stopień: Generał dywizji Rola: Dowódca trzeciej dywizji SPLA Data urodzenia:9 listopada 1962 r.Miejsce urodzenia: Aweil, Sudan/Sudan Południowy Data umieszczenia w wykazie ONZ:1 lipca 2015 r.Inne informacje: Prowadził i koordynował działania wojskowe przeciwko siłom opozycyjnym i przeprowadzał konfrontacyjne ruchy oddziałów z naruszeniem porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań. W maju 2015 r. siły pod jego dowództwem dopuszczały się zabójstw dzieci, kobiet i starców, paliły mienie i kradły zwierzęta gospodarskie, przemieszczając się przez stan Unity w kierunku pola naftowego Thorjath.

               Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

            Santino Deng Wol został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a), lit. d) i pkt 8 rezolucji 2206 (2015) z uwagi na »działania i strategie, które mają na celu lub powodują eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, utrudnianie pojednania lub rozmów albo procesów pokojowych, również naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań«, »rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego«, a także jako przywódca »jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, która uczestniczyła lub której członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7«.

               Dodatkowe informacje

            Santino Deng Wol jest generałem dywizji w Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA) oraz dowódcą trzeciej dywizji SPLA, południowosudańskiej jednostki wojskowej uczestniczącej w działaniach, które spowodowały wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowych, w tym w naruszeniach porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań ze stycznia 2014 r. oraz porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym z 9 maja 2014 r., będącego powtórzeniem zobowiązań podjętych w porozumieniu o zaprzestaniu wrogich działań.
            Deng Wol Prowadził i koordynował działania wojskowe przeciwko siłom opozycyjnym i przeprowadzał konfrontacyjne ruchy oddziałów z naruszeniem porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań.
            Wkrótce po tym, jak poprzez negocjatorów obydwie strony zobowiązały się do zaprzestania wrogich działań, Deng Wol przygotował swoje siły do dalszego marszu na miasto Leer w stanie Unity. Złapały one w zasadzkę i ostrzelały rebeliantów pod Leer.
            W połowie kwietnia 2014 r. Deng Wol miał przygotowywać się do odbicia miasta Bentiu będącego w rękach sił antyrządowych. Później w tym samym miesiącu Deng Wol zajął miasto Mayom w następstwie brutalnych walk, w których zabito ponad 300 członków sił opozycyjnych. Następnie na początku maja 2014 r. siły Deng Wola zajęły miasto Tor Abyad, zabijając przy tym członków sił opozycyjnych. Niedługo potem siły SPLA, w tym siły Denga Wola, zaatakowały i ponownie zajęły miasto Wang Kai w stanie Unity. Deng Wol dał swoim żołnierzom pozwolenie na zabijanie wszystkich osób posiadających broń lub ukrywających się w domu oraz nakazał im palić wszystkie domy, w których przebywają zwolennicy opozycji.
            Trzecia dywizja SPLA Denga Wola w kwietniu i maju 2015 r. brała udział w ofensywie w stanie Unity, podczas której SPLA prowadziła skoordynowany atak w celu zajęcia bastionów opozycji w okręgach Mayom, Guit, Koch, Mayendit i Leer. W maju 2015 r. jego siły dopuszczały się zabójstw dzieci, kobiet i starców, paliły mienie i kradły zwierzęta gospodarskie, przemieszczając się przez stan Unity w kierunku pola naftowego Thorjath. Ponadto na początku tego miesiąca Deng Wol miał naciskać na egzekucję schwytanych żołnierzy opozycji.
            5.   Marial Chanuong Yol MANGOK (Alias: a) Marial Chinuong b) Marial Chan c) Marial Chanoung Yol d) Marial Chinoum Rola: a) generał dywizji w SPLA b) dowódca, jednostka Gwardii Prezydenckiej Data urodzenia:1 stycznia 1960 r.Miejsce urodzenia: Yirol, stan Lakes Obywatelstwo: Sudan Południowy Nr paszportu: R00005943, Sudan Południowy

               Data umieszczenia w wykazie ONZ:1 lipca 2015 r.Inne informacje: Jego Gwardia Prezydencka kierowała rzezią cywili z ludu Nuer w Dżubie i w jej okolicach – wielu z nich zakopano w masowych grobach. W jednym z takich grobów znajdują się rzekomo zwłoki 200–300 cywilów.

               Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

            Marial Chanuong Yol Mangok został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a), c), d) i pkt 8 rezolucji 2206 (2015) z uwagi na »działania i strategie, które mają na celu lub powodują eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, utrudnianie pojednania lub rozmów albo procesów pokojowych, również naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań«, »planowanie i popełnianie działań naruszających obowiązujące międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne albo aktów stanowiące naruszenia praw człowieka, bądź kierowanie takimi działaniami lub aktami«, »rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego«, a także jako przywódca »jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, która uczestniczyła lub której członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7«.

               Dodatkowe informacje

            Mangok jest dowódcą Gwardii Prezydenckiej rządu Sudanu Południowego, która prowadziła działania w Dżubie po walkach, które rozpoczęły się 15 grudnia 2013 r. Wykonał on rozkazy rozbrojenia żołnierzy z ludu Nuer, a następnie nakazał użycie czołgów do ataków na polityków w Dżubie – w atakach śmierć poniosło dwudziestu dwóch nieuzbrojonych ochroniarzy przywódcy opozycji Riek Machar i siedmiu ochroniarzy byłego ministra spraw wewnętrznych Giera Chuanga Aluonga.
            W trakcie początkowych działań w Dżubie, według licznych i wiarygodnych doniesień, Gwardia Prezydencka Mangkoka dokonała rzezi cywilów z ludu Nuer w Dżubie i w jej okolicach – wielu spośród nich zakopano w masowych grobach. W jednym z takich grobów jakoby znajdują się rzekomo zwłoki 200–300 cywilów.
            6.   Peter GADET (alias: a) Peter Gatdet Yaka b) Peter Gadet Yak c) Peter Gadet Yaak d) Peter Gatdet Yaak e) Peter Gatdet f) Peter Gatdeet Yaka

               Data urodzenia: Między 1957 r. a 1959 r. Miejsce urodzenia: a) okręg Mayom stan Unity, b) Mayan, stan Unity Data umieszczenia w wykazie ONZ:1 lipca 2015 r.

               Inne informacje: Mianowany zastępcą Szefa Sztabu SPLA-IO ds. Operacji w dniu 21 grudnia 2014 r. Siły pod jego dowództwem rozmyślnie atakowały cywilów, w tym kobiety, podczas ofensywy na miasto Bentiu w kwietniu 2014 r., dopuszczając się również ukierunkowanych zabójstw ze względu na pochodzenie etniczne.
            Peter Gadet został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a), d), e) i pkt 8 rezolucji 2206 (2015) za uwagi na »działania i strategie, które mają na celu lub powodują eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, utrudnianie pojednania lub rozmów albo procesów pokojowych, również naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań«, »rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego«, a także jako przywódca »jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, które uczestniczyły lub których członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7«.

               Dodatkowe informacje

            Peter Gadet jest dowódcą sił Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO), które brały udział w działaniach prowadzących do wydłużenia konfliktu w Sudanie Południowym, w tym naruszeniach porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań ze stycznia 2014 r.
            Pod koniec marca 2014 r. siły pod dowództwem Gadeta zaatakowały i odbiły miasto Kaka w Górnym Nilu z rąk Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA). Gadet została następnie przeniesiony ze stanu Jonglei do miasta Bentiu, gdzie został mianowany dowódcą sił wojskowych stanu Unity, a jego zadaniem było wsparcie sił antyrządowych w mobilizacji ludności składającej się w większości z ludu Bol Nuer. Następnie Gadet poprowadził ataki SPLA-IO w stanie Unity. Jego siły odpowiadają za zniszczenie niedokończonej rafinerii ropy naftowej w stanie Unity, budowanej przez rosyjską firmę. Siły Gadeta objęły też kontrolę nad obszarami Tor Abyad i Kilo 30 w rejonie pól nafrowych w stanie Unity.
            Od połowy kwietnia 2014 r. 50 000 żołnierzy sił antyrządowych otoczyło miasto Malakal, przygotowując się do ataku na miasto Bentiu. 15 kwietnia 2014 r. siły Gadeta zaatakowały miasto Bentiu i przejęły nad nim kontrolę, a następnie ją utraciły. Siły pod jego dowództwem rozmyślnie atakowały cywilów, w tym kobiety, podczas ofensywy na miasto Bentiu w kwietniu 2014 r., dopuszczając się również ukierunkowanych zabójstw ze względu na pochodzenie etniczne.
            W czerwcu 2014 r. Peter Gadet wydał dowódcom SPLA-IO polecenie rekrutowania młodzieży we wszystkich okręgach zajętych przez rebeliantów.
            W dniach 25–29 października 2014 r. siły pod jego dowództwem otoczyły i zaatakowały miasta Bentiu i Rubkona, na krótko zajmując Bentiu 29 października, a następnie wycofując się.
            W dniu 21 grudnia 2014 r. Gadet został mianowany Zastępcą Szefa Sztabu SPLA-IO ds. operacji. Po tym mianowaniu siły SPLA-IO były wymieniane w sprawozdaniach mechanizmu monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD w związku z licznymi naruszeniami porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań w stanach Unity, Górny Nil i Jonglei.
            B.   OSOBY PRAWNE, PODMIOTY I ORGANY”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 914/2013 z dnia 23 września 2013 r. ustalające na rok 2013 pułapy budżetowe mające zastosowanie do niektórych systemów wsparcia bezpośredniego określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009

text:
               24.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/14

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 914/2013
   z dnia 23 września 2013 r.
   ustalające na rok 2013 pułapy budżetowe mające zastosowanie do niektórych systemów wsparcia bezpośredniego określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 51 ust. 2 akapit pierwszy, art. 69 ust. 3 akapit pierwszy, art. 123 ust. 1 akapit pierwszy, art. 131 ust. 4 akapit pierwszy i art. 142 lit. c),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W przypadku państw członkowskich wdrażających w 2013 r. system płatności jednolitej przewidziany w tytule III rozporządzenia (WE) nr 73/2009 należy ustalić na rok 2013 pułapy budżetowe w odniesieniu do każdej płatności, o której mowa w art. 52, 53 i 54 wymienionego rozporządzenia.

               (2)

               W przypadku państw członkowskich korzystających w 2013 r. z możliwości przewidzianych w art. 69 ust. 1 lub art. 131 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 należy ustalić na rok 2013 pułapy budżetowe odnoszące się do wsparcia specjalnego, o którym mowa w tytule III rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

               (3)

               Artykuł 69 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 wprowadza ograniczenie środków finansowych, które można wykorzystać w odniesieniu do któregokolwiek ze środków związanych z wielkością produkcji, przewidzianych w art. 68 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i (iv) oraz w art. 68 ust. 1 lit. b) i e), do 3,5 % pułapu krajowego, o którym mowa w art. 40 tego samego rozporządzenia. Dla zapewnienia przejrzystości Komisja powinna opublikować pułap wynikający z kwot zgłoszonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do przedmiotowych środków.

               (4)

               Na mocy art. 69 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 kwoty obliczone zgodnie z art. 69 ust. 7 wspomnianego rozporządzenia zostały ustanowione w załączniku III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitej przewidzianego w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (2). Dla zapewnienia przejrzystości Komisja powinna opublikować zgłoszone przez państwa członkowskie kwoty, które państwa te zamierzają wykorzystać zgodnie z art. 69 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

               (5)

               Dla zapewnienia przejrzystości należy opublikować pułapy budżetowe na rok 2013 odnoszące się do systemu płatności jednolitej, określone w wyniku odliczenia pułapów płatności określonych w art. 52, 53, 54 i 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 od pułapów zapisanych w załączniku VIII do tego samego rozporządzenia. Kwota, którą należy odjąć od kwoty określonej w wyżej wymienionym załączniku VIII, w celu sfinansowania wsparcia specjalnego przewidzianego w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, odpowiada różnicy pomiędzy łączną kwotą przeznaczoną na wsparcie specjalne, zgłoszoną przez państwa członkowskie, a kwotami zgłoszonymi do przeznaczenia na finansowanie wsparcia specjalnego zgodnie z art. 69 ust. 6 lit. a) tego samego rozporządzenia. W przypadku gdy państwo członkowskie wdrażające system płatności jednolitej decyduje się na przyznanie wsparcia, o którym mowa w art. 68 ust. 1 lit. c), kwotę zgłoszoną Komisji należy uwzględnić w pułapie odnoszącym się do systemu płatności jednolitej, gdyż wsparcie to przybiera formę zwiększenia wartości jednostkowej lub liczby uprawnień do płatności przysługujących rolnikowi.

               (6)

               W przypadku państw członkowskich wdrażających w 2013 r. system jednolitej płatności obszarowej, przewidziany w tytule V rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy ustalić roczne pule środków finansowych zgodnie z art. 123 ust. 1 wymienionego rozporządzenia.

               (7)

               Dla zapewnienia przejrzystości należy opublikować maksymalne kwoty środków udostępnionych państwom członkowskim, które stosują system jednolitej płatności obszarowej, na oddzielną płatność z tytułu cukru w 2013 r. na mocy art. 126 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone na podstawie zgłoszeń dokonanych przez te państwa.

               (8)

               Dla zapewnienia przejrzystości należy opublikować maksymalne kwoty środków udostępnionych państwom członkowskim, które stosują system jednolitej płatności obszarowej, na oddzielną płatność z tytułu owoców i warzyw w 2013 r. na mocy art. 127 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone na podstawie zgłoszeń dokonanych przez te państwa.

               (9)

               Dla zapewnienia przejrzystości należy opublikować maksymalne kwoty środków udostępnionych państwom członkowskim, które stosują system jednolitej płatności obszarowej, na oddzielną płatność z tytułu owoców miękkich w 2013 r. na mocy art. 129 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone na podstawie zgłoszeń dokonanych przez te państwa.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Pułapy budżetowe na rok 2013, o których mowa w art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Pułapy budżetowe na rok 2013, o których mowa w art. 69 ust. 3 i art. 131 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   3.   Pułapy budżetowe na rok 2013 w odniesieniu do wsparcia przewidzianego w art. 68 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i (iv) oraz w art. 68 ust. 1 lit. b) i e) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
   4.   Kwoty, które mogą być wykorzystane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 69 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 na zapewnienie wsparcia specjalnego przewidzianego w art. 68 ust. 1 tego samego rozporządzenia, ustalone są w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
   5.   Pułapy budżetowe na rok 2013 odnoszące się do systemu płatności jednolitej, o których mowa w tytule III rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
   6.   Roczne pule środków finansowych na rok 2013, o których mowa w art. 123 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.
   7.   Maksymalne kwoty środków udostępnionych Litwie, Łotwie, Polsce, Republice Czeskiej, Rumunii, Słowacji i Węgrom w celu przyznania w 2013 r. oddzielnej płatności z tytułu cukru, o której mowa w art. 126 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.
   8.   Maksymalne kwoty środków udostępnionych Polsce, Republice Czeskiej, Słowacji i Węgrom w celu przyznania w 2013 r. oddzielnej płatności z tytułu owoców i warzyw, o której mowa w art. 127 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.
   9.   Maksymalne kwoty środków udostępnionych Bułgarii, Polsce i Węgrom w celu przyznania w 2013 r. oddzielnej płatności z tytułu owoców miękkich, o której mowa w art. 129 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, ustalone są w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

         Pułapy budżetowe odnoszące się do płatności bezpośrednich przyznawanych zgodnie z przepisami art. 52, 53 i 54 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

         Rok kalendarzowy 2013

                  (w tysiącach EUR)

                  BE

                  ES

                  FR

                  AT

                  PT

                  FI

                  Premie z tytułu owiec i kóz

                  21 892

                  600

                  Premie dodatkowe z tytułu owiec i kóz

                  7 184

                  200

                  Premia z tytułu krów mamek

                  77 565

                  261 153

                  525 622

                  70 578

                  78 695

                  Dodatkowa premia z tytułu krów mamek

                  19 389

                  26 000

                  99

                  9 462

      ZAŁĄCZNIK II

         Pułapy budżetowe odnoszące się do wsparcia specjalnego przewidzianego w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Belgia

                  8 600

                  Bułgaria

                  28 500

                  Republika Czeska

                  31 826

                  Dania

                  40 975

                  Estonia

                  1 253

                  Irlandia

                  25 000

                  Hiszpania

                  248 054

                  Francja

                  478 600

                  Włochy

                  321 950

                  Łotwa

                  5 130

                  Litwa

                  13 304

                  Węgry

                  131 898

                  Niderlandy

                  38 900

                  Austria

                  13 900

                  Polska

                  106 558

                  Portugalia

                  34 111

                  Rumunia

                  44 257

                  Słowenia

                  14 424

                  Słowacja

                  13 500

                  Finlandia

                  57 055

                  Szwecja

                  3 469

                  Zjednoczone Królestwo

                  29 800

                  Kwoty zgłoszone przez państwa członkowskie, przeznaczone na przyznanie wsparcia określonego w art. 68 ust. 1 lit. c), które zostały uwzględnione w pułapie odnoszącym się do systemu płatności jednolitej.
                  Słowenia: 5 800 000 EUR

      ZAŁĄCZNIK III

         Pułapy budżetowe odnoszące się do wsparcia przewidzianego w art. 68 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i (iv) oraz w art. 68 ust. 1 lit. b) i e) rozporządzenia (WE) nr 73/2009

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Belgia

                  4 461

                  Bułgaria

                  28 500

                  Republika Czeska

                  31 826

                  Dania

                  17 075

                  Estonia

                  1 253

                  Irlandia

                  25 000

                  Hiszpania

                  179 954

                  Francja

                  297 600

                  Włochy

                  152 950

                  Łotwa

                  5 130

                  Litwa

                  13 304

                  Węgry

                  46 164

                  Niderlandy

                  31 420

                  Austria

                  13 900

                  Polska

                  106 558

                  Portugalia

                  21 210

                  Rumunia

                  44 257

                  Słowenia

                  8 624

                  Słowacja

                  13 500

                  Finlandia

                  57 055

                  Szwecja

                  3 469

                  Zjednoczone Królestwo

                  29 800

      ZAŁĄCZNIK IV

         Kwoty przeznaczone do wykorzystania przez państwa członkowskie zgodnie z art. 69 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 na zapewnienie wsparcia specjalnego przewidzianego w art. 68 ust. 1 tego rozporządzenia

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Belgia

                  8 600

                  Dania

                  23 250

                  Irlandia

                  23 900

                  Hiszpania

                  144 390

                  Francja

                  84 000

                  Włochy

                  144 900

                  Niderlandy

                  31 700

                  Austria

                  11 900

                  Portugalia

                  21 700

                  Słowenia

                  5 800

                  Finlandia

                  6 190

      ZAŁĄCZNIK V

         Pułapy budżetowe odnoszące się do systemu płatności jednolitej

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Belgia

                  517 901

                  Dania

                  1 031 277

                  Niemcy

                  5 852 938

                  Irlandia

                  1 339 769

                  Grecja

                  2 233 227

                  Hiszpania

                  4 913 824

                  Francja

                  7 607 272

                  Włochy

                  4 202 935

                  Luksemburg

                  37 671

                  Malta

                  5 503

                  Niderlandy

                  890 551

                  Austria

                  679 111

                  Portugalia

                  476 907

                  Słowenia

                  141 450

                  Finlandia

                  518 883

                  Szwecja

                  767 437

                  Zjednoczone Królestwo

                  3 958 242

      ZAŁĄCZNIK VI

         Roczne pule środków finansowych odnoszące się do systemu jednolitej płatności obszarowej

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Bułgaria

                  553 245

                  Republika Czeska

                  832 828

                  Estonia

                  99 912

                  Cypr

                  53 499

                  Łotwa

                  138 041

                  Litwa

                  356 545

                  Węgry

                  1 140 921

                  Polska

                  2 760 813

                  Rumunia

                  1 213 143

                  Słowacja

                  354 697

      ZAŁĄCZNIK VII

         Maksymalne kwoty środków udostępnionych państwom członkowskim na przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru, o której mowa w art. 126 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Republika Czeska

                  44 245

                  Łotwa

                  3 308

                  Litwa

                  10 260

                  Węgry

                  41 010

                  Polska

                  159 392

                  Rumunia

                  7 072

                  Słowacja

                  19 289

      ZAŁĄCZNIK VIII

         Maksymalne kwoty środków udostępnionych państwom członkowskim na przyznanie oddzielnej płatności z tytułu owoców i warzyw, o której mowa w art. 127 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Republika Czeska

                  414

                  Węgry

                  4 756

                  Polska

                  6 715

                  Słowacja

                  690

      ZAŁĄCZNIK IX

         Maksymalne kwoty środków udostępnionych państwom członkowskim na przyznanie oddzielnej płatności z tytułu owoców miękkich, o której mowa w art. 129 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

         Rok kalendarzowy 2013

                  Państwo członkowskie

                  (w tysiącach EUR)

                  Bułgaria

                  226

                  Węgry

                  391

                  Polska

                  11 040


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 953/2014 z dnia 5 września 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               6.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 267/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 953/2014
   z dnia 5 września 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 września 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MK

                  59,1

                  ZZ

                  59,1

                  0707 00 05

                  TR

                  124,2

                  ZZ

                  124,2

                  0709 93 10

                  TR

                  123,8

                  ZZ

                  123,8

                  0805 50 10

                  AR

                  173,1

                  BR

                  100,4

                  CL

                  209,3

                  IL

                  182,0

                  TR

                  227,6

                  UY

                  152,4

                  ZA

                  161,3

                  ZZ

                  172,3

                  0806 10 10

                  BR

                  163,5

                  TR

                  120,4

                  ZZ

                  142,0

                  0808 10 80

                  BR

                  63,0

                  CL

                  100,4

                  CN

                  120,7

                  NZ

                  122,1

                  US

                  129,1

                  ZA

                  130,0

                  ZZ

                  110,9

                  0808 30 90

                  CN

                  92,5

                  TR

                  123,8

                  XS

                  48,0

                  ZA

                  100,9

                  ZZ

                  91,3

                  0809 30

                  TR

                  135,5

                  ZZ

                  135,5

                  0809 40 05

                  BA

                  34,7

                  MK

                  41,9

                  ZZ

                  38,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/12 z dnia 6 stycznia 2016 r. kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych i wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               7.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 4/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/12
   z dnia 6 stycznia 2016 r.
   kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych i wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), w szczególności jego art. 19 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               Rozporządzeniem (UE) nr 513/2013 (3) Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Unii Europejskiej („Unia”) modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego („moduły”) i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”).

               (2)

               Grupa producentów eksportujących upoważniła Chińską Izbę Gospodarczą ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych („CCCME”) do złożenia Komisji w jej imieniu zobowiązania cenowego, co izba ta uczyniła. Z treści tego zobowiązania cenowego jasno wynika, że stanowi ono zbiór indywidualnych zobowiązań cenowych dla każdego producenta eksportującego, który to zbiór z praktycznych względów administracyjnych jest koordynowany przez CCCME.

               (3)

               Decyzją 2013/423/UE (4) Komisja przyjęła to zobowiązanie cenowe w odniesieniu do tymczasowego cła antydumpingowego. Rozporządzeniem (UE) nr 748/2013 (5) Komisja zmieniła rozporządzenie (UE) nr 513/2013 w celu wprowadzenia koniecznych zmian technicznych w związku z przyjęciem zobowiązania w odniesieniu do tymczasowego cła antydumpingowego.

               (4)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1238/2013 (6) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Unii modułów i ogniw pochodzących lub wysyłanych z Chin („produkt objęty postępowaniem”). Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2013 (7) Rada nałożyła również ostateczne cło wyrównawcze na przywóz do Unii produktu objętego postępowaniem.

               (5)

               W następstwie powiadomienia o zmienionej wersji tego zobowiązania cenowego przez grupę producentów eksportujących („producenci eksportujący”) wraz z CCCME Komisja potwierdziła w decyzji wykonawczej 2013/707/UE (8) przyjęcie zmienionego zobowiązania cenowego („zobowiązanie”) na okres obowiązywania środków ostatecznych.

               (6)

               Decyzją wykonawczą 2014/657/UE (9) Komisja przyjęła wniosek złożony wspólnie przez grupę producentów eksportujących i CCCME o udzielenie wyjaśnień dotyczących realizacji zobowiązania w odniesieniu do produktów objętych postępowaniem i przedmiotowym zobowiązaniem, tj. modułów i ogniw pochodzących lub wysyłanych z Chin, obecnie objętych kodami CN ex 8541 40 90 (kody TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 i 8541409039), wytwarzanych przez odnośnych producentów eksportujących („produkt objęty zobowiązaniem”).

               (7)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/866 (10) Komisja wycofała przyjęcie zobowiązania w odniesieniu do trzech producentów eksportujących. Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/1403 (11) Komisja wycofała przyjęcie zobowiązania w odniesieniu do kolejnego producenta eksportującego.

               (8)

               Cła antydumpingowe i środki wyrównawcze, o których mowa w motywie 4 powyżej, oraz zobowiązanie i odnośne decyzje, o których mowa w motywach 3, 5 i 6 powyżej, są wspólnie zwane „obowiązującymi środkami”.

         2.   Odnośne postanowienia zobowiązania

               (9)

               W ramach przyjętego przez Komisję zobowiązania cenowego minimalna cena importowa produktu objętego zobowiązaniem jest korygowana kwartalnie poprzez odniesienie do międzynarodowych cen kasowych modułów, w tym chińskich cen według bazy danych agencji Bloomberg („istniejący poziom odniesienia”).

               (10)

               Zobowiązanie stanowi także, że „jako poziom odniesienia można wykorzystywać ceny kasowe z wyłączeniem cen chińskich, jeśli są one dostępne w bazie danych agencji Bloomberg”.

         3.   Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego

               (11)

               Dnia 29 stycznia 2015 r. Komisja otrzymała wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego, złożony przez EU ProSun („wnioskodawca”), stowarzyszenie producentów modułów i ogniw w Unii. Wniosek był ograniczony w swoim zakresie do poziomu odniesienia wykorzystywanego jako wartość odniesienia dla mechanizmu dostosowywania minimalnej ceny importowej określonego w treści zobowiązania.

               (12)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że istniejący poziom odniesienia nie odzwierciedla już wystarczająco zmian cen modułów. Wnioskodawca przedstawił następujące wystarczające dowody, że okoliczności, na podstawie których przyjęto istniejący poziom odniesienia, uległy zmianie i że były to zmiany trwałe:

                           a)

                           liczba chińskich respondentów zgłaszających dane dotyczące cen, które zostały uwzględnione w istniejącym poziomie odniesienia, zwiększyła się znacznie od czasu przyjęcia zobowiązania, a zwłaszcza od początku 2014 r.;

                           b)

                           w związku z tym faktem waga chińskich respondentów w istniejącym poziomie odniesienia wzrosła i miała znaczący wpływ na kształtowanie się tego wskaźnika;

                           c)

                           ponadto ceny zgłaszane przez chińskich respondentów były w przeszłości niższe niż ceny zgłaszane przez innych respondentów.

               (13)

               Zdaniem wnioskodawcy fakt ten wskazywał, że istniejący poziom odniesienia nie odzwierciedlał już wystarczająco zmian cen modułów. Wnioskodawca wystąpił w związku z tym o zastąpienie istniejącego poziomu odniesienia dla mechanizmu dostosowywania minimalnej ceny importowej podseriami danych cenowych „średnia międzynarodowa” publikowanymi przez agencję Bloomberg, które nie obejmują cen zgłaszanych przez chińskich respondentów.

         4.   Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego

               (14)

               Komisja ustaliła, po poinformowaniu państw członkowskich, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia częściowego przeglądu okresowego, ograniczonego do poziomu odniesienia wykorzystywanego jako wartość odniesienia dla mechanizmu dostosowywania minimalnej ceny importowej.

               (15)

               Celem przeglądu jest zbadanie, czy istniejący poziom odniesienia nadal odzwierciedla wystarczająco zmiany cen modułów, a zatem – czy nadal spełnia założone cele określone w obowiązujących środkach.

               (16)

               Rząd Chin został zaproszony do konsultacji przed wszczęciem postępowania zgodnie z podstawowym rozporządzeniem antysubsydyjnym i konsultacje te odbyły się.

               (17)

               Dnia 5 maja 2015 r. Komisja wszczęła przedmiotowy częściowy przegląd okresowy obowiązujących środków na mocy art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 19 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (12).

         5.   Strony objęte dochodzeniem

               (18)

               Komisja przesłała kwestionariusz agencji Bloomberg New Energy Finance („Bloomberg”) w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia.

               (19)

               Komisja wezwała również respondentów, którzy zgłaszali agencji Bloomberg ceny modułów, aby wystąpili, przekazali Komisji informacje zgłoszone agencji Bloomberg i przedstawili swoje stanowisko w odniesieniu do przedmiotowego przeglądu.

               (20)

               Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz możliwość wnioskowania o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.

         6.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

               (21)

               Komisja otrzymała odpowiedź na swój kwestionariusz od agencji Bloomberg. Komisja otrzymała także odpowiedzi od kilku respondentów, którzy zgłaszali agencji Bloomberg ceny modułów, a różne strony z Unii i spoza Unii zgłosiły swoje zainteresowanie przeglądem.

               (22)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do dokonania przeglądu. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie agencji Bloomberg w Zurychu, Szwajcaria, oraz w Hongkongu, Specjalny Region Administracyjny Hongkong, Chiny.

         7.   Dochodzenie

               (23)

               Komisja zbadała, czy istniejący poziom odniesienia nadal odzwierciedla wystarczająco zmiany cen modułów, a zatem – czy nadal spełnia założone cele określone w obowiązujących środkach.

         7.1.   Istniejący poziom odniesienia i jego podserie

               (24)

               Istniejący poziom odniesienia to seria danych cenowych „średnia ogółem”, która zawiera zgłoszone ceny kasowe modułów z całego świata. Dla tej serii agencja Bloomberg publikuje także dwie podserie cen kasowych modułów, które są istotne z punktu widzenia przedmiotowego dochodzenia, a mianowicie:

                           a)

                           podserię „średnia chińska”, która zawiera ceny zgłoszone przez respondentów chińskich; oraz

                           b)

                           podserię „średnia międzynarodowa”, która zawiera wszystkie pozostałe zgłoszone ceny.

               (25)

               Dane wykorzystywane w tych seriach i podseriach są gromadzone i publikowane zasadniczo co tydzień. Wszystkie dane podawane są w USD. Wszystkie notowania są regularnie weryfikowane przez specjalistów z agencji Bloomberg zajmujących się sektorem energii słonecznej, którzy mogą skontaktować się z każdym respondentem w celu wyjaśnienia notowania, jeśli często przekazywane są dane wykraczające poza określone przedziały lub może dojść do próby zafałszowania ostatecznych wyników.

               (26)

               Agencja oblicza średnią cenę raz na tydzień, pod warunkiem że otrzymała co najmniej trzy notowania. Jeśli respondent przekazuje kilka notowań, agencja dokonuje ich uśrednienia i uwzględnia je jako jedno notowanie.

               (27)

               Aby uniknąć nieproporcjonalnie wysokich lub niskich notowań, Bloomberg automatycznie oznacza wszystkie notowania, które są o ponad 20 % wyższe lub niższe od średniej dla okresu wybranego przez analityków, którzy zażądają wyjaśnień od uczestników. Analitycy zdecydują o uwzględnieniu lub odrzuceniu notowań. Średnia jest następnie obliczana na podstawie pozostałych notowań.

               (28)

               Wszyscy respondenci muszą prowadzić działalność w sektorze produkcji lub dostaw modułów, a agencja Bloomberg musi ręcznie zatwierdzić ich udział, aby mogli oni zacząć przesyłać swoje notowania.

         7.2.   Wzrost liczby i udziału chińskich respondentów

               (29)

               Wnioskodawca zauważył, że liczba chińskich respondentów w istniejącym poziomie odniesienia zwiększyła się znacznie od czasu przyjęcia zobowiązania, a zwłaszcza od początku 2014 r.

               (30)

               Wnioskodawca stwierdził ponadto, że „udział respondentów chińskich w ogólnej liczbie respondentów zgłaszających agencji Bloomberg dane dotyczące cen zwiększył się blisko trzykrotnie od 2013 r., a taki zwiększony udział miał silny wpływ na ewolucję [istniejącego poziomu odniesienia] odnotowaną w 2014 r.”.

               (31)

               Wnioskodawca przekazał we wniosku wyczerpujące informacje dotyczące lat 2013 i 2014, jednak jego argumenty opierały się jedynie na porównaniu dwóch odrębnych trzymiesięcznych okresów, tj. między majem a lipcem 2013 r. i między październikiem a grudniem 2014 r.

               (32)

               Komisja wykorzystała pełne dane dotyczące tygodniowego udziału za lata 2013 i 2014 przedstawione przez wnioskodawcę i przeanalizowała dane, agregując liczbę uczestników według kwartałów kalendarzowych. Pozwoliło to Komisji stwierdzić, co następuje:

                           a)

                           średnia liczba chińskich respondentów na kwartał w istniejącym poziomie odniesienia faktycznie zwiększyła się o około 20 respondentów (56 %) między 2013 a 2014 r.;

                           b)

                           Towarzyszył temu równoczesny spadek średniej liczby respondentów spoza Chin na kwartał o ponad 100 podmiotów (– 46 %) między 2013 a 2014 r.

               (33)

               W związku z tym wzrost udziału chińskich respondentów w istniejącym poziomie odniesienia spowodowany był zarówno zmniejszającą się liczbą respondentów spoza Chin, jak i wzrostem liczby chińskich respondentów.

               (34)

               Ponadto udział chińskich respondentów wzrósł z raczej niskiego poziomu do poziomu lepiej odzwierciedlającego udział Chin w światowym rynku energii słonecznej. Jak podała agencja Bloomberg, szacuje się, że w 2014 r. chińska produkcja ogniw i modułów fotowoltaicznych stanowiła 78 % produkcji światowej.

               (35)

               Na wykresie 1 przedstawiono zagregowany udział respondentów w istniejącym poziomie odniesienia i jego dwóch podseriach w ujęciu kwartalnym.

                  Źródło: Wniosek o dokonanie przeglądu.

         7.3.   Zmiany cen podmiotów z Chin i spoza Chin

               (36)

               Wnioskodawca twierdził, że ceny w podserii „średnia chińska” były w przeszłości niższe niż ceny w podserii „średnia międzynarodowa”. Komisja odnotowuje fakt, że ceny w podserii „średnia chińska” były w przeszłości faktycznie niższe niż ceny w podserii „średnia międzynarodowa”.

               (37)

               Wnioskodawca twierdził ponadto, że ceny w podserii „średnia międzynarodowa” […] „zasadniczo utrzymały się na stałym poziomie od czasu przyjęcia [zobowiązania]”.

               (38)

               Dochodzenie wykazało, że w przeciwieństwie do stwierdzenia wnioskodawcy, ceny w podserii „średnia międzynarodowa” nie utrzymały się na stałym poziomie od czasu przyjęcia zobowiązania. W rzeczywistości w 2013 i 2014 r. w przypadku obu podserii – „średniej międzynarodowej” i „średniej chińskiej” – odnotowano podobny trend (zazwyczaj w przedziale +/– 0,01 USD). Na wykresie 2 przedstawiono obie podserie w porównaniu z serią danych cenowych „średnia ogółem” w okresie od początku 2013 r. do końca 2014 r.

                  Źródło: Bloomberg, dochodzenie.

         7.4.   Brak znaczącego ujemnego wpływu na istniejący poziom odniesienia

               (39)

               Na podstawie argumentów przedstawionych w pkt 7.2 i 7.3 wnioskodawca stwierdził, że zarówno wzrost liczby chińskich respondentów, jak i wzrost ich udziału w serii „średnia ogółem” miał „znaczący ujemny wpływ” na istniejący poziom odniesienia. W związku z tym, ze względu na fakt, że dostosowania minimalnych cen importowych opierały się na istniejącym poziomie odniesienia, do tej pory odzwierciedlały one głównie zwiększoną liczbę respondentów chińskich zgłaszających agencji Bloomberg niższe ceny.

               (40)

               Komisja zweryfikowała wszelkie istotne i należycie udokumentowane dowody zgromadzone podczas dochodzenia. Ustalenia dochodzenia przedstawiono w pkt 7.2 i 7.3 powyżej i są one następujące:

                           a)

                           po pierwsze, nastąpił wzrost liczby chińskich respondentów przesyłających dane do publikacji w podserii „średnia chińska”;

                           b)

                           po drugie, jak pokazano na wykresie 1 powyżej, wzrostowi liczby chińskich respondentów towarzyszył dużo bardziej znaczący spadek liczby respondentów spoza Chin;

                           c)

                           po trzecie, wzrost udziału chińskich respondentów spowodowany jest zarówno wzrostem liczby chińskich respondentów, jak i spadkiem liczby respondentów spoza Chin;

                           d)

                           po czwarte, udział chińskich respondentów wzrósł z raczej niskiego poziomu do poziomu lepiej odzwierciedlającego udział Chin w światowym rynku energii słonecznej; oraz

                           e)

                           jak pokazuje wykres 2, obie podserie istniejącego poziomu odniesienia – „średnia chińska” i „średnia międzynarodowa” – charakteryzowały się podobnym trendem w 2013 i 2014 r.

         7.5.   Wnioski

               (41)

               Komisja stwierdza, że:

                           a)

                           istniejący poziom odniesienia nadal odpowiednio odzwierciedla zmiany światowych cen modułów, ponieważ obejmuje ceny zgłoszone przez chińskich respondentów;

                           b)

                           oraz, ze względu na fakt, że obie podserie kształtowały się według podobnego trendu, co oznacza, że ceny w podserii „średnia chińska” są faktycznie niższe niż ceny w podserii „średnia międzynarodowa”, ale ceny „średniej chińskiej” nie spadały szybciej niż ceny „średniej międzynarodowej”; a w związku z tym

                           c)

                           udział chińskich respondentów w istniejącym poziomie odniesienia wzrósł do poziomu lepiej odzwierciedlającego udział producentów chińskich w światowym rynku energii słonecznej;

                           d)

                           istniejący poziom odniesienia spełnia zatem nadal założone cele określone w obowiązujących środkach.

               (42)

               W związku z powyższym Komisja postanowiła zakończyć przedmiotowy przegląd.

         7.6.   Informacje dostarczone na piśmie

               (43)

               Ustalenia poczynione w toku dochodzenia zostały przekazane zainteresowanym stronom. Zapewniono im możliwość przedstawienia swojego stanowiska i uwag zgodnie z art. 20 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego oraz art. 30 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego. Wnioskodawca i rząd Chińskiej Republiki Ludowej przedstawili uwagi.

      Uwagi wnioskodawcy

               (44)

               Po pierwsze, wnioskodawca twierdził, że „o ile udział respondentów chińskich w ogólnej liczbie respondentów uwzględnianych we wskaźniku agencji Bloomberg znacznie się zwiększył […], chiński udział w globalnym rynku zmienił się nieznacznie, jeśli w ogóle się zmienił, co oznacza, że zmiany wskaźnika cen »średnia ogółem« dla tego okresu nie odzwierciedlały rzeczywistych zmian udziałów w globalnym rynku”.

               (45)

               Komisja przyznaje, że faktycznie chińskie udziały w globalnym rynku nie zmieniły się znacznie w okresie od 2013 do 2014 r. Potwierdza to jednak jedynie wniosek, że reprezentatywność istniejącego poziomu odniesienia poprawiła się ze względów już przywołanych w motywie 34. Ponadto ta seria danych cenowych odzwierciedlać ma właśnie zmiany cen, a nie zmiany udziałów w rynku.

               (46)

               Po drugie, wnioskodawca zaznaczył, że „nastąpił znaczący spadek cen w podserii »średnia chińska«, które już i tak były znacznie niższe niż ceny w podserii »średnia międzynarodowa«, oraz że ten spadek cen był o ponad 5 % wyższy niż spadek cen w podserii »średnia międzynarodowa« w tym samym okresie”.

               (47)

               Komisja zauważa, że jeśli rozpatruje się cały okres od 2013 do 2014 r. (czyli okres, dla którego wnioskodawca przedstawił dane), twierdzenie to jest niezgodne ze stanem faktycznym. W rzeczywistości żadna z tych trzech serii danych cenowych nie wykazywała wyraźnej tendencji spadkowej w 2013 i 2014 r., jak pokazano na wykresie 2 w motywie 38 i tabeli 1 poniżej.

               (48)

               Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy istnieje bardzo niewielka różnica między punktami wyjścia i zakończenia dla każdej z trzech serii danych cenowych (maksymalna różnica 0,01 USD w górę lub 0,02 USD w dół), a w międzyczasie wszystkie z nich wykazywały wahania w górę i w dół. Wahania te przebiegały podobnie, a najwyższe wartości odnotowano w trzecim i czwartym kwartale 2013 r. Także różnica między najwyższą i najniższą wartością jest porównywalna (0,09 USD w przypadku „średniej ogółem”; 0,06 USD dla „średniej międzynarodowej” oraz 0,08 USD dla „średniej chińskiej”).

                  Tabela 1

                  Serie średnich cen w USD/watt, 2013–2014

                           Kwartał

                           „Średnia ogółem”

                           „Średnia międzynarodowa”

                           „Średnia chińska”

                           1. kwartał 2013 r.

                           0,81

                           0,83

                           0,71

                           2. kwartał 2013 r.

                           0,85

                           0,86

                           0,74

                           3. kwartał 2013 r.

                           0,86

                           0,87

                           0,77

                           4. kwartał 2013 r.

                           0,88

                           0,89

                           0,77

                           1. kwartał 2014 r.

                           0,84

                           0,88

                           0,73

                           2. kwartał 2014 r.

                           0,83

                           0,87

                           0,76

                           3. kwartał 2014 r.

                           0,83

                           0,87

                           0,72

                           4. kwartał 2014 r.

                           0,79

                           0,84

                           0,69

                              Źródło: Bloomberg, dochodzenie.

               (49)

               Dane te nie wskazują w żaden sposób, że powiodłaby się jakakolwiek manipulacja wskaźnika. Prawdą jest, że ze względu na wyższy udział chińskich przedsiębiorstw ceny w serii „średnia ogółem” wykazują nieco większy spadek niż ceny w podserii „średnia międzynarodowa”. Fakt ten nie podważa jednak stosowności wykorzystania serii „średnia ogółem”. Jest to jedynie logiczna konsekwencja faktu, że dane w tej serii cenowej są teraz bardziej reprezentatywne, jeśli chodzi o chińskie udziały w rynku światowym niż pierwotnie. Innymi słowy seria„średnia ogółem” spełnia teraz swoje zadania nawet lepiej niż wtedy, gdy została wprowadzona.

               (50)

               Nieprawdziwe jest również stwierdzenie, jakoby spadek cen w serii „średnia chińska” był o 5 % wyższy niż spadek w serii „średnia międzynarodowa”. W rzeczywistości ceny w serii „średnia chińska” spadły o 2,8 %, a ceny w serii „średnia międzynarodowa” wzrosły o 1,2 %. Łączna różnica wynosi zatem 4 %.

               (51)

               Ponadto Komisja pragnie podkreślić jeszcze raz, że argumenty wnioskodawcy opierają się jedynie na porównaniu dwóch odrębnych kwartałów, tj. trzeciego kwartału 2013 r. i czwartego kwartału 2014 r. W swojej analizie Komisja uwzględnia ewolucję serii cen w 2013 i 2014 r., tj. pełnym okresie, co do którego wnioskodawca przedstawił informacje w swoim wniosku.

               (52)

               Wnioskodawca twierdził, że „[…] rosnąca liczba chińskich respondentów musiała spowodować spadek istniejącego poziomu odniesienia poniżej poziomu, jaki osiągnięto by, gdyby liczba chińskich respondentów się nie zwiększyła”.

               (53)

               Komisja odrzuca ten argument, ponieważ i w tym wypadku wnioskodawca nie dostarczył żadnych dowodów na potwierdzenie swojego zarzutu.

               (54)

               Wnioskodawca twierdził, że Komisja nie przeanalizowała „[…] wpływu, jaki miałby wzrost udziału chińskich respondentów na [istniejący] poziom odniesienia […]”, „[…] ani wpływu, jaki wywarłaby na ceny ogólna zmiana proporcji ani wpływu na ceny dwóch komponentów indywidualnie[…]”, a także nie rozważyła, „[…] czy istnieją jakiekolwiek inne niż częstsze zgłaszanie chińskich cen czynniki, które miałyby wpływ na ten wynik”.

               (55)

               Komisja odrzuca ten zarzut ze względu na fakt, że przeprowadziła taką analizę, a wnioski z tej analizy przedstawione są w sekcjach 7.2 i 7.3.

               (56)

               Wnioskodawca twierdził ponadto, że Komisja nie przeanalizowała „[…] czy wykorzystanie podserii »średnia międzynarodowa« jako poziomu odniesienia dałoby bardzo odmienny wynik, niż gdyby wykorzystywany był istniejący poziom odniesienia w przedmiotowym okresie”. Wnioskodawca wystąpił o taką analizę.

               (57)

               Komisja odrzuca zarówno ten argument, jak i wniosek o działania następcze, ponieważ wykraczałyby one poza zakres niniejszego przeglądu okresowego określony w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu i powtórzony w motywie 15. Celem niniejszego przeglądu nie jest zbadanie, czy wykorzystanie innych poziomów odniesienia dałoby bardzo odmienny wynik, niż gdyby wykorzystywany był istniejący poziom odniesienia w przedmiotowym okresie.

               (58)

               Komisja podkreśla, że właściwy poziom odniesienia powinien być obiektywny, przejrzysty i zapewniać jak największy zasięg. Wyłączenie producentów chińskich, którzy stanowią 78 % światowego rynku energii słonecznej, nie może być uzasadnione w tym przypadku.

               (59)

               Wnioskodawca zaznaczył, że czwarty wniosek sformułowany w motywie 40 powyżej „w sposób dorozumiany zakłada brak reprezentatywności [istniejącego] poziomu odniesienia na początku przedsięwzięcia, co samo w sobie uzasadniałoby wybór innego poziomu odniesienia, jako że kwartał poprzedzający wejście w życie przedsięwzięcia jest nadal podstawowym okresem odniesienia”. Wnioskodawca podkreślił również, że „uwzględnienie cen podawanych przez chińskich respondentów samo w sobie nie zapewnia reprezentatywności istniejącego poziomu odniesienia pod względem światowych cen modułów”.

               (60)

               Komisja odrzuca ten argument, jako że zwiększenie udziału chińskich respondentów w istniejącym poziomie odniesienia poprawiło jedynie jego reprezentatywność, ponieważ lepiej odzwierciedla on udział producentów chińskich w światowym rynku energii słonecznej.

               (61)

               Wnioskodawca wystąpił wreszcie do Komisji o kontynuowanie dochodzenia w celu stwierdzenia dalszych faktów. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych nowych faktów poza tymi, które znalazły się we wniosku o dokonanie przeglądu, określonymi w motywie 12 powyżej. Komisja nie ma zatem podstaw, by kontynuować dochodzenie.

      Uwagi rządu Chińskiej Republiki Ludowej

               (62)

               Uwagi przedłożone przez rząd Chińskiej Republiki Ludowej potwierdziły jedynie decyzję Komisji o zakończeniu niniejszego przeglądu.

         7.7.   Wniosek dotyczący przedstawionych na piśmie informacji i niniejszego przeglądu

               (63)

               Pomimo wymienionych powyżej informacji przedłożonych przez zainteresowane strony ustalenia Komisji w niniejszym dochodzeniu zostają podtrzymane. W związku z powyższym Komisja postanowiła zakończyć przedmiotowy przegląd.

               (64)

               Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 oraz art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 597/2009,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych i wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym zakończony.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 stycznia 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93.

      (3)  Dz.U. L 152 z 5.6.2013, s. 5.

      (4)  Dz.U. L 209 z 3.8.2013, s. 26.

      (5)  Dz.U. L 209 z 3.8.2013, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 325 z 5.12.2013, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 325 z 5.12.2013, s. 66.

      (8)  Dz.U. L 325 z 5.12.2013, s. 214.

      (9)  Dz.U. L 270 z 11.9.2014, s. 6.

      (10)  Dz.U. L 139 z 5.6.2015, s. 30.

      (11)  Dz.U. L 218 z 19.8.2015, s. 1.

      (12)  Dz.U. C 147 z 5.5.2015, s. 4.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/36 z dnia 12 stycznia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               13.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 7/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/36
   z dnia 12 stycznia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 stycznia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  63,0

                  EG

                  164,2

                  IL

                  103,8

                  MA

                  103,8

                  TN

                  130,5

                  TR

                  132,7

                  ZZ

                  116,3

                  0707 00 05

                  EG

                  241,9

                  MA

                  73,2

                  TR

                  168,0

                  ZZ

                  161,0

                  0808 91 00

                  EG

                  113,1

                  ZZ

                  113,1

                  0709 93 10

                  EG

                  191,6

                  MA

                  144,6

                  SN

                  80,8

                  TR

                  158,9

                  ZZ

                  144,0

                  0805 10 20

                  EG

                  40,0

                  MA

                  56,4

                  TR

                  65,0

                  ZA

                  36,7

                  ZZ

                  49,5

                  0805 20 10

                  MA

                  71,9

                  ZZ

                  71,9

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  IL

                  93,3

                  JM

                  118,8

                  KR

                  152,3

                  MA

                  82,2

                  TR

                  70,7

                  ZZ

                  103,5

                  0805 50 10

                  TR

                  67,8

                  ZZ

                  67,8

                  0808 10 80

                  AR

                  164,5

                  BR

                  65,5

                  CL

                  89,4

                  US

                  133,7

                  ZA

                  147,0

                  ZZ

                  120,0

                  0808 30 90

                  US

                  140,6

                  ZZ

                  140,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1239 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących terminów i powiadomień o ilościach objętych pozwoleniami w sektorze ryżu (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 17.8.2017 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1239 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących terminów i powiadomień o ilościach objętych pozwoleniami w sektorze ryżu

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007
                  1
               , w szczególności jego art. 223 ust. 3 lit. b) i c),

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239
                  2
                ustanawia zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz, w tym w odniesieniu do ryżu. Ustanowiono w nim również szczegółowe przepisy dotyczące powiadomień przekazywanych Komisji przez państwa członkowskie.

               (2)Konieczne jest uściślenie niektórych przepisów dotyczących terminów, w tym w odniesieniu do powiadomień o ilościach produktów objętych kontyngentami taryfowymi.

               (3)Należy na państwa członkowskie nałożyć obowiązek powiadamiania Komisji o objętych pozwoleniami ilościach ryżu, jak miało to miejsce w poprzednich rozporządzeniach.

               (4)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1239.

               (5)Ze względu na jasność i pewność prawa, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w tym samym dniu co rozporządzenie delegowane zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237
                  3
                w odniesieniu do powiadomień w sektorze ryżu.

               (6)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2016/1239 wprowadza się następujące zmiany:

               1) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

               a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „3. Jeżeli w niniejszym rozporządzeniu ustalono okres na przeprowadzenie procedur, a dzień jego rozpoczęcia lub zakończenia przypada w sobotę, niedzielę lub dzień ustawowo wolny od pracy w rozumieniu rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71:

               a)obowiązującym dniem rozpoczęcia jest następny dzień roboczy i rozpoczyna się on o godz. 00:00, biorąc pod uwagę oficjalne godziny pracy danego organu;

               b)na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. b) i art. 3 ust. 4 wymienionego rozporządzenia obowiązującym dniem zakończenia jest następny dzień roboczy i kończy się on o godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.”;

               b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

               „4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, w przypadku gdy do celów niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie termin dotyczący powiadomienia o ilości produktów objętych wnioskami o wydanie pozwoleń w ramach kontyngentu taryfowego lub powiadomienia o zgłoszeniu ilości niewykorzystanych w ramach kontyngentów taryfowych, termin ten upływa wraz z upływem ostatniej godziny ostatniego dnia, niezależnie od tego, czy ten dzień przypada w sobotę, niedzielę lub dzień ustawowo wolny od pracy.”;

               2) dodaje się art. 19a w brzmieniu:

               „Artykuł 19a

               Powiadomienia dotyczące ryżu

               Państwa członkowskie przekazują Komisji codziennie następujące powiadomienia:

               a)w odniesieniu do pozwoleń na przywóz, innych niż pozwolenia związane z zarządzaniem kontyngentami taryfowymi – o całkowitych ilościach, na jakie opiewają wystawione pozwolenia, według pochodzenia oraz kodu produktu;

               b)w odniesieniu do pozwoleń na wywóz – o całkowitych ilościach, na jakie opiewają wystawione pozwolenia oraz według kodu produktu.”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli, dnia 17.8.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)
                  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

                     (2)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44).

                     (3)
                  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).