title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1194 z dnia 11 lipca 2022 r. ustanawiające środki w celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się Clavibacter sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff 1914) Nouioui et al. 2018

text:
                  12.7.2022

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 185/47

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1194
         z dnia 11 lipca 2022 r.
         ustanawiające środki w celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się Clavibacter sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff 1914) Nouioui et al. 2018
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 28 ust. 1 lit. a)–h),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (UE) 2016/2031 stanowi podstawę przepisów Unii dotyczących środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin. Ponieważ w rozporządzeniu tym ustanowiono szereg nowych przepisów, uchyla ono ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r. szereg aktów prawnych, które opierały się na poprzednich przepisach obowiązujących w tym sektorze.

                     (2)

                     Jednym z tych uchylonych aktów prawnych jest dyrektywa Rady 93/85/EWG (2), w której określono środki przeciwko agrofagowi Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. ssp. sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff 1914), przemianowanemu później na Clavibacter sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff 1914) Nouioui et al. 2018 („określony agrofag”), będącemu patogenem bakteriozy pierścieniowej ziemniaka.

                     (3)

                     Ponadto od czasu przyjęcia tej dyrektywy dokonano nowych odkryć naukowych dotyczących biologii i występowania określonego agrofaga, a także opracowano nowe metody badania służące do jego wykrywania i identyfikacji oraz metody jego zwalczania i zapobiegania jego rozprzestrzenianiu się.

                     (4)

                     Należy zatem przyjąć nowe środki w odniesieniu do roślin Solanum tuberosum L., innych niż nasiona („określone rośliny”), w celu zwalczenia określonego agrofaga w przypadku stwierdzenia jego występowania na terytorium Unii oraz w celu zapobieżenia jego rozprzestrzenianiu się. Niektóre środki ustanowione w dyrektywie 93/85/EWG, w szczególności te dotyczące zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się określonego agrofaga, są jednak nadal odpowiednie i w związku z tym należy je przewidzieć.

                     (5)

                     Właściwe organy państw członkowskich powinny przeprowadzać coroczne kontrole występowania określonego agrofaga na określonych roślinach na swoim terytorium, aby zapewnić jak najskuteczniejsze i najwcześniejsze wykrycie tego agrofaga. Przepisy dotyczące corocznych kontroli należy dostosować do planowanego wykorzystania określonych roślin w celu zapewnienia, aby oceny wizualne, pobieranie próbek i przeprowadzanie testów odbywały się w najbardziej odpowiednim czasie i w najbardziej odpowiednich warunkach dla każdej rośliny i jej wykorzystania.

                     (6)

                     W przypadku podejrzewanego występowania określonego agrofaga właściwy organ danego państwa członkowskiego powinien przeprowadzić testy zgodnie z normami międzynarodowymi, aby potwierdzić lub wykluczyć to występowanie.

                     (7)

                     W przypadku potwierdzonego występowania określonego agrofaga właściwy organ danego państwa członkowskiego powinien niezwłocznie wprowadzić odpowiednie środki w celu jego zwalczenia i zapobieżenia jego dalszemu rozprzestrzenianiu się. Pierwszym z tych środków powinno być ustanowienie obszaru wyznaczonego.

                     (8)

                     Należy również przewidzieć dalsze środki zwalczania. Określonych roślin uznanych za zakażone określonym agrofagiem nie należy sadzić na terytorium Unii, a właściwy organ danego państwa członkowskiego powinien zapewnić, aby zakażone określone rośliny były niszczone lub w inny sposób unieszkodliwiane, w warunkach, które zapobiegają rozprzestrzenianiu się określonego agrofaga. Należy przewidzieć szczególne środki w zakresie przeprowadzania testów, pobierania próbek i działań na miejscu mające zapewnić, aby nie istniało możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga.

                     (9)

                     Aby zapewnić jak najskuteczniejszą ochronę terytorium Unii przed określonym agrofagiem, należy wyznaczyć niektóre obszary w Unii jako „obszary o wysokim stopniu zakażenia”. Należy je zdefiniować jako obszary, na których z liczby miejsc występowania stwierdzonych podczas corocznych kontroli prowadzonych nieprzerwanie przez okres ponad dziesięciu lat wynika, że określony agrofag występuje w wielu miejscach i nie można wykluczyć, że agrofag ten występuje również w punktach produkcji, które nie są objęte nadzorem urzędowym. Z tego względu przemieszczanie określonych roślin z tych obszarów na pozostałą część terytorium Unii i w jej obrębie powinno podlegać określonym warunkom i odbywać się na podstawie paszportu roślin.

                     (10)

                     Co pięć lat państwa członkowskie powinny przedkładać Komisji i pozostałym państwom członkowskim sprawozdania dotyczące zmiany ich odpowiednich obszarów o wysokim stopniu zakażenia, aby zapewnić przegląd wdrażania tych środków w Unii oraz, w razie potrzeby, dokonać ich przeglądu i dostosowania.

                     (11)

                     Należy przewidzieć odstępstwo od obowiązku powiadamiania o występowaniu określonego agrofaga w systemie EUROPHYT zgodnie z art. 32 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715 (3), jeżeli określony agrofag znajduje się na obszarze o wysokim stopniu zakażenia, ponieważ miałoby to niewielką wartość dodaną ze względu na ciągłe pojawy w wielu miejscach.

                     (12)

                     Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu zapewnienia jego stosowania możliwie jak najszybciej po uchyleniu dyrektywy 93/85/EWG.

                     (13)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Przedmiot
            W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się środki mające na celu zwalczanie Clavibacter sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff 1914) Nouioui et al. 2018, sprawcy bakteriozy pierścieniowej ziemniaka, oraz zapobieganie jego rozprzestrzenianiu się na terytorium Unii.

            Artykuł 2
            Definicje
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

                        1)

                        „określony agrofag” oznacza Clavibacter sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff 1914) Nouioui et al. 2018;

                        2)

                        „określone rośliny” oznaczają rośliny Solanum tuberosum L., inne niż nasiona;

                        3)

                        „samosiewy określonych roślin” oznaczają określone rośliny, które występują w miejscach produkcji bez uprzedniego sadzenia;

                        4)

                        „bulwy przeznaczone do sadzenia w miejscu ich produkcji” oznaczają bulwy wyprodukowane w określonym miejscu produkcji, które mają na stałe pozostać w tym miejscu i nie są przeznaczone do kwalifikacji;

                        5)

                        „obszar o wysokim stopniu zakażenia” oznacza obszar w Unii, na którym z liczby miejsc występowania stwierdzonych podczas corocznych kontroli prowadzonych nieprzerwanie przez okres ponad dziesięciu lat wynika, że określony agrofag występuje w wielu miejscach, i nie można wykluczyć, że agrofag ten występuje również w punktach produkcji, które nie są objęte nadzorem urzędowym.

            Artykuł 3
            Coroczne kontrole

               1.   Właściwe organy przeprowadzają coroczne kontrole występowania określonego agrofaga na określonych roślinach na swoim terytorium, zgodnie z następującymi wymogami:

                           a)

                           w odniesieniu do bulw innych niż przeznaczone do sadzenia kontrole obejmują:

                                       (i)

                                       pobieranie próbek z partii bulw w trakcie przechowywania lub z rosnących roślin, możliwie jak najpóźniej między zaschnięciem łętów a zbiorem;

                                       (ii)

                                       ocenę wizualną rosnącej uprawy, w przypadku gdy możliwe jest wzrokowe wykrycie objawów występowania określonego agrofaga, oraz ocenę wizualną ciętych bulw, w przypadkach gdy taka ocena jest odpowiednia w celu wykrycia objawów występowania określonego agrofaga;

                           b)

                           w odniesieniu do bulw przeznaczonych do sadzenia innych niż te przeznaczone do sadzenia w miejscu ich produkcji kontrole obejmują systematycznie ocenę wizualną rosnących upraw i partii w trakcie przechowywania, pobieranie próbek w trakcie przechowywania lub z rosnących roślin, możliwie jak najpóźniej między zaschnięciem łętów a zbiorem;

                           c)

                           w odniesieniu do bulw przeznaczonych do sadzenia w miejscu ich produkcji kontrole przeprowadza się na podstawie zidentyfikowanego ryzyka dotyczącego występowania określonego agrofaga i obejmują one:

                                       (i)

                                       pobieranie próbek z partii bulw w trakcie przechowywania lub z rosnących roślin, możliwie jak najpóźniej między zaschnięciem łętów a zbiorem;

                                       (ii)

                                       ocenę wizualną rosnącej uprawy, w przypadku gdy możliwe jest wzrokowe wykrycie objawów występowania określonego agrofaga, oraz ocenę wizualną ciętych bulw, w przypadkach gdy taka ocena jest odpowiednia w celu wykrycia objawów występowania określonego agrofaga;

                           d)

                           w odniesieniu do określonych roślin innych niż bulwy kontrole i pobieranie próbek roślin przeprowadza się zgodnie z odpowiednimi metodami w celu zidentyfikowania na tych roślinach określonego agrofaga.

               2.   Liczba, pochodzenie i czas pobierania próbek opiera się na właściwych zasadach naukowych i statystycznych oraz znajomości biologii określonego agrofaga, uwzględniając specyfikę poszczególnych systemów produkcji ziemniaka stosowanych w danym państwie członkowskim.

               3.   Do dnia 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i pozostałym państwom członkowskim wyniki corocznych kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym. Przekazywanie wyników tych kontroli odbywa się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II.

            Artykuł 4
            Środki stosowane w przypadku podejrzewanego występowania określonego agrofaga

               1.   Właściwy organ zapewnia, aby próbki pobrane do celów corocznych kontroli były poddawane testom wykrywania, o których mowa w załączniku I pkt 2.1.

               2.   W oczekiwaniu na wyniki testów wykrywania właściwy organ:

                           a)

                           zakazuje przemieszczania określonych roślin ze wszystkich upraw, partii lub przesyłek, z których pobrano próbki, z wyjątkiem określonych roślin znajdujących się pod jego kontrolą, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga;

                           b)

                           śledzi pochodzenie podejrzewanego wystąpienia;

                           c)

                           przeprowadza kontrole urzędowe przemieszczania wszelkich określonych roślin innych niż te, o których mowa w lit. a), wyprodukowanych w miejscu produkcji, z którego pobrano próbki, o których mowa w lit. a).

               3.   W oczekiwaniu na wyniki testów wykrywania właściwy organ zapewnia, aby wszystkie następujące elementy były zachowane i odpowiednio przechowane:

                           a)

                           wszystkie pozostałe próbki bulw oraz, gdy tylko jest to możliwe, wszystkie pozostałe próbki roślin;

                           b)

                           pozostałe ekstrakty z określonych roślin, ekstrakty DNA oraz dodatkowy materiał przygotowany do testu;

                           c)

                           czystą kulturę, w stosownych przypadkach;

                           d)

                           wszelkie stosowne dokumenty.

               4.   W przypadku gdy podejrzewane występowanie określonego agrofaga potwierdzono zgodnie z załącznikiem I pkt 1.1, właściwy organ zapewnia, aby testy, o których mowa w załączniku I, przeprowadzono na próbkach pobranych na potrzeby kontroli w celu potwierdzenia lub wykluczenia występowania określonego agrofaga.

            Artykuł 5
            Środki stosowane w przypadku potwierdzenia występowania określonego agrofaga

               1.   W przypadku gdy występowanie określonego agrofaga zostało potwierdzone zgodnie z załącznikiem I pkt 1.2 lub 1.3, zastosowanie mają ust. 2–9.

               2.   Właściwy organ bezzwłocznie ustala obszar wyznaczony, biorąc pod uwagę elementy wymienione w załączniku III pkt 1 w celu określenia możliwego rozprzestrzeniania się określonego agrofaga.

               3.   Obszar wyznaczony obejmuje strefę porażenia oraz, w razie potrzeby przeciwdziałania zagrożeniu fitosanitarnemu, strefę buforową wokół strefy porażenia.

               4.   Strefa porażenia obejmuje wszystkie poniższe przedmioty:

                           a)

                           określone rośliny, przesyłki lub partie, pojazdy, kontenery, magazyny lub ich części, z których pobrano zakażoną próbkę określonych roślin, wszelkie inne przedmioty, w tym materiały opakowaniowe, oraz maszyny używane do produkcji, transportu i przechowywania tych określonych roślin, a także, w stosownych przypadkach, miejsce lub miejsca produkcji, lub punkt lub punkty produkcji, w których te określone rośliny były uprawiane lub zbierane;

                           b)

                           wszystkie przedmioty wymienione w lit. a) uznane za prawdopodobnie zakażone określonym agrofagiem, biorąc pod uwagę elementy wymienione w załączniku III pkt 2, w wyniku kontaktu przed zbiorami lub po nich, lub w wyniku wspólnych etapów produkcji z zakażonymi określonymi roślinami.

               5.   Właściwy organ uznaje:

                           a)

                           przedmioty wymienione w ust. 4 lit. a) za zakażone;

                           b)

                           przedmioty wymienione w ust. 4 lit. b) za prawdopodobnie zakażone.

               6.   Bulwy pochodzące z obszaru wyznaczonego nie mogą być przemieszczane poza obszar wyznaczony, chyba że na podstawie testów, o których mowa w załączniku I, zostanie udowodnione, iż są one wolne od określonego agrofaga.

               7.   Na zasadzie odstępstwa od art. 32 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715 państwa członkowskie nie są zobowiązane do składania powiadomienia o pojawie agrofagów w systemie EUROPHYT, jeśli określony agrofag występuje na obszarze o wysokim stopniu zakażenia wymienionym w załączniku IV.

               8.   Jeżeli państwo członkowskie złożyło powiadomienie o pojawie agrofagów w systemie EUROPHYT, sąsiednie państwa członkowskie, o których mowa w powiadomieniu, określają zasięg prawdopodobnego zakażenia i ustanawiają obszar wyznaczony zgodnie z ust. 2, 3 i 4.

               9.   Właściwy organ zapewnia, aby wszystkie następujące elementy były zachowane i odpowiednio przechowane:

                           a)

                           materiał określony w art. 4 ust. 3 przynajmniej do zakończenia wszystkich testów;

                           b)

                           materiał związany z drugim testem wykrywania oraz, w stosownych przypadkach, z testami identyfikacyjnymi, do zakończenia wszystkich testów;

                           c)

                           w stosownych przypadkach czystą kulturę określonego agrofaga przez co najmniej jeden miesiąc po procedurze powiadomienia, zgodnie z ust. 7.

            Artykuł 6
            Środki zwalczania określonego agrofaga

               1.   Nie sadzi się określonych roślin uznanych za zakażone określonym agrofagiem zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a). Właściwy organ zapewnia, aby zakażone określone rośliny zostały zniszczone lub w inny sposób unieszkodliwione, zgodnie z załącznikiem V pkt 1, pod warunkiem że stwierdzono, iż nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga.
               Jeżeli określone rośliny zostały posadzone przed uznaniem ich za zakażone, posadzony materiał zostaje natychmiast zniszczony lub unieszkodliwiony zgodnie z załącznikiem V pkt 1. Punkt lub punkty produkcji, w których posadzono zakażone określone rośliny, uznaje się za zakażone.

               2.   Nie sadzi się określonych roślin uznanych za prawdopodobnie zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. b) i, bez uszczerbku dla wyniku testów, o których mowa w art. 7, dotyczących spokrewnionych klonalnie partii, pod nadzorem urzędowym właściwie się je wykorzystuje lub unieszkodliwia zgodnie z załącznikiem V pkt 2, w sposób umożliwiający stwierdzenie, iż nie istnieje możliwe do identyfikacji ryzyko rozprzestrzenienia się określonego agrofaga.
               Jeżeli określone rośliny zostały posadzone przed uznaniem ich za prawdopodobnie zakażone, posadzony materiał zostaje natychmiast zniszczony, właściwie wykorzystany lub unieszkodliwiony zgodnie z załącznikiem V pkt 2. Punkt lub punkty produkcji, w których posadzono prawdopodobnie zakażone określone rośliny, uznaje się za prawdopodobnie zakażone.

               3.   Wszelkie maszyny, pojazdy, kontenery, magazyny lub ich części oraz jakiekolwiek inne przedmioty, w tym materiały opakowaniowe, uznane za zakażone lub za prawdopodobnie zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5, zostają zniszczone albo oczyszczone i zdezynfekowane z zastosowaniem metod określonych w załączniku V pkt 3.

               4.   Oprócz środków przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 na obszarach wyznaczonych stosuje się środki określone w załączniku V pkt 4.

            Artykuł 7
            Szczególne środki związane z testowaniem bulw do sadzenia

               1.   Jeżeli występowanie określonego agrofaga potwierdzono w punkcie produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia, właściwy organ zapewnia, aby testy, o których mowa w załączniku I, przeprowadzono na liniach klonalnie spokrewnionych z zakażonymi partiami bulw lub, w przypadku stwierdzenia braku linii klonalnie spokrewnionych, na bulwach lub partiach bulw, które miały bezpośredni lub pośredni kontakt z zakażonymi partiami bulw.

               2.   Jeśli występowanie określonego agrofaga potwierdzono w punktach produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia w ramach systemu produkcji sadzeniaków ziemniaka, testy, o których mowa w załączniku I, przeprowadza się na wszystkich roślinach z początkowej selekcji klonalnej albo na reprezentatywnych próbkach sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowy.

            Artykuł 8
            Środki tymczasowe dotyczące przemieszczania bulw określonych roślin pochodzących z obszarów o wysokim stopniu zakażenia

               1.   Bulwy określonych roślin, inne niż przeznaczone do sadzenia, pochodzące z obszaru o wysokim stopniu zakażenia wymienionego w załączniku IV, można przemieszczać z tego obszaru na inne obszary terytorium Unii wyłącznie po spełnieniu obu poniższych warunków:

                           a)

                           zostały zaopatrzone w paszport roślin;

                           b)

                           pochodzą z miejsca produkcji zarejestrowanego i nadzorowanego przez właściwe organy oraz oficjalnie uznanego za wolne od określonego agrofaga; lub uznano je za wolne od określonego agrofaga na podstawie pobierania próbek i przeprowadzania testów zgodnie z załącznikiem I.

               2.   Co pięć lat państwa członkowskie przedkładają Komisji i pozostałym państwom członkowskim sprawozdania dotyczące zmiany ich odpowiednich obszarów o wysokim stopniu zakażenia.

            Artykuł 9
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2022 r.

                  W imieniu Komisji

                  Przewodnicząca

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Dyrektywa Rady 93/85/EWG z dnia 4 października 1993 r. w sprawie zwalczania bakteriozy pierścieniowej ziemniaka (Dz.U. L 259 z 18.10.1993, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych („rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC”) (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37).

            ZAŁĄCZNIK I

               Schemat testów, które należy przeprowadzić zgodnie z art. 3, 4, 5, 7 i 8

            1.   OGÓLNE ZASADY DOTYCZĄCE WYSTĘPOWANIA OKREŚLONEGO AGROFAGA

                        1.1.

                        Występowanie określonego agrofaga podejrzewa się w przypadku uzyskania pozytywnego wyniku pierwszego testu wykrywania przeprowadzonego na określonej roślinie.
                        W przypadku materiału roślinnego wykazującego objawy pierwszym testem wykrywania może być izolacja selektywna.

                        1.2.

                        Występowanie określonego agrofaga potwierdza się w wykazujących objawy próbkach określonych roślin w następujących przypadkach:

                                    a)

                                    gdy pierwszym testem wykrywania jest izolacja selektywna, w wyniku której powstają kolonie o typowej morfologii: pozytywne wyniki uzyskuje się w dwóch testach identyfikacyjnych;

                                    b)

                                    gdy pierwszym testem wykrywania jest inny test niż izolacja selektywna:

                                                (i)

                                                pozytywne wyniki uzyskuje się w dwóch testach identyfikacyjnych po poddaniu próbki izolacji selektywnej;

                                                (ii)

                                                pozytywne wyniki uzyskuje się w drugim teście wykrywania, innym niż izolacja selektywna.

                        1.3.

                        Występowanie określonego agrofaga potwierdza się w niewykazujących objawów próbkach określonych roślin w następujących przypadkach:

                                    a)

                                    gdy wynik pozytywny uzyskuje się w drugim teście wykrywania, pod warunkiem że pierwszy lub drugi test wykrywania jest testem molekularnym (opartym na DNA) (TaqMan® metodą PCR w czasie rzeczywistym lub konwencjonalnego PCR);

                                    b)

                                    w przypadku próbek pobranych w państwie członkowskim lub na obszarze państwa członkowskiego, w którym nie stwierdzono występowania określonego agrofaga, oraz w przypadku próbek pochodzących z innego państwa członkowskiego: gdy pozytywny wynik uzyskuje się w drugim teście wykrywania zgodnie z lit. a) oraz pozytywne wyniki uzyskuje się w dwóch testach identyfikacyjnych przeprowadzonych po poddaniu próbki izolacji selektywnej.

                  2.   TESTY
            2.1.   Testy wykrywania
            Testy wykrywania zapewniają spójne wykrywanie co najmniej 104 komórek/ml zawieszonego osadu.
            Drugi test wykrywania opiera się na innych zasadach biologicznych lub innych regionach nukleotydowych niż pierwszy test wykrywania.
            Stosuje się następujące testy wykrywania:

                        a)

                        testy immunofluorescencyjne zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        b)

                        test FISH (van Beuningen et al. (1995) (1)) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        c)

                        izolacja zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych. Przeprowadza się jeden z dwóch poniższych wariantów:

                                    (i)

                                    bezpośrednia izolacja na podłożach półselektywnych (lub nieselektywnych) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (ii)

                                    po wzbogaceniu w ramach testu biologicznego izolacja zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        d)

                        konwencjonalny test PCR z użyciem starterów Pastrik (2000) (2)) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        e)

                        testy PCR TaqMan® w czasie rzeczywistym z użyciem starterów i sond:

                                    (i)

                                    Schaad et al. (1999) (3) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (ii)

                                    Vreeburg et al. (2018) (4) (tak zwany test NYtor) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (iii)

                                    Gudmestad et al. (2009) po dostosowaniu przez Vreeburg et al. (2018)4 zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (iv)

                                    Massart et al. (2014) (5)zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych.

                  2.2.   Testy identyfikacyjne
            Stosuje się następujące testy identyfikacyjne:

                        a)

                        test immunofluorescencyjny zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        b)

                        konwencjonalny test PCR (Pastrik (2000)) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        c)

                        testy PCR TaqMan® w czasie rzeczywistym z użyciem starterów i sond:

                                    (i)

                                    Schaad et al. (1999) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (ii)

                                    Vreeburg et al. (2018) (tak zwany test NYtor) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (iii)

                                    Gudmestad et al. (2009) po dostosowaniu przez Vreeburg et al. (2018) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                                    (iv)

                                    Massart et al. (2014) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        d)

                        barkodowanie DNA zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych;

                        e)

                        MALDI-TOF MS (Zaluga et al. (2011) (6)) zgodnie z opisem w międzynarodowych standardach diagnostycznych.

                  3.   SCHEMATY BLOKOWE PROCEDUR
            Schemat blokowy nr 1: Procedura diagnostyczna dotycząca występowania określonego agrofaga w wykazujących objawy próbkach określonej rośliny

                           a

                        Izolacja może być stosowana jako pierwszy lub drugi test wykrywania. Jeśli podejrzewa się występowanie określonego agrofaga na podłożu, kolonie oczyszcza się w celu uzyskania czystych kultur, na których należy przeprowadzić dwa testy identyfikacyjne. W celu potwierdzenia występowania agrofaga wymagane są pozytywne wyniki w dwóch testach identyfikacyjnych.

                           b

                        Trzeci test wykrywania opiera się na innych zasadach biologicznych lub innych regionach nukleotydowych.

                  Schemat blokowy nr 2: Procedura diagnostyczna dotycząca określonego agrofaga w niewykazujących objawów próbkach określonej rośliny

                           a

                        Nie stosuje się izolacji.

                           b

                        Trzeci test wykrywania opiera się na innych zasadach biologicznych lub innych regionach nukleotydowych. Nie stosuje się izolacji.

                           c

                        W przypadku próbek, o których mowa w pkt 1.3 lit. b), potwierdzenie występowania określonego agrofaga po drugim dodatnim teście wykrywania wymaga wyizolowania określonego agrofaga z próbki, a następnie przeprowadzenia dwóch dodatnich testów identyfikacyjnych.

                  4.   PRZYGOTOWANIE PRÓBKI
            4.1.   Próbki pochodzące z bulw niewykazujących objawów
            Standardowa próbka zawiera 200 bulw na każdy test. W międzynarodowych standardach diagnostycznych opisano właściwą procedurę laboratoryjną stosowaną do testowania fragmentów części przystolonowych w celu uzyskania ekstraktu do wykrywania określonego agrofaga.
            4.2.   Próbki pochodzące z niewykazującego objawów materiału roślinnego innego niż bulwy
            Wykrywanie zakażeń utajonych przeprowadza się w próbkach zbiorczych złożonych z fragmentów łodygi. Procedurę można zastosować do maksymalnie 200 fragmentów łodygi pobranych z różnych roślin wchodzących w skład jednej próbki. W międzynarodowych standardach diagnostycznych opisano właściwą procedurę laboratoryjną stosowaną do odkażania i testowania fragmentów łodygi w celu uzyskania ekstraktu przeznaczonego do wykrywania określonego agrofaga.
            4.3.   Próbki pochodzące z określonych roślin wykazujących objawy
            Fragmenty tkanki pobiera się aseptycznie z pierścienia wiązek przewodzących bulwy lub z wiązek przewodzących łodygi określonych roślin wykazujących objawy więdnięcia. W międzynarodowych standardach diagnostycznych opisano szczegółowo właściwą procedurę laboratoryjną stosowaną do testowania tych tkanek w celu uzyskania ekstraktu do wykrywania określonego agrofaga.

               (1)  van Beuningen, A.R., Derks, H., Janse, J.D. (1995), „Detection and identification of Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus with special attention to fluorescent in situ hybridization (FISH) using a 16S rRNA targeted oligonucleotide probe”, Züchtungs Forschung nr 1, s. 266–269.

               (2)  Pastrik, K.H. (2000), „Detection of Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus in potato tubers by multiplex PCR with coamplification of host DNA”, European Journal of Plant Pathology, nr 106, s. 155–165.

               (3)  Schaad, W., Berthier-Schaad, Y., Sechler, A., Knorr, D. (1999), „Detection of Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus in potato tubers by BIOPCR and an automated real-time fluorescence detection system”, Plant Disease nr 83, s. 1095–1100.

               (4)  Vreeburg, R., Zendman, A., Pol A., Verheij, E., Nas, M., Kooman-Gersmann, M. (2018), „Validation of four real-time TaqMan PCRs for the detection of Ralstonia solanacearum and/or Ralstonia pseudosolanacearum and/or Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus in potato tubers using a statistical regression approach”, EPPO Bulletin nr 48, s. 86–96.

               (5)  Massart, S., Nagy, C., Jijakli, M.H. (2014), „Development of the simultaneous detection of Ralstonia solanacearum race 3 and Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus in potato tubers by a multiplex real-time PCR assay”, European Journal of Plant Pathology nr 138, s. 29–37.

               (6)  Zaluga, J., Heylen, K., Van Hoorde, K., Hoste, B., Vaerenbergh, J., Maes, M., De Vos, P. (2011), „GyrB sequence analysis and MALDI-TOF MS as identification tools for plant pathogenic Clavibacter”, Systematic and applied microbiology nr 34, s. 400–407. 10.1016/j.syapm.2011.05.001.

            ZAŁĄCZNIK II

               Wzór formularza kontroli, o którym mowa w art. 3 ust. 3

            Wzór przedstawiania wyników kontroli dotyczących bakteriozy pierścieniowej ziemniaka w zbiorach ziemniaków w poprzednim roku kalendarzowym.
            Niniejszą tabelę można wykorzystywać wyłącznie w odniesieniu do wyników kontroli dotyczących ziemniaków zbieranych w Państwa kraju.

                           PC

                           Kategoria

                           Powierzchnia upraw (ha)

                           Testy laboratoryjne

                           Ocena wizualna bulw
                            (1)

                           Ocena wizualna rosnących roślin
                            (1)

                           Inne informacje

                           Liczba próbek

                           Liczba partii

                           Wielkość partii (w t lub ha)

                           Okres pobierania próbek

                           Liczba dodatnich

                           Liczba próbek poddanych kontroli

                           Wielkość próbki

                           Liczba próbek dodatnich
                            (2)

                           Liczba ocen wizualnych

                           Liczba ha

                           Liczba wyników dodatnich
                            (2)

                           próbek

                           partii

                           Sadzeniaki ziemniaka

                           Inne bulwy przeznaczone do sadzenia (proszę określić)

                           Ziemniaki konsumpcyjne, paszowe i do przerobu przemysłowego

                           Inne bulwy (proszę określić)

               (1)  Należy przez to rozumieć makroskopowe badanie bulw lub roślin.

               (2)  Stwierdzono objawy, pobrano próbkę, a testy laboratoryjne potwierdziły występowanie określonego agrofaga.

            ZAŁĄCZNIK III

               Elementy służące do ustalenia możliwego rozprzestrzenienia się określonego agrofaga oraz do uznania przedmiotów za prawdopodobnie zakażone określonym agrofagiem zgodnie z art. 5 ust. 2 i art. 5 ust. 4 lit. b)

                        1.

                        Elementy brane pod uwagę w celu określenia możliwego rozprzestrzeniania się określonego agrofaga, o których mowa w art. 5 ust. 2, są następujące:

                                    a)

                                    bliskość innych miejsc produkcji, w których uprawiane są lub były określone rośliny lub inne rośliny żywicielskie;

                                    b)

                                    wspólna produkcja i wspólne wykorzystywanie posiadanych partii sadzeniaków ziemniaka.

                        2.

                        Elementy brane pod uwagę w celu uznania przedmiotów za prawdopodobnie zakażone określonym agrofagiem zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. b) są następujące:

                                    a)

                                    określone rośliny uprawiane w miejscu produkcji uznanym za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a);

                                    b)

                                    miejsce lub miejsca produkcji mające powiązania produkcyjne z określonymi roślinami uznanymi za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a), łącznie z tymi miejscami, w których wykorzystuje się te same urządzenia i sprzęt do produkcji, bezpośrednio lub poprzez wspólnego wykonawcę;

                                    c)

                                    określone rośliny produkowane w miejscu lub miejscach produkcji, o których mowa w lit. b), lub znajdujące się w takim miejscu lub takich miejscach produkcji w okresie, gdy określone rośliny uznane za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a) znajdowały się w miejscu produkcji, o którym mowa w lit. a);

                                    d)

                                    obiekty, w których przetwarzano określone rośliny pochodzące z miejsc produkcji, o których mowa w lit. a), b) i c);

                                    e)

                                    wszelkie maszyny, pojazdy, kontenery, magazyny lub ich części oraz wszelkie inne przedmioty, w tym materiały opakowaniowe, które mogły mieć kontakt z określonymi roślinami uznanymi za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a);

                                    f)

                                    wszelkie określone rośliny przechowywane we wszelkich obiektach lub przedmiotach wyszczególnionych w lit. e), lub mające z nimi kontakt przed czyszczeniem i dezynfekcją tych obiektów i przedmiotów;

                                    g)

                                    w wyniku testów przeprowadzonych zgodnie z art. 7 – określone rośliny powiązane klonalnie z określonymi roślinami uznanymi za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a), i w przypadku których pomimo uzyskania negatywnych wyników testów pod kątem występowania określonego agrofaga istnieje prawdopodobieństwo zakażenia ze względu na pokrewieństwo klonalne. Celem identyfikacji zakażonych i klonalnie spokrewnionych bulw lub roślin mogą zostać przeprowadzone badania tożsamości odmianowej;

                                    h)

                                    miejsce lub miejsca produkcji określonych roślin, o których mowa w lit. g).

            ZAŁĄCZNIK IV

               Wykaz obszarów o wysokim stopniu zakażenia, o których mowa w art. 8

                        1.

                        Terytorium Polski.

                        2.

                        Terytorium Rumunii.

            ZAŁĄCZNIK V

               Środki zwalczania, o których mowa w art. 6

                        1.

                        Środki zwalczania, o których mowa w art. 6 ust. 1, obejmują co najmniej jeden z następujących środków:

                                    a)

                                    zastosowanie jako pasza po uprzedniej obróbce cieplnej, która gwarantuje, że nie ma ryzyka przeżycia określonego agrofaga;

                                    b)

                                    umieszczenie na urzędowo zatwierdzonym specjalnym składowisku odpadów, na którym nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko przedostania się określonego agrofaga do środowiska, np. poprzez przenikanie na użytki rolne;

                                    c)

                                    spalanie;

                                    d)

                                    przemysłowe przetworzenie, poprzez bezpośrednie i natychmiastowe przekazanie do zakładu przetwórczego dysponującego urzędowo zatwierdzonymi rozwiązaniami do unieszkodliwiania odpadów, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga, oraz w system oczyszczania i dezynfekcji przynajmniej pojazdów wyjeżdżających;

                                    e)

                                    inne środki, pod warunkiem że stwierdzono, iż nie niosą one ze sobą możliwego do zidentyfikowania ryzyka rozprzestrzeniania się określonego agrofaga; o takich środkach i ich uzasadnieniu należy powiadomić Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

                              Wszelkie pozostałe odpady powstałe w związku z wyżej opisanymi działaniami i w wyniku tych działań należy unieszkodliwić za pomocą urzędowo zatwierdzonych metod, zgodnie z załącznikiem VI.

                        2.

                        Właściwe wykorzystanie lub unieszkodliwianie określonych roślin uznanych za prawdopodobnie zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. b) odbywa się pod kontrolą właściwego organu zainteresowanego państwa członkowskiego. Właściwy organ zatwierdza następujące sposoby wykorzystania tych określonych roślin i unieszkodliwiania powstałych w wyniku tego wykorzystania odpadów:

                                    a)

                                    przeznaczenie bulw do konsumpcji, po zapakowaniu jako gotowe do bezpośredniej dostawy bez konieczności przepakowywania, w miejscu, w którym istnieje możliwość unieszkodliwienia odpadów. Bulwy przeznaczone do sadzenia mogą znajdować się w tym samym miejscu tylko wówczas, jeśli odbywa się to w oddzieleniu lub po oczyszczeniu i dezynfekcji lub

                                    b)

                                    przeznaczenie bulw do przemysłowego przetworzenia po bezpośredniej i natychmiastowej dostawie do zakładu przetwórczego, w którym istnieje możliwość unieszkodliwiania odpadów oraz system oczyszczania i dezynfekcji przynajmniej pojazdów wyjeżdżających lub

                                    c)

                                    inny sposób wykorzystania lub unieszkodliwienia zatwierdzony przez właściwy organ, pod warunkiem że stwierdzono, iż nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga.

                        3.

                        Za właściwe metody czyszczenia i dezynfekcji przedmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 3 uznaje się te, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga, oraz które są stosowane pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich.

                        4.

                        Środki, które państwa członkowskie muszą wprowadzić na obszarze wyznaczonym ustalonym zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3, określonych w art. 6 ust. 4, obejmuje środki określone w pkt 4.1 i 4.2:

                                    4.1.

                                    Środki, które należy wprowadzić w miejscach produkcji uznanych za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a):

                                                4.1.1.

                                                W punkcie produkcji uznanym za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a) wprowadza się wszystkie środki określone w pkt 1, 2 i 3 lub wszystkie środki określone w pkt 4 i 5:

                                                            1)

                                                            w ciągu pierwszych trzech lat uprawy następujących po roku, w którym uznano zakażenie, niszczenie samosiewów określonych roślin oraz zakaz sadzenia określonych roślin, w tym nasion, lub upraw, w przypadku których istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga;

                                                            2)

                                                            od czwartego roku następującego po roku, w którym uznano zakażenie, po spełnieniu warunków określonych w pkt 1 oraz pod warunkiem że punkt produkcji uznano za wolny od samosiewów określonych roślin podczas kontroli urzędowych przez co najmniej dwa kolejne lata uprawy poprzedzające sadzenie, zezwala się na produkcję wyłącznie bulw innych niż przeznaczone do sadzenia, a zebrane bulwy poddaje się testom zgodnie z załącznikiem I;

                                                            3)

                                                            po pierwszej produkcji bulw, o których mowa w pkt 2, i po zastosowaniu właściwego zmianowania, które obejmuje co najmniej dwa lata, jeśli mają być uprawiane bulwy przeznaczone do sadzenia, określone rośliny mogą być sadzone w celu produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia albo innej produkcji bulw, a uprawa podlega kontroli zgodnie z art. 3 lub

                                                            4)

                                                            w ciągu pierwszych czterech lat uprawy następujących po roku, w którym uznano zakażenie, niszczenie samosiewów określonych roślin i odłogowanie punktu produkcji lub przeznaczenie go na pastwiska trwałe, stosując częste niskie koszenie lub intensywny wypas;

                                                            5)

                                                            od piątego roku następującego po roku, w którym uznano zakażenie, oraz pod warunkiem że spełniono pkt 1 i że punkt produkcji uznano za wolny od samosiewów określonych roślin podczas kontroli urzędowych prowadzonych przez co najmniej dwa kolejne lata uprawy poprzedzające sadzenie, zezwala się na produkcję bulw przeznaczonych do sadzenia oraz innych bulw, a zebrane bulwy poddaje się testom zgodnie z załącznikiem I.

                                                4.1.2.

                                                We wszystkich innych punktach produkcji w zakażonym miejscu produkcji oraz pod warunkiem że w odniesieniu do każdego roku uprawy właściwy organ ustalił, że wyeliminowano ryzyko występowania samosiewów określonych roślin oraz że określone rośliny zebrane z każdego punktu produkcji zostały poddane testom zgodnie z załącznikiem I, stosuje się następujące środki:

                                                            1)

                                                            w roku uprawy następującym po roku, w którym uznano zakażenie, nie sadzi się żadnych określonych roślin, w tym nasion, albo dopuszcza się sadzenie sadzeniaków ziemniaka w celu produkcji bulw innych niż bulwy przeznaczone wyłącznie do sadzenia;

                                                            2)

                                                            w drugim roku uprawy następującym po roku, w którym uznano zakażenie, sadzi się wyłącznie sadzeniaki ziemniaka lub bulwy przeznaczone do sadzenia urzędowo przebadane pod kątem występowania określonego agrofaga, które zostały wyprodukowane pod kontrolą urzędową w miejscach produkcji innych niż te, o których mowa w pkt 4, w celu produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia albo innych bulw;

                                                            3)

                                                            co najmniej przez trzeci rok uprawy następujący po roku, w którym uznano zakażenie, sadzi się wyłącznie kwalifikowane bulwy przeznaczone do sadzenia lub bulwy przeznaczone do sadzenia, które były uprawiane pod kontrolą urzędową z kwalifikowanych bulw przeznaczonych do sadzenia, w celu produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia albo innych bulw;

                                                            4)

                                                            w każdym roku uprawy, o którym mowa w pkt 1, 2 i 3, wprowadza się środki w celu zniszczenia samosiewów określonych roślin, jeśli występują, a w przypadku każdego punktu produkcji określonych roślin zebrane określone rośliny poddaje się testom, o których mowa w załączniku I.

                                                4.1.3.

                                                Niezwłocznie po uznaniu zakażenia zgodnie z art. 5 ust. 5 oraz po pierwszym, następującym bezpośrednio po nim roku uprawy należy odpowiednio oczyścić i zdezynfekować wszystkie maszyny i obiekty magazynowe w miejscu produkcji, związane z produkcją określonej rośliny przy zastosowaniu właściwych metod określonych w pkt 3.

                                                4.1.4.

                                                W przypadku jednostki produkcyjnej pod osłonami, którą uznano za zakażoną zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a), a w której możliwa jest całkowita wymiana podłoża uprawowego:

                                                            1)

                                                            nie sadzi się żadnych określonych roślin, w tym nasion, o ile nie spełniono następujących warunków:

                                                                        a)

                                                                        wyeliminowanie określonego agrofaga,

                                                                        b)

                                                                        usunięcie wszystkich pozostałości roślin żywicielskich,

                                                                        c)

                                                                        całkowita wymiana podłoża uprawowego oraz oczyszczenie i dezynfekcja tej jednostki produkcyjnej i całego sprzętu,

                                                                        d)

                                                                        zezwolenie przez właściwe organy na produkcję określonej rośliny;

                                                            2)

                                                            produkcję określonej rośliny przeprowadza się z wykorzystaniem sadzeniaków ziemniaka lub minibulw, lub mikroroślin pozyskanych z poddanych testom źródeł.

                                    4.2.

                                    W obrębie obszaru wyznaczonego, oprócz środków wyszczególnionych w pkt 4.1, państwa członkowskie wprowadzają następujące środki:

                                                1)

                                                niezwłocznie po uznaniu zakażenia nakazują czyszczenie i dezynfekcję wszystkich maszyn i urządzeń magazynowych w tych miejscach produkcji, związanych z produkcją określonych roślin, w odpowiedni sposób i przy użyciu właściwych metod zgodnie z pkt 3;

                                                2)

                                                niezwłocznie i przez co najmniej trzy lata uprawy po uznaniu zakażenia:

                                                            a)

                                                            zapewniają nadzór właściwych organów nad obiektami, w których są uprawiane, składowane lub znajdują się bulwy, jak również nad miejscami produkcji, w których wykorzystuje się maszyny związane z produkcją określonych roślin w ramach powiązań produkcyjnych umowy;

                                                            b)

                                                            wymagają sadzenia jedynie sadzeniaków ziemniaka lub bulw przeznaczonych do sadzenia uzyskanych pod kontrolą urzędową w przypadku wszystkich określonych roślin uprawianych w tej strefie, a także przeprowadzania testów po zbiorze bulw przeznaczonych do sadzenia uprawianych w miejscach produkcji uznanych za prawdopodobnie zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. b);

                                                            c)

                                                            wymagają, aby zebrane bulwy przeznaczone do sadzenia były oddzielone od innych bulw we wszystkich miejscach produkcji w obrębie obszaru wyznaczonego, lub aby wprowadzony został odpowiedni system czyszczenia i dezynfekcji pomiędzy czynnościami podejmowanymi w odniesieniu do różnych partii bulw;

                                                            d)

                                                            przeprowadzają coroczną kontrolę, o której mowa w art. 3 ust. 1;

                                                3)

                                                w razie potrzeby ustanawiają program wymiany wszystkich partii bulw przeznaczonych do sadzenia w określonym czasie.

            ZAŁĄCZNIK VI

               Wymogi dotyczące urzędowo zatwierdzonego unieszkodliwiania odpadów, o którym mowa w załączniku V pkt 1

            Urzędowo zatwierdzone metody unieszkodliwiania odpadów, o których mowa w załączniku V pkt 1, spełniają następujące wymogi:

                        1.

                        odpady z określonych roślin, łącznie z odrzuconymi bulwami i obierkami bulw oraz wszelkie inne stałe odpady związane z określonymi roślinami (w tym gleba, kamienie i inne pozostałości), unieszkodliwia się za pomocą jednej z następujących metod:

                                    a)

                                    umieszczenie na urzędowo zatwierdzonym specjalnym składowisku odpadów, na którym nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko przedostania się określonego agrofaga do środowiska, w tym poprzez przenikanie na użytki rolne;

                                    b)

                                    spalanie;

                                    c)

                                    inne środki, pod warunkiem że stwierdzono, iż nie niosą one ze sobą możliwego do zidentyfikowania ryzyka rozprzestrzeniania się określonego agrofaga; o tych środkach powiadamia się Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie.

                              Do celów lit. a) odpady przewozi się bezpośrednio na składowisko w warunkach ograniczających rozprzestrzenianie, tak aby nie było ryzyka utraty odpadów;

                        2.

                        odpady płynne zawierające zawieszone resztki stałe przed ich unieszkodliwianiem poddaje się filtrowaniu lub procesowi osiadania w celu usunięcia resztek stałych, które unieszkodliwia się zgodnie z pkt 1.
                        Następnie odpady płynne:

                                    a)

                                    podgrzewa się w całej objętości do temperatury co najmniej 60 °C przez przynajmniej 30 minut przed ich usunięciem lub

                                    b)

                                    za zgodą odpowiednich władz i pod kontrolą urzędową unieszkodliwia się w taki sposób, by nie zaistniało możliwe do zidentyfikowania ryzyko, że odpady te wejdą w kontakt z gruntami rolnymi.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1210 z dnia 13 lipca 2022 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014, w odniesieniu do formatu list osób mających dostęp do informacji poufnych i ich aktualizacji (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  14.7.2022

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 187/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1210
         z dnia 13 lipca 2022 r.
         ustanawiające wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014, w odniesieniu do formatu list osób mających dostęp do informacji poufnych i ich aktualizacji
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku), zmienione rozporządzeniem (UE) 2019/2115 w odniesieniu do promowania korzystania z rynków rozwoju MŚP, oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 18 ust. 6 akapit szósty i art. 18 ust. 9 akapit trzeci,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 emitenci, uczestnicy rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjne, prowadzący aukcje i monitorujący aukcje lub wszelkie inne osoby działające w ich imieniu lub na ich rachunek są zobowiązane do sporządzania list osób mających dostęp do informacji poufnych (ang. insiders) i ich aktualizacji zgodnie z określonym formatem.

                     (2)

                     Ustalenie określonego formatu, w tym stosowanie standardowych wzorów, powinno ułatwić jednolite stosowanie obowiązku sporządzania i aktualizacji list osób mających dostęp do informacji poufnych ustanowionego w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014. Powinno to również zapewnić, by właściwe organy otrzymywały informacje niezbędne do wykonywania zadań polegających na ochronie integralności rynków finansowych oraz badaniu możliwych nadużyć na rynku.

                     (3)

                     Ponieważ w obrębie podmiotu może jednocześnie istnieć wiele różnych informacji poufnych, listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny dokładnie określać konkretne informacje poufne, do jakich mają dostęp osoby pracujące dla danego podmiotu. W związku z tym listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny określać, co stanowi konkretną informację poufną (która może obejmować informacje dotyczące np. transakcji, projektu, zdarzenia, w tym zdarzenia korporacyjnego lub finansowego, publikacji sprawozdania finansowego lub informacji o korekcie zysku). W tym celu listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny być podzielone na sekcje, z oddzielnymi sekcjami dla każdej konkretnej informacji poufnej. W każdej sekcji należy wymienić wszystkie osoby, które mają dostęp do danej konkretnej informacji poufnej.

                     (4)

                     Aby uniknąć powielania wpisów danych osobowych tych samych osób w różnych sekcjach listy osób mających dostęp do informacji poufnych, powinna istnieć możliwość zamieszczenia tych danych osobowych w odrębnej sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych, określonej jako sekcja dotycząca osób mających stały dostęp do informacji poufnych, niepowiązana z konkretną informacją poufną. Sekcja dotycząca osób mających stały dostęp do informacji poufnych powinna obejmować wyłącznie te osoby, które w związku z charakterem pełnionej przez nie funkcji lub zajmowanego przez nie stanowiska mają stały dostęp do wszystkich informacji poufnych w obrębie danego podmiotu.

                     (5)

                     Rozporządzenie (UE) nr 596/2014 zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2115 (2), które wprowadziło mniej rygorystyczne wymogi dla emitentów, których instrumenty finansowe dopuszczono do obrotu na rynku rozwoju MŚP (emitenci na rynkach rozwoju MŚP), poprzez ograniczenie zakresu przedmiotowych list do jedynie tych osób, które w związku z charakterem pełnionej przez nie funkcji lub stanowiska zajmowanego u emitenta mają regularny dostęp do informacji poufnych.

                     (6)

                     Na zasadzie odstępstwa od tego przepisu państwa członkowskie mogą zobowiązać emitentów na rynkach rozwoju MŚP do uwzględnienia na sporządzanych przez nich listach osób mających dostęp do informacji poufnych wszystkich osób, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014. Jednakże w świetle zasadniczo skromniejszych zasobów ludzkich i finansowych, jakimi dysponują MŚP, uznano, że w ich przypadku proporcjonalne będzie stosowanie formatu, który stanowi mniejsze obciążenie administracyjne w porównaniu z formatem list osób mających dostęp do informacji poufnych sporządzanych zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, oraz ograniczenie zawartości przedmiotowych list do tego, co jest absolutnie niezbędne do identyfikacji odpowiednich osób fizycznych. Rezygnacja z wymogu ujmowania przez emitentów, w sporządzanych przez nich listach osób mających dostęp do informacji poufnych, prywatnych danych kontaktowych tych osób powinna stanowić dla emitentów ułatwienie w gromadzeniu i aktualizowaniu danych tych osób, a jednocześnie nie pozbawia właściwych organów krajowych narzędzia umożliwiającego identyfikację osób przetwarzających informacje poufne i skontaktowanie się z nimi przy wykorzystaniu służbowych danych kontaktowych. Emitenci ci powinni mieć również możliwość zamieszczenia danych osobowych osób, które w związku z charakterem pełnionej przez nie funkcji lub zajmowanego przez nie stanowiska mają stały dostęp do wszystkich informacji poufnych, w sekcji dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych zamiast dodawania danych osobowych tych osób do każdej sekcji dotyczącej konkretnej transakcji lub konkretnego zdarzenia. Zawartość takich sekcji dotyczących osób mających stały dostęp do informacji poufnych powinna być ograniczona do tego, co jest absolutnie niezbędne do identyfikacji odpowiednich osób fizycznych.

                     (7)

                     Lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna zawierać dane osobowe niezbędne do zidentyfikowania osób mających dostęp do informacji poufnych. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych do celów sporządzania i przechowywania list osób mających dostęp do informacji poufnych, o których to listach mowa w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, powinno być zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (3).

                     (8)

                     Listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny również zawierać dane, które mogą pomóc właściwym organom w czynnościach wyjaśniających oraz w szybkim analizowaniu praktyk handlowych osób mających dostęp do informacji poufnych, w ustaleniu powiązań między osobami mającymi dostęp do informacji poufnych a osobami uczestniczącymi w podejrzanych praktykach handlowych oraz w identyfikacji kontaktów między nimi w krytycznych momentach. Z tego względu zasadnicze znaczenie mają numery telefonów, ponieważ pozwalają one właściwemu organowi szybko podjąć działania oraz, jeżeli to konieczne, zwrócić się o udostępnienie rejestrów przesyłu danych. Ponadto dane takie powinny być dostępne od samego początku, tak by integralność czynności wyjaśniających nie była zagrożona przez to, że właściwy organ w trakcie czynności wyjaśniających musi zwrócić się o dalsze informacje do emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje lub monitorującego aukcje lub osoby mającej dostęp do informacji poufnych.

                     (9)

                     Aby zapewnić, by listy osób mających dostęp do informacji poufnych mogły być na żądanie jak najszybciej udostępniane właściwemu organowi oraz by mogły one być w każdym momencie niezwłocznie aktualizowane, listy te należy sporządzać w formie elektronicznej. Forma elektroniczna powinna zapewniać zachowanie poufności informacji, które zawiera lista osób mających dostęp do informacji poufnych. Aby uniknąć nakładania nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego na emitentów na rynkach rozwoju MŚP, wymóg sporządzania listy osób mających dostęp do informacji poufnych w formie elektronicznej nie powinien mieć zastosowania do tych emitentów (aczkolwiek mogą oni sporządzać ją w tej formie), pod warunkiem że zapewniona jest kompletność, poufność i integralność informacji.

                     (10)

                     Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne związane z przekazywaniem list osób mających dostęp do informacji poufnych, właściwe organy powinny same określić konkretne środki elektroniczne na potrzeby takiego przekazywania, pod warunkiem że te środki elektroniczne umożliwiają zachowanie poufności tych list.

                     (11)

                     Ze względów jasności i przejrzystości, a także ze względu na pewność prawa formaty wszystkich rodzajów list osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014, należy skonsolidować w jednym akcie prawnym. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno zawierać format zarówno list osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, jak i list osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w art. 18 ust. 6 tego rozporządzenia. W związku z tym należy uchylić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/347 (4).

                     (12)

                     Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (5) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który w dniu 7 czerwca 2021 r. wydał swoją opinię.

                     (13)

                     Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

                     (14)

                     Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (6),

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Listy osób mających dostęp do informacji poufnych wymagane na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 596/2014

               1.   Listy osób mających dostęp do informacji poufnych, wymagane na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, zawierają odrębne sekcje dla poszczególnych informacji poufnych i sporządza się je przy użyciu formatu określonego we wzorze nr 1 w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

               2.   Dane osobowe osób, które w związku z charakterem pełnionej przez nie funkcji lub zajmowanego przez nie stanowiska mają stały dostęp do wszystkich informacji poufnych, mogą zostać zamieszczone odrębnie w sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych. Sekcję tę sporządza się przy użyciu formatu określonego we wzorze nr 2 w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. W przypadku gdy sporządza się sekcję dotyczącą osób mających stały dostęp do informacji poufnych, danych osobowych osób mających stały dostęp do informacji poufnych nie zamieszcza się w odrębnych sekcjach listy osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w ust. 1.

               3.   Listy osób mających dostęp do informacji poufnych sporządza się w formie elektronicznej, która w każdym momencie gwarantuje, że:

                           a)

                           dostęp do list osób mających dostęp do informacji poufnych jest ograniczony do wyraźnie określonych osób, które potrzebują tego dostępu ze względu na charakter pełnionej przez nie funkcji lub zajmowanego przez nie stanowiska;

                           b)

                           zamieszczone informacje są dokładne;

                           c)

                           dostępne są poprzednie wersje listy osób mających dostęp do informacji poufnych.

               4.   Właściwy organ określa na swojej stronie internetowej środki elektroniczne, za pomocą których listy osób mających dostęp do informacji poufnych należy przekazywać właściwemu organowi. Te środki elektroniczne zapewniają zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji podczas ich przekazywania.

            Artykuł 2
            Listy osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w art. 18 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 596/2014

               1.   Lista osób mających dostęp do informacji poufnych, o której mowa w art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 596/2014, może zawierać wyłącznie dane osobowe osób mających regularny dostęp do informacji poufnych. Listę tę sporządza się przy użyciu formatu określonego w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

               2.   Listy osób mających dostęp do informacji poufnych, wymagane przez państwa członkowskie na podstawie art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 596/2014, zawierają odrębne sekcje dla poszczególnych informacji poufnych i sporządza się je przy użyciu formatu określonego we wzorze nr 1 w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
               Dane osobowe osób, które w związku z charakterem pełnionej przez nie funkcji lub zajmowanego przez nie stanowiska mają stały dostęp do wszystkich informacji poufnych, mogą zostać zamieszczone odrębnie w sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych. Tę sekcję dotyczącą osób mających stały dostęp do informacji poufnych sporządza się przy użyciu formatu określonego we wzorze nr 2 w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. W przypadku gdy sporządza się sekcję dotyczącą osób mających stały dostęp do informacji poufnych, danych osobowych osób mających stały dostęp do informacji poufnych nie zamieszcza się w odrębnych sekcjach listy osób mających dostęp do informacji poufnych odpowiadających poszczególnym informacjom poufnym, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

               3.   Listy osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w ust. 1 i 2, sporządza się w dowolnej formie, która zapewnia zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji zawartych w tych listach w każdym momencie podczas przekazywania ich właściwemu organowi.

            Artykuł 3
            Uchylenie
            Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/347 traci moc. Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 4
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2022 r.

                  W imieniu Komisji

                  Przewodnicząca

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2115 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniające dyrektywę 2014/65/UE oraz rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i (UE) 2017/1129 w odniesieniu do promowania korzystania z rynków rozwoju MŚP (Dz.U. L 320 z 11.12.2019, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/347 z dnia 10 marca 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do określonego formatu list osób mających dostęp do informacji poufnych i ich aktualizacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (Dz.U. L 65 z 11.3.2016, s. 49).

            (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

            (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

            ZAŁĄCZNIK I
            WZÓR NR 1

               Format list osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w art. 1 ust. 1

               Opis źródła konkretnej informacji poufnej:

               Data i godzina utworzenia niniejszej sekcji (tj. kiedy konkretna informacja poufna została zidentyfikowana): [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data przekazania do właściwego organu: [
               rrrr-mm-dd]

                           Imię (imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko (nazwiska) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko rodowe (nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeżeli różne)

                           Numer(-y) telefonu służbowego

                        (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

                           Nazwa i adres przedsiębiorstwa

                           Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody, dla których osoba ta ma dostęp do informacji poufnych

                           Dostęp uzyskano

                        (data i godzina uzyskania przez daną osobę dostępu do informacji poufnych)

                           Dostęp wygasł

                        (data i godzina wygaśnięcia dostępu danej osoby do informacji poufnych)

                           Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy)

                           Data urodzenia

                           Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)

                           Pełny adres zamieszkania (nazwa ulicy, numer domu/mieszkania, miejscowość, kod pocztowy, państwo)

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

                        [Adres emitenta/uczestnika rynku uprawnień do emisji/platformy aukcyjnej/prowadzącego aukcje/monitorującego aukcje lub osoby działającej w ich imieniu lub na ich rzecz]

                        [Tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [Numer i/lub tekst]

                        [rrrr-mm-dd]

                        [Numery (bez spacji)]

                        [Tekst]

                  WZÓR NR 2

               Format sekcji dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych, o której mowa w art. 1 ust. 2

               Data i godzina utworzenia niniejszej sekcji: [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data przekazania do właściwego organu: [
               rrrr-mm-dd]

                           Imię (imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko (nazwiska) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko rodowe (nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeżeli różne)

                           Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

                           Nazwa i adres przedsiębiorstwa

                           Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody, dla których osoba ta ma dostęp do informacji poufnych

                           Wpisanie do sekcji

                        (data i godzina wpisania danej osoby do sekcji dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych)

                           Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy)

                           Data urodzenia

                           Pełny adres zamieszkania

                        (nazwa ulicy, numer domu/mieszkania, miejscowość, kod pocztowy, państwo) (jeżeli dostępne w momencie wystosowania żądania przez właściwy organ)

                           Prywatne numery telefonu

                        (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

                        [Adres emitenta lub osoby działającej w jego imieniu lub na jego rzecz]

                        [Tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [Numer i/lub tekst]

                        [rrrr-mm-dd]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

            ZAŁĄCZNIK II

               Format listy zawierającej dane osobowe osób mających regularny dostęp do informacji poufnych, o której mowa w art. 2 ust. 1

               Data i godzina stworzenia niniejszej listy osób mających dostęp do informacji poufnych: [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data przekazania do właściwego organu: [
               rrrr-mm-dd]

                           Imię (imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko (nazwiska) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko rodowe (nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeżeli różne)

                           Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

                           Nazwa i adres przedsiębiorstwa

                           Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody, dla których osoba ta ma dostęp do informacji poufnych

                           Dostęp uzyskano

                        (data i godzina uzyskania przez daną osobę mającą dostęp do informacji poufnych regularnego dostępu do informacji poufnych)

                           Dostęp wygasł

                        (data i godzina wygaśnięcia regularnego dostępu do informacji poufnych danej osoby mającej dostęp do informacji poufnych)

                           Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy) lub (w przeciwnym przypadku) data urodzenia

                           Pełny adres zamieszkania

                        (nazwa ulicy, numer domu/mieszkania, miejscowość, kod pocztowy, państwo) (jeżeli dostępne w momencie wystosowania żądania przez właściwy organ)

                           Prywatne numery telefonu

                        (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)
                        (jeżeli dostępne w momencie wystosowania żądania przez właściwy organ)

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

                        [Adres emitenta]

                        [Tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [Numer i/lub tekst lub rrrr-mm-dd w przypadku daty urodzenia]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

            ZAŁĄCZNIK III
            WZÓR NR 1

               Format list osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 akapit pierwszy

               Opis źródła konkretnej informacji poufnej:

               Data i godzina utworzenia niniejszej sekcji (tj. kiedy konkretna informacja poufna została zidentyfikowana): [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data przekazania do właściwego organu: [rrrr-mm-dd]

                           Imię (imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko (nazwiska) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Numer(-y) telefonu służbowego

                        (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

                           Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych lub powody, dla których osoba ta ma dostęp do informacji poufnych

                           Dostęp uzyskano

                        (data i godzina uzyskania przez daną osobę dostępu do informacji poufnych)

                           Dostęp wygasł

                        (data i godzina wygaśnięcia dostępu danej osoby do informacji poufnych)

                           Krajowy numer identyfikacyjny

                        (jeżeli dotyczy)
                        lub (w przeciwnym przypadku) data urodzenia

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

                        [Tekst opisujący rolę, funkcję lub powody umieszczenia na tej liście]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [Numer i/lub tekst lub rrrr-mm-dd w przypadku daty urodzenia]

                  WZÓR NR 2

               Format sekcji dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych, o której mowa w art. 2 ust. 2 akapit drugi

               Data i godzina utworzenia niniejszej sekcji: [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
               rrrr-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)]

               Data przekazania do właściwego organu: [
               rrrr-mm-dd]

                           Imię (imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Nazwisko (nazwiska) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

                           Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

                           Nazwa i adres przedsiębiorstwa

                           Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody, dla których osoba ta ma dostęp do informacji poufnych

                           Wpisanie do sekcji

                        (data i godzina wpisania danej osoby do sekcji dotyczącej osób mających stały dostęp do informacji poufnych)

                           Krajowy numer identyfikacyjny

                        (jeżeli dotyczy)
                        lub (w przeciwnym przypadku) data urodzenia

                        [Tekst]

                        [Tekst]

                        [Numery (bez spacji)]

                        [Adres emitenta lub osoby działającej w jego imieniu lub na jego rzecz]

                        [Tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

                        [rrrr-mm-dd, hh:mm UTC]

                        [Numer i/lub rrrr-mm-dd w przypadku daty urodzenia]


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1227 z dnia 15 lipca 2022 r. zmieniające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 808/2014 i (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do szczególnych działań mających zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę

text:
                  18.7.2022

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 189/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1227
         z dnia 15 lipca 2022 r.
         zmieniające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 808/2014 i (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do szczególnych działań mających zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3, art. 12, art. 67 oraz art. 75 ust. 5,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 62 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W art. 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 808/2014 (3) określono maksymalną liczbę zmian w programach rozwoju obszarów wiejskich, które państwa członkowskie mogą przedłożyć Komisji. W celu zwiększenia elastyczności państw członkowskich w zakresie wykorzystania programów rozwoju obszarów wiejskich w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę maksymalna liczba zmian, o których mowa w tym artykule, nie powinna mieć zastosowania do wniosków dotyczących zmiany programów rozwoju obszarów wiejskich realizowanych w odpowiedzi na skutki rosyjskiej inwazji na Ukrainę, które obejmują również elementy niezwiązane z tym wydarzeniem, pod warunkiem że wnioski te zostaną przedłożone Komisji do 30 czerwca 2023 r.

                     (2)

                     Wykorzystanie wsparcia z EFRROW w odniesieniu do działań łagodzących wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę i działań naprawczych mogłoby oznaczać, że inne założenia i cele programów rozwoju obszarów wiejskich nie zostaną osiągnięte zgodnie z planem. Takie wsparcie powinno być zatem monitorowane na poziomie Unii, aby można było wyjaśnić i uzasadnić wykorzystanie środków EFRROW na te cele.

                     (3)

                     Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 808/2014 ustanawia przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1033 (4) zmieniło rozporządzenie (UE) nr 1305/2013, wprowadzając w swoim nowym art. 39c szczególne działanie mające zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach EFRROW w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę. W związku z tym należy zmienić zasady wykonania rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, aby przewidzieć kod działania i odpowiedni wskaźnik produktu dla nowego działania.

                     (4)

                     Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 (5) ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności powinno również zostać zmienione w celu uwzględnienia nowego działania mającego zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę na mocy odpowiednich przepisów tytułu IV, które mają zastosowanie do środków rozwoju obszarów wiejskich niezwiązanych z obszarem ani z produkcją zwierzęcą.

                     (5)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 808/2014 i (UE) nr 809/2014.

                     (6)

                     Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

                     (7)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 808/2014
            W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 808/2014 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 4 ust. 2 akapit trzeci lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                    „a)

                                    w przypadku gdy niezbędne jest wprowadzenie środków nadzwyczajnych wynikających z klęsk żywiołowych, katastrof lub niekorzystnych zjawisk klimatycznych oficjalnie uznanych przez właściwy krajowy organ publiczny lub ze względu na znaczne i nagłe zmiany warunków społeczno-ekonomicznych danego państwa członkowskiego lub regionu, w tym znacznych i nagłych zmian demograficznych wynikających z migracji lub przyjmowania uchodźców. W przypadku gdy zmiana programu rozwoju obszarów wiejskich w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19 jest połączona ze zmianami niezwiązanymi z kryzysem, niniejszy akapit stosuje się do wszystkich połączonych zmian, pod warunkiem że wniosek w sprawie zmiany programu rozwoju obszarów wiejskich zostanie przedłożony Komisji do dnia 30 czerwca 2021 r. W przypadku gdy zmiana programu rozwoju obszarów wiejskich w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę jest połączona ze zmianami niezwiązanymi z tym wydarzeniem, niniejszy akapit stosuje się do wszystkich połączonych zmian, pod warunkiem że wniosek w sprawie zmiany programu rozwoju obszarów wiejskich zostanie przedłożony Komisji do dnia 30 czerwca 2023 r.;”;

                        2)

                        art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

                           „4.   W odniesieniu do rodzajów operacji, dla których wskazano potencjalny wkład w cele szczegółowe, o których mowa w art. 5 akapit pierwszy pkt 2 lit. a), art. 5 akapit pierwszy pkt 5 lit. a)–d) oraz art. 5 akapit pierwszy pkt 6 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, lub w odniesieniu do rodzajów operacji, dla których wskazano potencjalny wkład w integrację obywateli państw trzecich, w odniesieniu do rodzajów operacji wspierających łagodzenie skutków kryzysu związanego z COVID-19 i działania naprawcze, lub w odniesieniu do rodzajów operacji wspierających łagodzenie skutków rosyjskiej inwazji na Ukrainę i działania naprawcze, elektroniczny zapis operacji, o których mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, musi zawierać oznakowanie(-a) identyfikujące te przypadki, w których operacja posiada element składowy przyczyniający się do realizacji jednego lub więcej z tych celów szczegółowych.”;

                        3)

                        w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

                        4)

                        w załączniku IV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia;

                        5)

                        w załączniku VII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014
            Art. 46 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 otrzymuje brzmienie:

                  „Artykuł 46
                  Zakres
                  Niniejszy tytuł stosuje się do wydatków poniesionych w ramach środków przewidzianych w art. 14–20, art. 21 ust. 1 z wyjątkiem rocznej premii na mocy lit. a) i b), art. 27, art. 28 ust. 9, art. 35, 36, art. 39b i 39c oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz w art. 20, art. 36 lit. a) ppkt (vi), lit. b) ppkt (ii), (vi) i (vii), art. 36 lit. b) ppkt (i) i (iii) w zakresie kosztów założenia oraz art. 52 i 63 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.”.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2022 r.

                  W imieniu Komisji

                  Przewodnicząca

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

            (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 808/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 18).

            (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1033 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do szczególnego działania mającego zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę (Dz.U. L 173 z 30.6.2022, s. 34).

            (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

            ZAŁĄCZNIK I
            W tabeli w części 5 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 808/2014 dodaje się wiersz w brzmieniu:

                           „Art. 39c rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

                           Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę

                              22

                           Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę

                              22”

            ZAŁĄCZNIK II
            W tabeli w pkt 3 załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 808/2014 wiersz dotyczący wskaźnika produktu O.4 otrzymuje brzmienie:

                           „O.4

                              Liczba gospodarstw rolnych/beneficjentów otrzymujących wsparcie

                           3 (art. 16), 4.1 (art. 17), 5 (art. 18), 6 (art. 19), 8.1–8.4 (art. 21), 11 (art. 29), 12 (art. 30), 13 (art. 31), 14 (art. 33), 17.1 (art. 36), 21 (art. 39B), 22 (art. 39c) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)”

            ZAŁĄCZNIK III
            W pkt 1 lit. b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 808/2014 wpis dotyczący „Tabeli C” otrzymuje brzmienie:

                        „–

                        Tabela C: Podział na istotne wskaźniki produktu i działania, pod kątem rodzaju obszaru, płci lub wieku, w podziale na operacje przyczyniające się do integracji obywateli państw trzecich oraz operacje i rodzaje wsparcia na działania wspierające łagodzenie skutków kryzysu związanego z COVID-19 i działania naprawcze oraz operacje i rodzaje wsparcia na działania wspierające łagodzenie wpływu rosyjskiej inwazji na Ukrainę i działania naprawcze”.