title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 382/2013 z dnia 25 kwietnia 2013 r. dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1273/2011 dla podokresu kwiecień 2013 r.

text:
               26.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 116/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 382/2013
   z dnia 25 kwietnia 2013 r.
   dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1273/2011 dla podokresu kwiecień 2013 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1273/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. otwierające niektóre kontyngenty celne na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz stanowiące o administrowaniu nimi (3), w szczególności jego art. 5 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1273/2011 otworzyło niektóre kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu i ryżu łamanego i ustanowiło zarządzanie nimi według krajów pochodzenia i w podziale na podokresy zgodnie z załącznikiem I do przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego.

               (2)

               W odniesieniu do kontyngentów określonych w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 drugim podokresem jest kwiecień.

               (3)

               Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentu o numerze porządkowym 09.4130 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2013 r., na mocy art. 4 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić ilość, na jaką pozwolenia mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do której złożono wnioski dla danego kontyngentu.

               (4)

               Z powiadomień tych wynika również, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127 – 09.4128 – 09.4129 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2013 r., na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011, odnoszą się do ilości mniejszej niż ilość dostępna.

               (5)

               W odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127 – 09.4128 – 09.4129 – 09.4130 należy również ustalić całkowitą ilość dostępną w następnym podokresie zgodnie z art. 5 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011.

               (6)

               W celu zapewnienia efektywnego zarządzania procedurą wydawania pozwoleń na przywóz niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Wnioski o pozwolenia na przywóz ryżu objętego kontyngentem o numerze porządkowym 09.4130, o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1273/2011, złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2013 r., stanowią podstawę do wydania pozwoleń na ilość, w odniesieniu do której złożono wnioski, po zastosowaniu współczynnika przydziału ustalonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Całkowitą ilość dostępną w ramach kontyngentów o numerach porządkowych 09.4127 – 09.4128 – 09.4129 – 09.4130, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1273/2011, w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 325 z 8.12.2011, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK

         Ilości, które mają zostać przydzielone w podokresie obowiązywania kontyngentu kwiecień 2013 r., oraz ilości dostępne w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1273/2011

      Kontyngent na ryż bielony lub półbielony objęty kodem CN 1006 30, określony w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011:

                  Pochodzenie

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału na podokres kwiecień 2013 r.

                  Całkowita ilość dostępna w podokresie lipiec 2013 r. (w kg)

                  Stany Zjednoczone

                  09.4127

                      (1)

                  28 624 542

                  Tajlandia

                  09.4128

                      (1)

                  8 932 004

                  Australia

                  09.4129

                      (1)

                  997 500

                  Inne pochodzenie

                  09.4130

                  0,910411 %

                  0

         (1)  Wnioski dotyczą ilości mniejszych lub równych w stosunku do ilości dostępnych: wszystkie wnioski mogą zatem zostać przyjęte.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1733 z dnia 28 września 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi w dniach od 8 do 14 września 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 891/2009 w sektorze cukru, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia

text:
               29.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/40

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1733
   z dnia 28 września 2015 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi w dniach od 8 do 14 września 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 891/2009 w sektorze cukru, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 (2) otworzyło roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów cukrowniczych.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi w okresie w dniach od 8 do 14 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 do 31 października 2015 r. dla numerów porządkowych 09.4320 i 09.4321 są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). Składanie kolejnych wniosków o pozwolenia w odniesieniu do tych numerów porządkowych należy zawiesić do zakończenia obecnego okresu obowiązywania kontyngentów.

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi w dniach od 8 do 14 września 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 do 31 października 2015 r. dla numerów porządkowych 09.4317 i 09.4319 są równe ilościom dostępnym. Składanie kolejnych wniosków o pozwolenia w odniesieniu do tych numerów porządkowych należy zawiesić do zakończenia obecnego okresu obowiązywania kontyngentów.

               (4)

               W celu zapewnienia skutecznego zarządzania przedmiotowym środkiem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 891/2009 w okresie od dnia 8 do 14 września 2015 r., stosuje się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Zawiesza się możliwość składania nowych wniosków o pozwolenie na przywóz do zakończenia okresu obowiązywania kontyngentów 2015/2016 w odniesieniu do numerów porządkowych wymienionych w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK
      „Cukier wymieniony w koncesji CXL”
      Okres obowiązywania kontyngentu 2015/2016
      Wnioski złożone w dniach od 8 do 14 września 2015 r.

                  Nr porządkowy

                  Państwo

                  Współczynnik przydziału (w %)

                  Kolejne wnioski

                  09.4317

                  Australia

                  —

                  Zawieszone

                  09.4318

                  Brazylia

                  —

                  —

                  09.4319

                  Kuba

                  —

                  Zawieszone

                  09.4320

                  Każdy kraj trzeci

                  6,204204

                  Zawieszone

                  09.4321

                  Indie

                  7,773027

                  Zawieszone

      „Cukier z krajów bałkańskich”
      Okres obowiązywania kontyngentu 2015/2016
      Wnioski złożone w dniach od 8 do 14 września 2015 r.

                  Nr porządkowy

                  Państwo

                  Współczynnik przydziału (w %)

                  Kolejne wnioski

                  09.4324

                  Albania

                  —

                  —

                  09.4325

                  Bośnia i Hercegowina

                  —

                  —

                  09.4326

                  Serbia

                  —

                  —

                  09.4327

                  Była jugosłowiańska republika Macedonii

                  —

                  —

      „Cukier pozakwotowy” i „cukier przemysłowy”
      Okres obowiązywania kontyngentu 2015/2016
      Wnioski złożone w dniach od 8 do 14 września 2015 r.

                  Nr porządkowy

                  Rodzaj

                  Współczynnik przydziału (w %)

                  Kolejne wnioski

                  09.4380

                  Pozakwotowy

                  —

                  —

                  09.4390

                  Przemysłowy

                  —

                  —


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 505/2013 z dnia 31 maja 2013 r. ustanawiające kolejne nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 147/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 505/2013
   z dnia 31 maja 2013 r.
   ustanawiające kolejne nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 186 w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W roku gospodarczym cukru 2011/2012 średnia cena cukru białego luzem ex-factory w Unii osiągnęła poziom odpowiadający 175 % ceny referencyjnej wynoszącej 404 EUR za tonę i była o ok. 275 EUR za tonę wyższa od ceny na rynku światowym. Unijna cena utrzymuje się obecnie na stabilnym poziomie wynoszącym ok. 700 EUR za tonę, który jest najwyższym poziomem osiągniętym od czasu reformy wspólnej organizacji rynku cukru i zakłóca optymalną płynność zaopatrzenia rynku Unii w cukier. Przewidywany wzrost tej już wysokiej ceny w trakcie roku gospodarczego 2012/2013 stwarza ryzyko poważnych zakłóceń na rynku, którym należy zapobiec za pomocą niezbędnych środków. W dniach 18 stycznia, 15 lutego i 22 marca 2013 r. Komisja przyjęła rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 36/2013 (2), (UE) nr 131/2013 (3) i (UE) nr 281/2013 (4) ustanawiające środki wyjątkowe stanowiące odpowiedź na zakłócenia rynku. Pomimo przyjętych środków ceny odnotowywane obecnie na rynku świadczą o konieczności przyjęcia dalszych środków w celu przeciwdziałania nadal występującym zakłóceniom rynku

               (2)

               Na podstawie szacunku podaży i popytu na rok 2012/2013 zakłada się, że poziom końcowych zapasów dla rynku cukru będzie o co najmniej 0,5 mln ton niższy w porównaniu z rokiem 2011/2012. Liczba ta uwzględnia już przywóz z państw trzecich objęty niektórymi umowami preferencyjnymi.

               (3)

               Z drugiej strony, z powodu prognoz dobrych zbiorów oszacowano, że produkcja cukru przekroczy kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 4 600 000 ton. Biorąc pod uwagę dające się przewidzieć zobowiązania umowne producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 tego rozporządzenia oraz zobowiązania wywozowe na rok 2012/2013 dotyczące cukru pozakwotowego, nadal będą dostępne znaczące ilości cukru pozakwotowego wynoszące co najmniej 1 200 000 ton. Część tego cukru można udostępnić w celu zmniejszenia sztywnej podaży na unijnym rynku cukru oraz uniknięcia nadmiernych podwyżek cen.

               (4)

               W celu zapewnienia płynności rynku należy udostępnić cukier pozakwotowy. Należy umożliwić podjęcie takiego środka za każdym razem, gdy jest to niezbędne w trakcie roku gospodarczego 2012/2013.

               (5)

               Na podstawie art. 186 i 188 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, tam gdzie to konieczne, można podjąć środki w celu złagodzenia zakłóceń na rynku lub uniknięcia ryzyka zakłóceń, w szczególności jeżeli wynikają one ze znacznego wzrostu cen w Unii, o ile celu tego nie można osiągnąć za pomocą innych środków przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu. W odniesieniu do obecnej sytuacji na rynku rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 nie przewiduje konkretnych środków mających na celu ograniczenie tendencji wzrostowych cen cukru i umożliwienie zaopatrzenia w cukier po rozsądnych cenach, innych niż te, dla których podstawę stanowi art. 186 wymienionego rozporządzenia

               (6)

               Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalenia wysokości opłaty z tytułu nadwyżek cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (5) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.

               (7)

               Dla ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek w takiej wysokości za tonę, która umożliwi sprawiedliwie traktowanie unijnych producentów cukru, zapewni sprawne funkcjonowanie unijnego rynku cukru oraz przyczyni się do zmniejszenia różnicy między cenami cukru na rynku unijnym i światowym, nie stwarzając ryzyka kumulacji nadwyżek na rynku unijnym.

               (8)

               Ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 ustalono kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.

               (9)

               W celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą z tytułu nadwyżek.

               (10)

               Obniżona opłata z tytułu nadwyżek powinna być wnoszona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.

               (11)

               Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.

               (12)

               Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.

               (13)

               Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej za buraki cukrowe potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.

               (14)

               Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadamiać Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.

               (15)

               Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.

               (16)

               Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadamiać wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.

               (17)

               Właściwe organy powinny powiadamiać Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.

               (18)

               Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca, który nie spełni swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem, również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.

               (19)

               W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (6) cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.

               (20)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (7) wpłaty i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynku cukru składają się na zasoby własne zapisane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej. Należy zatem wyznaczyć termin ustalenia wspomnianych kwot w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (8).

               (21)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Tymczasowe obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek
   1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę z tytułu nadwyżek ustala się na 177 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 150 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 8 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku Unii Europejskiej w roku gospodarczym 2012/2013.
   2.   Obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek, określoną w ust. 1, wnosi się po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.
   Artykuł 2
   Wnioski o wydanie świadectw
   1.   W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni występować o wydanie świadectw.
   2.   Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2012/2013 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
   3.   W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.
   4.   Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).
   5.   Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:

               a)

               wniosek zawiera następujące informacje:

                           (i)

                           nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz

                           (ii)

                           ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;

               b)

               ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;

               c)

               jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;

               d)

               wniosek jest sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;

               e)

               wniosek zawiera odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków;

               f)

               wnioskodawca nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków oprócz tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

         6.   Wnioski złożone niezgodnie z ust. 1–5 nie będą przyjmowane.
   7.   Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy gdy ilość, której dotyczy, zostanie przyznana jedynie częściowo.
   Artykuł 3
   Składanie wniosków
   Okres składania wniosków upływa dnia 11 czerwca 2013 r. o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
   Artykuł 4
   Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
   1.   W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
   2.   Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o przyjętych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2012/2013, również przesyłają Komisji w tym samym terminie powiadomienia o braku wniosków.
   3.   Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
   Artykuł 5
   Przekroczenie limitów
   Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:

               a)

               ustala współczynnik przydziału mający zastosowanie do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;

               b)

               odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone.

         Artykuł 6
   Wydawanie świadectw
   1.   Bez uszczerbku dla art. 5 dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2.
   2.   W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
   3.   Wzór świadectwa określony jest w załączniku.
   Artykuł 7
   Ważność świadectw
   Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
   Artykuł 8
   Zbywalność świadectw
   Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
   Artykuł 9
   Sprawozdawczość dotycząca cen
   Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilość sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, uważana jest za cukier kwotowy.
   Artykuł 10
   Monitorowanie
   1.   Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień określonych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, w odniesieniu do których otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
   2.   Przed dniem 31 października 2013 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 323 EUR za tonę.
   3.   Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku Unii.
   4.   Państwa członkowskie obliczają różnicę między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę i ilościami, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006 i powiadamiają o nich Komisję. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
   5.   Powiadomień, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dokonywać najpóźniej do dnia 30 czerwca 2014 r.
   Artykuł 11
   Data ustalenia tytułu
   Dla celów art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 datą ustalenia tytułu jest dzień, w którym opłaty z tytułu nadwyżek są wnoszone przez wnioskodawców zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 12
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 30 czerwca 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 16 z 19.1.2013, s. 7.

      (3)  Dz.U. L 45 z 16.2.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 84 z 23.3.2013, s. 19.

      (5)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

      (6)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39.

      (7)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

      (8)  Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12.

      ZAŁĄCZNIK

         Wzór świadectwa, o którym mowa w art. 6 ust. 3


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 297/2014 z dnia 20 marca 2014 r. zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Valençay (ChNP)]

text:
               25.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/34

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 297/2014
   z dnia 20 marca 2014 r.
   zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Valençay (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Valençay” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1437/2004 (2).

               (2)

               Ponieważ proponowana zmiana nie jest zmianą nieznaczną w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 265 z 12.8.2004, s. 3.

      (3)  Dz.U. C 296 z 12.10.2013, s. 4.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.3.   Sery

      FRANCJA
      Valençay (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/150 z dnia 27 stycznia 2017 r. dotyczące wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1127

text:
               28.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 23/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/150
   z dnia 27 stycznia 2017 r.
   dotyczące wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1127
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 lipca 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1127 (2) w sprawie wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001, wprowadzające uaktualniony wykaz osób, grup i podmiotów, do których zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 (zwany dalej „wykazem”).

               (2)

               Rada, w przypadkach gdy było to wykonalne, przedstawiła wszystkim osobom, grupom i podmiotom uzasadnienie umieszczenia ich w wykazie.

               (3)

               Poprzez ogłoszenie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Rada poinformowała osoby, grupy i podmioty wymienione w wykazie, że postanowiła pozostawić je w wykazie. Rada poinformowała również osoby, grupy i podmioty, których to dotyczy, że możliwe jest zwrócenie się do Rady o uzasadnienie umieszczenia ich w wykazie, o ile takie uzasadnienie nie zostało im wcześniej przekazane.

               (4)

               Rada dokonała przeglądu wykazu zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001. Przy przeglądzie Rada uwzględniła uwagi przedłożone jej przez zainteresowanych oraz uaktualnione informacje otrzymane od właściwych organów krajowych, dotyczące statusu osób i podmiotów umieszczonych w wykazie na szczeblu krajowym.

               (5)

               Rada sprawdziła, czy właściwe władze w rozumieniu art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB (3) podjęły decyzje w odniesieniu do wszystkich osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie, z których wynika ich uczestnictwo w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB. Rada uznała też, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3, i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, powinny nadal być objęte szczególnymi środkami ograniczającymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 2580/2001.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz oraz uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1127,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Wykaz przewidziany w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 określony jest w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1127.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2017 r.

            W imieniu Rady

         E. SCICLUNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 70.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2016/1127 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2425 (Dz.U. L 188 z 13.7.2016, s. 1).

      (3)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ OSÓB, GRUP I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

      I.   OSOBY

                  1.

                  ABDOLLAHI, Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11 sierpnia 1960 r. w Iranie. Nr paszportu: D9004878.

                  2.

                  AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  3.

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16 października 1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  4.

                  ARBABSIAR, Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6 lub 15 marca 1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Nr paszportu: C2002515 (Iran); nr paszportu: 477845448 (USA). Nr krajowego dowodu tożsamości: 07442833, ważny do 15 marca 2016 r. (prawo jazdy USA).

                  5.

                  BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8 marca 1978 r. w Amsterdamie (Niderlandy) – członek grupy Hofstadgroep.

                  6.

                  EL HAJJ, Hassan Hassan, ur. 22 marca 1988 r. w Zaghdraiya, Sidon, Liban, obywatel Kanady. Nr paszportu: JX446643 (Kanada).

                  7.

                  IZZ-AL-DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA-ID; SALWWAN, Samir), ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel Libanu.

                  8.

                  MELIAD, Farah, ur. 5 listopada 1980 r. w Sydney (Australia), obywatel Australii. Nr paszportu: M2719127 (Australia).

                  9.

                  MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias: ALI, Salem; BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Ashraf Refaat Nabith; WADOOD, Khalid Adbul), ur. 14 kwietnia 1965 r. lub 1 marca 1964 r. w Pakistanie, nr paszportu: 488555.

                  10.

                  ȘANLI, Dalokay (alias Sinan), ur.13 października 1976 r. w Pülümür (Turcja).

                  11.

                  SHAHLAI, Abdul Reza (alias: Abdol Reza Shala'i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla'i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                  12.

                  SHAKURI, Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                  13.

                  SOLEIMANI, Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; Qasem Sulemani), ur. 11 marca 1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Nr paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Tytuł: generał dywizji.

            II.   GRUPY I PODMIOTY

                  1.

                  „Abu Nidal Organisation” – „ANO” (Organizacja Abu Nidala) [alias: „Fatah Revolutionary Council” („Rewolucyjna Rada Fatah”); „Arab Revolutionary Brigades” („Rewolucyjne Brygady Arabskie”); „Black September” („Czarny Wrzesień”); „Revolutionary Organisation of Socialist Muslims” („Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów”)].

                  2.

                  „Al-Aqsa Martyrs' Brigade” („Brygady Męczenników Al-Aksy”).

                  3.

                  „Al Aqsa e.V.” (Stowarzyszenie Al-Aksa).

                  4.

                  „Babbar Khalsa” („Babbar Chalsa”).

                  5.

                  „Communist Party of the Philippines” („Komunistyczna Partia Filipin”) wraz z „New People's Army” – „NPA” („Nowa Armia Ludowa”), Filipiny.

                  6.

                  „Gama'a al-Islamiyya” („Dżama'a al Islamija”) [alias „Al-Gama'a al-Islamiyya” („Al Dżama'a al Islamija”)] („Grupa Islamska” – „GI”).

                  7.

                  „İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephes” – „IBDA-C” („Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód”).

                  8.

                  „Hamas” wraz z „Hamas-Izz al-Din al-Qassem”.

                  9.

                  „Hizballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizballah) [alias: „Hezbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezbollah), „Hizbullah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbullah), „Hizbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbollah), „Hezballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezballah), „Hisbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hisbollah), „Hizbu'llah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbu'llah), „Hizb Allah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizb Allah), „Jihad Council” (Rada Dżihadu) (i wszystkie jednostki mu podlegające, w tym „External Security Organisation” – Organizacja Bezpieczeństwa Zewnętrznego)].

                  10.

                  „Hizbul Mujahideen” – „HM” („Hizbul Mudżahedin”).

                  11.

                  „Hofstadgroep”.

                  12.

                  „Khalistan Zindabad Force” – „KZF” („Siły Chalistan Zindabad”).

                  13.

                  „Kurdistan Workers' Party” – „PKK” („Partia Pracujących Kurdystanu”) (alias: „KADEK”; „KONGRA-GEL”).

                  14.

                  „Liberation Tigers of Tamil Eelam” – „LTTE” („Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu”).

                  15.

                  „Ejército de Liberación Nacional” („Narodowa Armia Wyzwolenia”).

                  16.

                  „Palestinian Islamic Jihad” – „PIJ” („Palestyński Islamski Dżihad”).

                  17.

                  „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „PFLP” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny”).

                  18.

                  „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „General Command” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny” – Naczelne Dowództwo) (alias „PFLP – Naczelne Dowództwo”).

                  19.

                  „Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia” – „FARC” („Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii”).

                  20.

                  „Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi” – „DHKP/C” („Rewolucyjna Ludowa Partia/Front/Armia Wyzwolenia”) (alias: „Devrimci Sol” („Lewica Rewolucyjna”), Dev Sol.).

                  21.

                  „Sendero Luminoso” – „SL” („Świetlisty Szlak”).

                  22.

                  „Teyrbazen Azadiya Kurdistan” – „TAK” [alias: „Kurdistan Freedom Falcons” („Sokoły Wolności Kurdystanu”), „Kurdistan Freedom Hawks” („Jastrzębie Wolności Kurdystanu”)].


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 242/2011 z dnia 11 marca 2011 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Chleb prądnicki (ChOG)]

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 66/17

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 242/2011
   z dnia 11 marca 2011 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Chleb prądnicki (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Chleb prądnicki” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOŞ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. C 187 z 10.7.2010, s. 16.

      ZAŁĄCZNIK
      Środki spożywcze, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 510/2006:

         Klasa 2.4:   Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarskie

      POLSKA
      Chleb prądnicki (ChOG)