title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 51/2012 z dnia 19 stycznia 2012 r. ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

text:
               20.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 17/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 51/2012
   z dnia 19 stycznia 2012 r.
   ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 162 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że różnica między cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 lit. s) i wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami w Unii może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towarów wymienionych w części V załącznika XX do tego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (3)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 578/2010 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (4)

               Artykuł 162 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (5)

               Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1062/2011 (3). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

               (6)

               Aby zapobiec zakłóceniu obecnej sytuacji rynkowej, zapobiec spekulacjom na rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (7)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Stawki refundacji, mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 578/2010 i w części XIX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1062/2011.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Heinz ZOUREK

            Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 276 z 21.10.2011, s. 44.

      ZAŁĄCZNIK

         Stawki refundacji obowiązujące od dnia 20 stycznia 2012 r. do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Miejsce przeznaczenia (1)

                  Stawki refundacji

                  0407

                  Jaja ptasie w skorupkach, świeże, konserwowane lub gotowane:

                  – Pozostałe świeże jaja:

                  0407 21 00

                  – – Ptactwa z gatunku Gallus domesticus:

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  19,00

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 29

                  – – Pozostałe

                  0407 29 10

                  – – – Drobiu, innego niż ptactwa z gatunku Gallus domesticus

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  19,00

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0408

                  Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, mrożone lub inaczej zakonserwowane, zawierające lub niezawierające cukru lub innego środka słodzącego:

                  – Żółtko jaj:

                  0408 11

                  – – Suszone:

                  ex 0408 11 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  63,00

                  0408 19

                  – – Pozostałe:

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  ex 0408 19 81

                  – – – – W płynie:

                  niesłodzone

                  01

                  20,00

                  ex 0408 19 89

                  – – – – Mrożone:

                  niesłodzone

                  01

                  20,00

                  – Pozostałe:

                  0408 91

                  – – Suszone:

                  ex 0408 91 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  23,50

                  0408 99

                  – – Pozostałe:

                  ex 0408 99 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  5,90

         (1)  Miejsce przeznaczenia:

                  01

                  Kraje trzecie. Stawki te nie mają zastosowania do Szwajcarii i Liechtensteinu do towarów wymienionych w tabelach I i II do protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r.

                  02

                  Kuwejt, Bahrain, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Turcja, Hongkong SAR i Rosja.

                  03

                  Korea Płd., Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny.

                  04

                  Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i tych wymienionych w pkt 02 i 03.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1087/2012 z dnia 20 listopada 2012 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 892/2012 na rok gospodarczy 2012/2013

text:
               21.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 322/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1087/2012
   z dnia 20 listopada 2012 r.
   zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 892/2012 na rok gospodarczy 2012/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych ceł stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2012/2013 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 892/2012 (3). Ceny te i cła zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2012 (4).

               (2)

               Dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

               (3)

               Ze względu na konieczność zapewnienia, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ceny reprezentatywne i dodatkowe cła mające zastosowanie przy przywozie produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2012/2013 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 892/2012, zostają zmienione i są zamieszczone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 263 z 28.9.2012, s. 37.

      (4)  Dz.U. L 290 z 20.10.2012, s. 12.

      ZAŁĄCZNIK

         Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych ceł przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, mające zastosowanie od dnia 21 listopada 2012 r.

                  (w EUR)

                  Kod CN

                  Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

                  Kwota dodatkowego cła za 100 kg netto produktu

                  1701 12 10 (1)

                  36,41

                  0,23

                  1701 12 90 (1)

                  36,41

                  3,68

                  1701 13 10 (1)

                  36,41

                  0,36

                  1701 13 90 (1)

                  36,41

                  3,98

                  1701 14 10 (1)

                  36,41

                  0,36

                  1701 14 90 (1)

                  36,41

                  3,98

                  1701 91 00 (2)

                  42,42

                  4,74

                  1701 99 10 (2)

                  42,42

                  1,61

                  1701 99 90 (2)

                  42,42

                  1,61

                  1702 90 95 (3)

                  0,42

                  0,27

         (1)  Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (2)  Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 562/2012 z dnia 27 czerwca 2012 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 234/2011 odnośnie do danych szczegółowych niezbędnych do oceny ryzyka związanego z enzymami spożywczymi  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               28.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 168/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 562/2012
   z dnia 27 czerwca 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 234/2011 odnośnie do danych szczegółowych niezbędnych do oceny ryzyka związanego z enzymami spożywczymi
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1,
   po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 234/2011 z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającego jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2) dokumentacja dotycząca wniosku zawiera wszystkie dostępne dane istotne dla oceny ryzyka.

               (2)

               Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 234/2011 dotyczącym danych szczegółowych niezbędnych do oceny ryzyka związanego z enzymami spożywczymi należy przedstawić informacje dotyczące danych biologicznych i toksykologicznych.

               (3)

               We Francji i w Danii poddano ocenie pewną liczbę enzymów spożywczych będących obecnie w obrocie w Unii i wydano na nie zezwolenia na mocy tamtejszych przepisów krajowych zgodnie z wytycznymi Komitetu Naukowego ds. Żywności („Komitet”) dotyczącymi przedstawiania danych odnoszących się do enzymów spożywczych. Wytyczne te zostały zawarte w opinii wydanej dnia 11 kwietnia 1991 r. (opublikowanej w 1992 r.) (3). Komitet dokonał również oceny kilku innych enzymów spożywczych (np. podpuszczki, inwertazy i ureazy) (4).

               (4)

               Odnośnie do właściwości toksykologicznych preparatów enzymatycznych w wytycznych Komitetu wskazano, iż zasadniczo uważa się, że te enzymy spożywcze, które pochodzą z jadalnych części (genetycznie niezmodyfikowanych) roślin i zwierząt, nie stanowią ryzyka dla zdrowia. Zgodnie z wytycznymi nie trzeba przedstawiać specjalnej dokumentacji dla potrzeb bezpieczeństwa, pod warunkiem że potencjalne spożycie w ramach normalnego stosowania nie prowadzi do pobrania żadnego składnika, w większych ilościach niż można by się spodziewać w przypadku normalnego spożycia samego źródła enzymu oraz że można określić satysfakcjonujące specyfikacje chemiczne i mikrobiologiczne.

               (5)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wskazał również w swoich wytycznych dotyczących wymogów w zakresie danych niezbędnych do oceny wniosków dotyczących enzymów spożywczych (5), że uzasadnienie nieprzedstawiania danych toksykologicznych odnośnie do enzymów spożywczych z jadalnych części zwierząt i genetycznie niezmodyfikowanych roślin może zawierać udokumentowaną historię bezpieczeństwa źródła enzymów spożywczych, skład i właściwości enzymu oraz jego zastosowanie w żywności, które nie wykazuje szkodliwego działania na ludzkie zdrowie, przy spożyciu w porównywalny sposób, poparte wszelkimi istniejącymi badaniami toksykologicznymi. W związku z tym nie powinno się wymagać, aby wniosek dotyczący enzymów spożywczych z takich jadalnych źródeł zawierał dane toksykologiczne.

               (6)

               Urząd ustanowił pojęcie „uznanego domniemania bezpieczeństwa” (Qualified Presumption of Safety, „QPS”) (6) jako narzędzie oceny bezpieczeństwa mikroorganizmów wprowadzanych do łańcucha żywnościowego, bezpośrednio albo jako źródło dodatków czy enzymów spożywczych. Zgodnie z tym pojęciem, jeśli szczep mikroorganizmu należy do grupy QPS i spełnia ustanowione wymogi, Urząd nie musi prowadzić jakiejkolwiek dalszej oceny bezpieczeństwa szczepu produkcyjnego. W związku z tym, jeśli mikroorganizm użyty do produkcji enzymu spożywczego posiada status QPS zgodnie z najnowszym przyjętym przez Urząd wykazem zalecanych czynników biologicznych o statusie QPS, nie powinno się wymagać, aby wniosek dotyczący enzymów zawierał dane toksykologiczne. Jeżeli jednak pozostałości, zanieczyszczenia, produkty rozpadu związane z całym procesem produkcji enzymu (produkcją, odzyskiem i oczyszczaniem) mogłyby stanowić powód do niepokoju, Urząd, na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, może zwrócić się o dodatkowe dane w celu oceny ryzyka, w tym dane toksykologiczne.

               (7)

               Zgodnie z art. 6 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych (7), enzym spożywczy może zostać włączony do wykazu unijnego, wyłącznie jeżeli nie stwarza on, w świetle dostępnych dowodów naukowych, zagrożenia dla zdrowia konsumentów przy proponowanym poziomie zastosowania. Zmniejszenie ilości danych niezbędnych do oceny ryzyka związanego z enzymami spożywczymi otrzymanymi z jadalnych części genetycznie niezmodyfikowanych zwierząt i roślin oraz z mikroorganizmów posiadających status QPS nie ma negatywnego wpływu na jakość oceny ryzyka na podstawie wytycznych Komitetu i Urzędu.

               (8)

               Odnośnie do zebrania określonych enzymów spożywczych w jednym wniosku, Urząd wskazał już w swoich wytycznych dotyczących wymogów w zakresie danych niezbędnych do oceny wniosków dotyczących enzymów spożywczych, że określone enzymy spożywcze mające to samo działanie katalityczne, produkowane z tego samego szczepu mikroorganizmów i zasadniczo w takim samym procesie produkcji mogą być zebrane w jednym wniosku, nawet jeśli co do zasady każdy enzym spożywczy musi zostać poddany indywidualnej ocenie.

               (9)

               Właściwe jest, aby enzymy spożywcze otrzymane z jadalnych części roślin lub zwierząt, które mają to samo działanie katalityczne i które produkowane są z tego samego materiału źródłowego (np. na poziomie gatunków) oraz które mają zasadniczo ten sam proces produkcji, mogły być zebrane w ramach jednego wniosku.

               (10)

               Właściwe jest również, aby enzymy spożywcze otrzymane z mikroorganizmów posiadających status QPS lub z mikroorganizmów wykorzystanych w produkcji enzymów spożywczych, które zostały poddane ocenie przez właściwe organy Francji lub Danii i na które organy te wydały zezwolenia zgodnie z wytycznymi Komitetu z 1992 r., mogły być zebrane w ramach jednego wniosku na tych samych warunkach.

               (11)

               Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 podczas oceny ryzyka w uzasadnionych przypadkach Urząd może zwrócić się o dodatkowe informacje.

               (12)

               Ustanowienie unijnego wykazu enzymów spożywczych powinno przebiegać bez problemów i nie powinno zakłócić istniejącego rynku enzymów spożywczych. Derogacja od składania danych toksykologicznych i możliwość zebrania dokumentacji w ramach jednego wniosku zmniejszy obciążenie spoczywające na wnioskodawcach, zwłaszcza na małych i średnich przedsiębiorstwach.

               (13)

               Derogacja od składania danych toksykologicznych i możliwość zebrania dokumentacji w ramach jednego wniosku nie mają zastosowania do enzymów spożywczych produkowanych z roślin lub zwierząt genetycznie zmodyfikowanych, zdefiniowanych w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (8) ani do enzymów spożywczych produkowanych z mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie lub z użyciem mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie, zdefiniowanych w art. 2 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (9). Odnośnie jednak do enzymów spożywczych otrzymanych z mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych przy wykorzystaniu technik wymienionych w pkt 4 części A załącznika II do dyrektywy 2009/41/WE, derogacja od przedkładania danych toksykologicznych powinna mieć zastosowanie, jeśli szczep macierzysty mikroorganizmu posiada status QPS (10).

               (14)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 234/2011.

               (15)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (UE) nr 234/2011 wprowadza się następujące zmiany:

               (1)

               dodaje się art. 1a w brzmieniu:
               „Artykuł 1a
               Definicje
               Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

                           a)

                           »status uznanego domniemania bezpieczeństwa« oznacza status bezpieczeństwa przyznany przez Urząd wybranym grupom mikroorganizmów na podstawie oceny wykazującej brak zagrożenia dla bezpieczeństwa.

                           b)

                           »wytyczne Komitetu z 1992 r.« oznaczają wytyczne dotyczące przedstawiania danych odnoszących się do enzymów spożywczych, zawarte w opinii wydanej przez Komitet Naukowy ds. Żywności w dniu 11 kwietnia 1991 r. (11).

               (2)

               W art. 8 dodaje się ust. 3, 4, 5 i 6 w brzmieniu:
               „3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. l) dokumentacja przedłożona na poparcie wniosku o ocenę bezpieczeństwa enzymu spożywczego nie musi zawierać danych toksykologicznych, jeśli dany enzym spożywczy otrzymywany jest z:

                           a)

                           jadalnych części roślin lub zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub których spożycia przez ludzi można się spodziewać lub

                           b)

                           mikroorganizmów posiadających status uznanego domniemania bezpieczeństwa.

                     4.   Ustęp 3 nie ma zastosowania, jeśli rośliny lub zwierzęta, o których mowa, są organizmami genetycznie zmodyfikowanymi zgodnie z definicją w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 lub jeśli mikroorganizm, o którym mowa, jest mikroorganizmem genetycznie zmodyfikowanym zgodnie z definicją w art. 2 lit. b) dyrektywy 2009/41/WE (12). Ustęp 3 lit. b) ma jednak zastosowanie do mikroorganizmów, w przypadku których modyfikację genetyczną uzyskano przy wykorzystaniu technik lub metod wymienionych w pkt 4 części A załącznika II do dyrektywy 2009/41/WE.
               5.   Enzymy spożywcze mogą być zebrane w ramach jednego wniosku, pod warunkiem że mają to samo działanie katalityczne, są produkowane z tego samego materiału źródłowego (np. na poziomie gatunków) i w wyniku zasadniczo takiego samego procesu produkcji oraz zostały otrzymane z:

                           a)

                           jadalnych części roślin lub zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub których spożycia przez ludzi można się spodziewać lub

                           b)

                           mikroorganizmów posiadających status uznanego domniemania bezpieczeństwa lub

                           c)

                           mikroorganizmów wykorzystanych w produkcji enzymów spożywczych, które zostały poddane ocenie przez właściwe organy Francji lub Danii i na które organy te wydały zezwolenia zgodnie z wytycznymi Komitetu z 1992 r.

                     6.   Ustęp 5 nie ma zastosowania, jeśli rośliny lub zwierzęta, o których mowa, są organizmami genetycznie zmodyfikowanymi zgodnie z definicją w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 lub jeśli mikroorganizm, o którym mowa, jest mikroorganizmem genetycznie zmodyfikowanym zgodnie z definicją w art. 2 lit. b) dyrektywy 2009/41/WE.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 czerwca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 15.

      (3)  http://ec.europa.eu/food/fs/sc/scf/reports/scf_reports_27.pdf

      (4)  http://ec.europa.eu/food/fs/sc/scf/reports_en.html

      (5)  http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/1305.htm

      (6)  http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/doc/587.pdf

      (7)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7.

      (8)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 125 z 21.5.2009, s. 75.

      (10)  http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/doc/587.pdf. Zob. s. 13.

      (11)  http://ec.europa.eu/food/fs/sc/scf/reports/scf_reports_27.pdf”

      (12)  Dz.U. L 125 z 21.5.2009, s. 75.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 281/2011 z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca marca 2011 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 na niektóre produkty w sektorze jaj i albumin jaj

text:
               22.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/51

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 281/2011
   z dnia 21 marca 2011 r.
   w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca marca 2011 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 na niektóre produkty w sektorze jaj i albumin jaj
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 539/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2007 otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora jaj i albumin jaj.

               (2)

               Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca marca 2011 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2011 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz złożonych na podokres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2011 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2007 ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 marca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 19.

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.4.2011-30.6.2011
                  (%)

                  E2

                  09.4401

                  41,799476


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1099/2014 z dnia 17 października 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               18.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/44

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1099/2014
   z dnia 17 października 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  63,0

                  MA

                  116,8

                  MK

                  54,2

                  ZZ

                  78,0

                  0707 00 05

                  AL

                  36,9

                  TR

                  158,2

                  ZZ

                  97,6

                  0709 93 10

                  TR

                  143,2

                  ZZ

                  143,2

                  0805 50 10

                  AR

                  105,8

                  CL

                  106,8

                  TR

                  106,9

                  UY

                  76,0

                  ZA

                  96,2

                  ZZ

                  98,3

                  0806 10 10

                  BR

                  203,9

                  MK

                  34,4

                  PE

                  341,9

                  TR

                  147,3

                  ZZ

                  181,9

                  0808 10 80

                  BA

                  34,8

                  BR

                  53,2

                  CL

                  85,1

                  CN

                  117,9

                  NZ

                  148,3

                  US

                  192,1

                  ZA

                  140,1

                  ZZ

                  110,2

                  0808 30 90

                  CN

                  75,7

                  TR

                  112,1

                  ZZ

                  93,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1127/2011 z dnia 7 listopada 2011 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej kwas 2-naftylooksyoctowy, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               8.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/26

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1127/2011
   z dnia 7 listopada 2011 r.
   w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej kwas 2-naftylooksyoctowy, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania do substancji czynnych, dla których kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (3). Kwas 2-naftylooksyoctowy jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z tym rozporządzeniem.

               (2)

               W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 1112/2002 (4) oraz (WE) nr 2229/2004 (5) określono szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz ustanowiono wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje kwas 2- naftylooksyoctowy.

               (3)

               Zgodnie z art. 24f oraz art. 25 ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 przyjęto decyzję Komisji 2009/65/WE z dnia 26 stycznia 2009 r. dotyczącą niewłączenia kwasu 2-naftylooksyoctowego do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (6).

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) przedłożył nowy wniosek, w którym zwrócił się o zastosowanie procedury przyspieszonej, określonej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008.

               (5)

               Wniosek przedłożono Włochom w zastępstwie Francji, która została pierwotnie wyznaczona do pełnienia roli państwa członkowskiego sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 2229/2004. Termin przewidziany dla procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidziane zastosowania są takie same, jak przedmiot decyzji 2009/65/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne, określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (6)

               Włochy oceniły dodatkowe dane przedłożone przez wnioskodawcę i sporządziły dodatkowe sprawozdanie. Sprawozdanie to zostało przekazane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanemu dalej „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 21 maja 2010 r. Urząd przekazał dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Na wniosek Komisji zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski dotyczące oceny ryzyka stwarzanego przez kwas 2-naftylooksyoctowy w dniu 28 kwietnia 2011 r. (7). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 27 września 2011 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego kwasu 2-naftyloksyoctowego.

               (7)

               W oparciu o nowe dane przedłożone przez wnioskodawcę i włączone do sprawozdania dodatkowego możliwe było określenie akceptowanego dziennego pobrania. Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano jednak na kilka innych problemów. W szczególności niemożliwe było dokonanie oceny narażenia konsumentów, ponieważ brakowało koniecznych do tego informacji dotyczących narażenia zwierząt gospodarskich, metabolizmu roślin, badań pozostałości, badań nad przetwarzaniem i określenia pozostałości w roślinach. Ponadto brakowało danych, które pozwoliłyby na wyciagnięcie wniosków co do ryzyka dla pszczół, dżdżownic i makroorganizmów glebowych.

               (8)

               Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag w odniesieniu do wniosków Urzędu. Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

               (9)

               Mimo argumentów wysuniętych przez wnioskodawcę, nie udało się rozwiać obaw, o których mowa w motywie 7. Nie wykazano zatem, że można się spodziewać, iż w proponowanych warunkach stosowania środki ochrony roślin zawierające kwas 2-naftylooksyoctowy spełniają zasadniczo wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

               (10)

               Nie należy zatem zatwierdzać kwasu 2-naftylooksyoctowego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (11)

               Dla zachowania przejrzystości należy uchylić decyzję 2009/65/WE.

               (12)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego kwasu 2-naftylooksyoctowego zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niezatwierdzenie substancji czynnej
   Substancja czynna kwas 2-naftylooksyoctowy nie zostaje zatwierdzona.
   Artykuł 2
   Uchylenie
   Decyzja 2009/65/WE traci moc.
   Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

      (4)  Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 14.

      (5)  Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13.

      (6)  Dz.U. L 23 z 27.1.2009, s. 33.

      (7)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance 2-naphthyloxyacetic acid” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej kwas 2- naftylooksyoctowy). EFSA Journal 2011; 9(5):2152 [52 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2011.2152. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 49/2014 z dnia 13 stycznia 2014 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Miel de Tenerife (CHNP)]

text:
               21.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/9

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 49/2014
   z dnia 13 stycznia 2014 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Miel de Tenerife (CHNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Miel de Tenerife” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Miel de Tenerife” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 stycznia 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 235 z 14.8.2013, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.4.   Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

      HISZPANIA
      Miel de Tenerife (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2362 z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2073 w odniesieniu do kwoty udostępnionej Francji do celów dokonania zwrotu środków przeniesionych z roku budżetowego 2016

text:
               22.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2362
   z dnia 20 grudnia 2016 r.
   w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2073 w odniesieniu do kwoty udostępnionej Francji do celów dokonania zwrotu środków przeniesionych z roku budżetowego 2016
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 26 ust. 6,
   po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2073 (2) określa kwoty dostępne dla państw członkowskich do celów dokonania zwrotu na rzecz odbiorców końcowych w roku budżetowym 2017. Kwoty te odpowiadają zmniejszeniu w ramach dyscypliny finansowej faktycznie zastosowanej przez państwa członkowskie w roku budżetowym 2016 na podstawie deklaracji wydatków państw członkowskich za okres od dnia 16 października 2015 r. do dnia 15 października 2016 r.

               (2)

               W przypadku Francji wystąpił błąd w systemie informatycznym Komisji przetwarzającym deklaracje państw członkowskich na potrzeby określenia kwot brutto wydatków podlegających dyscyplinie finansowej. Błąd ten spowodował zastosowanie błędnej kwoty dyscypliny finansowej i tym samym błędnej kwoty dostępnej dla Francji do celów dokonania zwrotu. Błąd ten nie ma wpływu na kwoty określone dla innych państw członkowskich.

               (3)

               W związku z podstawą prawną dotyczącą zwrotu kosztów oraz aby zapewnić ochronę interesów finansowych Unii, kwotę dostępną dla Francji do celów dokonania zwrotu należy skorygować.

               (4)

               W związku z powyższym całkowita kwota dyscypliny finansowej zastosowanej przez państwa członkowskie w roku budżetowym 2016, jak określono w motywie 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2073, wynosi 433 mln EUR.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/2073.

               (6)

               Ponieważ korekta wprowadzona niniejszym rozporządzeniem dotyczy stosowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2073, które stosuje się od dnia 1 grudnia 2016 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od dnia 1 grudnia 2016 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2073 wpis dotyczący Francji otrzymuje brzmienie:

                  „Francja

                  88 824 479 ”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2016 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2073 z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie zwrotu, zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, środków przeniesionych z roku budżetowego 2016 (Dz.U. L 320 z 26.11.2016, s. 25).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/711 z dnia 12 maja 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               13.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/711
   z dnia 12 maja 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  91,1

                  TR

                  73,2

                  ZZ

                  82,2

                  0707 00 05

                  TR

                  116,3

                  ZZ

                  116,3

                  0709 93 10

                  TR

                  144,6

                  ZZ

                  144,6

                  0805 10 20

                  EG

                  55,7

                  IL

                  89,2

                  MA

                  57,0

                  TR

                  35,6

                  ZA

                  78,5

                  ZZ

                  63,2

                  0805 50 10

                  ZA

                  157,2

                  ZZ

                  157,2

                  0808 10 80

                  AR

                  117,9

                  BR

                  99,6

                  CL

                  115,3

                  CN

                  101,6

                  NZ

                  134,6

                  US

                  163,3

                  ZA

                  101,4

                  ZZ

                  119,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1897 z dnia 21 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2056/2001 w odniesieniu do obowiązku wyładunku

text:
               22.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 277/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1897
   z dnia 21 października 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2056/2001 w odniesieniu do obowiązku wyładunku
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (1), w szczególności jego art. 48,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jednym z celów określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (2) jest stopniowe eliminowanie odrzutów poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w przypadku połowów gatunków podlegających limitom połowowym. Niektóre przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2056/2001 (3), w którym ustanowiono dodatkowe środki techniczne w celu odnowienia zasobów dorsza w Morzu Północnym i na zachód od Szkocji, zobowiązują rybaków do dokonywania odrzutów. Aby usunąć sprzeczności między tym rozporządzeniem a obowiązkiem wyładunku, a także w celu wdrożenia tego obowiązku, przepisy te należy zmienić.

               (2)

               W celu zapewnienia wykonania obowiązku wyładunku należy w szczególności zmienić rozporządzenie (WE) nr 2056/2001 poprzez wprowadzenie wymogu, aby wszystkie niezamierzone połowy organizmów morskich należących do gatunków podlegających obowiązkowi wyładunku, które to połowy pozyskano z przekroczeniem limitów składu połowów, były wyładowywane i wliczane do kwot.

               (3)

               Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (WE) nr 2056/2001 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

                           „3)

                           »niezamierzone połowy« oznaczają przypadkowe połowy organizmów morskich, które zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (4) muszą zostać wyładowane i wliczone do kwot albo z uwagi na fakt, że rozmiary tych organizmów są mniejsze niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, albo ponieważ zostały one złowione z przekroczeniem limitów dozwolonych przepisami dotyczącymi składu połowów i przyłowów.

                  (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).”;"

               2)

               wprowadza się art. 9a w brzmieniu:
               „Artykuł 9a
               W przypadku gdy organizmy morskie należące do gatunku podlegającego obowiązkowi wyładunku zostały złowione w ilościach przekraczających dopuszczalne udziały procentowe określone w art. 4 ust. 1–6, art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 2, art. 7 i. 8 niniejszego rozporządzenia, zastosowanie ma art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Te niezamierzone połowy są wyładowywane i wliczane do kwot. Nie uważa się, że takie niezamierzone połowy stanowią naruszenie dopuszczalnego składu procentowego połowów określonych w tych artykułach.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2056/2001 z dnia 19 października 2001 r. ustanawiające dodatkowe środki techniczne w celu odnowienia zasobów dorsza w Morzu Północnym i na zachód od Szkocji (Dz.U. L 277 z 20.10.2001, s. 13).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 19/2014 z dnia 10 stycznia 2014 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji chloroform, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               11.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 8/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 19/2014
   z dnia 10 stycznia 2014 r.
   zmieniające, w odniesieniu do substancji chloroform, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
   uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej określa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

               (2)

               Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2).

               (3)

               Chloroform jest obecnie wymieniony w tabeli 2 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja zakazana.

               (4)

               Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie określenia maksymalnych limitów pozostałości chloroformu w odniesieniu do wszystkich gatunków przeżuwaczy i świń.

               (5)

               Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił, że nie ma potrzeby określania MLP dla chloroformu w odniesieniu do wszystkich gatunków przeżuwaczy i świń.

               (6)

               W celu ochrony zdrowia ludzkiego należy zagwarantować, by narażenie konsumentów na pozostałości było niższe od dopuszczalnego dziennego pobrania, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 470/2009. W związku z tym należy ograniczyć stosowanie chloroformu do substancji pomocniczych w szczepionkach i ograniczyć ilość tej substancji, jaka może być podana.

               (7)

               Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnych dla danego środka spożywczego w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnych dla jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił, aby brak potrzeby określenia MLP dla chloroformu w odniesieniu do wszystkich gatunków przeżuwaczy i świń został ekstrapolowany na wszystkie gatunki ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność.

               (8)

               Należy zmienić tabelę 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, włączając substancję chloroform w odniesieniu do wszystkich gatunków ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność, ustanawiając jednocześnie brak potrzeby określenia MLP, oraz skreślić wpis dotyczący chloroformu w tabeli 2 tego załącznika.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 stycznia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w tabeli 1 dodaje się substancję chloroform:

                              Substancja farmakologicznie czynna

                              Pozostałość znacznikowa

                              Gatunki zwierząt

                              MLP

                              Tkanki docelowe

                              Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                              Klasyfikacja terapeutyczna

                              „Chloroform

                              NIE DOTYCZY

                              Wszystkie gatunki ssaków, od których lub z których pozyskuje się żywność

                              MLP nie jest wymagany

                              NIE DOTYCZY

                              Używany wyłącznie jako substancja pomocnicza w szczepionkach i wyłącznie w stężeniu nieprzekraczającym 1 % w/v oraz w całkowitych dawkach nieprzekraczających 20 mg na zwierzę

                              BRAK WPISU”

                  2)

                  w tabeli 2 skreśla się substancję chloroform.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2081 z dnia 28 listopada 2016 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i produkowanego przez Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd

text:
               29.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 321/48

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2081
   z dnia 28 listopada 2016 r.
   nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i produkowanego przez Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               W dniu 18 kwietnia 2012 r., rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 325/2012 (2) („zaskarżone rozporządzenie”), Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej w wysokości od 14,6 % do 52,2 % w następstwie dochodzenia antydumpingowego zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (3).

               (2)

               Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. (4) Sąd stwierdził nieważność spornego rozporządzenia w zakresie dotyczącym Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd. – współpracującego producenta eksportującego z Chin. Sąd orzekł, że argumenty Rady dotyczące dwóch kwestii związanych z określeniem poziomu usuwającego szkodę nie były zgodne z art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (3)

               W następstwie wyroku Sądu Komisja opublikowała zawiadomienie informujące, że postanowiła wznowić dochodzenie antydumpingowe dotyczące kwasu szczawiowego w celu wykonania wyroku w odniesieniu do Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd.

         B.   WYKONANIE

   1.   Stawka celna dla obliczenia poziomu usuwającego szkodę (margines szkody)

               (4)

               Jak wspomniano w motywach 66 i 83 zaskarżonego rozporządzenia, spółka Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd. twierdziła, że przy obliczaniu marginesu szkody Komisja nie uwzględniła w pełni wynoszącej 6,5 % różnicy odpowiadającej zwykłej stawce cła.

               (5)

               Komisja stwierdziła, w odniesieniu do pierwotnego dochodzenia, że wniosek był uzasadniony i dokonała przeglądu obliczeń dotyczących marginesu szkody w następujący sposób: ostateczną średnią ważoną cenę importową obliczono dodając do średniej ważonej ceny eksportowej CIF na granicy Unii stosowanej przez Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd, dla obu typów kwasu szczawiowego (rafinowanego i nierafinowanego) w pierwszej kolejności 6,5 % należności celnych, a następnie ryczałtową kwotę 10 EUR/tonę odpowiadającą kosztom ponoszonym po przywozie.

               (6)

               W rezultacie margines szkody Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd został obniżony do 18,7 %. Jednakże jak wskazano w motywach 83 i 87 zaskarżonego rozporządzenia, obniżony margines szkody był wyższy od marginesu dumpingu ustalonego dla Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd. (14,6 %), który stanowi podstawę dla nałożonego cła antydumpingowego.

         2.   Marża zysku dla obliczenia poziomu usuwającego szkodę (margines szkody)

               (7)

               Jak wskazano w motywach 142 i 143 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1043/2011 (5), wprowadzającego środki tymczasowe w przedmiotowej sprawie, oraz jak potwierdzono w zaskarżonym rozporządzeniu, zysk wykorzystany do obliczenia poziomu usunięcia szkody wynosił 8 % obrotu; poziom ten uznano za zysk, który przemysł unijny mógłby osiągnąć w normalnych warunkach konkurencji, przy braku dumpingu wyrządzającego szkodę. Argumenty dotyczące wykorzystania tej wartości liczbowej omówiono poniżej.

               (8)

               Podczas dochodzenia, które doprowadziło do przyjęcia zaskarżonego rozporządzenia ustalono, że w okresie badanym przemysł unijny przynosił straty lub osiągał bardzo ograniczony poziom zysku. Poziom zysków był niewystarczający, aby utrzymać produkcję w perspektywie średnioterminowej. Ponadto w dochodzeniu pierwotnym zidentyfikowano w okresie badanym znaczne ilości przywozu po cenach, które były niższe niż ustalone średnie ceny dumpingowe w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem. Ten przywóz po niskich cenach wywarł negatywny wpływ na sytuację gospodarczą przemysłu unijnego. W związku z tym poziom zysku faktycznie osiągnięty przez przemysł unijny w okresie badanym nie mógł być uznany za zysk, który przemysł unijny mógłby rozsądnie oczekiwać w normalnych warunkach konkurencji.

               (9)

               Ponadto w toku pierwotnego dochodzenia Komisja nie zgromadziła danych dotyczących zysku przemysłu unijnego w okresie poprzedzającym okres badany. W związku z tym nie były dostępne dane dotyczące przemysłu unijnego w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres badany, które mogłyby zostać wykorzystane jako rozsądna marża zysku przy obliczaniu marginesu szkody. Po ujawnieniu ustaleń spółka Yuanping twierdziła, że służby Komisji powinny były wykorzystać informacje niedotyczące okresu badanego, aby przeprowadzić właściwą ocenę w celu ustalenia zysku docelowego.

               (10)

               Stwierdzenie to nie zostało przyjęte. Sądy unijne uznały szeroki margines uprawnień dyskrecjonalnych Komisji w odniesieniu do okresu, który należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu szkody (6). Na początku dochodzenia pierwotnego Komisja ustaliła okres w celu zebrania danych do oceny szkody, tj. okres badany (od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.), i nie gromadziła danych wykraczających poza ten termin. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 23 poniżej, w ramach niniejszego ponownego dochodzenia, Komisja musi opierać się wyłącznie na danych dostępnych w dochodzeniu pierwotnym.

               (11)

               Komisja przeanalizowała zatem docelowy zysk zaproponowany przez skarżącego w dochodzeniu prowadzącym do zaskarżonego rozporządzenia. W skardze zaproponowano docelową marżę zysku dla obliczenia marginesu szkody wynoszącą 10 %. W tym względzie Komisja zauważyła, że marża zysku zastosowana przez Radę we wcześniejszym dochodzeniu z 1991 r. dotyczącym przywozu kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej wynosiła 10 % (7). Skarżący uzasadnił proponowany poziom rentowności, twierdząc, że mógłby osiągnąć ten poziom gdyby w pełni wykorzystywał swoje moce produkcyjne. Jednakże zaproponowana przez skarżącego marża zysku nie odnosi się do rzeczywistego zysku osiągniętego przy braku przywozu dumpingowego w normalnych warunkach konkurencji, lecz do teoretycznej sytuacji pełnego wykorzystania mocy produkcyjnych. Biorąc pod uwagę fakt, że skarżący nie wykazał, że pełne wykorzystanie mocy produkcyjnych, na którym oparł zaproponowany docelowy zysk, został lub mógłby zostać osiągnięty w normalnych warunkach rynkowych, przy braku dumpingowego przywozu, wnioskowany docelowy zysk nie może zostać wykorzystany.

               (12)

               W tych okolicznościach Komisja zbadała marżę zysku ustaloną w ramach innych postępowań dotyczących branż sektora chemicznego, które podobnie jak przemysł kwasu szczawiowego są branżami kapitałochłonnymi oraz mają podobny proces produkcyjny.

               (13)

               W odniesieniu do marży zysku wykorzystanych w poprzednich dochodzeniach w sektorze chemicznym (8) (w tym marży zysku wykorzystanej w poprzednim dochodzeniu w sprawie kwasu szczawiowego) stwierdzono, że średnią marżę zysku wynoszącą ok. 8 % uznano za stanowiącą rozsądny poziom zysku, który przemysł unijny mógłby osiągnąć w normalnych warunkach rynkowych przy braku szkodliwego dumpingu.

               (14)

               Ponadto Komisja zbadała także marżę zysku wykorzystywaną w dochodzeniach dotyczących innych sektorów, które podobnie jak sektor chemiczny są kapitałochłonne. W tym kontekście Komisja stwierdziła, że marże zysku wykorzystane w tych dochodzeniach (9) były zgodne ze średnią marżą zysku ustaloną dla sektora chemicznego, w tym dla przemysłu kwasu szczawiowego.

               (15)

               Na podstawie ustaleń, o których mowa powyżej, oraz w związku z brakiem danych dotyczących rzeczywistego poziomu rentowności, jaki mógłby zostać osiągnięty przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem w normalnych warunkach konkurencji, przy braku szkodliwego dumpingu, Komisja uznała za właściwe ustalenie takiej rozsądnej marży zysku na podstawie średniej marży zysku ustalonej w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących innych branż sektora chemicznego oraz innych sektorów o podobnych cechach (m.in. podobnym poziomie kapitałochłonności). Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że 8-proc. marża zysku była marżą, której przemysł unijny mógł rozsądnie oczekiwać w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu po cenach dumpingowych, a zatem marża ta powinna zostać wykorzystana do obliczenia poziomu usuwającego szkodę.

         C.   UJAWNIENIE USTALEŃ

               (16)

               Komisja ujawniła powyższe fakty i ustalenia w dniu 29 czerwca 2016 r. Spółce Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd oraz przemysłowi unijnemu umożliwiono przedstawienie uwag na ich temat.

               (17)

               Uwagi otrzymano w wyznaczonym terminie i zostały one należycie uwzględnione. Ponadto w dniu 11 sierpnia 2016 r. odbyło się przesłuchanie z udziałem służb Komisji i przedstawicieli spółki Yuanping.

               (18)

               W następstwie uwag otrzymanych od zainteresowanych stron, wprowadzono pewne zmiany w stosunku do pierwotnego dokumentu zawierającego ustalenia z dnia 29 czerwca 2016 r. W związku z tym Komisja ponownie ujawniła powyższe fakty i ustalenia zainteresowanym stronom w dniu 24 sierpnia 2016 r.

               (19)

               Po ujawnieniu ustaleń spółka Oxaquim twierdziła, że nie było jasne, czy wniosek spółki Yuanping, o którym mowa w motywie 4 powyżej, został uwzględniony w pełni, czy tylko częściowo. W związku z tym Komisja potwierdziła, że wniosek ten został uwzględniony w pełni. Istotnie, jak wyjaśniono szczegółowo w motywach 5 i 6 powyżej, zweryfikowane obliczenia przeprowadzone przez Komisję podczas pierwotnego dochodzenia w pełni odzwierciedlały uwagi zgłoszone przez Yuanping w czasie pierwotnego dochodzenia.

               (20)

               Ze swej strony spółka Yuanping utrzymywała, że wykonując wyrok Sądu, Komisja przeprowadziła analizę a posteriori w celu uzasadnienia ustaleń pierwotnego dochodzenia. Według Yuanping dowodem na to był fakt, że Komisja oparła się na rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 1138/2011 (10), opublikowanym po zakończeniu oceny docelowego zysku w ramach obecnego postępowania. Zdaniem Yuanping taka analiza a posteriori nie może stanowić uzasadnienia dla pierwotnych ustaleń. Twierdzenie to było błędne i zostało ono odrzucone z następujących względów.

               (21)

               Po pierwsze, jeśli chodzi o przypadki wykorzystane do oceny docelowego zysku (spośród których tylko kilka zostało wymienionych w rozporządzeniu), twierdzenie Yuanping nie znajduje oparcia w faktach. Zysk docelowy w tych wszystkich przypadkach, w tym w powyższym rozporządzeniu przytoczonym przez Yuanping, został tymczasowo lub ostatecznie ustalony przed określeniem docelowego zysku w ramach pierwotnego dochodzenia.

               (22)

               Po drugie, w celu wykonania wyroku Trybunału zgodnie z art. 266 TFUE Komisja musi przedstawić uzasadnienie zgodnie z art. 296 TFUE w odniesieniu do tych ustaleń pierwotnego dochodzenia, w przypadku których Sąd stwierdził, że uzasadnienie było niewystarczające. Komisja musi przy tym opierać się na danych dostępnych w czasie pierwotnego dochodzenia.

               (23)

               W związku z tym Komisja uzasadniła swoje ustalenia, np. zastosowanie docelowego zysku 8 %, wykorzystując wyłącznie informacje, które wcześniej wykorzystywała w ramach pierwotnego dochodzenia.

               (24)

               Ponadto wszystkie informacje przedstawione przez Komisję w niniejszym rozporządzeniu były już zawarte w aktach pierwotnego dochodzenia lub były publicznie dostępne w tamtym czasie. Informacje te zostały ponownie przekazane Yuanping w kontekście niniejszego dochodzenia, wykazując że Komisja nie wykorzystała żadnych nowych dowodów na poparcie swojego poprawionego uzasadnienia.

               (25)

               Spółka Yuanping twierdziła jednak, że postępowanie administracyjne nie jest wystarczające w celu skorygowania błędów wykrytych przez Sąd.

               (26)

               Argument ten został odrzucony. Sąd nie stwierdził, że ustalenia Komisji były niezgodne ze stanem faktycznym lub zasadniczo błędne. Sąd uznał jedynie, że w niektórych przypadkach brakowało wystarczającego uzasadnienia w zaskarżonym rozporządzeniu. Dostarczenie poprawionego uzasadnienia w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z art. 296 TFUE, stanowi właściwy środek w celu wykonania wyroku Sądu.

               (27)

               Wreszcie spółka Yuanping twierdziła, że wartość użyta przez Komisję w odniesieniu do kosztów ponoszonych po przywozie, tj. 10 EUR/tonę, była zbyt niska. Na poparcie tego twierdzenia, spółka przedstawiła Komisji dowody w postaci szeregu faktur z 2016 r., w których rzekomo koszty ponoszone po przywozie były znacznie wyższe.

               (28)

               Twierdzenie to odrzucono. Dane liczbowe dotyczące kosztów ponoszonych po przywozie wykorzystane przez Komisję w pierwotnym dochodzeniu były wynikiem zweryfikowanych informacji uzyskanych od współpracujących niepowiązanych importerów. W tym względzie spółka Yuanping nie uzasadniła, dlaczego Komisja powinna ponownie obliczyć tą wartość na podstawie niezweryfikowanych danych pochodzących z okresu nieobjętego pierwotnym dochodzeniem.

               (29)

               Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu powołanego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 14,6 % na przywóz kwasu szczawiowego w postaci dihydratu (numer CUS 0028635-1 i numer CAS 6153-56-6) lub w postaci bezwodnej (numer CUS 0021238-4 i numer CAS 144-62-7), w roztworze wodnym lub nie, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętego kodem CN ex 2917 11 00 (kod TARIC 2917110091) i produkowanego przez Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd. (kod dodatkowy TARIC B232).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 325/2012 z dnia 12 kwietnia 2012 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 106 z 18.4.2012, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51). Od dnia 20 lipca 2016 r.: rozporządzenie (UE) 2016/1036.

      (4)  Sprawa T-310/12 Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

      (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1043/2011 z dnia 19 października 2011 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 1).

      (6)  Epicheiriseon Metalleftikon Viomichanikon kai Naftiliaekon AE i in. przeciwko Radzie (sprawa C-121/86, [1989] Rec. 3919.

      (7)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1472/91 z dnia 29 maja 1991 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej oraz kończące postępowanie antydumpingowe dotyczącego przywozu kwasu szczawiowego pochodzącego z Czechosłowacji (Dz.U. L 138 z 1.6.1991, s. 62) (motyw 45); potwierdzone rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych: rozporządzenie Rady (EWG) nr 3434/91 z dnia 25 listopada 1991 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 326 z 28.11.1991, s. 6) (motyw 26).

      (8)  Zob. m.in. rozporządzenie Rady (WE) nr 130/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 23 z 27.1.2006, s. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 1193/2008 z dnia 1 grudnia 2008 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu ceł tymczasowych nałożonych na przywóz kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 323 z 3.12.2008, s. 1); rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1138/2011 z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, pochodzących z Indii, Indonezji i Malezji (Dz.U. L 293 z 11.11.2011, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 451/2011 z dnia 6 maja 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 128 z 14.5.2011, s. 1). Rozporządzenie Rady (WE) nr 2093/2002 z dnia 26 listopada 2002 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego na przywóz przędzy teksturowanej z poliestrów (PTY) pochodzącej z Indii (Dz.U. L 323 z 28.11.2002, s. 1).

      (10)  Zob. przypis 8.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1085/2014 z dnia 15 października 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               16.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1085/2014
   z dnia 15 października 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  64,0

                  MA

                  122,4

                  MK

                  60,9

                  ZZ

                  82,4

                  0707 00 05

                  TR

                  158,2

                  ZZ

                  158,2

                  0709 93 10

                  TR

                  142,8

                  ZZ

                  142,8

                  0805 50 10

                  AR

                  95,1

                  BR

                  84,6

                  CL

                  109,5

                  TR

                  111,7

                  UY

                  97,0

                  ZA

                  101,1

                  ZZ

                  99,8

                  0806 10 10

                  BR

                  191,0

                  MK

                  34,4

                  TR

                  143,7

                  ZZ

                  123,0

                  0808 10 80

                  BA

                  49,5

                  BR

                  53,2

                  CL

                  89,4

                  NZ

                  134,3

                  US

                  192,1

                  ZA

                  119,7

                  ZZ

                  106,4

                  0808 30 90

                  CN

                  75,7

                  TR

                  116,3

                  ZA

                  80,2

                  ZZ

                  90,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 857/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               7.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 234/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 857/2014
   z dnia 6 sierpnia 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 sierpnia 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0707 00 05

                  TR

                  81,4

                  ZZ

                  81,4

                  0709 93 10

                  TR

                  94,3

                  ZZ

                  94,3

                  0805 50 10

                  AR

                  145,6

                  CL

                  186,3

                  TR

                  75,0

                  UY

                  145,3

                  ZA

                  114,6

                  ZZ

                  133,4

                  0806 10 10

                  BR

                  172,5

                  CL

                  187,7

                  EG

                  154,7

                  MA

                  170,9

                  MX

                  246,6

                  TR

                  161,3

                  ZZ

                  182,3

                  0808 10 80

                  AR

                  142,3

                  BR

                  105,8

                  CL

                  98,9

                  CN

                  120,8

                  NZ

                  117,9

                  US

                  156,0

                  ZA

                  101,9

                  ZZ

                  120,5

                  0808 30 90

                  AR

                  97,0

                  CL

                  83,1

                  TR

                  158,2

                  ZA

                  121,5

                  ZZ

                  115,0

                  0809 29 00

                  CA

                  324,1

                  CH

                  367,5

                  TR

                  405,8

                  US

                  324,1

                  ZZ

                  355,4

                  0809 30

                  MK

                  58,0

                  TR

                  138,8

                  ZZ

                  98,4

                  0809 40 05

                  BA

                  39,4

                  MK

                  49,3

                  TR

                  127,6

                  ZA

                  206,8

                  ZZ

                  105,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/607 z dnia 19 kwietnia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               20.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/607
   z dnia 19 kwietnia 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  279,2

                  MA

                  95,7

                  SN

                  175,5

                  TR

                  108,9

                  ZZ

                  164,8

                  0707 00 05

                  MA

                  80,7

                  TR

                  112,8

                  ZZ

                  96,8

                  0709 93 10

                  MA

                  91,2

                  TR

                  134,3

                  ZZ

                  112,8

                  0805 10 20

                  CR

                  66,6

                  EG

                  47,6

                  IL

                  79,1

                  MA

                  57,5

                  TR

                  38,9

                  ZZ

                  57,9

                  0805 50 10

                  MA

                  132,7

                  ZZ

                  132,7

                  0808 10 80

                  AR

                  107,0

                  BR

                  106,3

                  CL

                  112,5

                  CN

                  131,9

                  US

                  153,7

                  ZA

                  85,7

                  ZZ

                  116,2

                  0808 30 90

                  AR

                  101,3

                  CL

                  134,3

                  CN

                  86,4

                  ZA

                  117,7

                  ZZ

                  109,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.