title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 147/2014 z dnia 14 lutego 2014 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 lutego 2014 r.

text:
               15.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 45/19

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 147/2014
   z dnia 14 lutego 2014 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 lutego 2014 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

               (2)

               Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

               (4)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 lutego 2014 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

               (5)

               Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 16 lutego 2014 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lutego 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK I

         Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 lutego 2014 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Należność celna przywozowa (1)

                  (EUR/t)

                  1001 19 00
                  1001 11 00

                  PSZENICA durum wysokiej jakości

                  0,00

                  średniej jakości

                  0,00

                  niskiej jakości

                  0,00

                  ex 1001 91 20

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 99 00

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 10 00
                  1002 90 00

                  ŻYTO

                  0,00

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                  0,00

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

                  0,00

                  1007 10 90
                  1007 90 00

                  Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

                  0,00

         (1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

                  —

                  3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

                  —

                  2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

         (2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

      31.1.2014-14.2.2014

                  1.

                  Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwykła (1)

                              Kukurydza

                              Pszenica durum, wysokiej jakości

                              Pszenica durum, średniej jakości (2)

                              Pszenica durum, niskiej jakości (3)

                              Giełda

                              Minnéapolis

                              Chicago

                              —

                              —

                              —

                              Notowanie

                              186,59

                              127,85

                              —

                              —

                              —

                              Cena FOB USA

                              —

                              —

                              269,23

                              259,23

                              239,23

                              Premia za Zatokę

                              126,47

                              26,28

                              —

                              —

                              —

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              —

                              —

                              —

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

                              17,35 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

                              — EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 944/2011 z dnia 22 września 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               23.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 944/2011
   z dnia 22 września 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 września 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  EC

                  25,3

                  MK

                  53,6

                  XS

                  31,8

                  ZZ

                  36,9

                  0707 00 05

                  MK

                  20,0

                  TR

                  106,2

                  ZZ

                  63,1

                  0709 90 70

                  TR

                  130,5

                  ZZ

                  130,5

                  0805 50 10

                  AR

                  65,9

                  CL

                  79,9

                  TR

                  74,0

                  UY

                  62,5

                  ZA

                  76,8

                  ZZ

                  71,8

                  0806 10 10

                  CL

                  75,1

                  EG

                  116,3

                  IL

                  136,9

                  MK

                  85,4

                  TR

                  110,9

                  US

                  271,3

                  ZA

                  62,4

                  ZZ

                  122,6

                  0808 10 80

                  BZ

                  86,4

                  CL

                  148,5

                  CN

                  82,6

                  NZ

                  116,8

                  US

                  123,7

                  ZA

                  124,0

                  ZZ

                  113,7

                  0808 20 50

                  AR

                  47,4

                  CN

                  78,7

                  TR

                  114,2

                  ZA

                  61,3

                  ZZ

                  75,4

                  0809 30

                  TR

                  145,2

                  ZZ

                  145,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/900 z dnia 8 czerwca 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego dla loch (posiadacz zezwolenia DSM Nutritional Product Sp. z o.o.) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               9.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 152/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/900
   z dnia 8 czerwca 2016 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego dla loch (posiadacz zezwolenia DSM Nutritional Product Sp. z o.o.)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie kwasu benzoesowego. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego dla loch, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Dodatek ten został już dopuszczony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1730/2006 (2) jako dodatek paszowy dla prosiąt odsadzonych od maciory oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2007 (3) jako dodatek paszowy dla tuczników.

               (5)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swoich opiniach z dnia 14 czerwca 2012 r. (4) i 16 czerwca 2015 r. (5), że w proponowanych warunkach stosowania kwas benzoesowy nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, ludzi ani na środowisko naturalne, a z jego stosowaniem wiąże się możliwość niewielkiego obniżenia pH moczu loch. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (6)

               Ocena kwasu benzoesowego dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Dodatek wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1730/2006 z dnia 23 listopada 2006 r. dotyczące dopuszczenia kwasu benzoesowego (VevoVitall) jako dodatku paszowego (Dz.U. L 325 z 24.11.2006, s. 9).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1138/2007 z dnia 1 października 2007 r. dotyczące zezwolenia na nowe zastosowanie kwasu benzoesowego (VevoVitall) jako dodatku paszowego (Dz.U. L 256 z 2.10.2007, s. 8).

      (4)  Dziennik EFSA 2012; 10(7):2775.

      (5)  Dziennik EFSA 2015; 13(7):4157.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (obniżenie pH moczu)

                  4d210

                  DSM Nutritional Products Sp. z o.o.

                  Kwas benzoesowy

                     Skład dodatku

                  Kwas benzoesowy (≥ 99,9 %)

                     Charakterystyka substancji czynnej

                  Kwas benzenokarboksylowy, kwas fenylokarboksylowy,
                  C7H6O2

                  Numer CAS 65-85-0
                  Maksymalny poziom zanieczyszczeń:

                              Kwas ftalowy: ≤ 100 mg/kg

                              Bifenyl: ≤ 100 mg/kg

                     Metoda analityczna
                      (1)

                  Do oznaczenia ilościowego kwasu benzoesowego w dodatku paszowym:

                              —

                              miareczkowanie wodorotlenkiem sodu (monografia Farmakopei Europejskiej 0066).

                        Do oznaczenia ilościowego kwasu benzoesowego w premiksach i paszach:

                              —

                              chromatografia cieczowa z odwróconymi fazami z detekcją UV (RP-HPLC/UV) – metoda oparta na ISO9231:2008.

                  Lochy

                  —

                  5 000

                  10 000

                              1.

                              Mieszanki paszowe uzupełniające muszą być opatrzone następującymi informacjami na temat stosowania:
                              „Mieszanek paszowych uzupełniających zawierających kwas benzoesowy nie można jako takich stosować do karmienia loch. Mieszanki paszowe uzupełniające dla loch muszą być dokładnie wymieszane z innymi materiałami paszowymi składającymi się na dzienną dawkę pokarmową.”.

                              2.

                              Należy ustanowić procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów działających na rynku pasz, tak aby ograniczyć ryzyko związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami. Jeżeli narażenie na wdychanie, kontakt ze skórą lub z oczami nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                  29 czerwca 2026 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 457/2011 z dnia 10 maja 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz melaminy pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               13.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 124/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 457/2011
   z dnia 10 maja 2011 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz melaminy pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Środki tymczasowe

               (1)

               Rozporządzeniem (UE) nr 1035/2010 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz melaminy pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej (zwanej dalej „ChRL”). Tymczasowe cła antydumpingowe wynosiły od 44,9 % do 65,2 %.

               (2)

               Postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej w dniu 4 stycznia 2010 r. przez producentów UE Borealis Agrolinz Melamine GmbH, DSM Melamine B.V. oraz Zakłady Azotowe Puławy („skarżący”) reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 50 %, ogólnej produkcji unijnej melaminy.

               (3)

               Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

         2.   Dalsze postępowanie

               (4)

               Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedstawiło oświadczenia w formie pisemnej, zawierające stanowisko w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się.

               (5)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. W tym celu przeprowadzono wizytę weryfikacyjną na terenie następującego przedsiębiorstwa wykorzystującego produkt objęty postępowaniem, aby ocenić ewentualny wpływ nałożenia ostatecznych środków antydumpingowych:

                           —

                           Coveright Surfaces Spain, Martorelles (Barcelona), Hiszpania

               (6)

               Następnie wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz melaminy pochodzącej z ChRL i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w formie cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkie strony otrzymały czas na przedstawienie uwag związanych z ujawnieniem informacji.

               (7)

               Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.

         3.   Strony zainteresowane postępowaniem

               (8)

               Wobec braku uwag stron zainteresowanych postępowaniem motywy 4–10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

   1.   Produkt objęty postępowaniem

               (9)

               Należy przypomnieć, że w motywie 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produkt objęty postępowaniem zdefiniowano jako melaminę, obecnie objętą kodem CN 2933 61 00 i pochodzącą z ChRL.

               (10)

               Melamina jest białym proszkiem krystalicznym uzyskiwanym z mocznika. Używana jest głównie w laminatach, tłoczywach proszkowych, płytach drewnopochodnych i żywicach do powlekania.

         2.   Produkt podobny

               (11)

               Jeden z producentów eksportujących powtórzył twierdzenie zawarte w motywie 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że melamina produkowana i wywożona z ChRL jest ogólnie nieco niższej jakości w porównaniu do melaminy produkowanej przez przemysł unijny i nie może być wykorzystywana w niektórych zastosowaniach powierzchniowych. Ten argument dotyczący jakości został także przedstawiony przez kilku użytkowników w Unii.

               (12)

               W toku dochodzenia wykazano, że chociaż melamina może się nieznacznie różnić kolorem, to nie jest sprzedawana w oparciu o różne normy jakości ani na rynku krajowym, ani na rynkach eksportowych. Nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących na to, że możliwe nieznaczne różnice w melaminie powodują jej różne podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz końcowe zastosowania. Inni producenci eksportujący nie poruszyli tej kwestii. Ponadto w toku dochodzenia wykazano, że wspomniany producent eksportujący wykorzystuje podobny proces produkcyjny co przemysł wspólnotowy.

               (13)

               Na podstawie powyższego przedstawiony argument zostaje odrzucony i niniejszym potwierdza się, że melaminę produkowaną i sprzedawaną przez przemysł unijny w Unii, melaminę produkowaną i sprzedawaną na rynku krajowym w ChRL i melaminę przywożoną do Unii z ChRL, jak również melaminę produkowaną i sprzedawaną w Indonezji, która służyła za państwo analogiczne, uznaje się za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (14)

               Wobec braku innych uwag w odniesieniu do produktu podobnego motywy 12–15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

         C.   DUMPING

   1.   Traktowanie na zasadach rynkowych

               (15)

               Początkowo wszystkim producentom eksportującym, którzy złożyli wniosek o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”), odmówiono przyznania go, ponieważ ceny nakładów stanowiących główny koszt produkcji nie odzwierciedlały we właściwy sposób wartości rynkowej, czego wymaga art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Jak określono w motywach 20–24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, podczas dochodzenia w sprawie MET ustalono, że wynikało to z interwencji państwa zarówno na rynku gazu ziemnego, jak i mocznika w ChRL. Oprócz tej ogólnej sytuacji występowały także specyficzne dla poszczególnych przedsiębiorstw powody odmowy przyznania MET, jak określono w motywach 25–28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

               (16)

               Jeden z producentów eksportujących twierdził, że cena mocznika w ChRL jest zgodna z cenami w innych częściach świata, takich jak Indonezja oraz Bliski Wschód, dlatego wniosek, że koszty głównych nakładów są zniekształcone, nie jest uzasadniony.

               (17)

               Nie kwestionowano jednak początkowego wniosku, że na rynku mocznika w ChRL występuje znaczna interwencja państwa, jak określono w motywach 23 i 24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ten element wystarcza, by stwierdzić, że kryterium określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego nie zostało spełnione. Na powyższe stwierdzenie nie ma wpływu fakt, że w pewnym momencie ceny mocznika w ChRL i niektórych innych częściach świata mogły być na zbliżonym poziomie.

               (18)

               Jedna z grup eksporterów nie zgodziła się z odmową przyznania MET i idywidualnego traktowania („IT”) na podstawie faktu, że Komisja nie otrzymała pełnych formularzy wniosku o MET dla wszystkich przedsiębiorstw powiązanych. W swych uwagach związanych z ujawnieniem informacji grupa ta zaoferowała pełną współpracę, ale nie kwestionowała faktu, że jedno z jej przedsiębiorstw powiązanych nie złożyło formularza wniosku o MET w tym samym czasie, co reszta grupy. Z tego powodu zarzut odrzucono.

               (19)

               Wobec braku innych uwag dotyczących MET, motywy 16–32 zostają niniejszym potwierdzone.

         2.   Indywidualne traktowanie

               (20)

               Wstępnie ustalono, że trzech z pięciu producentów eksportujących lub grup takich przedsiębiorstw w ChRL spełnia wszystkie kryteria dotyczące IT.

               (21)

               Przemysł unijny zakwestionował decyzję o przyznaniu IT trzem grupom przedsiębiorstw, argumentując, że jeden z producentów eksportujących to spółka będąca własnością chińskiego państwa, a inny ma różne powiązania na szczeblu kierowniczym z przedsiębiorstwami kontrolowanymi przez państwo. Ponadto stopień interwencji państwa jest tak znaczny, że pozwoliłby na obejście środków w odniesieniu do wszystkich trzech producentów eksportujących.

               (22)

               W toku dochodzenia wykazano, że żaden z producentów eksportujących, którym początkowo przyznano IT, nie stanowi własności państwa. Ponadto twierdzenie, że kierownictwo jednego z producentów eksportujących ma powiązania ze spółkami stanowiącymi własność państwa, nie zostało uzasadnione. W odniesieniu do ewentualnego ryzyka obejścia środków należy zauważyć, że w toku dochodzenia wykazano, że ceny eksportowe, wywożone ilości i warunki sprzedaży były swobodnie negocjowane i określane, a producenci eksportujący nie byli ani spółkami będącymi własnością państwa, ani w inny sposób nie podlegali na szczeblu kierowniczym dominującym wpływom państwa. Można zatem wnioskować, że interwencja państwa nie była taka, by pozwolić na obejście środków.

               (23)

               Wobec powyższego argumenty przemysłu unijnego zostają niniejszym odrzucone. Potwierdza się zatem wstępny wniosek, że trzech z pięciu producentów eksportujących spełnia wszystkie warunki IT.

         3.   Wartość normalna

   a)   Wybór państwa analogicznego

               (24)

               Na państwo analogiczne wybrano Indonezję. Dane przedstawione w odpowiedzi indonezyjskiego producenta współpracującego zostały zweryfikowane na miejscu i stwierdzono, że są one wiarygodne i stanowią odpowiednią podstawę do skonstruowania wartości normalnej.

               (25)

               Jeden z producentów eksportujących zakwestionował wybór Indonezji jako państwa analogicznego w związku z tym, że zainteresowanym stronom nie dano możliwości wypowiedzenia się na temat tego wyboru. Otwarte do wglądu akta sprawy zawierały jednak od maja 2010 r. adnotację wyjaśniającą, dlaczego na państwo analogiczne wybrano Indonezję. Ponieważ więc strony miały wystarczającą możliwość wypowiedzenia się na temat tego wyboru, ich prawa proceduralne zostały w pełni uszanowane. Nie otrzymano żadnych innych uwag na temat wyboru państwa analogicznego.

               (26)

               Niniejszym potwierdza się zatem, że Indonezja jest odpowiednim i uzasadnionym państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.

         b)   Określenie wartości normalnej

               (27)

               Należy przypomnieć, że wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztów produkcji indonezyjskiego producenta i uzasadnionej kwoty kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych oraz zysku na rynku krajowym.

               (28)

               Jeden z producentów eksportujących zakwestionował poziom skonstruowanej wartości normalnej, w szczególności koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne oraz zysk, które zostały oparte na takich kosztach i zysku przemysłu unijnego. Metoda ta jest jednak zgodna z art. 2 ust. 6 lit. c) i uznaje się ją za odpowiednią. Nie były dostępne żadne inne dane, na których podstawie można byłoby obliczyć koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne oraz zysk, ponieważ w kraju analogicznym nie było żadnych innych eksporterów lub producentów objętych dochodzeniem, a producent objęty dochodzeniem nie sprzedawał żadnej innej kategorii produktów w OD.

               (29)

               Z tego powodu zarzut odrzucono. Motywy 35–45 w odniesieniu do określenia wartości normalnej zostają niniejszym potwierdzone.

         c)   Ceny eksportowe dla producentów eksportujących, którym przyznano IT

               (30)

               Wobec braku uwag co do metody ustalania ceny eksportowej motyw 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

         d)   Porównanie

               (31)

               Jeden z producentów eksportujących zakwestionował porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej w odniesieniu do kwestii VAT-u. Ze względu jednak na fakt, że wartość normalna oraz cena eksportowa zostały porównane na tym samym poziomie opodatkowania pośredniego, tj. łącznie z VAT-em, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. c), nie jest potrzebna zmiana tej metody. Motywy 47 i 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają zatem niniejszym potwierdzone.

         4.   Marginesy dumpingu

   a)   Dla współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano IT

               (32)

               Wobec braku uwag dotyczących marginesów dumpingu motyw 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

               (33)

               Na tej podstawie ostateczne marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

                           Przedsiębiorstwo

                           Ostateczny margines dumpingu

                           Sichuan Jade Elephant Melamine S&T Co., Ltd

                           44,9 %

                           Shandong Liaherd Chemical Industry Co., Ltd

                           47,6 %

                           Henan Junhua Development Company, Ltd

                           49,0 %

         b)   Dla wszystkich pozostałych producentów eksportujących

               (34)

               Wobec braku uwag dotyczących marginesów dumpingu, motywy 51–52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
               Na tej podstawie ogólnokrajowy poziom dumpingu ustala się ostatecznie na 65,6 % ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem a motyw 53 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

         D.   SZKODA

   1.   Szkoda

   1.1.
         Produkcja unijna i przemysł unijny

               (35)

               Ze względu na brak uwag dotyczących produkcji unijnej i przemysłu unijnego motywy 54–56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

         1.2.
         Konsumpcja w Unii

               (36)

               Niektóre strony twierdziły, że dane liczbowe Eurostatu dotyczące przywozu melaminy z ChRL nie są wiarygodne w odniesieniu do ilości. Weryfikacja danych Eurostatu doprowadziła do drobnych zmian danych liczbowych dotyczących przywozu, a w konsekwencji także konsumpcji w Unii, co obrazują poniższe tabele. Zmiany te nie wpływają na analizę konsumpcji w Unii zawartą w motywach 57–59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, które mogą zatem zostać potwierdzone.

                  Tabela 1

                           2006

                           2007

                           2008

                           OD

                           Wielkość (w tonach)

                           368 873

                           392 691

                           326 409

                           267 226

                           zindeksowana

                           100

                           106

                           88

                           72

                              Źródło: Uaktualnione dane Eurostatu i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

         1.3.
         Przywóz do Unii Europejskiej z państwa, którego dotyczy postępowanie

   1.3.1.   Wielkość, cena i udział w rynku przywozu z ChRL

      Tabela 2

               Przywóz z ChRL

               2006

               2007

               2008

               OD

               Wielkość (w tonach)

               26 962

               46 874

               37 366

               18 482

               zindeksowana

               100

               174

               139

               69

                  Źródło: Uaktualnione dane Eurostatu

               (37)

               Powyższe zmiany wielkości przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie, nie wpływają na ustalenia zawarte w motywach 61 i 62 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, które mogą zatem zostać potwierdzone.

               (38)

               Kilku użytkowników twierdziło, że nie dokonywali przywozu melaminy z ChRL w 2009 i 2010 r., ponieważ chińskie ceny były zbyt wysokie w porównaniu z cenami obowiązującymi w UE. Kwestionowali zatem podcięcie cenowe chińskich eksporterów, które ustalono w OD.

               (39)

               Jak wspomniano w motywach 63 i 64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, poziom współpracy z chińskimi eksporterami był niski. Dlatego też do ustalenia podcięcia wykorzystano informacje zgromadzone na miejscu od współpracujących chińskich przedsiębiorstw. Jak wspomniano w motywach 66 i 67 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz współpracujących producentów eksportujących podcinał ceny przemysłu unijnego w OD o 10,3 %. Ze względu na brak nowych dowodów w porównaniu z dowodami dostępnymi w momencie nałożenia środków tymczasowych, twierdzenie to zostaje odrzucone.

         1.3.2.   Podcięcie cenowe

               (40)

               Niektórzy użytkownicy twierdzili, że należy uwzględnić dodatkowy nakład pracy związany z przeładunkiem melaminy przywożonej z ChRL. Twierdzili, że cena zakupu chińskiej melaminy nie zawiera tego rodzaju kosztu.

               (41)

               W wyniku badania tego wniosku stwierdzono, że brak jest podstaw do ustalenia, na jakich warunkach dokonuje się przywozu melaminy z ChRL i określenia ewentualnych kosztów, które są ponoszone oprócz ceny zakupu. Ponadto powyższe strony nie przedstawiły dowodów, dlatego twierdzenie to zostaje odrzucone.

               (42)

               Tak jak w momencie nakładania środków tymczasowych, niektóre strony twierdziły, że obliczenie podcięcia cenowego opiera się na danych Eurostatu, a nie na danych zweryfikowanych od zaledwie 30 % współpracujących chińskich przedsiębiorstw.

               (43)

               Jak wspomniano w motywie 66 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, do obliczenia podcięcia cenowego wykorzystano dane współpracujących eksporterów. Dane te zostały zweryfikowane i dlatego uznaje się je za bardziej wiarygodne niż dane otrzymane z Eurostatu. W związku z tym twierdzenie to zostaje odrzucone.

               (44)

               Wobec braku innych uwag dotyczących podcięcia cenowego niniejszym potwierdza się metodykę ustalania podcięcia cenowego przedstawioną w motywach 66 i 67 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         1.4.
         Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

               (45)

               Wobec braku innych uwag dotyczących sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego motywy 68–82 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

         1.5.
         Wnioski dotyczące szkody

               (46)

               Wobec braku uwag w odniesieniu do wniosków dotyczących szkody motywy od 83 do 86 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

         2.   Związek przyczynowy

   2.1.
         Uwaga wstępna

               (47)

               Jak wspomniano w motywie 87 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL spowodował szkodę dla przemysłu unijnego w takim stopniu, iż można ją uznać za istotną. Ponadto oprócz przywozu towarów po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej innymi czynnikami.

         2.2.
         Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

               (48)

               W oparciu o zmienione dane dotyczące przywozu, przedstawione w tabeli 2 powyżej, uwagi przedstawione w motywach 88–95 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych pozostają aktualne. Ogólnie w okresie badanym przywóz z ChRL spadł znacznie o 31 % ze względu na spadek konsumpcji w Unii (– 28 %). W odniesieniu do cen cena eksportowa zweryfikowana na terenie przedsiębiorstw współpracujących chińskich producentów była niższa niż średnia cena przywozu podana przez Eurostat. Ustalono, że w OD zweryfikowani współpracujący chińscy eksporterzy, dokonujący ok. 30 % całkowitego wywozu z ChRL, podcinali cenę przemysłu unijnego o 10,3 %.

               (49)

               W toku dochodzenia wykryto, że w niektórych miesiącach OD chińscy eksporterzy sprzedawali swoje nadwyżki melaminy na rynku unijnym, gdy ceny były dla nich atrakcyjne, a wycofywali się, gdy ceny zaczynały spadać. Ta specjalna strategia cenowa miała negatywny wpływ na rynek unijny w całym OD ze względu na fakt, że ceny mogą być ustalane na okres od trzech do sześciu miesięcy. Potwierdza się zatem, że obecność na rynku unijnym przywozu po niskich cenach dumpingowych odgrywał rolę w dalszym pogłębianiu negatywnych tendencji cen sprzedaży na rynku w perspektywie średniookresowej po jego wycofaniu. Niski poziom cen sprzedaży przyczynił się do dramatycznego poziomu strat poniesionych przez przemysł unijny i został wskazany jako jeden z głównych czynników ustalonej istotnej szkody.

               (50)

               Na tej podstawie można potwierdzić istnienie związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.

         2.3.
         Wpływ innych czynników

               (51)

               W odniesieniu do tego punktu strony powtórzyły większość uwag zgłoszonych na etapie tymczasowym. W odniesieniu do skutków przywozu po cenach dumpingowych niektóre strony ponownie stwierdziły, że dane liczbowe Eurostatu powinny być nadrzędne wobec danych zweryfikowanych na terenie przedsiębiorstw współpracujących producentów eksportujących. Twierdzenie to odbierałoby sens przeprowadzania dochodzeń na miejscu, nie mogło zatem zostać zaakceptowane. Nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących na to, by dane wykorzystane w dochodzeniu nie były wiarygodne. Twierdzenie to zostało zatem odrzucone.

               (52)

               Niektóre strony twierdziły, że szkoda wyrządzona przemysłowi unijnemu nie została spowodowana przez przywóz z ChRL, lecz przez światowy kryzys gospodarczy. Strony te nie przedstawiły jednak żadnych dowodów wskazujących na to, że dane wykorzystane w dochodzeniu nie były wiarygodne. Ponadto przywóz po cenach dumpingowych wzmógł skutki kryzysu gospodarczego i w konsekwencji jeszcze bardziej pogorszył sytuację przemysłu unijnego. Argument ten został zatem odrzucony.

               (53)

               Uwagi i dowody przedstawione w odniesieniu do innych czynników nie miały jednak takiej natury, by móc wpłynąć na zmianę wniosków przedstawionych w motywach 108–110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a mianowicie, że żaden z tych czynników nie narusza związku przyczynowego pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny. Potwierdza się zatem wniosek tymczasowy, że przywóz po cenach dumpingowych wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu.

         3.   Interes unii

   3.1.
         Interes przemysłu unijnego

               (54)

               Należy przypomnieć, że przemysł unijny składa się z trzech producentów rozmieszczonych w różnych państwach członkowskich, zatrudniających bezpośrednio ponad 600 osób w działalności związanej z melaminą.

               (55)

               Niektórzy użytkownicy twierdzili, że dane liczbowe dotyczące zatrudnienia przedstawione przez skarżących są zawyżone. Nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących na to, by zweryfikowane dane wykorzystane w dochodzeniu nie były wiarygodne, dlatego też argument ten został odrzucony.

               (56)

               Jeden z użytkowników twierdził, że przemysł unijny zamknął zakłady produkcyjne ze względu na problemy techniczne, a nie w wyniku domniemanego przywozu po cenach dumpingowych.

               (57)

               W niektórych fabrykach przemysłu unijnego faktycznie wystąpiły pewne problemy techniczne, ale miały one miejsce głównie po OD. Po wprowadzeniu środków tymczasowych przemysł unijny poinformował, że ponownie uruchomiono fabryki, które nie funkcjonowały z powodu przywozu po cenach dumpingowych. Pokazuje to, że już środki tymczasowe miały pozytywny wpływ na przemysł unijny.

               (58)

               Oczekuje się, że nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych na przywóz towarów pochodzących z ChRL będzie miało dalszy pozytywny wpływ na sytuację gospodarczą przemysłu unijnego i umożliwi mu odzyskanie przynajmniej części utraconej rentowności.

               (59)

               Ze względu na brak innych uwag dotyczących interesu przemysłu unijnego niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 112–115 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         3.2.
         Interes importerów

               (60)

               Z uwagi na brak uwag dotyczących interesu importerów stwierdzono, że wprowadzenie ostatecznych środków na przywóz melaminy pochodzącej z ChRL nie byłoby sprzeczne z interesem importerów.

         3.3.
         Interes użytkowników

               (61)

               Na etapie tymczasowym współpraca ze strony użytkowników była stosunkowo niska. Otrzymano jedynie siedem odpowiedzi, które można było uznać za istotne, na 44 rozesłane kwestionariusze. Przywóz dokonywany przez użytkowników współpracujących stanowił ok. 10 % unijnej konsumpcji. Stwierdzono, że na tym etapie wpływ proponowanych środków byłby stosunkowo ograniczony.

               (62)

               Po nałożeniu środków tymczasowych przeprowadzono wizytę weryfikacyjną na terenie głównego unijnego użytkownika współpracującego. W toku dochodzenia wykazano, że udział melaminy w kosztach produkcji wynosi od 8 % do 15 %, w zależności od działalności. Ewentualny wpływ środków byłby zatem stosunkowo nieznaczny, zależnie od udziału melaminy w kosztach oraz poziomu rentowności, który był stosunkowo niski.

               (63)

               W odpowiedziach otrzymanych od szeregu użytkowników twierdzono, że po nałożeniu środków tymczasowych na rynku unijnym wystąpiły niedobory melaminy, które prowadziły do znacznego i stałego wzrostu cen. Podczas gdy w OD cena sprzedaży melaminy wynosiła ok. 900 EUR za tonę, po OD ceny wahały się między 1 200 EUR a 1 500 EUR za tonę.

               (64)

               W wyniku wizyty weryfikacyjnej przeprowadzonej na terenie przedsiębiorstwa użytkownika współpracującego potwierdzono, że środki tymczasowe, w połączeniu z podwyżką cen dokonaną przez przemysł unijny, miały wpływ na jego działalność. Przemysł unijny posiada udział w rynku unijnym w wysokości 85 %, dlatego też praktycznie wszyscy użytkownicy pozyskują dużą część stosowanej przez nich melaminy od producentów z Unii.

               (65)

               Informacje zgromadzone w toku dochodzenia również wskazują na oczekiwane wzrosty cen w okresie po OD. Dlatego też wydaje się uzasadnione, by w interesie Unii zmienić formę środków tymczasowych, tak by ograniczyć dalszy wzrost cen melaminy, który miałby poważny wpływ na całokształt działalności użytkowników.

               (66)

               Niektórzy użytkownicy twierdzą, że w 2010 r. na rynku wystąpiły niedobory melaminy, producenci z UE nie byli w stanie zaspokoić popytu na rynku unijnym, a nałożenie środków tymczasowych zwiększyło te niedobory.

               (67)

               Analiza dostępnych danych wykazała, że rzeczywiście przez pewien czas na rynku występował niedobór melaminy, ale nie został on wywołany przez środki tymczasowe, lecz wynikał z ogólnoświatowych zmian na rynku.

               (68)

               Niektórzy użytkownicy twierdzą, że producenci z UE nie dostarczyli wymaganych ilości melaminy, by mogli oni utrzymać swoją produkcję.

               (69)

               Analiza dostępnych danych wykazała, że niedobór wystąpił dopiero na rynku transakcji natychmiastowych, ale uzgodnione ilości przewidziane umowami zostały dostarczone.

               (70)

               Ponadto producenci z UE i producenci w państwach trzecich uruchomili dodatkowe moce produkcyjne, zapewniając użytkownikom unijnym stałe zaopatrzenie w melaminę.

               (71)

               Jeden z użytkowników twierdził, że przestał budować nowy zakład produkcyjny, ponieważ zdał sobie sprawę z tego, że przy tym poziomie nałożonych środków tymczasowych nie będzie już konkurencyjny na swoich głównych rynkach eksportowych.

               (72)

               Niektórzy użytkownicy twierdzili, że jeśli potwierdzone zostaną środki tymczasowe, produkty przetworzone w Unii nie będą już konkurencyjne w stosunku do przywozu tych samych produktów przetworzonych z ChRL. Dlatego też użytkownicy będą zmuszeni zamknąć albo przenieść swoje zakłady produkcyjne poza granice Unii.

               (73)

               Jedno stowarzyszenie użytkowników twierdziło, że sam sektor producentów płyt drewnopodobnych tworzy tysiące miejsc pracy, czyli znacznie więcej niż producenci melaminy w UE. Dlatego też nałożenie środków ostatecznych nie leży w interesie Unii.

               (74)

               Powyższe strony nie przedstawiły przekonujących dowodów na poparcie swoich argumentów, dlatego też motywy 116–121 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

         3.4.
         Wnioski dotyczące interesu Unii

               (75)

               Na podstawie powyższego stwierdza się, nie istnieją istotne powody przemawiające przeciwko nałożeniu ostatecznych ceł antydumpingowych na przywóz melaminy pochodzącej z ChRL.

               (76)

               Na podstawie powyższego wydaje się jednak, że w interesie Unii leży zmiana formy proponowanych środków, tak by ograniczyć ewentualny poważny wpływ na całokształt działalności użytkowników, którzy są w wysokim stopniu zależni od zaopatrzenia w melaminę.

         4.   Ostateczne środki antydumpingowe

   4.1.
         Poziom usuwający szkodę

               (77)

               Ze względu na brak jakichkolwiek istotnych uwag, które mogłyby zmienić wniosek dotyczący poziomu usuwającego szkodę, niniejszym potwierdza się wnioski zawarte w motywach 123–127 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.2.
         Środki ostateczne

               (78)

               W świetle powyższego stwierdza się, że zmiana formy środków poprzez nałożenie ostatecznych środków w formie minimalnej ceny importowej („MCI”) w odniesieniu do współpracujących eksporterów, którym przyznano IT, oraz stałego cła w wysokości 415,00 EUR/tonę wagi netto produktu w odniesieniu do wszystkich pozostałych. Przywóz od współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano IT, podlegałby MCI w wysokości 1 153 EUR/tonę wagi netto produktu.

               (79)

               MCI oparta jest na wartości normalnej ustalonej w państwie analogicznym, powiększonej do poziomu ceny CIF na granicy Unii z wykorzystaniem danych dotyczących wywozu przedstawionych przez chińskich eksporterów, a następnie wyrażonej w EUR/tonę wagi netto produktu.

               (80)

               W przypadku gdy przywóz odbywać się będzie po cenie CIF na granicy Unii równej lub wyższej od ustalonej minimalnej ceny importowej, cło nie będzie pobierane. Jeśli cena przywozu będzie niższa, różnica między rzeczywistą ceną a ustaloną minimalną ceną importową stanie się należna.

               (81)

               Eksporterzy niewspółpracujący oraz eksporterzy, którym nie przyznano IT, podlegaliby cłu rezydualnemu w wysokości 415,00 EUR/tonę wagi netto produktu (w oparciu o różnicę między ceną niewyrządzającą szkody, jak wspomniano w motywie 126 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a wyrządzającą największą szkodę transakcją współpracującego eksportera w OD) bez względu na cenę importową.

               (82)

               Ta forma środków pozwoliłaby producentom w UE na przezwyciężenie negatywnych skutków dumpingu i powinna także zapobiec niesłusznym podwyżkom cen, które mogłyby mieć poważny wpływ na całokształt działalności gospodarczej użytkowników.

               (83)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych. Oprócz tego wyznaczono im okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Przemysł unijny zakwestionował następnie argumenty użytkowników dotyczące niedoborów produktu objętego postępowaniem oraz zmian cen po OD na rynku unijnym. W odniesieniu do niedoborów przemysł unijny argumentował, że przemysł ten ma cykliczny charakter i że istnieją inne źródła zaopatrzenia, takie jak Trynidad i Katar. W odniesieniu do tendencji cen utrzymywał, że wzrost rozpoczął się długo przed nałożeniem środków tymczasowych. Nie można jednak zaprzeczyć, iż od nałożenia środków tymczasowych ceny stale rosną, a przywóz z innych źródeł jest nieznaczny. Uwagi przedstawione przez pozostałe zainteresowane strony zostały należycie uwzględnione, nie miały jednak takiej natury, by móc wpłynąć na zmianę wniosków.

               (84)

               Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu są stosowane wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wyprodukowanego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytworzonego przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w art. 1, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie może korzystać z tych stawek i do niego stosowane są stawki dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

               (85)

               Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (3) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby niniejsze rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

               (86)

               Aby zminimalizować ryzyko obchodzenia środków, uznaje się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki obejmują: Przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów.

               (87)

               W przypadku gdy wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z MCI wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu wspomnianych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie dotyczące obchodzenia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia MCI i – w następstwie – nałożenie cła.

               (88)

               Jeśli warunki rynkowe ulegną znacznej zmianie po nałożeniu środków ostatecznych, Komisja może z własnej inicjatywy dokonać przeglądu środków, aby ocenić, czy przynoszą one zamierzone skutki w odniesieniu do usuwania szkody i czy jest uzasadniona zmiana formy środków.

         4.3.
         Ostateczny pobór tymczasowych ceł antydumpingowych

               (89)

               W świetle ustalonych wielkości marginesów dumpingu oraz poziomu szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru, do wysokości ostatecznie nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych. Jeżeli ostateczne cła są niższe od ceł tymczasowych, zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych zostają zwolnione. W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe od ceł tymczasowych, ostatecznie pobrane zostają tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz melaminy, aktualnie objętej kodem CN 2933 61 00, pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej.
   2.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego stosowane dla produktu określonego w ust. 1 i wytwarzanego przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa, ustala się następująco:

               Przedsiębiorstwo

               Minimalna cena przywozu
               (EUR/t wagi netto produktu)

               Cło
               (EUR/t wagi netto produktu)

               Dodatkowy kod TARIC

               Sichuan Jade Elephant Melamine S&T Co., Ltd

               1 153

               —

               A986

               Shandong Liaherd Chemical Industry Co., Ltd

               1 153

               —

               A987

               Henan Junhua Development Company, Ltd

               1 153

               —

               A988

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               —

               415,00

               A999

         W odniesieniu do tych wymienionych producentów indywidualnych wysokość ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego na produkt opisany w ust. 1 równa jest różnicy między minimalną ceną importową a ceną netto na granicy Unii przed ocleniem, we wszystkich przypadkach, gdy ta druga cena jest niższa od minimalnej ceny importowej. W odniesieniu do tych wymienionych producentów indywidualnych nie pobiera się cła, gdy cena netto na granicy Unii przed ocleniem jest równa odpowiadającej jej minimalnej cenie importowej bądź od niej wyższa.
   Zastosowanie minimalnej ceny importowej określonej dla przedsiębiorstw wymienionych w niniejszym ustępie jest uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
   3.   W odniesieniu do wymienionych producentów indywidualnych, w przypadkach gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i gdy w związku z tym określa się cenę rzeczywiście zapłaconą lub należną proporcjonalnie w celu ustalenia wartości celnej zgodnie z art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (4), minimalna cena importowa określona powyżej jest pomniejszona o odsetek, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej. Należne cło jest w takich przypadkach równe różnicy między obniżoną minimalną cenę importową a obniżoną ceną netto na granicy Unii przed odprawą celną.
   W odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, w przypadkach gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i dlatego cena rzeczywiście zapłacona lub należna jest przeliczana proporcjonalnie w celu określenia wartości celnej zgodnie z art. 145 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, kwota cła antydumpingowego wyliczona na podstawie powyższego ust. 2 jest pomniejszona o odsetek, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1035/2010 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione. W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe od ceł tymczasowych, ostatecznie pobrane zostają tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 298 z 16.11.2010, s. 10.

      (3)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, NERV-105, 1049 Bruxelles/Brussel, BELGIA.

      (4)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 2, musi zawierać oświadczenie w następującej formie, podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową:

                  1.

                  Nazwisko i funkcja pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową.

                  2.

                  Oświadczenie o następującej treści:
                  „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) melaminy sprzedawanej na wywóz do Unii Europejskiej i objętej niniejszą fakturą zostało wytworzone przez (nazwa i siedziba przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w Chińskiej Republice Ludowej. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.
                  Data i podpis”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 179/2013 z dnia 28 lutego 2013 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 marca 2013 r.

text:
               1.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 179/2013
   z dnia 28 lutego 2013 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 marca 2013 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

               (2)

               Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

               (4)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 marca 2013 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

               (5)

               Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 1 marca 2013 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK I

         Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 marca 2013 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Należność celna przywozowa (1)

                  (EUR/t)

                  1001 19 00
                  1001 11 00

                  PSZENICA durum wysokiej jakości

                  0,00

                  średniej jakości

                  0,00

                  niskiej jakości

                  0,00

                  ex 1001 91 20

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 99 00

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 10 00
                  1002 90 00

                  ŻYTO

                  0,00

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                  0,00

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

                  0,00

                  1007 10 90
                  1007 90 00

                  Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

                  0,00

         (1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

                  —

                  3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

                  —

                  2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

         (2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

      15.2.2013-27.2.2013

                  1.

                  Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwykła (1)

                              Kukurydza

                              Pszenica durum, wysokiej jakości

                              Pszenica durum, średniej jakości (2)

                              Pszenica durum, niskiej jakości (3)

                              Giełda

                              Minnéapolis

                              Chicago

                              —

                              —

                              —

                              Notowanie

                              237,19

                              207,60

                              —

                              —

                              —

                              Cena FOB USA

                              —

                              —

                              299,44

                              289,44

                              269,44

                              Premia za Zatokę

                              82,86

                              18,84

                              —

                              —

                              —

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              —

                              —

                              —

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

                              14,73 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

                              — EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1208/2014 z dnia 11 listopada 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               12.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 327/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1208/2014
   z dnia 11 listopada 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 listopada 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  78,9

                  MA

                  58,0

                  MK

                  67,1

                  ZZ

                  68,0

                  0707 00 05

                  AL

                  79,4

                  JO

                  194,1

                  MK

                  74,3

                  TR

                  123,4

                  ZZ

                  117,8

                  0709 93 10

                  AL

                  72,2

                  MA

                  63,5

                  TR

                  124,5

                  ZZ

                  86,7

                  0805 20 10

                  MA

                  97,1

                  TR

                  74,4

                  ZZ

                  85,8

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  MK

                  74,3

                  TR

                  74,0

                  ZZ

                  74,2

                  0805 50 10

                  AR

                  78,7

                  TR

                  88,4

                  ZZ

                  83,6

                  0806 10 10

                  BR

                  284,6

                  LB

                  302,8

                  PE

                  255,7

                  TR

                  144,6

                  US

                  312,5

                  ZZ

                  260,0

                  0808 10 80

                  AR

                  153,3

                  BA

                  46,1

                  BR

                  53,5

                  CA

                  136,0

                  CL

                  88,2

                  NZ

                  147,4

                  US

                  101,6

                  ZA

                  129,1

                  ZZ

                  106,9

                  0808 30 90

                  CN

                  85,3

                  ZZ

                  85,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 969/2013 z dnia 2 października 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pasta di Gragnano (ChOG)]

text:
               11.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 270/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 969/2013
   z dnia 2 października 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pasta di Gragnano (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Pasta di Gragnano” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie na podstawie art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Pasta di Gragnano” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 października 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 77 z 15.3.2013, s. 25.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne i środki spożywcze wymienione w pkt I załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1151/2012:

         Klasa 2.7.   Makarony

      WŁOCHY
      Pasta di Gragnano (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 124/2012 z dnia 13 lutego 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               14.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 40/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 124/2012
   z dnia 13 lutego 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  54,6

                  TN

                  85,2

                  TR

                  93,7

                  ZZ

                  77,8

                  0707 00 05

                  EG

                  229,9

                  JO

                  134,1

                  TR

                  168,6

                  US

                  57,6

                  ZZ

                  147,6

                  0709 91 00

                  EG

                  330,9

                  ZZ

                  330,9

                  0709 93 10

                  MA

                  84,3

                  TR

                  149,7

                  ZZ

                  117,0

                  0805 10 20

                  EG

                  47,7

                  IL

                  74,0

                  MA

                  51,9

                  TN

                  51,6

                  TR

                  72,7

                  ZZ

                  59,6

                  0805 20 10

                  IL

                  163,3

                  MA

                  106,7

                  ZZ

                  135,0

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  CN

                  60,1

                  EG

                  95,0

                  IL

                  107,5

                  MA

                  111,8

                  TR

                  71,6

                  ZZ

                  89,2

                  0805 50 10

                  EG

                  58,2

                  TR

                  51,1

                  ZZ

                  54,7

                  0808 10 80

                  CA

                  124,7

                  CL

                  98,4

                  CN

                  111,0

                  MK

                  26,7

                  US

                  151,3

                  ZZ

                  102,4

                  0808 30 90

                  CL

                  178,7

                  CN

                  80,5

                  US

                  122,2

                  ZA

                  112,3

                  ZZ

                  123,4

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1070/2011 z dnia 21 października 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012

text:
               22.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 277/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1070/2011
   z dnia 21 października 2011 r.
   zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2011 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1059/2011 (4).

               (2)

               Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 października 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 254 z 30.9.2011, s. 12.

      (4)  Dz.U. L 276 z 21.10.2011, s. 37.

      ZAŁĄCZNIK

         Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 22 października 2011 r.

                  (EUR)

                  Kod CN

                  Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

                  Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

                  1701 11 10 (1)

                  48,08

                  0,00

                  1701 11 90 (1)

                  48,08

                  0,48

                  1701 12 10 (1)

                  48,08

                  0,00

                  1701 12 90 (1)

                  48,08

                  0,18

                  1701 91 00 (2)

                  49,54

                  2,61

                  1701 99 10 (2)

                  49,54

                  0,00

                  1701 99 90 (2)

                  49,54

                  0,00

                  1702 90 95 (3)

                  0,50

                  0,22

         (1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 567/2012 z dnia 26 czerwca 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 917/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez dodanie jednego przedsiębiorstwa do wykazu producentów z Chińskiej Republiki Ludowej zawartego w załączniku I

text:
               29.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 567/2012
   z dnia 26 czerwca 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 917/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez dodanie jednego przedsiębiorstwa do wykazu producentów z Chińskiej Republiki Ludowej zawartego w załączniku I
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 917/2011 z dnia 12 września 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (2) („rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 917/2011”), w szczególności jego art. 3,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 917/2011 Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Unii płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”). Mając na uwadze dużą liczbę producentów eksportujących w Chinach, współpracujących w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia cła antydumpingowego („dochodzenie pierwotne”), dobrano próbę chińskich producentów eksportujących i na przedsiębiorstwa objęte próbą nałożono indywidualne stawki cła wynoszące od 26,3 % do 36,5 %, natomiast względem pozostałych przedsiębiorstw współpracujących, nieobjętych próbą, zastosowano stawkę cła w wysokości 30,6 %. Na wszystkie pozostałe chińskie przedsiębiorstwa nałożono stawkę cła w wysokości 69,7 %.

               (2)

               Artykuł 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 917/2011 stanowi, że jeżeli nowy producent eksportujący w Chinach przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, iż:

                           —

                           nie dokonał wywozu do Unii produktów opisanych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r.) („okres objęty dochodzeniem”) (pierwsze kryterium),

                           —

                           nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani z żadnym producentem w Chinach, który podlega środkom antydumpingowym wprowadzonym tym rozporządzeniem (drugie kryterium), oraz

                           —

                           dokonał wywozu produktów objętych postępowaniem do Unii po okresie objętym dochodzeniem, na podstawie którego określono środki, lub przyjął nieodwracalne zobowiązania umowne dotyczące wywozu znacznej ilości produktu do Unii (trzecie kryterium),

                     wówczas art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia może zostać zmieniony poprzez przyznanie nowemu producentowi eksportującemu stawki cła mającej zastosowanie względem przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą, czyli 30,6 %.

         B.   WNIOSEK NOWEGO PRODUCENTA EKSPORTUJĄCEGO

               (3)

               Jedno przedsiębiorstwo chińskie („wnioskodawca”) złożyło wniosek o przyznanie mu takiego samego statusu jak przedsiębiorstwom współpracującym w pierwotnym dochodzeniu, których nie objęto próbą („status podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący”).

               (4)

               Przeprowadzono badanie w celu ustalenia, czy wnioskodawca spełnia kryteria pozwalające na przyznanie mu statusu podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący, określone w art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 917/2011.

               (5)

               Do wnioskodawcy wysłano kwestionariusz z prośbą o dostarczenie dowodów dla wykazania, że spełnia trzy powyższe kryteria.

               (6)

               Dowody przedstawione przez chińskiego producenta eksportującego uznano za wystarczające dla wykazania, że spełnia on kryteria określone w art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 917/2011. Można zatem temu producentowi eksportującemu przyznać stawkę cła mającą zastosowanie względem przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą (czyli 30,6 %), a wskutek tego jego nazwę można dodać do wykazu producentów eksportujących w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 917/2011.

               (7)

               Wnioskodawca i przemysł unijny zostali powiadomieni o ustaleniach poczynionych w ramach badania oraz mieli możliwość przedstawienia uwag.

               (8)

               Wszystkie argumenty i oświadczenia przedstawione przez zainteresowane strony zostały przeanalizowane i należycie uwzględnione w stosownych przypadkach,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Do wykazu producentów z Chińskiej Republiki Ludowej wymienionych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 917/2011 dodaje się następujące przedsiębiorstwo:

                  „Nazwa

                  Dodatkowy kod TARIC

                  Onna Ceramic Industries (China) Co., Ltd.

                  B293”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 238 z 15.9.2011, s. 1.