title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1029/2014 z dnia 26 września 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 73/2010 ustanawiające wymagania dotyczące jakości danych i informacji lotniczych dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               30.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1029/2014
   z dnia 26 września 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie (UE) nr 73/2010 ustanawiające wymagania dotyczące jakości danych i informacji lotniczych dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (rozporządzenie w sprawie interoperacyjności) (1), w szczególności jego art. 3 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 ust. 13, art. 7 ust. 5 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 73/2010 (2) odnoszą się do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2096/2005 (3), które zostało uchylone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1035/2011 (4). Odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 2096/2005 w rozporządzeniu (UE) nr 73/2010 należy zatem zaktualizować, tak aby odnosiły się one do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1035/2011.

               (2)

               Załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 73/2010 odnosi się do norm ustanowionych przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Jednakże od czasu przyjęcia rozporządzenia (UE) nr 73/2010 ISO wprowadziła zmiany do niektórych z tych norm i zmieniła ich numerację. Odniesienia do odpowiednich norm ISO zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 73/2010 należy zatem zaktualizować, aby zapewnić spójność z obowiązującą obecnie numeracją i bieżącymi wydaniami tych norm.

               (3)

               Załączniki I, III i XI do rozporządzenia (UE) nr 73/2010 odnoszą się do różnych definicji i postanowień określonych w załączniku 15 do konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencja chicagowska), a konkretnie do jej wydania dwunastego z lipca 2004 r., w którym uwzględniono poprawkę nr 34. Od czasu przyjęcia rozporządzenia (UE) nr 73/2010 Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) wprowadziła zmiany do szeregu definicji i postanowień oraz elementów struktury załącznika 15 do konwencji chicagowskiej. Ostatnie z tych zmian wprowadzono w wydaniu czternastym z lipca 2013 r., w którym uwzględniono poprawkę nr 37. Odniesienia w rozporządzeniu (UE) nr 73/2010 do załącznika 15 do konwencji chicagowskiej należy zatem zaktualizować, aby umożliwić państwom członkowskim wypełnienie ich międzynarodowych zobowiązań prawnych oraz zapewnić spójność z istniejącymi międzynarodowymi ramami prawnymi ICAO.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 73/2010.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej ustanowionego na mocy art. 5 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (UE) nr 73/2010 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           pkt 7) otrzymuje brzmienie:

                                       „7)

                                       »zintegrowany pakiet informacji lotniczych« (dalej zwany »IAIP«) to pakiet — w formie papierowej lub elektronicznej — składający się z następujących elementów:

                                                   a)

                                                   zbiory informacji lotniczych (zwane dalej »AIP«), włącznie ze zmianami;

                                                   b)

                                                   suplementy do AIP;

                                                   c)

                                                   zawiadomienie określone w pkt 17 (NOTAM) oraz biuletyny informacji przed lotem;

                                                   d)

                                                   biuletyny informacji lotniczych; oraz

                                                   e)

                                                   listy kontrolne i wykazy ważnych NOTAM;”

                                 ;

                           b)

                           pkt 8) otrzymuje brzmienie:

                                       „8)

                                       »dane o przeszkodach« to dane o wszystkich stałych (o charakterze czasowym lub trwałym) i ruchomych obiektach albo ich częściach, które znajdują się w strefie przeznaczonej dla ruchu naziemnego statku powietrznego lub które przekraczają określoną powierzchnię przeznaczoną do ochrony statku powietrznego w locie bądź znajdują się poza tymi określonymi powierzchniami i zostały ocenione jako stanowiące zagrożenie dla żeglugi powietrznej;”

                                 ;

                           c)

                           pkt 10) otrzymuje brzmienie:

                                       „10)

                                       »dane geograficzne dotyczące lotnisk« oznaczają dane zgromadzone do celów opracowywania informacji wykorzystywanych do mapowania lotnisk;”

                                 ;

                           d)

                           pkt 13) otrzymuje brzmienie:

                                       „13)

                                       »instytucja zapewniająca służby informacji lotniczej« to organizacja odpowiedzialna za zapewnienie służby informacji lotniczej, certyfikowana zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1035/2011;”

                                 ;

                           e)

                           pkt 24) otrzymuje brzmienie:

                                       „24)

                                       »dane krytyczne« to dane o poziomie spójności określonym w lit. c) klasyfikacji spójności określonej w rozdziale 1, sekcja 1.1 załącznika 15 do konwencji chicagowskiej o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (zwanej dalej »konwencją chicagowską«);”

                                 ;

                           f)

                           pkt 25) otrzymuje brzmienie:

                                       „25)

                                       »dane ważne« to dane o poziomie spójności określonym w lit. b) klasyfikacji spójności określonej w rozdziale 1, sekcja 1.1 załącznika 15 do konwencji chicagowskiej;”

                                 ;

               2)

               art. 7 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
               „5.   Nie naruszając przepisów rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1035/2011, strony określone w art. 2 ust. 2 zobowiązane są zapewnić, by pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań w zakresie dostarczania danych lub informacji lotniczych byli odpowiednio przeszkoleni, kompetentni i upoważnieni do wykonywania powierzonych im zadań.”;

               3)

               art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Nie naruszając przepisów rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1035/2011, strony określone w art. 2 ust. 2 wdrażają i utrzymują system zarządzania jakością w dziedzinie własnej działalności polegającej na dostarczaniu danych i informacji lotniczych stosownie do wymagań określonych w załączniku VII część A.”;

               4)

               w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

               5)

               załącznik III zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia;

               6)

               załącznik XI zastępuje się tekstem załącznika III do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 września 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 26.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 73/2010 z dnia 26 stycznia 2010 r. ustanawiające wymagania dotyczące jakości danych i informacji lotniczych dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 6).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej (Dz.U. L 335 z 21.12.2005, s. 13).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1035/2011 z dnia 17 października 2011 r. ustanawiające wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 482/2008 i (UE) nr 691/2010 (Dz.U. L 271 z 18.10.2011, s. 23).

      (5)  Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie ramowe) (Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK I
      W załączniku I, część B, lit. a) otrzymuje brzmienie:

                     „a)

                     dostarcza się w wersji cyfrowej zgodnie z normami ICAO, o których mowa w załączniku III pkt 9, 9a i 12;”.

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK III
            PRZEPISY, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKUŁACH I ZAŁĄCZNIKACH

                        1.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 3, sekcja 3.7 (System zarządzania jakością).

                        2.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 3, sekcja 1.2.1 (Poziomy układ odniesienia).

                        3.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 3, sekcja 1.2.2 (Pionowy układ odniesienia).

                        4.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 4 (Zbiory Informacji Lotniczych (AIP)).

                        5.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 4, sekcja 4.3 (Wymagania dotyczące zmian do AIP).

                        6.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 4, sekcja 4.4 (Wymagania dotyczące suplementów do AIP).

                        7.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 5 (NOTAM).

                        8.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 6, sekcja 6.2 (Dostarczanie informacji w formie drukowanej).

                        9.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 10, sekcja 10.1 (Strefy pokrycia i wymagania dotyczące przekazywania danych).

                        9a

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — rozdział 10, sekcja 10.2 (Zbiór danych topograficznych — treść, wymagania dotyczące wartości liczbowych i struktura).

                        10.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — dodatek 1 (Treść Zbioru informacji lotniczych (AIP)).

                        11.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — dodatek 7 (Rozdzielczość publikacji i klasyfikacja spójności danych lotniczych).

                        12.

                        Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby informacji lotniczej (wydanie czternaste — lipiec 2013, uwzględniające poprawkę 37) — dodatek 8 (Wymagania dotyczące danych topograficznych i o przeszkodach).

                        13.

                        Object Management Group — Specyfikacja ujednoliconego języka modelowania (UML) wersja 2.1.1.

                        14.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 19107:2003 — Informacja geograficzna — Schemat przestrzenny (wydanie 1 — 8.5.2003).

                        15.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 19115:2003 — Informacja geograficzna — Metadane (wydanie 1 — 8.5.2003 [Sprostowanie Cor 1:2006 5.7.2006]).

                        16.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 19139:2007 — Informacja geograficzna — Metadane — Schemat implementacyjny XML (wydanie 1 — 17.4.2007).

                        17.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 19118:2011 — Informacja geograficzna — Kodowanie (wydanie 2 — 10.10.2011).

                        18.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 19136:2007 — Informacja geograficzna — Język znaczników geograficznych (GML) (wydanie 1 — 23.8.2007).

                        19.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO/IEC 19757-3:2006 — Technika informatyczna — Języki zapisu schematów dokumentów (DSDL) — Część 3: Walidacja na podstawie reguł — Schematron (wydanie 1 — 24.5.2006).

                        20.

                        Doc 9674-AN/946 ICAO — Światowy System Geodezyjny — Podręcznik 1984 (wydanie drugie — 2002).

                        21.

                        Doc 9674-AN/946 ICAO — Światowy System Geodezyjny — Podręcznik 1984 (wydanie drugie — 2002), rozdział 7, sekcja 7.3.2 (Algorytm cyklicznej kontroli nadmiarowej (CRC)).

                        22.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO/IEC 27002:2005 — Technika informatyczna — Techniki bezpieczeństwa — Praktyczne zasady zarządzania bezpieczeństwem informacji (wydanie 1 — 15.6.2005).

                        23.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 28000:2007 — Specyfikacja dotycząca systemu zarządzania bezpieczeństwem w łańcuchu dostaw (wydanie 1 — 21.9.2007 w trakcie przeglądu, ma zostać zastąpione przez wydanie 2 planowane na dzień 31.1.2008 [Na etapie badania]).

                        24.

                        ED-99 A Eurocae, Wymagania użytkowników w odniesieniu do informacji geograficznych dotyczących lotnisk (październik 2005).

                        25.

                        Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO 19110:2005 — Informacja geograficzna — Metodologia katalogowania obiektów (wydanie 1).”.

      ZAŁĄCZNIK III

            „ZAŁĄCZNIK XI
            RÓŻNICE ICAO, O KTÓRYCH MOWA W ART. 14
            Załącznik 15 do konwencji chicagowskiej — Służby Informacji Lotniczej — rozdział 3, sekcja 3.5.2 (Cykliczna kontrola nadmiarowa) (wydanie czternaste — lipiec 2013 r., uwzględniające poprawkę 37).”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/792 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Maçã de Alcobaça (ChOG)]

text:
               22.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 127/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/792
   z dnia 19 maja 2015 r.
   zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Maçã de Alcobaça (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Portugalii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Maçã de Alcobaça” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2).

               (2)

               Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zatwierdzić wymienioną zmianę specyfikacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Maçã de Alcobaça” (ChOG).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

      (3)  Dz.U. C 468 z 31.12.2014, s. 10.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 87/2012 z dnia 1 lutego 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnej kletodym  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               2.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 30/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 87/2012
   z dnia 1 lutego 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnej kletodym
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2011/21/UE (2) włączono kletodym jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w celu stosowania w charakterze środka chwastobójczego w uprawie buraka cukrowego. Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (3).

               (2)

               W dniu 14 lutego 2011 r. przedsiębiorstwo Arysta LifeScience, na wniosek którego włączono kletodym do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, przedłożyło wniosek o zmianę warunków włączenia kletodymu, tak by zezwolić na jego stosowanie w charakterze środka chwastobójczego w uprawach innych niż buraka cukrowego. Do wniosku dołączono dodatkowe informacje. Wniosek przedłożono Niderlandom, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1490/2002 (4).

               (3)

               Niderlandy oceniły dodatkowe informacje przedstawione przez wnioskodawcę i przygotowały uzupełnienie do projektu sprawozdania z oceny. Uzupełnienie to zostało przekazane Komisji w dniu 28 marca 2011 r. Niderlandy poinformowały o treści uzupełnienia pozostałe państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) w celu uzyskania od nich uwag, a następnie otrzymane uwagi przekazały Komisji.

               (4)

               Urząd zorganizował konsultacje z ekspertami dotyczące uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny. W dniu 15 października 2011 r. Urząd przedstawił swoje wnioski wnioskodawcy, państwom członkowskim i Komisji i podał je do wiadomości publicznej. Uwzględniając uwagi otrzymane od wnioskodawcy, Urząd zmienił swoje wnioski. Urząd przedstawił swoje zmienione wnioski wnioskodawcy, państwom członkowskim i Komisji, i podał je do wiadomości publicznej w dniu 18 listopada 2011 r. (5).

               (5)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag w odniesieniu do sprawozdania z przeglądu dotyczącego kletodymu. Powiadamiający przedstawił uwagi, które zostały dokładnie zbadane.

               (6)

               Uzupełnienie do projektu sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 9 grudnia 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego kletodymu, opracowanego przez Komisję.

               (7)

               Z różnych przeprowadzonych badań wynika, że ograniczenie stosowania środków ochrony roślin składających się z kletodymu lub zawierających tę substancję do upraw buraka cukrowego może zostać zniesione.

               (8)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 49.

      (3)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

      (5)  Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance clethodim (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej kletodym). Dziennik EFSA 2011; 9(10):2417. [99 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2011.2417. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wiersz 329 dotyczący substancji czynnej kletodym otrzymuje brzmienie:

                     Nr

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „329

                     Kletodym
                     Nr CAS 99129-21-2
                     Nr CIPAC 508

                     (5RS)-2-{(1EZ)-1-[(2E)-3-chloroalliloksyimino]propylo}-5-[(2RS)-2-(etylotio)propylo]-3-hydroksycykloheks-2-en-1-on

                     ≥ 930 g/kg
                     Zanieczyszczenia:
                     toluen – maksymalnie 4 g/kg

                     1 czerwca 2011 r.

                     31 maja 2021 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego kletodymu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 9 grudnia 2011 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę organizmów wodnych, ptaków i ssaków oraz dopilnowują, aby warunki stosowania określały odpowiednie środki zmniejszające ryzyko.
                     Państwa członkowskie, których to dotyczy, zwracają się o przedstawienie informacji potwierdzających, w oparciu o aktualną wiedzę naukową, w odniesieniu do następujących kwestii:

                                 —

                                 oceny narażenia gleby i wód podziemnych,

                                 —

                                 definicji pozostałości na potrzeby oceny ryzyka.

                           Państwa członkowskie, których to dotyczy, dopilnowują, aby wnioskodawca przedstawił Komisji odnośne informacje potwierdzające do dnia 31 maja 2013 r.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2257 z dnia 4 grudnia 2015 r. rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę [Кайсерован врат Тракия (Kayserovan vrat Trakiya) (GTS)]

text:
               5.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 321/17

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2257
   z dnia 4 grudnia 2015 r.
   rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę [Кайсерован врат Тракия (Kayserovan vrat Trakiya) (GTS)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek o rejestrację nazwy „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya), złożony przez Bułgarię, został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               W dniu 11 czerwca 2014 r. Komisja otrzymała powiadomienie o sprzeciwie od Izby Handlowej w Kayseri (Turcja). Po przekazaniu tego powiadomienia, pocztą elektroniczną z dnia 14 sierpnia 2014 r. przesłano uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie. Art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 stanowi, że po powiadomieniu o sprzeciwie w terminie dwóch miesięcy należy złożyć uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie. W tym przypadku uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie zostało złożone po terminie dwóch miesięcy. W związku z tym Komisja uznaje sprzeciw Izby Handlowej w Kayseri (Turcja) za niedopuszczalny.

               (3)

               W dniu 12 czerwca 2014 r. Grecja przesłała powiadomienie o sprzeciwie, w tym uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie. Sprzeciw został wystosowany na podstawie art. 21 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Argumentowano w nim, że z tego względu, że część regionu Tracji należy do Grecji, rejestracja nazwy „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya) uniemożliwiłaby greckim producentom używanie nazwy geograficznej „Θράκη” (Tracja). Istnieje szereg produktów mięsnych, których nazwy handlowe zgodnie z prawem zawierają oznaczenie „Tracja”

               (4)

               Komisja przeanalizowała sprzeciw Grecji i uznała go za dopuszczalny w rozumieniu art. 21 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Pismem z dnia 10 października 2014 r. Komisja wezwała więc zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

               (5)

               Bułgaria i Grecja osiągnęły takie porozumienie, zgłoszone Komisji w dniu 5 maja 2015 r.

               (6)

               Treść umowy zawartej pomiędzy Bułgarią i Grecją może zostać wzięta pod uwagę w takim zakresie, w jakim jest ona zgodna z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i innymi przepisami UE.

               (7)

               W świetle art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, aby rozróżnić produkty, które mają podobne nazwy, i uniknąć ryzyka wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia produktu, Bułgaria i Grecja uzgodniły, że nazwie „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya) powinno towarzyszyć oświadczenie „wytworzono zgodnie z tradycją Bułgarii”.

               (8)

               Obie strony uzgodniły również, by niniejsze rozporządzenie zawierało oświadczenie wyjaśniające, że nazwa geograficzna „Tracja” nie powinna być uznawana za zastrzeżoną dla „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya).

               (9)

               W związku z powyższym Komisja uważa, że nazwie „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya) powinno towarzyszyć oświadczenie „wytworzono zgodnie z tradycją Bułgarii”.

               (10)

               Ponadto należy wyjaśnić, że, bez uszczerbku dla art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, rejestracja nazwy „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya), wytworzono zgodnie z tradycją Bułgarii, nie uniemożliwia producentom używania nazwy geograficznej „Tracja”, w tym jej tłumaczeń, przy etykietowaniu lub prezentacji na terytorium Unii zgodnie z prawem UE, a w szczególności rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (3) w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Кайсерован врат Тракия” (Kayserovan vrat Trakiya)(GTS)] zostaje zarejestrowana.
   Nazwa podana w pierwszym akapicie niniejszego artykułu określa produkt należący do klasy 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.), wymienionej w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (4).
   Artykuł 2
   Nazwie, o której mowa w art. 1, towarzyszy oświadczenie „wytworzono zgodnie z tradycją Bułgarii”. Skonsolidowana specyfikacja produktu znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Nazwa geograficzna „Tracja”, w tym jej tłumaczenia, może być nadal używana przy etykietowaniu lub prezentacji na terytorium Unii, pod warunkiem przestrzegania zasad i przepisów obowiązujących na mocy unijnego porządku prawnego.
   Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 75 z 14.3.2014, s. 16.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

      ZAŁĄCZNIK

         WNIOSEK O REJESTRACJĘ GWARANTOWANEJ TRADYCYJNEJ SPECJALNOŚCI (GTS)

      ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 509/2006 (1)

         „КАЙСЕРОВАН ВРАТ ТРАКИЯ” (KAYSEROVAN VRAT TRAKIYA)

         Nr WE: BG-TSG-0007-01018 – 23.7.2012

      1.   Nazwa i adres grupy składającej wniosek

      Nazwa grupy lub organizacji (jeżeli dotyczy): Sdruzhenie Traditsionni surovo-susheni mesni produkti (Stowarzyszenie Tradycyjnych Suszonych na Surowo Produktów Wytworzonych na Bazie Mięsa) (STSSMP)

                  —

                  Adres: bul. Shipchenski prohod, bl. 240, vh A, ap 6, et. 3, Sofia 1111, Bułgaria

                  —

                  Tel. +359 29712671

                  —

                  Faks +359 29733069

                  —

                  Adres e-mail: office@amb-bg.com

            2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Bułgaria
      3.   Specyfikacja produktu

      3.1.   Nazwa(-y) przeznaczona(-e) do rejestracji (art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1216/2007
          (2)
         )

      „Кайсерован врат Тракия” („Kayserovan vrat Trakiya”)
      Nazwie towarzyszy oświadczenie „wytworzono zgodnie z tradycją Bułgarii”.
      3.2.   Należy określić czy nazwa

                  ☒

                  jest specyficzna sama w sobie

                  ☐

                  wyraża specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

            Nazwa „Kayserovan vrat Trakia” została po raz pierwszy wprowadzona w 1980 r. w dokumencie normalizacyjnym dotyczącym jego produkcji – Norma przemysłowa 18-71996-80, który opracowało dwoje bułgarskich naukowców – Dzhewizow i Kisewa. Produkt zdobył szybko popularność i jest tradycyjnie produkowany w Bułgarii pod powyższą nazwą od ponad 30 lat. Nazwa jest także specyficzna sama w sobie, ponieważ zawiera główne składniki produktu opisanego w pkt 3.6.
      3.3.   Czy wniosek obejmuje zastrzeżenie nazwy na mocy art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 509/2006?

                  ☒

                  Rejestracja z zastrzeżeniem nazwy

                  ☐

                  Rejestracja bez zastrzegania nazwy

            3.4.   Typ produktu

      Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)
      3.5.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego, którego dotyczy nazwa w pkt 3.1 (art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1216/2007)

      „Kayserovan vrat Trakia” jest peklowanym na surowo przysmakiem z niepokrojonego mięsa. Przygotowuje się go ze świeżego odkostnionego podgardla wieprzowego. Jest wielokrotnie prasowany podczas peklowania i powlekany mieszanką Kaiser (kayserova smes) z ziół i białego wina. Nadaje się do bezpośredniego spożycia przez wszystkie grupy konsumentów.

         Właściwości fizyczne – kształt i wymiary

                  —

                  Wydłużony, spłaszczony cylinder o grubości 3–4 cm.

         Właściwości chemiczne

                  —

                  zawartość wody: nie więcej niż 40,0 % masy całkowitej;

                  —

                  sól kuchenna: nie więcej niż 5,0 % masy całkowitej;

                  —

                  azotyny (ilość pozostałości w produkcie końcowym): nie więcej niż 50 mg/kg;

                  —

                  pH nie mniejsze niż 5,4.

         Właściwości organoleptyczne

                     Wygląd zewnętrzny i kolor:

                              —

                              powierzchnia pokryta brązowoczerwoną mieszanką Kaiser, dobrze wysuszona, z wyraźną skórką.

                     Przekrój

                              —

                              Tkanka mięśniowa jest intensywnie czerwona, podczas gdy tłuszcz ma barwę łososiową i grubość nieprzekraczającą 1 cm.

                     Konsystencja: zwarta i elastyczna.

                     Smak i zapach: charakterystyczny, przyjemny, lekko słony, o wyraźnym aromacie wykorzystanych przypraw, wolny od obcych smaków i zapachów.
                  „Kayserovan vrat Trakia” może być wprowadzany do obrotu w całości, w kawałkach lub w plasterkach, w opakowaniach próżniowych, w celofanie lub pakowany w atmosferze modyfikowanej.

            3.6.   Opis metody produkcji produktu rolnego lub środka spożywczego, którego dotyczy nazwa w pkt 3.1 (art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1216/2007)

      Do produkcji „Kayserovan vrat Trakia” potrzebne są następujące składniki i dodatki:

                  Mięso: podgardle wieprzowe: 100 kg

                  Mieszanka soląca na 100 kg podgardla wieprzowego: 3,35 kg soli kuchennej; 40 g kwasu askorbinowego (E300) jako substancji przeciwutleniającej; 100 g azotanu potasu (E252) lub 85 g azotanu sodu (E251); 500 g rafinowanego cukru kryształu.

                  Mieszanka Kaiser na 100 kg podgardla wieprzowego:

                              —

                              4,0 kg czerwonej papryki

                              —

                              3,0 kg kozieradki pospolitej

                              —

                              2,0 kg czosnku

                              —

                              12,0 litrów białego wina

                  sznurek/przędza z konopi siewnych

         Metoda produkcji

      Do produkcji „Kayserovan vrat Trakia” wykorzystuje się świeżą, w pełni dojrzałą karkówkę o pH wynoszącym 5,6–6,2. Mięso jest ostrożnie odkostniane bez naruszania grup mięśni. Przednia krawędź przebiega między kością potyliczną i pierwszym kręgiem szyjnym, tylna między piątym i szóstym kręgiem piersiowym i poniżej piątej przestrzeni międzyżebrowej. Dolna krawędź przecina horyzontalnie pierwsze pięć żeber. Odkostnione mięso oczyszcza się z krwi, oprawia i trybuje. Oprawione podgardla wieprzowe układa się w odpowiednich czystych pojemnikach do solenia. Mieszankę soli kuchennej, kwasu askorbinowego, azotanu potasu lub sodu i rafinowanego cukru kryształu wciera się ręcznie lub mechanicznie. Solone podgardla umieszcza się ciasno w pojemnikach plastikowych lub ze stali nierdzewnej, aby dojrzały w chłodni w temperaturze 0–4 °C. Po 3–4 dniach zmienia się ułożenie kawałków (zamiana miejscami kawałków na górze z kawałkami na dole) i pozostawia co najmniej na kolejne 10 dni w tych samych warunkach aż do pełnego i równego nasolenia. Do każdego solonego podgardla przywiązuje się pętlę ze sznurka i zawiesza na drewnianych lub metalowych ramach (prętach) umieszczonych na wózkach do kiełbasy wyprodukowanych ze stali nierdzewnej. Kawałki nie mogą się ze sobą stykać. Wiszą na wózkach w celu odsączenia do 24 godzin w temperaturze powietrza nieprzekraczającej 12 °С. Po odsączeniu pozostają na wózkach, które przesuwa się do naturalnych lub klimatyzowanych suszarni, w których można regulować temperaturę i wilgotność. Podczas suszenia utrzymuje się temperaturę 12–17 °С i wilgotność względną w przedziale 70–85 %. Podczas suszenia i peklowania mięso jest kilkakrotnie prasowane. Prasowanie trwa 12–24 godzin. Wstępne prasowanie odbywa się, gdy kawałki „Kayserovan vrat Trakia” są w miarę suche w dotyku i można na nich wyczuć delikatną skórkę. Przed prasowaniem należy posortować je według grubości. Suszenie kontynuuje się do momentu uzyskania przez mięso zwartej elastyczności i zawartości wody nieprzekraczającej 40 % masy całkowitej. Po ostatnim prasowaniu kawałki mięsa pokrywa się mieszanką Kaiser składającą się zgodnie z przepisem z przypraw, wody i białego wina, rozsmarowaną dokładnie, tak aby uzyskać 2–3 mm powłokę. Następnie wiesza się je, aby wyschły aż do całkowitego zaschnięcia mieszanki, z której powstaje skórka. Kozieradka pospolita jest wcześniej skrupulatnie mielona, a następnie moczona w letniej wodzie przez 24 godziny.
      3.7.   Specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego (art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1216/2007)

      —   Smak i właściwości aromatyczne produktu

      Starannie wybrane i oddzielone świeże podgardle wieprzowe i mieszanka Kaiser nadają „Kayserovan vrat Trakia” niepowtarzalny smak i aromat.
      Do produkcji „Kayserovan vrat Trakia” nie stosuje się żadnych kultur starterowych ani regulatorów pH, co odróżnia go od produktów wytwarzanych z wykorzystaniem innowacyjnych technologii.
      —   Specyficzny spłaszczony kształt kawałków

      Charakterystyczny kształt otrzymuje się dzięki wielokrotnemu prasowaniu podczas procesu suszenia.
      3.8.   Tradycyjny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego (art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1216/2007)

      „Kayserovan vrat Trakia” należy do grupy peklowanych na surowo i prasowanych przysmaków z niepokrojonej wieprzowiny. Jest jednym z wielu produktów wytwarzanych na bazie mięsa, które produkuje się w Bułgarii od dziesięcioleci. „Kayserovan vrat Trakia” wytwarzany jest w Bułgarii od ponad trzydziestu lat.
      Dane historyczne dotyczące technologii i przepis na „Kayserovan vrat Trakia” znajdują się w dokumencie normalizacyjnym ustalającym wymogi dotyczące produktu ON 18-71996-80 – „Plovdiv” suszony/wędzony w paskach, „Rodopa” suszony/wędzony w paskach, „Kayserovan svinski vrat Trakia”, Krajowa Unia Rolno-Przemysłowa (NAPS), Sofia, 1980 r. Technikę produkcji określono w instrukcji technicznej nr 326 z dnia 20 października 1980 r. dotyczącej produkcji „Plovdiv” i „Rodopa” suszonych/wędzonych w paskach oraz „Kayserovan svinski vrat Trakia”, Krajowa Unia Rolno-Przemysłowa (NAPS), Sofia, 1980 r., które przygotowali naukowcy Dzhewizow i Kisewa w Płowdiwie.
      W tradycyjnej metodzie produkcji „Kayserovan vrat Trakia” niektóre parametry (temperatura i wilgotność) muszą być utrzymane podczas procesu suszenia. Ponadto na zasadzie odstępstwa określonego w art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) stosuje się prasy z drewnianymi powierzchniami. Dzięki temu powstają warunki sprzyjające naturalnemu rozwojowi pożądanej mikroflory podczas suszenia. Prasowanie nadaje produktowi jego charakterystyczny spłaszczony kształt i specyficzny tradycyjny smak, który pozostał niezmieniony do chwili obecnej.
      3.9.   Minimalne wymogi i procedury sprawdzania specyficznego charakteru (art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1216/2007)

      Podczas procesu produkcji i po jego zakończeniu przeprowadza się kontrolę:

                  —

                  zgodności wykorzystanych składników mięsnych z wymogami określonymi w pkt 3.6 specyfikacji,

                  —

                  przestrzegania proporcji składników mięsnych i mieszanki solącej określonych w przepisie podczas odmierzania mieszanki solącej i mieszania jej ze składnikami mięsnymi oraz przestrzegania ilości składników i dodatków określonych w przepisie,

                  —

                  odpowiedniego stosowania technik produkcji przy soleniu oprawionych kawałków mięsa zgodnie z pkt 3.6,

                  —

                  temperatury i wilgotności podczas odsączania i suszenia, w tym również przez oględziny produktu,

                  —

                  przestrzegania proporcji składników mięsnych i mieszanki Kaiser określonych w przepisie podczas odmierzania mieszanki Kaiser i mieszania jej ze składnikami mięsnymi oraz przestrzegania ilości składników i przypraw określonych w przepisie,

                  —

                  klarowności i terminu przydatności do spożycia białego wina stosowanego w mieszance Kaiser i zgodności jego ilości z przepisem w pkt 3.6,

                  —

                  odpowiedniego wyglądu zewnętrznego i koloru przez oględziny produktu w celu ustalenia zakresu, w jakim mieszanka Kaiser stworzyła skórkę na powierzchni produktu,

                  —

                  odpowiedniej konsystencji, aromatu i smaku przekroju przez analizę sensoryczną produktu końcowego,

                  —

                  zgodności parametrów fizykochemicznych produktu końcowego z pkt 3.5 specyfikacji za pomocą zatwierdzonych metod laboratoryjnych.

            Powyższe parametry muszą być kontrolowane raz na rok. Jeżeli na określonym etapie zostanie wykryte naruszenie, kontrole przeprowadza się z większą częstotliwością, raz na sześć miesięcy.
      4.   Organ lub jednostka kontrolująca zgodność ze specyfikacją produktu

      4.1.   Nazwa i adres

      Nazwa: Q Certificazioni S.r.l.
      Adres: Villa Parigini, loc. Basciano, 53035 Monteriggioni (SI), Włochy;

                  Bulgaria 4000 Plovdiv No 42a, Ulitsa Leonardo da Vinci

                  Tel./faks +359 32649228

                  Telefon komórkowy +359 897901680

                  Adres e-mail: office@qci.bg

                  ☐ Organ publiczny/jednostka publiczna

                  ☒ Organ prywatny/jednostka prywatna

            4.2.   Szczególne zadania organu lub jednostki

      Organ kontrolny, o którym mowa w pkt 4.1, przeprowadza kontrole spełniania wszystkich kryteriów przewidzianych w specyfikacji.

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1). Rozporządzenie zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012.

         (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1216/2007 z dnia 18 października 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 509/2006 w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (Dz.U. L 275 z 19.10.2007, s. 3).

         (3)  Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).