title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/402 z dnia 7 marca 2017 r. dotyczące wykonania art. 20 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/735 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym

text:
               9.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 63/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/402
   z dnia 7 marca 2017 r.
   dotyczące wykonania art. 20 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/735 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/735 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 748/2014 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 maja 2015 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2015/735.

               (2)

               W dniu 12 stycznia 2017 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych powołany zgodnie z rezolucją Komitetu Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2206 (2015) uaktualnił informacje dotyczące sześciu osób objętych środkami ograniczającymi.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) 2015/735,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/73 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 117 z 8.5.2015, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK
      Wpisy dotyczące wymienionych poniżej osób zastępuje się następującymi wpisami:
      A.   OSOBY

      1.   Gabriel JOK RIAK (alias: a) Gabriel Jok b) Jok Riak c) Jock Riak)

      Stopień: generał broni.
      Rola: dowódca sektora pierwszego Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (Sudan People's Liberation Army – SPLA).
      Data urodzenia: 1966 r.
      Miejsce urodzenia: Bor, Sudan/Sudan Południowy.
      Obywatelstwo: Sudan Południowy.
      Adres: a) stan Unity, Sudan Południowy b) Wau, Zachodni Bahr el Ghazal, Sudan Południowy.
      Data umieszczenia w wykazie ONZ: 1 lipca 2015 r.

         Inne informacje: Od stycznia 2013 r. dowodzi sektorem pierwszym SPLA, który działa głównie na terenie stanu Unity. Jako dowódca sektora pierwszego SPLA spowodował eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym poprzez naruszanie porozumienia o zawieszeniu broni. SPLA jest południowosudańską jednostką wojskową, która uczestniczy w działaniach powodujących wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, w tym w naruszeniach porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r. oraz porozumienia z 9 maja 2014 r. w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (będącego powtórzeniem zobowiązań podjętych w porozumieniu o zawieszeniu broni); utrudnia działalność mechanizmu monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5879060

         Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

      Gabriel Jok Riak został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a) i f) oraz pkt 8 rezolucji 2206 (2015) ze względu na „działania lub strategie, których celem lub skutkiem jest eskalacja lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym lub utrudnianie pojednania, rozmów pokojowych lub procesu pokojowego, w tym naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni”; „utrudnianie działań międzynarodowym misjom pokojowym, dyplomatycznym lub humanitarnym w Sudanie Południowym, w tym mechanizmowi monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD, lub utrudnianie świadczenia i dystrybucji pomocy humanitarnej lub dostępu do niej”; a także jako przywódca „jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, które samodzielnie lub za pośrednictwem swoich członków uczestniczyły w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 lub 7”.
      Gabriel Jok Riak jest dowódcą sektora pierwszego Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA), tj. południowosudańskiej jednostki wojskowej, która uczestniczyła w działaniach, które spowodowały wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, w tym w naruszeniach porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r. oraz porozumienia z 9 maja 2014 r. w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (będącego powtórzeniem zobowiązań podjętych w porozumieniu o zawieszeniu broni).
      Od stycznia 2013 r. dowodzi sektorem pierwszym armii SPLA, która działa głównie z bazy na terenie stanu Unity. Sektorowi pierwszemu i jego dowódcy, Jokowi Riakowi, podlegają 3., 4. i 5. dywizja SPLA.
      Jok Riak i siły pierwszego i trzeciego sektora SPLA pod jego naczelnym dowództwem brały udział w licznych, wymienionych poniżej działaniach, które stanowiły naruszenie zobowiązań na mocy porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r. dotyczących zaprzestania wszelkich działań militarnych skierowanych wobec przeciwnika i innych działań zaczepnych, unieruchomienia sił na ich obecnych pozycjach i powstrzymania się od działań, np. przemieszczania oddziałów lub reaprowizacji, które mogłyby doprowadzić do konfrontacji militarnej.
      Siły SPLA pod naczelnym dowództwem Joka Riaka wielokrotnie naruszały porozumienie o zawieszeniu broni, podejmując otwarte działania wojenne.
      10 stycznia 2014 r. siły SPLA pod naczelnym dowództwem dowódcy sektora pierwszego Joka Riaka zajęły Bentiu, które uprzednio, od 20 grudnia 2013 r., pozostawało pod kontrolą Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLM-IO). 3. dywizja SPLA okrążyła i ostrzelała bojowników SPLM-IO niedaleko Leer wkrótce po podpisaniu porozumienia o zawieszeniu broni ze stycznia 2014 r., a w połowie kwietnia 2014 r. zajęła Mayom i zabiła ponad 300 żołnierzy SPLM-IO.
      4 maja 2014 r. oddział SPLA pod dowództwem Joka Riaka ponownie odbił Bentiu. W oświadczeniu wyemitowanym przez telewizję państwową w Dżubie rzecznik SPLA stwierdził, że armia rządowa dowodzona przez Joka Riaka zajęła Bentiu o 16.00, i dodał, że w działaniach udział wzięły także 3. dywizja i jednostka specjalna SPLA. Zaledwie kilka godzin po ogłoszeniu porozumienia majowego siły 3. i 4 dywizji SPLA starły się z bojownikami opozycji, którzy wcześniej zaatakowali pozycje SPLA w pobliżu Bentiu i w północnych roponośnych regionach Sudanu Południowego, i odparły ich.
      Również już po podpisaniu porozumienia majowego oddziały 3. dywizji SPLA odbiły Wang Kai, a dowódca dywizji, Santino Deng Wol, zezwolił swoim oddziałom na zabicie każdej osoby noszącej broń lub ukrywającej się w domu i nakazał spalić wszelkie domostwa, w których kryli się członkowie sił opozycji.
      Pod koniec kwietnia i w maju 2015 r. siły sektora pierwszego SPLA dowodzone przez Joka Riaka przeprowadziły z bazy w stanie Lakes zakrojoną na szeroką skalę ofensywę wojskową przeciwko siłom opozycji w stanie Unity.
      Istnieją doniesienia, że na początku września 2014 r. Jok Riak zabiegał o naprawę i modyfikację czołgów, by użyć ich przeciwko siłom opozycji – naruszając w ten sposób wymienione wyżej warunki porozumienia o zawieszeniu broni. Pod koniec października 2014 r. co najmniej 7 000 żołnierzy SPLA i ciężkie uzbrojenie przesunięto z 3. i 5. dywizji w celu wzmocnienia oddziałów 4. dywizji, które najbardziej odczuły atak sił opozycji w pobliżu Bentiu. W listopadzie 2014 r. SPLA oddało nowy sprzęt wojskowy i uzbrojenie, w tym transportery opancerzone, śmigłowce, działa artyleryjskie i amunicję do dyspozycji sektora pierwszego, prawdopodobnie w ramach przygotowań do walki z opozycją. Według doniesień na początku lutego 2015 r. Jok Riak nakazał wysłać transportery opancerzone do Bentiu, być może by odpowiedzieć na niedawne ataki przypuszczone przez siły opozycji.
      Po ofensywie podjętej w kwietniu i maju 2015 r. w stanie Unity sektor pierwszy SPLA nie zezwolił zespołowi ds. monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD-MVM w Bentiu na przeprowadzenie dochodzenia w sprawie tego naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni; tym samym wspomniany zespół został pozbawiony swobody przemieszczania się koniecznej do realizacji jego misji.
      Ponadto w kwietniu 2014 r. Gabriel Jok Riak doprowadził do eskalacji konfliktu w Sudanie Południowym, gdyż według doniesień pomógł w uzbrojeniu i zmobilizowaniu aż 1 000 młodych mężczyzn z ludu Dinka, którzy uzupełnili zwykłe siły SPLA.
      2.   Simon Gatewech DUAL (alias: a) Simon Gatwich Dual b) Simon Getwech Dual c) Simon Gatwec Duel d) Simon Gatweach e) Simon Gatwick f) Simon Gatwech g) Simon Garwich h) General Gaduel i) Dhual)

      Stopień: generał dywizji.
      Rola: szef sztabu generalnego Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA).
      Data urodzenia: 1953 r.
      Miejsce urodzenia: a) Akobo, stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy b) hrabstwo Uror, stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy Adres: a) Akobo, stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy b) hrabstwo Uror, stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy.
      Adres: stan Jonglei, Sudan/Sudan Południowy.
      Data umieszczenia w wykazie ONZ: 1 lipca 2015 r.

         Inne informacje: Jest szefem sztabu generalnego SPLM-IO, a uprzednio był dowódcą sił opozycji w stanie Jonglei. Na początku lutego 2015 r. jego siły przypuściły atak w stanie Jonglei, a od marca 2015 r. próbował on zerwać pokój w stanie Jonglei poprzez ataki na ludność cywilną. Dostępne zdjęcie do załączenia do specjalnego ogłoszenia Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5879066

         Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

      Simon Gatwech Dual został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 6, pkt 7 lit. a) i d) oraz pkt 8 rezolucji 2206 (2015) jako osoba „bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialna za działania i strategie, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym, zamieszana w takie działania lub strategie lub w nich uczestnicząca”; „działania lub strategie, których celem lub skutkiem jest eskalacja lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym lub utrudnianie pojednania, rozmów pokojowych lub procesu pokojowego, w tym naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni”; „ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstwa, okaleczanie, tortury, gwałt lub inne formy przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenie lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie praw człowieka lub pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego”; a także jako przywódca „jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, które samodzielnie lub za pośrednictwem swoich członków uczestniczyły w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 lub 7”.
      Simon Gatwech Dual (Gatwech Dual) uczestniczył w działaniach lub strategiach, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym, i jest dowódcą Opozycyjnego Ludowego Ruchu Wyzwolenia Sudanu (SPLM-IO), jednostki, która uczestniczyła w działaniach zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym; atakował też ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, dokonując aktów przemocy.
      Jest szefem sztabu generalnego SPLM-IO, a uprzednio był dowódcą sił opozycji w stanie Jonglei.
      Między 2014 a 2015 r. Simon Gatwech Dual miał pod swoim dowództwem znaczne siły i dowodził atakami, działając dość niezależnie. Simon Gatwech Dual nadzoruje rozmieszczanie SPLM-IO, a prawdopodobnie również niektórych oddziałów Białej Armii (grupy partyzanckiej złożonej z młodych mężczyzn z ludu Nuer).
      Pod koniec kwietnia 2014 r. siły pod dowództwem Gatwecha Duala zdobywały teren w stanie Jonglei w czasie swojego marszu na stolicę stanu – miasto Bor. Gatwech Dual mógł wykorzystać doniesienia dotyczące ataku dokonanego 17 kwietnia 2014 r. na przesiedleńców wewnętrznych z ludu Nuer w bazie ONZ w Bor, aby wzbudzić w swoich żołnierzach chęć zemsty. O siłach pod dowództwem Gatwecha Duala wspomina się również w sprawozdaniu o naruszeniu zawieszenia broni z 14 sierpnia 2014 r. sporządzonym w ramach mechanizmu monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD w Górnym Nilu, w stanach Unity i Jonglei.
      Na początku lutego 2015 r. siły Gatwecha Duala przeprowadziły atak w stanie Jonglei. Od marca 2015 r. Gatwech Dual usiłował zniweczyć pokój w stanie Jonglei poprzez ataki na ludność cywilną.
      Pod koniec kwietnia 2015 r. Gatwech Dual brał udział w planowaniu i koordynowaniu ataków z zaskoczenia na siły rządu Sudanu Południowego w Górnym Nilu. W swoim sprawozdaniu podsumowującym naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań z dni 12–31 maja 2015 r. mechanizm monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD donosi o naruszeniach, których dopuściły się siły opozycyjne pod kontrolą Gatwecha Duala, w tym o ataku na siły rządowe w okręgu Ayod.
      Siły Opozycyjnego Ludowego Ruchu Wyzwolenia Sudanu w (SPLM-IO) pod dowództwem Gatwecha Duala rozmyślnie atakowały kobiety, dzieci i ludność cywilną. Gatwech Dual miał nakazać swoim jednostkom zabijanie jeńców wojennych z ludu Dinka, kobiet i dzieci, a oficerowie służący pod jego dowództwem informowali, że siły opozycyjne nie powinny dokonywać żadnego rozróżnienia między różnymi plemionami Dinka i zabijać wszystkich członków tego ludu.
      3.   James Koang CHUOL (alias: a) James Koang Chol Ranley b) James Koang Chol c) Koang Chuol Ranley d) James Koang Chual)

      Stopień: generał dywizji.
      Data urodzenia: 1961 r.
      Obywatelstwo: Sudan Południowy. Nr paszportu: R00012098, Sudan Południowy.
      Data umieszczenia w wykazie ONZ: 1 lipca 2015 r.

         Inne informacje: W grudniu 2014 r. mianowany dowódcą specjalnej dywizji Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLAIO). Jego siły brały udział w atakach na ludność cywilną. W lutym 2014 r. siły pod jego dowództwem atakowały obozy ONZ, szpitale, kościoły i szkoły, dopuszczając się powszechnie gwałtów, tortur i niszczenia mienia, z myślą o zidentyfikowaniu cywilów, żołnierzy i policjantów sprzyjających rządowi. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5879069

         Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

      James Koang Chuol (Koang) został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 6, pkt 7 lit. a) i d) oraz pkt 8 rezolucji 2206 (2015) jako osoba „bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialna za działania i strategie, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Sudanie Południowym, zamieszana w takie działania lub strategie lub w nich uczestnicząca”; „działania lub strategie, których celem lub skutkiem jest eskalacja lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym lub utrudnianie pojednania, rozmów pokojowych lub procesu pokojowego, w tym naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań”; „rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego”; a także jako przywódca „jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, która uczestniczyła lub której członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7”.
      James Koang Chuol (Koang) stworzył zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa lub stabilności Sudanu Południowego jako przywódca sił antyrządowych w stanie Unity w Sudanie Południowym, których członkowie rozmyślnie atakowali cywilów, w tym kobiety i dzieci, poprzez zabójstwa i przemoc seksualną, oraz dopuszczali się ataków na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego oraz miejsca, w których ludność cywilna szukała schronienia.
      Koang ustąpił ze stanowiska dowódcy czwartej dywizji Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA) w grudniu 2013 r. Na rozkaz Koanga dezerterzy dokonali egzekucji aż 260 żołnierzy, którzy pozostali w bazie, a następnie rozmyślnie atakowali i zabijali ludność cywilną w stolicy stanu Unity – mieście Bentiu.
      W grudniu 2014 r. Koang został mianowany głównodowodzącym specjalnej dywizji Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLAIO). Na swoim nowym stanowisku w styczniu 2015 r. Koang przeprowadził w okręgach Renk i Maban w Górnym Nilu ataki na siły rządowe, które zostały zakwalifikowane jako naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań przez Międzyrządowy Organ ds. Monitorowania i Weryfikacji Rozwoju.
      W lutym 2014 r., kiedy Koang przejął dowództwo sił antyrządowych w stanie Unity, siły te atakowały obozy ONZ, szpitale, kościoły i szkoły, dopuszczając się powszechnie gwałtów, tortur i niszczenia mienia, z myślą o zidentyfikowaniu cywilów, żołnierzy i policjantów sprzyjających rządowi. W dniach 14–15 kwietnia 2014 r. po ciężkich walkach siły Koanga zajęły miasto Bentiu i atakowały ludność cywilną. W niepowiązanych ze sobą incydentach w meczecie, w kościele i w opuszczonym magazynie żywności w Bentiu, atakujący dokonali segregacji chroniących się cywilów ze względu na ich pochodzenie etniczne i narodowość, a następnie dokonywali wśród nich ukierunkowanych zabójstw, wskutek których co najmniej 200 osób poniosło śmierć, a 400 zostało rannych. W połowie września 2014 r. Koang miał nakazać swoim siłom rozmyślne atakowanie cywilów z ludu Dinka podczas ataku w Górnym Nilu.
      4.   Santino Deng WOL (alias: a) Santino Deng Wuol b) Santino Deng Kuol)

      Stopień: generał dywizji.
      Rola: dowódca trzeciej dywizji SPLA.
      Data urodzenia: 9 listopada 1962 r.
      Miejsce urodzenia: Aweil, Sudan/Sudan Południowy.
      Data umieszczenia w wykazie ONZ: 1 lipca 2015 r.

         Inne informacje: Prowadził i koordynował działania wojskowe przeciwko siłom opozycyjnym i przeprowadzał konfrontacyjne ruchy oddziałów z naruszeniem porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań. W maju 2015 r. siły pod jego dowództwem dopuszczały się zabójstw dzieci, kobiet i starców, paliły mienie i kradły zwierzęta gospodarskie, przemieszczając się przez stan Unity w kierunku pola naftowego Thorjath. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5879071

         Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

      Santino Deng Wol został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a), lit. d) i pkt 8 rezolucji 2206 (2015) z uwagi na „działania i strategie, które mają na celu lub powodują eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, utrudnianie pojednania lub rozmów albo procesów pokojowych, również naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań”; „rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego”; a także jako przywódca „jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, która uczestniczyła lub której członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7”.
      Santino Deng Wol jest generałem dywizji w Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA) oraz dowódcą trzeciej dywizji SPLA, południowosudańskiej jednostki wojskowej uczestniczącej w działaniach, które spowodowały wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowych, w tym w naruszeniach porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań ze stycznia 2014 r. oraz porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym z 9 maja 2014 r., będącego powtórzeniem zobowiązań podjętych w porozumieniu o zaprzestaniu wrogich działań.
      Deng Wol prowadził i koordynował działania wojskowe przeciwko siłom opozycyjnym i przeprowadzał konfrontacyjne ruchy oddziałów z naruszeniem porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań.
      Wkrótce po tym, jak poprzez negocjatorów obydwie strony zobowiązały się do zaprzestania wrogich działań, Deng Wol przygotował swoje siły do dalszego marszu na miasto Leer w stanie Unity. Okrążyły one następnie i ostrzelały rebeliantów pod Leer.
      W połowie kwietnia 2014 r. siły Denga Wol miały przygotowywać się do odbicia miasta Bentiu będącego w rękach sił antyrządowych. Później w tym samym miesiącu siły Denga Wol zajęły miasto Mayom w następstwie zaciekłych walk, w których zabito ponad 300 członków sił opozycyjnych. Następnie na początku maja 2014 r. siły Deng Wola zajęły miasto Tor Abyad, zabijając przy tym członków sił opozycyjnych. Niedługo potem siły SPLA, w tym siły Denga Wola, zaatakowały i ponownie zajęły miasto Wang Kai w stanie Unity. Deng Wol dał swoim żołnierzom pozwolenie na zabijanie wszystkich osób posiadających broń lub ukrywających się w domu oraz nakazał im palić wszystkie domy, w których przebywają zwolennicy opozycji.
      Trzecia dywizja SPLA Denga Wola w kwietniu i maju 2015 r. brała udział w ofensywie w stanie Unity, podczas której SPLA prowadziła skoordynowany atak w celu zajęcia bastionów opozycji w okręgach Mayom, Guit, Koch, Mayendit i Leer. W maju 2015 r. jego siły dopuszczały się zabójstw dzieci, kobiet i starców, paliły mienie i kradły zwierzęta gospodarskie, przemieszczając się przez stan Unity w kierunku pola naftowego Thorjath. Ponadto na początku tego miesiąca Deng Wol miał naciskać na egzekucję schwytanych żołnierzy opozycji.
      5.   Marial Chanuong Yol MANGOK (alias: a) Marial Chinuong b) Marial Chan c) Marial Chanoung Yol d) Marial Chinoum

      Rola: a) generał dywizji w SPLA b) dowódca, jednostka Gwardii Prezydenckiej.
      Data urodzenia: 1 stycznia 1960 r.
      Miejsce urodzenia: Yirol, stan Lakes.
      Obywatelstwo: Sudan Południowy. Nr paszportu: R00005943, Sudan Południowy.
      Data umieszczenia w wykazie ONZ: 1 lipca 2015 r.

         Inne informacje: Jego Gwardia Prezydencka kierowała rzezią cywili z ludu Nuer w Dżubie i w jej okolicach – wielu z nich zakopano w masowych grobach. W jednym z takich grobów mają się znajdować zwłoki 200–300 cywilów. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/72684667

         Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

      Marial Chanuong Yol Mangok został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a), c), d) i pkt 8 rezolucji 2206 (2015) z uwagi na „działania i strategie, które mają na celu lub powodują eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, utrudnianie pojednania lub rozmów albo procesów pokojowych, również naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań”; „planowanie i popełnianie działań naruszających obowiązujące międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne albo aktów stanowiące naruszenia praw człowieka, bądź kierowanie takimi działaniami lub aktami”;, „rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego”; a także jako przywódca „jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, która uczestniczyła lub której członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7”.
      Mangok jest dowódcą Gwardii Prezydenckiej rządu Sudanu Południowego, która prowadziła działania w Dżubie po walkach, które rozpoczęły się 15 grudnia 2013 r. Wykonał on rozkazy rozbrojenia żołnierzy z ludu Nuer, a następnie nakazał użycie czołgów do ataków na polityków w Dżubie – w atakach śmierć poniosło dwudziestu dwóch nieuzbrojonych ochroniarzy przywódcy opozycji Riek Machar i siedmiu ochroniarzy byłego ministra spraw wewnętrznych Giera Chuanga Aluonga.
      W trakcie początkowych działań w Dżubie, według licznych i wiarygodnych doniesień, Gwardia Prezydencka Mangkoka dokonała rzezi cywilów z ludu Nuer w Dżubie i w jej okolicach – wielu spośród nich zakopano w masowych grobach. W jednym z takich grobów mają się znajdować zwłoki 200–300 cywilów.
      6.   Peter GADET (alias: a) Peter Gatdet Yaka b) Peter Gadet Yak c) Peter Gadet Yaak d) Peter Gatdet Yaak e) Peter Gatdet f) Peter Gatdeet Yaka

      Stopień: a) generał b) generał dywizji.
      Data urodzenia: Między 1957 a 1959 r.
      Miejsce urodzenia: a) okręg Mayom stan Unity, b) Mayan, stan Unity.
      Data umieszczenia w wykazie ONZ: 1 lipca 2015 r.

         Inne informacje: Mianowany zastępcą Szefa Sztabu SPLA-IO ds. Operacji w dniu 21 grudnia 2014 r. Siły pod jego dowództwem rozmyślnie atakowały cywilów, w tym kobiety, podczas ofensywy na miasto Bentiu w kwietniu 2014 r., dopuszczając się również ukierunkowanych zabójstw ze względu na pochodzenie etniczne. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5879076
      Peter Gadet został umieszczony w wykazie 1 lipca 2015 r. na podstawie pkt 7 lit. a), lit. d) i pkt 8 rezolucji 2206 (2015) za uwagi na „działania i strategie, które mają na celu lub powodują eskalację lub wydłużenie konfliktu w Sudanie Południowym, utrudnianie pojednania lub rozmów albo procesów pokojowych, również naruszenia porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań”; „rozmyślne ataki na ludność cywilną, w tym kobiety i dzieci, poprzez dokonywanie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innych form przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia, lub poprzez zachowanie, które stanowiłoby poważne naruszenie lub pogwałcenie praw człowieka albo pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego”; a także jako przywódca „jednostki, w tym dowolnego ugrupowania rządu Sudanu Południowego lub opozycji, grupy partyzanckiej lub innej, które uczestniczyły lub których członkowie uczestniczyli w jakichkolwiek działaniach opisanych w pkt 6 i 7”.

         Dodatkowe informacje

      Peter Gadet jest dowódcą sił Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO), które brały udział w działaniach prowadzących do wydłużenia konfliktu w Sudanie Południowym, w tym naruszeniach porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań ze stycznia 2014 r.
      Pod koniec marca 2014 r. siły pod dowództwem Gadeta zaatakowały i odbiły miasto Kaka w Górnym Nilu z rąk Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA). Gadet została następnie przeniesiony ze stanu Jonglei do miasta Bentiu, gdzie został mianowany dowódcą sił wojskowych stanu Unity, a jego zadaniem było wsparcie sił antyrządowych w mobilizacji ludności składającej się w większości z ludu Bol Nuer. Następnie Gadet poprowadził ataki SPLA-IO w stanie Unity. Jego siły odpowiadają za zniszczenie niedokończonej rafinerii ropy naftowej w stanie Unity, budowanej przez rosyjską firmę. Siły Gadeta objęły też kontrolę nad obszarami Tor Abyad i Kilo 30 w rejonie pól naftowych w stanie Unity.
      Od połowy kwietnia 2014 r. 50 000 żołnierzy sił antyrządowych otoczyło miasto Malakal, przygotowując się do ataku na miasto Bentiu. 15 kwietnia 2014 r. siły Gadeta zaatakowały miasto Bentiu i przejęły nad nim kontrolę, a następnie ją utraciły. Siły pod jego dowództwem rozmyślnie atakowały cywilów, w tym kobiety, podczas ofensywy na miasto Bentiu w kwietniu 2014 r., dopuszczając się również ukierunkowanych zabójstw ze względu na pochodzenie etniczne.
      W czerwcu 2014 r. Peter Gadet wydał dowódcom SPLA-IO polecenie rekrutowania młodzieży we wszystkich okręgach zajętych przez rebeliantów.
      W dniach 25–29 października 2014 r. siły pod jego dowództwem otoczyły i zaatakowały miasta Bentiu i Rubkona, na krótko zajmując Bentiu 29 października, a następnie wycofując się.
      W dniu 21 grudnia 2014 r. Gadet został mianowany Zastępcą Szefa Sztabu SPLA-IO ds. operacji. Po tym mianowaniu siły SPLA-IO były wymieniane w sprawozdaniach mechanizmu monitorowania i weryfikacji pod auspicjami IGAD w związku z licznymi naruszeniami porozumienia o zaprzestaniu wrogich działań w stanach Unity, Górny Nil i Jonglei.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 868/2012 z dnia 24 września 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie azorubiny jako dodatku paszowego dla kotów i psów  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               25.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 257/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 868/2012
   z dnia 24 września 2012 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie azorubiny jako dodatku paszowego dla kotów i psów
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. W art. 10 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na podstawie dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

               (2)

               Dyrektywą 70/524/EWG zezwolono na stosowanie azorubiny (synonim: karmoizyna) bez ograniczeń czasowych jako dodatku paszowego dla kotów i psów sklasyfikowanego w kategorii „substancje barwiące” w rubryce „substancje barwiące dopuszczone przepisami wspólnotowymi w celu barwienia środków spożywczych, inne niż błękit patentowy V, zieleń S i kantaksantyna”. Dodatek w tym zastosowaniu został następnie wpisany do wspólnotowego rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o ponowną ocenę azorubiny jako dodatku paszowego dla kotów i psów, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki sensoryczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 31 stycznia 2012 r. (3), że w proponowanych warunkach stosowania azorubina nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt ani na środowisko oraz że jest skuteczna jako barwnik. Urząd stwierdził, że jeśli zastosowane zostaną odpowiednie środki ochronne, nie ma powodu do obaw w kwestii bezpieczeństwa użytkowników. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie z metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena azorubiny dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tej substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Ponieważ zmieniono warunki udzielenia zezwolenia na stosowanie azorubiny i ponieważ nie występują bezpośrednie natychmiastowe skutki dla bezpieczeństwa, należy przewidzieć rozsądny okres, jaki powinien upłynąć przed udzieleniem zezwolenia, aby zainteresowane strony mogły przygotować się na nowe wymogi wynikające z takiego zezwolenia. Należy ponadto uwzględnić okres przejściowy na zużycie istniejących zapasów azorubiny, dopuszczonej dyrektywą 70/524/EWG, oraz paszy zawierającej azorubinę.

               (7)

               Pasza zawierająca różne dodatki, na które sukcesywnie udzielano zezwoleń zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, musi być etykietowana zgodnie z nowymi przepisami, co pociąga za sobą niewspółmiernie skomplikowany proces ciągłych i częstych zmian etykiet takiej paszy przez odpowiednie podmioty. Właściwe jest zatem zmniejszenie obciążenia administracyjnego podmiotów poprzez wyznaczenie okresu umożliwiającego płynną zmianę etykietowania.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zezwolenie
   Substancja azorubina, wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „barwniki”, (i) substancje, które dodają kolorów lub przywracają kolory w paszach, zostaje dopuszczona jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Wymogi dotyczące etykietowania
   Pasza zawierająca azorubinę jest etykietowana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem najpóźniej od dnia 25 maja 2013 r.
   Jednakże pasza zawierająca azorubinę, która została opatrzona etykietą zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed dniem 25 maja 2013 r., może być nadal wprowadzana do obrotu do wyczerpania zapasów.
   Artykuł 3
   Środki przejściowe
   Zapasy azorubiny i paszy zawierającej azorubinę istniejące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane zgodnie z warunkami przewidzianymi w dyrektywie 70/524/EWG do czasu ich wyczerpania.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1.

      (3)  Dziennik EFSA 2012; 10(2):2570.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria „dodatki sensoryczne”. Grupa funkcjonalna: barwniki

                  2a122

                  —

                  Azorubina lub karmoizyna

                                 Skład dodatku

                              Azorubina

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                                          1.

                                          Nazwa chemiczna: 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy

                                          2.

                                          Synonimy: karmoizyna, CI czerwień spożywcza 3

                                          3.

                                          Einecs: 222-657-4

                                          4.

                                          Wzór chemiczny: C20H12N2Na2O7S2

                                          5.

                                          Czystość

                                                      5.1.

                                                      Oznaczenie: Minimalna zawartość 85 % substancji barwiących w przeliczeniu na sól sodową

                                                      5.2.

                                                      Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy i kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfonowy: nie więcej niż 0,5 %

                                                      5.3.

                                                      Dodatkowe substancje barwiące: nie więcej niż 2,0 %

                                                      5.4.

                                                      Substancje nierozpuszczalne w wodzie: nie więcej niż 0,2 %

                                                      5.5.

                                                      Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne: nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

                                                      5.6.

                                                      Substancje ekstrahowane eterem: nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

                                 Metoda analizy
                                  (1)

                              W celu zidentyfikowania azorubiny w dodatku paszowym: spektrofotometria przy 516 nm w wodzie i chromatografia cienkowarstwowa (TLC) (Monografie FAO JECFA nr 1 (Vol. 4) wraz z kompendium specyfikacji dodatków do żywności).
                              W celu oznaczenia azorubiny w dodatku paszowym: spektrofotometria przy 516 nm w roztworze wodnym, dyrektywa Komisji 2008/128/WE (2)

                  Koty i psy

                  —

                  —

                  176

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe, oczy oraz skórę.

                  25 listopada 2022 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

         (2)  Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 20.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/889 z dnia 6 czerwca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               7.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/889
   z dnia 6 czerwca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  259,4

                  MA

                  125,8

                  TR

                  66,0

                  ZZ

                  150,4

                  0709 93 10

                  TR

                  130,1

                  ZZ

                  130,1

                  0805 50 10

                  AR

                  186,6

                  MA

                  160,2

                  TR

                  75,0

                  ZA

                  189,0

                  ZZ

                  152,7

                  0808 10 80

                  AR

                  121,1

                  BR

                  114,8

                  CL

                  131,0

                  CN

                  102,3

                  NZ

                  153,4

                  PE

                  111,0

                  US

                  168,9

                  UY

                  107,2

                  ZA

                  125,8

                  ZZ

                  126,2

                  0809 10 00

                  TR

                  257,1

                  ZZ

                  257,1

                  0809 29 00

                  TR

                  564,8

                  US

                  721,3

                  ZZ

                  643,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1147 z dnia 28 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368 ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               29.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/32

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1147
   z dnia 28 czerwca 2017 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368 ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wskaźniki referencyjne odgrywają istotną rolę przy ustalaniu cen licznych instrumentów finansowych i w ramach licznych umów finansowych oraz stosowane są do pomiaru wyników wielu funduszy inwestycyjnych. Przekazywanie danych na potrzeby ustalenia wskaźników referencyjnych i administrowanie wskaźnikami referencyjnymi jest w wielu przypadkach podatne na manipulację, a osoby zaangażowane często znajdują się w sytuacji konfliktu interesów.

               (2)

               Aby wskaźniki referencyjne mogły odgrywać swoją rolę gospodarczą, muszą być reprezentatywne dla rynku bazowego lub sytuacji gospodarczej, które odzwierciedlają. Jeżeli dany wskaźnik referencyjny, taki jak międzybankowe oferowane stopy procentowe, przestaje być reprezentatywny dla danego rynku bazowego, istnieje ryzyko wystąpienia negatywnych skutków dla między innymi integralności rynku, finansowania gospodarstw domowych (pożyczki i kredyty hipoteczne) i przedsiębiorstw w Unii.

               (3)

               Ryzyko dla użytkowników, rynków i gospodarki UE ogólnie wzrasta, gdy całkowita wartość instrumentów finansowych, umów finansowych i funduszy inwestycyjnych opartych na konkretnym wskaźniku referencyjnym jest wysoka. W rozporządzeniu (UE) 2016/1011 ustanowiono zatem różne kategorie wskaźników referencyjnych i przewidziano dodatkowe wymogi zapewniające rzetelność i solidność niektórych wskaźników referencyjnych uznawanych za kluczowe, w tym uprawnienie właściwych organów do nakładania, pod pewnymi warunkami, wymogu przekazywania danych na potrzeby ustalenia kluczowego wskaźnika referencyjnego lub administrowania nim.

               (4)

               Dodatkowe obowiązki i uprawnienia organów właściwych dla administratorów kluczowych wskaźników referencyjnych powodują konieczność istnienia formalnego procesu określania kluczowych wskaźników referencyjnych. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011 wskaźnik referencyjny jest uznawany za kluczowy, jeżeli jest on wykorzystywany pośrednio lub bezpośrednio w zestawie wskaźników referencyjnych stosowanych jako odniesienie dla instrumentów finansowych lub umów finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych, o całkowitej wartości wynoszącej co najmniej 500 mld EUR szacowanej na podstawie wszystkich okresów zapadalności wskaźnika referencyjnego, w stosownych przypadkach.

               (5)

               W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2016/1368 (2) ustanowiono wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011. Z analizy danych i uwag Europejskiego Banku Centralnego wynika, że wartość instrumentów finansowych i umów finansowych w Unii, które są powiązane ze stopą EONIA (Euro OverNight Index Average), przekracza próg 500 mld EUR określony w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011.

               (6)

               EONIA stanowi średnią stopę oprocentowania niezabezpieczonych transakcji kredytowych overnight przeprowadzonych przez panel banków na rynku międzybankowym w Unii i w państwach EFTA. Jest to referencyjna stopa procentowa dla swapów stóp procentowych w euro. Ma ona w związku z tym podstawowe znaczenie dla funkcjonowania rynku swapowego w euro oraz stabilności finansowej w Unii.

               (7)

               Na podstawie obliczeń Europejskiego Banku Centralnego, dokonanych w oparciu o dzienne sprawozdania 52 największych europejskich banków w ramach sprawozdawczości statystycznej na rynku pieniężnym, należne kwoty uwzględnionych instrumentów rynku pieniężnego dla rynku niezabezpieczonego oraz dla rynku zabezpieczonego, które są powiązane ze stopą EONIA, można oszacować, odpowiednio, na ok. 450 mld EUR oraz 400 mld EUR tylko dla przedmiotowej próby banków. Ponadto szacuje się, że zdecydowana większość transakcji na rynku międzybankowym jednodniowych transakcji swap denominowanych w euro, o wartości nominalnej wynoszącej ok. 5,2 mld EUR, jest powiązana ze stopą EONIA. EONIA jest zatem wykorzystywana pośrednio lub bezpośrednio w zestawie wskaźników referencyjnych stosowanych jako odniesienie dla instrumentów finansowych lub umów finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych, o całkowitej wartości wynoszącej co najmniej 500 mld EUR szacowanej na podstawie wszystkich okresów zapadalności.

               (8)

               EONIA jest przedstawiana przez tego samego administratora wskaźnika co EURIBOR, a panel banków przekazujących dane wejściowe na potrzeby wskaźnika EURIBOR jest faktycznie podzbiorem panelu banków przekazujących dane wejściowe na potrzeby stopy EONIA. EURIBOR odzwierciedla pożyczki długoterminowe, natomiast EONIA obejmuje pożyczki overnight. Dlatego też dla stabilności rynków finansowych jest nieodzowne, aby EONIA została również wskazana jako kluczowy wskaźnik referencyjny.

               (9)

               Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych ustanowiony rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/1368 powinien zatem zostać zmieniony poprzez dodanie stopy EONIA.

               (10)

               Biorąc pod uwagę kluczowe znaczenie EONIA dla rynku międzybankowego oraz wysoką liczbę instrumentów pochodnych w Unii, które są z nią powiązane, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 z dnia 11 sierpnia 2016 r. ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 217 z 12.8.2016, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK

               Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych na podstawie art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011

                        Nr

                        Wskaźnik referencyjny

                        Administrator

                        Lokalizacja

                        1

                        Euro Interbank Offered Rate (EURIBOR®)

                        Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI)

                        Bruksela, Belgia

                        2

                        Euro OverNight Index Average (EONIA®)

                        Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI)

                        Bruksela, Belgia

                  ”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/85 z dnia 21 stycznia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               22.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 15/70

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/85
   z dnia 21 stycznia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  285,0

                  IL

                  160,5

                  MA

                  126,0

                  TR

                  157,8

                  ZZ

                  182,3

                  0707 00 05

                  JO

                  241,9

                  MA

                  66,8

                  TR

                  179,2

                  ZZ

                  162,6

                  0709 91 00

                  EG

                  119,3

                  ZZ

                  119,3

                  0709 93 10

                  MA

                  235,4

                  TR

                  179,6

                  ZZ

                  207,5

                  0805 10 20

                  EG

                  50,2

                  MA

                  67,7

                  TN

                  52,0

                  TR

                  64,8

                  ZA

                  97,5

                  ZZ

                  66,4

                  0805 20 10

                  IL

                  141,6

                  MA

                  88,9

                  ZZ

                  115,3

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  IL

                  115,2

                  JM

                  118,0

                  KR

                  153,2

                  MA

                  143,8

                  TR

                  114,1

                  ZZ

                  128,9

                  0805 50 10

                  TR

                  65,2

                  ZZ

                  65,2

                  0808 10 80

                  BR

                  65,4

                  CL

                  87,7

                  MK

                  24,4

                  US

                  185,5

                  ZZ

                  90,8

                  0808 30 90

                  CL

                  265,9

                  CN

                  92,1

                  US

                  138,7

                  ZZ

                  165,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 428/2014 z dnia 25 kwietnia 2014 r. przyjmujące nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny na Litwie i zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 324/2014 przyjmujące nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny w Polsce

text:
               26.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/64

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 428/2014
   z dnia 25 kwietnia 2014 r.
   przyjmujące nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny na Litwie i zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 324/2014 przyjmujące nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny w Polsce
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 220 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Rady 2002/60/WE (2) wprowadzono minimalne środki, które należy zastosować w Unii w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń. W związku z tym, zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2014/43/UE (3), potwierdzoną decyzją wykonawczą Komisji 2014/93/UE (4), oraz zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2014/178/UE (5) Litwa powinna zagwarantować, że obszar na jej terytorium, na którym obecna jest ta choroba, obejmuje co najmniej obszar zakażony wymieniony w załącznikach do tych decyzji.

               (2)

               W celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń oraz aby zapobiec wszelkim dalszym zakłóceniom handlu na Litwie i za granicą, Litwa przyjęła w dniu 17 lutego 2014 r. (6) pewne dodatkowe środki zapobiegawcze na tym obszarze zakażonym. W związku z powyższym obrót żywymi świniami, w tym prosiętami, świeżą wieprzowiną i wieprzowymi produktami mięsnymi z obszaru zakażonego jest przedmiotem szczególnych środków nadzoru, w tym obowiązkowego etykietowania specjalnym znakiem jakości zdrowotnej, i podlega stosowaniu pewnych ograniczeń handlowych na jednolitym rynku.

               (3)

               Ograniczenia dotyczące wprowadzania do obrotu żywych świń, w tym prosiąt, świeżej wieprzowiny oraz wieprzowych produktów mięsnych, wynikające z zastosowania tych środków weterynaryjnych, powodują istotne obniżenie cen w obszarach zakażonych i powodują zakłócenia na rynku prosiąt i wieprzowiny w tych obszarach. W związku z tym w dniu 13 marca 2014 r. Litwa zwróciła się do Komisji z prośbą o wprowadzenie nadzwyczajnych środków wspierania rynku, jak przewidziano w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. Takie środki, mające zastosowanie jedynie do prosiąt, świń i loch chowanych na obszarach bezpośrednio dotkniętych ograniczeniami, należy przyjąć na czas absolutnie niezbędny.

               (4)

               Kwota pomocy powinna być wyrażona dla prosiąt jako kwota za sztukę w odniesieniu do ograniczonej liczby prosiąt oraz jako kwota za 100 kilogramów masy tusz innych kwalifikujących się zwierząt, w odniesieniu do ograniczonej ilości wieprzowiny i przy maksymalnej masie podlegającej kompensacie tuszy za zwierzę. Kwota pomocy powinna uwzględniać aktualne informacje o rynku.

               (5)

               W odniesieniu do prosiąt i innych świń chowanych na odnośnych obszarach wsparcie powinno być uzależnione od dostarczenia zwierząt do rzeźni, ich uboju i od przestrzegania bardziej rygorystycznych przepisów weterynaryjnych mających zastosowanie na tych obszarach w dniu dostawy.

               (6)

               Decyzja wykonawcza Komisji 2014/236/UE (7) przewiduje unijne wsparcie finansowe w ramach rekompensaty dla właścicieli świń za straty spowodowane wczesnym ubojem świń na obszarach zakażonych w celu zminimalizowania ryzyka rozprzestrzeniania się choroby. Litwa i Polska zamierzają obniżyć zagęszczenie podatnych organizmów żywicielskich w utrzymujących świnie gospodarstwach o niskim poziomie ochrony biologicznej na obszarze zakażonym, propagując ubój świń i zapobiegając odnowie populacji świń w gospodarstwach przez co najmniej jeden rok (8). W związku z tym oraz w celu wyeliminowania ryzyka podwójnego finansowania pomoc wypłacana na mocy niniejszego rozporządzenia powinna ograniczać się do hodowców świń niekorzystających z wkładu finansowego z tytułu wczesnego uboju określonego w decyzji 2014/236/UE. Z tego samego powodu stosowne ograniczenie powinno mieć zastosowanie do Polski. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 324/2014 (9).

               (7)

               Należy przewidzieć, by właściwe organy Litwy zastosowały wszelkie wymagane środki kontroli i nadzoru i odpowiednio poinformowały o tym Komisję. Transport i ubój kwalifikujących się zwierząt powinny zostać przeprowadzone pod nadzorem właściwych organów, które muszą również zapewnić zgodność otrzymanych z nich produktów z odpowiednimi ograniczeniami rynkowymi.

               (8)

               Ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu żywych świń i prosiąt oraz świeżej wieprzowiny i wieprzowych produktów mięsnych były stosowane przez kilka tygodni na odnośnych obszarach i sytuacja ta doprowadziła do zakłóceń na rynku i strat w dochodach producentów, a także do znacznego wzrostu masy zwierząt, co w konsekwencji stworzyło niedopuszczalną sytuację w zakresie dobrostanu zwierząt. W związku z powyższym środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie do zwierząt dostarczanych do rzeźni od dnia 17 lutego 2014 r. — daty przyjęcia litewskich środków zapobiegawczych. Sytuacja na rynku oraz skutki tego środka muszą być ponownie ocenione w świetle rozwoju sytuacji, a zatem środek powinien mieć zastosowanie jedynie przez okres trzech miesięcy.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Litwa jest upoważniona do przyznawania pomocy z tytułu uboju następujących zwierząt:

               a)

               prosiąt objętych kodem CN 0103 91 10;

               b)

               świń objętych kodem CN 0103 92 19;

               c)

               loch objętych kodem CN 0103 92 11.

         2.   Pomocy, o której mowa w ust. 1, udziela się wyłącznie, gdy spełnione są następujące warunki:

               a)

               zwierzęta były chowane na obszarach wymienionych w załącznikach do decyzji wykonawczych 2014/43/UE lub 2014/93/UE lub w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/178/UE dla odnośnych okresów, lub w jakiejkolwiek innej decyzji wykonawczej Komisji przyjętej w tym zakresie, a żywe świnie, w tym prosięta chowane na tych obszarach, a także wieprzowina ze zwierząt chowanych na tych obszarach są poddane niektórym ograniczeniom handlowym z powodu afrykańskiego pomoru świń;

               b)

               zwierzęta były obecne na obszarach, o których mowa w lit. a) w dniu 17 lutego 2014 r., lub zostały urodzone i były chowane po tej dacie na tych obszarach;

               c)

               dodatkowe środki zapobiegawcze określone w zarządzeniu Dyrektora litewskich Państwowych Służb ds. Żywności i Weterynarii nr B1-60 z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie rozszerzenia strefy buforowej dla afrykańskiego pomoru świń lub jakiekolwiek inne przepisy krajowe, przyjęte w tym zakresie i nakładające na żywe świnie i wieprzowinę ograniczenia handlowe z powodu afrykańskiego pomoru świń, stosuje się na obszarze, gdzie zwierzęta te były chowane w dniu ich dostarczenia do rzeźni;

               d)

               przepisy określone w decyzjach wykonawczych, o których mowa w lit. a), oraz środki zapobiegawcze, o których mowa w lit. c), są przestrzegane;

               e)

               producenci wieprzowiny ubiegający się o pomoc, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie korzystają z wkładu finansowego z tytułu wczesnego uboju, o którym mowa w art. 1 ust. 3 decyzji wykonawczej 2014/236/UE.

         Artykuł 2
   Pomoc, o której mowa w art. 1 (pomoc), uznaje się za nadzwyczajne środki wspierania rynku, jak przewidziano w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (10).
   Artykuł 3
   1.   Producenci wieprzowiny mogą ubiegać się o przyznanie pomocy w odniesieniu do zwierząt poddanych ubojowi od dnia 17 lutego 2014 r. do dnia 16 maja 2014 r.
   2.   Pomoc jest wyrażona jako kwota w wysokości 10,8 EUR za sztukę w odniesieniu do prosiąt dostarczonych, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), oraz 30 EUR za 100 kg masy tuszy zarejestrowanej dla dostarczonych zwierząt, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) i c). Komisja może dostosować te kwoty w celu uwzględnienia zmian zachodzących na rynku.
   3.   Pomoc odnosząca się do zwierząt, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) i c) o masie tuszy większej niż 100 kilogramów nie może przekraczać kwoty pomocy ustalonej w ust. 2 w odniesieniu do świń o masie tuszy wynoszącej 100 kilogramów.
   4.   Pięćdziesiąt procent wydatków na pomoc, pokrywającą maksymalnie łącznie 7 600 prosiąt, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), oraz 700 ton tusz wieprzowych zwierząt, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) i c), jest finansowane z budżetu Unii.
   5.   Wydatki kwalifikują się do finansowania przez Unię, pod warunkiem że kwoty zostaną wypłacone beneficjentowi przez Litwę do dnia 31 sierpnia 2014 r.
   6.   Pomoc jest wypłacana przez Litwę po uboju zwierząt, o których mowa w art. 1 ust. 1 i po przeprowadzeniu kontroli zgodnie z art. 4.
   Artykuł 4
   1.   Litwa podejmuje wszelkie niezbędne środki, w tym wyczerpujące kontrole administracyjne i kontrole fizyczne, w celu zapewnienia zgodności z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto litewskie władze:

               a)

               nadzorują transport zwierząt z gospodarstwa do rzeźni, korzystając ze znormalizowanych list kontrolnych zawierających arkusze służące do ważenia i liczenia wskazujące pochodzenie i przeznaczenie zwierząt;

               b)

               zapewniają, by mięso pochodzące od zwierząt, w odniesieniu do których przyznawana jest pomoc, było zgodne z ograniczeniami mającymi zastosowanie do terytoriów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a);

               c)

               przeprowadzają co najmniej raz w miesiącu kontrole administracyjne i kontrole księgowości w każdej z uczestniczących rzeźni, aby zagwarantować, że wobec wszystkich dostarczonych zwierząt, w odniesieniu do których wnioski o pomoc mogą być składane od dnia 17 lutego 2014 r., bądź od czasu przeprowadzenia ostatniej takiej kontroli, postępowano zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

               d)

               zapewniają kontrole na miejscu oraz sporządzanie szczegółowych sprawozdań z tych kontroli, zawierających w szczególności:

                           (i)

                           masę oraz liczbę prosiąt, świń i loch w danej partii przewiezionej z gospodarstwa, datę i godzinę ich przewozu i dotarcia do rzeźni;

                           (ii)

                           liczbę prosiąt, świń i loch poddanych ubojowi w rzeźni, numer zezwolenia na przemieszczanie zwierząt, jak również w odniesieniu do świń i loch masę każdej tuszy, a także — w odniesieniu do zwierząt poddanych ubojowi od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia — numery plomb środków transportu tych zwierząt.

         2.   Kontrole i inspekcje, o których mowa w ust. 1, należy przeprowadzić przed wypłaceniem pomocy. Litwa powiadamia Komisję o środkach i kontrolach wprowadzonych zgodnie z niniejszym artykułem nie później niż w ciągu 10 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 5
   1.   Litwa przekazuje Komisji następujące informacje, w każdą środę w odniesieniu do poprzedniego tygodnia:

               a)

               liczbę prosiąt, liczbę loch oraz liczbę pozostałych innych świń przeznaczonych do uboju zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jak również łączną masę tusz w odniesieniu do loch i świń, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) i c);

               b)

               szacowane koszty finansowe dla każdej kategorii zwierząt, o których mowa w art. 1 ust. 1.

         Pierwsze sprawozdanie obejmuje zwierzęta dostarczone do uboju od dnia 17 lutego 2014 r. zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Obowiązek przewidziany w akapicie pierwszym stosuje się do dnia 21 maja 2014 r.
   2.   Nie później niż do dnia 30 czerwca 2014 r. Litwa przekazuje Komisji szczegółowe sprawozdanie w sprawie wdrożenia niniejszego rozporządzenia, w tym szczegółowe informacje dotyczące realizacji kontroli, inspekcji i nadzoru prowadzonych zgodnie z art. 4.
   Artykuł 6
   W art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 324/2014 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

               „d)

               producenci wieprzowiny ubiegający się o pomoc, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie korzystają z wkładu finansowego z tytułu wczesnego uboju, o którym mowa w art. 1 ust. 3 decyzji wykonawczej Komisji 2014/236/UE (11).

         Artykuł 7
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27).

      (3)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/43/UE z dnia 27 stycznia 2014 r. dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń na Litwie (Dz.U. L 26 z 29.1.2014, s. 44).

      (4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/93/UE z dnia 14 lutego 2014 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń na Litwie (Dz.U. L 46 z 18.2.2014, s. 20).

      (5)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/178/UE z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 95 z 29.3.2014, s. 47).

      (6)  Zarządzenie Dyrektora Państwowych Służb ds. Żywności i Weterynarii nr B1-60 z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie rozszerzenia strefy buforowej dla afrykańskiego pomoru świń.

      (7)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/236/UE z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie wkładu finansowego Unii na rzecz nadzoru i innych środków nadzwyczajnych stosowanych w Estonii, na Łotwie, Litwie i w Polsce w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 125, 26.4.2014, s. 86).

      (8)  Zarządzenie Dyrektora litewskich Państwowych Służb ds. Żywności i Weterynarii nr B1-384 z dnia 11 lipca 2011 r.

      (9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 324/2014 z dnia 28 marca 2014 r. przyjmujące nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny w Polsce (Dz.U. L 95 z 29.3.2014, s. 24).

      (10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/973 z dnia 17 czerwca 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie bislizynianu cynku jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               18.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/973
   z dnia 17 czerwca 2016 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie bislizynianu cynku jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie chelatu cynku L-lizynianu HCl; do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie chelatu cynku L-lizynianu HCl jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”.

               (4)

               W opinii z dnia 20 października 2015 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania chelat cynku L-lizynianu HCl nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt ani konsumentów, oraz że nie ma obaw o bezpieczeństwo użytkowników, pod warunkiem że zastosowane zostaną odpowiednie środki ochronne.

               (5)

               Jeżeli chodzi o wpływ na środowisko, a w szczególności przenikanie i spływ cynku do wód powierzchniowych, Urząd zalecił w opinii z dnia 8 kwietnia 2014 r. (3) znaczne zmniejszenie maksymalnej zawartości cynku w mieszankach paszowych pełnoporcjowych dla kilku gatunków docelowych. Aby jednak nie narażać zwierząt, również w szczególnych okresach ich życia, na niezaspokojenie potrzeb fizjologicznych ani na jakiekolwiek inne negatywne skutki dla ich zdrowia, zmniejszenia zawartości cynku zalecanego przez Urząd nie należy wprowadzać jednorazowo. Mając na celu dalsze zmniejszanie, należy zachęcać podmioty działające na rynku pasz i instytuty badawcze do gromadzenia nowych danych naukowych na temat potrzeb fizjologicznych różnych gatunków zwierząt.

               (6)

               Urząd stwierdził ponadto, że chelat cynku L-lizynianu HCl można uznać za wydajne źródło cynku dla wszystkich gatunków zwierząt, i zalecił nazwanie tej substancji „bislizynianem cynku”. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Ocena bislizynianu cynku dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tej substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych”, zostaje dopuszczona jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dziennik EFSA 2015; 13(11):4267.

      (3)  Dziennik EFSA 2014; 12(5):3668.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Zawartość pierwiastka (Zn) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych

                  3b613

                  —

                  Bislizynian cynku

                     Charakterystyka dodatku

                  Proszek lub granulat o minimalnej zawartości cynku wynoszącej 13,5 % i minimalnej zawartości lizyny wynoszącej 85,0 %
                  Cynk w postaci chelatu cynku bislizynianu HCl: co najmniej 85 %.

                     Charakterystyka substancji czynnej

                  Chelat cynku bislizynianu HCl
                  Wzór chemiczny:
                  Zn(C6H13N2O2)2 × 2HCl × 2H2O
                  Numer CAS: 23333-98-4

                     Metody analityczne
                      (1)

                  Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach:

                              —

                              chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-UV/FD), lub

                              —

                              VDLUFA 4.11.6 lub EN ISO 17180.

                        Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości cynku w dodatku paszowym i w premiksach:

                              —

                              atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES) – EN 15510, lub

                              —

                              atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej (ICP-AES) – EN 15621.

                        Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości cynku w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

                              —

                              atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES) – EN 15510, lub

                              —

                              atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej (ICP-AES) – EN 15621, lub

                              —

                              atomowa spektrometria absorpcyjna (AAS) – rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (2).

                  Wszystkie gatunki zwierząt

                  —

                  —

                  Psy i koty: 200 (ogółem)
                  Łososiowate i preparaty mlekozastępcze dla cieląt: 180 (ogółem)
                  Prosięta, lochy, króliki i wszystkie ryby inne niż łososiowate: 150 (ogółem)
                  Inne gatunki i kategorie: 120 (ogółem)

                              1.

                              Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                              2.

                              Bislizynian cynku może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

                              3.

                              Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

                  8 lipca 2026 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

         (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz (Dz.U. L 54 z 26.2.2009, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1555 z dnia 12 września 2017 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Πευκοθυμαρόμελο Κρήτης (Pefkothymaromelo Kritis) (ChNP)]

text:
               15.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 237/64

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1555
   z dnia 12 września 2017 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Πευκοθυμαρόμελο Κρήτης (Pefkothymaromelo Kritis) (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Grecji o rejestrację nazwy „Πευκοθυμαρόμελο Κρήτης” (Pefkothymaromelo Kritis) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Πευκοθυμαρόμελο Κρήτης” (Pefkothymaromelo Kritis) powinna zatem zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Πευκοθυμαρόμελο Κρήτης” (Pefkothymaromelo Kritis) (ChNP) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.) zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 108 z 6.4.2017, s. 20.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2387 z dnia 17 grudnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               18.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/114

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2387
   z dnia 17 grudnia 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  236,2

                  MA

                  90,9

                  TR

                  117,9

                  ZZ

                  148,3

                  0707 00 05

                  EG

                  174,9

                  MA

                  82,9

                  TR

                  150,0

                  ZZ

                  135,9

                  0709 93 10

                  MA

                  55,7

                  TR

                  155,4

                  ZZ

                  105,6

                  0805 10 20

                  EG

                  57,7

                  MA

                  64,7

                  TR

                  58,4

                  ZA

                  48,6

                  ZZ

                  57,4

                  0805 20 10

                  MA

                  74,3

                  ZZ

                  74,3

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  IL

                  110,0

                  TR

                  68,9

                  ZZ

                  89,5

                  0805 50 10

                  TR

                  89,2

                  ZZ

                  89,2

                  0808 10 80

                  CA

                  151,7

                  CL

                  82,8

                  US

                  157,8

                  ZA

                  141,1

                  ZZ

                  133,4

                  0808 30 90

                  CN

                  63,2

                  TR

                  128,4

                  ZZ

                  95,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.