title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 281/2013 z dnia 22 marca 2013 r. ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013

text:
               23.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 281/2013
   z dnia 22 marca 2013 r.
   ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 186 w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W trakcie roku gospodarczego cukru 2011/2012 średnia cena cukru białego luzem ex-factory w Unii osiągnęła poziom odpowiadający 175 % ceny referencyjnej wynoszącej 404 EUR/tonę i była o ok. 275 EUR/tonę wyższa od ceny na rynku światowym Unijna cena utrzymuje się obecnie na stabilnym poziomie wynoszącym ok. 700 EUR/tonę, który jest najwyższym poziomem osiągniętym od czasu reformy wspólnej organizacji rynku cukru, i zakłóca optymalną płynność zaopatrzenia rynku Unii w cukier. Przewidywana podwyżka tej już wysokiej ceny w trakcie roku gospodarczego cukru 2012/2013 stwarza ryzyko poważnych zakłóceń na rynku, którym należy zapobiec za pomocą niezbędnych środków.

               (2)

               Na podstawie szacunku podaży i popytu na rok 2012/2013 zakłada się, że poziom końcowych zapasów dla rynku cukru będzie o co najmniej 0,5 mln ton niższy w porównaniu z rokiem 2011/2012. Liczba ta uwzględnia już przywóz z państw trzecich objęty niektórymi umowami preferencyjnymi.

               (3)

               Z drugiej strony, z powodu prognoz dobrych zbiorów oszacowano, że produkcja cukru przekroczy kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 5 400 000 ton. Biorąc pod uwagę dające się przewidzieć zobowiązania umownych producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 tego rozporządzenia oraz zobowiązania wywozowe na rok 2012/2013 dotyczące cukru pozakwotowego, nadal będą dostępne znaczące ilości cukru pozakwotowego w wysokości co najmniej 2 000 000 ton. Część tego cukru można udostępnić w celu zmniejszenia sztywnej podaży na unijnym rynku cukru oraz uniknięcia nadmiernych podwyżek cen.

               (4)

               W celu zapewnienia płynności rynku należy udostępnić cukier pozakwotowy. Należy umożliwić podjęcie takiego środka za każdym razem, gdy jest to niezbędne w trakcie roku gospodarczego 2012/2013.

               (5)

               Na podstawie art. 186 i 188 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 można podjąć środki, tam gdzie to konieczne, w celu złagodzenia zakłóceń na rynku lub uniknięcia ryzyka zakłóceń, jeżeli, w szczególności, wynikają one ze znacznego wzrostu cen w Unii, o ile celu tego nie można osiągnąć za pomocą innych środków przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu. W odniesieniu do obecnej sytuacji na rynku rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 nie przewiduje konkretnych środków mających na celu ograniczenie tendencji wzrostowych cen cukru i umożliwienie zaopatrzenia w cukier po rozsądnych cenach, innych niż te, dla których podstawę stanowi art. 186 wymienionego rozporządzenia.

               (6)

               Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalenia wysokości opłaty z tytułu nadwyżek cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.

               (7)

               Dla ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek w takiej wysokości za tonę, która umożliwia sprawiedliwe traktowanie unijnych producentów cukru, zapewnia sprawne funkcjonowanie unijnego rynku cukru oraz przyczynia się do zmniejszenia różnicy między cenami cukru na rynku unijnym i światowym, nie stwarzając ryzyka kumulacji nadwyżek na rynku unijnym.

               (8)

               Ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 ustalono kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.

               (9)

               W celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą z tytułu nadwyżek.

               (10)

               Obniżona opłata z tytułu nadwyżek powinna zostać zapłacona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.

               (11)

               Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.

               (12)

               Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.

               (13)

               Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej za buraki cukrowe potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.

               (14)

               Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadomić Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.

               (15)

               Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.

               (16)

               Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadomić wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.

               (17)

               Właściwe organy powinny powiadomić Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.

               (18)

               Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca niespełniający swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.

               (19)

               W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (3) cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.

               (20)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (4) wpłaty i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynku cukru składają się na zasoby własne zapisane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej. Należy zatem wyznaczyć termin ustalenia wspomnianych kwot w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (5).

               (21)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Tymczasowe obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek
   1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę z tytułu nadwyżek ustala się na 172 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 150 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 8 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku Unii Europejskiej w roku gospodarczym 2012/2013.
   2.   Obniżona opłata z tytułu nadwyżek, określona w ust. 1, płacona jest po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.
   Artykuł 2
   Wnioski o wydanie świadectw
   1.   W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni wystąpić o wydanie świadectw.
   2.   Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2012/2013 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
   3.   W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.
   4.   Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6).
   5.   Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:

               a)

               wniosek zawiera następujące informacje:

                           (i)

                           nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz

                           (ii)

                           ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;

               b)

               ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;

               c)

               jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca powinien zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;

               d)

               wniosek musi być sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;

               e)

               wniosek zawiera odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków;

               f)

               wnioskodawca nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków oprócz tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

         6.   Wnioski złożone niezgodnie z ust. 1–5 nie będą przyjmowane.
   7.   Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy gdy ilość, której dotyczy wniosek, zostanie przyznana jedynie częściowo.
   Artykuł 3
   Składanie wniosków
   Okres składania wniosków upływa dnia 3 kwietnia 2013 r. o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
   Artykuł 4
   Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
   1.   W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
   2.   Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o dopuszczalnych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2012/2013, przesyłają również Komisji w tym samym terminie powiadomienia ze wzmianką „0”.
   3.   Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
   Artykuł 5
   Przekroczenie limitów
   Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:

               a)

               ustala współczynnik przydziału, który państwa członkowskie stosują do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;

               b)

               odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone.

         Artykuł 6
   Wydawanie świadectw
   1.   Bez uszczerbku dla art. 5 dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2.
   2.   W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
   3.   Wzór świadectwa określony jest w załączniku.
   Artykuł 7
   Ważność świadectw
   Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
   Artykuł 8
   Zbywalność świadectw
   Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
   Artykuł 9
   Sprawozdawczość dotycząca cen
   Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilość sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, uważana jest za cukier kwotowy.
   Artykuł 10
   Monitorowanie
   1.   Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień określonych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, w odniesieniu do których otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
   2.   Przed dniem 31 października 2013 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 328 EUR za tonę.
   3.   Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku Unii.
   4.   Państwa członkowskie obliczają i powiadamiają Komisję o różnicy między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę oraz o ilościach, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
   5.   Powiadomień, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dokonywać najpóźniej do dnia 30 czerwca 2014 r.
   Artykuł 11
   Data ustalenia tytułu
   Dla celów art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000, datą ustalenia tytułu jest dzień, w którym opłata z tytułu nadwyżek jest wypłacana przez wnioskodawców zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 12
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 30 czerwca 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

      (3)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39.

      (4)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

      (5)  Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12.

      ZAŁĄCZNIK

         Wzór świadectwa, o którym mowa w art. 6 ust. 3

      ŚWIADECTWO
      upoważniające, w odniesieniu do roku gospodarczego 2012/2013, do obniżenia opłaty przewidzianej w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 967/2006

                  Państwo członkowskie:

                  Posiadacz kwoty:

                  Produkt

                  Wnioskowane ilości:

                  Ilości objęte wydanym świadectwem:

                  Zapłacone opłaty (EUR/t):

                  172

                  Na rok gospodarczy 2012/2013 opłata, o której mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 967/2006, nie ma zastosowania do ilości objętych niniejszym świadectwem, z zastrzeżeniem zgodności z zasadami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 281/2013, w szczególności w art. 2 ust. 5 lit. c).

                  Podpis właściwego organu państwa członkowskiego

                  Data wystawienia

                  Niniejsze świadectwo jest ważne do końca drugiego miesiąca następującego po dacie jego wydania.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 129/2013 z dnia 14 lutego 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1121/2009 w odniesieniu do przejściowego wsparcia krajowego, jakie ma zostać przyznane rolnikom w 2013 r., oraz rozporządzenie (WE) nr 1122/2009 w odniesieniu do zmniejszeń związanych z dobrowolnym dostosowaniem płatności bezpośrednich w 2013 r.

text:
               15.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 44/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 129/2013
   z dnia 14 lutego 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1121/2009 w odniesieniu do przejściowego wsparcia krajowego, jakie ma zostać przyznane rolnikom w 2013 r., oraz rozporządzenie (WE) nr 1122/2009 w odniesieniu do zmniejszeń związanych z dobrowolnym dostosowaniem płatności bezpośrednich w 2013 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 142 lit. c) i e),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 133a rozporządzenia (WE) nr 73/2009 dodanym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 671/2012 (2) niektóre nowe państwa członkowskie mogą przyznawać przejściowe wsparcie krajowe w 2013 r. na warunkach mających zastosowanie do krajowych uzupełniających płatności bezpośrednich. Dlatego też – w celu uwzględnienia tego wsparcia przejściowego – należy zmienić tytuł III rozdział 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (3), który zawiera przepisy wykonawcze dotyczące krajowych uzupełniających płatności bezpośrednich.

               (2)

               Artykuł 10b rozporządzenia (WE) nr 73/2009 dodany rozporządzeniem (UE) nr 671/2012 przewiduje dobrowolny mechanizm dostosowania płatności bezpośrednich w odniesieniu do 2013 r. Dlatego też należy odpowiednio dostosować art. 79 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (4).

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1121/2009 i (WE) nr 1122/2009.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1121/2009
   W rozporządzeniu (WE) nr 1121/2009 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w tytule III tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:

                     „Uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie i przejściowe wsparcie krajowe”;

               2)

               art. 91 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 91
               Współczynnik redukcji
               Jeżeli w danym sektorze uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie lub przejściowe wsparcie krajowe przekroczą maksymalny poziom dopuszczony przez Komisję zgodnie z art. 132 ust. 7 lub art. 133a ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, to stawka uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich lub przejściowego wsparcia krajowego dla danego sektora jest proporcjonalnie zmniejszana przez zastosowanie współczynnika redukcji.”;

               3)

               art. 93, 94 i 95 otrzymują brzmienie:
               „Artykuł 93
               Kontrole
               Nowe państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki kontroli celem zapewnienia spełnienia warunków przyznawania uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego, określonych w zezwoleniu Komisji przyznanym zgodnie z art. 132 ust. 7 lub art. 133a ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
               Artykuł 94
               Sprawozdanie roczne
               Nowe państwa członkowskie składają sprawozdania zawierające informacje na temat środków uruchomionych celem wdrożenia uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego przed dniem 30 czerwca roku następującego po ich wdrożeniu. Sprawozdanie obejmuje co najmniej następujące elementy:

                           a)

                           jakiekolwiek zmiany sytuacji mające wpływ na te płatności;

                           b)

                           w odniesieniu do każdej z tych płatności: liczbę beneficjentów, całkowitą kwotę przyznanej uzupełniającej krajowej płatności, liczbę hektarów, liczbę zwierząt lub innych jednostek wypłaconej płatności oraz stawkę mającą zastosowanie do płatności w stosownych przypadkach;

                           c)

                           sprawozdanie na temat środków kontroli zastosowanych zgodnie z art. 93.

                     Artykuł 95
               Pomoc państwa
               Uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie i przejściowe wsparcie krajowe wypłacone niezgodnie z zezwoleniem przyznanym przez Komisję zgodnie z art. 132 ust. 7 i art. 133a ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 są uznane za pomoc państwa przyznaną bezprawnie w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (5).

         Artykuł 2
   Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1122/2009
   W art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

      „1.   Zmniejszenia wynikające z modulacji przewidzianej w art. 7 i 10 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 (6), a także, w odniesieniu do 2013 r., dobrowolne dostosowanie przewidziane w art. 10b rozporządzenia (WE) nr 73/2009, jak również zmniejszenie wynikające z dyscypliny finansowej przewidzianej w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i zmniejszenie przewidziane w art. 8 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, stosuje się do sumy płatności przysługujących rolnikowi w ramach poszczególnych systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 78 niniejszego rozporządzenia.

   Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lutego 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 204 z 31.7.2012, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 27.

      (4)  Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 65.

      (5)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.”.

      (6)  Dz.U. L 95 z 5.4.2007, s. 1.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1136/2011 z dnia 9 listopada 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               10.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 292/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1136/2011
   z dnia 9 listopada 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 listopada 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  64,0

                  MA

                  47,8

                  MK

                  61,4

                  TR

                  85,9

                  ZZ

                  64,8

                  0707 00 05

                  AL

                  64,0

                  EG

                  161,4

                  TR

                  135,1

                  ZZ

                  120,2

                  0709 90 70

                  AR

                  61,1

                  MA

                  70,1

                  TR

                  146,8

                  ZZ

                  92,7

                  0805 20 10

                  MA

                  80,2

                  ZA

                  74,4

                  ZZ

                  77,3

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  AR

                  54,5

                  HR

                  10,3

                  IL

                  76,0

                  MA

                  79,7

                  TR

                  81,8

                  UY

                  54,6

                  ZZ

                  59,5

                  0805 50 10

                  AR

                  58,5

                  BO

                  59,5

                  TR

                  67,5

                  ZA

                  40,1

                  ZZ

                  56,4

                  0806 10 10

                  BR

                  231,5

                  CL

                  73,3

                  EC

                  65,7

                  LB

                  291,0

                  TR

                  144,2

                  US

                  268,2

                  ZA

                  80,8

                  ZZ

                  165,0

                  0808 10 80

                  CA

                  145,0

                  CL

                  90,0

                  CN

                  67,2

                  MK

                  41,0

                  NZ

                  127,6

                  ZA

                  150,1

                  ZZ

                  103,5

                  0808 20 50

                  CN

                  50,3

                  TR

                  133,1

                  ZZ

                  91,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 75/2013 z dnia 25 stycznia 2013 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do stosowania cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 892/2012 ustalające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru na rok gospodarczy 2012/2013

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 26/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 75/2013
   z dnia 25 stycznia 2013 r.
   wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do stosowania cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 892/2012 ustalające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru na rok gospodarczy 2012/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Ceny reprezentatywne oraz dodatkowe należności celne stosowane przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2012/2013 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 892/2012 (2).

               (2)

               W art. 141 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi się, że nie nakłada się dodatkowych należności celnych przywozowych, jeżeli przywóz prawdopodobnie nie zakłóci funkcjonowania rynku wspólnotowego lub jeżeli skutki takiego nałożenia byłyby nieproporcjonalne do zakładanego celu.

               (3)

               Przez znaczący okres czasu ceny cukru na rynku Unii utrzymywały się na poziomie znacznie przewyższającym cenę referencyjną i, na podstawie obecnej prognozy dla rynku, nie zakłada się, że światowa cena cukru zostanie obniżona do takiego poziomu, że – biorąc pod uwagę obecne należności celne przywozowe – przywóz cukru zakłóciłyby sytuację na unijnym rynku cukru wobec braku dodatkowych należności celnych. W sytuacji gdy ceny na rynku światowym są stosunkowo wysokie, jest mało prawdopodobne, by przywóz produktów sektora cukru, o których mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (3), zakłócił funkcjonowanie rynku Unii, a zatem nie jest konieczne nałożenie dodatkowych należności celnych na ten przywóz. Biorąc pod uwagę podstawowe zasady obowiązujące na światowym i unijnym rynku cukru, jest mało prawdopodobne, by sytuacja ta znacznie zmieniła się w trakcie dwóch najbliższych lat gospodarczych, tzn. do końca okresu obowiązywania uzgodnień kontyngentowych Unii. Komisja stale monitoruje rynek cukru i w razie potrzeby podejmuje niezbędne środki.

               (4)

               Tak długo jak nie zostaną nałożone dodatkowe należności celne, nie ma potrzeby ustalać cen reprezentatywnych wykorzystywanych do ich obliczania.

               (5)

               Należy zatem wprowadzić odstępstwo od stosowania art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006 do końca roku gospodarczego 2014/2015.

               (6)

               Należy zatem uchylić rozporządzenie (UE) nr 892/2012.

               (7)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Na zasadzie odstępstwa od art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006 nie stosuje się dodatkowych należności celnych przywozowych do produktów, o których mowa w wymienionym artykule, do dnia 30 września 2015 r.
   Artykuł 2
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 892/2012 traci moc. Ma ono jednak zastosowanie do dodatkowych należności celnych nałożonych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
   Article 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 stycznia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 263 z 28.9.2012, s. 37.

      (3)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.