title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/520 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  25.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 104/39

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/520
         z dnia 24 marca 2021 r.
         ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 120 ust. 1 i art. 120 ust. 2 lit. c), d) oraz f),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono wymagania dotyczące identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i materiału biologicznego oraz uprawniono Komisję do przyjmowania aktów wykonawczych w tym zakresie.

                     (2)

                     Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 (2) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2016/429 poprzez ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych.

                     (3)

                     Aby zapewnić jednolite stosowanie w Unii przepisów dotyczących identyfikowalności ustanowionych w rozporządzeniu (UE) 2016/429 i rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035, w drodze niniejszego rozporządzenia należy przyjąć pewne przepisy.

                     (4)

                     W art. 112, 113 i 115 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono obowiązki podmiotów, które utrzymują bydło, owce, kozy i świnie, w zakresie przekazywania informacji dotyczących ich zwierząt do komputerowych baz danych ustanowionych zgodnie z art. 109 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia. Aby zapewnić regularne przekazywanie wszystkich aktualizacji do tych baz danych, w niniejszym rozporządzeniu należy określić terminy przekazywania tych informacji.

                     (5)

                     Ponadto podmioty, które utrzymują bydło, owce, kozy i świnie, powinny po przekazaniu informacji dotyczących swoich zwierząt i zakładów mieć dostęp do tych informacji. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy dotyczące równego dostępu do danych zawartych w komputerowych bazach danych ustanowionych zgodnie z art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.

                     (6)

                     Ponadto w niniejszym rozporządzeniu należy również określić pewne inne szczegóły techniczne i operacyjne oraz formaty komputerowych baz danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń, aby w całej Unii zapewnić porównywalną jakość baz danych.

                     (7)

                     Zgodnie z warunkami określonymi w art. 110 ust. 1 lit. b) i w art. 112 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429 wymiana danych elektronicznych między państwami członkowskimi może zastąpić wydanie dokumentów identyfikacyjnych dotyczących bydła, gdy zwierzęta te są przemieszczane między państwami członkowskimi. Ustanowiony przez Komisję protokół BOVEX służy do wymiany danych elektronicznych dotyczących bydła między komputerowymi bazami danych państw członkowskich. Komisja powinna uznać pełną operacyjność tej wymiany danych elektronicznych między komputerowymi bazami danych państw członkowskich zgodnie z powyższym protokołem.

                     (8)

                     Chociaż rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/2035 ustanowiono środki identyfikacji, które należy stosować w przypadku różnych gatunków zwierząt lądowych, w szczególności utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych, w niniejszym rozporządzeniu należy określić specyfikacje techniczne dotyczące tych środków identyfikacji.

                     (9)

                     W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035 ustanowiono wymogi dotyczące identyfikacji elektronicznej utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych. Takie identyfikatory elektroniczne powinny zostać zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym zwierzęta są utrzymywane. Aby zapewnić możliwość odczytu tych identyfikatorów elektronicznych w przypadku przemieszczania zwierząt między państwami członkowskimi, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić zasady i warunki zatwierdzania takich identyfikatorów elektronicznych przez właściwy organ. Zatwierdzenia te powinny również uwzględniać odpowiednie normy ISO/IEC.

                     (10)

                     Aby zapewnić jednolite stosowanie identyfikacji i identyfikowalności w całej Unii, w niniejszym rozporządzeniu należy określić terminy zastosowania środków identyfikacji w przypadku utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych.

                     (11)

                     Do dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429 unijne przepisy dotyczące identyfikowalności obejmują różne zwolnienia z systemu identyfikacji i rejestracji w przypadku niektórych kategorii zwierząt, takich jak zwierzęta utrzymywane w warunkach ekstensywnych. Należy dokonać przeglądu tych przepisów i zastosować wyważone i zharmonizowane podejście do zwolnień z systemu identyfikacji i rejestracji, z uwzględnieniem z jednej strony powiązanych rodzajów ryzyka, a z drugiej strony – proporcjonalności i skuteczności środków. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić nowe przepisy odzwierciedlające takie podejście.

                     (12)

                     Należy zachować pełną identyfikowalność utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądów i jeleniowatych oraz papugowatych przez cały czas, jak również zapobiec wszelkim działaniom, które mogą uniemożliwić identyfikowalność. Działania, które mogą uniemożliwić identyfikowalność, polegają na usunięciu, modyfikacji i zastąpieniu środków identyfikacji. W związku z tym takie działania można przeprowadzać tylko po tym, jak właściwy organ udzieli podmiotom pozwolenia. Niektóre przepisy dotyczące usunięcia, modyfikacji i zastąpienia środków identyfikacji ustanowiono w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035. Aby uwzględnić konkretne kwestie, w tym terminy tych działań, niezbędne są dodatkowe przepisy dotyczące tych działań i należy je ustanowić w niniejszym rozporządzeniu.

                     (13)

                     Aby zapewnić płynne przejście do nowych ram prawnych, podmiotom w państwach członkowskich należy umożliwić dalsze stosowanie środków identyfikacji zatwierdzonych przed dniem 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), rozporządzeniem Rady (WE) nr 21/2004 (4) i dyrektywą Rady 2008/71/WE (5), a także zgodnie z aktami, które przyjęto na podstawie tych rozporządzeń i tej dyrektywy, w okresie przejściowym nieprzekraczającym dwóch lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

                     (14)

                     Ponieważ rozporządzenie (UE) 2016/429 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., niniejsze rozporządzenie również powinno stosować się od tej daty.

                     (15)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
         ROZDZIAŁ 1

            PRZEPISY OGÓLNE

            Artykuł 1
            Przedmiot i zakres stosowania
            W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:

                        1)

                        terminów przekazywania przez podmioty informacji na potrzeby rejestracji w komputerowych bazach danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń;

                        2)

                        równego dostępu do danych zawartych w komputerowych bazach danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń oraz specyfikacji technicznych i zasad działania takich baz danych;

                        3)

                        warunków technicznych i metod wymiany danych elektronicznych dotyczących utrzymywanego bydła między komputerowymi bazami danych państw członkowskich oraz uznania pełnej operacyjności systemu wymiany danych;

                        4)

                        specyfikacji technicznych, formatów i projektu środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych;

                        5)

                        wymogów technicznych dotyczących środków identyfikacji utrzymywanych papugowatych;

                        6)

                        terminów zastosowania środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych urodzonych w Unii lub po wprowadzeniu tych zwierząt do Unii;

                        7)

                        konfiguracji kodu identyfikacyjnego utrzymywanego bydła, owiec, kóz, wielbłądowatych i jeleniowatych;

                        8)

                        usunięcia, modyfikacji i zastąpienia środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz terminów takich działań;

                        9)

                        środków przejściowych dotyczących zatwierdzania środków identyfikacji.

            Artykuł 2
            Definicje
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.

         ROZDZIAŁ 2

            KOMPUTEROWE BAZY DANYCH

            Artykuł 3
            Terminy i procedury przekazywania przez podmioty informacji na potrzeby rejestracji utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń

               1.   Podmioty utrzymujące bydło, owce, kozy i świnie przekazują informacje o przemieszczaniu, urodzeniach i upadkach, o których mowa w art. 112 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/429, oraz informacje o przemieszczaniu, o których mowa w art. 113 ust. 1 lit. c) wspomnianego rozporządzenia i w art. 56 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, na potrzeby rejestracji w komputerowych bazach danych, które ustanowiono dla tych gatunków, w terminie przekazania określonym przez państwa członkowskie. Maksymalny termin przekazania informacji nie przekracza 7 dni po przemieszczeniu, narodzinach lub upadku zwierząt, stosownie do przypadku.

               2.   Przy określaniu maksymalnego terminu przekazywania informacji w przypadku urodzeń państwa członkowskie mogą wykorzystać datę zastosowania środków identyfikacji w odniesieniu do zwierzęcia jako datę rozpoczęcia biegu terminu, pod warunkiem że nie istnieje ryzyko pomylenia tej daty z datą urodzenia zwierzęcia.

               3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwy organ może przedłużyć maksymalny termin przekazania informacji o przemieszczaniu, o których mowa w ust. 1, do 14 dni od przemieszczenia bydła w obrębie tego samego państwa członkowskiego w celu wypasu z zakładów pochodzenia do zarejestrowanych zakładów wypasania położonych na obszarach górskich. Właściwy organ może podjąć decyzję o przyjęciu wykazów bydła objętego przemieszczaniem do zarejestrowanych zakładów wypasania od podmiotów prowadzących te zakłady. Wykazy te zawierają:

                           a)

                           niepowtarzalny numer rejestracyjny zarejestrowanego zakładu wypasania;

                           b)

                           kod identyfikacyjny zwierząt;

                           c)

                           niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu pochodzenia;

                           d)

                           datę przybycia zwierząt do zarejestrowanego zakładu wypasania;

                           e)

                           szacowaną datę opuszczenia przez zwierzęta zarejestrowanego zakładu wypasania.

            Artykuł 4
            Równy dostęp do danych zawartych w komputerowych bazach danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń
            Państwa członkowskie zapewniają podmiotom utrzymującym bydło, owce, kozy i świnie – na wniosek tych podmiotów i nieodpłatnie – co najmniej dostęp wyłącznie w trybie odczytu do minimum informacji dotyczących ich zakładów, zawartych w komputerowych bazach danych, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. a)–c) rozporządzenia (UE) 2016/429.

            Artykuł 5
            Specyfikacje techniczne komputerowych baz danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń
            Państwa członkowskie zapewniają, aby komputerowe bazy danych utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. a)–c) rozporządzenia (UE) 2016/429, tworzono w taki sposób, aby informacje zapisane w tych bazach danych mogły być wymieniane między komputerowymi bazami danych państw członkowskich w formacie określonym w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 6
            Zasady działania komputerowych baz danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń
            Państwa członkowskie wdrażają odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu zapewnienia dalszego funkcjonowania komputerowych baz danych utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. a)–c) rozporządzenia (UE) 2016/429, w przypadku ewentualnych zakłóceń. Środki te gwarantują również bezpieczeństwo, integralność i autentyczność informacji zapisanych w takich bazach danych.

            Artykuł 7
            Warunki techniczne i metody elektronicznej wymiany danych z dokumentów identyfikacyjnych utrzymywanego bydła między komputerowymi bazami danych państw członkowskich

               1.   W przypadku gdy państwa członkowskie dokonują drogą elektroniczną z innymi państwami członkowskimi wymiany danych z dokumentów identyfikacyjnych utrzymywanego bydła, o których mowa w art. 44 lit. a)–c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, dane te wymienia się w formacie standardu XSD udostępnionym przez Komisję właściwemu organowi.

               2.   Właściwy organ w państwie członkowskim pochodzenia utrzymywanego bydła, które ma być przemieszczane, zapewnia, aby dane z dokumentów identyfikacyjnych przekazano drogą elektroniczną państwu członkowskiemu przeznaczenia przed wyjazdem zwierząt oraz aby każde przekazanie danych opatrzono znacznikiem czasu.

            Artykuł 8
            Uznanie pełnej operacyjności systemu elektronicznej wymiany danych z dokumentów identyfikacyjnych dotyczących utrzymywanego bydła między komputerowymi bazami danych państw członkowskich

               1.   Państwa członkowskie prowadzące elektroniczną wymianę danych z dokumentów identyfikacyjnych za pośrednictwem systemu ustanowionego przez Komisję i przeznaczonego do wymiany danych dotyczących utrzymywanego bydła między komputerowymi bazami danych państw członkowskich uznaje się za posiadające system o pełnej operacyjności.

               2.   Komisja sporządza i publikuje na swojej stronie internetowej wykaz państw członkowskich prowadzących elektroniczną wymianę danych z dokumentów identyfikacyjnych za pośrednictwem tego systemu.

         ROZDZIAŁ 3

            ŚRODKI IDENTYFIKACJI

            Artykuł 9
            Specyfikacje techniczne, formaty i projekt środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych

               1.   Właściwy organ zatwierdza stosowanie zwykłych kolczyków lub zwykłych opasek na pęcinę, o których mowa w lit. a) i b) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, jako środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych tylko wtedy, gdy te środki identyfikacji są zgodne ze specyfikacją techniczną określoną w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

               2.   Właściwy organ zatwierdza stosowanie tatuaży, o których mowa w lit. g) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, jako środków identyfikacji utrzymywanych owiec, kóz, świń i jeleniowatych, jak przewidziano w art. 46 ust. 2 i 3 oraz w art. 52 ust. 1 lit. b), art. 73 ust. 2 lit. c) i art. 76 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia delegowanego, tylko wtedy, gdy te tatuaże zapewniają trwałe oznakowanie i prawidłowe odczytanie.

               3.   Właściwy organ zatwierdza stosowanie identyfikatorów elektronicznych, o których mowa w lit. c)–f) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, jako środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych tylko wtedy, gdy te środki identyfikacji są zgodne ze specyfikacjami technicznymi określonymi w części 2 załącznika II do niniejszego rozporządzenia. Ponadto identyfikatory elektroniczne, o których mowa w lit. c) i f) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, muszą być zgodne ze specyfikacją techniczną określoną w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

               4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 właściwy organ może zatwierdzić stosowanie kolczyków elektronicznych jako środka identyfikacji utrzymywanych świń, jeżeli te środki identyfikacji są zgodne ze specyfikacjami technicznymi określonymi przez państwo członkowskie, w którym utrzymuje się świnie, oraz jeżeli w sposób widoczny, czytelny oraz trwały przedstawiają niepowtarzalny numer rejestracyjny:

                           a)

                           zakładu urodzenia zwierząt; lub

                           b)

                           ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw.

            Artykuł 10
            Specyfikacje techniczne, formaty i projekt środków identyfikacji utrzymywanych papugowatych

               1.   Podmioty utrzymujące papugowate zapewniają, aby:

                           a)

                           obrączka na nogę, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, była zgodna ze specyfikacjami technicznymi określonymi w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia;

                           b)

                           tatuaż, o którym mowa w art. 76 ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, zapewniał trwałe oznakowanie i prawidłowe odczytanie.

               2.   Właściwy organ zatwierdza stosowanie wszczepianych transponderów, o których mowa w art. 76 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, jako środków identyfikacji utrzymywanych papugowatych tylko wtedy, gdy te środki identyfikacji są zgodne ze specyfikacjami technicznymi określonymi w części 2 pkt 2 załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 11
            Zasady działania dotyczące zatwierdzania identyfikatorów elektronicznych utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych

               1.   Przy zatwierdzaniu identyfikatorów elektronicznych, o których mowa w lit. c)–f) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, dla utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych, właściwy organ zapewnia, aby producenci identyfikatorów elektronicznych przedstawili dowody na to, że badania zgodności i skuteczności, o których mowa w części 2 pkt 4 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, przeprowadzono w ośrodkach badań akredytowanych zgodnie z normą ISO/IEC 17025 „Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących”.

               2.   Przy zatwierdzaniu identyfikatorów elektronicznych, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może wymagać, aby producenci identyfikatorów elektronicznych stosowali dodatkowe badania odporności i trwałości w celu zapewnienia ich działania w szczególnych warunkach geograficznych lub klimatycznych danego państwa członkowskiego zgodnie z normami określonymi przez to państwo członkowskie.

            Artykuł 12
            Konfiguracja kodu identyfikacyjnego utrzymywanego bydła, owiec, kóz, wielbłądowatych i jeleniowatych
            Kod identyfikacyjny utrzymywanego bydła, owiec, kóz, wielbłądowatych i jeleniowatych ma następującą formę:

                        a)

                        pierwszy element kodu identyfikacyjnego stanowi kod państwa członkowskiego, w którym po raz pierwszy zastosowano w odniesieniu do zwierząt środki identyfikacji, w formacie:

                                    (i)

                                    kodu dwuliterowego zgodnie z normą ISO 3166-1 w odniesieniu do kodów dwuliterowych, z wyjątkiem Grecji, w przypadku której stosuje się kod dwuliterowy „EL”; albo

                                    (ii)

                                    trzycyfrowego kodu państwa zgodnie z normą ISO 3166-1 w odniesieniu do kodów numerycznych;

                        b)

                        drugi element kodu identyfikacyjnego stanowi niepowtarzalny kod dla każdego zwierzęcia, nieprzekraczający 12 znaków numerycznych.

            Artykuł 13
            Terminy zastosowania środków identyfikacji utrzymywanego bydła

               1.   Podmioty zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w art. 112 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, zastosowano w odniesieniu do utrzymywanego bydła przed upływem maksymalnego terminu po urodzeniu, który określa państwo członkowskie, w którym urodziły się zwierzęta. Maksymalny termin oblicza się od daty urodzenia zwierząt i nie może on przekroczyć 20 dni.

               2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom na przedłużenie maksymalnego terminu zastosowania drugiego środka identyfikacji do maksymalnie 60 dni od daty urodzenia zwierząt – z przyczyn związanych z rozwojem fizjologicznym zwierząt – jeżeli drugim środkiem identyfikacji jest kapsułka ceramiczna (bolus).

               3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom gospodarczym na przedłużenie maksymalnego terminu, o którym mowa w ust. 1, do 9 miesięcy, pod następującymi warunkami:

                           a)

                           zwierzęta:

                                       (i)

                                       są chowane w warunkach ekstensywnych, przy czym cielęta pozostają z matkami;

                                       (ii)

                                       nie są przyzwyczajone do regularnego kontaktu z ludźmi;

                           b)

                           obszar, na którym utrzymuje się zwierzęta, zapewnia wysoki stopień izolacji zwierząt;

                           c)

                           przedłużenie nie narusza identyfikowalności zwierząt.
                           Państwa członkowskie mogą ograniczyć zezwolenie, o którym mowa w akapicie pierwszym, do określonych regionów geograficznych lub określonych gatunków lub ras utrzymywanego bydła.

               4.   Podmioty zapewniają, aby utrzymywane bydło nie opuściło zakładu urodzenia, chyba że w odniesieniu do tych zwierząt zastosowano środki identyfikacji, o których mowa w art. 112 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429.

            Artykuł 14
            Terminy zastosowania środków identyfikacji utrzymywanych owiec i kóz

               1.   Podmioty zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w art. 113 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, zastosowano w odniesieniu do utrzymywanych owiec i kóz przed upływem maksymalnego terminu po urodzeniu, który określa państwo członkowskie, w którym urodziły się zwierzęta. Maksymalny termin oblicza się od daty urodzenia zwierząt i nie może on przekroczyć 9 miesięcy.

               2.   Podmioty zapewniają, aby utrzymywane owce i kozy nie opuściły zakładu urodzenia, chyba że w odniesieniu do tych zwierząt zastosowano środki identyfikacji, o których mowa w art. 113 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429.

            Artykuł 15
            Terminy zastosowania środków identyfikacji utrzymywanych świń

               1.   Podmioty zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w art. 115 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, zastosowano w odniesieniu do utrzymywanych świń przed upływem maksymalnego terminu po urodzeniu, który określa państwo członkowskie, w którym urodziły się zwierzęta. Maksymalny termin oblicza się od daty urodzenia zwierząt i nie może on przekroczyć 9 miesięcy.

               2.   Podmioty zapewniają, aby utrzymywane świnie nie opuściły zakładu urodzenia ani łańcucha dostaw, chyba że w odniesieniu do tych zwierząt zastosowano środki identyfikacji, o których mowa w art. 115 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429.

            Artykuł 16
            Terminy zastosowania środków identyfikacji utrzymywanych wielbłądowatych i jeleniowatych

               1.   Podmioty zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w art. 73 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, zastosowano w odniesieniu do utrzymywanych wielbłądowatych i jeleniowatych przed upływem maksymalnego terminu po urodzeniu, który określa państwo członkowskie, w którym urodziły się zwierzęta. Maksymalny termin oblicza się od daty urodzenia zwierząt i nie może on przekroczyć 9 miesięcy.

               2.   Podmioty zapewniają, aby utrzymywane wielbłądowate lub jeleniowate nie opuściły zakładu urodzenia ani zakładu pierwszego przyjazdu, jeżeli zwierzęta te zostały przemieszczone do tego zakładu z siedliska, w którym przebywały jako zwierzęta dzikie, chyba że w odniesieniu do tych zwierząt zastosowano środki identyfikacji, o których mowa w art. 73 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.

               3.   Właściwy organ może zwolnić podmioty utrzymujące renifery z wymogów określonych w ust. 1 i 2, pod warunkiem że zwolnienie to nie narusza identyfikowalności zwierząt.

               4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zwolnić podmioty utrzymujące jeleniowate z wymogów określonych w ust. 1, pod następującymi warunkami:

                           a)

                           zwierzęta:

                                       (i)

                                       są chowane w warunkach ekstensywnych;

                                       (ii)

                                       nie są przyzwyczajone do regularnego kontaktu z ludźmi;

                           b)

                           obszar, na którym utrzymuje się zwierzęta, zapewnia wysoki stopień izolacji zwierząt;

                           c)

                           zwolnienie nie narusza identyfikowalności zwierząt.

            Artykuł 17
            Terminy zastosowania środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych po wprowadzeniu tych zwierząt do Unii

               1.   Po wprowadzeniu do Unii utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz jeżeli zwierzęta te pozostają w Unii, podmioty zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w art. 81 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, zastosowano w odniesieniu do tych zwierząt w ciągu 20 dni od ich przybycia do zakładu pierwszego przyjazdu.

               2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie pierwszego przyjazdu mogą zezwolić podmiotom na przedłużenie maksymalnego terminu zastosowania drugiego środka identyfikacji do 60 dni od daty urodzenia zwierząt – z przyczyn związanych z rozwojem fizjologicznym zwierząt – jeżeli drugim środkiem identyfikacji jest kapsułka ceramiczna (bolus).

               3.   Podmioty zapewniają, aby utrzymywane bydło, owce, kozy, świnie, wielbłądowate lub jeleniowate nie opuściły zakładu pierwszego przyjazdu, chyba że w odniesieniu do tych zwierząt zastosowano środki identyfikacji, o których mowa w art. 81 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.

            Artykuł 18
            Usunięcie i modyfikacja środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych
            Właściwy organ może zezwolić podmiotom na usunięcie lub modyfikację środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądów i jeleniowatych tylko wtedy, gdy usunięcie lub modyfikacja nie naruszają identyfikowalności zwierząt, w tym identyfikowalności zakładu, w którym się urodziły, oraz gdy – w stosownych przypadkach – indywidualna identyfikacja zwierząt nadal jest możliwa.

            Artykuł 19
            Zastąpienie środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz terminy takich działań

               1.   Właściwy organ może zezwolić podmiotom na zastąpienie środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądów i jeleniowatych tylko wtedy, gdy zastąpienie nie narusza identyfikowalności zwierząt, w tym identyfikowalności zakładu, w którym się urodziły, oraz gdy – w stosownych przypadkach – indywidualna identyfikacja zwierząt nadal jest możliwa.

               2.   Na zastąpienie, o którym mowa w ust. 1, można zezwolić w następujących przypadkach:

                           a)

                           jeżeli zwierzęta zostały zidentyfikowane za pomocą dwóch środków identyfikacji, a jeden z tych środków identyfikacji stał się nieczytelny lub został zgubiony, pod warunkiem że kod identyfikacyjny zwierząt nie ulega zmianie i nadal odpowiada kodowi na pozostałym środku identyfikacji;

                           b)

                           jeżeli zwierzęta zostały zidentyfikowane za pomocą jednego lub dwóch środków identyfikacji przedstawiających kod identyfikacyjny zwierząt, a te środki identyfikacji stały się nieczytelne lub zostały zgubione, pod warunkiem że nadal możliwe jest ustalenie z należytą pewnością kodu identyfikacyjnego zwierząt, a kod identyfikacyjny zwierząt nie ulega zmianie;

                           c)

                           jeżeli utrzymywane owce, kozy lub świnie zostały zidentyfikowane za pomocą środka identyfikacji przedstawiającego niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu i ten środek identyfikacji stał się nieczytelny lub został zgubiony, pod warunkiem że nadal możliwe jest ustalenie z należytą pewnością zakładu urodzenia zwierząt lub – w stosownych przypadkach – ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw oraz że zastępczy środek identyfikacji przedstawia niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zakładu lub – w stosownych przypadkach – tego ostatniego zakładu.

                           d)

                           w przypadku utrzymywanych owiec i kóz można zezwolić na zastąpienie środków identyfikacji, o których mowa w lit. a) i b), nowymi środkami identyfikacji przedstawiającymi nowy kod identyfikacyjny, pod warunkiem że nie narusza to identyfikowalności.

               3.   Zastąpienie środków identyfikacji, o których mowa w ust. 1, odbywa się bezzwłocznie i przed upływem maksymalnego terminu, który określa państwo członkowskie, którego właściwy organ zezwolił podmiotom na zastąpienie środków identyfikacji, oraz przed przemieszczeniem zwierząt do innego zakładu.

               4.   Jeżeli kod identyfikacyjny utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń przedstawiony na środkach identyfikacji, o których mowa w lit. a) i b) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, nie może zostać powielony na identyfikatorze elektronicznym ze względu na ograniczenia techniczne, właściwy organ zezwala na zastosowanie w odniesieniu do tych zwierząt nowego identyfikatora elektronicznego przedstawiającego nowy kod identyfikacyjny tylko wtedy, gdy oba kody identyfikacyjne zarejestrowano w komputerowych bazach danych, o których mowa w art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.

         ROZDZIAŁ 4

            PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

            Artykuł 20
            Środki przejściowe dotyczące zatwierdzania środków identyfikacji
            Na zasadzie odstępstwa od art. 9, 10 i 11 niniejszego rozporządzenia, w okresie przejściowym, który upływa w dniu 20 kwietnia 2023 r., państwa członkowskie mogą nadal stosować środki identyfikacji zatwierdzone przed dniem 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1760/2000 i (WE) nr 21/2004 oraz dyrektywą 2008/71/WE, a także z aktami przyjętymi na podstawie tych rozporządzeń i tej dyrektywy.

            Artykuł 21
            Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 115).

            (3)  Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 8).

            (5)  Dyrektywa Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń (Dz.U. L 213 z 8.8.2008, s. 31).

            ZAŁĄCZNIK I
            Specyfikacje techniczne formatów informacji w komputerowych bazach danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń

                        Rodzaj informacji

                        Opis

                        Format

                        Kod identyfikacyjny zwierzęcia

                        Kod państwa

                        Jeden z następujących wariantów:
                        Kod literowy: kod dwuliterowy ISO 3166-1  (1)

                        Kod numeryczny: kod numeryczny ISO 3166-1

                        Niepowtarzalny kod dla każdego zwierzęcia

                        12 znaków numerycznych

                        Identyfikator elektroniczny (opcjonalnie)

                        Jeden z następujących wariantów:

                                    —

                                    kolczyk elektroniczny

                                    —

                                    kapsułka ceramiczna (bolus)

                                    —

                                    wszczepiany transponder

                                    —

                                    elektroniczna opaska na pęcinę

                        Niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu

                        Kod państwa, po którym następuje 12 znaków alfanumerycznych

                        Nazwa podmiotu prowadzącego zakład

                        140 znaków alfanumerycznych

                        Adres podmiotu prowadzącego zakład

                        Nazwa ulicy i numer domu

                        140 znaków alfanumerycznych

                        Kod pocztowy

                        10 znaków alfanumerycznych

                        Miejscowość

                        35 znaków alfanumerycznych

                        Data

                        Data (RRRR-MM-DD)

                        Łączna liczba zwierząt

                        15 znaków numerycznych

               (1)  Z wyjątkiem Grecji, w przypadku której stosuje się kod dwuliterowy „EL”.

            ZAŁĄCZNIK II
            CZĘŚĆ 1

               Specyfikacje techniczne środków identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych

                        1.

                        Środki identyfikacji, o których mowa w lit. a), b), c), f) i h) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, dotyczące utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych oraz papugowatych są:

                                    a)

                                    jednorazowe;

                                    b)

                                    wykonane z materiału nieulegającego degradacji;

                                    c)

                                    zabezpieczone przed ingerencją;

                                    d)

                                    łatwe do odczytania przez cały okres życia zwierząt;

                                    e)

                                    zaprojektowane w taki sposób, aby można je było na stale przymocować do zwierząt, nie wyrządzając im szkody;

                                    f)

                                    łatwe do usunięcia z łańcucha żywnościowego.

                        2.

                        Środki identyfikacji, o których mowa w pkt 1, w sposób widoczny, czytelny oraz trwały przedstawiają jedno z poniższych:

                                    a)

                                    pierwszy i drugi element kodu identyfikacyjnego zwierząt zgodnie z art. 12;

                                    b)

                                    niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu zwierząt, o którym mowa w art. 18 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035; lub

                                    c)

                                    alfanumeryczny kod identyfikacyjny, o którym mowa w art. 76 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.

                        3.

                        Środki identyfikacji, o których mowa w pkt 1, mogą zawierać inne informacje, jeżeli zezwala na to właściwy organ i pod warunkiem że środki identyfikacji spełniają wymogi pkt 2.

                  CZĘŚĆ 2

               Specyfikacje techniczne identyfikatorów elektronicznych utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, wielbłądowatych i jeleniowatych

                        1.

                        Identyfikatory elektroniczne, o których mowa w lit. c)–f) załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, przedstawiają pierwszy element kodu identyfikacyjnego zwierząt w postaci trzycyfrowego kodu państwa i drugi element kodu identyfikacyjnego zwierząt zgodnie z art. 12.

                        2.

                        Identyfikatory elektroniczne, o których mowa w pkt 1:

                                    a)

                                    stanowią przeznaczone tylko do odczytu transpondery pasywne wykorzystujące technologie HDX lub FDX-B, zgodne z normami ISO 11784 i 11785, oraz

                                    b)

                                    nadają się do odczytu przez urządzenia, które są zgodne z normą ISO 11785 i zdolne do odczytu transponderów HDX i FDX-B.

                        3.

                        Identyfikatory elektroniczne, o których mowa w pkt 1, nadają się do odczytu przy następującej minimalnej odległości odczytu:

                                    a)

                                    w przypadku utrzymywanego bydła:

                                                (i)

                                                12 centymetrów – w przypadku kolczyków i odczytu za pomocą czytnika przenośnego;

                                                (ii)

                                                15 centymetrów – w przypadku wszczepianych transponderów i odczytu za pomocą czytnika przenośnego;

                                                (iii)

                                                25 centymetrów – w przypadku kapsułek ceramicznych (bolusów) i odczytu za pomocą czytnika przenośnego;

                                                (iv)

                                                80 centymetrów – w przypadku wszystkich identyfikatorów elektronicznych i odczytu za pomocą czytnika stacjonarnego;

                                    b)

                                    w przypadku utrzymywanych owiec i kóz:

                                                (i)

                                                12 centymetrów – w przypadku kolczyków i opasek na pęcinę i odczytu za pomocą czytnika przenośnego;

                                                (ii)

                                                20 centymetrów – w przypadku kapsułek ceramicznych (bolusów) i wszczepianych transponderów i odczytu za pomocą czytnika przenośnego;

                                                (iii)

                                                50 centymetrów – w przypadku wszystkich identyfikatorów elektronicznych i odczytu za pomocą czytnika stacjonarnego.

                        4.

                        Identyfikatory elektroniczne, o których mowa w pkt 1, pomyślnie przeszły badania pod kątem:

                                    a)

                                    zgodności z normami ISO 11784 i 11785 zgodnie z metodą, o której mowa w pkt 7 normy ISO 24631-1; oraz

                                    b)

                                    minimalnej skuteczności w zakresie odległości odczytu, o której mowa w pkt 3 niniejszej części, zgodnie z metodą, o której mowa w pkt 7 normy ISO 24631-3.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/521 z dnia 24 marca 2021 r. w sprawie szczególnych uzgodnień dotyczących mechanizmu uzależniającego wywóz niektórych produktów od wydania pozwolenia na wywóz

text:
                  25.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 104/52

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/521
         z dnia 24 marca 2021 r.
         w sprawie szczególnych uzgodnień dotyczących mechanizmu uzależniającego wywóz niektórych produktów od wydania pozwolenia na wywóz
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/479 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł wywozu (1), w szczególności jego art. 5,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 30 stycznia 2021 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/111 (2) poddające wywóz szczepionek przeciwko COVID-19 oraz substancji czynnych, w tym macierzystych i roboczych banków komórek wykorzystywanych do produkcji takich szczepionek, wymogowi uzyskania pozwolenia na wywóz zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2015/479. Po upływie sześciu tygodni od daty wejścia w życie tych środków Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/442 (3) poddające wywóz tych samych produktów wymogowi uzyskania pozwolenia na wywóz do dnia 30 czerwca 2021 r. na podstawie art. 6 rozporządzenia (UE) 2015/479.

                     (2)

                     Światowy niedobór szczepionek przeciwko COVID-19 utrzymuje się, a w związku z opóźnieniami w produkcji jego skala nawet rośnie.

                     (3)

                     Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/442 państwa członkowskie odmawiają wydania pozwolenia na wywóz, jeżeli dany wywóz stanowi zagrożenie dla wykonania umów zakupu z wyprzedzeniem między Unią a producentami szczepionek ze względu na jego wielkość lub inne istotne okoliczności, takie jak ilość szczepionek dostarczonych do Unii w momencie składania wniosku.

                     (4)

                     W dalszym ciągu brakuje przejrzystości oraz występują ograniczenia w produkcji szczepionek przeciwko COVID-19, a także opóźnienia w ich dostawie do Unii, co może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw w Unii towarów objętych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/442. W związku z tym w decyzji o udzieleniu lub odmowie wydania pozwolenia na wywóz należy również uwzględnić dodatkowe elementy.

                     (5)

                     Informacje zgromadzone przez Komisję za pośrednictwem mechanizmu udzielania pozwoleń na wywóz wprowadzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/111 i przedłużonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/442, a także na podstawie danych celnych wykazały, że wywóz podlegający mechanizmowi udzielania pozwoleń może być prowadzony za pośrednictwem państw dotychczas zwolnionych z wymogu uzyskania pozwolenia na wywóz, a tym samym obecny system nie zapewnia wymaganego poziomu przejrzystości. W związku z powyższym odnośne zwolnienia powinny zostać tymczasowo zawieszone.

                     (6)

                     Zwolnienie należy jednak utrzymać w odniesieniu do niektórych państw i terytoriów, o których mowa w art. 1 ust. 9 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/442, a mianowicie tych, które są szczególnie uzależnione od metropolitalnych łańcuchów dostaw państw członkowskich, do których są one przyłączone, lub od łańcuchów dostaw sąsiadujących państw członkowskich.

                     (7)

                     Z informacji, o których mowa w motywie 5, wynika również, że producenci unijni dokonywali wywozu dużych ilości towarów objętych mechanizmem udzielania pozwoleń na wywóz do państw, które posiadają duże własne zdolności produkcyjne, podczas gdy państwa te ograniczają swój własny wywóz do Unii, zarówno na mocy prawa, jak i na mocy umów lub innych ustaleń zawartych z producentami szczepionek mającymi siedzibę na ich terytorium. Ten brak równowagi prowadzi do niedoborów dostaw w Unii.

                     (8)

                     Ponadto te same informacje wskazują, że producenci unijni dokonywali wywozu dużych ilości towarów objętych mechanizmem udzielania pozwoleń na wywóz do niektórych państw nieposiadających zdolności produkcyjnych, ale w których wskaźnik wyszczepienia jest wyższy niż w Unii lub w których obecna sytuacja epidemiologiczna jest mniej poważna niż w Unii. Wywóz do tych państw może zatem zagrażać bezpieczeństwu dostaw w Unii.

                     (9)

                     W takich przypadkach państwa członkowskie powinny odmówić wydania pozwolenia na wywóz.

                     (10)

                     Przeprowadzając ocenę projektu decyzji zgłoszonego przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/442, Komisja powinna uwzględnić te same dodatkowe elementy.

                     (11)

                     Ze względu na pilny charakter sytuacji, środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny zostać podjęte zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/479.

                     (12)

                     Niniejsze rozporządzenie powinno niezwłocznie wejść w życie. Uwzględniając art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2015/479, środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny obowiązywać przez sześć tygodni,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zawiesza się stosowanie art. 1 ust. 9 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/442.
            Zawieszenie to nie ma jednak zastosowania do następujących krajów i terytoriów:

                        —

                        Andora,

                        —

                        Wyspy Owcze,

                        —

                        San Marino,

                        —

                        Watykan,

                        —

                        kraje i terytoria zamorskie wymienione w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                        —

                        Büsingen,

                        —

                        Helgoland,

                        —

                        Livigno,

                        —

                        Ceuta i Melilla.

            Artykuł 2

               1.   Właściwy organ państwa członkowskiego wydaje pozwolenie na wywóz, o które wystąpiono na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/442, pod warunkiem że:

                           a)

                           pozwolenie na wywóz spełnia warunek określony w art. 1 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/442;

                           b)

                           pozwolenie nie zagraża w inny sposób bezpieczeństwu dostaw towarów objętych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/442 w Unii.

               2.   W celu ustalenia, czy warunek określony w ust. 1 lit. b) jest spełniony, właściwy organ państwa członkowskiego dokonuje oceny następujących czynników:

                           a)

                           tego, czy państwo przeznaczenia wywozu ogranicza swój własny wywóz do Unii towarów objętych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/442 lub surowców, z których są one wytwarzane, z mocy prawa lub w jakikolwiek inny sposób, w tym poprzez zawieranie ustaleń umownych z producentami tych towarów;

                           b)

                           odpowiednich warunków panujących w państwie przeznaczenia wywozu, w tym sytuacji epidemiologicznej, wskaźnika wyszczepienia i bieżącej dostępności towarów objętych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/442.

               3.   Dokonując oceny projektu decyzji zgłoszonego przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/442, Komisja ocenia również, czy spełniony jest warunek określony w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, z uwzględnieniem czynników wymienionych w ust. 2 tego artykułu.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się przez sześć tygodni od jego wejścia w życie.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 34.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/111 z dnia 29 stycznia 2021 r. uzależniające wywóz niektórych produktów od wydania pozwolenia na wywóz (Dz.U. L 31 I z 30.1.2021, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/442 z dnia 11 marca 2021 r. poddające wywóz niektórych produktów wymogowi uzyskania pozwolenia na wywóz (Dz.U. L 85 z 12.3.2021, s. 190).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/530 z dnia 22 marca 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  26.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 106/49

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/530
         z dnia 22 marca 2021 r.
         dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (2)

                     Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                     (3)

                     Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                     (4)

                     Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

            Artykuł 2
            Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Gerassimos THOMAS

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

            (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja
                        (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Przenośne, ręczne urządzenie elektromechaniczne do osobistej pielęgnacji skóry. Urządzenie ma owalny kształt i wymiary w przybliżeniu 75 mm × 80 mm × 30 mm. Posiada wodoodporną obudowę i wbudowany silnik elektryczny wytwarzający wibracje (tak zwane pulsacje dźwiękowe).
                        Zewnętrzna powierzchnia urządzenia jest wykonana z silikonu, z hipoalergicznymi silikonowymi szczoteczkami po obu stronach. Powierzchnia urządzenia podzielona jest na trzy strefy, każda o innej grubości szczotek. Na przedniej stronie urządzenia znajduje się przycisk on/off oraz przycisk do zwiększania/zmniejszania intensywności pulsacji.
                        Urządzenie przeznaczone jest do oczyszczania skóry twarzy za pomocą środka czyszczącego i wibrujących szczotek. Podczas oczyszczania skóry występuje masaż twarzy, jako dodatkowy efekt, dzięki pulsacjom.
                        Urządzenie jest z rodzaju powszechnie stosowanych do użytku domowego, w podróży itp.

                        8509 80 00

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 3 do sekcji XVI w połączeniu z uwagą 3 do działu 90, uwagę 4(b) do działu 85 oraz brzmienie kodów CN 8509  oraz 8509 80 00 .
                        Urządzenie pełni funkcję aparatu do oczyszczania twarzy do użytku domowego (zobacz również Notę wyjaśniającą do Systemu Zharmonizowanego (HS) do pozycji 8509 , akapit pierwszy), a także funkcję masażu, ale ta ostatnia ma jedynie charakter pomocniczy. Zgodnie z uwagą 3 do sekcji XVI, maszyny przeznaczone do wykonywania dwóch lub więcej wzajemnie uzupełniających się funkcji należy klasyfikować na podstawie funkcji podstawowej. Wyklucza się w związku z tym klasyfikację do pozycji 9019  jako „aparatura do masażu”.
                        W związku z powyższym urządzenie należy klasyfikować do kodu CN 8509 80 00  jako „elektromechaniczny sprzęt gospodarstwa domowego z własnym silnikiem elektrycznym”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/531 z dnia 22 marca 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  26.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 106/52

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/531
         z dnia 22 marca 2021 r.
         dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
         Mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (2)

                     Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                     (3)

                     Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                     (4)

                     Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

            Artykuł 2
            Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Gerassimos THOMAS

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

            (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja
                        (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Uchwyt obiektywu kamery wykonany z metalu i tworzywa sztucznego z połączeniem bagnetowym, o wymiarach w przybliżeniu 92 mm × 86 mm × 35,1 mm.
                        Artykuł jest przeznaczony do zamocowania z przodu cyfrowej kamery rejestrującej wideo, umieszczany między kamerą rejestrującą wideo a obiektywem.
                        Jest on zaprojektowany aby umożliwić użycie obiektywów do cyfrowych kamer rejestrujących wideo, o różnych rozmiarach gwintów mocujących, zapewniając mechaniczne sterowanie przysłoną poprzez przesuwanie regulatora przysłony.

                        9002 11 00

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 1 m) do sekcji XVI, uwagę 2 b) do działu 90 oraz brzmienie kodów CN 9002  oraz 9002 11 00 .
                        Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8529  jako część nadająca się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8525  do 8528 , ponieważ artykuł nie stanowi zasadniczego elementu do działania cyfrowej kamery rejestrującej.
                        Ponieważ artykuł umożliwia użycie obiektywów do cyfrowych kamer rejestrujących wideo, o różnych rozmiarach gwintów mocujących, zwiększa on zakres zastosowania obiektywów. Artykuł należy zatem uznać za wyposażenie, które można zidentyfikować jako nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z obiektywami objętymi pozycją 9002 (zob. wyrok Trybunału z dnia 16 czerwca 2011 r., Unomedical, C-152/10, ECLI:EU: C:2011:402, pkt 29, 30 i 34). W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji 8479  jako maszyna posiadająca indywidualną funkcję, niewymieniona ani niewłączona nigdzie indziej w dziale 84, ponieważ artykuł jest bardziej szczegółowo objęty pozycją w innym dziale nomenklatury (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8479 , akapit drugi lit. b)).
                        W związku z tym artykuł należy klasyfikować do kodu CN 9002 11 00  jako wyposażenie do soczewek obiektywów objętych pozycją 9002 .


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/532 z dnia 22 marca 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  26.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 106/55

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/532
         z dnia 22 marca 2021 r.
         dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (2)

                     Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                     (3)

                     Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                     (4)

                     Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

            Artykuł 2
            Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Gerassimos THOMAS

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

            (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Opis towarów

                        Klasyfikacja
                        (kod CN)

                        Uzasadnienie

                        (1)

                        (2)

                        (3)

                        Urządzenie (tak zwany „rejestrator sieciowy” (ang. camera station appliance) lub „rejestrator wielofunkcyjny” (ang. all-in-one recorder)) przedstawiane w pojedynczej obudowie o wymiarach w przybliżeniu 33 cm × 23 cm × 8 cm, składające się z następujących elementów:

                                    —

                                    elementy bierne i czynne,

                                    —

                                    procesor,

                                    —

                                    karta graficzna,

                                    —

                                    pamięć wewnętrzna (dysk twardy).

                              Urządzenie nie posiada tunera telewizyjnego.
                        Urządzenie jest wyposażone w następujące interfejsy: RJ45, USB, VGA, SPF i HDMI oraz zintegrowany przełącznik ośmioportowy z funkcją PoE (Power over Ethernet).
                        Jest wyposażone w system operacyjny „standardowej maszyny do automatycznego przetwarzania danych”. Jest również wstępnie skonfigurowane oraz wyposażone w specjalne „oprogramowanie do zarządzania kamerą”, a także zawiera licencje na osiem kanałów.
                        Urządzenie jest przeznaczone do odbierania danych audio i wideo za pośrednictwem interfejsu telekomunikacyjnego (i protokołu internetowego (IP)) z maksymalnie ośmiu kamer monitorujących (kamer IP). Dane mogą być rejestrowane na wewnętrznym dysku twardym, na zewnętrznym nośniku (za pośrednictwem interfejsu USB) lub urządzenie może je przesyłać za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych na inny adres IP (na przykład do serwera, przełącznika sieciowego, telefonu komórkowego lub maszyny do automatycznego przetwarzania danych).
                        Urządzenie może być podłączone do monitora lub wyświetlacza oraz do klawiatury. Jest ono przedstawione do stosowania w ramach systemu bezpieczeństwa i nadzoru.

                        8521 90 00

                        Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 3 do sekcji XVI, uwagę 5(E) do działu 84 oraz brzmienie kodów CN 8521  i 8521 90 00 .
                        Biorąc pod uwagę obiektywne cechy urządzenia, jest ono przeznaczone do współpracy z maksymalnie ośmioma kamerami do celów nadzoru wideo. Urządzenie, które w takich celach rejestruje sygnały z kamer i może je również wysyłać na inny adres IP albo odtwarzać je na wyświetlaczu lub monitorze, pełni specjalną funkcję, inną niż przetwarzanie danych w rozumieniu uwagi 5(E) do działu 84. (Zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 marca 2005 r., Ikegami Electronics, C-467/03, ECLI:EU:C:2005:182). Wyklucza się zatem klasyfikację do pozycji 8471  jako maszyna do automatycznego przetwarzania danych.
                        Urządzenie zostało zaprojektowane w celu wykonywania dwóch lub więcej uzupełniających się funkcji w rozumieniu uwagi 3 do sekcji XVI, a mianowicie transmisji i odbioru danych, objętych pozycją 8517  oraz zapisu i odtwarzania obrazu, objętych pozycją 8521 .
                        Biorąc pod uwagę obiektywne cechy urządzenia, jego podstawową funkcją jest zapis obrazu w ramach systemu bezpieczeństwa i nadzoru. Transmisja i odbiór danych stanowi jedynie funkcję pomocniczą umożliwiającą lepsze działanie systemu, którego częścią jest urządzenie. Wyklucza się zatem klasyfikację do pozycji 8517. (Zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 25 lutego 2016 r., G. E. Security, C-143/15, ECLI:EU:C:2016:115, pkt 55–57).
                        Urządzenie należy zatem klasyfikować do kodu CN 8521 90 00  jako pozostała aparatura do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet z wbudowanym urządzeniem do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunerem wideo).


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/538 z dnia 26 marca 2021 r. dotyczące wykonania art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
                  29.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 108/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/538
         z dnia 26 marca 2021 r.
         dotyczące wykonania art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (1) oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 204/2011, w szczególności jego art. 21 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2016/44.

                     (2)

                     Na podstawie przeglądu dokonanego przez Radę należy usunąć wpis dotyczący jednej osoby.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (UE) 2016/44,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/44 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 kwietnia 2021 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 marca 2021 r.

                  W imieniu Rady

               A.P. ZACARIAS

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            W rozporządzeniu (UE) 2016/44, w załączniku III (Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 6 ust. 2) część A (Osoby) usuwa się wpis 18 (dotyczący GHWELLA, Khalify).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/540 z dnia 26 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do niektórych obowiązków w zakresie powiadamiania, kontroli na miejscu dotyczących wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą oraz składania pojedynczego wniosku, wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność

text:
                  29.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 108/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/540
         z dnia 26 marca 2021 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do niektórych obowiązków w zakresie powiadamiania, kontroli na miejscu dotyczących wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą oraz składania pojedynczego wniosku, wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 62 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i b) oraz art. 78 akapit pierwszy lit. b) i c),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 (2) państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 15 lipca każdego roku sprawozdanie dotyczące środków przyjętych w celu zarządzania i kontroli dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją za poprzedni rok kalendarzowy. Doświadczenie pokazuje, że istniejący wymóg corocznego powiadamiania o wspomnianych środkach stał się przestarzały w obecnym zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli. W celu uproszczenia wymóg ten należy skreślić.

                     (2)

                     W przypadku przeprowadzania kontroli w formie monitorowania, zgodnie z art. 40a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, państwa członkowskie uzyskują informacje, które mogą wskazywać na potencjalne niezgodności również w odniesieniu do systemów pomocy i środków wsparcia podlegających klasycznym kontrolom na miejscu. Informacje te należy wykorzystać do przywrócenia zgodności i poprawy dokładności danych w systemie zarządzania i kontroli. Beneficjenci powinni mieć ponadto możliwość zmiany swojego pojedynczego wniosku, wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność w celu skorygowania nieścisłości i uniknięcia kar. W celu uproszczenia i zwiększenia pewność powyższe powinno znaleźć odzwierciedlenie w art. 11 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.

                     (3)

                     Doświadczenie pokazuje, że państwom członkowskim należy zapewnić większą elastyczność w ustalaniu ostatecznych terminów składania pojedynczego wniosku, wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, o których mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, aby lepiej uwzględnić szczególne okoliczności panujące w tych państwach, a w szczególności zmieniające się warunki klimatyczne i pogodowe. Podejście to powinno mieć również zastosowanie do terminów zgłaszania zmian, o których mowa w art. 15 ust. 2 tego rozporządzenia.

                     (4)

                     Jeżeli państwo członkowskie stosuje system bezwnioskowy, beneficjentów należy poinformować, że przypadki niezgodności w odniesieniu do systemu identyfikacji i rejestracji bydła, owiec i kóz dotyczące wszystkich potencjalnie kwalifikujących się zwierząt należy uwzględnić przy obliczaniu wsparcia i stosowaniu kar administracyjnych. Przypadki niezgodności należy jednak oceniać w świetle szczegółowych przepisów określonych w art. 30 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 (3)oraz zgodnie z art. 31 tego rozporządzenia w odniesieniu do nakładania kar administracyjnych.

                     (5)

                     Biorąc pod uwagę, że powtórne kontrole wymagane na podstawie art. 33a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 mogą dotyczyć bardzo małych kwot, a jednocześnie powodować nieproporcjonalne obciążenie administracyjne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość ograniczenia populacji rolników podlegających tym powtórnym kontrolom. W tym celu jako przejrzysty i niedyskryminacyjny punkt odniesienia należy stosować próg określony w art. 54 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 dotyczący kwot, których odzyskiwania zaprzestano.

                     (6)

                     Doświadczenie pokazuje, że stopniowe wprowadzanie kontroli w formie monitorowania prowadzonych na podstawie art. 40a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 może trwać dłużej niż dwa lata, w zależności od powierzchni danego obszaru lub złożoności procesu. Państwom członkowskim należy zatem dać więcej czasu na stopniowe wdrożenie tych kontroli na całym terytorium.

                     (7)

                     Aby lepiej pomóc państwom członkowskim w przygotowywaniu decyzji w sprawie stosowania kontroli w formie monitorowania, potrzeba więcej czasu na przygotowanie odpowiednich powiadomień. Należy zatem przedłużyć termin składania tych powiadomień, zarówno w odniesieniu do kontroli warunków kwalifikowalności, jak i zasady wzajemnej zgodności.

                     (8)

                     Aby kontrole na miejscu były skuteczne w odniesieniu do programów związanych ze zwierzętami, w przypadku gdy państwo członkowskie nie stosuje okresu przetrzymywania lub gdy okresu przetrzymywania nie można ustalić z wyprzedzeniem lub jeżeli okres przetrzymywania rozpoczyna się przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, należy zapewnić przeprowadzanie tych kontroli w okresie, w którym zwierzęta mogą kwalifikować się do płatności lub wsparcia. Ponadto w art. 42 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy wyjaśnić, że w stosownych przypadkach obowiązek ten ma również zastosowanie do kontroli na miejscu przeprowadzanych w wyniku zwiększenia wskaźnika kontroli, o którym mowa w art. 35 tego rozporządzenia.

                     (9)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014.

                     (10)

                     Aby zapewnić jak największą skuteczność przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono mieć zastosowanie do wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie i wniosków o płatność złożonych w odniesieniu do lat składania wniosków lub okresów premiowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2021 r.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich i Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 809/2014 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 9 uchyla się ustęp 3;

                        2)

                        art. 11 ust. 4 akapit pierwszy zdania drugie i trzecie otrzymują brzmienie:
                        „Wyniki są przekazywane beneficjentom w odpowiednim terminie w celu wsparcia ich w spełnianiu kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków. Państwa członkowskie mogą wykorzystywać tymczasowe wyniki na poziomie działki, o których mowa w art. 40a ust. 1 akapit pierwszy lit. d), jako informacje istotne dla kontroli wstępnych dotyczących systemów pomocy i środków wsparcia niepodlegających kontrolom w formie monitorowania. W przypadku gdy państwo członkowskie podejmie taką decyzję, art. 40a ust. 4 nie ma zastosowania do informacji przekazanych beneficjentom w ramach kontroli wstępnych.”;

                        3)

                        w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy skreśla się zdania drugie i trzecie;

                        4)

                        w art. 15 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 są zgłaszane właściwym organom przed upływem ostatecznego terminu wyznaczonego przez państwo członkowskie.”;

                                    b)

                                    w akapicie drugim skreśla się zdanie pierwsze;

                        5)

                        art. 21 ust. 4 akapit trzeci lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                    „b)

                                    beneficjent jest świadomy, że wszystkie potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, są uznawane za zwierzęta niezatwierdzone na podstawie art. 31 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, chyba że są one objęte przepisami szczegółowymi określonymi w art. 30 ust. 4 tego rozporządzenia.”;

                        6)

                        w art. 33a ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
                        „Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wyłączeniu z tych powtórnych kontroli na miejscu beneficjentów podlegających obniżonej karze administracyjnej odpowiadającej kwotom, w odniesieniu do których państwa członkowskie mogą zadecydować o zaprzestaniu odzyskiwania na podstawie art. 54 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.”;

                        7)

                        art. 40a ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                        „Właściwy organ może zdecydować o stosowaniu kontroli w formie monitorowania w odniesieniu do beneficjentów programu pomocy lub środka wsparcia na wybranych obszarach na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów. Właściwy organ znacznie rozszerza te obszary w każdym kolejnym roku.”;

                        8)

                        art. 40b otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 40b
                           Powiadomienia
                           Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 lutego każdego roku kalendarzowego o swojej decyzji o prowadzeniu kontroli w formie monitorowania w danym roku kalendarzowym i wskazują wszystkie programy lub środki bądź rodzaje operacji oraz wszystkie obszary podlegające kontrolom w formie monitorowania.
                           Do dnia 1 listopada każdego roku kalendarzowego Komisja przedstawia wzór powiadomienia wyszczególniający elementy, które należy w nim zawrzeć.”;

                        9)

                        art. 42 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                        „Jeżeli państwo członkowskie ustaliło okres zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. d), co najmniej 50 % minimalnego wskaźnika kontroli na miejscu przewidzianego odpowiednio w art. 32, 33 i 35 jest równomiernie rozłożone przez cały ten okres dla danego systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub środka wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą. Jeżeli jednak nie stosuje się okresu przetrzymywania, jeżeli okresu przetrzymywania nie można ustalić z wyprzedzeniem lub jeżeli okres przetrzymywania rozpoczyna się przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, wszystkie kontrole na miejscu, o których mowa w art. 32, 33 i 35, zostają rozłożone w okresie, w którym zwierzę może kwalifikować się do płatności lub wsparcia.”;

                        10)

                        art. 70b otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 70b
                           Powiadomienia
                           Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 lutego roku kalendarzowego, w którym rozpoczęły kontrole w formie monitorowania, o swojej decyzji o wyborze kontroli w formie monitorowania zgodnie z art. 70a.”.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie lub wniosków o płatność złożonych w odniesieniu do lat składania wniosków lub okresów premiowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2021 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

            (3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 48).