title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 838/2011 z dnia 19 sierpnia 2011 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni sierpnia 2011 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009

text:
               20.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 838/2011
   z dnia 19 sierpnia 2011 r.
   w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni sierpnia 2011 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające administrowanie kontyngentem taryfowym na przywóz wołowiny wysokiej jakości (3) ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz.

               (2)

               W art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 przewidziano, iż w przypadku gdy ilości objęte wnioskami o pozwolenie przekraczają ilości dostępne na dany okres obowiązywania kontyngentu, należy ustalić współczynnik przydziału ilości objętych każdym wnioskiem o pozwolenie. Wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009 w okresie od dnia 1 do dnia 7 sierpnia 2011 r., przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić przedział, w granicach którego można wystawiać pozwolenia na przywóz, oraz współczynnik przydziału,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W przypadku wniosków o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4449, złożonych w okresie od dnia 1 do dnia 7 sierpnia 2011 r. zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009, ustala się współczynnik przydziału wynoszący 0,490234 %.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 182 z 15.7.2009, s. 25.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 899/2013 z dnia 9 września 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Aceite de Lucena (ChNP)]

text:
               20.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/28

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 899/2013
   z dnia 9 września 2013 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Aceite de Lucena (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Aceite de Lucena” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3).

               (3)

               Ponieważ nie zgłoszono Komisji żadnego oświadczenia o sprzeciwie, na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 nazwa „Aceite de Lucena” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 września 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (3)  Dz.U. C 352 z 16.11.2012, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.5.   Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

      HISZPANIA
      Aceite de Lucena (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1297/2009 z dnia 22 grudnia 2009 uchylające cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 172/2008 na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

text:
               30.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 351/1

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1297/2009
   z dnia 22 grudnia 2009
   uchylające cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 172/2008 na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (rozporządzenie podstawowe), w szczególności jego art. 11 ust. 3 i 6,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 172/2008 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu („FeSi”), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji. Środki przyjęły formę cła ad valorem w wysokości od 5,4 % do 33,9 % w zależności od kraju pochodzenia, z wyłączeniem czterech przedsiębiorstw wymienionych z nazwy w rozporządzeniu pierwotnym, podlegających indywidualnym stawkom cła.

         1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (2)

               Po wprowadzeniu ostatecznych środków Komisja otrzymała wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („przegląd okresowy”). Wniosek w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu został złożony przez producenta eksportującego z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii – Silmak Dooel Export Import („wnioskodawca” lub „Silmak”). Wnioskodawca współpracował podczas dochodzenia, które doprowadziło do ustaleń i wniosków zawartych w rozporządzeniu pierwotnym („dochodzenie pierwotne”). Cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy, który jest jedynym znanym producentem eksportującym produkt objęty postępowaniem pochodzący z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, wynosi 5,4 %.

               (3)

               W swoim wniosku dotyczącym przeglądu okresowego wnioskodawca argumentował, że porównanie wartości normalnej z cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do Unii dowodzi, że margines dumpingu jest znacznie niższy niż obecny poziom środka antydumpingowego. Dlatego też wnioskodawca stwierdził, że stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

         1.3.   Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu okresowego, Komisja postanowiła wszcząć częściowy przegląd okresowy zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu odnośnie do przedsiębiorstwa Silmak. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3) i rozpoczęła dochodzenie.

         1.4.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

               (5)

               Produkt objęty przeglądem okresowym jest taki sam jak produkt objęty dochodzeniem pierwotnym, a mianowicie żelazokrzem zawierający wagowo ponad 8 % i mniej niż 96 % krzemu i co najmniej 4 % żelaza. Wytwarzanie żelazokrzemu odbywa się w elektrycznych piecach łukowych w drodze redukcji kwarcu z wykorzystaniem produktów zawierających węgiel. Produkt wykorzystywany jest zasadniczo jako odtleniacz i składnik stopowy w przemyśle hutniczym. Sprzedawany jest w formie brył, ziaren lub proszku; może mieć różną jakość, która zależy od zawartości krzemu i zanieczyszczeń (np. glinu). Żelazokrzem o zawartości krzemu wynoszącej lub przekraczającej 70 % był uważany za stop o wysokiej czystości; przy zawartości krzemu wyższej niż 55 % i niższej niż 70 % – o średniej czystości, zaś stop o zawartości krzemu niższej niż 55 % – za żelazokrzem o niskiej czystości. Produkt objęty postępowaniem jest obecnie objęty kodami CN 7202 21 00, 7202 29 10 i 7202 29 90.

               (6)

               Produkt produkowany i sprzedawany w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii oraz ten wywożony do Unii mają takie same podstawowe cechy fizykochemiczne i techniczne oraz zastosowanie, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         1.5.   Zainteresowane strony

               (7)

               Komisja oficjalnie powiadomiła przemysł unijny, wnioskodawcę oraz władze kraju wywozu o wszczęciu przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (8)

               Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy:

                           —

                           Silmak Dooel Export-Import, Jegunovice, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii.

         1.6.   Okres objęty dochodzeniem

               (9)

               Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem” lub „OD”).

         2.   WYNIKI DOCHODZENIA

   2.1.   Wartość normalna

               (10)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja najpierw zbadała, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego niezależnym klientom przez wnioskodawcę była reprezentatywna tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej do Unii.

               (11)

               Ponieważ w trakcie dochodzenia ustalono, iż sprzedaż krajowa produktu podobnego w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii nie miała miejsca, wartość normalna musiała zostać skonstruowana. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do kosztu wytworzenia wywożonych rodzajów produktu odpowiedniej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) oraz odpowiedniej marży zysku.

               (12)

               W celu ustalenia, czy można zastosować własne koszty SG&A wnioskodawcy oraz marżę zysku uzyskanego ze sprzedaży krajowej produktu podobnego, Komisja zbadała następnie, czy miała miejsce sprzedaż krajowa żelazokrzemu w OD, którą można by uznać za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Ustalono, że przedsiębiorstwo dokonało bardzo niewielu rentownych transakcji sprzedaży na rynku krajowym w OD, które objęły bardzo małe ilości produktu. Przedsiębiorstwo twierdziło, że transakcje te dotyczyły prototypowych rodzajów produktu, nie mogły więc zostać uznane za dokonane w zwykłym obrocie handlowym. Twierdzenie to zostało zbadane i przyjęte.

               (13)

               Na podstawie powyższej analizy stwierdzono, że wnioskodawca nie prowadził żadnej krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w trakcie OD. Dlatego też, zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) uznano za słuszne zastosowanie do konstruowania wartości normalnej tej samej metody, którą zastosowano w dochodzeniu pierwotnym. W konsekwencji do kosztów produkcji wnioskodawcy dodano średnią ważoną kosztów SG&A poniesionych przez egipskich producentów w dochodzeniu pierwotnym, w związku z ich podobną strukturą produkcji i sprzedaży, oraz marżę zysku w wysokości 5 %, którą uznano za uzasadniony zysk dla rynku tego rodzaju towarów.

         2.2.   Cena eksportowa

               (14)

               W związku z faktem, iż cała sprzedaż eksportowa wnioskodawcy do Unii dokonana została na rzecz niezależnych klientów, ceny eksportowe ustalono na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

         2.3.   Porównanie

               (15)

               Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ceny ex-works i na takim samym poziomie handlu. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, co do których wykazano, że mogą mieć wpływ na ceny i ich porównanie. W tym celu wprowadzono odpowiednie dostosowania uwzględniające koszty frachtu i ubezpieczenia, przeładunku, pakowania i koszty dodatkowe, koszty finansowe, opłaty bankowe oraz kwotę uiszczonych przez wnioskodawcę ceł antydumpingowych, tam gdzie było to zasadne i zostało poparte dowodami.

         2.4.   Margines dumpingu

               (16)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem. To porównanie nie wykazało istnienia dumpingu.

         3.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIAN OKOLICZNOŚCI

               (17)

               Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności można uznać za trwałą.

               (18)

               W tym względzie dochodzenie wykazało, że przedsiębiorstwo Silmak podjęło istotne starania na rzecz zmiany swojej struktury produkcji w celu wytwarzania rodzajów produktu o wyższej jakości (o zawartości krzemu 75 % lub wyższej), co spowodowało wzrost cen eksportowych, który był w ujęciu średnim wyższy niż wzrost kosztów.

               (19)

               Wnioskodawca w pełni współpracował w ramach niniejszego przeglądu okresowego, a zebrane i zweryfikowane dane pozwoliły na ustalenie marginesu dumpingu w oparciu o jego własne dane, w tym indywidualne ceny eksportowe do Unii. Wynik tego obliczenia świadczy o tym, iż dalsze stosowanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już uzasadnione.

               (20)

               Dowody zebrane i potwierdzone podczas dochodzenia również świadczą o trwałym charakterze zmian w strukturze produkcji wnioskodawcy. W trakcie dochodzenia nie pojawiły się żadne dowody, które wskazywałby na odmienny stan rzeczy. Uznano zatem, że w przewidywalnej przyszłości mało prawdopodobna jest zmiana okoliczności, które doprowadziły do wszczęcia bieżącego przeglądu okresowego, w sposób, który wpłynąłby na jego ustalenia. Stwierdzono zatem, iż zmiana okoliczności ma trwały charakter.

         4.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (21)

               Należy zauważyć, że porównanie danych eksportowych wnioskodawcy z danymi Eurostatu wykazało, że wielkość wywozu produktu objętego postępowaniem w OD dokonywanego przez przedsiębiorstwo odpowiadała całkowitej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w tym samym okresie.

               (22)

               W świetle wyników dochodzenia w ramach niniejszego przeglądu uznaje się za stosowne uchylić cło antydumpingowe stosowane do przywozu produktu objętego postępowaniem z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

               (23)

               Zainteresowane strony poinformowano o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić uchylenie środka nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 172/2008 i umożliwiono im wyrażenie uwag. Nie otrzymano żadnych uwag od zainteresowanych stron,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Częściowy przegląd okresowy dotyczący środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu żelazokrzemu, objętego obecnie kodami CN 7202 21 00, 7202 29 10 i 7202 29 90, pochodzącego z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, wszczęty zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 zostaje niniejszym zakończony, a środek obecnie obowiązujący względem przywozu pochodzącego z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zostaje uchylony.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. CARLGREN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 55 z 28.2.2008, s. 6.

      (3)  Dz.U. C 93 z 22.4.2009, s. 22.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 149/2012 z dnia 20 lutego 2012 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Limone di Rocca Imperiale (ChOG)]

text:
               21.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 48/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 149/2012
   z dnia 20 lutego 2012 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Limone di Rocca Imperiale (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Limone di Rocca Imperiale” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. C 157 z 27.5.2011, s. 10.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

      WŁOCHY
      Limone di Rocca Imperiale (ChOG)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1087 z dnia 5 lipca 2016 r. zatwierdzające tolilfluanid jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 7 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               6.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1087
   z dnia 5 lipca 2016 r.
   zatwierdzające tolilfluanid jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 7
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje tolilfluanid.

               (2)

               Tolilfluanid został oceniony pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon) opisanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (3)

               Finlandia, która została wyznaczona jako właściwy organ oceniający, w dniu 17 marca 2015 r. przedłożyła sprawozdania z oceny wraz z zaleceniami.

               (4)

               Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 w dniu 9 grudnia 2015 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

               (5)

               Zgodnie z tą opinią można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grupy produktowej 7 i zawierające tolilfluanid spełniają kryteria ustanowione w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, o ile przestrzegane będą określone wymogi i warunki dotyczące ich stosowania.

               (6)

               Należy zatem zatwierdzić tolilfluanid do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 7, z zastrzeżeniem przestrzegania określonych wymogów i warunków.

               (7)

               Tolilfluanid spełnia kryteria pozwalające sklasyfikować go jako substancję działającą uczulająco na skórę kategorii 1, jak określono w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3), zatem wprowadzane do obrotu wyroby poddane działaniu tolilfluanidu lub go zawierające powinny zostać odpowiednio oznakowane.

               (8)

               Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się tolilfluanid jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 7, z zastrzeżeniem przestrzegania wymogów i warunków określonych w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 lipca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nazwa zwyczajowa

                  Nazwa IUPAC
                  Numery identyfikacyjne

                  Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Grupa produktowa

                  Warunki szczegółowe

                  Tolilfluanid

                  Nazwa IUPAC:
                  N-(dichlorofluorometylotio)-N′,N′-dimetylo-N-p-tolilosulfamid
                  Nr WE: 211-986-9
                  Nr CAS: 731-27-1

                  96 % (w/w)

                  1 stycznia 2018 r.

                  31 grudnia 2027 r.

                  7

                  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

                              1)

                              w ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym;

                              2)

                              z uwagi na ryzyko stwierdzone w odniesieniu do ocenianych zastosowań, w ocenie produktu szczególną uwagę należy zwrócić na:

                                          a)

                                          użytkowników profesjonalnych i przemysłowych;

                                          b)

                                          nieprofesjonalnych użytkowników farb poddanych działaniu tolilfluanidu i zawierających go jako środek do konserwacji błon;

                                          c)

                                          wody powierzchniowe, glebę i wody gruntowe, w tym ryzyko związane z produktami degradacji.

                        Wprowadzanie do obrotu wyrobów poddanych działaniu substancji podlega następującemu warunkowi:
                  osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu wyrobu poddanego działaniu tolilfluanidu lub zawierającego go, zapewnia, by etykieta wyrobu poddanego działaniu substancji zawierała informacje wymienione w art. 58 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

         (1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości substancji czynnej zastosowany do dokonania oceny zgodnie z art. 89 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją czynną.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 548/2013 z dnia 14 czerwca 2013 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2013 r.

text:
               15.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 548/2013
   z dnia 14 czerwca 2013 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2013 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

               (2)

               Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

               (4)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 czerwca 2013 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

               (5)

               Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 16 czerwca 2013 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK I

         Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2013 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Należność celna przywozowa (1)

                  (EUR/t)

                  1001 19 00
                  1001 11 00

                  PSZENICA durum wysokiej jakości

                  0,00

                  średniej jakości

                  0,00

                  niskiej jakości

                  0,00

                  ex 1001 91 20

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 99 00

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 10 00
                  1002 90 00

                  ŻYTO

                  0,00

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                  0,00

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

                  0,00

                  1007 10 90
                  1007 90 00

                  Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

                  0,00

         (1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

                  —

                  3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

                  —

                  2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

         (2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

      31.5.2013-13.6.2013

                  1.

                  Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwykła (1)

                              Kukurydza

                              Pszenica durum, wysokiej jakości

                              Pszenica durum, średniej jakości (2)

                              Pszenica durum, niskiej jakości (3)

                              Giełda

                              Minnéapolis

                              Chicago

                              —

                              —

                              —

                              Notowanie

                              241,96

                              196,60

                              —

                              —

                              —

                              Cena FOB USA

                              —

                              —

                              258,01

                              248,01

                              228,01

                              Premia za Zatokę

                              —

                              28,60

                              —

                              —

                              —

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              32,01

                              —

                              —

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

                              16,03 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

                              49,48 EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 643/2014 z dnia 16 czerwca 2014 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do zgłaszania krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               17.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 177/34

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 643/2014
   z dnia 16 czerwca 2014 r.
   ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do zgłaszania krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (1), w szczególności jej art. 20 ust. 11 akapit czwarty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywa 2003/41/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych („EIOPA”) sprawozdań odnoszących się do krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych nieobjętych odniesieniem do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy zawartym w art. 20 ust. 1 tej dyrektywy (zwanych dalej „krajowymi przepisami ostrożnościowymi”). Wymagania ustanowione w niniejszym rozporządzeniu nie wpływają na przewidziane w dyrektywie 2003/41/WE kompetencje państw członkowskich w odniesieniu do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy mającego zastosowanie do instytucji pracowniczych programów emerytalnych.

               (2)

               EIOPA powinien udostępniać na swojej stronie internetowej informacje zgłoszone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, aby stworzyć na poziomie unijnym scentralizowane źródło informacji o krajowych przepisach ostrożnościowych.

               (3)

               Uznaje się, że państwa członkowskie mogą posiadać przepisy mające zastosowanie do pracowniczych programów emerytalnych w takich obszarach, jak prawo spółek, prawo powiernicze i prawo dotyczące niewypłacalności, które to przepisy wykraczają poza krajowe przepisy ostrożnościowe. Celem obowiązku sprawozdawczego ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu nie jest stworzenie wyczerpującego wykazu wszystkich norm prawnych i regulacyjnych, zgodnie z którymi działają pracownicze programy emerytalne.

               (4)

               Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2003/41/WE państwa członkowskie mogą wybrać stosowanie przepisów art. 9–16 i art. 18, 19 i 20 tej dyrektywy do działalności w zakresie pracowniczych programów emerytalnych prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń objęte dyrektywą 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Państwa członkowskie, które skorzystały z tej możliwości, stosują w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń szereg krajowych przepisów ostrożnościowych różniących się od przepisów stosowanych wobec pracowniczych programów emerytalnych. W przypadku państw członkowskich, które wykorzystują tę możliwość, obowiązek sprawozdawczy powinien również obejmować informacje o aktywach i pasywach, o których mowa w art. 7 akapit drugi dyrektywy 2003/41/WE.

               (5)

               W celu zapewnienia jednolitej sprawozdawczości właściwym władzom należy udostępnić wzór formularza do wykorzystania przy przekazywaniu do EIOPA wymaganych informacji. Aby umożliwić łatwy dostęp do przekazywanych informacji i ich porównywalność, wykaz we wzorze formularza powinien odpowiadać stosownym przepisom dyrektywy 2003/41/WE. Wzór formularza powinien również ułatwiać zgłaszanie krajowych przepisów ostrożnościowych nieujętych w wykazie, mających charakter ostrożnościowy, lecz niepowiązanych bezpośrednio z transpozycją dyrektywy 2003/41/WE.

               (6)

               Z uwagi na to, że prawo Unii nie harmonizuje struktury instytucji pracowniczych programów emerytalnych, istnieją liczne rodzaje struktur organizacyjnych, w ramach których działają programy emerytalne w poszczególnych państwach członkowskich. W stosownych przypadkach właściwe władze powinny zgłaszać nazwy tych instytucji i wskazywać krajowe przepisy ostrożnościowe mające zastosowanie do różnych typów strukturalnych.

               (7)

               Obowiązek sprawozdawczy nałożony na właściwe władze w odniesieniu do marginesów wypłacalności i funduszu gwarancyjnego, ustanowionych w art. 17a–17d dyrektywy 2003/41/WE, jest uwzględniony we wzorze formularza sprawozdawczego poprzez art. 17 ust. 2 tej dyrektywy.

               (8)

               W niektórych państwach członkowskich krajowe przepisy ostrożnościowe nie mają zastosowania do całego terytorium danego państwa członkowskiego. Właściwe władze powinny zatem wskazywać we wzorze formularza, czy ich krajowe przepisy ostrożnościowe mają zastosowanie do różnych terytoriów w obrębie ich państwa członkowskiego, oraz określać zasięg terytorialny zgłaszanych przepisów.

               (9)

               Informacje o krajowych przepisach ostrożnościowych należy aktualizować bez nakładania niewspółmiernych obciążeń na właściwe władze. Sprawozdań nie powinno się zatem składać częściej niż raz w roku. Aby zwiększyć spójność ujawnianych informacji, należy ustalić datę, do której odnoszą się sprawozdania, oraz datę przekazywania informacji do EIOPA. Właściwe władze powinny mieć możliwość dobrowolnej aktualizacji informacji między datami składania sprawozdań.

               (10)

               Aby zapewnić, by informacje dotyczące krajowych przepisów ostrożnościowych były dostępne niedługo po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, pierwsze przekazanie informacji powinno mieć miejsce w okresie sześciu miesięcy od jego wejścia w życie.

               (11)

               Jak określono w motywie 32 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE (3), standardy techniczne opracowywane przez EIOPA powinny pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie wymogów ostrożnościowych dotyczących wspomnianych instytucji, zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE.

               (12)

               Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty wykonawczych standardów technicznych przedłożone Komisji przez EIOPA.

               (13)

               EIOPA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne dotyczące projektów wykonawczych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował koszty i korzyści, które mogą być z nimi związane, oraz wystąpił o ich zaopiniowanie do Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych powołanej w art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Procedury sprawozdawcze
   1.   Właściwe władze przekazują do EIOPA informacje o krajowych przepisach ostrożnościowych po raz pierwszy w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie co roku, do dnia 30 czerwca każdego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym upływa ten sześciomiesięczny okres.
   2.   Informacje przekazywane po raz pierwszy dotyczą krajowych przepisów ostrożnościowych obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Informacje przekazywane corocznie dotyczą krajowych przepisów ostrożnościowych obowiązujących w dniu 1 marca danego roku kalendarzowego.
   3.   Właściwe władze mogą w dowolnym czasie dobrowolnie przekazywać do EIOPA zaktualizowane informacje dotyczące ich krajowych przepisów ostrożnościowych.
   Artykuł 2
   Format i wzory sprawozdań
   1.   Przy zgłaszaniu i aktualizowaniu informacji o swoich krajowych przepisach ostrożnościowych właściwe władze korzystają ze wzoru formularza określonego w załączniku, podając następujące informacje:

               a)

               nazwę właściwej władzy, nazwę państwa członkowskiego i datę przekazania informacji do EIOPA;

               b)

               czy jest to pierwsze, dobrowolne czy coroczne przekazanie informacji;

               c)

               czy przekazywane informacje dotyczą zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 4 dyrektywy 2003/41/WE, oraz jakiego rodzaju jest dany zakład ubezpieczeń;

               d)

               czy w danym państwie członkowskim istnieje więcej niż jeden typ strukturalny instytucji pracowniczych programów emerytalnych, a jeśli tak, nazwy typów strukturalnych i krajowe przepisy ostrożnościowe mające do nich zastosowanie;

               e)

               czy zgłaszane przepisy mają zastosowanie do różnych terytoriów w obrębie danego państwa członkowskiego, a jeśli tak, zasięg terytorialny tych zgłaszanych przepisów;

               f)

               odniesienia do odpowiednich nazw urzędowych i numerów aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytułów i numerów odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach;

               g)

               odsyłacz do odpowiedniej części strony internetowej zawierającej pełny tekst aktów i innych właściwych instrumentów, w stosownych przypadkach.

         2.   Jeżeli w danym państwie członkowskim istnieją krajowe przepisy ostrożnościowe, które nie są ujęte w wykazie znajdującym się we wzorze formularza określonym w załączniku, odpowiednie właściwe władze wykazują te przepisy w kategorii „Pozostałe” we wzorze formularza.
   3.   Właściwe władze przekazują wypełnione formularze do EIOPA w formacie elektronicznym.
   Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 235 z 23.9.2003, s. 10.

      (2)  Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. L 345 z 19.12.2002, s. 1).

      (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

      ZAŁĄCZNIK

                  Wzór formularza odnoszącego się do krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych

                  Nazwa właściwej władzy

                  Nazwa państwa członkowskiego

                  Data przekazania do EIOPA

                  Sprawozdanie dotyczy działalności w zakresie pracowniczych programów emerytalnych prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c)
                  (proszę zaznaczyć „x”)

                  Tak

                  W obrębie naszej jurysdykcji istnieje więcej niż jeden typ strukturalny instytucji pracowniczych programów emerytalnych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. d)
                  (proszę zaznaczyć „x”)

                  Tak

                  Nie

                  Nie

                  Jeżeli tak, proszę podać rodzaj zakładu ubezpieczeń wymieniany w przepisach krajowych:

                  Jeżeli tak, proszę podać ich nazwy i jasno określić, czy różne krajowe przepisy ostrożnościowe mają zastosowanie do różnych typów strukturalnych instytucji pracowniczych programów emerytalnych.

                  Rodzaj sprawozdania
                  (proszę zaznaczyć „x”)

                              a)

                              pierwsze przekazanie informacji — art. 1 ust. 1 i art. 1 ust. 2

                  Różny zasięg terytorialny zgłaszanych przepisów, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e)
                  (proszę zaznaczyć „x”)

                  Tak

                              b)

                              dobrowolne przekazanie informacji — art. 1 ust. 3

                  Nie

                              c)

                              coroczne przekazanie informacji — art. 1 ust. 1

                  Jeżeli tak, proszę wskazać zasięg terytorialny każdego ze zgłaszanych przepisów.

                  Kod

                  Pozycja

                  Odpowiednie przepisy dyrektywy 2003/41/WE

                  10

                  Działalność instytucji

                  Art. 7

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  20

                  Prawne rozdzielenie instytucji finansujących i instytucji pracowniczych programów emerytalnych

                  Art. 8

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  30

                  Warunki działania

                  Art. 9

                  31

                  Art. 9 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  32

                  Art. 9 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  33

                  Art. 9 ust. 3

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  34

                  Art. 9 ust. 4

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  35

                  Art. 9 ust. 5

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  40

                  Roczne sprawozdania finansowe i roczne sprawozdania

                  Art. 10

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  50

                  Oświadczenie o zasadach polityki inwestycyjnej

                  Art. 12

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  60

                  Informacje przekazywane właściwym władzom

                  Art. 13

                  61

                  Art. 13 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  62

                  Art. 13 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  70

                  Uprawnienia w zakresie interwencji i obowiązki właściwych władz

                  Art. 14

                  71

                  Art. 14 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  72

                  Art. 14 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  73

                  Art. 14 ust. 3

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  74

                  Art. 14 ust. 4

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  75

                  Art. 14 ust. 5

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  80

                  Rezerwy techniczne

                  Art. 15

                  81

                  Art. 15 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  82

                  Art. 15 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  83

                  Art. 15 ust. 3

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  84

                  Art. 15 ust. 4

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  85

                  Art. 15 ust. 5

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  86

                  Art. 15 ust. 6

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  90

                  Finansowanie rezerw technicznych

                  Art. 16

                  91

                  Art. 16 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  92

                  Art. 16 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  93

                  Art. 16 ust. 3

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  100

                  Ustawowe fundusze własne

                  Art. 17

                  101

                  Art. 17 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  102

                  Art. 17 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  103

                  Art. 17 ust. 3

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  110

                  Reguły inwestowania

                  Art. 18

                  111

                  Art. 18 ust. 1

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  112

                  Art. 18 ust. 2

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  113

                  Art. 18 ust. 3

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  114

                  Art. 18 ust. 4

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  115

                  Art. 18 ust. 5

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  116

                  Art. 18 ust. 6

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  117

                  Art. 18 ust. 7

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  120

                  Zarządzanie i nadzór

                  Art. 19

                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:

                  Pozostałe przepisy, o których mowa w art. 2 ust. 2

                  Krajowe przepisy ostrożnościowe nieujęte w powyższym wykazie
                  Nazwy urzędowe i numery aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytuły i numery odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach:
                  Odsyłacz(-e) do pełnego tekstu przepisów krajowych:


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 571/2011 z dnia 15 czerwca 2011 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2011 r.

text:
               16.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 158/33

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 571/2011
   z dnia 15 czerwca 2011 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2011 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa CIF stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury scalonej.

               (2)

               Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena CIF w przywozie ustalona w sposób określony w art. 5 wspomnianego rozporządzenia.

               (4)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 czerwca 2011 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 16 czerwca 2011 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 czerwca 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK I

         Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2011 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie towarów

                  Należność przywozowa (1)

                  (EUR/t)

                  1001 10 00

                  PSZENICA twarda wysokiej jakości

                  0,00

                  średniej jakości

                  0,00

                  niskiej jakości

                  0,00

                  1001 90 91

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 90 99

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 00 00

                  ŻYTO

                  0,00

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

                  0,00

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

                  0,00

                  1007 00 90

                  Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

                  0,00

         (1)  W przypadku towarów przywożonych do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                  —

                  3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym lub na Morzu Czarnym,

                  —

                  2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

         (2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

      31.5.2011-14.6.2011

                  1.

                  Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwyczajna (1)

                              Kukurydza

                              Pszenica twarda wysokiej jakości

                              Pszenica twarda średniej jakości (2)

                              Pszenica twarda niskiej jakości (3)

                              Jęczmień

                              Giełda

                              Minnéapolis

                              Chicago

                              —

                              —

                              —

                              —

                              Notowanie

                              270,51

                              205,35

                              —

                              —

                              —

                              —

                              Cena FOB USA

                              —

                              —

                              338,30

                              328,30

                              308,30

                              172,34

                              Premia za Zatokę

                              —

                              16,15

                              —

                              —

                              —

                              —

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              92,13

                              —

                              —

                              —

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

                              17,78 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

                              47,92 EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

         (3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 478/2011 z dnia 17 maja 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               18.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 131/18

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 478/2011
   z dnia 17 maja 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 maja 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  49,4

                  TN

                  91,1

                  TR

                  70,7

                  ZZ

                  70,4

                  0707 00 05

                  TR

                  117,0

                  ZZ

                  117,0

                  0709 90 70

                  MA

                  86,8

                  TR

                  122,3

                  ZZ

                  104,6

                  0709 90 80

                  EC

                  27,0

                  ZZ

                  27,0

                  0805 10 20

                  EG

                  55,4

                  IL

                  66,8

                  MA

                  46,7

                  TR

                  67,3

                  ZZ

                  59,1

                  0805 50 10

                  TR

                  55,6

                  ZA

                  75,9

                  ZZ

                  65,8

                  0808 10 80

                  AR

                  79,9

                  BR

                  75,6

                  CA

                  114,6

                  CL

                  84,2

                  CN

                  71,8

                  NZ

                  119,3

                  US

                  153,7

                  UY

                  66,4

                  ZA

                  87,8

                  ZZ

                  94,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               8.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 522/2013
   z dnia 6 czerwca 2013 r.
   dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1), w szczególności jego art. 46 ust. 1 i 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 marca 2012 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 267/2012.

               (2)

               W dniu 20 grudnia 2012 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) 1737 (2006) zmienił wykaz osób i podmiotów objętych zakazem podróżowania i zamrożeniem aktywów zgodnie z rezolucjami RB ONZ 1737 (2006), RB ONZ 1747 (2007), RB ONZ 1803 (2008) i RB ONZ 1929 (2010), dodając do tego wykazu dwa podmioty. Podmioty te powinny zostać włączone do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 267/2012.

               (3)

               Ponadto, zgodnie z decyzją Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającą decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (2), do zawartego w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012 wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi należy dodać podmioty powiązane z podmiotami ujętymi już w wykazie.

               (4)

               Dodatkowo należy zmienić wpisy dotyczące niektórych osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonych w wykazie w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012.

               (5)

               Nie ma już również podstaw, by utrzymywać niektóre podmioty w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 267/2012.

               (7)

               Aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu jego publikacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załącznikach VIII i IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2013 r.

            W imieniu Rady

         A. SHATTER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 88 z 24.3.2012, s. 1.

      (2)  Zob. s. 10 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      ZAŁĄCZNIK
      I.   Do wykazu w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) 267/2012 należy dodać poniższe podmioty:

      A.   Osoby i podmioty zaangażowane w działania jądrowe lub związane z rakietami balistycznymi

         Podmioty

                  (1)

                  Yas Air: Yas Air to nowa nazwa Pars Air, przedsiębiorstwa należącego do Pars Aviation Services Company, które z kolei zostało wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w rezolucji 1747 (2007). Yas Air wspomagało Pars Aviation Services Company, podmiot wskazany przez ONZ, w działaniach stanowiących naruszenie pkt 5 rezolucji 1747 (2007).
                  Lokalizacja: Międzynarodowy port lotniczy Mehrabad, przy terminalu nr 6, Teheran, Iran.
                  Data wskazania przez ONZ: 10.12. 2012 r.

                  (2)

                  Sad Export Import Company: Sad Export Import Company wspomagało Parchin Chemical Industries i 7th of Tir Industries, podmiot wskazany przez ONZ, w działaniach stanowiących naruszenie pkt 5 rezolucji 1747 (2007).
                  Lokalizacja: Haftom Tir Square, South Mofte Avenue, Tour Line nr 3/1, Teheran, Iran. (2) P.O. Box 1584864813.
                  Data wskazania przez ONZ: 10.12. 2012 r.

            II.   Wymienione poniżej podmioty dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012:

      I.   Osoby i podmioty zaangażowane w działania jądrowe lub związane z rakietami balistycznymi oraz osoby i podmioty popierające rząd Iranu

      B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1

                  Petropars Iran Company (alias: PPI)

                              Adres : No 9, Maaref Street,

                              Farhang Blvd, Saadet Abad,

                              Tehran, Iran.

                              Tel. +98-21-22096701- 4.

                              http://www.petropars.com/Subsidiaries/PPI.aspx

                  Spółka zależna wskazanego podmiotu Petropars Ltd

                  8.6.2013

                  2.

                  Petropars Oilfield Services Company (alias: POSCO)

                              Adres: Kish harbor,

                              PPI Bldg,

                              Tel. +98-764-445 03 05,

                              http://www.petropars.com/Subsidiaries/POSCO.aspx.

                  Spółka zależna wskazanego podmiotu Petropars Iran Company

                  8.6.2013

                  3.

                  Petropars Operation & Management Company (alias: POMC)

                              Adres: South Pars Gas,

                              Assaluyeh, Bushehr,

                              Tel. +98-772-7363852.

                              http://www.petropars.com/Subsidiaries/POMC.aspx

                  Spółka zależna wskazanego podmiotu Petropars Iran Company

                  8.6.2013

                  4.

                  Petropars Resources Engineering Ltd (alias: PRE)

                              Adres: 4th Floor, No. 19, 5th St., Gandi Ave.,

                              Tehran, Iran, 1517646113,

                              Tel. +98-21 88888910/13.

                              http://www.petropars.com/Subsidiaries/PRE.aspx

                  Spółka zależna wskazanego podmiotu Petropars Iran Company

                  8.6.2013

                  5.

                  Iranian Oil Company (U.K.) Limited (IOC)

                              Iranian Oil Company (U.K.) Limited, a.k.a. IOC.

                              Adres: NIOC House 6th Floor,

                              4 Victoria Street,

                              London, United Kingdom,

                              SW1H 0NE

                  IOC jest w całości własnością Naftiran Intertrade Company (NICO). NICO jest objęta sankcjami UE, gdyż jest całkowitą własnością National Iranian Oil Company (NIOC), która również jest podmiotem wskazanym przez UE, jako że przekazuje środki finansowe rządowi Iranu. Wszyscy trzej dyrektorzy zarządu IOC (stan nadzień 18 grudnia 2012 r.) pełnili poprzednio funkcje dyrektorskie, pracując dla NIOC, co również świadczy o silnych powiązaniach między IOC a NIOC.

                  8.6.2013

            III.   Wpisy dotyczące osób i podmiotów przedstawione w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012 zastępuje się poniższymi wpisami:

                  Nazwa

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Sorinet Commercial Trust (SCT) (alias SCT Bankers; SCT Bankers Kish Company (PJS); SCT Bankers Kish Company (PJS); Sorinet Commercial Trust Bankers)

                              1.

                              Oddział na Kish Island:

                                          SCT Bankers (Kish Branch),

                                          Sadaf Tower, 3rd Floor,

                                          Suite 301,

                                          Kish Island, Iran,

                                          P.O.Box 87

                                          Tel.: 09347695504

                                          Oddział: Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dubaj,

                                          P.O. Box 31988

                                    Inny adres:

                                          Kish Banking Fin Activities Center, No 42, 4th floor,

                                          VC25 Part, Kish Island

                                    BIC: SCERIRTH KSH

                              2.

                              Oddział w Dubaju:

                                          SCT Bankers Kish Company (PJS),

                                          Head Office,

                                          Kish Island,

                                          Sadaf Tower, 3rd floor,

                                          Suite 301,

                                          P.O. Box 87

                                          Tel.: 09347695504

                                          Oddział: Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dubaj,

                                          P.O. Box 31988

                                    Inny adres:

                                          Sheykh Admad, Sheykh Zayed Road,

                                          31988 Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie

                                    Inny adres:

                                          Oddział: No.1808, 18th Floor, Grosvenor House Commercial Tower,

                                          Sheikh Ahmad Sheik Zayed Road,

                                          Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie,

                                          P.O. Box 31988

                                          Tel.: 0097 14 3257022-99

                                          E-mail: INFO@SCTBankers.com

                                    BIC: SCTSAEA1

                              3.

                              Oddział w Teheranie:

                                          SCT Bankers Kish Company (PJS),

                                          Head Office,

                                          Kish Island,

                                          Sadaf Tower, 3rd Floor,

                                          Suite 301,

                                          Kish Island, Iran,

                                          P.O. Box 87

                                          Tel.: 09347695504

                                          Oddział: Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dubaj,

                                          P.O. Box 31988

                                    Inny adres:

                                          Reahi Aiiey, First of Karaj,

                                          Maksous Road 9,

                                          Teheran, Iran

                                    BIC: SCERIRTH

                  Sorinet Commercial Trust (SCT) wspomaga wskazane podmioty w naruszaniu przepisów sankcji UE nałożonych na Iran i zapewnia wsparcie finansowe rządowi Iranu. SCT jest częścią Sorinet Group, której właścicielem i operatorem jest Babak Zanjani. SCT jest wykorzystywany do przekazywania irańskich płatności związanych z ropą naftową.

                  22.12.2012

                  2.

                  Mohammad Moghaddami FARD

                  Urodzony 19 lipca 1956 r.,
                  paszport: N10623175 (Iran) wydany 27 marca 2007 r.; traci ważność 26 marca 2012 r.

                  Były dyrektor regionalny IRISL w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, dyrektor zarządzajacy Pacific Shipping, objętego sankcjami przez Unię Europejską, Great Ocean Shipping Company (alias Oasis Freight Agency), objętej sankcjami przez UE. W roku 2010 założył Crystal Shipping FZE, między innymi w ten sposób próbując obejść sankcje UE wobec IRISL.

                  1.12.2011

                  3.

                  Ahmad Sarkandi

                  Urodzony 30 września 1953 r., Irańczyk.

                  Były dyrektor finansowy IRISL (od 2011 roku). Były dyrektor wykonawczy kilku spółek zależnych IRISL objętych sankcjami UE, odpowiedzialny za założenie szeregu firm-przykrywek, w przypadku których nadal widnieje jako dyrektor zarządzający i jeden ze wspólników.

                  1.12.2011

                  4.

                  Good Luck Shipping Company

                              P.O. Box 8486 – Office no 206/207,

                              Ahmad Ghubash Building,

                              Oud Mehta,

                              Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie

                  Przedsiębiorstwo działające w imieniu IRISL. Kontrolowane przez Mohammada Moghddamiego Farda. Good Luck Shipping Company została utworzona w celu zastąpienia Oasis Freight Company (alias Great Ocean Shipping Services), objętej sankcjami UE i postawionej w stan likwidacji z nakazu sądowego. Good Luck Shipping Company wystawiała fałszywe dokumenty transportowe na rzecz IRISL oraz podmiotów będących własnością IRISL lub przez nie kontrolowanych. Działa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w imieniu umieszczonych w wykazie UE firm HDSL i Sapid. Utworzona w czerwcu 2011 r. w wyniku sankcji, aby zastąpić Great Ocean Shipping Services.

                  1.12.2011

                  5.

                  Azores Shipping Company alias Shipping FZE LLC

                              P.O. Box 113740 – Office no 236,

                              Sultan Business Center,

                              Oud Mehta,

                              Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie

                  Kontrolowana przez Mohammada Moghddamiego Farda. Zapewnia usługi Valfajre Shipping Company, jednostce podległej IRISL i umieszczonej w wykazie UE. Firma-przykrywka będąca własnością IRISL lub spółki z nim stowarzyszonej lub przez nie kontrolowana. Jest zarejestrowanym właścicielem statku należącego do IRISL lub przez nie kontrolowanego. Jednym z dyrektorów przedsiębiorstwa jest Moghddami Fard.

                  1.12.2011

                  6.

                  Pacific Shipping

                              P.O. Box 127137 – Office no 334,

                              Sultan Business Center,

                              Oud Mehta,

                              Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie

                  Działa w imieniu IRISL na Bliskim Wschodzie. Jest jednostką podległą Azores Shipping Company. Jej dyrektorem zarządzającym jest Mohammad Moghaddami Fard. W październiku 2010 r. była zamieszana w zakładanie firm-przykrywek; nazwy nowych firm miały być używane w konosamentach, aby obejść sankcje. Nadal jest zaangażowana w planowanie tras statków IRISL.

                  1.12.2011

            IV.   Wymienione podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012:

                  1.

                  Sad Export Import Company (alias SAD Import & Export Company)

                  2.

                  Yas Air

                  3.

                  Oasis Freight Agency

                  4.

                  Great Ocean Shipping Services (GOSS)