title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2067 z dnia 17 listopada 2015 r. ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014, minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji osób fizycznych w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła oraz agregatów chłodniczych samochodów ciężarowych i przyczep chłodni, zawierających fluorowane gazy cieplarniane, a także certyfikacji przedsiębiorstw w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               18.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/28

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2067
   z dnia 17 listopada 2015 r.
   ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014, minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji osób fizycznych w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła oraz agregatów chłodniczych samochodów ciężarowych i przyczep chłodni, zawierających fluorowane gazy cieplarniane, a także certyfikacji przedsiębiorstw w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (1), w szczególności jego art. 10 ust. 12,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (UE) nr 517/2014 określono obowiązki dotyczące certyfikacji przedsiębiorstw i osób fizycznych. W przeciwieństwie do rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), urządzenia wchodzące w zakres niniejszego rozporządzenia obejmują także, w odniesieniu do certyfikacji osób fizycznych, agregaty chłodnicze samochodów ciężarowych i przyczep chłodni. Rozporządzenie (UE) nr 517/2014 zawiera także wymagania dotyczące treści programów certyfikacji, obejmujących informacje dotyczące odpowiednich technologii mających na celu zastąpienie lub ograniczenie stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych oraz bezpieczne postępowanie z tymi technologiami.

               (2)

               Należy zatem, do celów zastosowania art. 10 rozporządzenia (UE) nr 517/2014, zaktualizować minimalne wymagania dotyczące zakresu czynności, a także umiejętności i wiedzy, określając warunki certyfikacji i warunki wzajemnego uznawania.

               (3)

               Aby uwzględnić istniejące systemy kwalifikacji i certyfikacji, w szczególności te przyjęte na podstawie rozporządzenia (WE) nr 842/2006, które zostało następnie uchylone, oraz wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 303/2008 (3), wymagania te powinny zostać włączone do niniejszego rozporządzenia w najszerszym możliwym zakresie.

               (4)

               Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 303/2008.

               (5)

               Aby państwa członkowskie miały czas na dostosowanie swoich programów certyfikacji osób fizycznych, tak aby rozszerzyć je na czynności związanych z agregatami chłodniczymi samochodów ciężarowych i przyczep chłodni, wymóg posiadania certyfikatu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem powinien obowiązywać od dnia 1 lipca 2017 r. w odniesieniu do czynności związanych z agregatami chłodniczymi samochodów ciężarowych i przyczep chłodni.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 24 rozporządzenia (UE) nr 517/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się minimalne wymagania dotyczące certyfikacji osób fizycznych wykonujących czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, w odniesieniu do agregatów chłodniczych samochodów ciężarowych i przyczep chłodni, stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła, zawierających fluorowane gazy cieplarniane, a także certyfikacji przedsiębiorstw wykonujących czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane, oraz ustanawia się warunki wzajemnego uznawania certyfikatów wydawanych zgodnie z tymi wymaganiami.
   Artykuł 2
   Zakres stosowania
   1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do osób fizycznych wykonujących następujących czynności:

               a)

               kontrole szczelności urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane niezawarte w piankach, w ilości 5 ton ekwiwalentu CO2 lub większej, chyba że urządzenia takie są hermetycznie zamykane, oznakowane jako takie i zawierają fluorowane gazy cieplarniane w ilościach mniejszych niż 10 ton ekwiwalentu CO2;

               b)

               odzysk;

               c)

               instalacja;

               d)

               naprawa, konserwacja lub serwisowanie;

               e)

               likwidacja.

         2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się również do przedsiębiorstw wykonujących następujące czynności dla osób trzecich w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła:

               a)

               instalacja;

               b)

               naprawa, konserwacja lub serwisowanie;

               c)

               likwidacja.

         3.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produkcji i napraw odbywających się w obiektach producenta w odniesieniu do urządzeń, o których mowa w art. 1.
   Artykuł 3
   Certyfikacja osób fizycznych
   1.   Osoby fizyczne wykonujące czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, posiadają certyfikat, o którym mowa w art. 4 w odniesieniu do odpowiednich kategorii wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu.
   2.   Certyfikaty poświadczające, że ich posiadacz spełnia wymagania, by wykonywać jedną lub więcej czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, wydaje się osobom fizycznym w następujących kategoriach:

               a)

               posiadacze certyfikatu kategorii I mogą wykonywać wszystkie czynności określone w art. 2 ust. 1;

               b)

               posiadacze certyfikatu kategorii II mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), pod warunkiem że nie wiążą się one z otwarciem obiegu chłodniczego zawierającego fluorowane gazy cieplarniane. Posiadacze certyfikatu kategorii II mogą wykonywać czynności określone w art. 2 ust. 1 lit. b), c), d) i e) przy urządzeniach, o których mowa w art. 1, zawierających mniej niż 3 kg fluorowanych gazów cieplarnianych lub mniej niż 6 kg w przypadku systemów hermetycznie zamkniętych, które są oznakowane jako takie;

               c)

               posiadacze certyfikatu kategorii III mogą wykonywać czynność określoną w art. 2 ust. 1 lit. b) przy urządzeniach, o których mowa w art. 1, zawierających mniej niż 3 kg fluorowanych gazów cieplarnianych lub mniej niż 6 kg w przypadku systemów hermetycznie zamkniętych, które są oznakowane jako takie;

               d)

               posiadacze certyfikatu kategorii IV mogą wykonywać czynność określoną w art. 2 ust. 1 lit. a), pod warunkiem że nie wiąże się ona z otwarciem obiegu chłodniczego zawierającego fluorowane gazy cieplarniane.

         3.   Ust. 1 nie ma zastosowania do osób fizycznych, które:

               a)

               zajmują się spawaniem, lutowaniem „na twardo” lub lutowaniem „na miękko” części systemu lub elementów urządzenia w kontekście jednej z czynności określonych w art. 2 ust. 1 i posiadają kwalifikacje wymagane do wykonywania tych czynności na podstawie krajowych przepisów, pod warunkiem że wykonuje daną czynność pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat uprawniający do jej wykonywania;

               b)

               zajmują się odzyskiem fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń objętych zakresem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (4), o zawartości fluorowanych gazów cieplarnianych poniżej 3 kg i poniżej 5 ton ekwiwalentu CO2, w obiektach wymagających zezwolenia zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 tej dyrektywy, pod warunkiem że są zatrudnione przez przedsiębiorstwo posiadające zezwolenie oraz ukończyły szkolenie na poziomie minimalnych umiejętności i wiedzy odpowiadających kategorii III, jak określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, zweryfikowanych na podstawie poświadczenia kompetencji wydanego przez posiadacza zezwolenia.

         4.   Osoby fizyczne wykonujące jeden z rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 1, nie są objęte wymogiem określonym w ust. 1 niniejszego artykułu, o ile zostaną spełnione następujące warunki:

               a)

               uczestniczą one w szkoleniu w celu uzyskania certyfikatu uprawniającego do wykonywania danej czynności;

               b)

               wykonują one daną czynność pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat uprawniający do wykonywania tej czynności, która ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie tej czynności.

         Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się w czasie trwania okresów wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, nieprzekraczających łącznie 24 miesięcy.
   Artykuł 4
   Certyfikacja osób fizycznych
   1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 7, wydaje certyfikat osobom fizycznym, które zdały egzamin teoretyczny i praktyczny zorganizowany przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 8, obejmujący minimalny zakres umiejętności i wiedzy dla danej kategorii, określony w załączniku I.
   2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

               a)

               nazwę jednostki certyfikującej, imię i nazwisko posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

               b)

               kategorię certyfikowanej osoby fizycznej, jak określono w art. 3 ust. 2, oraz związane z tą kategorią czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu; w stosownych przypadkach wraz z rodzajem obsługiwanego urządzenia;

               c)

               datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

         3.   W przypadku gdy istniejący oparty na egzaminie system certyfikacji obejmuje minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku I dla danej kategorii, oraz spełnia wymagania art. 7 i 8, lecz odpowiednie zaświadczenie nie zawiera informacji określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 7, może wydać certyfikat posiadaczowi takich kwalifikacji dla danej kategorii bez ponownego egzaminowania.
   4.   W przypadku gdy istniejący oparty na egzaminie system certyfikacji osób fizycznych wykonujących jedną lub więcej czynności określonych w art. 2 ust. 1 przy agregatach chłodniczych samochodów ciężarowych i przyczep chłodni spełnia wymagania art. 7 i 8 oraz częściowo obejmuje minimalny zakres umiejętności dla danej kategorii, określony w załączniku I, jednostka certyfikująca może wydać certyfikat w odniesieniu do danej kategorii pod warunkiem zdania przez wnioskodawcę dodatkowego – zorganizowanego przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 8 – egzaminu z umiejętności i wiedzy, które nie podlegają istniejącemu systemowi certyfikacji.
   Artykuł 5
   Certyfikacja przedsiębiorstw
   Przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 2 ust. 2, posiadają certyfikat, o którym mowa w art. 6.
   Artykuł 6
   Certyfikaty dla przedsiębiorstw
   1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 7, wydaje przedsiębiorstwu certyfikat w odniesieniu do jednej lub większej liczby czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, pod warunkiem że przedsiębiorstwo takie spełnia następujące wymagania:

               a)

               zatrudnienie wystarczającej liczby osób fizycznych zdolnych do wykonywania, w spodziewanym wymiarze, czynności wymagających posiadania certyfikatu, certyfikowanych zgodnie z przepisami art. 3;

               b)

               dowód potwierdzający udostępnienie koniecznych narzędzi i procedur osobom fizycznym wykonującym czynności wymagające posiadania certyfikatu.

         2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

               a)

               nazwę jednostki certyfikującej, imię i nazwisko posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

               b)

               czynności, do wykonywania których posiadacz certyfikatu jest uprawniony, w tym również maksymalną pojemność ładunkową, wyrażoną w kilogramach, odnośnych urządzeń;

               c)

               datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

         Artykuł 7
   Jednostka certyfikująca
   1.   Jednostka certyfikująca uprawniona do wydawania certyfikatów osobom fizycznym lub przedsiębiorstwom wykonującym jedną lub więcej czynności, o których mowa w art. 2, jest ustanawiana na mocy krajowych przepisów albo wyznaczana przez właściwy organ państwa członkowskiego bądź przez inne uprawnione organy.
   Jednostka certyfikująca jest niezależna i wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.
   2.   Jednostka certyfikująca ustanawia i stosuje procedury wydawania, zawieszania i cofania certyfikatów.
   3.   Jednostka certyfikująca prowadzi rejestry umożliwiające sprawdzenie statusu osób lub przedsiębiorstw posiadających certyfikat. Rejestry dowodzą, że procedura certyfikacji przebiegła prawidłowo. Rejestry te przechowuje się przez co najmniej pięć lat.
   Artykuł 8
   Jednostka oceniająca
   1.   Jednostka oceniająca, wyznaczona przez właściwy organ państwa członkowskiego lub inne organy do tego uprawnione, organizuje egzaminy dla osób fizycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1. Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 7, może również wykonywać zadania jednostki oceniającej. Jednostka oceniająca jest niezależna i wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.
   2.   Egzaminy są planowane i organizowane w taki sposób, by obejmowały minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku I.
   3.   Jednostka oceniająca przyjmuje procedury w zakresie sprawozdawczości i prowadzi rejestry z dokumentacją dotyczącą jednostkowych i łącznych wyników oceny.
   4.   Jednostka oceniająca dba o to, by egzaminatorzy wyznaczeni do przeprowadzenia testu należycie znali odpowiednie metody egzaminowania i dokumentację egzaminacyjną oraz by posiadali właściwe kompetencje w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu. Zapewnia również konieczne wyposażenie, narzędzia i materiały na egzamin praktyczny.
   Artykuł 9
   Powiadomienia
   1.   Do dnia 1 stycznia 2017 r. państwa członkowskie podają Komisji nazwy i dane teleadresowe jednostek certyfikujących osoby fizyczne i przedsiębiorstwa, podlegających przepisom art. 7, oraz nazwy certyfikatów dla osób fizycznych spełniających wymagania art. 4 i przedsiębiorstw spełniających wymagania art. 6, zgodnie ze wzorem ustanowionym w rozporządzeniu (UE) 2015/2065 (5).
   2.   Państwa członkowskie dokonują aktualizacji powiadomień dokonywanych na podstawie ust. 1, uwzględniając nowe istotne informacje, i bezzwłocznie przekazują je Komisji.
   Artykuł 10
   Warunki wzajemnego uznawania
   1.   Wzajemne uznawanie certyfikatów wydanych w innych państwach członkowskich stosuje się wyłącznie do certyfikatów wydanych osobom fizycznym zgodnie z art. 4 oraz przedsiębiorstwom zgodnie z art. 6.
   2.   Państwa członkowskie mogą zażądać od posiadaczy certyfikatów wydanych w innym państwie członkowskim dostarczenia tłumaczenia certyfikatu na inny język urzędowy Unii.
   Artykuł 11
   Uchylenie
   Rozporządzenie (WE) nr 303/2008 traci moc.
   Odesłania do uchylonego rozporządzenia (WE) nr 303/2008 traktowane są tak jak odesłania do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku II.
   Artykuł 12
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Art. 3 ust. 1 stosuje się jednak od dnia 1 lipca 2017 r. do osób fizycznych wykonujących jedną lub więcej czynności przewidzianych w art. 2 ust. 1 przy agregatach chłodniczych samochodów ciężarowych i przyczep chłodni.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 195.

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane (Dz.U. L 92 z 3.4.2008, s. 3).

      (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz.U. L 197 z 24.7.2012, s. 38).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2065 z dnia 17 listopada 2015 r. określające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich (zob. s. 14 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      ZAŁĄCZNIK I

         Minimalne wymagania w zakresie umiejętności i wiedzy sprawdzanych przez jednostki oceniające

                  1.

                  Egzamin dla każdej z kategorii, o których mowa w art. 3 ust. 2, obejmuje:

                              a)

                              egzamin teoretyczny, składający się z jednego lub większej liczby pytań z zakresu umiejętności i wiedzy, oznaczony w kolumnach „Kategorie” symbolem (T);

                              b)

                              egzamin praktyczny, podczas którego wnioskodawca musi wykonać odpowiednie zadanie przy użyciu stosownych materiałów, narzędzi i wyposażenia, oznaczony w kolumnach „Kategorie” symbolem (P).

                  2.

                  Egzamin obejmuje każdą z grup umiejętności i wiedzy nr 1, 2, 3, 4, 5, 10 i 11.

                  3.

                  Egzamin obejmuje przynajmniej jedną z grup umiejętności i wiedzy nr 6, 7, 8 i 9. Kandydat nie może wiedzieć przed egzaminem, którego z tych czterech elementów egzamin będzie dotyczył.

                  4.

                  Jeżeli w kolumnach „Kategorie” jest tylko jedno okienko, które odpowiada kilku okienkom (kilka umiejętności i przedmiotów wiedzy) w kolumnie dotyczącej umiejętności i wiedzy, oznacza to, że na egzaminie nie trzeba koniecznie sprawdzać wszystkich umiejętności i wiedzy.

                  KATEGORIE

                  UMIEJĘTNOŚCI I WIEDZA

                  I

                  II

                  III

                  IV

                  1

                     Podstawy termodynamiki

                  1.01

                  Znajomość podstawowych norm ISO dla jednostek temperatury, ciśnienia, masy, gęstości, energii

                  T

                  T

                  —

                  T

                  1.02

                  Rozumienie podstawowej teorii układów chłodniczych: podstawy termodynamiki (podstawowe terminy, parametry i procesy, takie jak przegrzanie, strona wysokiego ciśnienia, ciepło sprężania, entalpia, wydajność chłodnicza, strona niskiego ciśnienia, przechłodzenie), własności i przemiany termodynamiczne czynników chłodniczych, w tym identyfikacja mieszanin zeotropowych oraz cieczy i pary

                  T

                  T

                  —

                  —

                  1.03

                  Stosowanie odpowiednich tabel i wykresów oraz interpretowanie ich w kontekście pośrednich kontroli szczelności (w tym sprawdzanie układu pod względem prawidłowości działania): wykres logarytm p/h, tabele nasycenia czynnika chłodniczego, wykres jednostopniowego sprężarkowego układu chłodniczego

                  T

                  T

                  —

                  —

                  1.04

                  Opisanie funkcji podstawowych elementów systemu (sprężarka, parownik, skraplacz, zawory termostatyczne) oraz przemian termodynamicznych czynnika chłodniczego

                  T

                  T

                  —

                  —

                  1.05

                  Znajomość podstaw działania następujących elementów układu chłodniczego oraz ich roli i znaczenia w aspekcie identyfikacji wycieku czynnika chłodniczego i zapobiegania takiemu wyciekowi: a) zawory (zawory kulowe, kryzy, zawory grzybkowe o kadłubie kulistym, zawory nadmiarowe); b) regulatory temperatury i ciśnienia; c) wzierniki kontrolne i wskaźniki wilgoci; d) regulatory do sterowania systemem rozmrażania; e) zabezpieczenia układu; f) przyrządy pomiarowe, takie jak termometr kolektora; g) systemy regulacji poziomu oleju; h) zbiorniki czynnika chłodniczego; i) separatory cieczy i oleju

                  —

                  —

                  —

                  1.06

                  Znajomość specyficznych zachowań, parametrów fizycznych, rozwiązań, systemów, odchyleń alternatywnych czynników chłodniczych w cyklu chłodzenia i składników do ich stosowania

                  T

                  T

                  T

                  T

                  2

                     Wpływ czynników chłodniczych na środowisko oraz odpowiednie regulacje dotyczące środowiska

                  2.01

                  Podstawowa wiedza z zakresu unijnej i międzynarodowej polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, w tym Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu

                  T

                  T

                  T

                  T

                  2.02

                  Podstawowa znajomość pojęcia współczynnika ocieplenia globalnego (GWP – Global Warming Potential), podstawowa wiedza o zastosowaniu fluorowanych gazów cieplarnianych i innych substancji jako czynników chłodniczych, o wpływie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych na klimat (według znaczenia pod względem GWP) oraz podstawowa znajomość odpowiednich przepisów rozporządzenia (UE) nr 517/2014 i stosownych aktów wykonawczych

                  T

                  T

                  T

                  T

                  3

                     Kontrola przed uruchomieniem, po długim okresie przestoju w używaniu, po czynnościach konserwacyjnych lub naprawie lub w trakcie funkcjonowania

                  3.01

                  Wykonanie próby ciśnieniowej w celu sprawdzenia wytrzymałości układu

                  P

                  P

                  —

                  —

                  3.02

                  Wykonanie próby ciśnieniowej w celu sprawdzenia szczelności układu

                  3.03

                  Zastosowanie pompy próżniowej

                  3.04

                  Odpowietrzenie układu i odessanie w celu usunięcia wilgoci z zastosowaniem standardowej praktyki

                  3.05

                  Wpisanie danych do dokumentacji (karty) urządzenia oraz wypełnienie raportu z jednej lub kilku prób i kontroli wykonanych podczas egzaminu

                  T

                  T

                  —

                  —

                  4

                     Kontrole szczelności

                  4.01

                  Znajomość potencjalnych punktów wycieków (nieszczelności) w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła

                  T

                  T

                  —

                  T

                  4.02

                  Sprawdzenie dokumentacji (karty) urządzenia przed kontrolą szczelności oraz określenie istotnych informacji o powtarzających się przypadkach lub obszarach problematycznych, na które należy zwrócić szczególną uwagę

                  T

                  T

                  —

                  T

                  4.03

                  Przeprowadzenie oględzin i manualnej kontroli całego systemu zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1516/2007 (1)

                  P

                  P

                  —

                  P

                  4.04

                  Kontrola szczelności systemu metodą pośrednią, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1516/2007 oraz instrukcją obsługi systemu

                  P

                  P

                  —

                  P

                  4.05

                  Zastosowanie przenośnych przyrządów pomiarowych, takich jak zestawy manometrów, termometry i multimetry do pomiaru takich wartości, jak Volt/Amper/Ohm w kontekście pośrednich metod kontroli szczelności, jak również interpretacja parametrów otrzymanych w wyniku pomiarów

                  P

                  P

                  —

                  P

                  4.06

                  Wykonanie kontroli szczelności układu z zastosowaniem jednej z metod bezpośrednich, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1516/2007

                  P

                  —

                  —

                  —

                  4.07

                  Wykonanie kontroli szczelności układu z zastosowaniem jednej z bezpośrednich metod, która nie wiąże się z otwarciem obiegu chłodniczego, określonej w rozporządzeniu (WE) nr 1516/2007

                  —

                  P

                  —

                  P

                  4.08

                  Zastosowanie odpowiedniego elektronicznego przyrządu do wykrywania wycieków (nieszczelności)

                  P

                  P

                  —

                  P

                  4.09

                  Wprowadzenie danych do dokumentacji (karty) urządzenia

                  T

                  T

                  —

                  T

                  5

                     Przyjazne środowisku postępowanie z systemem i czynnikiem chłodniczym podczas instalacji, konserwacji, serwisowania lub odzysku czynnika chłodniczego

                  5.01

                  Podłączenie i odłączenie manometrów pomiarowych i przewodów przy minimalnym poziomie emisji

                  P

                  P

                  —

                  —

                  5.02

                  Opróżnienie i napełnienie butli z czynnikiem chłodniczym w fazie ciekłej lub gazowej

                  P

                  P

                  P

                  —

                  5.03

                  Zastosowanie zestawu do odzysku czynnika chłodniczego oraz podłączenie i odłączenie tego zestawu przy minimalnym poziomie emisji

                  P

                  P

                  P

                  —

                  5.04

                  Usunięcie z układu oleju zanieczyszczonego fluorowanym gazem (F-gazem)

                  P

                  P

                  P

                  —

                  5.05

                  Określenie fazy czynnika chłodniczego (ciecz, para) oraz jego stanu (przechłodzony, nasycony lub przegrzany) przed napełnieniem, w celu ustalenia właściwej metody napełniania i wielkości napełnienia. Napełnienie układu czynnikiem chłodniczym (w postaci cieczy i pary) bez jego utraty

                  P

                  P

                  —

                  —

                  5.06

                  Wybór właściwego rodzaju wagi i zastosowanie jej do pomiaru masy czynnika chłodniczego

                  P

                  P

                  P

                  —

                  5.07

                  Wpisanie do dokumentacji (karty) urządzenia wszystkich istotnych informacji o odzyskanym lub dodanym czynniku chłodniczym

                  T

                  T

                  —

                  —

                  5.08

                  Znajomość wymagań i procedur dotyczących postępowania z zanieczyszczonymi czynnikami chłodniczymi i olejami, ponownego ich użycia, regeneracji, składowania i transportu

                  T

                  T

                  T

                  —

                  6

                     Komponent: instalacja, uruchomienie i konserwacja sprężarek tłokowej, śrubowej i spiralnej, jedno- i dwustopniowej

                  6.01

                  Objaśnienie działania sprężarki (w tym sterowanie wydajnością i układ smarowania) oraz zagrożeń związanych z nieszczelnością lub związanym z nią wyciekiem

                  T

                  T

                  —

                  —

                  6.02

                  Prawidłowa instalacja sprężarki, wraz z układem kontrolno-sterującym, w sposób uniemożliwiający wystąpienie nieszczelności lub dużego wycieku po uruchomieniu systemu

                  P

                  P

                  —

                  —

                  6.03

                  Regulacja wyłączników bezpieczeństwa i sterowania

                  P

                  —

                  —

                  —

                  6.04

                  Regulacja zaworów ssawnych i tłocznych

                  6.05

                  Sprawdzenie obiegu i powrotu oleju

                  6.06

                  Uruchomienie i wyłączenie sprężarki oraz sprawdzenie warunków pracy sprężarki, w tym dokonanie pomiarów istotnych parametrów w trakcie jej działania

                  P

                  P

                  —

                  —

                  6.07

                  Sporządzenie raportu o stanie sprężarki, ze wskazaniem problemów w jej pracy mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

                  T

                  T

                  —

                  —

                  7

                     Komponent: instalacja, uruchomienie i konserwacja skraplaczy chłodzonych powietrzem i wodą

                  7.01

                  Objaśnienie podstaw działania skraplacza oraz zagrożeń związanych z nieszczelnością lub związanym z nią wyciekiem

                  T

                  T

                  —

                  —

                  7.02

                  Ustawienie regulatora ciśnienia tłoczenia skraplacza

                  P

                  —

                  —

                  —

                  7.03

                  Prawidłowa instalacja skraplacza/jednostki zewnętrznej, wraz z układem kontrolno-sterującym, w sposób uniemożliwiający wystąpienie nieszczelności lub dużego wycieku po uruchomieniu układu

                  P

                  P

                  —

                  —

                  7.04

                  Regulacja wyłączników bezpieczeństwa i sterowania

                  P

                  —

                  —

                  —

                  7.05

                  Sprawdzenie przewodów tłocznych i cieczowych

                  7.06

                  Oczyszczenie skraplacza z nieskraplających się gazów za pomocą odpowietrznika do układów chłodniczych

                  P

                  —

                  —

                  —

                  7.07

                  Uruchomienie i wyłączenie skraplacza oraz sprawdzenie pod względem dobrych warunków funkcjonowania, w tym dokonanie pomiarów istotnych parametrów pracy

                  P

                  P

                  —

                  —

                  7.08

                  Sprawdzenie stanu powierzchni skraplacza

                  P

                  P

                  —

                  —

                  7.09

                  Sporządzenie raportu o stanie skraplacza, ze wskazaniem problemów w jego funkcjonowaniu mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

                  T

                  T

                  —

                  —

                  8

                     Komponent: instalacja, uruchomienie i konserwacja parowników chłodzonych powietrzem i wodą

                  8.01

                  Objaśnienie podstaw działania parownika (w tym systemu odmrażania) oraz związanego z tym niebezpieczeństwa powstania nieszczelności

                  T

                  T

                  —

                  —

                  8.02

                  Ustawienie regulatora ciśnienia parowania

                  P

                  —

                  —

                  —

                  8.03

                  Instalacja, wraz z układem kontrolno-sterującym, w sposób uniemożliwiający wystąpienie nieszczelności lub dużego wycieku po uruchomieniu układu

                  P

                  P

                  —

                  —

                  8.04

                  Regulacja wyłączników bezpieczeństwa i sterowania

                  P

                  —

                  —

                  —

                  8.05

                  Sprawdzenie przewodów cieczowych i ssania z uwzględnieniem ich prawidłowego ułożenia

                  8.06

                  Sprawdzenie przewodu do odmrażania gorącym gazem

                  8.07

                  Regulacja zaworu ciśnienia parowania

                  8.08

                  Uruchomienie i wyłączenie parownika oraz sprawdzenie jego prawidłowego funkcjonowania, w tym dokonanie pomiarów istotnych parametrów w trakcie jego pracy

                  P

                  P

                  —

                  —

                  8.09

                  Sprawdzenie stanu powierzchni parownika

                  P

                  P

                  —

                  —

                  8.10

                  Sporządzenie raportu o stanie parownika, ze wskazaniem problemów w jego funkcjonowaniu, mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

                  T

                  T

                  —

                  —

                  9

                     Komponent: instalacja, uruchomienie i serwisowanie termostatycznych zaworów rozprężnych (TEV) i innych części składowych układu

                  9.01

                  Objaśnienie podstaw działania różnych rodzajów regulatorów rozprężenia (termostatyczne zawory rozprężne, rurki kapilarne) oraz zagrożeń związanych z wystąpieniem nieszczelności w ich obrębie

                  T

                  T

                  —

                  —

                  9.02

                  Instalacja zaworów w prawidłowym położeniu

                  P

                  —

                  —

                  —

                  9.03

                  Regulacja mechanicznych/elektronicznych TEV

                  P

                  —

                  —

                  —

                  9.04

                  Regulacja termostatów mechanicznych i elektronicznych

                  9.05

                  Regulacja zaworu regulowanego ciśnieniem

                  9.06

                  Regulacja mechanicznych i elektronicznych ograniczników ciśnienia

                  9.07

                  Sprawdzenie pracy oddzielacza oleju

                  P

                  —

                  —

                  —

                  9.08

                  Sprawdzenie stanu filtra osuszacza

                  9.09

                  Sporządzenie raportu o stanie tych części składowych układu, ze wskazaniem problemów w ich funkcjonowaniu, mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

                  T

                  —

                  —

                  —

                  10

                     Przewody czynnika chłodniczego: zbudowanie szczelnego ciągu przewodów czynnika chłodniczego w instalacji chłodniczej

                  10.01

                  Spawanie, lutowanie „na twardo” i/lub „na miękko” w sposób szczelny przewodów i elementów składowych obiegu czynnika chłodniczego, które mogą być stosowane w układach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła

                  P

                  P

                  —

                  —

                  10.02

                  Wykonanie/sprawdzenie wsporników przewodów czynnika chłodniczego i poszczególnych elementów układu chłodniczego

                  P

                  P

                  —

                  —

                  11

                     Informacje dotyczące odpowiednich technologii mających na celu zastąpienie lub ograniczenie stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych oraz bezpieczne postępowanie z nimi

                  11.01

                  Znajomość odpowiednich alternatywnych technologii mających na celu zastąpienie lub ograniczenie stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych oraz bezpieczne postępowanie z nimi

                  T

                  T

                  T

                  T

                  11.02

                  Znajomość konstrukcji systemów mających na celu zmniejszenie wielkości ładunku fluorowanych gazów cieplarnianych oraz zwiększenie efektywności energetycznej

                  T

                  T

                  —

                  —

                  11.03

                  Znajomość odpowiednich przepisów i norm bezpieczeństwa dotyczących stosowania, przechowywania i transportu łatwopalnych lub toksycznych czynników chłodniczych bądź czynników chłodniczych wymagających wyższego ciśnienia roboczego

                  T

                  T

                  —

                  —

                  11.04

                  Zrozumienie poszczególnych zalet i wad, w szczególności pod względem efektywności energetycznej alternatywnych czynników chłodniczych w zależności od zamierzonego zastosowania i warunków klimatycznych w różnych regionach

                  T

                  T

                  —

                  —

         (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1516/2007 z dnia 19 grudnia 2007 r. ustanawiające zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady standardowe wymogi w zakresie kontroli szczelności w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane (Dz.U. L 335 z 20.12.2007, s. 10).

      ZAŁĄCZNIK II

         Tabela korelacji

                  Rozporządzenie (WE) nr 303/2008

                  Niniejsze rozporządzenie

                  Art. 1

                  Art. 1

                  Art. 2

                  Art. 2

                  Art. 3

                  —

                  Art. 4 ust. 1 i 2

                  Art. 3 ust. 1 i 2

                  Artykuł 4 ust. 3 lit. a)

                  Art. 3 ust. 4

                  Art. 4 ust. 3 lit. b) i c)

                  Art. 3 ust. 3 lit. a) i b)

                  Art. 4 ust. 4

                  —

                  Art. 5

                  Art. 4

                  Art. 6

                  —

                  Art. 7

                  Art. 5

                  Art. 8

                  Art. 6

                  Art. 9

                  —

                  Art. 10

                  Art. 7

                  Art. 11

                  Art. 8

                  Art. 12

                  Art. 9

                  Art. 13

                  Art. 10

                  —

                  Art. 11

                  Art. 14

                  Art. 12

                  Załącznik

                  Załącznik I

                  —

                  Załącznik II


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1064/2013 z dnia 30 października 2013 r. ustalające współczynniki mające zastosowanie do zbóż wywożonych w postaci szkockiej whisky na okres 2013/2014

text:
               31.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/46

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1064/2013
   z dnia 30 października 2013 r.
   ustalające współczynniki mające zastosowanie do zbóż wywożonych w postaci szkockiej whisky na okres 2013/2014
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1670/2006 z dnia 10 listopada 2006 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 w zakresie ustalania i udzielania dostosowanych refundacji w odniesieniu do zbóż wywożonych w postaci niektórych napojów spirytusowych (2), w szczególności jego art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1670/2006 przewiduje, że ilościami zbóż, dla których przyznawana jest refundacja wywozowa, są ilości objęte kontrolą i poddane destylacji oraz ważone przy zastosowaniu współczynnika ustalanego corocznie w stosunku do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego. Współczynnik ten wyraża stosunek między całkowitymi ilościami wywiezionymi i całkowitymi ilościami wprowadzonymi do obrotu danego napoju spirytusowego na podstawie tendencji odnotowanych w odniesieniu do tych ilości w okresie odpowiadającym przeciętnemu okresowi dojrzewania tego napoju spirytusowego.

               (2)

               W świetle informacji przedstawionych przez Zjednoczone Królestwo i dotyczących okresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2012 r. przeciętny okres dojrzewania w 2012 r. dla szkockiej whisky wynosił siedem lat.

               (3)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 745/2012 (3) nie wywołuje już skutków, gdyż dotyczyło współczynników stosowanych w okresie 2012/2013. W związku z powyższym należy ustalić współczynniki na okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r.

               (4)

               Artykuł 10 protokołu 3 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym wyklucza przyznawanie refundacji przy wywozie do Liechtensteinu, Islandii i Norwegii. Ponadto Unia zawarła z niektórymi państwami trzecimi umowy znoszące refundacje wywozowe. W związku z tym oraz w zastosowaniu art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1670/2006 należy to uwzględnić przy obliczaniu współczynnika na okres 2013/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W okresie od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r. wartość współczynników przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1670/2006, mających zastosowanie do zbóż wykorzystywanych w Zjednoczonym Królestwie do wytwarzania szkockiej whisky, jest równa wartości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 312 z 11.11.2006, s. 33.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 745/2012 z dnia 16 sierpnia 2012 r. ustalające współczynniki mające zastosowanie do zbóż wywożonych w postaci szkockiej whisky na okres 2012/2013 (Dz.U. L 219 z 17.8.2012, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Współczynniki mające zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa

                  Okres obowiązywania

                  Współczynnik stosowany do

                  jęczmienia przetworzonego na słód wykorzystywanego do wytwarzania whisky słodowej

                  zbóż wykorzystywanych do wytwarzania whisky zbożowej

                  Od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r.

                  0,667

                  0,515


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 443/2014 z dnia 30 kwietnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 w zakresie wartości progowych dla dodatkowych należności celnych za pomidory, ogórki, winogrona stołowe, morele, czereśnie, brzoskwinie włącznie z nektarynami i śliwki

text:
               1.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 130/41

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 443/2014
   z dnia 30 kwietnia 2014 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 w zakresie wartości progowych dla dodatkowych należności celnych za pomidory, ogórki, winogrona stołowe, morele, czereśnie, brzoskwinie włącznie z nektarynami i śliwki
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (2) przewiduje nadzór nad przywozem produktów wymienionych w załączniku XVIII do tego rozporządzenia. Nadzór ten odbywa się na warunkach przewidzianych w art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3).

               (2)

               W celu zastosowania art. 5 ust. 4 Porozumienia w sprawie rolnictwa (4) zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej i na podstawie ostatnich danych dotyczących lat 2011, 2012 i 2013 należy zmienić wartości progowe na potrzeby stosowania dodatkowych należności celnych za ogórki i czereśnie od dnia 1 maja 2014 r., a za morele, pomidory, śliwki, brzoskwinie włącznie z nektarynami i winogrona stołowe od dnia 1 czerwca 2014 r.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011. Dla większej czytelności należy zastąpić cały załącznik XVIII do tego rozporządzenia.

               (4)

               Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie miał zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku XVIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 wartości progowe, których przekroczenie powoduje stosowanie dodatkowych należności celnych za pomidory, ogórki, winogrona stołowe, morele, czereśnie, brzoskwinie włącznie z nektarynami i śliwki, zastępuje się wartościami wymienionymi w odpowiedniej kolumnie załącznika, zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

      (4)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK XVIII
            DODATKOWE NALEŻNOŚCI PRZYWOZOWE: TYTUŁ IV, ROZDZIAŁ I, SEKCJA 2
            Bez uszczerbku dla zasad interpretacji Nomenklatury scalonej, przedstawione opisy produktów mają charakter wyłącznie orientacyjny. Do celów niniejszego załącznika zakres stosowania dodatkowych należności celnych określony jest przez zakres kodów CN istniejących w chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

                        (tony)

                        Numer porządkowy

                        Kod CN

                        Opis produktów

                        Okres stosowania

                        Wartości progowe

                        78.0015

                        0702 00 00

                        Pomidory

                        Od 1 października do 31 maja

                        445 127

                        78.0020

                        Od 1 czerwca do 30 września

                        27 287

                        78.0065

                        0707 00 05

                        Ogórki

                        Od 1 maja do 31 października

                        12 678

                        78.0075

                        Od 1 listopada do 30 kwietnia

                        12 677

                        78.0085

                        0709 91 00

                        Karczochy

                        Od 1 listopada do 30 czerwca

                        12 663

                        78.0100

                        0709 93 10

                        Cukinie

                        Od 1 stycznia do 31 grudnia

                        112 241

                        78.0110

                        0805 10 20

                        Pomarańcze

                        Od 1 grudnia do 31 maja

                        252 542

                        78.0120

                        0805 20 10

                        Klementynki

                        Od 1 listopada do końca lutego

                        82 192

                        78.0130

                        0805 20 30
                        0805 20 50
                        0805 20 70
                        0805 20 90

                        Mandarynki (włącznie z tangerynami i satsuma); wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe

                        Od 1 listopada do końca lutego

                        81 570

                        78.0155

                        0805 50 10

                        Cytryny

                        Od 1 czerwca do 31 grudnia

                        310 090

                        78.0160

                        Od 1 stycznia do 31 maja

                        51 670

                        78.0170

                        0806 10 10

                        Winogrona stołowe

                        Od 21 lipca do 20 listopada

                        69 907

                        78.0175

                        0808 10 80

                        Jabłka

                        Od 1 stycznia do 31 sierpnia

                        553 379

                        78.0180

                        Od 1 września do 31 grudnia

                        72 914

                        78.0220

                        0808 30 90

                        Gruszki

                        Od 1 stycznia do 30 kwietnia

                        183 233

                        78.0235

                        Od 1 lipca do 31 grudnia

                        25 489

                        78.0250

                        0809 10 00

                        Morele

                        Od 1 czerwca do 31 lipca

                        5 630

                        78.0265

                        0809 29 00

                        Czereśnie

                        Od 21 maja do 10 sierpnia

                        32 371

                        78.0270

                        0809 30

                        Brzoskwinie, łącznie z nektarynami

                        Od 11 czerwca do 30 września

                        3 146

                        78.0280

                        0809 40 05

                        Śliwki

                        Od 11 czerwca do 30 września

                        16 404”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2306 z dnia 19 grudnia 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2016 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego

text:
               20.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 345/39

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2306
   z dnia 19 grudnia 2016 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2016 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2017 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

               (4)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2017 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007, ustala się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2017 r.
                  (%)

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają być dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r.
                  (w kg)

                  09.4067

                  1,396651

                  —

                  09.4068

                  —

                  2 142 507

                  09.4069

                  0,146909

                  —

                  09.4070

                  —

                  1 335 750


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1369/2011 z dnia 21 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 952/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot

text:
               22.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/38

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1369/2011
   z dnia 21 grudnia 2011 r.
   zmieniające rozporządzenie (WE) nr 952/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 192 ust. 2 w związku z art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Po wprowadzeniu skomputeryzowanego systemu przekazywania informacji dotyczących cen cukru do systemu rejestrowania cen na podstawie art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 (2) należy zwiększyć częstotliwość, z jaką Komisja dostarcza wspomniane informacje Komitetowi Zarządzającemu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych.

               (2)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 952/2006.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W art. 14 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

      „Każdego miesiąca Komisja informuje Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych o średniej cenie białego cukru przekazanej podczas miesiąca poprzedzającego datę informacji.”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 279/2014 z dnia 19 marca 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               20.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 82/6

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 279/2014
   z dnia 19 marca 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  145,0

                  MA

                  63,9

                  TN

                  88,1

                  TR

                  102,6

                  ZZ

                  99,9

                  0707 00 05

                  EG

                  182,1

                  MA

                  182,1

                  TR

                  142,5

                  ZZ

                  168,9

                  0709 91 00

                  EG

                  45,1

                  ZZ

                  45,1

                  0709 93 10

                  MA

                  41,9

                  TR

                  89,7

                  ZZ

                  65,8

                  0805 10 20

                  EG

                  47,9

                  IL

                  68,0

                  MA

                  60,9

                  TN

                  55,0

                  TR

                  56,9

                  ZA

                  62,5

                  ZZ

                  58,5

                  0805 50 10

                  TR

                  63,5

                  ZZ

                  63,5

                  0808 10 80

                  AR

                  94,0

                  CL

                  127,9

                  CN

                  117,1

                  MK

                  30,8

                  US

                  182,3

                  ZZ

                  110,4

                  0808 30 90

                  AR

                  99,0

                  CL

                  107,5

                  CN

                  74,5

                  TR

                  158,2

                  ZA

                  85,1

                  ZZ

                  104,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/2454 z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie wykonania art. 17 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej

text:
               24.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 339/36

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/2454
   z dnia 23 grudnia 2015 r.
   w sprawie wykonania art. 17 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1 i 3,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014.

               (2)

               W dniu 20 października 2015 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013), zaktualizował dane identyfikacyjne jednej z osób w swoim wykazie sankcji.

               (3)

               W dniu 17 grudnia 2015 r. Komitet Sankcji dodał dwie osoby do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  Do wykazu zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 224/2014 dodaje się wymienione poniżej osoby:
                  A.   Osoby
                  7.   Haroun GAYE (alias: a) Haroun Geye; b) Aroun Gaye; c) Aroun Geye
                  Funkcje: Sprawozdawca ds. koordynacji politycznej Ludowego Frontu Odrodzenia Afryki Środkowej (FPRC).
                  Data urodzenia: a) 30.1.1968, b) 30.1.1969.
                  Nr paszportu: Republika Środkowoafrykańska numer O00065772 (po literze „O” następują trzy „0”), data ważności: 30.12.2019).
                  Adres: Bangi, Republika Środkowoafrykańska.
                  Data umieszczenia w wykazie: 17 grudnia 2015 r.
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
                  Haroun Gaye został umieszczony w wykazie dnia 17 grudnia 2015 r. na podstawie pkt 11 i pkt 12 lit. b) i f) rezolucji 2196 (2015) jako „osoba przeprowadzająca lub wspierająca akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej”, „osoba uczestnicząca w nadzorowaniu, planowaniu lub popełnianiu czynów łamiących obowiązujące prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, lub czynów stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem” oraz „uczestnicząca w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii Europejskiej i operacje francuskie, które je wspierają”.

                     Informacje dodatkowe:

                  HAROUN GAYE był od początku 2014 r. jednym z przywódców ugrupowania zbrojnego działającego w dzielnicy PK5 w Bangi. Przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego dzielnicy PK5 twierdzą, że Haroun Gaye i jego ugrupowanie zbrojne podsycają konflikt w Bangi, sprzeciwiają się pojednaniu i uniemożliwiają ludności przemieszczanie się do i z trzeciej dzielnicy Bangi. Dnia 11 maja 2015 r. Haroun Gaye zablokował wraz z 300 demonstrantami dostęp do Tymczasowej Rady Narodowej, by zakłócić obrady podczas ostatniego dnia forum w Bangi. Według doniesień, koordynując zakłócanie obrad, Haroun GAYE współpracował z członkami Antybalaki.
                  Dnia 26 czerwca 2015 r. Haroun Gaye zakłócił z małą grupą rozpoczęcie rejestracji wyborców w dzielnicy PK5 w Bangi, powodując zamknięcie lokalu.
                  Dnia 2 sierpnia 2015 r. członkowie misji MINUSCA próbowali aresztować Harouna Gaye zgodnie z postanowieniami pkt 32 lit. f) ppkt (i) rezolucji Rady Bezpieczeństwa 2217 (2015). Haroun Gaye, który prawdopodobnie został poinformowany o próbie aresztowania, był na nie przygotowany i otoczony osobami uzbrojonymi w broń ciężką. Siły Harouna Gaye otworzyły ogień do wspólnej grupy zadaniowej MINUSCA. Podczas trwającego siedem godzin ognia ludzie Harouna Gaye użyli przeciwko żołnierzom MINUSCA broni palnej, granatów ręcznych i granatów o napędzie rakietowym i zabili jednego żołnierza sił pokojowych, a ranili ośmiu. Haroun Gaye był zaangażowany we wspieranie gwałtownych protestów i starć pod koniec września 2015 r., co wydawało się być próbą zamachu stanu w celu obalenia rządu tymczasowego. Za próbą zamachu stanu stali prawdopodobnie zwolennicy byłego prezydenta Françoisa Bozizé w sojuszu z Harounem Gaye i innymi przywódcami FPRC. Wydaje się, że celem Harouna Gaye było dokonanie serii ataków odwetowych, które mogłyby utrudnić przeprowadzenie zbliżających się wyborów. Haroun Gaye był odpowiedzialny za koordynację działań ze zmarginalizowanymi częściami Antybalaki.
                  Dnia 1 października 2015 r. w dzielnicy PK5 w Bangi odbyło się spotkanie Eugène'a Barreta Ngaïkosseta, członka zmarginalizowanej grupy Antybalaki, i Harouna Gaye, którego celem było zaplanowanie wspólnego ataku na Bangi w sobotę, 3 października. Grupa Harouna Gaye uniemożliwiła ludności dzielnicy PK 5 opuszczanie jej, by wzmocnić tożsamość ludności muzułmańskiej i zaostrzyć napięcia między grupami etnicznymi i uniemożliwić pojednanie. Dnia 26 października 2015 r. Haroun Gaye i jego grupa zakłócili spotkanie arcybiskupa Bangi i imama centralnego meczetu w Bangi, a także zagrozili delegacji, która musiała wycofać się z centralnego meczetu i uciec do dzielnicy PK5.
                  8.   Eugène BARRET NGAÏKOSSET (alias: a) Eugene Ngaikosset; b) Eugene Ngaikoisset; c) Eugene Ngakosset; d) Eugene Barret Ngaikosse; e) Eugene Ngaikouesset; mniej pewne pseudonimy: f) „rzeźnik z Paoua (The Butcher of Paoua)”; g) Ngakosset.
                  Funkcje: a) były kapitan, Straż Prezydencka Republiki Środkowoafrykańskiej; b) były kapitan, marynarka wojenna Republiki Środkowoafrykańskiej.
                  Krajowy numer identyfikacyjny: wojskowy numer identyfikacyjny sił zbrojnych Republiki Środkowoafrykańskiej (FACA): 911-10-77.
                  Adres: a) Bangi, Republika Środkowoafrykańska.
                  Data umieszczenia w wykazie: 17 grudnia 2015 r.
                  Informacje dodatkowe: Kapitan Eugène Barret Ngaïkosset jest byłym członkiem Straży Prezydenckiej byłego prezydenta Françoisa Bozizé (CFi.001) i jest powiązany z ruchem Antybalaka. Dnia 17 maja 2015 r. uciekł z więzienia po ekstradycji z Brazzaville i utworzył własną frakcję Antybalaki złożoną z byłych bojowników FACA.
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
                  Eugène BARRET NGAÏKOSSET został umieszczony w wykazie dnia 17 grudnia 2015 r. na podstawie pkt 11 i pkt 12 lit. b) i f) rezolucji 2196 (2015) jako „osoba przeprowadzająca lub wspierająca akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej”, „osoba uczestnicząca w nadzorowaniu, planowaniu lub popełnianiu czynów łamiących obowiązujące prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, lub czynów stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem” oraz „uczestnicząca w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii Europejskiej i operacje francuskie, które je wspierają”.

                     Informacje dodatkowe:

                  Eugène Barret Ngaïkosset jest jednym z głównych sprawców przemocy, która wybuchła w Bangi pod koniec września 2015 r. Eugène Barret Ngaïkosset i inni członkowie Antybalaki współpracowali z marginalizowanymi członkami byłej koalicji Séléka, dążąc do destabilizacji rządu tymczasowego Republiki Środkowoafrykańskiej. W nocy z dnia 27 na 28 września 2015 r. Eugène Barret Ngaïkosset i inni dokonali nieskutecznego ataku na obóz żandarmerii „Izamo” w celu kradzieży broni i amunicji. Dnia 28 września grupa otoczyła biura państwowego radia Republiki Środkowoafrykańskiej.
                  Dnia 1 października 2015 r. w dzielnicy PK5 w Bangi odbyło się spotkanie Eugène'a Barreta Ngaïkosseta i Harouna Gaye, przywódcy Ludowego Frontu Odrodzenia Afryki Środkowej (FPRC), którego celem było zaplanowanie wspólnego ataku na Bangi w sobotę, dnia 3 października.
                  Dnia 8 października 2015 r. minister sprawiedliwości Republiki Środkowoafrykańskiej ogłosił zamiar zbadania roli Eugène'a Barreta Ngaïkosseta i innych osób w aktach przemocy, które miały miejsce we wrześniu 2015 r. w Bangi. Eugène Barret Ngaïkosset i inni zostali uznani za zamieszanych w „rażące akty stanowiące naruszenia zasad dotyczących wewnętrznego bezpieczeństwa państwa, spiskowanie, podżeganie do wojny domowej, nieposłuszeństwo obywatelskie, nienawiść i współudział”. Władze Republiki Środkowoafrykańskiej zostały poinstruowane, by rozpocząć śledztwo, które miałoby doprowadzić do odszukania i aresztowania sprawców i wspólników.
                  Dnia 11 października 2015 r. Eugène Barret Ngaïkosset miał zwrócić się do bojówki Antybalaki pod jego dowództwem z poleceniem przeprowadzenia porwań, ze szczególnym uwzględnieniem obywateli francuskich, lecz również polityków Republiki Środkowoafrykańskiej i urzędników ONZ, w celu wymuszenia wyjazdu tymczasowego prezydenta, Catherine Samby-Panzy.

                  II.

                  Wpis nr 6 w załączniku I do rozporządzenia (UE) 224/2014 otrzymuje brzmienie:
                  6.   Oumar YOUNOUS ABDOULAY (alias: a) Oumar Younous; b) Omar Younous; c) Oumar Sodiam; d) Oumar Younous M'Betibangui)
                  Funkcje: Generał byłej koalicji Séléka.
                  Data urodzenia: 2 kwietnia 1970 r.
                  Obywatelstwo: sudańskie, paszport dyplomatyczny Republiki Środkowoafrykańskiej nr D00000898, wydany 11 kwietnia 2013 r. (ważny do 10 kwietnia 2018 r.).
                  Adres: a) Bria, Republika Środkowoafrykańska (tel. +236 75507560); b) Birao, Republika Środkowoafrykańska; c) Tullus, Darfur południowy, Sudan (poprzednie miejsce pobytu).
                  Inne informacje: Jest przemytnikiem diamentów i trzygwiazdkowym generałem koalicji Séléka oraz bliskim powiernikiem byłego tymczasowego prezydenta Republiki Środkowoafrykańskiej Michela Djotodii. Opis cech fizycznych: kolor włosów: czarny; wzrost: 180 cm; należy do grupy etnicznej Fulani. Dostępne zdjęcie do załączenia do specjalnego ogłoszenia Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ.
                  Data umieszczenia w wykazie ONZ: 20.8.2015 (wpis zmieniony 20.10.2015).
                  Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
                  Oumar Younous został umieszczony w wykazie dnia 20 sierpnia 2015 r. na podstawie pkt 11 i pkt 12 lit. d) rezolucji nr 2196 (2015) jako „osoba przeprowadzająca lub wspierająca akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces przemian politycznych, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc” oraz „osoba udzielająca wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi w Republice Środkowoafrykańskiej”.

                     Informacje dodatkowe:

                  Oumar Younous, jako generał byłej koalicji Séléka i przemytnik diamentów, udzielał wsparcia ugrupowaniu zbrojnemu poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, oraz handel nimi w Republice Środkowoafrykańskiej.
                  W październiku 2008 r. Oumar Younous, były kierowca skupującego diamenty przedsiębiorstwa SODIAM, przystąpił do ugrupowania rebeliantów Mouvement des Libérateurs Centrafricains pour la Justice (MLCJ). W grudniu 2013 r. Oumar Younous został określony jako trzygwiazdkowy generał koalicji Séléka oraz bliski powiernik byłego tymczasowego prezydenta Michela Djotodii.
                  Younous jest zamieszany w handel diamentami z miejscowości Bria i Sam Ouandja do Sudanu. Źródła donoszą, że Oumar Younous był zaangażowany w odbieranie przesyłek z diamentami ukrytych w miejscowości Bria i przenoszenie ich do Sudanu na sprzedaż.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1045/2011 z dnia 19 października 2011 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej asulam, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany decyzji Komisji 2008/934/WE Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               20.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 275/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1045/2011
   z dnia 19 października 2011 r.
   w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej asulam, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany decyzji Komisji 2008/934/WE
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywa Rady 91/414/EWG (2) stosuje się, pod względem procedury i warunków zatwierdzenia, do substancji czynnych, w odniesieniu do których kompletność dokumentacji została potwierdzona zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (3). Asulam jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji została potwierdzona zgodnie z wymienionym rozporządzeniem.

               (2)

               W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (4) i (WE) nr 1490/2002 (5) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykazy substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykazy te zawierały asulam.

               (3)

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1095/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1490/2002 ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz rozporządzenie (WE) nr 2229/2004 ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (6) powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w terminie dwóch miesięcy od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1095/2007. W rezultacie, w związku z niewłączeniem asulamu przyjęto decyzję Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (7).

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek o zastosowanie procedury przyspieszonej przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008.

               (5)

               Wniosek przedłożono Zjednoczonemu Królestwu, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002. Termin dotyczący procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same jak w przedmiocie decyzji 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi materialne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (6)

               Zjednoczone Królestwo oceniło dodatkowe dane przekazane przez wnioskodawcę i sporządziło dodatkowe sprawozdanie. Dnia 6 listopada 2009 r. przekazało to sprawozdanie Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanemu dalej „Urzędem”) i Komisji. Urząd przedstawił dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 na wniosek Komisji Urząd przedstawił Komisji wnioski w sprawie oceny ryzyka dotyczącego asulamu w dniu 23 września 2010 r. (8). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 14 lipca 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego asulamu, opracowanego przez Komisję.

               (7)

               Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano na pewne zagrożenia. Dotyczyły one w szczególności faktu, że niemożliwe było dokonanie rzetelnej oceny narażenia konsumentów, gdyż brakowało danych dotyczących obecności i toksyczności metabolitu sulfanilamidu, a także obecności innych potencjalnie istotnych metabolitów, które nie zostały ocenione w badaniach dostępnych pozostałości ani w badaniach nad przetwarzaniem. Ponadto brakowało danych na temat znaczenia zanieczyszczeń w specyfikacji technicznej substancji czynnej pod względem toksyczności. Co więcej, wskazano na wysokie ryzyko dla ptaków.

               (8)

               Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag w odniesieniu do wniosków Urzędu. Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

               (9)

               Mimo argumentów wysuniętych przez wnioskodawcę nie udało się wyeliminować zagrożeń, o których mowa w motywie 7. Nie wykazano zatem, że można się spodziewać, iż w proponowanych warunkach stosowania środki ochrony roślin zawierające asulam spełniają zasadniczo wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

               (10)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie powinno się zatem zatwierdzić asulamu.

               (11)

               Jeśli państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów w myśl art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w przypadku środków ochrony roślin zawierających asulam okres ten powinien upłynąć najpóźniej dnia 31 grudnia 2012 r. zgodnie z art. 3 akapit drugi decyzji 2008/934/WE.

               (12)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego asulamu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (13)

               W celu zachowania przejrzystości należy skreślić w załączniku do decyzji 2008/934/WE pozycję dotyczącą asulamu.

               (14)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE.

               (15)

               Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii. Uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy i przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Komitet odwoławczy nie wydał opinii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niezatwierdzenie substancji czynnej
   Przedmiotowa substancja czynna nie zostaje zatwierdzona.
   Artykuł 2
   Środki przejściowe
   Państwa członkowskie zapewniają wycofanie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające asulam do dnia 31 grudnia 2011 r.
   Artykuł 3
   Okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 31 grudnia 2012 r.
   Artykuł 4
   Zmiany w decyzji 2008/934/WE
   W załączniku do decyzji 2008/934/WE skreśla się pozycję dotyczącą asulamu.
   Artykuł 5
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 października 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

      (4)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

      (5)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 246 z 21.9.2007, s. 19.

      (7)  Dz.U. L 333 z 11.12.2008, s. 11.

      (8)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance asulam” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej asulam), Dziennik EFSA 2010; 8(12):1822. [71 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1822. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/153 z dnia 30 stycznia 2015 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do miesięcznych limitów dotyczących wydawania pozwoleń na przywóz w ramach kontyngentu taryfowego na 2015 r. na oliwę z oliwek pochodzącą z Tunezji

text:
               31.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 26/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/153
   z dnia 30 stycznia 2015 r.
   wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do miesięcznych limitów dotyczących wydawania pozwoleń na przywóz w ramach kontyngentu taryfowego na 2015 r. na oliwę z oliwek pochodzącą z Tunezji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W artykule 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) określono miesięczne limity ilości oliwy z oliwek dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz w ramach całkowitej wielkości kontyngentu przewidzianej w ust. 1 wspomnianego artykułu.

               (2)

               W celu ułatwienia wymiany handlowej w sektorze oliwy z oliwek między Unią a Tunezją w bieżącym roku produkcji konieczne jest ustanowienie odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 i dopuszczenie stosowania innych miesięcznych limitów w okresie od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 października 2015 r. bez uszczerbku dla całkowitej wielkości kontyngentu taryfowego, określonej w art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W drodze odstępstwa od art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 i bez uszczerbku dla wielkości kontyngentu taryfowego określonej w art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia, niniejszym zezwala się na wydawanie pozwoleń na przywóz na okres od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 października 2015 r. do następujących miesięcznych limitów:

               —

               po 9 000 ton w lutym i w marcu, oraz

               —

               po 8 000 ton miesięcznie od kwietnia do października.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 30 stycznia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84.