title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/303 z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               1.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/303
   z dnia 27 lutego 2018 r.
   w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 3 listopada 2011 r., zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, Zjednoczone Królestwo otrzymało złożony przez Marrone Bio Innovations wniosek o zatwierdzenie substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis).

               (2)

               Zgodnie z art. 9 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia w dniu 21 marca 2012 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiło wnioskodawcę i pozostałe państwa członkowskie o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku oraz w dniu 11 maja 2012 r. powiadomiło o tym Komisję i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”).

               (3)

               Wpływ wspomnianej substancji czynnej na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko został poddany ocenie zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do zastosowania proponowanego przez wnioskodawcę. W dniu 22 lipca 2014 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji i Urzędowi projekt sprawozdania z oceny.

               (4)

               Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 tegoż rozporządzenia zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny.

               (5)

               Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Urząd. W dniu 31 sierpnia 2015 r. Urząd przedstawił Komisji wnioski w sprawie oceny ryzyka substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) (2).

               (6)

               Pismem z dnia 16 października 2017 r. Marrone Bio Innovations wycofało swój wniosek o zatwierdzenie wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis). Z uwagi na wycofanie wniosku nie należy zatem zatwierdzać wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (7)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niezatwierdzenie substancji czynnej
   Substancja czynna wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) nie zostaje zatwierdzona.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  EFSA, 2015. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Reynoutria sachalinensis extract” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis)). Dziennik EFSA 2015; 13(9):4221, 73 s. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/307 z dnia 28 lutego 2018 r. rozszerzające specjalne gwarancje dotyczące Salmonella spp. określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady na mięso uzyskane z brojlerów (Gallus gallus) przeznaczone dla Danii (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               2.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/5

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/307
   z dnia 28 lutego 2018 r.
   rozszerzające specjalne gwarancje dotyczące Salmonella spp. określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady na mięso uzyskane z brojlerów (Gallus gallus) przeznaczone dla Danii
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego obowiązujące podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, w tym specjalne gwarancje w odniesieniu do niektórych rodzajów żywności pochodzenia zwierzęcego przeznaczonej na rynek fiński i szwedzki. W związku z powyższym podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które zamierzają wprowadzić do obrotu w tych państwach członkowskich mięso określonych zwierząt, muszą przestrzegać pewnych zasad w odniesieniu do salmonelli. Ponadto przesyłkom takiego mięsa musi towarzyszyć dokument handlowy zawierający oświadczenie, że przeprowadzono test mikrobiologiczny z wynikiem ujemnym, zgodnie z przepisami Unii.

               (2)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1688/2005 (2) określono ponadto wspomniane specjalne gwarancje, ustanawiając przepisy dotyczące pobierania próbek z takiego mięsa oraz mikrobiologicznych metod badania tych próbek. We wspomnianym rozporządzeniu określono również dokument handlowy, który musi towarzyszyć przesyłkom mięsa.

               (3)

               W dniu 5 października 2007 r. duński urząd ds. weterynarii i żywności przekazał Komisji wniosek o zezwolenie na specjalne gwarancje dla Danii dotyczące salmonelli w mięsie uzyskanym z brojlerów (Gallus gallus) dla całego terytorium Danii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004. Wniosek zawiera opis duńskiego programu kontroli salmonelli w odniesieniu do mięsa uzyskanego z brojlerów (Gallus gallus).

               (4)

               Na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2008 r. Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt uzgodnił treść dokumentu roboczego służb Komisji zatytułowanego „Guidance document on the minimum requirements for Salmonella control programmes to be recognised equivalent to those approved for Sweden and Finland in respect of meat and eggs of Gallus gallus” (3) (Wytyczne w sprawie minimalnych wymogów koniecznych do uznania programów kontroli salmonelli za równoważne z programami zatwierdzonymi dla Szwecji i Finlandii w odniesieniu do mięsa i jaj gatunku Gallus gallus) („wytyczne”).

               (5)

               Duński program kontroli salmonelli w odniesieniu do mięsa uzyskanego z brojlerów (Gallus gallus) jest uznany za równoważny z programami zatwierdzonymi dla Szwecji i Finlandii i jest zgodny z wytycznymi. Częstość występowania salmonelli w duńskich stadach rodzicielskich Gallus gallus była jednak wyższa niż górna granica proponowana w wytycznych, a zatem sytuacji w Danii nie można było uznać za równoważną z sytuacją w Finlandii i Szwecji.

               (6)

               W dniu 6 lutego 2017 r. duński urząd ds. weterynarii i żywności przekazał dane dotyczące częstości występowania salmonelli w stadach rodzicielskich przeznaczonych do dalszego chowu, stadach rodzicielskich dorosłych, brojlerów i w mięsie Gallus gallus w latach 2011–2016. Częstość występowania salmonelli w latach 2015–2016 nie przekracza górnej granicy określonej w wytycznych.

               (7)

               Należy zatem rozszerzyć specjalne gwarancje na przesyłki mięsa uzyskanego z brojlerów (Gallus gallus) przeznaczone dla Danii. Ponadto do takich przesyłek powinny mieć zastosowanie przepisy określone w rozporządzeniu (WE) nr 1688/2005 dotyczące pobierania próbek z takiego mięsa, mikrobiologicznych metod badania tych próbek oraz dokumentu handlowego.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zezwala się na stosowanie przez Danię specjalnych gwarancji dotyczących Salmonella spp. określonych w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w odniesieniu do przeznaczonych dla Danii przesyłek mięsa w rozumieniu pkt 1.1 załącznika I do tego rozporządzenia, uzyskanego z brojlerów (Gallus gallus).
   Artykuł 2
   Przesyłkom mięsa, o których mowa w art. 1, towarzyszy dokument handlowy zgodny ze wzorem określonym w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1688/2005 z dnia 14 października 2005 r. wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do specjalnych gwarancji dotyczących salmonelli związanych z wysyłkami niektórych mięs i jaj do Finlandii i Szwecji (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 17).

      (3)  https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/safety/docs/biosafety_food-borne-disease_salmonella_guidance_min-req_eggs-poultry-meat.pdf


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/310 z dnia 1 marca 2018 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 2 marca 2018 r.

text:
               2.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/310
   z dnia 1 marca 2018 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 2 marca 2018 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 (2) przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości do siewu], ex 1001 99 00 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu], 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie dla danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

               (2)

               Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wymienionego artykułu, dla produktów określonych w tym ustępie regularnie ustanawia się reprezentatywne ceny importowe CIF.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną używaną do obliczania należności celnej przywozowej produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, jest dzienna reprezentatywna cena importowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

               (4)

               Od dnia 21 września 2017 r. cło przywozowe na produkty pochodzące z Kanady, objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 oblicza się zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

               (5)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 2 marca 2018 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

               (6)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 2 marca 2018 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia ustala się, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

      ZAŁĄCZNIK I

                     Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 mające zastosowanie od dnia 2 marca 2018 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie towarów

                  Należność celna przywozowa (1)
                      (2)

                  (EUR/t)

                  1001 11 00

                  PSZENICA durum, do siewu

                  0,00

                  1001 19 00

                  PSZENICA durum wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  średniej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  niskiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  ex 1001 91 20

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 99 00

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 10 00

                  ŻYTO, do siewu

                  0,56

                  1002 90 00

                  ŻYTO, inne niż do siewu

                  0,56

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                  0,56

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA inna niż do siewu (3)

                  0,56

                  1007 10 90

                  Ziarno SORGO, inne niż hybrydy, do siewu

                  0,56

                  1007 90 00

                  Ziarno SORGO, inne niż do siewu

                  0,56

         (1)  Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                  —

                  3 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się na Morzu Śródziemnym (poza Cieśniną Gibraltarską) lub Morzu Czarnym, jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski,

                  —

                  2 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego i jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki.

         (2)  W przypadku produktów pochodzących z Kanady i objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00 należność obliczana jest zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

         (3)  Importer może korzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR na tonę, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         CZYNNIKI UWZGLĘDNIONE PRZY OBLICZENIU NALEŻNOŚCI USTALONYCH W ZAŁĄCZNIKU I

                  1.

                  Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwyczajna (1)

                              Kukurydza

                              Giełda

                              Minneapolis

                              Chicago

                              Notowanie

                              193,300

                              117,450

                              Premia za Zatokę

                              84,902

                              21,549

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

                              17,471 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

                              — EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/tonę włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/308 z dnia 1 marca 2018 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do formatów, szablonów i definicji na potrzeby identyfikowania i przekazywania informacji przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w celu informowania Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o minimalnym wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  2.3.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 60/7

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/308
      z dnia 1 marca 2018 r.
      ustanawiające wykonawcze standardy techniczne zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do formatów, szablonów i definicji na potrzeby identyfikowania i przekazywania informacji przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w celu informowania Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o minimalnym wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jej art. 45 ust. 17 akapit trzeci,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powierzono zadanie ustalenia, dla każdej instytucji, minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL) zgodnie z wymaganiami i procedurami ustanowionymi w art. 45 dyrektywy 2014/59/UE i doprecyzowanymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/1450 (2).

                  (2)

                  Na podstawie art. 45 ust. 16 dyrektywy 2014/59/UE organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji są zobowiązane do poinformowania, w porozumieniu z właściwymi organami, Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) o ustalonych przez nie wymogach. Jednolite formaty, szablony i definicje na potrzeby identyfikowania i przekazywania tych informacji EUNB należy opracować w taki sposób, by ułatwiały monitorowanie przez EUNB decyzji w sprawie MREL oraz zapewniały miarodajną ocenę konwergencji stosowanego podejścia w całej Unii.

                  (3)

                  W odniesieniu do grup objętych skonsolidowanym MREL konieczne jest wyjaśnienie, który organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien przekazać EUNB informacje dotyczące, po pierwsze, MREL ustalonego dla danej jednostki dominującej oraz, po drugie, MREL stosowanego w odniesieniu do jednostek zależnych – czy to na podstawie wspólnej decyzji podjętej przez grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwy dla jednostki zależnej na zasadzie indywidualnej, czy też – w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji – na podstawie decyzji podjętej przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwy dla jednostki zależnej. Aby zapewnić, by EUNB otrzymywał niezbędne informacje w odniesieniu do zarówno do jednostki dominującej, jak i jednostek zależnych, odpowiedni grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien być zobowiązany do informowania EUNB, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór skonsolidowany, o MREL ustalonym zarówno na zasadzie indywidualnej, jak i na zasadzie skonsolidowanej dla danej jednostki dominującej, a organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwe dla jednostek zależnych należących do grupy, w porozumieniu z właściwymi organami, powinny być zobowiązane do informowania EUNB o MREL, które zostały ustalone dla poszczególnych instytucji objętych ich jurysdykcją.

                  (4)

                  W celu wspierania konwergencji praktyk dotyczących decyzji w sprawie MREL oraz wzmocnienia roli EUNB w zakresie monitorowania należy ustanowić jednolite okresy sprawozdawcze i daty przedłożenia sprawozdań do celów przekazywania EUNB informacji przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

                  (5)

                  Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez EUNB.

                  (6)

                  EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Informacje zawarte w szablonach
      1.   Do celów informowania EUNB o minimalnym wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL) oraz, w stosownych przypadkach, wymogu określonym w art. 45 ust. 13 dyrektywy 2014/59/UE, które to wymogi zostały ustalone dla każdej instytucji objętej jurysdykcją organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 45 ust. 16 tej dyrektywy na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej, organy te przekazują, w porozumieniu z właściwymi organami, przekazują EUNB informacje określone w szablonach zamieszczonych w załączniku I i II do niniejszego rozporządzenia.
      2.   W odniesieniu do instytucji należących do grupy objętej skonsolidowanym MREL organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w porozumieniu z właściwymi organami, przekazują EUNB również informacje określone w szablonie zamieszczonym w załączniku III.
      3.   Do celów ust. 1 i 2 organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują, jeżeli zostało to wskazane w szablonie zamieszczonym w załączniku II i dokładając wszelkich starań, informacje jakościowe przedstawiające uzasadnienie decyzji w sprawie MREL, w tym w stosownych przypadkach odesłania do indywidualnych lub grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, publicznych decyzji lub założeń polityki organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub innych uzupełniających dokumentów.
      4.   Terminy stosowane w załączniku II posiadają znaczenie przypisane im w odpowiednich przepisach przywołanych w stosownej kolumnie tabeli zawartej w tym załączniku.
      Artykuł 2
      Uproszczony wymóg sprawozdawczy dla instytucji objętych zwolnieniami oraz instytucji, w przypadku których kwota dokapitalizowania wynosi zero
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 1 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tych instytucji, w przypadku których na podstawie art. 45 ust. 11 lub 12 dyrektywy 2014/59/UE odstąpiono od stosowania MREL, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują EUNB informacje określone w załączniku I, w załączniku II kolumny 10–90 oraz, w przypadku instytucji należących do grupy objętej skonsolidowanym MREL, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
      2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 1 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tych instytucji, w przypadku których zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1450 kwota dokapitalizowania wynosi zero, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują EUNB informacje określone w załączniku I, w załączniku II kolumny 10–120 oraz, w przypadku instytucji należących do grupy objętej skonsolidowanym MREL, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
      Artykuł 3
      Organ dokonujący przekazania informacji w odniesieniu do grup
      W odniesieniu do grup objętych skonsolidowanym MREL informacje, o których mowa w art. 1 i 2, przekazuje się w następujący sposób:

                  a)

                  odpowiedni grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór skonsolidowany, informuje EUNB zarówno o MREL ustalonym na zasadzie indywidualnej, jak i o MREL ustalonym na zasadzie skonsolidowanej dla unijnej jednostki dominującej lub jednostki dominującej, o której mowa w art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (4);

                  b)

                  odpowiednie organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w porozumieniu z właściwym organem, informują EUNB o MREL, który ma być stosowany na zasadzie indywidualnej do jednostek zależnych grupy objętych ich jurysdykcją.

            Artykuł 4
      Okresy sprawozdawcze i daty przedłożenia sprawozdań
      1.   Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują informacje, o których mowa w art. 1, bez zbędnej zwłoki po podjęciu lub zmianie decyzji w sprawie ustalenia MREL.
      2.   Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują informacje, o których mowa w art. 2, w odniesieniu do MREL, który został ustalony i ma nadal zastosowanie w dniu 1 kwietnia każdego roku do dnia 30 kwietnia tego samego roku.
      Artykuł 5
      Wejście w życie
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 1 marca 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190.

         (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1450 z dnia 23 maja 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metody ustalania wysokości minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (Dz.U. L 237 z 3.9.2016, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

         (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK I

            Informacje dotyczące organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazującego informacje

                     Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazujący informacje

                     Data przekazania informacji

                     Osoba wyznaczona do kontaktów

                     Imię i nazwisko

                     Adres e-mail

                     Telefon

                     Uwagi ogólne (nieobowiązkowo)

         ZAŁĄCZNIK II

            Informacje dotyczące MREL

                     Informacje obowiązkowe

                     Szablon na potrzeby przekazania informacji uproszczonych
                     (jeżeli w kolumnie 90 podano „tak”)

                     Informacje nieobowiązkowe dla instytucji, w przypadku których kwota dokapitalizowania wynosi zero w zastosowaniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Wypełnić w odniesieniu do wszystkich instytucji

                     Dla instytucji, w przypadku których kwota dokapitalizowania wynosi zero w zastosowaniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Rodzaj wymogu

                     Łączne zobowiązania i fundusze własne

                     Łączna kwota ekspozycji na ryzyko

                     Mianownik wskaźnika dźwigni

                     Kwota na pokrycie strat

                     Kwota dokapitalizowania

                     Korekty związane z przeszkodami w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wielkością, ryzykiem systemowym i składkami do systemu gwarancji depozytów

                     Łączna ocena wysokości MREL

                     Uzgodnienia przejściowe i mające zastosowanie po zakończeniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (jeżeli dotyczy)

                     Odniesienie prawne

                     Art. 45 ust. 7 i 8 dyrektywy 2014/59/UE lub art. 12 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 806/2014

                     Informacje ogólne

                     Art. 45 ust. 11 i 12 dyrektywy 2014/59/UE lub art. 12 ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 806/2014

                     Szablon na potrzeby przekazania informacji uproszczonych
                     (jeżeli dotyczy)

                     Art. 1 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/962

                     Art. 1 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 1 ust. 5 lit. b) ppkt (i) lub art. 1 ust. 5 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 45 ust. 9 i 10 dyrektywy 2014/59/UE

                     Art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450 i art. 92 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (1)

                     Art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450 i art. 429 ust. 4–11 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

                     Art. 1 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 1 ust. 5 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 1 ust. 5 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 2 ust. 5 i 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 2 ust. 7 i 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 2 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 2 ust. 9 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 2 ust. 10 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 45 ust. 13 dyrektywy 2014/59/UE

                     Art. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Art. 8 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Identyfikator podmiotu prawnego (kod LEI)

                     Wymóg na zasadzie skonsolidowanej czy indywidualnej?

                     Nazwa podmiotu

                     Państwo członkowskie siedziby

                     Czy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazujący informacje jest grupowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji?

                     Data decyzji w sprawie ustalenia MREL lub decyzji o odstąpieniu od stosowania MREL

                     Czy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odstąpił od stosowania MREL?

                     Uwagi

                     Szablon na potrzeby przekazania informacji uproszczonych (jeżeli dotyczy)

                     Kategoria instytucji (jeżeli dotyczy)

                     Czy MREL jest równy standardowej kwocie na pokrycie strat?

                     Rodzaje korekt zastosowanych w odniesieniu do kwoty na pokrycie strat (jeżeli dotyczy)

                     MREL ustalony na podstawie wspólnej decyzji

                     Wartość bieżąca

                     Sprawozdawczy dzień odniesienia dla pozycji 140

                     Wartość bieżąca

                     Sprawozdawczy dzień odniesienia dla pozycji 160

                     Wartość zakładana po przeprowadzeniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

                     Uwagi

                     Wartość bieżąca

                     Sprawozdawczy dzień odniesienia dla pozycji 200

                     Wartość zakładana po przeprowadzeniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

                     Uwagi

                     Standardowa kwota na pokrycie strat zgodnie z art. 1 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1450

                     Korekta w górę

                     Rodzaj(e) korekty w górę

                     Uwagi

                     Korekta w dół

                     Rodzaj(e) korekty w dół

                     Uwagi

                     Razem (240 + 250 + 280)

                     Na potrzeby spełnienia warunków otrzymania zezwolenia

                     Standardowa dodatkowa kwota w celu podtrzymania zaufania rynkowego poprzez spełnienie wymogów w zakresie bufora

                     Korekta w celu podtrzymania zaufania rynkowego po dokonaniu porównania z podobnymi instytucjami

                     Uwagi

                     Korekta w dół uwzględniająca otrzymane od właściwego organu informacje dotyczące modelu biznesowego, modelu finansowania i ogólnego profilu ryzyka instytucji

                     Uwagi

                     Korekta w odniesieniu do kolumny 330 dla jednostek zależnych grupy

                     Uwagi

                        Razem (320 + 330 + 340 + 360 + 380)

                     Z tytułu wyłączeń z umorzenia lub konwersji długu

                     Uwagi

                     Z tytułu wielkości i ryzyka systemowego

                     Uwagi

                     Z tytułu wkładów z systemu gwarancji depozytów na finansowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

                     Uwagi

                        Razem (410 + 430 + 450)

                        Razem (310 + 400 + 470)

                     MREL jako % łącznych zobowiązań i funduszy własnych (480 / 140)

                     Odsetek MREL, który muszą stanowić umowne instrumenty umorzenia lub konwersji długu

                     Dzień, w którym musi być spełniony wymóg określony w kolumnie 490

                     Rodzaj uzgodnień przejściowych

                     Planowany MREL (jako % łącznych zobowiązań i funduszy własnych)

                     Planowana data zastosowania

                     Planowany MREL (jako % łącznych zobowiązań i funduszy własnych)

                     Planowana data zastosowania

                     Planowany MREL (jako % łącznych zobowiązań i funduszy własnych)

                     Planowana data zastosowania

                     Planowany MREL (jako % łącznych zobowiązań i funduszy własnych)

                     Planowana data zastosowania

                     Ramy rachunkowości

                     10

                     20

                     30

                     40

                     50

                     60

                     70

                     80

                     90

                     100

                     110

                     120

                     130

                     140

                     150

                     160

                     170

                     180

                     190

                     200

                     210

                     220

                     230

                     240

                     250

                     260

                     270

                     280

                     290

                     300

                     310

                     320

                     330

                     340

                     350

                     360

                     370

                     380

                     390

                     400

                     410

                     420

                     430

                     440

                     450

                     460

                     470

                     480

                     490

                     500

                     510

                     520

                     530

                     540

                     550

                     560

                     570

                     580

                     590

                     600

                     610

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK III

            Lokalizacja podmiotu, którego dotyczy MREL

                     Instytucja

                     Przedsiębiorstwo dominujące na najwyższym poziomie konsolidacji

                     Unijna jednostka dominująca

                     Odpowiednia bezpośrednia jednostka dominująca

                     Identyfikator podmiotu prawnego (kod LEI)

                     Nazwa podmiotu

                     Państwo członkowskie siedziby

                     Kod LEI

                     Nazwa podmiotu

                     Kraj siedziby

                     Kod LEI

                     Nazwa podmiotu

                     Państwo członkowskie siedziby

                     Kod LEI

                     Nazwa podmiotu

                     Kraj siedziby


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/309 z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej propineb, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               2.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/309
   z dnia 1 marca 2018 r.
   w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej propineb, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1 i art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2003/39/WE (2) włączono propineb jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               Zatwierdzenie substancji czynnej propineb, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 31 stycznia 2019 r.

               (4)

               Wniosek o odnowienie zatwierdzenia propinebu złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) w terminie określonym w tym artykule.

               (5)

               Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

               (6)

               Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 1 października 2015 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji.

               (7)

               Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość przedstawienia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

               (8)

               W dniu 15 listopada 2016 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy propineb ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Urząd stwierdził, że w odniesieniu do produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego nie można przeprowadzić oceny ryzyka dla konsumentów stwarzanego przez pobranie z dietą. W oparciu o dane dostępne w dokumentacji nie było możliwe ukończenie oceny istotnych metabolitów propinebu.

               (9)

               Urząd podkreślił ponadto krytyczny punkt budzący obawy w odniesieniu do propinebu, związany z właściwościami zaburzającymi funkcjonowanie układu hormonalnego, które wykazuje istotny metabolit 4-metyloimidazolidino-2-tion (PTU), sklasyfikowany jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 2, dla którego organem docelowym, jeśli chodzi o toksyczność, jest tarczyca.

               (10)

               Co więcej, Urząd nie mógł sfinalizować oceny ryzyka dla czerwia pszczoły miodnej i uznał, że w przypadku propinebu nie można wykluczyć wysokiego ryzyka dla rozwoju czerwia pszczoły miodnej.

               (11)

               Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu. Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012, Komisja wezwała wnioskodawcę do przedstawienia uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania w sprawie odnowienia. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

               (12)

               Mimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę nie udało się jednak wyeliminować obaw związanych z przedmiotową substancją.

               (13)

               W oparciu o wspomniane zidentyfikowane rodzaje ryzyka w odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin ustalono, że kryteria zatwierdzenia określone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie zostały spełnione. W związku z powyższym nie należy odnawiać zatwierdzenia substancji czynnej propineb zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.

               (14)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011.

               (15)

               Państwom członkowskim należy przyznać wystarczający czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające propineb.

               (16)

               Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających propineb, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 22 czerwca 2019 r.

               (17)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/84 (7) przedłużono termin wygaśnięcia zatwierdzenia propinebu do dnia 31 stycznia 2019 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Jednakże z uwagi na fakt, że decyzję podjęto przed tym przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej.

               (18)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego zatwierdzenia propinebu na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (19)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
   Zatwierdzenie substancji czynnej propineb nie zostaje odnowione.
   Artykuł 2
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 skreśla się wiersz 54 dotyczący propinebu.
   Artykuł 3
   Środki przejściowe
   Państwa członkowskie cofają zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające propineb jako substancję czynną najpóźniej do dnia 22 czerwca 2018 r.
   Artykuł 4
   Okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 musi być możliwie najkrótszy i upływać najpóźniej dnia 22 czerwca 2019 r.
   Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 1 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2003/39/WE z dnia 15 maja 2003 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia propinebu i propyzamidu jako substancji czynnych (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 30).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

      (6)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2016. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance propineb” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej propineb). Dziennik EFSA 2016; 14(11):4605, 26 s. doi:10.2903/j.efsa.2016.4605.

      (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/84 z dnia 19 stycznia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: chloropiryfos, chloropiryfos metylu, chlotianidyna, związki miedzi, dimoksystrobina, mankozeb, mekoprop-P, metiram, oksamyl, petoksamid, propikonazol, propineb, propyzamid, piraklostrobina i zoksamid (Dz.U. L 16 z 20.1.2018, s. 8).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/316 z dnia 2 marca 2018 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 3 marca 2018 r.

text:
               3.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 61/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/316
   z dnia 2 marca 2018 r.
   ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 3 marca 2018 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 (2) przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości do siewu], ex 1001 99 00 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu], 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie dla danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

               (2)

               Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wymienionego artykułu, dla produktów określonych w tym ustępie regularnie ustanawia się reprezentatywne ceny importowe CIF.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną używaną do obliczania należności celnej przywozowej produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, jest dzienna reprezentatywna cena importowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

               (4)

               Od dnia 21 września 2017 r. cło przywozowe na produkty pochodzące z Kanady, objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 oblicza się zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

               (5)

               Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 3 marca 2018 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

               (6)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Od dnia 3 marca 2018 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia ustala się, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

      ZAŁĄCZNIK I

                     Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 mające zastosowanie od dnia 3 marca 2018 r.

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie towarów

                  Należność celna przywozowa (1)
                      (2)

                  (EUR/t)

                  1001 11 00

                  PSZENICA durum, do siewu

                  0,00

                  1001 19 00

                  PSZENICA durum wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  średniej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  niskiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  ex 1001 91 20

                  PSZENICA zwyczajna, do siewu

                  0,00

                  ex 1001 99 00

                  PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                  0,00

                  1002 10 00

                  ŻYTO, do siewu

                  0,00

                  1002 90 00

                  ŻYTO, inne niż do siewu

                  0,00

                  1005 10 90

                  KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                  0,00

                  1005 90 00

                  KUKURYDZA inna niż do siewu (3)

                  0,00

                  1007 10 90

                  Ziarno SORGO, inne niż hybrydy, do siewu

                  0,00

                  1007 90 00

                  Ziarno SORGO, inne niż do siewu

                  0,00

         (1)  Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                  —

                  3 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się na Morzu Śródziemnym (poza Cieśniną Gibraltarską) lub Morzu Czarnym, jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski,

                  —

                  2 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego i jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki.

         (2)  W przypadku produktów pochodzących z Kanady i objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00 należność obliczana jest zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

         (3)  Importer może korzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR na tonę, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

      ZAŁĄCZNIK II

         CZYNNIKI UWZGLĘDNIONE PRZY OBLICZENIU NALEŻNOŚCI USTALONYCH W ZAŁĄCZNIKU I

                  1.

                  Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              (EUR/t)

                              Pszenica zwyczajna (1)

                              Kukurydza

                              Giełda

                              Minneapolis

                              Chicago

                              Notowanie

                              194,602

                              118,235

                              Premia za Zatokę

                              84,909

                              21,861

                              Premia za Wielkie Jeziora

                              —

                              —

                  2.

                  Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                              Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

                              17,619 EUR/t

                              Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

                              — EUR/t

         (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/317 z dnia 2 marca 2018 r. ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w zakresie minimalnych odległości od brzegu i minimalnej głębokości morza dla połowów babki przezroczystej (Aphia minuta) przy użyciu niewodów łodziowych na niektórych wodach terytorialnych Włoch

text:
               5.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/317
   z dnia 2 marca 2018 r.
   ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w zakresie minimalnych odległości od brzegu i minimalnej głębokości morza dla połowów babki przezroczystej (Aphia minuta) przy użyciu niewodów łodziowych na niektórych wodach terytorialnych Włoch
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (1), w szczególności jego art. 13 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 ustanowiono zakaz stosowania narzędzi połowowych ciągnionych w odległości do 3 mil morskich od brzegu lub w obrębie izobaty 50 m, jeśli taka głębokość występuje w mniejszej odległości od brzegu.

               (2)

               Na wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyznać odstępstwo od art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, pod warunkiem że spełnione zostaną wymogi określone w art. 13 ust. 5 i 9.

               (3)

               W dniu 10 stycznia 2014 r. Komisja otrzymała od władz włoskich wniosek o przyznanie odstępstwa od art. 13 ust. 1 akapit pierwszy tego rozporządzenia w odniesieniu do stosowania niewodów łodziowych do połowu babki przezroczystej (Aphia minuta) na wodach terytorialnych Włoch przylegających do wybrzeży zatoki Manfredonia w regionie Apulii.

               (4)

               Wniosek ten obejmuje statki zarejestrowane w dyrekcji morskiej Manfredonia, które prowadzą udokumentowaną działalność połowową od ponad pięciu lat i działają na podstawie planu zarządzania regulującego połowy babki przezroczystej (Aphia minuta) przy użyciu niewodów łodziowych w rejonie połowowym Manfredonia.

               (5)

               We lipcu 2016 r. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) dokonał oceny odstępstwa, o które wystąpiły Włochy, oraz powiązanego planu zarządzania. STECF podkreślił potrzebę wyjaśnień na temat nakładu połowowego, używanych narzędzi połowowych, monitorowania i danych naukowych. Włochy przedstawiły Komisji odpowiednie wyjaśnienia i wprowadziły stosowne zmiany do planu zarządzania poprzez zmianę stosowanych narzędzi, ograniczenie nakładu połowowego i wzmocnienie środków monitorowania.

               (6)

               Włochy przyjęły plan zarządzania dekretem (2) zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

               (7)

               Odstępstwo, o które wystąpiły Włochy, jest zgodne z warunkami określonymi w art. 13 ust. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

               (8)

               W szczególności występują pewne specyficzne ograniczenia geograficzne, zarówno z uwagi na ograniczony zasięg szelfu kontynentalnego, jak również rozmieszczenie przestrzenne docelowego gatunku, który występuje wyłącznie w określonych strefach obszarów przybrzeżnych na głębokościach nieprzekraczających 50 m. W związku z tym obszar przedmiotowych łowisk jest niewielki.

               (9)

               Połowy przy użyciu niewodów łodziowych są prowadzone blisko wybrzeża na małych głębokościach. Ze względu na charakter tego rodzaju połowów nie można ich prowadzić za pomocą żadnych innych narzędzi.

               (10)

               Połowy te nie mają znaczącego wpływu na środowisko morskie i są wysoce selektywne, ponieważ niewody wybiera się w toni wodnej i nie dotykają one dna morskiego, gdyż zebranie materiału z dna morskiego mogłoby spowodować straty w obrębie docelowego gatunku i niemalże uniemożliwić selekcję poławianego gatunku ze względu na bardzo małe rozmiary osobników.

               (11)

               Odstępstwo, o które wystąpiły Włochy, dotyczy łącznie 100 statków, chociaż jedynie 30 statków będzie uprawnionych do połowów każdego dnia na zasadzie rotacyjnej. Można zatem stwierdzić, że odstępstwo dotyczy ograniczonej liczby statków.

               (12)

               Statki te zostały wpisane do wykazu przekazanego Komisji zgodnie z wymogami art. 13 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

               (13)

               W planie zarządzania ustanowiono wszystkie właściwe definicje na temat odnośnych połowów oraz gwarancje niezwiększania nakładu połowowego w przyszłości, ponieważ upoważnienia do połowów będą wydawane wyłącznie 100 określonym statkom, które uzyskały już od Włoch upoważnienia do połowów.

               (14)

               Przedmiotowa działalność połowowa spełnia wymogi art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, ponieważ we włoskim planie zarządzania wyraźnie zakazuje się prowadzenia połowów nad chronionymi siedliskami.

               (15)

               Wymogi art. 8 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 nie mają zastosowania, ponieważ dotyczą one trawlerów.

               (16)

               W odniesieniu do wymogu zapewnienia zgodności z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, ustanawiającym minimalny rozmiar oczek sieci, Komisja stwierdza, że zgodnie z art. 9 ust. 7 tego rozporządzenia Włochy zezwoliły na odstępstwo od przepisów art. 9 ust. 3 tego rozporządzenia w swoim planie zarządzania, gdyż przedmiotowa działalność połowowa jest wysoce selektywna, ma niewielki wpływ na środowisko morskie i nie podlega przepisom art. 4 ust. 5 tegoż rozporządzenia.

               (17)

               Przedmiotową działalność połowową prowadzi się w bardzo niedużej odległości od brzegu, w związku z czym nie koliduje ona z działalnością innych statków.

               (18)

               Plan zarządzania zapewnia, aby połowy gatunków wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 były minimalne. Ponadto, zgodnie z rozdziałem 6.1.2 włoskiego planu zarządzania, połowy babki przezroczystej (Aphia minuta) są ograniczone do sezonu połowowego od dnia 1 listopada do dnia 31 marca każdego roku.

               (19)

               Połowy z użyciem niewodów łodziowych nie są ukierunkowane na głowonogi.

               (20)

               Przedmiotowa działalność połowowa spełnia wymogi dotyczące dokumentacji połowowej określone w art. 14 i 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (3).

               (21)

               Włoski plan zarządzania obejmuje środki monitorowania działalności połowowej określone w art. 13 ust. 9 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

               (22)

               Należy zatem przyznać przedmiotowe odstępstwo.

               (23)

               Włochy powinny przedstawiać Komisji sprawozdania w regularnych odstępach czasu oraz zgodnie z planem monitorowania przewidzianym we włoskim planie zarządzania.

               (24)

               Ograniczenie czasu obowiązywania odstępstwa umożliwi niezwłoczne zastosowanie środków naprawczych, w przypadku gdy ze sprawozdania dla Komisji wyniknie, że stan ochrony eksploatowanego stada jest zły, a jednocześnie zapewni rzetelniejszą podstawę naukową na potrzeby udoskonalenia planu zarządzania.

               (25)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Odstępstwo
   1.   Artykułu 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 nie stosuje się na wodach terytorialnych Włoch przyległych do zatoki Manfredonia w odniesieniu do połowów babki przezroczystej (Aphia minuta) przy użyciu niewodów łodziowych.
   2.   Niewody łodziowe, o których mowa w ust. 1, są stosowane przez statki, które:

               a)

               są zarejestrowane w dyrekcji morskiej Manfredonia;

               b)

               prowadzą udokumentowane połowy dłużej niż pięć lat i nie uczestniczą w zwiększaniu nakładu połowowego w przyszłości; oraz:

               c)

               posiadają upoważnienie do połowów i działają na podstawie planu zarządzania przyjętego przez Włochy zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

         Artykuł 2
   Plan monitorowania i sprawozdawczość
   W terminie jednego roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Włochy przekażą Komisji sprawozdanie sporządzone zgodnie z planem monitorowania ustanowionym we włoskim planie zarządzania.
   Artykuł 3
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 8 marca 2018 r. do dnia 8 marca 2021 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 409 z 30.12.2006, wersja poprawiona Dz.U. L 36 z 8.2.2007, s. 6.

      (2)  „Adozione del Piano di Gestione per la pesca del rossetto (Aphia minuta) nel Compartimento marittimo di Manfredonia con l'utilizzo della sciabica da natante, in deroga alla dimensione minima della maglia della rete e della distanza dalla costa – Reg.(CE) n.1967/2006, artt.9/13-.” przyjęte w dniu 28 grudnia 2017 r.

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/329 z dnia 5 marca 2018 r. w sprawie wyznaczenia ośrodka referencyjnego Unii Europejskiej do spraw dobrostanu zwierząt (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               6.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 63/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/329
   z dnia 5 marca 2018 r.
   w sprawie wyznaczenia ośrodka referencyjnego Unii Europejskiej do spraw dobrostanu zwierząt
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 95 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 95 rozporządzenia (UE) 2017/625 Komisja ogłosiła publiczne zaproszenie w celu wyboru i wyznaczenia ośrodka referencyjnego Unii Europejskiej do spraw dobrostanu zwierząt, który powinien wspierać działalność Komisji i państw członkowskich w odniesieniu do stosowania przepisów określających wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. f) tego rozporządzenia.

               (2)

               Komisja ds. oceny i wyboru powołana na potrzeby wspomnianego zaproszenia uznała, że konsorcjum kierowane przez instytut Wageningen Livestock Research, obejmujące również Uniwersytet Aarhus i Friedrich-Loeffler-Institut, spełnia wymogi określone w art. 95 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 i może odpowiadać za realizację zadań określonych w art. 96 tego rozporządzenia.

               (3)

               Należy zatem wyznaczyć to konsorcjum jako ośrodek referencyjny Unii Europejskiej do spraw dobrostanu zwierząt odpowiedzialny za działania pomocnicze w zakresie, w jakim działania te zostaną uwzględnione w rocznych lub wieloletnich planach pracy tego ośrodka referencyjnego. Plany te powinny zostać określone zgodnie z celami i priorytetami stosownych programów prac przyjętych przez Komisję zgodnie z art. 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (2).

               (4)

               Postanowienie o wyznaczeniu ośrodka należy poddawać przeglądowi co pięć lat, począwszy od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

               (5)

               Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 29 kwietnia 2018 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania przewidzianą w art. 167 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Jako ośrodek referencyjny Unii Europejskiej do spraw dobrostanu zwierząt odpowiedzialny za wspieranie działań horyzontalnych Komisji i państw członkowskich w dziedzinie wymogów dotyczących dobrostanu zwierząt wyznacza się następujące konsorcjum:

               Nazwa

               :

               Konsorcjum kierowane przez instytut Wageningen Livestock Research, obejmujące również Uniwersytet Aarhus i Friedrich-Loeffler-Institut

               Adres

               :

                           Drevendaalsesteeg 4

                           6708 PB Wageningen

                           NIDERLANDY

         Postanowienie o wyznaczeniu ośrodka poddaje się przeglądowi co pięć lat, począwszy od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 29 kwietnia 2018 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1).