title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/114 z dnia 26 stycznia 2015 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

text:
               27.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 20/38

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/114
   z dnia 26 stycznia 2015 r.
   określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

               (3)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 536/2007 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr porządkowy

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają zostać dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r.
                  (w kg)

                  09.4169

                  16 008 750


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/1090 z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej

text:
               21.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 158/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/1090
   z dnia 20 czerwca 2017 r.
   w sprawie wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014.

               (2)

               W dniu 17 maja 2017 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013), dodał jedną osobę do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. W dniu 24 maja 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/890 (2) dodające tę osobę do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014.

               (3)

               Informacje dotyczące tej osoby należy uzupełnić, a załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 należy w związku z tym odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         H. DALLI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/890 z dnia 24 maja 2017 r. dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      Wpis w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 dotyczący wymienionej poniżej osoby zastępuje się poniższym wpisem:

                     „12.

                     Abdoulaye HISSENE (alias: a) Abdoulaye Issène; b) Abdoulaye Hissein; c) Hissene Abdoulaye; d) Abdoulaye Issène Ramadane; e) Abdoulaye Issene Ramadan; f) Issene Abdoulaye)

                        Data urodzenia: 1967

                        Miejsce urodzenia: Ndele, Bamingui-Bangoran, Republika Środkowoafrykańska

                        Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska

                        Nr paszportu: paszport dyplomatyczny Republiki Środkowoafrykańskiej nr D00000897, wydany w dniu 5 kwietnia 2013 r. (ważny do dnia 4 kwietnia 2018 r.)

                        Adres: a) KM5, Bangi, Republika Środkowoafrykańska; b) Nana-Grebizi, Republika Środkowoafrykańska

                        Data umieszczenia w wykazie ONZ:17 maja 2017 r.

                        Inne informacje: Hissène pełnił funkcję ministra ds. młodzieży i sportu jako członek rządu byłego prezydenta Republiki Środkowoafrykańskiej Michela Djotodii. Przedtem był szefem partii politycznej Convention of Patriots for Justice and Peace (Konwent Patriotów na rzecz Sprawiedliwości i Pokoju). Obwołał się również przywódcą zbrojnych bojówek w Bangi, w szczególności w dzielnicy „PK5” (3. dystrykt).

                        Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

                     Abdoulaye Hissène został umieszczony w wykazie w dniu 17 maja 2017 r. na mocy pkt 16 i 17 lit. g) rezolucji 2339 (2017) jako osoba „odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym aktów zagrażających procesowi przemian politycznych lub procesowi stabilizacji i pojednania lub utrudniających je, lub aktów podsycających przemoc” oraz osoba „uczestnicząca w planowaniu, kierowaniu, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii Europejskiej i operacje francuskie, które je wspierają”.

                           Informacje dodatkowe:

                     Abdoulaye Hissène i inni członkowie byłej koalicji Séléka współpracowali z bandytami z Antybalaki, w sojuszu z byłym prezydentem Republiki Środkowoafrykańskiej François Bozizém, w tym z Maxime'em Mokomem, aby nakłaniać do gwałtownych protestów i starć we wrześniu 2015 r. w związku z nieudanym zamachem stanu mającym na celu obalenie rządu, podczas gdy ówczesna prezydent okresu przejściowego, Catherine Samba-Panza, uczestniczyła w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ w 2015 r. Mokom, Hissène i inni zostali oskarżeni przez rząd Republiki Środkowoafrykańskiej o różne przestępstwa, w tym zabójstwo, podpalenie, tortury i grabież, dokonane w związku z nieudanym zamachem stanu.
                     Od 2015 r. Hissène stał się jednym z głównych przywódców zbrojnych bojówek działających w dzielnicy „PK5” w Bangi; bojówki te liczą ponad 100 mężczyzn. W tej roli zakłócał swobodę przemieszczania się i powrotu władz państwowych na tym obszarze, w tym poprzez nielegalne opodatkowanie transportu i działalności handlowej. W drugiej połowie 2015 r. Hissène pełnił rolę przedstawiciela „Nairobistów” byłej koalicji Séléka w Bangi, działając w porozumieniu z bojówkarzami Antybalaki pod przywództwem Mokoma. Uzbrojeni mężczyźni pod kontrolą Harouna Gaye'a i Hissène'a uczestniczyli w brutalnych wydarzeniach, które miały miejsce w Bangi od dnia 26 września do dnia 3 października 2015 r.
                     Członkowie ugrupowania Hissène'a są podejrzewani o uczestnictwo w ataku przeprowadzonym w dniu 13 grudnia 2015 r. – w dniu referendum konstytucyjnego – na pojazd Mohameda Moussy Dhaffane'a, przywódcy byłej koalicji Séléka. Hissène jest oskarżony o zaplanowanie aktów przemocy w dzielnicy KM5 w Bangi, w wyniku których zginęło pięć osób, dwadzieścia zostało rannych, a mieszkańcom uniemożliwiono oddanie głosu w referendum konstytucyjnym. Hissène naraził na ryzyko proces wyborczy poprzez uruchomienie cyklu ataków odwetowych między różnymi ugrupowaniami.
                     W dniu 15 marca 2016 r. Hissène został zatrzymany przez policję w porcie lotniczym M'poko w Bangi i przekazany do sekcji badań i dochodzeń żandarmerii krajowej. Następnie został uwolniony przez swoje bojówki z użyciem siły i ukradł jedną sztukę broni przekazaną uprzednio przez misję MINUSCA w ramach wniosku o wyłączenie zatwierdzonego przez Komitet.
                     W dniu 19 czerwca 2016 r., w następstwie aresztowania muzułmańskich przedsiębiorców przez wewnętrzne siły bezpieczeństwa w „PK 12”, bojówki Gaye'a i Hissène'a porwały pięciu policjantów sił krajowych w Bangi. W dniu 20 czerwca misja MINUSCA podjęła próby uwolnienia tych policjantów. Doszło do wymiany ognia między uzbrojonymi mężczyznami kierowanymi przez Gaye'a i Hissène'a a siłami pokojowymi usiłującymi uwolnić zakładników. W rezultacie zginęło co najmniej sześć osób, a jeden członek sił pokojowych został ranny.
                     W dniu 12 sierpnia 2016 r. Hissène objął przywództwo nad konwojem składającym się z sześciu pojazdów z silnie uzbrojonymi osobnikami. Uciekający z Bangi konwój został przechwycony przez misję MINUSCA na południe od Sibutu. W drodze na północ doszło do wymiany ognia między konwojem a wewnętrznymi siłami bezpieczeństwa w kilku punktach kontrolnych. Konwój został ostatecznie zatrzymany przez misję MINUSCA 40 km na południe od Sibutu. Po wielokrotnej wymianie ognia misja MINUSCA ujęła jedenastu mężczyzn, ale Hissène i kilku innych uciekło. Aresztowani osobnicy wyjaśnili misji MINUSCA, że Hissène był przywódcą konwoju, który miał na celu dojechanie do miejscowości Bria i uczestniczenie w zgromadzeniu ugrupowań byłej koalicji Séléka organizowanym przez Nourredine'a Adama.
                     W sierpniu i we wrześniu 2016 r. panel ekspertów dwukrotnie udał się do Sibutu w celu przeprowadzenia inspekcji obiektów znalezionych przy konwoju Hissène'a, Gaye'a i Hamita Tidjaniego, zajętym przez misję MINUSCA w dniu 13 sierpnia. Panel przeprowadził również inspekcję amunicji przechwyconej w domu Hissène'a w dniu 16 sierpnia. Śmiercionośny i nieśmiercionośny sprzęt wojskowy znaleziono w sześciu pojazdach oraz przy zatrzymanych osobach. W dniu16 sierpnia 2016 r. żandarmeria centralna dokonała przeszukania w domu Hissène'a w Bangi. Znaleziono ponad 700 sztuk broni.
                     W dniu 4 września 2016 r. grupa złożona z członków byłej koalicji Séléka przybywająca z Kaga-Bandoro na sześciu motocyklach po Hissène'a i jego popleczników otworzyła ogień do misji MINUSCA niedaleko miejscowości Dékoa. W trakcie tego incydentu zginął jeden bojownik byłej koalicji Séléka, raniono dwóch członków sił pokojowych i jedną osobę cywilną.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1376 z dnia 25 lipca 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia warfaryny jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               26.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 194/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1376
   z dnia 25 lipca 2017 r.
   w sprawie odnowienia zatwierdzenia warfaryny jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 14 ust. 4 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancja czynna warfaryna jest zatwierdzona rozporządzeniem (UE) nr 528/2012 do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14 jako rodentycyd.

               (2)

               Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 do Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencja”) złożony został wniosek o odnowienie zatwierdzenia tej substancji czynnej. Wniosek ten został poddany ocenie przez właściwy organ Irlandii jako właściwy organ oceniający.

               (3)

               W dniu 25 marca 2016 r. właściwy organ oceniający przedłożył Agencji swoje zalecenie w sprawie odnowienia zatwierdzenia warfaryny.

               (4)

               W dniu 16 czerwca 2016 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię w imieniu Agencji (2), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

               (5)

               Zgodnie z tą opinią warfaryna spełnia kryteria określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3), aby sklasyfikować ją jako substancję działającą szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 A. Warfaryna spełnia zatem kryterium wyłączenia przewidziane w art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (6)

               Ponadto stosowanie produktów zawierających warfarynę budzi obawy w związku z przypadkami zatrucia pierwotnego i wtórnego, nawet jeżeli stosowane są restrykcyjne środki zarządzania ryzykiem, a zatem warfaryna spełnia również kryterium uznania za substancję czynną kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. e) wspomnianego rozporządzenia.

               (7)

               Na podstawie art. 12 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 zatwierdzenie substancji czynnych spełniających kryteria wykluczenia może zostać odnowione jedynie wtedy, gdy nadal spełniony jest przynajmniej jeden z warunków stosowania odstępstwa przewidzianych w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia.

               (8)

               Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 Agencja zorganizowała konsultacje społeczne w celu zebrania odpowiednich informacji na temat warfaryny, w tym informacji na temat dostępnych substancji zastępczych.

               (9)

               Komisja przeprowadziła również szczegółowe konsultacje społeczne, aby zebrać informacje na temat tego, czy warunki odstępstwa określone w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 zostały spełnione. Komisja podała uwagi zebrane w trakcie tych konsultacji do wiadomości publicznej.

               (10)

               Uwagi otrzymane podczas wspomnianych wyżej dwóch konsultacji publicznych, jak również informacje dotyczące dostępnych alternatyw dla antykoagulujących rodentycydów zawarte w załączniku 1 do sprawozdania Komisji na temat środków ograniczających ryzyko w odniesieniu do antykoagulujących rodentycydów (4) zostały omówione z państwami członkowskimi w ramach Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych.

               (11)

               Gryzonie mogą przenosić patogeny będące przyczyną wielu chorób odzwierzęcych, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt. Niechemiczne metody zwalczania gryzoni lub zapobiegania ich występowaniu – takie jak pułapki mechaniczne, elektryczne lub lepowe – mogą nie być wystarczająco skuteczne, a ich stosowanie może budzić wątpliwości co do tego, czy są one humanitarne i czy nie powodują niepotrzebnego cierpienia gryzoni. Alternatywne substancje czynne zatwierdzone do stosowania jako rodentycydy mogą nie być odpowiednie dla wszystkich kategorii użytkowników lub skuteczne w przypadku wszystkich gatunków gryzoni. Ponieważ skuteczne zwalczanie gryzoni nie może opierać się wyłącznie na tych niechemicznych metodach zwalczania i zapobiegania, warfarynę uznaje się za niezbędną do zapewnienia odpowiedniego zwalczania gryzoni jako środek wspierający działanie tych substancji alternatywnych. W związku z tym stosowanie warfaryny miałoby na celu zapobieganie lub ograniczanie poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt wynikającego z występowania gryzoni. Warunek określony w art. 5 ust. 2 lit. b) jest zatem spełniony.

               (12)

               Zwalczanie gryzoni obecnie opiera się głównie na stosowaniu antykoagulujących rodentycydów, których niezatwierdzenie mogłoby prowadzić do niewystarczającego zwalczania gryzoni. Sytuacja taka może nie tylko powodować znaczące negatywne skutki dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla środowiska, lecz również wpływać na publiczne postrzeganie bezpieczeństwa w odniesieniu do narażenia na gryzonie lub bezpieczeństwa działalności gospodarczej, która mogłaby zostać narażona na gryzonie, co powodowałoby skutki gospodarcze i społeczne. Z drugiej strony ryzyko dla zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt lub dla środowiska wynikające ze stosowania produktów zawierających warfarynę można ograniczyć, jeśli są one stosowane zgodnie z pewnymi specyfikacjami i warunkami. W związku z tym niezatwierdzenie warfaryny jako substancji czynnej miałoby nieproporcjonalnie duże negatywne skutki dla społeczeństwa w stosunku do ryzyka wynikającego ze stosowania tej substancji. Warunek określony w art. 5 ust. 2 lit. c) jest zatem również spełniony.

               (13)

               Należy zatem odnowić zatwierdzenie warfaryny do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych wymogów i warunków.

               (14)

               Warfaryna jest substancją kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) i e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 i w związku z tym zastosowanie powinien mieć okres odnowienia zatwierdzenia określony w art. 10 ust. 4 tego rozporządzenia.

               (15)

               Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2016/135 (5) przedłużono pierwotną ważność zatwierdzenia flokumafenu, brodifakum i warfaryny do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14 do dnia 30 czerwca 2018 r. Ponieważ analiza wniosków o przedłużenie ważności tych zatwierdzeń została już ukończona, należy uchylić decyzję wykonawczą (UE) 2016/135.

               (16)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedłuża się zatwierdzenie warfaryny jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku.
   Artykuł 2
   Decyzja wykonawcza (UE) 2016/135 traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

      (2)  https://echa.europa.eu/regulations/biocidal-products-regulation/approval-of-active-substances/bpc-opinions-on-active-substance-approval

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

      (4)  Środki ograniczające ryzyko w odniesieniu do antykoagulujących rodentycydów – sprawozdanie końcowe. Komisja Europejska (2014 r.), Bruksela, Belgia. 100 s. ISBN 978-92-79-44992-5.

      (5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/135 z dnia 29 stycznia 2016 r. przedłużająca ważność zatwierdzenia flokumafenu, brodifakum i warfaryny do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 14 (Dz.U. L 25 z 2.2.2016, s. 65).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nazwa zwyczajowa

                  Nazwa IUPAC
                  Numery identyfikacyjne

                  Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Grupa produktowa

                  Warunki szczegółowe

                  Warfaryna

                  Nazwa IUPAC:
                  (RS)-4-hydroksy-3-(3-okso-1-fenylobutylo) kumaryna
                  Nr WE: 201-377-6
                  Nr CAS: 81-81-2

                  990 g/kg

                  30 czerwca 2024 r.

                  14

                  Warfarynę uznaje się za substancję kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) i e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
                  Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom ogólnym:

                              1)

                              W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym. Ponadto zgodnie z pkt 10 załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 ocena produktu obejmuje ocenę, czy mogą zostać spełnione warunki określone w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

                              2)

                              Produkty dopuszcza się do stosowania w państwach członkowskich, w przypadku gdy spełniony jest co najmniej jeden z warunków określonych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

                              3)

                              Stężenie nominalne warfaryny w produktach nie przekracza 790 mg/kg.

                              4)

                              Produkty zawierają czynnik zniechęcający i barwnik.

                              5)

                              Nie zezwala się na stosowanie produktów w postaci proszku śladowego.

                              6)

                              Produkty stosowane jako kontaktowa postać użytkowa, inne niż proszek śladowy, dopuszcza się wyłącznie do stosowania przez przeszkolonych użytkowników profesjonalnych w pomieszczeniach zamkniętych w miejscach niedostępnych dla dzieci i zwierząt innych niż docelowe.

                              7)

                              Nie zezwala się na stosowanie produktów w zabiegach z przynętą wykładaną w sposób ciągły lub metodą pulsacyjną.

                              8)

                              Dopuszcza się jedynie produkty gotowe do użytku.

                              9)

                              Pierwotne i wtórne narażenie ludzi, zwierząt innych niż docelowe i środowiska jest zminimalizowane poprzez uwzględnienie i zastosowanie wszystkich stosownych i dostępnych środków ograniczających ryzyko. Obejmują one na przykład ograniczenie wykorzystania w miarę możliwości do przeszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych oraz określenie dodatkowych szczegółowych warunków dla poszczególnych kategorii użytkowników.

                              10)

                              Martwe zwierzęta i niezjedzone przynęty należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami. Metoda usuwania jest szczegółowo opisana w charakterystyce produktu pozwolenia krajowego i wskazana na etykiecie produktu.

                        W uzupełnieniu warunków ogólnych udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze do stosowania przez ogół społeczeństwa podlega następującym warunkom:

                              1)

                              Produkty dopuszcza się do stosowania wyłącznie w nienaruszalnych stacjach deratyzacyjnych.

                              2)

                              Produkty są dostarczane wyłącznie z maksymalną ilością przynęty na opakowanie:

                                          a)

                                          w odniesieniu do produktów do zwalczania wyłącznie myszy:

                                                      (i)

                                                      w przypadku przynęt w postaci ziaren, granulatu lub pasty: 250 g;

                                                      (ii)

                                                      w przypadku przynęt w postaci bloczków woskowych: 500 g;

                                          b)

                                          w odniesieniu do produktów do zwalczania wyłącznie szczurów lub myszy i szczurów:

                                                      (i)

                                                      w przypadku przynęt w postaci ziaren, granulatu lub pasty: 750 g;

                                                      (ii)

                                                      w przypadku przynęt w postaci bloczków woskowych: 1 500  g.

                              3)

                              Produkty przeciw Rattus norvegicus i Rattus rattus dopuszcza się do stosowania wyłącznie w pomieszczeniach lub w budynkach i wokół nich.

                              4)

                              Produkty przeciw Mus musculus dopuszcza się do stosowania wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych.

                              5)

                              Osoby udostępniające produkty na rynku zapewniają, aby produktom towarzyszyły informacje na temat ogólnego ryzyka związanego z antykoagulującymi rodentycydami, środków mających na celu ograniczenie stosowania tych produktów do niezbędnego minimum oraz odpowiednich środków ostrożności.

                              6)

                              Produkty w postaci luźnych przynęt, takich jak ziarna lub granulat, dopuszcza się wyłącznie w postaci użytkowej dostarczanej w torebkach lub innych opakowaniach zapewniających zmniejszenie narażenia ludzi i środowiska.

                        W uzupełnieniu warunków ogólnych udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze do stosowania przez użytkowników profesjonalnych podlega następującym warunkom:

                              1)

                              Produktów nie dopuszcza się do stosowania w kanalizacji, na otwartej przestrzeni lub na składowiskach odpadów.

                              2)

                              Produkty dopuszcza się do stosowania wyłącznie w nienaruszalnych stacjach deratyzacyjnych.

                              3)

                              Osoby udostępniające na rynku produkty przeznaczone do stosowania przez użytkowników profesjonalnych zapewniają, aby produkty te nie były dostarczane ogółowi społeczeństwa.

                        W uzupełnieniu warunków ogólnych udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze do stosowania przez przeszkolonych użytkowników profesjonalnych podlega następującym warunkom:

                              1)

                              Produkty mogą być dopuszczone do stosowania w kanalizacji, na otwartej przestrzeni lub na składowiskach odpadów.

                              2)

                              Produkty mogą być dopuszczone do stosowania w zamkniętych i chronionych punktach wykładania przynęty, o ile zapewniają one ten sam poziom ochrony ludzi i gatunków niebędących przedmiotem zwalczania co nienaruszalne stacje deratyzacyjne.

                              3)

                              Osoby udostępniające na rynku produkty przeznaczone do stosowania przez przeszkolonych użytkowników profesjonalnych zapewniają, aby produkty te nie były dostarczane osobom innym niż przeszkoleni użytkownicy profesjonalni.

         (1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości ocenionej substancji czynnej. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest ona równoważna pod względem technicznym z ocenioną substancją czynną.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1222 z dnia 26 czerwca 2017 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Kiełbasa biała parzona wielkopolska (ChOG)]

text:
               7.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 174/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1222
   z dnia 26 czerwca 2017 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Kiełbasa biała parzona wielkopolska (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Kiełbasa biała parzona wielkopolska” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Kiełbasa biała parzona wielkopolska”,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa „Kiełbasa biała parzona wielkopolska” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
   Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.2 Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.), zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 73 z 9.3.2017, s. 25.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 237/2012 z dnia 19 marca 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie alfa-galaktozydazy (EC 3.2.1.22) wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) i endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 120604), jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych (posiadacz zezwolenia Kerry Ingredients and Flavours)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               20.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 80/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 237/2012
   z dnia 19 marca 2012 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie alfa-galaktozydazy (EC 3.2.1.22) wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) i endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 120604), jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych (posiadacz zezwolenia Kerry Ingredients and Flavours)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie alfa-galaktozydazy (EC 3.2.1.22) wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) oraz endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 120604). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie alfa-galaktozydazy (EC 3.2.1.22) wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) i endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 120604), jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 17 listopada 2011 r. (2), że preparat zawierający alfa-galaktozydazę (EC 3.2.1.22) wytwarzaną przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) i endo-1,4-beta-glukanazę (EC 3.2.1.4) wytwarzaną przez Aspergillus niger (CBS 120604) w proponowanych warunkach stosowania nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko, a jego stosowanie może poprawiać końcową masę ciała kurcząt rzeźnych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena preparatu alfa-galaktozydazy (EC 3.2.1.22) wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) i endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 120604) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność” zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dziennik EFSA 2011; 9(12):2451.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: „substancje polepszające strawność”

                  4a17

                  Kerry Ingredients and Flavours

                  Alfa-galaktozydaza
                  (EC 3.2.1.22)
                  Endo-1,4-beta-glukanaza
                  (EC 3.2.1.4)

                                 Skład dodatku

                              Preparat alfa-galaktozydazy (EC 3.2.1.22) wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) i endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 120604), w postaci stałej, o minimalnej aktywności:

                                          —

                                          1 000 U (1) alfa-galaktozydazy/g

                                          —

                                          5 700 U (2) endo-1,4-beta-glukanazy/g

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                              Alfa-galaktozydaza wytwarzana przez Saccharomyces cerevisiae (CBS 615.94) Endo-1,4-beta-glukanaza wytwarzana przez Aspergillus niger (CBS 120604)

                                 Metoda analizy
                                  (3)

                              Oznaczanie:

                                          —

                                          metoda kolorymetryczna polegająca na pomiarze p-nitrofenolu uwolnionego przez działanie alfa-galaktozydazy z substratu p-nitrofenylo-alfa-galaktopiranozydu,

                                          —

                                          metoda kolorymetryczna polegająca na pomiarze barwnika rozpuszczalnego w wodzie, uwolnionego przez działanie endo-1,4-beta-glukanazy z usieciowanych azuryną substratów glukanu jęczmienia.

                  Kurczęta rzeźne

                  —

                  50 U alfa-galaktozydazy
                  285 U endo-1,4-beta-glukanazy

                  —

                              1.

                              W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

                              2.

                              Maksymalna zalecana dawka:

                                          —

                                          100 U alfa-galaktozydazy/kg

                                          —

                                          570 U endo-1,4-beta-glukanazy/kg.

                              3.

                              Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                  9 kwietnia 2022 r.

         (1)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 1 mikromol p-nitrofenolu z p-nitrofenylo-alfa-galaktipiranozydu (pNPG) w ciągu minuty przy pH 5,0 oraz temperaturze 37 °C.

         (2)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 1 mikromol cukru redukującego (odpowiednika glukozy) z beta-glukanu w ciągu minuty przy pH 5,0 oraz temperaturze 50 °C.

         (3)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1914 z dnia 19 października 2017 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie soli sodowej salinomycyny (Sacox 120 microGranulate i Sacox 200 microGranulate) jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych i kurcząt odchowywanych na kury nioski oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1852/2003 i (WE) nr 1463/2004 (posiadacz zezwolenia Huvepharma NV) (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  20.10.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 271/1

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1914
      z dnia 19 października 2017 r.
      dotyczące zezwolenia na stosowanie soli sodowej salinomycyny (Sacox 120 microGranulate i Sacox 200 microGranulate) jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych i kurcząt odchowywanych na kury nioski oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1852/2003 i (WE) nr 1463/2004 (posiadacz zezwolenia Huvepharma NV)
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2 i art. 13 ust. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. W art. 10 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

                  (2)

                  Sól sodowa salinomycyny 120 g/kg (Sacox 120 microGranulate) została dopuszczona na dziesięć lat zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy dla kurcząt odchowywanych na kury nioski rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1852/2003 (3) i dla kurcząt rzeźnych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1463/2004 (4). Dodatek ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                  (3)

                  Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę soli sodowej salinomycyny 120 g/kg (Sacox 120 microGranulate) jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych i kurcząt odchowywanych na kury nioski. Zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie nowej postaci użytkowej soli sodowej salinomycyny 200 g/kg (Sacox 200 microGranulate) celem sklasyfikowania tego dodatku w kategorii „kokcydiostatyki i histomonostatyki”. Zgodnie z art. 13 ust. 3 tego rozporządzenia złożono wniosek o skrócenie okresu karencji przed ubojem z jednego dnia do zera dni i o modyfikację maksymalnych limitów pozostałości (MLP) w przypadku tego dodatku z 5 μg/kg wszystkich mokrych tkanek do 0,150 mg/kg wątroby, 0,040 mg/kg nerek, 0,015 mg/kg mięśni i 0,150 mg/kg skóry/tłuszczu. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                  (4)

                  W swojej opinii z dnia 6 grudnia 2016 r. (5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania sól sodowa salinomycyny 120 g/kg (Sacox 120 microGranulate) i sól sodowa salinomycyny 200 g/kg (Sacox 200 microGranulate) nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził ponadto, że stosowanie soli sodowej salinomycyny 120 g/kg (Sacox 120 microGranulate) i soli sodowej salinomycyny 200 g/kg (Sacox 200 microGranulate) jest skuteczne w zwalczaniu kokcydiozy u kurcząt rzeźnych i że na podstawie przekazanych wyników badań wniosek ten można odnieść również do kurcząt odchowywanych na kury nioski. Urząd stwierdził także, że, biorąc pod uwagę szacunkowe narażenie przy najwyższym poziomie stosowania, można dopuścić okres karencji wynoszący zero dni. W opinii Urzędu nie ma potrzeby określania MLP. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

                  (5)

                  Do celów kontroli MLP powinny zostać jednak ustanowione dla wątroby, nerek, mięśni i skóry/tłuszczu zgodnie ze złożonym wnioskiem. Stwierdzono ponadto, że należy rozpocząć monitorowanie w terenie pod kątem odporności Eimeria spp. na sól sodową salinomycyny, najlepiej w późniejszym okresie obowiązywania zezwolenia.

                  (6)

                  Ocena soli sodowej salinomycyny (Sacox 120 microGranulate i Sacox 200 microGranulate) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                  (7)

                  Rozporządzenia (WE) nr 1852/2003 i (WE) nr 1463/2004 powinny zostać uchylone.

                  (8)

                  Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

                  (9)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Zezwolenie
      Preparaty wyszczególnione w załączniku, należące do kategorii „kokcydiostatyki i histomonostatyki”, zostają dopuszczone jako kokcydiostatyki w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
      Artykuł 2
      Uchylenie rozporządzenia (WE) nr 1852/2003
      Rozporządzenie (WE) nr 1852/2003 traci moc.
      Artykuł 3
      Uchylenie rozporządzenia (WE) nr 1463/2004
      Rozporządzenie (WE) nr 1463/2004 traci moc.
      Artykuł 4
      Środki przejściowe
      Preparat wyszczególniony w załączniku oraz pasza zawierająca ten preparat, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 9 maja 2018 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 9 listopada 2017 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.
      Artykuł 5
      Wejście w życie
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 19 października 2017 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

         (2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2003 z dnia 21 października 2003 r. zatwierdzające stosowanie kokcydiostatyku w paszach na 10 lat (Dz.U. L 271 z 22.10.2003, s. 13).

         (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1463/2004 z dnia 17 sierpnia 2004 r. dotyczące zatwierdzenia na dziesięć lat dodatku paszowego „Sacox 120 microGranulate”, należącego do grupy kokcydiostatyków i innych substancji leczniczych (Dz.U. L 270 z 18.8.2004, s. 5).

         (5)  Dziennik EFSA 2017; 15(1):4670.

         ZAŁĄCZNIK

                     Numer identyfikacyjny dodatku

                     Nazwa posiadacza zezwolenia

                     Dodatek
                     (nazwa handlowa)

                     Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                     Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                     Maksymalny wiek

                     Minimalna zawartość

                     Maksymalna zawartość

                     Inne przepisy

                     Data ważności zezwolenia

                     Maksymalne limity pozostałości w danym środku spożywczym pochodzenia zwierzęcego

                     mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                        Kokcydiostatyki i histomonostatyki

                     51766

                     Huvepharma NV

                     Sól sodowa salinomycyny 120 g/kg
                     (Sacox 120 microGranulate)
                     Sól sodowa salinomycyny 200 g/kg
                     (Sacox 200 microGranulate)

                        Skład dodatku

                     (Sacox120 microGranulate):

                                 Sól sodowa salinomycyny: 114–132 g/kg

                                 Dwutlenek krzemu: 10–100 g/kg

                                 Węglan wapnia: 500–700 g/kg

                           Postać stała
                     (Sacox 200 microGranulate):

                                 Sól sodowa salinomycyny: 190–220 g/kg

                                 Dwutlenek krzemu: 50–150 g/kg

                                 Węglan wapnia: 50–150 g/kg

                           Postać stała

                        Charakterystyka substancji czynnej

                     Sól sodowa salinomycyny,
                     C42H69Na O11,
                     Numer CAS: 55721-31-8,
                     Sól sodowa polieteru kwasu węglowego wytwarzana przez fermentację Streptomyces azureus (DSM 32267)
                     Pokrewne zanieczyszczenia:

                                 —

                                 ≤ 10 mg elaiofilyny na kg soli sodowej salinomycyny.

                                 —

                                 ≤ 2 g 17-epi-20-dezoksy-salinomycyny na kg soli sodowej salinomycyny.

                                 —

                                 ≤ 10 g 20-dezoksysalinomycyny na kg soli sodowej salinomycyny.

                                 —

                                 ≤ 10 g 18,19-dihydro-salinomycyny na kg soli sodowej salinomycyny.

                                 —

                                 ≤ 10 g metylowanej salinomycyny na kg soli sodowej salinomycyny.

                        Metoda analityczna
                         (1)

                     Do oznaczania ilościowego salinomycyny w dodatku paszowym:
                     Wysokosprawna chromatografia cieczowa z derywatyzacją pokolumnową i detekcją spektrofotometryczną (HPLC-PCD-UV-Vis).
                     Do oznaczenia ilościowego salinomycyny w premiksach i paszach:
                     Wysokosprawna chromatografia cieczowa z derywatyzacją pokolumnową i detekcją spektrofotometryczną (HPLC-PCD-UV-Vis) – EN ISO 14183.

                     Kurczęta rzeźne

                     —

                     50

                     70

                                 1.

                                 Dodatki są włączane do mieszanek paszowych w postaci premiksu.

                                 2.

                                 W instrukcjach użytkowania należy podawać następujące informacje:
                                 „Niebezpieczne dla koni i indyków.
                                 Pasza zawiera jonofor:
                                 niewskazane jest jednoczesne stosowanie z niektórymi środkami farmakologicznymi (np. tiamuliną)”.

                                 3.

                                 Soli sodowej salinomycyny nie należy mieszać z innymi kokcydiostatykami.

                                 4.

                                 Posiadacz zezwolenia planuje i realizuje program monitorowania po wprowadzeniu do obrotu w odniesieniu do odporności na bakterie i na Eimeria spp.

                                 5.

                                 Zero dni okresu karencji.

                                 6.

                                 Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia wynikające z ich stosowania. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować lub maksymalnie ograniczyć za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych, oczu oraz skóry.

                     9 listopada 2027 r.

                     150 μg soli sodowej salinomycyny/kg wątroby;
                     40 μg soli sodowej salinomycyny/kg nerki;
                     15 μg soli sodowej salinomycyny/kg mięśni oraz 150 μg soli sodowej salinomycyny/kg skóry/tłuszczu.

                     Kurczęta odchowywane na kury nioski

                     12 tygodni

                     50

                     50

            (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/822 z dnia 15 maja 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 343/2011 otwierające unijne kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Bośni i Hercegowiny oraz określające zasady zarządzania nimi

text:
               16.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 123/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/822
   z dnia 15 maja 2017 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 343/2011 otwierające unijne kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Bośni i Hercegowiny oraz określające zasady zarządzania nimi
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony (2) („układ o stabilizacji i stowarzyszeniu”), został podpisany w dniu 16 czerwca 2008 r. i wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2015 r.

               (2)

               W dniu 15 grudnia 2016 r. podpisano Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (3) („protokół”). Jego podpisanie w imieniu Unii i jej państw członkowskich oraz tymczasowe stosowanie zatwierdzono decyzją Rady (UE) 2017/75 (4). Protokół jest stosowany tymczasowo ze skutkiem od dnia 1 lutego 2017 r.

               (3)

               W art. 5 protokołu oraz w załączniku IV do protokołu przewidziano zmiany dotychczasowych kontyngentów taryfowych na wina pochodzące z Bośni i Hercegowiny, ze skutkiem od dnia 1 lutego 2017 r. Odpowiednie kontyngenty na wina zwiększono z 12 800 hl do 25 500 hl w odniesieniu do pozycji ex 2204 10 i ex 2204 21 oraz z 3 200 hl do 15 100 hl w odniesieniu do pozycji ex 2204 22 i ex 2204 29.

               (4)

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu stanowi, że preferencyjną zerową stawkę celną w ramach kontyngentów taryfowych przyznaje się pod warunkiem że Bośnia i Hercegowina nie wypłaca w odniesieniu do wywozu tych ilości żadnych subsydiów wywozowych. Ponadto w protokole określono, że w odniesieniu do 2017 r. zastosowanie ma pełna kwota kontyngentów, niezależnie od daty wejścia w życie lub rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu.

               (5)

               W celu wdrożenia unijnych kontyngentów taryfowych na wino określonych w protokole należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 343/2011 (5).

               (6)

               Ponieważ protokół stosuje się od dnia 1 lutego 2017 r., proponowane zmiany powinny mieć zastosowanie od tej samej daty.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 343/2011 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lutego 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 164 z 30.6.2015, s. 2.

      (3)  Dz.U. L 12 z 17.1.2017, s. 3.

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2017/75 z dnia 21 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 12 z 17.1.2017, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 343/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Bośni i Hercegowiny oraz określające zasady zarządzania nimi (Dz.U. L 96 z 9.4.2011, s. 12).

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK

               Kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Bośni i Hercegowiny przywożone do Unii

                        Nr porządkowy

                        Kod CN (1)

                        Rozszerzenie TARIC

                        Opis

                        Wielkość kontyngentu rocznego (w hl) (2)

                        Stawka celna dla kontyngentu (3)

                        09.1528

                        2204 10 93

                        Gatunkowe wino musujące; pozostałe wino ze świeżych winogron, w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej

                        25 500

                        Zwolnienie

                        2204 10 94

                        2204 10 96

                        2204 10 98

                        2204 21 06

                        2204 21 07

                        2204 21 08

                        2204 21 09

                        ex 2204 21 93

                        19, 29, 31, 41 i 51

                        ex 2204 21 94

                        19, 29, 31, 41 i 51

                        2204 21 95

                        ex 2204 21 96

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        2204 21 97

                        ex 2204 21 98

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        09.1529

                        2204 22 10

                        Pozostałe wino ze świeżych winogron, w pojemnikach o objętości większej niż 2 litry, ale nie większej niż 10 litrów

                        15 100

                        Zwolnienie

                        2204 22 93

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        ex 2204 22 94

                        2204 22 95

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        ex 2204 22 96

                        2204 22 97

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        2204 22 98

                        2204 29 10

                        2204 29 93

                        ex 2204 29 94

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        2204 29 95

                        ex 2204 29 96

                        11, 21, 31, 41 i 51

                        2204 29 97

                        ex 2204 29 98

                        11, 21, 31, 41 i 51

                  ”

         (1)  Nie naruszając reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uznaje się, że terminologia stosowana do opisu produktów ma charakter jedynie orientacyjny, przy czym system preferencyjny, w kontekście niniejszego załącznika, określa się przez objęcie danych produktów kodami CN. Tam, gdzie przed kodem CN widnieje »ex«, system preferencyjny określany jest jednocześnie w oparciu o zakres kodu CN oraz zakres odpowiadającego mu opisu.

         (2)  Na wniosek jednej Stron mogą zostać przeprowadzone konsultacje mające na celu dostosowanie kontyngentu poprzez przeniesienie ilości z kontyngentu dotyczącego pozycji ex 2204 22 i ex 2204 29 (nr porządkowy 09.1529) do kontyngentu dotyczącego pozycji ex 2204 10 oraz ex 2204 21 (nr porządkowy 09.1528). W odniesieniu do 2017 r. zastosowanie ma pełna kwota kontyngentu, niezależnie od daty wejścia w życie lub rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu.

         (3)  W świadectwie V I 1 ustanowionym zgodnie z art. 43 rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz kontroli w sektorze wina (Dz.U. L 170 z 30.6.2008, s. 1) należy umieścić następującą adnotację dotyczącą zgodności z powyższym wymogiem: »Produkty wymienione w niniejszym świadectwie nie są objęte subsydiami wywozowymi«.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1271/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. wprowadzające odstępstwa od niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 w odniesieniu do możliwości składania wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemu płatności jednolitych na 2012 r. oraz przyznawania uprawnień do płatności lub zwiększenia ich wartości jednostkowej, z rezerwy krajowej w 2012 r., w odniesieniu do treści pojedynczego wniosku, od przepisów rozporządzenia (WE) nr 1120/2009 w odniesieniu do zgłaszania uprawnień do płatności w 2012 r. oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do weryfikacji warunków kwalifikowalności przed dokonaniem płatności oraz daty, z którą działki te muszą być w posiadaniu rolników

text:
               28.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 357/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1271/2012
   z dnia 21 grudnia 2012 r.
   wprowadzające odstępstwa od niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 w odniesieniu do możliwości składania wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemu płatności jednolitych na 2012 r. oraz przyznawania uprawnień do płatności lub zwiększenia ich wartości jednostkowej, z rezerwy krajowej w 2012 r., w odniesieniu do treści pojedynczego wniosku, od przepisów rozporządzenia (WE) nr 1120/2009 w odniesieniu do zgłaszania uprawnień do płatności w 2012 r. oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do weryfikacji warunków kwalifikowalności przed dokonaniem płatności oraz daty, z którą działki te muszą być w posiadaniu rolników
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 142 lit. c) i r),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 przewiduje dla państw członkowskich możliwość niestosowania art. 68 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia w celu wykorzystania rezerwy krajowej na określonych warunkach. Stosując ten artykuł, państwa członkowskie mogą zwiększyć wartość jednostkową i/lub liczbę uprawnień do płatności przydzielanych rolnikom. Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (2) wnioski o przyznanie lub zwiększenie uprawnień do płatności w ramach jednolitej płatności obszarowej do celów art. 41 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 składa się w terminach ustalonych przez państwa członkowskie. Termin ten nie może przypadać później niż dnia 15 maja lub, w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji, nie później niż dnia 15 czerwca.

               (2)

               Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 rolnik ubiegający się o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej może złożyć tylko jeden pojedynczy wniosek na rok.

               (3)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 pojedyncze wnioski składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja lub, w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji, nie później niż dnia 15 czerwca.

               (4)

               W wyniku ciągłego wzrostu cen pasz ze względu na niekorzystne warunki klimatyczne, z którymi borykają się niektórzy z najważniejszych dostawców ziarna, szereg państw członkowskich musi stawić czoła pogarszaniu się sytuacji gospodarczej gospodarstw rolnych, które pod koniec roku 2012 napotykają poważne trudności finansowe. Biorąc pod uwagę, że pogorszenie sytuacji ekonomicznej gospodarstw rolnych może również mieć długoterminowe i bardziej rozległe konsekwencje, należy pozwolić państwom członkowskim na zastosowanie w odniesieniu do roku 2012 art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

               (5)

               Ponieważ jednak termin przyznawania lub zwiększania wartości jednostkowej uprawnień do płatności z rezerwy krajowej na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 na rok 2012 już upłynął, należy umożliwić państwom członkowskim, które chcą zastosować art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku 2012, określenie nowego terminu przyznawania lub zwiększania wartości jednostkowej uprawnień do płatności z rezerwy krajowej.

               (6)

               Ponadto należy ustanowić dla rolników z tych państw członkowskich odstępstwo od wymogów określonych w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 dotyczących składania tylko jednego pojedynczego wniosku na rok.

               (7)

               Oprócz tego konieczne jest odstępstwo od terminu określonego w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 w odniesieniu do rolników, którzy chcą skorzystać z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

               (8)

               Zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej lub w pierwszym roku wprowadzenia do systemu płatności jednolitej nowych sektorów, państwa członkowskie mogą stosować odstępstwo od przepisów art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 odnośnie do uprawnień do płatności, jeśli uprawnienia do płatności nie będą ostatecznie ustalone w ostatecznym terminie składania pojedynczych wniosków. Konieczne jest wprowadzenie podobnego odstępstwa w odniesieniu do uprawnień do płatności, które będą przyznawane lub których wartość jednostkowa zostanie zwiększona na podstawie art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, w przypadku gdy takie przyznanie lub zwiększenie nie jest jeszcze ostatecznie ustalone.

               (9)

               Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 (3) uprawnienia do płatności mogą być zgłaszane do celów płatności jedynie raz do roku przez rolnika, który je posiada, do dnia upływu ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku. Należy ustanowić odstępstwo od tego wymogu.

               (10)

               Zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 zgłoszone działki odpowiadające kwalifikującym się hektarom powiązanym z każdym uprawnieniem do płatności pozostają w posiadaniu rolnika w dniu określonym przez państwo członkowskie. Data ta nie może przypadać później niż ustalona przez to państwo członkowskie data zmiany wniosku o przyznanie pomocy.

               (11)

               W odniesieniu do uprawnień do płatności, które zostaną przyznane lub których wartość jednostkowa zostanie zwiększona, w związku z zastosowaniem z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, konieczne jest wprowadzenie odstępstwa od obowiązku rolników odnoszącego się do daty określonej w art. 35 ust. 1 tego rozporządzenia.

               (12)

               Zgodnie z art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 płatności w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I nie dokonuje się przed zakończeniem sprawdzania warunków kwalifikowalności dokonywanego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.

               (13)

               Warunki kwalifikowalności, które będą weryfikowane przez państwa członkowskie, związane z przyznawaniem uprawnień do płatności lub zwiększeniem ich wartości jednostkowej na podstawie art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 na podstawie jednego lub kilku odstępstw określonych w niniejszym rozporządzeniu, mogą różnić się od warunków kwalifikowalności do wsparcia obecnie stosowanych w ramach systemu płatności jednolitych. W takim przypadku weryfikacja nowych warunków kwalifikowalności zgodnie z art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 spowodowałaby wstrzymanie płatności w ramach systemów wsparcia niezwiązanych ze stosowaniem art. 41 ust. 3 tego rozporządzenia, składaną przed wprowadzeniem tych nowych warunków, które miałyby być dokonane przed weryfikacją nowych warunków kwalifikowalności. W celu uniknięcia takiej sytuacji konieczne jest wprowadzenie odstępstwa od art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do przyznawania uprawnień do płatności lub zwiększenia ich wartości jednostkowej na podstawie art. 41 ust. 3 tego rozporządzenia.

               (14)

               Ponadto zgodnie z art. 29 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 płatności muszą być przekazywane w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 30 czerwca kolejnego roku kalendarzowego. W drodze odstępstwa od tego przepisu Komisja może przewidzieć płatności zaliczkowe przed dniem 1 grudnia. Takie odstępstwo jest przyznane w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 776/2012 (4), zgodnie z którym państwa członkowskie mogą od dnia 16 października 2012 r. dokonywać płatności zaliczkowych do pewnego pułapu płatności bezpośrednich w odniesieniu do wniosków złożonych w 2012 r. Należy zatem wprowadzić z mocą wsteczną odstępstwo od przepisów art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, począwszy od dnia 16 października 2012 r., w celu umożliwienia dokonania płatności, z zastrzeżeniem zakończenia weryfikacji warunków kwalifikowalności, w odniesieniu do tych systemów wsparcia, które nie są związane ze stosowaniem art. 41 ust. 3 tego rozporządzenia.

               (15)

               Odstępstwa przewidziane w niniejszym rozporządzeniu dotyczą roku kalendarzowego 2012. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (16)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1122/2009
   1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009, w odniesieniu do roku 2012 państwa członkowskie mogą zezwolić rolnikom na składanie wniosków o przyznawanie uprawnień do płatności lub zwiększenie ich wartości jednostkowej zgodnie z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 do dnia 31 stycznia 2013 r.
   2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1122/2009, w odniesieniu do roku 2012, rolnicy, którzy złożyli pojedynczy wniosek o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej przed datą ustaloną przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 ust. 2 tego rozporządzenia i którzy, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, złożyli wniosek o przyznanie uprawnień do płatności lub zwiększenie ich wartości jednostkowej, mogą złożyć osobny wniosek o przyznanie pomocy do celów art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 do dnia 31 stycznia 2013 r.
   3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1122/2009, w odniesieniu do roku 2012, państwa członkowskie mogą zezwolić rolnikom, którzy na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu złożyli wniosek o przyznanie uprawnień do płatności lub zwiększenie ich wartości jednostkowej i którzy nie złożyli pojedynczego wniosku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, na złożenie pojedynczego wniosku o przyznanie pomocy na podstawie art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 przed dniem 31 stycznia 2013 r.
   4.   Wniosek o przyznanie uprawnień do płatności lub zwiększenie ich wartości jednostkowej, złożony zgodnie z ust. 1, uważa się za osobny wniosek o przyznanie pomocy lub pojedynczy wniosek o przyznanie pomocy zgodnie z ust. 2 i 3.
   5.   W przypadku gdy stosuje się przepisy ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie mogą zastosować odstępstwo od przepisów art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 w odniesieniu do uprawnień do płatności, jeśli ich przyznanie lub zwiększenie ich wartości jednostkowej nie jest jeszcze ostatecznie ustalone w ostatecznym terminie określonym w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
   Artykuł 2
   Odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1120/2009
   Na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1120/2009, w odniesieniu do roku 2012, uprawnienia do płatności, których wartość jednostkowa jest przedmiotem zwiększenia zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia, mogą być zgłaszane do celów płatności odpowiedniego zwiększenia ich wartości jednostkowej przez rolnika, który je posiada w dniu 31 stycznia 2013 r.
   Uprawnienia do płatności przyznane rolnikom na nowo i zwiększenie uprawnień do płatności, których wartość jednostkowa jest przedmiotem zwiększenia, zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za zgłoszone w odniesieniu do roku kalendarzowego 2012.
   Artykuł 3
   Odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 73/2009
   1.   Nie można dokonywać płatności związanych z przyznaniem lub zwiększeniem wartości jednostkowej uprawnień do płatności na podstawie art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2012 przed zakończeniem weryfikacji warunków kwalifikowalności mających zastosowanie do tego wsparcia, przeprowadzanej przez państwo członkowskie, którego to dotyczy, jeśli skorzystano z jednego lub kilku odstępstw określonych w art. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia.
   2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 płatności w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia, innych niż wsparcie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą być dokonywane w odniesieniu do roku kalendarzowego 2012 niezależnie od zakończenia weryfikacji warunków kwalifikowalności mających zastosowanie do wsparcia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
   3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, działki odpowiadające kwalifikującym się hektarom powiązanym z każdym nowo przyznanym uprawnieniem do płatności, lub których wartość jednostkowa została zwiększona zgodnie z art. 41 ust. 3 tego rozporządzenia na podstawie jednego lub kilku odstępstw określonych w art. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia, muszą być w posiadaniu odpowiednich rolników w dniu 31 stycznia 2013 r.
   Artykuł 4
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3 ust. 1 i 2 stosuje się od dnia 16 października 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 65.

      (3)  Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 231 z 28.8.2012, s. 8.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 580/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2007 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Ukrainy

text:
               2.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 168/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 580/2010
   z dnia 29 czerwca 2010 r.
   zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2007 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Ukrainy
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 452/2007 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Ukrainy. Środek przyjął formę cła ad valorem o stawce w wysokości 9,9 %.

         1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

               (2)

               W sierpniu 2008 r. do Komisji wpłynął wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („przegląd okresowy”). Wniosek uzupełniono w grudniu 2008 r. Wniosek, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu, został złożony przez Eurogold Industries Ltd. („wnioskodawca” lub „EGI”), producenta eksportującego z Ukrainy. Wnioskodawca współpracował podczas dochodzenia, które doprowadziło do ustaleń i wniosków zawartych w rozporządzeniu pierwotnym („dochodzenie pierwotne”). Cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy, który jest jedynym znanym producentem eksportującym produkt objęty postępowaniem z Ukrainy, wynosi 9,9 %.

               (3)

               We wniosku wnioskodawca argumentował, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o trwałym charakterze. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

         1.3.   Rozpoczęcie przeglądu

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu okresowego, Komisja postanowiła wszcząć częściowy przegląd okresowy zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu w odniesieniu do EGI. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w dniu 9 kwietnia 2009 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3) („zawiadomienie o wszczęciu”) i rozpoczęła dochodzenie.

         1.4.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

               (5)

               Produkt objęty przeglądem okresowym jest taki sam jak w dochodzeniu pierwotnym, tj. są to deski do prasowania wolno stojące lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch albo bez tych funkcji, w tym również rękawniki, a także podstawowe części tych desek, tj. nogi, blaty i podstawy do żelazka pochodzące z Ukrainy, obecnie objęte kodami CN ex 3924 90 00, ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00.

               (6)

               Produkt wytwarzany i sprzedawany na Ukrainie, a także produkt wywożony do Unii mają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowanie, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         1.5.   Zainteresowane strony

               (7)

               Komisja oficjalnie powiadomiła przemysł unijny, wnioskodawcę oraz władze kraju wywozu o wszczęciu przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

               (8)

               Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy:

                           —

                           Eurogold Industries Ltd., Żytomierz, Ukraina,

                           —

                           oraz przedsiębiorstwa powiązanego Eurogold Service Zumbühl & Co., Zug w Szwajcarii („EGS”).

         1.6.   Okres objęty dochodzeniem

               (9)

               Dochodzenie objęło okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”).

         2.   WYNIKI DOCHODZENIA

   2.1.   Wartość normalna

               (10)

               W celu ustalenia wartości normalnej ustalono najpierw, czy całkowita wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem dokonanej przez EGI na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, gdy całkowita wielkość sprzedaży krajowej wynosi co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży produktu objętego postępowaniem do Unii. Stwierdzono, że łączna sprzedaż produktu objętego postępowaniem dokonana przez EGI na rynku krajowym była reprezentatywna.

               (11)

               W odniesieniu do każdego typu produktu sprzedawanego przez EGI na rynku krajowym i uznanego za bezpośrednio porównywalny z typem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii ustalono, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego typu produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży danego typu produktu na rzecz klientów niezależnych dokonana na rynku krajowym w OD była równa co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego typu produktu wywożonego do Unii.

               (12)

               Zbadano również, czy sprzedaż krajowa każdego typu produktu może być rozpatrywana jako sprzedaż dokonana w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono odsetek sprzedaży krajowej z zyskiem każdego wywożonego typu produktu objętego postępowaniem dokonanej na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w OD.

               (13)

               W odniesieniu do tych typów produktu, w których przypadku ponad 80 % wielkości sprzedaży danego typu produktu na rynku krajowym zostało zrealizowane powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego typu była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalna dla każdego typu produktu została wyliczona jako średnia ważona rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego typu, niezależnie od tego czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.

               (14)

               W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży typu produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny w wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem dla danego typu w OD.

               (15)

               W każdym przypadku, gdy ceny krajowe określonego typu produktu sprzedawanego przez EGI nie mogły być zastosowane w celu ustalenia wartości normalnej, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

               (16)

               W celu skonstruowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, kwoty poniesionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków zostały ustalone, na mocy art. 2 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia podstawowego, w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży produktu podobnego, w zwykłym obrocie handlowym, dokonanych przez EGI.

               (17)

               Po ujawnieniu ustaleń, EGI stwierdziło, że stopa procentowa odpowiadająca kosztom sprzedaży, kosztom ogólnym i administracyjnym zastosowana przy konstruowaniu wartości normalnej nie odpowiadała stopie procentowej dotyczącej sprzedaży na rynku krajowym dokonanej w zwykłym obrocie handlowym i że w wyniku tego pewne konstruowane wartości normalne były zawyżone pod tym względem.

               (18)

               Zastrzeżenie to zostało zbadane, ustalono jednak, że jest bezpodstawne, ponieważ zastosowana stopa procentowa odpowiadająca kosztom sprzedaży, kosztom ogólnym i administracyjnym jest taka sama jak stopa procentowa uwzględniona dla sprzedaży krajowej i pozostaje niezmienna bez względu na to czy sprzedaży krajowej dokonuje się w zwykłym obrocie handlowym, czy też nie, ponieważ wyrażona jest w postaci wartości procentowej obrotu. Wobec tego przedstawione zastrzeżenie zostaje odrzucone.

         2.2.   Cena eksportowa

               (19)

               EGI dokonywało sprzedaży eksportowej do Unii bezpośrednio niezależnym klientom lub poprzez przedsiębiorstwo powiązane EGS, zlokalizowane w Szwajcarii.

               (20)

               W przypadku gdy sprzedaż eksportowa do Unii była dokonywana bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów w Unii, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

               (21)

               W przypadku gdy sprzedaż eksportowa do Unii była dokonywana przez przedsiębiorstwo powiązane EGS, które pełniło również wszelkie funkcje w zakresie przywozu w odniesieniu do towarów wprowadzanych do swobodnego obrotu w Unii, tj. importera powiązanego, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen pierwszej odsprzedaży przywożonych produktów niezależnemu nabywcy. W tym celu dokonano dostosowań, aby uwzględnić wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, a także zyski, aby ustalić wiarygodną cenę eksportową. W tym celu, wobec braku nowych informacji od niezależnych importerów co do zysków, wykorzystano tą samą wartość procentową zysku, którą zastosowano w dochodzeniu pierwotnym.

               (22)

               EGI twierdziło, na mocy art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, że jeśli cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, nie należy odliczać uiszczonego cła antydumpingowego jako koszt, ponieważ, jak utrzymywano, zostało ono odpowiednio uwzględnione w cenach odsprzedaży.

               (23)

               W związku z tym zbadano dowody na poparcie tego zastrzeżenia, na które składało się kilka obliczeń cen sprzedaży. Jednakże przedstawione obliczenia dotyczyły tylko niektórych typów produktów sprzedawanych w OD i wykazały, że cena sprzedaży nie uwzględniała w pełni cła antydumpingowego we wszystkich przypadkach. W związku z powyższym przedstawione dowody nie zostały uznane za przekonujące w sprawie tego, czy ceny odsprzedaży uwzględniały cło antydumpingowe. Zastrzeżenie zatem zostało odrzucone, a przy ustalaniu ceny sprzedaży eksportowej dotyczącej sprzedaży do Unii dokonywanej poprzez EGS zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego cło antydumpingowe odliczono jako koszt.

               (24)

               Po ujawnieniu ustaleń, EGI powtórzyło swoje zastrzeżenie. Jednakże nie przedstawiono żadnych nowych dowodów lub argumentów na poparcie tego zastrzeżenia. Wobec tego przedstawione zastrzeżenie zostaje odrzucone.

         2.3.   Porównanie

               (25)

               Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną i ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, koszty transportu, opakowań, kredytów i prowizji, tam gdzie było to zasadne, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

               (26)

               Po ujawnieniu ustaleń pojawił się błąd rachunkowy dotyczący niepoprawnego przeliczenia waluty w przypadku niektórych dostosowań dotyczących kosztów opakowań. Dokonano jego korekty i ponownie obliczono odpowiednio margines dumpingu.

               (27)

               Także po ujawnieniu ustaleń, EGI stwierdziło, że przy konstruowaniu wartości normalnej dostosowania zgłoszone w odniesieniu do sprzedaży na rynku krajowym, której nie dokonuje się w zwykłym obrocie handlowym, nie powinny zostać uwzględnione oraz że wobec braku innej sprzedaży danego rodzaju produktu należy zastosować średnie dostosowania dla sprzedaży pozostałych rodzajów produktu dokonywanej w zwykłym obrocie handlowym, ponieważ tylko w przypadku takiej sprzedaży odzwierciedlone zostały koszty związane ze sprzedażą oraz koszty ogólne i administracyjne wykorzystywane w celu konstruowania wartości normalnej.

               (28)

               Powyższe zastrzeżenie zostało zbadane, lecz nie zaakceptowano go, ponieważ dostosowania mają zastosowanie jedynie do celów porównawczych oraz w zwykłych warunkach odzwierciedlają rzeczywiste koszty właściwe dla poszczególnych transakcji. Stanowią one więc element obiektywny i w związku z tym nie zależą od tego, czy sprzedaży dokonuje się ostatecznie w zwykłym obrocie handlowym, czy też nie.

               (29)

               Ponadto podczas badania powyższego zastrzeżenia stwierdzono, że niepoprawne dostosowania zastosowano przy konstruowaniu wartości normalnej w przypadku tych rodzajów produktu, co do których nie dokonano żadnej sprzedaży krajowej. Korekty dokonano poprzez zastosowanie ogólnych średnich dostosowań w odniesieniu do całej sprzedaży krajowej, a obliczenia odpowiednio zmieniono. EGI stwierdziło, że należy uwzględnić dostosowanie o koszty kredytów dla tych rodzajów produktu, jako że koszty kredytu ujęte były w kosztach sprzedaży oraz kosztach ogólnych i administracyjnych, które wykorzystano do skonstruowania wartości normalnej. Stwierdzenie to odrzucono, ponieważ wymienione rodzaju produktu nigdy nie były faktycznie sprzedawane na rynku krajowym i, w związku z tym, brak jest dowodów na jakiekolwiek odroczenia w płatnościach. W tym kontekście należy zauważyć, że dostosowanie o koszty kredytów nie opiera się na rzeczywistych warunkach i kosztach, lecz na kosztach alternatywnych wynikających z warunków płatności uzgodnionych w momencie sprzedaży.

         2.4.   Margines dumpingu

               (30)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na typ porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego typu produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu.

               (31)

               Ustalony margines dumpingu dla EGI, wyrażony jako wartość procentowa ceny netto na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 7,0 %.

               (32)

               Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy można uznać z dużą dozą pewności, że ustalenia mają charakter trwały.

               (33)

               Reorganizacja struktury kanałów sprzedaży wnioskodawcy i jego przedsiębiorstwa powiązanego jest obecnie dobrze ugruntowana dla większej części sprzedaży i można ją uznać za długotrwałą. Zatem jest mało prawdopodobne, aby okoliczności, które prowadziły do wszczęcia przeglądu okresowego, uległy zmianie w najbliższej przyszłości w sposób, który wpłynąłby na jego ustalenia. Co więcej, w trakcie dochodzenia nie pojawiły się żadne dowody, które wskazywałby, że nowe okoliczności nie są trwałe. Stwierdza się zatem, iż zmiana okoliczności ma trwały charakter.

         3.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (34)

               W dochodzeniu pierwotnym uznano EGI za jedynego ukraińskiego producenta desek do prasowania. Metodyka zastosowana do określenia marginesu dumpingu dla EGI została zatem użyta do ustalenia marginesu dumpingu dla każdego innego ukraińskiego producenta eksportującego produkt objęty postępowaniem.

               (35)

               W rezultacie, w świetle wyników dochodzenia przeglądowego, uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Ukrainy na 7,0 %.

               (36)

               Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których proponuje się zmienić rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2007 nakładające cło antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego między innymi z Ukrainy, oraz umożliwiono tym stronom zgłoszenie uwag. Uwagi stron zostały odpowiednio rozpatrzone i uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Pozycja dotycząca wszystkich przedsiębiorstw na Ukrainie w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 452/2007 otrzymuje brzmienie:

                  „Ukraina

                  Wszystkie przedsiębiorstwa

                  7,0

                  —”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 29 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. ESPINOSA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 12.

      (3)  Dz.U. C 85 z 9.4.2009, s. 28.