title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/357 z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie

text:
               6.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/357
   z dnia 5 marca 2015 r.
   w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 208/2014.

               (2)

               Jak wynika z przeglądu przeprowadzonego przez Radę, należy zmienić wpisy dotyczące osiemnastu osób.

               (3)

               Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014 zostaje zastąpiony tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         D. REIZNIECE-OZOLA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 66 z 6.3.2014, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK I

               Wykaz osób, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2

                        Nazwisko

                        Dane identyfikacyjne

                        Uzasadnienie

                        Data umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Viktor Fedorovych Yanukovych
                        (Віктор Федорович Янукович),
                        Viktor Fedorovich Yanukovich
                        (Виктор Фёдорович Янукович)

                        urodzony 9 lipca 1950 r. w Yenakiieve (Donetsk oblast), były prezydent Ukrainy

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        2.

                        Vitalii Yuriyovych Zakharchenko
                        (Віталій Юрійович Захарченко),
                        Vitaliy Yurievich Zakharchenko
                        (Виталий Юрьевич Захарченко)

                        urodzony 20 stycznia 1963 r. w Kostiantynivka (Donetsk oblast), były minister spraw wewnętrznych

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        3.

                        Viktor Pavlovych Pshonka
                        (Віктор Павлович Пшонка)

                        urodzony 6 lutego 1954 r. w Serhiyivka (Donetsk oblast), były prokurator generalny Ukrainy

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        4.

                        Olena Leonidivna Lukash
                        (Олена Леонідівна Лукаш),
                        Elena Leonidovna Lukash
                        (Елена Леонидовна Лукаш)

                        urodzona 12 listopada 1976 r. w Rîbnița (Mołdawia), była minister sprawiedliwości

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie nadużycia stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy.

                        6.3.2014

                        5.

                        Andrii Petrovych Kliuiev
                        (Андрій Петрович Клюєв),
                        Andriy Petrovych Klyuyev

                        urodzony 12 sierpnia 1964 r. w Doniecku, były szef Kancelarii Prezydenta Ukrainy

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz w związku z nadużyciem stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy.

                        6.3.2014

                        6.

                        Viktor Ivanovych Ratushniak
                        (Віктор Іванович Ратушняк)

                        urodzony 16 października 1959 r., były wiceminister spraw wewnętrznych

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach.

                        6.3.2014

                        7.

                        Oleksandr Viktorovych Yanukovych
                        (Олександр Вікторович Янукович)

                        urodzony 10 lipca 1973 r. w Yenakiieve (Donetsk oblast), syn byłego prezydenta, biznesmen

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        8.

                        Viktor Viktorovych Yanukovych
                        (Віктор Вікторович Янукович)

                        urodzony 16 lipca 1981 r. w Yenakiieve (Donetsk oblast), syn byłego prezydenta, członek Rady Najwyższej Ukrainy

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego. Osoba powiązana z osobą wskazaną (byłym prezydentem Ukrainy Wiktorem Fedorowiczem Janukowyczem (Viktor Fedorovych Yanukovych)), wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        9.

                        Artem Viktorovych Pshonka
                        (Артем Вікторович Пшонка)

                        urodzony 19 marca 1976 r. w Kramatorsk (Donetsk oblast), syn byłego prokuratora generalnego, zastępca szefa frakcji Partii Regionów w Radzie Najwyższej Ukrainy

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach.

                        6.3.2014

                        10.

                        Serhii Petrovych Kliuiev
                        (Сергій Петрович Клюєв),
                        Serhiy Petrovych Klyuyev

                        urodzony 19 sierpnia 1969 r. w Doniecku, brat Andrija Klujewa (Andrii Kliuiev), biznesmen

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie udziału w sprzeniewierzeniu środków publicznych lub mienia publicznego oraz w sprawie nadużycia stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy. Osoba powiązana z osobą wskazaną (Andrijem Petrowyczem Klujewem (Andrii Petrovych Kliuiev)), wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        11.

                        Mykola Yanovych Azarov
                        (Микола Янович Азаров),
                        Nikolai Yanovich Azarov
                        (Николай Янович Азаров)

                        urodzony 17 grudnia 1947 r. w Kałudze (Rosja), premier Ukrainy do stycznia 2014 r.

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        12.

                        Serhiy Vitaliyovych Kurchenko
                        (Сергій Віталійович Курченко)

                        urodzony 21 września 1985 r. w Charkowie, biznesmen

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        13.

                        Dmytro Volodymyrovych Tabachnyk
                        (Дмитро Володимирович Табачник)

                        urodzony 28 listopada 1963 r. w Kijowie, były minister edukacji i nauki

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie nadużycia stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy.

                        6.3.2014

                        14.

                        Raisa Vasylivna Bohatyriova
                        (Раїса Василівна Богатирьова),
                        Raisa Vasilievna Bogatyreva
                        (Раиса Васильевна Богатырёва)

                        urodzona 6 stycznia 1953 r. w Bakal (Chelyabinsk oblast, Rosja), była minister zdrowia

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        6.3.2014

                        15.

                        Serhiy Hennadiyovych Arbuzov
                        (Сергій Геннадійович Арбузов),
                        Sergei Gennadievich Arbuzov
                        (Сергей Геннадиевич Арбузов)

                        urodzony 24 marca 1976 r. w Doniecku, były premier Ukrainy

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        15.4.2014

                        16.

                        Yuriy Volodymyrovych Ivanyushchenko
                        (Юрій Володимирович Іванющенко)

                        urodzony 21 lutego 1959 r. w Yenakiieve (Donetsk oblast), poseł z ramienia Partii Regionów

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        15.4.2014

                        17.

                        Oleksandr Viktorovych Klymenko
                        (Олександр Вікторович Клименко)

                        urodzony 16 listopada 1980 r. w Makiivka (Donetsk oblast), były minister ds. dochodów i opłat

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz w sprawie nadużycia stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy.

                        15.4.2014

                        18.

                        Edward Stavytskyi,
                        Eduard Anatoliyovych Stavytsky
                        (Едуард Анатолійович Ставицький)

                        urodzony 4 października 1972 r. w Lebedyn (Sumy oblast), były minister Ukrainy ds. paliw i energii
                        Według doniesień przebywa w Izraelu. Nadal jednak posiada obywatelstwo ukraińskie.

                        Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                        15.4.2014”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1357 z dnia 9 sierpnia 2016 r. poddające rejestracji przywóz niektórych blach grubych ze stali niestopowej lub pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               10.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/23

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1357
   z dnia 9 sierpnia 2016 r.
   poddające rejestracji przywóz niektórych blach grubych ze stali niestopowej lub pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 ust. 5,
   po poinformowaniu państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 lutego 2016 r. Komisja Europejska („Komisja”) zawiadomieniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii płaskich wyrobów ze stali niestopowej lub stopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej, stali krzemowej elektrotechnicznej, stali narzędziowej i szybkotnącej), walcowanych na gorąco, nieplaterowanych, niepokrytych ani niepowleczonych, nie w zwojach, o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości 600 mm lub większej lub o grubości 4,75 mm lub większej, ale nieprzekraczającej 10 mm, i o szerokości 2 050 mm lub większej („blacha gruba”), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

         1.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

               (2)

               Produktem objętym rejestracją („produkt objęty postępowaniem”) są płaskie wyroby ze stali niestopowej lub stopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej, stali krzemowej elektrotechnicznej, stali narzędziowej i szybkotnącej), walcowane na gorąco, nieplaterowane, niepokryte ani niepowleczone, nie w zwojach, o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości 600 mm lub większej lub o grubości 4,75 mm lub większej, ale nieprzekraczającej 10 mm, i o szerokości 2 050 mm lub większej, obecnie objęte kodami CN ex 7208 51 20, ex 7208 51 91, ex 7208 51 98, ex 7208 52 91, ex 7208 90 20, ex 7208 90 80, 7225 40 40, ex 7225 40 60 i ex 7225 99 00 („blacha gruba”) i pochodzące z ChRL. Powyższe kody CN podano jedynie w celach informacyjnych.

         2.   WNIOSEK

               (3)

               Wniosek o rejestrację zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego został złożony przez skarżącego w dniu 18 kwietnia 2016 r., a następnie uzupełniony dodatkowymi informacjami w dniu 7 lipca 2016 r. Skarżący wnioskował o objęcie rejestracją przywozu produktu objętego postępowaniem, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu od daty takiej rejestracji.

         3.   PODSTAWY WPROWADZENIA REJESTRACJI

               (4)

               Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja może zlecić organom celnym podjęcie właściwych kroków w celu rejestracji przywozu, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu. Przywóz może podlegać rejestracji w wyniku wniosku przedstawionego przez przemysł unijny, zawierającego dostateczne dowody uzasadniające takie działanie.

               (5)

               Skarżący twierdzi, że rejestracja jest uzasadniona, ponieważ produkt objęty postępowaniem jest nadal przywożony po cenach dumpingowych, a importerzy byli świadomi stosowanego przez dłuższy czas dumpingu, działającego na szkodę przemysłu unijnego. Skarżący twierdzi ponadto, że przywóz z ChRL powoduje szkodę dla przemysłu unijnego i że nastąpiło znaczące zwiększenie wielkości tego przywozu, nawet po okresie objętym dochodzeniem, które poważnie osłabiłoby skutki naprawcze cła antydumpingowego, jeśli takie cło ma być zastosowane.

         3.1.   Importerzy byli lub powinni byli być świadomi dumpingu i szkody domniemanej bądź stwierdzonej

               (6)

               Komisja uważa, że importerzy byli świadomi lub powinni byli być świadomi dumpingu ze strony producentów eksportujących. Wystarczające dowody prima facie w tej kwestii zostały zawarte w skardze i omówione w zawiadomieniu o wszczęciu niniejszego postępowania (3). W wersji skargi nieopatrzonej klauzulą poufności margines dumpingu oszacowano na 28–73 % w przypadku przywozu z ChRL. Skarżący przedstawił w skardze wystarczające dowody opisujące praktyki dumpingowe stosowane przez producentów eksportujących, które prima facie nie mogły i nie powinny być zignorowane przez importerów. W szczególności skarżący przedstawił w skardze dowody dotyczące porównania wartości normalnej obliczonej na podstawie informacji o cenach podanych w ostatecznym sprawozdaniu USITC (za okres od lipca 2014 r. do czerwca 2015 r.) z ceną eksportową obliczoną na podstawie uzyskanej z danych Eurostatu średniej kwartalnej wartości jednostkowej przywozu blachy grubej z ChRL objętej obowiązującymi kodami CN. Skarżący zawarł w skardze również dowody prima facie dotyczące spadkowej tendencji w cenach importowych z ChRL. Średnia cena sprzedaży przywozu z ChRL do Unii zmniejszyła się o 25 % między 2012 r. a okresem październik 2014 r. – wrzesień 2015 r. We wniosku o rejestrację porównano średnie ceny importowe z ChRL dla okresu objętego dochodzeniem (2015 r.) z cenami z 2012 r., co wykazało spadek o około 30 %. W skardze zawarto wystarczające dowody prima facie na to, iż opisany przywóz powoduje szkodę. Na podstawie wszystkich tych informacji zawartych w wersji skargi nieopatrzonej klauzulą poufności, a także z uwagi na zakres dumpingu, do którego może dochodzić, i fakt, że informacje dostępne dla skarżących były publicznie dostępne, zasadne jest stwierdzenie, na podstawie dowodów prima facie dostępnych Komisji, że importerzy byli świadomi lub powinni byli być świadomi dumpingu i szkody domniemanej lub stwierdzonej.

         3.2.   Dalszy znaczny wzrost przywozu

               (7)

               Od momentu wszczęcia postępowania w lutym 2016 r. zaobserwowano dalszy wzrost przywozu z ChRL o około 15 % w porównaniu z wielkością przywozu w okresie objętym dochodzeniem (2015 r.), na podstawie dostępnych danych dotyczących okresu po wszczęciu postępowania (marzec–maj 2016 r.). Z tego wynika, że wystąpił dalszy znaczny wzrost przywozu z ChRL produktu objętego postępowaniem w okresie pierwszych trzech miesięcy po wszczęciu niniejszego dochodzenia.

         3.3.   Osłabianie skutków naprawczych cła

               (8)

               W dalszych wnioskach złożonych w ramach dochodzenia, w tym we wniosku o rejestrację, zawarto dowody na to, że spowodowana zostanie dodatkowa szkoda w przypadku dalszego wzrostu przywozu po coraz niższych cenach. Jeśli chodzi o ceny, to skarżący zawarł we wniosku o rejestrację dowody prima facie dotyczące spadkowej tendencji cen importowych z ChRL. W odniesieniu do tego, jak kształtowały się ceny importowe po wszczęciu sprawy w lutym 2016 r., zaobserwowano dalszy spadek o około 30 % średnich cen przywozu z ChRL, porównując ceny z okresu marzec–maj 2016 r. z cenami z okresu objętego dochodzeniem (2015 r.). Dalszy znaczący wzrost przywozu potwierdzony wystarczającymi dowodami prima facie, o których mowa w motywie 6, może – z uwagi na czas, w jakim ma on miejsce, wielkość domniemanego przywozu po cenach dumpingowych i inne okoliczności (jak nadwyżka zdolności produkcyjnych w ChRL i zachowania cenowe chińskich producentów eksportujących) – poważnie osłabić skutki naprawcze jakiegokolwiek ostatecznego cła, chyba że takie cło zostanie zastosowane z mocą wsteczną.

               (9)

               Ponadto ze względu na wszczęcie obecnego postępowania i biorąc pod uwagę dotychczasowe kształtowanie się przywozu z ChRL pod względem cen i wielkości, uzasadnione jest założenie, że poziom przywozu produktu objętego postępowaniem może dalej wzrastać przed wprowadzeniem ewentualnych środków tymczasowych, a importerzy mogą szybko zgromadzić zapasy.

         4.   PROCEDURA

               (10)

               W związku z powyższym Komisja stwierdza, że skarżący przedstawił wystarczające dowody prima facie, by uzasadnić poddanie rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (11)

               Wszystkie zainteresowane strony wzywa się do przedstawienia opinii na piśmie, a także dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpią one z pisemnym wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.

         5.   REJESTRACJA

               (12)

               Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przywóz produktu objętego postępowaniem powinien zostać poddany rejestracji, tak aby zagwarantować, w razie wprowadzenia środków antydumpingowych w wyniku postępowania, możliwość pobrania tych ceł od zarejestrowanego przywozu z mocą wsteczną, przy spełnieniu niezbędnych warunków, zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (13)

               Skarżący szacuje w skardze, że marginesy dumpingu wynoszą od 28 % do 73 %, a średni margines podcięcia cenowego sięga 11 % dla przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL. Szacunkową kwotę ewentualnego przyszłego zobowiązania dla ChRL ustala się co najmniej na poziomie podcięcia cenowego oszacowanego na podstawie skargi, tj. 11 % ad valorem wartości importowej CIF produktu objętego postępowaniem.

         6.   PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH

               (14)

               Wszelkie zgromadzone w związku z tą rejestracją dane osobowe będą przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym poleca się władzom celnym, na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036, podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestrowania przywozu do Unii płaskich wyrobów ze stali niestopowej lub stopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej, stali krzemowej elektrotechnicznej, stali narzędziowej i szybkotnącej), walcowanych na gorąco, nieplaterowanych, niepokrytych ani niepowleczonych, nie w zwojach, o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości 600 mm lub większej lub o grubości 4,75 mm lub większej, ale nieprzekraczającej 10 mm, i o szerokości 2 050 mm lub większej, obecnie objętych kodami CN ex 7208 51 20, ex 7208 51 91, ex 7208 51 98, ex 7208 52 91, ex 7208 90 20, ex 7208 90 80, 7225 40 40, ex 7225 40 60 i ex 7225 99 00 (kody TARIC: 7208512010, 7208519110, 7208519810, 7208529110, 7208902010, 7208908020, 7225406010, 7225990030) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
   Okres obowiązkowej rejestracji wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   2.   Wszystkie zainteresowane strony wzywa się do przedstawienia opinii na piśmie, dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty lub zwrócenia się z wnioskiem o przesłuchanie w ciągu 20 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 sierpnia 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

      (2)  Dz.U. C 58 z 13.2.2016, s. 20.

      (3)  Dz.U. C 58 z 13.2.2016, s. 20 (sekcja 3 zawiadomienia o wszczęciu).

      (4)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1958 z dnia 4 listopada 2016 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  9.11.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 301/9

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1958
      z dnia 4 listopada 2016 r.
      dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                  (2)

                  Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                  (3)

                  Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                  (4)

                  Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towaru, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez osobę, której udzielono tej informacji, przez pewien okres, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                  (5)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
      Artykuł 2
      Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.
      Artykuł 3
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 4 listopada 2016 r.

               W imieniu Komisji,

               za Przewodniczącego,

            Stephen QUEST

               Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej

         (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK

                     Opis towarów

                     Klasyfikacja
                     (kod CN)

                     Uzasadnienie

                     (1)

                     (2)

                     (3)

                     Artykuł składający się z 27 gniazd w obudowie (tak zwany zespół dystrybucji zasilania) o wymiarach w przybliżeniu 5 cm × 8 cm × 173 cm. Obudowa wyposażona jest w kabel elektryczny o długości w przybliżeniu 3 m z wtyczką do podłączenia do gniazda zasilania sieciowego.
                     Jest on przedstawiany, aby być wykorzystywanym do dostarczania energii elektrycznej o napięciu 230 V do różnych komponentów montowanych w szafie typu rack (teleinformatycznej). Artykuł jest montowany w pozycji pionowej w standardowych obudowach sieciowych. Poprzez wbudowaną kartę komunikacyjną artykuł także loguje się i przesyła dane wewnętrzne (takie jak prąd elektryczny, napięcie, moc wyjściowa i zużycie) oraz komunikaty alarmowe (jeżeli wartości przekroczą określone progi lub spadną poniżej tych progów).
                     Zob. ilustracja (*).

                     8537 10 99

                     Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 8537 , 8537 10  oraz 8537 10 99 .
                     Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8544  jako kabel wyposażony w złącza, ponieważ artykuł jest przeznaczony do działania jako urządzenie do dystrybucji energii elektrycznej.
                     Ponieważ artykuł składa się z kilku gniazd, kabla i urządzenia do komunikacji, należy go klasyfikować do kodu CN 8537 10 99  jako pozostałe tablice, panele, konsole, pulpity, szafy i pozostałe układy wspornikowe, wyposażone przynajmniej w dwa lub więcej urządzeń objętych pozycją 8535  lub 8536 , służące do rozdziału energii elektrycznej.

            (*)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1142/2011 z dnia 10 listopada 2011 r. ustanawiające załączniki X i XI do rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych

text:
               11.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 293/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1142/2011
   z dnia 10 listopada 2011 r.
   ustanawiające załączniki X i XI do rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 291 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (1), w szczególności jego art. 73 ust. 1 i ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (2), w szczególności jego art. 70,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik X do rozporządzenia (WE) nr 4/2009 zawiera wykaz organów administracyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia.

               (2)

               Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo zgłosiły Komisji organy administracyjne, które należy ująć w załączniku X do rozporządzenia (WE) nr 4/2009.

               (3)

               Organy administracyjne zgłoszone przez Finlandię, Szwecję oraz Zjednoczone Królestwo, wymienione w załączniku I, spełniają wymogi określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 4/2009.

               (4)

               Załącznik XI do rozporządzenia (WE) nr 4/2009 zawiera wykaz organów właściwych, o których mowa w art. 47 ust. 3 rozporządzenia.

               (5)

               Finlandia zgłosiła Komisji właściwy organ, który należy ująć w załączniku XI do rozporządzenia (WE) nr 4/2009.

               (6)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 4/2009 i w związku z tym uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

               (7)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest ono dla Danii wiążące ani nie znajduje w stosunku do niej zastosowania, bez uszczerbku dla możliwości wdrożenia jego przepisów przez Danię zgodnie z postanowieniami Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych sporządzonej w dniu 19 października 2005 r. (4).

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Prawa Właściwego, Jurysdykcji i Wykonywania Orzeczeń w Sprawach Małżeńskich, Dotyczących Odpowiedzialności Rodzicielskiej i Zobowiązań Alimentacyjnych.

               (9)

               Należy zatem odpowiednio sporządzić załączniki X i XI do rozporządzenia (WE) nr 4/2009,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Tekst załączników X i XI do rozporządzenia (WE) nr 4/2009 określono w załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 7 z 10.1.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

      (4)  Dz.U. L 299 z 16.11.2005, s. 62.

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK X
            Organy administracyjne, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 4/2009:

                        —

                        w Finlandii, Zarząd Opieki Społecznej (»Sosiaalilautakunta/Socialnämnd«),

                        —

                        w Szwecji, organ egzekwowania prawa (»Kronofogdemyndigheten«),

                        —

                        w Zjednoczonym Królestwie:

                                    a)

                                    w Anglii, Walii i Szkocji – Komisja ds. świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci oraz ds. egzekwowania prawa (»Child Maintenance and Enforcement Commission« – CMEC);

                                    b)

                                    w Irlandii Północnej, Departament Rozwoju Społecznego Irlandii Północnej (»Department for Social Development Northern Ireland« – DSDNI).”.

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK XI
            Organy właściwe, o których mowa w art. 47 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 4/2009:

                        —

                        w Finlandii, biuro pomocy prawnej (»Oikeusaputoimisto/Rättshjälpsbyrå«).”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1227 z dnia 27 lipca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2568/91 w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy

text:
               28.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1227
   z dnia 27 lipca 2016 r.
   zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2568/91 w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 91 akapit pierwszy lit. d) i akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 (2) określono chemiczne i organoleptyczne właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz ustalono metody oceny tych właściwości. Metody te są regularnie uaktualniane na podstawie opinii ekspertów w dziedzinie chemii oraz zgodnie z wynikami prac prowadzonych w ramach Międzynarodowej Rady ds. Oliwy (IOC).

               (2)

               Aby zapewnić wdrożenie na poziomie Unii najnowszych norm międzynarodowych określonych przez IOC, należy zaktualizować metodę oznaczania wolnej kwasowości oraz metodę służącą do organoleptycznej oceny oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia określone w rozporządzeniu (EWG) nr 2568/91.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2568/91.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (EWG) nr 2568/91 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

               2)

               w załączniku XII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK II

               OZNACZANIE WOLNYCH KWASÓW TŁUSZCZOWYCH, METODA NA ZIMNO

            1.   ZAKRES I DZIEDZINA STOSOWANIA
            Niniejsza metoda opisuje sposób oznaczania wolnych kwasów tłuszczowych w oliwie z oliwek i w oliwie z wytłoczyn z oliwek. Zawartość wolnych kwasów tłuszczowych wyrażona jest w postaci kwasowości obliczonej jako procentowa część kwasu oleinowego.
            2.   ZASADA
            Próbkę rozpuszcza się w mieszaninie rozpuszczalników, a obecne w niej wolne kwasy tłuszczowe miareczkuje przy użyciu roztworu wodorotlenku potasu lub wodorotlenku sodu.
            3.   ODCZYNNIKI
            Stosować wyłącznie odczynniki o uznanej czystości analitycznej i wodę destylowaną lub o równoważnym stopniu czystości.
            3.1.   Eter dietylowy; etanol 95 % (v/v), mieszanina jednakowych objętościowo części.
            Zobojętnić dokładnie w momencie stosowania za pomocą roztworu wodorotlenku potasu (3.2) z dodatkiem 0,3 ml roztworu fenoloftaleiny (3.3) na 100 ml mieszaniny.

                           Uwaga 1:

                        Eter dietylowy jest wysoce łatwopalny i może tworzyć wybuchowe nadtlenki. Stosując tę substancję należy zachować szczególną ostrożność.

                           Uwaga 2:

                        Jeśli zastosowanie eteru dietylowego jest niemożliwe, można zastosować mieszaninę rozpuszczalników zawierających etanol i toluen. Jeśli to konieczne, etanol można zastąpić 2-propanolem.

                  3.2.   Wodorotlenek potasu lub wodorotlenek sodu, mianowany roztwór etanolowy lub wodny, c(KOH) [lub c(NaOH)] o stężeniu 0,1 mol/l lub, jeśli konieczne, c(KOH) [lub c(NaOH)] o stężeniu 0,5 mol/l. Roztwory są dostępne w handlu.
            Przed zastosowaniem należy sprawdzić stężenie roztworu wodorotlenku potasu (lub roztworu wodorotlenku sodu). Stosować roztwór przygotowany co najmniej pięć dni przed użyciem i zdekantowany do butelki z brązowego szkła z gumowym korkiem. Roztwór powinien być bezbarwny lub mieć barwę słomkową.
            Jeśli doszło do rozdziału faz przy zastosowaniu wodnego roztworu wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu), należy zastąpić roztwór wodny roztworem etanolowym.

                           Uwaga 3:

                        Stabilny bezbarwny roztwór wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) można przygotować w następujący sposób: doprowadzić do wrzenia 1 000 ml etanolu lub wody z 8 g wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) i 0,5 g opiłków aluminiowych i gotować pod chłodnicą zwrotną przez godzinę. Następnie poddać bezzwłocznie destylacji. Rozpuścić w destylacie wymaganą ilość wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu). Odstawić na kilka dni, a następnie zdekantować klarowną warstwę cieczy znad osadu węglanu potasu (lub węglanu sodu).

                  Roztwór można także przygotować z pominięciem procesu destylacji w następujący sposób: do 1 000 ml etanolu (lub wody) dodać 4 ml butanolanu glinu i odstawić mieszaninę na kilka dni. Zdekantować znad osadu klarowną ciecz i rozpuścić w niej wymaganą ilość wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu). Roztwór jest gotowy do użycia.
            3.3.   Fenoloftaleina, roztwór 10 g/l w 95–96 % etanolu (v/v) lub błękit alkaliczny 6B lub tymoloftaleina, roztwór 20 g/l w 95–96 % etanolu (v/v). W przypadku silnie zabarwionych olejów należy stosować błękit alkaliczny lub tymoloftaleinę.
            4.   APARATURA
            Normalnie stosowany sprzęt laboratoryjny, w tym:

                        4.1.

                        waga analityczna;

                        4.2.

                        kolba stożkowa o pojemności 250 ml;

                        4.3.

                        biureta na 10 ml, klasa A, skalowana co 0,05 ml lub równoważna biureta automatyczna.

                  5.   PROCEDURA
            5.1.   Przygotowanie próbki do badań

            Jeśli próbka jest mętna, należy ją przefiltrować.
            5.2.   Porcja badana

            W zależności od zakładanej kwasowości pobierać próbkę według poniższej tabeli:

                        Przewidywana kwasowość
                        (w przeliczeniu na kwas oleinowy g/100 g)

                        Masa próbki (g)

                        Dokładność ważenia (g)

                        0 do 2

                        10

                        0,02

                        > 2 do 7,5

                        2,5

                        0,01

                        > 7,5

                        0,5

                        0,001

                  Próbkę należy ważyć w kolbie stożkowej (4.2).
            5.3.   Oznaczanie

            Rozpuścić próbkę (5.2) w 50 do 100 ml poprzednio zobojętnionej mieszaniny eteru dietylowego i etanolu (3.1).
            Miareczkować mieszając z 0,1 mol/l roztworem wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) (3.2) (zob. Uwaga 4), dopóki nie nastąpi zmiana barwy wskaźnika (zabarwienie wskaźnika utrzymuje się co najmniej przez 10 sekund).

                           Uwaga 4:

                        Jeżeli wymagana ilość 0,1-molowego wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) przekracza 10 ml, należy zastosować roztwór 0,5 mol/l lub zmienić masę próbki w zależności od przewidywanej wolnej kwasowości i przedstawionej tabeli.

                           Uwaga 5:

                        Jeżeli w trakcie miareczkowania rozwór zaczyna mętnieć, należy dodać dostateczną ilość rozpuszczalników (3.1), aby uzyskać klarowny roztwór.

                  Należy wykonać drugie oznaczenie jedynie wówczas, gdy rezultat pierwszego oznaczenia jest wyższy niż limit określony dla danej kategorii oliwy.
            6.   PREZENTACJA WYNIKÓW
            Kwasowość wyrażona jako procent masowy kwasu oleinowego wynosi:

            gdzie:

                        V

                        =

                        objętość użytego do miareczkowania roztworu wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) w mililitrach;

                        c

                        =

                        dokładne stężenie molowe użytego do miareczkowania roztworu wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu);

                        M

                        =

                        282 g/mol, molowa masa w gramach na mol kwasu oleinowego;

                        m

                        =

                        masa próbki w gramach.

                  Kwasowość oleju podaje się następująco:

                        a)

                        do drugiego miejsca po przecinku dla wartości od 0 do 1 włącznie;

                        b)

                        do pierwszego miejsca po przecinku dla wartości od 1 do 100 włącznie.”

      ZAŁĄCZNIK II
      W załączniku XII do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  pkt 3.3 otrzymuje brzmienie:
                  „3.3.   Nieobowiązkowa terminologia stosowana do celów etykietowania

                  Na żądanie kierownik zespołu degustatorów może potwierdzić, że oceniane oliwy są zgodne z definicjami i przedziałami odpowiadającymi wyłącznie następującym określeniom, w zależności od stopnia intensywności i percepcji cech oliwy.
                  Cechy pozytywne (owocowy, gorzki i ostry): W odniesieniu do intensywności percepcji:

                              —

                              określenie mocny stosuje się, jeżeli mediana danej cechy jest wyższa niż 6,

                              —

                              określenie średni stosuje się, jeżeli mediana danej cechy wynosi 3–6,

                              —

                              określenie lekki stosuje się, jeżeli mediana danej cechy jest niższa niż 3.

                                 Owocowy

                              charakterystyczny dla oliwy ogół doznań węchowych, zależnych od odmiany oliwek, właściwych dla oliwy z oliwek uzyskanej ze zdrowych i świeżych oliwek, niezdominowanej zapachem ani zielonych, ani dojrzałych oliwek. Doznania te odbierane są bezpośrednio lub poprzez jamę nosowo-gardłową.

                                 Owocowy niedojrzały

                              charakterystyczny dla oliwy ogół doznań węchowych przypominających zapach niedojrzałych owoców, zależnych od odmiany oliwek i właściwych dla oliwy z oliwek uzyskanej z zielonych, zdrowych i świeżych oliwek. Doznania te odbierane są bezpośrednio lub poprzez jamę nosowo-gardłową.

                                 Owocowy dojrzały

                              charakterystyczny dla oliwy ogół doznań węchowych przypominających zapach dojrzałych owoców, zależnych od odmiany oliwek, właściwych dla oliwy z oliwek uzyskanej ze zdrowych i świeżych oliwek. Doznania te odbierane są bezpośrednio lub poprzez jamę nosowo-gardłową.

                                 Oliwa zrównoważona

                              oliwa, która nie wykazuje braku równowagi, co oznacza wrażenie węchowo-smakowe i dotykowe, w którym mediana goryczy i mediana ostrego smaku są co najwyżej o dwa punkty wyższe od mediany owocowego smaku/zapachu.

                                 Oliwa łagodna

                              oliwa, w odniesieniu do której mediana goryczy i ostrego smaku jest niższa lub równa 2.

                        Wykaz określeń w odniesieniu do intensywności percepcji:

                              Określenia pod warunkiem przedstawienia świadectwa badania organoleptycznego

                              Mediana danej cechy

                              Owocowy

                              —

                              Owocowy dojrzały

                              —

                              Owocowy niedojrzały

                              —

                              Lekko owocowy

                              mniej niż 3

                              Średnio owocowy

                              od 3 do 6

                              Mocno owocowy

                              ponad 6

                              Owocowy lekko dojrzały

                              mniej niż 3

                              Owocowy średnio dojrzały

                              od 3 do 6

                              Owocowy mocno dojrzały

                              ponad 6

                              Owocowy lekko niedojrzały

                              mniej niż 3

                              Owocowy średnio niedojrzały

                              od 3 do 6

                              Owocowy mocno niedojrzały

                              ponad 6

                              Lekko gorzki

                              mniej niż 3

                              Średnio gorzki

                              od 3 do 6

                              Mocno gorzki

                              ponad 6

                              Lekko ostry

                              mniej niż 3

                              Średnio ostry

                              od 3 do 6

                              Mocno ostry

                              ponad 6

                              Oliwa zrównoważona

                              Mediana goryczy i mediana ostrego smaku są co najwyżej o dwa punkty wyższe od mediany owocowego smaku/zapachu.

                              Oliwa łagodna

                              Mediana goryczy i mediana ostrego smaku są niższe lub równe 2.”

                  2)

                  pkt 9.1.1 otrzymuje brzmienie:

                              „9.1.1.

                              Degustatorzy podnoszą szklankę, nie zdejmując z niej szkła zegarkowego, i lekko ją przechylają; następnie w tej pozycji wykonują pełny obrót szklanki, tak aby wnętrze szklanki było w jak największym stopniu zwilżone. Po zakończeniu tego etapu degustatorzy zdejmują szkło zegarkowe i wąchają próbkę, wykonując powolne, głębokie oddechy w celu dokonania oceny oliwy. Wąchanie oliwy nie powinno trwać dłużej niż 30 sekund. Jeżeli w tym czasie degustator nie wyciągnie żadnego wniosku, musi zrobić krótką przerwę zanim podejmie kolejną próbę.
                              Po zakończeniu badania zapachu degustatorzy oceniają wrażenie podpoliczkowe (ogólne retronosowe wrażenie zapachu, smaku i dotyku). Aby dokonać takiej oceny, degustatorzy biorą do ust. mały łyk oliwy o objętości około 3 ml. Niezwykle ważne jest rozprowadzenie oliwy na całej powierzchni jamy ustnej, od przedniej części ust. i języka, poprzez boczne obszary jamy ustnej, do tylnej części jamy oraz podniebienia i gardła, ponieważ wiadomo jest, że intensywność percepcji smaków i wrażeń dotykowych różni się w zależności od obszaru języka, podniebienia i gardła.
                              Należy podkreślić, że istotne jest bardzo powolne rozprowadzenie dostatecznej ilości oliwy na tylnej części języka w kierunku podniebienia i jednoczesne koncentrowanie się na kolejności, w jakiej pojawiają się wrażenia goryczy i ostrego smaku. Jeżeli degustator nie postąpi w taki sposób, w przypadku niektórych rodzajów oliwy oba te bodźce smakowe mogą umknąć jego uwadze lub ostry smak może zagłuszyć gorycz.
                              Krótkie, następujące po sobie oddechy i wciąganie powietrza ustami pozwala degustatorowi nie tylko na rozprowadzenie w pełni próbki w całej jamie ustnej, ale także na wyczucie lotnych substancji aromatycznych poprzez jamę gardłowo-nosową poprzez wymuszenie użycia tej części jamy ustnej.

                                 N.B. Kiedy degustatorzy nie wyczuwają owocowego smaku w próbce a intensywność decydującej o zaklasyfikowaniu cechy negatywnej wynosi co najwyżej 3,5, wówczas kierownik zespołu degustatorów może podjąć decyzję, aby degustatorzy zbadali próbkę jeszcze raz w temperaturze otoczenia (COI/T.20/Doc. No 6/Rev. 1, wrzesień 2007 r., sekcja 3 – Ogólne wskazówki dotyczące urządzenia pomieszczenia, w którym odbywa się badanie), określając jednocześnie pojęcie »temperatura otoczenia« i jego kontekst. Kiedy próbka osiągnie temperaturę pomieszczenia, degustatorzy badają ją ponownie jedynie w celu sprawdzenia, czy wyczuwają w niej smak/zapach owocowy. Jeśli tak, powinni oznaczyć jego intensywność na skali.
                              Należy także uwzględnić wrażenie dotykowe związane z pikantnością. W tym celu zaleca się połknięcie oliwy.”;

                  3)

                  pkt 9.4 otrzymuje brzmienie:
                  „9.4.   Klasyfikacja oliwy

                  Oliwa klasyfikowana jest zgodnie z wymienionymi poniżej kategoriami, w zależności od mediany wad i mediany charakteru owocowego. Medianę wad określa się jako medianę wady odebranej z największą intensywnością. Mediana wad i mediana charakteru owocowego przedstawiane są z dokładnością do jednego miejsca po przecinku.
                  Klasyfikacji oliwy dokonuje się poprzez porównanie wartości mediany wad i mediany charakteru owocowego z przedstawionymi poniżej przedziałami odniesienia. Ponieważ przy ustalaniu poziomów przedziałów uwzględniono błąd metody, uznaje się, iż poziomy te są ostateczne. Pakiety oprogramowania umożliwiają przedstawienie klasyfikacji w formie tabeli danych statystycznych lub w formie wykresu.

                              a)

                              Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia: mediana wad jest równa 0, a mediana charakteru owocowego jest wyższa niż 0;

                              b)

                              Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia: mediana wad jest wyższa niż 0, ale nie przekracza 3,5, a mediana charakteru owocowego jest wyższa niż 0;

                              c)

                              Oliwa z oliwek typu lampante: mediana wad jest wyższa niż 3,5 lub mediana wad jest niższa lub równa 3,5, a mediana charakteru owocowego jest równa 0.

                                 Uwaga 1:

                              Jeżeli mediana cech dotyczących goryczy lub ostrego smaku jest wyższa niż 5,0, kierownik zespołu zaznacza to na świadectwie badania oliwy z oliwek.
                              W przypadku analiz przeprowadzonych w ramach kontroli zgodności przeprowadza się jeden test. W przypadku sprzeczności ocen należy zorganizować przeprowadzenie dwóch ocen w różnych sesjach. Wyniki ocen z obu sesji muszą być statystycznie jednorodne. (zob. pkt 9.5). Jeśli tak nie jest, próbkę należy zbadać ponownie na dwóch sesjach. Ostateczną wartość mediany cech decydujących o zaklasyfikowaniu oblicza się stosując średnią obu median.”;

                  4)

                  dodaje się pkt 9.5 w brzmieniu:
                  „9.5.   Kryteria przyjmowania i odrzucania podwójnych oznaczeń

                  Zdefiniowany poniżej błąd znormalizowany należy wykorzystywać w celu ustalenia, czy dwa wyniki wykonanej dwa razy analizy są statystycznie jednorodne lub dopuszczalne:

                  Gdzie Me1 i Me2 to mediany otrzymane w wyniku dwóch analiz (odpowiednio pierwszej i drugiej) a U1 i U2 to niepewności rozszerzone uzyskane dla tych dwóch wartości, obliczone w sposób następujący, zgodnie z dodatkiem:

                     U
                     1 = c × s* and

                  Dla niepewności rozszerzonej, c = 1,96; stąd
                  U1 = 0,0196 × CVr × Me1

                  gdzie CVr
                      jest odpornym współczynnikiem zmienności.
                  Aby można było stwierdzić, że dwie otrzymane wartości nie różnią się pod względem statystycznym, En
                      nie może być większe od 1,0.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/931 z dnia 31 maja 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy zastosować do wniosków o pozwolenie na przywóz, złożonych w okresie od dnia 19 maja 2017 r. do dnia 26 maja 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2081, w odniesieniu do niektórych zbóż pochodzących z Ukrainy

text:
               1.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/931
   z dnia 31 maja 2017 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy zastosować do wniosków o pozwolenie na przywóz, złożonych w okresie od dnia 19 maja 2017 r. do dnia 26 maja 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2081, w odniesieniu do niektórych zbóż pochodzących z Ukrainy
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2081 (2) otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych zbóż pochodzących z Ukrainy.

               (2)

               W art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2081 ustalono dla okresu od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. ilość w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4306 na 960 000 ton.

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 19 maja 2017 r. od godziny 13.00 do dnia 26 maja 2017 r. do godziny 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, w odniesieniu do kontyngentu o numerze porządkowym 09.4306, są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości objętych wnioskami dotyczącymi danego kontyngentu, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (4)

               Należy również zaprzestać wydawania pozwoleń na przywóz dla kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4306, o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2081, w bieżącym okresie obowiązywania kontyngentu.

               (5)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz produktów objętych kontyngentem o numerze porządkowym 09.4306, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2081, złożonymi w okresie od dnia 19 maja 2017 r. od godziny 13.00 do dnia 26 maja 2017 r. do godziny 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, stosuje się współczynnik przydziału 86,524176 % w odniesieniu do wniosków złożonych w ramach kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4306.
   2.   W bieżącym okresie obowiązywania kontyngentu zawiesza się, od dnia 26 maja 2017 r. od godziny 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, składanie nowych wniosków o wydanie pozwoleń w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4306, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia (UE) 2015/2081.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2081 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych zbóż pochodzących z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 81).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 823/2014 z dnia 28 lipca 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               29.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 223/22

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 823/2014
   z dnia 28 lipca 2014 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  TR

                  44,1

                  XS

                  56,8

                  ZZ

                  50,5

                  0707 00 05

                  MK

                  65,0

                  TR

                  81,4

                  ZZ

                  73,2

                  0709 93 10

                  TR

                  94,7

                  ZZ

                  94,7

                  0805 50 10

                  AR

                  123,5

                  BO

                  98,4

                  CL

                  153,3

                  NZ

                  145,2

                  TR

                  74,0

                  UY

                  114,6

                  ZA

                  133,9

                  ZZ

                  120,4

                  0806 10 10

                  BR

                  154,3

                  CL

                  81,7

                  EG

                  159,6

                  MA

                  154,4

                  TR

                  152,4

                  ZZ

                  140,5

                  0808 10 80

                  AR

                  93,9

                  BR

                  111,9

                  CL

                  115,4

                  NZ

                  130,3

                  US

                  159,4

                  ZA

                  116,6

                  ZZ

                  121,3

                  0808 30 90

                  AR

                  71,8

                  CL

                  81,4

                  NZ

                  177,1

                  ZA

                  90,3

                  ZZ

                  105,2

                  0809 10 00

                  MK

                  106,1

                  TR

                  240,9

                  XS

                  111,2

                  ZZ

                  152,7

                  0809 29 00

                  CA

                  664,5

                  TR

                  290,5

                  US

                  344,6

                  ZZ

                  433,2

                  0809 30

                  MK

                  72,6

                  TR

                  139,3

                  ZZ

                  106,0

                  0809 40 05

                  BA

                  55,3

                  MK

                  53,5

                  TR

                  141,2

                  ZZ

                  83,3

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.