title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1804 z dnia 28 października 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do zmian wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, kontroli zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz systemu kontroli w odniesieniu do wzajemnej zgodności

text:
                  29.10.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 276/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1804
         z dnia 28 października 2019 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do zmian wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, kontroli zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz systemu kontroli w odniesieniu do wzajemnej zgodności
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 62 ust. 2 akapit pierwszy lit. a)–d) i h) i art. 78 akapit pierwszy lit. b) i c) oraz jego art. 96 ust. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 (2)państwa członkowskie mogą upoważnić beneficjentów płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3) do zmiany ich pojedynczych wniosków odnośnie do wykorzystania działek rolnych zgłoszonych po upływie ostatecznego terminu składania pojedynczego wniosku, w należycie uzasadnionych okolicznościach. W sezonie wegetacyjnym może zaistnieć potrzeba dostosowania przez beneficjentów planu upraw w stosunku do upraw lub ich lokalizacji. Może to wynikać ze zmiany warunków pogodowych lub innych warunków rolniczych. Beneficjenci płatności, o której mowa w art. 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (4), mogą znajdować się w podobnej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do międzyplonów. W związku z tym należy również umożliwić państwom członkowskim upoważnienie tych beneficjentów do zmiany pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w odniesieniu do wykorzystania działek zgłoszonych do celów płatności, o której mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Ponadto ustęp ten należy skreślić z art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 i uwzględnić w jego art. 15, ponieważ dotyczy on zmian w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność. Należy również wyjaśnić, że zmiany te mogą zostać wprowadzone po upływie ogólnych terminów powiadamiania o zmianach, a państwa członkowskie mogą ustalić ostateczny termin ich zgłaszania.

                     (2)

                     Art. 15 ust. 1b przewiduje możliwość wprowadzania zmian w pojedynczych wnioskach lub wnioskach o płatność, w przypadku których przeprowadzane są kontrole w formie monitorowania. Należy wyjaśnić, że przepis ten odnosi się do możliwości zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność w następstwie tymczasowych wyników kontroli w formie monitorowania. Należy również określić, czego mogą dotyczyć te zmiany.

                     (3)

                     W art. 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 określony jest termin dokonywania zmian w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność. W art. 15 ust. 3 tego rozporządzenia określono sytuacje, w których zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność nie są już możliwe. Zasady te nie mają zastosowania w przypadku, gdy beneficjenci podlegają kontrolom w formie monitorowania ze względu na specyfikę tych rodzajów kontroli. Należy zatem wyjaśnić, kiedy beneficjenci mogą dokonywać takich zmian. Ponadto należy umożliwić właściwym organom ustalenie daty powiadomienia o takich zmianach na poziomie systemu pomocy, środka wsparcia lub rodzaju operacji poddawanych kontroli w formie monitorowania.

                     (4)

                     Państwa członkowskie mogą zdecydować się na przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania w odniesieniu do niektórych systemów pomocy, środków wsparcia, rodzajów operacji lub wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności, przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli na miejscu opartej na próbie w odniesieniu do innych systemów, środków, rodzajów operacji lub wymogów i norm. Może to prowadzić do sytuacji, w których w wyniku kontroli w formie monitorowania ujawnione zostaną ustalenia mające znaczenie dla ustalenia zgodności z zasadami systemów, środków, rodzajów operacji lub norm i wymogów dotyczących wzajemnej zgodności, z zastrzeżeniem kontroli opartych na próbie. Należy zatem ustanowić zasady dotyczące sposobu uwzględniania tych ustaleń.

                     (5)

                     Należy wyjaśnić, że zastosowanie ma obowiązek wzajemnego powiadamiania, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, jak również wymogi i normy odnoszące się do zasady wzajemnej zgodności. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 27.

                     (6)

                     Art. 38 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 dotyczy pomiaru obszaru. Jednak ust. 1 tego artykułu odnosi się do możliwości ograniczenia kontroli kwalifikowalności i pomiaru powierzchni działek do dobranej losowo próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność. W celu zapewnienia jasności przepisy dotyczące weryfikacji warunków kwalifikowalności należy usunąć z art. 38 i włączyć do art. 39.

                     (7)

                     Państwa członkowskie mogą zdecydować się na przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania w odniesieniu do niektórych systemów pomocy lub środków wsparcia lub rodzajów operacji zgodnie z art. 40a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli na miejscu opartych na próbie, które obejmują pomiar obszaru określony w art. 38 tego rozporządzenia w odniesieniu do innych systemów, środków lub operacji. Może to prowadzić do sytuacji, w których działka rolna zmierzona zgodnie z kontrolą na miejscu opartą na próbie, różni się od obszaru ustalonego jako podstawa do obliczenia pomocy lub wsparcia, w przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania. W związku z tym w art. 38 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy wyjaśnić, który obszar należy wybrać w tych przypadkach.

                     (8)

                     Wszystkie działki rolne zadeklarowane przez beneficjenta i wybrane do kontroli na miejscu muszą być mierzone zgodnie z art. 38 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, a ich warunki kwalifikowalności zweryfikowane zgodnie z art. 39 tego rozporządzenia. Obejmuje to działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe dużych rozmiarów użytkowane wspólnie przez kilku beneficjentów, co może pociągać za sobą duże obciążenie pracą dla właściwych organów. Aby ograniczyć obciążenie pracą przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego poziomu ochrony funduszy unijnych, należy przewidzieć możliwość zastąpienia pomiarów i kontroli kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do regularnej aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych oraz określić warunki, na jakich właściwe organy mogą korzystać z tej możliwości.

                     (9)

                     Jeżeli weryfikacja kwalifikowalności działek rolnych podczas kontroli na miejscu dotyczącej środków rozwoju obszarów wiejskich jest ograniczona do losowo wybranej próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o płatność, może się zdarzyć, że niektóre kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki nie zostaną odpowiednio sprawdzone. W art. 39 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy zatem przewidzieć wybór dodatkowej próby na podstawie ryzyka, która umożliwi weryfikację takich kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków.

                     (10)

                     Głównym celem kontroli w formie monitorowania jest wspieranie beneficjentów w spełnianiu kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków oraz umożliwienie im rozwiązania ujawnionych problemów. W tym celu ważne jest doprecyzowanie spoczywającego na właściwych organach obowiązku terminowego kontaktowania się z beneficjentami, w szczególności w odniesieniu do ostrzeżeń i tymczasowych wyników zautomatyzowanej analizy szeregu czasowego danych satelitarnych. W związku z tym w art. 40a ust. 1 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy określić kluczowe zasady dotyczące przekazywania tymczasowych wyników kontroli w formie monitorowania przez właściwe organy.

                     (11)

                     Art. 40a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 odnosi się do inspekcji fizycznych. Należy wyjaśnić, że te inspekcje fizyczne nie oznaczają pomiaru obszaru, chyba że trzeba stwierdzić, czy wnioskowana pomoc lub wsparcie kwalifikują się do otrzymania wsparcia.

                     (12)

                     W przypadku gdy właściwe organy przeprowadzają kontrole na miejscu oparte na próbie zgodnie z art. 38 i 39 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, mogą ograniczyć liczbę kontroli do losowo wybranej próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność. Należy zezwolić na taki sam poziom elastyczności, jeżeli zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. c) kontrole w formie monitorowania wymagają kontroli na podstawie próby w odniesieniu do działek rolnych beneficjentów, których dotyczą kryteria kwalifikowalności, których nie można monitorować.

                     (13)

                     Zautomatyzowana procedura stosowana w ramach kontroli w formie monitorowania może ujawnić ustalenia, które są istotne dla określenia kwalifikowalności w odniesieniu do programów obszarowych, środków obszarowych lub wymogów i norm istotnych z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności, nieobjętych kontrolą w formie monitorowania. Aby umożliwić właściwym organom sprawne dostosowanie się do coraz częstszego stosowania kontroli w formie monitorowania, należy zezwolić tym organom na pewną elastyczność w stosowaniu wymogu, zgodnie z którym wszystkie istotne informacje, którymi dysponują, muszą zostać uwzględnione do celów ustalenia spełnienia kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, a także wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności. Taka elastyczność powinna być ograniczona w czasie, aby zapewnić równe traktowanie rolników. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 40a. Ponadto w przypadku zastosowania takiej elastyczności właściwe organy powinny wziąć pod uwagę odpowiednie ustalenia dotyczące doboru próby kontrolnej opartej na analizie ryzyka w odniesieniu do systemów, środków lub typów operacji, a także zasady wzajemnej zgodności w kolejnym roku składania wniosków. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 34 ust. 2 i 3 oraz art. 69 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.

                     (14)

                     Art. 40b zobowiązuje państwa członkowskie do powiadomienia Komisji o podjętej przez nie decyzji o prowadzeniu kontroli w formie monitorowania i podania niektórych danych. Aby zagwarantować, że powiadomienie będzie zawierało kluczowe informacje, które mogą się zmieniać, w miarę jak właściwe organy w państwach członkowskich będą rozszerzać zakres stosowania kontroli w formie monitorowania, Komisja powinna co roku do dnia 1 listopada przesyłać państwom członkowskim wzór powiadomień. Należy zatem odpowiednio zmienić akapit pierwszy art. 40b. Należy również skreślić akapit drugi art. 40b, ponieważ odnosił się on wyłącznie do roku składania wniosków 2018 i w związku z tym jest nieaktualny.

                     (15)

                     W art. 40a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 określono ramy prawne zastąpienia kontroli na miejscu związanych z obszarem kontrolami w formie monitorowania w oparciu o dane z satelitów Sentinel programu Copernicus lub inne dane o co najmniej równoważnej wartości. Dane te mogą również być istotne dla ustalenia zgodności z określonymi wymogami i normami mającymi znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności. W celu zmniejszenia obciążenia kontrolami i maksymalnego zwiększenia inwestycji, których potrzebują właściwe organy, aby zastąpić obecną metodę kontroli na miejscu kontrolami w formie monitorowania, należy ustanowić ramy prawne w celu określenia warunków, w których kontrole w formie monitorowania mogą zastąpić kontrole na miejscu w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności.

                     (16)

                     Należy określić minimalny wskaźnik kontroli w celu zapewnienia, aby kontrole wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności były zadowalające w okolicznościach, w których dane dostarczone przez satelity Sentinel programu Copernicus nie są odpowiednie. Inspekcje fizyczne w terenie powinny być konieczne wyłącznie wtedy, gdy dowody zgromadzone przy użyciu nowych technologii, takich jak geotagowane zdjęcia i bezzałogowe systemy powietrzne, lub innej odpowiedniej dokumentacji nie przynoszą jednoznacznych rezultatów, lub gdy właściwe organy przewidują, że żaden z dowodów tego rodzaju nie będzie wystarczający do celów kontroli wymogów i norm, których nie można monitorować.

                     (17)

                     Kontrole w formie monitorowania mogłyby również pomóc beneficjentom w przestrzeganiu wymogów i norm związanych z zasadą wzajemnej zgodności. Można to osiągnąć poprzez nałożenie na organy krajowe wymogu ustanowienia odpowiednich narzędzi do przekazywania beneficjentom w odpowiednim czasie tymczasowych wyników kontroli w formie monitorowania wymogów i norm w zakresie zasady wzajemnej zgodności oraz umożliwienie beneficjentowi naprawy sytuacji lub innego skorygowania jej przed umieszczeniem wniosków w sprawozdaniu z kontroli. Ta możliwość nie powinna naruszać systemu wczesnego ostrzegania przewidzianego w art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

                     (18)

                     Aby monitorować proces wdrażania kontroli w formie monitorowania czy przestrzegana jest zasada wzajemnej zgodności, należy nałożyć na państwa członkowskie obowiązek zgłaszania.

                     (19)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014.

                     (20)

                     Elastyczność wprowadzona nowym ust. 4 art. 40a i art. 70a ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r., aby spełniła swój cel, ponieważ dokładnie kiedy państwa członkowskie rozpoczną kontrole w formie monitorowania i stosowanie nowej technologii związanej z tymi kontrolami, mogą one napotkać trudności w spełnieniu wymogu uwzględnienia wszystkich istotnych informacji w celu określenia spełnienia kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, a także wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności.

                     (21)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich i Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 809/2014 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 14 uchyla się ust. 4;

                        2)

                        art. 15 otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 15

                           Zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność

                              1.   Po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności mogą być dodane lub dostosowane w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane.
                              Zmian dotyczących użytkowania systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach.
                              Jeśli zmiany, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, takie dokumenty lub umowy można również odpowiednio zmieniać.

                              1a.   Jeżeli beneficjent został powiadomiony o wynikach kontroli wstępnych, o których mowa w art. 11 ust. 4, beneficjent ten może wprowadzać zmiany do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w celu zawarcia wszystkich koniecznych korekt w odniesieniu do poszczególnych działek zgodnie z wynikami tych kontroli krzyżowych, jeżeli wykazały możliwą niezgodność.

                              1b.   Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 40a, a właściwe organy przekazały tymczasowe wyniki na poziomie działki zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), beneficjenci mogą zmieniać swoje pojedyncze wnioski lub wnioski o płatność w odniesieniu do dostosowania lub użytkowania poszczególnych działek rolnych objętych kontrolą w formie monitorowania, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane. Indywidualne uprawnienia do płatności mogą zostać dodane w przypadkach, gdy zmiana pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność prowadzi do zwiększenia deklarowanej powierzchni.

                              2.   Zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy i drugi są zgłaszane właściwym organom najpóźniej do dnia 31 maja danego roku, z wyjątkiem Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji, gdzie są one zgłaszane do dnia 15 czerwca danego roku.
                              Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin zgłaszania takich zmian. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, który to termin ustanowiono zgodnie z art. 13 ust. 1.
                              Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego, w należycie uzasadnionych okolicznościach, państwa członkowskie mogą zezwolić beneficjentowi na zmianę w późniejszym terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w odniesieniu do wykorzystania działek rolnych zgłoszonych do celów płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska zgodnie z tytułem III rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub płatności z tytułu obszarów Natura 2000 i płatności związanych z ramową dyrektywą wodną zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, pod warunkiem że nie stawia to beneficjenta w bardziej korzystnej sytuacji pod względem wypełnienia obowiązków wynikających z wniosku pierwotnego. W takim przypadku państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ostatecznym terminie zgłaszania takich zmian właściwemu organowi.
                              Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

                              2a.   Zmiany dokonane w następstwie kontroli wstępnych zgodnie z ust. 1a zgłasza się właściwemu organowi najpóźniej dziewięć dni kalendarzowych po ostatecznym terminie przekazania beneficjentowi wyników kontroli wstępnych, o którym mowa w art. 11 ust. 4.
                              Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

                              2b.   Zmiany w następstwie przekazania tymczasowych wyników na poziomie działki zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), zgłoszone zgodnie z ust. 1b, są zgłaszane właściwemu organowi w terminie ustalonym przez ten właściwy organ na poziomie systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju operacji. Termin ten wynosi co najmniej 15 dni kalendarzowych przed terminem wypłaty pierwszej raty lub zaliczek zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
                              Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

                              3.   Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakimkolwiek przypadku niezgodności w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola na miejscu ujawni niezgodności, zmiany zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczy taka niezgodność.
                              Do celów akapitu pierwszego obowiązku określonego w art. 40a ust. 1 lit. d) nie uznaje się za powiadomienie beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia przez właściwy organ kontroli na miejscu.”;

                        3)

                        art. 27 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                        „Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie odpowiednie ustalenia poczynione w ramach kontroli zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami dotyczącymi systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wymogami i normami mającymi znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności lub wsparcia w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego były przekazywane do właściwego organu odpowiedzialnego za przyznanie odpowiedniej płatności. Państwa członkowskie zapewniają również, aby publiczne lub prywatne organy certyfikujące, o których mowa w art. 38 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, powiadamiały właściwy organ odpowiedzialny za przyznawanie płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska o jakichkolwiek ustaleniach istotnych dla prawidłowego przyznawania takiej płatności na rzecz beneficjentów, którzy zdecydowali się na spełnianie zobowiązań w ramach równoważności przez certyfikację.”;

                        4)

                        w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    w ust. 2 dodaje się akapit czwarty w brzmieniu:
                                    „Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka, o której mowa w akapicie drugim lit. d).”;

                                    b)

                                    w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Do celów art. 32 i 33 wybiera się losowo 20–25 % minimalnej liczby beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu, a w przypadku stosowania art. 32 ust. 2a – –100 % kolektywów i 20–25 % zobowiązań, które zostaną poddane kontroli na miejscu. Pozostałą liczbę beneficjentów i zobowiązań, którzy/które zostaną poddani/poddane kontroli na miejscu, wybiera się na podstawie analizy ryzyka. Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka.”;

                        5)

                        w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                                       „1.   Faktyczny pomiar powierzchni działek rolnych w ramach kontroli na miejscu może być ograniczony do próby dobranej losowo obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich. Jeżeli w toku kontroli takiej próby wykazana zostanie niezgodność, pomiarowi należy poddać wszystkie działki rolne lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.”;

                                    b)

                                    dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu:

                                       „9.   Jeżeli kwalifikujący się obszar, mierzony zgodnie z ust. 1–8, różni się od obszaru ustalonego jako podstawa do obliczenia pomocy lub wsparcia, w przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania zgodnie z art. 40a, pierwszeństwo ma obszar zmierzony zgodnie z ust. 1–8 niniejszego artykułu.

                                       10.   W szczególnym przypadku, gdy działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe użytkowane są wspólnie przez kilku beneficjentów, faktyczny pomiar może zostać zastąpiony kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że kontrole te są przeprowadzane na wszystkich takich działkach w okresie maksymalnie trzech lat, a właściwy organ może wykazać, że skuteczne procedury operacyjne są zgodne z zasadami określonymi w art. 7 niniejszego rozporządzenia, a także mogą skutecznie wpływać na poziom odzysku.”;

                        6)

                        w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                                       „1.   Kontrole zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami odnośnie do działek rolnych w ramach kontroli na miejscu mogą być ograniczone do próby dobranej losowo obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich.
                                       Jednak w przypadku środków rozwoju obszarów wiejskich, jeżeli niektóre kryteria kwalifikowalności, zobowiązania lub inne obowiązki dotyczące działek rolnych nie mogą być odpowiednio sprawdzone podczas ograniczania kontroli do losowo wybranej próby zgodnie z akapitem pierwszym, wybiera się dodatkową próbę na podstawie ryzyka umożliwiającą sprawdzenie tych kryteriów, zobowiązań lub obowiązków.
                                       W przypadku gdy losowo wybrana próba lub próba wybrana na podstawie analizy ryzyka wykażą jakąkolwiek niezgodność, wszystkie działki rolne zostaną poddane weryfikacji pod kątem kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.
                                       Kwalifikowalność działek rolnych weryfikuje się za pomocą wszelkich odpowiednich środków, w tym za pomocą dowodów przedstawionych przez beneficjenta na wniosek właściwego organu. Weryfikacja ta, w stosownych przypadkach, obejmuje również sprawdzenie uprawy. W tym celu, w uzasadnionych przypadkach, wymaga się dodatkowych dowodów.”;

                                    b)

                                    ust. 4 otrzymuje brzmienie:

                                       „4.   W szczególnym przypadku, gdy działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe użytkowane są wspólnie przez kilku beneficjentów, weryfikacja pod kątem kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków może zostać zastąpiona kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że kontrole te są przeprowadzane na wszystkich takich działkach w okresie maksymalnie trzech lat, a właściwy organ może wykazać, że skuteczne procedury operacyjne są zgodne z zasadami określonymi w art. 7 niniejszego rozporządzenia, a także mogą skutecznie wpływać na poziom odzysku.”;

                        7)

                        w art. 40a wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                                (i)

                                                w lit. d) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

                                                            „d)

                                                            informują beneficjentów o decyzji dotyczącej przeprowadzenia kontroli w formie monitorowania i ustanawiają odpowiednie narzędzia do komunikacji z beneficjentami co najmniej w sprawie tymczasowych wyników na poziomie działki w ramach procedury ustanowionej zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu, ostrzeżeń i wnioskowanych dowodów do celów lit. b) i c). Właściwe organy zapewniają terminową komunikację z beneficjentami w celu wsparcia ich w spełnianiu kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków oraz umożliwiają beneficjentom naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej przed umieszczeniem wniosków w sprawozdaniu z kontroli, o którym mowa w art. 41.”;

                                                (ii)

                                                akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                                                „Do celów ust. 1 lit. b) i c) inspekcje fizyczne w terenie przeprowadza się wtedy, gdy odpowiednie dowody, w tym dowody przedstawione przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, nie pozwalają na stwierdzenie kwalifikowalności pomocy lub wsparcia, o które wnioskowano. Inspekcje fizyczne w terenie mogą ograniczać się do kontroli kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, odpowiednich dla stwierdzenia kwalifikowalności pomocy lub wsparcia, o które wnioskowano. Te inspekcje fizyczne obejmują pomiar obszaru tylko wtedy, gdy jest to konieczne do stwierdzenia zgodności z tymi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami lub innymi obowiązkami.”;

                                                (iii)

                                                dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
                                                „Do celów ust. 1 lit. c) kontrole kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, które nie mogą być monitorowane przy pomocy danych pochodzących z satelitów Sentinel programu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości, mogą ograniczać się do próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych zgłoszonych przez beneficjenta. Właściwy organ może wybrać tę próbę losowo lub na podstawie innych kryteriów. W przypadku gdy próba działek rolnych jest wybierana losowo, a kontrole wykazują jakiekolwiek niezgodności, właściwy organ dokonuje ekstrapolacji wniosków z próby lub kontroluje wszystkie działki rolne. W przypadku gdy próba jest wybierana na podstawie innych kryteriów, a kontrole wykazują jakiekolwiek niezgodności, właściwy organ sprawdza wszystkie działki rolne.”;

                                    b)

                                    dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

                                       „4.   W przypadku gdy procedura, o której mowa w ust. 1 lit. a), ujawnia ustalenia dotyczące systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wymogów lub norm, które nie są sprawdzane przez monitorowanie, właściwe organy mogą podjąć decyzję o uwzględnieniu tych ustaleń wyłącznie w odniesieniu do beneficjentów wybranych zgodnie z art. 30, 31, 32 i 68 w odniesieniu do kontroli na miejscu systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich i wymogów lub norm nieobjętych kontrolą w formie monitorowania. Odstępstwo jest ograniczone do trzech lat następujących po dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym właściwy organ rozpoczął przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania.”;

                        8)

                        w art. 40b wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, w którym rozpoczynają prowadzenie kontroli w formie monitorowania, o swojej decyzji o prowadzeniu kontroli w formie monitorowania i wskazują programy lub środki bądź rodzaje operacji, a także w stosownych przypadkach obszary takich programów lub środków podlegające kontrolom w formie monitorowania oraz kryteria stosowane przy ich wyborze. Do dnia 1 listopada każdego roku kalendarzowego Komisja przedstawia wzór powiadomień wyszczególniający elementy, które należy zawrzeć w takim powiadomieniu.”;

                                    b)

                                    skreśla się akapit drugi;

                        9)

                        w art. 41 ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                        „Jeżeli kontrolę na miejscu przeprowadza się metodą teledetekcji zgodnie z art. 40 lub metodą monitorowania zgodnie z art. 40a, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzedstawieniu beneficjentowi do podpisania sprawozdania z kontroli, o ile podczas kontroli z wykorzystaniem teledetekcji lub monitorowania nie stwierdzono żadnych niezgodności. Jeżeli takie kontrole lub monitorowanie wykazują jakiekolwiek niezgodności, beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania z kontroli, zanim właściwy organ wyciągnie wnioski z ustaleń w zakresie ewentualnych zmniejszeń, odmów, wycofań lub kar administracyjnych. W przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania, obowiązek ten uznaje się za spełniony, jeżeli beneficjenci są informowani o niezgodnościach za pośrednictwem narzędzi ustanowionych w celu komunikowania się z beneficjentami zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), a beneficjenci mają możliwość zakwestionowania niezgodności, zanim właściwy organ wyciągnie wnioski z ustaleń w zakresie ewentualnych zmniejszeń, odmów, wycofań lub kar administracyjnych.”;

                        10)

                        w art. 69 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                        „Wybór próby gospodarstw, które mają zostać poddane kontroli zgodnie z art. 68, opiera się – w stosownych przypadkach – na analizie ryzyka przeprowadzonej zgodnie z mającym zastosowanie prawodawstwem lub na analizie ryzyka właściwej dla danych wymogów lub norm. Taka analiza ryzyka może opierać się na poziomie pojedynczego gospodarstwa lub na poziomie kategorii gospodarstw lub stref geograficznych. Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3 tego rozporządzenia, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka.”;

                        11)

                        w art. 70 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

                           „4.   Właściwe organy mogą przeprowadzać kontrole wymogów i norm istotnych z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności za pomocą kontroli w formie monitorowania przeprowadzanych zgodnie z art. 70a niniejszego rozporządzenia.”;

                        12)

                        dodaje się art. 70a i 70b w brzmieniu:

                           „Artykuł 70a

                           Kontrole w formie monitorowania

                              1.   Właściwe organy mogą prowadzić kontrole w formie monitorowania. W przypadku gdy się na to zdecydują:

                                          a)

                                          ustanawiają procedurę regularnych i systematycznych obserwacji, śledzenia i oceny wszystkich wymogów i norm istotnych z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności, które można monitorować przy pomocy danych pochodzących z satelitów Sentinel programu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości, przez okres umożliwiający stwierdzenie zgodności z wymogami i normami;

                                          b)

                                          przeprowadzają, w stosownych przypadkach, w celu stwierdzenia zgodności z wymogami i normami, odpowiednie działania następcze;

                                          c)

                                          prowadzą kontrole w odniesieniu do 1 % beneficjentów, których dotyczą wymogi i normy istotne z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności, których nie można monitorować przy pomocy danych pochodzących z satelitów Sentinel programu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości, i które są odpowiednie do stwierdzenia zgodności z wymogami i normami. Od 20 % do 25 % 1 % beneficjentów dobiera się losowo. Pozostałych beneficjentów wybiera się na podstawie analizy ryzyka;

                                          d)

                                          informują beneficjentów o decyzji dotyczącej przeprowadzenia kontroli w formie monitorowania i ustanawiają odpowiednie narzędzia do komunikacji z beneficjentami co najmniej w sprawie tymczasowych wyników na poziomie działki procedury ustanowionej zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu, ostrzeżeń i wnioskowanych dowodów do celów lit. b) i c). Właściwe organy zapewniają terminową komunikację z beneficjentami w celu wsparcia ich w spełnianiu wymogów i norm oraz, nie naruszając systemu wczesnego ostrzegania przewidzianego w art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, umożliwiają beneficjentom naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej przed umieszczeniem wniosków w sprawozdaniu z kontroli, o którym mowa w art. 72, lecz nie później niż w terminie jednego miesiąca po przekazaniu tymczasowych wyników.
                                          Do celów lit. b) i c) inspekcje fizyczne w terenie przeprowadza się wtedy, gdy odpowiednie dowody, w tym dowody przedstawione przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, nie pozwalają na stwierdzenie zgodności z wymogami i normami istotnymi z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności i podlegającymi kontrolom w formie monitorowania. Inspekcje fizyczne w terenie mogą ograniczać się do kontroli wymogów i norm, które są istotne dla stwierdzenia zgodności z wymogami i normami istotnymi z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności i podlegającymi kontrolom w formie monitorowania.

                              2.   Jeżeli właściwy organ prowadzi kontrole w formie monitorowania zgodnie z ust. 1, może przedstawić skuteczne procedury operacyjne zgodne z przepisami określonymi w art. 7 i 29 oraz udowodnił, że jakość systemu identyfikacji działek rolnych jest taka, jak oceniono zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, art. 25, 68, 69 i 71 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania:

                              3.   W przypadku gdy procedura, o której mowa w ust. 1 lit. a), ujawnia ustalenia dotyczące systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wymogów lub norm, które nie są sprawdzane przez monitorowanie, właściwe organy mogą podjąć decyzję o uwzględnieniu tych ustaleń wyłącznie w odniesieniu do beneficjentów wybranych zgodnie z art. 30, 31, 32 i 68 w odniesieniu do kontroli na miejscu systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich i wymogów lub norm nieobjętych kontrolą w formie monitorowania. Odstępstwo jest ograniczone do trzech lat następujących po dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym właściwy organ rozpoczął przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania.

                           Artykuł 70b
                           Powiadomienia
                           Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, w którym rozpoczęły kontrole w formie monitorowania, o swojej decyzji o wyborze kontroli w formie monitorowania zgodnie z art. 70a.”;

                        13)

                        w art. 72 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    w ust. 1 dodaje się akapit czwarty w brzmieniu:
                                    „Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 70a lit. a) ppkt (ii) i (iii), akapit drugi tego ustępu nie ma zastosowania. W sprawozdaniu z kontroli należy zamieścić wyniki kontroli w formie monitorowania na poziomie działki.”;

                                    b)

                                    ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                                       „2.   Ust. 1 stosuje się bez względu na to, czy dany beneficjent został wybrany do kontroli na miejscu zgodnie z art. 69, poddany kontroli na miejscu zgodnie z prawodawstwem mającym zastosowanie do aktów prawnych i norm zgodnie z art. 68 ust. 2, poddany kontroli w formie monitorowania zgodnie z art. 70a lub w następstwie niezgodności zgłoszonej do właściwego organu kontrolnego w jakikolwiek inny sposób.”;

                                    c)

                                    w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Beneficjent otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych niezgodnościach w terminie trzech miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu. Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 70a, beneficjent otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych niezgodnościach w terminie trzech miesięcy od upływu terminu przyznanego beneficjentowi na naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej zgodnie z art. 70a ust. 1 lit. d).”;

                                    d)

                                    w ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów szczególnych zawartych w prawodawstwie mającym zastosowanie do wymogów i norm sprawozdanie z kontroli zostaje ukończone w ciągu jednego miesiąca od daty kontroli na miejscu. Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 70a, sprawozdanie z kontroli zostaje ukończone w ciągu jednego miesiąca od upływu terminu przyznanego beneficjentowi na naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej zgodnie z art. 70a ust. 1 lit. d). Okres ten można jednak przedłużyć do trzech miesięcy w należycie uzasadnionych przypadkach, w szczególności jeżeli wymaga tego analiza chemiczna lub fizyczna.”.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Następujące punkty art. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.:

                        a)

                        pkt 7 lit. b);

                        b)

                        pkt 12 w odniesieniu do art. 70a ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

            (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1876 z dnia 4 listopada 2019 r. zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego (Roma (ChNP))

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1876
         z dnia 4 listopada 2019 r.
         zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego („Roma” (ChNP))
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Roma”, przesłany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (2)

                     Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (2).

                     (3)

                     Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (4)

                     Należy zatem zatwierdzić zmiany w specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Roma” (ChNP).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 listopada 2019 r.

               W imieniu Komisji,
               za Przewodniczącego,
               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. C 233 z 11.7.2019, s. 8.


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1877 z dnia 4 listopada 2019 r. zatwierdzające zmiany w specyfikacji dotyczącej chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego [Valle d’Itria (ChOG)]

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1877
         z dnia 4 listopada 2019 r.
         zatwierdzające zmiany w specyfikacji dotyczącej chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego [„Valle d’Itria” (ChOG)]
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Valle d’Itria”, przesłany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (2)

                     Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (2).

                     (3)

                     Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (4)

                     Należy zatem zatwierdzić zmiany w specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Valle d’Itria” (ChOG).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 listopada 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. C 171 z 20.5.2019, s. 6.


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1878 z dnia 4 listopada 2019 r. zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego Vigneti delle Dolomiti/Weinberg Dolomiten (ChOG)

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1878
         z dnia 4 listopada 2019 r.
         zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego „Vigneti delle Dolomiti”/„Weinberg Dolomiten” (ChOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Vigneti delle Dolomiti”/„Weinberg Dolomiten”, przesłany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (2)

                     Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (2).

                     (3)

                     Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (4)

                     Należy zatem zatwierdzić zmiany w specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmiany w specyfikacji opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczące nazwy „Vigneti delle Dolomiti”/„Weinberg Dolomiten” (ChOG).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 listopada 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. C 197 z 13.6.2019, s. 2.


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1879 z dnia 4 listopada 2019 r. zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego (Vallagarina (ChOG))

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1879
         z dnia 4 listopada 2019 r.
         zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego („Vallagarina” (ChOG))
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Vallagarina”, przesłany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (2)

                     Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (2).

                     (3)

                     Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (4)

                     Należy zatem zatwierdzić zmiany w specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (5)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Vallagarina” (ChOG).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 listopada 2019 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. C 235 z 12.7.2019, s. 9.


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1880 z dnia 4 listopada 2019 r. obejmujące ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 nazwę Vera de Estenas (ChNP)

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1880
         z dnia 4 listopada 2019 r.
         obejmujące ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 nazwę „Vera de Estenas” (ChNP)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 97 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja rozpatrzyła wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Vera de Estenas” i opublikowała go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

                     (2)

                     Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nazwę „Vera de Estenas” należy objąć ochroną i wpisać do rejestru, o którym mowa w art. 104 tego rozporządzenia.

                     (4)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Niniejszym obejmuje się ochroną nazwę „Vera de Estenas” (ChNP).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 listopada 2019 r. r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Phil HOGAN

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dz.U. L 235 z 12.7.2019, s. 24.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1881 z dnia 8 listopada 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w celu sklasyfikowania substancji diflubenzuron w odniesieniu do jej maksymalnego limitu pozostałości (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1881
         z dnia 8 listopada 2019 r.
         zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w celu sklasyfikowania substancji diflubenzuron w odniesieniu do jej maksymalnego limitu pozostałości
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,
         uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 17 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 zawiera wymóg określania w drodze rozporządzenia maksymalnego limitu pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej.

                     (2)

                     W tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2) określono substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

                     (3)

                     Diflubenzuron jest już uwzględniony w tej tabeli jako substancja dopuszczona do stosowania u łososiowatych, w odniesieniu do mięśni i skóry.

                     (4)

                     W dniu 7 maja 2014 r. Komisja zwróciła się do Europejskiej Agencji Leków („EMA”) o wydanie nowej opinii w sprawie diflubenzuronu zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 uwzględniającej potencjał genotoksyczny metabolitu diflubenzuronu – 4-chloroaniliny, a także wyniki najnowszych ocen diflubenzuronu jako pestycydu, dokonywanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) (3), oraz jako produktu biobójczego koordynowanych przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji (4).

                     (5)

                     W swojej opinii z dnia 7 maja 2015 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych stwierdził, że nie potwierdzono obecności metabolitu genotoksycznego w mięśniach ryb, i przyjął opinię, w której stwierdza się, że do pełnego scharakteryzowania ewentualnego ryzyka dla konsumenta wynikającego z narażenia na diflubenzuron potrzebne są dalsze dane dotyczące tworzenia się i zanikania 4-chloroaniliny w mięśniach ryb. Publicznie dostępne sprawozdania dotyczące farmakologii diflubenzuronu wskazują, że w przypadku owiec, świń i kurcząt 4-chloroanilina została uznana za mniejszy metabolit. Na podstawie tej opinii EMA zaleciła zmianę obecnego wpisu dotyczącego diflubenzuronu u gatunków łososiowatych w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 oraz ustanowienie tymczasowego MLP do czasu przedstawienia dodatkowych danych dotyczących pozostałości.

                     (6)

                     Po rozpatrzeniu zalecenia EMA Komisja wyjaśniła w marcu 2017 r., że rozporządzenie (WE) nr 470/2009 zezwala jedynie na ustanowienie tymczasowego MLP w przypadkach, gdy dane naukowe są niekompletne i nie ma podstaw, by stwierdzić, że pozostałości substancji na proponowanym poziomie stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. W przypadku diflubenzuronu istnieje możliwość, że genotoksyczny metabolit 4-chloroanilina jest obecny u poddanych leczeniu ryb w stężeniach, które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, w związku z czym, zdaniem Komisji, ustanowienie tymczasowego MLP nie zostało uznane za właściwe. Komisja podkreśliła również wnioski EFSA z 2015 r. (5) dotyczące stosowania diflubenzuronu w środkach ochrony roślin, wskazując, że dostępne dane nie były wystarczające do wykazania, iż reprezentatywne zastosowania były bezpieczne dla konsumentów. Z tych powodów Komisja zwróciła się do Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych o zmianę opinii z dnia 7 maja 2015 r.

                     (7)

                     W dniu 15 marca 2018 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych przyjął zmienioną opinię w sprawie ustanowienia maksymalnych limitów pozostałości diflubenzuronu (6). Na podstawie tej opinii EMA zaleciła, by dokonać zmiany obecnego wpisu dotyczącego diflubenzuronu u gatunków łososiowatych w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 polegającej na zmniejszeniu MLP. Wartość MLP ustala się na poziomie 10 µg/kg, aby zapewnić, by narażenie konsumentów na 4-chloroanilinę pozostawało na dopuszczalnym poziomie.

                     (8)

                     Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 EMA powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków.

                     (9)

                     EMA uznała, że ekstrapolacja wpisu dotyczącego diflubenzuronu na ryby nie jest obecnie właściwa ze względu na brak dowodów na to, że metabolit 4-chloroanilina nie tworzy się w żadnej znaczącej ilości w żadnym z gatunków, których to dotyczy.

                     (10)

                     Zgodnie z opiniami Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych i zaleceniami EMA, wydaje się konieczne, aby w celu ochrony zdrowia ludzkiego zmniejszyć MLP diflubenzuronu z 1 000 μg/kg do 10 μg/kg.

                     (11)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 37/2010.

                     (12)

                     Należy dać zainteresowanym stronom odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP diflubenzuronu.

                     (13)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 10 stycznia 2020 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER
               Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).

            (3)  Dziennik EFSA 2012; 10(9):2870. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of confirmatory data submitted for the active substance diflubenzuron” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej danych potwierdzających odnoszących się do substancji czynnej diflubenzuron).

            (4)  Sprawozdanie z oceny diflubenzuronu, dostępne na stronie http://dissemination.echa.europa.eu/Biocides/ActiveSubstances/0062-18/0062-18_Assessment_Report.pdf.

            (5)  Dziennik EFSA 2015; 13 (12): 4222. „Peer review on the review of the approval of the active substance diflubenzuron regarding the metabolite PCA” (Wzajemna ocena w zakresie przeglądu zatwierdzenia substancji czynnej diflubenzuron w odniesieniu do metabolitu PCA).

            (6)  EMA/CVMP/153976/2018 MRL Streszczenie opinii dotyczącej diflubenzuronu, 16 marca 2018 r.

            ZAŁĄCZNIK
            W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „diflubenzuron” otrzymuje brzmienie:

                        Substancja farmakologicznie czynna

                        Pozostałość znacznikowa

                        Gatunki zwierząt

                        MLP

                        Tkanki docelowe

                        Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

                        Klasyfikacja terapeutyczna

                        „Diflubenzuron

                        Diflubenzuron

                           Łososiowate

                        10 µg/kg

                        Mięśnie i skóra w naturalnych proporcjach

                        BRAK WPISU

                        Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciw ektopasożytom”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1882 z dnia 8 listopada 2019 r. otwierające procedurę przetargową dotyczącą dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 290/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1882
         z dnia 8 listopada 2019 r.
         otwierające procedurę przetargową dotyczącą dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 18 ust. 2 i art. 20 akapit pierwszy lit. m) i o),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Od kilku miesięcy ceny oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia na rynku hiszpańskim, greckim i portugalskim pozostają stale na niskim poziomie i są zbliżone do progów referencyjnych ustalonych w art. 1a ust. 1 lit. g) rozporządzenia Rady (UE) nr 1370/2013 (2).

                     (2)

                     Perspektywa kolejnych dobrych zbiorów w Unii, nagromadzenie zapasów i brak pewności co do handlu zagranicznego w chwili obecnej powodują nierównowagę między podażą i popytem, która z kolei przyczynia się do spadku cen oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia i powoduje poważne zakłócenia w dużych obszarach rynku Unii.

                     (3)

                     Hiszpania jest największym producentem oliwy z oliwek w Unii i oferuje najatrakcyjniejsze ceny. Wyjątkowo wysokie zapasy w Hiszpanii stwarzają zatem ryzyko przedłużenia i pogłębienia poważnych zakłóceń na unijnym rynku oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia.

                     (4)

                     Aby zmniejszyć nierównowagę między podażą a popytem oraz by zaradzić wspomnianym trudnym warunkom rynkowym, należy przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia.

                     (5)

                     Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1238 (3) oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1240 (4), ustanawiające wspólne zasady wdrożenia systemu prywatnego przechowywania, powinny mieć zastosowanie do dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia.

                     (6)

                     Kwotę dopłat należy ustalić w drodze procedury przetargowej, aby zapewnić elastyczny system operacyjny. W tym celu należy ustanowić kilka podokresów składania ofert.

                     (7)

                     Aby umożliwić różnym podmiotom gospodarczym korzystanie z tego środka, każdy podmiot gospodarczy powinien złożyć maksymalnie jedną ofertę przetargową w danej kategorii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia dla każdego podokresu.

                     (8)

                     Aby dopłaty do prywatnego przechowywania były skuteczne i wywarły rzeczywisty wpływ na rynek, należy je przyznawać w odniesieniu do oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia luzem. W związku z tym, że w sektorze oliwy z oliwek przechowywanie produktu jest sytuacją normalną, należy również przyjmować oferty przetargowe dotyczące oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, która jest już przechowywana.

                     (9)

                     Aby dopłaty mogły wywrzeć faktyczny wpływ na równowagę między podażą a popytem w bieżącym roku, ilości oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, z których tytułu przysługują dopłaty do prywatnego przechowywania, nie powinny być wprowadzane do obrotu w minimalnym okresie przechowywania. Minimalny okres przechowywania powinien wynosić 180 dni.

                     (10)

                     Ze względu na wydajność administracyjną i uproszczenie należy kwalifikować wyłącznie oferty przetargowe, które dotyczą ilości co najmniej 50 ton.

                     (11)

                     Aby zapobiec niekontrolowanemu spadkowi cen, szybko reagować na trudne warunki rynkowe oraz zapewnić efektywne zarządzanie przedmiotowym środkiem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

                     (12)

                     Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1

               1.   Otwiera się oddzielną procedurę przetargową dotyczącą dopłat do prywatnego przechowywania w odniesieniu do każdej z następujących kategorii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, jak określono w części VIII pkt 1 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zgodnie z art. 17 akapit pierwszy lit. b) tego rozporządzenia:

                           a)

                           oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia;

                           b)

                           oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia;

                           c)

                           oliwa lampante.

               2.   Zastosowanie mają rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1238 i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1240.

            Artykuł 2

               1.   Oferty przetargowe składa się w następujących podokresach, z których każdy kończy się o godzinie 12.00 (czasu obowiązującego w Brukseli):

                           a)

                           od dnia 21 listopada 2019 r. do dnia 26 listopada 2019 r.;

                           b)

                           od dnia 12 grudnia 2019 r. do dnia 17 grudnia 2019 r.;

                           c)

                           od dnia 22 stycznia 2020 r. do dnia 27 stycznia 2020 r.;

                           d)

                           od dnia 20 lutego 2020 r. do dnia 25 lutego 2020 r.

                     Jeżeli ostatni dzień podokresu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa o godzinie 12.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) poprzedniego dnia roboczego.

               2.   W odniesieniu do każdego podokresu podmioty gospodarcze składają nie więcej niż jedną ofertę przetargową dotyczącą każdego z produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1.

               3.   Minimalna ilość dla każdej oferty przetargowej wynosi 50 ton.

               4.   Kwota zabezpieczenia, o którym mowa w art. 40 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1240, wynosi 50 EUR za tonę.

               5.   Dopłaty przyznaje się w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1, luzem.

               6.   Oferty przetargowe można składać w odniesieniu do produktów już przechowywanych.

               7.   Oferty przetargowe można składać wyłącznie w Grecji, Hiszpanii, Francji, Chorwacji, we Włoszech, na Cyprze, na Malcie, w Portugalii i Słowenii.

            Artykuł 3
            Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszystkich dopuszczalnych ofertach przetargowych nie później niż o godzinie 12.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w dniu następującym po ostatnim dniu każdego podokresu składania ofert przetargowych, o którym mowa w art. 2 ust. 1.

            Artykuł 4
            Umowy dotyczące dopłat do prywatnego przechowywania obejmują okres przechowywania wynoszący 180 dni.

            Artykuł 5
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1370/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. określające środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych (Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 12).

            (3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1238 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 15).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1240 z dnia 18 maja 2016 r. ustalające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 71).


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2019/1891 z dnia 11 listopada 2019 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli

text:
                  12.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 291/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2019/1891
         z dnia 11 listopada 2019 r.
         wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2017/2063 z dnia 13 listopada 2017 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 13 listopada 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli.

                     (2)

                     Rada podkreśliła, że środki ograniczające powinny być stopniowe, celowe, elastyczne i odwracalne, nie powinny dotykać ogółu społeczeństwa i powinny zmierzać do umocnienia wiarygodnego i merytorycznego procesu, który może prowadzić do wynegocjowanego pokojowo rozwiązania.

                     (3)

                     W związku ze stałym pogarszaniem się sytuacji w Wenezueli w dniu 22 stycznia 2018 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/88 (2), na mocy którego ujęła siedem osób w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów zamieszczonym w załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063.

                     (4)

                     W dniu 28 maja 2018 r. Rada przyjęła konkluzje, w których stwierdziła, że przedterminowe wybory prezydenckie w Wenezueli i wybory regionalne przeprowadzone w dniu 20 maja 2018 r. nie były ani wolne, ani uczciwe. Unia zaapelowała o przeprowadzenie nowych wyborów prezydenckich i oświadczyła, że będzie działać szybko w celu nałożenia dodatkowych ukierunkowanych i odwracalnych środków ograniczających.

                     (5)

                     W dniu 25 czerwca 2018 r. w nawiązaniu do konkluzji Rady z dnia 28 maja 2018 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/899 (3), na mocy którego objęła środkami ograniczającymi jedenaście osób.

                     (6)

                     W dniu 25 października 2018 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”) wydał w imieniu Unii oświadczenie, w którym stwierdzono, że Unia nadal jest przekonana, że obecny kryzys może zostać rozwiązany wyłącznie w sposób demokratyczny, polityczny i pokojowy, oraz podkreślono zobowiązanie Unii do wykorzystania wszystkich instrumentów politycznych będących w jej dyspozycji, by przyczynić się do uzyskania takiego rozwiązania.

                     (7)

                     W dniu 6 listopada 2018 r. w kontekście corocznego przeglądu środków ograniczających, w związku z sytuacją w Wenezueli Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/1653 (4), na mocy którego zmieniła uzasadnienie dotyczące jednej osoby ujętej w wykazie.

                     (8)

                     W styczniu, lutym, marcu i kwietniu 2019 r. Wysoki Przedstawiciel wydał w imieniu Unii oświadczenia w sprawie sytuacji w Wenezueli, w których podkreślono, że Unia jest gotowa nadal usilnie dążyć do przywrócenia demokracji i praworządności, podjąć odpowiednie kroki w odpowiedzi na wszelkie decyzje i działania skutkujące dalszym osłabianiem instytucji i zasad demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka.

                     (9)

                     W dniu 8 lipca 2019 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/1169 (5), na mocy którego dokonała aktualizacji uzasadnienia dotyczącego trzech osób ujętych w wykazie.

                     (10)

                     W dniu 16 lipca 2019 r. Wysoki Przedstawiciel wydał oświadczenie w imieniu Unii, w którym stwierdzono, że sprawozdanie Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka w jasny i szczegółowy sposób potwierdza zakres i powagę naruszeń praw człowieka, erozję praworządności i demontaż demokratycznych instytucji w Wenezueli. Unia zasygnalizowała także, iż jest gotowa rozpocząć prace nad ukierunkowanymi środkami przeciwko członkom sił bezpieczeństwa stosującym tortury i dopuszczającym się innych ciężkich naruszeń praw człowieka.

                     (11)

                     W dniu 26 września 2019 r. w nawiązaniu do oświadczenia z dnia 16 lipca 2019 r. i w związku z utrzymującą się poważną sytuacją w Wenezueli Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/1586 (6), na mocy którego objęła środkami ograniczającymi siedem osób.

                     (12)

                     W tym kontekście i zgodnie z art. 17 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/2063 Rada dokonała przeglądu obowiązujących środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli.

                     (13)

                     Ze względu na utrzymujący się kryzys polityczny, gospodarczy, społeczny i humanitarny w Wenezueli oraz uparte działania podważające zasady demokracji, praworządność i poszanowanie praw człowieka, Rada postanowiła przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających, w tym wszystkich wpisów w wykazie. Środki te nie mają wpływu na ogół ludności i mogą zostać cofnięte, o ile w Wenezueli nastąpi postęp w przywracaniu demokracji i praworządności oraz poszanowaniu praw człowieka.

                     (14)

                     Poszczególne wpisy zamieszczone w załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063 zostały poddane przeglądowi, w wyniku czego należy zmienić informacje dotyczące ośmiu osób.

                     (15)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 11 listopada 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 295 z 14.11.2017, s. 21.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. L 16 I z 22.1.2018, s. 6).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/899 z dnia 25 czerwca 2018 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. L 160 I z 25.6.2018, s. 5).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/1653 z dnia 6 listopada 2018 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. L 276 z 7.11.2018, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2019/1169 z dnia 8 lipca 2019 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. L 183 z 9.7.2019, s. 1).

            (6)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2019/1586 z dnia 26 września 2019 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. L 248 z 27.9.2019, s. 1).

               ZAŁĄCZNIK

            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063 pozycje 1, 3, 6, 10, 13, 15, 19 i 21 otrzymują brzmienie:

                           Imię i nazwisko

                           Informacje identyfikacyjne

                           Uzasadnienie

                           Data umieszczenia w wykazie

                           „1.

                           Néstor Luis Reverol Torres

                           Data urodzenia: 28 października 1964 r.
                           Płeć: mężczyzna

                           Od 2016 r. minister spraw wewnętrznych, sprawiedliwości i pokoju. W kwietniu 2019 r. wyznaczony także wiceprezydentem ds. robót i usług publicznych i sekretarzem wykonawczym Sztabu Generalnego ds. Energii Elektrycznej. Były generalny dowódca Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym stosowanie tortur wobec więźniów (politycznych), oraz represje wobec demokratycznej opozycji w Wenezueli, w tym zakaz i tłumienie demonstracji politycznych, dokonywane przez siły bezpieczeństwa pod jego dowództwem.

                           22.1.2018

                           3.

                           Tibisay Lucena Ramírez

                           Data urodzenia: 26 kwietnia 1959 r.
                           Płeć: kobieta

                           Przewodnicząca Krajowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)). Jej działania i strategie podważają demokrację i praworządność w Wenezueli, między innymi związku z tym, że nie zapewniła zachowania bezstronności i niezależności CNE zgodnie z konstytucją Wenezueli, a tym samym ułatwiła utworzenie Zgromadzenia Konstytucyjnego i ponowny wybór Nicolása Maduro w maju 2018 r. w wyborach prezydenckich, które nie były ani wolne, ani uczciwe.

                           22.1.2018

                           6.

                           Tarek William Saab Halabi

                           Data urodzenia: 10 września 1963 r.
                           Miejsce urodzenia:
                           El Tigre, stan Anzoátegui, Wenezuela
                           Płeć: mężczyzna

                           Wenezuelski prokurator generalny mianowany przez Zgromadzenie Konstytucyjne. Pełniąc tę funkcję, jak i poprzednie funkcje Rzecznika Praw Obywatelskich i przewodniczącego Republikańskiej Rady Moralnej (CMR), podważa demokrację i praworządność w Wenezueli poprzez publiczne popieranie działań wobec przeciwników rządu Wenezueli oraz popieranie pozbawienia Zgromadzenia Narodowego jego uprawnień.

                           22.1.2018

                           10.

                           Jesús Rafael Suárez Chourio

                           Data urodzenia: 19 lipca 1962 r.
                           Płeć: mężczyzna

                           Głównodowodzący wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej i szef sztabu generalnego przy głównodowodzącym. Były generalny dowódca wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej i były dowódca wenezuelskiego Kompleksowego Regionu Obrony Strefy Centralnej (REDI Central). Odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka dokonane przez siły pod jego dowództwem w czasie jego kadencji jako generalnego dowódcy wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Ludowej, w tym za nadużywanie siły i znęcanie się nad zatrzymanymi. Działał przeciwko opozycji demokratycznej i popierał wykorzystywanie sądów wojskowych do prowadzenia procesów przeciwko protestującym osobom cywilnym.

                           25.6.2018

                           13.

                           Elías José Jaua Milano

                           Data urodzenia: 16 grudnia 1969 r.
                           Płeć: mężczyzna

                           Były minister władzy ludowej na rzecz edukacji. Były przewodniczący komisji prezydenckiej na rzecz utworzenia nielegalnego Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego. Ze względu na swoją przewodnią rolę w utworzeniu nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego odpowiada za podważanie demokracji i praworządności w Wenezueli.

                           25.6.2018

                           15.

                           Freddy Alirio Bernal Rosales

                           Data urodzenia: 16 czerwca 1962 r.
                           Miejsce urodzenia: San Cristóbal, stan Táchira, Wenezuela
                           Płeć: mężczyzna

                           Szef Krajowego Ośrodka Kontroli Komitetu na rzecz Miejscowych Dostaw i Produkcji (CLAP) oraz zarządzający (hiszp. protector) stanem Táchira. Także komisarz generalny Boliwariańskich Narodowych Służb Wywiadowczych (SEBIN). Jako szef CLAP i zarządzający stanem Táchira może korzystać z Sił Specjalnych (FAES) i wpływać na nominacje sędziów i prokuratorów. Odpowiada za podważanie demokracji przez manipulowanie dystrybucją programów CLAP wśród wyborców. Oprócz tego, jako komisarz generalny SEBIN odpowiada za działania SEBIN obejmujące poważne naruszenia praw człowieka, takie jak arbitralne zatrzymania.

                           25.6.2018

                           19.

                           Nestor Neptali Blanco Hurtado

                           Data urodzenia: 26 września 1982 r.
                           Numer identyfikacyjny: V‐15222057
                           Płeć: mężczyzna

                           Major w Boliwariańskiej Gwardii Narodowej; działał wraz z urzędnikami dyrekcji generalnej kontrwywiadu wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) co najmniej od grudnia 2017 roku. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i znęcanie się nad zatrzymanymi w obiektach DGCIM.

                           27.9.2019

                           21.

                           Carlos Alberto Calderón Chirinos

                           Numer identyfikacyjny: V‐10352300
                           Płeć: mężczyzna

                           Piastuje wysokie stanowisko (określany jako komisarz, dyrektor i dyrektor generalny) w Boliwariańskich Narodowych Służbach Wywiadowczych (SEBIN). Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i znęcanie się nad zatrzymanymi w obiektach SEBIN. W szczególności brał udział w torturowaniu i okrutnym, nieludzkim i poniżającym traktowaniu zatrzymanych w należącym do SEBIN więzieniu El Helicoide oraz był odpowiedzialny za popełnianie ww. czynów.

                           27.9.2019”