title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 492/2010 z dnia 3 czerwca 2010 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz cyklaminianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indonezji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

text:
               8.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/2

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 492/2010
   z dnia 3 czerwca 2010 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz cyklaminianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indonezji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 i art. 11 ust. 2,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               W drodze rozporządzenia (WE) nr 435/2004 (2) w następstwie dochodzenia antydumpingowego („dochodzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz cyklaminianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („Chin”) i Indonezji (zwanych dalej „krajami, których dotyczy postępowanie”).

         2.   OBECNE DOCHODZENIE

   2.1.   WNIOSEK O DOKONANIE PRZEGLĄDU

               (2)

               Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia został złożony w dniu 11 grudnia 2008 r. przez Productos Aditivos SA, jedynego unijnego producenta cyklaminianu sodu.

               (3)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.

         2.2.   WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA

               (4)

               Po ustaleniu, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istniały dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu, w dniu 10 marca 2009 r. Komisja wszczęła postępowanie na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego poprzez opublikowanie zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (3) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

         2.3.   OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM

               (5)

               Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od 1 dnia stycznia 2005 r. do końca ODP („okres badany”).

         3.   STRONY, KTÓRYCH DOTYCZY NINIEJSZE DOCHODZENIE

               (6)

               Komisja oficjalnie poinformowała unijnego producenta, który złożył wniosek, znanych importerów, dostawców i użytkowników w Chinach i Indonezji oraz władze krajów, których dotyczy postępowanie, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.

               (7)

               Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu, ale żadne wnioski nie wpłynęły do Komisji.

               (8)

               Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich znanych producentów eksportujących w Chinach i w Indonezji. Dwa przedsiębiorstwa z Chin, obydwa należące do grupy Rainbow Rich Industrial Ltd z siedzibą w Hongkongu, oraz dwa przedsiębiorstwa z Indonezji wykazały chęć współpracy i odpowiedziały na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym dumpingu.

               (9)

               Zgłosiło się także dwóch dodatkowych chińskich producentów: Fang Da Food Additive (Shenzhen) Limited oraz Fang Da Food Additive (Yan Quan) Limited. W pierwotnym dochodzeniu stwierdzono, że te przedsiębiorstwa nie stosowały dumpingu na rynku unijnym. W rezultacie Fang Da Food Additive (Shenzhen) Limited oraz Fang Da Food Additive (Yan Quan) Limited nie są objęte obecnym przeglądem wygaśnięcia.

         4.   WERYFIKACJA OTRZYMANYCH INFORMACJI

               (10)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do określenia kontynuacji lub prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

                           4.1.

                           PRODUCENCI EKSPORTUJĄCY W CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ:

                                       —

                                       Golden Time Enterprises (Shenzhen) Co., Ltd, Shenzhen

                                       —

                                       Jintian Enterprises (Nanjing) Co., Ltd, Nanjing

                                       —

                                       oraz przedsiębiorstwo powiązane Rainbow Rich Industrial Ltd (Hong Kong)

                           4.2.

                           PRODUCENCI EKSPORTUJĄCY W INDONEZJI:

                                       —

                                       PT Golden Sari (Chemical Industry), Bandar Lampung

                                       —

                                       PT Tunggak Waru Semi, Solo

                           4.3.

                           PRODUCENT PRZEMYSŁU UNIJNEGO

                                       —

                                       Productos Aditivos SA, Hiszpania

                           4.4.

                           NIEPOWIĄZANY IMPORTER/PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWE

                                       —

                                       Beneo Palatinit GmbH, Niemcy

                           4.5.

                           UŻYTKOWNIK

                                       —

                                       Schweppes International Ltd, Niderlandy

         5.   UJAWNIANIE INFORMACJI

               (11)

               Wszystkie strony zostały powiadomione o podstawowych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ceł antydumpingowych na przywóz cyklaminianu sodu pochodzącego z Chin i Indonezji.

               (12)

               Zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego wyznaczono termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji.

               (13)

               Uwagi przedstawione ustnie lub pisemnie przez strony zostały rozpatrzone, a w stosownych przypadkach ostateczne ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

   1.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

               (14)

               Produkt objęty niniejszym postępowaniem jest taki sam jak w pierwotnym postępowaniu tj. cyklaminian sodu („CS”) pochodzący z Chin i Indonezji („produkt objęty postępowaniem”) obecnie objęty kodem CN ex 2929 90 00.

               (15)

               Jak ustalono w dochodzeniu pierwotnym i potwierdzono podczas obecnego przeglądu, cyklaminian sodu jest towarem stosowanym jako dodatek do żywności, dozwolonym w Unii Europejskiej i wielu innych krajach jako substancja słodząca w żywności niskokalorycznej i dietetycznej oraz w napojach. Jest on powszechnie stosowany jako dodatek przez przemysł spożywczy oraz przez producentów niskokalorycznych i dietetycznych słodzików stołowych. Niewielkie ilości cyklaminianu sodu są również stosowane przez przemysł farmaceutyczny.

         2.   PRODUKT PODOBNY

               (16)

               Tak jak w dochodzeniu pierwotnym, wykazano, że produkt objęty postępowaniem wytwarzany w Chinach i Indonezji i sprzedawany do Unii jest identyczny pod względem właściwości fizycznych i chemicznych oraz zastosowań z produktem sprzedawanym przez wnioskodawcę na rynku unijnym, jak i z produktem wytwarzanym i sprzedawanym na rynku krajowym w Indonezji, która posłużyła także za kraj analogiczny do celów ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chin.

               (17)

               W rezultacie wszystkie te produkty uznawane są za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

   1.   UWAGI WSTĘPNE

               (18)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy dumping obecnie ma miejsce i, w takim przypadku, czy wygaśnięcie środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu. Należy przypomnieć, że w kontekście dochodzeń zgodnie z tym artykułem, nie rozpatruje się ponownie traktowania na zasadach rynkowych („MET”).

               (19)

               Zgodnie z art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego została zastosowana ta sama ogólna metodyka jak w pierwotnym dochodzeniu, pod warunkiem że nie zmieniły się okoliczności. W celu ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu zgodnie ze standardowym postępowaniem dokonano wyrywkowej kontroli transakcji, analizując dane z czterech miesięcy będących ostatnimi miesiącami poszczególnych kwartałów okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Wyniki zostały zweryfikowane także poprzez analizę niektórych innych transakcji. Żaden z podmiotów nie sprzeciwił się takiemu podejściu.

               (20)

               Według danych Eurostatu, w ciągu ODP dokonano przywozu do Unii od 3 000 do 5 000 ton produktu objętego postępowaniem. Spośród tego, ponad 90 % pochodziło z Chin, a reszta z Indonezji. Praktycznie nie odnotowano przywozu z innych krajów.

         2.   PRZYWÓZ DUMPINGOWY PODCZAS OKRESU OBJĘTEGO POSTĘPOWANIEM

   2.1.   CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA
   2.1.1.
         Kraj analogiczny

               (21)

               Z wyjątkiem przedsiębiorstw, którym przyznano MET w dochodzeniu pierwotnym, wartość normalna dla Chin została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

               (22)

               W poprzednim dochodzeniu wykorzystano Indonezję jako odpowiedni kraj o gospodarce rynkowej do celów ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chin.

               (23)

               Wybór ten został zaproponowany przez Komisję w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania i żadna ze stron nie sprzeciwiła się temu wyborowi w określonym terminie.

               (24)

               Ceny w Indonezji zostały uznane za wiarygodny substytut cen w Chinach, gdyż Indonezja ma konkurencyjny rynek krajowy, przy zwiększającym się przywozie z Chin i działalności co najmniej sześciu producentów. Dodatkowo, wydaje się, że produkt objęty dochodzeniem jest wytwarzany tylko w Unii, Chinach i Indonezji. W obecnym dochodzeniu nie przedstawiono żadnych dowodów świadczących o sytuacji przeciwnej.

               (25)

               Do celów obecnego przeglądu wykorzystano zatem Indonezję jako analogiczny kraj o gospodarce rynkowej.

         2.1.2.
         Współpracujący chińscy producenci eksportujący

   2.1.2.1.   Uwagi wstępne

               (26)

               Jak określono w motywie 8 podczas przeglądu współpracowało dwóch producentów należących do tej samej grupy z siedzibą w Hongkongu „Rainbow Rich Industries”. Reprezentują oni ponad połowę wywozu do Unii podczas ODP. Nie uwzględniając produkcji i wielkości sprzedaży przedsiębiorstw nieobjętych postępowaniem, współpracujący producenci reprezentowali ponad trzy czwarte całkowitej chińskiej produkcji i prawie połowę chińskich mocy produkcyjnych. Reprezentatywność w odniesieniu do wywozu do Unii wynosiła ponad 80 %. Biorąc pod uwagę poziom współpracy, do oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia wyrządzającego szkodę dumpingu z Chin wykorzystano informacje uzyskane od współpracujących eksporterów.

               (27)

               Jedno z przedsiębiorstw współpracujących, Golden Time Enterprises (Shenzhen), dokonywało wywozu znacznych ilości do Unii w ciągu ODP, podczas gdy jej spółka siostra Jintian Enterprises (Nanjing) nie dokonywała wywozu do UE od momentu wprowadzenia środków. Dane zgromadzone podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu w spółce, która nie dokonywała wywozu, Jintian Enterprises (Nanjing), pozwoliły jednakże na dokładniejszą analizę chińskiego rynku krajowego, w którym spółka ma istotny udział, oraz istniejących mocy produkcyjnych.

               (28)

               Podczas dochodzenia jedno z chińskich przedsiębiorstw twierdziło, że główni producenci krajowi organizują spotkania w celu ustalenia ceny odniesienia dla chińskiego rynku krajowego. Biorąc pod uwagę dominującą pozycję tych producentów, wydaje się, że te uzgodnienia z powodzeniem doprowadziły do tego, że chińskie ceny krajowe utrzymują się na stosunkowo wysokim poziomie.

         2.1.2.2.   Wartość normalna

               (29)

               Wartość normalna dla Golden Time Enterprises (Shenzhen) została obliczona jako średnia cena ważona całkowitej sprzedaży krajowej rozpatrywanego rodzaju produktu dokonanej w ODP, zapłacona lub należna ze strony niezależnych klientów.

         2.1.2.3.   Cena eksportowa

               (30)

               Cena eksportowa Golden Time Enterprises (Shenzhen) w wywozie do Unii była odpowiednio dostosowaną ceną faktycznie zapłaconą lub należną za produkt przy jego sprzedaży w celu wywozu do UE.

         2.1.2.4.   Porównanie cen

               (31)

               Średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową dla każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem, na podstawie ceny ex-works i na tym samym poziomie handlu. Zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego i do celów zapewnienia rzetelnego porównania uwzględniono różnice w czynnikach, co do których zgłoszono zastrzeżenia i w odniesieniu do których wykazano, że wpływają na ceny i ich porównywalność. Dokonano dostosowań w odniesieniu do frachtu morskiego i krajowego, kosztów ubezpieczenia i kredytu, opłat manipulacyjnych i kosztów pakowania.

         2.1.2.5.   Margines dumpingu

               (32)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony dla każdego rodzaju produktu na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średnich ważonych cen eksportowych na tym samym poziomie handlu. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu w ODP na znacznie wyższym poziomie niż w pierwotnym dochodzeniu. Średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii wyniósł ponad 30 % dla Golden Time Enterprises.

         2.1.3.
         Pozostali chińscy producenci eksportujący

   2.1.3.1.   Uwagi wstępne

               (33)

               Pozostały przywóz z Chin stanowił mniej niż 5 % konsumpcji w Unii.

               (34)

               Komisja oparła swoje wnioski dotyczące pozostałych producentów eksportujących na podstawie danych zgromadzonych w trakcie dochodzenia i na oficjalnych statystykach Eurostatu.

         2.1.3.2.   Wartość normalna

               (35)

               Wartość normalna dla niewspółpracujących chińskich eksporterów została ustalona jako średnia ważona cena sprzedaży krajowej współpracujących producentów indonezyjskich dla niezależnych klientów.

         2.1.3.3.   Cena eksportowa

               (36)

               Cena eksportowa dla niewspółpracujących chińskich eksporterów została ustalona na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Wobec braku innych bardziej wiarygodnych informacji, cena ta została obliczona w odniesieniu do średniej ceny importowej CIF na granicy Unii uzyskanej ze statystyk Eurostatu dotyczących przywozu w ciągu ODP.

         2.1.3.4.   Porównanie cen

               (37)

               Średnia ważona cena eksportowa ustalona dla pozostałych chińskich eksporterów została porównana ze średnią ważoną wartością normalną zweryfikowanych producentów eksportujących, na podstawie ceny ex-works i na takim samym poziomie handlu.

               (38)

               W celu zapewnienia rzetelnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową, uwzględniono, w formie dostosowań, różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W tym względzie dokonano dostosowań w odniesieniu do frachtu morskiego i krajowego, kosztów ubezpieczenia, opłat manipulacyjnych i kosztów pakowania. Wobec braku bardziej wiarygodnych informacji dostosowań dokonano na podstawie zweryfikowanych kosztów chińskiego eksportera współpracującego.

         2.1.3.5.   Margines dumpingu

               (39)

               Margines dumpingu został obliczony jako kwota, o jaką wartość normalna obliczona zgodnie z motywem 35 przekracza cenę eksportową ustaloną zgodnie z motywem 36. Tak otrzymane wyniki wskazują na wyraźną kontynuację praktyk dumpingowych w okresie obowiązywania środków, przy marginesie dumpingu wynoszącym ponad 5 %.

         2.1.4.
         Wnioski na temat przywozu po cenach dumpingowych z Chin

               (40)

               Wobec powyższego stwierdza się, że w okresie stosowania środków kontynuowano przywóz po cenach dumpingowych z Chin.

         2.2.   INDONEZJA
   2.2.1.
         Uwagi wstępne

               (41)

               Jak określono w motywie 8 w toku niniejszego przeglądu współpracowało dwóch producentów, PT Golden Sari i PT Tunggak Waru Semi. Ich reprezentatywność w odniesieniu do wywozu do Unii wynosiła od 40 % do 60 % podczas ODP (4).

               (42)

               Według danych zgromadzonych przez Komisję, w Indonezji istnieje przynajmniej jeszcze czterech producentów produktu objętego postępowaniem. Zgodnie z tymi danymi producenci współpracujący stanowią około jednej trzeciej całkowitej indonezyjskiej produkcji i mocy produkcyjnych. Współpraca z Indonezją w tym przeglądzie była zatem niska.

               (43)

               Wobec powyższego i zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego informacje o cenach krajowych, cenach eksportowych stosowanych przy wywozie do innych krajów, produkcji i mocach produkcyjnych w Indonezji dla indonezyjskich niewspółpracujących producentów eksportujących oparte zostały na możliwie najlepszych dostępnych danych, łącznie ze skargą i informacjami dostępnymi publicznie. O zastosowaniu art. 18 i powodach takiej decyzji poinformowano właściwe władze Indonezji. W tym względzie władze Indonezji nie przedstawiły żadnych komentarzy.

               (44)

               Spośród dwóch przedsiębiorstw współpracujących tylko jedno, PT Golden Sari, dokonywało wywozu do Unii podczas ODP. Mimo że nie można było ustalić marginesu dumpingu dla PT Tunggak Waru Semi, gdyż spółka ta nie dokonywała wywozu do Unii podczas ODP, tym niemniej jej dane zostały wykorzystane do uzyskania informacji m.in. o produkcji, mocach produkcyjnych i wywozie do krajów trzecich, co umożliwiło dokładniejszą analizę indonezyjskiego rynku krajowego i eksportowego.

         2.2.2.
         Indonezyjscy współpracujący producenci eksportujący

   2.2.2.1.   Wartość normalna

               (45)

               Wartość normalna dla PT Golden Sari została obliczona jako średnia cena ważona całkowitej sprzedaży krajowej rozpatrywanego rodzaju produktu dokonanej w ODP, zapłacona lub należna ze strony niezależnych klientów.

         2.2.2.2.   Cena eksportowa

               (46)

               Cena eksportowa dla PT Golden Sari została ustalona na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych lub należnych ze strony niezależnych klientów w Unii podczas ODP.

         2.2.2.3.   Porównanie cen

               (47)

               Średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego postępowaniem stosowaną przy wywozie do Unii, na podstawie ceny ex-works i na takim samym poziomie handlu.

               (48)

               W celu zapewnienia rzetelnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową, uwzględniono, w postaci dostosowań, różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W tym względzie dokonano dostosowań w odniesieniu do frachtu międzynarodowego, kosztów ubezpieczenia, frachtu krajowego oraz kosztów pakowania i kredytu.

         2.2.2.4.   Margines dumpingu

               (49)

               Z porównania wartości normalnej i ceny eksportowej wynika, że w ODP przedsiębiorstwo PT Golden Sari nie stosowało dumpingu.

         2.2.3.
         Inni indonezyjscy producenci eksportujący

   2.2.3.1.   Uwagi wstępne

               (50)

               Jak wspomniano powyżej w motywie 43, ze względu na niski poziom współpracy ze strony Indonezji margines dumpingu dla niewspółpracujących eksporterów został ustalony zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie dostępnych faktów.

         2.2.3.2.   Wartość normalna

               (51)

               Wartość normalna została obliczona jako średnia ważona wartość normalna, która została ustalona dla dwóch producentów współpracujących.

         2.2.3.3.   Cena eksportowa

               (52)

               Wobec braku innych bardziej wiarygodnych informacji, cenę eksportową dla indonezyjskich eksporterów niewspółpracujących ustalono na podstawie średniej ceny importowej CIF na granicy Unii uzyskanej ze statystyk Eurostatu dotyczących przywozu w ciągu ODP.

         2.2.3.4.   Porównanie cen

               (53)

               Tak uzyskana średnia ważona cena eksportowa stosowana przy wywozie do Unii dla Indonezji została porównana na poziomie ex-works ze średnią ważoną wartością normalną ustaloną dla indonezyjskich producentów współpracujących.

               (54)

               W celu zapewnienia rzetelnego porównana wartości normalnej z ceną eksportową, uwzględniono, w postaci dostosowań, różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W tym względzie dokonano dostosowań w odniesieniu do frachtu międzynarodowego, kosztów ubezpieczenia, frachtu krajowego, opłat manipulacyjnych oraz kosztów pakowania i kredytu.

         2.2.3.5.   Margines dumpingu

               (55)

               Porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej w sposób określony powyżej wykazało istnienie dumpingu. Stwierdzony margines dumpingu jako odsetek ceny importowej CIF na granicy Unii wynosił prawie 30 %.

         2.2.4.
         Wnioski na temat dumpingowego przywozu z Indonezji

               (56)

               Wobec powyższego stwierdza się, że w okresie stosowania środków w przypadku znacznej części producentów indonezyjskich kontynuowano przywóz dumpingowy.

         3.   ZMIANY WIELKOŚCI PRZYWOZU W PRZYPADKU UCHYLENIA ŚRODKÓW

               (57)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy dumping mógłby ponownie wystąpić w przypadku ewentualnego uchylenia środków obowiązujących wobec Chin i Indonezji.

               (58)

               W celu ustalenia prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków, Komisja zbadała dostępne informacje na temat sytuacji eksportera i warunków rynkowych. Analiza ta została oparta przede wszystkim na informacjach podanych w odpowiedziach na kwestionariusz producentów współpracujących i sprawdzonych podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu. Wykorzystano również inne źródła informacji, takie jak statystyki Eurostatu dotyczące przywozu oraz oficjalne statystyki krajów, których dotyczy postępowanie, dotyczące wywozu i sytuacji na rynku.

         3.1.   CHINY
   3.1.1.
         Uwagi wstępne

               (59)

               Jak ustalono w motywie 26, producenci współpracujący stanowili ponad trzy czwarte chińskiej produkcji podczas ODP. Ponieważ poziom współpracy jest wysoki, ustalono, że wiarygodne informacje na temat wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem podczas ODP można uzyskać bezpośrednio od producenta eksportującego. Ogólniej, dane dotyczące chińskiego rynku krajowego uzyskano od obu zweryfikowanych producentów.

               (60)

               Należy przypomnieć, że podczas dochodzenia wykazano, że dumping praktykowany przez chińskie przedsiębiorstwa, których dotyczy niniejszy przegląd, utrzymywał się na poziomie znacznie wyższym niż poziom ustalony podczas pierwotnego dochodzenia.

         3.1.2.
         Niewykorzystane moce produkcyjne i zapasy

               (61)

               Według danych zgromadzonych przez Komisję podczas dochodzenia, wolne moce produkcyjne dostępne w przedsiębiorstwach, których dotyczy niniejszy przegląd w Chinach, są wielokrotnie większe od rozmiaru rynku unijnego. Dochodzenie wykazało, że jest mało prawdopodobne, aby krajowa konsumpcja w Chinach wchłonęła w znaczącym stopniu te dodatkowe moce.

               (62)

               Jeden z chińskich producentów utrzymywał, że miał zamiar znacząco zmniejszyć swoje moce produkcyjne po ODP. Jednakże nie przedstawiono w tym względzie żadnych konkretnych dowodów. Nawet gdyby teoretycznie doprowadziło to do spadku chińskich mocy produkcyjnych, niemniej jednak stanowiłoby to zachętę dla reszty chińskich producentów do zwiększenia wykorzystania swoich wolnych mocy w celu wypełnienia luki, jaka powstałaby w chińskim wywozie.

               (63)

               Ponadto zdolność innych rynków krajów trzecich do wchłonięciach znacznych dodatkowych ilości chińskiego przywozu jest ograniczona. Przede wszystkim niektóre duże kraje nie dokonują przywozu produktu objętego postępowaniem ze względów regulacyjnych (m.in. Stany Zjednoczone, Indie, Japonia, Meksyk, Korea Południowa, cały Bliski Wschód). Dodatkowo, zgodnie z informacjami uzyskanymi podczas dochodzenia, mało prawdopodobne jest, aby pozostałe duże rynki cyklaminianu sodu (Południowa Ameryka, Afryka Południowa i Azja) powiększyły się znacząco w najbliższych latach. Z tego względu rynek unijny pozostałby głównym rynkiem zbytu dla tego produktu, atrakcyjnym nie tylko ze względu na swój rozmiar, ale także ze względu na istnienie dobrze znanych, dobrze rozwiniętych kanałów dystrybucji dla przywożonego produktu.

               (64)

               Na końcu rozważono, czy nadwyżka mocy produkcyjnych mogłaby zostać skierowana na wytwarzanie innych produktów w zainteresowanych przedsiębiorstwach. Jest to jednak mało prawdopodobne, gdyż zweryfikowani producenci nie wytwarzają żadnych innych produktów w znaczących ilościach i nie istnieją żadne dowody na to, że inni chińscy producenci cyklaminianu sodu mogliby w łatwy sposób zastąpić go innymi produktami.

               (65)

               Powyższy punkt wskazuje na prawdopodobieństwo kontynuowania wywozu dużych ilości produktu z Chin do Unii w przypadku uchylenia środków.

         3.1.3.
         Zależność między cenami w Unii a cenami na chińskim rynku krajowym

               (66)

               Komisja ustaliła, że dużych ilości przywozu z Chin dokonano po cenach w Unii, które były niższe niż ceny na chińskim rynku krajowym. Ceny sprzedaży przywożonych towarów, biorąc pod uwagę poziom i udział w rynku chińskiego przywozu po cenach dumpingowych, należy uznać za cenę odniesienia w Unii: inni chińscy eksporterzy chcący wejść na rynek ze znaczącymi ilościami według wszelkiego prawdopodobieństwa dostosowaliby się do tych niskich cen, stosując zatem dumping.

         3.1.4.
         Zależność między cenami eksportowymi w wywozie do krajów trzecich i cenami na chińskim rynku krajowym

               (67)

               Komisja porównała zweryfikowane chińskie ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich ze zweryfikowanymi chińskimi cenami krajowymi, aby zbadać bliżej kształtowanie się cen chińskich eksporterów w przypadku zakończenia obowiązywania środków.

               (68)

               Stwierdzono, że ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich były konsekwentnie niższe od cen krajowych i odpowiadały cenom eksportowym w wywozie do UE, co wyraźnie wskazuje na praktykę dumpingową, która wydaje się mieć charakter strukturalny w tym sektorze w Chinach.

         3.1.5.
         Zależność między cenami eksportowymi w wywozie do krajów trzecich a poziomem cen w Unii

               (69)

               Komisja porównała chińskie ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich z cenami dominującymi w Unii, aby ustalić, czy w przypadku wygaśnięcia środków, zaistniałby bodziec do skierowania wywozu do Unii.

               (70)

               Ogólnie, chińskie ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich odpowiadały poziomowi cen w Unii. Potwierdza to, że mało prawdopodobne jest, aby chińscy eksporterzy zmienili kierunek wywozu z UE na inne rynki.

         3.1.6.
         Wnioski dotyczące Chin

               (71)

               Ocena wyżej wymienionych czynników wykazała, że eksporterzy, których dotyczy niniejszy przegląd, kontynuowali wywóz znacznych ilości produktu objętego postępowaniem do Unii po cenach dumpingowych. Chiński wywóz do innych krajów trzecich także dokonywał się po cenach dumpingowych, wyraźnie wskazując na strukturalny charakter praktyki dumpingowej. Chińskie ceny krajowe są wysokie i nic nie wskazuje na to, aby miały one obniżyć się w najbliższej przyszłości. Biorąc pod uwagę duże wolne moce produkcyjne dostępne u chińskich eksporterów, brak innych dużych rynków zbytu dla takich mocy oraz atrakcyjność rynku UE, w przypadku uchylenia środków istnieje bodziec dla chińskich producentów eksportujących do skierowania jeszcze większych ilości produktu po cenach dumpingowych na rynek unijny.

               (72)

               Po rozważeniu powyższych danych i informacji, stwierdza się, że dumping z Chin najprawdopodobniej będzie kontynuowany lub ponownie wystąpi, jeżeli pozwoli się na wygaśnięcie środków.

         3.2.   INDONEZJA
   3.2.1.
         Uwagi wstępne

               (73)

               Jak wyjaśniono w motywie 42, współpracujący producenci stanowili mniejszość indonezyjskiej produkcji i mocy produkcyjnych, dlatego zastosowano art. 18.

               (74)

               Należy także przypomnieć, że w dochodzeniu stwierdzono, że przywóz dumpingowy z Indonezji był kontynuowany w ODP przez producentów niewspółpracujących.

         3.2.2.
         Niewykorzystane moce produkcyjne i zapasy

               (75)

               Podczas dochodzenia ustalono, że całkowite wolne moce produkcyjne dostępne w Indonezji wynoszą więcej niż trzy czwarte wielkości rynku unijnego. Nawet gdyby wyłączeni zostali eksporterzy współpracujący, pozostałe wolne moce nadal reprezentowałyby prawie połowę rynku unijnego. Z oficjalnych statystyk indonezyjskich wynika, że producenci indonezyjscy wydają się tracić udziały w rynku z powodu agresywnej polityki cenowej chińskich konkurentów zarówno na rynku krajowym, jak i międzynarodowym. Jest zatem prawdopodobne, że wolne moce produkcyjne dostępne w Indonezji jeszcze bardziej się zwiększą w najbliższym czasie.

               (76)

               Zbadano, czy wolne moce produkcyjne dostępne w Indonezji mogłyby zostać wchłonięte przez sprzedaż do krajów trzecich, ale, jak stwierdzono w motywie (63), nie przewiduje się, aby rynki krajów trzecich miały w znacznym stopniu wchłonąć dostępną nadwyżkę mocy produkcyjnych. Zbadano także, czy nadwyżka mocy produkcyjnych mogłaby zostać wchłonięta przez sprzedaż na rynku krajowym. Jednakże jak wspomniano wcześniej, zgodnie z oficjalnymi danymi indonezyjskimi, udział indonezyjskich producentów w rynku krajowym zmniejsza się pod presją przywozu z Chin. Wreszcie rozważono możliwość zmiany produkcji na inne podobne produkty; z tego samego powodu, który przedstawiono w motywie 64, jest mało prawdopodobne, aby nadwyżka mocy produkcyjnych mogła zostać wykorzystana w taki sposób.

               (77)

               Podsumowując, w przypadku uchylenia środków, duże (i rosnące) moce produkcyjne dostępne w Indonezji zostałyby w znacznym stopniu skierowane do Unii.

         3.2.3.
         Zależność między cenami w Unii i cenami na indonezyjskim rynku krajowym

               (78)

               Ceny na indonezyjskim rynku krajowym są wyższe niż ceny na rynku unijnym, pomimo rosnącej presji wywieranej na rynek indonezyjski przez wywóz z Chin. Biorąc pod uwagę niski poziom cen chińskiego przywozu do Unii dla takiego, raczej jednolitego produktu, w przypadku wygaśnięcia środków ceny te stanowiłyby cenę odniesienia, do której według wszelkiego prawdopodobieństwa dostosowaliby się indonezyjscy eksporterzy – stosując tym samym dumping. Ustalenia te mają zastosowanie zarówno do współpracujących, jak i niewspółpracujących eksporterów.

               (79)

               Gdyby środki wygasły tylko dla Indonezji, a nie dla Chin, sprawiłoby to, że rynek unijny stałby się jeszcze bardziej atrakcyjny dla indonezyjskich producentów pod względem cen. Rzeczywiście, bez ceł antydumpingowych, mogliby oni podnieść ceny, wykorzystując cło antydumpingowe nadal płacone przez chińskich eksporterów. Należy dodać, że według podobnego scenariusza, jeżeli chodzi o poziom cen i zróżnicowanie cen chińskich i indonezyjskich eksporterów, zaobserwowanego w pierwotnym dochodzeniu, ci drudzy dokonywali wywozu znaczących ilości do UE.

               (80)

               Wreszcie należy zauważyć, że wywóz z Indonezji do UE stale zmniejszał się po wprowadzeniu środków, co potwierdzałoby wniosek, że eksporterzy indonezyjscy nie są w stanie lub nie są skłonni sprzedawać znaczących ilości na rynku UE po cenach niedumpingowych.

         3.2.4.
         Zależność między cenami eksportowymi w wywozie do krajów trzecich i cenami na indonezyjskim rynku krajowym

               (81)

               Jeżeli chodzi o współpracujących producentów eksportujących, stwierdzono, że ich zweryfikowane ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich były wyższe niż indonezyjskie ceny krajowe.

               (82)

               Jeżeli chodzi o niewspółpracujących eksporterów, nie było możliwe uzyskanie danych jednostkowych podczas dochodzenia. Dostępne oficjalne statystyki indonezyjskie dotyczące średnich cen eksportowych dla całego wywozu z Indonezji wydają się być niedokładne w wartościach bezwzględnych, zawyżając ceny eksportowe o znaczne kwoty. Niemniej jednak z tych samych statystyk można wywnioskować, że ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich wydają się niższe niż ceny eksportowe w wywozie do Unii. Wskazywałoby to na to, że przynajmniej znaczna część wywozu z Indonezji do krajów trzecich dokonywana była po cenach dumpingowych. W każdym razie statystyki dotyczące wywozu z Indonezji wskazują na gwałtowny spadek wywożonych ilości, podkreślając, że przy obecnych poziomach cen, indonezyjscy eksporterzy ponoszą szkodę z powodu chińskiej konkurencji.

         3.2.5.
         Zależność między cenami eksportowymi w wywozie do krajów trzecich a cenami w Unii

               (83)

               W przypadku producenta współpracującego stwierdzono, że ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich były generalnie wyższe niż poziom cen w Unii. Jednakże jeżeli chodzi o resztę indonezyjskich producentów, dostępne oficjalne statystyki indonezyjskie przedstawiają przeciwną sytuację. Oznacza to, że w przypadku znacznej części indonezyjskich eksporterów dumping występował również przy wywozie do krajów trzecich.

               (84)

               To zróżnicowanie cenowe między cenami eksportowymi w wywozie do Unii a cenami eksportowymi w wywozie do reszty świata wyraźnie wskazuje na skłonność indonezyjskich eksporterów do kierowania swojego wywozu do Unii. Gdyby pozwolono na wygaśnięcie środków względem przywozu pochodzącego z ChRL, tendencja ta by się pogłębiła.

         3.2.6.
         Wnioski dotyczące Indonezji

               (85)

               Z oceny wyżej wymienionych czynników wynika, że wywóz z Indonezji w znacznej mierze dokonywany był po cenach dumpingowych na rynkach Unii i krajów trzecich, wyraźnie wskazując na strukturalny charakter praktyki dumpingowej. Biorąc pod uwagę duże wolne moce produkcyjne dostępne u indonezyjskich eksporterów, brak innych dużych rynków zbytu dla takich mocy oraz atrakcyjność rynku UE, w przypadku uchylenia środków istnieje bodziec dla indonezyjskich producentów eksportujących do kierowania dużych ilości po cenach dumpingowych na rynek unijny.

               (86)

               Po rozważeniu powyższych danych i informacji stwierdza się, że dumping z Indonezji najprawdopodobniej będzie kontynuowany lub ponownie wystąpi, jeżeli pozwoli się na wygaśnięcie środków.

         4.   KOMENTARZE OTRZYMANE PO UJAWNIENIU FAKTÓW

               (87)

               Władze Indonezji nie odpowiedziały w określonym terminie na powiadomienie mówiące, że art. 18 może być stosowany w przypadku producentów niewspółpracujących. Jednakże po ujawnieniu faktów władze Indonezji, jak również jeden z indonezyjskich producentów współpracujących, stwierdzili, że dwóch indonezyjskich producentów współpracujących reprezentuje znaczny segment przemysłu indonezyjskiego. Strony stwierdziły, że w rezultacie stopień współpracy ze strony Indonezji należy uznać za istotny i nie stosować art. 18. Ponadto wyżej wymienione strony stwierdziły, że ponieważ szereg indonezyjskich producentów nie dokonywało wywozu do Unii w ODP, nie byli oni w stanie współpracować. Wreszcie stwierdzono także, że skoro jeden z producentów współpracujących reprezentuje wyjątkowo dużą część indonezyjskiego wywozu, tacy współpracujący producenci powinni zostać uznani za reprezentatywnych dla tego wywozu, a ze względu na fakt, że nie stwierdzono stosowania dumpingu przez to przedsiębiorstwo, środki dla Indonezji powinny wygasnąć.

               (88)

               Należy wyjaśnić, że art. 18 nie został zastosowany do producentów współpracujących, których dane zostały w pełni uwzględnione podczas dochodzenia. Co do zastosowania art. 18 do reszty indonezyjskich producentów, wobec braku informacji od tych podmiotów, służby Komisja nie mają innego wyjścia niż oprzeć się na najlepszych dostępnych faktach. Należy przypomnieć, że w celu oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przeglądach wygaśnięcia, służby Komisji muszą także ocenić elementy dotyczące stanu całości przemysłu kraju eksportującego, takie jak krajowe moce produkcyjne, produkcja i ceny oraz wywóz do krajów trzecich.

               (89)

               Ponieważ indonezyjscy producenci, którzy nie współpracowali, reprezentują dużą część przemysłu indonezyjskiego pod względem wywozu do Unii, jak również pod względem produkcji i wywozu do krajów trzecich, Komisja potwierdza zastosowanie art. 18 w odniesieniu do indonezyjskich producentów niewspółpracujących, jak określono w motywie 43.

               (90)

               Co do wniosku o zniesienie środków nałożonych na wywóz indonezyjski, należy zauważyć, że władze Indonezji nie dostarczyły danych, które zmieniłyby wniosek Komisji dotyczący reprezentatywności eksporterów współpracujących, która odpowiada 40 % do 60 % całkowitego wywozu indonezyjskiego podczas ODP, jak określono w motywie 41. Z tego względu eksporter współpracujący, u którego nie stwierdzono stosowania dumpingu nie mógł być uznany za reprezentatywnego dla całego wywozu indonezyjskiego. Reszta wywozu indonezyjskiego odbywała się po cenach dumpingowych, jak określono w motywie 55. Potwierdza się zatem wniosek, że część indonezyjskiego wywozu nadal dokonywana była po cenach dumpingowych. Ponadto brak kontynuacji dumpingu nie jest sam w sobie wystarczającym powodem do zaprzestania stosowania środków antydumpingowych, jeżeli stwierdzono prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu, tak jak ma to miejsce w niniejszym przeglądzie wygaśnięcia. Podsumowując, nie można przyjąć wniosku o zaprzestaniu stosowania środków na podstawie braku stosowania dumpingu przez indonezyjskiego producenta eksportującego.

               (91)

               Władze Indonezji i jeden indonezyjski producent współpracujący poprosiły także, aby ujawnić w pełni dane dotyczące całkowitego wywozu z Indonezji do Unii. Należy jednak przypomnieć, że indeksacja tych danych (zob. przypis do motywu 41) była konieczna do ochrony indonezyjskiego producenta eksportującego przed ujawnieniem krytycznych danych biznesowych. Mały rozmiar rynku i ograniczona liczba zainteresowanych stron uzasadniają indeksację tych danych. Podsumowując, zachowanie poufności jest zasadne, więc wniosek o ujawnienie danych dotyczących całkowitego wywozu z Indonezji do Unii nie może zostać zaakceptowany.

         5.   WNIOSKI DOTYCZĄCE PRAWDOPODOBIEŃSTWA KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

               (92)

               Na podstawie powyższego stwierdza się, że jeżeli środki zostaną uchylone, najprawdopodobniej dumping z obu krajów objętych niniejszym przeglądem będzie kontynuowany.

         D.   SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

   1.   DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

               (93)

               Cyklaminian sodu jest produkowany w Unii jedynie przez wnioskodawcę, Productos Aditivos SA. Wobec tego uznano, że przedsiębiorstwo to reprezentuje przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         2.   KONSUMPCJA W UNII

               (94)

               Dane dotyczące konsumpcji w Unii obliczono na podstawie skumulowanych ilości przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w oparciu o statystyki Eurostatu i na podstawie całkowitej zweryfikowanej sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym. Biorąc pod uwagę fakt, że te dane pochodzą z dwóch źródeł i że sprzedaż wnioskodawcy powinna pozostać poufna, zmiany konsumpcji przedstawione są poniżej w formie zindeksowanej.

               (95)

               Konsumpcja cyklaminianu sodu w Unii wynosiła między 5 000 a 7 000 ton podczas okresu badanego. Wzrosła ona o 6 % między 2005 a 2006 r. i o 15 % między 2006 a 2007 r. Pomiędzy 2007 r. a ODP nastąpił spadek o 18 %.

                  Tabela 1

                  Konsumpcja w Unii

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                              Indeks

                              100

                              106

                              122

                              103

         3.   PRZYWÓZ Z KRAJÓW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE

   3.1.   KUMULACJA

               (96)

               Komisja rozważyła, czy skutki przywozu po cenach dumpingowych z krajów objętych postępowaniem, powinny zostać ocenione w sposób łączny, na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Artykuł ten określa, iż skutki przywozu z dwóch lub więcej państw jednocześnie objętych dochodzeniami antydumpingowymi ocenia się łącznie tylko w przypadku stwierdzenia, że a) ustalony margines dumpingu w przywozie z każdego kraju przekracza poziom de minimis określony w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego i wielkość przywozu z każdego z tych krajów nie jest nieznaczna; oraz b) łączna ocena skutków przywozu jest właściwa po uwzględnieniu warunków konkurencji między produktami przywożonymi oraz warunków konkurencji między produktami przywożonymi a unijnym produktem podobnym.

               (97)

               W tym zakresie ustalono, iż marginesy dumpingu określone dla poszczególnych krajów, których dotyczy postępowanie, przekraczają poziom de minimis. Ponadto wielkość przywozu po cenach dumpingowych z każdego z tych krajów nie była nieznaczna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. W rzeczywistości wielkość przywozu z Chin i Indonezji stanowiła około 50 % konsumpcji w Unii podczas ODP. Przy obliczaniu wielkości przywozu wyłączono przywóz po cenach niedumpingowych.

               (98)

               Dochodzenie następnie wykazało podobieństwo warunków konkurencji zarówno między produktami przywożonymi po cenach dumpingowych, jak i między produktami przywożonymi po cenach dumpingowych a unijnym produktem podobnym. Stwierdzono, że – niezależnie od pochodzenia – cyklaminian sodu produkowany/sprzedawany przez kraje, których dotyczy postępowanie, oraz cyklaminian sodu produkowany/sprzedawany przez przemysł unijny konkurują ze sobą, ponieważ są produktami podobnymi pod względem podstawowych właściwości, wymiennymi z punktu widzenia konsumenta i dostarczanymi przez te same kanały dystrybucji. Ceny odnoszące się do przywozu z Chin objętego środkami oraz przywóz z Indonezji po cenach dumpingowych były także tego samego rzędu wielkości. Dodatkowo, z porównania tych cen przy tym samym poziomie handlu wynika, że ceny te podcinają ceny przemysłu unijnego.

               (99)

               W świetle powyższego uznano, że spełnione zostały wszystkie kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego odnośnie do przywozu z Chin objętego środkami oraz przywozu z Indonezji po cenach dumpingowych i że skutki tych przywozów powinny być ocenianie łącznie.

         3.2.   WIELKOŚĆ ORAZ UDZIAŁ W RYNKU PRZYWOZU PO CENACH DUMPINGOWYCH

               (100)

               Przywóz po cenach dumpingowych z Chin i Indonezji i jego udział w rynku w badanym okresie kształtował się następująco:

                  Tabela 2

                           Całkowity przywóz po cenach dumpingowych

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                              Indeks

                              100

                              109

                              198

                              195

                  Tabela 3

                           Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                              Indeks

                              100

                              103

                              161

                              189

               (101)

               W okresie badanym wielkość przywozu po cenach dumpingowych, jak również udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych zwiększyły się prawie dwukrotnie.

         3.3.   KSZTAŁTOWANIE SIĘ CEN I ZMIANY CEN PRZYWOZU PRODUKTU OBJĘTEGO POSTĘPOWANIEM
   3.3.1.
         Kształtowanie się cen

               (102)

               Średnia cena przywozu po cenach dumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie, kształtowała się w badanym okresie następująco:

                  Tabela 4

                           Średnie ceny przywozu po cenach dumpingowych

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                              Indeks

                              100

                              103

                              104

                              99

               (103)

               Źródłem danych z tabeli 4 są dostępne dane statyczne, m.in. Eurostatu. Ogólna tendencja cen importowych w przywozie do Unii wykazuje wzrost do 2007 r., a potem spadek w ODP poniżej poziomu z 2005 r.

         3.3.2.
         Podcięcie cenowe

               (104)

               W celu stwierdzenia podcięcia cenowego, Komisja oparła swoją analizę na informacjach dostarczonych w toku dochodzenia przez współpracujących producentów eksportujących w Chinach. Dla innych przedsiębiorstw zarówno w Chinach, jak i w Indonezji, które nie współpracowały w tej sprawie, podcięcie cenowe zostało ustalone w odniesieniu do danych Eurostatu.

               (105)

               Podejście do obliczania podcięcia cenowego jest takie samo jak w pierwotnym dochodzeniu. Zawierające cła antydumpingowe ceny importowe producentów eksportujących zostały porównane z cenami przemysłu unijnego, na podstawie średnich ważonych dla produktów o takiej samej jakości w ODP. Ceny przemysłu unijnego dostosowano do poziomu ex-works i porównano z cenami importowymi CIF na granicy Unii, powiększonymi o cła antydumpingowe i należności celne. To porównanie cen zostało dokonane na tym samym poziomie handlu, należycie dostosowanych w razie potrzeby i po odliczeniu rabatów i bonifikat.

                  Tabela 5

                           Podcięcie cenowe

                           2008 (ODP)

                           Chiny:

                                       —

                                       Golden Time

                           21,6 %

                                       —

                                       inne przedsiębiorstwa

                           3,2 %

                           Indonezja:

                                       —

                                       inne przedsiębiorstwa

                           18,7 %

         4.   PRZYWÓZ Z INNYCH KRAJÓW

   Przywóz z innych krajów trzecich był nieznaczny (mniej niż 50 ton rocznie) podczas okresu badanego i nie mógł zatem mieć żadnego wpływu na sytuację przemysłu unijnego.
   5.   SYTUACJA GOSPODARCZA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

               (106)

               Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała wszystkie odnośne czynniki ekonomiczne i wskaźniki wpływające na stan przemysłu unijnego od roku 2005 do ODP.

               (107)

               W celu zachowania poufności informacji handlowych konieczne było przedstawienie informacji dotyczącej przemysłu unijnego w formie zindeksowanej.

         5.1.   PRODUKCJA, MOCE PRODUKCYJNE I WYKORZYSTANIE MOCY PRODUKCYJNYCH

               (108)

               Produkcja przemysłu unijnego zmniejszyła się o 13 % od 2005 r. do ODP. Ponieważ moce produkcyjne pozostały niezmienione w tym samym okresie, wykorzystanie mocy produkcyjnych obniżyło się o 10 % wraz ze zmianami produkcji.

                  Tabela 6

                           W formie zindeksowanej

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                           Moce produkcyjne

                           100

                           100

                           100

                           100

                           Wielkość produkcji

                           100

                           106

                           88

                           87

                           Wykorzystanie mocy produkcyjnych

                           100

                           106

                           88

                           87

         5.2.   SPRZEDAŻ W UNII

               (109)

               Dane w tabeli 7 wskazują na wyraźny spadek wielkości sprzedaży przemysłu unijnego. Sytuację tę pogarsza fakt, że ogólna konsumpcja, jak pokazano w tabeli 1, wzrosła w tym samym okresie o 3 %. Udział przemysłu unijnego w rynku spadł znacznie między 2005 r. a ODP. Sytuacja ta kontrastuje z nieustannie rosnącym udziałem w rynku (zob. motyw 100) skumulowanego przywozu po cenach dumpingowych z Chin i Indonezji w całym okresie badanym. Wobec spadającej wielkości sprzedaży przemysł unijny podniósł jednostkowe ceny sprzedaży. W sumie, mimo wzrostu cen jednostkowych, w ODP przemysł unijny nadal ponosił straty na sprzedaży cyklaminianu sodu.

                  Tabela 7

                           W formie zindeksowanej

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                           Wielkość sprzedaży

                           100

                           93

                           81

                           72

                           Udział w rynku

                           100

                           88

                           66

                           70

                           Cena jednostkowa sprzedaży

                           100

                           100

                           108

                           123

         5.3.   ZAPASY

               (110)

               Poziom zapasów producenta unijnego wahał się znacznie między 2005 r. a ODP, a w okresie badanym zmniejszył się blisko o połowę.

                  Tabela 8

                           Indeks

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                              Zapasy (w tonach)

                              100

                              113

                              29

                              53

         5.4.   RENTOWNOŚĆ

               (111)

               Mimo ogólnej nieznacznej poprawy rentowność przemysłu unijnego pozostała ujemna przez cały okres badany.

         5.5.   ZATRUDNIENIE, WYDAJNOŚĆ I PŁACE

               (112)

               Zatrudnienie w przemyśle wspólnotowym w rozważanym okresie zmalało o 19 %. Produktywność na pracownika (obliczona na podstawie ilorazu ilości wyprodukowanych ton i liczby pracowników) wzrosła. Średni koszt pracy na jednego pracownika wzrósł o 5 % w okresie badanym.

                  Tabela 9

                           W formie zindeksowanej

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                           Zatrudnienie

                           100

                           88

                           91

                           81

                           Koszt pracy na jednego pracownika

                           100

                           99

                           81

                           105

                           Wydajność (w przeliczeniu na jednego pracownika)

                           100

                           121

                           97

                           107

         5.6.   INWESTYCJE, ZWROT Z INWESTYCJI

               (113)

               W okresie badanym inwestycje zmalały niemal o połowę, odzwierciedlając ogólną negatywną sytuację producenta unijnego. Poziom zwrotu z inwestycji wyrażony jako stosunek między zyskiem netto jedynego producenta unijnego a wartością księgową brutto środków trwałych odzwierciedla tendencję dotyczącą rentowności. Wskaźnik ten gwałtownie obniżył się o prawie 80 % w okresie badanym.

                  Tabela 10

                           W formie zindeksowanej

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008 (ODP)

                           Inwestycje

                           100

                           44

                           7

                           53

                           Zwrot z inwestycji

                           100

                           54

                           20

                           21

         5.7.   PRZEPŁYWY PIENIĘŻNE I ZDOLNOŚĆ DO POZYSKANIA KAPITAŁU

               (114)

               Przepływy pieniężne przemysłu unijnego można ocenić jedynie w odniesieniu do ogólnej działalności przemysłu unijnego. W 2005 r. pozostały one na poziomie dodatnim, ale pogorszyły się w kolejnym okresie i pozostały ujemne przez resztę okresu badanego. Dla przemysłu unijnego trudniejsze także stało się pozyskanie kapitału z powodu strat poniesionych w okresie badanym.

         5.8.   SKALA DUMPINGU

               (115)

               Oba kraje, których dotyczy postępowanie, kontynuowały dumping w ODP, z wyjątkiem indonezyjskiego współpracującego producenta eksportującego. Biorąc pod uwagę całkowitą wielkość wywozu i ceny towarów przywożonych po cenach dumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie, wpływ ten nie może być uznany za nieistotny.

         5.9.   POPRAWA SYTUACJI PO WCZEŚNIEJSZYM DUMPINGU

               (116)

               Środki antydumpingowe w odniesieniu do przywozu cyklaminianu sodu pochodzącego z Chin i Indonezji zostały wprowadzone w marcu 2004 r. W tym okresie zaobserwowano jedynie częściową poprawę sytuacji producentów unijnych, opisaną szczegółowo powyżej.

         5.10.   WNIOSKI DOTYCZĄCE SZKODY

               (117)

               Obecność przywozu po niskich cenach z Chin i z Indonezji znacznie zwiększyła się na rynku unijnym. Niektóre wskaźniki dotyczące szkody dla przemysłu unijnego wykazują poprawę sytuacji, podczas gdy inne wskazują na negatywne zmiany.

               (118)

               Biorąc pod uwagę ogólną pogarszającą się sytuację jedynego unijnego producenta, jak również skalę przywozu po cenach dumpingowych z Chin i Indonezji, a także stwierdzone znaczne podcięcie cenowe, stwierdza się, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę.

         6.   SKUTKI PRZYWOZU PO CENACH DUMPINGOWYCH Z KRAJÓW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE, ORAZ WPŁYW INNYCH CZYNNIKÓW

   6.1.   SKUTKI PRZYWOZU PO CENACH DUMPINGOWYCH Z KRAJÓW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE

               (119)

               Jak określono w motywie 100, skumulowana wielkość udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie, zwiększyła się niemal dwukrotnie w okresie badanym. W przypadku obu krajów, których dotyczy postępowanie, stwierdzono znaczne podcięcie cenowe. Biorąc pod uwagę wyraźną zbieżność w czasie między pogorszeniem sytuacji przemysłu unijnego i znacznym wzrostem skumulowanego przywozu po cenach dumpingowych z Chin i Indonezji, przywóz ten spowodował szkodę dla przemysłu unijnego. W rzeczywistości przywóz po cenach dumpingowych z Chin i Indonezji zwiększył stopień penetracji rynku UE i spowodował przejęcie przez te kraje znacznego udziału w rynku należącego wcześniej do producenta unijnego.

         6.2.   WPŁYW INNYCH CZYNNIKÓW

               (120)

               Komisja przeanalizowała, czy jakiekolwiek inne znane czynniki, poza przywozem po cenach dumpingowych, mogły mieć wpływ na trwałą szkodę poniesioną przez producenta unijnego, aby upewnić się, że potencjalna szkoda spowodowana przez takie czynniki nie została przypisana przywozowi po cenach dumpingowych.

         6.2.1.
         Skutki przywozu po cenach niedumpingowych z Chin i Indonezji

               (121)

               Wielkość przywozu po cenach niedumpingowych z Chin i Indonezji stale spadała w okresie badanym. Odpowiednie ceny tego przywozu były stale wyższe od cen przywozu po cenach dumpingowych. W związku z tym przywóz po cenach niedumpingowych z Chin i Indonezji nie przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.

         6.2.2.
         Wyniki na rynkach eksportowych

               (122)

               Sprzedaż eksportowa producenta unijnego poza UE stanowiła mniej niż 25 % jego całkowitej sprzedaży. W przeciwieństwie do sprzedaży w Unii, rentowność sprzedaży eksportowej poprawiła się w okresie badanym i dlatego nie mogła się przyczynić do szkody poniesionej przez przemysł unijny.

         6.2.3.
         Wahania cen surowców

               (123)

               Wahania cen surowców potrzebnych do produkcji cyklaminianu sodu miały pewien negatywny wpływ na wyniki przemysłu unijnego. Czynnik ten nie jest jednak wystarczający, by wyeliminować związek przyczynowy między poniesioną szkodą a przywozem po cenach dumpingowych. Zmiany cen surowców musiały mieć wpływ na przywóz po cenach dumpingowych w takim samym stopniu, co na koszty producenta unijnego, gdyż są one ściśle związane z cenami ropy i mocznika.

         6.2.4.
         Zmiany modeli konsumpcji

               (124)

               Zmiany modeli konsumpcji wraz z pojawieniem się nowych produktów na rynku nie miały zauważalnego wpływu na konsumpcję cyklaminianu sodu. W rzeczywistości wygląda na to, że nie istnieje bezpośrednia substytucyjność między cyklaminianem sodu a tymi nowymi produktami.

         6.3.   PODSUMOWANIE

               (125)

               W związku z tym stwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych z Chin i z Indonezji wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu i że żaden inny czynnik nie wyeliminował tego związku przyczynowego.

         E.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY

   1.   WPŁYW PRZEWIDYWANYCH WIELKOŚCI I CEN NA PRZEMYSŁ UNIJNY W PRZYPADKU UCHYLENIA ŚRODKÓW

               (126)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przywóz z krajów podlegających obecnie przeglądowi został poddany ocenie w celu ustalenia, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji szkody.

               (127)

               W odniesieniu do prawdopodobnego wpływu wygaśnięcia obowiązujących środków na przemysł unijny rozważono następujące czynniki, w zestawieniu z elementami opisanymi powyżej, dotyczącymi prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

         1.1.   CHINY

               (128)

               Jak stwierdzono w motywie 40, wywóz z Chin dokonywany przez eksporterów, których dotyczy niniejszy przegląd, nadal odbywa się po cenach dumpingowych. Chiński wywóz do innych krajów trzecich także był dokonywany po cenach dumpingowych i wskazuje na strukturalny charakter praktyki dumpingowej.

               (129)

               Analiza dostępnych mocy produkcyjnych w Chinach wykazała, że wolne moce produkcyjne dostępne w przedsiębiorstwach w Chinach, których dotyczy przegląd, są wielokrotnie większe od rynku unijnego (zob. motyw 61). Zdolność innych rynków krajów trzecich do przyjęcia znacznych dodatkowych ilości chińskiego przywozu jest także ograniczona (zob. motyw 63). Istnieje więc bodziec dla chińskich producentów eksportujących do kierowania wywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny, w przypadku uchylenia środków (zob. motyw 65).

               (130)

               Zaobserwowane znaczące poziomy dumpingu i podcięcia cenowego wskazują, że wywóz do Unii, o którym mowa powyżej, odbywałby się po cenach dumpingowych znacznie niższych od cen i kosztów producenta unijnego.

               (131)

               Łączny skutek takich wielkości przywozu i cen doprowadziłby do pogorszenia i tak już niepewnej sytuacji przemysłu unijnego. Taki scenariusz według wszelkiego prawdopodobieństwa prowadziłby do dalszego spadku cen lub zmniejszenia produkcji i sprzedaży przemysłu unijnego. Sytuacja finansowa przemysłu unijnego uległaby dalszemu pogorszeniu, prowadząc do powiększenia szkody. Prawdopodobne jest, że taki rozwój wydarzeń doprowadziłby do zakończenia działalności jedynego producenta unijnego.

         1.2.   INDONEZJA

               (132)

               Dochodzenie wykazało, że przywóz po cenach dumpingowych z Indonezji był kontynuowany w ODP. Dochodzenie wykazało także, że całkowite wolne moce produkcyjne dostępne w Indonezji stanowią ponad trzy czwarte wielkości rynku unijnego i prawdopodobnie zwiększą się jeszcze bardziej w najbliższym czasie (zob. motyw 75). Ponieważ nic nie wskazuje na to, aby inne rynki krajów trzecich lub rynek krajowy mogły wchłonąć nadwyżkę mocy produkcyjnych, w przypadku gdyby pozwolono na wygaśnięcie środków, mogłoby to spowodować wzrost wywozu do Unii po niższej cenie.

               (133)

               Podobnie jak w przypadku Chin, zaobserwowany znaczący poziom dumpingu i podcięcia cenowego wskazuje, że wywóz z Indonezji do Unii, o którym mowa powyżej, odbywałby się po cenach dumpingowych, znacznie poniżej cen i kosztów producenta unijnego. Podobnie łączny skutek takich wielkości przywozu i cen mógłby doprowadzić do pogorszenia i tak już niepewnej sytuacji producentów unijnych i prawdopodobnie doprowadziłby do zakończenia działalności jedynego producenta unijnego. Tak jak w przypadku Chin, wywóz z Indonezji do innych krajów trzecich także wydaje się odbywać po cenach dumpingowych w takim zakresie, w jakim są one poniżej poziomu cen odnoszących się do wywozu do Unii Europejskiej, i również wskazuje na strukturalny charakter praktyki dumpingowej.

         2.   WNIOSEK DOTYCZĄCY PRAWDOPODOBIEŃSTWA KONTYNUACJI SZKODY

               (134)

               Przemysł unijny odczuwał przez wiele lat skutki przywozu po cenach dumpingowych i znajduje się obecnie w niepewnej sytuacji gospodarczej.

               (135)

               Jak ustalono powyżej, dochodzenie wykazało, że sytuacja, w której przemysł unijny poniósł szkodę, utrzymywała się w trakcie ODP. Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kontynuacja szkody jest sama w sobie mocną przesłanką wskazującą na prawdopodobieństwo kontynuacji szkody w przyszłości, co sugeruje konieczność utrzymania środków.

               (136)

               Z ustaleń dotyczących przywozu wynika, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji znacznego przywozu po cenach dumpingowych, a także prawdopodobieństwo, że presja cenowa prawdopodobnie nasili konkurencję między przywozem po cenach dumpingowych a produkcją cyklaminianu sodu w Unii. W dochodzeniu nie zidentyfikowano żadnych czynników, które mogłyby wyeliminować silny związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych a szkodą, jaką poniósłby przemysł unijny.

               (137)

               W przypadku wygaśnięcia środków, sytuacja przemysłu unijnego pogorszyłaby się, a sama działalność jedynego producenta unijnego byłaby zagrożona.

               (138)

               Stwierdza się zatem, że z powodu przywozu po cenach dumpingowych z Chin i Indonezji istnieje wyraźne prawdopodobieństwo utrzymania się szkody dla przemysłu unijnego.

         F.   INTERES UNII

   1.   WSTĘP

               (139)

               Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych byłoby sprzeczne z interesem całej Unii. Interes Unii określono na podstawie szacunkowej oceny różnych interesów cząstkowych, tj. unijnego producenta, który złożył wniosek, importerów, dostawców i użytkowników.

         2.   INTERES UNIJNEGO PRODUCENTA, KTÓRY ZŁOŻYŁ WNIOSEK

               (140)

               Jeżeli chodzi o jedynego producenta unijnego, należy zauważyć, że sytuacja, w której ponosi on straty, wynika z jego trudności w konkurowaniu z przywozem po niskich cenach dumpingowych, do którego należał znaczący udział w rynku już na początku okresu badanego i który znacznie zwiększył swój udział w rynku w tym okresie.

               (141)

               Stwierdza się, że utrzymanie środków działałoby na korzyść producenta unijnego, który mógłby wtedy być przynajmniej w stanie zwiększyć wielkość oraz prawdopodobnie także ceny sprzedaży, uzyskując w ten sposób poziom zwrotu, który umożliwiłby kontynuację inwestycji w swoje zakłady produkcyjne. Z drugiej strony, wygaśnięcie środków powstrzymałoby poprawę sytuacji i prowadziłoby do kontynuacji, a nawet pogłębienia szkody ponoszonej przez producenta unijnego. Stanowiłoby to poważne zagrożenie dla funkcjonowania producenta unijnego i w rezultacie mogłoby nawet doprowadzić do zakończenia jego działalności, ograniczając w ten sposób podaż i konkurencję na rynku.

         3.   INTERES IMPORTERÓW

               (142)

               Wraz ze wszczęciem dochodzenia wysłano kwestionariusze do dwudziestu niepowiązanych importerów. Trzech z nich odpowiedziało, że nie działają już na rynku produktu objętego postępowaniem. Dwóch innych importerów odpowiedziało na kwestionariusz. Współpracujący importerzy niepowiązani reprezentowali 7 % całkowitego przywozu produktu objętego postępowaniem.

               (143)

               Dochodzenie wykazało, że kluczowe jest zapewnienie różnorodności dostawców cyklaminianu sodu. Importerzy muszą polegać zarówno na azjatyckich, jak i europejskich źródłach zaopatrzenia ze względów jakości i bezpieczeństwa żywności.

         4.   INTERES UŻYTKOWNIKÓW

               (144)

               Wraz ze wszczęciem dochodzenia wysłano kwestionariusze do trzynastu potencjalnych użytkowników, ale tylko dwóch z nich odpowiedziało Komisji.

               (145)

               Główni użytkownicy produktu objętego postępowaniem w Unii należą do sektora żywności, napojów i sektora farmaceutycznego. Popyt na produkt objęty postępowaniem jest więc zależny od sytuacji w tych sektorach.

               (146)

               Użytkownicy, którzy odpowiedzieli, wykazali znaczącą marżę zysku na produktach przetworzonych na bazie cyklaminianu sodu. W rzeczywistości wpływ ceł antydumpingowych na ich całkowite koszty był tak minimalny (mniej niż 1 %), że nie byli oni nieproporcjonalnie dotknięci przez obowiązujące środki.

         5.   INTERES DOSTAWCÓW

               (147)

               Wysłano kwestionariusze do ośmiu potencjalnych dostawców, ale żaden z nich nie odpowiedział Komisji. Z dostępnych informacji wynika, że udział cyklaminianu sodu w ich zakresie działalności jest raczej nieznaczny. W każdym razie dalsze pogorszenie sytuacji jedynego producenta unijnego może mieć pewien negatywny, choć ograniczony efekt domina wśród dostawców surowców dla tego producenta. W związku z tym nie jest bezpodstawne przypuszczenie, że środki byłyby również korzystne dla sektora dostawców, gdyż pomogłyby one utrzymać się na rynku jednemu z ich klientów.

         6.   WNIOSEK DOTYCZĄCY INTERESÓW UNII

               (148)

               Uwzględniając wszystkie powyższe czynniki, należy stwierdzić, że nie istnieją żadne istotne powody przemawiające przeciwko wprowadzeniu środków antydumpingowych.

         G.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (149)

               Wobec wniosków wyciągniętych powyżej, obowiązujące środki wprowadzone względem przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chin i Indonezji powinny zostać utrzymane,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz cyklaminianu sodu oznaczonego obecnie kodem CN ex 2929 90 00 (kod TARIC 2929900010), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indonezji.
   2.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego stosowane dla produktów określonych w ust. 1 i wytwarzanych przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa, ustala się następująco:

               Kraj

               Przedsiębiorstwo

               Stawka cła
               (EUR na kg)

               Dodatkowy kod TARIC

               Chińska Republika Ludowa

               Fang Da Food Additive (Shen Zhen) Limited, Gong Le Industrial Estate, Xixian County, Bao An, Shenzhen, 518102, Chińska Republika Ludowa

               0

               A471

               Fang Da Food Additive (Yang Quan) Limited, Da Lian Dong Lu, Economic and Technology Zone, Yangquan City, Shanxi 045000, Chińska Republika Ludowa

               0

               A472

               Golden Time Enterprise (Shenzhen) Co. Ltd, Shanglilang, Cha Shan Industrial Area, Buji Town, Shenzhen City, Guangdong Province, Chińska Republika Ludowa

               0,11

               A473

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               0,26

               A999

               Indonezja

               PT. Golden Sari (Chemical Industry), Mitra Bahari Blok D1-D2, Jalan Pakin No. 1, Sunda Kelapa, Jakarta 14440, Indonezja.

               0,24

               A502

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               0,27

               A999

         3.   W przypadku gdy towary uległy uszkodzeniu przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i z tego tytułu cena faktycznie zapłacona bądź należna została rozłożona w celu określenia wartości celnej na mocy art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5), kwota cła antydumpingowego, obliczona na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu, zostaje obniżona o wartość procentową odpowiadającą rozłożeniu ceny faktycznie zapłaconej bądź należnej.
   4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         A. PÉREZ RUBALCABA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 72 z 11.3.2004, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 56 z 10.3.2009, s. 42.

      (4)  Ze względu na poufność, wartość ta została wyrażona jako przedział, gdyż podczas ODP tylko jedno indonezyjskie przedsiębiorstwo współpracujące dokonywało wywozu do Unii.

      (5)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.