title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1278/2011 z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej bitertanol, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 i decyzji Komisji 2008/934/WE  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               9.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 327/49

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1278/2011
   z dnia 8 grudnia 2011 r.
   w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej bitertanol, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 i decyzji Komisji 2008/934/WE
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) stosuje się, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzenia, do substancji czynnych, w przypadku których kompletność dokumentacji została potwierdzona zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (3). Bitertanol jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z tym rozporządzeniem.

               (2)

               W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (4) oraz (WE) nr 1490/2002 (5) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz ustanowiono wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie pod kątem ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje bitertanol.

               (3)

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1095/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1490/2002 ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz rozporządzenie (WE) nr 2229/2004 ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (6) powiadamiający wycofał poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w ciągu dwóch miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia. W rezultacie Komisja przyjęła decyzję 2008/934/EC z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (7), w której postanowiono o niewłączeniu bitertanolu.

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek o zastosowanie procedury przyspieszonej przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (5)

               Wniosek przedłożono Zjednoczonemu Królestwu, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002. Termin przewidziany dla procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidziane zastosowania są takie same jak te, których dotyczyła decyzja 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

               (6)

               Zjednoczone Królestwo oceniło dodatkowe dane przekazane przez wnioskodawcę i sporządziło dodatkowe sprawozdanie. Przekazało je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanemu dalej „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 29 listopada 2009 r. Urząd przekazał dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 na wniosek Komisji Urząd przedstawił jej swoje wnioski dotyczące bitertanolu w dniu 6 października 2010 r. (8). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 11 października 2011 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego bitertanolu.

               (7)

               Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające bitertanol zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić bitertanol zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

               (8)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.

               (9)

               Bez uszczerbku dla ustalenia o konieczności zatwierdzenia bitertanolu należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (10)

               Wyrażono obawy w odniesieniu do profilu zagrożenia substancji czynnej w związku z proponowanym zakwalifikowaniem jej jako „działającą szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B”, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (9). Konieczna będzie ponowna ocena danych i informacji związanych z profilem zagrożenia substancji czynnej. Należy również uwzględnić wzrastające zrozumienie dla potrzeby zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi oraz zrównoważonego środowiska. Uznaje się zatem za właściwe ograniczenie okresu obowiązywania zatwierdzenia do trzech i pół roku. Okres ten uznaje się za najkrótszy możliwy okres pozwalający wnioskodawcy przedłożyć wniosek o odnowienie na mocy przepisów rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (11)

               Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby państwa członkowskie i zainteresowane strony mogły przygotować się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

               (12)

               Nie naruszając przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy jednak postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających bitertanol. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę aktualizacji pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami. Z uwagi na niebezpieczne właściwości bitertanolu, okres weryfikowania przez państwa członkowskie, czy środki ochrony roślin zawierające bitertanol jako jedyną substancję czynną lub w połączeniu z innymi zatwierdzonymi substancjami czynnymi, spełniają wymogi określone w przepisach art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, nie powinien przekraczać dwóch i pół roku.

               (13)

               Doświadczenie zdobyte w związku z włączeniem do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (10) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne sprecyzowanie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Doprecyzowanie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nałożone są w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.

               (14)

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (11).

               (15)

               W decyzji 2008/934/WE przewidziano niewłączenie bitertanolu i cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję do dnia 31 grudnia 2011 r. Należy skreślić wiersz dotyczący bitertanolu w załączniku do tej decyzji. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE.

               (16)

               Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii. Uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy i przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Komitet odwoławczy nie wydał opinii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie substancji czynnej
   Zatwierdza się substancję czynną bitertanol określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Ponowna ocena środków ochrony roślin
   1.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające bitertanol jako substancję czynną w terminie do dnia 30 czerwca 2012 r.
   Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1–4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego bitertanol jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych zgodnie z jednolitymi zasadami, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie ustalają, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenia do dnia 30 czerwca 2014 r.
   Artykuł 3
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 4
   Zmiany w decyzji 2008/934/WE
   W załączniku do decyzji 2008/934/WE skreśla się wiersz dotyczący bitertanolu.
   Artykuł 5
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

      (4)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

      (5)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 246 z 21.9.2007, s. 19.

      (7)  Dz.U. L 333 z 11.12.2008, s. 11.

      (8)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance bitertanol” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej bitertanol). Dziennik EFSA 2010; 8(10):1850. [63 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1850. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu

      (9)  Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.

      (10)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

      (11)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Wygaśnięcie zatwierdzenia

                  Przepisy szczególne

                  Bitertanol
                  Nr CAS 55179-31-2
                  Nr CIPAC 386

                  (1RS,2RS;1RS,2SR)-1-(bifenyl-4-iloksy)-3,3-dimetylo-1-(1H-1,2,4-triazol-1-ilo)butan-2-ol (stosunek izomerów (1RS,2RS)- i (1RS,2SR)- wynosi 20:80)

                  ≥ 970 g/kg (A ≥ 80, B ≤ 20)

                     RS + SR 80–90 %

                     RR + SS 10–20 %

                  1 stycznia 2012 r.

                  30 czerwca 2015 r.

                  CZĘŚĆ A
                  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego do zaprawiania nasion.
                  Państwa członkowskie dopilnowują, aby otoczkowanie nasion odbywało się wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion, które stosują najlepsze dostępne techniki w celu zapobiegania wzbijaniu się kurzu podczas przechowywania, transportu i stosowania.
                  CZĘŚĆ B
                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego bitertanolu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 11 października 2011 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie:

                              a)

                              zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej;

                              b)

                              zwracają szczególną uwagę na narażenie konsumentów na spożycie z żywnością pozostałości metabolitów pochodnych triazolu;

                              c)

                              zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla ptaków i ssaków.

                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                  Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                              1)

                              znaczenia pod względem toksyczności zanieczyszczeń BUE 1662, określanych w ten sposób ze względów poufności, oraz związku 3-chlorofenoksy;

                              2)

                              ostrego i krótkoterminowego ryzyka dla ptaków ziarnożernych;

                              3)

                              długoterminowego ryzyka dla ssaków ziarnożernych;

                              4)

                              pozostałości metabolitów pochodnych triazolu (TDM) w uprawach pierwotnych, roślinach uprawianych zmianowo i produktach pochodzenia zwierzęcego;

                              5)

                              możliwego wpływu współczynnika zmienności izomerów w materiale technicznym i preferencyjnej degradacji lub konwersji mieszaniny izomerów na ocenę ryzyka dla pracowników, ocenę ryzyka dla konsumentów oraz ocenę ryzyka dla środowiska.

                        Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim i Urzędowi informacje określone w pkt 1 do dnia 30 czerwca 2012 r., informacje określone w pkt 2, 3 i 4 do dnia 31 grudnia 2013 r., a informacje określone w pkt 5 w ciągu dwóch lat od przyjęcia konkretnych wytycznych.

         (1)  Dalsze dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                     Nr

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Wygaśnięcie zatwierdzenia

                     Przepisy szczególne

                     „21

                     Bitertanol
                     Nr CAS 55179-31-2
                     Nr CIPAC 386

                     (1RS,2RS;1RS,2SR)-1-(bifenyl-4-iloksy)-3,3-dimetylo-1-(1H-1,2,4-triazol-1-ilo)butan-2-ol (stosunek izomerów (1RS,2RS)- i (1RS,2SR)- wynosi 20:80)

                     ≥ 970 g/kg (A ≥ 80, B ≤ 20)

                        RS + SR 80–90 %

                        RR + SS 10–20 %

                     1 stycznia 2012 r.

                     30 czerwca 2015 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego do zaprawiania nasion.
                     Państwa członkowskie dopilnowują, aby otoczkowanie nasion odbywało się wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion, które stosują najlepsze dostępne techniki w celu zapobiegania wzbijaniu się kurzu podczas przechowywania, transportu i stosowania.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego bitertanolu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 11 października 2011 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie:

                                 a)

                                 zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej;

                                 b)

                                 zwracają szczególną uwagę na narażenie konsumentów na spożycie z żywnością pozostałości metabolitów pochodnych triazolu;

                                 c)

                                 zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla ptaków i ssaków.

                           W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                     Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                                 1)

                                 znaczenia pod względem toksyczności zanieczyszczeń BUE 1662, określanych w ten sposób ze względów poufności, oraz związku 3-chlorofenoksy;

                                 2)

                                 ostrego i krótkoterminowego ryzyka dla ptaków ziarnożernych;

                                 3)

                                 długoterminowego ryzyka dla ssaków ziarnożernych;

                                 4)

                                 pozostałości metabolitów pochodnych triazolu (TDM) w uprawach pierwotnych, roślinach uprawianych zmianowo i produktach pochodzenia zwierzęcego;

                                 5)

                                 możliwego wpływu współczynnika zmienności izomerów w materiale technicznym i preferencyjnej degradacji lub konwersji mieszaniny izomerów na ocenę ryzyka dla pracowników, ocenę ryzyka dla konsumentów oraz ocenę ryzyka dla środowiska.

                           Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim i Urzędowi informacje określone w pkt 1 do dnia 30 czerwca 2012 r., informacje określone w pkt 2, 3 i 4 do dnia 31 grudnia 2013 r., a informacje określone w pkt 5 w ciągu dwóch lat od przyjęcia konkretnych wytycznych.”

         (1)  Dalsze dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/418 z dnia 12 marca 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               13.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 68/36

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/418
   z dnia 12 marca 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancja czynna octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

               (2)

               Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 18 grudnia 2013 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego octanu Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat octanu Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu.

               (3)

               Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego octanu Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu. Projekt sprawozdania z przeglądu i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i sfinalizowane w dniu 12 grudnia 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego octanu Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu.

               (4)

               Potwierdza się, że substancja czynna octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (5)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzenia octanu Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu. W szczególności należy zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (3)  Dyrektywa Komisji 2008/127/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej kilku substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 89).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13).

      (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      (6)  „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Z-13-hexadecen-11-yn-1-yl acetate” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dotyczącej substancji czynnej octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu). Dziennik EFSA 2014; 12(12):3526. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm

      ZAŁĄCZNIK
      W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wiersz 258 dotyczący substancji czynnej octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu otrzymuje brzmienie:

                     Numer

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „258

                     Octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu
                     Nr CAS 78617-58-0
                     Nr CIPAC: 974

                     Octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu

                     ≥ 75 %

                     1 września 2009 r.

                     31 sierpnia 2019 r.

                     CZĘŚĆ A
                     Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka wabiącego.
                     CZĘŚĆ B
                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego octanu Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu (SANCO/2649/2008), w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.
                     Warunki stosowania określają, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                     Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                                 1)

                                 specyfikacji materiału technicznego produkowanego do celów handlowych, w tym informacje o znaczeniu zanieczyszczeń;

                                 2)

                                 oceny ryzyka narażenia operatorów, pracowników i osób postronnych;

                                 3)

                                 losów i zachowania się substancji w środowisku;

                                 4)

                                 oceny ryzyka narażenia organizmów niebędących przedmiotem zwalczania.

                           Powiadamiający przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje określone w pkt 1 do dnia 30 czerwca 2015 r., a informacje określone w pkt 2, 3 i 4 do dnia 31 grudnia 2016 r.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 486/2014 z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie wycofania zatwierdzenia substancji czynnej tlenek fenbutacyny, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               13.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/70

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 486/2014
   z dnia 12 maja 2014 r.
   w sprawie wycofania zatwierdzenia substancji czynnej tlenek fenbutacyny, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności alternatywę drugą zawartą w art. 21 ust. 3 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywą Komisji 2011/30/UE (2) włączono tlenek fenbutacyny jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3), pod warunkiem że państwa członkowskie, których to dotyczy, dopilnowują, aby wnioskodawca, na którego wniosek włączono tlenek fenbutacyny, przekazał dalsze informacje potwierdzające na temat możliwej genotoksyczności, znaczenia ekotoksycznego zanieczyszczenia SD 31723, a także widm, trwałości składowania oraz metod przeprowadzania analiz postaci użytkowej do dnia 31 maja 2013 r.

               (2)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG zostały uznane za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 oraz są wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

               (3)

               Wnioskodawca, na którego wniosek zatwierdzono tlenek fenbutacyny, nie przedstawił informacji potwierdzających w terminie do dnia 31 maja 2013 r. Wiadomością e-mail z dnia 27 czerwca 2013 r. poinformował on Komisję o swoim zamiarze nieprzedstawiania takich informacji.

               (4)

               W związku z tym należy wycofać zatwierdzenie tlenku fenbutacyny.

               (5)

               Należy zatem uchylić dyrektywę Komisji 2011/30/UE.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

               (7)

               Państwom członkowskim należy przyznać czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tlenek fenbutacyny.

               (8)

               Jeśli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających tlenek fenbutacyny, okres ten powinien upłynąć najpóźniej po 18 miesiącach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Wycofanie zatwierdzenia
   Zatwierdzenie substancji czynnej tlenek fenbutacyny zostaje wycofane.
   Artykuł 2
   Uchylenie dyrektywy 2011/30/UE
   Dyrektywa 2011/30/UE traci moc.
   Artykuł 3
   Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 skreśla się wiersz 331 — „tlenek fenbutacyny”.
   Artykuł 4
   Środki przejściowe
   Państwa członkowskie wycofują zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tlenek fenbutacyny jako substancję czynną do dnia 2 grudnia 2014 r.
   Artykuł 5
   Okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 2 grudnia 2015 r.
   Artykuł 6
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Komisji 2011/30/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej tlenku fenbutacyny jako substancji czynnej oraz zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE (Dz.U. L 61 z 8.3.2011, s. 14).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 485/2013 z dnia 24 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnych: klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd oraz zabraniające stosowania i sprzedaży nasion zaprawionych środkami ochrony roślin zawierającymi te substancje czynne  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               25.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 139/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 485/2013
   z dnia 24 maja 2013 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnych: klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd oraz zabraniające stosowania i sprzedaży nasion zaprawionych środkami ochrony roślin zawierającymi te substancje czynne
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności pierwszy wariant wymieniony w jego art. 21 ust. 3, art. 49 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Substancje czynne klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd zostały włączone do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2) na mocy dyrektyw Komisji 2006/41/WE (3), 2007/6/WE (4) i 2008/116/WE (5).

               (2)

               Dyrektywą Komisji 2010/21/UE zmieniono załącznik I do dyrektywy 91/414/EWG (6) w zakresie przepisów szczegółowych dotyczących neonikotynoidów klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd.

               (3)

               Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i wymienione są one w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (7).

               (4)

               Wiosną 2012 r. opublikowano nowe informacje naukowe dotyczące subletalnych efektów, które neonikotynoidy wywołują u pszczół. Komisja, zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanego dalej „Urzędem”, o pomoc naukową i techniczną w analizie nowych informacji oraz weryfikacji oceny ryzyka dotyczącego neonikotynoidów pod kątem ich wpływu na pszczoły.

               (5)

               Dnia 16 stycznia 2013 r. Urząd przedstawił swoje wnioski odnośnie do oceny ryzyka dotyczącego wpływu klotianidyny, tiametoksamu i imidachloprydu na pszczoły (8).

               (6)

               W przypadku niektórych upraw Urząd zidentyfikował wysoki poziom krótkoterminowego ryzyka dla pszczół związanego ze środkami ochrony roślin zawierającymi substancje czynne klotianidyna, tiametoksam lub imidachlopryd. Urząd wskazał na szczególnie wysoki poziom krótkoterminowego ryzyka dla pszczół wynikającego z narażenia za pośrednictwem pyłu w odniesieniu do kilku rodzajów upraw, ze spożycia pozostałości substancji wraz z zanieczyszczonym pyłkiem kwiatowym i nektarem w odniesieniu do niektórych upraw i narażenia za pośrednictwem płynów powstałych w wyniku gutacji w odniesieniu do kukurydzy. W przypadku niektórych upraw nie można wykluczyć ponadto istnienia niedopuszczalnego ryzyka związanego z krótkoterminowym lub długoterminowym wpływem na przetrwanie i rozwój kolonii. Ponadto Urząd zidentyfikował kilka luk w danych dotyczących poszczególnych upraw poddanych ocenie. Luki te dotyczą przede wszystkim długoterminowego ryzyka dla pszczół miodnych wynikającego z narażenia za pośrednictwem pyłu, pozostałości substancji w pyłku kwiatowym i nektarze oraz z narażenia za pośrednictwem płynów powstałych w wyniku gutacji.

               (7)

               W świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej Komisja uznała, że istnieją przesłanki wskazujące, że dopuszczone zastosowania klotianidyny, tiametoksamu i imidachloprydu przestały spełniać kryteria zatwierdzania określone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 ze względu na ich wpływ na pszczoły oraz że nie można wykluczyć wysokiego poziomu ryzyka dla pszczół inaczej niż przez nałożenie dalszych ograniczeń. W oczekiwaniu na ocenę Urzędu dotyczącą użycia dolistnego Komisja uznała, że ryzyko dla pszczół wynikające ze stosowania dolistnego jest podobne do ryzyka zidentyfikowanego przez Urząd odnośnie do zaprawiania nasion oraz stosowania doglebowego ze względu na systematyczną translokację substancji czynnych klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd wewnątrz rośliny.

               (8)

               Komisja zwróciła się do powiadamiających o przedłożenie uwag.

               (9)

               Wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 15 marca 2013 r. w formie addendów do sprawozdań z przeglądu dotyczących klotianidyny, tiametoksamu i imidachloprydu.

               (10)

               Komisja doszła do wniosku, że wykluczenie wysokiego poziomu ryzyka dla pszczół jest możliwe jedynie przez nałożenie dalszych ograniczeń.

               (11)

               Potwierdzono, że substancje czynne klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W celu zminimalizowania narażenia pszczół należy jednak ograniczyć użycie ww. substancji czynnych i przewidzieć szczegółowe środki zmniejszające ryzyko dla pszczół oraz ograniczyć użycie środków ochrony roślin zawierających te substancje czynne do stosowania przez użytkowników profesjonalnych. W szczególności należy zabronić użycia środków ochrony roślin zawierających klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd do zaprawiania nasion oraz stosowania doglebowego w przypadku upraw atrakcyjnych dla pszczół i w przypadku zbóż z wyjątkiem użycia w szklarniach i do zbóż ozimych. Należy zabronić stosowania dolistnego środków ochrony roślin zawierających klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd w odniesieniu do upraw atrakcyjnych dla pszczół oraz w odniesieniu do zbóż z wyjątkiem użycia w szklarniach i stosowania po okresie kwitnienia. Rośliny zbierane przed okresem kwitnienia nie są uznawane za atrakcyjne dla pszczół.

               (12)

               W sprawie zastosowań klotianidyny, tiametoksamu lub imidachloprydu, które mogą zostać dopuszczone na mocy niniejszego rozporządzenia, należy zwrócić się o dalsze informacje potwierdzające.

               (13)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

               (14)

               Ryzyko dla pszczół wynikające z zaprawiania nasion zostało zidentyfikowane szczególnie w odniesieniu do narażenia za pośrednictwem pyłu w odniesieniu do niektórych upraw, poprzez spożycie pozostałości substancji wraz z pyłkiem kwiatowym i nektarem w odniesieniu do niektórych upraw i narażenia za pośrednictwem płynów powstałych w wyniku gutacji w odniesieniu do kukurydzy. Biorąc pod uwagę ryzyko związane ze stosowaniem zaprawianych nasion, należy zabronić stosowania i wprowadzania do obrotu nasion zaprawianych środkami ochrony roślin zawierającymi klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd w stosunku do nasion roślin atrakcyjnych dla pszczół oraz nasion zbóż z wyjątkiem zbóż ozimych i nasion używanych w szklarniach.

               (15)

               Państwom członkowskim należy przyznać czas na wycofanie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd.

               (16)

               Jeśli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd, okres ten powinien upłynąć najpóźniej do dnia 30 listopada 2013 r. W ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja bez zbędnej zwłoki rozpocznie przegląd uzyskanych przez nią aktualnych informacji naukowych.

               (17)

               Artykuł 36 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 stanowi, że państwa członkowskie mogą w określonych okolicznościach nakładać dodatkowe środki zmniejszające ryzyko lub ograniczenia we wprowadzaniu do obrotu lub stosowaniu środków ochrony roślin zawierających klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd. W sprawie wprowadzania do obrotu i użycia nasion zaprawianych środkami ochrony roślin zawierającymi klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 upoważnia państwa członkowskie do stosowania środków nadzwyczajnych zgodnie art. 71 tego rozporządzenia.

               (18)

               Zakaz wprowadzania do obrotu zaprawianych nasion powinien mieć zastosowanie dopiero od dnia 1 grudnia 2013 r., aby zapewnić odpowiedni okres przejściowy. Krajowe przejściowe środki ochronne przyjęte na podstawie art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 mogą zostać utrzymane do wspomnianej daty zgodnie z art. 71 ust. 3 przedmiotowego rozporządzenia.

               (19)

               Nasiona zaprawiane środkami ochrony roślin zawierającymi klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd, które podlegają ograniczeniom, o których mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, mogą być wykorzystywane w doświadczeniach lub testach prowadzonych do celów badań lub rozwoju na podstawie art. 54 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (20)

               Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii. Uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy, i przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Komitet odwoławczy nie wydał opinii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Zakaz wprowadzania do obrotu zaprawionych nasion
   Nasiona roślin wymienionych w załączniku II zaprawione środkami ochrony roślin zawierającymi klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd nie są stosowane ani wprowadzane do obrotu z wyjątkiem nasion używanych w szklarniach.
   Artykuł 3
   Środki przejściowe
   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd jako substancję czynną w terminie do dnia 30 września 2013 r.
   Artykuł 4
   Okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 30 listopada 2013 r.
   Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie i ma zastosowanie od pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Jednakże art. 2 stosuje się od dnia 1 grudnia 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 maja 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 187 z 8.7.2006, s. 24.

      (4)  Dz.U. L 43 z 15.2.2007, s. 13.

      (5)  Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 86.

      (6)  Dz.U. L 65 z 13.3.2010, s. 27.

      (7)  Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1.

      (8)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; Wnioski z weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej klotianidyna w odniesieniu do pszczół. Dziennik EFSA 2013; 11(1):3066. 58 i kolejne]. doi:10.2903/j.efsa.2013.3066.

      Wnioski z weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej imidachlopryd w odniesieniu do pszczół. Dziennik EFSA 2013; 11(1):3068. [55 s.] doi:10.2903/j.efsa.2013.

      Wnioski z weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej tiametoksam w odniesieniu do pszczół. Dziennik EFSA 2013; 11(1):3067. 68 i kolejne]. doi:10.2903/j.efsa.2013.3067. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm

      ZAŁĄCZNIK I

         Zmiany w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011

                  1.

                  Wiersz 121: klotianidyna kolumna „Przepisy szczegółowe” w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:
                  „CZĘŚĆ A
                  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego do użytku profesjonalnego.
                  Nie zezwala się na stosowanie do zaprawiania nasion ani stosowanie doglebowe w doniesieniu do następujących zbóż, jeśli zboża te wysiewane są w okresie od stycznia do czerwca:
                  jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica.
                  Nie zezwala się na stosowanie dolistne w odniesieniu do następujących zbóż:
                  jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica.
                  Nie zezwala się na stosowanie do zaprawiania nasion, stosowanie doglebowe ani stosowanie dolistne w odniesieniu do następujących upraw z wyjątkiem stosowania w szklarniach i stosowania dolistnego po okresie kwitnienia:

                              lucerna (Medicago sativa)

                              migdały (Prunus amygdalus; P. communis; Amygdalus communis)

                              anyżek (Pimpinella anisum); badian lub anyż gwiazdkowy (Illicium verum); kminek (Carum carvi); kolendra (Coriandrum sativum); kmin rzymski (Cuminum cyminum); koper włoski (Foeniculum vulgare); jagody jałowca (Juniperus communis)

                              jabłka (Malus pumila; M. sylvestris; M. communis; Pyrus malus)

                              morele (Prunus armeniaca)

                              awokado (Persea americana)

                              banany (Musa sapientum; M. cavendishii; M. nana)

                              fasola (Phaseolus spp.)

                              jeżyny (Rubus fruticosus)

                              borówki, borówki czarne, leśne jagody, czarne jagody (Vaccinium myrtillus); borówka amerykańska (V. corymbosum)

                              bób, bobik (Vicia faba var. major; var. equina; var. Minor)

                              gryka (Fagopyrum esculentum)

                              chleb świętojański, szarańczyn strąkowy (Ceratonia siliqua)

                              nasiona rącznika pospolitego (Ricinus communis)

                              czereśnie (Prunus avium)

                              kasztany (Castanea spp.)

                              ciecierzyca (Cicer arietinum)

                              papryka chili (Capsicum frutescens; C. annuum); korzennik lekarski, ziele angielskie, (Pimenta officinalis)

                              koniczyna (Trifolium spp.)

                              kawa (Coffea spp. arabica, robusta, liberica)

                              bawełna (Gossypium spp.)

                              wspięga wężowata, fasolnik chiński (Vigna unguiculata)

                              żurawina (Vaccinium macrocarpon); żurawina błotna (Vaccinum oxycoccus)

                              ogórki (Cucumis sativus)

                              porzeczka czarna (Ribes nigrum); porzeczka czerwona i biała (R. rubrum)

                              daktyle (Phoenix dactylifera)

                              bez czarny (Sambucus nigra)

                              agrest (Ribes uva-cripsa)

                              grejpfrut (C. paradisi)

                              winogrona (Vitis vinifera)

                              orzechy ziemne (Arachis hypogea)

                              orzechy laskowe (Corylus avellana)

                              konopia (Cannabis sativa)

                              róża japońska (Rosa rugosa)

                              owoc kiwi (Actinidia chinensis)

                              rośliny strączkowe: komonica (Lotus corniculatus); lespedeza (Lespedeza spp.); opornik łatkowaty (Pueraria lobata); turi (Sesbania spp.); esparceta, sparceta (Onobrychis sativa); siekiernica (Hedysarum coronarium)

                              cytryny i limy, cytryna (Citrus limon); limeta kwaśna (C. aurantifolia); limeta słodka (C. limetta)

                              soczewica (Lens esculenta; Ervum lens)

                              siemię lniane (Linum usitatissimum)

                              łubin (Lupinus spp.)

                              kukurydza (Zea mays)

                              nasiona melona (Cucumis melo)

                              nasiona gorczycy: gorczyca jasna (Brassica alba; B. hirta; Sinapis alba); gorczyca czarna (Brassica nigra; Sinapis nigra)

                              okra (Abelmoschus esculentus); gombo (Hibiscus esculentus)

                              oliwki (Olea europaea)

                              pomarańcze: pomarańcza słodka (Citrus sinensis); pomarańcze gorzkie (C. aurantium)

                              brzoskwinie i nektarynki (Prunus persica; Amygdalus persica; Persica laevis)

                              gruszki (Pyrus communis)

                              groch zwyczajny (Pisum sativum); groch polny (P. arvense)

                              mięta pieprzowa (Mentha spp.: M. piperita)

                              owoce persymony (Diospyros kaki: D. virginiana)

                              pistacje (Pistacia vera)

                              śliwki i owoce tarniny, renkloda, mirabela, lubaszka (Prunus domestica); śliwa tarnina (P. spinosa)

                              mak (Papaver somniferum)

                              dynie i tykwy (Cucurbita spp.)

                              złocień dalmatyński (Chrysanthemum cinerariifolium)

                              pigwa (Cydonia oblonga; C. vulgaris; C. japonica)

                              rzepak (Brassica napus var. oleifera)

                              maliny (Rubus idaeus)

                              nasiona krokoszu barwierskiego (Carthamus tinctorius)

                              seradela (Ornithopus sativus)

                              ziarna sezamu (Sesamum indicum)

                              soja (Glycine soja)

                              przyprawy: liście laurowe (Laurus nobilis); koper ogrodowy (Anethum graveolens); nasiona kozieradki (Trigonella foenumgraecum); szafran (Crocus sativus); tymianek (Thymus vulgaris); kurkuma (Curcuma longa)

                              truskawka (Fragaria spp.),

                              ziarna słonecznika (Helianthus annuus)

                              mandarynki (Citrus reticulata); mandarynki (Citrus reticulata) klementynki (C. unshiu);

                              rzepa i rzepik (Brassica rapa var. rapifera i oleifera spp.)

                              wyka siewna (Vicia sativa)

                              skorzonera (Scorzonera hispanica)

                              orzechy włoskie (Jugland spp.: J. regia)

                              arbuzy (Citrullus vulgaris)

                              rośliny ozdobne kwitnące w roku stosowania środków.

                        CZĘŚĆ B
                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego klotianidyny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 27 stycznia 2006 r. oraz wnioski z addendum do sprawozdania z przeglądu dotyczącego klotianidyny w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 marca 2013 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                              —

                              ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji czynnej w regionach, w których gleba lub warunki klimatyczne są podatne na zagrożenia,

                              —

                              ryzyko dla ziarnożernych ptaków i ssaków, gdy substancja stosowana jest do zaprawiania nasion.

                        Państwa członkowskie dopilnowują, aby:

                              —

                              zaprawianie nasion przeprowadzano wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion. Zakłady te muszą stosować najlepsze dostępne techniki, tak aby wzbijanie się pyłu podczas zaprawiania nasion, przechowywania i transportu ograniczone było do minimum,

                              —

                              stosowano odpowiednie urządzenia siewne gwarantujące wysoki stopień wchłaniania do gleby oraz ograniczenie do minimum wycieków i wzbijania się pyłu,

                              —

                              warunki zezwolenia określały, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko dla ochrony pszczół,

                              —

                              wprowadzone zostały programy monitorowania w celu zweryfikowania rzeczywistego narażenia pszczół na oddziaływanie klotianidyny w obszarach zbierania pokarmu przez pszczoły lub w obszarach wykorzystywanych do hodowli pszczół, w stosownych przypadkach i w odpowiedni sposób.

                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                  Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                              a)

                              ryzyka dla owadów zapylających innych niż pszczoły miodne;

                              b)

                              ryzyka dla pszczół miodnych zbierających nektar i pyłek kwiatowy roślin uprawianych następczo;

                              c)

                              potencjalnego przenikania przez korzenie do kwitnących chwastów;

                              d)

                              ryzyka dla pszczół miodnych zbierających spadź;

                              e)

                              możliwego narażenia przez gutację oraz krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii, a także ryzyka dotyczącego czerwia pszczelego wynikającego z takiego narażenia;

                              f)

                              możliwego narażenia wynikającego ze znoszenia pyłu w następstwie siewu oraz krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii, a także ryzyka odnośnie do czerwia pszczelego wynikającego z takiego narażenia;

                              g)

                              krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii oraz ryzyka dotyczącego czerwia pszczelego wynikającego ze spożycia zanieczyszczonego nektaru i pyłku.

                        Powiadamiający przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 grudnia 2014 r.”.

                  2.

                  Wiersz 140: tiametoksam kolumna „Przepisy szczegółowe” w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:
                  „CZĘŚĆ A
                  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego do użytku profesjonalnego.
                  Nie zezwala się na stosowanie do zaprawiania nasion ani stosowanie doglebowe w doniesieniu do następujących zbóż, jeśli zboża te wysiewane są w okresie od stycznia do czerwca:
                  jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica.
                  Nie zezwala się na stosowanie dolistne w odniesieniu do następujących zbóż:
                  jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica.
                  Nie zezwala się na stosowanie do zaprawiania nasion, stosowanie doglebowe ani stosowanie dolistne w odniesieniu do następujących zbóż z wyjątkiem stosowania w szklarniach i stosowania dolistnego po okresie kwitnienia:

                              lucerna (Medicago sativa)

                              migdały (Prunus amygdalus; P. communis; Amygdalus communis)

                              anyżek (Pimpinella anisum); badian lub anyż gwiazdkowy (Illicium verum); kminek (Carum carvi); kolendra (Coriandrum sativum); kmin rzymski (Cuminum cyminum); koper włoski (Foeniculum vulgare); jagody jałowca (Juniperus communis)

                              jabłka (Malus pumila; M. sylvestris; M. communis; Pyrus malus)

                              morele (Prunus armeniaca)

                              awokado (Persea americana)

                              banany (Musa sapientum; M. cavendishii; M. nana)

                              fasola (Phaseolus spp.)

                              jeżyny (Rubus fruticosus)

                              borówki, borówki czarne, leśne jagody, czarne jagody (Vaccinium myrtillus); borówka amerykańska (V. corymbosum)

                              bób, bobik (Vicia faba var. major; var. equina; var. Minor)

                              gryka (Fagopyrum esculentum)

                              chleb świętojański, szarańczyn strąkowy (Ceratonia siliqua)

                              nasiona rącznika pospolitego (Ricinus communis)

                              czereśnie (Prunus avium)

                              kasztany (Castanea spp.)

                              ciecierzyca (Cicer arietinum)

                              papryka chili (Capsicum frutescens; C. annuum); korzennik lekarski, ziele angielskie, (Pimenta officinalis)

                              koniczyna (Trifolium spp.)

                              kawa (Coffea spp. arabica, robusta, liberica)

                              bawełna (Gossypium spp.)

                              wspięga wężowata, fasolnik chiński (Vigna unguiculata)

                              żurawina (Vaccinium macrocarpon); żurawina błotna (Vaccinum oxycoccus)

                              ogórki (Cucumis sativus)

                              porzeczka czarna (Ribes nigrum); porzeczka czerwona i biała (R. rubrum)

                              daktyle (Phoenix dactylifera)

                              bez czarny (Sambucus nigra)

                              agrest (Ribes uva-cripsa)

                              grejpfrut (C. paradisi)

                              winogrona (Vitis vinifera)

                              orzechy ziemne (Arachis hypogea)

                              orzechy laskowe (Corylus avellana),

                              konopia (Cannabis sativa)

                              róża japońska (Rosa rugosa)

                              owoc kiwi (Actinidia chinensis)

                              rośliny strączkowe: komonica (Lotus corniculatus); lespedeza (Lespedeza spp.); opornik łatkowaty (Pueraria lobata); turi (Sesbania spp.); esparceta, sparceta (Onobrychis sativa); siekiernica (Hedysarum coronarium)

                              cytryny i limy, cytryna (Citrus limon); limeta kwaśna (C. aurantifolia); limeta słodka (C. limetta)

                              soczewica (Lens esculenta; Ervum lens)

                              siemię lniane (Linum usitatissimum)

                              łubin (Lupinus spp.)

                              kukurydza (Zea mays)

                              nasiona melona (Cucumis melo)

                              nasiona gorczycy: gorczyca jasna (Brassica alba; B. hirta; Sinapis alba); gorczyca czarna (Brassica nigra; Sinapis nigra)

                              okra (Abelmoschus esculentus); gombo (Hibiscus esculentus)

                              oliwki (Olea europaea)

                              pomarańcze: pomarańcza słodka (Citrus sinensis); pomarańcze gorzkie (C. aurantium)

                              brzoskwinie i nektarynki (Prunus persica; Amygdalus persica; Persica laevis)

                              gruszki (Pyrus communis)

                              peas garden pea (Pisum sativum); groch polny (P. arvense)

                              mięta pieprzowa (Mentha spp.: M. piperita)

                              owoce persymony (Diospyros kaki: D. virginiana)

                              pistacje (Pistacia vera)

                              śliwki i owoce tarniny, renkloda, mirabela, lubaszka (Prunus domestica); śliwa tarnina (P. spinosa)

                              mak (Papaver somniferum)

                              dynie i tykwy (Cucurbita spp.)

                              złocień dalmatyński (Chrysanthemum cinerariifolium)

                              pigwa (Cydonia oblonga; C. vulgaris; C. japonica)

                              rzepak (Brassica napus var. oleifera)

                              maliny (Rubus idaeus)

                              nasiona krokoszu barwierskiego (Carthamus tinctorius)

                              seradela (Ornithopus sativus)

                              ziarna sezamu (Sesamum indicum)

                              soja (Glycine soja)

                              przyprawy: liście laurowe (Laurus nobilis); koper ogrodowy (Anethum graveolens); nasiona kozieradki (Trigonella foenumgraecum); szafran (Crocus sativus); tymianek (Thymus vulgaris); kurkuma (Curcuma longa)

                              truskawka (Fragaria spp.)

                              ziarna słonecznika (Helianthus annuus)

                              mandarynki (Citrus reticulata); mandarynki (Citrus reticulata) klementynki (C. unshiu);

                              rzepa i rzepik (Brassica rapa var. rapifera i oleifera spp.)

                              wyka siewna (Vicia sativa)

                              skorzonera (Scorzonera hispanica)

                              orzechy włoskie (Jugland spp.: J. regia)

                              arbuzy (Citrullus vulgaris)

                              rośliny ozdobne kwitnące w roku stosowania środków.

                        CZĘŚĆ B
                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tiametoksamu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 14 lipca 2006 r. oraz wnioski z addendum do sprawozdania z przeglądu dotyczącego tiametoksamu w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 marca 2013 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                              —

                              możliwość zanieczyszczenia wód podziemnych, w szczególności przez substancję czynną i jej metabolity NOA 459602, SYN 501406 i CGA 322704 w przypadku stosowania substancji czynnej w regionach, w których gleba lub warunki klimatyczne są podatne na zagrożenia,

                              —

                              ochronę organizmów wodnych,

                              —

                              długoterminowe ryzyko dla małych zwierząt roślinożernych, jeżeli substancja jest stosowana do zaprawiania nasion.

                        Państwa członkowskie dopilnowują, aby:

                              —

                              zaprawianie nasion przeprowadzano wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion. Zakłady te muszą stosować najlepsze dostępne techniki, tak aby wzbijanie się pyłu podczas zaprawiania nasion, przechowywania i transportu ograniczone było do minimum,

                              —

                              stosowano odpowiednie urządzenia siewne gwarantujące wysoki stopień wchłaniania do gleby oraz ograniczenie do minimum wycieków i wzbijania się pyłu,

                              —

                              warunki zezwolenia określały, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko dla ochrony pszczół,

                              —

                              wprowadzone zostały programy monitorowania w celu zweryfikowania rzeczywistego narażenia pszczół na oddziaływanie tiametoksamu w obszarach zbierania pokarmu przez pszczoły lub w obszarach wykorzystywanych do hodowli pszczół, w stosownych przypadkach i w odpowiedni sposób.

                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                  Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                              a)

                              ryzyka dla owadów zapylających innych niż pszczoły miodne;

                              b)

                              ryzyka dla pszczół miodnych zbierających nektar i pyłek kwiatowy roślin uprawianych następczo;

                              c)

                              potencjalnego przenikania przez korzenie do kwitnących chwastów;

                              d)

                              ryzyka dla pszczół miodnych zbierających spadź;

                              e)

                              możliwego narażenia przez gutację oraz krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii, a także ryzyka dotyczącego czerwia pszczelego wynikającego z takiego narażenia;

                              f)

                              możliwego narażenia wynikającego ze znoszenia pyłu w następstwie siewu oraz krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii, a także ryzyka odnośnie do czerwia pszczelego wynikającego z takiego narażenia;

                              g)

                              krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii oraz ryzyka dotyczącego czerwia pszczelego wynikającego ze spożycia zanieczyszczonego nektaru i pyłku.

                        Powiadamiający przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 grudnia 2014 r.”.

                  3.

                  Wiersz 216: imidachlopryd kolumna „Przepisy szczegółowe” w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:
                  „CZĘŚĆ A
                  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego do użytku profesjonalnego.
                  Nie zezwala się na stosowanie do zaprawiania nasion ani stosowanie doglebowe w doniesieniu do następujących zbóż, jeśli zboża te wysiewane są w okresie od stycznia do czerwca:
                  jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica.
                  Nie zezwala się na stosowanie dolistne w odniesieniu do następujących zbóż:
                  jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica.
                  Nie zezwala się na stosowanie do zaprawiania nasion, stosowanie doglebowe ani stosowanie dolistne w odniesieniu do następujących zbóż z wyjątkiem stosowania w szklarniach i stosowania dolistnego po okresie kwitnienia:

                              lucerna (Medicago sativa)

                              migdały (Prunus amygdalus; P. communis; Amygdalus communis)

                              anyżek (Pimpinella anisum); badian lub anyż gwiazdkowy (Illicium verum); kminek (Carum carvi); kolendra (Coriandrum sativum); kmin rzymski (Cuminum cyminum); koper włoski (Foeniculum vulgare); jagody jałowca (Juniperus communis)

                              jabłka (Malus pumila; M. sylvestris; M. communis; Pyrus malus)

                              morele (Prunus armeniaca)

                              awokado (Persea americana)

                              bananas (Musa sapientum; M. cavendishii; M. nana)

                              fasola (Phaseolus spp.)

                              jeżyny (Rubus fruticosus)

                              blueberries, European blueberry, wild bilberry, whortleberry (Vaccinium myrtillus); borówka amerykańska (V. corymbosum)

                              bób, bobik (Vicia faba var. major; var. equina; var. Minor)

                              gryka (Fagopyrum esculentum)

                              chleb świętojański, szarańczyn strąkowy (Ceratonia siliqua)

                              nasiona rącznika pospolitego (Ricinus communis)

                              czereśnie (Prunus avium)

                              kasztany (Castanea spp.)

                              ciecierzyca (Cicer arietinum)

                              papryka chili (Capsicum frutescens; C. annuum); korzennik lekarski, ziele angielskie, (Pimenta officinalis)

                              koniczyna (Trifolium spp.)

                              kawa (Coffea spp. arabica, robusta, liberica)

                              bawełna (Gossypium spp.)

                              wspięga wężowata, fasolnik chiński (Vigna unguiculata)

                              żurawina (Vaccinium macrocarpon); żurawina błotna (Vaccinum oxycoccus)

                              ogórki (Cucumis sativus)

                              porzeczka czarna (Ribes nigrum); porzeczka czerwona i biała (R. rubrum)

                              daktyle (Phoenix dactylifera)

                              bez czarny (Sambucus nigra)

                              agrest (Ribes uva-cripsa)

                              grejpfrut (C. paradisi)

                              winogrona (Vitis vinifera)

                              orzechy ziemne (Arachis hypogea)

                              orzechy laskowe (Corylus avellana),

                              konopia (Cannabis sativa)

                              róża japońska (Rosa rugosa)

                              owoc kiwi (Actinidia chinensis)

                              rośliny strączkowe: komonica (Lotus corniculatus); lespedeza (Lespedeza spp.); opornik łatkowaty (Pueraria lobata); turi (Sesbania spp.); esparceta, sparceta (Onobrychis sativa); siekiernica (Hedysarum coronarium)

                              cytryny i limy, cytryna (Citrus limon); limeta kwaśna (C. aurantifolia); limeta słodka (C. limetta)

                              soczewica (Lens esculenta; Ervum lens)

                              siemię lniane (Linum usitatissimum)

                              łubin (Lupinus spp.)

                              kukurydza (Zea mays)

                              nasiona melona (Cucumis melo)

                              nasiona gorczycy: gorczyca jasna (Brassica alba; B. hirta; Sinapis alba); gorczyca czarna (Brassica nigra; Sinapis nigra)

                              okra (Abelmoschus esculentus); gombo (Hibiscus esculentus)

                              oliwki (Olea europaea)

                              pomarańcze: pomarańcza słodka (Citrus sinensis); pomarańcze gorzkie (C. aurantium)

                              brzoskwinie i nektarynki (Prunus persica; Amygdalus persica; Persica laevis)

                              gruszki (Pyrus communis)

                              peas garden pea (Pisum sativum); groch polny (P. arvense)

                              mięta pieprzowa (Mentha spp.: M. piperita)

                              owoce persymony (Diospyros kaki: D. virginiana)

                              pistacje (Pistacia vera)

                              śliwki i owoce tarniny, renkloda, mirabela, lubaszka (Prunus domestica); śliwa tarnina (P. spinosa)

                              mak (Papaver somniferum)

                              dynie i tykwy (Cucurbita spp.)

                              złocień dalmatyński (Chrysanthemum cinerariifolium)

                              pigwa (Cydonia oblonga; C. vulgaris; C. japonica)

                              rzepak (Brassica napus var. oleifera)

                              maliny (Rubus idaeus)

                              nasiona krokoszu barwierskiego (Carthamus tinctorius)

                              seradela (Ornithopus sativus)

                              ziarna sezamu (Sesamum indicum)

                              soja (Glycine soja)

                              przyprawy: liście laurowe (Laurus nobilis); koper ogrodowy (Anethum graveolens); nasiona kozieradki (Trigonella foenumgraecum); szafran (Crocus sativus); tymianek (Thymus vulgaris); kurkuma (Curcuma longa)

                              truskawka (Fragaria spp.),

                              ziarna słonecznika (Helianthus annuus)

                              mandarynki (Citrus reticulata); mandarynki (Citrus reticulata) klementynki (C. unshiu);

                              rzepa i rzepik (Brassica rapa var. rapifera i oleifera spp.)

                              wyka siewna (Vicia sativa)

                              skorzonera (Scorzonera hispanica)

                              orzechy włoskie (Jugland spp.: J. regia)

                              arbuzy (Citrullus vulgaris)

                              rośliny ozdobne kwitnące w roku stosowania środków.

                        CZĘŚĆ B
                  Podczas oceniania wniosków o udzielenie zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające imidachlopryd państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i dopilnowują, aby wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.
                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego imidachloprydu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 26 września 2008 r. oraz wnioski z addendum do sprawozdania z przeglądu dotyczącego imidachloprydu w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 marca 2013 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                              —

                              bezpieczeństwo operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej,

                              —

                              wpływ na organizmy wodne, stawonogi niebędące przedmiotem zwalczania, dżdżownice i inne makroorganizmy glebowe oraz dopilnowują, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, określały środki zmniejszające ryzyko.

                        Państwa członkowskie dopilnowują, aby:

                              —

                              zaprawianie nasion przeprowadzano wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion. Zakłady te muszą stosować najlepsze dostępne techniki, tak aby wzbijanie się pyłu podczas zaprawiania nasion, przechowywania i transportu ograniczone było do minimum,

                              —

                              stosowano odpowiednie urządzenia siewne gwarantujące wysoki stopień wchłaniania do gleby oraz ograniczenie do minimum wycieków i wzbijania się pyłu,

                              —

                              warunki zezwolenia określały, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko dla ochrony pszczół,

                              —

                              wprowadzono programy monitorowania w celu zweryfikowania rzeczywistego narażenia pszczół na oddziaływanie imidachloprydu w obszarach zbierania pokarmu przez pszczoły lub w obszarach wykorzystywanych do hodowli pszczół, w stosownych przypadkach i w odpowiedni sposób.

                        W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                  Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

                              a)

                              ryzyka dla owadów zapylających innych niż pszczoły miodne;

                              b)

                              ryzyka dla pszczół miodnych zbierających nektar i pyłek kwiatowy roślin uprawianych następczo;

                              c)

                              potencjalnego przenikania przez korzenie do kwitnących chwastów;

                              d)

                              ryzyka dla pszczół miodnych zbierających spadź;

                              e)

                              możliwego narażenia przez gutację oraz krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii, a także ryzyka dotyczącego czerwia pszczelego wynikającego z takiego narażenia;

                              f)

                              możliwego narażenia wynikającego ze znoszenia pyłu w następstwie siewu oraz krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii, a także ryzyka odnośnie do czerwia pszczelego wynikającego z takiego narażenia;

                              g)

                              krótko- i długoterminowego ryzyka dla przetrwania i rozwoju kolonii oraz ryzyka dotyczącego czerwia pszczelego wynikającego ze spożycia zanieczyszczonego nektaru i pyłku.

                        Powiadamiający przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 grudnia 2014 r.”.

      ZAŁĄCZNIK II

         Wykaz nasion, o których mowa w art. 2

      Nasiona zaprawiane środkami ochrony roślin zawierającymi klotianidynę, tiametoksam lub imidachlopryd, których stosowanie i wprowadzanie do obrotu jest zakazane:

                  Jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, pszenżyto, pszenica, jeśli zboża te wysiewane są w okresie od stycznia do czerwca.

                  lucerna (Medicago sativa)

                  anyżek (Pimpinella anisum); badian lub anyż gwiazdkowy (Illicium verum); kminek (Carum carvi); kolendra (Coriandrum sativum); kmin rzymski (Cuminum cyminum); koper włoski (Foeniculum vulgare); jagody jałowca (Juniperus communis)

                  fasola (Phaseolus spp.)

                  bób, bobik (Vicia faba var. major; var. equina; var. minor)

                  gryka (Fagopyrum esculentum)

                  nasiona rącznika pospolitego (Ricinus communis)

                  ciecierzyca (Cicer arietinum)

                  papryka chili (Capsicum frutescens; C. annuum); korzennik lekarski, ziele angielskie, (Pimenta officinalis)

                  koniczyna (Trifolium spp.); kawa (Coffea spp. arabica, robusta, liberica)

                  bawełna (Gossypium spp.)

                  wspięga wężowata, fasolnik chiński (Vigna unguiculata)

                  ogórki (Cucumis sativus)

                  orzechy ziemne (Arachis hypogea)

                  konopia (Cannabis sativa)

                  rośliny strączkowe: komonica (Lotus corniculatus); lespedeza (Lespedeza spp.); opornik łatkowaty (Pueraria lobata); turi (Sesbania spp.); esparceta, sparceta (Onobrychis sativa); siekiernica (Hedysarum coronarium)

                  soczewica (Lens esculenta; Ervum lens)

                  siemię lniane (Linum usitatissimum)

                  łubin (Lupinus spp.)

                  kukurydza (Zea mays)

                  nasiona melona (Cucumis melo)

                  nasiona gorczycy, gorczyca jasna (Brassica alba; B. hirta; Sinapis alba); gorczyca czarna (Brassica nigra; Sinapis nigra)

                  okra (Abelmoschus esculentus); gombo (Hibiscus esculentus)

                  peas garden pea (Pisum sativum); groch polny (P. arvense)

                  mięta pieprzowa (Mentha spp.: M. piperita)

                  mak (Papaver somniferum)

                  dynie i tykwy (Cucurbita spp.)

                  złocień dalmatyński (Chrysanthemum cinerariifolium)

                  rzepak (Brassica napus var. oleifera)

                  nasiona krokoszu barwierskiego (Carthamus tinctorius)

                  ziarna sezamu (Sesamum indicum)

                  soja (Glycine soja)

                  przyprawy: liście laurowe (Laurus nobilis); koper ogrodowy (Anethum graveolens); nasiona kozieradki (Trigonella foenumgraecum); szafran (Crocus sativus); tymianek (Thymus vulgaris); kurkuma (Curcuma longa)

                  truskawka (Fragaria spp.),

                  ziarna słonecznika (Helianthus annuus)

                  rzepa i rzepik (Brassica rapa var. rapifera i oleifera spp.)

                  wyka siewna (Vicia sativa)

                  arbuzy (Citrullus vulgaris)

                  rośliny ozdobne kwitnące w roku stosowania środków.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 151/2014 z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej kwas S-abscysynowy, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               19.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 48/1

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 151/2014
   z dnia 18 lutego 2014 r.
   w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej kwas S-abscysynowy, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku kwasu S-abscysynowego warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją wykonawczą Komisji 2011/253/UE (3).

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 9 grudnia 2010 r. Niderlandy otrzymały od przedsiębiorstwa Sumitomo Chemical Agro Europe SAS wniosek o włączenie substancji czynnej kwas S-abscysynowy do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji wykonawczej 2011/253/UE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

               (3)

               Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 21 maja 2012 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny.

               (4)

               Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 23 lipca 2013 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski (4) z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej kwas S-abscysynowy. Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 13 grudnia 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego kwasu S-abscysynowego.

               (5)

               Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające kwas S-abscysynowy zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić kwas S-abscysynowy.

               (6)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.

               (7)

               Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

               (8)

               Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających kwas S-abscysynowy. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. Na zasadzie odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami.

               (9)

               Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 (5), do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.

               (10)

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (6).

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie substancji czynnej
   Zatwierdza się substancję czynną kwas S-abscysynowy określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
   Artykuł 2
   Ponowna ocena środków ochrony roślin
   1.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające kwas S-abscysynowy jako substancję czynną w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r.
   Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności sprawdzają, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w kolumnie dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego kwas S-abscysynowy jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 30 czerwca 2014 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
   Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

               a)

               w przypadku środka zawierającego kwas S-abscysynowy jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r.; lub

               b)

               w przypadku środka zawierającego kwas S-abscysynowy jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 31 grudnia 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

         Artykuł 3
   Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 4
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (3)  Decyzja wykonawcza Komisji 2011/253/UE z dnia 26 kwietnia 2011 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonych do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia metobromuronu, kwasu S-abscysynowego, Bacillus amyloliquefaciens subsp. plantarum D747, Bacillus pumilus QST 2808 i Streptomyces lydicus WYEC 108 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 106 z 27.4.2011, s. 13).

      (4)  Dziennik EFSA 2013, 11(8):3341. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu

      (5)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10).

      (6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK I

                  Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                  Nazwa IUPAC

                  Czystość (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Przepisy szczegółowe

                  Kwas S-abscysynowy
                  Nr CAS 21293-29-8
                  Nr CIPAC
                  Nieprzypisany

                  kwas (2Z,4E)-5-[(1S)-1-hydroksy-2,6,6-trimetylo-4-oksocykloheks-2-en-1-ylo]-3-metylopenta-2,4-dienowy
                  lub
                  kwas (7E,9Z)-(6S)-6-hydroksy-3-okso-11-apo-ε-karoten-11-owy

                  960 g/kg

                  1 lipca 2014 r.

                  30 czerwca 2024 r.

                  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego kwasu S-abscysynowego, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 13 grudnia 2013 r.
                  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę organizmów wodnych.
                  W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

      ZAŁĄCZNIK II
      W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                     Numer

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     „65

                     Kwas S-abscysynowy
                     Nr CAS
                     21293-29-8
                     Nr CIPAC
                     Nieprzypisany

                     kwas (2Z,4E)-5-[(1S)-1-hydroksy-2,6,6-trimetylo-4-oksocykloheks-2-en-1-ylo]-3-metylopenta-2,4-dienowy
                     lub
                     kwas (7E,9Z)-(6S)-6-hydroksy-3-okso-11-apo-ε-karoten-11-owy

                     960 g/kg

                     1 lipca 2014 r.

                     30 czerwca 2024 r.

                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego kwasu S-abscysynowego, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 13 grudnia 2013 r.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę organizmów wodnych.
                     W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.”

         (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.