title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1346/2014 z dnia 17 grudnia 2014 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i uchylające ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

text:
               18.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 363/82

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1346/2014
   z dnia 17 grudnia 2014 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i uchylające ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (rozporządzenie podstawowe) (1), w szczególności jego art. 9 oraz art. 11 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Obowiązujące środki

               (1)

               W lipcu 2002 r. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1339/2002 (2), ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 21 % na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) oraz ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 18,3 % na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii („pierwotne dochodzenie”).

               (2)

               Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1338/2002 (3), ostateczne cło wyrównawcze w wysokości 7,1 % na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii.

               (3)

               Komisja przyjęła, decyzją 2002/611/WE (4), zobowiązanie cenowe dotyczące środków antydumpingowych i antysubsydyjnych obowiązujących wobec przywozu z Indii złożone przez jednego producenta eksportującego z Indii, tj. Kokan Synthetics and Chemicals Pvt. Ltd („Kokan”).

               (4)

               W lutym 2004 r. w następstwie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji Rada zwiększyła, rozporządzeniem (WE) nr 236/2004 (5), z 21 % do 33,7 % stawkę ostatecznego cła antydumpingowego stosowanego wobec przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z ChRL.

               (5)

               W marcu 2004 r. Komisja uchyliła, decyzją Komisji 2004/255/WE (6), decyzję 2002/611/WE w następstwie dobrowolnego wycofania zobowiązania przez Kokan.

               (6)

               Komisja przyjęła, decyzją 2006/37/WE (7), nowe zobowiązanie dotyczące środków antydumpingowych i antysubsydyjnych obowiązujących wobec przywozu z Indii złożone przez Kokan. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1338/2002 i (WE) nr 1339/2002 zmieniono odpowiednio rozporządzeniem Rady (WE) nr 123/2006 (8).

               (7)

               Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1000/2008 (9), cła antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z ChRL i Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia tych środków. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1010/2008 (10), ostateczne cła wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii oraz zmieniła poziom ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz kwasu sulfanilowego z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego.

         2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

               (8)

               Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięci (11) obowiązujących względem przywozu z ChRL i Indii środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 1 lipca 2013 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”). Wniosek został złożony przez CUF — Quimicos Industriais („wnioskodawca” lub „CUF”), jedynego producenta kwasu sulfanilowego w Unii, reprezentującego zatem 100 % produkcji unijnej.

               (9)

               W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

         3.   Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

               (10)

               Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody przemawiające za wszczęciem przeglądu wygaśnięcia, w dniu 16 października 2013 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (12) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

         4.   Równoległe dochodzenie

               (11)

               Komisja wszczęła również, na mocy zawiadomienia o wszczęciu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 16 października 2013 r. (13), dochodzenie dotyczące przeglądu wygaśnięcia środków wyrównawczych obwiązujących wobec przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii, na podstawie art. 18 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 (14).

         5.   Dochodzenie

   5.1.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

               (12)

               Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, tj. do dnia 30 września 2013 r. („okres badany”).

         5.2.   Strony, których dotyczy postępowanie

               (13)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawcę, producentów eksportujących w ChRL i Indiach, importerów, znanych zainteresowanych użytkowników, a także przedstawicieli państw wywozu o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (14)

               Producent unijny, który, jako jedyna zainteresowana strona, wystąpił z wnioskiem o przesłuchanie, uzyskał taką możliwość.

         5.3.   Kontrola wyrywkowa

               (15)

               Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w Indiach i w ChRL oraz importerów niepowiązanych w Unii, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczna jest kontrola wyrywkowa, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, wymienione powyżej strony wezwano do zgłoszenia się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (16)

               Komisja otrzymała wypełnione formularze dotyczące kontroli wyrywkowej od dwóch indyjskich producentów eksportujących, natomiast od chińskich producentów eksportujących nie uzyskała żadnych odpowiedzi. Dlatego też nie przeprowadzono kontroli wyrywkowej.

               (17)

               Jeden niepowiązany importer wypełnił formularz dotyczący kontroli wyrywkowej, ale okazało się, że nie dokonywał przywozu produktu objętego postępowaniem z państw, których dotyczy postępowanie, i w związku z tym nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym kontroli wyrywkowej. Dlatego też nie przeprowadzono kontroli wyrywkowej.

               (18)

               Kontrola wyrywkowa nie została zastosowana wobec producentów unijnych, ponieważ istnieje tylko jeden producent unijny.

         5.4.   Dochodzenie

               (19)

               Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz do określenia interesu Unii. Komisja przesłała kwestionariusze do jedynego producenta unijnego, do dwóch producentów eksportujących z Indii, do znanych importerów i do użytkowników unijnych.

               (20)

               Spośród dwóch producentów eksportujących z Indii tylko jeden (Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd) przedłożył pełną odpowiedź. Wymieniony indyjski producent reprezentował większą część łącznego wywozu z Indii do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (21)

               Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

                           a)

                              producent unijny:

                                       —

                                       CUF — Quimicos Industriais, Estarreja, Portugalia

                           b)

                              producent eksportujący i producent z państwa analogicznego:

                                       —

                                       Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd., Khed, Indie

                           c)

                              użytkownicy unijni:

                                       —

                                       Blankophor GmbH, Leverkusen, Niemcy

                                       —

                                       Hovione Farmaciencia SA, Loures, Portugalia

                                       —

                                       IGCAR Chemicals, S.L., Rubi, Hiszpania.

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

               (22)

               Produktem objętym postępowaniem jest kwas sulfanilowy klasyfikowany obecnie w ramach kodu CN ex 2921 42 00 (kod TARIC 2921420060). Kwas sulfanilowy występuje w dwóch klasach określanych według stopnia czystości: klasa techniczna i klasa oczyszczona. Dodatkowo kwas klasy oczyszczonej oferowany jest również w sprzedaży w formie soli kwasu sulfanilowego. Kwas sulfanilowy jest stosowany jako surowiec do produkcji wybielaczy optycznych, dodatków do betonu oraz barwników spożywczych i specjalistycznych. Odnotowano również ograniczone użycie tego kwasu przez przemysł farmaceutyczny. Choć nie podważa się faktu, że obie klasy mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a zatem traktowane są jako jeden produkt, to należy zauważyć iż w toku dochodzenia wskazano, że pod względem praktycznym ich zamienność jest ograniczona. W szczególności użytkownicy, którzy potrzebują kwasu sulfanilowego w klasie oczyszczonej, mogliby wykorzystywać kwas w klasie technicznej jedynie wówczas, gdyby byli w stanie samodzielnie go oczyścić. Użytkownicy, którzy muszą lub wolą stosować kwas sulfanilowy klasy technicznej, mogliby teoretycznie wykorzystać kwas klasy oczyszczonej, co jednak nie jest ekonomicznie opłacalne z uwagi na różnicę cen (20–25 %).

               (23)

               Kwas sulfanilowy jest produktem towarowym, a jego podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne są identyczne niezależnie od państwa pochodzenia. Produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących w państwach, których dotyczy postępowanie, na ich rynku krajowym i w państwach trzecich, a także te wytwarzane i sprzedawane przez producenta unijnego na rynku unijnym, mają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastosowania i dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

               (24)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy obecnie ma miejsce dumping i czy ewentualne wygaśnięcie środków mających zastosowanie do przywozu z ChRL i Indii mogłoby doprowadzić do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

         1.   Uwagi wstępne

   1.1.   ChRL

               (25)

               Po wszczęciu przeglądu wygaśnięcia Komisja skontaktowała się z 39 znanymi chińskimi producentami eksportującymi oraz władzami Chin. Żaden z tych producentów nie zgłosił się do Komisji ani nie nawiązał współpracy.

               (26)

               Komisja poinformowała władze Chin i eksportujących producentów, których dotyczy postępowanie, o jej zamiarze wykorzystania najwiarygodniejszych dostępnych faktów dla poczynienia ustaleń zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Strony nie przedłożyły w tym względzie żadnych uwag.

               (27)

               W konsekwencji ustalenia dotyczące dumpingu i prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu zostały oparte na dostępnych faktach, tj. informacjach przedłożonych przez wnioskodawcę, w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu i na danych Eurostatu.

               (28)

               Tylko niewielkie ilości produktu objętego postępowaniem były przywożone z ChRL do Unii podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

         1.2.   Indie

               (29)

               Po wszczęciu przeglądu wygaśnięcia Komisja skontaktowała się z 25 znanymi producentami eksportującymi z Indii, spośród których tylko jeden, tj. Kokan, udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i współpracował w toku postępowania. Przedsiębiorstwo to reprezentowało większość wywozu z Indii do Unii podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (30)

               Podczas okresu badanego wymieniony producent eksportujący prowadził działalność w ramach przyjętego przez Komisję zobowiązania cenowego, które zgodnie z ustaleniami było przestrzegane.

         2.   Dumping

   2.1.   ChRL

   2.1.1.   Państwo analogiczne

               (31)

               Zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna została ustalona na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej uzyskanej na odpowiednim rynku państwa trzeciego („państwo analogiczne”).

               (32)

               W toku dochodzenia pierwotnego Indie posłużyły jako państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do ChRL. W zawiadomieniu o wszczęciu wskazano Indie jako państwo analogiczne, a zainteresowane strony wezwano do zgłaszania uwag w tym zakresie. Nie otrzymano żadnych uwag i nie stwierdzono żadnych przesłanek wskazujących, że Indie nie są już odpowiednim wyborem. Przemysł unijny zaproponował USA jako państwo analogiczne w swoim wniosku o dokonanie przeglądu, jednak z uwagi na to, że w USA istnieje tylko jeden producent oraz, że rynek USA jest chroniony cłami antydumpingowymi i wyrównawczymi nałożonymi na przywóz kwasu sulfanilowego z Chin i Indii od ponad 20 lat, propozycja ta została odrzucona. W konsekwencji Indie zostały wybrane jako państwo analogiczne również do celów tego dochodzenia.

               (33)

               Wykorzystano zatem dane od współpracującego producenta eksportującego z Indii.

         2.1.2.   Wartość normalna

               (34)

               Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna została określona na podstawie danych uzyskanych od producenta współpracującego w państwie analogicznym, tj. przedsiębiorstwa Kokan. Sprzedaż krajowa została wykorzystana jako podstawa do ustalenia wartości normalnej (zob. motywy 42–47).

         2.1.3.   Cena eksportowa

               (35)

               Mając na uwadze brak współpracy z chińskimi producentami eksportującymi i w związku z tym wobec braku szczegółowych informacji na temat chińskich cen, cena eksportowa została ustalona na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, przy wykorzystaniu źródeł statystycznych (Eurostat). Uważa się, że to źródło informacji wskazuje ceny zbliżone do tych, które były stosowane przez chińskich eksporterów wobec klientów w Unii.

         2.1.4.   Porównanie

               (36)

               Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works.

               (37)

               Zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego dokonano należytego dostosowania do ceny eksportowej w stosownych przypadkach. W celu wyrażenia ceny eksportowej na poziomie ex-works oraz na podstawie informacji przedłożonych we wniosku o dokonanie przeglądu Komisja skorygowała cenę CIF opartą na danych z Eurostatu o koszty frachtu, ubezpieczenia, przeładunku i kredytu. Korekty te reprezentowały od 5 % do 10 % ceny CIF.

         2.1.5.   Dumping

               (38)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej.

               (39)

               Z uwagi na brak współpracy chińskich eksporterów nie ma dostępnych informacji dotyczących asortymentu przywożonych produktów. Wobec braku informacji na temat ilości przywozu oczyszczonego i technicznego kwasu sulfanilowego ustalono, nawet przy założeniu, że cały ten przywóz dotyczył oczyszczonego kwasu sulfanilowego, który jest średnio 20 % droższy niż techniczny kwas sulfanilowy, iż poziom cen importowych, wynikający z danych Eurostatu w porównaniu z wartością normalną w państwie analogicznym, nie wykazywał istnienia dumpingu.

               (40)

               Ponadto, jak wskazano w motywie 28, wielkość przywozu z Chin była bardzo niska w ODP. Powszechnie przyjmuje się w sektorach przemysłu, których dotyczy postępowanie, że niewielkie ilości i przesyłki ad-hoc kwasu sulfanilowego charakteryzują się znacznie wyższymi cenami jednostkowymi niż regularne zamówienia większych ilości, co może wyjaśniać wysokie ceny importowe odnotowane przez Eurostat.

               (41)

               Dlatego też, mimo że z dostępnych danych liczbowych wynika ujemny dumping, taki wniosek nie jest w pełni wiarygodny z uwagi na niskie ilości przywozu oraz brak informacji dotyczących asortymentu przywożonych produktów, co jest istotne ze względu na znaczne różnice w cenach kwasu w klasie oczyszczonej i w klasie technicznej.

         2.2.   Indie

   2.2.1.   Wartość normalna

               (42)

               Sprzedaż krajowa jedynego współpracującego producenta eksportującego każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem była dokonywana w reprezentatywnych ilościach i w zwykłym obrocie handlowym w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (43)

               Dla każdego rodzaju produktu ustalono udział sprzedaży z zyskiem na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (44)

               Cała sprzedaż krajowa była dokonywana po cenach netto sprzedaży równych obliczonym kosztom produkcji i sprzedaży krajowej z zyskiem lub od nich wyższych, a w konsekwencji sprzedaż ta reprezentowała ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży każdego rodzaju produktu. W związku z powyższym dla każdego z rodzajów produktu wartość normalna została obliczona na podstawie fatycznych cen krajowych, obliczonych jako średnia ważona cen całej sprzedaży krajowej danego rodzaju produktu dokonanej podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (45)

               Wnioskodawca stwierdził, że presja ze strony chińskiego przywozu wprowadzanego na rynek indyjski zakłóciła indyjskie ceny krajowe, a w konsekwencji również określenie wartości normalnej.

               (46)

               Jak wskazano powyżej w motywie 44 sprzedaż krajowa z zyskiem reprezentowała ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży każdego rodzaju produktu, a w związku z tym wartość normalna musiała opierać się na rzeczywistej cenie krajowej. W każdym razie, niezależnie od tego czy chiński przywóz wywarł presję na obniżenie cen na rynku indyjskim, wartość normalna jest określana w taki sposób, że presja ta nie wywarłaby wpływu na ocenę. Jeżeli 80 % lub mniejszy odsetek sprzedaży konkretnego rodzaju produktu byłby z zyskiem, określenie wartości normalnej przeprowadzono by wyłącznie na podstawie takiej sprzedaży z zyskiem. Co więcej — jeżeli cała sprzedaż konkretnego rodzaju produktu przynosiłaby straty, wartość normalna zostałaby oparta na pełnych kosztach produkcji i rozsądnej marży zysku.

               (47)

               Komisja uważa zatem, że stwierdzenie wnioskodawcy w odniesieniu do obliczenia wartości normalnej jest bezzasadny.

         2.2.2.   Cena eksportowa

               (48)

               Produkt objęty postępowaniem był wywożony do niezależnych klientów w Unii a cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tzn. na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych lub należnych.

               (49)

               Wnioskodawca stwierdził, że istnieje sprzeczność między zmianami ceny benzenu, a zmianami ceny wywożonych towarów z Indii do Unii. Było to jego zdaniem tym bardziej uderzające, że zobowiązanie dotyczące minimalnej ceny przyjęte przez Komisję było indeksowane w oparciu o zmiany ceny benzenu. Wnioskodawca stwierdził także, że to zobowiązanie cenowe spowodowało, iż ceny eksportowe głównego indyjskiego producenta eksportującego stały się niereprezentatywne.

               (50)

               Komisja ustaliła, że benzen jako surowiec do produkcji aniliny, będącej głównym surowcem do wytwarzania kwasu sulfanilowego, nie może stanowić ponad 50–60 % kosztu produkcji produktu objętego postępowaniem. Ponadto klauzula o indeksacji w ramach zobowiązania cenowego ogranicza wpływ zmian ceny benzenu na cenę minimalną. Wreszcie, przestrzeganie zobowiązania dotyczącego ceny minimalnej zostało zweryfikowane podczas kontroli na miejscu, w trakcie której ustalono, że poziom ceny eksportowej był stale i znacząco wyższy od ceny minimalnej przewidzianej w zobowiązaniu, a tym samym ograniczał jej wpływ.

               (51)

               Wnioskodawca utrzymywał także, że indyjscy producenci eksportujący dokonywali najprawdopodobniej przesyłek małych ilości na wywóz do Unii, które pociągały za sobą wysokie ceny kasowe i tym samym sztucznie zawyżały poziom cen eksportowych.

               (52)

               W toku dochodzenia nie wykazano takiej sprzedaży dokonanej przez Kokan, głównego indyjskiego producenta eksportującego. Ustalono, że zdecydowana większość (ponad 99 %) sprzedaży pozostałych eksporterów z Indii do Unii także obejmowała ilości, które nie mogą być uważane za sprzedaż na rynku kasowym.

               (53)

               Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzenia wnioskodawcy dotyczące braku reprezentatywności indyjskich cen eksportowych stosowanych wobec Unii muszą zostać odrzucone.

         2.2.3.   Porównanie

               (54)

               Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

               (55)

               Na tej podstawie wprowadzono korekty dotyczące kosztów transportu i ubezpieczenia, przeładunku i załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów pakowania, kosztów kredytu, bonifikat i prowizji w przypadkach, w których wykazano, że elementy te mają wpływ na porównywalność cen. Korekty wynoszą od 6 % do 10 % ceny CIF na granicy Unii.

         2.2.4.   Dumping

               (56)

               Jak wskazano w art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, średnia ważona wartość normalna ustalona dla produktu podobnego została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego postępowaniem.

               (57)

               Na tej podstawie margines dumpingu obliczony dla współpracującego producenta eksportującego okazał się ujemny. W rezultacie nie stwierdzono dumpingu podczas ODP.

               (58)

               Wnioskodawca stwierdził, że wniosek w sprawie braku dumpingu w odniesieniu do głównego producenta eksportującego nie może zostać rozszerzony na innych indyjskich producentów eksportujących, mając na uwadze, że jego ceny eksportowe opierają się na zobowiązaniu dotyczącym minimalnej ceny importowej.

               (59)

               Ceny eksportowe głównego indyjskiego producenta eksportującego zostały jednak ustalone na poziomie znacznie wyższym od ceny minimalnej objętej zobowiązaniem. Ponadto stwierdzono, że poziom ceny eksportowej innych indyjskich producentów ustalony na podstawie danych z Eurostatu był znacznie wyższy od cen eksportowych głównego producenta eksportującego. Wreszcie, w toku dochodzenia wykazano, że ceny sprzedaży eksportowej współpracującego producenta eksportującego stosowane wobec państw trzecich, które nie są objęte ani zobowiązaniem, ani cłami antydumpingowymi, były na poziomie podobnym do jego cen sprzedaży eksportowej stosowanych wobec Unii, a zatem nie były dumpingowe. W związku z powyższym Komisja stwierdza, że indyjskie ceny eksportowe zostały ustalone niezależnie od zobowiązania cenowego i zgodnie z warunkami rynkowymi.

               (60)

               Stwierdzenie wnioskodawcy, zgodnie z którym należało stwierdzić dumping w odniesieniu do innych indyjskich producentów eksportujących, musiało zostać odrzucone.

         3.   Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu

   3.1.   Uwagi wstępne

               (61)

               Wprowadzone przez USA środki antydumpingowe wobec przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii i ChRL oraz środki wyrównawcze dotyczące Indii obowiązują od 1992 r. W 2011 r. Departament ds. Handlu USA przedłużył obowiązywanie ceł wyrównawczych obowiązujących wobec przywozu z Indii na poziomie 43,7 % oraz środków antydumpingowych obowiązujących wobec przywozu z Indii i ChRL na poziomie od 19,1 % do 114,8 %. Poziom środków skutecznie zamknął rynek USA przed przywozem z Indii i ChRL.

         3.2.   ChRL

               (62)

               Moce produkcyjne dostępne w ChRL oszacowano na podstawie danych przedłożonych przez producenta unijnego oraz danych przedstawionych przez jedynego producenta z USA — Nation Ford Chemical Company („NFC”) — w toku przeprowadzonego w Stanach Zjednoczonych dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych wprowadzonych wobec kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chin (publikacja USITC 4270).

               (63)

               NFC wskazał, że moce dostępne w ChRL umożliwiają produkcję 65 500 ton kwasu sulfanilowego rocznie, co odpowiada szacunkom wnioskodawcy, który twierdził, w oparciu o analizę przygotowaną przez przemysł chiński, że dostępne moce w Chinach wynoszą od 65 500 do 82 000 ton. Wolne moce produkcyjne oszacowano na 20 %, co odpowiada od 13 100 do 16 400 ton. Jest to ponad dwa razy więcej niż poziom konsumpcji w Unii podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (64)

               Wnioskodawca stwierdził ponadto, że chińskim eksporterom udało się również wejść na rynek indyjski, a na poparcie tego stwierdzenia przedłożył dane statystyczne na podstawie danych rządu Indii dotyczących indyjskiego przywozu/wywozu. Dane wskazywały na znaczący wzrost chińskiego przywozu oczyszczonego kwasu sulfanilowego do Indii w ODP w porównaniu z poprzednimi okresami i po cenach podcinających krajowe ceny sprzedaży oczyszczonego kwasu sulfanilowego współpracującego producenta z Indii. Ponieważ wartość normalna oczyszczonego kwasu sulfanilowego, należycie uwzględniająca koszty frachtu i ubezpieczenia, została ustalona na podstawie cen sprzedaży krajowej oczyszczonego kwasu sulfanilowego dokonanej przez jedynego współpracującego producenta z Indii w reprezentatywnych ilościach, wynoszących od 92 500 INR do 112 500 INR (przedział podano ze względu na poufność danych), dane potwierdzają, że oczyszczony kwas sulfanilowy z Chin był przywożony na rynek indyjski po cenach dumpingowych wynoszących od 82 500 INR do 92 500 INR (przedział podano ze względu na poufność danych). Ten dumping odnotowany w przywozie na rynek indyjski przyczynił się do oceny spodziewanego zachowania chińskich producentów eksportujących w przypadku wygaśnięcia obecnych środków.

               (65)

               Mając na uwadze znaczące wolne moce produkcyjne dostępne w Chinach oraz informacje na temat ich polityki cenowej na rynku państwa trzeciego, niechronionego środkami ochrony handlu, ustalono istnienie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków.

         3.3.   Indie

               (66)

               Łączne moce dostępne w Indiach również zostały oszacowane na podstawie danych przedłożonych przez NFC i jedynego producenta unijnego.

               (67)

               Wnioskodawca oszacował, że łączne moce w Indiach wynoszą około 13 500 ton, z czego 2 700 ton może być postrzegane jako wolne moce produkcyjne. Te dane liczbowe w pełni pokrywają się z danymi przedłożonymi przez jedynego producenta z USA — NFC — w dochodzeniu w USA.

               (68)

               Wnioskodawca stwierdził, że wolne moce produkcyjne wynoszące 2 700 ton stwarzają zagrożenie dla jego sprzedaży, ponieważ reprezentują znaczącą część konsumpcji w Unii. Jego zdaniem te wolne moce prawdopodobnie wzrosną w wyniku coraz większej obecności produktów z Chin na rynku indyjskim, a to z kolei będzie stanowić dalszą zachętę do wywozu.

               (69)

               W tym względzie Komisja zauważyła, że główny indyjski producent eksportujący zrezygnował w 2013 r. ze statusu Export Oriented Unit (jednostki zorientowanej na wywóz — EOU), ponieważ planował zwiększenie sprzedaży na rynku krajowym. Taka sprzedaż była znacząco ograniczana warunkami programu EOU. Przedsiębiorstwo potwierdziło, że pomimo zwiększającego się przywozu z Chin nie odnotowało znacznej presji ze strony chińskich konkurentów w odniesieniu do kwasu sulfanilowego w klasie technicznej (będącego produktem, którym głównie jest zainteresowany Kokan) oraz że jego zdaniem rynek indyjski charakteryzował się dobrymi perspektywami rozwoju. Dlatego też nie ma powodów, by przypuszczać, że wolne moce produkcyjne producentów indyjskich zostaną przekierowane do Unii w wyniku rzekomej presji ze strony chińskich produktów na rynku indyjskim.

               (70)

               Niezależnie od tych oszacowanych indyjskich wolnych mocy produkcyjnych ponowne wystąpienie dumpingu nie wydaje się prawdopodobne, zważywszy na to, że ani wywóz do Unii, ani wywóz do państw trzecich nie odbywał się po cenach dumpingowych.

               (71)

               W toku dochodzenia nie wykazano, że współpracujący producent eksportujący stosował inna politykę cenową przy sprzedaży do państw trzecich w porównaniu z jego sprzedażą eksportową do Unii. Ceny eksportowe w wywozie do państw trzecich, który był dokonywany w znaczących ilościach, były na poziomie porównywalnym z cenami sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz niepowiązanych klientów.

               (72)

               W swoim oświadczeniu po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca przedłożył nowe dane statystyczne i stwierdził na tej podstawie, że wywóz z Indii do Turcji był dumpingowy.

               (73)

               Komisja ustaliła i zbadała podobną wielkość wywozu z Indii do Turcji oraz mogła przypisać ją do współpracującego producenta eksportującego. W związku z powyższym Komisja mogła oprzeć swoje obliczenia na bardziej precyzyjnych i szczegółowych danych dotyczących asortymentu produktu i poziomów cen. Komisja potwierdza, że wymieniona wielkość wywozu nie była dumpingowa.

         3.4.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu

               (74)

               Zważywszy na brak współpracy i brak szczegółowych danych dotyczących przedsiębiorstw i odnoszących się do chińskich wolnych mocy produkcyjnych oraz polityki cenowej w państwach trzecich, ustalenia w odniesieniu do ChRL zostały poczynione na podstawie dostępnych faktów.

               (75)

               Mając na uwadze, że dostępne fakty wskazują na duże wolne moce w Chinach oraz politykę dumpingu na rynkach państw trzecich, przy uwzględnieniu atrakcyjnego poziomu cen na rynku unijnym, stwierdzono, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu.

               (76)

               Natomiast nie stwierdzono prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku Indii, zważywszy na brak dumpingu podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, wolne moce znacznie poniżej poziomu odnotowanego w Chinach oraz wysokie ceny eksportowe stosowane wobec Unii i reszty świata.

         D.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

   1.   Produkcja unijna i definicja przemysłu unijnego

               (77)

               Podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym produkt podobny był wytwarzany w Unii przez jedynego producenta unijnego, który reprezentował 100 % produkcji unijnej i stanowił przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         2.   Konsumpcja w Unii

               (78)

               Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie:

                           —

                           wielkości sprzedaży produktu podobnego przez przemysł unijny na rynku unijnym,

                           —

                           wielkości przywozu kwasu sulfanilowego (poziom Taric) na rynek unijny zgłoszonego w Eurostacie.

               (79)

               Zważywszy na to, że przemysł unijny składa się tylko z jednego producenta i istnieje tylko jeden producent eksportujący w USA, konieczne jest przedstawienie poufnych informacji handlowych w poniższej tabeli w formie zindeksowanej, aby zapewnić poszanowanie takich informacji.

                  Tabela 1

                  Konsumpcja na rynku unijnym

                           Wielkość (indeks)

                           2010

                           2011

                           2012

                           ODP

                           Konsumpcja w Unii (2010 = 100)

                              100

                              106

                              106

                              114

                           Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (80)

               W toku dochodzenia wykazano, że rynek kwasu sulfanilowego stopniowo rozszerzał się w okresie badanym i powiększył się o 14 % do końca ODP.

         3.   Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

   a)   Wielkość przywozu i udział w rynku

      Tabela 2

      Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

               Wielkość przywozu (indeks)

               2010

               2011

               2012

               ODP

               ChRL

                  100

                  77

                  14

                  1

               Indie

                  100

                  422

                  187

                  52

               Łącznie państwa, których dotyczy postępowanie

                  100

                  110

                  30

                  6

               Źródło: Eurostat.

      Tabela 2a

      Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

               Wielkość przywozu (przedziały) (15)

               2010

               2011

               2012

               ODP

               ChRL

               650–1 000

               500–800

               90–250

               10–60

               Indie

               50–200

               250–550

               100–250

               10–80

               Łącznie państwa, których dotyczy postępowanie

               700–1 200

               750–1 350

               190–500

               20–140

                  Źródło: Eurostat.

      Tabela 3

      Udział w rynku państw, których dotyczy postępowanie

               Udział w rynku (indeks)

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Udział w rynku przywozu z ChRL

                  100

                  73

                  13

                  1

               Udział w rynku przywozu z Indii

                  100

                  397

                  177

                  46

               Łącznie państwa, których dotyczy postępowanie

                  100

                  103

                  28

                  5

               (81)

               Analiza każdego państwa w ujęciu odrębnym wykazała że, wielkość przywozu z ChRL zmniejszyła się o 99 % między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym, a jego udział w rynku zmniejszył się również o 99 % w tym samym okresie.

               (82)

               Przywóz z Indii w badanym okresie zmniejszył się o 48 %, a jego udział w rynku spadł w tym czasie o 54 %.

               (83)

               Łączny przywóz kwasu sulfanilowego z państw, których dotyczy postępowanie, zmniejszył się o 94 % w okresie badanym i spadł do bardzo niskiego poziomu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Podobnie, udział w rynku przywozu kwasu sulfanilowego z państw, których dotyczy postępowanie, zmniejszył się o 95 % w okresie badanym i spadł do bardzo niskiego poziomu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

         b)   Ceny importowe

      Tabela 4

      Średnie ceny importowe kwasu sulfanilowego z państw, których dotyczy postępowanie

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Ceny przywozu z ChRL — indeks (2010 = 100)

                  100

                  92

                  104

                  164

               Ceny przywozu z Indii — indeks (2010 = 100)

                  100

                  79

                  84

                  92

               Średnie ceny importowe z państw, których dotyczy postępowanie — indeks (2010 = 100)

                  100

                  93

                  104

                  126

               Źródło: Eurostat

      Tabela 4a

      Średnie ceny importowe kwasu sulfanilowego z państw, których dotyczy postępowanie

               Przedziały cenowe (16)

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Ceny przywozu z ChRL

               1 000–1 400

               950–1 350

               1 000–1 400

               1 700–2 500

               Ceny przywozu z Indii

               1 200–1 800

               1 000–1 400

               1 100–1 500

               1 300–1 700

               Średnie ceny importowe z państw, których dotyczy postępowanie

               1 000–1 800

               950–1 400

               1 000–1 500

               1 300–2 500

                  Źródło: Eurostat.

               (84)

               Średnie ceny kwasu sulfanilowego przywożonego z ChRL nieznacznie spadły w 2011 r. o 8 %, a następnie wykazały tendencję wzrostową, charakteryzującą się dużym wzrostem o 64 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (85)

               Średnie ceny produktu objętego postępowaniem przywożonego z Indii również spadły w 2011 r. o 21 %, a następnie stale rosły, ale utrzymały się na poziomie cen niższym o 8 % w porównaniu z 2010 r.

         c)   Poziom podcięcia cenowego i zaniżania cen

               (86)

               Z uwagi na niewielkie ilości sprzedawane przez chińskich producentów eksportujących i brak informacji dotyczących asortymentu przywożonych produktów nie można było dokonać wiarygodnego obliczenia podcięcia cenowego i zaniżania cen. Na podstawie założeń przyjętych w oparciu o dane Eurostatu dotyczące chińskich cen importowych, o których mowa w powyższym motywie 39, nie ustalono żadnego podcięcia cenowego ani zaniżania cen w ODP.

               (87)

               W oparciu o dane statystyczne przedstawione przez przemysł unijny, o których mowa w motywie 64 powyżej, ustalono, że chińskie ceny oczyszczonego kwasu sulfanilowego na rynku indyjskim, skorygowane o kwotę unijnego cła przywozowego wynoszącego 6,5 % w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem oraz o koszty ponoszone po przywozie i wynoszące 2 % (koszty odprawy celnej), podcinały i obniżały ceny sprzedaży przemysłu unijnego od 5 % do 15 %.

               (88)

               W przypadku Indii również nie odnotowano żadnego podcięcia cenowego ani zaniżania cen. Z uwagi na to, że obliczenia oparto na danych ze sprzedaży jedynego producenta współpracującego, dokładne dane liczbowe nie mogły zostać ujawnione w celu poszanowania poufnych informacji handlowych. Ustalone podcięcie cenowe i obniżanie cen wyniosło między -20 % a -40 %.

               (89)

               Po ujawnieniu ustaleń i przedłożeniu uwag przez producenta unijnego Komisja obliczyła podcięcie i zaniżanie cen w odniesieniu do pozostałej części przywozu z Indii na podstawie danych Eurostatu. Zgodnie z tymi obliczeniami nie stwierdzono żadnego podcięcia ani zaniżania cen w odniesieniu do tego przywozu. Dlatego też potwierdza się wnioski przedstawione w motywie 88. Ponadto dokonano również porównania cen produktu objętego postępowaniem, wytwarzanego i sprzedawanego przez przemysł unijny z cenami produktu objętego postępowaniem, sprzedawanego przez eksporterów indyjskich pozostałym odbiorcom na świecie. Takie porównanie również nie wykazało żadnego podcięcia ani obniżania cen.

               (90)

               Producent unijny przedłożył dodatkowo nowe obliczenia wskazujące, że różnica średniego poziomu cen przywozu z Indii i sprzedaży przez producenta unijnego była w 2012 r. bardzo niewielka. Obliczenia te nie mogą jednak zostać wzięte pod uwagę przez Komisję, gdyż nie uwzględniono w nich faktu, że przywóz z Indii obejmował przede wszystkim kwas sulfanilowy w klasie technicznej, natomiast producent unijny sprzedawał wyłącznie oczyszczony kwas sulfanilowy, który jest droższy o około 20 %.

         4.   Przywóz z innych państw trzecich

               (91)

               Z wyjątkiem trzech niewielkich transakcji (w 2010 r. i 2011 r. ze Szwajcarią i w 2012 r. z Malezją) w okresie badanym cały przywóz kwasu sulfanilowego z pozostałych państw trzecich pochodził z USA.

                  Tabela 5

                  Przywóz kwasu sulfanilowego z pozostałych państw trzecich (USA)

                           2010

                           2011

                           2012

                           ODP

                           Wielkość przywozu z USA (indeks)

                              100

                              267

                              253

                              299

                           Udział przywozu z USA w rynku (indeks)

                              100

                              180

                              171

                              188

                           Średnie ceny przywozu z USA (indeks)

                              100

                              95

                              101

                              102

                           Źródło: Eurostat.

               (92)

               Zarówno wielkość, jak i udział przywozu kwasu sulfanilowego z USA w rynku znacznie wzrosły podczas okresu badanego, odpowiednio o 199 % i 88 %. Jako że udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się na stosunkowo stabilnym poziomie w tym samym okresie, przywóz z USA przejął udziały pozostawione przez chińskich i indyjskich eksporterów.

               (93)

               Poziom cen przywozu z USA utrzymywał się na stabilnym poziomie w okresie badanym i był porównywalny z cenami producenta unijnego. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie odnotowano podcięcia cenowego ze strony przywozu z USA.

         5.   Sytuacja przemysłu unijnego

               (94)

               Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody zawierało ocenę wszystkich czynników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w okresie badanym.

               (95)

               W celu zachowania poufności informacji handlowych konieczne było przedstawienie informacji dotyczących jedynego producenta unijnego w formie zindeksowanej.

         5.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

      Tabela 6

      Produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Produkcja w tonach (indeks)

                  100

                  87

                  99

                  107

               Moce produkcyjne w tonach (indeks)

                  100

                  100

                  100

                  100

               Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych (indeks)

                  100

                  87

                  99

                  107

               Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (96)

               Produkcja przemysłu unijnego była o 7 % wyższa w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym niż na początku okresu badanego. Moce produkcyjne przemysłu unijnego pozostały na niezmienionym poziomie w okresie badanym, a zatem wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych zmienił się w ten sam sposób co produkcja, tj. wzrósł o 7 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (97)

               Należy zauważyć, że przemysł unijny utrzymał zadowalający poziom wykorzystania mocy produkcyjnych podczas okresu badanego, z wyjątkiem 2011 r., i udało mu się osiągnąć optymalny poziom podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (98)

               Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny stwierdził, że w całym okresie badanym tylko podczas ODP osiągnął on optymalny poziom wykorzystania mocy produkcyjnych, co wskazuje, że jego sytuacja poprawiła się niedawno i jest jeszcze niestabilna.

               (99)

               Zdaniem Komisji ta uwaga nie ma wpływu na wnioski z motywu 97, co nie zaprzecza w żaden sposób uwagom przedłożonym przez przemysł unijny.

         5.2.   Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego

      Tabela 7

      Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego w tonach (indeks)

                  100

                  576

                  328

                  171

               Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (100)

               Stan zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego wykazał nagły wzrost w 2011 r., a następnie tendencję zniżkową, lecz wciąż utrzymywał się w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na poziomie wyższym o 71 % od poziomu z 2010 r. W każdym razie uwzględniając wielkość produkcji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego obejmuje mniej niż jeden miesiąc produkcji.

         5.3.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

      Tabela 8

      Wielkość sprzedaży i udział w rynku

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Wielkość sprzedaży w tonach (indeks)

                  100

                  70

                  97

                  104

               Procentowy udział w rynku (indeks)

                  100

                  66

                  92

                  92

               Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (101)

               Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zwiększyła się o 4 % w porównaniu z poziomem na początku okresu badanego. W 2011 r. nastąpił bardzo ostry spadek, a potem odnotowano stały wzrost.

               (102)

               W odniesieniu do udziału w rynku wyniki przemysłu unijnego można uważać za stabilne w okresie badanym, z wyjątkiem 2011 r., kiedy to wraz ze spadkiem sprzedaży zmniejszyły się również udziały przemysłu unijnego w rynku. W kolejnych latach sprzedaż i udziały w rynku wykazały tendencję wzrostową. Nawet jeżeli udział w rynku producenta unijnego pozostawał podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym nieznacznie poniżej poziomu z 2010 r., należy zauważyć, że przemysł unijny nadal uczestniczył we wzroście konsumpcji w Unii i utrzymywał znaczące udziały w rynku unijnym w całym okresie badanym.

               (103)

               W swoim oświadczeniu po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny stwierdził, że jego udział w rynku jest bardzo niestabilny z uwagi na to, że kwas sulfanilowy jest towarem podatnym na zmiany ceny, oraz przedstawił przykład z 2011 r., kiedy to udział przemysłu unijnego w rynku gwałtownie się obniżył.

               (104)

               W tym względzie należy podkreślić, że straty udziałów rynkowych w 2011 r. zbiegły się ze wzrostem cen producenta unijnego, który nie podążał za tendencjami na rynku w tamtym czasie. Istotnie w toku dochodzenia wykazano, że ceny importowe ze wszystkich państw obniżyły się w przedziale 5 % — 20 % w 2011 r. Warto również zwrócić uwagę na to, że dostępne dane statystyczne wskazują, iż to głównie importer z USA przejął udziały w rynku utracone przez przemysł unijny.

         5.4.   Ceny i czynniki oddziałujące na ceny

      Tabela 9

      Ceny sprzedaży

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Średnie ceny sprzedaży w EUR za tonę (indeks)

                  100

                  109

                  108

                  112

               Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (105)

               Ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym wzrosły o 12 % podczas okresu badanego, co było spowodowane wzrostem kosztów głównego surowca (aniliny).

         5.5.   Zatrudnienie i wydajność

      Tabela 10

      Zatrudnienie i wydajność

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Zatrudnienie (indeks)

                  100

                  100

                  117

                  117

               Wydajność pracy (indeks)

                  100

                  88

                  85

                  91

               Średnie koszty pracy (indeks)

                  100

                  105

                  102

                  116

               Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (106)

               Zatrudnienie w ekwiwalentach pełnego czasu pracy wzrosło podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym o 17 %. Średnie koszty pracy wykazały tendencję wzrostową w okresie badanym, osiągając 16 % wzrost w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w porównaniu z 2010 r. Ponieważ produkcja wzrosła tylko o 7 %, jak wykazano w motywie 96, wydajność pracy zmniejszyła się w okresie badanym o 9 %.

         5.6.   Rentowność

      Tabela 11

      Rentowność

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Rentowność (indeks)

                  100

                  96

                  20

                  65

               Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (107)

               Rentowność przemysłu unijnego w odniesieniu do produktu podobnego zmniejszyła się w okresie badanym i była nieznacznie poniżej poziomu wskazanego jako optymalny przez przemysł unijny, jednak należy zauważyć, że rentowność utrzymywała się na poziomie dodatnim w całym okresie badanym.

               (108)

               Spadek rentowności był głównie spowodowany wzrostem średniego kosztu produkcji o prawie 20 % między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym, który to wzrost nie mógł być w pełni skompensowany 12 % wzrostem cen sprzedaży, jak wskazano w motywie 105.

         5.7.   Inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne

      Tabela 12

      Inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne

               2010

               2011

               2012

               ODP

               Inwestycje roczne (indeks)

               —

               100

               133

               57

               Zwrot z inwestycji (indeks)

               100

               86

               30

               103

               Przepływy pieniężne (indeks)

               100

               116

               68

               82

               (109)

               W toku dochodzenia wykazano, że przemysł unijny nie mógł inwestować w 2010 r. W konsekwencji inwestycje dotyczące działalności w zakresie kwasu sulfanilowego zmniejszyły się o 43 % od 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, a ich wysokość w ujęciu bezwzględnym mogła być uznana za niską i dotyczyła głównie działań związanych z utrzymaniem. Te ustalenia są spójne z ustaleniami dotyczącymi zwrotu z inwestycji i niskiej rentowności osiągniętymi podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

               (110)

               Tendencje dotyczące zwrotu z inwestycji były zbieżne ze zmianami rentowności w 2011 r. i 2012 r. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym zwrot z inwestycji poprawił się i osiągnął poziom z 2010 r. w wyniku wzrostu rentowności od 2012 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym (zob. tabela 11).

               (111)

               Przepływy pieniężne wykazały tendencje zmienne, ale utrzymały się na dodatnim poziomie w całym okresie badanym. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przepływy pieniężne zmniejszyły się o 18 % w porównaniu z poziomem w 2010 r. Przemysł unijny nie odnotował żadnych trudności związanych z pozyskiwaniem kapitału w okresie badanym.

         5.8.   Rozmiary dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

               (112)

               Jak stwierdzono w motywach 41 i 57-60 powyżej, nie odnotowano żadnego dumpingu podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym w odniesieniu do państw, których dotyczy postępowanie.

               (113)

               Mając na uwadze brak przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL i Indii, wzrost wielkości i cen sprzedaży oraz wskaźnika wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego, można stwierdzić, że środki przyniosły oczekiwany rezultat, a sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po wcześniejszym dumpingu w okresie badanym. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym odnotowano pewne pogorszenie się niektórych wskaźników szkody takich jak rentowność i udziały w rynku, jednak nie można tego wiązać z przywozem z państw, których dotyczy postępowanie, z uwagi na jego bardzo niski poziom w tym okresie. W każdym razie wskaźniki szkody, które pogorszyły się, wciąż wskazywały na zrównoważoną sytuację przemysłu unijnego.

         5.9.   Działalność wywozowa przemysłu unijnego

               (114)

               Przemysł unijny dokonywał wywozu jedynie niewielkich ilości w 2012 r. i okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, a zatem uznaje się, że wywóz nie wywarł żadnego wpływu na sytuację przemysłu unijnego.

         6.   Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego

               (115)

               Nawet jeżeli średnie ceny ustalone dla produktów objętych postępowaniem pochodzących z ChRL i Indii podczas ODP oraz ich porównanie z poziomem w poprzednich latach nie są w pełni wiarygodne z uwagi na niski poziom przywozu, w toku dochodzenia wykazano jednak, że produkty objęte postępowaniem pochodzące z Chin i Indii były przywożone na rynek unijny po cenach niedumpingowych.

               (116)

               Udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się na dosyć stabilnym poziomie, a udziały utracone przez państwa, których dotyczy postępowanie, zostały przejęte przez USA na poziomie cenowym zbliżonym do cen przemysłu unijnego. Przemysł unijny był w stanie zwiększyć swoją wielkość sprzedaży, średnie ceny sprzedaży oraz osiągnąć zbliżone do optymalnych wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych.

               (117)

               Umiarkowany spadek udziału w rynku i rentowności przemysłu unijnego nie może być spowodowany chińskim i indyjskim przywozem, jak wyjaśniono w powyższym motywie 113.

               (118)

               W związku z powyższym uznaje się, że przemysł unijny nie poniósł w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym istotnej szkody.

               (119)

               Chociaż przemysł unijny przedstawił kilka zastrzeżeń odnoszących się do analizy szkody, które omówiono w powyższych motywach 89-90, 98-99 i 103-104, zgodził się on z ogólnym wnioskiem dotyczącym braku istotnej szkody, zwłaszcza w ODP.

         7.   Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody

               (120)

               W celu oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody ważne jest, by podkreślić, że przy optymalnym wykorzystaniu mocy produkcyjnych, które zostało osiągnięte podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, przemysł unijny nie był w stanie zaspokoić całej konsumpcji w Unii i w konsekwencji znaczna część konsumpcji w Unii była zaspokajana przez przywożone towary.

               (121)

               Co więcej, przemysł unijny produkuje wyłącznie oczyszczony kwas sulfanilowy, co oznacza, że użytkownicy, którzy do celów swojej produkcji stosują techniczny kwas sulfanilowy, muszą korzystać z przywozu.

               (122)

               Ponadto przemysł unijny posiadał dosyć stabilny udział w rynku obejmujący sprzedaż do wielu stałych klientów. W toku dochodzenia wykazano, że w przypadku niektórych użytkowników dostawcy kwasu sulfanilowego musieli przejść wymagający i kosztowny proces weryfikacji/certyfikacji, który utrudnia zmianę dostawców.

               (123)

               W tym kontekście, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, poddano analizie prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku wygaśnięcia środków.

         7.1.   ChRL

               (124)

               Ponieważ żaden z chińskich producentów eksportujących nie współpracował podczas dochodzenia, ustalenia dotyczące ChRL musiały opierać się na najwiarygodniejszych dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, zwłaszcza na wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia.

               (125)

               Jak już stwierdzono w motywach 63 i 75, chińscy producenci posiadają znaczące wolne moce produkcyjne w odniesieniu do kwasu sulfanilowego i dlatego istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu.

               (126)

               Ponadto jak wskazano w motywach 64 i 87, dostępne informacje sugerowały, że ChRL sprzedała ostatnio duże ilości kwasu sulfanilowego do Indii po cenach podcinających ceny przemysłu unijnego.

               (127)

               Wreszcie, wydaje się, że statystyki dotyczące przywozu z Chin na rynek indyjski, omówione w motywie 64, wskazują na zainteresowanie Chin sprzedażą przede wszystkim oczyszczonego kwasu sulfanilowego, który, w przypadku jego skierowania na rynek unijny, konkurowałby bezpośrednio ze sprzedażą przez producenta europejskiego.

               (128)

               Wszystkie te czynniki wspólnie wskazują na fakt, że w przypadku wygaśnięcia środków ChRL mogłaby szybko dokonać wywozu dużych ilości kwasu sulfanilowego po cenach dumpingowych na rynek unijny, bez potrzeby przekierowywania swojej sprzedaży z innych rynków. Rynek unijny jest atrakcyjny pod względem cen i umożliwiłby chińskim eksporterom osiągnięcie korzyści skali poprzez zwiększenie ich produkcji. W takiej sytuacji przemysł unijny doświadczyłby natychmiastowego spadku sprzedaży i cen sprzedaży, co z kolei zagroziłoby wykorzystaniu mocy produkcyjnych i rentowności. Jeżeli te wskaźniki szkody pogorszyłyby się, poprawa sytuacji przemysłu unijnego szybko zostałaby zatrzymana i pojawiłaby się istotna szkoda.

         7.2.   Indie

               (129)

               W odniesieniu do Indii, jak wskazano powyżej w motywie 76, prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu nie występuje w przypadku wygaśnięcia środków. W świetle tego ustalenia analiza ponownego wystąpienia szkody nie jest konieczna.

         8.   Wnioski dotyczące ponownego wystąpienia szkody

               (130)

               Mając na uwadze ustalenia wynikające z dochodzenia, jak wyjaśniono w powyższych motywach, brak środków najprawdopodobniej doprowadziłby do znaczącego wzrostu wywozu z ChRL po niskich cenach, zagrażając finansowym i gospodarczym wynikom przemysłu unijnego oraz powodując ponowne wystąpienie istotnej szkody.

               (131)

               Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w odniesieniu do Indii nie zostało przeanalizowane z uwagi na negatywne ustalenia dotyczące ponownego wystąpienia dumpingu z Indii.

         E.   INTERES UNII

   1.   Wprowadzenie

               (132)

               W odniesieniu do środków antydumpingowych wprowadzonych wobec przywozu kwasu sulfanilowego z Indii stwierdzono, że nie ma prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu. Dlatego też nie ma potrzeby określenia interesu Unii.

               (133)

               W przypadku ChRL, zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego, zbadano, czy utrzymanie środków nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy różnych zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, importerów oraz użytkowników. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

         2.   Interes przemysłu unijnego

               (134)

               Jak wyjaśniono w motywie 113, środki przyniosły zadowalające rezultaty i umożliwiły wzmocnienie pozycji przemysłu unijnego. Jednocześnie w powyższym motywie 130 stwierdzono, że prawdopodobnie nastąpiłoby poważne pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków antydumpingowych wprowadzonych wobec przywozu z Chin. Dlatego też można stwierdzić, że dalsze stosowanie środków wobec przywozu z Chin przyniesie korzyści przemysłowi unijnemu.

         3.   Interes użytkowników

               (135)

               Wszystkich znanych użytkowników poinformowano o wszczęciu przeglądu. Komisja otrzymała cztery pełne odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i trzy częściowe odpowiedzi/uwagi od użytkowników kwasu sulfanilowego. Na podstawie tych danych ustalono, że wpływ kosztów produktu objętego postępowaniem na koszt produkcji produktów przetworzonych znacząco różni się u poszczególnych użytkowników w zależności od rodzaju produktu przetworzonego.

               (136)

               Pewna liczba użytkowników (producenci produktów leczniczych i barwników specjalistycznych) przyznała, że kwas sulfanilowy odgrywa nieznaczną rolę w ich kosztach produkcji, a w konsekwencji uważa się, że środki nie mają prawie żadnego wpływu na ich koszty produkcji/ceny.

               (137)

               W przypadku innych użytkowników (producenci dodatków do cementu i wybielaczy optycznych) kwas sulfanilowy stanowił jednak od 4 % do 12 % kosztów produkcji produktu przetworzonego. Wymienieni użytkownicy zgłosili również straty w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym i stwierdzili, że obowiązujące cła są częściowo odpowiedzialne za ich trudną sytuację.

               (138)

               W odniesieniu do tego twierdzenia należy zauważyć, że wielkość przywozu z ChRL była bardzo nieznaczna w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, a zatem cła nałożone na produkty z Chin, które gwarantowały uczciwy poziom cen na rynku unijnym, nie pociągały za sobą dodatkowych kosztów dla użytkowników w okresie badanym i nie mogły stanowić wyjaśnienia dla trudności napotkanych przez tych użytkowników. Wzrost ceny produktu podobnego podczas okresu badanego wynikał ze wzrostu kosztu produkcji spowodowanego wzrostem ceny surowca, jak wskazano w motywach 105 i 108. Zniesienie obowiązujących ceł nałożonych na przywóz kwasu sulfanilowego z Indii, jak zaproponowano w niniejszym rozporządzeniu, powinno natychmiast ułatwić dostęp do dodatkowych dostaw kwasu sulfanilowego na rynku unijnym w cenach konkurencyjnych, a zatem byłoby w interesie użytkowników. W konsekwencji uznaje się, że utrzymanie środków w odniesieniu do Chin nie spowoduje w przyszłości nieuzasadnionych trudności dla użytkowników.

         4.   Interes importerów

               (139)

               Wszystkich znanych importerów poinformowano o wszczęciu przeglądu. Jeden importer produktu objętego postępowaniem przedstawił częściowe odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w których stwierdził, że kwas sulfanilowy nie odgrywa ważnej roli w jego działalności. Żaden inny importer nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu ani nie przedłożył pisemnych oświadczeń bądź uwag. Wobec braku dalszej współpracy importerów stwierdzono, że dalsze stosowanie środków wprowadzonych wobec przywozu z ChRL nie byłoby wbrew ich interesom.

         5.   Wniosek

               (140)

               W związku z powyższym stwierdzono, że nie było istotnych powodów dotyczących interesu Unii, przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych wprowadzonych wobec ChRL.

         F.   UTRZYMANIE ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH WPROWADZONYCH WOBEC CHRL I ZAKOŃCZENIE OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH WPROWADZONYCH WOBEC INDII

               (141)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których uznano za właściwe utrzymanie obowiązujących ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz kwasu sulfanilowego z ChRL i uchylenie takich ceł w odniesieniu do przywozu z Indii. Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.

               (142)

               Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe wprowadzone względem kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chin powinny zostać utrzymane, a środki antydumpingowe wprowadzone względem kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii należy uchylić. Decyzja Komisji przyjmująca obecne zobowiązanie dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego z Kokan również powinna zostać uchylona.

               (143)

               Mając na uwadze, że poprawa sytuacji przemysłu unijnego nastąpiła niedawno, Komisja będzie monitorować przywóz produktu objętego postępowaniem, jeśli otrzyma stosowny wniosek od producenta unijnego. Monitoring zostanie ograniczony do okresu dwóch lat od daty publikacji niniejszego rozporządzenia.

               (144)

               Utrzymanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do Chin i uchylenie środków w odniesieniu do Indii są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego objętego obecnie kodem CN ex 2921 42 00 (kod TARIC 2921420060), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktów opisanych w ust. 1 jest następująca:

               Państwo

               Cło ostateczne (%)

               Chińska Republika Ludowa

               33,7

         3.   Niniejszym uchyla się ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz kwasu sulfanilowego objętego obecnie kodem CN ex 2921 42 00 (kod TARIC 2921420060), pochodzącego z Indii, a postępowanie dotyczące tego przywozu zostaje zakończone.
   4.   Decyzja Komisji 2006/37/WE przyjmująca obecne zobowiązanie dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego złożone przez Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd. (Indie) zostaje niniejszym uchylona.
   5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1339/2002 z dnia 22 lipca 2002 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym poborze tymczasowego cła nałożonego na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii (Dz.U. L 196 z 25.7.2002, s. 11).

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2002 z dnia 22 lipca 2002 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła wyrównawczego nałożonego na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii (Dz.U. L 196 z 25.7.2002, s. 1).

      (4)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, s. 36.

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 236/2004 z dnia 10 lutego 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym poborze tymczasowego cła nałożonego na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii (Dz.U. L 40 z 12.2.2004, s. 17).

      (6)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 29.

      (7)  Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2005 r. przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii (Dz.U. L 22 z 26.1.2006, s. 52).

      (8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 123/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1338/2002 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego m.in. z Indii (Dz.U. L 22 z 26.1.2006, s. 5).

      (9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1000/2008 z dnia 13 października 2008 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 275 z 16.10.2008, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1010/2008 z dnia 13 października 2008 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2026/97 oraz częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 2026/97 i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1000/2008 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 276 z 17.10.2008, s. 3).

      (11)  Dz.U. C 28 z 30.1.2013, s. 12.

      (12)  Dz.U. C 300 z 16.10.2013, s. 14.

      (13)  Dz.U. C 300 z 16.10.2013, s. 5.

      (14)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

      (15)  Po ujawnieniu ustaleń producent unijny zwrócił się o udostepnienie informacji na temat wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, i wartości kwasu sulfanilowego także w postaci przedziałów ze względu na trudności z dokonaniem oceny rzeczywistych zmian dotyczących tych liczb (w wartościach bezwzględnych) na podstawie zindeksowanych danych i ze zrozumieniem wniosków wysuniętych przez Komisję w tej kwestii.

      (16)  Po ujawnieniu ustaleń producent unijny zwrócił się o udostepnienie informacji na temat wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, i wartości kwasu sulfanilowego także w postaci przedziałów ze względu na trudności z dokonaniem oceny rzeczywistych zmian dotyczących tych liczb (w wartościach bezwzględnych) na podstawie zindeksowanych danych i ze zrozumieniem wniosków wysuniętych przez Komisję w tej kwestii.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/623 z dnia 21 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 498/2012 w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej

text:
               22.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/623
   z dnia 21 kwietnia 2016 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 498/2012 w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/105/UE z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczącego zarządzania kontyngentami taryfowymi mającymi zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej i Protokołu między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie warunków technicznych przy zastosowaniu tego porozumienia (1), w szczególności jej art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 sierpnia 2012 r. Federacja Rosyjska przystąpiła do Światowej Organizacji Handlu. Zobowiązania Federacji Rosyjskiej obejmują kontyngenty taryfowe na wywóz określonych rodzajów drewna iglastego, z których pewna część została przyznana na wywóz do Unii. Zasady zarządzania tymi kontyngentami taryfowymi ustanowione są w Porozumieniu w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczącym zarządzania kontyngentami taryfowymi mającymi zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej („Porozumienie”) i Protokole między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie warunków technicznych przy zastosowaniu Porozumienia („Protokół”). Porozumienie i Protokół zostały podpisane w dniu 16 grudnia 2011 r. Były one stosowane tymczasowo od dnia przystąpienia Federacji Rosyjskiej do Światowej Organizacji Handlu.

               (2)

               Na podstawie art. 4 decyzji 2012/105/UE w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 498/2012 (2) ustanowiono zasady przydziału kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej. Rozporządzenie to przestanie być stosowane z dniem zakończenia tymczasowego stosowania Protokołu.

               (3)

               Podczas gdy Porozumienie i Protokół nadal są stosowane tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do ich zawarcia, doświadczenie zdobyte w trakcie wdrażania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 498/2012 ujawniło potrzebę zmiany szeregu jego przepisów.

               (4)

               W szczególności należy zmienić brzmienie art. 3, by skrócić czas trwania pierwszej części każdego okresu obowiązywania kontyngentu, jednocześnie wydłużając czas trwania drugiej części tego okresu. Oznacza to, że pierwsza część każdego okresu obowiązywania kontyngentu potrwa od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja, natomiast druga część każdego okresu obowiązywania kontyngentu rozpocznie się w dniu 1 czerwca i potrwa do końca danego roku kalendarzowego. Zmiana ta jest ważna z uwagi na to, że obecnie druga część każdego okresu obowiązywania kontyngentu rozpoczyna się dwa miesiące wcześniej niż dotychczas. Ponadto jest ona konieczna, by umożliwić unijnym importerom świerku i sosny dostęp do niewykorzystanych ilości w ramach kontyngentów taryfowych możliwie jak najszybciej w danym okresie obowiązywania kontyngentu.

               (5)

               Należy zmienić brzmienie art. 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 498/2012, aby wyjaśnić, że pułapy mające zastosowanie do importerów tradycyjnych w odniesieniu do danego okresu obowiązywania kontyngentu obliczane są na podstawie odpowiednich danych historycznych dotyczących przywozu danej grupy produktów.

               (6)

               Należy również wprowadzić zmiany w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 498/2012 w celu zapewnienia, by w pierwszej części każdego okresu obowiązywania kontyngentu maksymalne prawa przywozu importerów tradycyjnych, w odniesieniu do dowolnej grupy produktów, nie były mniejsze od tych przyznanych nowym importerom.

               (7)

               W art. 11 ust. 1 należy dodać zdanie trzecie, aby sformalizować kwartalne obowiązki sprawozdawcze urzędów ds. pozwoleń państw członkowskich w odniesieniu do faktycznego przywozu produktów objętych zakresem rozporządzenia.

               (8)

               Należy zmienić art. 12, aby umożliwić importerom, którzy nie są w stanie zwrócić niewykorzystanych zezwoleń na dostęp do kontyngentu urzędowi ds. pozwoleń w danym państwie członkowskim, przedstawienie mu w zamian „oświadczenia pod przysięgą”, w którym to oświadczeniu dany importer potwierdza, że mimo należytych starań nie udało mu się odzyskać niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu od władz Federacji Rosyjskiej. W tym celu w załączniku IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 498/2012 należy wprowadzić nowy formularz.

               (9)

               Ponadto należy zmienić art. 13 i 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 498/2012, aby odzwierciedlić potrzebę aktualizacji zasad dotyczących obniżenia pułapów mających zastosowanie do importerów tradycyjnych w przypadku niepełnego wykorzystania przyznanych zezwolenia na dostęp do kontyngentu lub braku zwrotu takich zezwoleń.

               (10)

               Należy zmienić brzmienie art. 15 ust. 2, by umożliwić zawieszenie stosowania art. 13 i 14 przez kolejny trzeci okres obowiązywania kontyngentu. Takie zawieszenie jest uzasadnione z uwagi na niski stopień wykorzystania kontyngentów taryfowych, który można nadal zaobserwować, a także na konieczność promowania większego wykorzystania w nadchodzącym okresie obowiązywania kontyngentu.

               (11)

               Środki przewidziane niniejszym rozporządzeniem są zgodne z opinią Komitetu ds. Drewna ustanowionego decyzją 2012/105/UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 498/2012 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 3 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 3
               Metoda przyznawania zezwoleń na dostęp do kontyngentu taryfowego zależy od daty złożenia wniosku przez importera, zgodnie z poniższym:

                           a)

                           w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 maja każdego roku (»pierwsza część okresu obowiązywania kontyngentu«) Komisja przyznaje kontyngenty taryfowe zgodnie z »tradycyjnymi« lub »nowymi« kategoriami importerów na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) protokołu; oraz

                           b)

                           w przypadku wniosków złożonych od dnia 1 czerwca (»druga część okresu obowiązywania kontyngentu«) Komisja przyznaje ilości pozostałe w ramach kontyngentów taryfowych w porządku chronologicznym, w jakim otrzymała powiadomienia od właściwych organów państw członkowskich (»urząd ds. pozwoleń« lub »urzędy ds. pozwoleń«) o wnioskach złożonych przez poszczególnych importerów na podstawie z art. 5 ust. 2 lit. a) protokołu.”;

               2)

               art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Pułap dla każdej grupy produktów importera tradycyjnego mający zastosowanie w kolejnym okresie obowiązywania kontyngentu (»okres obowiązywania kontyngentu n + 1«) oblicza się zgodnie ze średnią faktycznego przywozu przez takiego importera dla danej grupy produktów w dwóch okresach obowiązywania kontyngentu poprzedzających rok obliczenia takiego pułapu, na podstawie następującego wzoru:

                           Ci = T * (Īi/ΣĪi)

                     gdzie:

                           »Ci« oznacza pułap dla danej grupy produktów (świerk lub sosna) dla importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n+1;

                           »T« oznacza kontyngent dla importerów tradycyjnych dostępny dla danej grupy produktów w roku, w którym obliczono pułap (»okres obowiązywania kontyngentu n«);

                           »Īi« oznacza średnią faktycznego przywozu produktów z danej grupy przez importera tradycyjnego i, w dwóch okresach obowiązywania kontyngentu poprzedzających dokonanie obliczenia (odpowiednio »okres obowiązywania kontyngentu n – 2« i »okres obowiązywania kontyngentu n – 1«), obliczoną w następujący sposób:
                           [(faktyczny przywóz dokonany przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n – 2) + (faktyczny przywóz dokonany przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n – 1)]/2

                           »ΣĪi« oznacza sumę średniego przywozu Īi dokonanego przez wszystkich importerów tradycyjnych dla danej grupy produktów.”;

               3)

               art. 7 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 7
               1.   Co roku Komisja oblicza pułapy mające zastosowanie do każdego importera tradycyjnego dla następnego okresu obowiązywania kontyngentu zgodnie z metodą określoną w art. 6 ust. 2. Jeśli obliczony pułap mający zastosowanie do importera tradycyjnego w odniesieniu do danej grupy produktów jest powyżej 0 %, ale poniżej maksymalnej wysokości 1,5 % kontyngentu przyznanego nowym importerom zgodnie z art. 4 ust. 3, pułap dla danego importera tradycyjnego ustala się na poziomie 1,5 % kontyngentu dla odnośnej grupy produktów.
               2.   Urzędy ds. pozwoleń przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 31 marca w okresie obowiązywania kontyngentu n, informacje na temat zgłoszonego im zgodnie z art. 11 ust. 1 faktycznego przywozu produktów objętych w okresie obowiązywania kontyngentu n-1. Zestawienie takie przedkładane jest w formie elektronicznej, zgodnie z systemem technologii informatycznych wskazanym przez Komisję.
               3.   Najpóźniej do dnia 30 kwietnia w okresie obowiązywania kontyngentu n Komisja informuje urzędy ds. pozwoleń o pułapach wynikających z obliczeń dokonanych zgodnie z art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 1.”;

               4)

               art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Nie później niż 15 dni kalendarzowych po końcu co trzeciego miesiąca importerzy powiadamiają urząd ds. pozwoleń w państwie członkowskim, od którego otrzymali zezwolenie na dostęp do kontyngentu, o swoim faktycznym przywozie produktów objętych do Unii Europejskiej w ciągu ostatnich trzech miesięcy. W tym celu importer przedstawia urzędowi ds. pozwoleń kopie zgłoszeń celnych dla danego przywozu. Urzędy ds. pozwoleń przekazują Komisji, nie później niż w ciągu 30 dni kalendarzowych po zakończeniu każdego okresu trzymiesięcznego, zestawienie zgłoszonego przez importerów faktycznego przywozu produktów objętych do Unii Europejskiej podczas ostatnich trzech miesięcy.”;

               5)

               art. 12, 13 i 14 otrzymują brzmienie:
               „Artykuł 12
               1.   W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu pozostaje niewykorzystane po sześciu miesiącach od jego wydania, importer powiadamia urząd ds. pozwoleń o zamiarze wykorzystania takiego zezwolenia w pozostałej części okresu obowiązywania kontyngentu lub zwraca takie zezwolenie odpowiedniemu urzędowi. Jeśli importer nie jest w stanie odzyskać niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu od władz Federacji Rosyjskiej, może w zamian przedstawić urzędowi ds. pozwoleń odnośne oświadczenie pod przysięgą, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku IV, w którym to oświadczeniu potwierdzi, że pomimo należytych starań nie udało mu się odzyskać niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu. W każdym przypadku najpóźniej przed końcem okresu obowiązywania kontyngentu n importer zwraca wszelkie niewykorzystane zezwolenia na dostęp do kontyngentu lub, w stosownym przypadku, przedstawia odnośne oświadczenie(-a) pod przysięgą, wykorzystując wzór określony w załączniku IV. W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu zostało wydane przed rozpoczęciem okresu obowiązywania kontyngentu zgodnie z art. 4 protokołu, sześciomiesięczny termin jest liczony od dnia 1 stycznia roku odpowiadającego okresowi obowiązywania kontyngentu.
               2.   Urząd ds. pozwoleń niezwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich zezwoleniach na dostęp do kontyngentu lub oświadczeniach pod przysięgą zwróconych przez importerów zgodnie z ust. 1. Pozostały pułap dla importerów tradycyjnych dostępny dla danej grupy produktów zostaje zmieniony o odpowiednią ilość.
               Artykuł 13
               1.   Jeżeli faktyczny przywóz dokonywany przez importera tradycyjnego w okresie obowiązywania kontyngentu n – 1 jest mniejszy niż 75 % ilości objętych wszystkimi zezwoleniami na dostęp do kontyngentu dla grupy produktów przyznanymi takiemu importerowi w tym samym okresie obowiązywania kontyngentu, pułapy przywozowe tego importera dla danej grupy produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1 zostają pomniejszone o ilość proporcjonalną do wielkości brakującego faktycznego przywozu.
               2.   Wartość pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, oblicza się w następujący sposób:

                           ri = (0,75*ΣΑi – Ii)/ΣΑi

                     gdzie:

                           »ri« oznacza wartość pomniejszenia mającego zastosowanie do pułapu przywozowego importera i, w odniesieniu do danej grupy produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n+1;

                           »Σαi« oznacza sumę ilości objętych zezwoleniami na dostęp do kontyngentu dla danej grupy produktów przyznanymi importerowi tradycyjnemu i, w okresie obowiązywania kontyngentu n-1;

                           »Ii« oznacza faktyczny przywóz danej grupy produktów przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n – 1.

                     Artykuł 14
               1.   W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu, które nie zostało zwrócone ani objęte odnośnym oświadczeniem pod przysięgą zgodnie z art. 12, pozostaje niewykorzystywane na koniec okresu obowiązywania kontyngentu n – 1, pułapy przywozowe importera dla danej grupy produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1 zostają pomniejszone o ilość proporcjonalną do wielkości niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu.
               2.   Wartość pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, oblicza się w następujący sposób:

                           Ri = ΣUi/ΣΑi

                     gdzie:

                           »Ri« oznacza wartość pomniejszenia mającego zastosowanie do pułapu przywozowego importera i, w odniesieniu do danej grupy produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1;

                           »ΣUi« oznacza sumę niewykorzystanych ilości objętych zezwoleniami na dostęp do kontyngentu dla danej grupy produktów przyznanymi importerowi i, w okresie obowiązywania kontyngentu n-1;

                           »ΣΑi« oznacza sumę ilości objętych zezwoleniami na dostęp do kontyngentu przyznanymi importerowi i, w odniesieniu do danej grupy produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n – 1.”;

               6)

               art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Przepisy art. 13 i 14 nie mają zastosowania w pierwszych trzech okresach obowiązywania kontyngentu następujących po okresie przejściowym.”;

               7)

               załącznik IV otrzymuje brzmienie:

                  „ZAŁĄCZNIK IV

                     Oświadczenie pod przysięgą

                  Importer:
                  Państwo członkowskie UE:
                  Numer VAT:
                  Osoba wyznaczona do kontaktów:
                  Telefon:
                  E-mail:
                  Ja, niżej podpisany(-a), potwierdzam niniejszym, że mimo dołożenia należytych starań nie byłem(-am) w stanie odzyskać od władz Federacji Rosyjskiej wymienionych poniżej niewykorzystanych zezwoleń na dostęp do kontyngentu.

                     Zezwolenie na dostęp do kontyngentu 1:

                              Zezwolenie na dostęp do kontyngentu nr:

                              Data wydania zezwolenia na dostęp do kontyngentu:

                              Importer (nazwa, państwo, numer VAT):

                              Eksporter (nazwa, numer VAT):

                     Zezwolenie na dostęp do kontyngentu 2 itd.:

                  Ja, niżej podpisany(-a), niniejszym uroczyście oświadczam, że według mojej najlepszej wiedzy treść powyższego oświadczenia oraz wszystkie jego części są zgodne z prawdą.

                              Miejscowość/data

                              Podpis”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 498/2012 z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej (Dz.U. L 152 z 13.6.2012, s. 28).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/652 z dnia 26 kwietnia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               27.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 111/3

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/652
   z dnia 26 kwietnia 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 26 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  IL

                  268,0

                  MA

                  90,2

                  ZZ

                  179,1

                  0707 00 05

                  MA

                  81,5

                  TR

                  118,9

                  ZZ

                  100,2

                  0709 93 10

                  MA

                  95,4

                  TR

                  129,7

                  ZZ

                  112,6

                  0805 10 20

                  AR

                  115,8

                  EG

                  48,5

                  IL

                  79,3

                  MA

                  55,0

                  TR

                  39,9

                  ZZ

                  67,7

                  0808 10 80

                  AR

                  88,6

                  BR

                  99,5

                  CL

                  128,9

                  CN

                  90,8

                  NZ

                  153,7

                  US

                  197,5

                  ZA

                  86,5

                  ZZ

                  120,8

                  0808 30 90

                  AR

                  152,0

                  CL

                  126,8

                  CN

                  62,0

                  ZA

                  104,1

                  ZZ

                  111,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.