title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1075/2011 z dnia 24 października 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               25.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 278/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1075/2011
   z dnia 24 października 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 października 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  57,4

                  MA

                  51,7

                  MK

                  58,0

                  ZZ

                  55,7

                  0707 00 05

                  AL

                  45,6

                  MK

                  62,2

                  TR

                  147,7

                  ZZ

                  85,2

                  0709 90 70

                  AR

                  33,4

                  TR

                  135,7

                  ZZ

                  84,6

                  0805 50 10

                  AR

                  63,2

                  TR

                  66,8

                  ZA

                  81,1

                  ZZ

                  70,4

                  0806 10 10

                  BR

                  217,1

                  CL

                  71,4

                  MK

                  110,6

                  TR

                  129,4

                  ZA

                  67,9

                  ZZ

                  119,3

                  0808 10 80

                  AR

                  61,9

                  BR

                  86,4

                  CA

                  105,4

                  CL

                  90,0

                  CN

                  82,6

                  NZ

                  110,5

                  US

                  82,8

                  ZA

                  100,1

                  ZZ

                  90,0

                  0808 20 50

                  CN

                  49,9

                  TR

                  127,5

                  ZZ

                  88,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1306/2011 z dnia 12 grudnia 2011 r. wyjaśniające zakres ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 261/2008 na przywóz niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               15.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1306/2011
   z dnia 12 grudnia 2011 r.
   wyjaśniające zakres ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 261/2008 na przywóz niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 i art. 14 ust. 3,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Pierwotne dochodzenie i cło antydumpingowe

               (1)

               W dniu 21 grudnia 2006 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („pierwotne dochodzenie”).

               (2)

               Rozporządzeniem (WE) nr 261/2008 (3) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („środek, którego dotyczy postępowanie” lub „rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”). Środek, którego dotyczy postępowanie, wygasł w dniu 21 marca 2010 r. (4).

         2.   Wznowienie pierwotnego dochodzenia

               (3)

               Pierwotne dochodzenie zostało wznowione z inicjatywy Komisji po tym, jak niektórzy importerzy sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) wyrazili zaniepokojenie w związku z cłami antydumpingowymi stosowanymi wobec przywozu tak zwanych minisprężarek, tj. sprężarek nieposiadających zbiornika, zdolnych do działania przy zasilaniu o napięciu 12 V („minisprężarki”).

               (4)

               Choć minisprężarki odpowiadają dosłownej definicji produktu objętego postępowaniem, określonej w art. 1 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, z posiadanych przez Komisję informacji wynika, że minisprężarki wydają się różnić od pozostałych sprężarek objętych środkiem, którego dotyczy postępowanie („pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie”).

               (5)

               W celu uściślenia zakresu produktu za właściwe uznano zatem częściowe wznowienie dochodzenia, którego rozstrzygnięcie może mieć moc wsteczną od daty nałożenia środka, którego dotyczy postępowanie.

         3.   Obecne dochodzenie

               (6)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (5) o częściowym wznowieniu dochodzenia antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych sprężarek pochodzących z ChRL, wszczętego na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (7)

               Komisja oficjalnie poinformowała wszystkie strony, które współpracowały w pierwotnym dochodzeniu, oraz władze ChRL o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (8)

               Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (9)

               Uwagi nadesłało piętnaście zainteresowanych stron, w tym jedenastu importerów minisprężarek, jeden unijny producent i jeden chiński eksporter minisprężarek oraz jeden producent sprężarek z UE (będący jednym ze skarżących w pierwotnym dochodzeniu) i jego powiązany eksporter sprężarek z ChRL.

               (10)

               Z uwagi na to, że obecne wznowienie dochodzenia ogranicza się do uściślenia zakresu produktu w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, do celów tego częściowego wznowienia nie określono okresu dochodzenia.

               (11)

               Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których dokonano niniejszych ustaleń. Zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego stronom wyznaczono termin, w którym mają możliwość złożenia oświadczeń po ujawnieniu ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

         B.   PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM

               (12)

               Produkt objęty dochodzeniem to ten sam produkt, który został zdefiniowany w art. 1 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, tj. sprężarki tłokowe (z wyjątkiem pomp do sprężarek tłokowych), o wydajności nieprzekraczającej 2 metrów sześciennych na minutę.

               (13)

               Produkt ten jest obecnie objęty kodami CN ex 8414 40 10, ex 8414 80 22, ex 8414 80 28 oraz ex 8414 80 51.

               (14)

               Obecne wznowienie dochodzenia ma na celu ustalenie, czy tak zwane minisprężarki, tj. sprężarki nieposiadające zbiornika i zdolne do działania przy zasilaniu o napięciu 12 V, są objęte zakresem definicji produktu w art. 1 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

         C.   WYNIKI DOCHODZENIA

   1.   Metodologia

               (15)

               Aby ocenić, czy minisprężarki są objęte zakresem definicji produktu w art. 1 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, zbadano, czy minisprężarki i pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie, mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz końcowe zastosowanie. W tym względzie oceniono także, czy minisprężarki i pozostałe sprężarki objęte w Unii środkiem, którego dotyczy postępowanie, mogą być stosowane wymiennie. Ponadto zbadano, czy w pierwotnym dochodzeniu faktycznie uwzględniono i analizowano minisprężarki.

         2.   Podstawowe właściwości fizyczne i techniczne

               (16)

               W obecnym wznowionym dochodzeniu ustalono, że minisprężarki składają się z silnika elektrycznego napędzającego pompę, która przez podłączony do niej wąż stale wypycha powietrze o zmiennym ciśnieniu. Minisprężarki nie są wyposażone w zbiornik, zwykle nie mają regulatora ciśnienia i są zdolne do działania przy zasilaniu prądem stałym o napięciu 12 V. Minisprężarki są stosunkowo niewielkie, a ich masa zwykle nie przekracza 2–3 kg, ponieważ powinny być łatwo przenośne. Minisprężarki mają maksymalny czas działania (przeważnie do 20 minut), a generowany przez nie przepływ powietrza z reguły nie przekracza 50 l/min.

               (17)

               Z drugiej strony rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych poza definicją w art. 1, powtórzoną w motywie 12 powyżej, zawiera szczegółowe informacje na temat pozostałych sprężarek objętych środkiem, którego dotyczy postępowanie. W szczególności w motywie 17 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych określono, że „sprężarka składa się zazwyczaj z pompy, poruszanej silnikiem elektrycznym w sposób bezpośredni lub za pomocą pasa. W większości przypadków sprężone powietrze jest pompowane do zbiornika i wychodzi przez regulator ciśnienia i gumowy przewód. Sprężarki, zwłaszcza te duże, mogą mieć koła, ułatwiające ich przemieszczanie”. Zbiornik i regulator ciśnienia w takich sprężarkach zapewniają stały przepływ powietrza. Sprężarki te są zwykle stosunkowo duże, ich masa wynosi co najmniej 25 kg, a często więcej. Są one przeznaczone do pracy przy zasilaniu prądem zmiennym o napięciu 120 V i więcej, nie mają maksymalnego czasu pracy i zapewniają przepływ powietrza do 2 000 l/min.

               (18)

               Wskutek tego stwierdza się, że minisprężarki i pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie, nie mają takich samych podstawowych właściwości fizycznych i technicznych.

         3.   Podstawowe końcowe zastosowanie i wymienne stosowanie

               (19)

               W obecnym wznowionym dochodzeniu stwierdzono, że minisprężarki są głównie stosowane w sektorze motoryzacyjnym i są przeznaczone do pompowania opon. Często są sprzedawane jako część zestawu do naprawy opon, razem ze szczeliwem, które może być wpompowane do przebitej opony. Niektóre minisprężarki są też używane w gospodarstwie domowym do nadmuchiwania zabawek, piłek, materaców i innych nadmuchiwanych przedmiotów.

               (20)

               Z drugiej strony w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych określono, że „produkt objęty postępowaniem jest używany do napędzania poruszanych powietrzem narzędzi lub do spryskiwania, czyszczenia lub pompowania opon i innych przedmiotów”. Takie sprężarki mogą być używane do pewnych czynności półprofesjonalnych lub majsterkowania, do napędzania poruszanych powietrzem narzędzi lub do spryskiwania, malowania bądź czyszczenia. Te zastosowania są możliwe dzięki stałemu przepływowi powietrza, który można regulować. Tej cechy nie mają minisprężarki.

               (21)

               Z zebranych informacji wynika, że ceny minisprężarek są na ogół znacznie niższe niż ceny pozostałych sprężarek. Minisprężarki są przeznaczone dla innych klientów i są rozprowadzane innymi kanałami dystrybucji niż pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie. Ponadto minisprężarki są zwykle sprzedawane jako część zestawu do naprawy opon (zamiast zapasowej opony) razem z samochodem lub w specjalistycznych sklepach motoryzacyjnych bądź supermarketach (do alternatywnych zastosowań, na przykład nadmuchiwania zabawek), natomiast pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie, są zwykle dostępne tylko w specjalistycznych sklepach dla majsterkowiczów.

               (22)

               W związku z powyższym stwierdza się, że minisprężarki i pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie, mają różne końcowe zastosowanie, są skierowane na inne rynki i zasadniczo nie mogą być stosowane wymiennie.

         4.   Produkt objęty pierwotnym dochodzeniem

               (23)

               Żadna ze stron, które współpracowały w pierwotnym dochodzeniu (trzech producentów UE, czternastu producentów eksportujących z ChRL i jeden niepowiązany importer w UE), nie jest zaangażowana w produkcję minisprężarek ani handel nimi. Z pierwotnego dochodzenia jasno wynika, że nie zbierano wówczas informacji dotyczących minisprężarek.

               (24)

               Wydaje się więc, że choć minisprężarki nie były jednoznacznie wykluczone, prowadzone wówczas dochodzenie nie miało na celu objęcia minisprężarek.

               (25)

               Potwierdza to również opinia jednego ze skarżących w pierwotnym dochodzeniu. Na pytanie Komisji wyraźnie stwierdził on, że w jego opinii minisprężarki nie miały być objęte wnioskiem i wynikającym z niego postępowaniem antydumpingowym.

               (26)

               W związku z powyższym stwierdza się, że minisprężarki nie były objęte pierwotnym dochodzeniem.

         D.   WNIOSKI DOTYCZĄCE ZAKRESU PRODUKTU

               (27)

               Z powyższych ustaleń wynika, że minisprężarki i pozostałe sprężarki objęte środkiem, którego dotyczy postępowanie, nie mają takich samych podstawowych cech fizycznych i technicznych ani końcowego zastosowania. Mają one różne końcowe zastosowanie, są skierowane na inne rynki i zasadniczo nie mogą być stosowane wymiennie. Ponadto minisprężarki nie zostały zbadane w ramach pierwotnego dochodzenia. Na tej podstawie stwierdza się, że minisprężarki i pozostałe sprężarki to dwa różne produkty.

               (28)

               Prawie wszystkie strony, które zgłosiły się w ramach obecnego wznowionego dochodzenia, wnioskowały o wykluczenie minisprężarek z zakresu produktu objętego pierwotnym środkiem.

               (29)

               Z drugiej strony współpracujący unijny producent minisprężarek twierdził, że pierwotny środek obejmował jego produkty i słusznie chronił jego interesy. W konsekwencji twierdził on, że należy pobrać cło antydumpingowe od minisprężarek z mocą wsteczną i pobierać je w przyszłości, dopóki kontynuowany jest wyrządzający szkodę dumping minisprężarek.

               (30)

               W tym względzie należy odnotować, że ani ten producent, ani żaden inny producent minisprężarek nie współpracował w pierwotnym dochodzeniu. Ponadto, jak stwierdzono w motywie 26 powyżej, minisprężarki nie były badane podczas pierwotnego dochodzenia. Należy też zaznaczyć, jak stwierdzono w obecnym wznowionym dochodzeniu, że istnieją znaczące różnice między minisprężarkami a sprężarkami badanymi w pierwotnym dochodzeniu. Wskutek tego stanowisko wspomnianego unijnego producenta minisprężarek nie może zmienić ustaleń w ramach obecnego wznowionego dochodzenia.

               (31)

               W odniesieniu do stwierdzenia dotyczącego kontynuacji wyrządzającego szkodę dumpingu minisprężarek i ewentualnego nałożenia ceł antydumpingowych należy zaznaczyć, że zgodnie z wyjaśnieniem w motywach 23–26 powyżej minisprężarki nie były badane w pierwotnym dochodzeniu, a ustalenie, czy zachodził bądź zachodzi dumping wyrządzający szkodę, nie może zostać poczynione w ramach obecnego wznowionego dochodzenia, które jest ograniczone to uściślenia zakresu produktu objętego pierwotnym środkiem.

               (32)

               Po ujawnieniu ustaleń unijny producent minisprężarek podtrzymał swoje stanowisko i zasugerował, że obowiązujące z mocą wsteczną wyłączenie minisprężarek z zakresu środka spowodowałoby działające wstecz umocnienie konkurencyjnych przedsiębiorstw w ChRL i zakłóciłoby konkurencję.

               (33)

               W tym względzie należy powtórzyć, że we wznowionym dochodzeniu nie analizowano sytuacji na rynku minisprężarek i nie przewidywano przeprowadzenia takiej analizy. Celem wznowionego dochodzenia było jedynie uściślenie, czy minisprężarki różnią się od sprężarek objętych pierwotnym dochodzeniem. Wynik ustaleń nie powinien zakłócać sytuacji na rynku, lecz zapewnić przejrzystość w odniesieniu do stosowanych ceł.

               (34)

               Po ujawnieniu ustaleń jeden współpracujący importer zasugerował, że minisprężarki są w rzeczywistości tylko pompami, a cło nałożone na sprężarki z definicji nie ma zastosowania do pomp, które zostały jednoznacznie wyłączone z zakresu produktu objętego pierwotnym środkiem.

               (35)

               W tym względzie należy zaznaczyć, że obecne wznowione dochodzenie nie przemawia za taką interpretacją, a minisprężarki najwyraźniej – z technicznego punktu widzenia – są sprężarkami, ponieważ nie tylko przemieszczają one powietrze z jednego miejsca do drugiego (jak pompy), ale także sprężają powietrze w obiekcie, do którego są podłączone.

               (36)

               W związku z powyższym stwierdza się, że minisprężarki (tj. sprężarki nieposiadające zbiornika, zdolne do działania przy zasilaniu o napięciu 12 V) różnią się od sprężarek badanych w pierwotnym dochodzeniu.

               (37)

               Jako że minisprężarki nie były objęte zakresem pierwotnego dochodzenia, cło antydumpingowe nie powinno być stosowane wobec przywozu minisprężarek. W konsekwencji należy uściślić zakres stosowania środka, którego dotyczy postępowanie, z mocą wsteczną przez zmianę rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

         E.   STOSOWANIE Z MOCĄ WSTECZNĄ

               (38)

               Z uwagi na to, że obecne wznowienie dochodzenia ogranicza się do uściślenia zakresu produktu, a minisprężarki nie były objęte pierwotnym dochodzeniem ani nałożonym w jego wyniku środkiem antydumpingowym, właściwe byłoby zastosowanie ustaleń z datą wejścia w życie rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

               (39)

               W rezultacie wszelkie ostateczne cło antydumpingowe zapłacone lub zaksięgowane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 261/2008 w odniesieniu do przywozu minisprężarek pochodzących z ChRL powinno zostać zwrócone lub umorzone. Wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego. Ponadto, aby uniknąć sytuacji, w której importerzy, których to dotyczy, nie mogliby wnioskować o taki zwrot z powodu terminów określonych we wspomnianych przepisach, w przypadku gdy terminy te wygasły przed dniem lub w dniu publikacji niniejszego rozporządzenia lub jeśli wygasają przed upływem okresu sześciu miesięcy po tym dniu, terminy te zostają niniejszym przedłużone, tak aby wygasały sześć miesięcy po dniu publikacji niniejszego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2008 otrzymuje brzmienie:

      „1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz sprężarek tłokowych (z wyjątkiem pomp do sprężarek tłokowych), o wydajności nieprzekraczającej 2 metrów sześciennych na minutę, objętych kodami CN ex 8414 40 10, ex 8414 80 22, ex 8414 80 28 oraz ex 8414 80 51 (kody TARIC 8414401010, 8414802219, 8414802299, 8414802811, 8414802891, 8414805119 oraz 8414805199), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Tak zwane minisprężarki, tj. sprężarki nieposiadające zbiornika i zdolne do działania przy zasilaniu o napięciu 12 V, objęte wymienionymi powyżej kodami CN, nie są objęte ostatecznym cłem antydumpingowym.”.

   Artykuł 2
   Ostateczne cło antydumpingowe, które uiszczono lub zaksięgowano na podstawie art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2008 w jego pierwotnej wersji w odniesieniu do towarów nieobjętych art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2008 zmienionego niniejszym rozporządzeniem, zostaje zwrócone lub umorzone.
   Wniosek o zwrot lub umorzenie płatności składa się do krajowych organów celnych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa celnego. W przypadkach, w których terminy przewidziane w art. 236 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (6) wygasły przed dniem lub w dniu publikacji niniejszego rozporządzenia lub wygasają przed upływem okresu sześciu miesięcy po tym dniu, zostają one niniejszym przedłużone, tak aby wygasały po upływie sześciu miesięcy po dniu publikacji niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i jest stosowane z mocą wsteczną od dnia 21 marca 2008 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         S. NOWAK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 314 z 21.12.2006, s. 2.

      (3)  Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 73 z 23.3.2010, s. 39.

      (5)  Dz.U. C 98 z 30.3.2011, s. 22.

      (6)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1867 z dnia 20 października 2016 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego

text:
               21.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/32

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1867
   z dnia 20 października 2016 r.
   zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (1), w szczególności jej art. 27 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG państwa członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymogami któregokolwiek z państw członkowskich, pod warunkiem że wymogi te zostały należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3 i 4 tego artykułu.

               (2)

               Substancje skażające, które są wykorzystywane w każdym państwie członkowskim do celów całkowitego skażania alkoholi, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG, zostały określone w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 (2).

               (3)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 162/2013 (3) wprowadzono wspólną procedurę całkowitego skażania alkoholu. Ta wspólna procedura przewiduje wykorzystanie, na hektolitr etanolu absolutnego, trzech litrów alkoholu izopropylowego (IPA), trzech litrów ketonu metylowo-etylowego (MEK) oraz jednego grama benzoesanu denatonium. Ta wspólna procedura miała na celu zastąpienie różnych krajowych procedur skażania, aby zapobiec oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i nadużyciom.

               (4)

               Mimo że wspólną procedurę skażania uznano za solidną, wydajną i skuteczną w zwalczaniu oszustw, a jednocześnie zapobiegającą przypadkowej lub celowej konsumpcji, nie jest ona wykorzystywana w większości zastosowań przemysłowych, głównie ze względu na wyższe koszty w stosunku do niektórych krajowych procedur skażania. Duża liczba krajowych procedur skażania osłabia skuteczny nadzór i stwarza możliwości nadużyć.

               (5)

               W porozumieniu z właściwymi organami oraz uwzględniając opinie podmiotów z branży osiągnięto porozumienie w sprawie jednolitej wspólnej procedury skażania. Procedura ta wiąże się z niższymi kosztami, ponieważ zmniejsza wymaganą ilość alkoholu izopropylowego (IPA), ketonu metylowo-etylowego (MEK) i benzoesanu denatonium na hektolitr etanolu absolutnego, jednocześnie gwarantując odpowiedni poziom prewencji.

               (6)

               W związku z tym wszystkie krajowe procedury skażania powinny zostać usunięte z załącznika do rozporządzenia (WE) nr 3199/93. Państwa członkowskie, które nadal stosują krajowe procedury skażania, będą to czynić w oparciu o warunki określone w art. 27 ust. 1 lit. b) dyrektywy 92/83/EWG, który przewiduje zwolnienie ze zharmonizowanego podatku akcyzowego dla skażonego alkoholu etylowego wykorzystywanego do wytwarzania produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

               (7)

               Komisja przekazała wszystkie informacje, o których mowa w art. 27 ust. 3 dyrektywy 92/83/EWG, pozostałym państwom członkowskim.

               (8)

               Nie wniesiono zastrzeżenia, o którym mowa w art. 27 ust. 4 dyrektywy 92/83/EWG, w stosunku do notyfikowanych wymogów.

               (9)

               Należy przewidzieć odpowiedni okres w celu umożliwienia przemysłowi dostosowania się do nowej wspólnej procedury skażania i wypełnienia istniejących zobowiązań umownych.

               (10)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 3199/93.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Podatku Akcyzowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2017 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 21.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz.U. L 288 z 23.11.1993, s. 12).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz.U. L 49 z 22.2.2013, s. 55).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

                        1.

                        Lista produktów wraz z ich numerami rejestru Chemical Abstracts Service (CAS) dopuszczonych w celu całkowitego skażania alkoholu:

                                    Benzoesan denatonium

                                    CAS: 3734-33-6

                                    Alkohol izopropylowy (IPA)

                                    CAS: 67-63-0

                                    Keton metylowo-etylowy (butanon) (MEK)

                                    CAS: 78-93-3

                        2.

                        Synonimy dopuszczonych produktów są dostępne w różnych językach urzędowych UE w bazie danych Europejskiego spisu celnego substancji chemicznych.

                        3.

                        W załączniku stosuje się pojęcie »etanol absolutny« zgodnie z terminologią stosowaną przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC).

                        4.

                        Wspólna procedura skażania stosowana we wszystkich państwach członkowskich dla alkoholu całkowicie skażonego:
                        Na hektolitr etanolu absolutnego dodaje się następujące substancje:

                                    —

                                    1,0 litr alkoholu izopropylowego (IPA),

                                    —

                                    1,0 litr ketonu metylowo-etylowego (MEK),

                                    —

                                    1,0 gram benzoesanu denatonium.

                        5.

                        Do skażonego alkoholu można dodać barwnik nadający mu charakterystyczny kolor, co sprawia, że jest on natychmiast rozpoznawalny.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 225/2014 z dnia 28 lutego 2014 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Höri Bülle (ChOG)]

text:
               11.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 70/10

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 225/2014
   z dnia 28 lutego 2014 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Höri Bülle (ChOG)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Niemiec o rejestrację nazwy „Höri Bülle” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Höri Bülle” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 293 z 9.10.2013, s. 16.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

      NIEMCY
      Höri Bülle (ChOG)