title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/6 wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 10.11.2017 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/6 wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
                  1
               , w szczególności jego art. 53 ust. 1 lit. b) ppkt (ii),

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)W art. 53 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 przewidziano możliwość wprowadzenia odpowiednich unijnych środków nadzwyczajnych w odniesieniu do żywności i paszy przywożonych z państwa trzeciego w celu ochrony zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt lub środowiska, w przypadku gdy istniejącemu ryzyku nie można wystarczająco zapobiec za pomocą środków wprowadzonych indywidualnie przez państwa członkowskie.

               (2)W następstwie awarii w elektrowni jądrowej Fukushima, która miała miejsce w dniu 11 marca 2011 r., Komisja została poinformowana, że poziomy radionuklidów w niektórych produktach żywnościowych pochodzących z Japonii przekroczyły mające zastosowanie w Japonii progi podejmowania działań w odniesieniu do żywności. Takie skażenie może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w Unii, dlatego przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 297/2011
                  2
               . Rozporządzenie to zostało zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 961/2011
                  3
               , które następnie zostało zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 284/2012
                  4
               . To ostatnie rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 996/2012
                  5
               , które następnie zostało zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 322/2014
                  6
               , które z kolei zostało zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/6
                  7
               .

               (3)Ponieważ rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/6 stanowi, że przewidziane w nim środki mają zostać poddane przeglądowi do dnia 30 czerwca 2016 r., a także w celu uwzględnienia dalszego rozwoju sytuacji i danych o występowaniu promieniotwórczości w paszy i żywności za 2015 i 2016 r., należy zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/6.

               (4)Rozporządzeniem Rady (Euratom) 2016/52
                  8
                uchylono rozporządzenie Rady (Euratom) nr 3954/87
                  9
                i rozporządzenie Komisji (Euratom) nr 770/90
                  10
                i w związku z tym należy odpowiednio zmienić odniesienia do tych rozporządzeń.

               (5)Dokonano przeglądu obowiązujących środków z uwzględnieniem ponad 132 000 danych o występowaniu promieniotwórczości w paszy i żywności innej niż wołowina i ponad 527 000 danych o występowaniu promieniotwórczości w wołowinie przekazanych przez władze Japonii w odniesieniu do piątego i szóstego sezonu wegetacyjnego (od stycznia 2015 r. do grudnia 2016 r.) po wypadku.

               (6)Dane przekazane przez władze Japonii dowodzą, że nie doszło do przekroczenia maksymalnych poziomów promieniotwórczości w paszy i żywności pochodzących z prefektury Akita podczas piątego i szóstego sezonu wegetacyjnego po wypadku i nie jest już konieczny wymóg pobierania i analizy próbek paszy i żywności pochodzących z prefektury Akita pod kątem promieniotwórczości przed wywozem do Unii.

               (7)Uwzględniając dane o występowaniu przekazane przez władze Japonii za 2014, 2015 i 2016 r., w odniesieniu do paszy i żywności pochodzących z prefektury Fukushima należy znieść wymóg pobierania i analizy przed wywozem do Unii próbek ryżu i jego produktów pochodnych. W odniesieniu do innej paszy i żywności pochodzących z tej prefektury należy utrzymać wymóg pobierania i analizy próbek przed wywozem do Unii.

               (8)Jeżeli chodzi o prefektury Gunma, Ibaraki, Tochigi, Iwate i Chiba, wymagane jest obecnie pobieranie i analiza przed wywozem do Unii próbek grzybów, ryb i produktów rybołówstwa i niektórych dziko rosnących roślin jadalnych oraz produktów z nich przetworzonych i produktów pochodnych. Dane o występowaniu za piąty i szósty okres wegetacyjny zawierają dowody na to, że w przypadku niektórych z tych artykułów żywnościowych i pasz pochodzących z niektórych prefektur nie należy już wymagać pobierania i analizy próbek przed wywozem do Unii.

               (9)Jeżeli chodzi o prefektury Akita, Yamagata i Nagano, wymagane jest obecnie pobieranie i analiza przed wywozem do Unii próbek grzybów i niektórych dziko rosnących roślin jadalnych oraz produktów z nich przetworzonych i produktów pochodnych. Dane o występowaniu za piąty i szósty okres wegetacyjny zawierają dowody na to, że nie jest już konieczny wymóg pobierania i analizy próbek paszy i żywności pochodzących z prefektury Akita i nie należy już wymagać pobierania i analizy próbek przed wywozem do Unii niektórych dziko rosnących roślin jadalnych pochodzących z prefektur Yamagata i Nagano.

               (10)Dane o występowaniu za piąty i szósty okres wegetacyjny zawierają dowody na to, że należy utrzymać wymóg dotyczący pobierania i analizy próbek przed wywozem do Unii grzybów pochodzących z prefektur Shizuoka, Yamanashi i Niigata.

               (11)Biorąc pod uwagę dane o występowaniu dotyczące piątego i szóstego okresu wegetacyjnego, należy ustrukturyzować przepisy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 w taki sposób, aby prefektury, w których przed wywozem do Unii trzeba pobrać i przeanalizować próbki tej samej paszy i żywności, były pogrupowane.

               (12)Kontrole przeprowadzane przy przywozie pokazują, że warunki specjalne przewidziane prawem unijnym zostały prawidłowo wdrożone przez władze Japonii, a od ponad pięciu lat przy kontrolach przywozowych nie stwierdzono przypadków niezgodności. W związku z tym należy utrzymać niską częstotliwość kontroli przywozu.

               (13)Należy zaplanować przeprowadzenie przeglądu przepisów rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6, gdy dostępne będą wyniki pobierania i analizy próbek pod kątem występowania promieniotwórczości w paszach i żywności w siódmym i ósmym okresie wegetacyjnym (2017 i 2018 r.) po wypadku, tj. do dnia 30 czerwca 2019 r.

               (14)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/6.

               (15)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2016/6 wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

               „Niniejsze rozporządzenie stosuje się do paszy i żywności, w tym do żywności o mniejszym znaczeniu, w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Rady (Euratom) nr 2016/52(*) („produkty”) pochodzących lub wysyłanych z Japonii, z wyjątkiem:

               ____________________________

               (*)Dz.U. L 13 z 20.1.2016, s. 2”;

               2)w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „1.Każdej przesyłce paszy i żywności, o których mowa i objętych kodami CN wymienionymi w załączniku II, oraz mieszanek paszowych i żywności zawierających więcej niż 50 % takiej paszy i żywności pochodzącej lub wysyłanej z Japonii towarzyszy oryginał ważnego oświadczenia sporządzonego i podpisanego zgodnie z art. 6.”;

               b)ust. 3 lit. c) otrzymuje brzmienie:

               „c)produkt jest wysyłany, ale nie pochodzi z żadnej z prefektur wymienionych w załączniku II, w przypadku których wymagane są pobieranie i analiza próbek tego produktu, i nie był narażony na promieniotwórczość w czasie tranzytu ani przetwarzania; lub”;

               c)ust. 4 otrzymuje brzmienie:

               „4.Rybom i produktom rybołówstwa, o których mowa w załączniku II, złowionym lub zebranym w wodach przybrzeżnych prefektur Fukushima, Gunma, Tochigi, Miyagi, Ibaraki, Chiba lub Iwate towarzyszy oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, oraz sprawozdanie analityczne zawierające wyniki pobierania i analizy próbek, bez względu na to, gdzie takie produkty zostały wyładowane na ląd.”;

               3)art. 14 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 14
                  Przegląd

               Niniejsze rozporządzenie zostanie poddane przeglądowi przed dniem 30 czerwca 2019 r.”;

               4)załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

               5)załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

               6)załącznik III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 2
                  Przepis przejściowy

               Przesyłki paszy i żywności objętych zakresem rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6, które opuściły Japonię przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, mogą być przywożone do Unii na warunkach ustanowionych w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2016/6 przed jego zmianą niniejszym rozporządzeniem.

               Artykuł 3
                  Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 10.11.2017 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)
                  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

                     (2)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 297/2011 z dnia 25 marca 2011 r. wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima (Dz.U. L 80 z 26.3.2011, s. 5).

                     (3)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 961/2011 z dnia 27 września 2011 r. wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima i uchylające rozporządzenie (UE) nr 297/2011
                     (Dz.U. L 252 z 28.9.2011, s. 10).

                     (4)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 284/2012 z dnia 29 marca 2012 r. wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 961/2011 (Dz.U. L 92 z 30.3.2012, s. 16).

                     (5)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 996/2012 z dnia 26 października 2012 r. wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 284/2012 (Dz.U. L 299 z 27.10.2012, s. 31).

                     (6)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 322/2014 z dnia 28 marca 2014 r. wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima (Dz.U. L 95 z 29.3.2014, s. 1).

                     (7)
                  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/6 z dnia 5 stycznia 2016 r. wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 322/2014
                     (Dz.U. L 3 z 6.1.2016, s. 5).

                     (8)
                  Rozporządzenie Rady (Euratom) 2016/52 z dnia 15 stycznia 2016 r. określające maksymalne dozwolone poziomy skażenia promieniotwórczego żywności i pasz po awarii jądrowej lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego oraz uchylające rozporządzenie (Euratom) nr 3954/87 oraz rozporządzenia Komisji (Euratom) nr 944/89 i (Euratom) nr 770/990 (Dz.U. L 13 z 20.1.2016, s. 2).

                     (9)
                  Rozporządzenie Rady (Euratom) nr 3954/87 z dnia 22 grudnia 1987 r. ustanawiające maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (Dz.U. L 371 z 30.12.1987, s. 11).

                     (10)
                  Rozporządzenie Komisji (Euratom) nr 770/90 z dnia 29 marca 1990 r. ustanawiające maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego pasz w następstwie wypadku jądrowego lub wszelkich innych przypadków pogotowia radiologicznego (Dz.U. L 83 z 30.3.1990, s. 78)

    ---documentbreak---

               PL

               ZAŁĄCZNIK

               ZAŁĄCZNIK I

               Załącznik I do rozporządzenia (UE) 2016/6 otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK I

               Maksymalne poziomy dla żywności1 (Bq/kg) przewidziane w prawodawstwie Japonii

                        Żywność dla niemowląt i małych dzieci

                        Mleko i napoje na bazie mleka

                        Woda mineralna i podobne napoje oraz herbata parzona z niesfermentowanych liści

                        Pozostała żywność

                        Suma cezu134 i cezu137

                        502

                        502

                        102

                        1002

               (1)W przypadku produktów suszonych przeznaczonych do spożycia po odtworzeniu maksymalny poziom stosuje się do produktów po odtworzeniu gotowych do spożycia.

               W przypadku suszonych grzybów stosuje się współczynnik odtworzenia wynoszący 5.

               W przypadku herbaty maksymalny poziom stosuje się do naparu z niesfermentowanych liści herbaty. Współczynnik przetworzenia dla suszonych liści herbaty wynosi 50, dlatego maksymalny poziom 500 Bq/kg w odniesieniu do suszonych liści herbaty gwarantuje, że poziom w naparze nie przekracza maksymalnego poziomu 10 Bq/kg.

               (2)Aby zapewnić spójność z maksymalnymi poziomami obecnie obowiązującymi w Japonii, niniejsze wartości tymczasowo zastępują wartości określone w rozporządzeniu (Euratom) 2016/52.

               Maksymalne poziomy dla paszy1 (Bq/kg) przewidziane w prawodawstwie Japonii

                        Pasza przeznaczona dla bydła i koni

                        Pasza przeznaczona dla świń

                        Pasza przeznaczona dla drobiu

                        Pasza przeznaczona dla ryb3

                        Suma cezu134 i cezu137

                        1002

                        802

                        1602

                        402

               (1)Maksymalny poziom jest wyrażony w odniesieniu do paszy o zawartości wilgoci 12 %.

               (2)Aby zapewnić spójność z maksymalnymi poziomami obecnie obowiązującymi w Japonii, niniejsze wartości tymczasowo zastępują wartości określone w rozporządzeniu (Euratom) 2016/52.

               (3)Z wyłączeniem paszy dla ryb ozdobnych.”.

               ZAŁĄCZNIK II

               Załącznik II do rozporządzenia (UE) 2016/6 otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK II

               Pasza i żywność, w odniesieniu do których wymagane jest pobieranie i analiza próbek na obecność cezu-134 i cezu-137 przed wywozem do Unii

               a)produkty pochodzące z prefektury Fukushima:

               –grzyby i ich produkty pochodne, objęte kodami CN0709 51 00, 0709 59, 0710 80 61, 0710 80 69, 0711 51 00, 0711 59 00, 0712 31 00, 0712 32 00, 0712 33 00, ex 0712 39 00, 2003 10, 2003 90 i ex 2005 99 80;

               –ryby i produkty rybołówstwa, objęte kodami CN 0302, 0303, 0304, 0305, 0308, 1504 10, 1504 20, 1604, z wyłączeniem:

               −
                     serioli japońskiej (Seriola quinqueradiata) i serioli lalandy (Seriola lalandi), objętych kodami CN ex 0302 89 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     serioli olbrzymiej (Seriola dumerili) objętej kodami CN ex 0302 89 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     dorady japońskiej (Pagrus major) objętej kodami CN 0302 85 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     karanksa nowozelandzkiego (Pseudocaranx dentex) objętego kodami CN ex 0302 49 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     tuńczyka pacyficznego błękitnopłetwego (Thunnus orientalis) objętego kodami CN ex 0302 35, ex 0303 45, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 59 85, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     pacyficznej makreli japońskiej (Scomber japonicus) objętej kodami CN ex 0302 44 00, ex 0303 54 10, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 49, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 30, ex 0305 54 90, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, 1604 15 i ex 1604 20 50;

               –soja i jej produkty pochodne, objęte kodami CN 1201 90 00, 1208 10 00 i 1507;

               –lepiężnik japoński lub olbrzymi (fuki) (Petasites japonica) i ich produkty pochodne, objęte kodami CN 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –Aralia spp. i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –pędy bambusa (Phyllostacys pubescens) i ich produkty pochodne, objęte kodami CN ex 07 09 99, ex 0710 80, ex 0711 90, ex 0712 90, ex 2004 90 i 2005 91 00;

               –orlica (Pteridium aquilinum) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –koshiabura (pęd Eleuterococcus sciadophylloides) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –japoński długosz królewski (Osmunda japonica) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –pióropusznik strusi (Matteuccia struthioptheris) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –persymon japoński (Diospyros sp.) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN 0810 70 00, ex 0811 90, ex 0812 90 i ex 0813 50;

               b)produkty pochodzące z prefektury Miyagi:

               –grzyby i ich produkty pochodne, objęte kodami CN0709 51 00, 0709 59, 0710 80 61, 0710 80 69, 0711 51 00, 0711 59 00, 0712 31 00, 0712 32 00, 0712 33 00, ex 0712 39 00, 2003 10, 2003 90 i ex 2005 99 80;

               –ryby i produkty rybołówstwa, objęte kodami CN 0302, 0303, 0304, 0305, 0308, 1504 10, 1504 20, 1604, z wyłączeniem:

               −
                     serioli japońskiej (Seriola quinqueradiata) i serioli lalandy (Seriola lalandi), objętych kodami CN ex 0302 89 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     serioli olbrzymiej (Seriola dumerili) objętej kodami CN ex 0302 89 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     dorady japońskiej (Pagrus major) objętej kodami CN 0302 85 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     karanksa nowozelandzkiego (Pseudocaranx dentex) objętego kodami CN ex 0302 49 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     tuńczyka pacyficznego błękitnopłetwego (Thunnus orientalis) objętego kodami CN ex 0302 35, ex 0303 45, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 59 85, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     pacyficznej makreli japońskiej (Scomber japonicus) objętej kodami CN ex 0302 44 00, ex 0303 54 10, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 49, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 30, ex 0305 54 90, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, 1604 15 i ex 1604 20 50;

               –Aralia spp. i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –pędy bambusa (Phyllostacys pubescens) i ich produkty pochodne, objęte kodami CN ex 07 09 99, ex 0710 80, ex 0711 90, ex 0712 90, ex 2004 90 i 2005 91 00;

               –orlica (Pteridium aquilinum) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –koshiabura (pęd Eleuterococcus sciadophylloides) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –japoński długosz królewski (Osmunda japonica) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –pióropusznik strusi (Matteuccia struthioptheris) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               c)produkty pochodzące z prefektury Nagano:

               –grzyby i ich produkty pochodne, objęte kodami CN0709 51 00, 0709 59, 0710 80 61, 0710 80 69, 0711 51 00, 0711 59 00, 0712 31 00, 0712 32 00, 0712 33 00, ex 0712 39 00, 2003 10, 2003 90 i ex 2005 99 80;

               –Aralia spp. i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –koshiabura (pęd Eleuterococcus sciadophylloides) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –japoński długosz królewski (Osmunda japonica) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               –pióropusznik strusi (Matteuccia struthioptheris) i jego produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               d)produkty pochodzące z prefektur Gunma, Ibaraki, Tochigi, Chiba lub Iwate:

               –grzyby i ich produkty pochodne, objęte kodami CN0709 51 00, 0709 59, 0710 80 61, 0710 80 69, 0711 51 00, 0711 59 00, 0712 31 00, 0712 32 00, 0712 33 00, ex 0712 39 00, 2003 10, 2003 90 i ex 2005 99 80;

               –ryby i produkty rybołówstwa, objęte kodami CN 0302, 0303, 0304, 0305, 0308, 1504 10, 1504 20, 1604, z wyłączeniem:

               −
                     serioli japońskiej (Seriola quinqueradiata) i serioli lalandy (Seriola lalandi), objętych kodami CN ex 0302 89 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     serioli olbrzymiej (Seriola dumerili) objętej kodami CN ex 0302 89 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     dorady japońskiej (Pagrus major) objętej kodami CN 0302 85 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     karanksa nowozelandzkiego (Pseudocaranx dentex) objętego kodami CN ex 0302 49 90, ex 0303 89 90, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 5985, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     tuńczyka pacyficznego błękitnopłetwego (Thunnus orientalis) objętego kodami CN ex 0302 35, ex 0303 45, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 90, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 80, ex 0305 59 85, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, ex 1604 19 91, ex 1604 19 97 i ex 1604 20 90;

               −
                     pacyficznej makreli japońskiej (Scomber japonicus) objętej kodami CN ex 0302 44 00, ex 0303 54 10, ex 0304 49 90, ex 0304 59 90, ex 0304 89 49, ex 0304 99 99, ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 39 90, ex 0305 49 30, ex 0305 54 90, ex 0305 69 80, ex 0305 72 00, ex 0305 79 00, ex 1504 10, ex 1504 20, 1604 15 i ex 1604 20 50;

               –pędy bambusa (Phyllostacys pubescens) i ich produkty pochodne, objęte kodami CN ex 07 09 99, ex 0710 80, ex 0711 90, ex 0712 90, ex 2004 90 i 2005 91 00;

               –koshiabura (pęd Eleuterococcus sciadophylloides) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               e)produkty pochodzące z prefektur Yamanashi, Yamagata, Shizuoka lub Niigata:

               –grzyby i ich produkty pochodne, objęte kodami CN0709 51 00, 0709 59, 0710 80 61, 0710 80 69, 0711 51 00, 0711 59 00, 0712 31 00, 0712 32 00, 0712 33 00, ex 0712 39 00, 2003 10, 2003 90 i ex 2005 99 80;

               –koshiabura (pęd Eleuterococcus sciadophylloides) i jej produkty pochodne, objęte kodami CN ex 0709 99, ex 0710 80, ex 0711 90 i ex 0712 90;

               f)produkty złożone zawierające ponad 50 % produktów wymienionych w lit. a)–e) niniejszego załącznika.”.

               ZAŁĄCZNIK III

               Załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 2016/6 otrzymuje brzmienie:

               „ZAŁĄCZNIK III

               Oświadczenie dotyczące przywozu do Unii Europejskiej

               ………………………………………………………… (produkt i państwo pochodzenia)

               Kod identyfikacyjny partii
                     Numer oświadczenia

               Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/6 wprowadzającym specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii po wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima

                  (upoważniony przedstawiciel, o którym mowa w art. 6 ust. 2 lub 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6)

               OŚWIADCZA, że

                  (produkty, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6)

               w niniejszej przesyłce składającej się z:

                  (opis przesyłki i produktu, liczba i rodzaj opakowań, masa brutto lub netto)

               załadowanej w
                     (miejsce załadunku)

               w dniu
                     (data załadunku)

               przez
                     (dane przewoźnika)

               przeznaczonej do
                     (miejsce i państwo przeznaczenia)

               pochodzącej z zakładu

                  (nazwa i adres zakładu)

               są zgodne z obowiązującym prawodawstwem Japonii w odniesieniu do maksymalnych poziomów dla sumy cezu-134 i cezu-137.

               OŚWIADCZA, że przesyłka dotyczy:

               produktów, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, które zostały zebrane lub przetworzone przed dniem 11 marca 2011 r.;

               produktów, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, które nie pochodzą ani nie są wysyłane z żadnej z prefektur wymienionych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, w przypadku których wymagane są pobieranie i analiza próbek produktu;

               produktów, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, które są wysyłane, ale nie pochodzą z żadnej z prefektur wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, w przypadku których wymagane są pobieranie i analiza próbek produktu, które nie były narażone na promieniowanie radioaktywne w czasie tranzytu ani przetwarzania;

               produktów, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, które pochodzą z jednej z prefektur wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, w przypadku których wymagane są pobieranie i analiza próbek produktu, których próbki pobrano w dniu(data) i poddano analizie laboratoryjnej w dniu
                  (data) w (nazwa laboratorium), w celu określenia poziomu radionuklidów: cezu-134 i cezu-137. Sprawozdanie analityczne znajduje się w załączeniu;

               produktów, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/6 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/xxx, nieznanego pochodzenia, ich produktów pochodnych lub mieszanek paszowych lub żywności zawierających ponad 50 % tych produktów jako składnika (składników) nieznanego pochodzenia, których próbki pobrano w dniu ………………………………(data) i poddano je analizie laboratoryjnej w dniu………………………………………..(data) w …………………………………………(nazwa laboratorium), w celu określenia poziomu radionuklidów: cezu-134 i cezu-137. Sprawozdanie analityczne znajduje się w załączeniu.

               Sporządzono w:
                     w dniu

               Pieczęć i podpis
                  upoważnionego przedstawiciela, o którym mowa w
               art. 6 ust. 2 lub 3 rozporządzenia
                   wykonawczego (UE) 2016/6)”.


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 427/2014 w celu dostosowania do zmian w regulacyjnej procedurze badań i uproszczenia administracyjnych procedur składania wniosków i wydawania świadectw

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 21.2.2018 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 427/2014 w celu dostosowania do zmian w regulacyjnej procedurze badań i uproszczenia administracyjnych procedur składania wniosków i wydawania świadectw

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych
                  1
               , w szczególności jego art. 12 ust. 2,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Światowa zharmonizowana procedura badania pojazdów lekkich (WLTP) określona w rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/1151
                  2
                została przyjęta przez Komisję w dniu 1 czerwca 2017 r. WLTP zastępuje nowy europejski cykl jezdny (NEDC) określony w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008
                  3
               . Od 2021 r. zgodność z celami w zakresie emisji CO2 określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 510/2011 należy weryfikować na podstawie emisji CO2 ustalonych zgodnie z WLTP. Od tej daty również oszczędności emisji CO2 uzyskane dzięki ekoinnowacji powinny być ustalane z odniesieniem do WLTP.

               (2)Aby odzwierciedlić zmianę w regulacyjnej procedurze badań oraz uwzględnić procedurę skorelowania wartości CO2 WLTP z odpowiednimi wartościami CO2 NEDC określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1153
                  4
                należy zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 427/2014
                  5
               .

               (3)Aby zapewnić płynne przejście z NEDC na WLTP, należy umożliwić składanie wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji z odniesieniem do NEDC do dnia 31 grudnia 2019 r., a z odniesieniem do WLTP – od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               (4)Chociaż Komisja zatwierdziła ponad dwadzieścia ekoinnowacji, liczba przypadków wprowadzenia tych technologii przez producentów pojazdów we flocie pojazdów w Unii Europejskiej do 2017 r. była dość ograniczona. Aby bardziej upowszechnić wprowadzanie tych technologii i uzyskać najwyższy potencjał redukcji emisji CO2 pochodzących z lekkich pojazdów dostawczych, należy uprościć procedurę zatwierdzania i poświadczania.

               (5)Obniżenie progu oszczędności do 0,5 g CO2/km może wpłynąć na bardziej powszechne wprowadzanie innowacyjnych technologii umożliwiających zmniejszenie emisji CO2. Aby jednak zagwarantować, że oszczędności w zakresie emisji CO2 zostaną rzeczywiście osiągnięte, konieczne jest ich bardzo dokładne określenie. Należy zatem ocenić i określić ilościowo niepewność, która wiąże się z metodami stosowanymi do wykazywania oszczędności, oraz uwzględnić tę niepewność przy poświadczaniu oszczędności CO2 przez organ udzielający homologacji. Należy połączyć zmianę progu oszczędności z wprowadzeniem WLTP – w konsekwencji nowy próg powinien obowiązywać w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do WLTP.

               (6)Do celów wykazania oszczędności CO2 badanie komponentów powinno być możliwe w przypadkach gdy oszczędności są niezależne od pojazdu, co pozwoli zwiększyć dokładność i uprościć sposób określania oszczędności CO2.

               (7)Aby uprościć procedurę poświadczania oszczędności CO2, w swoim wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji wnioskodawca powinien mieć możliwość zaproponowania – oprócz szczegółowej metodologii testów do celów określenia oszczędności – uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2. W przypadku stosowania takich uproszczonych metod lub wstępnie określonych oszczędności CO2 oszczędności poświadczone przez organy udzielające homologacji powinny być określane w sposób zachowawczy, odzwierciedlający najniższy wykazany poziom oszczędności.

               (8)Technologia, która od pewnego czasu jest już powszechnie dostępna na rynku, nie może być uznana za innowacyjną w rozumieniu art. 12 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 i nie powinna kwalifikować się jako ekoinnowacja. W celu stworzenia odpowiednich zachęt należy zastąpić rok referencyjny 2009 dynamicznym rokiem referencyjnym, który stanowiłby poziom bazowy do określania innowacyjności technologii. Nowy dynamiczny rok referencyjny miałby zastosowanie do wniosków składanych od dnia 1 stycznia 2020 r.

               (9)W przypadku gdy Komisja stwierdzi, na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach oceny różnych technologii innowacyjnych o tych samych cechach, że w zadowalający lub definitywny sposób wykazano, iż technologie te spełniają kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 510/2011, lub w przypadku gdy technologia innowacyjna jest niezależna od parametrów pojazdu specyficznych dla danego producenta, powinna istnieć możliwość zatwierdzenia tej technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji w drodze decyzji, która dałaby wszystkim producentom możliwość poświadczenia oszczędności CO2 na podstawie tej decyzji, o ile spełnione są określone w niej warunki.

               (10)Niektóre technologie innowacyjne wymagają silnych podstaw statystycznych dla poparcia założeń przedstawionych we wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji oraz parametrów zaproponowanych w metodologii testów. Aby uzyskać jak najobszerniejsze zbiory danych, należy umożliwić grupom producentów lub dostawców wspólne składanie wniosków. W takich przypadkach grupy powinny mieć możliwość składania wniosków zawierających kilka sprawozdań weryfikujących, jeżeli jest to konieczne dla zachowania poufności lub ze względów związanych z konkurencją.

               (11)Aby zagwarantować, że poświadczone oszczędności CO2, które producenci stosują do celów uzyskania zgodności z wartościami docelowymi są prawidłowe, Komisja powinna mieć możliwość szybkiej reakcji i powiadomienia producentów, jeżeli stwierdzi jakiekolwiek mogące wpłynąć na poziom poświadczonych oszczędności odstępstwa lub niezgodności w metodologii testów lub technologii innowacyjnej bądź zostanie o nich poinformowana.

               (12)Doświadczenie pokazuje, że konieczne może być zmodyfikowanie metodologii testów określonych w decyzjach w sprawie zatwierdzenia ekoinnowacji, m.in. w celu uwzględnienia postępu technicznego lub rozszerzenia zakresu decyzji zatwierdzającej na szerszą gamę pojazdów. W związku z tym zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i Komisja, powinni mieć możliwość inicjowania zmian tych decyzji.

               (13)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 427/2014.

               (14)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 427/2014 wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

               „W odniesieniu do technologii można złożyć wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeśli spełnione są następujące warunki:”;

               b)ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

               „a)została zastosowana w co najwyżej 3 % wszystkich nowych lekkich pojazdów dostawczych zarejestrowanych w 2009 r. w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2019 r. lub w co najwyżej 3 % wszystkich nowych lekkich pojazdów dostawczych zarejestrowanych w roku n-4, gdzie „n” oznacza rok złożenia wniosku, w przypadku wniosków złożonych od dnia 1 stycznia 2020 r.;”;

               c)dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

               „4.„Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji można złożyć z odniesieniem do standardowej procedury badania zgodnie z:

               a)Nowym europejskim cyklem jezdnym, o którym mowa w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008 do dnia 31 grudnia 2019 r.;

               b)Światową zharmonizowaną procedurą badania pojazdów lekkich, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/1151 od dnia [...2018] r. [OPOCE please insert the date of entry into force of this amending Regulation].”;

               2)w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

               a)pkt 3) otrzymuje brzmienie:

               „3)„wnioskodawca” oznacza producenta lub dostawcę, lub grupę producentów lub dostawców, składających wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji;”;

               b)pkt 6) otrzymuje brzmienie:

               „6)„wnioskujący” oznacza producenta lub dostawcę, lub grupę producentów lub dostawców, którzy wnioskują o zmianę decyzji zatwierdzającej technologię innowacyjną jako ekoinnowację.”;

               3)w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

               a)tytuł otrzymuje brzmienie:

               „Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji”;

               b)w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)     zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

               „Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zawiera, co następuje:”;

               (ii)     lit. e) otrzymuje brzmienie:

               „e)metodologię, która ma być zastosowana w celu wykazania redukcji emisji CO2 dzięki technologii innowacyjnej, w tym odniesienie do mającej zastosowanie standardowej procedury badania zgodnie z art. 2 ust. 4 lub – w przypadku gdy metodologia ta została już zatwierdzona przez Komisję – odniesienie do tej zatwierdzonej metodologii;”;

               (iii)dodaje się lit. ea) w brzmieniu:

               „ea)w stosownych przypadkach oraz oprócz metodologii, o której mowa w lit. e), uproszczoną metodę oceny oszczędności CO2, które mają zostać poświadczone, lub wstępnie określonych oszczędności CO2, których wartość ma być zastosowana do celów poświadczenia wszystkich pojazdów wyposażonych w technologię innowacyjną;”;

               (iv)w lit. f) ppkt. (i) oraz (ii) otrzymują brzmienie:

               „(i)zmniejszenie emisji osiągnięte dzięki technologii innowacyjnej, ustalone zgodnie z lit. e) i, w stosownych przypadkach, lit. ea), mieści się w zakresie odpowiednich wartości progowych określonych w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu;

               (ii)oszczędności CO2 wynikające z zastosowania technologii innowacyjnej nie wchodzą lub tylko częściowo wchodzą w zakres pomiaru CO2 w ramach standardowej procedury badania, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 510/2011 oraz zgodnie z art. 2 ust. 4 niniejszego rozporządzenia;”;

               (v)w lit. f) dodaje się ppkt (iv) w brzmieniu:

               „(iv)w przypadku określonym w lit. ea) wartość redukcji emisji CO2, która ma zostać przypisana pojazdowi w momencie poświadczenia z zastosowaniem uproszczonej metody oceny lub z wykorzystaniem wstępnie określonych oszczędności CO2, o których mowa w lit. ea), jest równa lub niższa od wartości redukcji emisji uzyskanej dzięki technologii innowacyjnej, ustalonej z zastosowaniem metodologii testów, o której mowa w lit. e), z uwzględnieniem wszelkich możliwych interakcji z innymi zatwierdzonymi ekoinnowacjami.”;

               4)w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

               a)tytuł otrzymuje brzmienie:

               „Poziom bazowy i ekoinnowacje”;

               b)ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

               „a)pojazd ekoinnowacyjny, który ma zostać wyposażony w technologię innowacyjną lub, w stosownych przypadkach, technologia innowacyjna jako samodzielny komponent;

               b)pojazd referencyjny, który nie jest wyposażony w technologię innowacyjną, ale pod każdym innym względem jest identyczny z pojazdem ekoinnowacyjnym lub, w stosownych przypadkach, technologia referencyjna jako samodzielny komponent.”;

               c)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „3. Jeśli wnioskodawca uzna, że informacje, o których mowa w art. 8 i 9, można wykazać w inny sposób niż ten, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zawiera niezbędne informacje uzasadniające taki pogląd oraz opis metodologii zapewniającej równorzędne wyniki.”;

               d)dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

               „4.„W przypadku gdy wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji jest składany z odniesieniem do WLTP, o którym mowa w art. 2 ust. 4 lit. b), pojazd referencyjny jest pojazdem z rodziny interpolacji lub rodziny macierzy obciążenia drogowego, stanowiącym najgorszy przypadek do celów wykazania oszczędności uzyskanych dzięki ekoinnowacji.

               W przypadku, o którym mowa w subzałączniku 6 pkt 1.2.3.1 akapit drugi lub w subzałączniku 7 pkt 3.2.3.1 w załączniku XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 pojazdem referencyjnym jest badany pojazd H.

               Wybór pojazdu referencyjnego musi opierać się na mocnych i niezależnych dowodach statystycznych, na podstawie których można dokonać możliwych do sprawdzenia założeń na temat adekwatności i reprezentatywności pojazdu referencyjnego.”;

               5)w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

               a)dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

               „1a.
                     W przypadku gdy wnioskodawcą jest grupa producentów lub dostawców, zastosowanie mają następujące warunki:

               a)niezależny zatwierdzony organ przeprowadza weryfikacje, o których mowa w ust. 2 lit. a)–e) w odniesieniu do każdego członka grupy składającej wniosek, w stosownych przypadkach, w zależności od treści wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji;

               b)w stosownych przypadkach dla zachowania poufności i konkurencyjności członkowie grupy wnioskującej mogą przedstawić kilka sprawozdań weryfikujących w odniesieniu do różnych zbiorów danych w ramach tego samego wniosku.”;

               b)w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)w akapicie pierwszym dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

               „ca)sprawdza, w przypadku określonym w art. 4 ust. 2 lit. ea), czy uproszczona metoda oceny lub wstępnie określone oszczędności CO2, o których mowa w tej literze, są właściwe do celów poświadczania oszczędności CO2 w odniesieniu do odpowiednich pojazdów, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. d), oraz spełniają minimalne wymogi określone w art. 4 ust. 2 lit. f) ppkt (iv);”;

               (ii)akapit ostatni otrzymuje brzmienie:

               „Do celów lit. c) i ca) niezależny zatwierdzony organ dostarcza protokoły badań sporządzone w celu dokonania weryfikacji.”;

               c)ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

               W celu poświadczenia oszczędności CO2 zgodnie z art. 11 na wniosek producenta niezależny zatwierdzony organ sporządza sprawozdanie dotyczące wzajemnego oddziaływania kilku ekoinnowacji zastosowanych w jednym typie pojazdu, jego wariancie, wersji oraz, w stosownych przypadkach, rodzinie interpolacji.”;

               d)skreśla się ust. 4;

               6)w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

               a) ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

               „a)emisje CO2 pochodzące z pojazdu referencyjnego oraz pojazdu ekoinnowacyjnego, w którym wprowadzono technologię innowacyjną, wynikające z zastosowania metodologii, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. e) oraz, w stosownych przypadkach, z zastosowania uproszczonej metody oceny, o której mowa w lit. ea) tego artykułu;

               b)emisje CO2 pochodzące z pojazdu referencyjnego oraz pojazdu ekoinnowacyjnego, w którym wprowadzono technologię innowacyjną, wynikające z zastosowania standardowej procedury badania określonej w art. 2 ust. 4 lit. a) lub b).”;

               b)w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „W przypadku wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 4 lit. b), dokonywana jest ocena i kwantyfikacja niepewności do celów określenia oszczędności. Skwantyfikowaną niepewność odejmuje się od łącznej wartości oszczędności.”;

               c)dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

               „3. W przypadku wstępnie określonych oszczędności CO2 proponowanych zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. ea) ich wartości ustala się na poziomie niższym lub równym łącznej wartości oszczędności ustalonej zgodnie z ust. 2.”;

               7)w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „1. Minimalna redukcja, która ma być osiągnięta zgodnie z art. 8 ust. 2 dzięki technologii innowacyjnej wynosi:

               a)1 g CO2/km w przypadku wniosku złożonego z odniesieniem do art. 2 ust. 4 lit. a);

               b)0,5 g CO2/km w przypadku wniosku złożonego z odniesieniem do art. 2 ust. 4 lit. b).”;

               b)w ust. 2 słowa „standardowego cyklu testów” zastępuje się słowami „standardowej procedury badania”;

               8)tytuł art. 10 otrzymuje brzmienie:

               „Ocena wniosku o zatwierdzenie innowacyjnej technologii jako ekoinnowacji”;

               9)w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2.Poświadczone oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji wykazane zgodnie z odpowiednią decyzją o zatwierdzeniu technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji podaje się osobno zarówno w dokumentacji homologacji typu, jak i na świadectwie zgodności zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE, na podstawie testów przeprowadzonych przez służby techniczne zgodnie z art. 11 tej dyrektywy, przy zastosowaniu zatwierdzonej metodologii testów.

               Z zastrzeżeniem wymogów określonych w decyzji o zatwierdzeniu skwantyfikowaną niepewność, o której mowa w art. 8 ust. 2, odejmuje się od łącznej wartości oszczędności, które mają zostać poświadczone. W przypadku gdy oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji dla danego typu, wariantu, wersji lub, w stosownych przypadkach, rodziny interpolacji są poniżej odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1, oszczędności te nie podlegają poświadczeniu.

               W przypadku gdy wstępnie określone oszczędności CO2, ustalone zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. ea), są wyszczególnione w decyzji o zatwierdzeniu, odpowiednie wartości wstępnie określonych oszczędności CO2 mogą zostać wprowadzone bezpośrednio do dokumentacji homologacji typu, pod warunkiem że organ udzielający homologacji jest w stanie potwierdzić, iż dany pojazd jest wyposażony w daną technologię zgodnie ze specyfikacjami w decyzji o zatwierdzeniu.”;

               b)w ust. 4 akapit drugi wartość „1g CO2/km” zastępuje się wartością „0,5 g CO2/km”;

               10)w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w ust. 1 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Komisja może również powiadomić producenta, w przypadku gdy stwierdzi odstępstwa lub niezgodności w metodologii testów lub w technologii innowacyjnej stojące w sprzeczności z informacjami, które otrzymała we wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji lub zostanie o takich odstępstwach lub niezgodnościach poinformowana.”;

               b)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „Producent, którego poświadczone oszczędności CO2 nie są już uwzględniane, może złożyć wniosek o ponowne poświadczenie przedmiotowych pojazdów zgodnie z procedurą określoną w art. 11 lub może, w stosownych przypadkach, wnieść o zmianę decyzji o zatwierdzeniu zgodnie z art. 12a, przedstawiając dowody wymagane w celu potwierdzenia stosowności metodologii testów oraz poziomu oszczędności CO2 osiągniętego dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej.”;

               11)dodaje się art. 12a w brzmieniu:

               „Artykuł 12a

               Zmiana decyzji zatwierdzającej innowacyjną technologię jako ekoinnowację

               1.Producent lub dostawca, w tym pierwotny wnioskodawca, może złożyć do Komisji wniosek o zmianę obowiązującej decyzji o zatwierdzeniu. Wniosek oraz wszystkie dokumenty uzupełniające należy również złożyć pocztą elektroniczną lub za pomocą elektronicznego nośnika danych lub poprzez umieszczenie na serwerze zarządzanym przez Komisję. Pisemny wniosek zawiera listę dokumentów uzupełniających.

               2.Wraz z wnioskiem o zmianę należy przedstawić następujące informacje oraz dowody:

               a)dane kontaktowe wnioskującego;

               b)odniesienie do decyzji o zatwierdzeniu, która ma zostać zmieniona;

               c)opis proponowanych zmian oraz streszczenie tego opisu;

               d) dowody wykazujące potrzebę i stosowność zmian;

               e)dowody na potwierdzenie, że redukcja emisji uzyskana dzięki stosowaniu technologii innowacyjnej, ustalona z zastosowaniem zmienionej metodologii testów lub, w stosownych przypadkach, nowej lub zmienionej uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2, mieści się w zakresie odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu;

               f) szczegółowe sprawozdanie zatwierdzające sporządzone przez niezależny zatwierdzony organ, który zweryfikował, czy:

               –zmieniona metodologia testów spełnia wymogi określone w art. 6 ust. 1 i, w stosownych przypadkach, wymogi określone w art. 4 ust. 2 lit. f) ppkt (iv);

               –redukcja emisji uzyskana dzięki stosowaniu technologii innowacyjnej, ustalona z zastosowaniem zmienionej metodologii testów lub, w stosownych przypadkach, nowej lub zmienionej uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2, mieści się w zakresie odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu.

               3.Po otrzymaniu wniosku o zmianę Komisja udostępnia publicznie skrócony opis proponowanych zmian, o którym mowa w ust. 2 lit. c).

               4.Komisja ocenia wniosek i w ciągu dziewięciu miesięcy od daty otrzymania kompletnego wniosku wprowadza zmiany do decyzji o zatwierdzeniu, o ile nie zostaną wniesione zastrzeżenia co do stosowności proponowanych zmian.

               W zmienionej decyzji o zatwierdzeniu, w razie potrzeby, określa się jej stosowanie oraz podaje się informacje niezbędne do poświadczenia oszczędności CO2 zgodnie z art. 11 niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem zastosowania wyjątków od prawa publicznego dostępu do dokumentów określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001.

               5.Komisja może zażądać korekty proponowanych zmian. W takim przypadku Komisja konsultuje się z wnioskującym, a także z innymi zainteresowanymi podmiotami, w tym z pierwotnym wnioskodawcą ubiegającym się o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji, w sprawie proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, uwzględnia otrzymane uwagi.

               6.Okres oceny może zostać przedłużony o pięć miesięcy, w przypadku gdy Komisja stwierdzi, że, z uwagi na złożoność technologii innowacyjnej i towarzyszącej jej zmienionej metodologii testów lub z uwagi na rozmiary i treść wniosku nie może być on poddany właściwej ocenie w ciągu dziewięciomiesięcznego okresu oceny.

               W ciągu 40 dni od daty otrzymania wniosku Komisja powiadamia wnioskującego o decyzji w sprawie przedłużenia okresu oceny.

               7.Komisja może w dowolnym momencie zmienić decyzję o zatwierdzeniu z własnej inicjatywy, w szczególności w celu uwzględnienia postępu technicznego. Komisja konsultuje się z pierwotnym wnioskodawcą ubiegającym się o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji i innymi zainteresowanymi podmiotami w sprawie proponowanych przez siebie zmian i, w stosownych przypadkach, uwzględnia otrzymane uwagi.”.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 21.2.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1.

                     (2)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

                     (4)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1153 z dnia 2 czerwca 2017 r. ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 679).

                     (5)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 427/2014 z dnia 25 kwietnia 2014 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 125 z 26.4.2014, s. 57).


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1305/2014 w odniesieniu do struktury komunikatów, modelu danych i komunikatów, operacyjnej bazy danych wagonów i jednostek intermodalnych oraz do przyjęcia standardu informatycznego warstwy komunikacji wspólnego interfejsu

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 23.2.2018 r.

               zmieniające załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1305/2014 w odniesieniu do struktury komunikatów, modelu danych i komunikatów, operacyjnej bazy danych wagonów i jednostek intermodalnych oraz do przyjęcia standardu informatycznego warstwy komunikacji wspólnego interfejsu

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej
                  1
               , w szczególności jej art. 5 ust. 11,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Art. 19 rozporządzenia (UE) 2016/796 Parlamentu Europejskiego i Rady
                  2
                wprowadza wymóg aby Agencja Kolejowa Unii Europejskiej („Agencja”) przedkładała Komisji zalecenia w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności („TSI”) oraz ich przeglądu zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2016/797, a także zapewniała dostosowanie TSI do postępu w dziedzinie techniki, tendencji rynkowych i uwarunkowań społecznych.

               (2)W dniu 23 września 2017 r. Komisja zwróciła się do Agencji o wydanie zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 zalecenia w celu zmiany technicznych specyfikacji interoperacyjności dotyczących podsystemu aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych wchodzącego w skład systemu kolei w Unii („TSI TAF”).

               (3)W dniu 18 października 2017 r. Agencja wydała zalecenie dotyczące TSI TAF w celu aktualizacji struktury komunikatów TSI TAF, modelu danych i komunikatów, operacyjnej bazy danych wagonów i jednostek intermodalnych (WIMO) oraz przyjęcia standardu informatycznego warstwy komunikacji wspólnego interfejsu. Zmiany te wprowadzono by wyeliminować problemy wynikające z wcześniejszego podejścia opartego na zamkniętych, wewnątrzkrajowych rozwiązaniach oraz umożliwić szybsze i mniej kosztowne wdrażanie tego narzędzia przez społeczność użytkowników TSI TAF. Pliki referencyjne odpowiednio zaktualizowano.

               (4)Przepisy załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1305/2014
                  3
                dotyczące TAF TSI należy zmienić w celu zdefiniowania architektury procesu wdrażania wspólnego interfejsu zgodnie ze strukturą wymienionych powyżej komunikatów.

               (5)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego zgodnie z art. 51 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/797,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1305/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 23.2.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44.

                     (2)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004 (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1305/2014 z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych wchodzącego w skład systemu kolei w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 62/2006 (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 438).

    ---documentbreak---

               ZAŁĄCZNIK

               W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1305/2014 wprowadza się następujące zmiany:

               dodatek 1 otrzymuje brzmienie:

               Dodatek I Wykaz dokumentów technicznych

                        Nr

                        Oznaczenie

                        Tytuł

                        Wersja

                        Data

                        1

                        ERA-TD-100

                        TAF TSI – ANNEX A.5: FIGURES AND SEQUENCE DIAGRAMS OF THE TAF TSI MESSAGES [Załącznik A.5: Dane liczbowe i schematy sekwencyjne komunikatów TSI TAF]

                        2.1

                        10.02.2015

                        2

                        ERA-TD-101

                        TAF TSI – Annex D.2: Appendix A (Wagon/ILU Trip Planning) [Załącznik D.2: Dodatek A (Planowanie podróży: wagony/intermodalne jednostki ładunkowe)]

                        2.0

                        17.10.2013

                        3

                        ERA-TD-102

                        TAF TSI – Annex D.2: Appendix B – Wagon and Intermodal Unit Operating Database (WIMO) [Załącznik D.2: Dodatek B – Operacyjna baza danych wagonów i jednostek intermodalnych (WIMO)]

                        2.1

                        10.02.2015

                        4

                        ERA-TD-103

                        TAF TSI – Annex D.2: Appendix C – Reference Files [Załącznik D.2: Dodatek C – Pliki referencyjne]

                        2.1

                        10.02.2015

                        5

                        ERA-TD-104

                        TAF TSI – Annex D.2: Appendix E – Common Interface [Załącznik D.2: Dodatek E – Wspólny interfejs]

                        2.2

                        23.02.2017

                        6

                        ERA-TD-105

                        TAF TSI – Annex D.2: Appendix F – TAF TSI Data and Message Model [Załącznik D.2: Dodatek F – Model danych i komunikatów TSI TAF]

                        2.2

                        23.02.2017


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 w celu dostosowania do zmian w regulacyjnej procedurze badań i uproszczenia administracyjnych procedur składania wniosków i wydawania świadectw

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 21.2.2018 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 w celu dostosowania do zmian w regulacyjnej procedurze badań i uproszczenia administracyjnych procedur składania wniosków i wydawania świadectw

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO 2 z lekkich pojazdów dostawczych
                  1
               , w szczególności jego art. 12 ust. 2,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Światowa zharmonizowana procedura badania pojazdów lekkich (WLTP) określona w rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/1151
                  2
                została przyjęta przez Komisję w dniu 1 czerwca 2017 r. WLTP zastępuje nowy europejski cykl jezdny (NEDC) określony w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008
                  3
               . Od 2021 r. zgodność z celami w zakresie emisji CO2 określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 443/2009 należy weryfikować na podstawie emisji CO2 ustalonych zgodnie z procedurą WLTP. Od tej daty również oszczędności emisji CO2 uzyskane dzięki ekoinnowacji powinny być ustalane z odniesieniem do WLTP.

               (2)Aby odzwierciedlić zmianę w regulacyjnej procedurze badań oraz uwzględnić procedurę skorelowania wartości CO2 WLTP z odpowiednimi wartościami CO2 NEDC określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1153
                  4
                należy zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011
                  5
               .

               (3)Aby zapewnić płynne przejście z NEDC na WLTP, należy umożliwić składanie wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji z odniesieniem do NEDC do dnia 31 grudnia 2019 r., a z odniesieniem do WLTP – od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

               (4)Chociaż Komisja zatwierdziła ponad dwadzieścia ekoinnowacji, liczba przypadków wprowadzenia tych technologii przez producentów pojazdów we flocie pojazdów w Unii Europejskiej do 2017 r. była dość ograniczona. Aby bardziej upowszechnić wprowadzanie tych technologii i uzyskać najwyższy potencjał redukcji emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych, należy uprościć procedurę zatwierdzania i poświadczania.

               (5)Obniżenie progu oszczędności do 0,5 g CO2/km może wpłynąć na bardziej powszechne wprowadzanie innowacyjnych technologii umożliwiających zmniejszenie emisji CO2. Aby jednak zagwarantować, że oszczędności w zakresie emisji CO2 zostaną rzeczywiście osiągnięte, konieczne jest ich bardzo dokładne określenie. Należy zatem ocenić i określić ilościowo niepewność, która wiąże się z metodami stosowanymi do wykazywania oszczędności, oraz uwzględnić tę niepewność przy poświadczaniu oszczędności CO2 przez organ udzielający homologacji. Należy połączyć zmianę progu oszczędności z wprowadzeniem WLTP – w konsekwencji nowy próg powinien obowiązywać w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do WLTP.

               (6)Do celów wykazania oszczędności CO2 badanie komponentów powinno być możliwe w przypadkach gdy oszczędności są niezależne od pojazdu, co pozwoli zwiększyć dokładność i uprościć sposób określania oszczędności CO2.

               (7)Aby uprościć procedurę poświadczania oszczędności CO2, w swoim wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji wnioskodawca powinien mieć możliwość zaproponowania – oprócz szczegółowej metodologii testów do celów określenia oszczędności – uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2. W przypadku stosowania takich uproszczonych metod lub wstępnie określonych oszczędności CO2 oszczędności poświadczone przez organy udzielające homologacji powinny być określane w sposób zachowawczy, odzwierciedlający najniższy wykazany poziom oszczędności.

               (8)Technologia, która od pewnego czasu jest już powszechnie dostępna na rynku, nie może być uznana za innowacyjną w rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 i nie powinna kwalifikować się jako ekoinnowacja. W celu stworzenia odpowiednich zachęt należy zastąpić rok referencyjny 2009 dynamicznym rokiem referencyjnym, który stanowiłby poziom bazowy do określania innowacyjności technologii. Nowy dynamiczny rok referencyjny miałby zastosowanie do wniosków składanych od dnia 1 stycznia 2020 r.

               (9)W przypadku gdy Komisja stwierdzi, na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach oceny różnych technologii innowacyjnych o tych samych cechach, że w zadowalający lub definitywny sposób wykazano, iż technologie te spełniają kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, lub w przypadku gdy technologia innowacyjna jest niezależna od parametrów pojazdu specyficznych dla danego producenta, powinna istnieć możliwość zatwierdzenia tej technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji w drodze decyzji, która dałaby wszystkim producentom możliwość poświadczenia oszczędności CO2 na podstawie tej decyzji, o ile spełnione są określone w niej warunki.

               (10)Niektóre technologie innowacyjne wymagają silnych podstaw statystycznych dla poparcia założeń przedstawionych we wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji oraz parametrów zaproponowanych w metodologii testów. Aby uzyskać jak najobszerniejsze zbiory danych, należy umożliwić grupom producentów lub dostawców wspólne składanie wniosków. W takich przypadkach grupy powinny mieć możliwość składania wniosków zawierających kilka sprawozdań weryfikujących, jeżeli jest to konieczne dla zachowania poufności lub ze względów związanych z konkurencją.

               (11)Aby zagwarantować, że poświadczone oszczędności CO2, które producenci stosują do celów uzyskania zgodności z wartościami docelowymi są prawidłowe, Komisja powinna mieć możliwość szybkiej reakcji i powiadomienia producentów, jeżeli stwierdzi jakiekolwiek mogące wpłynąć na poziom poświadczonych oszczędności odstępstwa lub niezgodności w metodologii testów lub technologii innowacyjnej bądź zostanie o nich poinformowana.

               (12)Doświadczenie pokazuje, że konieczne może być zmodyfikowanie metodologii testów określonych w decyzjach w sprawie zatwierdzenia ekoinnowacji, m.in. w celu uwzględnienia postępu technicznego lub rozszerzenia zakresu decyzji zatwierdzającej na szerszą gamę pojazdów. W związku z tym zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i Komisja, powinni mieć możliwość inicjowania zmian tych decyzji.

               (13)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011.

               (14)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 725/2011 wprowadza się następujące zmiany:

               1)w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

               „W odniesieniu do technologii można złożyć wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeśli spełnione są następujące warunki:”;

               b)ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

               „a)została zastosowana w co najwyżej 3 % wszystkich nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w 2009 r. w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2019 r. lub w co najwyżej 3 % wszystkich nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w roku n-4, gdzie „n” oznacza rok złożenia wniosku, w przypadku wniosków złożonych od dnia 1 stycznia 2020 r.;”;

               c)dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

               „3.„Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji można złożyć z odniesieniem do standardowej procedury badania zgodnie z:

               a)Nowym europejskim cyklem jezdnym, o którym mowa w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008 do dnia 31 grudnia 2019 r.;

               b)Światową zharmonizowaną procedurą badania pojazdów lekkich (WLTP), o której mowa w rozporządzeniu (UE) 2017/1151 od dnia [...2018] r. [OPOCE please insert the date of the entry into force of this amending Regulation].”;

               2)w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)lit. c) otrzymuje brzmienie:

               „c)„wnioskodawca” oznacza producenta lub dostawcę, lub grupę producentów lub dostawców, składających wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji;”;

               (ii)dodaje się lit. f) w brzmieniu:

               „f)„wnioskujący” oznacza producenta lub dostawcę, lub grupę producentów lub dostawców, którzy wnioskują o zmianę decyzji zatwierdzającej technologię innowacyjną jako ekoinnowację.”;

               3)w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

               a)tytuł otrzymuje brzmienie:

               „Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji”;

               b)w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                (i)     zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

               „Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zawiera, co następuje:”;

               (ii)     lit. e) otrzymuje brzmienie:

               „e)metodologię, która ma być zastosowana w celu wykazania redukcji emisji CO2 dzięki technologii innowacyjnej, w tym odniesienie do mającej zastosowanie standardowej procedury badania zgodnie z art. 2 ust. 3 lub – w przypadku gdy metodologia ta została już zatwierdzona przez Komisję – odniesienie do tej zatwierdzonej metodologii;”;

               (iii)dodaje się lit. ea) w brzmieniu:

               „ea)w stosownych przypadkach oraz oprócz metodologii, o której mowa w lit. e), uproszczoną metodę oceny oszczędności CO2, które mają zostać poświadczone, lub wstępnie określonych oszczędności CO2, których wartość ma być zastosowana do celów poświadczenia wszystkich pojazdów wyposażonych w technologię innowacyjną;”;

               (iv)w lit. f) ppkt. (i) oraz (ii) otrzymują brzmienie:

               „(i)zmniejszenie emisji osiągnięte dzięki technologii innowacyjnej, ustalone zgodnie z lit. e) i, w stosownych przypadkach, lit. ea), mieści się w zakresie odpowiednich wartości progowych określonych w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu;

               (ii)oszczędności CO2 wynikające z zastosowania technologii innowacyjnej nie wchodzą lub tylko częściowo wchodzą w zakres pomiaru CO2 w ramach standardowej procedury badania, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz zgodnie z art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;”;

               (v)dodaje się ppkt (iv) w brzmieniu:

               „(iv)wartość redukcji emisji CO2, która ma zostać przypisana pojazdowi w momencie poświadczenia z zastosowaniem uproszczonej metody oceny lub z wykorzystaniem wstępnie określonych oszczędności CO2, o których mowa w lit. ea), jest równa lub niższa od wartości redukcji emisji uzyskanej dzięki technologii innowacyjnej, ustalonej z zastosowaniem metodologii testów, o której mowa w lit. e), z uwzględnieniem wszelkich możliwych interakcji z innymi zatwierdzonymi ekoinnowacjami.”;

               4)w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

               a)tytuł otrzymuje brzmienie:

               „Poziom bazowy i ekoinnowacje”;

               b)ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

               „a)pojazd ekoinnowacyjny, który jest wyposażony w technologię innowacyjną lub, w stosownych przypadkach, technologia innowacyjna jako samodzielny komponent;

               b)pojazd referencyjny, który nie jest wyposażony w technologię innowacyjną, ale pod każdym innym względem jest identyczny z pojazdem ekoinnowacyjnym lub, w stosownych przypadkach, technologia referencyjna jako samodzielny komponent.”;

               c)ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2. Jeśli wnioskodawca uzna, że informacje, o których mowa w art. 8 i 9, można wykazać w inny sposób niż ten, o którym mowa w ust. 1, wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zawiera niezbędne informacje uzasadniające taki pogląd oraz opis metodologii zapewniającej równorzędne wyniki.”;

               d)dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

               „3.„W przypadku gdy wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji jest składany z odniesieniem do WLTP, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. b), pojazd referencyjny jest pojazdem z rodziny interpolacji stanowiącym najgorszy przypadek do celów wykazania oszczędności uzyskanych dzięki ekoinnowacji.

               W przypadku, o którym mowa w subzałączniku 6 pkt 1.2.3.1 akapit drugi w załączniku XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 pojazdem referencyjnym jest badany pojazd H.

               Wybór pojazdu referencyjnego musi opierać się na mocnych i niezależnych dowodach statystycznych, na podstawie których można dokonać możliwych do sprawdzenia założeń na temat adekwatności i reprezentatywności pojazdu referencyjnego.”;

               5)w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

               a)dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

               „1a.
                     W przypadku gdy wnioskodawcą jest grupa producentów lub dostawców, zastosowanie mają następujące warunki:

               a)niezależny zatwierdzony organ przeprowadza weryfikacje, o których mowa w ust. 2 lit. a)–e) w odniesieniu do każdego członka grupy składającej wniosek, w stosownych przypadkach, w zależności od treści wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji;

               b)w stosownych przypadkach dla zachowania poufności i konkurencyjności członkowie grupy wnioskującej mogą przedstawić kilka sprawozdań weryfikujących w odniesieniu do różnych zbiorów danych w ramach tego samego wniosku.”;

               b)w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

               „ca)sprawdza, w przypadku określonym w art. 4 ust. 2 lit. ea), czy uproszczona metoda oceny lub wstępnie określone oszczędności CO2, o których mowa w tej literze, są właściwe do celów poświadczania oszczędności CO2 w odniesieniu do odpowiednich pojazdów, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. d), oraz spełniają minimalne wymogi określone w art. 4 ust. 2 lit. f) ppkt (iv);”;

               (ii)dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Do celów lit. c) i ca) niezależny zatwierdzony organ dostarcza protokoły badań sporządzone w celu dokonania weryfikacji.”;

               c)ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

               W celu poświadczenia oszczędności CO2 zgodnie z art. 11 na wniosek producenta niezależny zatwierdzony organ sporządza sprawozdanie dotyczące wzajemnego oddziaływania kilku ekoinnowacji zastosowanych w jednym typie pojazdu, jego wariancie, wersji lub, w stosownych przypadkach, rodzinie interpolacji.”;

               6)w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

               a) ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

               „a)emisje CO2 pochodzące z pojazdu referencyjnego oraz pojazdu ekoinnowacyjnego, w którym wprowadzono technologię innowacyjną, wynikające z zastosowania metodologii, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. e) oraz, w stosownych przypadkach, z zastosowania uproszczonej metody oceny, o której mowa w lit. ea) tego artykułu;

               b)emisje CO2 pochodzące z pojazdu referencyjnego oraz pojazdu ekoinnowacyjnego, w którym wprowadzono technologię innowacyjną, wynikające z zastosowania standardowej procedury badania określonej w art. 2 ust. 3 lit. a) lub b).”;

               b)w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

               „W przypadku wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 3 lit. b), dokonywana jest ocena i kwantyfikacja niepewności do celów określenia oszczędności. Skwantyfikowaną niepewność odejmuje się od łącznej wartości oszczędności.”;

               c)dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

               „3.
                     W przypadku wstępnie określonych oszczędności CO2 proponowanych zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. ea) ich wartości ustala się na poziomie niższym lub równym łącznej wartości oszczędności ustalonej zgodnie z ust. 2.”;

               7)w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

               „1. Minimalna redukcja, która ma być osiągnięta zgodnie z art. 8 ust. 2 dzięki technologii innowacyjnej wynosi:

               a)1 g CO2/km w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 3 lit. a);

               b)0,5 g CO2/km w przypadku wniosków złożonych z odniesieniem do art. 2 ust. 3 lit. b).”;

               c)w ust. 2 słowa „standardowego cyklu testów” zastępuje się słowami „standardowej procedury badania”;

               8)tytuł art. 10 otrzymuje brzmienie:

               „Ocena wniosku o zatwierdzenie innowacyjnej technologii jako ekoinnowacji”;

               9)w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

               a)ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2.Poświadczone oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji wykazane zgodnie z odpowiednią decyzją o zatwierdzeniu technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji podaje się osobno zarówno w dokumentacji homologacji typu, jak i na świadectwie zgodności zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE, na podstawie testów przeprowadzonych przez służby techniczne zgodnie z art. 11 tej dyrektywy, przy zastosowaniu zatwierdzonej metodologii testów.

               Z zastrzeżeniem wymogów określonych w decyzji o zatwierdzeniu skwantyfikowaną niepewność, o której mowa w art. 8 ust. 2, odejmuje się od łącznej wartości oszczędności, które mają zostać poświadczone. W przypadku gdy oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji dla danego typu, wariantu, wersji lub, w stosownych przypadkach, rodziny interpolacji są poniżej odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1, oszczędności te nie podlegają poświadczeniu.

               W przypadku gdy wstępnie określone oszczędności CO2, ustalone zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. ea), są wyszczególnione w decyzji o zatwierdzeniu, odpowiednie wartości wstępnie określonych oszczędności mogą zostać wprowadzone bezpośrednio do dokumentacji homologacji typu, pod warunkiem że organ udzielający homologacji jest w stanie potwierdzić, iż dany pojazd jest wyposażony w daną technologię zgodnie ze specyfikacjami w decyzji o zatwierdzeniu.”;

               b)w ust. 4 akapit drugi wartość „1g CO2/km” zastępuje się wartością „0,5 g CO2/km”;

               10)w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w ust. 1 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

               „Komisja może również powiadomić producenta, w przypadku gdy stwierdzi odstępstwa lub niezgodności w metodologii testów lub w technologii innowacyjnej stojące w sprzeczności z informacjami, które otrzymała we wniosku o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji lub zostanie o takich odstępstwach lub niezgodnościach poinformowana.”;

               b)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

               „Producent, którego poświadczone oszczędności CO2 nie są już uwzględniane, może złożyć wniosek o ponowne poświadczenie przedmiotowych pojazdów zgodnie z procedurą określoną w art. 11 lub może, w stosownych przypadkach, wnieść o zmianę decyzji o zatwierdzeniu zgodnie z art. 12a, przedstawiając dowody wymagane w celu potwierdzenia stosowności metodologii testów oraz poziomu oszczędności CO2 osiągniętego dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej.”;

               11)dodaje się art. 12a w brzmieniu:

               „Artykuł 12a

               Zmiana decyzji zatwierdzającej innowacyjną technologię jako ekoinnowację

               1.Producent lub dostawca, w tym pierwotny wnioskodawca, może złożyć do Komisji wniosek o zmianę obowiązującej decyzji o zatwierdzeniu. Wniosek oraz wszystkie dokumenty uzupełniające należy również złożyć pocztą elektroniczną lub za pomocą elektronicznego nośnika danych lub poprzez umieszczenie na serwerze zarządzanym przez Komisję. Pisemny wniosek zawiera listę dokumentów uzupełniających.

               2.Wraz z wnioskiem o zmianę należy przedstawić następujące informacje oraz dowody:

               a)dane kontaktowe wnioskującego;

               b)odniesienie do decyzji o zatwierdzeniu, która ma zostać zmieniona;

               c)opis proponowanych zmian oraz streszczenie tego opisu;

               d)dowody wykazujące potrzebę i stosowność zmian;

               e)dowody na potwierdzenie, że redukcja emisji uzyskana dzięki stosowaniu technologii innowacyjnej, ustalona z zastosowaniem zmienionej metodologii testów lub, w stosownych przypadkach, nowej lub zmienionej uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2, mieści się w zakresie odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu;

               f) szczegółowe sprawozdanie zatwierdzające sporządzone przez niezależny zatwierdzony organ, który zweryfikował, czy:

               (i)zmieniona metodologia testów spełnia wymogi określone w art. 6 ust. 1 i, w stosownych przypadkach, wymogi określone w art. 4 ust. 2 lit. f) ppkt (iv).

               (ii)redukcja emisji uzyskana dzięki stosowaniu technologii innowacyjnej, ustalona z zastosowaniem zmienionej metodologii testów lub, w stosownych przypadkach, nowej lub zmienionej uproszczonej metody oceny lub wstępnie określonych oszczędności CO2, mieści się w zakresie odpowiedniej wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 przy uwzględnieniu pogorszenia technologii z upływem czasu.

               3.Po otrzymaniu wniosku o zmianę Komisja udostępnia publicznie skrócony opis proponowanych zmian, o którym mowa w ust. 2 lit. c).

               4.Komisja ocenia wniosek i w ciągu dziewięciu miesięcy od daty otrzymania kompletnego wniosku wprowadza zmiany do decyzji o zatwierdzeniu, o ile nie zostaną wniesione zastrzeżenia co do stosowności proponowanych zmian.

               W zmienionej decyzji o zatwierdzeniu, w razie potrzeby, określa się jej stosowanie oraz podaje się informacje niezbędne do poświadczenia oszczędności CO2 zgodnie z art. 11 niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem zastosowania wyjątków od prawa publicznego dostępu do dokumentów określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001.

               5.
                     Komisja może zażądać korekty proponowanych zmian. W takim przypadku Komisja konsultuje się z wnioskującym, a także z innymi zainteresowanymi podmiotami, w tym z pierwotnym wnioskodawcą ubiegającym się o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji, w sprawie proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, uwzględnia otrzymane uwagi.

               6.Okres oceny może zostać przedłużony o pięć miesięcy, w przypadku gdy Komisja stwierdzi, że, z uwagi na złożoność technologii innowacyjnej i towarzyszącej jej zmienionej metodologii testów lub z uwagi na rozmiary i treść wniosku nie może być on poddany właściwej ocenie w ciągu dziewięciomiesięcznego okresu oceny.

               W ciągu 40 dni od daty otrzymania wniosku Komisja powiadamia wnioskującego o decyzji w sprawie przedłużenia okresu oceny.

               7.Komisja może w dowolnym momencie zmienić decyzję o zatwierdzeniu z własnej inicjatywy, w szczególności w celu uwzględnienia postępu technicznego. Komisja konsultuje się z pierwotnym wnioskodawcą ubiegającym się o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji i innymi zainteresowanymi podmiotami w sprawie proponowanych przez siebie zmian i, w stosownych przypadkach, uwzględnia otrzymane uwagi.”;

               12)uchyla się art. 14.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 21.2.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

                     (2)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

                     (4)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1153 z dnia 2 czerwca 2017 r. ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 679).

                     (5)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 26 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 443/2009 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).