title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

text:
               28.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 282/14

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1934
   z dnia 27 października 2015 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Obowiązujące środki

               (1)

               Środki antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych (dalej: „łączniki rur i przewodów rurowych” lub „produkt objęty postępowaniem”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie” lub „Chiny”) i z Tajlandii zostały pierwotnie wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 584/96 (2) („pierwotne środki”) oraz ostatnio rozszerzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 803/2009 (3) („środki obowiązujące”).

               (2)

               Na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego środki pierwotne zostały rozszerzone rozporządzeniami Rady (WE) nr 964/2003 (4), (WE) nr 2052/2004 (5), (WE) nr 2053/2004 (6) oraz (WE) nr 655/2006 (7) na przywóz towarów wysyłanych z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin.

               (3)

               Dla wszystkich przedsiębiorstw obowiązujące cło antydumpingowe wynosi 58,6 %.

         1.2.   Środki obowiązujące wobec innych państw trzecich

               (4)

               Środki antydumpingowe obowiązują w odniesieniu do przywozu łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Rosji i Turcji (8) oraz w odniesieniu do przywozu łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Republiki Korei i Malezji (9). Środki wprowadzone wobec Tajlandii wygasły w dniu 4 września 2014 r. (10).

         1.3.   Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

               (5)

               W dniu 14 grudnia 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) opublikowała zawiadomienie (11) o zbliżającym się wygaśnięciu środków antydumpingowych dotyczących przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych wysyłanych z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin.

               (6)

               W dniu 2 czerwca 2014 r. Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (7)

               Wniosek został złożony przez Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych Doczołowo Unii Europejskiej (ang. Defence Committee of the Seamless Steel Tubes Industry of the European Union) (zwany dalej „wnioskodawcą”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 50 % łącznej produkcji unijnej. W uzasadnieniu wniosku podano, że wygaśnięcie środków może spowodować kontynuację dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.

               (8)

               W dniu 3 września 2014 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (12).

         1.4.   Zainteresowane strony

               (9)

               W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja poinformowała w szczególności wnioskodawcę, pozostałych znanych unijnych producentów, użytkowników i importerów, producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, oraz chińskie władze o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia i wezwała wymienione podmioty do współpracy.

               (10)

               Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag na temat wszczęcia przeglądu i złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

         1.4.1.   Kontrola wyrywkowa

               (11)

               W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

         a)   Dobór próby producentów unijnych

               (12)

               W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wskazała, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych, i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia swoich uwag. Próba została wybrana na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w Unii przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego zasięgu geograficznego i składa się z trzech przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw z zakładami produkcyjnymi w Austrii, Francji, Niemczech i Włoszech. Nie otrzymano żadnych uwag i wstępnie wybrane przedsiębiorstwa zostały włączone do ostatecznej próby.

               (13)

               W późniejszym okresie jeden z producentów unijnych objętych próbą nie był w stanie przedłożyć pełnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i został zastąpiony przez innego producenta unijnego Ostateczna próba składała się z trzech przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw reprezentujących 57 % produkcji unijnej i 58 % sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz posiadających zakłady produkcyjne w czterech różnych państwach członkowskich (Austria, Francja, Niemcy i Włochy). Strony zainteresowane zostały poinformowane o powyższych faktach. Próbę można było uznać za reprezentatywną dla przemysłu unijnego.

         b)   Kontrola wyrywkowa importerów

               (14)

               W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania doboru ewentualnej próby Komisja zwróciła się do niepowiązanych importerów, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Spośród dwunastu importerów, którzy przedstawili informacje, tylko sześciu dokonywało przywozu produktu objętego postępowaniem z Chin. Z tych sześciu przedsiębiorstw wybrano próbę na podstawie wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, zapewniając odpowiedni zasięg geograficzny. Próba ta objęła trzech importerów zlokalizowanych w Niemczech, Grecji i we Włoszech.

               (15)

               Wszyscy importerzy, którzy zgłosili się, zostali poinformowani o proponowanej próbie. Nie otrzymano żadnych uwag. Próba reprezentowała 15 % łącznego przywozu produktu objętego postępowaniem.

         c)   Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w Chinach.

               (16)

               W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania doboru ewentualnej próby Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Chinach, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

               (17)

               Początkowo tylko jeden chiński producent eksportujący zgłosił się i przedłożył informacje wymagane w formularzu dotyczącym kontroli wyrywkowej. W związku z powyższym kontrola wyrywkowa nie była wymagana. W późniejszym okresie, jak wskazano w motywie 20, wymieniony producent eksportujący zaprzestał współpracy.

         1.4.2.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

               (18)

               Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim objętym próbą producentom unijnym i objętym próbą importerom w Unii oraz wyżej wymienionemu chińskiemu producentowi eksportującemu.

               (19)

               Otrzymano odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu od trzech objętych próbą producentów unijnych/grup producentów unijnych i od trzech niepowiązanych objętych próbą importerów.

               (20)

               Chiński producent eksportujący nie odpowiedział na pytania zawarte w kwestionariuszu.

         1.4.3.   Wizyty weryfikacyjne

               (21)

               Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz do oceny, czy wprowadzenie środków byłoby wbrew interesowi Unii. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzone na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego miały miejsce w siedzibach następujących przedsiębiorstw:

                           a)

                           Producenci unijni:

                                       —

                                       Erne Fittings GmbH i przedsiębiorstwo powiązane Siekmann Fittings GmbH, Schlins Austria,

                                       —

                                       Vallourec Fittings SA, Maubeuge, Francja,

                                       —

                                       Virgilio Cena & Figli S.P.A., Brescia, Włochy.

                           b)

                           Importerzy:

                                       —

                                       Biagini Piero & C., Altedo di Malalbergo, Włochy,

                                       —

                                       General Commercial & Industrial SA, Ateny, Grecja,

                                       —

                                       Manfred Geldbach Flansch und Fitting GmbH, Gelsenkirchen, Niemcy.

         1.5.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

               (22)

               Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

               (23)

               Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

         1.6.   Ujawnienie informacji

               (24)

               Komisja ujawniła wszystkim zainteresowanym stronom podstawowe fakty i informacje, na podstawie których zamierzała utrzymać w mocy obowiązujące środki antydumpingowe, i wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag.

         2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

   2.1.   Produkt objęty postępowaniem

               (25)

               Produktem objętym przeglądem jest ten sam produkt, który był objęty przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r. (13), tj. łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Chin, obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80.

         2.2.   Produkt podobny

               (26)

               W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz podstawowe zastosowania:

                           —

                           produkt objęty postępowaniem,

                           —

                           produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w Arabii Saudyjskiej, która posłużyła jako państwo analogiczne, oraz

                           —

                           produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny.

               (27)

               Komisja stwierdziła, że wymienione produkty są zatem produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         3.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

   3.1.   Uwagi wstępne

               (28)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy ma miejsce dumping i czy wygaśnięcie istniejących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

               (29)

               Jak wskazano w motywach 18 i 19, kwestionariusz przesłano do chińskiego producenta eksportującego, który zgłosił się do kontroli wyrywkowej, ale producent ten nie przedłożył później odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W konsekwencji żaden chiński producent eksportujący nie współpracował w obecnym dochodzeniu i dlatego wykorzystano dostępne fakty zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

               (30)

               Chińskie władze i wyżej wymienionego chińskiego producenta eksportującego, który zgłosił się do kontroli wyrywkowej, należycie poinformowano o tym, że nieudzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu będzie oznaczać dla Komisji brak współpracy i w konsekwencji Komisja będzie mogła zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ustaleń dotyczących Chin. Jak wskazano powyżej w motywie 20, Komisja nie otrzymała żadnej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (31)

               Na tej podstawie, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, poniższe ustalenia w odniesieniu do prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o przeprowadzenie przeglądu wygaśnięcia oraz na dostępnych danych statystycznych Eurostatu porównanych z danymi dotyczącymi przywozu zgromadzonymi na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych na podstawie art. 14 ust. 6”) oraz z informacjami zgromadzonymi podczas weryfikacji w zakładach importerów niepowiązanych. Przeanalizowano także chińską bazę danych statystycznych dotyczących wywozu. W wyniku tej analizy wykazano jednak, że pochodzące z niej dane dotyczące wielkości przywozu znacząco przekraczały wielkości odnotowane w innych wiarygodnych źródłach, zwłaszcza w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6. Podobna sytuacja dotyczyła zawartych w niej średnich cen, które były znacznie wyższe od średnich cen odnotowanych w innych źródłach, w tym od średnich cen zgłoszonych przez współpracujących importerów niepowiązanych. Dlatego ustalono, że o ile różnice między danymi zawartymi we wszystkich innych dostępnych źródłach były niewielkie, o tyle dane zawarte w chińskiej bazie danych znacząco różniły się od danych zgromadzonych we wszystkich innych źródłach analizowanych przez Komisję. W związku z powyższym dane pochodzące z chińskiej bazy danych dotyczących wywozu zostały uznane za niewiarygodne w odniesieniu do niniejszej sprawy.

         3.2.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

   a)   Państwo analogiczne

               (32)

               Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna jest określana na podstawie ceny lub wartości konstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej. W tym celu należało wybrać państwo trzecie o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).

               (33)

               Tajlandia została wybrana jako państwo analogiczne w pierwotnym dochodzeniu. Podczas poprzedniego przeglądu wygaśnięcia Stany Zjednoczone Ameryki posłużyły jako państwo analogiczne z powodu braku współpracy ze strony producentów tajlandzkich.

               (34)

               Do celów obecnego dochodzenia Komisja poinformowała zainteresowane strony w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że zamierza wybrać jako ewentualne państwo analogiczne Republikę Korei, która w przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych nie wprowadziła środków ochrony handlu, a koreański producent eksportujący współpracował w przeglądzie wygaśnięcia dotyczącym środków obowiązujących wobec przywozu łączników rur i przewodów rurowych z Malezji i Republiki Korei, o którym mowa w motywie 4. Komisja wezwała strony do przedstawiania uwag w sprawie zasadności tego wyboru, ale strony nie przedłożyły żadnych komentarzy.

               (35)

               Komisja szukała informacji dotyczących producentów łączników rur i przewodów rurowych w innych potencjalnych państwach analogicznych, tj. w Bośni i Hercegowinie, Indiach, Izraelu, Japonii, Arabii Saudyjskiej, na Tajwanie i w Tajlandii, oraz wezwała wszystkich znanych producentów łączników rur i przewodów rurowych w tych państwach, włącznie z producentem w Republice Korei, do przedstawienia niezbędnych informacji. Tylko jeden producent w Arabii Saudyjskiej podjął współpracę i przedłożył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

               (36)

               Jak wskazano w motywie 26, dochodzenie wykazało, że łączniki rur i przewody rurowe produkowane i sprzedawane na rynku krajowym w Arabii Saudyjskiej miały te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz te same zastosowania końcowe, co produkt wytwarzany i wywożony przez chińskich producentów eksportujących do Unii.

               (37)

               Dochodzenie nie wykazało żadnych zakłóceń na rynku krajowym Arabii Saudyjskiej. Chociaż funkcjonował tam tylko jeden producent, nie obowiązywały żadne środki ochrony handlu, a producent krajowy konkurował z przywozem z Chin, Korei Południowej, Tajlandii i Japonii. Na tej podstawie stwierdzono, że poziom konkurencji na rynku Arabii Saudyjskiej był satysfakcjonujący.

               (38)

               W toku dochodzenia ustalono również, że ilości produkowane i sprzedawane na rynku krajowym Arabii Saudyjskiej były reprezentatywne w porównaniu z łącznym wywozem z Chin do Unii według Eurostatu.

               (39)

               Jak wskazano w motywie 45, w toku dochodzenia wykazano, że w ujęciu średnim sprzedaż krajowa łączników rur i przewodów rurowych dokonywana przez producenta z Arabii Saudyjskiej przynosiła straty. Niemniej jednak średni koszt produkcji był na tym samym poziomie co koszt w przemyśle unijnym, a sprawozdania finansowe objęte audytem były sporządzane z założeniem kontynuowania działalności. Na tej podstawie uznano, że wymienione przedsiębiorstwo utrzyma się na rynku w przewidywalnej przyszłości.

               (40)

               W świetle powyższych faktów Arabia Saudyjska została uznana za odpowiednie państwo analogiczne na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

         b)   Wartość normalna

               (41)

               Informacje otrzymane od współpracujących producentów w Arabii Saudyjskiej wykorzystano jako podstawę do ustalenia wartości normalnej mającej zastosowanie do producentów eksportujących w Chinach.

               (42)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy całkowita wielkość sprzedaży krajowej producenta współpracującego w Arabii Saudyjskiej była reprezentatywna w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (43)

               Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym stanowi co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Łączna wielkość sprzedaży eksportowej została ustalona w oparciu o dane statystyczne Eurostatu, jak wyjaśniono w motywie 31. Na tej podstawie sprzedaż krajowa w Arabii Saudyjskiej została uznana za reprezentatywną.

               (44)

               Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego mogła być uznana za dokonywaną w ramach zwykłego obrotu handlowego zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (45)

               W toku dochodzenia stwierdzono, że podczas dłuższego okresu czasu średnia ważona cena sprzedaży krajowej była niższa od średniego ważonego kosztu produkcji. Dlatego też nie mogła ona zostać uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym. W konsekwencji wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztu wytworzenia powiększonego o rozsądną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) oraz zysku zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.

               (46)

               Zgodnie z formułą wprowadzającą w art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego koszty SG&A zostały określone na podstawie danych producenta współpracującego w państwie analogicznym. Wobec braku informacji dotyczących rzeczywistego zysku producenta eksportującego zastosowano rozsądny poziom zysku zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W przemyśle metalurgicznym zysk wynoszący 5 % został uznany za rozsądny. Margines dumpingu wyniósł 136 %.

         c)   Cena eksportowa

               (47)

               Cena eksportowa została ustalona na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie danych statystycznych Eurostatu porównanych z informacjami przedstawionymi przez wnioskodawcę we wniosku, bazą danych na podstawie art. 14 ust. 6 oraz danymi uzyskanymi od współpracujących importerów niepowiązanych.

         d)   Porównanie

               (48)

               Komisja dokonała porównania wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie cen ex-works. W przypadkach uzasadnionych potrzebą rzetelnego porównania cena eksportowa i wartość normalna zostały skorygowane pod względem różnic wpływających na ceny i porównywalności cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzone korekty dotyczyły kosztów transportu (fracht morski), kosztów ubezpieczenia i opłat za odprawę celną na podstawie zweryfikowanych informacji przedstawionych przez importerów niepowiązanych.

         e)   Margines dumpingu

               (49)

               Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną ze średnią ważoną ceną eksportową, jak ustalono powyżej zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. Ze względu na brak współpracy chińskich producentów eksportujących nie można było określić rodzajów produktu wywożonego z Chin. W związku z tym porównanie według rodzaju produktu nie było możliwe.

               (50)

               Na tej podstawie średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa kosztu, ubezpieczenia i frachtu („CIF”) na granicy Unii przed ocleniem, wyniósł ponad 136 %.

         3.3.   Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

   a)   Uwaga wstępna

               (51)

               Oprócz ustalenia dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, Komisja zbadała prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku braku środków. Analizie poddano następujące elementy: moce produkcyjne oraz wolne moce w Chinach, chińską politykę eksportową w innych państwach trzecich oraz atrakcyjność rynku unijnego.

         b)   Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Chinach

               (52)

               Chińska produkcja, moce produkcyjne i wolne moce zostały ustalone w oparciu o dane szacunkowe przedstawione przez wnioskodawcę. Na tej podstawie oszacowano łączną wielkość produkcji w Chinach na 435 000 ton, a łączne moce produkcyjne na 612 000 ton. W rezultacie łączne wolne moce produkcyjne w Chinach oszacowano na 177 000 ton, co stanowiło prawie trzykrotną konsumpcję w Unii podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Jak wyjaśniono w motywach 53–56, duża część tych wolnych mocy może zostać przekierowana do Unii.

         c)   Chińska polityka eksportowa w innych państwach trzecich

               (53)

               Wobec braku jakichkolwiek publicznie dostępnych informacji oraz z powodu braku współpracy chińskich producentów eksportujących poziom średnich chińskich cen eksportowych stosowanych na innych rynkach państw trzecich nie mógł zostać ustalony. Chińscy producenci eksportujący stosowali jednak nieuczciwe praktyki handlowe na rynku USA, na którym środki antydumpingowe dotyczące łączników rur i przewodów rurowych obowiązują od 1992 r. Na tej podstawie i zważywszy również na przeszłe i obecne praktyki handlowe na rynku unijnym, nie ma powodów, by wierzyć, że chińscy eksporterzy zmienią politykę cen eksportowych w najbliższej przyszłości.

         d)   Atrakcyjność rynku unijnego

               (54)

               Nawet przy obowiązujących cłach chińscy producenci eksportujący zwiększyli swoją wielkość wywozu i udział w rynku unijnym, co wskazuje na stałe zainteresowanie chińskich producentów eksportujących tym rynkiem. Znajduje to również potwierdzenie w przeszłych praktykach obchodzenia ceł poprzez przeładunek łączników rur i przewodów rurowych na Tajwanie, w Indonezji, na Sri Lance i na Filipinach (zob. motyw 2).

               (55)

               Nawet jeżeli uzna się, że konsumpcja krajowa w Chinach i w innych państwach trzecich może wzrosnąć, wysoki poziom nadwyżek produkcyjnych w Chinach, znacząco przewyższający łączną konsumpcję w Unii, wskazuje, że chińscy producenci eksportujący wciąż będą dysponowali istotnymi ilościami dostępnymi w celu wywozu na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków. Zważywszy, że USA, inny duży rynek zbytu łączników rur i przewodów rurowych, wprowadziły środki antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych z Chin, prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków duże ilości wolnych mocy produkcyjnych zostaną przekierowane do Unii.

               (56)

               Mając na uwadze przeszłe i obecne praktyki dumpingowe chińskich producentów eksportujących, jak wyjaśniono powyżej w motywie 50, oraz fakt, że łączniki rur i przewodów rurowych z Chin podlegają środkom antydumpingowym przy przywozie na rynek USA, stwierdza się, że rynek unijny pozostanie atrakcyjny dla chińskich producentów eksportujących.

         3.4.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

               (57)

               W ramach dochodzenia ustalono, że chiński przywóz nadal napływał na rynek unijny po cenach bardzo dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W świetle istnienia dużych wolnych mocy produkcyjnych dostępnych w Chinach (prawie trzy razy wyższych od konsumpcji w Unii), polityki eksportowej na rynku USA oraz atrakcyjności rynku unijnego, Komisja stwierdziła, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków.

         4.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

   4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

               (58)

               W przemyśle unijnym nie nastąpiły żadne większe zmiany strukturalne w porównaniu z sytuacją opisaną w okresie objętym dochodzeniem w ramach ostatniego przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa powyżej w motywie 1. W ODP produkt podobny był wytwarzany przez 22 producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

               (59)

               Ustalano, że łączna produkcja unijna w ODP wynosiła 48 868 ton. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie danych przedstawionych przez wnioskodawcę, które porównano ze zweryfikowanymi danymi przedsiębiorstw objętych próbą.

               (60)

               Jak wskazano w motywie 11, do ostatecznej próby wybrano trzy podmioty (producentów unijnych/grupy producentów unijnych). Przedsiębiorstwa/grupy przedsiębiorstw objęte próbą reprezentowały 57 % produkcji unijnej oraz 58 % sprzedaży unijnej (zob. motyw 13 powyżej). Próbę uznano za reprezentatywną dla przemysłu unijnego.

         4.2.   Konsumpcja w Unii

               (61)

               Komisja ustaliła wielkość konsumpcji w Unii na podstawie (i) wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym (w tym celu wykorzystano dane przedstawione przez wnioskodawcę); oraz (ii) wielkości przywozu z państw trzecich ustalonej w oparciu o bazę danych Eurostatu. Jak wskazano w motywie 31, dane zawarte w chińskiej bazie danych statystycznych dotyczących wywozu uznano za niewiarygodne i dlatego nie wykorzystano ich do celów ustalenia wielkości wywozu z Chin.

               (62)

               Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

                  Tabela 1

                  Konsumpcja w Unii (w tonach)

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Łączna konsumpcja w Unii

                           57 897

                           59 916

                           60 503

                           58 113

                              Indeks

                              100

                              103

                              104

                              100

                              Źródło: Dane przedstawione przez wnioskodawcę oraz pochodzące z bazy danych Eurostatu.

               (63)

               W 2012 r. i 2013 r. konsumpcja wzrosła nieznacznie, odpowiednio o 3 % i o 4 % w porównaniu z poziomem w 2011 r., osiągając 59 916 ton w 2012 r. i 60 503 tony w 2013 r. W ODP zmniejszyła się do poziomu nieznacznie wyższego niż w 2011 r., tj. do 58 113 ton. Łączna konsumpcja unijna pozostała zatem stabilna w okresie badanym.

         4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

   4.3.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

               (64)

               Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Łączna wielkość przywozu z Chin przedstawiona w poniższej tabeli obejmuje przywóz łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chin i przywóz łączników rur i przewodów rurowych wysyłanych z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin w związku z rozszerzeniem środków na przywóz wysyłany z tych państw, jak wskazano w motywie 2.

               (65)

               Przywóz do Unii z Chin kształtował się następująco:

                  Tabela 2

                  Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Łączniki rur i przewody rurowe pochodzące z Chin

                           3 739

                           6 789

                           7 091

                           8 058

                           Łączniki rur i przewody rurowe wysyłane z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin

                           1 051

                           1 168

                           1 342

                           1 377

                           Łączna wielkość przywozu z Chin

                           4 790

                           7 957

                           8 433

                           9 435

                              Indeks

                              100

                              166

                              176

                              197

                           Udział w rynku

                           8 %

                           13 %

                           14 %

                           16 %

                              Źródło: Eurostat.

               (66)

               W okresie badanym łączna wielkość przywozu z Chin stale wzrastała i prawie podwoiła się (z 4 790 ton w 2011 r. do 9 435 ton w ODP). Chiński udział w rynku podążał za tym samym trendem i zwiększył się dwukrotnie w okresie badanym z 8 % w 2011 r. do 16 % w ODP.

         4.3.2.   Ceny produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe

               (67)

               Komisja określiła ceny importowe na podstawie danych Eurostatu. Średnie ceny importowe przedstawione w poniższej tabeli obejmują łączniki rur i przewody rurowe pochodzące z Chin oraz łączniki rur i przewody rurowe wysyłane z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin, z tego samego powodu, o którym mowa w motywie 64. Na tej podstawie średnia cena przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtuje się w następujący sposób:

                  Tabela 3

                  Ceny importowe (w EUR/ton)

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Łączniki rur i przewody rurowe pochodzące z Chin

                           1 347

                           1 646

                           1 299

                           1 179

                           Łączniki rur i przewody rurowe wysyłane z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin

                           2 200

                           2 700

                           2 633

                           2 623

                           Wartość średnia dotycząca Chin

                           1 534

                           1 801

                           1 511

                           1 388

                              Indeks

                              100

                              117

                              98

                              90

                              Źródło: Eurostat.

               (68)

               W okresie badanym średnia cena importowa podlegała znaczącym wahaniom. Na początku cena wzrosła o 17 % z 1 534 EUR/tonę w 2011 r. do 1 801 EUR/tonę w 2012 r. Następnie cena importowa spadła w 2013 r. do 1 511 EUR/tonę i do 1 388 EUR/tonę w ODP. Ogólnie cena importowa spadła w okresie badanym o 10 %.

               (69)

               Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie średnich ważonych cen sprzedaży naliczanych przez objętych próbą producentów unijnych niepowiązanym klientom na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works, oraz średnich cen przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia i frachtu („CIF”) według danych Eurostatu, z odpowiednimi korektami uwzględniającymi cła i koszty ponoszone po przywozie.

               (70)

               Ze względu na brak współpracy chińskich producentów eksportujących, jak wskazano w motywie 49, nie można było określić rodzajów produktu wywożonego z Chin. W związku z tym porównanie według rodzaju produktu nie było możliwe. Porównania cen dokonano w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz pomniejszonych o bonifikaty i rabaty. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Wykazał on średni ważony margines podcięcia wynoszący 20,5 %.

         4.3.3.   Przywóz z państw trzecich

               (71)

               W poniższej tabeli przedstawiono, jak kształtował się przywóz do Unii z pozostałych państw trzecich podczas okresu badanego pod względem wielkości i udziału w rynku, a także średniej ceny przywożonych towarów.

                  Tabela 4

                  Przywóz z państw trzecich

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Przywóz z państw trzecich

                           Wielkość w tonach

                           9 078

                           11 560

                           11 273

                           11 556

                              Indeks

                              100

                              127

                              124

                              127

                           Udział w rynku

                           16 %

                           19 %

                           19 %

                           20 %

                           Średnia cena (EUR/tonę)

                           2 596

                           2 473

                           2 584

                           2 442

                              Indeks

                              100

                              95

                              100

                              94

                              Źródło: Eurostat.

               (72)

               Wielkość przywozu z innych państw trzecich wzrosła z około 9 078 ton w 2011 r. do około 11 556 ton w ODP, tj. o 27 %. Wzrost ten nastąpił przede wszystkim między 2011 r. a 2012 r., a wielkość przywozu utrzymała się później na względnie stabilnym poziomie do końca ODP. Taki wzrost odzwierciedlony jest w udziale w rynku tego przywozu, który zwiększył się z 16 % w 2011 r. do 19 % w 2012 r. i utrzymywał się następnie na stabilnym poziomie, odnotowując tylko niewielki wzrost do 20 % w ODP. Średnia cena importowa spadła o 5 % w 2012 r., a potem wzrosła o 5 % w 2013 r. W ODP znowu spadła o 6 %. W ujęciu średnim ceny te były niższe od cen przemysłu unijnego.

               (73)

               W ODP przywóz pochodził głównie z Wietnamu, Kambodży, Tajlandii i Izraela. Przywóz ten kształtował się następująco:

                  Tabela 5

                  Wielkość przywozu (w tonach) z najważniejszych innych państw trzecich

                           Wielkość przywozu w podziale na państwo

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Wietnam

                           1 158

                           1 602

                           2 635

                           2 562

                              Indeks

                              100

                              138

                              228

                              221

                           Kambodża

                           0

                           0

                           365

                           1 368

                              Indeks

                              100

                              100

                              365

                              1 368

                           Tajlandia

                           2 520

                           2 559

                           1 974

                           1 357

                              Indeks

                              100

                              102

                              78

                              54

                           Izrael

                           128

                           547

                           745

                           973

                              Indeks

                              100

                              427

                              582

                              760

                              Źródło: Eurostat.

               (74)

               Przywóz z Wietnamu zwiększył się dwukrotnie z okresie badanym, osiągając około 2 562 ton w ODP. Przywóz z Tajlandii zmniejszył się znacząco (o 47 %) od 2011 r., osiągając w ODP poziom 1 357 ton. Wreszcie przywóz z Kambodży i Izraela wzrósł znacząco w okresie badanym do poziomu odpowiednio 1 368 ton i 973 ton w ODP.

         4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

   4.4.1.   Uwagi ogólne

               (75)

               Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w okresie badanym.

               (76)

               Na potrzeby analizy szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Wskaźniki makroekonomiczne Komisja oceniła na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu. Dane te dotyczą wszystkich znanych producentów unijnych. Wskaźniki mikroekonomiczne Komisja oceniła na podstawie danych zawartych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych oraz danych odnoszących się do objętych próbą producentów unijnych. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

               (77)

               Wskaźniki makroekonomiczne obejmują: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu i poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

               (78)

               Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału. Wartości dotyczące wskaźników mikroekonomicznych opierają się na zweryfikowanych danych pochodzących od przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw objętych próbą.

         4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

   4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (79)

               Łączna produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 6

                  Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Wielkość produkcji (w tonach)

                           53 797

                           54 951

                           54 572

                           48 868

                              Indeks

                              100

                              102

                              101

                              90

                           Moce produkcyjne (w tonach)

                           184 220

                           164 220

                           164 220

                           164 220

                              Indeks

                              100

                              89

                              89

                              89

                           Wykorzystanie mocy produkcyjnych

                           29 %

                           33 %

                           33 %

                           29 %

                              Źródło: Wniosek.

               (80)

               Wielkość produkcji utrzymywała się na stabilnym poziomie między 2011 r. i 2013 r., ale spadła w ODP o 10 % do poziomu wynoszącego 48 868 ton.

               (81)

               Moce produkcyjne producentów unijnych utrzymywały się na poziomie wynoszącym 164 220 ton od 2012 r., po spadku o 11 % w 2011 r. Moce produkcyjne przedstawione w tabeli powyżej ustalono, zgodnie z przyjętą w tym sektorze praktyką oraz metodą wykorzystaną w trakcie poprzednich postępowań wskazanych z motywie 4, w oparciu o teoretyczne maksymalne moce produkcyjne w następujących warunkach: 3 zmiany na dzień, 6 dni w tygodniu, 48 tygodni w roku. W rzeczywistości jednak produkcja w tej branży opiera się na dwuzmianowym systemie pracy, 5 dni w tygodniu, 48 tygodni w roku. Możliwe jest zatem, że przedstawione moce produkcyjne nie odzwierciedlają wiernie faktycznych mocy produkcyjnych w ODP.

               (82)

               Wykorzystanie mocy produkcyjnych podczas ODP było na niskim poziomie wynoszącym 29 %. Wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło w okresie badanym i osiągnęło poziom 33 % w 2012 r. i 2013 r. Odzwierciedla to niewielki wzrost wielkości produkcji w tych latach. Jak wyjaśniono w motywie 81, niski poziom wykorzystania mocy produkcyjnych wynika częściowo z metody obliczenia łącznych mocy.

         4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

               (83)

               Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 7

                  Wielkość sprzedaży i udział w rynku

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach)

                           44 030

                           40 399

                           40 797

                           37 121

                              Indeks

                              100

                              92

                              93

                              84

                           Udział w rynku

                           76 %

                           67 %

                           67 %

                           64 %

                              Źródło: Wniosek.

               (84)

               W 2012 r. wielkość sprzedaży na rynku unijnym spadła o 8 % w porównaniu ze sprzedażą w 2011 r. Nieznacznie wzrosła w 2013 r. i znowu spadła w ODP do poziomu 37 121z*ton, tj. ogólna wielkość sprzedaży spadła o 16 % w porównaniu z poziomem w 2011 r.

               (85)

               Spadek sprzedaży przemysłu unijnego znalazł odzwierciedlenie w jego udziale w rynku, który zmniejszył się o 12 punktów procentowych w okresie badanym, tj. z 76 % w 2011 r. do 64 % w ODP.

         4.4.2.3.   Zatrudnienie i wydajność

               (86)

               Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:

                  Tabela 8

                  Zatrudnienie i wydajność

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Liczba pracowników

                           1 092

                           1 006

                           962

                           947

                              Indeks

                              100

                              92

                              88

                              86

                           Wydajność (jednostka/pracownik)

                           49

                           55

                           57

                           52

                              Indeks

                              100

                              112

                              116

                              106

                              Źródło: Wniosek.

               (87)

               W okresie badanym liczba pracowników stopniowo zmniejszyła się o 14 % z 1 092 pracowników w 2011 r. do 947 pracowników w ODP. Jako że produkcja utrzymała się na tym samym poziomie w 2012 r. i 2013 r., wydajność siły roboczej unijnych producentów mierzona jako roczna produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną wzrosła odpowiednio o 12 % i 16 % w tych latach w porównaniu z 2011 r. W ODP wydajność zmniejszyła się w wyniku spadku produkcji, ale była wyższa o 6 % od poziomu z 2011 r.

         4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

   4.4.3.1.   Ceny i czynniki oddziałujące na ceny

               (88)

               Średnia ważona jednostkowych cen sprzedaży naliczanych przez producentów unijnych objętych próbą klientom niepowiązanym w Unii kształtowała się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 9

                  Ceny sprzedaży w Unii i koszt jednostkowy

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (EUR/t)

                           2 774

                           2 902

                           2 808

                           2 892

                              Indeks

                              100

                              105

                              101

                              104

                           Jednostkowy koszt produkcji (EUR/tonę)

                           3 081

                           3 100

                           3 042

                           3 118

                              Indeks

                              100

                              101

                              99

                              101

                              Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.

               (89)

               Unijne ceny sprzedaży pozostały na względnie stałym poziomie i charakteryzowały się tylko niewielkimi wahaniami. Wzrosły w 2012 r. o 5 %, spadły w 2013 r. o 4 % i znowu wzrosły w ODP o 3 %. W okresie badanym ceny wzrosły ogólnie o 4 %. Jednostkowe koszty produkcji podążały za tym samym trendem, tj. na początku wzrosły w 2012 r., następnie spadły w 2013 r. i znowu wzrosły w ODP. Wahania te były jednak niewielkie, w granicach od 1 % do 2 %. Ogólnie jednostkowy koszt produkcji wzrósł w okresie badanym o 1 %. Nieznacznie wyższy wzrost cen sprzedaży podczas okresu badanego umożliwił poprawę rentowności producentów unijnych, która pozostała jednak ujemna w całym okresie badanym, jak wskazano w motywie 94.

         4.4.3.2.   Koszty pracy

               (90)

               Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 10

                  Średnie koszty pracy na pracownika

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Średnie koszty pracy na pracownika (EUR)

                           53 347

                           54 409

                           55 868

                           55 715

                              Indeks

                              100

                              102

                              105

                              104

                              Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.

               (91)

               W okresie badanym średni koszt pracy na pracownika wykazywał niewielką tendencję wzrostową. Między 2011 r. a ODP średnie koszty pracy na pracownika zwiększyły się o 4 % do 55 715 EUR. Zmniejszenie liczby pracowników o 14 % w okresie badanym nie przyniosło natychmiastowych oszczędności przedsiębiorstwom z powodu kosztów wynikających z wypowiedzenia umów.

         4.4.3.3.   Zapasy

               (92)

               Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 11

                  Zapasy

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)

                           6 657

                           6 851

                           6 807

                           5 749

                              Indeks

                              100

                              103

                              102

                              86

                           Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji

                           22 %

                           21 %

                           29 %

                           21 %

                              Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.

               (93)

               Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego nieznacznie wzrósł w 2012 r., a następnie spadł w latach 2012–2013 o 1 % i od 2013 r. do ODP o 16 %. Ogółem w okresie badanym zapasy zmniejszyły się o 14 %. W porównaniu z poziomem produkcji stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego zmniejszył się o 1 punkt procentowy między 2011 r. a ODP.

         4.4.3.4.   Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

               (94)

               Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje oraz zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

                  Tabela 12

                  Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje i zwrot z inwestycji

                           2011

                           2012

                           2013

                           ODP

                           Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)

                           – 11,2 %

                           – 5,5 %

                           – 8,3 %

                           – 9,1 %

                           Przepływ pieniężny (w EUR)

                           – 7 791 330

                           – 518 192

                           – 2 540 656

                           – 1 790 761

                              Indeks

                              100

                              1 504

                              307

                              435

                           Inwestycje (w EUR)

                           2 388 945

                           3 111 518

                           4 339 627

                           3 362 845

                              Indeks

                              100

                              130

                              182

                              141

                           Zwrot z inwestycji

                           – 21,4 %

                           – 18,8 %

                           – 13,6 %

                           – 15,3 %

                              Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.

               (95)

               Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży.

               (96)

               W okresie badanym przemysł unijny odnotował znaczne straty. W 2011 r. przemysł odnotował stratę wynoszącą – 11,2 %, która zmniejszyła się do – 5,5 % w 2012 r., a następnie wzrosła w 2013 r. i w ODP do odpowiednio – 8,3 % i – 9,1 %.

               (97)

               Przepływ pieniężny netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Przepływ pieniężny pozostał ujemny w okresie badanym pomimo pewnej poprawy, zwłaszcza w 2012 r.

               (98)

               Inwestycje podążały za rosnącym trendem i były powiązane z poprawą bezpieczeństwa procesu produkcji, niższą konsumpcją energii oraz wzrostem konkurencyjności i jakości łączników rur i przewodów rurowych. Inwestycje wzrosły w 2012 r. i w 2013 r., ale spadły w ODP. W porównaniu z 2011 r. inwestycje wzrosły o 30 % w 2012 r., o 82 % w 2013 r. i o 41 % w ODP. Taki wzrost inwestycji nie przełożył się jednak na dodatni zwrot z inwestycji, który jest procentowym stosunkiem zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Wahał się on od – 21,4 % w 2011 r. do – 15,3 % w ODP.

         4.4.3.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

               (99)

               Margines dumpingu ustalony w dochodzeniu jest wyraźnie wyższy od poziomu de minimis. Uwzględniając wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny jest znaczny.

               (100)

               Sytuacja przemysłu unijnego nie poprawiła się jeszcze w pełni po szkodzie wyrządzonej przeszłym dumpingiem ze strony przywozu łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Rosji, Turcji, Republiki Korei i Malezji.

         4.5.   Wniosek dotyczący sytuacji przemysłu unijnego

               (101)

               Tendencja ujemna była widoczna niemal we wszystkich głównych wskaźnikach szkody. Wielkość produkcji spadła w okresie badanym o 9 %, a moce produkcyjne o 11 %. Przemysł unijny odnotował duże straty w całym okresie badanym. Pomimo pewnej poprawy straty przemysłu unijnego wyniosły – 9,1 % w ODP. Ponadto przemysł unijny odnotował stały ujemny przepływ pieniężny i spadek zatrudnienia o około 11 % w okresie badanym. W dodatku sprzedaż spadła o 16 %, a udział w rynku producentów unijnych zmniejszył się o 12 punktów procentowych.

               (102)

               Sytuacja dotycząca zapasów nieznacznie poprawiła się w okresie badanym, ponieważ zapasy zmniejszyły się o 14 %. Inwestycje wzrosły w tym samy okresie o 41 %. Wzrost ten był konieczny dla producentów unijnych, aby mogli oni m.in. konkurować na rynku. Powyższy wzrost nie wyklucza jednak istnienia szkody i powinien być raczej postrzegany jako część trwającego procesu restrukturyzacji przemysłu unijnego.

               (103)

               W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         5.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY

   5.1.   Skutki przewidywanej wielkości przywozu oraz wpływ na ceny w przypadku uchylenia środków

               (104)

               W motywie 57 Komisja stwierdziła, że uchylenie środków najprawdopodobniej spowodowałoby kontynuację przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie.

               (105)

               W toku dochodzenia wykazano, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, co przełożyło się na m.in. spadek produkcji, wielkości sprzedaży, udziału w rynku, zatrudnienia i stały brak zysku, jak wskazano w motywie 101.

               (106)

               Pomimo obowiązujących wysokich ceł wielkość przywozu z Chin wzrosła znacząco w okresie badanym i w konsekwencji chiński udział w rynku wzrósł dwukrotnie (zob. motyw 65). Presja cenowa na rynku unijnym utrzymała się na wysokim poziomie, biorąc pod uwagę marginesy podcięcia cenowego, których istnienie wykazano w ODP.

               (107)

               Ponadto, jak wskazano powyżej w motywie 52, dostępne wolne moce produkcyjne w Chinach były prawie trzy razy wyższe od konsumpcji w Unii podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Dlatego też w przypadku wygaśnięcia środków prawdopodobne jest, że duża ilość produktu objętego postępowaniem zostanie wprowadzona na rynek unijny.

               (108)

               Biorąc pod uwagę minioną i obecną politykę cenową producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, oczekuje się, że przywóz nadal będzie dokonywany po cenach dumpingowych, co znacznie podetnie ceny przemysłu unijnego. Przywóz po cenach dumpingowych z pewnością będzie miał negatywny wpływ na przemysł unijny. Wywarłby on jeszcze silniejszą presję cenową na przemysł unijny i przyczyniłby się do dalszego pogorszenia wyników finansowych tego przemysłu. Przywóz ten nadal przejmowałby udziały w rynku unijnym kosztem przemysłu unijnego. To zaś skutkowałoby jeszcze niższym wykorzystaniem mocy produkcyjnych, co było jednym z kluczowym elementów prowadzących do ujemnych wyników przemysłu unijnego w okresie badanym.

               (109)

               W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że wygaśnięcie obowiązujących środków najprawdopodobniej spowoduje kontynuację szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

         6.   INTERES UNII

               (110)

               Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych wobec Chin nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Określenie interesu Unii oparto na ocenie wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników.

               (111)

               Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (112)

               Na tej podstawie sprawdzono, czy istnieją niepodważalne powody mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie w mocy obecnych środków nie leży w interesie Unii pomimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i prawdopodobieństwa kontynuacji szkody.

         6.1.   Interes przemysłu unijnego

               (113)

               Obowiązujące środki antydumpingowe nie zapobiegły przywozowi na rynek unijny po cenach dumpingowych, a przemysł unijny poniósł istotną szkodę podczas okresu badanego.

               (114)

               Przemysł unijny udowodnił, iż jest przemysłem strukturalnie rentownym. Starania mające na celu restrukturyzację procesu produkcji oraz zwiększenie konkurencyjności i jakości w ODP doprowadziły do wzrostu wydajności (o 6 %) i zmniejszenia mocy produkcyjnych (o 11 %). Znajduje to również odzwierciedlenie w poziomie inwestycji (zob. motyw 98). Ponadto dochodowa działalność eksportowa przemysłu unijnego kształtowała się pozytywnie, pokazując, że przemysł unijny jest konkurencyjny na rynkach państw trzecich (wywóz producentów objętych próbą wzrósł w okresie badanym o 10 %).

               (115)

               Jeśli środki wygasną, możliwy napływ znacznych ilości towarów przywożonych po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodowałby dalsze pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego. Prawdopodobnie napływ ten przyczyniłby się między innymi do dalszej utraty udziałów w rynku, spadku ceny sprzedaży, spadku wykorzystania mocy produkcyjnych i w ogólnym ujęciu do dalszego poważnego pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu unijnego.

               (116)

               W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że utrzymanie środków antydumpingowych względem przywozu z Chin leżałoby w interesie przemysłu unijnego.

         6.2.   Interes importerów niepowiązanych i użytkowników

               (117)

               Dwunastu importerów współpracowało w ramach obecnego dochodzenia, ale tylko sześciu zgłosiło przywóz łączników rur i przewodów rurowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Wybrano próbę składającą się z trzech niepowiązanych importerów reprezentujących 15 % łącznego przywozu z Chin w ODP. Produkt objęty postępowaniem reprezentował średnio tylko około 10 % ich łącznej sprzedaży. Ich działalność gospodarcza dotycząca produktu objętego postępowaniem była rentowna. Mając na uwadze powyższe ustalenia, można stwierdzić, że obowiązujące środki nie miały znaczącego wpływu na importerów objętych kontrolą.

               (118)

               Dochodzenie wykazało również, że importerzy nadal dokonywali przywozu produktu objętego postępowaniem w znaczących ilościach, zwiększając je w okresie badanym. Dlatego też jest mało prawdopodobne, aby utrzymanie tych środków mogło doprowadzić do pogorszenia sytuacji gospodarczej importerów w przyszłości.

               (119)

               Żaden z nich nie współpracował ani nie zgłosił się w związku z obecnym dochodzeniem. Ten brak współpracy zdaje się potwierdzać wnioski z dochodzenia pierwotnego, zgodnie z którymi łączniki rur i przewody rurowe reprezentują bardzo małą część ich ogólnych kosztów produkcji, a obowiązujące środki nie wydają się powodować utraty konkurencyjności tych importerów.

         6.3.   Wnioski dotyczące interesu Unii

               (120)

               Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że nie ma przekonujących powodów przeciwko rozszerzeniu obowiązujących środków antydumpingowych.

         7.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (121)

               Z powyższych rozważań wynika, że, na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, należy utrzymać środki antydumpingowe wobec przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chin.

               (122)

               W konsekwencji należy również utrzymać rozszerzenie środków dotyczących produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chin na przywóz towarów pochodzących z Tajwanu (14), Indonezji (15), Sri Lanki (16) i Filipin (17), niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin.

               (123)

               Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu powołanego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, obecnie objętych kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 (kody TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 oraz 7307998098), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez wymienione przedsiębiorstwa:

               Państwo

               Przedsiębiorstwo

               Stawka należności celnej (%)

               Dodatkowe kody TARIC

               Chiny

               Wszystkie przedsiębiorstwa

               58,6

               —

         3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 584/96 z dnia 11 marca 1996 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji i Tajlandii oraz stanowiące o ostatecznym pobraniu nałożonego cła tymczasowego (Dz.U. L 84 z 3.4.1996, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom Chun Hsin Enterprise Co. Ltd. i Nian Hong Pipe Fittings Co. Ltd. (Dz.U. L 233 z 4.9.2009, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 964/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Tajwanu (Dz.U. L 139 z 6.6.2003, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2052/2004 z dnia 22 listopada 2004 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 na przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej o przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych z Indonezji, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, s. 4).

      (6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2053/2004 z dnia 22 listopada 2004 r. rozszerzające zasięg ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 na przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej o przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych ze Sri Lanki niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące ze Sri Lanki czy też nie (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, s. 9).

      (7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 655/2006 z dnia 27 kwietnia 2006 r. rozszerzające zasięg ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 964/2003 na przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej o przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych z Filipin niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące z Filipin (Dz.U. L 116 z 29.4.2006, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 78/2013 z dnia 17 stycznia 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji (Dz.U. L 27 z 29.1.2013, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1283/2014 z dnia 2 grudnia 2014 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących z Republiki Korei i Malezji w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 347 z 3.12.2014, s. 17).

      (10)  Dz.U. C 297 z 4.9.2014, s. 12.

      (11)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 35.

      (12)  Dz.U. C 295 z 3.9.2014, s. 6.

      (13)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom Chun Hsin Enterprise Co. Ltd. i Nian Hong Pipe Fittings Co. Ltd. (Dz.U. L 233 z 4.9.2009, s. 1).

      (14)  Rozporządzenie (WE) nr 964/2003.

      (15)  Rozporządzenie (WE) nr 2052/2004.

      (16)  Rozporządzenie (WE) nr 2053/2004.

      (17)  Rozporządzenie (WE) nr 655/2006..


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1630 z dnia 9 września 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedury stosowania środka przejściowego dla podmodułu ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               10.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 243/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1630
   z dnia 9 września 2016 r.
   ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedury stosowania środka przejściowego dla podmodułu ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (1), w szczególności jej art. 308b ust. 13 akapit szósty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Aby umożliwić stosowanie środka przejściowego określonego w art. 308b ust. 13 dyrektywy 2009/138/WE, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji powinny być w stanie wykazać swoim organom nadzoru, że zakupu akcji, które podlegają temu środkowi przejściowemu, dokonano nie później niż w dniu 1 stycznia 2016 r. W tym celu zakłady ubezpieczeń i reasekuracji powinny stosować określone procedury pozwalające odpowiednio identyfikować i dokumentować te akcje.

               (2)

               W celu zapewnienia jednolitych warunków oraz odpowiedniej kontroli stosowania tego środka przejściowego zakłady ubezpieczeń i reasekuracji powinny prowadzić ewidencję, w której odnotowuje się wszystkie zmiany wpływające na liczbę akcji podlegających wspomnianemu środkowi przejściowemu. Zakłady te powinny aktualizować ewidencję każdorazowo, gdy wyliczają kapitałowy wymóg wypłacalności według standardowego wzoru, aby identyfikować akcje podlegające środkowi przejściowemu.

               (3)

               W odniesieniu do akcji posiadanych w ramach przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub innych inwestycji w formie funduszy, w przypadku których zastosowanie metody opartej na ocenie ze względu na pierwotne ryzyko nie jest możliwe, metodę identyfikacji liczby akcji zakupionych przed dniem 1 stycznia 2016 r. określono w art. 173 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (2), a zatem nie istnieje konieczność monitorowania daty zakupu tych akcji. Odnośną datą zakupu, którą należy identyfikować i dokumentować, powinna być data zakupu jednostek lub udziałów w tych przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania lub innych inwestycjach w formie funduszy.

               (4)

               Zakłady powinny uwzględniać w swoich ewidencjach datę zakupu akcji, jednostek lub udziałów, do których stosuje się środek przejściowy. Ponadto organom nadzoru należy udostępniać, na ich wniosek, kompleksową dokumentację i informacje pozwalające zweryfikować, czy spełniono kryteria stosowania środka przejściowego.

               (5)

               W przypadku sprzedaży przez zakłady ubezpieczeń i reasekuracji akcji, jednostek lub udziałów, o których mowa w art. 173 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, a następnie odkupieniu przez nie akcji, jednostek lub udziałów tego samego rodzaju po dniu 1 stycznia 2016 r., liczba akcji, które podlegają środkowi przejściowemu, ulegnie zmniejszeniu w porównaniu z pierwotnie zidentyfikowaną liczbą. Procedury stosowane przez zakłady ubezpieczeń lub reasekuracji powinny zatem zapewniać możliwość odróżnienia akcji, które nadal podlegać będą środkowi przejściowemu po tej sprzedaży i późniejszym zakupie akcji, jednostek lub udziałów, od wszystkich innych akcji, jednostek lub udziałów.

               (6)

               Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.

               (7)

               Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (3),

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W przypadku gdy waga standardowego parametru, o którym mowa w art. 308b ust. 13 lit. b) akapit pierwszy dyrektywy 2009/138/WE, jest mniejsza niż 100 %, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji prowadzą ewidencję akcji, o których mowa w art. 173 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, oraz dat ich zakupu. Jeżeli akcje te posiadane są w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania lub innych inwestycjach w formie funduszy, a zastosowanie metody opartej na ocenie ze względu na pierwotne ryzyko nie jest możliwe, zakłady prowadzą ewidencję wyłącznie jednostek lub udziałów w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania lub innej inwestycji w formie funduszy, do których stosuje się art. 173 ust. 2, oraz dat ich zakupu.
   2.   Zakłady ubezpieczeń i reasekuracji przekazują organowi nadzoru, na jego wniosek, wszelkie niezbędne informacje dotyczące tych akcji, jednostek i udziałów oraz dowody dokumentujące datę ich zakupu.
   3.   Ewidencja, o której mowa w ust. 1, podlega aktualizacji każdorazowo, gdy zakład ubezpieczeń lub reasekuracji wylicza kapitałowy wymóg wypłacalności, stosując środek przejściowy określony w art. 308b ust. 13 dyrektywy 2009/138/WE.
   4.   W przypadku sprzedaży przez zakłady ubezpieczeń i reasekuracji akcji, jednostek lub udziałów, o których mowa w ust. 1, zakupionych nie później niż w dniu 1 stycznia 2016 r., a następnie zakupu przez nie akcji, jednostek lub udziałów tego samego rodzaju po dniu 1 stycznia 2016 r., zakłady ubezpieczeń i reasekuracji zapewniają możliwość identyfikacji, zgodnie z ust. 1, posiadanych nadal akcji, jednostek lub udziałów zakupionych nie później niż w dniu 1 stycznia 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 września 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 12 z 17.1.2015, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/869 z dnia 5 czerwca 2015 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie

text:
               6.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/869
   z dnia 5 czerwca 2015 r.
   dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 208/2014.

               (2)

               W dniu 5 marca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/364 (2), która stanowi, że środki ograniczające określone w decyzji 2014/119/WPZiB (3) mają zastosowanie do dnia 6 marca 2016 r. w odniesieniu do 14 osób oraz do dnia 6 czerwca 2015 r. w odniesieniu do 4 osób.

               (3)

               W dniu 5 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/876 (4) stanowiącą, że w odniesieniu do jednej z tych czterech osób środki ograniczające powinny mieć zastosowanie do dnia 6 października 2015 r., a w odniesieniu do dwóch spośród tych osób – do dnia 6 marca 2016 r. Ponadto należy zaktualizować uzasadnienie dotyczące tych osób.

               (4)

               Z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym, zawartego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014 należy usunąć jedną osobę,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014 wprowadza się zmiany zgodne z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 5 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 66 z 6.3.2014, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/364 z dnia 5 marca 2015 r. zmieniająca decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 62 z 6.3.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 66 z 6.3.2014, s. 26).

      (4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/876 z dnia 5 czerwca 2015 r. zmieniająca decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (zob. s. 30 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      ZAŁĄCZNIK

                  1)

                  Osobę wymienioną poniżej skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014 od dnia 6 czerwca 2015 r.:
                  Wpis nr 8 – Viktor Viktorovych Yanukovych (Віктор Вікторович Янукович) (syn byłego prezydenta)

                  2)

                  wpisy dotyczące poniższych osób zamieszczone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014 zastępuje się następującymi wpisami:

                              4.

                              Olena Leonidivna Lukash (Олена Леонідівна Лукаш), Elena Leonidovna Lukash (Елена Леонидовна Лукаш)

                              urodzona 12 listopada 1976 r. w Rîbnița (Mołdawia), była minister sprawiedliwości

                              Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie udziału w sprzeniewierzeniu środków publicznych.

                              6.3.2014

                              10.

                              Serhii Petrovych Kliuiev (Сергій Петрович Клюєв), Serhiy Petrovych Klyuyev

                              urodzony 19 sierpnia 1969 r. w Doniecku, brat Andrija Klujewa (Andrii Kliuiev), biznesmen

                              Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie udziału w sprzeniewierzeniu środków publicznych. Osoba powiązana z osobą wskazaną (Andrijem Petrowyczem Klujewem (Andrii Petrovych Kliuiev)), wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego.

                              6.3.2014

                              13.

                              Dmytro Volodymyrovych Tabachnyk (Дмитро Володимирович Табачник)

                              urodzony 28 listopada 1963 r. w Kijowie, były minister edukacji i nauki

                              Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły dochodzenie w sprawie udziału w sprzeniewierzeniu środków publicznych.

                              6.3.2014


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1150/2012 z dnia 4 grudnia 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               5.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/43

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1150/2012
   z dnia 4 grudnia 2012 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  AL

                  41,5

                  MA

                  54,9

                  TN

                  81,9

                  TR

                  68,5

                  ZZ

                  61,7

                  0707 00 05

                  AL

                  59,9

                  MA

                  133,1

                  TR

                  104,1

                  ZZ

                  99,0

                  0709 93 10

                  MA

                  120,6

                  TR

                  93,3

                  ZZ

                  107,0

                  0805 10 20

                  AR

                  49,7

                  ZA

                  62,1

                  ZW

                  52,1

                  ZZ

                  54,6

                  0805 20 10

                  MA

                  69,8

                  ZZ

                  69,8

                  0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

                  CN

                  71,1

                  HR

                  85,6

                  MA

                  95,7

                  TR

                  82,4

                  ZZ

                  83,7

                  0805 50 10

                  TR

                  76,9

                  ZZ

                  76,9

                  0808 10 80

                  MK

                  39,5

                  US

                  125,2

                  ZA

                  214,1

                  ZZ

                  126,3

                  0808 30 90

                  CN

                  33,5

                  TR

                  112,1

                  US

                  160,6

                  ZZ

                  102,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/923 z dnia 10 czerwca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               11.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 154/25

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/923
   z dnia 10 czerwca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  136,7

                  TR

                  69,0

                  ZZ

                  102,9

                  0709 93 10

                  TR

                  145,6

                  ZZ

                  145,6

                  0805 50 10

                  AR

                  175,8

                  IL

                  134,0

                  MA

                  106,8

                  TR

                  157,0

                  ZA

                  179,9

                  ZZ

                  150,7

                  0808 10 80

                  AR

                  121,5

                  BR

                  107,0

                  CL

                  135,0

                  CN

                  102,3

                  NZ

                  149,7

                  US

                  180,4

                  UY

                  107,2

                  ZA

                  123,6

                  ZZ

                  128,3

                  0809 10 00

                  TR

                  269,1

                  ZZ

                  269,1

                  0809 29 00

                  TR

                  527,5

                  US

                  888,6

                  ZZ

                  708,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.