title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/306 z dnia 3 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1283/2014 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Republiki Korei i Malezji, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009

text:
               4.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/38

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/306
   z dnia 3 marca 2016 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1283/2014 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Republiki Korei i Malezji, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Wcześniejsze dochodzenia oraz obowiązujące środki antydumpingowe

               (1)

               Obowiązujące środki antydumpingowe w odniesieniu do przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących, między innymi, z Republiki Korei zostały ustanowione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1514/2002 (2) („dochodzenie pierwotne” i „środki pierwotne”).

               (2)

               W październiku 2008 r. okres obowiązywania tych środków został przedłużony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1001/2008 (3) w następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (3)

               W grudniu 2014 r. okres obowiązywania tych środków został ponownie przedłużony rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1283/2014 (4) w następstwie drugiego przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego („obowiązujące środki”).

               (4)

               Cło antydumpingowe mające obecnie zastosowanie do wywozu realizowanego przez wszystkie przedsiębiorstwa w Republice Korei wynosi 44 % i został obliczony w oparciu o margines szkody ustalony w dochodzeniu pierwotnym.

         1.2.   Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego

               (5)

               W styczniu 2015 r. Komisja otrzymała wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Zakres wniosku ograniczony jest do badania dumpingu w odniesieniu do TK Corporation (koreańskiego producenta eksportującego), a wniosek został złożony przez tego producenta. We wniosku producent eksportujący argumentował, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o charakterze trwałym. Producent eksportujący przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne do wyrównania szkody spowodowanej przez dumping.

         1.3.   Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego

               (6)

               Ustaliwszy, po poinformowaniu państw członkowskich, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania dumpingu w odniesieniu do producenta eksportującego, Komisja ogłosiła w drodze zawiadomienia opublikowanego w dniu 18 lutego 2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (5) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu w odniesieniu do producenta eksportującego.

               (7)

               Komisja oficjalnie powiadomiła producenta eksportującego, władze państwa wywozu oraz przemysł unijny o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

         1.4.   Dochodzenie

               (8)

               W celu uzyskania informacji niezbędnych dla dochodzenia Komisja przesłała producentowi eksportującemu kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie.

               (9)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne do stwierdzenia dumpingu. Na terenie przedsiębiorstwa eksportującego przeprowadzono wizytę weryfikacyjną.

         1.5.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

               (10)

               Dochodzenie w sprawie poziomu dumpingu obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”).

               (11)

               Oprócz danych dotyczących tego okresu producent eksportujący dostarczył również dane dotyczące kosztów i sprzedaży za 2013 r.; zaproponował on również przedłużenie okresu dochodzenia przeglądowego poprzez dodanie roku 2013 w celu zwiększenia reprezentatywności wielkości jego sprzedaży do Unii. Komisja ustaliła jednak, że dodanie sprzedaży unijnej w 2013 r. nie zwiększyłoby reprezentatywności pod względem wielkości sprzedaży (w porównaniu do całkowitej sprzedaży lub wielkości produkcji) ani rodzajów sprzedawanych produktów (zob. motyw 29 poniżej). W związku z tym Komisja nie miała wystarczających podstaw, by odstąpić od zwykłego 12-miesięcznego okresu jako okresu objętego dochodzeniem przeglądowym do celów reprezentatywnych ustaleń dotyczących dumpingu.

               (12)

               Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń producent eksportujący powtórzył swój wniosek, zgodnie z którym rok 2013 powinien być dodany do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, tak by zwiększyć reprezentatywność tego okresu. Argumentował on, że porównanie z takimi czynnikami jak łączna wielkość produkcji nie było istotne oraz że dodanie roku 2013 do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym uczyniłoby ten okres bardziej reprezentatywnym pod względem dodatkowych rodzajów produktu, wielkości sprzedaży i obrotów.

               (13)

               Rozporządzenie podstawowe nie wskazuje wyraźnie, w jak sposób należy zmierzyć reprezentatywność okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. W niniejszym przypadku ilości produktu rzekomo sprzedawane przez producenta eksportującego na rynku unijnym w 2013 r. stanowiły mniej niż połowę ilości rzekomo sprzedawanych na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, a jego całkowita wielkość produkcji i sprzedaży była na podobnym poziomie w obu latach. Należy zatem stwierdzić, że w niniejszym przypadku dodanie roku 2013 obniżyłoby reprezentatywność sprzedaży unijnej producenta eksportującego w wartościach względnych, natomiast w wartościach bezwzględnych mogłoby poprawić reprezentatywność jedynie w ograniczonym zakresie.

               (14)

               Komisja potwierdza zatem, że nie ma odpowiedniego uzasadnienia dla przedłużenia okresu dochodzenia przeglądowego poza jednoroczny okres zwykle stosowany przez Komisję.

         2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

   2.1.   Produkt objęty postępowaniem

               (15)

               Produktem objętym przeglądem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, w rodzaju stosowanych do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Republiki Korei, obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 oraz ex 7307 99 80 („produkt objęty postępowaniem”).

         2.2.   Produkt podobny

               (16)

               W dochodzeniu przeglądowym potwierdzono, że produkt objęty postępowaniem produkowany przez producenta eksportującego, sprzedawany na rynku krajowym i wywożony do Unii oraz na inne rynki eksportowe ma te same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne oraz to samo podstawowe przeznaczenie co produkty sprzedawane w Unii przez przemysł unijny.

               (17)

               Komisja zdecydowała, że wymienione produkty są zatem produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         3.   DUMPING

   a)   Wartość normalna

               (18)

               Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej w przypadku producenta eksportującego jest reprezentatywna w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez przedmiotowego producenta eksportującego była reprezentatywna.

               (19)

               Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii.

               (20)

               W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy krajowa sprzedaż dokonywana przez producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. Komisja ustaliła, że w przypadku większości rodzajów produktu dane były reprezentatywne.

               (21)

               Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.

               (22)

               Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:

                           a)

                           wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz

                           b)

                           średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.

               (23)

               W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w okresie objętym dochodzeniem.

               (24)

               Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w okresie objętym dochodzeniem, jeżeli:

                           a)

                           wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub

                           b)

                           średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.

               (25)

               Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że duża część sprzedaży krajowej przynosiła zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalna została obliczona jako średnia cena ważona tylko tej sprzedaży, która przyniosła zysk.

               (26)

               W przypadkach, w których sprzedaż danego rodzaju produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym nie miała miejsca lub była niedostateczna, bądź jeżeli danego rodzaju produktu nie sprzedawano w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, Komisja konstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.

               (27)

               Wartość normalną konstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym następujących elementów:

                           a)

                           średniej ważonej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych ponoszonych przez producenta eksportującego przy krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym; oraz

                           b)

                           średniej ważonej zysku osiąganego przez producenta eksportującego z tytułu krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (28)

               W przypadku rodzajów produktu, które nie były sprzedawane w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, dodano średnie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk z transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym tymi rodzajami produktu na rynku krajowym. W przypadku rodzajów produktu, które nie były sprzedawane na rynku krajowym, dodano średnie ważone koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk z wszystkich transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym.

         b)   Cena eksportowa

               (29)

               W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym producent eksportujący sprzedawał do Unii jedynie nieznaczne ilości produktu objętego postępowaniem; stanowiły one między 0,1 % a 0,3 % jego wielkości produkcji (przedział podano ze względu na poufność danych). Ponadto w odniesieniu do szeregu transakcji producent eksportujący nie wykazał w sposób przekonujący, że cła antydumpingowe zostały faktycznie uiszczone, co wzbudza wątpliwości, czy odnośne towary zostały faktycznie dopuszczone do swobodnego obrotu na terytorium celnym Unii. Co więcej, sprzedaż ta została w całości dokonana na rzecz klientów w ramach trzech konkretnych projektów, które miały odrębną specyfikację dla przewodów rurowych. Ponadto została ona zrealizowana „w pakiecie”, który obejmował również inne przewody i produkty niebędące produktem objętym postępowaniem. W związku z tym ryzyko wzajemnej kompensacji uznano za znaczące. Z powyższych powodów niemożliwe było przeprowadzenie miarodajnej analizy dumpingu w oparciu o sprzedaż unijną produktu objętego postępowaniem dokonywaną przez producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

               (30)

               W przypadku braku wystarczającej wielkości wywozu do Unii, przy określaniu ceny eksportowej uwzględniono wywóz do innych państw trzecich. Ustalono, że producent eksportujący dokonuje wywozu na cztery główne rynki eksportowe, które w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym odpowiadały ponad 50 % sprzedaży eksportowej producenta eksportującego do państw trzecich. Pozostałą część stanowi sprzedaż na 39 innych rynków eksportowych, z których każdemu odpowiadało od 0,1 % do 5 % sprzedaży eksportowej producenta eksportującego. Ceny eksportowe wywozu do tych państw różnią się w bardzo dużym stopniu i odzwierciedlają odmienny charakter poszczególnych rynków. Znaczna część tych różnorodnych czynników (takich jak warunki konkurencji na każdym rynku) nie jest znana. W związku z tym zdecydowano się przeanalizować, czy jako wskaźnika zastępczego dla rynku unijnego nie można by wykorzystać jednego z głównych miejsc przeznaczenia wywozu producenta eksportującego.

               (31)

               Największym rynkiem eksportowym producenta eksportującego są Zjednoczone Emiraty Arabskie („ZEA”); w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym sprzedaż do tego państwa stanowiła 15–18 % sprzedaży eksportowej producenta eksportującego pod względem masy oraz 15–18 % pod względem wartości. W ZEA nie istnieją jednak producenci krajowi produktu objętego postępowaniem. Dlatego państwo to uznaje się je za dość odmienne pod względem struktury gospodarczej w stosunku do rynku unijnego.

               (32)

               Podobnie jak w przypadku przeglądu wygaśnięcia, który doprowadził do przyjęcia rozporządzenia (UE) nr 1283/2014, uznano, że należy przeanalizować sprzedaż producenta eksportującego do Stanów Zjednoczonych („USA”), które stanowiły drugi co do wielkości rynek eksportowy producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Dochodzenie potwierdziło, że rynek USA jest podobnej wielkości co rynek unijny i charakteryzuje się dużą liczbą producentów krajowych, ale również znacznym odsetkiem przywożonych towarów. Potwierdzono także, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na rynku USA obowiązywały niskie stawki ceł przywozowych oraz nie obowiązywały cła antydumpingowe wobec przywozu z Korei, co sprawiło, że był to bardzo konkurencyjny rynek. Rynek USA stanowi ważny kierunek wywozu z Korei w ogóle, a w przypadku producenta eksportującego objętego postępowaniem w szczególności (7–12 % wielkości jego produkcji oraz 11–14 % jego sprzedaży eksportowej w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym).

               (33)

               Dlatego też w oparciu o charakterystykę i specyfikę rynku USA uznano, że w tym konkretnym dochodzeniu państwo to stanowiłoby odpowiednią podstawę do ustalenia ceny eksportowej w przypadku braku dostatecznej wielkości wywozu do Unii. Zweryfikowaną cenę eksportową producenta eksportującego do USA wykorzystano więc do ustalenia ceny eksportowej, skorygowanej do poziomu ceny ex-works poprzez uwzględnienie, w stosownych przypadkach, między innymi kosztów transportu, ceł i podatków.

               (34)

               Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń producent eksportujący zakwestionował fakt, że jego transakcje sprzedaży do Unii nie mogły zostać wykorzystane do ustalenia reprezentatywnej ceny eksportowej, powołując się zarówno na argumenty prawne, jak i faktyczne.

               (35)

               Producent ten twierdził po pierwsze, że cena eksportowa może być uznana przez Komisję za niewiarygodną jedynie w przypadku, gdyby ustalono, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, że miało miejsce powiązanie lub porozumienie kompensacyjne między nim a importerem lub stroną trzecią. We wszystkich innych przypadkach Komisja powinna oprzeć obliczenie dumpingu na (unijnych) cenach eksportowych; w przeciwnym razie stanowiłoby to naruszenie w rozumieniu art. 2.3 Porozumienia antydumpingowego WTO.

               (36)

               W tej kwestii Komisja nie zgadza się z wąską wykładnią art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, która nie znajduje potwierdzenia w orzecznictwie. Nie istnieje żaden element przepisu art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, który nakazywałby organowi prowadzącemu dochodzenie oparcie ustaleń na niereprezentatywnej wielkości sprzedaży eksportowej, której poziom cen nie mógłby w żadnym wypadku być uznany za odpowiedni, biorąc pod uwagę okoliczności wyjaśnione w motywie 29 oraz szczegółowo omówione w niniejszej sekcji. W związku z powyższym argumenty producenta eksportującego powinny zostać oddalone.

               (37)

               Po drugie, wymieniony producent eksportujący twierdził, że zgodnie ze stanem faktycznym jego sprzedaż unijna nie była nieznaczna, zważywszy na liczbę transakcji, rodzajów produktu i państwa członkowskie, których dotyczyła jego rzekoma sprzedaż do Unii w latach 2013 i 2014. Jednakże w okresie dochodzenia przeglądowego producent eksportujący wystawił tylko 14 faktur sprzedaży do Unii. Jak wspomniano w motywie 29 powyżej, ta rzekoma sprzedaż obejmowała ograniczone ilości produktu, czego producent eksportujący nie kwestionował.

               (38)

               Po trzecie, producent eksportujący twierdził, że nie jest istotny fakt, iż jego sprzedaż eksportowa do Unii była przeznaczona dla konkretnych projektów o odrębnych specyfikacjach oraz że dostarczył dowody na to, iż nie miała miejsca wzajemna kompensacja. W tym względzie należy zaznaczyć, iż w ujawnieniu ustaleń stwierdzono, że charakter sprzedaży na rynku unijnym wskazywał, iż istnieje ryzyko wzajemnej kompensacji z innymi produktami; przyznano jednak, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie znaleziono dowodów potwierdzających lub negujących stosowanie wzajemnej kompensacji. Biorąc pod uwagę fakt, że w ujawnieniu ustaleń wzajemną kompensację przedstawiono jedynie jako potencjalne zagrożenie, była ona tylko jednym z elementów, które Komisja uwzględniła przy określaniu reprezentatywności sprzedaży unijnej (zob. motyw 29).

               (39)

               Po czwarte, producent eksportujący twierdził, że zgodnie ze stanem faktycznym Komisja otrzymała dowody na to, że wszystkie towary zostały dopuszczone do swobodnego obrotu na rynku unijnym i że cła antydumpingowe zostały uiszczone lub są należne.

               (40)

               Po ujawnieniu ustaleń producent eksportujący odpowiedział na wezwanie Komisji do wyjaśnienia swojego stanowiska w tej sprawie poprzez odesłanie do dokumentów źródłowych dostępnych Komisji. Dostarczone dokumenty potwierdziły, że w przypadku transakcji obejmujących około połowy wielkości sprzedaży do Unii występowały niewyjaśnione nieprawidłowości dotyczące uiszczania ceł. W szczególności w przypadku transakcji, dla których nie przedstawiono żadnych dowodów w odniesieniu do zapłaty cła antydumpingowego (wynoszącego 44 %), ceny sprzedaży do Unii są w wysokim stopniu niewiarygodne, ponieważ zostały one najprawdopodobniej ustalone w oparciu o błędne założenie, że cła antydumpingowe nie są należne.

               (41)

               Po piąte, przedsiębiorstwo TK Corporation twierdziło, że ze względu na fakt, iż przegląd okresowy został wszczęty przy wykorzystaniu dowodów prima facie dotyczących sprzedaży eksportowej do Unii, które wskazywały na niższy margines dumpingu, obliczenie marginesu dumpingu na podstawie sprzedaży unijnej musiało być możliwe (w ramach ostatecznej oceny dumpingu). Argument ten odrzucono. Po pierwsze, dowody wymagane do wszczęcia przeglądu okresowego z natury różnią się od tych, na których organ dochodzeniowy opiera swoje ustalenia końcowe. Po drugie, dochodzenie wykazało, że sprzedaż ta nie może zostać w sposób ważny wykorzystana ze względu na wszystkie powody omówione w niniejszej części. Należy również zauważyć, że sama możliwość obliczenia marginesu dumpingu nie sprawia, że margines dumpingu jest zgodny ze stosownymi przepisami rozporządzenia podstawowego.

               (42)

               Mając na uwadze fakt, że sprzedaż unijna dokonywana była w tak niewielkich ilościach bezwzględnych i względnych, a ponadto, że istnieją uzasadnione powody, by wątpić w wiarygodność znacznej części tej sprzedaży ze względów innych niż jej wielkość, zarzut, zgodnie z którym Komisja niesłusznie pominęła sprzedaż eksportową do Unii przy ustalaniu ceny eksportowej, zostaje odrzucony.

               (43)

               Wreszcie analiza i ustalenia zawarte w motywach 32 i 33 powyżej, które nie zostały zakwestionowane przez producenta eksportującego, wyraźnie wykazują, że przywiązywano należytą uwagę do skonstruowania ceny eksportowej, a USA można uznać za odpowiednie państwo do celów ustalenia cen eksportowych w przypadku braku wiarygodnych cen unijnych.

         c)   Porównanie

               (44)

               Komisja porównała wartość normalną z ceną eksportową producenta eksportującego na podstawie ceny ex-works.

               (45)

               W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja skorygowała wartość normalną lub cenę eksportową o różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt z tytułu kosztów przewozów lądowych i morskich, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku oraz kosztów dodatkowych.

         d)   Margines dumpingu

               (46)

               W przypadku przedmiotowego producenta eksportującego Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

               (47)

               Na tej podstawie średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wyniósł 32,4 %.

         4.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI

               (48)

               Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała również, czy zmianę okoliczności można w sposób uzasadniony uznać za trwałą.

               (49)

               W tym względzie dochodzenie wykazało, że przedsiębiorstwo TK Corporation rzeczywiście przeprowadziło zmiany strukturalne, które doprowadziły do redukcji kosztów i poprawy wydajności. W szczególności w 2010 r. przedsiębiorstwo uruchomiło drugą fabrykę, a w 2012 r. trzecią. W wyniku znacznego wzrostu mocy produkcyjnych linie produkcyjne i magazynowe mogły zostać zreorganizowane w sposób bardziej efektywny, co umożliwiło znaczną redukcję kosztów. Ta redukcja kosztów miała bezpośredni wpływ na margines dumpingu. Jest mało prawdopodobne, by opisana powyżej okoliczność uległa zmianie w najbliższej przyszłości w sposób, który wpłynąłby na przedstawione ustalenia.

               (50)

               W związku z powyższym opisana zmiana okoliczności może zostać uznana za trwałą, a stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już uzasadnione.

               (51)

               Komitet Obrony Europejskiego Przemysłu Stalowych Łączników Rur Spawanych Doczołowo (ang. Defence Committee of the EU Steel Butt-Welding Fittings Industry) stwierdził, że pomimo zmian strukturalnych, dzięki którym TK Corporation zostało uznane za przedsiębiorstwo redukujące koszty i poprawiające wydajność, jego rentowność (ogólna rentowność przedsiębiorstwa) w latach 2012–2014 nie uległa poprawie. W związku z tym Komitet Obrony Europejskiego Przemysłu Stalowych Łączników Rur Spawanych Doczołowo wyraził wątpliwości odnośnie do trwałego charakteru zmiany okoliczności i ich wpływu na margines dumpingu.

               (52)

               Komisja przeanalizowała ten argument. Należy zauważyć po pierwsze, że kwestia trwałego charakteru zmiany okoliczności jest oceniana w odniesieniu do pierwotnego dochodzenia z 2002 r. Po drugie, rentowność przedsiębiorstwa i jej tendencja zależą od wielu czynników, z których wydajność jest tylko jednym. Po trzecie, jak wspomniano w motywie 49, redukcja dotyczy jedynie kosztów, które mogą zostać powiązane ze zmianami strukturalnymi wspomnianymi w tym samym motywie. Przykładowo, tendencji dotyczących średnich kosztów surowca, kosztów pracy i kosztów energii nie można bezpośrednio powiązać ze wzrostem wydajności spowodowanym uruchomieniem dwóch nowych fabryk. Ponadto Komitet Obrony Europejskiego Przemysłu Stalowych Łączników Rur Spawanych Doczołowo poparł swoją argumentację, odnosząc się do danych dotyczących ogólnej rentowności przedsiębiorstwa TK Corporation, a nie do danych dotyczących produktu objętego postępowaniem. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

         5.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

               (53)

               Zainteresowane strony zostały poinformowane o podstawowych faktach i względach, w oparciu o które zamierzano wnioskować o zmianę stawki cła mającej zastosowanie do producenta eksportującego; miały także możliwość przedstawienia swoich uwag.

               (54)

               W następstwie dochodzenia przeglądowego proponowany zmieniony margines dumpingu i stawka cła antydumpingowego, która miałaby zastosowanie do przywozu produktu objętego dochodzeniem, produkowanego przez przedsiębiorstwo TK Corporation, wynosi 32,4 %.

               (55)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Tabela w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1283/2014 zostaje zmieniona poprzez wprowadzenie następującej treści:

               Państwo

               Przedsiębiorstwo

               Stawka należności celnej (%)

               Kod dodatkowy TARIC

               Republika Korei

               TK Corporation, 1499-1, Songjeong-Dong, Gangseo-Gu, Pusan

               32,4

               C066

               Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

               44,0

               C999

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 3 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 228 z 24.8.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 275 z 16.10.2008, s. 18, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 363/2010 (Dz.U. L 107 z 29.4.2010, s. 1).

      (4)  Dz.U. L 347 z 3.12.2014, s. 17.

      (5)  Dz.U. C 58 z 18.2.2015, s. 9.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1384/2011 z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z trzecim częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2011

text:
               23.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/33

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1384/2011
   z dnia 22 grudnia 2011 r.
   w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z trzecim częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2011
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 187 w związku z art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1239/2011 (2) otwarto stałe zaproszenie do składania ofert na rok gospodarczy 2011/2012 dotyczące przywozu cukru objętego kodem CN 1701 po obniżonej stawce cła.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1239/2011 Komisja ma zdecydować – na podstawie ofert otrzymanych w odpowiedzi na częściowe zaproszenie do składania ofert – o ustaleniu minimalnej stawki cła lub o nieustalaniu tej stawki dla ośmiocyfrowego kodu CN.

               (3)

               Na podstawie ofert otrzymanych w ramach trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną stawkę cła dla niektórych ośmiocyfrowych kodów przypisanych do cukru objętego kodem CN 1701, a dla pozostałych ośmiocyfrowych kodów przypisanych do cukru objętego tym kodem CN nie należy ustalać minimalnej stawki cła.

               (4)

               Aby wywołać szybką reakcję rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie przedmiotowym środkiem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (5)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2011, w którego przypadku termin składania ofert upłynął dnia 21 grudnia 2011 r., dla kodów ośmiocyfrowych przypisanych do cukru objętego kodem CN 1701 ustalono minimalną stawkę cła lub odstąpiono od jej ustalenia, zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 318 z 1.12.2011, s. 4.

      ZAŁĄCZNIK

         Minimalne stawki cła

                  (EUR/t)

                  Ośmiocyfrowy kod CN

                  Minimalna stawka cła

                  1

                  2

                  1701 11 10

                  269,16

                  1701 11 90

                  —

                  1701 12 10

                  X

                  1701 12 90

                  X

                  1701 91 00

                  X

                  1701 99 10

                  —

                  1701 99 90

                  X

                              (—)

                              nie ustalono minimalnej stawki cła (odrzucono wszystkie oferty)

                              (X)

                              brak ofert


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1035/2013 z dnia 24 października 2013 r. w sprawie zatwierdzenia kwasu benzoesowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 3 i 4 Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               25.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 283/31

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1035/2013
   z dnia 24 października 2013 r.
   w sprawie zatwierdzenia kwasu benzoesowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 3 i 4
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Wykaz ten obejmuje kwas benzoesowy.

               (2)

               Kwas benzoesowy został oceniony zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE pod kątem stosowania w produktach typu 3: Produkty biobójcze przeznaczone do utrzymywania higieny weterynaryjnej oraz produktach typu 4: Środki odkażające powierzchnie mające kontakt z żywnością i paszami zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupom produktowym 3 i 4, zdefiniowanym w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (3)

               Niemcy zostały wyznaczone jako państwo pełniące rolę sprawozdawcy i w dniu 3 lutego 2011 r. przedłożyły Komisji sprawozdania właściwego organu wraz z zaleceniami, zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007.

               (4)

               Sprawozdania właściwego organu zostały poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję. Zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 w dniu 27 września 2013 r. wyniki przeglądu zostały włączone do dwóch sprawozdań z oceny przez Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych.

               (5)

               Na podstawie tych sprawozdań z oceny można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające kwas benzoesowy, stosowane jako produkty typu 3 i 4, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE.

               (6)

               Należy zatem zatwierdzić kwas benzoesowy do stosowania w produktach biobójczych typu 3 i 4.

               (7)

               Ponieważ nie poddano ocenie nanomateriałów, zatwierdzenie nie powinno obejmować tych materiałów zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

               (8)

               W przypadku zastosowania w produktach typu 4 nie poddano ocenie stosowania produktów biobójczych zawierających kwas benzoesowy jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Takie materiały mogą wymagać ustanowienia szczegółowych limitów migracji do żywności, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1935/2004. Zatwierdzenie nie powinno zatem obejmować takiego zastosowania, chyba że Komisja ustanowiła wspomniane limity lub stwierdzono zgodnie z odnośnym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne.

               (9)

               Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić państwom członkowskim, zainteresowanym stronom oraz w stosownych przypadkach Komisji przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się kwas benzoesowy jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych typu 3 i 4, z zastrzeżeniem spełnienia wymogów i warunków określonych w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3).

      (3)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nazwa zwyczajowa

                  Nazwa IUPAC
                  Numery identyfikacyjne

                  Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

                  Data zatwierdzenia

                  Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                  Typ produktu

                  Warunki szczegółowe (2)

                  Kwas benzoesowy

                  Nazwa IUPAC: Kwas benzoesowy
                  Nr WE: 200-618-2
                  Nr CAS: 65-85-0

                  990 g/kg

                  1 lipca 2015 r.

                  30 czerwca 2025 r.

                  3

                  W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
                  Udzielanie pozwoleń podlega następującym warunkom:

                              1)

                              w przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania i podjąć odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej;

                              2)

                              w odniesieniu do produktów, które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (3) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), oraz przyjąć wszelkie środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości, które mają zastosowanie.

                  4

                  W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
                  Udzielanie pozwoleń podlega następującym warunkom:

                              1)

                              w przypadku użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania i podjąć odpowiednie środki organizacyjne. W przypadku gdy narażenie nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków, produkty stosuje się przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej;

                              2)

                              w odniesieniu do produktów, które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009 lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005, oraz przyjąć wszelkie środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości, które mają zastosowanie;

                              3)

                              produktów zawierających kwas benzoesowy nie należy stosować jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004, chyba że Komisja ustanowiła szczegółowe limity migracji kwasu benzoesowego do żywności lub stwierdzono zgodnie z odnośnym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne.

         (1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznaczała minimalny stopień czystości substancji czynnej stosowany do dokonywania oceny zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją czynną.

         (2)  Do celów wdrożenia wspólnych zasad załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 treść sprawozdań z oceny i wnioski z nich są dostępne na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

         (4)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG, Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/965 z dnia 22 czerwca 2015 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

text:
               23.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/36

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/965
   z dnia 22 czerwca 2015 r.
   określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 czerwca 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2015 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

               (3)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 536/2007 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 czerwca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr porządkowy

                  Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają zostać dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r.
                  (w kg)

                  09.4169

                  5 336 250


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/961 z dnia 22 czerwca 2015 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii

text:
               23.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/961
   z dnia 22 czerwca 2015 r.
   dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 stycznia 2012 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 36/2012.

               (2)

               Z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów podlegających środkom ograniczającym, zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012, należy usunąć jedną osobę.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 16 z 19.1.2012, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Z wykazu zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012 usuwa się następującą osobę oraz dotyczący jej wpis:
      A.   Osoby

                  12.

               Fawwaz (
                     ) Al-Assad (
                     )


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/272 z dnia 16 lutego 2017 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1331/2011 wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz poddające ten przywóz rejestracji

text:
               17.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 40/64

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/272
   z dnia 16 lutego 2017 r.
   wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1331/2011 wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz poddające ten przywóz rejestracji
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5,
   po poinformowaniu państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   WNIOSEK

               (1)

               Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała złożony na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (UE) 2016/1036 („rozporządzenie podstawowe”) wniosek o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz poddanie tego przywozu rejestracji.

               (2)

               Wniosek został złożony w dniu 3 stycznia 2017 r. przez Komitet Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej (Defence Committee of the Seamless Stainless Steel Tubes Industry of the European Union) („wnioskodawca”).

         B.   PRODUKT

               (3)

               Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie środków, są niektóre przewody rurowe i rury, bez szwu, ze stali nierdzewnej („SSSPT”) (inne niż z zamocowanymi łącznikami, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych). Aktualnie jest on objęty kodami CN: 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 i ex 7304 90 00 i pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Jest to produkt, w odniesieniu do którego obecnie obowiązujące środki mają zastosowanie.

               (4)

               Dochodzeniem objęty jest taki sam produkt, jak ten określony w poprzednim motywie, ale wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, objęty obecnie tym samym kodem CN co produkt objęty postępowaniem („produkt objęty dochodzeniem”).

         C.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (5)

               Środkami obecnie obowiązującymi, które być może są obchodzone, są środki antydumpingowe wprowadzone na mocy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1331/2011 (2) („obowiązujące środki”).

         D.   PODSTAWA WNIOSKU

               (6)

               Wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie wskazujące, iż środki antydumpingowe wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem są obchodzone poprzez przywóz produktu objętego dochodzeniem wysyłany z Indii.

               (7)

               Przedstawione dowody są następujące:

               (8)

               We wniosku wskazano, że po wprowadzeniu środków w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem zaszła istotna zmiana w strukturze handlu obejmującego wywóz z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii do Unii oraz że nie ma innego wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia tej zmiany niż nałożenie cła.

               (9)

               Zmiana ta zdaje się wynikać z wysyłania produktu objętego postępowaniem poprzez Indie do Unii (po przeprowadzeniu działań wykończeniowych lub nie). Wnioskodawca przedstawił wystarczające dowody prima facie wskazujące, że wartość dodana w trakcie działań wykończeniowych nie przekracza 25 % kosztów produkcji.

               (10)

               Ponadto wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie wskazujące, iż skutki naprawcze obowiązujących środków antydumpingowych wprowadzonych w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny. Wydaje się, że znaczne wielkości przywozu produktu objętego dochodzeniem zastąpiły przywóz produktu objętego postępowaniem. Ponadto istnieją wystarczające dowody prima facie potwierdzające, że przywóz produktu objętego dochodzeniem dokonywany jest po cenach niższych od ceny niewyrządzającej szkody ustalonej w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków.

               (11)

               Ponadto wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie wskazujące, iż ceny produktu objętego dochodzeniem są cenami dumpingowymi w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej poprzednio dla produktu objętego postępowaniem.

               (12)

               Jeżeli podczas dochodzenia zidentyfikowane zostaną praktyki objęte art. 13 rozporządzenia podstawowego, inne niż przeładunek i montaż, mające na celu obejście środków poprzez Indie, dochodzenie może objąć również takie praktyki.

         E.   PROCEDURA

               (13)

               W związku z powyższym Komisja stwierdziła, iż istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz poddanie rejestracji przywozu produktów objętych dochodzeniem zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         a)   Kwestionariusze

               (14)

               W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do znanych eksporterów/producentów w Indiach oraz znanych zrzeszeń eksporterów/producentów w ChRL, do znanych importerów i znanych zrzeszeń importerów w Unii oraz do władz Indii i ChRL. Informacje, w stosownych przypadkach, mogą pochodzić również od przemysłu unijnego.

               (15)

               W każdym przypadku wszystkie zainteresowane strony powinny skontaktować się z Komisją niezwłocznie, ale nie później niż w terminie określonym w art. 3 niniejszego rozporządzenia, i wystąpić o kwestionariusz w terminie określonym w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, biorąc pod uwagę fakt, że termin określony w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia dotyczy wszystkich zainteresowanych stron.

               (16)

               Władze Indii i ChRL zostaną poinformowane o wszczęciu dochodzenia.

         b)   Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

               (17)

               Wszystkie zainteresowane strony wzywa się do przedstawienia opinii na piśmie, a także dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpią one z pisemnym wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.

         c)   Zwolnienie z wymogu rejestracji przywozu lub podlegania środkom

               (18)

               Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przywóz produktu objętego dochodzeniem może zostać zwolniony z rejestracji lub środków, jeżeli nie stanowi on obejścia środków.

               (19)

               Ponieważ możliwe obchodzenie może występować poza Unią, zwolnienia mogą zostać przyznane, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, producentom produktów objętych dochodzeniem w Indiach, którzy mogą wykazać, że nie są powiązani (3) z jakimkolwiek producentem podlegającym środkom (4), oraz w odniesieniu do których ustalono, że nie uczestniczą w praktykach mających na celu obejście środków, określonych w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego. Producenci zainteresowani otrzymaniem zwolnienia powinni przedłożyć wniosek należycie poparty dowodami w terminie wskazanym w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

         F.   REJESTRACJA

               (20)

               Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przywóz produktów objętych dochodzeniem zostaje poddany rejestracji w celu dopilnowania, by, jeśli w wyniku postępowania zostanie stwierdzone obchodzenie środków, cła antydumpingowe mogły być pobrane w odpowiedniej wysokości od dnia wprowadzenia rejestracji tego przywozu.

         G.   TERMINY

               (21)

               W interesie dobrego zarządzania należy określić terminy, w których:

                           —

                           zainteresowane strony mogą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie na piśmie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszelkie inne informacje, które mają zostać uwzględnione podczas dochodzenia,

                           —

                           producenci z Indii mogą złożyć wniosek o zwolnienie przywozu z wymogu rejestracji lub podlegania środkom,

                           —

                           zainteresowane strony mogą złożyć pisemny wniosek o przesłuchanie przez Komisję.

               (22)

               Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych, ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym, jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w terminie określonym w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

         H.   BRAK WSPÓŁPRACY

               (23)

               W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

               (24)

               W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie są brane pod uwagę, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

               (25)

               Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

               (26)

               Niedostarczenie informacji w formie skomputeryzowanej nie jest traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że przedstawienie informacji w wymaganej formie wiązałoby się dla niej z nieuzasadnionymi wysokimi kosztami lub byłoby dla niej zbyt dużym obciążeniem. Strona ta powinna niezwłocznie skontaktować się z Komisją.

         I.   HARMONOGRAM DOCHODZENIA

               (27)

               Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w terminie dziewięciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

         J.   PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH

               (28)

               Zaznacza się, że wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5).

         K.   RZECZNIK PRAW STRON

               (29)

               Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.

               (30)

               Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Rzecznik praw stron umożliwi także zorganizowanie przesłuchania z udziałem stron pozwalającego na przedstawienie różnych stanowisk i odpierających je argumentów.

               (31)

               Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/trade/trade-policy-and-you/contacts/hearing-officer/,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1036 wszczyna się dochodzenie w celu stwierdzenia, czy przywóz do Unii niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, obecnie objętych kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 22 00, ex 7304 24 00, ex 7304 41 00, ex 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 i ex 7304 90 00, wysyłanych z Indii (kody TARIC: 7304110011, 7304110019, 7304220021, 7304220029, 7304240021, 7304240029, 7304410091, 7304491091, 7304499391, 7304499591, 7304499991 i 7304900091), zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii, stanowi obejście środków nałożonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1331/2011.
   Artykuł 2
   Na podstawie art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036 organy celne podejmują właściwe kroki w celu rejestrowania przywozu do Unii określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia.
   Okres obowiązkowej rejestracji wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Komisja, w drodze rozporządzenia, może nakazać organom celnym zaprzestania rejestrowania przywozu do Unii produktów wytwarzanych przez producentów, którzy złożyli wnioski o zwolnienie z wymogu rejestracji i co do których ustalono, że spełniają warunki wymagane do przyznania zwolnienia.
   Artykuł 3
   1.   Wnioski o kwestionariusze należy składać do Komisji w terminie 15 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   2.   Zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić na piśmie swoje stanowisko i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wszelkie inne informacje w terminie 37 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, o ile nie wskazano inaczej.
   3.   Producenci w Indiach ubiegający się o zwolnienie przywozu z wymogu rejestracji lub podlegania środkom powinni przedłożyć wniosek należycie poparty dowodami w tym samym terminie 37 dni.
   4.   Zainteresowane strony mogą również składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w tym samym terminie 37 dni.
   5.   Informacje przekazywane Komisji dla celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu muszą być wolne od praw autorskich. Przed przekazaniem Komisji informacji lub danych, które są objęte prawami autorskimi osób trzecich, zainteresowane strony muszą zwrócić się do właściciela praw autorskich o udzielenie specjalnego zezwolenia wyraźnie umożliwiającego: a) wykorzystanie przez Komisję tych informacji i danych dla celów niniejszego postępowania dotyczącego ochrony handlu; oraz b) udostępnienie tych informacji i danych zainteresowanym stronom niniejszego dochodzenia w formie umożliwiającej im wykonywanie ich prawa do obrony.
   6.   Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym rozporządzeniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited” (6).
   7.   Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036 zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie poufne informacje mogą zostać pominięte.
   8.   Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, pocztą elektroniczną, z wyjątkiem obszernych odpowiedzi, które należy przekazać na płycie CD-ROM lub DVD osobiście lub listem poleconym. Komunikując się za pośrednictwem poczty elektronicznej, zainteresowane strony wyrażają akceptację zasad dotyczących oświadczeń w formie elektronicznej, które zostały zawarte w dokumencie zatytułowanym „CORRESPONDENCE WITH THE EUROPEAN COMMISSION IN TRADE DEFENCE CASES” („Korespondencja z Komisją Europejską w sprawach dotyczących ochrony handlu”), opublikowanym na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pod adresem: http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/june/tradoc_148003.pdf.
   Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie za pomocą poczty elektronicznej, chyba że strony te wyraźne zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń za pomocą poczty elektronicznej, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami.
   Adres Komisji do celów korespondencji:

               European Commission

               Directorate-General for Trade

               Directorate H

               Office: CHAR 04/039

               1049 Bruxelles/Brussel

               BELGIQUE/BELGIË

               E-mail: TRADE-R670-SSSPT-CIRC@ec.europa.eu

         Artykuł 4
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1331/2011 z dnia 14 grudnia 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 6).

      (3)  Zgodnie z art. 127 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558) za powiązane uznaje się osoby tylko wówczas, gdy: a) jedna jest urzędnikiem lub dyrektorem w firmie drugiej osoby; b) są one prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej; c) jedna jest pracodawcą, a druga pracownikiem; d) osoba trzecia bezpośrednio lub pośrednio, jest właścicielem co najmniej 5 % akcji lub udziałów z prawem głosu obu osób lub co najmniej tyle takich akcji lub udziałów kontroluje bądź posiada; e) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugą; f) obie znajdują się pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą trzeciej osoby; g) wspólnie kontrolują, bezpośrednio lub pośrednio, osobę trzecią; lub h) są członkami rodziny. Za członków rodziny uważa się wyłącznie osoby pozostające ze sobą w którymkolwiek z wymienionych poniżej stosunków: (i) mąż i żona; (ii) rodzice i dzieci; (iii) bracia i siostry (rodzeni lub przyrodni); (iv) dziadkowie i wnuki; (v) wuj lub ciotka i bratanek lub siostrzeniec oraz bratanica lub siostrzenica; (vi) teściowie i zięć lub synowa; (vii) szwagier i szwagierka. W tym kontekście „osoba” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną.

      (4)  Jednak nawet jeżeli producenci są powiązani w wyżej wymieniony sposób z przedsiębiorstwami podlegającymi obowiązującym środkom wprowadzonym wobec przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, zwolnienie może zostać przyznane, jeśli brak jest dowodów na to, że powiązanie z przedsiębiorstwami podlegającymi pierwotnym środkom zostało ustanowione lub wykorzystane w celu obejścia środków pierwotnych.

      (5)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (6)  Dokument oznakowany „Limited” jest uważany za dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1281/2011 z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z pierwszym częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2011

text:
               9.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 327/60

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1281/2011
   z dnia 8 grudnia 2011 r.
   w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z pierwszym częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2011
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 187 w związku z art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1239/2011 (2) otwarto stałe zaproszenie do składania ofert na rok gospodarczy 2011/2012 dotyczące przywozu cukru objętego kodem CN 1701 po obniżonej stawce cła.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1239/2011 Komisja ma zdecydować – na podstawie ofert otrzymanych w odpowiedzi na częściowe zaproszenie do składania ofert – o ustaleniu minimalnej stawki cła lub o nieustalaniu tej stawki dla ośmiocyfrowego kodu CN.

               (3)

               Na podstawie ofert otrzymanych w ramach pierwszego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną stawkę cła dla niektórych ośmiocyfrowych kodów przypisanych do cukru objętego kodem CN 1701, a dla pozostałych ośmiocyfrowych kodów przypisanych do cukru objętego tym kodem CN nie należy ustalać minimalnej stawki cła.

               (4)

               Aby wywołać szybką reakcję rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie przedmiotowym środkiem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (5)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do pierwszego częściowego zaproszenia do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1239/2011, w którego przypadku termin składania ofert upłynął dnia 7 grudnia 2011 r., dla kodów ośmiocyfrowych przypisanych do cukru objętego kodem CN 1701 ustalono minimalną stawkę cła lub odstąpiono od jej ustalenia, zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 318 z 1.12.2011, s. 4.

      ZAŁĄCZNIK

         Minimalne stawki cła

                  (EUR/t)

                  Ośmiocyfrowy kod CN

                  Minimalna stawka cła

                  1

                  2

                  1701 11 10

                  252,50

                  1701 11 90

                  —

                  1701 12 10

                  X

                  1701 12 90

                  X

                  1701 91 00

                  X

                  1701 99 10

                  —

                  1701 99 90

                  X

                              (—)

                              nie ustalono minimalnej stawki cła (odrzucono wszystkie oferty)

                              (X)

                              brak ofert