title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 181/2014 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących kontroli, powiadomień i sprawozdań rocznych oraz zmian w programie na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 27.6.2018 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 181/2014 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących kontroli, powiadomień i sprawozdań rocznych oraz zmian w programie na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006
                  1
               , w szczególności jego art. 6 ust. 2, art. 7 akapit drugi, art. 11 ust. 3 i art. 13 ust. 1,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Doświadczenia zdobyte w związku ze stosowaniem rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 181/2014
                  2
                pokazały, że niektóre przepisy dotyczące kontroli, powiadomień i sprawozdań rocznych wymagają uproszczenia i doprecyzowania.

               (2)Art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 ustanawia przepisy dotyczące świadectw pomocy i wypłaty pomocy w odniesieniu do produktów dostarczanych z Unii. Art. 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239
                  3
                zobowiązuje do korzystania z numeru rejestracyjnego i identyfikacyjnego przedsiębiorcy („numer EORI”) w przypadku pozwoleń na przywóz. Należy przewidzieć taki sam wymóg w przypadku świadectw pomocy objętych przepisem art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014.

               (3)Art. 13 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 ustanawia przepisy dotyczące administracyjnych i bezpośrednich kontroli wprowadzania, wywozu i wysyłki produktów rolnych. Należy rozdzielić kontrole bezpośrednie w odniesieniu do wprowadzania od kontroli bezpośrednich w odniesieniu do wywozu i wysyłki. Brzmienie tego artykułu powinno wyraźnie wskazywać na obowiązek stosowania reprezentatywnej próby podczas przeprowadzania kontroli operacji wywozu i wysyłki, o których mowa w sekcji 3 tego rozporządzenia.

               (4)Art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 ustanawia zasady ogólne dotyczące kontroli w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy w ramach środków wsparcia na rzecz lokalnych produktów rolnych. Biorąc pod uwagę różnorodność i odmienne poziomy złożoności działań w ramach tych środków oraz w celu dalszego zapewnienia, by wszystkie obszary wydatków zostały pokryte i proporcjonalnie uwzględnione w próbie, konieczne jest sprecyzowanie, że właściwe organy powinny przeprowadzać kontrole na miejscu na poziomie każdego działania w odniesieniu do przynajmniej 5 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba powinna ponadto obejmować przynajmniej 5 % kwoty, na którą opiewa pomoc w odniesieniu do każdego działania.

               (5)Art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 zawiera przepisy dotyczące wyboru wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu. Ze względu na to, że na mniejszych wyspach Morza Egejskiego może istnieć niewielka liczba wnioskodawców, Grecja powinna mieć możliwość wyboru tylko jednego wnioskodawcy.

               (6)Art. 30 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 wymaga, aby niektóre dane dotyczące bilansu szczególnego systemu dostaw były zgłaszane na koniec każdego kwartału danego roku. Częstotliwość ta jest uciążliwa i powiadomienie jedynie raz w roku uznaje się za wystarczające.

               (7)Art. 31 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 określa elementy, które należy zawrzeć w sprawozdaniu rocznym dotyczącym wdrażania środków. W swoim sprawozdaniu z dnia 15 grudnia 2016 r.
                  4
                Komisja stwierdziła, że treść sprawozdania rocznego powinna zostać doprecyzowana i uproszczona, aby ułatwić proces sprawozdawczy. Wskazana jest zatem zmiana obowiązków sprawozdawczych i zapewnienie nowej struktury sprawozdania rocznego, a odnośne szczegóły powinny zostać określone w nowym załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014.

               (8)Art. 32 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 określa procedury wprowadzania zmian do programu. Biorąc pod uwagę doświadczenie zgromadzone w trakcie stosowania tych procedur, należy je uprościć w celu zapewnienia większej elastyczności i lepszego dostosowania do faktycznego kontekstu systemu dostaw i warunków lokalnych panujących w rolnictwie. W związku z tym należy wprowadzić wymóg, aby zmiany, o których mowa w art. 32 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, były przedstawiane w tym samym czasie do dnia 31 lipca.

               (9)Ogólnie rzecz biorąc, zmiany wprowadzane do programu nie wymagają formalnego zatwierdzenia przez Komisję. Należy zmienić brzmienie art. 32 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 w celu wyrażenia tej zasady w bardziej wyraźny sposób.

               (10)Jednakże „duże” zmiany w programie objęte art. 32 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 wymagają formalnego zatwierdzenia przez Komisję. W oparciu o doświadczenia związane z tą procedurą, konieczne jest wydłużenie terminu na zatwierdzenie do pięciu miesięcy od zgłoszenia zmiany. Ponadto, w celu uproszczenia procedury, formalne zatwierdzenie przez Komisję powinno zostać ograniczone do pierwszego przypadku, który obecnie wchodzi w zakres tego przepisu.

               (11)Art. 32 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 dotyczy „nieznacznych” zmian. W celu ułatwienia procedury wprowadzania dostosowań finansowych w państwie członkowskim, termin zgłaszania dostosowań w granicach 20 % przydziału finansowego powinien zostać przedłużony do dnia 31 maja.

               (12)Ponadto definicja „środka” zawarta w art. 32 ust. 5 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 powinna zostać uproszczona.

               (13)Kilka rozporządzeń Komisji uchylono i zastąpiono rozporządzeniami delegowanymi i wykonawczymi. Ze względu na przejrzystość i pewność prawa należy zaktualizować odesłania do tych rozporządzeń. Szczególnie w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz odesłania do rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008
                  5
                należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1237
                  6
                oraz rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

               (14)Odnośnie do powiadomień Komisji odesłania do rozporządzenia Komisji (WE) nr 792/2009
                  7
                należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1183
                  8
                oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185
                  9
               .

               (15)W odniesieniu do przepisów opartych na rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013
                  10
                odesłania do rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009
                  11
                należy zastąpić odesłaniami do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 640/2014
                  12
                oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 809/2014
                  13
               .

               (16)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 181/2014.

               (17)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 181/2014 wprowadza się następujące zmiany:

               1)art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2. Świadectwa pomocy sporządza się na podstawie wzoru pozwolenia na przywóz określonego w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239*.

               Art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1237** oraz art. 2, art. 3, art. 4 ust. 1, art. 5, art. 7 i art. 13–16 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 stosuje się odpowiednio, nie naruszając przepisów niniejszego rozporządzenia.

               Odpowiednio stosuje się ujemną tolerancję przewidzianą w art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

               * Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44).

               ** Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).”;

               2)w art. 10 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

                  „Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183* oraz rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1185**.

               * Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100).

               ** Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień i dokumentów oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 113).”;

               3)art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

               „2. Kontrole bezpośrednie przeprowadzane na mniejszych wyspach Morza Egejskiego podczas wprowadzania produktów rolnych dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 5 % świadectw okazanych zgodnie z art. 7.

               Kontrole bezpośrednie przeprowadzane na mniejszych wyspach Morza Egejskiego przy wywozie lub wysyłce przewidzianych w sekcji 3 dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 5 % operacji w oparciu o profile ryzyka ustalone przez Grecję.

               Do tych kontroli bezpośrednich stosuje się odpowiednio rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008*.

               Dodatkowo, w szczególnych przypadkach Komisja może zażądać objęcia kontrolami bezpośrednimi innego odsetka świadectw lub operacji.

               * Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie monitorowania na podstawie kontroli bezpośrednich wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty (Dz.U L 339 z 18.12.2008, s. 53).”;

               4)w art. 20 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

               „Na podstawie analizy ryzyka zgodnie z art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia właściwe organy przeprowadzają wyrywkowe kontrole na miejscu, w przypadku każdego działania, w odniesieniu do przynajmniej 5 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba obejmuje ponadto przynajmniej 5 % kwoty, na którą opiewa pomoc w odniesieniu do każdego działania.”;

               5)w art. 22 ust. 1 akapit drugi dodaje się następujące zdanie:

               „Jeżeli minimalna liczba wnioskodawców ubiegających się o pomoc i podlegających kontroli na miejscu jest niższa niż 12, Grecja wybiera losowo co najmniej jednego wnioskodawcę.”;

               6)art. 26 i art. 27 otrzymują brzmienie:

               „Artykuł 26

               Odzyskiwanie nienależnych wypłat oraz kary

               1. W przypadku wypłat nienależnych stosuje się odpowiednio art. 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 809/2014*

               .

               2. Jeżeli nienależnych wypłat dokonano na skutek fałszywych deklaracji lub przedstawienia fałszywych dokumentów bądź poważnego zaniedbania ze strony wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc, stosuje się kary w wysokości nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.

               Artykuł 27

               Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne

                  W przypadkach działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, stosuje się odpowiednio art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014.

               * Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

               ** Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 48).”;

               7)w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

               a)w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

               (i)w akapicie pierwszym zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

               „1. W odniesieniu do szczególnego systemu dostaw właściwe organy przesyłają Komisji, nie później niż dnia 31 maja każdego roku, następujące informacje dotyczące operacji przeprowadzonych w poprzednim roku w odniesieniu do bilansu dostaw roku kalendarzowego odniesienia, w podziale na produkty, kody CN oraz, w stosownych przypadkach, miejsca przeznaczenia poszczególnych produktów:”;

               (ii)w akapicie drugim skreśla się zdanie drugie;

               b)ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

               „3. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.

               4. Powiadomienia, o których mowa w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, również przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

               8)art. 31 otrzymuje brzmienie:

               „Artykuł 31

               Sprawozdanie roczne

               1. Struktura i treść sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, są zgodne z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

               2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przedkłada się Komisji zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

               9)w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

               a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

               „1.Zmiany, które mają być wprowadzone do programu wsparcia, o którym mowa w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 229/2013 przedkłada się Komisji raz na rok kalendarzowy, z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności. Zmiany przesyła się Komisji nie później niż do dnia 31 lipca roku poprzedzającego ich stosowanie. Zmiany są właściwie umotywowane, a w szczególności zawierają następujące informacje:

               a)przyczyny ewentualnych trudności we wdrażaniu, uzasadniające zmianę programu;

               b)oczekiwane skutki zmiany;

               c)wpływ na finansowanie i warunki kwalifikowalności.

               Nie naruszając art. 51 i art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, Komisja informuje Grecję, jeżeli uzna, że zmiany nie są zgodne z przepisami Unii, w szczególności z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.

               Zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym o nich powiadomiono. W przypadku gdy konieczne jest wcześniejsze stosowanie, zmiany takie można stosować wcześniej, o ile Komisja nie wyrazi sprzeciwu.

               2.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, Komisja osobno ocenia poszczególne zmiany proponowane przez Grecję polegające na wprowadzeniu do ogólnego programu nowych grup produktów, które mają być wspierane w ramach szczególnego systemu dostaw, lub nowych środków na rzecz lokalnej produkcji rolnej. Komisja podejmuje decyzję o ich zatwierdzeniu najpóźniej w terminie pięciu miesięcy od ich przedłożenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.

               Zatwierdzone w ten sposób zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku przedstawienia wniosku w sprawie zmiany lub od daty wyraźnie wskazanej w decyzji zatwierdzającej.”;

               b) ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

               „b)w odniesieniu do wszystkich środków – dostosowania w granicach 20 % przydziału finansowego przeznaczonego na każdy poszczególny środek, bez uszczerbku dla pułapów finansowych przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, pod warunkiem że takie dostosowania zostaną zgłoszone nie później niż dnia 31 maja roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy zmiana przydzielonych środków finansowych;”;

               c)w ust. 5 lit. a) otrzymuje brzmienie:

               a) „środek” oznacza zgrupowanie działań niezbędnych do osiągnięcia jednego lub większej liczby celów programu, stanowiące linię budżetową, dla której przydział środków finansowych określono w tabeli finansowania, o której mowa w art. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 229/2013;”;

               d)ust. 6 otrzymuje brzmienie:

               „6.Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185.”;

               10)dodaje się załącznik III, którego tekst określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 27.6.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41.

                     (2)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 181/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 63 z 4.3.2014, s. 53).

                     (3)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44).

                     (4)

                        Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie realizacji programu szczególnych środków dotyczących rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (SAI) (COM(2016) 796 final).

                     (5)

                     Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych

                   (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).

                     (6)

                        Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).

                     (7)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

                     (8)

                        Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100).

                     (9)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień i dokumentów oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 113).

                     (10)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

                     (11)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 65).

                     (12)

                        Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 48).

                     (13)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

    ---documentbreak---

               PL

               ZAŁĄCZNIK

               „Załącznik III

               Struktura i treść sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 31

               Struktura i treść sprawozdania za poprzedni rok przedstawia się następująco:

               1.
                     OGÓLNY KONTEKST W POPRZEDNIM ROKU

               1.1.
                     Kontekst społeczno-ekonomiczny.

               1.2.
                     Sytuacja sektora rolnictwa i jego rozwój.

               2.
                     FIZYCZNA I FINANSOWA REALIZACJA ŚRODKÓW I DZIAŁAŃ

               2.1.
                     Ogólna tabela z danymi finansowymi dotyczącymi wspierania lokalnej produkcji i szczególnego systemu dostaw, w tym wstępny przydział dla każdego środka i działania, jak również faktyczne wydatki oraz – w stosownych przypadkach – wszelka pomoc państwa udzielana zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.

               2.2.
                     Kompleksowy opis fizycznej i finansowej realizacji każdego środka i działania, w tym pomocy technicznej, obejmujący:

               a)
                     w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw: dane i analizę rocznego bilansu dostaw dla mniejszych wysp Morza Egejskiego;

               b)
                     w odniesieniu do wspierania lokalnej produkcji: dane i analizę fizycznej i finansowej realizacji każdego środka i działania wymienionego w programie, zawierające takie dane jak liczba beneficjentów, liczba zwierząt objętych płatnościami, obszary kwalifikujące się lub liczba gospodarstw objętych pomocą. W stosownych przypadkach do danych dołącza się prezentację i analizę sektora, którego dotyczy dany środek.

               3.
                     WYKONANIE PROGRAMU W POPRZEDNIM ROKU

               3.1.
                     Stan zaawansowania środków i działań na rzecz osiągnięcia celów szczegółowych i priorytetów programu oraz celów ogólnych określonych w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013:

               a)
                     rozwój i analiza krajowych wskaźników określających cele szczegółowe programu i ocena stopnia, w jakim zostały osiągnięte wyznaczone cele szczegółowe przypisane do każdego środka ujętego w programie;

               b)
                     w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw: informacje dotyczące sposobu przenoszenia korzyści, jak również informacje o wprowadzonych środkach i kontrolach przeprowadzonych w celu zapewnienia przekazania korzyści zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia;

               c)
                     w odniesieniu do szczególnego systemu dostaw: analiza proporcjonalności pomocy w stosunku do dodatkowych kosztów związanych z transportem na mniejsze wyspy Morza Egejskiego oraz w przypadku produktów przeznaczonych do przetworzenia i wykorzystania jako środki produkcji rolnej, dodatkowe koszty związane z wyspiarskim charakterem i peryferyjnym położeniem;

               d)
                     roczne dane dotyczące wspólnych wskaźników efektywności, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia, oraz ich analizę, w szczególności w stosunku do osiągnięcia ogólnych celów określonych w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.

               3.2.
                     Wnioski z analizy dotyczącej adekwatności strategii realizacji środków oraz możliwości jej poprawy w celu osiągnięcia celów programu.

               4.
                     ZARZĄDZANIE PROGRAMEM

               4.1.
                     Krótkie podsumowanie ewentualnych problemów napotkanych podczas zarządzania środkami i ich realizacji w danym roku.

               4.2.
                     Dane statystyczne dotyczące kontroli przeprowadzonych przez właściwe organy i wszelkich nałożonych kar. Wszelkie dodatkowe informacje, które mogą być przydatne do zrozumienia przedstawionych danych.

               5.
                     ZMIANY

               Krótki opis wszelkich zmian w programie w trakcie danego roku oraz ich uzasadnienie.”


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy, w tym ustaleń językowych, dotyczących obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 28.3.2019 r.

               zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy, w tym ustaleń językowych, dotyczących obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG
                  1
               , w szczególności jej art. 20 ust. 5,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Dyrektywa 2011/16/UE zmieniona dyrektywą Rady (UE) 2018/822
                  2
                przewiduje obowiązkową automatyczną wymianę informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych. Do takiej wymiany informacji należy stosować standardowy formularz, w tym ustalenia językowe.

               (2)Należy zatem zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378
                  3
                w celu zapewnienia takiego standardowego formularza.

               (3)Art. 20 ust. 5 akapit drugi dyrektywy 2011/16/UE stanowi, że standardowy formularz obejmuje wyłącznie elementy podlegające wymianie informacji wymienionych w art. 8ab ust. 14 dyrektywy 2011/16/UE oraz inne powiązane, związane z tymi elementami pola, niezbędne do osiągnięcia celów art. 8ab tej dyrektywy. W celu zapewnienia skuteczności obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych, zwłaszcza w przypadku, gdy do przekazania informacji zobowiązany jest więcej niż jeden pośrednik lub właściwy podatnik, kluczowe znaczenie ma włączenie dodatkowego pola zawierającego numer referencyjny podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia transgranicznego. Jeżeli więcej niż jeden pośrednik lub odpowiedni podatnik zobowiązany jest do przekazania informacji, na wszystkich wymianach dotyczących tego samego ustalenia powinien figurować jeden numer referencyjny, tak aby można było powiązać te wymiany z konkretnym uzgodnieniem w centralnej bazie danych.

               (4)Ze względu na spójność i pewność prawa datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia należy dostosować do daty rozpoczęcia stosowania określonej w art. 2 ust. 1 akapit drugi dyrektywy (UE) 2018/822.

               (5)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej w Dziedzinie Opodatkowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2378 wprowadza się następujące zmiany:

               1) dodaje się art. 2e w brzmieniu:

               „Artykuł 2e

               Standardowe formularze, w tym ustalenia językowe, do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

               1.W odniesieniu do formularzy, których stosowanie przewidziano, »element« i »pole« oznaczają miejsce na formularzu, w którym mogą być zapisywane informacje objęte wymianą informacji na podstawie dyrektywy 2011/16/UE.

               2.Formularz, który ma być stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych na podstawie art. 8ab dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem XIII do niniejszego rozporządzenia.

               3.Kluczowymi elementami, o których mowa w art. 20 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2011/16/UE, są elementy wymienione w art. 8ab ust. 14 lit. b), c) i e) tej dyrektywy, a ustalenia językowe do tych kluczowych elementów są takie same jak elementy określone w art. 2a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

               2) Załącznik do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik XIII.

               Artykuł 2

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 28.3.2019 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

                     (2)

                        Dyrektywa Rady (UE) 2018/822 z dnia 25 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych (Dz.U. L 139 z 5.6.2018, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012 (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 19).

    ---documentbreak---

               PL

               ZAŁĄCZNIK

               „ZAŁĄCZNIK XIII

               Formularz, o którym mowa w art. 2e

               Formularz do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych na podstawie art. 8ab dyrektywy 2011/16/UE zawiera, oprócz elementów wymienionych w art. 8ab ust. 14 tej dyrektywy, następujące pole:

               (a)Numer referencyjny podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych.”.