title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 536/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

text:
               22.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 536/2012
   z dnia 21 czerwca 2012 r.
   ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 162 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że różnica między cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 lit. s) i wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami w Unii może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towarów wymienionych w części V załącznika XX do tego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (UE) nr 578/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (3)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 578/2010 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (4)

               Artykuł 162 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

               (5)

               Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 346/2012 (3). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

               (6)

               Aby zapobiec zakłóceniu obecnej sytuacji rynkowej, zapobiec spekulacjom na rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (7)

               Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Stawki refundacji, mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 578/2010 i w części XIX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 346/2012.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         Daniel CALLEJA

            Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 171 z 6.7.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 108 z 20.4.2012, s. 34.

      ZAŁĄCZNIK

         Stawki refundacji obowiązujące od dnia 22 czerwca 2012 r. do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Wyszczególnienie

                  Miejsce przeznaczenia (1)

                  Stawki refundacji

                  0407

                  Jaja ptasie w skorupkach, świeże, konserwowane lub gotowane:

                  – Pozostałe świeże jaja:

                  0407 21 00

                  – – Ptactwa z gatunku Gallus domesticus:

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  9,50

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 29

                  – – Pozostałe

                  0407 29 10

                  – – – Drobiu, innego niż ptactwa z gatunku Gallus domesticus

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  9,50

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0407 90

                  – Pozostałe:

                  0407 90 10

                  – – Drobiu

                              a)

                              przy wywozie owoalbuminy objętej kodami CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

                  02

                  0,00

                  03

                  9,50

                  04

                  0,00

                              b)

                              przy wywozie innych towarów

                  01

                  0,00

                  0408

                  Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, mrożone lub inaczej zakonserwowane, zawierające lub niezawierające cukru lub innego środka słodzącego:

                  – Żółtko jaj:

                  0408 11

                  – – Suszone:

                  ex 0408 11 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  0408 19

                  – – Pozostałe:

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  ex 0408 19 81

                  – – – – W płynie:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  ex 0408 19 89

                  – – – – Mrożone:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  – Pozostałe:

                  0408 91

                  – – Suszone:

                  ex 0408 91 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

                  0408 99

                  – – Pozostałe:

                  ex 0408 99 80

                  – – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

                  niesłodzone

                  01

                  0,00

         (1)  Miejsce przeznaczenia:

                  01

                  Kraje trzecie. Stawki te nie mają zastosowania do Szwajcarii i Liechtensteinu do towarów wymienionych w tabelach I i II do protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r.

                  02

                  Kuwejt, Bahrain, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Turcja, Hongkong SAR i Rosja.

                  03

                  Korea Płd., Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny.

                  04

                  Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i tych wymienionych w pkt 02 i 03.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1114 z dnia 8 lipca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               9.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1114
   z dnia 8 lipca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2016 r..

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  164,5

                  ZZ

                  164,5

                  0709 93 10

                  TR

                  134,9

                  ZZ

                  134,9

                  0805 50 10

                  AR

                  171,5

                  BO

                  220,8

                  CL

                  193,0

                  TR

                  134,0

                  UY

                  128,6

                  ZA

                  167,1

                  ZZ

                  169,2

                  0808 10 80

                  AR

                  152,5

                  BR

                  97,0

                  CL

                  123,0

                  CN

                  116,1

                  NZ

                  146,7

                  US

                  149,7

                  UY

                  67,7

                  ZA

                  107,7

                  ZZ

                  120,1

                  0808 30 90

                  AR

                  123,6

                  CL

                  118,4

                  CN

                  91,9

                  ZA

                  129,4

                  ZZ

                  115,8

                  0809 10 00

                  TR

                  212,6

                  ZZ

                  212,6

                  0809 29 00

                  TR

                  325,9

                  ZZ

                  325,9

                  0809 30 10 , 0809 30 90

                  TR

                  126,8

                  ZZ

                  126,8

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 244/2014 z dnia 7 marca 2014 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Strachitunt (ChNP)]

text:
               14.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 74/31

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 244/2014
   z dnia 7 marca 2014 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Strachitunt (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Strachitunt” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Strachitunt” powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 290 z 5.10.2013, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.3.   Sery

      WŁOCHY
      Strachitunt (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykające postępowanie w odniesieniu do Indonezji

text:
               14.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 129/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 430/2013
   z dnia 13 maja 2013 r.
   nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykające postępowanie w odniesieniu do Indonezji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

   1.   Środki tymczasowe

               (1)

               W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 1071/2012 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Tajlandii.

               (2)

               Postępowanie zostało wszczęte zawiadomieniem o wszczęciu (3) opublikowanym w dniu 16 lutego 2012 r., w następstwie skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2012 r. przez Komitet obrony przemysłu Unii Europejskiej łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 50 % całkowitej unijnej produkcji gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego („gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego”).

               (3)

               Jak wskazano w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca OD („okres badany”).

         2.   Dalsze postępowanie

               (4)

               Po powiadomieniu o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.

               (5)

               Komisja kontynuowała poszukiwanie i analizę wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.

         B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

               (6)

               Jedna strona zainteresowana postępowaniem argumentowała, że przywożony przez nią produkt nie powinien być elementem produktu objętego postępowaniem, ponieważ produkt ten ma określone właściwości techniczne. W tych łącznikach z żeliwa ciągliwego stosowane są gwinty stożkowe, w przeciwieństwie do gwintów równoległych występujących w innych przywożonych łącznikach z żeliwa ciągliwego.

               (7)

               W wyniku dochodzenia ustalono jednak, że – niezależnie od tych specyfikacji technicznych – wspomniane łączniki z gwintami stożkowymi mają te same fizyczne i techniczne właściwości, jakie mają inne przywożone łączniki z żeliwa ciągliwego. Ponadto w wyniku dochodzenia ustalono, że jeżeli chodzi o zastosowanie łączników z gwintami stożkowymi są one stosowane podobnie jak inne przywożone łączniki z żeliwa ciągliwego. W jednym państwie członkowskim, w którym stosowane są oba rodzaje, stwierdzono, że są one w rzeczywistości zamienne. Argumentacja ta została zatem odrzucona.

               (8)

               Jedna z zainteresowanych stron argumentowała, że łączniki z żeliwa ciągliwego białego mogą być sprzedawane na terytorium Unii, podczas gdy łączniki z żeliwa ciągliwego czarnego mogą być sprzedawane jedynie w Zjednoczonym Królestwie, w Republice Irlandii, na Malcie oraz Cyprze. W związku z powyższym łączniki z żeliwa ciągliwego białego i czarnego miałyby rzekomo nie konkurować w pełni na rynku unijnym.

               (9)

               W wyniku dochodzenia ustalono jednak, że większa część przywozu łączników z żeliwa ciągliwego czarnego pochodząca z państw, których dotyczy postępowanie, jest przeznaczona dla państw Europy kontynentalnej, takich jak Niemcy, Włochy, Polska lub Hiszpania. Uznaje się zatem, że łączniki z żeliwa ciągliwego białego i czarnego w pełni konkurują na rynku unijnym, nie zaś jedynie w ograniczonej liczbie państw członkowskich.

               (10)

               Pewien importer podtrzymał swój argument, że elementy podstawowe łączników zaciskowych nie powinny wchodzić w zakres definicji produktu objętego postępowaniem. Importer ten argumentował, że elementy podstawowe łączników zaciskowych mają inne przeznaczenie i dostarczył dowody potwierdzające na to, że gwint w elemencie podstawowym łącznika zaciskowego może być z łatwością odróżniony od gwintu w łączniku standardowym, ponieważ jest on wykonywany według innej normy ISO (4). Po rozważeniu dostarczonych dowodów stwierdzono, że definicja produktu powinna zostać stosownie ograniczona.

               (11)

               Dwie inne strony zainteresowane postępowaniem argumentowały, że z zakresu definicji produktu należy wyłączyć łączniki kablowych rur osłonowych wykonane z żeliwa ciągliwego oraz, w szczególności, okrągłe skrzynki przyłączowe z żeliwa ciągliwego, które są kluczowym elementem wszystkich kablowych rur osłonowych oraz instalacji łącznikowych rur osłonowych. Strony argumentowały, że takie skrzynki przyłączowe służą różnym celom (tzn. obudowie i ochronie systemów instalacji elektrycznych w przeciwieństwie do zapewniania bezprzeciekowego przepływu gazu lub wody, jak w przypadku standardowych łączników będących przedmiotem niniejszego postępowania). Można je również z łatwością odróżnić od innych łączników (nie muszą być one bezwzględnie bezprzeciekowe dla gazu lub płynów, natomiast podczas montowania po przywozie otrzymują pokrywę, która ułatwia dostęp do przewodów). Po dokładnym rozważeniu tych argumentów stwierdzono, że gwintowane okrągłe skrzynki przyłączowe z żeliwa ciągliwego bez pokrywy powinny zostać wyłączone z definicji produktu.

               (12)

               Wobec powyższego uznano za stosowne dokonanie przeglądu definicji produktu określonej w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W związku z tym produkt objęty postępowaniem zostaje ostatecznie zdefiniowany jako gwintowany łącznik rur lub przewodów rurowych, odlewany z żeliwa ciągliwego, obecnie objęty kodem CN ex 7307 19 10, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz gwintowanych okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy.

               (13)

               Wobec braku innych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 17–21 oraz 23–28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         C.   KONTROLA WYRYWKOWA

               (14)

               W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń nie otrzymano żadnych uwag dotyczących kontroli wyrywkowej producentów unijnych, producentów eksportujących w ChRL oraz importerów niepowiązanych. Wobec tego potwierdza się niniejszym ustalenia sformułowane w motywach 29–31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         D.   DUMPING

   1.   Chińska Republika Ludowa

   1.1.   Traktowanie na zasadach gospodarki rynkowej i traktowanie indywidualne

               (15)

               Wobec braku uwag dotyczących traktowania na zasadach rynkowych oraz traktowania indywidualnego potwierdza się niniejszym tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 32–46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         1.2.   Kraj analogiczny

               (16)

               Wobec braku uwag dotyczących kraju analogicznego potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 47–53 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         1.3.   Wartość normalna, cena eksportowa, porównanie

               (17)

               Jeden chiński producent eksportujący argumentował, że wartość normalna produktu powinna być obliczona na podstawie krajowej sprzedaży osiągniętej przez jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego, nawet jeżeli nie osiąga ona ilości reprezentatywnych, jak stanowi art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Argument ten można przyjąć w odniesieniu do państwa analogicznego. Zgodnie z tym w celu ustanowienia wartości normalnej wykorzystano krajową sprzedaż w zwykłym obrocie handlowym osiąganą przez jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego.

               (18)

               Ten sam chiński producent eksportujący argumentował, że margines dumpingu powinien zostać ustalony z wykorzystaniem całej sprzedaży eksportowej, nie zaś jedynie sprzedaży typów produktu bezpośrednio porównywalnych z typami sprzedawanymi przez producenta z państwa analogicznego na jego rynku krajowym. Ten argument został przyjęty. W odniesieniu do tych nieporównywalnych bezpośrednio typów produktu wartość podstawową oparto na arytmetycznej średniej wartości normalnej dla zbliżonych typów produktu, dostosowanych o wartość rynkową różnic właściwości fizycznych na podstawie art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

               (19)

               Wobec braku innych uwag dotyczących wartości normalnej, ceny eksportowej oraz porównania potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 54, 59–61 oraz 64–67 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         1.4.   Marginesy dumpingu

               (20)

               W przypadku przedsiębiorstw objętych próbą, średnią ważoną wartość normalną każdego typu produktu podobnego ustaloną dla państwa analogicznego porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego typu produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

               (21)

               Na tej podstawie ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu (w %)

                           Hebei Jianzhi

                           57,8

                           Jinan Meide

                           40,8

                           Qingdao Madison

                           24,6

               (22)

               Średni ważony margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących niewłączonych do próby został obliczony zgodnie z przepisami art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z powyższym margines ten został ustalony na podstawie marginesu ustalonego dla objętych próbą producentów eksportujących.

               (23)

               Na tej podstawie margines dumpingu dla przedsiębiorstw współpracujących niewłączonych do próby ustalono na poziomie 41,1 %.

               (24)

               W odniesieniu do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL marginesy dumpingu ustalono na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono najpierw poziom współpracy, poprzez porównanie wielkości wywozu do Unii zgłoszonego przez współpracujących producentów eksportujących z wielkością chińskiego wywozu, jak ustalono w motywie 51 poniżej.

               (25)

               W związku z tym, że współpraca stanowiła więcej niż 50 % całkowitego chińskiego wywozu do Unii, zaś przemysł można uznać za rozdrobniony ze względu na wysoką liczbę producentów eksportujących w ChRL, można przyjąć, że poziom współpracy jest wysoki. W związku z powyższym rezydualny margines dumpingu został ustalony na poziomie objętego próbą przedsiębiorstwa o najwyższym marginesie dumpingu.

               (26)

               Na tej podstawie ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu (w %)

                           Hebei Jianzhi

                           57,8

                           Jinan Meide

                           40,8

                           Qingdao Madison

                           24,6

                           Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

                           41,1

                           Wszystkie inne przedsiębiorstwa

                           57,8

         2.   Indonezja

   2.1.   Wartość normalna, cena eksportowa i porównanie

               (27)

               Wobec braku innych uwag dotyczących wartości normalnej, ceny eksportowej oraz porównania potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 75–87 oraz 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w odniesieniu do Indonezji.

         2.2.   Marginesy dumpingu

               (28)

               Biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za wysoki (wielkość wywozu jedynego współpracującego przedsiębiorstwa indonezyjskiego stanowiła więcej niż 80 % całkowitego indonezyjskiego wywozu do Unii w OD), margines dumpingu dla wszystkich pozostałych indonezyjskich producentów eksportujących ustalono na takim samym poziomie jak w przypadku współpracującego przedsiębiorstwa.

               (29)

               Na tej podstawie ostateczne marginesy dumpingu dla przedsiębiorstw indonezyjskich, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu (w %)

                           PT. Tri Sinar Purnama

                           11,0

                           Wszystkie inne przedsiębiorstwa

                           11,0

         3.   Tajlandia

   3.1.   Wartość normalna, cena eksportowa i porównanie

               (30)

               Nie otrzymano żadnych uwag, które spowodowałyby jakiekolwiek zmiany zastosowanej metodyki lub obecnego obliczenia dumpingu w odniesieniu do Tajlandii.

               (31)

               W związku z tym niniejszym potwierdza się ustalenia dotyczące wartości normalnej, ceny eksportowej oraz porównania, zawarte w motywach 75–88 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w odniesieniu do Tajlandii.

         3.2.   Marginesy dumpingu

               (32)

               Przegląd obliczeń dumpingu i dopracowanie szczegółów w zakresie tych obliczeń zaowocowało lekkim obniżeniem marginesu dumpingu do 15,5 % w przypadku jednego z tajlandzkich producentów eksportujących. Margines dumpingu w przypadku drugiego współpracującego producenta eksportującego został ostatecznie potwierdzony na poziomie tymczasowym.

               (33)

               Biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za wysoki (wielkość wywozu dwóch współpracujących przedsiębiorstw tajlandzkich stanowiła więcej niż 80 % całości tajlandzkiego wywozu do Unii w OD), margines dumpingu dla wszystkich pozostałych tajlandzkich producentów eksportujących ustalono na poziomie wyższego marginesu dumpingu spośród dwóch współpracujących przedsiębiorstw.

               (34)

               Na tej podstawie ostateczne marginesy dumpingu dla przedsiębiorstw tajlandzkich, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu (w %)

                           BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd

                           15,5

                           Siam Fittings Co., Ltd

                           50,7

                           Wszystkie inne przedsiębiorstwa

                           50,7

         E.   SZKODA

   1.   Produkcja unijna

               (35)

               Wobec braku uwag dotyczących produkcji unijnej potwierdza się niniejszym motyw 94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Należy dodać, że w okresie badanym produkt podobny był wytwarzany przez trzech kolejnych producentów w Unii, którzy w latach 2008–2009 zaprzestali produkcji, a także przez kolejnego producenta, który zaprzestał produkcji pod koniec okresu badanego.

         2.   Definicja przemysłu unijnego

               (36)

               Strony zainteresowane postępowaniem argumentowały, że obie objęte próbą grupy producentów unijnych przywożą produkt objęty postępowaniem i w związku z tym – zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) – nie powinny być uznawane za część przemysłu unijnego.

               (37)

               W tym względzie ustalono, że obie objęte próbą grupy producentów unijnych w rzeczywistości przywożą produkt objęty postępowaniem. Jednak po pierwsze należy zauważyć, że ustalenie, iż producent unijny jest również importerem produktu objętego postępowaniem, nie prowadzi automatycznie do wyłączenia tego producenta unijnego z przemysłu unijnego, a po drugie, że dla każdego z producentów unijnych przywóz ten był znikomy w porównaniu z łączną produkcją i sprzedażą realizowaną przez grupy przedsiębiorstw. Potwierdza się zatem, że obie grupy przedsiębiorstw zostają uznane za część przemysłu unijnego.

               (38)

               Ponadto jedna strona zainteresowana postępowaniem argumentowała, że jeden producent unijny nie powinien być uznawany za część przemysłu unijnego, jako że ten producent unijny jest rzekomo powiązany z importerem produktu objętego postępowaniem. Jednak po pierwsze należy zauważyć, że stwierdzenie powiązania między producentem unijnym a eksporterem nie prowadzi automatycznie do wyłączenia tego producenta unijnego z przemysłu unijnego, a po drugie nie dostarczono dowodów na to, że powiązanie między producentem unijnym a importerem – o ile istnieje – spełnia kryteria określone w art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Ponadto ilości przywożone przez rzekomo powiązanego importera stanowią jedynie niewielką część wielkości produkowanych i sprzedawanych przez rzekomo powiązanego producenta unijnego. W związku z tym, nawet jeżeli powiązanie producenta unijnego i importera zostałoby potwierdzone, producent unijny w dalszym ciągu uznawany byłby za część przemysłu unijnego.

               (39)

               W odniesieniu do definicji przemysłu unijnego na potrzeby oceny szkody uznaje się wszystkich producentów unijnych wytwarzających produkt podobny w okresie badanym za przemysł unijny; w związku z tym będą oni dalej zwani „przemysłem unijnym” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

         3.   Konsumpcja w Unii

               (40)

               Jedna ze stron zainteresowanych postępowaniem zgłosiła uwagi odnośnie do faktu, że w całym okresie badanym produkcja przemysłu unijnego przewyższała jego sprzedaż. Jednocześnie zgłoszono zmniejszenie się zapasów, co jest nieprzekonujące, jako że produkcja przewyższająca sprzedaż powinna prowadzić do zwiększenia zapasów.

               (41)

               W tym względzie zauważa się, że wprawdzie na etapie tymczasowym faktycznie stwierdzono poprawne zgłoszenie produkcji i zapasów, jednak w zgłaszaniu sprzedaży unijnej przemysłu unijnego wystąpił błąd: nie zarejestrowano całkowicie pewnej części sprzedaży realizowanej przez nieobjętych próbą producentów unijnych. Błąd został skorygowany i w konsekwencji konieczna była również odpowiednia weryfikacja konsumpcji w Unii oraz udziałów na rynku unijnym. Ze względu na zakończenie działalności przez trzech producentów unijnych w okresie badanym określonym w motywie 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych weryfikacja w odniesieniu do konsumpcji w Unii ma bardziej znaczące oddziaływanie na początku okresu badanego.

               (42)

               W latach 2008–2009 konsumpcja w Unii obniżyła się znacząco, a mianowicie o 28 %; następnie konsumpcja wzrosła o 7 punktów procentowych do 21 % poniżej poziomu konsumpcji odnotowanego na początku okresu badanego.

                              Konsumpcja w Unii (w tonach)

                           2008

                           2009

                           2010

                           OD

                           Konsumpcja w Unii

                           84 270

                           60 807

                           60 640

                           66 493

                              Indeks

                              100

                              72

                              72

                              79

                                          Źródło:

                                       dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

         4.   Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

   4.1.   Łączna ocena skutków przywozu objętego postępowaniem

               (43)

               Jeżeli chodzi o wielkość przywozu produktu po cenach dumpingowych z Indonezji, potwierdzono ostatecznie, że stanowił on jedynie około 2,5 % łącznego przywozu produktu podobnego do Unii w OD. Dlatego można uznać, że nie stanowił on istotnej szkody dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego lub porozumienia antydumpingowego WTO.

               (44)

               W świetle powyższego podjęto ostateczną decyzję o niełączeniu tego przywozu z przywozem po cenach dumpingowych z ChRL oraz Tajlandii.

               (45)

               Jeżeli chodzi o łączną ocenę przywozu z ChRL i z Tajlandii na potrzeby analizy szkody i związku przyczynowego, strony zainteresowane postępowaniem argumentowały, że – z szeregu powodów – nie należy dokonywać łącznej oceny tajlandzkiego przywozu z przywozem chińskim.

               (46)

               Po pierwsze argumentowano, że wielkość sprzedaży przywozu z Tajlandii jest znacznie mniejsza niż wielkość przywozu z Chin, a ponadto że wielkość sprzedaży przywozu z Tajlandii spada w wartościach bezwzględnych. Jednak wielkość przywozu z Tajlandii nie jest znikoma, a zatem jest wystarczająca, aby pozwolić na połączenie. Ponadto mimo tego, że przywóz z Tajlandii zmniejsza się w wartościach bezwzględnych, co pokazuje tabela w motywie 51 poniżej, w okresie badanym uzyskał on 19 % udziału w rynku, co ilustruje tabela w motywie 52 poniżej.

               (47)

               Pod względem cen argumentowano, że przywóz z Tajlandii jest sprzedawany średnio po wyższych cenach niż przywóz z Chin. Jest to wprawdzie zgodne z prawdą, niemniej jednak przywóz z Tajlandii znacząco podcina ceny przemysłu unijnego. Ponadto w okresie badanym różnica cenowa między przywozem z Tajlandii a przywozem z Chin stale się zmniejszała, z 698 EUR/tonę w 2008 r. do 472 EUR/tonę w OD, co ilustruje tabela w motywie 108 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

               (48)

               Wobec braku konkretnych uwag lub komentarzy potwierdza się niniejszym treść motywów 98–105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         4.2.   Wielkość i udział w rynku objętego postępowaniem przywozu po cenach dumpingowych, ceny tego przywozu oraz podcięcie cenowe

               (49)

               Kilka stron zainteresowanych postępowaniem argumentowało, że wielkość przywozu w przypadku ChRL, którą podano w motywie 106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jest zawyżona, ponieważ właściwy kod CN obejmuje wszelkie typy łączników odlewanych z żeliwa ciągliwego, nie tylko łączniki gwintowane.

               (50)

               W tym względzie warto zauważyć, że nie zakładano, iż cała wielkość podana w obrębie kodu CN to łączniki gwintowane. Wielkość, o której mowa w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, została już poddana korekcie w dół, na podstawie informacji dostarczonych przez krajowe organy celne. Wielkości te były zgodne z informacjami podanymi w skardze. Strony zainteresowane postępowaniem miały dostateczną ilość czasu, aby przekazać uwagi w tym względzie. Jednak żadna ze stron zainteresowanych postępowaniem nie złożyła w tej sprawie uwag, ani przed opublikowaniem rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ani też w terminie przewidzianym na składanie uwag odnośnie do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Na bardzo późnym etapie postępowania Chińska Izba Handlowa dostarczyła pewne informacje odnośnie do ilości, dotyczące rzekomo poprawnej wielkości przywozu z Chin. Miało to miejsce niemal dwa miesiące po upływie terminu przewidzianego na składanie uwag dotyczących rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, co oznacza, że informacja ta dotarła niemal rok po wszczęciu dochodzenia, gdy liczby dotyczące przywozu zostały po raz pierwszy podane do wiadomości w jawnej wersji skargi. Dostarczenie powyższej informacji po terminie nie pozwala na jej weryfikację w drodze obiektywnego procesu sprawdzającego bez bezpodstawnego przedłużenia okresu dochodzenia poza odgórny termin piętnastomiesięczny określony w art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W każdym razie wydaje się, że ta informacja w zasadniczy sposób zaniża wielkość importu z Chin, jako że opiera się na szacunkach dotyczących jedynie wywozu przedsiębiorstw współpracujących; w związku z powyższym informacja nie może być uznana za poprawną. Argument ten został zatem odrzucony.

               (51)

               Kilku importerów dostarczyło jednak informacje dotyczące tego, jakie produkty inne niż przywożony produkt objęty postępowaniem były przez nich przywożone w okresie badanym pod tym samym kodem CN. Te informacje mogły zostać uwzględnione, zaś wartość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, została stosownie skorygowana w dół.

                              Wielkość przywozu do Unii (w tonach)

                           2008

                           2009

                           2010

                           OD

                           ChRL

                           24 180

                           20 876

                           20 416

                           28 894

                              Indeks

                              100

                              86

                              84

                              119

                           Tajlandia

                           3 723

                           2 681

                           3 331

                           3 485

                              Indeks

                              100

                              72

                              89

                              94

                           Dwa państwa, których dotyczy postępowanie

                           27 903

                           23 558

                           23 747

                           32 379

                              Indeks

                              100

                              84

                              85

                              116

                                          Źródło:

                                       dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

               (52)

               W następstwie kwestii dotyczącej unijnej sprzedaży przemysłu unijnego, o której mowa w motywie 41 powyżej, zweryfikowany musiał zostać również udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie. Udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł w badanym okresie o 15,6 punktów procentowych: z 33,1 % do 48,7 %. Ten wzrost udziału w rynku miał miejsce w dużej części między 2010 r. a OD, w okresie odradzającego się popytu.

                              Udział w rynku unijnym

                           2008

                           2009

                           2010

                           OD

                           ChRL

                           28,7 %

                           34,3 %

                           33,7 %

                           43,5 %

                              Indeks

                              100

                              120

                              117

                              151

                           Tajlandia

                           4,4 %

                           4,4 %

                           5,5 %

                           5,2 %

                              Indeks

                              100

                              100

                              124

                              119

                           Dwa państwa, których dotyczy postępowanie

                           33,1 %

                           38,7 %

                           39,2 %

                           48,7 %

                              Indeks

                              100

                              117

                              118

                              147

                                          Źródło:

                                       dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

               (53)

               Jedna z zainteresowanych stron zwróciła się o ujawnienie zbiorczych danych o cenie sprzedaży według typu produktu w odniesieniu do przemysłu unijnego. Ponieważ próba producentów unijnych obejmowała jednak jedynie dwie grupy producentów, jak wskazano w motywie 111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, faktyczne informacje zbiorcze nie mogły zostać ujawnione ze względu na poufność. Powód ten ma odniesienie również do ujawnienia zbiorczych danych o cenach sprzedaży według typu produktu.

               (54)

               Zainteresowane strony argumentowały, że przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, występuje na terytorium Unii na innym poziomie wymiany handlowej niż towary sprzedawane przez producentów unijnych. Potwierdzono, że faktycznie tak jest; jak również, że przemysł unijny oraz importerzy zazwyczaj posiadają znaczną liczbę wspólnych klientów. Dlatego argument mógł zostać uznany i zastosowano wyrównanie w formie dostosowań dla danego poziomu wymiany handlowej.

               (55)

               W związku z powyższym dokonano korekty w dół marginesów podcięcia, o których mowa w motywie 110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Niemniej jednak zidentyfikowane marginesy podcięcia są w dalszym ciągu dość znaczące – od 25 % do 45 % – z wyjątkiem jednego eksportera z Tajlandii, w przypadku którego zidentyfikowany margines podcięcia wynosił około 10 %.

               (56)

               Wobec braku konkretnych uwag lub komentarzy potwierdza się niniejszym treść motywów 108–109 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.   Sytuacja przemysłu unijnego

               (57)

               Wobec braku uwag lub komentarzy potwierdza się niniejszym motyw 111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (58)

               Wobec braku uwag dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych i ich wykorzystania potwierdza się niniejszym ustalenia w motywach 112–114 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.2.   Zapasy

               (59)

               Wobec braku uwag w odniesieniu do zapasów potwierdza się niniejszym motyw 115 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         5.3.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

               (60)

               W następstwie kwestii, o której mowa w motywie 41 powyżej, należy również zweryfikować wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego. W latach 2008–2009 wielkość sprzedaży wszystkich producentów unijnych na rynku unijnym spadła znacząco – o 36 %, co było następstwem spadającego popytu. Jednak po 2009 r. popyt w Unii wzrósł o około 6 000 ton, o czym wspomniano w motywie 42 powyżej. Mimo tego do końca okresu badanego sprzedaż unijna w dalszym ciągu spadała o kolejne 5 punktów procentowych lub 2 440 ton.

                              Wielkość sprzedaży w Unii (w tonach)

                              Wszyscy producenci

                           2008

                           2009

                           2010

                           OD

                           Sprzedaż unijna

                           48 823

                           31 069

                           30 466

                           28 629

                              Indeks

                              100

                              64

                              62

                              59

                                          Źródło:

                                       odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą, skarga

               (61)

               Udział przemysłu unijnego w rynku nieustannie spadał w okresie badanym: łącznie o 14,8 punktów procentowych lub 26 %. W tym samym okresie przywóz towarów po cenach dumpingowych zyskał 15,6 punktów procentowych udziału w rynku, na co wskazano w motywie 52 powyżej.

                              Udział w rynku unijnym

                              Wszyscy producenci

                           2008

                           2009

                           2010

                           OD

                           Udział w rynku

                           57,9 %

                           51,1 %

                           50,2 %

                           43,1 %

                              Indeks

                              100

                              88

                              87

                              74

                                          Źródło:

                                       dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

               (62)

               Jedna ze stron zainteresowanych postępowaniem argumentowała, że udziały w rynku w segmencie niebędącym rynkiem krajowym w Zjednoczonym Królestwie ukazałyby inne udziały w rynku, przy czym przemysł unijny miałby duży udział w rynku, natomiast udział przywozu z Chin byłby w tym szczególnym segmencie rynku unijnego mniejszy.

               (63)

               Istotnie może być tak, że przemysł unijny posiada wyższy udział w rynku, jeżeli chodzi o określony segment rynku w pojedynczym państwie członkowskim. Normalnym zjawiskiem jest, że różne podmioty gospodarcze nie mają takich samych udziałów w rynku we wszystkich segmentach rynkowych wszystkich państw członkowskich. Jednak niniejsza analiza szkody obejmuje rynek unijny jako całość. W tym względzie potwierdzono faktycznie, że udziały przemysłu unijnego w rynku znacząco spadły, co wyjaśnione zostało powyżej.

         6.   Wnioski dotyczące szkody

               (64)

               Wobec braku innych argumentów lub uwag potwierdza się niniejszym motywy 118–133 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w tym ustalenie poniesionej przez przemysł unijny istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         F.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

   1.   Wpływ innych czynników

   1.1.   Przywóz z innych państw trzecich

               (65)

               W następstwie kwestii dotyczącej unijnej sprzedaży przemysłu unijnego, o której mowa w motywie 41 powyżej, zweryfikowany musiał zostać również udział w rynku innych państw trzecich. Jeżeli chodzi o inne państwa trzecie, przez cały okres badany występował ograniczony przywóz produktów. Łączny udział w rynku przywozu produktów z państw innych niż dwa państwa, których dotyczy postępowanie, spadł w okresie badanym o 0,8 punktu procentowego: z 9,0 % do 8,2 %.

               (66)

               Kolejnymi największymi źródłami przywozu w OD były Brazylia, Indonezja i Turcja, których udział w rynku wynosił od 1,3 % do 1,5 %; w okresie badanym udział w rynku wszystkich tych państw utrzymywał się na stabilnym poziomie lub spadał.

                              Udział przywozu w rynku

                           2008

                           2009

                           2010

                           OD

                           Brazylia

                           3,1 %

                           3,6 %

                           3,9 %

                           1,5 %

                           Indonezja

                           1,5 %

                           2,4 %

                           1,9 %

                           1,5 %

                           Turcja

                           1,3 %

                           1,9 %

                           1,8 %

                           1,3 %

                           Inne państwa

                           3,0 %

                           2,3 %

                           3,1 %

                           3,9 %

                           Ogółem

                           9,0 %

                           10,2 %

                           10,6 %

                           8,2 %

                              Indeks

                              100

                              114

                              118

                              92

                                          Źródło:

                                       dane Eurostatu

               (67)

               Ze względu na ograniczoną wielkość i stabilną tendencję można wywnioskować, że przywóz z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie, raczej nie przyczynił się w OD do poniesienia szkody przez przemysł unijny.

         1.2.   Zmiany w konsumpcji unijnej

               (68)

               Strony zainteresowane postępowaniem argumentowały, że konsumpcja w Unii rozwijała się w sposób negatywny ze względu na pojawienie się produktów substytucyjnych wytwarzanych z innych materiałów niż żeliwo ciągliwe, takich jak plastik, stal nierdzewna, stal węglowa oraz miedź, a także nowych technologii łączenia. W konsekwencji niektórzy producenci unijni poszerzyli swój zakres produktów, który obecnie obejmuje również niektóre spośród tych produktów substytucyjnych.

               (69)

               W tym względzie należy zauważyć, że efekt substytucyjny został poruszony w motywie 146 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Te efekty substytucyjne miały negatywny wpływ na konsumpcję w Unii, co z kolei odbiło się na produkcji i wielkości sprzedaży producentów unijnych.

               (70)

               Jak jednak wskazano już w rozporządzeniu tymczasowym, szkodliwy efekt malejącej konsumpcji w Unii został wzmocniony przez stały wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych, który zyskał 15,6 punktów procentowych udziału w kurczącym się rynku. Jak wskazano w motywie 60 powyżej, popyt w Unii wzrósł między 2009 r. a OD o około 6 000 ton, jednak sprzedaż przemysłu unijnego uległa do końca okresu badanego dalszemu zmniejszeniu: o kolejne 2 440 ton na odradzającym się rynku.

               (71)

               Na podstawie powyższego wnioskuje się, że negatywny rozwój konsumpcji w Unii nie eliminuje związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą, jaką poniósł przemysł unijny.

         1.3.   Spadek mocy produkcyjnych, którego nie spowodował przywóz towarów po cenach dumpingowych

               (72)

               Zainteresowane strony argumentowały, że spadek mocy produkcyjnych, o którym mowa w motywie 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jest spowodowany zakończeniem działalności przez trzech producentów unijnych w okresie 2008-2009 wywołanym kryzysem gospodarczym. W związku z powyższym spadek ten nie może być rzekomo przypisany przywozowi towarów z państw, których dotyczy postępowanie.

               (73)

               W tym względzie wskazuje się na fakt, że już w motywie 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono, iż głównym powodem zmniejszenia mocy produkcyjnych było zakończenie działalności przez trzech producentów unijnych.

               (74)

               Jednak zakończenie działalności przez trzech producentów unijnych nie może być postrzegane jedynie jako skutek spadającego popytu. W okresie badanym kurczący się rynek unijny, o którym mowa w motywie 42 powyżej, był celem stale rosnącego przywozu z państw, których dotyczy postępowanie; przywóz ten zyskał 15,6 punktów procentowych udziału w rynku, jak wyjaśniono w motywie 52 powyżej. Oczywiste jest więc, że do zakończenia działalności przez trzech producentów unijnych, a tym samym do spadku mocy produkcyjnych przemysłu unijnego, przyczynił się nie tylko spadający popyt. Istnieje również wyraźny związek między spadkiem mocy produkcyjnych przemysłu unijnego a rosnącym udziałem w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych.

         1.4.   Przywóz produktu objętego postępowaniem przez producentów unijnych

               (75)

               Zainteresowane strony argumentowały, że poniesiona przez producentów unijnych szkoda była wywołana przez nich samych, jako że rzekomo przywozili znaczące ilości produktu objętego postępowaniem. Ustalenia w dochodzeniu nie potwierdziły tego argumentu. Informacje dostarczone zarówno przez producentów unijnych, jak i eksporterów współpracujących wykazały, że w odniesieniu do każdej z objętych próbą grup producentów unijnych przywóz ten był znikomy w porównaniu z ich łączną produkcją i sprzedażą wytworzonych przez nich towarów, na co wskazano już w motywie 37 powyżej. Po uwzględnieniu znikomej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem przez przemysł unijny wyciągnięto wniosek, że przywóz ten nie przyczynił się do szkody, jaką poniósł przemysł unijny. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

         1.5.   Przyjęcie roku 2008 jako roku początkowego

               (76)

               Zainteresowane strony argumentowały, że pogarszająca się tendencja przemysłu UE w dużej mierze wynika z tego, że jako punkt odniesienia dla okresu badanego przyjęto rok 2008. Rok 2008 był rzekomo wyjątkowo dobrym rokiem dla przemysłu unijnego. Informacje zawarte w skardze sugerują jednak, że sytuacja przemysłu UE w 2007 r. była podobna do sytuacji w 2008 r. lub nawet lepsza. Uznano zatem, że ustalenia związane ze szkodą nie są zależne od przyjęcia roku 2008 za rok początkowy.

         2.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

               (77)

               Uwzględniając powyższe oraz wobec braku innych konkretnych uwag lub komentarzy potwierdza się niniejszym treść motywów 134–153 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

               (78)

               Podsumowując, potwierdza się, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny, którą charakteryzują spadające: opłacalność, wielkość produkcji, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży oraz udział w rynku, spowodowana była przywozem towarów po cenach dumpingowych będącym przedmiotem postępowania. Wpływ spadającego popytu na ujemny rozwój przemysłu unijnego w kontekście mocy produkcyjnych, produkcji oraz sprzedaży był w rzeczywistości ograniczony.

               (79)

               Mając na uwadze powyższą analizę, która we właściwy sposób wyodrębniła i oddzieliła skutki wszystkich znanych czynników mających wpływ na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych, potwierdza się niniejszym, że te inne czynniki jako takie nie zmieniają faktu, iż wystąpienie ocenionej szkody musi być przypisane przywozowi towarów po cenach dumpingowych.

         G.   INTERES UNII

               (80)

               Wobec braku uwag potwierdza się niniejszym motywy 154–164 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, między innymi wniosek, że nie ma żadnych istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków na przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.

         H.   OSTATECZNE ŚRODKI

   1.   Poziom usuwający szkodę

               (81)

               Poziomy usuwające szkodę zostały dostosowane tak, aby uwzględnić poziom dostosowań wymiany handlowej, jakich dokonano w obliczeniach podcięcia cenowego zgodnie ustaleniami w motywach 54 i 55 powyżej. Wobec braku innych konkretnych uwag potwierdza się niniejszym motywy 165–170 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

         2.   Ostateczne środki

               (82)

               W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii i zgodnie z art. 9 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, iż na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL oraz Tajlandii powinno zostać nałożone ostateczne cło antydumpingowe na poziomie najniższej spośród ustalonych wartości marginesu dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła, które w każdym przypadku z wyjątkiem jednego odpowiada marginesowi dumpingu.

               (83)

               Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy chińskich i tajlandzkich producentów eksportujących, cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” w obydwu państwach zostało ustalone na poziomie najwyższego cła, jakie ma być nałożone na przedsiębiorstwa z danego państwa, odpowiednio, objęte próbą lub współpracujące w dochodzeniu. Cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” będzie miało zastosowanie do tych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w dochodzeniu oraz przedsiębiorstw, które w OD nie eksportowały produktu objętego postępowaniem do Unii.

               (84)

               Dla wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia chińskich przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą ustala się ostateczną stawkę cła na poziomie średniej ważonej stawek dla przedsiębiorstw objętych próbą.

               (85)

               Stawki ostatecznych ceł antydumpingowych są następujące:

                  Chińska Republika Ludowa

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu (w %)

                           Margines szkody (w %)

                           Stawka celna (w %)

                           Hebei Jianzhi Casting Group Ltd.

                           57,8

                           96,1

                           57,8

                           Jinan Meide Casting Co., Ltd.

                           40,8

                           84,4

                           40,8

                           Qingdao Madison Industrial Co., Ltd.

                           24,6

                           89,4

                           24,6

                           Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

                           41,1

                           86,3

                           41,1

                           Wszystkie inne przedsiębiorstwa

                           57,8

                  Tajlandia

                           Przedsiębiorstwo

                           Margines dumpingu (w %)

                           Margines szkody (w %)

                           Stawka celna (w %)

                           BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd

                           15,5

                           43,1

                           15,5

                           Siam Fittings Co., Ltd

                           50,7

                           14,9

                           14,9

                           Wszystkie inne przedsiębiorstwa

                           15,5

               (86)

               Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń bieżącego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas tego dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich innych przedsiębiorstw”) mają tym samym zastosowanie wyłącznie do przywozu produktów objętych postępowaniem, pochodzących z ChRL i Tajlandii i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

               (87)

               Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (5) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

               (88)

               W odniesieniu do ChRL, w celu zapewnienia równego traktowania wszystkich nowych eksporterów i współpracujących przedsiębiorstw niewłączonych do próby, należy wprowadzić przepis wskazujący, iż średnie ważone cło nałożone na tę drugą kategorię przedsiębiorstw będzie miało zastosowanie do wszystkich nowych eksporterów, którzy w przeciwnym razie byliby uprawnieni do przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, ponieważ artykuł ten nie ma zastosowania w przypadkach, w których przeprowadzono kontrolę wyrywkową.

               (89)

               Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z ChRL i Tajlandii, oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych z tytułu cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.

               (90)

               Jako że w następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń nie przedstawiono nowych argumentów mogących wpłynąć na wynik oceny, zmiana wyżej przedstawionych ustaleń nie ma uzasadnienia.

         I.   ZOBOWIĄZANIE

               (91)

               Jeden współpracujący producent eksportujący z Tajlandii zaoferował zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Produkt objęty postępowaniem występuje jednak w szerokiej gamie typów produktu (producent eksportujący zgłosił ponad 900 typów produktu sprzedawanych do UE), których ceny znacznie się od siebie różnią (aż do 200 % różnicy w obrębie najczęściej sprzedawanych produktów, zaś niektóre typy produktów sprzedawane rzadziej mogą być nawet 10 razy droższe od innych), co powoduje bardzo wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji. Co więcej, typy produktu mogą się zmieniać pod względem projektu i wykończenia. Dlatego też uznano, że produkt ten nie jest odpowiedni do ustalania zobowiązania cenowego. Ponadto stałym sposobem postępowania Komisji w minionych latach było nieakceptowanie zobowiązań przedsiębiorstw, w przypadku których produkt występował w tak szerokiej gamie typów. W związku z powyższym oferta przedsiębiorstwa została odrzucona.

         J.   OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO

               (92)

               Ze względu na ustaloną wysokość marginesu dumpingu oraz uwzględniając poziom szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu, uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem antydumpingowym, nałożonym rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych, zostały ostatecznie pobrane. Jeżeli cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe należy pobrać ostatecznie jedynie kwoty zabezpieczone na poziomie cła tymczasowego, natomiast zabezpieczone kwoty stanowiące nadwyżkę w stosunku do ostatecznej stawki cła antydumpingowego powinny zostać zwolnione.

               (93)

               Jako że elementy podstawowe łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłe skrzynki przyłączowe z żeliwa ciągliwego bez pokrywy są obecnie wyłączone z definicji produktu (zob. motywy 8 i 11 powyżej), zwolnione powinny zostać kwoty tymczasowo zabezpieczone w związku z przywozem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy.

         K.   ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA W ODNIESIENIU DO INDONEZJI

               (94)

               Jak wyjaśniono w motywie 43 powyżej, wielkość przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji może zostać uznana za niestanowiącą istotnej szkody dla przemysłu unijnego. W związku z powyższym uznaje się, że wprowadzenie środków ochronnych nie jest konieczne, i że postępowanie w odniesieniu do Indonezji powinno zostać zakończone.

               (95)

               Wszystkie strony poinformowano o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić zakończenie postępowania; nie zgłoszono zastrzeżeń,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem CN ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) oraz Tajlandii.
   2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez poniższe przedsiębiorstwa:

               Państwo

               Przedsiębiorstwo

               Stawka celna (w %)

               Dodatkowy kod TARIC

               ChRL

               Hebei Jianzhi Casting Group Ltd. – powiat Yutian

               57,8

               B335

               Jinan Meide Casting Co., Ltd. – Jinan

               40,8

               B336

               Qingdao Madison Industrial Co., Ltd. – Qingdao

               24,6

               B337

               Hebei XinJia Casting Co., Ltd. – powiat XuShui

               41,1

               B338

               Shijiazhuang Donghuan Malleable Iron Castings Co., Ltd. – miasto Xizhaotong

               41,1

               B339

               Linyi Oriental Pipe Fittings Co., Ltd. – miasto Linyi

               41,1

               B340

               China Shanxi Taigu County Jingu Cast Co., Ltd. – powiat Taigu

               41,1

               B341

               Yutian Yongli Casting Factory Co., Ltd. – powiat Yutian

               41,1

               B342

               Langfang Pannext Pipe Fitting Co., Ltd. - LangFang, Hebei

               41,1

               B343

               Tangshan Daocheng Casting Co., Ltd. -Hongqiao Town, powiat Yutian

               41,1

               B344

               Tangshan Fangyuan Malleable Steel Co., Ltd. – Tangshan

               41,1

               B345

               Taigu Tongde Casting Co., Ltd. – miejscowość Nanyang, Taigu

               41,1

               B346

               Wszystkie inne przedsiębiorstwa

               57,8

               B999

               Tajlandia

               BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd – Samutsakorn

               15,5

               B347

               Siam Fittings Co., Ltd – Samutsakorn

               14,9

               B348

               Wszystkie inne przedsiębiorstwa

               15,5

               B999

         3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
   Artykuł 2
   1.   Ostatecznie pobrane zostają kwoty zabezpieczone antydumpingowym cłem tymczasowym nałożonym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1071/2012 na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem CN ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z ChRL oraz Tajlandii. Kwoty zabezpieczone przekraczające stawki ostatecznego cła antydumpingowego zostają zwolnione.
   2.   Zwolnione zostają kwoty zabezpieczone antydumpingowym cłem tymczasowym nałożonym na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1071/2012 na przywóz elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, pochodzących z ChRL oraz Tajlandii.
   Artykuł 3
   W przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w ChRL dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:

               —

               nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.),

               —

               nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w ChRL, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem,

               —

               rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem, na podstawie którego wprowadzono środki, lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii,

         art. 1 ust. 2 może zostać zmieniony poprzez dodanie do przedsiębiorstw współpracujących nowego producenta eksportującego niewłączonego do próby, a tym samym objętego średnią ważoną stawką celną na poziomie 41,1 %.
   Artykuł 4
   Postępowanie antydumpingowe w sprawie przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, obecnie objętych kodem CN ex 7307 19 10 i pochodzących z Indonezji zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 318 z 15.11.2012, s. 10.

      (3)  Dz.U. C 44 z 16.2.2012, s. 33.

      (4)  W łącznikach zaciskowych wykorzystywane są gwinty metryczne ISO DIN 13, podczas gdy w standardowych łącznikach gwintowanych stosowane są zazwyczaj gwinty ISO 7/1 oraz ISO 228/1.

      (5)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Biuro N105, 1049 Brussels, BELGIA.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 629/2013 z dnia 28 czerwca 2013 r. ustanawiające kolejne nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/55

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 629/2013
   z dnia 28 czerwca 2013 r.
   ustanawiające kolejne nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 186 w związku z jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W roku gospodarczym cukru 2011/2012 średnia cena cukru białego luzem ex-factory w Unii osiągnęła poziom odpowiadający 175 % ceny referencyjnej wynoszącej 404 EUR za tonę i była o ok. 275 EUR za tonę wyższa od ceny na rynku światowym. Unijna cena utrzymuje się obecnie na stabilnym poziomie wynoszącym ok. 700 EUR za tonę, który jest najwyższym poziomem osiągniętym od czasu reformy wspólnej organizacji rynku cukru i zakłóca optymalną płynność zaopatrzenia rynku Unii w cukier. Przewidywany wzrost tej już wysokiej ceny w trakcie roku gospodarczego 2012/2013 stwarza ryzyko poważnych zakłóceń na rynku, którym należy zapobiec za pomocą niezbędnych środków. W dniach 18 stycznia, 15 lutego i 22 marca 2013 r. Komisja przyjęła rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 36/2013 (2), (UE) nr 131/2013 (3) i (UE) nr 281/2013 (4) ustanawiające środki wyjątkowe stanowiące odpowiedź na zakłócenia rynku. Pomimo przyjętych środków ceny odnotowywane obecnie na rynku świadczą o konieczności przyjęcia dalszych środków w celu przeciwdziałania nadal występującym zakłóceniom rynku.

               (2)

               Na podstawie szacunku podaży i popytu na rok 2012/2013 zakłada się, że poziom końcowych zapasów dla rynku cukru będzie o co najmniej 0,5 mln ton niższy w porównaniu z rokiem 2011/2012. Liczba ta uwzględnia już przywóz z państw trzecich objęty niektórymi umowami preferencyjnymi.

               (3)

               Z drugiej strony, z powodu prognoz dobrych zbiorów oszacowano, że produkcja cukru przekroczy kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 4 600 000 ton. Biorąc pod uwagę dające się przewidzieć zobowiązania umowne producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 tego rozporządzenia oraz zobowiązania wywozowe na rok 2012/2013 dotyczące cukru pozakwotowego, nadal będą dostępne znaczące ilości cukru pozakwotowego wynoszące co najmniej 1 200 000 ton. Część tego cukru można udostępnić w celu zmniejszenia sztywnej podaży na unijnym rynku cukru oraz uniknięcia nadmiernych podwyżek cen.

               (4)

               W celu zapewnienia płynności rynku należy udostępnić cukier pozakwotowy. Należy umożliwić podjęcie takiego środka za każdym razem, gdy jest to niezbędne w trakcie roku gospodarczego 2012/2013.

               (5)

               Na podstawie art. 186 i 188 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 tam gdzie to konieczne można podjąć środki w celu złagodzenia zakłóceń na rynku lub uniknięcia ryzyka zakłóceń, w szczególności jeżeli wynikają one ze znacznego wzrostu cen w Unii, o ile celu tego nie można osiągnąć za pomocą innych środków przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu. W odniesieniu do obecnej sytuacji na rynku rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 nie przewiduje konkretnych środków mających na celu ograniczenie tendencji wzrostowych cen cukru i umożliwienie zaopatrzenia w cukier po rozsądnych cenach, innych niż te, dla których podstawę stanowi art. 186 wymienionego rozporządzenia

               (6)

               Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalenia wysokości opłaty z tytułu nadwyżek cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (5) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.

               (7)

               Dla ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek w takiej wysokości za tonę, która umożliwi sprawiedliwie traktowanie unijnych producentów cukru, zapewni sprawne funkcjonowanie unijnego rynku cukru oraz przyczyni się do zmniejszenia różnicy między cenami cukru na rynku unijnym i światowym, nie stwarzając ryzyka kumulacji nadwyżek na rynku unijnym.

               (8)

               Ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 ustalono kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.

               (9)

               W celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą z tytułu nadwyżek.

               (10)

               Obniżona opłata z tytułu nadwyżek powinna być wnoszona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.

               (11)

               Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.

               (12)

               Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.

               (13)

               Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej za buraki cukrowe potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.

               (14)

               Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadomić Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.

               (15)

               Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.

               (16)

               Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadomić wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.

               (17)

               Właściwe organy powinny powiadamiać Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.

               (18)

               Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca, który nie spełni swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem, również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.

               (19)

               W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (6) cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.

               (20)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (7) wpłaty i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynku cukru składają się na zasoby własne zapisane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej. Należy zatem wyznaczyć termin ustalenia wspomnianych kwot w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (8).

               (21)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Tymczasowe obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek
   1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę z tytułu nadwyżek ustala się na 148 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 150 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 8 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku Unii Europejskiej w roku gospodarczym 2012/2013.
   2.   Obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek, określoną w ust. 1, wnosi się po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.
   Artykuł 2
   Wnioski o wydanie świadectw
   1.   W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni występować o wydanie świadectw.
   2.   Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2012/2013 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
   3.   W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.
   4.   Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).
   5.   Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:

               a)

               wniosek zawiera następujące informacje:

                           (i)

                           nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz

                           (ii)

                           ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;

               b)

               ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;

               c)

               jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca powinien zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;

               d)

               wniosek jest sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;

               e)

               wniosek zawiera odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków;

               f)

               wnioskodawca nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków oprócz tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

         6.   Wnioski złożone niezgodnie z ust. 1–5 nie będą przyjmowane.
   7.   Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy gdy ilość, której dotyczy, zostanie przyznana jedynie częściowo.
   Artykuł 3
   Składanie wniosków
   Okres składania wniosków upływa dnia 10 lipca 2013 r. o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
   Artykuł 4
   Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
   1.   W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
   2.   Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o przyjętych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2012/2013, również przesyłają Komisji w tym samym terminie powiadomienia o braku wniosków.
   3.   Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
   Artykuł 5
   Przekroczenie limitów
   Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:

               a)

               ustala współczynnik przydziału mający zastosowanie do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;

               b)

               odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone.

         Artykuł 6
   Wydawanie świadectw
   1.   Bez uszczerbku dla art. 5 dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2.
   2.   W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
   3.   Wzór świadectwa określony jest w załączniku.
   Artykuł 7
   Ważność świadectw
   Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
   Artykuł 8
   Zbywalność świadectw
   Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
   Artykuł 9
   Sprawozdawczość dotycząca cen
   Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilość sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, uważana jest za cukier kwotowy.
   Artykuł 10
   Monitorowanie
   1.   Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień określonych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, w odniesieniu do których otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
   2.   Przed dniem 31 października 2013 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 352 EUR za tonę.
   3.   Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku Unii.
   4.   Państwa członkowskie obliczają różnicę między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę i ilościami, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006, i powiadamiają o niej Komisję. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
   5.   Powiadomień, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dokonywać najpóźniej do dnia 30 czerwca 2014 r.
   Artykuł 11
   Data ustalenia tytułu
   Dla celów art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 datą ustalenia tytułu jest dzień, w którym opłaty z tytułu nadwyżek są wnoszone przez wnioskodawców zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 12
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie traci moc dnia 30 czerwca 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 16 z 19.1.2013, s. 7.

      (3)  Dz.U. L 45 z 16.2.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 84 z 23.3.2013, s. 19.

      (5)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

      (6)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39.

      (7)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

      (8)  Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12.

      ZAŁĄCZNIK

         Wzór świadectwa, o którym mowa w art. 6 ust. 3


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 393/2012 z dnia 7 maja 2012 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do pozycji dotyczącej Tajlandii w wykazach państw trzecich lub ich części, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium drobiu i produktów drobiowych  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               9.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 123/27

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 393/2012
   z dnia 7 maja 2012 r.
   zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do pozycji dotyczącej Tajlandii w wykazach państw trzecich lub ich części, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium drobiu i produktów drobiowych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formułę wprowadzającą, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy i art. 8 pkt 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (2) stanowi, że przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium towarów objętych tym rozporządzeniem jest dozwolony jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wymienionych w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

               (2)

               Tajlandia jest obecnie wymieniona w tabeli w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo, z którego dozwolony jest przywóz do Unii jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych i produktów jajecznych. W związku z wystąpieniem w 2004 r. ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków zakazano przywozu do Unii mięsa drobiowego, mięsa ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i mięsa dzikiego ptactwa łownego oraz jaj, czego wyrazem są wpisy w kolumnach 6 i 6A tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

               (3)

               Ponadto decyzja Komisji 2005/692/WE z dnia 6 października 2005 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do ptasiej grypy w niektórych państwach trzecich (3) stanowi, że państwa członkowskie mają wstrzymać przywóz z Tajlandii niektórych produktów, w tym mięsa drobiowego, mięsa ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i mięsa dzikiego ptactwa łownego, oraz jaj.

               (4)

               Sytuacja w zakresie zdrowia zwierząt w Tajlandii uległa od tego czasu poprawie, w szczególności jeżeli chodzi o zwalczanie wysoce zjadliwej grypy ptaków u drobiu. Eksperci Komisji przeprowadzili szereg inspekcji w Tajlandii, aby ocenić sytuację w zakresie zdrowia zwierząt i środki zwalczania wspomnianej choroby wprowadzone w tym państwie trzecim. Wnioski płynące z ostatniej inspekcji przeprowadzonej w Tajlandii są takie, że ogólny system gwarantuje w wystarczającym stopniu spełnienie przez dane produkty odpowiednich wymogów unijnych.

               (5)

               W związku z powyższym decyzją 2005/692/WE zmienioną decyzją wykonawczą Komisji 2012/248/UE z dnia 7 maja 2012 r. zmieniającą decyzje 2005/692/WE, 2005/734/WE, 2007/25/WE i 2009/494/WE w odniesieniu do ptasiej grypy (4) nie wstrzymuje się już przywozu z Tajlandii do Unii produktów objętych decyzją 2005/692/WE, w tym mięsa drobiowego, mięsa ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i mięsa dzikiego ptactwa łownego, oraz jaj.

               (6)

               Należy wskutek tego zmienić pozycję dotyczącą Tajlandii w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008, aby odzwierciedlić to, że przywóz na – i tranzyt przez – terytorium Unii z Tajlandii mięsa drobiowego, mięsa ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i mięsa dzikiego ptactwa łownego oraz jaj nie jest już zakazany.

               (7)

               Przywóz jaj z Tajlandii powinien być jednak uwarunkowany przedłożeniem przez to państwo trzecie programu zwalczania Salmonelli.

               (8)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 798/2008.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 263 z 8.10.2005, s. 20.

      (4)  Zob. 42 s. niniejszego Dziennika Urzędowego.

      ZAŁĄCZNIK
      W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 pozycja dotycząca Tajlandii otrzymuje brzmienie:

                     „TH – Tajlandia

                     TH-0

                     Cały kraj

                     SPF, EP

                     WGM

                     VIII

                     1.7.2012

                     POU, RAT

                     1.7.2012

                     E

                     1.7.2012

                     S4”