title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1180/2012 z dnia 10 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

text:
               11.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 337/37

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1180/2012
   z dnia 10 grudnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1) (Kodeks), w szczególności jego art. 247,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Republika Turcji przystąpiła do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską o wspólnej procedurze tranzytowej (zwanej dalej „konwencją”) jako umawiająca się strona w dniu 1 grudnia 2012 r. Na mocy decyzji nr 4/2012 Komisji Mieszanej UE-EFTA ds. Wspólnego Tranzytu z dnia 26 czerwca 2012 r. (2) konwencja została zmieniona w celu dostosowania dokumentów gwarancyjnych dotyczących wspólnego tranzytu do sytuacji po przystąpieniu Turcji do konwencji. Należy odpowiednio dostosować właściwe dokumenty gwarancyjne dotyczące tranzytu wspólnotowego określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (3).

               (2)

               Ponieważ na mocy decyzji nr 4/2012 wprowadzono wymóg używania dokumentów gwarancyjnych dostosowanych do przystąpienia Turcji od dnia 1 grudnia 2012 r., odpowiednie dokumenty gwarancyjne wymagane rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93 należy dostosować również ze skutkiem od tego dnia. Należy jednak ustanowić reguły umożliwiające dalsze używanie przez okres przejściowy dokumentów gwarancyjnych zgodnych ze wzorem stosowanym przed dniem 1 grudnia 2012 r. po ich niezbędnym dostosowaniu.

               (3)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               załącznik 48 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

               2)

               załącznik 49 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

               3)

               załącznik 50 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

               4)

               w załączniku 51 w polu 7 między słowami „Szwajcaria” i „Andora” dodaje się słowo „Turcja”;

               5)

               w załączniku 51a w polu 6 między słowami „Szwajcaria” i „Andora” dodaje się słowo „Turcja”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2012 r.
   Podmioty gospodarcze mogą jednak do dnia 30 listopada 2013 r. używać wzoru formularza zawartego w załączniku 48, 49, 50, 51 lub 51a do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1159/2012 (4), po dokonaniu niezbędnych dostosowań geograficznych i dostosowań związanych z wyborem adresu do doręczeń lub pełnomocnika.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 297 z 26.10.2012, s. 34.

      (3)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 336 z 8.12.2012, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK 48

               WSPÓLNA/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA

               GWARANCJA GENERALNA

            I.   Zobowiązanie gwaranta

                        1.

                        Niżej podpisany (1) …
                        zamieszkały (z siedzibą) w (2) …
                        niniejszym składa solidarnie gwarancję w urzędzie składania gwarancji …
                        do maksymalnej kwoty
                        …
                        stanowiącej 100 %/50 %/30 % (3) kwoty referencyjnej, na rzecz Unii Europejskiej
                        (obejmującej Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Irlandię, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
                        oraz Republiki Chorwacji, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Republiki Turcji, Księstwa Andory oraz Republiki San Marino, (4)

                        na kwoty wynikające z zobowiązań głównych lub ubocznych, kosztów i dopłat – z wyjątkiem kar pieniężnych – które główny zobowiązany, (5) …, jest lub może być winny wymienionym państwom z tytułu należności celnych i innych opłat dotyczących towarów objętych wspólnotową lub wspólną procedurą tranzytową.

                        2.

                        Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni po pierwszym pisemnym wezwaniu właściwych organów krajów wymienionych w pkt 1, bezzwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości wymienionej kwoty maksymalnej, o ile on lub inna zainteresowana osoba nie udowodni właściwym organom przed upływem tego terminu, że procedura tranzytowa została zakończona.
                        Właściwe organy mogą, z uzasadnionych powodów, na wniosek podpisanego, przedłużyć termin 30 dni, od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany powinien uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z udzielenia dodatkowego terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie pobieranej z tego tytułu w podobnych okolicznościach na rynku pieniężnym lub finansowym danego kraju.
                        Kwota ta nie może zostać pomniejszona o kwoty, które na mocy niniejszego zobowiązania zostały już zapłacone, chyba że wystąpiono wobec niżej podpisanego o zapłatę należności wynikających z realizacji wspólnotowej lub wspólnej operacji tranzytowej, która rozpoczęła się przed otrzymaniem danego wezwania do zapłaty lub w ciągu następnych 30 dni.

                        3.

                        Niniejsze zobowiązanie jest wiążące z dniem jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Niżej podpisany pozostaje odpowiedzialny za zapłacenie długu powstałego w wyniku wspólnotowych lub wspólnych procedur tranzytowych, które są objęte niniejszym zobowiązaniem, o ile procedury rozpoczęły się, zanim odwołanie lub cofnięcie gwarancji stało się skuteczne, nawet jeżeli wniosek o zapłatę został złożony po tej dacie.

                        4.

                        Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adresy do doręczeń (6) we wszystkich krajach określonych w pkt 1:

                                    Kraj

                                    Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                              Niżej podpisany uznaje, że wszelka korespondencja, powiadomienia oraz wszelkie formalności lub środki proceduralne dotyczące niniejszego zobowiązania, przesłane lub złożone na piśmie pod jednym z jego adresów do doręczeń, są uznawane za prawidłowo mu doręczone i przyjęte.
                        Niżej podpisany uznaje jurysdykcję sądów w miejscach, gdzie posiada swoje adresy do doręczeń.
                        Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji.
                        Sporządzono w … dnia …
                        …
                        (Podpis) (7)

                  II.   Przyjęcie przez urząd składania gwarancji

            Urząd składania gwarancji
            …
            Zobowiązanie gwaranta przyjęto dnia
            …
            …
            (Pieczęć i podpis)

         (1)  Imię i nazwisko lub nazwa.

         (2)  Pełny adres.

         (3)  Niepotrzebne skreślić.

         (4)  Wykreślić nazwę Umawiającej się Strony lub Stron lub krajów (Andora lub San Marino), przez których obszar nie będą przewożone towary. Odniesienia do Księstwa Andory i Republiki San Marino dotyczą tylko procedur tranzytu wspólnotowego.

         (5)  Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres głównego zobowiązanego.

         (6)  Jeżeli przepisy prawne danego kraju nie przewidują ustanowienia adresu do doręczeń, gwarant musi wyznaczyć w każdym z tych krajów upoważnionego do odbioru wszystkich przeznaczonych dla niego informacji; zobowiązania wynikające z ust. 4 akapit drugi i czwarty stosuje się mutatis mutandis. Dla decyzji w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy w miejscu, w którym gwarant lub jego pełnomocnik posiada adres do doręczeń.

         (7)  Przed złożeniem podpisu należy odręcznie dopisać: »Gwarancja na kwotę …«, przy czym kwotę należy wpisać w pełnym brzmieniu.”

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK 49

               WSPÓLNA/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA

               GWARANCJA POJEDYNCZA

            I.   Zobowiązanie gwaranta

                        1.

                        Niżej podpisany (1) …
                        zamieszkały (z siedzibą) w (2) …
                        niniejszym składa solidarnie gwarancję w urzędzie składania gwarancji …
                        do maksymalnej kwoty
                        …
                        na rzecz Unii Europejskiej
                        (obejmującej Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Irlandię, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
                        oraz Republiki Chorwacji, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Republiki Turcji, Księstwa Andory oraz Republiki San Marino (3) na kwoty wynikające z zobowiązań głównych lub ubocznych, kosztów i dopłat – z wyjątkiem kar pieniężnych – które
                        główny zobowiązany (4) …
                        jest lub może być winny wymienionym państwom z tytułu należności celnych i innych opłat dotyczących opisanych poniżej towarów objętych wspólnotową lub wspólną procedurą tranzytową od urzędu wyjścia w …
                        …
                        do urzędu przeznaczenia …
                        …
                        Opis towarów:
                        …

                        2.

                        Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni po pierwszym pisemnym wezwaniu właściwych organów krajów wymienionych w pkt 1, bezzwłocznie uiścić żądane kwoty, o ile on lub inna zainteresowana osoba nie udowodni właściwym organom przed upływem tego terminu, że procedura tranzytowa została zakończona.
                        Właściwe organy mogą, z uzasadnionych powodów, na wniosek podpisanego, przedłużyć termin 30 dni, od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany powinien uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z udzielenia dodatkowego terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie, pobieranej z tego tytułu w podobnych okolicznościach na rynku pieniężnym lub finansowym danego kraju.

                        3.

                        Niniejsze zobowiązanie jest wiążące z dniem jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Niżej podpisany pozostaje odpowiedzialny za zapłacenie długu powstałego w wyniku wspólnotowych lub wspólnych procedur tranzytowych, które są objęte niniejszym zobowiązaniem, o ile procedury rozpoczęły się, zanim odwołanie lub cofnięcie gwarancji stało się skuteczne, nawet jeżeli wniosek o zapłatę został złożony po tej dacie.

                        4.

                        Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adresy do doręczeń (5) we wszystkich krajach określonych w pkt 1:

                                    Kraj

                                    Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                              Niżej podpisany uznaje, że wszelka korespondencja, powiadomienia oraz wszelkie formalności lub środki proceduralne dotyczące niniejszego zobowiązania, przesłane lub złożone na piśmie pod jednym z jego adresów do doręczeń, są uznawane za prawidłowo mu doręczone i przyjęte.
                        Niżej podpisany uznaje jurysdykcję sądów w miejscach, gdzie posiada swoje adresy do doręczeń.
                        Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji.
                        Sporządzono w … dnia …
                        …
                        (Podpis) (6)

                  II.   Przyjęcie przez urząd składania gwarancji

            Urząd składania gwarancji
            …
            Zobowiązanie gwaranta przyjęto dnia … r. w celu zabezpieczenia wspólnotowej/wspólnej operacji tranzytowej wykonywanej na podstawie zgłoszenia tranzytowego nr … z dnia … r. … (7)

            …
            (Pieczęć i podpis)

         (1)  Imię i nazwisko lub nazwa.

         (2)  Pełny adres.

         (3)  Wykreślić nazwę Umawiającej się Strony lub Stron lub krajów (Andora lub San Marino), przez których obszar nie będą przewożone towary. Odniesienia do Księstwa Andory i Republiki San Marino dotyczą tylko procedur tranzytu wspólnotowego.

         (4)  Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres głównego zobowiązanego.

         (5)  Jeżeli przepisy prawne danego kraju nie przewidują ustanowienia adresu do doręczeń, gwarant musi wyznaczyć w każdym z tych krajów upoważnionego do odbioru wszystkich przeznaczonych dla niego informacji; zobowiązania wynikające z ust. 4 akapit drugi i czwarty stosuje się mutatis mutandis. Dla decyzji w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy w miejscu, w którym gwarant lub jego pełnomocnik posiada adres do doręczeń.

         (6)  Przed złożeniem podpisu należy odręcznie dopisać: »Gwarancja na kwotę …«, przy czym kwotę należy wpisać słownie.

         (7)  Wypełnia urząd wyjścia.”

      ZAŁĄCZNIK III

            „ZAŁĄCZNIK 50

               WSPÓLNA/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA

               GWARANCJA POJEDYNCZA W FORMIE KARNETÓW

            I.   Zobowiązanie gwaranta

                        1.

                        Niżej podpisany (1) …
                        zamieszkały (z siedzibą) w (2) …
                        niniejszym składa solidarnie gwarancję w urzędzie składania gwarancji …
                        na rzecz Unii Europejskiej
                        (obejmującej Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Irlandię, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
                        oraz Republiki Chorwacji, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Republiki Turcji, Księstwa Andory oraz Republiki San Marino (3),
                        na kwoty wynikające z zobowiązań głównych lub ubocznych, kosztów i dopłat – z wyjątkiem kar pieniężnych – które główny zobowiązany jest lub może być winny wymienionym państwom z tytułu należności celnych i innych opłat dotyczących towarów objętych wspólnotową lub wspólną procedurą tranzytową, za które niżej podpisany przyjął odpowiedzialność poprzez wystawienie karnetów gwarancji pojedynczej, do maksymalnej kwoty 7 000 EUR na każdy karnet gwarancyjny.

                        2.

                        Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni po pierwszym pisemnym wezwaniu właściwych organów krajów wymienionych w pkt 1, bezzwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości maksymalnej kwoty 7 000 EUR na każdy karnet gwarancji pojedynczej, o ile on lub inna zainteresowana osoba nie udowodni właściwym organom przed upływem tego terminu, że procedura została zakończona.
                        Właściwe organy mogą, z uzasadnionych powodów, na wniosek podpisanego, przedłużyć termin 30 dni, od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany powinien uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z udzielenia dodatkowego terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie pobieranej z tego tytułu w podobnych okolicznościach na rynku pieniężnym lub finansowym danego kraju.

                        3.

                        Niniejsze zobowiązanie jest wiążące z dniem jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Niżej podpisany pozostaje odpowiedzialny za zapłacenie długu powstałego w wyniku wspólnotowych lub wspólnych procedur tranzytowych, które są objęte niniejszym zobowiązaniem, o ile procedury rozpoczęły się, zanim odwołanie lub cofnięcie gwarancji stało się skuteczne, nawet jeżeli wniosek o zapłatę został złożony po tej dacie.

                        4.

                        Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adresy do doręczeń (4) we wszystkich krajach określonych w pkt 1:

                                    Kraj

                                    Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                              Niżej podpisany uznaje, że wszelka korespondencja, powiadomienia oraz wszelkie formalności lub środki proceduralne dotyczące niniejszego zobowiązania, przesłane lub złożone na piśmie pod jednym z jego adresów do doręczeń, są uznawane za prawidłowo mu doręczone i przyjęte.
                        Niżej podpisany uznaje jurysdykcję sądów w miejscach, gdzie posiada swoje adresy do doręczeń.
                        Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji.
                        Sporządzono w … dnia …
                        …
                        (Podpis) (5)

                  II.   Przyjęcie przez urząd składania gwarancji

            Urząd składania gwarancji
            …
            Zobowiązanie gwaranta przyjęto dnia
            …
            …
            (Pieczęć i podpis)

         (1)  Imię i nazwisko lub nazwa.

         (2)  Pełny adres.

         (3)  Wyłącznie dla procedur tranzytu wspólnotowego.

         (4)  Jeżeli przepisy prawne danego kraju nie przewidują ustanowienia adresu do doręczeń, gwarant musi wyznaczyć w każdym z tych krajów upoważnionego do odbioru wszystkich przeznaczonych dla niego informacji; zobowiązania wynikające z ust. 4 akapit drugi i czwarty stosuje się mutatis mutandis. Dla decyzji w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy w miejscu, w którym gwarant lub jego pełnomocnik posiada adres do doręczeń.

         (5)  Przed złożeniem podpisu należy odręcznie dopisać: »Gwarancja«.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/407 z dnia 8 marca 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej jodosulfuron, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  9.3.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 63/87

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/407
      z dnia 8 marca 2017 r.
      w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej jodosulfuron, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zatwierdzenie substancji czynnej jodosulfuron, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) wygasa w dniu 31 października 2017 r.

                  (2)

                  Wniosek o odnowienie zatwierdzenia jodosulfuronu złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (3) w terminie określonym w tym artykule.

                  (3)

                  Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

                  (4)

                  Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 29 kwietnia 2015 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) oraz Komisji.

                  (5)

                  Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość przedstawienia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

                  (6)

                  W dniu 6 kwietnia 2016 r. (4) Urząd przekazał Komisji opinię dotyczącą tego, czy można oczekiwać, że jodosulfuron (badaną odmianą był jodosulfuron metylowo-sodowy) spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 11 lipca 2016 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia jodosulfuronu na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

                  (7)

                  W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną ustalono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione. Wspomniane kryteria zatwierdzenia uznaje się zatem za spełnione.

                  (8)

                  Należy zatem odnowić zatwierdzenie jodosulfuronu.

                  (9)

                  Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia jodosulfuronu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, które jednak nie ograniczają zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające jodosulfuron. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowań w charakterze środka chwastobójczego.

                  (10)

                  Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

                  (11)

                  Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

                  (12)

                  Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/950 (5) przedłużono okres zatwierdzenia jodosulfuronu do dnia 31 października 2017 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podjęto przed tym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2017 r.

                  (13)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
      Odnawia się zatwierdzenie substancji czynnej jodosulfuron określonej w załączniku I z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
      Artykuł 2
      Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
      W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
      Artykuł 3
      Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2017 r.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2017 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

         (4)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2016 r. Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej jodosulfuron metylowo-sodowy (zatwierdzonej jako jodosulfuron). Dziennik EFSA 2016; 14(4):4453. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

         (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/950 z dnia 15 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych 2,4-DB, beta-cyflutryna, karfentrazon etylowy, Coniothyrium minitans szczep CON/M/91-08 (DSM 9660), cyjazofamid, deltametryna, dimetenamid-p, etofumesat, fenamidon, flufenacet, flurtamon, foramsulfuron, fostiazat, imazamoks, jodosulfuron, iprodion, izoksaflutol, linuron, hydrazyd kwasu maleinowego, mezotrion, oksasulfuron, pendimetalina, pikoksystrobina, siltiofam i trifloksystrobina (Dz.U. L 159 z 16.6.2016, s. 3).

         ZAŁĄCZNIK I

                     Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                     Nazwa IUPAC

                     Czystość (1)

                     Data zatwierdzenia

                     Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                     Przepisy szczegółowe

                     Jodosulfuron
                     CAS nr 185119-76-0 (substancja macierzysta)
                     CAS nr 144550-36-7 (jodosulfuron metylowo-sodowy)
                     Nr CIPAC 634 (substancja macierzysta)
                     Nr CIPAC 634.501 (jodosulfuron metylowo-sodowy)

                     Kwas 4-jodo-2-[(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)karbamoilosulfamoilo]benzoesowy
                     (jodosulfuron)
                     4-jodo-2-[3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)ureidosulfonylo]benzoesan metylu, sól sodowa
                     (jodosulfuron metylowo-sodowy)

                     ≥ 910 g/kg (wyrażone jako jodosulfuron metylowo-sodowy)

                     1 kwietnia 2017 r.

                     31 marca 2032 r.

                     W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego jodosulfuronu, w szczególności jego dodatki I i II.
                     W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                 —

                                 ryzyko dla konsumentów,

                                 —

                                 ryzyko dla roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                                 —

                                 ryzyko dla roślin wodnych.

                           W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                     Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje potwierdzające na temat:

                                 1)

                                 potencjalnej genotoksyczności metabolitu triazyno-amina (IN-A4098), aby potwierdzić, że ten metabolit nie jest genotoksyczny i nie ma znaczenia dla oceny ryzyka;

                                 2)

                                 wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodzie pitnej.

                           Wnioskodawca przedkłada informacje wymagane w pkt 1 do dnia 1 października 2017 r., a informacje wymagane w pkt 2 – w ciągu dwóch lat od przyjęcia wytycznych w sprawie oceny wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodach powierzchniowych i podziemnych.

            (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

         ZAŁĄCZNIK II
         W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                     1)

                     w części A skreśla się pozycję 66 dotyczącą jodosulfuronu;

                     2)

                     w części B dodaje się pozycję w brzmieniu:

                                 Numer

                                 Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                                 Nazwa IUPAC

                                 Czystość (*1)

                                 Data zatwierdzenia

                                 Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                                 Przepisy szczegółowe

                                 „107

                                 Jodosulfuron
                                 CAS nr 185119-76-0 (substancja macierzysta)
                                 CAS nr 144550-36-7 (jodosulfuron metylowo-sodowy)
                                 Nr CIPAC 634 (substancja macierzysta)
                                 Nr CIPAC 634.501 (jodosulfuron metylowo-sodowy)

                                 Kwas 4-jodo-2-[(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)karbamoilosulfamoilo]benzoesowy
                                 (jodosulfuron)
                                 4-jodo-2-[3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)ureidosulfonylo]benzoesan metylu, sól sodowa
                                 (jodosulfuron metylowo-sodowy)

                                 ≥ 910 g/kg (wyrażone jako jodosulfuron metylowo-sodowy)

                                 1 kwietnia 2017 r.

                                 31 marca 2032 r.

                                 W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego jodosulfuronu, w szczególności jego dodatki I i II.
                                 W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

                                             —

                                             ryzyko dla konsumentów,

                                             —

                                             ryzyko dla roślin lądowych niebędących przedmiotem zwalczania,

                                             —

                                             ryzyko dla roślin wodnych.

                                       W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
                                 Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje potwierdzające na temat:

                                             1)

                                             potencjalnej genotoksyczności metabolitu triazyno-amina (IN-A4098), aby potwierdzić, że ten metabolit nie jest genotoksyczny i nie ma znaczenia dla oceny ryzyka;

                                             2)

                                             wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodzie pitnej.

                                       Wnioskodawca przedkłada informacje wymagane w pkt 1 do dnia 1 października 2017 r., a informacje wymagane w pkt 2 – w ciągu dwóch lat od przyjęcia wytycznych w sprawie oceny wpływu procesów uzdatniania wody na charakter pozostałości obecnych w wodach powierzchniowych i podziemnych.”

            (*1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1159/2012 z dnia 7 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 336/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1159/2012
   z dnia 7 grudnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1) („Kodeks”), w szczególności jego art. 247,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) określa warunki, na jakich można potwierdzić status wspólnotowy towarów, które zostały przewiezione do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego. Rozporządzenie nie przewiduje jednak obecnie możliwości potwierdzenia wspólnotowego statusu towarów, które zostały przewiezione z jednego punktu w państwie członkowskim do innego punktu w tym samym państwie członkowskim przez terytorium państwa trzeciego. W związku z tym należy zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93, by uwzględnić tę możliwość.

               (2)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 756/2012 (3) zmieniono załącznik 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zawierający wykaz kodów opakowań oparty na zaleceniu nr 21 Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ. Format kodów opakowań określony w polu 31 załącznika 38 zmieniono z alfabetycznego 2 (a2) na alfanumeryczny 2 (an2). W związku z tym należy odpowiednio zmienić kod typu/długości atrybutu „Rodzaj opakowań” w załączniku 37a.

               (3)

               Republika Chorwacji przystąpiła do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską o Wspólnej Procedurze Tranzytowej (4) (zwanej dalej „konwencją”) jako umawiająca się strona w dniu 1 lipca 2012 r. Na mocy decyzji nr 3/2012 Komisji Mieszanej UE-EFTA ds. wspólnego tranzytu z dnia 26 czerwca 2012 r. (5) konwencja została zmieniona w celu dostosowania dokumentów gwarancyjnych dotyczących wspólnego tranzytu do sytuacji po przystąpieniu Chorwacji do konwencji. Należy odpowiednio dostosować właściwe dokumenty gwarancyjne dotyczące tranzytu wspólnotowego określone w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93.

               (4)

               Ponieważ na mocy decyzji nr 3/2012 wprowadzono wymóg używania dokumentów gwarancyjnych dostosowanych do przystąpienia Chorwacji od dnia 1 lipca 2012 r., odpowiednie dokumenty gwarancyjne wymagane rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93 należy dostosować również ze skutkiem od tego dnia. Należy jednak ustanowić reguły umożliwiające dalsze używanie przez okres przejściowy dokumentów gwarancyjnych zgodnych ze wzorem stosowanym przed dniem 1 lipca 2012 r. po ich niezbędnym dostosowaniu.

               (5)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 314 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   W przypadku gdy towary nie mogą być, w rozumieniu art. 313, uznane za wspólnotowe, ich status wspólnotowy może zostać potwierdzony zgodnie z art. 314c ust. 1 tylko wówczas, gdy spełniają one warunki określone w jednym z następujących punktów:

                                       a)

                                       towary zostały przewiezione z jednego punktu do drugiego w ramach obszaru celnego Wspólnoty i czasowo opuściły ten obszar bez wkraczania na terytorium państwa trzeciego;

                                       b)

                                       towary zostały przewiezione z jednego punktu w ramach obszaru celnego Wspólnoty do innego punktu w ramach obszaru celnego Wspólnoty przez terytorium państwa trzeciego, przy czym transport odbywa się na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim;

                                       c)

                                       towary zostały przewiezione z jednego punktu w ramach obszaru celnego Wspólnoty do innego punktu w ramach obszaru celnego Wspólnoty przez terytorium państwa trzeciego, gdzie zostały przeładowane na inny środek transportu niż ten, na który zostały pierwotnie załadowane, oraz został wystawiony nowy dokument przewozowy na przewóz z państwa trzeciego, do którego dołączona została kopia dokumentu oryginalnego wydanego na przewóz towarów z jednego punktu do drugiego w ramach obszaru celnego Wspólnoty.”;

                           b)

                           dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
                           „2a.   W przypadku gdy towary zostały przewiezione w sposób określony w ust. 1 lit. c), organy celne właściwe dla miejsca powrotnego wjazdu towarów na obszar celny Wspólnoty dokonują kontroli po odprawie celnej w celu sprawdzenia prawidłowości informacji umieszczonych na kopii oryginalnego dokumentu przewozowego zgodnie z wymogami współpracy administracyjnej państw członkowskich określonej w art. 314a.”;

               2)

               w tytule II.B załącznika 37a w atrybucie „Rodzaj opakowań (pole 31)” tekst „Typ/Długość: a2” zastępuje się tekstem „Typ/Długość: an2”;

               3)

               załącznik 48 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

               4)

               załącznik 49 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

               5)

               załącznik 50 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

               6)

               w załączniku 51 w polu 7 między słowami „Wspólnota Europejska” i „Islandia” dodaje się słowo „Chorwacja”;

               7)

               w załączniku 51a w polu 6 między słowami „Wspólnota Europejska” i „Islandia” dodaje się słowo „Chorwacja”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2012 r.
   Podmioty gospodarcze mogą jednak do dnia 30 czerwca 2013 r. używać wzoru formularza zawartego w załączniku 48, 49, 50, 51 lub 51a do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 756/2012, po dokonaniu niezbędnych dostosowań geograficznych i dostosowań związanych z wyborem adresu do doręczeń lub pełnomocnika.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 253 z 2.10.1993, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 223 z 21.8.2012, s. 8.

      (4)  Dz.U. L 226 z 13.8.1987, s. 2.

      (5)  Dz.U. L 182 z 13.7.2012, s. 42.

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK 48

               WSPÓLNA/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA

               GWARANCJA GENERALNA

            I.   Zobowiązanie gwaranta

                        1.

                        Niżej podpisany (1)…
                        zamieszkały (z siedzibą) w (2)…
                        niniejszym składa solidarnie gwarancję w urzędzie składania gwarancji …
                        do maksymalnej kwoty
                        …
                        stanowiącej 100 %/50 %/30 % (3) kwoty referencyjnej, na rzecz Unii Europejskiej
                        (obejmującej Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Irlandię, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
                        oraz Republiki Chorwacji, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Księstwa Andory oraz Republiki San Marino, (4)

                        na kwoty wynikające z zobowiązań głównych lub ubocznych, kosztów i dopłat – z wyjątkiem kar pieniężnych – które główny zobowiązany, (5) …, jest lub może być winny wymienionym państwom z tytułu należności celnych i innych opłat dotyczących towarów objętych wspólnotową lub wspólną procedurą tranzytową.

                        2.

                        Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni po pierwszym pisemnym wezwaniu właściwych organów krajów wymienionych w pkt 1, bezzwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości wymienionej kwoty maksymalnej, o ile on lub inna zainteresowana osoba nie udowodni właściwym organom przed upływem tego terminu, że procedura tranzytowa została zakończona.
                        Właściwe organy mogą, z uzasadnionych powodów, na wniosek podpisanego, przedłużyć termin 30 dni, od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany powinien uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z udzielenia dodatkowego terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie, pobieranej z tego tytułu w podobnych okolicznościach na rynku pieniężnym lub finansowym danego kraju.
                        Kwota ta nie może zostać pomniejszona o kwoty, które na mocy niniejszego zobowiązania zostały już zapłacone, chyba że wystąpiono wobec niżej podpisanego o zapłatę należności wynikających z realizacji wspólnotowej lub wspólnej operacji tranzytowej, która rozpoczęła się przed otrzymaniem danego wezwania do zapłaty lub w ciągu następnych 30 dni.

                        3.

                        Niniejsze zobowiązanie jest wiążące z dniem jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Niżej podpisany pozostaje odpowiedzialny za zapłacenie długu powstałego w wyniku wspólnotowych lub wspólnych procedur tranzytowych, które są objęte niniejszym zobowiązaniem, o ile procedury rozpoczęły się, zanim odwołanie lub cofnięcie gwarancji stało się skuteczne, nawet jeżeli wniosek o zapłatę został złożony po tej dacie.

                        4.

                        Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adresy do doręczeń (6) we wszystkich krajach określonych w pkt 1:

                                    Kraj

                                    Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                              Niżej podpisany uznaje, że wszelka korespondencja, powiadomienia oraz wszelkie formalności lub środki proceduralne dotyczące niniejszego zobowiązania, przesłane lub złożone na piśmie pod jednym z jego adresów do doręczeń, są uznawane za prawidłowo mu doręczone i przyjęte.
                        Niżej podpisany uznaje jurysdykcję sądów w miejscach, gdzie posiada swoje adresy do doręczeń.
                        Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji.
                        Sporządzono w … dnia …
                        …
                        (Podpis) (7)

                  II.   Przyjęcie przez urząd składania gwarancji

            Urząd składania gwarancji
            …
            Zobowiązanie gwaranta przyjęto dnia
            …
            …
            (Pieczęć i podpis)

         (1)  Imię i nazwisko lub nazwa.

         (2)  Pełny adres.

         (3)  Niepotrzebne skreślić.

         (4)  Wykreślić nazwę Umawiającej się Strony lub Stron lub krajów (Andora lub San Marino), przez których obszar nie będą przewożone towary. Odniesienia do Księstwa Andory i Republiki San Marino dotyczą tylko procedur tranzytu wspólnotowego.

         (5)  Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres głównego zobowiązanego.

         (6)  Jeżeli przepisy prawne danego kraju nie przewidują ustanowienia adresu do doręczeń, gwarant musi wyznaczyć w każdym z tych krajów upoważnionego do odbioru wszystkich przeznaczonych dla niego informacji. Zobowiązania wynikające z ust. 4 akapit drugi i czwarty stosuje się mutatis mutandis. Dla decyzji w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy w miejscu, w którym gwarant lub jego pełnomocnik posiada adres do doręczeń.

         (7)  Przed złożeniem podpisu należy odręcznie dopisać: „Gwarancja na kwotę…”, przy czym kwotę należy wpisać w pełnym brzmieniu.”

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK 49

               WSPÓLNA/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA

               GWARANCJA POJEDYNCZA

            I.   Zobowiązanie gwaranta

                        1.

                        Niżej podpisany (1) …
                        zamieszkały (z siedzibą) w (2) …
                        niniejszym składa solidarnie gwarancję w urzędzie składania gwarancji …
                        do maksymalnej kwoty
                        …
                        na rzecz Unii Europejskiej
                        (obejmującej Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Irlandię, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
                        oraz Republiki Chorwacji, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Księstwa Andory oraz Republiki San Marino (3) na kwoty wynikające z zobowiązań głównych lub ubocznych, kosztów i dopłat – z wyjątkiem kar pieniężnych – które
                        główny zobowiązany (4) …
                        jest lub może być winny wymienionym państwom z tytułu należności celnych i innych opłat dotyczących opisanych poniżej towarów objętych wspólnotową lub wspólną procedurą tranzytową od urzędu wyjścia w …
                        …
                        do urzędu przeznaczenia …
                        …
                        Opis towarów:
                        …

                        2.

                        Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni po pierwszym pisemnym wezwaniu właściwych organów krajów wymienionych w pkt 1, bezzwłocznie uiścić żądane kwoty, o ile on lub inna zainteresowana osoba nie udowodni właściwym organom przed upływem tego terminu, że procedura tranzytowa została zakończona.
                        Właściwe organy mogą, z uzasadnionych powodów, na wniosek podpisanego, przedłużyć termin 30 dni, od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany powinien uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z udzielenia dodatkowego terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie, pobieranej z tego tytułu w podobnych okolicznościach na rynku pieniężnym lub finansowym danego kraju.

                        3.

                        Niniejsze zobowiązanie jest wiążące z dniem jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Niżej podpisany pozostaje odpowiedzialny za zapłacenie długu powstałego w wyniku wspólnotowych lub wspólnych procedur tranzytowych, które są objęte niniejszym zobowiązaniem, o ile procedury rozpoczęły się, zanim odwołanie lub cofnięcie gwarancji stało się skuteczne, nawet jeżeli wniosek o zapłatę został złożony po tej dacie.

                        4.

                        Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adresy do doręczeń (5) we wszystkich krajach określonych w pkt 1:

                                    Kraj

                                    Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                              Niżej podpisany uznaje, że wszelka korespondencja, powiadomienia oraz wszelkie formalności lub środki proceduralne dotyczące niniejszego zobowiązania, przesłane lub złożone na piśmie pod jednym z jego adresów do doręczeń, są uznawane za prawidłowo mu doręczone i przyjęte.
                        Niżej podpisany uznaje jurysdykcję sądów w miejscach, gdzie posiada swoje adresy do doręczeń.
                        Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji.
                        Sporządzono w … dnia …
                        …
                        (Podpis) (6)

                  II.   Przyjęcie przez urząd składania gwarancji

            Urząd składania gwarancji …
            Zobowiązanie gwaranta przyjęto dnia … r. w celu zabezpieczenia wspólnotowej/wspólnej operacji tranzytowej wykonywanej na podstawie zgłoszenia tranzytowego nr …z dnia … r. (7)

            …
            (Pieczęć i podpis)

         (1)  Imię i nazwisko lub nazwa.

         (2)  Pełny adres.

         (3)  Wykreślić nazwę Umawiającej się Strony lub Stron lub krajów (Andora lub San Marino), przez których obszar nie będą przewożone towary. Odniesienia do Księstwa Andory i Republiki San Marino dotyczą tylko procedur tranzytu wspólnotowego.

         (4)  Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres głównego zobowiązanego.

         (5)  Jeżeli przepisy prawne danego kraju nie przewidują ustanowienia adresu do doręczeń, gwarant musi wyznaczyć w każdym z tych krajów upoważnionego do odbioru wszystkich przeznaczonych dla niego informacji. Zobowiązania wynikające z ust. 4 akapit drugi i czwarty stosuje się mutatis mutandis. Dla decyzji w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy w miejscu, w którym gwarant lub jego pełnomocnik posiada adres do doręczeń.

         (6)  Przed złożeniem podpisu należy odręcznie dopisać: „Gwarancja na kwotę …”, przy czym kwotę należy wpisać słownie.

         (7)  Wypełnia urząd wyjścia.”

      ZAŁĄCZNIK III

            „ZAŁĄCZNIK 50

               WSPÓLNA/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA

               GWARANCJA POJEDYNCZA W FORMIE KARNETÓW

            I.   Zobowiązanie gwaranta

                        1.

                        Niżej podpisany (1) …
                        zamieszkały (z siedzibą) w (2) …
                        niniejszym składa solidarnie gwarancję w urzędzie składania gwarancji …
                        na rzecz Unii Europejskiej
                        (obejmującej Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Irlandię, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
                        oraz Republiki Chorwacji, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Księstwa Andory oraz Republiki San Marino (3),
                        na kwoty wynikające z zobowiązań głównych lub ubocznych, kosztów i dopłat – z wyjątkiem kar pieniężnych – które główny zobowiązany jest lub może być winny wymienionym państwom z tytułu należności celnych i innych opłat dotyczących towarów objętych wspólnotową lub wspólną procedurą tranzytową, za które niżej podpisany przyjął odpowiedzialność poprzez wystawienie karnetów gwarancji pojedynczej, do maksymalnej kwoty 7 000 EUR na każdy karnet gwarancyjny.

                        2.

                        Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni po pierwszym pisemnym wezwaniu właściwych organów krajów wymienionych w pkt 1, bezzwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości maksymalnej kwoty 7 000 EUR na każdy karnet gwarancji pojedynczej, o ile on lub inna zainteresowana osoba nie udowodni właściwym organom przed upływem tego terminu, że procedura została zakończona.
                        Właściwe organy mogą, z uzasadnionych powodów, na wniosek podpisanego, przedłużyć termin 30 dni, od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany powinien uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z udzielenia dodatkowego terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie, pobieranej z tego tytułu w podobnych okolicznościach na rynku pieniężnym lub finansowym danego kraju.

                        3.

                        Niniejsze zobowiązanie jest wiążące z dniem jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Niżej podpisany pozostaje odpowiedzialny za zapłacenie długu powstałego w wyniku wspólnotowych lub wspólnych procedur tranzytowych, które są objęte niniejszym zobowiązaniem, o ile procedury rozpoczęły się, zanim odwołanie lub cofnięcie gwarancji stało się skuteczne, nawet jeżeli wniosek o zapłatę został złożony po tej dacie.

                        4.

                        Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adresy do doręczeń (4) we wszystkich krajach określonych w pkt 1:

                                    Kraj

                                    Imię i nazwisko lub nazwa i pełny adres

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …
                                    …

                              Niżej podpisany uznaje, że wszelka korespondencja, powiadomienia oraz wszelkie formalności lub środki proceduralne dotyczące niniejszego zobowiązania, przesłane lub złożone na piśmie pod jednym z jego adresów do doręczeń, są uznawane za prawidłowo mu doręczone i przyjęte.
                        Niżej podpisany uznaje jurysdykcję sądów w miejscach, gdzie posiada swoje adresy do doręczeń.
                        Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji.
                        Sporządzono w … dnia …
                        …
                        (Podpis) (5)

                  II.   Przyjęcie przez urząd składania gwarancji

            Urząd składania gwarancji
            …
            Zobowiązanie gwaranta przyjęto dnia
            …
            …
            (Pieczęć i podpis)

         (1)  Imię i nazwisko lub nazwa.

         (2)  Pełny adres.

         (3)  Wyłącznie dla procedur tranzytu wspólnotowego.

         (4)  Jeżeli przepisy prawne danego kraju nie przewidują ustanowienia adresu do doręczeń, gwarant musi wyznaczyć w każdym z tych krajów upoważnionego do odbioru wszystkich przeznaczonych dla niego informacji. Zobowiązania wynikające z ust. 4 akapit drugi i czwarty stosuje się mutatis mutandis. Dla decyzji w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy w miejscu, w którym gwarant lub jego pełnomocnik posiada adres do doręczeń.

         (5)  Przed złożeniem podpisu należy odręcznie dopisać: »Gwarancja«.”


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 756/2011 z dnia 27 lipca 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               2.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 199/35

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 756/2011
   z dnia 27 lipca 2011 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Produkt składający się z (% masy):

                              —

                              surowej ryby (w kawałkach) z gatunku Mullus

                              64

                              —

                              surowych krewetek

                              10

                              —

                              surowych warzyw

                              26

                        przedstawiany na drewnianym patyczku.

                  1604 19 98

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 do działu 16 oraz brzmienie kodów CN 1604, 1604 19 i 1604 19 98.
                  Dodatek warzyw do (surowej) ryby/krewetek, przedstawianych na drewnianym patyczku, uważa się za przetworzenie. W rezultacie wyklucza się klasyfikację do działu 3, ponieważ produkt został poddany przetworzeniu w procesie nieprzewidzianym w tym dziale (zob. Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do działu 3, Uwagi ogólne, akapit piąty).
                  Produkt ten należy zatem klasyfikować do pozycji 1604 jako ryby przetworzone objęte kodem CN 1604 19 98.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1328/2013 z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie przyznania prawa do kumulacji międzyregionalnej w przypadku Indonezji i Sri Lanki w odniesieniu do reguł pochodzenia stosowanych do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2454/93

text:
               13.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 334/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1328/2013
   z dnia 12 grudnia 2013 r.
   w sprawie przyznania prawa do kumulacji międzyregionalnej w przypadku Indonezji i Sri Lanki w odniesieniu do reguł pochodzenia stosowanych do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2454/93
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (1), w szczególności jego art. 247,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (2), w szczególności jego art. 86,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 86 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 stanowi, że kraje korzystające z unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP), należące do grupy regionalnej I i III, mogą uzyskać zgodę na wzajemne wykorzystywanie własnych materiałów w ramach określonego rodzaju kumulacji zwanej zazwyczaj „kumulacją międzyregionalną”. Określa również warunki, na jakich mogą uzyskać taką zgodę.

               (2)

               Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Indonezja i Sri Lanka przedstawiły wspólny wniosek o prawo do kumulacji międzyregionalnej zgodnie z art. 86 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

               (3)

               Wspomniane kraje zaproponowały, by w celu pobudzenia handlu i rozwoju obu gospodarek indonezyjski sektor uprawy tytoniu mógł dostarczać sektorowi produkcji cygar na Sri Lance materiały indonezyjskiego pochodzenia, które w ramach kumulacji byłyby poddawane dalszej obróbce lub przetworzeniu, wykraczającym poza czynności, o których mowa w art. 78 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

               (4)

               We wniosku oba kraje zobowiązały się przestrzegać lub zapewnić przestrzeganie reguł pochodzenia w ramach GSP i zapewnić współpracę administracyjną niezbędną dla zapewnienia prawidłowego wdrożenia tych przepisów, wzajemnie oraz w odniesieniu do Unii.

               (5)

               Wspomniany wniosek zawiera opis materiałów wykorzystywanych w ramach kumulacji, którymi są tytoń nieprzetworzony oraz odpady tytoniowe ujęte w systemie zharmonizowanym (HS) pod pozycją 2401, jak również opis poszczególnych etapów procesu przetwarzania i procesów pomocniczych przeprowadzanych na Sri Lance.

               (6)

               Wnioskodawcy twierdzą, że kumulacja międzyregionalna, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia ich wniosku, miałaby pozytywny wpływ na gospodarkę obu krajów i nie wpłynęłaby negatywnie na unijne sektory gospodarki zajmujące się produkcją i sprzedażą cygar.

               (7)

               Należy zatem umożliwić Sri Lance kumulację materiałów pochodzących z Indonezji, ujętych w pozycji 2401 systemu zharmonizowanego, pod warunkiem że oba kraje korzystają z systemu GSP w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (3).

               (8)

               Komisja Europejska będzie monitorować zmiany w zakresie przywozu wynikające z niniejszego zezwolenia i, uwzględniając rezultaty tego monitoringu, może poddać ponownej analizie niniejsze zezwolenie w oparciu o kryteria, takie jak wzrost wielkości przywozu.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Sri Lanka uzyskuje niniejszym prawo do wykorzystania, zgodnie z art. 86 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, tytoniu nieprzetworzonego oraz odpadów tytoniowych ujętych pod pozycją HS 2401 i pochodzących z Indonezji w ramach kumulacji pochodzenia. Zgodnie z art. 86 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 niniejsze zezwolenie ma charakter warunkowy i uzależnione jest od tego, czy w momencie wywozu produktów do Unii Sri Lanka i Indonezja pozostają krajami korzystającymi z systemu GPS w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 978/2012.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/673 z dnia 7 kwietnia 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               8.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 97/27

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/673
   z dnia 7 kwietnia 2017 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  EG

                  156,4

                  MA

                  120,1

                  SN

                  284,4

                  TN

                  214,0

                  TR

                  110,5

                  ZZ

                  177,1

                  0707 00 05

                  MA

                  65,6

                  TR

                  156,1

                  ZZ

                  110,9

                  0709 93 10

                  MA

                  46,6

                  TR

                  147,2

                  ZZ

                  96,9

                  0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28

                  EG

                  54,1

                  IL

                  79,4

                  MA

                  52,6

                  TN

                  58,2

                  TR

                  55,3

                  ZZ

                  59,9

                  0805 50 10

                  AR

                  61,0

                  TR

                  69,6

                  ZZ

                  65,3

                  0808 10 80

                  BR

                  107,0

                  CL

                  91,4

                  CN

                  161,4

                  TR

                  98,3

                  US

                  133,8

                  ZA

                  106,0

                  ZZ

                  116,3

                  0808 30 90

                  AR

                  124,6

                  CH

                  128,6

                  CL

                  131,7

                  CN

                  98,9

                  US

                  174,6

                  ZA

                  132,8

                  ZZ

                  131,9

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 356/2012 z dnia 24 kwietnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1239/2011 w odniesieniu do okresów, w których można składać oferty w odpowiedzi na drugi przetarg częściowy i kolejne przetargi częściowe w roku gospodarczym 2011/2012 na przywóz cukru z zastosowaniem obniżonej stawki celnej

text:
               25.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 113/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 356/2012
   z dnia 24 kwietnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1239/2011 w odniesieniu do okresów, w których można składać oferty w odpowiedzi na drugi przetarg częściowy i kolejne przetargi częściowe w roku gospodarczym 2011/2012 na przywóz cukru z zastosowaniem obniżonej stawki celnej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 187 w związku z art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1239/2011 (2) otworzyło stały przetarg na przywóz cukru objętego kodem CN 1701 z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w roku gospodarczym 2011/2012.

               (2)

               Jako że podaż na unijnym rynku cukru uległa poprawie, rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 57/2012 (3) zawieszono składanie ofert w ramach przetargu częściowego, dla którego ostateczny termin składania ofert kończy się 25 stycznia 2012 r., 1 lutego 2012 r. i 15 lutego 2012 r.

               (3)

               Stałe monitorowanie rynku wykazało, że dostępność cukru w Unii uległa jedynie niewielkiej poprawie. Pomimo zwiększenia przywozu w styczniu 2012 r. tempo przywozu z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku oraz krajów najsłabiej rozwiniętych znacznie spadło od połowy lutego 2012 r. Analizę tę potwierdziła znaczna większość państw członkowskich podczas posiedzenia komitetu zarządzającego dnia 8 marca 2012 r., uznając, że nadal występują problemy z podażą, które ulegną pogorszeniu w trakcie roku gospodarczego. Problem ten może dotknąć zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa oraz klientów posiadających długoterminowe kontrakty na stałe ilości.

               (4)

               Należy zatem przyspieszyć okresy składania ofert i terminy zakończenia, które zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1239/2011 na 6 czerwca 2012 r., 27 czerwca 2012 r. i 11 lipca 2012 r.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1239/2011.

               (6)

               Aby wywołać szybką reakcję rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie przedmiotowym środkiem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Art. 2 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1239/2011 otrzymuje brzmienie:

      „2.   Terminy składania ofert w odpowiedzi na drugi przetarg częściowy i kolejne przetargi częściowe rozpoczynają się w pierwszym dniu roboczym po upływie poprzedzającego okresu. Upływają one o godz. 12 w południe czasu obowiązującego w Brukseli 2 maja 2012 r., 23 maja 2012 r. i 6 czerwca 2012 r.”

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 318 z 1.12.2011, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 19 z 24.1.2012, s. 12.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 827/2011 z dnia 12 sierpnia 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               18.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 827/2011
   z dnia 12 sierpnia 2011 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 12 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Niebieski barwnik polimetinowy (barwnik fluorescencyjny) rozcieńczony w mieszaninie rozpuszczalników: glikolu etylenowego i metanolu.
                  Skład (% masy):

                              —

                              glikol etylenowy

                              96,9

                              —

                              metanol

                              3,0

                              —

                              barwnik polimetinowy

                              0,002

                        Produkt ten przeznaczony jest do używania w automatycznych analizatorach krwi. Jest on stosowany do barwienia leukocytów poprzez znakowanie fluorescencyjne po poddaniu ich specjalnej obróbce. Produkt pakowany jest do małych, etykietowanych pojemników, do stosowania w laboratoriach.

                  3212 90 00

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 do sekcji VI oraz brzmienie kodów CN 3212 i 3212 90 00.
                  Środki barwiące objęte pozycją 3204, pakowane do sprzedaży detalicznej, klasyfikowane są do pozycji 3212. Takie produkty nie są objęte pozycją 3822, i dlatego przedmiotowy produkt nie może być klasyfikowany do tej pozycji jako odczynnik diagnostyczny lub laboratoryjny. Zobacz również produkty wyłączone z pozycji 3822 w pkt (C) Not wyjaśniających do HS do tej pozycji.
                  Ze względu na swoje właściwości produkt jest barwnikiem w rozumieniu pozycji 3212 i jest używany do celów barwienia.
                  W związku z tym, że produkt ten klasyfikowany jest do pozycji 3212 oraz, że pakowany jest w odmierzone dawki lub do sprzedaży detalicznej, spełnia on wymogi uwagi 2 do sekcji VI. Tak więc należy go klasyfikować do tej pozycji, a nie do żadnej innej pozycji nomenklatury. Zobacz również akapit trzeci punktu (C) Not wyjaśniających do HS do pozycji 3212.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 832/2011 z dnia 18 sierpnia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               19.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 214/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 832/2011
   z dnia 18 sierpnia 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 sierpnia 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  AR

                  38,5

                  MK

                  29,3

                  ZZ

                  33,9

                  0707 00 05

                  TR

                  141,4

                  ZZ

                  141,4

                  0709 90 70

                  EC

                  45,6

                  TR

                  147,7

                  ZZ

                  96,7

                  0805 50 10

                  AR

                  62,5

                  BR

                  45,3

                  CL

                  75,4

                  TR

                  64,0

                  UY

                  94,4

                  ZA

                  82,0

                  ZZ

                  70,6

                  0806 10 10

                  EG

                  67,8

                  MK

                  41,0

                  TR

                  158,0

                  ZZ

                  88,9

                  0808 10 80

                  AR

                  84,3

                  BR

                  60,8

                  CA

                  98,2

                  CL

                  115,4

                  CN

                  73,5

                  NZ

                  100,9

                  US

                  161,1

                  ZA

                  90,7

                  ZZ

                  98,1

                  0808 20 50

                  AR

                  161,3

                  CL

                  156,9

                  CN

                  49,3

                  NZ

                  115,4

                  ZA

                  117,2

                  ZZ

                  120,0

                  0809 30

                  TR

                  121,9

                  ZZ

                  121,9

                  0809 40 05

                  BA

                  46,2

                  ZZ

                  46,2

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/564 z dnia 8 kwietnia 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia na miesiąc kwiecień 2015 r.

text:
               9.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 93/41

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/564
   z dnia 8 kwietnia 2015 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia na miesiąc kwiecień 2015 r.
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i CN 1509 10 90, całkowicie wytworzonej w Tunezji i przywożonej do Unii bezpośrednio z tego państwa. Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 przewiduje miesięczne ilościowe limity w odniesieniu do wydawania pozwoleń na przywóz.

               (2)

               Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. na miesiąc kwiecień 2015 r., są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, których dotyczą wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). Należy zawiesić składanie nowych wniosków na miesiąc kwiecień 2015 r.

               (3)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz, złożone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 w okresie od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r., stosuje się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Składanie nowych wniosków o pozwolenia na przywóz na miesiąc kwiecień 2015 r. zawiesza się od dnia 1 kwietnia 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału – wnioski złożone od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. na miesiąc kwiecień 2015 r.
                  (w %)

                  09.4032

                  4,638403