title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/999 z dnia 9 lipca 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym i identyfikowalności materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  10.7.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 221/99

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/999
         z dnia 9 lipca 2020 r.
         ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym i identyfikowalności materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 96 ust. 3 i art. 123,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób. Przepisy te dotyczą między innymi materiału biologicznego utrzymywanych zwierząt lądowych z gatunków bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz innych gatunków. We wspomnianym rozporządzeniu ustanowiono również zasady rejestracji i zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono również przepisy dotyczące wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania przesyłek materiału biologicznego w obrębie terytorium Unii. Uprawniono w nim również Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania nowych ram prawnych ustanowionych na mocy tego rozporządzenia.

                     (2)

                     W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/686 (2) ustanowiono przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym oraz w odniesieniu do wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek materiału biologicznego niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych.

                     (3)

                     W związku z tym konieczne jest ustanowienie zasad jednolitego wdrażania wymagań określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/429 oraz przepisów uzupełniających ustanowionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/686 dotyczących informacji przekazywanych przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz terminów, w jakich należy przekazać te informacje. Należy również ustanowić przepisy w zakresie wymagań i specyfikacji technicznych dotyczących oznakowania materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz w zakresie wymagań operacyjnych dotyczących identyfikowalności przesyłek tego materiału biologicznego.

                     (4)

                     Art. 96 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że Komisja może w drodze aktów wykonawczych ustanowić przepisy dotyczące informacji przekazywanych przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych, z których to zakładów materiał biologiczny tych zwierząt ma zostać przemieszczony do innego państwa członkowskiego, oraz przepisy dotyczące terminów, w jakich należy przekazać takie informacje. Termin, w którym właściwy organ powinien rozpatrzyć takie wnioski, powinien być wystarczająco długi, aby umożliwić mu przeprowadzenie dogłębnej analizy, ale nie powinien on przekraczać okresu 90 dni przed planowaną datą rozpoczęcia działalności przez podmioty, tak aby mogły one rozpocząć działalność w rozsądnym czasie.

                     (5)

                     W związku z tym, że w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/686 przewidziano pięć różnych rodzajów zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, podmioty powinny wskazać w swoich wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych charakter działalności, którą mają zamiar prowadzić w tych zakładach. W takim wniosku należy również uwzględnić plan bioasekuracji dotyczący funkcjonowania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym. Ponadto z uwagi na ważną rolę, jaką odgrywają lekarze weterynarii centrów i zespołów, którzy są odpowiedzialni za działalność zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym należy wskazać informacje na ich temat.

                     (6)

                     Należy ustanowić – na poziomie Unii – przepisy dotyczące oznakowania słomek i innych naczyń zawierających materiał biologiczny bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych w celu zapewnienia jego identyfikowalności. Przy określaniu norm dotyczących tego oznakowania należy wziąć pod uwagę praktyki w tym zakresie już wdrożone przez państwa członkowskie, a także zalecenia Międzynarodowego Komitetu ds. Rejestracji Zwierząt (ICAR) (3). W przypadku gdy na słomce lub innym naczyniu drukowany jest kod kreskowy, ICAR zaleca, aby był on albo typu 128C, albo, jeżeli jest innego rodzaju, by na początku krajowego kodu kreskowego dodawano trzy cyfry odpowiadające międzynarodowemu kodowi każdego zakładu zajmującego się materiałem biologicznym zarejestrowanego w Krajowym Zrzeszeniu Hodowców Zwierząt w USA (National Association of Animal Breeders – NAAB) (4).

                     (7)

                     Ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2016/429 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty.

                     (8)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Przedmiot i zakres stosowania
            W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych.
            Przepisy te dotyczą:

                        a)

                        informacji przekazywanych przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz terminów w jakich należy przekazać te informacje, jak również terminów na poinformowanie właściwego organu o każdym zaprzestaniu działalności takich zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, które zostały przez ten organ zatwierdzone;

                        b)

                        wymagań i specyfikacji technicznych dotyczących oznakowania materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz wymagań operacyjnych dotyczących jego identyfikowalności.

            Artykuł 2
            Definicje
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686.

            Artykuł 3
            Informacje przekazywane przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych

               1.   Podmioty, które występują do właściwego organu o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych zgodnie z art. 94 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, podają w swoich wnioskach następujące informacje:

                           a)

                           nazwę i adres podmiotu prowadzącego zakład zajmujący się materiałem biologicznym;

                           b)

                           następujące informacje dotyczące zakładu zajmującego się materiałem biologicznym:

                                       (i)

                                       adres;

                                       (ii)

                                       nazwisko lekarza weterynarii centrum lub lekarza weterynarii zespołu wyznaczonego przez podmiot zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686;

                                       (iii)

                                       wskazanie, który z poniższych rodzajów działalności ma być prowadzony w zakładzie zajmującym się materiałem biologicznym:

                                                   —

                                                   pozyskiwanie, przetwarzanie i przechowywanie nasienia,

                                                   —

                                                   pozyskiwanie, przetwarzanie i przechowywanie zarodków,

                                                   —

                                                   pozyskiwanie, przetwarzanie i przechowywania oocytów oraz produkcja, przetwarzanie i przechowywanie zarodków,

                                                   —

                                                   przetwarzanie i przechowywanie świeżego, schłodzonego lub mrożonego nasienia, oocytów lub zarodków,

                                                   —

                                                   przechowywanie świeżego, schłodzonego lub mrożonego nasienia, oocytów lub zarodków;

                                       (iv)

                                       opis sposobu przetwarzania materiału biologicznego, a w przypadku gdy całość lub część przetwarzania ma być prowadzona w innych zakładach przetwarzających materiał biologiczny – nazwę i dane kontaktowe tych zakładów przetwarzających materiał biologiczny;

                                       (v)

                                       wymagania w zakresie bioasekuracji dotyczące funkcjonowania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym, które obejmują co najmniej następujące informacje:

                                                   —

                                                   opis strukturalny i plan działania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym,

                                                   —

                                                   standardowe procedury operacyjne dotyczące pozyskiwania, produkcji, przetwarzania, przechowywania i transportu materiału biologicznego, stosownie do rodzaju zakładu zajmującego się materiałem biologicznym;,

                                                   —

                                                   procedury i instrukcje od lekarza weterynarii centrum lub lekarza weterynarii zespołu na potrzeby spełnienia wymagań w zakresie zdrowia zwierząt i bioasekuracji w zakładzie zajmującym się materiałem biologicznym,

                                                   —

                                                   plan zwalczania gryzoni i owadów,

                                                   —

                                                   informacje dotyczące formatu dokumentacji prowadzonej zgodnie z art. 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686,

                                                   —

                                                   procedury czyszczenia i dezynfekcji obiektów i sprzętu;,

                                                   —

                                                   plan gotowości na wypadek wystąpienia klinicznych objawów chorób umieszczonych w wykazie lub dodatniego wyniku badań na obecność patogenów zwierzęcych wywołujących choroby umieszczone w wykazie;,

                                                   —

                                                   zobowiązanie do powiadomienia właściwego organu przed wprowadzeniem wszelkich istotnych zmian w wymaganiach w zakresie bioasekuracji dotyczących funkcjonowania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym;

                           c)

                           w odniesieniu do materiału biologicznego:

                                       (i)

                                       rodzaj materiału biologicznego, który ma być pozyskiwany, produkowany, przetwarzany lub przechowywany – określenie, czy są to: nasienie, oocyty czy zarodki;

                                       (ii)

                                       gatunki zwierząt dawców – określenie, czy są to: bydło, świnie, owce, kozy czy koniowate;

                                       (iii)

                                       warunki przechowywania materiału biologicznego – określenie, czy materiał jest świeży, schłodzony czy mrożony.

               2.   Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się pisemnie, w formie papierowej albo elektronicznej.

            Artykuł 4
            Terminy przekazywania przez podmioty informacji we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz informacji dotyczących każdego zaprzestania działalności

               1.   Każde państwo członkowskie ustala terminy dotyczące:

                           a)

                           przekazania przez podmioty właściwemu organowi:

                                       (i)

                                       informacji wymaganych zgodnie z art. 3 ust. 1;

                                       (ii)

                                       informacji dotyczących każdego zaprzestania działalności przez zatwierdzone zakłady zajmujące się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych;

                           b)

                           poinformowania podmiotów przez właściwy organ:

                                       (i)

                                       o obowiązku przekazania informacji wymaganych zgodnie z art. 3 ust. 1;

                                       (ii)

                                       o każdym odrzuceniu wniosku o zatwierdzenie zakładu zajmującego się materiałem biologicznym przedłożonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686.

               2.   Terminy, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), nie mogą przekraczać okresu 90 dni przed planowaną datą rozpoczęcia działalności przez podmiot w zakładzie zajmującym się materiałem biologicznym.

               3.   O ile właściwy organ nie wskaże inaczej, każdą istotną zmianę w wymaganiach w zakresie bioasekuracji dotyczących funkcjonowania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (v) tiret ósme, uznaje się za zatwierdzoną w terminie 90 dni od daty powiadomienia przez podmiot o takiej zmianie.

            Artykuł 5
            Wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz wymagania operacyjne dotyczące jego identyfikowalności

               1.   Podmioty oznakowujące materiał biologiczny bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych zgodnie z art. 121 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 zapewniają:

                           a)

                           aby każda słomka lub inne naczynie, w których umieszcza się, przechowuje i transportuje nasienie, oocyty lub zarodki – niezależnie od tego, czy zostały one podzielone na pojedyncze dawki – były oznakowane zgodnie z wymaganiami w zakresie identyfikowalności ustanowionymi w art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686 oraz z wymaganiami i specyfikacjami technicznymi w zakresie oznakowania określonymi w części 1 załącznika do niniejszego rozporządzenia;

                           b)

                           zgodność z wymaganiami operacyjnymi dotyczącymi identyfikowalności materiału biologicznego określonymi w części 2 załącznika.

               2.   Każde państwo członkowskie ustanawia – w oparciu o wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania określone w części 1 załącznika – przepisy dotyczące cech i formy stosowanego na jego terytorium oznakowania słomek i innych naczyń, w których umieszcza się, przechowuje i transportuje materiał biologiczny, oraz przekazuje te informacje Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

            Artykuł 6
            Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/686 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym oraz wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania w obrębie terytorium Unii materiału biologicznego niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 1).

            (3)  https://www.icar.org/

            (4)  https://www.naab-css.org/

            ZAŁĄCZNIK
            Wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania słomek i innych naczyń zawierających materiał biologiczny bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz wymagania operacyjne dotyczące jego identyfikowalności, o których mowa w art. 5

               Część 1

               Wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania słomek i innych naczyń, w których umieszcza się, przechowuje i transportuje nasienie, oocyty lub zarodki

                        1.

                        Oznakowanie słomek i innych naczyń musi być czytelne, a wszystkie informacje w ramach oznakowania muszą być wyraźnie nadrukowane lub napisane ręcznie.

                        2.

                        Oznakowanie słomek i innych naczyń, o którym mowa w pkt 1, niezależnie od tego, czy ma postać kodu, musi zawierać następujące informacje:

                                    a)

                                    datę pozyskania lub wyprodukowania nasienia, oocytów lub zarodków wyrażoną co najmniej w jednym z następujących formatów: ddmmrr, rrmmdd, dd/mm/rr, rr/mm/dd, dd.mm.rr, rr.mm.dd, lub, jeżeli warunki określone w części 2 pkt 2 są stale spełniane, liczbę dni, które upłynęły od ustalonej daty wyrażonej w 5-cyfrowym kodzie;

                                    b)

                                    gatunek zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców);

                                    c)

                                    kod(-y) identyfikacyjny(-e) zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców) zgodnie z definicją w art. 2 pkt 18 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2035 (1) lub, w przypadku świń, co najmniej niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców) zgodnie z definicją w art. 2 pkt 15 tego rozporządzenia delegowanego lub, w przypadku koniowatych, niepowtarzalny kod zgodnie z definicją w art. 2 pkt 17 tego rozporządzenia delegowanego;

                                    d)

                                    niepowtarzalny numer zatwierdzenia lub niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu pozyskania albo produkcji, przetwarzania i przechowywania nasienia, oocytów lub zarodków, który musi zawierać nazwę lub kod ISO 3166-1 alfa-2 państwa pochodzenia.

                        3.

                        W oznakowaniu, o którym mowa w pkt 1, można pominąć informację dotyczącą gatunku zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców), o której mowa w pkt 2 lit. b), jeżeli nazwę gatunku zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców) można ustalić na podstawie informacji nadrukowanej lub napisanej ręcznie na słomce lub innym opakowaniu i dotyczącej:

                                    a)

                                    niepowtarzalnego numeru zatwierdzenia zakładu zajmującego się materiałem biologicznym, w którym pozyskuje się lub produkuje, przetwarza i przechowuje nasienie, oocyty lub zarodki, lub niepowtarzalnego numeru rejestracyjnego zakładu pozyskiwania, przetwarzania i przechowywania nasienia owiec i kóz; albo

                                    b)

                                    rasy zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców).

                        4.

                        W przypadku gdy pojedyncza słomka lub inne naczynie zawierają nasienie pozyskane od więcej niż jednego zwierzęcia dawcy albo zarodki i na słomce lub innym naczyniu nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby nadrukować lub napisać ręcznie dane identyfikacyjne każdego zwierzęcia dawcy, kody lub numery, o których mowa w pkt 2 lit. c), można przedstawić w postaci kodu numerycznego.

                        5.

                        Oznakowanie słomek i innych naczyń, o którym mowa w pkt 1, może zawierać wszelkie inne istotne informacje (takie jak nazwa zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców), rasa, informacja o płci nasienia seksowanego lub indywidualny numer identyfikacyjny świni dawcy (świń dawców)).

                        6.

                        W przypadku nasienia seksowanego, kiedy nasienie było seksowane w zakładzie przetwarzającym materiał biologiczny, oznakowanie na słomkach i innych naczyniach, o którym mowa w pkt 1, musi zawierać niepowtarzalny numer zatwierdzenia zakładu przetwarzającego materiał biologiczny, w którym seksowano nasienie.
                        Jeżeli na słomce lub innym naczyniu nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby nadrukować lub napisać ręcznie niepowtarzalny numer zatwierdzenia zakładu przetwarzającego materiał biologiczny, ten niepowtarzalny numer zatwierdzenia może zostać przedstawiony w postaci kodu numerycznego.

                        7.

                        Wszystkie informacje lub część informacji, o których mowa w pkt 2–6, mogą być kodowane elektronicznie na słomkach lub innych naczyniach.

               Część 2

               Wymagania operacyjne dotyczące identyfikowalności nasienia, oocytów lub zarodków

                        1.

                        Każdej przesyłce materiału biologicznego muszą towarzyszyć specyfikacje zawierające wyjaśnienia dotyczące oznakowania nadrukowanego lub napisanego ręcznie na słomkach lub innych naczyniach, w których umieszczono nasienie, oocyty lub zarodki.

                        2.

                        System wskazujący datę pozyskania lub wyprodukowania nasienia, oocytów lub zarodków, o którym mowa w części 1 pkt 2 lit. a), musi być wskazany w specyfikacjach, o których mowa w pkt 1 niniejszej części.
                        Jeżeli data jest wskazana jako liczba dni, które upłynęły od ustalonej daty wyrażonej w 5-cyfrowym kodzie, należy podać ustaloną datę.

                        3.

                        Jeżeli oznakowanie na słomce lub innym naczyniu zawiera jakikolwiek kod numeryczny, o którym mowa w części 1 pkt 4 lub w części 1 pkt 6 akapit drugi, specyfikacje, o których mowa w pkt 1 niniejszej części, muszą zawierać informacje wyjaśniające, które informacje są kodowane.

                        4.

                        Jeżeli oznakowanie na słomce lub innym naczyniu zawiera dowolny kod elektroniczny, o którym mowa w części 1 pkt 7, czytnik, który umożliwia odkodowanie tego kodu elektronicznego, jest udostępniany przez podmiot odpowiedzialny za przesyłkę materiału biologicznego.

               (1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 115).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1001 z dnia 9 lipca 2020 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do funkcjonowania funduszu modernizacyjnego wspierającego inwestycje w modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej niektórych państw członkowskich

text:
                  10.7.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 221/107

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1001
         z dnia 9 lipca 2020 r.
         ustanawiające szczegółowe zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do funkcjonowania funduszu modernizacyjnego wspierającego inwestycje w modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej niektórych państw członkowskich
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10d ust. 12,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dyrektywa 2003/87/WE ustanawia fundusz modernizacyjny na lata 2021–2030 w celu wspierania inwestycji w modernizację systemów energetycznych i poprawę efektywności energetycznej w niektórych państwach członkowskich. Jak stwierdzono w komunikatach Komisji pt. „Europejski Zielony Ład” (2) i „Plan inwestycyjny na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu” (3), wdrożenie funduszu modernizacyjnego powinno przyczynić się do osiągnięcia celów Europejskiego Zielonego Ładu przez wspieranie zielonej i sprawiedliwej społecznie transformacji.

                     (2)

                     Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące funkcjonowania funduszu modernizacyjnego w celu umożliwienia niezakłóconej dystrybucji jego zasobów finansowych do państw członkowskich będących beneficjentami, w szczególności poprzez ustanowienie procedur składania i oceny projektów inwestycji oraz wypłaty dochodów funduszu.

                     (3)

                     Aby zapewnić zgodność finansowania w ramach funduszu modernizacyjnego z rynkiem wewnętrznym, państwa członkowskie będące beneficjentami powinny powiadomić Komisję, zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, o każdej planowanej inwestycji stanowiącej pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, która nie byłaby objęta istniejącym zatwierdzonym lub objętym wyłączeniem programem pomocy lub decyzją indywidualną. Ocena inwestycji objętych funduszem powinna być skoordynowana z oceną pomocy państwa, a warunki składania projektów inwestycji należy określić z uwzględnieniem warunków składania zgłoszeń pomocy państwa. Wypłata dochodów z funduszu powinna zależeć od zgody na przyznanie pomocy państwa.

                     (4)

                     „Europejski Zielony Ład” przewiduje terytorialne plany sprawiedliwej transformacji jako podstawę mechanizmu sprawiedliwej transformacji. Jeżeli inwestycja w ramach funduszu modernizacyjnego ma na celu wdrożenie terytorialnego planu sprawiedliwej transformacji państwa członkowskiego będącego beneficjentem, państwo to powinno przedstawić informacje na temat oczekiwanego wkładu inwestycji w ten plan, z myślą o zapewnieniu spójności i komplementarności z celami tego planu.

                     (5)

                     Państwa członkowskie będące beneficjentami powinny regularnie informować Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i komitet inwestycyjny funduszu modernizacyjnego („komitet inwestycyjny”) o planowanych inwestycjach, aby ułatwić planowanie wypłat i zarządzanie zasobami z funduszu modernizacyjnego. Informacje te nie powinny jednak być wiążące dla państw członkowskich będących beneficjentami przy składaniu przyszłych projektów inwestycji.

                     (6)

                     Uproszczona procedura wypłaty dochodów z funduszu powinna mieć zastosowanie do inwestycji w obszarach priorytetowych wymienionych w art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE („inwestycje priorytetowe”). Inwestycje niepriorytetowe powinny zostać poddane kompleksowej ocenie pod względem ich technicznej i finansowej opłacalności oraz ich wartości dodanej w stosunku do celów funduszu.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE co najmniej 70 % środków finansowych z funduszu modernizacyjnego należy przeznaczyć na inwestycje priorytetowe. Aby zapewnić sprawiedliwy podział środków finansowych między wszystkie państwa członkowskie będące beneficjentami, wymóg ten powinien mieć zastosowanie do indywidualnych udziałów w funduszu każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem.

                     (8)

                     Finansowanie inwestycji z funduszu modernizacyjnego powinno zależeć od dostępności środków finansowych będących do dyspozycji danego państwa członkowskiego będącego beneficjentem oraz od części środków przydzielonej na inwestycje priorytetowe. W celu umożliwienia ścisłego monitorowania przydziału środków, przy jednoczesnym zapewnieniu efektywności procesu wypłat, ocena projektów inwestycji przez EBI lub, w stosownych przypadkach, przez komitet inwestycyjny, oraz wypłata środków przez Komisję powinny być organizowane w cyklu dwuletnim.

                     (9)

                     Procedury działania funduszu modernizacyjnego powinny zostać ustanowione z uwzględnieniem specyfiki programów przedłożonych przez państwa członkowskie będące beneficjentami. Po zatwierdzeniu przez EBI programu jako inwestycji priorytetowej lub, w stosownych przypadkach, zaleceniu przez komitet inwestycyjny finansowania programu w obszarze niepriorytetowym, a także po podjęciu przez Komisję decyzji w sprawie pierwszej wypłaty środków na rzecz danego programu, państwo członkowskie będące beneficjentem powinno przedstawić nowy projekt na potrzeby wszelkich późniejszych wypłat. Do celów wszelkich późniejszych wypłat zatwierdzenie przez EBI lub, w stosownych przypadkach, zalecenie komitetu inwestycyjnego powinno ograniczać się do weryfikacji dostępności środków finansowych będących do dyspozycji państwa członkowskiego będącego beneficjentem oraz – w odniesieniu do programów, które kwalifikują się jako inwestycje niepriorytetowe – weryfikacji zgodności z progami dopuszczalnego wsparcia określonymi w art. 10d ust. 2 oraz art. 10d ust. 6 akapit drugi zdanie czwarte dyrektywy 2003/87/WE. Ponadto uproszczone zasady powinny mieć zastosowanie do sprawozdań rocznych dotyczących programów składanych przez państwa członkowskie będące beneficjentami.

                     (10)

                     Wstrzymane inwestycje nie powinny otrzymywać dalszego finansowania z funduszu modernizacyjnego. Wszelkie kwoty już wypłacone na rzecz wstrzymanych inwestycji, ale jeszcze niewykorzystane przez takie inwestycje, powinny zostać udostępnione na finansowanie innych inwestycji.

                     (11)

                     Należy ustanowić szczegółowe zasady dotyczące składu i działania komitetu inwestycyjnego.

                     (12)

                     Na podstawie art. 10d ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE EBI zarządza dochodami z funduszu modernizacyjnego. W tym celu EBI powinien opracować wytyczne w zakresie zarządzania aktywami zgodne z celami dyrektywy i uwzględniające regulamin EBI. Ponadto EBI wykonuje inne zadania związane z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego określone w dyrektywie 2003/87/WE. Szczegółowe warunki wykonywania tych zadań należy określić w porozumieniu między Komisją a EBI. Mechanizm odzyskiwania kosztów przez EBI powinien odpowiadać tym zadaniom i uwzględniać liczbę i złożoność projektów inwestycji przedłożonych przez odpowiednie państwa członkowskie będące beneficjentami oraz to, czy projekty te dotyczą inwestycji priorytetowych czy niepriorytetowych.

                     (13)

                     W przypadku gdy państwa członkowskie podejmą decyzję o wykorzystaniu dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych do finansowania swoich wydatków związanych z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego, wydatki te mogłyby zostać uznane za wydatki administracyjne, o których mowa w art. 10 ust. 3 lit. i) dyrektywy 2003/87/WE, i w związku z tym mogłyby być zaliczane na poczet celu, jakim jest wykorzystanie 50 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji w związku z klimatem.

                     (14)

                     Należy wprowadzić jasne ustalenia dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w celu przekazywania Komisji pełnych i aktualnych informacji na temat postępów poszczególnych inwestycji oraz ogólnej implementacji funduszu modernizacyjnego.

                     (15)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
         ROZDZIAŁ I

            PRZEPISY OGÓLNE

            Artykuł 1
            Przedmiot
            Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady funkcjonowania funduszu modernizacyjnego w odniesieniu do:

                        a)

                        składania projektów finansowania inwestycji;

                        b)

                        oceny inwestycji priorytetowych i inwestycji niepriorytetowych;

                        c)

                        zarządzania zasobami z funduszu modernizacyjnego oraz ich wypłaty i płatności;

                        d)

                        składu i funkcjonowania komitetu inwestycyjnego funduszu modernizacyjnego („komitet inwestycyjny”);

                        e)

                        monitorowania, sprawozdawczości, oceny i audytu;

                        f)

                        informacji i przejrzystości.

            Artykuł 2
            Definicje
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

                        1)

                        „państwo członkowskie będące beneficjentem” oznacza państwo członkowskie wymienione w załączniku IIb do dyrektywy 2003/87/WE;

                        2)

                        „inwestycja niepriorytetowa” oznacza inwestycję, która nie należy do żadnego z obszarów wymienionych w art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE;

                        3)

                        „niepriorytetowy projekt na małą skalę” oznacza inwestycję niepriorytetową otrzymującą pomoc państwa, której całkowita kwota spełnia kryteria pomocy de minimis zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 (4);

                        4)

                        „inwestycja priorytetowa” oznacza inwestycję, która należy do co najmniej jednego z obszarów wymienionych w art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE;

                        5)

                        „program” oznacza projekt inwestycji, który spełnia następujące kryteria:

                                    a)

                                    obejmuje spójny zestaw priorytetów zgodnych z celami funduszu modernizacyjnego oraz z uwagi na charakterystykę projektów w ramach programu można go zakwalifikować jako inwestycję priorytetową albo niepriorytetową;

                                    b)

                                    jego czas trwania przekracza jeden rok;

                                    c)

                                    ma zasięg krajowy lub regionalny; oraz

                                    d)

                                    ma na celu wsparcie więcej niż jednej osoby fizycznej lub prawnej lub podmiotu odpowiedzialnego za inicjowanie lub inicjowanie i realizację projektów w ramach programu.

         ROZDZIAŁ II

            FINANSOWANIE INWESTYCJI

            Artykuł 3
            Przegląd inwestycji

               1.   Do dnia 30 listopada każdego roku każde państwo członkowskie będące beneficjentem przedstawia Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) i komitetowi inwestycyjnemu przegląd inwestycji, w odniesieniu do których zamierza przedłożyć projekty inwestycji w ciągu dwóch kolejnych lat kalendarzowych, a także aktualne informacje na temat inwestycji objętych poprzednim przeglądem.

               2.   W przeglądzie, o którym mowa w ust. 1, państwo członkowskie będące beneficjentem udziela następujących informacji o każdej planowanej inwestycji:

                           a)

                           nazwa wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem;

                           b)

                           dokładna lokalizacja inwestycji lub zakres geograficzny programu;

                           c)

                           szacunkowy całkowity koszt inwestycji;

                           d)

                           dziedzina inwestycji i skrócony opis inwestycji;

                           e)

                           w stosownych przypadkach status wszelkiej oceny pomocy państwa dotyczącej inwestycji;

                           f)

                           szacowane finansowanie z funduszu modernizacyjnego oraz krótki opis planowanych projektów dotyczących finansowania.

               3.   Informacje zawarte w przeglądzie nie są wiążące dla państwa członkowskiego będącego beneficjentem przy przedkładaniu projektów inwestycji zgodnie z art. 4.

            Artykuł 4
            Składanie projektów inwestycji

               1.   Państwa członkowskie będące beneficjentami mogą przedkładać projekty inwestycji EBI i komitetowi inwestycyjnemu w dowolnym momencie w danym roku kalendarzowym.
               Przedkładając projekty inwestycji, państwa członkowskie będące beneficjentami przekazują informacje określone w załączniku I.
               Państwo członkowskie będące beneficjentem wskazuje, czy projekt dotyczy inwestycji priorytetowej czy inwestycji niepriorytetowej.

               2.   Jeżeli inwestycja dotyczy programu, państwo członkowskie będące beneficjentem przedkłada projekt zgodnie z ust. 1 i określa kwotę, o którą wnioskuje jako o pierwszą wypłatę dla programu.
               Po podjęciu przez Komisję decyzji w sprawie pierwszej wypłaty na rzecz programu zgodnie z art. 8 ust. 1 wszelkie późniejsze wypłaty wymagają od państwa członkowskiego będącego beneficjentem odrębnego projektu określającego kwotę, która ma zostać wypłacona, i zawierającego, w stosownych przypadkach, zaktualizowane informacje na temat programu.

               3.   W przypadku gdy państwo członkowskie będące beneficjentem składa kilka projektów inwestycji, które mają być ocenione w tym samym cyklu wypłat, wskazuje w nim kolejność do celów oceny inwestycji priorytetowych oraz kolejność do celów oceny inwestycji niepriorytetowych. Jeżeli państwo członkowskie nie wskaże kolejności, EBI lub, w stosownych przypadkach, komitet inwestycyjny oceniają projekty według daty ich przedłożenia.

               4.   Projekt dotyczący niepriorytetowego projektu na małą skalę można złożyć jedynie w ramach programu.

               5.   Państwo członkowskie będące beneficjentem nie zwraca się o finansowanie z zasobów funduszu modernizacyjnego żadnych kosztów inwestycji, które są finansowane z innego instrumentu unijnego lub krajowego.

            Artykuł 5
            Dostępne środki

               1.   Na cztery tygodnie przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI informuje państwo członkowskie będące beneficjentem, komitet inwestycyjny i Komisję o środkach dostępnych dla tego państwa członkowskiego na finansowanie inwestycji z funduszu modernizacyjnego („zestawienie dostępnych środków”).

               2.   W zestawieniu dostępnych środków określa się następujące elementy:

                           a)

                           kwotę zapisaną na rachunku EBI, z wyłączeniem wszelkich kwot już wydatkowanych, ale jeszcze niewypłaconych państwu członkowskiemu zgodnie z art. 9, oraz z wyłączeniem wszelkich kosztów EBI określonych w porozumieniu, o którym mowa w art. 12 ust. 3;

                           b)

                           wszelkie kwoty wypłacone na rzecz wstrzymanych inwestycji, które zwiększają zasoby funduszu modernizacyjnego dostępne dla państwa członkowskiego będącego beneficjentem zgodnie z decyzją Komisji, o której mowa w art. 10 ust. 2.

               3.   Terminem końcowym zestawienia dostępnych środków jest ostatni dzień miesiąca kalendarzowego poprzedzającego datę przekazania informacji zgodnie z ust. 1.

               4.   Nie naruszając przepisów ust. 1–3, państwo członkowskie będące beneficjentem może zwrócić się do EBI o informacje na temat kwoty przeznaczonej dla tego państwa członkowskiego zapisanej na rachunku EBI w danym momencie.

            Artykuł 6
            Potwierdzenie inwestycji priorytetowych

               1.   Projekty inwestycji przedłożone przez państwa członkowskie będące beneficjentami jako inwestycje priorytetowe są oceniane przez EBI w pierwszym z przeprowadzanych dwa razy w danym roku kalendarzowym cykli wypłat, jeżeli zostały złożone co najmniej sześć tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
               Jeżeli złożono je później niż sześć tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, lecz przynajmniej sześć tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu, są one oceniane w drugim z przeprowadzanych dwukrotnie w danym roku kalendarzowym cykli wypłat.
               Jeżeli złożono je później niż sześć tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, ocenia się je w pierwszym z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat w kolejnym roku kalendarzowym.

               2.   EBI może zażądać od państwa członkowskiego będącego beneficjentem wszelkich informacji lub dokumentów, które uzna za niezbędne do oceny inwestycji, pod warunkiem że takie informacje lub dokumenty są wymagane na podstawie załącznika I. EBI zwraca się o informacje lub dokumenty bez zbędnej zwłoki. Jeżeli państwo członkowskie będące beneficjentem przekazuje wymagane informacje lub dokumenty później niż sześć tygodni przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI może odroczyć ocenę projektu do następnego z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat.

               3.   Jeżeli EBI jest zdania, że projekt dotyczy inwestycji niepriorytetowej, EBI informuje o tym państwo członkowskie będące beneficjentem nie później niż cztery tygodnie od złożenia projektu i podaje powody swojej decyzji. W takim przypadku projekt ocenia się zgodnie z wymogami i terminami określonymi w art. 7.

               4.   Jeżeli projekt nie jest zgodny z art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE lub z wymogami niniejszego rozporządzenia, EBI odsyła projekt państwu członkowskiemu będącemu beneficjentem nie później niż cztery tygodnie od przedłożenia projektu i podaje powody swojej decyzji. EBI niezwłocznie informuje o tym komitet inwestycyjny.

               5.   Ocena projektu obejmuje weryfikację kosztów proponowanej inwestycji, chyba że proporcjonalność kwoty otrzymanej pomocy została zweryfikowana przez Komisję w ramach odpowiedniego postępowania w sprawie pomocy państwa.

               6.   EBI dokonuje oceny projektu zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii.

               7.   EBI może zatwierdzić projekt jako inwestycję priorytetową, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

                           a)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem wykazało, że inwestycja spełnia wymogi określone w art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE i należy do co najmniej jednego obszaru wymienionego w art. 10d ust. 2 tej dyrektywy;

                           b)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem ma wystarczające dostępne środki zgodnie z zestawieniem dostępnych środków, o którym mowa w art. 5 ust. 1, i po odliczeniu wszelkich kwot, które mają zostać wypłacone na rzecz inwestycji już zatwierdzonych zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu;

                           c)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem przedstawiło dowody na to, że projekt inwestycji spełnia jeden z następujących warunków:

                                       —

                                       uzyskał zgodę na przyznanie pomocy państwa zgodnie z decyzją Komisji,

                                       —

                                       jest zwolniony z obowiązku zgłaszania pomocy państwa zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014 (5),

                                       —

                                       nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu;

                           d)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem potwierdziło na piśmie, że inwestycja jest zgodna z wszelkimi innymi mającymi zastosowanie wymogami prawa unijnego i krajowego;

                           e)

                           zgodnie z informacjami przekazanymi przez państwo członkowskie będące beneficjentem na temat wkładów z innych instrumentów unijnych i krajowych kwoty wnioskowane z funduszu modernizacyjnego nie mają na celu pokrycia tych samych kosztów inwestycji, które są finansowane z innego instrumentu unijnego lub krajowego.

               8.   Jeżeli projekt dotyczy kolejnej wypłaty środków na program zatwierdzony przez EBI zgodnie z ust. 9 przed pierwszą wypłatą, ocena projektu przez EBI ogranicza się do weryfikacji dostępnych środków zgodnie z ust. 7 lit. b), pod warunkiem że nie nastąpiły żadne zmiany w programie.

               9.   EBI podejmuje decyzję o zatwierdzeniu projektu jako inwestycji priorytetowej najpóźniej dwa tygodnie przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
               EBI niezwłocznie informuje zainteresowane państwo członkowskie będące beneficjentem oraz Komisję o decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym.

               10.   Najpóźniej na tydzień przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI informuje komitet o projektach inwestycji każdego z państw członkowskich będących beneficjentami, zatwierdzonych jako inwestycje priorytetowe zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu oraz o kwocie, która ma zostać wypłacona na rzecz każdej inwestycji.

            Artykuł 7
            Zalecenia dotyczące inwestycji niepriorytetowych

               1.   Projekty inwestycji przedłożone przez państwa członkowskie będące beneficjentami jako inwestycje niepriorytetowe są oceniane przez komitet inwestycyjny w pierwszym z przeprowadzanych dwa razy w danym roku kalendarzowym cykli wypłat, jeżeli zostały złożone co najmniej 10 tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
               Jeżeli złożono je później niż 10 tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, lecz przynajmniej 10 tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu, są one oceniane w drugim z przeprowadzanych dwukrotnie w danym roku kalendarzowym cykli wypłat.
               Jeżeli złożono je później niż 10 tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, ocenia się je w pierwszym z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat w kolejnym roku kalendarzowym.

               2.   Nie później niż dwa tygodnie przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI kończy techniczną i finansową analizę due diligence projektu, w tym ocenę oczekiwanych redukcji emisji.

               3.   EBI może zażądać od państwa członkowskiego będącego beneficjentem wszelkich informacji lub dokumentów, które uzna za niezbędne do przeprowadzenia technicznej i finansowej analizy due diligence, pod warunkiem że takie informacje lub dokumenty są wymagane na podstawie załącznika I. EBI zwraca się o informacje lub dokumenty bez zbędnej zwłoki. Jeżeli państwo członkowskie będące beneficjentem przekazuje wymagane informacje lub dokumenty później niż 10 tygodni przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI może odroczyć zakończenie analizy due diligence do następnego z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat.

               4.   Analiza due diligence przeprowadzana przez EBI obejmuje weryfikację kosztów proponowanej inwestycji, chyba że proporcjonalność kwoty otrzymanej pomocy została zweryfikowana przez Komisję w ramach odpowiedniego postępowania w sprawie pomocy państwa.

               5.   EBI dokonuje analizy due diligence zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii.

               6.   Analizie due diligence przeprowadzonej przez EBI towarzyszy oświadczenie przedstawiciela EBI w sprawie zatwierdzenia finansowania projektu inwestycji. EBI niezwłocznie przekazuje analizę due diligence komitetowi inwestycyjnemu.

               7.   Komitet inwestycyjny może wydać zalecenie w sprawie finansowania projektu inwestycji, o ile spełnione są następujące warunki:

                           a)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem wykazało, że inwestycja spełnia wymogi określone w art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE;

                           b)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem ma wystarczające dostępne środki zgodnie z zestawieniem dostępnych środków, o którym mowa w art. 5 ust. 1, i po odliczeniu wszelkich kwot, które mają zostać wypłacone na rzecz inwestycji zgodnie z informacjami określonymi w art. 6 ust. 10 i na podstawie już wydanych zaleceń zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu;

                           c)

                           udział środków przeznaczonych na inwestycje priorytetowe wynosi co najmniej 70 % całkowitej kwoty środków finansowych wykorzystanych przez państwo członkowskie będące beneficjentem, włącznie z następującymi środkami:

                                       —

                                       środki już wypłacone na inwestycje priorytetowe i niepriorytetowe,

                                       —

                                       środki, które mają zostać wypłacone zgodnie z informacjami określonymi w art. 6 ust. 10,

                                       —

                                       środki, które mają zostać wypłacone zgodnie z zaleceniami wydanymi wcześniej na mocy ust. 9,

                                       —

                                       środki wnioskowane na projekt inwestycji podlegający analizie;

                           d)

                           finansowanie jest zgodne z art. 10d ust. 6 akapit drugi zdanie czwarte dyrektywy 2003/87/WE;

                           e)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem przedstawiło dowody na to, że projekt inwestycji spełnia jeden z następujących warunków:

                                       —

                                       uzyskał zgodę na przyznanie pomocy państwa zgodnie z decyzją Komisji,

                                       —

                                       jest zwolniony z obowiązku zgłaszania pomocy państwa zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 651/2014;

                                       —

                                       nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu;

                           f)

                           państwo członkowskie będące beneficjentem potwierdziło na piśmie, że inwestycja jest zgodna z wszelkimi innymi mającymi zastosowanie wymogami prawa unijnego i krajowego;

                           g)

                           zgodnie z informacjami przekazanymi przez państwo członkowskie będące beneficjentem na temat wkładów z innych instrumentów unijnych i krajowych kwoty wnioskowane z funduszu modernizacyjnego nie mają na celu pokrycia tych samych kosztów inwestycji, które są finansowane z innego instrumentu unijnego lub krajowego.

               8.   Jeżeli projekt dotyczy kolejnej wypłaty na program, którego finansowanie zalecił komitet inwestycyjny zgodnie z ust. 9 przed pierwszą wypłatą, projekt nie wymaga przeprowadzania analizy due diligence przez EBI, a ocena projektu przez komitet ogranicza się do weryfikacji zgodności z wymaganiami określonymi w ust. 7 lit. b), c) i d), pod warunkiem że nie nastąpiły żadne zmiany w programie.

               9.   Na posiedzeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1, komitet inwestycyjny wydaje zalecenie w sprawie projektu inwestycji, określając kwotę wsparcia z funduszu modernizacyjnego, podając powody swojej decyzji oraz podając wszelkie sugestie dotyczące odpowiednich instrumentów finansowania.

               10.   Jeżeli komitet inwestycyjny nie zaleca finansowania inwestycji, podaje powody swojej decyzji. W takim przypadku inwestycja nie jest finansowana z funduszu modernizacyjnego. Zainteresowane państwo członkowskie może dokonać zmian w projekcie inwestycji, biorąc pod uwagę ustalenia komitetu inwestycyjnego, i przedłożyć nowy projekt inwestycji w dowolnym kolejnym cyklu z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat.

            Artykuł 8
            Decyzja Komisji o wypłacie środków

               1.   Po posiedzeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, Komisja bez zbędnej zwłoki przyjmuje decyzję, o której mowa w art. 10d ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, określającą kwotę środków z funduszu modernizacyjnego, która ma zostać wypłacona na rzecz każdej inwestycji zatwierdzonej jako inwestycja priorytetowa przez EBI lub zalecanej do finansowania przez komitet inwestycyjny („decyzja o wypłacie środków”).
               Decyzja o wypłacie środków z funduszu modernizacyjnego na rzecz programu określa, w stosownych przypadkach, kwotę pierwszej lub każdej późniejszej wypłaty.

               2.   Komisja powiadamia o decyzji o wypłacie środków zainteresowane państwa członkowskie będące beneficjentami oraz informuje o niej EBI i komitet inwestycyjny.

            Artykuł 9
            Płatności
            W ciągu 30 dni od daty decyzji o wypłacie środków EBI przekazuje państwu członkowskiemu będącemu beneficjentem odpowiednią kwotę wsparcia z funduszu modernizacyjnego.

            Artykuł 10
            Wstrzymane inwestycje

               1.   Z zastrzeżeniem dowodów przedstawionych przez państwo członkowskie będące beneficjentem w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 13, inwestycję uznaje się za wstrzymaną w jednym z następujących przypadków:

                           a)

                           wnioskodawca projektu lub instytucja zarządzająca programem nie finansowali inwestycji przez okres przekraczający dwa kolejne lata;

                           b)

                           wnioskodawca projektu nie wydał łącznej kwoty dochodów z funduszu modernizacyjnego wypłaconych na inwestycję w ciągu pięciu lat od daty odpowiedniej decyzji Komisji o wypłacie środków.

                     Lit. b) nie ma zastosowania do programów.

               2.   Decyzją przyjętą zgodnie z art. 8 Komisja dokonuje zmiany kwoty już wypłaconej na wstrzymaną inwestycję poprzez odliczenie wszelkich kwot jeszcze niewypłaconych przez państwo członkowskie będące beneficjentem na rzecz wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem. Wszelka taka niewypłacona kwota zwiększa zasoby funduszu modernizacyjnego dostępne dla danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) i zostaje potrącona z wszelkich przyszłych płatności dokonywanych przez EBI na rzecz danego państwa członkowskiego na mocy art. 9.

               3.   Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu, przed upływem terminu ostatecznego zestawienia dostępnych środków, o którym mowa w art. 5 ust. 3, państwo członkowskie będące beneficjentem może poinformować Komisję o wstrzymanej inwestycji i zwrócić się o zmianę decyzji o wypłacie środków zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Wniosek ten może dotyczyć kwot jeszcze niewypłaconych na rzecz wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem oraz kwot już wypłaconych na rzecz wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem, ale następnie odzyskanych przez państwo członkowskie będące beneficjentem. Państwo członkowskie będące beneficjentem przekazuje odpowiednie dokumenty uzasadniające wniosek. Ust. 2 niniejszego artykułu ma zastosowanie do zmiany decyzji o wypłacie środków, zwiększenia środków funduszu modernizacyjnego dostępnych dla danego państwa członkowskiego oraz do potrącenia kwoty zwróconej do funduszu z wszelkich przyszłych płatności ze strony EBI na rzecz państwa członkowskiego.

            Artykuł 11
            Funkcjonowanie komitetu inwestycyjnego

               1.   Komitet inwestycyjny zbiera się dwa razy w roku, najpóźniej do dnia 15 lipca i 15 grudnia. Sekretariat komitetu inwestycyjnego powiadamia państwa członkowskie o dacie posiedzenia, gdy tylko jest ona znana.

               2.   O ile komitet nie wyda zalecenia zgodnie z art. 10d ust. 7 akapit drugi zdanie pierwsze i drugie dyrektywy 2003/87/WE, do osiągnięcia kworum konieczna jest obecność co najmniej połowy przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, wszystkich przedstawicieli państw członkowskich niebędących beneficjentami oraz przedstawicieli Komisji i EBI.

               3.   Państwa członkowskie niebędące beneficjentami wybierają trzech przedstawicieli w komitecie inwestycyjnym w głosowaniu obejmującym wszystkich kandydatów. Każde państwo członkowskie niebędące beneficjentem może zaproponować jednego kandydata. Wybrani zostają trzej kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów. Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało taką samą liczbę głosów, w wyniku czego zostałoby wybranych więcej niż trzech kandydatów, głosowanie zostaje wznowione i obejmuje wszystkich kandydatów z wyjątkiem kandydata lub kandydatów, którzy otrzymali największą liczbę głosów oraz, w stosownych przypadkach, drugą w kolejności liczbę głosów.

               4.   Członkowie komitetu inwestycyjnego nie mogą mieć finansowych ani innych, bezpośrednich ani pośrednich, interesów w branżach, które kwalifikują się do wsparcia z funduszu modernizacyjnego, które to interesy mogłyby mieć wpływ na ich bezstronność lub mogą być obiektywnie postrzegane jako takie. Działają oni w interesie publicznym i w sposób niezależny. Przed objęciem funkcji w komitecie inwestycyjnym składają deklarację o braku konfliktu interesów i aktualizują swoje deklaracje za każdym razem, gdy wystąpi istotna zmiana.

               5.   EBI udziela wsparcia administracyjnego i logistycznego komitetowi inwestycyjnemu (sekretariat), w tym wsparcia w zakresie zarządzania stroną internetową poświęconą funduszowi modernizacyjnemu.

               6.   Na wniosek właściwego departamentu Komisji komitet inwestycyjny uchwala swój regulamin wewnętrzny, który określa następujące procedury:

                           a)

                           mianowanie członków i obserwatorów komitetu inwestycyjnego oraz ich zastępców;

                           b)

                           organizacja posiedzeń komitetu inwestycyjnego;

                           c)

                           szczegółowe przepisy dotyczące konfliktu interesów, w tym wzór deklaracji o braku konfliktu interesów.

               7.   Członkowie komitetu inwestycyjnego nie otrzymują żadnego wynagrodzenia ani zwrotu kosztów za udział w działalności komitetu.

            Artykuł 12
            Wytyczne w zakresie zarządzania aktywami i porozumienie z EBI

               1.   EBI opracowuje wytyczne w zakresie zarządzania aktywami w celu zarządzania dochodami z funduszu modernizacyjnego, z uwzględnieniem celów dyrektywy 2003/87/WE i regulaminu EBI.

               2.   Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja zawiera porozumienie z EBI określające szczegółowe warunki, na jakich EBI wykonuje swoje zadania związane z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego. Warunki te dotyczą następujących zadań:

                           a)

                           sprzedaż na aukcji i monetyzacja uprawnień przeznaczonych do funduszu modernizacyjnego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1031/2010 (6);

                           b)

                           zarządzanie dochodami z funduszu modernizacyjnego;

                           c)

                           zatwierdzanie projektów inwestycji priorytetowych na mocy art. 6 oraz przeprowadzanie analizy due diligence projektów inwestycji niepriorytetowych na mocy art. 7;

                           d)

                           obsługa sekretariatu komitetu inwestycyjnego, w tym zarządzanie stroną internetową poświęconą funduszowi modernizacyjnemu;

                           e)

                           przygotowywanie projektów sprawozdań komitetu inwestycyjnego na mocy art. 14.

               3.   Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, określa mechanizm odzyskiwania kosztów EBI związanych z wykonywaniem jego zadań. Mechanizm zwrotu kosztów związany z zatwierdzeniem inwestycji priorytetowych i przeprowadzeniem analizy due diligence projektów inwestycji niepriorytetowych uwzględnia liczbę i złożoność projektów przedłożonych przez każde państwo członkowskie będące beneficjentem. Koszty EBI związane z wykonywaniem jego zadań są finansowane ze środków dostępnych dla każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a). EBI składa Komisji i państwom członkowskim sprawozdanie z realizacji zadań w ramach porozumienia i związanych z tym kosztów.

         ROZDZIAŁ III

            MONITOROWANIE, SPRAWOZDAWCZOŚĆ, OCENA I AUDYT

            Artykuł 13

                  Monitorowanie i sprawozdawczość państw członkowskich będących beneficjentami

               1.   Państwa członkowskie będące beneficjentami monitorują realizację inwestycji finansowanych z funduszu modernizacyjnego. Do dnia 30 kwietnia państwa członkowskie będące beneficjentami przedkładają Komisji sprawozdanie roczne za poprzedni rok, zawierające informacje określone w załączniku II.

               2.   Do sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 1, dołącza się następujące informacje:

                           a)

                           dokumenty potwierdzające finansowanie inwestycji z funduszu modernizacyjnego w poprzednim roku;

                           b)

                           roczne sprawozdanie finansowe w odniesieniu do każdej inwestycji lub – w przypadku programu – sprawozdanie finansowe zawierające dane zagregowane dotyczące wydatków dokonanych w ramach programu w poprzednim roku.

            Artykuł 14
            Sprawozdawczość komitetu inwestycyjnego

               1.   Sprawozdanie roczne komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 10d ust. 11 zdanie pierwsze dyrektywy 2003/87/WE, zawiera następujące informacje:

                           a)

                           liczba otrzymanych projektów inwestycji, w tym specyfikacja obszaru inwestycyjnego;

                           b)

                           liczba wydanych zaleceń i podsumowanie wniosków z każdego zalecenia;

                           c)

                           przegląd głównych wniosków dotyczących proponowanych inwestycji w następstwie technicznej i finansowej analizy due diligence przeprowadzonej przez EBI;

                           d)

                           praktyczne doświadczenie w zakresie proceduralnych aspektów wydawania zaleceń.

               2.   Na podstawie projektu przygotowanego przez EBI komitet inwestycyjny przyjmuje sprawozdanie końcowe za poprzedni rok do dnia 15 marca i niezwłocznie przedkłada je Komisji.

            Artykuł 15
            Przegląd i ocena funduszu

               1.   W ramach przeglądu, o którym mowa w art. 10d ust. 11 zdanie drugie dyrektywy 2003/87/WE, Komisja uwzględnia następujące obszary:

                           a)

                           zatwierdzenie inwestycji priorytetowych przez EBI;

                           b)

                           ocena inwestycji niepriorytetowych dokonana przez komitet inwestycyjny;

                           c)

                           finansowanie i monitorowanie inwestycji przez państwa członkowskie będące beneficjentami;

                           d)

                           wszelkie istotne proceduralne aspekty wdrażania funduszu modernizacyjnego.

                     Na podstawie wyników przeglądu Komisja, w stosownych przypadkach, przedstawia odpowiednie wnioski.

               2.   Po zakończeniu wdrażania funduszu modernizacyjnego Komisja dokonuje końcowej oceny wdrożenia funduszu modernizacyjnego. W szczególności Komisja ocenia postępy w osiąganiu celów funduszu określonych w art. 10d ust. 1, 2 i 3 dyrektywy 2003/87/WE.

               3.   Komisja udostępnia publicznie wyniki przeglądu i oceny.

            Artykuł 16
            Audyty i ochrona interesów finansowych funduszu

               1.   EBI przygotowuje roczne sprawozdania finansowe funduszu modernizacyjnego za każdy rok budżetowy, który trwa od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia, biorąc pod uwagę sprawozdania finansowe przekazane na podstawie art. 13 ust. 2 lit. b). Sprawozdania te podlegają niezależnemu audytowi zewnętrznemu.

               2.   EBI przedkłada Komisji następujące sprawozdania:

                           a)

                           do dnia 31 marca – nieaudytowane sprawozdania finansowe funduszu modernizacyjnego obejmujące poprzedni rok budżetowy;

                           b)

                           do dnia 30 kwietnia – audytowane sprawozdanie finansowe funduszu modernizacyjnego obejmujące poprzedni rok budżetowy.

               3.   Sprawozdania finansowe, o których mowa w ust. 1 i 2, sporządza się zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości Sektora Publicznego (IPSAS).

               4.   Państwa członkowskie będące beneficjentami mają uprawnienia do przeprowadzania audytu – na podstawie dokumentacji i kontroli na miejscu – wszystkich wnioskodawców projektów i instytucji zarządzających programem, wykonawców i podwykonawców, którym udzieliły wsparcia z funduszu modernizacyjnego.

               5.   Do celów ust. 1 i 2 państwa członkowskie będące beneficjentami, wnioskodawcy projektu i instytucje zarządzające programem, wykonawcy i podwykonawcy, którzy otrzymali środki z funduszu modernizacyjnego, przechowują i udostępniają przez okres pięciu lat od ostatniej płatności wszelkie dokumenty i informacje dotyczące dokonanych płatności lub wydatków w odniesieniu do każdego projektu lub programu.

               6.   Państwa członkowskie będące beneficjentami w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia stosują odpowiednie środki zapewniające ochronę interesów finansowych funduszu modernizacyjnego poprzez zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom za pomocą skutecznych kontroli oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości – odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach – skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji administracyjnych i finansowych. Odzyskiwanie środków realizuje się zgodnie z prawodawstwem państw członkowskich będących beneficjentami.
               W odniesieniu do wszelkich odzyskanych kwot państwo członkowskie będące beneficjentem zwraca się o zmianę decyzji o wypłacie środków zgodnie z art. 10 ust. 3.

         ROZDZIAŁ IV

            PRZEPISY KOŃCOWE

            Artykuł 17
            Informacja, komunikacja i promocja

               1.   Państwa członkowskie będące beneficjentami podają do wiadomości publicznej na stronach internetowych właściwych służb swoich administracji informacje na temat inwestycji wspieranych na mocy niniejszego rozporządzenia, aby informować opinię publiczną o roli i celach funduszu modernizacyjnego. Informacje takie zawierają wyraźne odniesienie do otrzymanego wsparcia z funduszu modernizacyjnego.

               2.   Państwa członkowskie będące beneficjentami zapewniają, aby ostateczni odbiorcy wsparcia z funduszu modernizacyjnego przekazywali spójne, odpowiednie i ukierunkowane informacje na temat wsparcia z funduszu modernizacyjnego różnym odbiorcom, w tym mediom i opinii publicznej.

               3.   Nazwa funduszu modernizacyjnego jest wykorzystywana we wszystkich działaniach komunikacyjnych i umieszczana na tablicach ogłoszeń w miejscach strategicznych widocznych dla ogółu społeczeństwa.

               4.   Państwa członkowskie będące beneficjentami i Komisja realizują działania informacyjne, komunikacyjne i promocyjne związane ze wsparciem i wynikami funduszu modernizacyjnego. Takie działania ułatwiają wymianę doświadczeń, wiedzy i najlepszych praktyk w zakresie projektowania, przygotowania i realizacji inwestycji w ramach funduszu modernizacyjnego.

            Artykuł 18
            Przejrzystość

               1.   Bez uszczerbku dla ust. 2 sekretariat komitetu inwestycyjnego zapewnia publikację na stronie internetowej funduszu modernizacyjnego następujących informacji:

                           a)

                           imiona i nazwiska członków i obserwatorów komitetu inwestycyjnego oraz ich przynależność;

                           b)

                           życiorysy i deklaracje o braku konfliktu interesów członków komitetu inwestycyjnego;

                           c)

                           zatwierdzenia inwestycji priorytetowych przez EBI;

                           d)

                           zalecenia komitetu inwestycyjnego dotyczące inwestycji niepriorytetowych;

                           e)

                           decyzje Komisji o wypłacie środków;

                           f)

                           sprawozdania roczne przedłożone przez państwa członkowskie będące beneficjentami na podstawie art. 13;

                           g)

                           sprawozdania roczne przedłożone przez komitet inwestycyjny na podstawie art. 14;

                           h)

                           przeprowadzony przez Komisję przegląd i ocena funduszu modernizacyjnego na podstawie art. 15.

               2.   Państwa członkowskie, Komisja i EBI nie ujawniają żadnych poufnych informacji handlowych zawartych w dokumentach, informacjach lub innych materiałach przekazanych im przez te państwa lub przez jakąkolwiek osobę trzecią w związku z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego.

            Artykuł 19
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

            (2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Europejski Zielony Ład, COM(2019) 640 final z dnia 11 grudnia 2019 r.

            (3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – „Plan inwestycyjny na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu”, COM(2020) 21 final z dnia 14 stycznia 2020 r.

            (4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).

            (6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz.U. L 302 z 18.11.2010, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK I

               Informacje na temat projektu inwestycji, które mają zostać przekazane EBI i komitetowi inwestycyjnemu

            1.   Wszystkie projekty inwestycji

                        1.1.

                        w stosownych przypadkach specyfikacja obszaru inwestycyjnego zgodnie z art. 10d ust. 1 lub 2 dyrektywy 2003/87/WE;

                        1.2.

                        ogólny opis inwestycji, w tym cele i beneficjenci objęci pomocą, technologia (w stosownych przypadkach), zdolność produkcyjna (w stosownych przypadkach) oraz szacowany czas trwania inwestycji;

                        1.3.

                        uzasadnienie wsparcia z funduszu modernizacyjnego, w tym potwierdzenie zgodności inwestycji z art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE;

                        1.4.

                        wyszczególnienie kosztów, które mają być pokryte z funduszu modernizacyjnego;

                        1.5.

                        opis stosowanych instrumentów wsparcia;

                        1.6.

                        wnioskowana kwota finansowania z funduszu modernizacyjnego;

                        1.7.

                        wkład(y) z innych instrumentów unijnych i krajowych;

                        1.8.

                        istnienie pomocy państwa (w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu) i, w stosownych przypadkach, następujące informacje:

                                    a)

                                    odniesienie do decyzji Komisji w sprawie zgody na zastosowanie krajowego środka pomocy;

                                    b)

                                    numer referencyjny, pod którym zarejestrowano środek podlegający wyłączeniu grupowemu (numer pomocy państwa nadany przez elektroniczny system notyfikacji Komisji, o którym mowa w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 651/2014);

                                    c)

                                    przewidywana data zgłoszenia środka pomocy Komisji;

                        1.9.

                        deklaracja państwa członkowskiego dotycząca zgodności z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi i krajowymi;

                        1.10.

                        jeżeli inwestycja ma na celu wdrożenie terytorialnego planu sprawiedliwej transformacji, informacje o oczekiwanym wkładzie inwestycji w ten plan.

                  2.   Dodatkowe informacje na temat programów

                        2.1.

                        nazwa instytucji zarządzającej;

                        2.2.

                        wskazanie, czy projekt dotyczy istniejącego programu;

                        2.3.

                        całkowita wielkość programu.

                  3.   Dodatkowe informacje na temat projektów innych niż programy

                        3.1.

                        nazwa wnioskodawcy projektu;

                        3.2.

                        lokalizacja projektu;

                        3.3.

                        łączne koszty inwestycji;

                        3.4.

                        etap realizacji projektu (od wykonalności do eksploatacji);

                        3.5.

                        wykaz obowiązkowych zezwoleń, które zostały lub mają zostać uzyskane.

                  4.   Dodatkowe informacje o projektach niepriorytetowych

                        4.1.

                        dane ilościowe na etapie budowy i eksploatacji, w tym wkład projektu w realizację celów funduszu modernizacyjnego, ramy polityki Unii w zakresie klimatu i energii do 2030 r. oraz porozumienie paryskie;

                        4.2.

                        poświadczona prognoza finansowa, w tym planowany wkład finansowy ze źródeł prywatnych;

                        4.3.

                        opis każdego innego ukierunkowanego wskaźnika efektywności, zgodnie z wnioskiem EBI;

                        4.4.

                        inne istotne informacje dotyczące wnioskodawcy projektu, inwestycji, ogólnych warunków rynkowych i kwestii środowiskowych.

            ZAŁĄCZNIK II

               Informacje dostarczane przez państwo członkowskie będące beneficjentem w sprawozdaniu rocznym dla Komisji

            1.   Przegląd inwestycji

                        1.1.

                        liczba inwestycji finansowanych z funduszu modernizacyjnego do tej pory;

                        1.2.

                        liczba trwających, zakończonych i wstrzymanych inwestycji;

                        1.3.

                        łączny udział finansowania przeznaczonego na inwestycje priorytetowe w odniesieniu do inwestycji niepriorytetowych, jeśli występuje, w państwie członkowskim będącym beneficjentem.

                  2.   Informacje o każdej inwestycji

                        2.1.

                        uruchomione inwestycje ogółem (całkowite koszty inwestycji);

                        2.2.

                        daty i kwoty płatności z funduszu modernizacyjnego dla wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem;

                        2.3.

                        kwoty otrzymane z funduszu modernizacyjnego przez państwo członkowskie będące beneficjentem, ale jeszcze niewypłacone wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem;

                        2.4.

                        wszelkie kwoty odzyskane przez państwo członkowskie będące beneficjentem od wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem oraz daty ich odzyskania;

                        2.5.

                        ocena wartości dodanej inwestycji w zakresie efektywności energetycznej i modernizacji systemu energetycznego, w tym informacje na temat:

                                    a)

                                    oszczędności energii w MWh;

                                    b)

                                    oczekiwanych skumulowanych oszczędności MWh do końca okresu istnienia inwestycji;

                                    c)

                                    oszczędności emisji gazów cieplarnianych w tCO2;

                                    d)

                                    oczekiwanych skumulowanych oszczędności tCO2 do końca okresu istnienia inwestycji;

                                    e)

                                    w stosownych przypadkach, dodatkowej zainstalowanej mocy w zakresie energii ze źródeł odnawialnych;

                                    f)

                                    osiągnięty efekt dźwigni w odniesieniu do funduszy (całkowita kwota zainwestowana w odniesieniu do wkładu z funduszu modernizacyjnego);

                        2.6.

                        jeżeli inwestycja ma na celu wdrożenie terytorialnego planu sprawiedliwej transformacji, informacje o oczekiwanym wkładzie inwestycji w ten plan.

                        2.7.

                        w przypadku programów określone dane sprawozdawcze przedstawia się w formie zagregowanej.

                  3.   Dodatkowe informacje na temat inwestycji innych niż programy

                        3.1.

                        cele pośrednie osiągnięte od czasu poprzedniego sprawozdania rocznego;

                        3.2.

                        przewidywany czas rozpoczęcia eksploatacji;

                        3.3.

                        stwierdzone lub spodziewane opóźnienia w realizacji;

                        3.4.

                        zidentyfikowane lub oczekiwane zmiany w kosztach kwalifikowalnych, zastosowane technologie lub wyniki inwestycji.

                  4.   Dodatkowe informacje o inwestycjach niepriorytetowych

                        4.1.

                        potwierdzenie współfinansowania ze źródeł prywatnych.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1002 z dnia 9 lipca 2020 r. ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych

text:
                  10.7.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 221/122

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1002
         z dnia 9 lipca 2020 r.
         ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 41 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/1203 (2) upoważniono państwa członkowskie do ustanowienia tymczasowego odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE (3) w odniesieniu do wymogów szczególnych dotyczących wprowadzania do Unii drewna jesionu (Fraxinus L.) pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych.

                     (2)

                     Dyrektywa 2000/29/WE została uchylona i zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/2031. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 (4) określające zasady i wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zastąpiło załączniki I–V do tej dyrektywy.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2072 w związku z pkt 87 załącznika VII do tego rozporządzenia wprowadzanie do Unii drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych („określone drewno”) podlega pewnym wymogom szczególnym, co ma zapobiec ryzyku wystąpienia w Unii porażenia agrofagiem Agrilus planipennis Fairmaire. Wymogi te różnią się w pewnym stopniu od wymogów określonych w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1203 w odniesieniu do wprowadzania do Unii określonego drewna, jego inspekcji i nadzoru nad nim.

                     (4)

                     Na podstawie ostatnich audytów, które Komisja przeprowadziła w latach 2018 i 2019, stwierdzono, że dzięki stosowaniu – w ramach kontroli urzędowych – wymogów określonych w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1203 Stany Zjednoczone zapewniają poziom ochrony fitosanitarnej równoważny poziomowi, jaki zapewniają wymogi określone w pkt 87 lit. a) i b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

                     (5)

                     Decyzję wykonawczą (UE) 2018/1203 stosuje się do dnia 30 czerwca 2020 r. W dniu 16 stycznia 2020 r. Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie wspomnianego odstępstwa po dniu 30 czerwca 2020 r.

                     (6)

                     Aby zagwarantować dalszy przywóz drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych, należy przewidzieć odstępstwo od art. 8 ust. 1 i pkt 87 lit. a) i b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, żeby umożliwić wprowadzanie określonego drewna do Unii pod warunkiem spełnienia wymogów szczególnych odzwierciedlających, z kilkoma zmianami, wymogi określone w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1203.

                     (7)

                     Aby zapewnić dalszy przywóz określonego drewna, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 lipca 2020 r.

                     (8)

                     Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do dnia 30 czerwca 2023 r., co umożliwi przegląd jego stosowania przed upływem tego terminu.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Wymogi szczególne dotyczące tymczasowego odstępstwa
            Na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 1 oraz pkt 87 lit. a) i b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 wprowadzanie do Unii drewna jesionu (Fraxinus L.) pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych („określone drewno”) podlega wymogom określonym w art. 2 i w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Świadectwo fitosanitarne

               1.   Określonemu drewnu towarzyszy świadectwo fitosanitarne wydane w Stanach Zjednoczonych, poświadczające brak agrofagów kwarantannowych dla Unii i agrofagów niewymienionych jako agrofagi kwarantannowe dla Unii, z zastrzeżeniem środków przyjętych po inspekcji na podstawie art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

               2.   Świadectwo fitosanitarne pod nagłówkiem „Deklaracja dodatkowa” zawiera następujące elementy:

                           a)

                           stwierdzenie „Zgodnie z wymogami Unii Europejskiej ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2020/1002 (*);

                                       (*)

                                       Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2020/1002 z dnia 9 lipca 2020 r. ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych (Dz.U. L 221 z 10.7.2020, s. 122)” ;

                           b)

                           numer(-y) wiązki odpowiadający(-e) każdej poszczególnej wiązce objętej wywozem;

                           c)

                           nazwę zatwierdzonego zakładu (zatwierdzonych zakładów) w Stanach Zjednoczonych.

            Artykuł 3
            Data wygaśnięcia
            Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 30 czerwca 2023 r.

            Artykuł 4
            Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1203 z dnia 21 sierpnia 2018 r. upoważniająca państwa członkowskie do ustanowienia tymczasowego odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych Ameryki oraz uchylająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/204 (Dz.U. L 217 z 27.8.2018, s. 7).

            (3)  Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

               Część A

            1.   Wymagania dotyczące przetwórstwa

            Przetwórstwo określonego drewna, o którym mowa w art. 1, musi spełniać następujące wymagania:

                        a)

                        Korowanie
                        Określone drewno jest okorowane, z wyjątkiem dowolnej ilości wizualnie oddzielnych i wyraźnie odrębnych małych części kory, które spełniają jeden z następujących warunków:

                                    1)

                                    mają mniej niż 3 cm szerokości (niezależnie od długości); lub

                                    2)

                                    jeżeli mają więcej niż 3 cm szerokości, całkowita powierzchnia każdej z poszczególnych części kory ma mniej niż 50 cm2.

                        b)

                        Przecieranie
                        Określone przetarte drewno wytwarza się z okorowanego drewna okrągłego.

                        c)

                        Obróbka termiczna
                        Określone drewno ogrzewa się w całym profilu do temperatury co najmniej 71 °C przez 1 200 minut w komorze cieplnej zatwierdzonej przez Urząd Kontroli Zdrowia Zwierząt i Roślin (Animal and Plant Health Inspection Service – APHIS) lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS.

                        d)

                        Suszenie
                        Określone drewno suszy się zgodnie z uznanymi przez APHIS przemysłowymi harmonogramami suszenia przez okres co najmniej dwóch tygodni.
                        Ostateczna zawartość wilgoci w drewnie, wyrażona jako procent suchej masy, nie może przekraczać 10 %.

                  2.   Wymagania dotyczące zakładów

            Określone drewno musi być wytwarzane, obrabiane lub przechowywane w zakładzie, który spełnia następujące wymagania:

                        a)

                        jest oficjalnie zatwierdzony przez APHIS lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS w ramach jego programu certyfikacji dotyczącego agrofaga Agrilus planipennis Fairmaire;

                        b)

                        jest zarejestrowany w bazie danych opublikowanej na stronie internetowej APHIS;

                        c)

                        jest kontrolowany przez APHIS lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS co najmniej raz w miesiącu i stwierdzono, że spełnia wymogi określone w niniejszym załączniku. Jeżeli kontrole te przeprowadza agencja zatwierdzona przez APHIS, APHIS musi co pół roku przeprowadzać kontrole tej pracy. Copółroczne kontrole obejmują weryfikację procedur i dokumentacji agencji oraz kontrole zatwierdzonych zakładów;

                        d)

                        stosuje sprzęt do obróbki określonego drewna, który jest skalibrowany zgodnie z instrukcją obsługi sprzętu;

                        e)

                        prowadzi rejestr stosowanych procedur do celów weryfikacji przez APHIS lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS, uwzględniający czas obróbki, temperatury podczas obróbki oraz, dla każdej poszczególnej wiązki mającej stanowić przedmiot wywozu, kontrolę zgodności i ostateczną zawartość wilgoci.

                  3.   Etykietowanie

            Na każdej wiązce określonego drewna musi być wyraźnie widoczny zarówno niepowtarzalny numer wiązki, jak i etykieta zawierająca wyrażenie „HT-KD” lub „Heat Treated-Kiln Dried”. Etykieta ta musi być wydana przez wyznaczonego urzędnika zatwierdzonego zakładu lub pod nadzorem tego urzędnika po sprawdzeniu, że spełnione zostały wymagania dotyczące przetwórstwa określone w pkt 1 i wymagania dotyczące zakładów określone w pkt 2.
            4.   Inspekcje przed wywozem

            Określone drewno przeznaczone do Unii musi przed wywozem zostać poddane inspekcji przez APHIS lub agencję zatwierdzoną przez APHIS w celu zapewnienia spełnienia wymogów określonych w pkt 1 i 3.

               Część B

               Określone drewno z odpowiednimi kodami CN

                        1.

                        Drewno Fraxinus L., inne niż w postaci:

                                    —

                                    wiórów, zrębków, trocin, ścinków, odpadów i zrzynków uzyskanych w całości lub w części z tych drzew,

                                    —

                                    drewnianych materiałów opakowaniowych w formie skrzyń, pudeł, klatek, beczek oraz podobnych opakowań, palet, palet skrzyniowych i innych platform załadunkowych, nadstawek do palet płaskich, drewna sztauerskiego, bez względu na to, czy są obecnie używane do transportu wszystkich rodzajów ładunków, z wyjątkiem drewna sztauerskiego używanego do zabezpieczenia przesyłek drewna, które jest zbudowane z drewna tego samego typu i tej samej jakości, co drewno w przesyłkach, i które spełnia te same unijne wymogi fitosanitarne, co drewno w przesyłce,

                              ale łącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej zaokrąglonej powierzchni, oraz meblami i innymi przedmiotami wykonanymi z drewna niepoddanego obróbce

                        ex 4401 12 00
                        ex 4403 12 00
                        ex 4403 99 00
                        ex 4404 20 00
                        ex 4406 12 00
                        ex 4406 92 00
                        4407 95 10
                        4407 95 91
                        4407 95 99
                        ex 4407 99 27
                        ex 4407 99 40
                        ex 4407 99 90
                        ex 4416 00 00
                        ex 9406 10 00