title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 792/2012 z dnia 23 sierpnia 2012 r. ustanawiające reguły dotyczące wzorów zezwoleń, świadectw i innych dokumentów przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2006

text:
               7.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/13

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 792/2012
   z dnia 23 sierpnia 2012 r.
   ustanawiające reguły dotyczące wzorów zezwoleń, świadectw i innych dokumentów przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2006
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (1), w szczególności jego art. 19 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Należy ustanowić przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz zapewnić pełną zgodność z postanowieniami Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), zwanej dalej „Konwencją”.

               (2)

               W celu zapewnienia jednolitego wykonania rozporządzenia (WE) nr 338/97 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 r. z dnia 4 maja 2006 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (2) należy ustanowić obowiązujące wzory dla zezwoleń, świadectw i innych dokumentów określonych w tych rozporządzeniach.

               (3)

               Podczas piętnastej sesji Konferencji Stron Konwencji, która odbyła się w Doha (Katar) w dniach 13–25 marca 2010 r., zmieniono szereg rezolucji dotyczących m.in. harmonizacji zezwoleń i świadectw oraz zmiany kodów źródłowych. Należy zatem uwzględnić te rezolucje i odpowiednio zmienić wzory. Zmiany są również konieczne, aby wspomniane dokumenty były bardziej zrozumiałe dla ich użytkowników i administracji krajowych.

               (4)

               Należy zatem określić jednolite warunki stosowania tych formularzy za pomocą wzorów, instrukcji i objaśnień, które będą stosowane w związku z rozporządzeniem (WE) nr 865/2006.

               (5)

               Należy przyjąć te jednolite warunki zgodnie z procedurą sprawdzającą przewidzianą w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (3). Konieczne jest zatem, aby zostały one zawarte w rozporządzeniu wykonawczym, odrębnym od rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 865/2006.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Handlu Dziką Fauną i Florą,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   Wzory i specyfikacje techniczne dotyczące formularzy zezwoleń, świadectw oraz innych dokumentów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 338/97 i rozporządzeniu (WE) nr 865/2006 są opisane w niniejszym rozporządzeniu. Wzory i specyfikacje techniczne ustalono dla następujących dokumentów:

               1)

               zezwolenia na przywóz;

               2)

               zezwolenia na wywóz;

               3)

               świadectwa powrotnego wywozu;

               4)

               świadectwa własności osobistej;

               5)

               świadectwa kolekcji próbek;

               6)

               powiadomienia o przywozie;

               7)

               świadectwa dla wystaw objazdowych;

               8)

               arkusze dodatkowe do świadectw własności osobistej oraz świadectw dla wystaw objazdowych;

               9)

               świadectwa określone w art. 5 ust. 2 lit. b), art. 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz w jego art. 8 ust. 3 i art. 9 ust. 2 lit. b);

               10)

               etykiety, o których mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97.

         Artykuł 2
   Formularze
   1.   Formularze, na których sporządza się zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz, świadectwa powrotnego wywozu, świadectwa własności osobistej, świadectwa kolekcji próbek oraz wnioski o wydanie takich dokumentów są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku I, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego.
   2.   Formularze, na których sporządza się powiadomienia o przywozie, są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego. Formularze te mogą zawierać numery seryjne.
   3.   Formularze, na których sporządza się świadectwa dla wystaw objazdowych oraz wnioski o wydanie takich dokumentów, są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku III, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego.
   4.   Formularze, na których sporządza się załączniki do świadectw własności osobistej oraz świadectw dla wystawy objazdowej, są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku IV.
   5.   Formularze, na których sporządza się świadectwa określone w art. 5 ust. 2 lit. b), art. 5 ust. 3 i 4, art. 8 ust. 3 oraz art. 9 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 338/97, oraz wnioski o wydanie takich świadectw są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego.
   Państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że zamiast wcześniej wydrukowanego tekstu, pola 18 i 19 zawierają wyłącznie stosowne poświadczenie i/lub upoważnienie.
   6.   Forma etykiet, o których mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97, jest zgodna ze wzorem zamieszczonym w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Specyfikacje techniczne dotyczące formularzy
   1.   Papier wykorzystywany w formularzach, o których mowa w art. 2, nie zawiera ścieru drzewnego, nadaje się do zapisania, a jego gramatura nie może być mniejsza niż 55 g/m2.
   2.   Rozmiar formularzy, o których mowa w art. 2 ust. 1–5, wynosi 210 × 297 mm (A4), dopuszczalne są maksymalne odchylenia w odniesieniu do długości do 18 mm mniej oraz 8 mm więcej.
   3.   Kolor papieru formularzy, o których mowa w art. 2 ust. 1, jest następujący:

               a)

               biały dla formularza 1, oryginału, z tłem giloszowym, drukowanym na szaro na pierwszej stronie, w celu ujawnienia wszelkich prób podrobienia metodami mechanicznymi lub chemicznymi;

               b)

               żółty dla formularza 2, kopii dla posiadacza;

               c)

               jasnozielony dla formularza 3, kopii dla kraju wywozu lub powrotnego wywozu w przypadku zezwolenia na przywóz, lub kopii do zwrotu przez służby celne organowi wydającemu w przypadku zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu;

               d)

               różowy dla formularza 4, kopii dla wydającego organu zarządzającego;

               e)

               biały dla formularza 5, wniosku.

         4.   Kolor papieru formularzy, o których mowa w art. 2 ust. 2, jest następujący:

               a)

               biały dla formularza 1, oryginału;

               b)

               żółty dla formularza 2, kopii dla importera.

         5.   Kolor papieru formularzy, o których mowa w art. 2 ust. 3 i 5, jest następujący:

               a)

               żółty dla formularza 1, oryginału, z tłem giloszowym, drukowanym na szaro na pierwszej stronie, w celu ujawnienia wszelkich prób podrobienia metodami mechanicznymi lub chemicznymi;

               b)

               różowy dla formularza 2, kopii dla wydającego organu zarządzającego;

               c)

               biały dla formularza 3, wniosku.

         6.   Kolor papieru załączników i etykiet, o których mowa odpowiednio w art. 2 ust. 4 i 6, jest biały.
   7.   Formularze, o których mowa w art. 2, są drukowane i wypełniane w jednym z urzędowych języków Unii określonym przez organy zarządzające poszczególnych państw członkowskich. Tam gdzie to konieczne formularze zawierają tłumaczenie treści na jeden z urzędowych języków roboczych Konwencji.
   8.   Państwa członkowskie są odpowiedzialne za druk formularzy, o których mowa w art. 2, mogących stanowić, w przypadku formularzy określonych w art. 2 ust. 1–5, część skomputeryzowanego procesu wydawania zezwoleń/świadectw.
   Artykuł 4
   Rozporządzenie (WE) nr 865/2006 otrzymuje brzmienie:

               1)

               skreśla się art. 2 i 3;

               2)

               skreśla się załączniki I–VI.

         Artykuł 5
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 27 września 2012 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 23 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 61 z 3.3.1997 s. 1.

      (2)  Dz.U. L 166 z 19.6.2006, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011 s. 13.

      ZAŁĄCZNIK I

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego (re-)eksportera, nie jego przedstawiciela. W przypadku świadectwa własności osobistej pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres prawnego właściciela.

                  2.

                  Okres ważności zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu nie może przekraczać sześciu miesięcy, a zezwolenia na przywóz – 12 miesięcy. Okres ważności świadectwa własności osobistej nie może przekraczać trzech lat. Po upływie terminu ważności dokument jest nieważny, a jego oryginał i wszystkie kopie muszą być zwrócone przez posiadacza bez nieuzasadnionej zwłoki organowi zarządzającemu, który je wydał. Zezwolenie na przywóz jest nieważne, jeżeli odpowiadający mu dokument CITES z kraju (powrotnego) wywozu został wykorzystany do (powrotnego) wywozu po upływie terminu jego ważności lub jeśli data wprowadzenia do Unii przypada później niż sześć miesięcy od daty jego wydania.

                  3.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego importera, nie jego przedstawiciela. Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  5.

                  Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  6.

                  W przypadku żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A, innych niż wyhodowane w niewoli lub sztucznie rozmnożone okazy, organ wydający może określić miejsce ich przetrzymywania, podając szczegółowe informacje w tym polu. Wszelkie przemieszczenia, z wyjątkiem pilnej potrzeby leczenia weterynaryjnego oraz pod warunkiem bezpośredniego powrotu okazów do zatwierdzonego miejsca ich przetrzymywania, wymagają uprzedniej zgody właściwego organu zarządzającego.

                  8.

                  Opis powinien być w miarę możliwości jak najdokładniejszy i obejmować trzyliterowy kod zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  9/10.

                  Należy stosować jednostki ilości lub masy netto zgodne z jednostkami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  11.

                  Należy podać numer załącznika do CITES (I, II lub III), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  12.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  13.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło:

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              D

                              Zwierzęta wymienione w załączniku A, wyhodowane w niewoli do celów komercyjnych w hodowlach objętych wykazem Sekretariatu CITES zgodnie z rezolucją Konferencji 12.10 (Rev. CoP15), oraz rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów komercyjnych zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnożone zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              I

                              Skonfiskowane lub zatrzymane okazy (1)

                              O

                              Przedkonwencyjne (1)

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                  14.

                  Należy użyć jednego z poniższych kodów do wskazania celu (powrotnego) wywozu/przywozu okazów:

                              B

                              Hodowla w niewoli lub sztuczne rozmnażanie

                              E

                              Cele edukacyjne

                              G

                              Ogrody botaniczne

                              H

                              Trofea myśliwskie

                              L

                              Cele związane z egzekwowaniem prawa/sądownictwem/analizami sądowymi

                              M

                              Cele medyczne (w tym badania biomedyczne)

                              N

                              Reintrodukcja lub introdukcja do środowiska naturalnego

                              P

                              Cele osobiste

                              Q

                              Cyrki lub wystawy objazdowe

                              S

                              Cele naukowe

                              T

                              Cele komercyjne

                              Z

                              Ogrody zoologiczne

                  15–17.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie, pola 16 i 17 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat stosownego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

                  18–20.

                  Krajem ostatniego powrotnego wywozu jest, w przypadku świadectwa powrotnego wywozu, państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy zostały przywiezione przed ich powrotnym wywozem z Unii. W przypadku zezwolenia na przywóz jest to państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy mają być przywiezione. Pola 19 i 20 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego świadectwa powrotnego wywozu.

                  21.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury, wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  23–25.

                  Wyłącznie do użytku urzędowego.

                  26.

                  Importer/(re-)eksporter lub jego przedstawiciel musi, w stosownych przypadkach, podać numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego.

                  27.

                  Wypełnia urząd celny w miejscu, odpowiednio, wprowadzenia na terytorium Unii lub (powrotnego) wywozu. W przypadku wprowadzenia oryginał (formularz 1) musi być zwrócony organowi zarządzającemu odpowiedniego państwa członkowskiego, a kopia dla posiadacza (formularz 2) importerowi. W przypadku (powrotnego) wywozu kopię zwracaną przez urząd celny organowi wydającemu (formularz 3) należy zwrócić organowi zarządzającemu odpowiedniego państwa członkowskiego, a oryginał (formularz 1) i kopię dla posiadacza (formularz 2) (re-)eksporterowi.

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego (re-)eksportera, nie jego przedstawiciela. W przypadku świadectwa własności osobistej pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres prawnego właściciela.

                  2.

                  Okres ważności zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu nie może przekraczać sześciu miesięcy, a zezwolenia na przywóz – 12 miesięcy. Okres ważności świadectwa własności osobistej nie może przekraczać trzech lat. Po upływie terminu ważności dokument jest nieważny, a jego oryginał i wszystkie kopie muszą być zwrócone przez posiadacza bez nieuzasadnionej zwłoki organowi zarządzającemu, który je wydał. Zezwolenie na przywóz jest nieważne, jeżeli odpowiadający mu dokument CITES z kraju (powrotnego) wywozu został wykorzystany do (powrotnego) wywozu po upływie terminu jego ważności lub jeśli data wprowadzenia do Unii przypada później niż sześć miesięcy od daty jego wydania.

                  3.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego importera, nie jego przedstawiciela. Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  5.

                  Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  6.

                  W przypadku żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A, innych niż wyhodowane w niewoli lub sztucznie rozmnożone okazy, organ wydający może określić miejsce ich przetrzymywania, podając szczegółowe informacje w tym polu. Wszelkie przemieszczenia, z wyjątkiem pilnej potrzeby leczenia weterynaryjnego oraz pod warunkiem bezpośredniego powrotu okazów do zatwierdzonego miejsca ich przetrzymywania, wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu zarządzającego.

                  8.

                  Opis powinien być w miarę możliwości jak najdokładniejszy i obejmować trzyliterowy kod zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  9/10.

                  Należy stosować jednostki ilości lub masy netto zgodne z jednostkami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  11.

                  Należy podać numer załącznika do CITES (I, II lub III), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  12.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  13.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło:

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              D

                              Zwierzęta wymienione w załączniku A, wyhodowane w niewoli do celów komercyjnych w hodowlach objętych wykazem Sekretariatu CITES zgodnie z rezolucją Konferencji 12.10 (Rev. CoP15), oraz rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów komercyjnych zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnożone zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              I

                              Skonfiskowane lub zatrzymane okazy (2)

                              O

                              Przedkonwencyjne (2)

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                  14.

                  Należy użyć jednego z poniższych kodów do wskazania celu (powrotnego) wywozu/przywozu okazów:

                              B

                              Hodowla w niewoli lub sztuczne rozmnażanie

                              E

                              Cele edukacyjne

                              G

                              Ogrody botaniczne

                              H

                              Trofea myśliwskie

                              L

                              Cele związane z egzekwowaniem prawa/sądownictwem/analizami sądowymi

                              M

                              Cele medyczne (w tym badania biomedyczne)

                              N

                              Reintrodukcja lub introdukcja do środowiska naturalnego

                              P

                              Cele osobiste

                              Q

                              Cyrki lub wystawy objazdowe

                              S

                              Cele naukowe

                              T

                              Cele komercyjne

                              Z

                              Ogrody zoologiczne

                  15–17.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie, pola 16 i 17 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat stosownego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

                  18–20.

                  Krajem ostatniego powrotnego wywozu jest, w przypadku świadectwa powrotnego wywozu, państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy zostały przywiezione przed ich powrotnym wywozem z Unii. W przypadku zezwolenia na przywóz jest to państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy mają być przywiezione. Pola 19 i 20 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego świadectwa powrotnego wywozu.

                  21.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury, wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  23–25.

                  Wyłącznie do użytku urzędowego.

                  26.

                  Importer/(re-)eksporter lub jego przedstawiciel musi, w stosownych przypadkach, podać numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego.

                  27.

                  Wypełnia urząd celny odpowiednio w miejscu wprowadzenia na terytorium Unii lub (powrotnego) wywozu. W przypadku wprowadzenia oryginał (formularz 1) musi być zwrócony organowi zarządzającemu odpowiedniego państwa członkowskiego, a kopia dla posiadacza (formularz 2) importerowi. W przypadku (powrotnego) wywozu kopię zwracaną przez urząd celny organowi wydającemu (formularz 3) należy zwrócić organowi zarządzającemu odpowiedniego państwa członkowskiego, a oryginał (formularz 1) i kopię dla posiadacza (formularz 2) (re-)eksporterowi.

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego (re-)eksportera, nie jego przedstawiciela. W przypadku świadectwa własności osobistej pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres prawnego właściciela.

                  2.

                  Okres ważności zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu nie może przekraczać sześciu miesięcy, a zezwolenia na przywóz – 12 miesięcy. Okres ważności świadectwa własności osobistej nie może przekraczać trzech lat. Po upływie terminu ważności dokument jest nieważny, a jego oryginał i wszystkie kopie muszą być zwrócone przez posiadacza bez nieuzasadnionej zwłoki organowi zarządzającemu, który je wydał. Zezwolenie na przywóz jest nieważne, jeżeli odpowiadający mu dokument CITES z kraju (powrotnego) wywozu został wykorzystany do (powrotnego) wywozu po upływie terminu jego ważności lub jeśli data wprowadzenia do Unii przypada później niż sześć miesięcy od daty jego wydania.

                  3.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego importera, nie jego przedstawiciela. Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  5.

                  Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  6.

                  W przypadku żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A, innych niż wyhodowane w niewoli lub sztucznie rozmnożone okazy, organ wydający może określić miejsce ich przetrzymywania, podając szczegółowe informacje w tym polu. Wszelkie przemieszczenia, z wyjątkiem pilnej potrzeby leczenia weterynaryjnego oraz pod warunkiem bezpośredniego powrotu okazów do zatwierdzonego miejsca ich przetrzymywania, wymagają uprzedniej zgody właściwego organu zarządzającego.

                  8.

                  Opis powinien być w miarę możliwości jak najdokładniejszy i obejmować trzyliterowy kod zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  9/10.

                  Należy stosować jednostki ilości lub masy netto zgodne z jednostkami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  11.

                  Należy podać numer załącznika do CITES (I, II lub III), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  12.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  13.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło:

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              D

                              Zwierzęta wymienione w załączniku A, wyhodowane w niewoli do celów komercyjnych w hodowlach objętych wykazem Sekretariatu CITES zgodnie z rezolucją Konferencji 12.10 (Rev. CoP15), oraz rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów komercyjnych zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnożone zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              I

                              Skonfiskowane lub zatrzymane okazy (3)

                              O

                              Przedkonwencyjne (3)

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                  14.

                  Należy użyć jednego z poniższych kodów do wskazania celu (powrotnego) wywozu/przywozu okazów:

                              B

                              Hodowla w niewoli lub sztuczne rozmnażanie

                              E

                              Cele edukacyjne

                              G

                              Ogrody botaniczne

                              H

                              Trofea myśliwskie

                              L

                              Cele związane z egzekwowaniem prawa/sądownictwem/analizami sądowymi

                              M

                              Cele medyczne (w tym badania biomedyczne)

                              N

                              Reintrodukcja lub introdukcja do środowiska naturalnego

                              P

                              Cele osobiste

                              Q

                              Cyrki lub wystawy objazdowe

                              S

                              Cele naukowe

                              T

                              Cele komercyjne

                              Z

                              Ogrody zoologiczne

                  15–17.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie, pola 16 i 17 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat stosownego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

                  18–20.

                  Krajem ostatniego powrotnego wywozu jest, w przypadku świadectwa powrotnego wywozu, państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy zostały przywiezione przed ich powrotnym wywozem z Unii. W przypadku zezwolenia na przywóz jest to państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy mają być przywiezione. Pola 19 i 20 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego świadectwa powrotnego wywozu.

                  21.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury, wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  23–25.

                  Wyłącznie do użytku urzędowego.

                  26.

                  Importer/(re-)eksporter lub jego przedstawiciel musi, w stosownych przypadkach, podać numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego.

                  27.

                  Wypełnia urząd celny odpowiednio w miejscu wprowadzenia na terytorium Unii lub (powrotnego) wywozu. W przypadku wprowadzenia oryginał (formularz 1) musi być zwrócony organowi zarządzającemu odpowiedniego państwa członkowskiego, a kopia dla posiadacza (formularz 2) importerowi. W przypadku (powrotnego) wywozu kopię zwracaną przez urząd celny organowi wydającemu (formularz 3) należy zwrócić organowi zarządzającemu odpowiedniego państwa członkowskiego, a oryginał (formularz 1) i kopię dla posiadacza (formularz 2) (re-)eksporterowi.

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego (re-)eksportera, nie jego przedstawiciela. W przypadku świadectwa własności osobistej pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres prawnego właściciela.

                  2.

                  Nie dotyczy.

                  3.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres faktycznego importera, nie jego przedstawiciela. Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  5.

                  Nie wypełniać w przypadku świadectwa własności osobistej.

                  6.

                  Wypełniać wyłącznie w przypadku żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A, innych niż wyhodowane w niewoli lub sztucznie rozmnożone.

                  8.

                  Opis powinien być w miarę możliwości jak najdokładniejszy i obejmować trzyliterowy kod zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  9/10.

                  Należy stosować jednostki ilości lub masy netto zgodne z jednostkami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  11.

                  Należy podać numer załącznika do CITES (I, II lub III), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania zezwolenia/świadectwa.

                  12.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień złożenia wniosku.

                  13.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło:

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              D

                              Zwierzęta wymienione w załączniku A, wyhodowane w niewoli do celów komercyjnych w hodowlach objętych wykazem Sekretariatu CITES zgodnie z rezolucją Konferencji 12.10 (Rev. CoP15), oraz rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów komercyjnych zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnożone zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              I

                              Skonfiskowane lub zatrzymane okazy (4)

                              O

                              Przedkonwencyjne (4)

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                  14.

                  Należy użyć jednego z poniższych kodów do wskazania celu (powrotnego) wywozu/przywozu okazów:

                              B

                              Hodowla w niewoli lub sztuczne rozmnażanie

                              E

                              Cele edukacyjne

                              G

                              Ogrody botaniczne

                              H

                              Trofea myśliwskie

                              L

                              Cele związane z egzekwowaniem prawa/sądownictwem/analizami sądowymi

                              M

                              Cele medyczne (w tym badania biomedyczne)

                              N

                              Reintrodukcja lub introdukcja do środowiska naturalnego

                              P

                              Cele osobiste

                              Q

                              Cyrki lub wystawy objazdowe

                              S

                              Cele naukowe

                              T

                              Cele komercyjne

                              Z

                              Ogrody zoologiczne

                  15–17.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie, pola 16 i 17 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat stosownego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

                  18–20.

                  Krajem ostatniego powrotnego wywozu jest, w przypadku świadectwa powrotnego wywozu, państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy zostały przywiezione przed ich powrotnym wywozem z Unii. W przypadku zezwolenia na przywóz jest to państwo trzecie dokonujące powrotnego wywozu, z którego okazy mają być przywiezione. Pola 19 i 20 muszą zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego świadectwa powrotnego wywozu.

                  21.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury, wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  23.

                  Należy podać jak najwięcej szczegółowych danych oraz uzasadnić wszelkie pominięcia powyżej wymaganych informacji.

         (1)  Używać wyłącznie w połączeniu z innym kodem źródłowym.

         (2)  Używać wyłącznie w połączeniu z innym kodem źródłowym.

         (3)  Używać wyłącznie w połączeniu z innym kodem źródłowym.

         (4)  Używać wyłącznie w połączeniu z innym kodem źródłowym.

      ZAŁĄCZNIK II

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Należy podać pełną nazwę (imię i nazwisko) i adres importera lub upoważnionego przedstawiciela.

                  4.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone.

                  5.

                  Wypełnić wyłącznie, jeśli kraj, z którego okazy są przywożone, nie jest krajem pochodzenia.

                  6.

                  Opis musi być w miarę możliwości jak najdokładniejszy.

                  9.

                  Nazwa naukowa musi być nazwą użytą w załączniku C lub D do rozporządzenia (WE) nr 338/97.

                  10.

                  Należy wpisać III w przypadku gatunków wymienionych w załączniku III do CITES.

                  12.

                  Należy wpisać literę (C lub D) załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97, w którym gatunki są wymienione.

                  13.

                  Importer jest zobowiązany do przedstawienia w urzędzie celnym miejsca wprowadzenia okazów na terytorium Unii podpisanego oryginału (formularz 1) oraz „kopii dla importera” (formularz 2), tam gdzie stosowne, wraz z dokumentami właściwymi dla załącznika III do CITES pochodzącymi z kraju (powrotnego) wywozu.

                  14.

                  Urząd celny przesyła podstemplowany oryginał (formularz 1) do organu zarządzającego swojego kraju i zwraca podstemplowaną „kopię dla importera” (formularz 2) importerowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi.

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Należy podać pełną nazwę (imię i nazwisko) i adres importera lub jego upoważnionego przedstawiciela.

                  4.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone.

                  5.

                  Wypełnić wyłącznie, jeśli kraj, z którego okazy są przywożone, nie jest krajem pochodzenia.

                  6.

                  Opis musi być w miarę możliwości jak najdokładniejszy.

                  9.

                  Nazwa naukowa musi być nazwą użytą w załączniku C lub D do rozporządzenia (WE) nr 338/97.

                  10.

                  Należy wpisać III w przypadku gatunków wymienionych w załączniku III do CITES.

                  12.

                  Należy wpisać literę (C lub D) załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97, w którym gatunki są wymienione.

                  13.

                  Importer jest zobowiązany do przedstawienia w urzędzie celnym miejsca wprowadzenia okazów na terytorium Unii podpisanego oryginału (formularz 1) oraz „kopii dla importera” (formularz 2), tam gdzie stosowne, wraz z dokumentami właściwymi dla załącznika III do CITES pochodzącymi z kraju (powrotnego) wywozu.

                  14.

                  Urząd celny przesyła podstemplowany oryginał (formularz 1) do organu zarządzającego swojego kraju i zwraca podstemplowaną „kopię dla importera” (formularz 2) importerowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi.

      ZAŁĄCZNIK III

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Unikatowy numer powinien zostać nadany przez organ zarządzający wydający świadectwo.

                  2.

                  Termin ważności dokumentu nie może przekraczać trzech lat od daty wydania. W przypadku gdy wystawa objazdowa pochodzi z państwa trzeciego, termin ważności nie przekracza terminu podanego na równoważnym świadectwie wydanym w tym kraju.

                  3.

                  Należy podać pełną nazwę (imię i nazwisko), stały adres oraz kraj właściciela okazu objętego niniejszym świadectwem. Świadectwo jest nieważne bez podpisu właściciela.

                  4.

                  Nazwa, adres i kraj organu zarządzającego wydającego świadectwo powinny być uprzednio wydrukowane na formularzu.

                  5.

                  Ta część została wcześniej wydrukowana w celu wskazania, że świadectwo upoważnia do wielokrotnego przekraczania granicy przez okaz podróżujący z wystawą wyłącznie na potrzeby wystawy, umożliwiając wystawianie okazów na widok publiczny zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz w celu wyjaśnienia, że świadectwo nie powinno zostać zatrzymane, ale pozostaje przy okazie/w posiadaniu właściciela. Ta część może być również wykorzystana do uzasadnienia pominięcia pewnych informacji.

                  6.

                  Ta część została wcześniej wydrukowana celem wskazania, że zezwolenie umożliwia przekraczanie granicy jakiegokolwiek kraju akceptującego to świadectwo zgodnie z prawem krajowym.

                  7.

                  W tym polu wcześniej wydrukowano kod Q dla cyrków i wystaw objazdowych.

                  8.

                  W stosownych przypadkach należy podać numer znaczka zabezpieczającego umiejscowionego w polu 19.

                  9.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  10.

                  Należy opisać możliwie jak najdokładniej okaz objęty świadectwem, w tym jego znaki szczególne (przywieszki, obrączki, unikatowe oznakowanie i cechy itp.) umożliwiające władzom kraju, na którego terytorium okaz jest sprowadzany, sprawdzenie, czy świadectwo odpowiada okazowi, którego dotyczy. Należy podać, o ile to możliwe, płeć i wiek okazu w dniu wydania świadectwa.

                  11.

                  Należy podać całkowitą liczbę okazów. W przypadku żywych zwierząt pole standardowo powinno zawierać liczbę jeden. W przypadku więcej niż jednego okazu wpisać „zob. załączony spis”.

                  12.

                  Należy podać numer załącznika do Konwencji (I, II lub III), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień wydania zezwolenia lub świadectwa.

                  13.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień wydania zezwolenia lub świadectwa.

                  14.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło. Niniejsze świadectwo nie może być wykorzystywane dla okazów z kodem źródła W, R, F lub U, chyba że wejście w ich posiadanie lub ich wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub w załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać, a kod O jest również używany.

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnażane zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                              O

                              Przedkonwencyjne (można stosować wraz z każdym innym kodem)

                  15/16.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub zostały sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie, pole 16 musi zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

                  17.

                  To pole musi zawierać numer rejestracyjny wystawy.

                  18.

                  Należy podać datę wejścia w posiadanie wyłącznie w przypadku okazów, których wejście w posiadanie lub wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać.

                  19.

                  Wypełnia urzędnik wydający świadectwo. Świadectwo może zostać wydane wyłącznie przez organ zarządzający kraju siedziby wystawy i wyłącznie, jeśli właściciel wystawy dokonał rejestracji pełnych informacji na temat okazu w organie zarządzającym. W przypadku wystawy pochodzącej z państwa trzeciego świadectwo może wydać jedynie organ zarządzający państwa pierwszego przeznaczenia. Imię i nazwisko urzędnika wydającego muszą być podane w pełnym brzmieniu. Pieczęć, podpis oraz – w razie potrzeby – numer znaczka zabezpieczającego powinny być czytelne.

                  20.

                  To pole należy wykorzystywać do odniesień do ustawodawstwa krajowego lub dodatkowych szczególnych warunków nałożonych przez organ zarządzający, dotyczących ruchu transgranicznego.

                  21.

                  Pole to zostało wcześniej wydrukowane celem odwołania do dołączonego arkusza dodatkowego, który powinien zawierać informacje o wszystkich przekroczeniach granicy.

            Zgodnie z pkt 5 w momencie wygaśnięcia niniejszy dokument należy zwrócić organowi zarządzającemu.
      Posiadacz lub jego upoważniony przedstawiciel składa oryginał niniejszego świadectwa (formularz 1) – i, tam gdzie to stosowne, świadectwo dla wystawy objazdowej wydane przez państwo trzecie – do celów weryfikacji i składa dołączony arkusz dodatkowy lub (w przypadku gdy świadectwo zostało wydane na podstawie równoważnego świadectwa wydanego w państwie trzecim) dwa arkusze dodatkowe oraz ich kopie w urzędzie celnym wyznaczonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Urząd celny po wypełnieniu arkusza lub arkuszy dodatkowych zwraca oryginał niniejszego świadectwa (formularz 1), oryginał świadectwa wydanego przez państwo trzecie (tam gdzie stosowne) oraz arkusz lub arkusze dodatkowe posiadaczowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi i przekazuje poświadczoną kopię arkusza dodatkowego do świadectwa wydanego przez organ zarządzający państwa członkowskiego odpowiedniemu organowi zarządzającemu zgodnie z art. 45 rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

         Instrukcje i objaśnienia

                  3.

                  Należy podać pełną nazwę (imię i nazwisko), stały adres oraz kraj właściciela okazu objętego niniejszym świadectwem (nie jego przedstawiciela). Świadectwo jest nieważne bez podpisu właściciela.

                  8.

                  W stosownych przypadkach należy podać numer znaczka zabezpieczającego umiejscowionego w polu 19.

                  9.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  10.

                  Należy opisać możliwie jak najdokładniej okaz objęty świadectwem, w tym jego znaki szczególne (przywieszki, obrączki, unikatowe oznakowanie i cechy itp.) umożliwiające władzom kraju, na którego terytorium okaz jest sprowadzany, sprawdzenie, czy świadectwo odpowiada okazowi, którego dotyczy. Należy podać, o ile to możliwe, płeć i wiek okazu w dniu wydania świadectwa.

                  11.

                  Należy podać całkowitą liczbę okazów. W przypadku żywych zwierząt pole powinno zawierać liczbę jeden. W przypadku więcej niż jednego okazu wpisać „zob. załączony spis”.

                  12.

                  Należy podać numer załącznika do Konwencji (I, II lub III), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień złożenia wniosku.

                  13.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień złożenia wniosku.

                  14.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło. Niniejsze świadectwo nie może być wykorzystywane dla okazów z kodem źródła W, R, F lub U, chyba że wejście w ich posiadanie lub ich wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub w załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać, a kod O jest również używany.

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnażane zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                              O

                              Przedkonwencyjne (można stosować wraz z każdym innym kodem)

                  15/16.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie (tj. kraj nienależący do UE), pole 16 musi zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

                  17.

                  To pole musi zawierać numer rejestracyjny wystawy.

                  18.

                  Należy podać datę wejścia w posiadanie wyłącznie w przypadku okazów, których wejście w posiadanie lub wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać.

                  19.

                  Należy podać jak najwięcej szczegółowych danych oraz uzasadnić wszelkie pominięcia powyżej wymaganych informacji.

      ZAŁĄCZNIK IV

      ZAŁĄCZNIK V

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres posiadacza świadectwa, nie jego przedstawiciela.

                  2.

                  Wypełnić wyłącznie w przypadku gdy zezwolenie na przywóz dotyczące danych okazów zaleca umiejscowienie ich tam, gdzie mają być przetrzymywane, lub jeśli okazy pozyskane ze środowiska naturalnego w państwie członkowskim powinny być przetrzymywane w zatwierdzonym miejscu.
                  Wszelkie przemieszczenia, z wyjątkiem pilnej potrzeby leczenia weterynaryjnego oraz pod warunkiem bezpośredniego powrotu okazów do zatwierdzonego miejsca ich przetrzymywania, ze wskazanego miejsca wymagają uprzedniej zgody właściwego organu zarządzającego (zob. pole 19).

                  4.

                  Opis powinien być w miarę możliwości jak najdokładniejszy i obejmować trzyliterowy kod zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  5/6.

                  Należy stosować jednostki ilości lub masy netto zgodne z jednostkami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  7.

                  Należy podać numer załącznika do CITES (I, II lub III), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania świadectwa.

                  8.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień wydania świadectwa.

                  9.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło:

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              D

                              Zwierzęta wymienione w załączniku A, wyhodowane w niewoli do celów komercyjnych w hodowlach objętych wykazem Sekretariatu CITES zgodnie z rezolucją Konferencji 12.10 (Rev. CoP15), oraz rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów komercyjnych zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnożone zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

                              I

                              Skonfiskowane lub zatrzymane okazy (1)

                              O

                              Przedkonwencyjne (1)

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                  10–12.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone.

                  13–15.

                  Państwem członkowskim przywozu, jeśli dotyczy, jest to państwo członkowskie, które wydało zezwolenie na przywóz dla danych okazów.

                  16.

                  Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury, wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

         Instrukcje i objaśnienia

                  1.

                  Pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres wnioskodawcy ubiegającego się o świadectwo, nie jego przedstawiciela.

                  2.

                  Wypełnić wyłącznie w przypadku żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A, innych niż hodowane w niewoli lub sztucznie rozmnażane.

                  4.

                  Opis powinien być w miarę możliwości jak najdokładniejszy i obejmować trzyliterowy kod zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

                  5/6.

                  Należy stosować jednostki ilości lub masy netto zgodne z jednostkami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  7.

                  Należy podać numer załącznika do CITES (I, II lub III), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień złożenia wniosku.

                  8.

                  Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunek jest wymieniony według stanu na dzień złożenia wniosku.

                  9.

                  Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło:

                              W

                              Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

                              R

                              Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

                              D

                              Zwierzęta wymienione w załączniku A, wyhodowane w niewoli do celów komercyjnych w hodowlach objętych wykazem Sekretariatu CITES zgodnie z rezolucją Konferencji 12.10 (Rev. CoP15), oraz rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów komercyjnych zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

                              A

                              Rośliny wymienione w załączniku A, sztucznie rozmnażane do celów niekomercyjnych, oraz rośliny wymienione w załącznikach B i C, sztucznie rozmnożone zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              C

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              F

                              Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

                              I

                              Skonfiskowane lub zatrzymane okazy (2)

                              O

                              Przedkonwencyjne (2)

                              U

                              Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

                  10–12.

                  Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone.

                  13–15.

                  Państwem członkowskim przywozu, jeśli dotyczy, jest to państwo członkowskie, które wydało zezwolenie na przywóz danych okazów.

                  16.

                  Nazwa naukowa powinna być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury, o których mowa w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

                  18.

                  Należy podać jak najwięcej szczegółowych danych oraz uzasadnić wszelkie pominięcia powyżej wymaganych informacji.

         (1)  Używać wyłącznie w połączeniu z innym kodem źródłowym.

         (2)  Używać wyłącznie w połączeniu z innym kodem źródłowym.

      ZAŁĄCZNIK VI


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1136 z dnia 13 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 402/2013 w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               14.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1136
   z dnia 13 lipca 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 402/2013 w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (1), w szczególności jej art. 6 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE wspólne metody oceny bezpieczeństwa należy wprowadzać stopniowo, aby zapewnić zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz – gdy jest to niezbędne, uzasadnione i wykonalne – jego poprawę.

               (2)

               W dniu 12 października 2010 r. Komisja upoważniła Europejską Agencję Kolejową („Agencja”) zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE do zmiany rozporządzenia Komisji (WE) nr 352/2009 (2). Rewizja niniejszego rozporządzenia była konieczna w celu uwzględnienia dalszych zmian ról i obowiązków jednostki oceniającej, o której mowa w art. 6 wspomnianego rozporządzenia, a także dodatkowych zharmonizowanych kryteriów akceptacji ryzyka, które można stosować do oceny dopuszczalności ryzyka wynikającego z awarii systemów technicznych, w przypadkach gdy wnioskodawca decyduje się na stosowanie zasady szacowania jawnego ryzyka. Konieczna była weryfikacja, czy w wyniku uwzględnienia wspomnianych wyżej dodatkowych zharmonizowanych kryteriów akceptacji ryzyka obecny poziom bezpieczeństwa kolei w Unii zostałby przynajmniej utrzymany, zgodnie z wymogiem określonym w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE. Proces ten okazał się znacznie bardziej czasochłonny, niż przewidywano, w związku z czym Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 402/2013 (3), w którym w odniesieniu do akceptacji ryzyka zachowano kryterium określone już w rozporządzeniu (WE) nr 352/2009.

               (3)

               W ocenie skutków przeprowadzonej w związku ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 402/2013 zawarto analizę zharmonizowanych kryteriów akceptacji ryzyka w odniesieniu do systemów technicznych. W sprawozdaniu z oceny podkreślono znaczenie uwzględnienia we wspólnej metodzie oceny bezpieczeństwa dodatkowych kryteriów akceptacji ryzyka, nieprzewidzianych w obecnym rozporządzeniu. Kryteria takie powinny ułatwić wzajemne uznawanie między państwami członkowskimi podsystemów strukturalnych i pojazdów zgodnych z przepisami unijnymi w dziedzinie interoperacyjności kolei.

               (4)

               W celu odróżnienia akceptacji ryzyka związanego z systemami technicznymi od akceptacji ryzyka operacyjnego i całkowitego ryzyka na poziomie systemu kolejowego, termin „kryteria akceptacji ryzyka” w odniesieniu do systemów technicznych należy zmienić na „zharmonizowane wymagania projektowe” w odniesieniu do takich systemów. Zharmonizowane wymagania projektowe zaproponowane w niniejszym rozporządzeniu można wykorzystać do wykazania dopuszczalności ryzyka wynikającego z awarii funkcji systemu technicznego, w przypadkach gdy wnioskodawca decyduje się na stosowanie zasady szacowania jawnego ryzyka. Należy dostosować niektóre definicje, tak by odzwierciedlały ostatnie zmiany w terminologii, oraz dodać nowe definicje.

               (5)

               Agencja przedłożyła Komisji zalecenie dotyczące zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 402/2013 ukierunkowanej na realizację będącego przedmiotem mandatu Komisji celu związanego ze zharmonizowanymi wymaganiami projektowymi. Wspomniane zalecenie Agencji stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 402/2013.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 402/2013 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           pkt 9 otrzymuje brzmienie:

                                       „9)

                                       »wymogi bezpieczeństwa« oznaczają właściwości bezpieczeństwa (jakościowe albo ilościowe lub, w razie potrzeby, jakościowe i ilościowe) niezbędne do projektowania, eksploatacji (włącznie z zasadami eksploatacji) oraz utrzymania systemu w celu spełnienia prawnych lub wewnętrznych celów w zakresie bezpieczeństwa;”;

                           b)

                           pkt 23 otrzymuje brzmienie:

                                       „23)

                                       »katastrofa« oznacza wypadek, którego ofiarą pada zazwyczaj bardzo duża liczba osób i który pociąga za sobą wiele ofiar śmiertelnych;”;

                           c)

                           dodaje się pkt 32–37 w brzmieniu:

                                       „32)

                                       »awaria systematyczna« oznacza awarię, która powtarza się w następstwie szczególnego połączenia czynników lub w pewnych szczególnych warunkach środowiskowych lub warunkach stosowania;

                                       33)

                                       »wada systemowa« oznacza wadę wewnętrzną w specyfikacji, projekcie, procesie produkcji, instalacji, eksploatacji lub utrzymaniu ocenianego systemu;

                                       34)

                                       »bariera« oznacza techniczny, operacyjny lub organizacyjny środek nadzoru ryzyka niebędący częścią ocenianego systemu, który zmniejsza częstotliwość występowania zagrożenia lub ogranicza dotkliwość potencjalnych konsekwencji takiego zagrożenia;

                                       35)

                                       »wypadek krytyczny« oznacza wypadek, którego ofiarą pada zazwyczaj bardzo mała liczba osób i który pociąga za sobą co najmniej jedną ofiarę śmiertelną;

                                       36)

                                       »bardzo mało prawdopodobne« oznacza występowanie awarii nie częściej niż 10– 9 na godzinę pracy;

                                       37)

                                       »mało prawdopodobne« oznacza występowanie awarii nie częściej niż 10– 7 na godzinę pracy.”;

               2)

               w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 352/2009 z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 108 z 29.4.2009, s. 4).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylające rozporządzenie (WE) nr 352/2009 (Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 8).

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 402/2013 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  pkt 2.5.1 otrzymuje brzmienie:

                              „2.5.1.

                              W przypadku gdy zagrożenia nie są objęte jedną z dwóch zasad akceptacji ryzyka określonych w pkt 2.3 i 2.4, dopuszczalność ryzyka jest udowadniana za pomocą szacowania i wyceny jawnego ryzyka. Ryzyko wynikające z tych zagrożeń powinno być szacowane jakościowo albo ilościowo lub – w razie konieczności – zarówno ilościowo, jak i jakościowo, z uwzględnieniem istniejących środków bezpieczeństwa.”;

                  2)

                  pkt 2.5.4–2.5.7 otrzymują brzmienie:

                              „2.5.4.

                              Wnioskodawca nie ma obowiązku przeprowadzania dodatkowego szacowania jawnego ryzyka w odniesieniu do ryzyka, które zostało już uznane za dopuszczalne w związku ze stosowaniem kodeksów postępowania lub wykorzystaniem systemów odniesienia.

                              2.5.5.

                              Jeżeli zagrożenia wynikają z awarii funkcji systemu technicznego, w odniesieniu do takich awarii stosuje się – bez uszczerbku dla przepisów ujętych w pkt 2.5.1 i 2.5.4 – poniższe zharmonizowane wymagania projektowe:

                                          a)

                                          w przypadku gdy zachodzi wiarygodne prawdopodobieństwo, że bezpośrednim wynikiem danej awarii będzie katastrofa, związane z tym ryzyko nie musi być dalej redukowane, jeżeli wykazano, że wystąpienie takiej awarii funkcji systemu jest bardzo mało prawdopodobne;

                                          b)

                                          w przypadku gdy zachodzi wiarygodne prawdopodobieństwo, że bezpośrednim wynikiem danej awarii będzie wypadek krytyczny, związane z tym ryzyko nie musi być dalej redukowane, jeżeli wykazano, że wystąpienie takiej awarii funkcji systemu jest mało prawdopodobne.

                                    Wyboru między definicją w pkt 23 a definicją w pkt 35 należy dokonywać ma podstawie tego, która niebezpieczna konsekwencja awarii wystąpi z najbardziej wiarygodnym prawdopodobieństwem.

                              2.5.6.

                              Nie naruszając przepisów ujętych w pkt 2.5.1 i 2.5.4, przy projektowaniu elektrycznych, elektronicznych oraz programowalnych elektronicznych systemów technicznych należy stosować się do zharmonizowanych wymagań projektowych określonych w pkt 2.5.5. Wymagania te muszą stanowić najbardziej rygorystyczne wymagania projektowe, jakie mogą obowiązywać do celów wzajemnego uznania.
                              Nie należy ich wykorzystywać ani jako ogólnych wymogów ilościowych w odniesieniu do całego systemu kolei państwa członkowskiego, ani do projektowania czysto mechanicznych systemów technicznych.
                              W przypadku mieszanych systemów technicznych składających się z części czysto mechanicznej i części elektrycznej, elektronicznej i programowalnej elektronicznej identyfikację zagrożeń przeprowadza się zgodnie z pkt 2.2.5. Zharmonizowanych wymagań projektowych określonych w pkt 2.5.5 nie stosuje się do nadzorowania zagrożeń wynikających z czysto mechanicznej części.

                              2.5.7.

                              Ryzyko związane z awariami funkcji systemu technicznego, o których mowa w pkt 2.5.5, uważa się za dopuszczalne, jeżeli spełnione są również następujące wymagania:

                                          a)

                                          wykazano zgodność ze stosownymi zharmonizowanymi wymaganiami projektowymi;

                                          b)

                                          powiązane awarie systematyczne i wady systemowe są nadzorowane zgodnie z procesami zarządzania bezpieczeństwem i jakością, które są współmierne do zharmonizowanego wymagania projektowego w odniesieniu do ocenianego systemu technicznego i zostały określone w stosownych powszechnie uznanych normach;

                                          c)

                                          należy określić warunki stosowania na potrzeby bezpiecznej integracji ocenianego systemu technicznego w systemie kolei i odnotować je w rejestrze zagrożeń zgodnie z pkt 4. Zgodnie z pkt 1.2.2 warunki stosowania należy przekazać podmiotowi odpowiedzialnemu za wykazanie bezpiecznej integracji.”;

                  3)

                  dodaje się punkty 2.5.8–2.5.12 w brzmieniu:

                              „2.5.8.

                              Następujące szczególne definicje mają zastosowanie do zharmonizowanych ilościowych wymagań projektowych dotyczących systemów technicznych:

                                          a)

                                          termin »bezpośredni wynik« oznacza, iż zachodzi prawdopodobieństwo, iż dana awaria funkcji doprowadzi do rodzaju wypadku, o którym mowa w pkt 2.5.5, bez wystąpienia innych awarii;

                                          b)

                                          termin »prawdopodobieństwo« oznacza, że dana awaria funkcji może prowadzić do rodzaju wypadku, o którym mowa w pkt 2.5.5.

                              2.5.9.

                              W przypadku gdy w bezpośrednim wyniku awarii funkcji ocenianego systemu technicznego nie powstaje przedmiotowe ryzyko, dopuszcza się stosowanie mniej rygorystycznych wymagań projektowych, jeżeli wnioskodawca może wykazać, że stosowanie barier określonych w art. 3 ust. 34 umożliwia osiągnięcie takiego samego poziomu bezpieczeństwa.

                              2.5.10.

                              Bez uszczerbku dla procedury określonej w art. 8 dyrektywy 2004/49/WE albo dla art. 17 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (1), w zgłoszonym przepisie krajowym można przewidzieć w odniesieniu do ocenianego systemu technicznego bardziej rygorystyczne wymaganie projektowe niż zharmonizowane wymaganie projektowe określone w pkt 2.5.5, w celu utrzymania dotychczasowego poziomu bezpieczeństwa w danym państwie członkowskim. W przypadku dodatkowych zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji pojazdów stosuje się procedury określone w art. 23 i 25 dyrektywy 2008/57/WE.

                              2.5.11.

                              W odniesieniu do systemu technicznego, który został opracowany w oparciu o wymagania określone w pkt 2.5.5, zasadę wzajemnego uznania stosuje się zgodnie z art. 15 ust. 5.
                              Jeżeli wnioskodawca może jednak wykazać w odniesieniu do danego zagrożenia, że dotychczasowy poziom bezpieczeństwa w państwie członkowskim, w którym dany system jest eksploatowany, można utrzymać również przy zastosowaniu wymagania projektowego, które jest mniej rygorystyczne niż zharmonizowane wymaganie projektowe, to wspomniane mniej rygorystyczne wymaganie projektowe może być stosowane zamiast zharmonizowanego.

                              2.5.12.

                              Przy szacowaniu i wycenie jawnego ryzyka należy spełnić przynajmniej następujące wymogi:

                                          a)

                                          metody stosowane do celów szacowania jawnego ryzyka muszą być prawidłowo dobrane do ocenianego systemu i jego parametrów (w tym wszystkich trybów pracy);

                                          b)

                                          wyniki muszą być dostatecznie dokładne, aby stanowić solidne podstawy do podejmowania decyzji. Niewielkie zmiany w założeniach wejściowych lub warunkach wstępnych nie mogą stanowić podstawy do znaczących zmian wymogów.

                     (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1).”."