title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/572 z dnia 24 kwietnia 2020 r. dotyczące struktury sprawozdań stosowanej na potrzeby sprawozdań z dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów kolejowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  27.4.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 132/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/572
         z dnia 24 kwietnia 2020 r.
         dotyczące struktury sprawozdań stosowanej na potrzeby sprawozdań z dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów kolejowych
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei (1), w szczególności jej art. 24 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dyrektywa (UE) 2016/798, zgodnie z jej art. 22, ustanawia ramy mające na celu zapewnienie, aby wyniki dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów były rozpowszechniane przez krajowe organy dochodzeniowe odpowiedzialne za sporządzanie sprawozdań z dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów kolejowych w całej Unii.

                     (2)

                     Sprawozdania z dochodzeń oraz wszelkie ustalenia i późniejsze zalecenia dostarczają kluczowych informacji na potrzeby przyszłej poprawy bezpieczeństwa kolei w ramach jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Zgodnie z art. 26 dyrektywy (UE) 2016/798 adresaci zaleceń w zakresie bezpieczeństwa muszą podjąć działania w celu ich realizacji oraz przedstawiać organowi dochodzeniowemu sprawozdania zwrotne na temat podjętych działań.

                     (3)

                     Wspólna struktura sprawozdań z dochodzenia powinna ułatwić udostępnianie sprawozdań. W tym celu utworzono publiczną bazę danych, za którą odpowiedzialność ponosi Agencja Kolejowa Unii Europejskiej zgodnie z art. 37 ust. 3 lit. e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 (2) i która jest dostępna za pośrednictwem Agencji.

                     (4)

                     Aby ułatwić innym europejskim zainteresowanym stronom dostęp do użytecznych informacji i ich stosowanie, niektóre części sprawozdania należy sporządzić w dwóch językach europejskich.

                     (5)

                     Przedmiotowa struktura powinna chronić krajowe organy dochodzeniowe przed ingerencją zewnętrzną, gwarantując, że dochodzenie zostało przeprowadzone w sposób niezależny zgodnie z art. 21 ust. 4 dyrektywy (UE) 2016/798.

                     (6)

                     Sprawozdania z dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów w zakresie bezpieczeństwa powinny umożliwiać wyciągnięcie wniosków z wcześniejszych wypadków i incydentów. Powinny one ułatwiać identyfikację zagrożeń dla bezpieczeństwa oraz eliminację podobnych rodzajów ryzyka w zakresie bezpieczeństwa w przyszłości i umożliwić podmiotom w sektorze kolejowym, w razie konieczności, dokonanie przeglądu oceny ryzyka związanego z ich działalnością oraz aktualizację systemów zarządzania bezpieczeństwem, w tym – w stosownych przypadkach – w celu przyjęcia środków naprawczych zgodnie z pkt 7.1.3 załącznika I oraz pkt 7.1.3 załącznika II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/762 (3). W tym celu informacje zawarte w przedmiotowych sprawozdaniach powinny mieć strukturę zapewniającą ich łatwą dostępność.

                     (7)

                     Agencja Kolejowa Unii Europejskiej („Agencja”), która gromadzi sprawozdania, powinna stosować odpowiednie narzędzie informatyczne zapewniające łatwe wyszukiwanie, dostosowane do konkretnych potrzeb użytkownika (np. za pomocą słów kluczowych).

                     (8)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/798,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Przedmiot i zakres stosowania
            Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólną strukturę sprawozdań w odniesieniu do dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2016/798.

            Artykuł 2
            Definicje
            Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

                        1)

                        „czynnik przyczynowy” oznacza każde działanie, zaniechanie, wydarzenie lub stan bądź ich kombinację, które w przypadku skorygowania, wyeliminowania lub uniknięcia najprawdopodobniej zapobiegłyby zdarzeniu;

                        2)

                        „czynnik przyczyniający się” oznacza każde działanie, zaniechanie, wydarzenie lub stan, które mają wpływ na wystąpienie zdarzenia poprzez zwiększenie jego prawdopodobieństwa, przyspieszenie skutków w czasie lub zwiększenie dotkliwości konsekwencji, lecz których eliminacja nie zapobiegłaby zdarzeniu;

                        3)

                        „czynnik systemowy” oznacza każdy czynnik przyczynowy lub przyczyniający się o charakterze organizacyjnym, zarządczym, społecznym lub regulacyjnym, który może mieć wpływ na podobne i powiązane zdarzenia w przyszłości, z uwzględnieniem w szczególności warunków ram regulacyjnych, projektu i stosowania systemu zarządzania bezpieczeństwem, umiejętności personelu, procedur i utrzymania.

            Artykuł 3
            Struktura sprawozdań
            Nie naruszając przepisów art. 20 oraz art. 24 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2016/798, struktura wydawanych sprawozdań z dochodzeń jest jak najbliższa strukturze określonej w załączniku I.
            Pkt 1, 5 i 6 załącznika I sporządza się w drugim języku urzędowym Unii Europejskiej. Tłumaczenie to powinno być dostępne nie później niż 3 miesiące po przedłożeniu sprawozdania.
            Sprawozdania te są udostępniane Agencji w formacie cyfrowym, umożliwiającym dostęp do tych sprawozdań, ich indeksację cyfrową i analizę.

            Artykuł 4
            Rozwiązanie przejściowe
            Jeśli chodzi o wypadki i incydenty, w odniesieniu do których w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia podjęto już decyzję o wszczęciu dochodzenia zgodnie z art. 22 ust. 3 dyrektywy (UE) 2016/798, organ dochodzeniowy może postanowić o zastosowaniu struktury sprawozdań określonej w załączniku I lub o zastosowaniu struktury określonej w załączniku V do dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4).

            Artykuł 5
            Wejście w życie i stosowanie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 102.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004 (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/762 z dnia 8 marca 2018 r. ustanawiające wspólne metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do wymogów dotyczących systemu zarządzania bezpieczeństwem na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 i (UE) nr 1169/2010 (Dz.U. L 129 z 25.5.2018, s. 26).

            (4)  Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44).

            ZAŁĄCZNIK
            Struktura stosowana na potrzeby sprawozdań
            Zgodnie z art. 24 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/798 sprawozdania z wypadków i incydentów muszą w jak największym stopniu odpowiadać strukturze ustanowionej w niniejszym załączniku, dostosowanej do rodzaju i wagi wypadku lub incydentu. Obejmuje to, co do zasady, wprowadzenie danych dla wszystkich tytułów 1–6, w tym podtytułów oznaczonych literami, w stosownych przypadkach. W przypadku gdy odpowiednie informacje nie są dostępne lub nie są wymagane ze względu na okoliczności zdarzenia, w odniesieniu do odpowiednich tytułów lub podtytułów podaje się stwierdzenie „nie dotyczy”, określając je jako nieuznane za istotne w kontekście danego dochodzenia. Stwierdzenie może mieć charakter łączny i zostać umieszczone na początku lub na końcu odpowiedniego tytułu lub podtytułu.
            1.   Streszczenie

            Streszczenie stanowi integralną część sprawozdania i nie powinno wymagać wyjaśnień, tak aby można je było odczytać bez znajomości szerszego kontekstu.
            Przedstawia ono zarys podstawowych faktów dotyczących zdarzenia: krótki opis wypadku lub incydentu; czas, miejsce i charakter zdarzenia; oraz wniosek dotyczący jego przyczyn i skutków. Streszczenie powinno się odnosić do wszystkich czynników (przyczynowych, przyczyniających się lub systemowych) ustalonych w ramach dochodzenia. W stosownych przypadkach w streszczeniu należy wymienić zalecenia dotyczące bezpieczeństwa i ich adresatów.
            2.   Dochodzenie i jego kontekst

            W tej części sprawozdania należy podać cele i kontekst dochodzenia. Należy w niej zamieścić odniesienia do wszystkich czynników, np. opóźnień, które mogą powodować negatywne skutki lub w inny sposób wpływać na dochodzenie lub wnioski z dochodzenia.

                        1.

                        Decyzja o wszczęciu dochodzenia:

                        2.

                        Uzasadnienie decyzji o wszczęciu dochodzenia, np. poprzez odniesienie do art. 20 ust. 1 (poważny wypadek) lub art. 20 ust. 2 lit. a)–d):

                        3.

                        Zakres i ograniczenia dochodzenia, w tym jego uzasadnienie, a także wyjaśnienie wszelkich opóźnień, które uznaje się za ryzyko lub inne oddziaływanie na przebieg dochodzenia lub wnioski z dochodzenia:

                           Dodatkowe bardziej szczegółowe informacje na temat zakresu i ograniczeń można podać w pkt 4.

                        4.

                        Zagregowany opis zdolności technicznych funkcji w zespole osób prowadzących dochodzenie. Powyższe uwzględnia osoby należące do innych organów dochodzeniowych lub zaangażowanych podmiotów zewnętrznych oraz dowody potwierdzające ich niezależność od stron uczestniczących w zdarzeniu:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        5.

                        Opis procesu komunikacji i konsultacji prowadzonego z osobami lub podmiotami biorącymi udział w zdarzeniu, podczas dochodzenia oraz w związku z przedstawionymi informacjami:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        6.

                        Opis poziomu współpracy zaproponowanego przez zaangażowane podmioty:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        7.

                        Opis metod i technik dochodzeniowych oraz metod analizy stosowanych w celu ustalenia faktów i poczynienia ustaleń, o których mowa w sprawozdaniu. Fakty te określają co najmniej:

                                    —

                                    wydarzenia i stany, które doprowadziły do zdarzenia,

                                    —

                                    wszelkie zdarzenia poprzedzające, które doprowadziły do powyższej sytuacji,

                                    —

                                    instrukcje, obowiązkowe procedury, mechanizmy przekazywania informacji zwrotnych lub mechanizmy kontroli, które doprowadziły do danego zdarzenia lub w inny sposób odegrały rolę w danym zdarzeniu.

                           np. przesłuchania, dostęp do dokumentacji i zapisy w systemie operacyjnym,

                        8.

                        Opis trudności i konkretnych wyzwań napotkanych podczas dochodzenia.

                        9.

                        Wszelkie interakcje z organami wymiaru sprawiedliwości, w stosownych przypadkach.

                        10.

                        W stosownych przypadkach – wszelkie inne informacje istotne w kontekście dochodzenia.

                  3.   Opis zdarzenia

            Ta część sprawozdania zawiera szczegółowy opis mechanizmu zdarzenia w oparciu o informacje zebrane podczas prowadzonego dochodzenia.
            a)   Zdarzenie i podstawowe informacje:

                        1.

                        Opis typu zdarzenia:

                        2.

                        Data, dokładny czas i miejsce zdarzenia:

                        3.

                        Opis miejsca zdarzenia, z uwzględnieniem warunków meteorologicznych i geograficznych w momencie zdarzenia oraz ewentualnych prac prowadzonych na miejscu zdarzenia lub w pobliżu miejsca zdarzenia:

                        4.

                        Zgony, urazy i szkody materialne:

                                    —

                                    pasażerowie, pracownicy lub podwykonawcy, użytkownicy przejazdu kolejowego, intruzi, inne osoby znajdujące się na peronie, inne osoby nieznajdujące się na peronie,

                                    —

                                    ładunki, bagaże i inne mienie,

                                    —

                                    tabor kolejowy, infrastruktura i środowisko.

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        5.

                        Opis innych skutków, w tym wpływu zdarzenia na regularną działalność zaangażowanych podmiotów:

                        6.

                        Identyfikacja osób, ich funkcji i zaangażowanych podmiotów, w tym ewentualne powiązania z wykonawcami lub innymi odpowiednimi stronami:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        7.

                        Opis i identyfikatory pociągów oraz ich skład, w tym powiązany tabor kolejowy i numery rejestracyjne:

                        8.

                        Opis odpowiednich części infrastruktury i sygnalizacji – typ toru, zwrotnica, urządzenie zależnościowe, sygnał, systemy ochrony pociągu:

                        9.

                        W stosownych przypadkach, wszelkie pozostałe informacje istotne w kontekście opisu zdarzenia i informacji podstawowych:

                  b)   Oparty na faktach opis wydarzeń:

                        1.

                        Łańcuch nieodległych wydarzeń, które doprowadziły do powstania zdarzenia, w tym:

                                    —

                                    działania podejmowane przez zaangażowane osoby,

                                    —

                                    funkcjonowanie taboru kolejowego i instalacji technicznych,

                                    —

                                    funkcjonowanie systemu operacyjnego.

                           np. punkt początkowy jazdy pociągu, początek zmiany zaangażowanego członka personelu

                           np. środki podejmowane przez personel ds. nadzoru ruchu i sygnalizacji, wymiana komunikatów słownych i poleceń pisemnych w związku ze zdarzeniem

                           np. system „sterowanie”, infrastruktura, urządzenia łączności, tabor kolejowy, konserwacja itd.

                        2.

                        Ciąg wydarzeń od wystąpienia zdarzenia do zakończenia działań służb ratowniczych, w tym:

                                    —

                                    środki podjęte w celu ochrony i zabezpieczenia miejsca zdarzenia,

                                    —

                                    wysiłki służb ratowniczych i ratunkowych.

                           np. aktywacja kolejowego planu awaryjnego, aktywacja planu awaryjnego dla publicznych służb ratowniczych, policji i służb medycznych oraz jego łańcuch wydarzeń

                  4.   Analiza zdarzenia, w razie potrzeby, pod kątem poszczególnych czynników przyczyniających się

            Ta część sprawozdania zawiera analizę zidentyfikowanych faktów i ustaleń (tj. skuteczność działania operatorów, taboru kolejowego lub instalacji technicznych), które doprowadziły do tego zdarzenia. Analiza prowadzi do zidentyfikowania czynników o krytycznym znaczeniu dla bezpieczeństwa, które spowodowały zdarzenie lub w inny sposób przyczyniły się do niego, z uwzględnieniem faktów zidentyfikowanych jako zdarzenia poprzedzające. Wypadek lub incydent może być spowodowany czynnikami przyczynowymi, systemowymi i przyczyniającymi się, które są równie ważne i powinny być uwzględnione podczas dochodzenia.
            Analiza może zostać rozszerzona na stany, mechanizmy przekazywania informacji zwrotnych lub mechanizmy kontroli w całym systemie kolei, które zostały zidentyfikowane jako aktywnie wpływające na powstawanie podobnych zdarzeń. Może to obejmować funkcjonowanie systemów zarządzania bezpieczeństwem zaangażowanych stron oraz działania regulacyjne obejmujące certyfikację i nadzór.
            Poniższe pozycje uwzględnia się w odniesieniu do każdego ze zidentyfikowanych wydarzeń lub czynników (przyczynowych lub przyczyniających się), które wydają się krytyczne z punktu widzenia bezpieczeństwa, zgodnie z elastycznością oferowaną przez strukturę (zob. powyżej).
            a)   Role i obowiązki

            Nie naruszając przepisów art. 20 ust. 4 dyrektywy (UE) 2016/798, ta część sprawozdania powinna prowadzić do określenia oraz analizy ról i obowiązków poszczególnych osób i podmiotów, w tym – w razie konieczności – odpowiednich członków personelu i ich określonych zadań oraz funkcji, zidentyfikowanych jako zaangażowani w dane zdarzenie w sposób krytyczny z punktu widzenia bezpieczeństwa lub we wszelkie działania prowadzące do tego zdarzenia.

                        1.

                        Przedsiębiorstwa kolejowe lub zarządcy infrastruktury:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        2.

                        Podmioty odpowiedzialne za utrzymanie, warsztaty utrzymaniowe lub wszelcy inni dostawcy usług utrzymania:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        3.

                        Producenci taboru lub inni dostawcy produktów kolejowych:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        4.

                        Krajowe organy ds. bezpieczeństwa lub Agencja Kolejowa Unii Europejskiej:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        5.

                        Jednostki notyfikowane, jednostki wyznaczone lub organy ds. oceny ryzyka:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        6.

                        Jednostki certyfikujące podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie wymienionych w tytule 2:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                        7.

                        Wszelkie inne osoby lub podmioty, które mają związek z danym zdarzeniem, co zostało ewentualnie udokumentowane w jednym z odpowiednich systemów zarządzania bezpieczeństwem, lub o których mowa w rejestrze lub w odpowiednich ramach prawnych:

                           Jeżeli osobom lub podmiotom zapewnia się anonimowość, proszę sprecyzować.

                           np. dysponenci pojazdów, podmioty zapewniające terminale, załadowcy lub napełniający

                  b)   Tabor kolejowy i instalacje techniczne

            Czynniki przyczynowe lub skutki zdarzenia, które zidentyfikowano jako odnoszące się do stanu taboru lub instalacji technicznych, w tym ewentualne czynniki przyczyniające się dotyczące działań i decyzji, np.:

                        1.

                        Wynikające z konstrukcji taboru kolejowego, infrastruktury kolejowej lub instalacji technicznych:

                        2.

                        Wynikające z instalacji i wprowadzania do użytku taboru kolejowego, infrastruktury kolejowej lub instalacji technicznej:

                        3.

                        Zależne od producentów lub innych dostawców produktów kolejowych:

                        4.

                        Wynikające z utrzymania lub modyfikacji taboru lub instalacji technicznych:

                        5.

                        Zależne od podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie, warsztatów utrzymaniowych lub innych dostawców usług utrzymania:

                        6.

                        Oraz wszelkie inne czynniki lub skutki uznane za istotne na potrzeby dochodzenia:

                  c)   Czynniki ludzkie

            W przypadku gdy czynniki przyczynowe i przyczyniające się lub skutki danego zdarzenia były związane z działaniami człowieka, należy zwrócić uwagę na szczególne okoliczności oraz sposób wykonywania rutynowych czynności przez personel podczas normalnej eksploatacji oraz na czynniki ludzkie i organizacyjne, które mogą wpływać na działania lub decyzje, w tym:

                        1.

                        Cechy ludzkie i indywidualne:

                                    a)

                                    szkolenia i rozwój, w tym umiejętności i doświadczenie;

                                    b)

                                    medyczne i osobowe uwarunkowania mające wpływ na zdarzenie, łącznie ze stresem fizycznym lub psychicznym;

                                    c)

                                    zmęczenie;

                                    d)

                                    motywacja i postawa.

                        2.

                        Czynniki związane ze stanowiskiem pracy:

                                    a)

                                    struktura zadania;

                                    b)

                                    konstrukcja urządzeń mająca wpływ na interfejs człowiek–maszyna;

                                    c)

                                    środki komunikacji;

                                    d)

                                    praktyki i procesy;

                                    e)

                                    zasady działania, instrukcje lokalne, wymagania dla personelu, wymagania dotyczące utrzymania i obowiązujące normy;

                                    f)

                                    czas pracy zaangażowanego personelu;

                                    g)

                                    sposoby postępowania w przypadku wystąpienia ryzyka;

                                    h)

                                    kontekst, maszyny, urządzenia i instrukcje kształtujące sposoby pracy.

                        3.

                        Czynniki i zadania organizacyjne:

                                    a)

                                    planowanie dotyczące pracowników i obciążenie pracą;

                                    b)

                                    komunikacja, informacje i praca zespołowa;

                                    c)

                                    rekrutacja i selekcja, zasoby;

                                    d)

                                    zarządzanie wynikami pracy i nadzór;

                                    e)

                                    rekompensata (wynagrodzenie);

                                    f)

                                    przywództwo, kwestie związane z uprawnieniami;

                                    g)

                                    kultura organizacyjna;

                                    h)

                                    kwestie prawne (w tym odpowiednie przepisy unijne i krajowe oraz krajowe przepisy wykonawcze);

                                    i)

                                    warunki ram regulacyjnych oraz stosowanie systemu zarządzania bezpieczeństwem.

                        4.

                        Czynniki środowiskowe:

                                    a)

                                    warunki pracy (natężenie hałasu, oświetlenie, wibracje…);

                                    b)

                                    warunki pogodowe i geograficzne;

                                    c)

                                    prace wykonywane w miejscu zdarzenia lub jego sąsiedztwie.

                        5.

                        Oraz wszelkie inne czynniki istotne na potrzeby dochodzenia w powyższych pkt 1, 2, 3, 4:

                  d)   Mechanizmy przekazywania informacji zwrotnych i mechanizmy kontroli, w tym zarządzanie ryzykiem i bezpieczeństwem oraz procesy monitorowania

                        1.

                        Warunki odpowiednich ram regulacyjnych:

                        2.

                        Procesy, metody, treść oraz wyniki oceny ryzyka i działań w zakresie monitorowania prowadzonych przez którąkolwiek z zaangażowanych stron: przedsiębiorstwa kolejowe, zarządcy infrastruktury, podmioty odpowiedzialne za utrzymanie, warsztaty utrzymaniowe, inni dostawcy usług utrzymania, producenci i inne podmioty oraz raporty z niezależnej oceny, o których mowa w art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 402/2013  (1):

                        3.

                        System zarządzania bezpieczeństwem zaangażowanych przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury, z uwzględnieniem podstawowych elementów określonych w art. 9 ust. 3 dyrektywy (UE) 2016/798 oraz wszelkich aktów wykonawczych UE:

                        4.

                        System zarządzania podmiotu/podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie i warsztaty utrzymaniowe, z uwzględnieniem funkcji określonych w art. 14 ust. 3 dyrektywy (UE) 2016/798 i w załączniku III do tej dyrektywy oraz wszelkich późniejszych aktów wykonawczych:

                        5.

                        Wyniki nadzoru sprawowanego przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa zgodnie z art. 17 dyrektywy (UE) 2016/798:

                        6.

                        Zezwolenia, certyfikaty i sprawozdania z oceny wydane przez Agencję, krajowe organy ds. bezpieczeństwa lub inne organy ds. oceny zgodności:

                                    —

                                    autoryzacje w zakresie bezpieczeństwa/certyfikaty bezpieczeństwa dla zaangażowanych zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych,

                                    —

                                    zezwolenia na dopuszczenie stałych urządzeń do eksploatacji i zezwolenia na wprowadzenie pojazdów do obrotu,

                                    —

                                    podmiot odpowiedzialny za utrzymanie i warsztaty utrzymaniowe (w tym certyfikacja).

                        7.

                        Inne czynniki systemowe:

                  e)   Wcześniejsze zdarzenia o podobnym charakterze, w przypadku dostępności danych

            5.   Wnioski

            Wnioski zawierają:

                        a)

                           Streszczenie analizy i wniosków odnośnie do przyczyn zdarzenia

                        We wnioskach podsumowuje się zidentyfikowane czynniki przyczynowe i przyczyniające się związane ze zdarzeniem, w tym zarówno czynniki bezpośrednie, jak i głębsze czynniki systemowe, jak również brakujące lub nieodpowiednie środki bezpieczeństwa, w odniesieniu do których zalecane są środki wyrównawcze. Ponadto należy odnieść się do zdolności zaangażowanych organizacji do podjęcia takiej kwestii za pośrednictwem ich systemów zarządzania bezpieczeństwem w celu zapobieżenia przyszłym wypadkom i incydentom.

                        b)

                           Środki podjęte od momentu zdarzenia

                        c)

                           Uwagi dodatkowe:

                        Kwestie dotyczące bezpieczeństwa stwierdzone podczas dochodzenia, ale bez znaczenia dla wniosków dotyczących przyczyn i skutków zdarzenia.

                  6.   Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa

            W stosownych przypadkach w tej części sprawozdania należy określić zalecenia dotyczące bezpieczeństwa na potrzeby jedynego celu, jakim jest zapobieganie podobnym zdarzeniom w przyszłości.
            Należy podać wyjaśnienia dotyczące braku zaleceń.
            Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa opierają się na ustalonych faktach i dodatkowych obserwacjach, a także na ich analizie prowadzącej do wniosków dotyczących przyczyn i skutków zdarzenia istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa.
            Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa mogą być również wydawane w odniesieniu do dodatkowych spostrzeżeń w kontekście innym niż kontekst przyczynowy lub przyczyniający się do wystąpienia danego zdarzenia.

               (1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylające rozporządzenie (WE) nr 352/2009 (Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 8).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/573 z dnia 24 kwietnia 2020 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 27 kwietnia 2020 r.

text:
                  27.4.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 132/19

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/573
         z dnia 24 kwietnia 2020 r.
         ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 27 kwietnia 2020 r.
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     Art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 (2) przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości do siewu], ex 1001 99 00 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu], 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie dla danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

                     (2)

                     Art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wymienionego artykułu, dla produktów określonych w tym ustępie regularnie ustanawia się reprezentatywne ceny importowe CIF.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną używaną do obliczania należności celnej przywozowej produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, jest dzienna reprezentatywna cena importowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

                     (4)

                     Od dnia 21 września 2017 r. cło przywozowe na produkty pochodzące z Kanady, objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 oblicza się zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

                     (5)

                     Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 27 kwietnia 2020 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Od dnia 27 kwietnia 2020 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia ustala się, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

               Wolfgang BURTSCHER

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

            ZAŁĄCZNIK I
            Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, mające zastosowanie od dnia 27 kwietnia 2020 r.

                        Kod CN

                        Opis towarów

                        Należność celna przywozowa (1)
                            (2)

                        (EUR/tonę)

                        1001 11 00

                        PSZENICA durum, do siewu

                        0,00

                        1001 19 00

                        PSZENICA durum wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        średniej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        niskiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        Ex10019120

                        PSZENICA zwyczajna, do siewu

                        0,00

                        Ex10019900

                        PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        1002 10 00

                        ŻYTO, do siewu

                        5,27

                        1002 90 00

                        ŻYTO, inne niż do siewu

                        5,27

                        1005 10 90

                        KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                        5,27

                        1005 90 00

                        KUKURYDZA inna niż do siewu (3)

                        5,27

                        1007 10 90

                        Ziarno SORGO, inne niż hybrydy, do siewu

                        5,27

                        1007 90 00

                        Ziarno SORGO, inne niż do siewu

                        5,27

               (1)  Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                        —

                        3 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się na Morzu Śródziemnym (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morzu Czarnym, jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski,

                        —

                        2 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego i jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki.

               (2)  W przypadku produktów pochodzących z Kanady i objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 należność obliczana jest zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

               (3)  Importer może korzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR na tonę, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            ZAŁĄCZNIK II
            Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

               1.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           (EUR/tonę)

                           Pszenica zwyczajna (1)

                           Kukurydza

                           Giełda

                           Minneapolis

                           Chicago

                           Notowanie

                           187,231

                           116,272

                           Premia za Zatokę

                           –

                           23,784

                           Premia za Wielkie Jeziora

                           40,454

                           –

               2.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

                           11,705

                           Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

                           38,841

               (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/615 z dnia 4 maja 2020 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 5 maja 2020 r.

text:
                  5.5.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 141/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/615
         z dnia 4 maja 2020 r.
         ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 5 maja 2020 r.
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     Art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 (2) przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości do siewu], ex 1001 99 00 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu], 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie dla danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

                     (2)

                     Art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wymienionego artykułu, dla produktów określonych w tym ustępie regularnie ustanawia się reprezentatywne ceny importowe CIF.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną używaną do obliczania należności celnej przywozowej produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, jest dzienna reprezentatywna cena importowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

                     (4)

                     Od dnia 21 września 2017 r. cło przywozowe na produkty pochodzące z Kanady, objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 oblicza się zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

                     (5)

                     Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 5 maja 2020 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Od dnia 5 maja 2020 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia ustala się, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 4 maja 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               Wolfgang BURTSCHER

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

            ZAŁĄCZNIK I

               Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 mające zastosowanie od dnia 5 maja 2020 r.

                        Kod CN

                        Opis towarów

                        Należność celna przywozowa (1)
                            (2)

                        (EUR/tonę)

                        1001 11 00

                        Pszenica durum, do siewu

                        0,00

                        1001 19 00

                        Pszenica durum wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        średniej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        niskiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        ex 1001 91 20

                        Pszenica zwyczajna, do siewu

                        0,00

                        ex 1001 99 00

                        Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        1002 10 00

                        Żyto, do siewu

                        10,40

                        1002 90 00

                        Żyto, inne niż do siewu

                        10,40

                        1005 10 90

                        Kukurydza do siewu, inna niż hybrydy

                        10,40

                        1005 90 00

                        Kukurydza inna niż do siewu  (3)

                        10,40

                        1007 10 90

                        Ziarno sorgo, inne niż hybrydy, do siewu

                        10,40

                        1007 90 00

                        Ziarno sorgo, inne niż do siewu

                        10,40

               (1)  Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                        —

                        3 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się na Morzu Śródziemnym (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morzu Czarnym, jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski,

                        —

                        2 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego i jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki.

               (2)  W przypadku produktów pochodzących z Kanady i objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 należność obliczana jest zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

               (3)  Importer może korzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR na tonę, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            ZAŁĄCZNIK II

               Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

               1.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           (EUR/tonę)

                           Pszenica zwyczajna (1)

                           Kukurydza

                           Giełda

                           Minneapolis

                           Chicago

                           Notowanie

                           184,185

                           113,614

                           Premia za Zatokę

                           –

                           21,584

                           Premia za Wielkie Jeziora

                           41,446

                           –

               2.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

                           11,434

                           Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

                           37,737

               (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/869 z dnia 24 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S-metolachlor (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  25.6.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 201/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/869
         z dnia 24 czerwca 2020 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S-metolachlor
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 17 akapit pierwszy,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

                     (2)

                     Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/707 (3) przedłużono okresy zatwierdzenia substancji czynnych famoksadon i flumioksazyna do dnia 30 czerwca 2020 r. oraz okresy zatwierdzenia substancji czynnych beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, fenamifos, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S‐metolachlor do dnia 31 lipca 2020 r.

                     (3)

                     Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 844/2012 złożono wnioski o odnowienie zatwierdzenia tych substancji (4).

                     (4)

                     W związku z tym, że ocena wszystkich tych substancji opóźniła się z przyczyn niezależnych od wnioskodawców, prawdopodobnie zatwierdzenia tych substancji czynnych wygasną, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie ich odnowienia. Należy zatem przedłużyć okresy zatwierdzenia tych substancji.

                     (5)

                     Ponadto konieczne jest przedłużenie okresu zatwierdzenia substancji czynnych: boskalid, kaptan, dimetomorf, etefon, folpet, formetanat, milbemektyna, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu i propamokarb, aby zapewnić niezbędny czas na przeprowadzenie oceny dotyczącej właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego zgodnie z procedurą określoną w art. 13 i 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012.

                     (6)

                     W przypadkach, w których ma zostać przyjęte rozporządzenie stanowiące, że zatwierdzenie substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, nie zostaje odnowione, ponieważ kryteria zatwierdzenia nie zostały spełnione, wyznacza się taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed przyjęciem niniejszego rozporządzenia lub ustala się ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadku przyjęcia rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę rozpoczęcia stosowania.

                     (7)

                     Ze względu na to, że niektóre zatwierdzenia wspomnianych substancji czynnych wygasają z dniem 30 czerwca 2020 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie jak najszybciej.

                     (8)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

                  Przewodnicząca

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/707 z dnia 7 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, diuron, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, metalaksyl-M, metiokarb, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, S‐metolachlor i tebukonazol (Dz.U. L 120 z 8.5.2019, s. 16).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

            ZAŁĄCZNIK
            W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 35: Famoksadon, datę zastępuje się datą „30 czerwca 2021 r.”;

                        2)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 39: Flumioksazyna, datę zastępuje się datą „30 czerwca 2021 r.”;

                        3)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 46: Cyjazofamid, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        4)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 84: Benalaksyl, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        5)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 85: Bromoksynil, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        6)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 88: Fenmedifam, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        7)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 97: S-metolachlor, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        8)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 99: Etoksazol, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        9)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 109: Bifenazat, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        10)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 110: Milbemektyna, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        11)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 141: Fenamifos, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        12)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 142: Etefon, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        13)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 145: Kaptan, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        14)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 146: Folpet, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        15)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 147: Formetanat, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        16)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 150: Dimetomorf, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        17)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 152: Metrybuzyna, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        18)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 153: Fosmet, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        19)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 154: Propamokarb, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        20)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 156: Pirymifos metylu, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        21)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 158: Beflubutamid, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        22)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 163: Bentiawalikarb, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        23)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 164: Boskalid, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        24)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 166: Fluoksastrobina, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        25)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 167: Paecilomyces lilacinus szczep 251, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”;

                        26)

                        w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 168: Protiokonazol, datę zastępuje się datą „31 lipca 2021 r.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/885 z dnia 26 czerwca 2020 r. w odniesieniu do środków zapobiegających wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Pseudomonas syringae pv. actinidiae Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto

text:
                  29.6.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 205/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/885
         z dnia 26 czerwca 2020 r.
         w odniesieniu do środków zapobiegających wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Pseudomonas syringae pv. actinidiae Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 (1) z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE, w szczególności jego art. 30 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W 2011 r. Włochy poinformowały Komisję, że na ich terytorium występuje nowy agresywny szczep Pseudomonas syringae pv. actinidiae Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto („określony agrofag”) – czynnik przyczynowy raka kiwi, oraz że wprowadziły urzędowe środki, aby zapobiec dalszemu wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu określonego agrofaga na ich terytorium. Dostępne informacje świadczyły również o tym, że ten agresywny szczep określonego agrofaga występuje w państwie trzecim, które prowadzi wywóz materiału rozmnożeniowego roślin kiwi, w tym pyłku, do Unii. Informacje te są nadal istotne w odniesieniu do terytorium Unii.

                     (2)

                     Z tego względu Komisja przyjęła decyzję wykonawczą 2012/756/UE (2).

                     (3)

                     Decyzja wykonawcza 2012/756/UE została zastąpiona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/198 (3), która straciła moc z dniem 31 marca 2020 r.

                     (4)

                     Określonego agrofaga nie wymieniono jako agrofaga kwarantannowego dla Unii w załączniku II, agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej w załączniku III ani jako regulowanego agrofaga niekwarantannowego w załączniku IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 (4).

                     (5)

                     Powody przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2017/198, w tym odpowiednia wstępna analiza zagrożenia agrofagiem przeprowadzona przez Komisję, są nadal aktualne. Ze względu na istniejące zagrożenie fitosanitarne stwarzane przez określony agrofag należy przyjąć środki dotyczące wprowadzania do Unii żywego pyłku i roślin przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, Actinidia Lindl. („określone rośliny”) z państw trzecich. Należy również przewidzieć środki dotyczące przemieszczania w obrębie Unii tych roślin pochodzących z Unii. Środki te powinny być takie same jak środki określone w decyzji wykonawczej (UE) 2017/198, ponieważ okazało się, że skutecznie chronią one terytorium Unii przed określonym agrofagiem.

                     (6)

                     Aby zapewnić wyższy poziom ochrony terytorium Unii przed określonym agrofagiem, określone rośliny wprowadzane do Unii powinny być poddawane rygorystycznym kontrolom oraz, w stosownych przypadkach, badane na obecność określonego agrofaga w punkcie kontroli granicznej lub w punkcie kontroli w miejscu przeznaczenia ustanowionym zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/2123 (5).

                     (7)

                     Decyzję wykonawczą (UE) 2017/198 należy uchylić i zastąpić niniejszym rozporządzeniem. Jest to konieczne w celu uwzględnienia przepisów rozporządzenia (UE) 2016/2031 i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, które mają zastosowanie od dnia 14 grudnia 2019 r.

                     (8)

                     Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej, aby zastąpić decyzję wykonawczą (UE) 2017/198, która straciła moc z dniem 31 marca 2020 r. Powinno ono wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

                     (9)

                     W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny dostosować swoje prawodawstwo celem spełnienia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

                     (10)

                     Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do dnia 31 grudnia 2021 r., aby dać czas na monitorowanie rozwoju sytuacji i określenie statusu fitosanitarnego określonego agrofaga w odniesieniu do terytorium Unii.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Przedmiot
            W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się środki zapobiegające zawleczeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Pseudomonas syringae pv. actinidiae Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto („określony agrofag”).

            Artykuł 2

               Zakaz dotyczący
               Pseudomonas syringae
               pv.
               actinidiae
               Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto

            Określony agrofag nie może być wprowadzany, przemieszczany ani utrzymywany, rozmnażany ani uwalniany na terytorium Unii.

            Artykuł 3

               Wprowadzanie do Unii żywego pyłku i roślin przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona,
               Actinidia
               Lindl.

            Żywy pyłek i rośliny przeznaczone do sadzenia, inne niż nasiona, Actinidia Lindl. („określone rośliny”) pochodzące z państw trzecich można wprowadzać do Unii jedynie pod warunkiem że są one zgodne ze szczególnymi wymogami dotyczącymi wprowadzania, jak określono w art. 4, 5 i 6.

            Artykuł 4
            Świadectwo fitosanitarne
            Określonym roślinom pochodzącym z państw trzecich towarzyszy świadectwo fitosanitarne, które w rubryce „Deklaracja dodatkowa” zawiera informację, że spełniony jest jeden z następujących warunków:

                        a)

                        Określone rośliny były stale uprawiane w państwie, o którym wiadomo, że nie występuje w nim określony agrofag.

                        b)

                        Określone rośliny były stale uprawiane na obszarze wolnym od agrofaga ustanowionym w odniesieniu do określonego agrofaga przez krajową organizację ochrony roślin państwa pochodzenia zgodnie z międzynarodowym standardem dla środków fitosanitarnych („ISPM”) Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) nr 4 (6). W świadectwie w rubryce „Miejsce pochodzenia” umieszcza się nazwę obszaru wolnego od agrofaga.

                        c)

                        Określone rośliny zostały wyprodukowane w miejscu lub na stanowisku produkcji wolnym od agrofaga ustanowionym w odniesieniu do określonego agrofaga przez krajową organizację ochrony roślin państwa pochodzenia zgodnie z ISPM FAO nr 10 (7). Określone rośliny były uprawiane w strukturze dającej pewną izolację od środowiska zewnętrznego i ochronę przed nim, które skutecznie wykluczają obecność określonego agrofaga. W tym miejscu lub na tym stanowisku określone rośliny zostały dwukrotnie poddane urzędowej kontroli w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed wywozem i stwierdzono, że są wolne od określonego agrofaga.
                        Takie miejsce lub stanowisko produkcji jest otoczone strefą o promieniu wynoszącym co najmniej 100 m, w której urzędowe kontrole przeprowadzono dwa razy w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed wywozem, a wszelkie określone rośliny, u których podczas przeprowadzania takich kontroli stwierdzono objawy zakażenia, zostały natychmiast zniszczone.

                        d)

                        Określone rośliny zostały wyprodukowane w miejscu produkcji wolnym od agrofaga ustanowionym w odniesieniu do określonego agrofaga przez krajową organizację ochrony roślin państwa pochodzenia zgodnie z ISPM FAO nr 10. W tym miejscu określone rośliny zostały dwukrotnie poddane urzędowej kontroli i badaniu oraz dwukrotnie pobrano z nich próbki w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed wywozem i stwierdzono, że są wolne od określonego agrofaga.
                        Takie miejsce produkcji jest otoczone strefą o promieniu wynoszącym 4 500 m („strefa otaczająca”) i spełniony jest jeden z poniższych warunków:

                                    (i)

                                    urzędowe kontrole, pobranie próbek oraz ich badanie przeprowadzono dwukrotnie w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed wywozem. Podczas urzędowej kontroli, pobierania próbek i badań nie stwierdzono występowania określonego agrofaga;

                                    (ii)

                                    wszystkie określone rośliny w promieniu 500 m od miejsca produkcji zostały natychmiast zniszczone;

                                    (iii)

                                    każda określona roślina w promieniu 500 m od miejsca produkcji była regularnie badana w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia i została uznana za wolną od określonego agrofaga.

                              W przypadku ppkt (ii) i (iii) wszystkie określone rośliny w tej strefie w odległości od 500 do 4 500 m od miejsca produkcji zostały zniszczone lub zbadane zgodnie z planem pobierania próbek, który jest w stanie z wiarygodnością 99 % potwierdzić, że poziom obecności określonego agrofaga w określonych roślinach jest niższy niż 0,1 %.

            Artykuł 5
            Dodatkowe informacje, które należy zamieścić w świadectwie fitosanitarnym
            W przypadku gdy podaje się informacje określone w art. 4 lit. c) lub d), świadectwo zawiera dodatkowo informację o tym, że spełniony jest jeden z następujących warunków:

                        a)

                        określone rośliny pochodzą bezpośrednio od roślin matecznych uprawianych w warunkach określonych w art. 4 lit. a), b) lub c);

                        b)

                        określone rośliny pochodzą bezpośrednio od roślin matecznych, które wcześniej poddano indywidualnemu badaniu potwierdzającemu, że są wolne od określonego agrofaga;

                        c)

                        określone rośliny poddano badaniu zgodnie z planem pobierania próbek, który jest w stanie z wiarygodnością 99 % potwierdzić, że poziom obecności określonego agrofaga w określonych roślinach jest niższy niż 0,1 %.

            Artykuł 6
            Kontrola
            Określone rośliny wprowadzane do Unii, którym towarzyszy świadectwo fitosanitarne i które są zgodne z art. 4 i 5, są poddawane rygorystycznym kontrolom, a następnie, w stosownych przypadkach, badane na obecność określonego agrofaga w punkcie kontroli granicznej lub w punkcie kontroli określonym zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/2123.

            Artykuł 7
            Przemieszczanie określonych roślin w obrębie Unii
            Określone rośliny, które pozostawały przez jakąkolwiek część swojego cyklu życia w Unii, mogą być przemieszczane w obrębie Unii jedynie wówczas, gdy spełniają szczególne wymogi określone w art. 8 i 9.

            Artykuł 8
            Wydawanie paszportów roślin i warunki przemieszczania
            Określone rośliny, które pozostawały przez jakąkolwiek część swojego cyklu życia w Unii, i rośliny wprowadzane do Unii zgodnie z art. 3 mogą być przemieszczane w obrębie Unii jedynie wówczas, gdy towarzyszy im paszport roślin przygotowany, wydany i wykorzystany zgodnie z art. 78–95 rozporządzenia (UE) 2016/2031 oraz jeżeli spełniają jeden z następujących warunków:

                        a)

                        Określone rośliny były stale uprawiane w państwie członkowskim, w którym nie stwierdzono występowania określonego agrofaga.

                        b)

                        Określone rośliny były stale uprawiane w strefie chronionej wymienionej w załączniku III do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

                        c)

                        Określone rośliny były stale uprawiane na obszarze wolnym od agrofaga ustanowionym w odniesieniu do określonego agrofaga przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z ISPM FAO nr 4.

                        d)

                        Określone rośliny zostały wyprodukowane w miejscu lub na stanowisku produkcji wolnym od agrofaga ustanowionym w odniesieniu do określonego agrofaga przez odpowiedzialny organ urzędowy państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z ISPM FAO nr 10. Określone rośliny były uprawiane w strukturze dającej pewną izolację od środowiska zewnętrznego i ochronę przed nim, które skutecznie wykluczają obecność określonego agrofaga. W tym miejscu lub na tym stanowisku określone rośliny zostały dwukrotnie poddane urzędowej kontroli w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed przemieszczeniem i stwierdzono, że są wolne od określonego agrofaga.
                        Takie miejsce lub stanowisko produkcji jest otoczone strefą o promieniu wynoszącym co najmniej 100 m, w której urzędowe kontrole przeprowadzono dwa razy w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed przemieszczeniem, a wszelkie rośliny, u których podczas przeprowadzania takich kontroli stwierdzono objawy zakażenia, zostały natychmiast zniszczone.

                        e)

                        Określone rośliny zostały wyprodukowane w miejscu produkcji wolnym od agrofaga ustanowionym w odniesieniu do określonego agrofaga przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z ISPM FAO nr 10.
                        W tym miejscu określone rośliny zostały dwukrotnie poddane urzędowej kontroli i badaniu oraz dwukrotnie pobrano z nich próbki w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed przemieszczeniem i stwierdzono, że są wolne od określonego agrofaga.
                        Takie miejsce produkcji jest otoczone strefą o promieniu wynoszącym 500 m („strefa otaczająca”) i spełniony jest jeden z poniższych warunków:

                                    (i)

                                    urzędowe kontrole, pobranie próbek oraz ich badanie przeprowadzono dwukrotnie w obrębie całej strefy otaczającej w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed przemieszczeniem. Podczas urzędowej kontroli, pobierania próbek i badań nie stwierdzono występowania określonego agrofaga;

                                    (ii)

                                    wszystkie określone rośliny w strefie otaczającej zostały natychmiast zniszczone;

                                    (iii)

                                    każda określona roślina w strefie otaczającej była regularnie badana w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia i została uznana za wolną od określonego agrofaga.

                              Strefa otaczająca jest otoczona dalszą strefą o szerokości 4 000 m i spełniony jest jeden z poniższych warunków:

                                    (i)

                                    po zakończeniu urzędowych kontroli, pobierania próbek i badań, przeprowadzonych dwukrotnie w tej dalszej strefie w czasie najbardziej odpowiednim do wykrycia objawów zakażenia podczas ostatniego pełnego cyklu wegetacji przed przemieszczeniem, wprowadzono środki zwalczania we wszystkich przypadkach, w których stwierdzono występowanie określonego agrofaga na określonych roślinach. Środki te polegają na natychmiastowym zniszczeniu zakażonych określonych roślin;

                                    (ii)

                                    wszystkie określone rośliny w tej dalszej strefie zostały zniszczone;

                                    (iii)

                                    wszystkie określone rośliny w tej dalszej strefie zbadano zgodnie z planem pobierania próbek, który jest w stanie z wiarygodnością 99 % potwierdzić, że poziom obecności określonego agrofaga w określonych roślinach jest niższy niż 0,1 %.

            Artykuł 9
            Dodatkowe warunki przemieszczania
            Jeżeli spełnione są wymogi określone w art. 8 lit. d) lub e), określone rośliny muszą spełniać dodatkowo jeden z następujących wymogów:

                        a)

                        określone rośliny pochodzą bezpośrednio od roślin matecznych uprawianych w warunkach określonych w art. 8 lit. a), b), c) lub d);

                        b)

                        określone rośliny pochodzą bezpośrednio od roślin matecznych, które wcześniej poddano indywidualnemu badaniu potwierdzającemu, że są wolne od określonego agrofaga;

                        c)

                        określone rośliny poddano badaniu zgodnie z planem pobierania próbek, który jest w stanie z wiarygodnością 99 % potwierdzić, że poziom obecności określonego agrofaga w określonych roślinach jest niższy niż 0,1 %.

            Artykuł 10
            Zgodność
            Państwa członkowskie uchylają lub zmieniają środki, które już przyjęły w celu ochrony przed wprowadzeniem i rozprzestrzenianiem się określonego agrofaga, w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie niezwłocznie informują o tych środkach Komisję.

            Artykuł 11
            Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2021 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2012/756/UE z dnia 5 grudnia 2012 r. w odniesieniu do środków zapobiegających wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Pseudomonas syringae pv. actinidiae Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto (Dz.U. L 335 z 7.12.2012, s. 49).

            (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/198 z dnia 2 lutego 2017 r. w odniesieniu do środków zapobiegających wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Pseudomonas syringae pv. actinidiae Takikawa, Serizawa, Ichikawa, Tsuyumu i Goto (Dz.U. L 31 z 4.2.2017, s. 29).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2019/2123 z dnia 10 października 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do przepisów dotyczących przypadków, w których kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie niektórych towarów mogą być przeprowadzane w punktach kontroli, a kontrole dokumentacji mogą być przeprowadzane w pewnej odległości od punktów kontroli granicznej, oraz warunków, na jakich może się to odbywać (Dz.U. L 321 z 12.12.2019, s. 64).

            (6)  Wymogi dotyczące ustanawiania obszarów wolnych od agrofaga. ISPM nr 4 (1995), Rzym, IPPC, FAO 2016 r.

            (7)  Wymogi dotyczące ustanawiania miejsc i stanowisk produkcji wolnych od agrofaga. ISPM nr 10 (1999), Rzym, IPPC, FAO 2016 r.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/887 z dnia 26 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/66 w odniesieniu do poprzywozowych kontroli roślin przeznaczonych do sadzenia

text:
                  29.6.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 205/16

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/887
         z dnia 26 czerwca 2020 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/66 w odniesieniu do poprzywozowych kontroli roślin przeznaczonych do sadzenia
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 22 ust. 3,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/66 (2) ustanowiono przepisy dotyczące jednolitych praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów. Przepisy te przewidują m.in. kontrole na nieruchomościach podmiotów profesjonalnych w miejscach produkcji roślin przeznaczonych do sadzenia.

                     (2)

                     Rośliny do sadzenia w stanie spoczynku, inne niż nasiona, mogą stanowić jednolite zagrożenia i ryzyko dla zdrowia roślin, ponieważ w momencie ich badania w punktach kontroli granicznej lub w punktach kontroli może nie być możliwe stwierdzenie obecności lub objawów występowania agrofagów. Niemniej jednak, natychmiast po przeprowadzeniu tych kontroli, rośliny przeznaczone do sadzenia zostają dopuszczone do obrotu i towarzyszy im paszport roślin do celów przemieszczania na terytorium Unii.

                     (3)

                     W związku z tym, a także w celu zapobiegania wspomnianym zagrożeniom należy przeprowadzić, po przywozie, kontrole bezpośrednie na nieruchomościach podmiotu przynajmniej w trakcie pierwszego sezonu wegetacyjnego, w celu wykrycia z większym prawdopodobieństwem obecności agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej lub agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 (3). Aby właściwe organy mogły przeprowadzać te kontrole w sposób jak najbardziej efektywny i proporcjonalny, powinny one określić częstotliwość tych kontroli, jak również rośliny przeznaczone do sadzenia, które mają zostać poddane tym kontrolom, na podstawie planu kontroli, który ustala się zgodnie z określonymi kryteriami.

                     (4)

                     Aby kontrole były bardziej skuteczne i prowadzone pod kątem największych zagrożeń dla zdrowia roślin, należy oprzeć je na historii wykrywania odnośnych agrofagów w odniesieniu do odpowiednich państw trzecich pochodzenia, występowaniu agrofagów priorytetowych w tych państwach oraz dostępnych informacjach w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC). Państwa członkowskie mogą pobierać opłaty za takie kontrole, jak określono w art. 80 rozporządzenia (UE) 2017/625.

                     (5)

                     Jeżeli kontrola wykaże obecność agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, właściwe organy powinny wprowadzić wyniki kontroli zarejestrowane w systemie IMSOC do odpowiedniego sfinalizowanego dokumentu CHED, o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) 2017/625, w każdym przypadku, gdy możliwe jest przypisanie porażonej rośliny do przywiezionej przesyłki.

                     (6)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/66 otrzymuje brzmienie:

                  „Artykuł 1

                     1.   Właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe co najmniej raz w roku na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     2.   Kontrole te obejmują kontrole oraz – w przypadku podejrzenia zagrożenia dla zdrowia roślin – pobieranie próbek i przeprowadzanie testów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     3.   Kontrole te przeprowadza się w najbardziej dogodnym czasie, jeśli chodzi o możliwość wykrycia obecności danych agrofagów bądź oznak lub objawów ich występowania.

                     4.   Oprócz kontroli, o których mowa w ust. 1–3, właściwe organy przeprowadzają kontrole bezpośrednie roślin przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, w tym bulw, cebul i kłączy, które zostały wprowadzone do Unii w stanie spoczynku. Właściwe organy przeprowadzają te kontrole w pierwszym sezonie wegetacyjnym po przywozie w odniesieniu do niektórych z tych roślin określonych na podstawie planu kontroli, o którym mowa w ust. 5.

                     5.   Właściwe organy określają częstotliwość kontroli, o których mowa w ust. 4, na podstawie planu kontroli, który jest ustalany zgodnie z przynajmniej wszystkimi następującymi kryteriami:

                                 a)

                                 historia i poziom występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii, przechwyconych i zgłoszonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/2031, wykrytych na przywożonych roślinach, produktach roślinnych i innych przedmiotach;

                                 b)

                                 występowanie agrofaga priorytetowego w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w danym państwie trzecim pochodzenia, zgodnie z dostępnymi informacjami technicznymi i naukowymi;

                                 c)

                                 informacje udostępniane za pośrednictwem systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC) lub jakiekolwiek inne oficjalne ostrzeżenie;

                                 d)

                                 biologia żywiciela i agrofagów oraz inne odpowiednie warunki skutecznego wykrywania agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

                     6.   Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 4, wykażą obecność agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, właściwe organy wprowadzają wyniki kontroli zarejestrowane w systemie IMSOC do odpowiedniego sfinalizowanego wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (CHED), o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) 2017/625, w każdym przypadku, gdy możliwe jest przypisanie porażonej rośliny do przywiezionej przesyłki.”.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/66 z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie przepisów określających jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w celu zweryfikowania zgodności z przepisami Unii dotyczącymi środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, mającymi zastosowanie do tych towarów (Dz.U. L 15 z 17.1.2019, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1004 z dnia 9 lipca 2020 r. w sprawie zatwierdzenia substancji podstawowej mleko krowie, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  10.7.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 221/133

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1004
         z dnia 9 lipca 2020 r.
         w sprawie zatwierdzenia substancji podstawowej mleko krowie, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 w związku z art. 23 ust. 5,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 20 września 2017 r. Komisja otrzymała wniosek złożony przez przedsiębiorstwo Basic-Eco-Logique o zatwierdzenie mleka jako substancji podstawowej. Do wniosku dołączono informacje wymagane przepisami art. 23 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Wnioskodawca miał możliwość uzupełnienia wniosku, który został sfinalizowany w nowej wersji w maju 2018 r. Przy tej okazji wnioskodawca zmienił zakres wniosku na odnoszący się do (surowego pełnego) mleka krowiego.

                     (2)

                     Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o pomoc naukową. W dniu 22 sierpnia 2018 r. Urząd przedstawił Komisji sprawozdanie techniczne (2). W dniu 21 października 2019 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu (3) oraz projekt niniejszego rozporządzenia i sfinalizowała te dokumenty, aby przedstawić je na posiedzeniu tego komitetu w dniu 24 marca 2020 r.

                     (3)

                     Z dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę wynika, że mleko krowie spełnia kryteria środka spożywczego zgodnie z definicją zawartą w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Dodać należy, że choć substancji tej nie wykorzystuje się w głównej mierze do celów ochrony roślin, jest ona użyteczna w zakresie ochrony roślin w postaci produktu składającego się z tej substancji i z wody lub nawet bez rozcieńczania. Z tego powodu należy ją uznać za substancję podstawową.

                     (4)

                     Mleko, które nie jest przeznaczone do spożycia przez ludzi uznaje się za produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (5). W związku z tym powinno ono być zgodne z tym rozporządzeniem i rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011 (6).

                     (5)

                     Ponieważ ze względu na zawartość laktozy i białek mleka mleko jest wymienione jako substancja lub produkt powodujące alergie lub reakcje nietolerancji zgodnie z pkt 7 załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (7), właściwe jest ograniczenie zastosowań do etapów wzrostu, na których nie występują żadne owoce.

                     (6)

                     Jak wykazały badania, można oczekiwać, że mleko krowie zasadniczo spełnia wymogi określone w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić mleko krowie jako substancję podstawową.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki dotyczące zatwierdzenia, które są wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

                     (8)

                     Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (8).

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdzenie substancji podstawowej
            Zatwierdza się substancję podstawową mleko krowie określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

            Artykuł 2
            Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
            W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

            (2)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2018. Sprawozdanie techniczne dotyczące wyniku konsultacji z państwami członkowskimi i EFSA w sprawie stosowania mleka jako substancji podstawowej do celów ochrony roślin w charakterze fungicydu. Publikacja dodatkowa EFSA 2018:EN-1482. 42 s.

            (3)  http://ec.europa.eu/food/plant/pesticides/eu-pesticides-database/public/?event=activesubstance.selection&language=PL.

            (4)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).

            (6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).

            (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).

            (8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK I

                           Nazwa zwyczajowa,

                           numery identyfikacyjne

                           Nazwa IUPAC

                        Czystość (1)

                           Data zatwierdzenia

                           Przepisy szczegółowe

                        Mleko krowie
                        Nr CAS: 8049-98-7

                        Niedostępna

                        Nie dotyczy

                        30.7.2020

                        Mleko krowie musi być zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 i rozporządzeniem (UE) nr 142/2011.
                        Mleko krowie stosuje się zgodnie ze szczególnymi warunkami zawartymi we wnioskach sprawozdania z przeglądu dotyczącego mleka krowiego (SANTE/12816/2019), w szczególności z jego załącznikami I i II.

               (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji, specyfikacji i sposobu użycia substancji podstawowej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

            ZAŁĄCZNIK II
            W części C załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                              Numer

                              Nazwa zwyczajowa,

                              numery identyfikacyjne

                              Nazwa IUPAC

                           Czystość (1)

                              Data zatwierdzenia

                              Przepisy szczegółowe

                           „22

                           Mleko krowie
                           Nr CAS: 8049-98-7

                           Niedostępna

                           Nie dotyczy

                           30.7.2020

                           Mleko krowie musi być zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 i rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011.
                           Mleko krowie stosuje się zgodnie ze szczególnymi warunkami zawartymi we wnioskach sprawozdania z przeglądu dotyczącego mleka krowiego (SANTE/12816/2019), w szczególności z jego załącznikami I i II.”

               (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji, specyfikacji i sposobu użycia substancji podstawowej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.