title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/377 z dnia 3 marca 2017 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               4.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/377
   z dnia 3 marca 2017 r.
   w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2002/305/WE (3).

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 6 marca 2001 r. Niderlandy (zwane dalej „państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy”) otrzymały od Maasmond-Westland wniosek o włączenie substancji czynnej Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2002/305/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

               (3)

               Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 11 marca 2004 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny.

               (4)

               Artechno SA przejęło odpowiedzialność od Maasmond-Westland w dniu 4 czerwca 2012 r. i zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji.

               (5)

               Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 22 września 2015 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 (5). Urząd stwierdził luki w danych. W szczególności nie można było wyciągnąć wniosków dotyczących oceny ryzyka dla zdrowia ludzi i dla organizmów wodnych wynikającego ze stosowania Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874.

               (6)

               W rezultacie w oparciu o udostępnione informacje, nie można było stwierdzić, że Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

               (7)

               Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu. Ponadto zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 188/2011 Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

               (8)

               Mimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę nie udało się jednak wyeliminować zastrzeżeń, o których mowa w motywie 5. Nie wykazano zatem, że można się spodziewać, iż w proponowanych warunkach stosowania środki ochrony roślin zawierające Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 spełniają zasadniczo wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

               (9)

               Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie należy zatem zatwierdzić Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874.

               (10)

               Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) dyrektywy 91/414/EWG państwa członkowskie miały możliwość przyznawania tymczasowych zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 na wstępny okres trzech lat.

               (11)

               Należy zatem cofnąć obowiązujące zezwolenia.

               (12)

               Państwom członkowskim należy przyznać czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874.

               (13)

               Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 24 czerwca 2018 r.

               (14)

               Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               (15)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Niezatwierdzenie substancji czynnej
   Substancja czynna Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 nie zostaje zatwierdzona.
   Artykuł 2
   Środki przejściowe
   Państwa członkowskie cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające jako substancję czynną Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 najpóźniej do dnia 24 czerwca 2017 r.
   Artykuł 3
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów
   Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 musi być możliwie najkrótszy i upływać najpóźniej dnia 24 czerwca 2018 r.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 3 marca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

      (3)  Decyzja Komisji 2002/305/WE z dnia 19 kwietnia 2002 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonych do szczegółowego badania w celu możliwego włączenia klotianidyny i Pseudozyma flocculosa do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 104 z 20.4.2002, s. 42).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 188/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do procedury oceny substancji czynnych, które nie znalazły się w obrocie dwa lata po notyfikacji przedmiotowej dyrektywy (Dz.U. L 53 z 26.2.2011, s. 51).

      (5)  Dziennik EFSA 2015; 13(9):4250 [32 s.]. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/62 z dnia 20 stycznia 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz i wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 w sektorze mięsa drobiowego

text:
               21.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 14/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/62
   z dnia 20 stycznia 2016 r.
   ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz i wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 w sektorze mięsa drobiowego
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 616/2007 (2) otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich.

               (2)

               Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., dotyczą, w przypadku niektórych kontyngentów, ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

               (3)

               Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., dotyczą, w przypadku niektórych kontyngentów, ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 6 ust 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.

               (4)

               W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   1.   Do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., stosuje się współczynnik przydziału podany w części A załącznika do niniejszego rozporządzenia.
   2.   Do ilości objętych wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., stosuje się współczynnik przydziału podany w części B załącznika do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 stycznia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 616/2007 z dnia 4 czerwca 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe pochodzące z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich (Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 3).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK
      CZĘŚĆ A

                  Numer grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r.
                  (%)

                  1

                  09.4211

                  0,325241

                  2

                  09.4212

                  0,775495

                  4A

                  09.4214

                  —

                  09.4251

                  1,646051

                  09.4252

                  —

                  6A

                  09.4216

                  0,323564

                  09.4260

                  0,37908

                  7

                  09.4217

                  —

                  8

                  09.4218

                  —

            CZĘŚĆ B

                  Numer grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do okresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r.
                  (%)

                  5A

                  09.4215

                  0,65244

                  09.4254

                  —

                  09.4255

                  —

                  09.4256

                  —


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1377/2013 z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2013 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007

text:
               20.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/49

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1377/2013
   z dnia 19 grudnia 2013 r.
   w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2013 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2013 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz złożonych na podokres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1385/2007 ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 grudnia 2013 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2013 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47.

      ZAŁĄCZNIK

                  Nr grupy

                  Nr porządkowy

                  Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu 1.1.2014–31.3.2014
                  (%)

                  1

                  09.4410

                  0,250375

                  2

                  09.4411

                  0,253228

                  3

                  09.4412

                  0,267952

                  4

                  09.4420

                  0,26178

                  6

                  09.4422

                  0,262743


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2264 z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w pierwszym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080

text:
               16.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 342/26

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2264
   z dnia 15 grudnia 2016 r.
   w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w pierwszym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1240 z dnia 18 maja 2016 r. ustalające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania (2), w szczególności jego art. 32,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2080 (3) otwarto sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej.

               (2)

               Na podstawie ofert otrzymanych w ramach pierwszego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną cenę sprzedaży.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Dla pierwszego częściowego zaproszenia do składania ofert dotyczących sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080, w przypadku którego termin składania ofert upłynął dnia 13 grudnia 2016 r., minimalną cenę sprzedaży ustala się na 215,10 EUR/100 kg.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny

            Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 71.

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2080 z dnia 25 listopada 2016 r. otwierające sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej (Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 45.).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 793/2013 z dnia 20 sierpnia 2013 r. ustanawiające środki w odniesieniu do Wysp Owczych w celu zapewnienia ochrony stada śledzia atlantycko-skandynawskiego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               21.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 223/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 793/2013
   z dnia 20 sierpnia 2013 r.
   ustanawiające środki w odniesieniu do Wysp Owczych w celu zapewnienia ochrony stada śledzia atlantycko-skandynawskiego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1026/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie określonych środków podejmowanych w celu ochrony stad ryb względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy (1), w szczególności jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stado śledzia atlantycko-skandynawskiego (określanego również jako śledź norweski) jest największym stadem śledzia na świecie. Przynosi ono połowy rzędu 1–2 mln ton. Intensywna eksploatacja wynikająca z przełowienia doprowadziła jednak do wyniszczenia stada oraz do całkowitego zaprzestania rybołówstwa na ponad dwie dekady od wczesnych lat 70. do połowy lat 90., co miało bardzo poważne skutki dla flot, które eksploatowały te zasoby.

               (2)

               Stadem śledzia atlantycko-skandynawskiego zaczęto zarządzać od czasu odbudowy zasobów i ponownego otwarcia łowiska w 1996 r., po konsultacjach między pięcioma stronami, w których wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) ryby te pojawiają się w trakcie swojego cyklu migracji: Federacją Rosyjską, Norwegią, Wyspami Owczymi, Islandią i Unią Europejską (zwanymi dalej „państwami nadbrzeżnymi”).

               (3)

               Od 2007 r. w ramach uzgodnień przyjętych w czasie konsultacji między państwami nadbrzeżnymi ustalono ostateczne zasady dotyczące podziału całkowitego dopuszczalnego połowu oraz zobowiązano się do utrzymania względnej stabilności tego podziału w kolejnych latach. Podział uzgodniony dla stada śledzia atlantycko-skandynawskiego był następujący: 5,16 % dla Wysp Owczych, 14,51 % dla Islandii, 6,51 % dla Unii, 61 % dla Norwegii i 12,82 % dla Federacji Rosyjskiej. Ponadto państwa nadbrzeżne zawarły długoletnie porozumienie, zgodnie z którym przegląd i rewizję wspólnie przyjętych uzgodnień dotyczących zarządzania mogą przeprowadzać wyłącznie wspólnie, na podstawie nowych zaleceń naukowych i w wyznaczonym terminie.

               (4)

               Aby ułatwić ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów, państwa nadbrzeżne uzgodniły i wprowadziły na podstawie dostępnej wiedzy naukowej długoterminowy plan zarządzania zgodny z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami, którego celem jest utrzymanie zbiorów w bezpiecznych granicach biologicznych oraz zapewnienie zrównoważonego rybołówstwa.

               (5)

               Ten długoterminowy plan zarządzania miał na celu uniknięcie sytuacji, w której zasoby spadną poniżej poziomu biomasy 2 500 000 t oraz podejmowanie wszelkich starań w celu utrzymania go na poziomie powyżej 5 000 000 t, który, jak się uważa, pozwala na uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Miało to zostać osiągnięte dzięki ograniczeniu połowów w sposób zgodny ze wskaźnikiem śmiertelności połowowej wynoszącym 0,125. Uzgodniono, że jeżeli poziom biomasy spadnie poniżej poziomu 5 000 000 t, śmiertelność połowowa powinna zostać zmniejszona w celu zapewnienia szybkiej odbudowy zasobów.

               (6)

               We wrześniu 2012 r. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) zaleciła zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami określoną w planie zarządzania, że całkowity dopuszczalny połów (TAC) dla pięciu krajów nadbrzeżnych nie powinien przekroczyć 619 000 ton w 2013 r., co stanowi spadek o 26 % w porównaniu do TAC ustalonego na 2012 r.

               (7)

               Podczas konsultacji między państwami nadbrzeżnymi, prowadzonych od października 2012 r. do stycznia 2013 r. w celu wynegocjowania ustaleń na 2013 r., przedstawiciele Wysp Owczych konsekwentnie i wielokrotnie odmawiali utrzymania obecnie obowiązującego podziału. Ustalenia na 2013 r. zostały ostatecznie uzgodnione dnia 18 stycznia 2013 r. przez jedynie cztery państwa nadbrzeżne w celu utrzymania możliwie najbardziej skoordynowanego zarządzania stadem. W uzgodnionym protokole konsultacji z dnia 23 stycznia 2013 r. stwierdza się, że: „Delegacje wyraziły zaniepokojenie faktem, że Wyspy Owcze wycofały się z umowy z państwami nadbrzeżnymi bez uprzedniego powiadomienia”. Zważywszy na niemożność poczynienia ustaleń z pięcioma stronami z powodu wycofania się Wysp Owczych z konsultacji, cztery pozostałe strony zgodziły się uwzględnić interesy połowowe Wysp Owczych, pozostawiając ich tradycyjny udział, tj. udział Wysp Owczych obowiązujący od 2007 r., który odpowiadał 31 000 ton (5,16 % TAC).

               (8)

               W trakcie konsultacji między państwami nadbrzeżnymi, trwających do dnia 23 stycznia 2013 r., przedstawiciele Wysp Owczych nie wystąpili o żaden konkretny udział, nie przedstawili żadnych pisemnych ani ustnych propozycji dotyczących nowego porozumienia o podziale, nie dążyli do nawiązania kontaktu z czterema pozostałymi stronami ani też nie starali się uczestniczyć w dyskusji dotyczącej ustaleń na 2013 r.

               (9)

               Minister Gospodarki Rybnej Wysp Owczych ogłosił w oświadczeniu z dnia 26 marca 2013 r., że dla floty Wysp Owczych jednostronnie ustanowiono limit połowowy w wysokości 105 230 ton, co stanowi 17 % zalecanego TAC lub ponad trzy razy więcej niż udział, który odpowiadałby uzgodnionym wcześniej ustaleniom, a także wzrost o 145 % w stosunku do udziału Wysp Owczych w 2012 r. To jednostronne oświadczenie powinno zostać ocenione w świetle powyższych zaleceń naukowych, aby w 2013 r. zmniejszyć połowy o 26 %. Tym oświadczeniem Wyspy Owcze de facto odeszły również od wspólnie uzgodnionego planu zarządzania.

               (10)

               Podejmując takie działania, Wyspy Owcze zerwały współpracę z Unią i z innymi państwami nadbrzeżnymi w zakresie zarządzania zasobami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania – stadem śledzia atlantycko-skandynawskiego – a także nie wypełniły zobowiązań na mocy art. 61 ust. 2, art. 63 ust. 1 i 2, art. 118, 119 i 300 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) oraz art. 5 i 6 oraz art. 8 ust. 1 i 2 Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA).

               (11)

               W przypadku osiągnięcia limitów połowowych wyznaczonych przez cztery państwa nadbrzeżne i Wyspy Owcze, całkowity połów wyniósłby 692 290 t, co stanowiłoby przełowienie w stosunku do zalecanego TAC. Według ocen i prognoz dotyczących połowów, opracowanych przez ICES w ramach doradztwa w zakresie zarządzania sezonem połowowym 2013 (2), taki połów doprowadziłby biomasę stada tarłowego (SSB) na początku 2014 r. do poziomu 4 200 000 t, czyli znacznie poniżej poziomu 5 000 000 t, który — jak się oczekuje — ma pozwolić na uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

               (12)

               Ponadto nowe publicznie dostępne dowody naukowe przedstawione przez ICES w maju 2013 r. (3) potwierdzają, że długoterminowy plan zarządzania w obecnym kształcie (mający na celu osiągnięcie wskaźnika śmiertelności połowowej w wysokości 0,125) ma charakter przezornościowy, podczas gdy wzrost docelowego wskaźnika śmiertelności połowowej do 0,15, która to wartość jest równa wskaźnikowi wynikającemu ze wzrostu udziału Wysp Owczych, sprawia, że plan przestaje być przezornościowy i zwiększa się ryzyko wyniszczenia stada.

               (13)

               Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012 państwo może zostać uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, jeżeli: a) nie współpracuje w zakresie zarządzania stadem będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania w pełnej zgodności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) oraz Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (UNFSA), lub wszelkich innych umów międzynarodowych lub norm prawa międzynarodowego; i b): (i) nie przyjęło niezbędnych środków zarządzania zasobami rybnymi; albo (ii) przyjęło środki zarządzania zasobami rybnymi bez należytego uwzględnienia praw, interesów i obowiązków innych państw i Unii i te środki zarządzania zasobami rybnymi, brane pod uwagę w połączeniu ze środkami wprowadzanymi przez inne państwa i Unię, prowadzą do takiej działalności połowowej, która mogłaby zagrozić trwałości zasobów.

               (14)

               W związku z powyższym Wyspy Owcze spełniają wszystkie kryteria, aby zostać uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, Komisja może zatem przyjąć środki przewidziane w rozporządzeniu (UE) nr 1026/2012.

               (15)

               Komisja, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012, postanowiła powiadomić rząd lokalny Wysp Owczych i rząd Danii, na mocy decyzji z dnia 17 maja 2013 r. (4) i pisma z tego samego dnia, o swoim zamiarze określenia Wysp Owczych jako państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy, podając powody takiej decyzji i opisując możliwe środki, które mogą zostać podjęte na podstawie tego rozporządzenia. Rząd lokalny Wysp Owczych potwierdził otrzymanie pisma tego samego dnia.

               (16)

               Do dnia 17 czerwca 2013 r. rząd lokalny Wysp Owczych odpowiedział na powiadomienie, podważając argumenty przedstawione przez Komisję i twierdząc ze swojej strony, że Wyspy Owcze nie wycofały się z konsultacji, że nadal dążą do znalezienia w drodze negocjacji rozwiązania dotyczącego podziału zasobów oraz że UE nie ma prawa do stosowania środków przymusu. Wyspy Owcze nie wyraziły jednak zamiaru zmiany swojej decyzji dotyczącej niezrównoważonych limitów połowowych na 2013 r., ani też nie przedstawiły jasnego uzasadnienia dla swojego wysokiego limitu połowowego na 2013 r., poza niczym nie uzasadnionym twierdzeniem o „zwiększonym występowaniu tego stada w ostatnich latach na obszarach morskich podlegających jurysdykcji Wysp Owczych”.

               (17)

               Komisja zbadała istniejącą literaturę naukową w tej dziedzinie i znalazła jedynie wzmianki o sporadycznym występowaniu śledzia w wodach Wysp Owczych przez dłuższy czas w sezonie, ale nie znalazła żadnych odniesień umożliwiających interpretację tego zjawiska jako stabilnego lub stałego wzrostu liczebności. Jeśli chodzi o argument wysuwany przez Wyspy Owcze, że liczebność stada tak czy inaczej spadnie poniżej maksymalnego podtrzymywanego poziomu w 2014 r., ale nie w wyniku zwiększenia jednostronnego udziału Wysp, należy zauważyć, że na podstawie najnowszych opinii naukowych (zob. motyw 12 powyżej), chociaż stado może odzyskać maksymalny podtrzymywany poziom, będzie ono dłużej pozostawało poniżej tego poziomu i narażone będzie na większe ryzyko wyniszczenia, jeżeli obecny cel śmiertelności połowowej zostanie podwyższony do wartości równej z tą, która wyniknie ze wzrostu udziału Wysp Owczych.

               (18)

               Komisja, po przeprowadzeniu szczegółowej analizy argumentów rządu lokalnego Wysp Owczych, stwierdziła, że nie podważają one przyczyn wysłania powiadomienia przez Komisję ani nie stanowią obiektywnego uzasadnienia dla braku współpracy ze strony tego kraju. Zdaniem Komisji ta konkluzja oraz niechęć Wysp Owczych do skorygowania jednostronnych limitów połowowych na 2013 r., uzasadniają uznanie Wysp Owczych za nadal spełniające kryteria, na których podstawie można uznać je za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy.

               (19)

               Komisja uważa zatem, że konieczne jest przyjęcie środków, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012.

               (20)

               Środki te muszą być skuteczne i proporcjonalne, aby osiągnąć cel ochrony i powinny uniemożliwić Wyspom Owczym korzystanie z unijnych rynków, portów i urządzeń do kontynuowania niezrównoważonych połowów śledzia.

               (21)

               Ponadto Komisja oceniła krótko- i długoterminowe skutki środowiskowe, handlowe, gospodarcze i społeczne środków, które mogą zostać przyjęte na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012, jak również obciążenia administracyjne związane z ich wdrażaniem.

               (22)

               Na podstawie tej oceny wydaje się, iż należy przyjąć, w pierwszej kolejności, niektóre środki wymienione w lit. c), d), e) oraz i) art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012. Jeżeli środki te okażą się nieskuteczne i Wyspy Owcze w dalszym ciągu będą pozwalać na niezrównoważone połowy, będzie można ustanowić kolejne środki.

               (23)

               Połowy śledzia prowadzone przez Wyspy Owcze z wykorzystaniem trawlerów pelagicznych mogą być połowami ukierunkowanymi w zimnym miesiącach roku, ale późną wiosną i latem są to połowy wielogatunkowe, kiedy łowione są podobne ilości śledzia i makreli. Obydwa gatunki mogą być odławiane przez ten sam statek w tym samym zaciągu, w czasie tego samego rejsu połowowego lub w tych samych łowiskach w całym sezonie. Makrela jest więc gatunkiem powiązanym ze śledziem. W związku z tym, kontynuując połów i wywóz makreli Wyspy Owcze w dalszym ciągu odławiałyby duże ilości śledzia, który jest w tym przypadku przyłowem, nawet jeśli śledź nie mógłby być wywożony do Unii. W związku z tym, w przypadku niewłączenia przywozu makreli do wprowadzanych środków, skuteczność zakazu przywozu śledzia byłaby zagrożona jako środek zapobiegania dalszym szkodom dla trwałości stada śledzia. Obszar występowania makreli pokrywa się z obszarem występowania śledzia do tego stopnia, że podczas połowów makreli na łowiskach będących pod kontrolą Wysp Owczych zawsze istnieje ryzyko połowu śledzi. Dlatego też możliwe jest, iż wszystkie makrele złowione pod kontrolą Wysp Owczych były złowione jednocześnie ze śledziem. W związku z tym, aby środki handlowe były skuteczne, powinny one obejmować zarówno śledzia, jak i makrelę.

               (24)

               Przy ocenie proporcjonalności środków, a w szczególności przy podejmowaniu decyzji o tym, czy restrykcje w handlu głównymi gatunkami poławianymi podczas połowów śledzia powinny ograniczać się do określonej kwoty lub czy należy całkowicie zakazać przywozu, Komisja zbadała, czy środki inne niż całkowity zakaz przywozu wszystkich produktów wytwarzanych ze śledzia lub makreli bądź je zawierających, można brać pod uwagę jako środki bardziej proporcjonalne. Oceniono trzy możliwości: (i) ilościowe ograniczenie wszystkich produktów, poprzez ograniczenie przywozu do tradycyjnej wymiany; (ii) całkowity zakaz dotyczący tylko ryb świeżych, mrożonych i konserw rybnych z wyłączeniem bardziej przetworzonych produktów, takich jak mączka rybna i olej rybny; oraz (iii) zakaz przywozu ograniczony do śledzia i produktów ze śledzia. Chociaż pierwsza z tych trzech opcji może być bardzo skuteczna, to ze względu na duże znaczenie wywozu mączki rybnej z Wysp Owczych do UE uważa się ją na tym etapie za zbyt uciążliwą, zwłaszcza z uwagi na to, że z jednej strony może to mieć wpływ na sektory gospodarki rybnej Wysp Owczych niezwiązane bezpośrednio z sektorem połowów pelagicznych oraz, z drugiej strony, spowoduje znaczne obciążenie administracyjne związane z analizą próbek mączki rybnej i oleju rybnego w specjalistycznych laboratoriach w celu określenia wchodzących w ich skład gatunków. Trzecią możliwość, jak wspomniano powyżej, uznaje się za nieskuteczną, ponieważ jej potencjalne konsekwencje gospodarcze mogą być łatwo zrównoważone wywozem makreli. Druga możliwość zapewnia zatem największą równowagę między środkami a ich pożądanymi skutkami i jest najmniej uciążliwym środkiem osiągnięcia zamierzonego skutku.

               (25)

               Przy ocenie proporcjonalności Komisja zbadała także, czy konieczne są inne środki niż ograniczenia przywozowe, a w szczególności ograniczenia dotyczące użytkowania portów. Ponieważ korzystanie z portów w celu tankowania, wyładunku, wymiany załóg, napraw i odpoczynku stanowi rutynowe i niezbędne działania związane z połowem śledzia, Komisja stwierdziła, że środki takie są również niezbędne i żaden z alternatywnych mniej restrykcyjnych środków nie uniemożliwi flotom z Wysp Owczych korzystania z obiektów w UE do celów prowadzenia niezrównoważonych połowów śledzia.

               (26)

               W wyniku oceny środowiskowych, handlowych, gospodarczych i społecznych efektów omawianych środków w perspektywie krótko- i długoterminowej, jak również obciążeń administracyjnych związanych z ich wdrożeniem, można stwierdzić, że środki te są uzasadnione i nie będą miały niedopuszczalnych skutków ani nie stworzą nadmiernych obciążeń. Skutki środowiskowe środków są pozytywne, ponieważ mają się one przyczynić się do zwiększenia trwałości zasobów śledzia. Ich skutki dla handlu będą umiarkowane, ponieważ – mimo iż można oczekiwać bezpośrednich skutków gospodarczych – w perspektywie średnioterminowej można znaleźć alternatywne mechanizmy wymiany i nie należy obawiać się niedoboru dostaw w UE. Skutki ekonomiczne i społeczne w perspektywie krótkoterminowej mają być umiarkowane, gdyż będą one powiązane ze skutkami handlowymi; jednak w perspektywie średnio- i długoterminowej, jeżeli środki osiągną zamierzone skutki, będą one niewątpliwie bardzo korzystne szczególnie dla pewnej liczby flot, których gospodarcza zależność od ryb pelagicznych jest wysoka. Obciążenia administracyjne spowodowane przez te środki będą stosunkowo niewielkie, jeżeli wziąć pod uwagę, że większość środków kontroli, obejmujących personel, niezbędnych do egzekwowania planowanych środków w państwach członkowskich już istnieje.

               (27)

               Ponadto Komisja zbadała zgodność omawianych środków z prawem międzynarodowym i stwierdziła, że odnoszą się one do ochrony wyczerpywalnych zasobów rybnych, a ich celem jest unikanie nadmiernej eksploatacji stada, ponieważ środki te mają za zadanie utrzymać stado śledzia atlantycko-skandynawskiego w bezpiecznych granicach biologicznych. Środki są wprowadzane w połączeniu z unijnymi środkami ochronnymi (art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1026/2012). W szczególności Unia zmniejszyła swoje połowy o 26 % zgodnie z zaleceniem Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) i w pełni przestrzega warunków i ograniczeń przewidzianych w długoterminowym planie zarządzania, który został uzgodniony i jest stosowany przez państwa nadbrzeżne od 1999 r., a ponownie został potwierdzony przez ICES w maju 2013 r. jako zgodny z podejściem przezornościowym i jako odpowiednie podejście w celu utrzymania zbiorów w bezpiecznych granicach biologicznych. Ponadto żadne potwierdzone dowody naukowe nie wskazują na to, że Wyspy Owcze powinny być uprawnione do wyższego udziału w połowach śledzia atlantycko-skandynawskiego; zatem właściwe byłoby zmniejszenie ich połowów zgodnie z zaleceniem ICES na 2013 r.

               (28)

               W związku z powyższym środki, które mają zostać przyjęte w pierwszej kolejności, powinny obejmować: a) zakaz przywozu śledzia i makreli z atlantycko-skandynawskich stad, jak również produktów rybołówstwa zawierających je lub wytworzonych z takich ryb; oraz b) ograniczenia w korzystaniu z unijnych portów przez statki poławiające stada śledzia atlantycko-skandynawskiego i makreli pod kontrolą Wysp Owczych oraz przez statki przewożące ryby lub produkty rybołówstwa pochodzące z tych połowów. Aby ułatwić egzekwowanie środków mających zastosowanie do statków prowadzących połowy odpowiednich stad śledzia i makreli lub przewożących ryby lub produkty rybołówstwa pochodzące z tych zasobów, należy przekazać państwom członkowskim wykazy tych statków. W celu ustalenia, czy śledzie lub makrele zostały złowione pod kontrolą Wysp Owczych, należy korzystać z systemu świadectw połowowych określonego w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (5).

               (29)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszym rozporządzeniu uznaje się Wyspy Owcze za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy stad śledzia atlantycko-skandynawskiego i ustanawia się środki w odniesieniu do Wysp Owczych w celu zapewnienia długoterminowej ochrony tych stad.
   Artykuł 2
   Zakres i cele
   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do połowów stad śledzia atlantycko-skandynawskiego prowadzonych pod kontrolą Wysp Owczych. Ma ono na celu zapewnienie długoterminowej trwałości stad śledzia atlantycko-skandynawskiego.
   Artykuł 3
   Definicje
   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               a)

               „stado śledzia atlantycko-skandynawskiego” oznacza stado śledzia (Clupea harengus) występującego na podobszarach ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) I, II, V, XII oraz XIV (6);

               b)

               „śledź atlantycko-skandynawski” oznacza rybę pochodzącą ze stada śledzia atlantycko-skandynawskiego;

               c)

               makrela jest rybą z gatunku Scomber scombrus, która została złowiona na obszarach zajmowanych przez śledzia atlantycko-skandynawskiego;

               d)

               „złowione pod kontrolą Wysp Owczych” oznacza ryby złowione przez statki pływające pod banderą Wysp Owczych lub statki pływające pod banderą innego państwa, które zostały upoważnione do połowów na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej Wysp Owczych lub zostały wyczarterowane przez przedsiębiorstwa z Wysp Owczych lub przez władze Wysp Owczych.

         Artykuł 4
   Identyfikacja
   Wyspy Owcze uznaje się za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy zasobów śledzia atlantycko-skandynawskiego.
   Artykuł 5
   Środki
   1.   Zakazuje się wprowadzania na terytorium Unii, w tym w celu przeładunku w portach, ryb lub produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku, które składają się ze śledzia atlantycko-skandynawskiego lub makreli złowionych pod kontrolą Wysp Owczych, są z wytworzone z tych ryb lub je zawierają.
   2.   Wykorzystywanie unijnych portów przez statki pływające pod banderą Wysp Owczych, które poławiają śledzia atlantycko-skandynawskiego lub makrelę i przez statki przewożące ryby lub produkty rybołówstwa wytworzone ze śledzia atlantycko-skandynawskiego i makreli złowione przez statki pływające pod banderą tego państwa albo przez statki upoważnione przez nie, a pływające pod inną banderą, jest zabronione. Zakaz ten nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej lub niebezpieczeństwa w znaczeniu art. 18 Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morskim, gdy dotyczy to usług absolutnie koniecznych do zaradzenia danej sytuacji.
   Artykuł 6
   Wykonanie
   1.   Właściwe organy państw członkowskich korzystają z systemu świadectw połowowych określonego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 w celu identyfikacji każdego produktu objętego zakazem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia.
   2.   Aby ułatwić wprowadzenie zakazu ustanowionego w art. 5 ust. 2, państwa członkowskie otrzymują orientacyjne wykazy statków, które, według wiarygodnych źródeł danych, prowadziły lub prowadzą obecnie połowy śledzia atlantycko-skandynawskiego lub makreli pod kontrolą Wysp Owczych.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 34.

      (2)  http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2012/2012/her-noss.pdf

      (3)  http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2013/Special%20requests/NEAFC%20NSS%20herring%20MP.pdf

      (4)  Decyzja C(2013)2853 z 17.5.2013.

      (5)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

      (6)  Jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz ryb i produktów rybołówstwa, których wprowadzenie na terytorium Unii jest zabronione

                  Gatunek

                  Produkty (nomenklatura systemu zharmonizowanego (HS))

                  Śledź (Clupea harengus)

                  ex 0302 41
                  ex 0302 90
                  ex 0303 51
                  ex 0303 90 90
                  ex 0304 59 50
                  ex 0304 86
                  ex 0304 99 23
                  ex 0305 42
                  ex 0305 59 30
                  ex 0305 61
                  ex 0305 72
                  ex 0305 79
                  ex 1604 12
                  ex 1604 20 90

                  Makrela (Scomber scombrus)

                  ex 0302 44
                  ex 0303 54
                  ex 0304 49 90
                  ex 0304 89 49
                  ex 0304 99 99
                  ex 0305 49 30
                  ex 1604 15
                  ex 1604 20 50


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1160/2012 z dnia 7 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wzoru świadectwa weterynaryjnego dla bydła domowego przeznaczonego do tranzytu z Obwodu Kaliningradzkiego do innych regionów Rosji przez terytorium Litwy  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 336/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1160/2012
   z dnia 7 grudnia 2012 r.
   zmieniające rozporządzenie (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wzoru świadectwa weterynaryjnego dla bydła domowego przeznaczonego do tranzytu z Obwodu Kaliningradzkiego do innych regionów Rosji przez terytorium Litwy
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych zwierząt kopytnych, zmieniającą dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylającą dyrektywę 72/462/EWG (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1 akapit pierwszy, art. 7 lit. e) oraz art. 13 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dyrektywie 2004/68/WE ustanowiono warunki zdrowia zwierząt regulujące tranzyt przez terytorium Unii żywych zwierząt kopytnych. Stanowi ona, że mogą być ustanawiane szczególne przepisy, zawierające wzory świadectw weterynaryjnych, w odniesieniu do tranzytu przez obszar Unii żywych zwierząt kopytnych z dopuszczonych państw trzecich, pod warunkiem że zwierzęta te są przedmiotem tranzytu przez obszar Unii na podstawie urzędowego weterynaryjnego zezwolenia i nadzoru, bez postojów na obszarze Unii innych niż te niezbędne dla celów dobrostanu zwierząt.

               (2)

               W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiającym wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (2) określono wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych w odniesieniu do wprowadzania do Unii niektórych przesyłek zawierających żywe zwierzęta, w tym kopytne. W załączniku I do tego rozporządzenia zamieszczono wykaz państw trzecich, ich terytoriów lub części, z których takie przesyłki mogą być wprowadzane na obszar Unii, łącznie z wzorami świadectw weterynaryjnych, które muszą tym przesyłkom towarzyszyć.

               (3)

               Wśród wymogów dotyczących tranzytu żywego bydła do hodowli i produkcji z Obwodu Kaliningradzkiego przez terytorium Litwy do innych regionów Rosji znajduje się obecnie obowiązek zaświadczenia, że przed przemieszczeniem zwierzęta przebywały na terytorium Kaliningradu od urodzenia lub przez co najmniej sześć miesięcy przed datą wysyłki przez terytorium Unii oraz że w ciągu ostatnich 30 dni nie miały kontaktu z przywożonymi zwierzętami parzystokopytnymi.

               (4)

               Rosja zwróciła się z wnioskiem o zmianę tych wymogów w celu zezwolenia na tranzyt przez terytorium Litwy żywego bydła do hodowli i produkcji pochodzącego z Unii, które zostało wprowadzone na teren Obwodu Kaliningradzkiego, bez wymogu trzymania zwierząt w tym obwodzie przez minimalny okres.

               (5)

               Biorąc pod uwagę korzystną sytuację w Unii w zakresie zdrowia zwierząt, należy ustanowić alternatywny wymóg dotyczący świadectwa w przypadku tranzytu takich zwierząt z Kaliningradu przez terytorium Litwy do innych części terytorium Rosji z wykorzystaniem transportu drogowego. Aby jednak zabezpieczyć status zdrowia zwierząt w Unii, należy zezwolić na taki tranzyt jedynie, gdy dostarczone zostanie stosowne zaświadczenie, iż po wprowadzeniu do Kaliningradu zwierzęta te przebywały w obiektach, w których trzymano jedynie zwierzęta pochodzące z Unii.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić wzór świadectwa weterynaryjnego „BOV–X-TRANSIT-RU” określony w części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.

               (7)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 206/2010.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wzór świadectwa weterynaryjnego BOV–X-TRANSIT-RU zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 321.

      (2)  Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         „Wzór BOV–X-TRANSIT-RU


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 445/2013 z dnia 14 maja 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie hydroksyanalogu selenometioniny jako dodatku paszowego w żywieniu zwierząt wszystkich gatunków  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 130/21

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 445/2013
   z dnia 14 maja 2013 r.
   dotyczące zezwolenia na stosowanie hydroksyanalogu selenometioniny jako dodatku paszowego w żywieniu zwierząt wszystkich gatunków
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie hydroksyanalogu selenometioniny. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

               (3)

               Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie hydroksyanalogu selenometioniny, związku organicznego selenu, jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”.

               (4)

               Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 11 grudnia 2012 r. (2), że w proponowanych warunkach stosowania hydroksyanalog selenometioniny nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i zdrowie ludzi ani na środowisko, a jego stosowanie może stanowić efektywne źródło selenu dla wszystkich gatunków zwierząt. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

               (5)

               Ocena hydroksyanalogu selenometioniny dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (6)

               Urząd stwierdził, że ograniczenie suplementacji organicznym selenem należy stosować do już dozwolonych związków organicznych selenu, drożdży wzbogaconych selenem oraz do hydroksyanalogu selenometioniny. W związku z tym, jeśli do paszy dodane są również nieorganiczne związki selenu, suplementacja selenem organicznym nie powinna przekraczać 0,2 mg na kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

      (2)  Dziennik EFSA 2013; 11(1):3046.

      ZAŁĄCZNIK

                  Numer identyfikacyjny dodatku

                  Nazwa posiadacza zezwolenia

                  Dodatek

                  Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                  Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                  Maksymalny wiek

                  Minimalna zawartość

                  Maksymalna zawartość

                  Inne przepisy

                  Data ważności zezwolenia

                  Zawartość pierwiastka (Se) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                     Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych

                  3b814

                  —

                  Hydroksyanalog selenometioniny

                                 Charakterystyka dodatku

                                          Stała i ciekła mieszanina hydroksyanalogu selenometioniny

                                          Zawartość selenu: 18 000 do 24 000 mg Se/kg

                                          Selen organiczny > 99 % całkowitej zawartości Se

                                          Hydroksyanalog selenometioniny > 98 % całkowitej zawartości Se

                                          Mieszanina stała: 5 % hydroksyanalogu selenometioniny i 95 % nośnika

                                          Mieszanina ciekła: 5 % hydroksyanalogu selenometioniny i 95 % wody destylowanej

                                 Charakterystyka substancji czynnej

                                          Selen organiczny z hydroksyanalogu selenometioniny (kwas R,S-2-hydroksy-4-metyloselenobutanowy)

                                          Wzór chemiczny: C5H10O3Se

                                          Numer CAS 873660-49-2

                                 Metoda analityczna
                                  (1)

                                          W celu oznaczenia hydroksyanalogu metioniny w dodatku paszowym:

                                                      —

                                                      wysokosprawna chromatografia cieczowa w połączeniu z detekcją UV na poziomie 220 nm (HPLC-UV)

                                          W celu oznaczenia całkowitej zawartości selenu w dodatku paszowym:

                                                      —

                                                      spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie (ICPMS) po mineralizacji ciśnieniowo-mikrofalowej z wykorzystaniem HNO3/H2O2, lub

                                                      —

                                                      atomowa spektrometria emisyjna z indukcyjnie sprzężoną plazmą (ICPAES) po uprzedniej mineralizacji z wykorzystaniem HNO3/HCl

                                          W celu oznaczenia całkowitej zawartości selenu w premiksach i paszy:

                                                      —

                                                      atomowa spektrometria absorpcyjna z generowaniem wodorków (HGAAS) po uprzedniej mineralizacji ciśnieniowo-mikrofalowej z wykorzystaniem HNO3/H2O2 (EN 16159:2012)

                  Wszystkie gatunki

                  —

                  0,50 (ogółem)

                              1.

                              Dodatek jest wprowadzany do pasz w postaci premiksu.

                              2.

                              Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

                              3.

                              Maksymalny poziom suplementacji selenem organicznym:
                              0,20 mg Se/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %.

                  4 czerwca 2023 r.

         (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/authorisation/evaluation_reports/Pages/index.aspx.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1507 z dnia 9 września 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1371/2013 rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz wysyłany między innymi z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii

text:
               10.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 236/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1507
   z dnia 9 września 2015 r.
   zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1371/2013 rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz wysyłany między innymi z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3 i art. 13 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 (2) Rada nałożyła rezydualne cło antydumpingowe w wysokości 62,9 % na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

               (2)

               W następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków, rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1371/2013 (3), środki, o których mowa powyżej, zostały rozszerzone na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych między innymi z Indii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii („rozszerzone środki”).

         B.   WNIOSEK O DOKONANIE PRZEGLĄDU

               (3)

               Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała następnie wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (4)

               Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwo Pyrotek India Pvt. Ltd. („wnioskodawca”), będące producentem eksportującym niektóre rodzaje tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z Indii („państwo, którego dotyczy postępowanie”) i ograniczał się do możliwości otrzymania zwolnienia z rozszerzonych środków.

               (5)

               Komisja zbadała dowody dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia dochodzenia zgodnie z art. 11 ust. 3 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Komisja wszczęła dochodzenie w dniu 23 września 2014 r., publikując zawiadomienie o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4).

         C.   PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM

               (6)

               Produktem objętym niniejszym przeglądem są tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm zarówno pod względem długości, jak i szerokości, oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej lub wysyłane z Indii, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Indii („produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodami CN ex 7019 51 00 i ex 7019 59 00.

         D.   DOCHODZENIE

   a)   Okres objęty dochodzeniem

               (7)

               Dochodzenie objęło okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 30 czerwca 2014 r., przy czym okres sprawozdawczy obejmował okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.

               (8)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła Pyrotek i przedstawicieli Indii o wszczęciu przeglądu. Zainteresowane strony wezwano do przedstawienia ich opinii i poinformowano je o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie. Nie otrzymano żadnego takiego wniosku.

               (9)

               Komisja wysłała przedsiębiorstwu Pyrotek kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w przewidzianym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje niezbędne do celów przeprowadzenia przeglądu. Przeprowadzono wizytę weryfikacyjną na terenie zakładów Pyrotek w Chennai i w Punie (Indie).

         b)   Wnioskodawca

               (10)

               Wnioskodawca jest indyjską spółką zależną wielonarodowej grupy Pyrotek z siedzibą w USA. Grupa Pyrotek jest dostawcą różnego rodzaju materiałów i narzędzi dla przemysłu metalurgicznego i aluminiowego.

               (11)

               Wnioskodawca produkuje w szczególności produkt objęty przeglądem w swoim zakładzie w Chennai w Indiach i sprzedaje go powiązanym przedsiębiorstwom w Unii. W większości przypadków przedsiębiorstwa powiązane w Unii dalej przetwarzają produkt objęty przeglądem i sprzedają przetworzony produkt odbiorcom końcowym.

         c)   Ustalenia wynikające z dochodzenia

               (12)

               Dochodzenie wykazało, że wnioskodawca rozpoczął produkcję produktu objętego przeglądem w sierpniu 2011 r., i potwierdziło, że był on zdolny do produkcji całkowitej ilości, jaką wywiózł do Unii od początku okresu objętego dochodzeniem prowadzącym do nałożenia środków rozszerzonych. W szczególności ustalono, że wielkość sprzedaży była zgodna ze zdolnościami produkcyjnymi oraz zakupem surowca (przędzy).

               (13)

               Dochodzenie wykazało również, że wnioskodawca nie jest powiązany z żadnym z producentów eksportujących podlegających obowiązującym środkom.

               (14)

               W toku dochodzenia potwierdzono również, że wnioskodawca nie był zaangażowany w praktyki związane z obchodzeniem środków określone w art. 13 rozporządzenia podstawowego.

               (15)

               W szczególności badanie wykazało, że mimo iż znaczna ilość surowców (w szczególności przędzy) nabywana jest z Chińskiej Republiki Ludowej, nie można jednak tego uznać za działalność montażową, zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

               (16)

               W świetle powyższych ustaleń Komisja ustaliła, iż wnioskodawca jest rzeczywistym producentem produktu objętego przeglądem i dlatego powinien zostać zwolniony z rozszerzonych środków.

         E.   PROCEDURA

               (17)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1371/2013 zostaje zastąpiony tekstem w brzmieniu:

      „1.   Ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec »wszystkich pozostałych przedsiębiorstw« nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 791/2011 na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, wysyłanych z Indii i Indonezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii i Indonezji, obecnie objętych kodami CN ex 7019 51 00 i ex 7019 59 00 (kody TARIC 7019510014, 7019510015, 7019590014 i 7019590015), z wyjątkiem takich tkanin produkowanych przez przedsiębiorstwo Montex Glass Fibre Industries Pvt.Ltd. (dodatkowy kod TARIC: B942) i przez przedsiębiorstwo Pyrotek India Pvt. Ltd. (dodatkowy kod TARIC: C051).
      2.   Stosowanie zwolnienia przyznanego przedsiębiorstwom Montex Glass Fibre Industries Pvt. Ltd i Pyrotek India Pvt. Ltd. jest uzależnione od przedstawienia organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosuje się cło antydumpingowe nałożone przepisami ust. 1”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 9 września 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 204 z 9.8.2011, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1371/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Indii i Indonezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii i Indonezji (Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 20).

      (4)  Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i rozszerzonych na przywóz z Indii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indii (Dz.U. C 330 z 23.9.2014, s. 8).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 497/2011 z dnia 18 maja 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/11

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 497/2011
   z dnia 18 maja 2011 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

               (5)

               Komitet Kodeksu Celnego nie wydał opinii w terminie określonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                              1.

                              Aromatyzowany płyn o konsystencji syropu o następującym składzie (% masy):

                                          Woda

                                          65,13

                                          Cukier trzcinowy

                                          28,47

                                          Sok z limonek

                                          3,18

                                          Kwas cytrynowy

                                          1,49

                                          Sok cytrynowy

                                          1,18

                                          Aromat

                                          0,46

                                          Barwnik

                                          0,0003

                                          Substancje pomocnicze

                                    Po rozcieńczeniu wodą lub alkoholem preparat jest gotowy do picia jako koktajl.

                  2106 90 59

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 2106, 2106 90 i 2106 90 59.
                  Wyklucza się klasyfikację do działu 22 jako napoju, ponieważ produkt jako taki nie nadaje się do picia.
                  Ze względu na swój skład produkt ten, zawierający środki aromatyzujące i barwiące, należy klasyfikować jako aromatyzowany syrop cukrowy objęty kodem CN 2106 90 59.
                  Zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 2106, pkt 12.

                              2.

                              Aromatyzowany płyn o konsystencji syropu o następującym składzie (% masy):

                                          Woda

                                          51,27

                                          Cukier trzcinowy

                                          28,40

                                          Sok malinowy

                                          10,60

                                          Przecier malinowy

                                          8,20

                                          Aromat

                                          0,18

                                          Barwnik

                                          0,02

                                          Substancje pomocnicze

                                    Po rozcieńczeniu wodą lub alkoholem preparat jest gotowy do picia jako koktajl.

                  2106 90 98

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 2106, 2106 90 i 2106 90 98.
                  Wyklucza się klasyfikację do działu 22 jako napoju, ponieważ produkt jako taki nie nadaje się do picia.
                  Ze względu na swój skład produkt ten, zawierający wyższą zawartość soku owocowego i przecieru owocowego, jest bardziej złożony niż aromatyzowane syropy cukrowe objęte kodem CN 2106 90 59.
                  Produkt ten należy zatem klasyfikować do kodu CN 2106 90 98 jako preparat do produkcji napojów. Zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 2106, pkt 12.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 679/2012 z dnia 24 lipca 2012 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Squacquerone di Romagna (ChNP)]

text:
               25.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 679/2012
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Squacquerone di Romagna (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Squacquerone di Romagna” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2).

               (2)

               Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

      (2)  Dz.U. C 304 z 15.10.2011, s. 19.

      ZAŁĄCZNIK
      Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

         Klasa 1.3   Sery

      WŁOCHY
      Squacquerone di Romagna (ChNP)


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1299 z dnia 28 lipca 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               29.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 199/24

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1299
   z dnia 28 lipca 2015 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  160,9

                  MK

                  26,3

                  ZZ

                  93,6

                  0709 93 10

                  TR

                  118,4

                  ZZ

                  118,4

                  0805 50 10

                  AR

                  121,6

                  UY

                  142,0

                  ZA

                  129,0

                  ZZ

                  130,9

                  0806 10 10

                  EG

                  280,5

                  MA

                  227,1

                  TN

                  185,1

                  TR

                  158,2

                  US

                  286,0

                  ZA

                  115,6

                  ZZ

                  208,8

                  0808 10 80

                  AR

                  127,0

                  BR

                  94,6

                  CL

                  136,4

                  NZ

                  132,6

                  US

                  116,2

                  UY

                  170,5

                  ZA

                  129,6

                  ZZ

                  129,6

                  0808 30 90

                  AR

                  255,7

                  CL

                  196,1

                  NZ

                  153,0

                  ZA

                  128,8

                  ZZ

                  183,4

                  0809 10 00

                  TR

                  233,0

                  ZZ

                  233,0

                  0809 29 00

                  TR

                  246,2

                  US

                  487,6

                  ZZ

                  366,9

                  0809 30 10, 0809 30 90

                  MK

                  70,6

                  TR

                  176,8

                  ZZ

                  123,7

                  0809 40 05

                  BA

                  57,2

                  IL

                  124,7

                  XS

                  66,1

                  ZZ

                  82,7

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 111/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
               7.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 38/16

      ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 111/2014
   z dnia 4 lutego 2014 r.
   dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

               (2)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

               (3)

               Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

               (4)

               Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez osobę, której udzielono tej informacji, przez pewien okres, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (2). Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
   Artykuł 2
   Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 przez okres trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2014 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Opis towarów

                  Klasyfikacja
                  (kod CN)

                  Uzasadnienie

                  (1)

                  (2)

                  (3)

                  Urządzenie łączące w sobie kolorowy monitor z wyświetlaczem typu ciekłokrystalicznego (LCD) i powierzchnią wrażliwą na dotyk (tak zwany „monitor z ekranem dotykowym”), o wymiarze przekątnej ekranu w przybliżeniu 38 cm (15 cali), posiadające:

                              —

                              natywną rozdzielczość 1 024 × 768 pikseli,

                              —

                              obsługiwane rozdzielczości 640 × 350 pikseli, 720 × 400 pikseli, 640 × 480 pikseli, 800 × 600 pikseli oraz 1 024 × 768 pikseli,

                              —

                              format obrazu 4:3,

                              —

                              rozmiar piksela 0,297 mm,

                              —

                              jasność 250 cd/m2,

                              —

                              poziomy kąt widoczności 120° i pionowy kąt widoczności 100°,

                              —

                              czas reakcji 17 ms,

                              —

                              kontrast 400:1,

                              —

                              przyciski zasilania i regulacji.

                        Wyposażone jest ono w następujące interfejsy:

                              —

                              D-Sub,

                              —

                              USB i RS-232 do podłączania powierzchni wrażliwej na dotyk do maszyny do automatycznego przetwarzania danych (ADP).

                        Ma ono podstawę z mechanizmem obrotowo-uchylnym i powierzchnię przeciwodblaskową.
                  Monitor przedstawiany jest do stosowania, na przykład w punktach sprzedaży/terminalach informacyjnych dla klientów. Powierzchnia wrażliwa na dotyk umożliwia użytkownikom wprowadzanie danych do tych terminali. Monitor jest zdolny do wyświetlania sygnałów z maszyn ADP.

                  8528 51 00

                  Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 3 do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8528 i 8528 51 00.
                  Urządzenie jest maszyną złożoną wykonującą funkcje urządzenia wejściowego X-Y, objętego pozycją 8471 i monitora, objętego pozycją 8528. Oprócz wyświetlania informacji, urządzenie umożliwia użytkownikowi wprowadzanie danych. Ze względu na konstrukcję, koncepcję i obiektywne cechy urządzenia, a mianowicie zdolność monitora do wykonywania swojej funkcji niezależnie od urządzenia wejściowego, funkcja wyświetlania stanowi podstawową funkcję urządzenia w rozumieniu uwagi 3 do sekcji XVI. Ze względu na jego obiektywne cechy charakterystyczne, takie jak format obrazu, rozmiar piksela odpowiedni do długotrwałe oglądania z bliskiej odległości, jasność, interfejsy stosowane powszechnie w systemach ADP, mechanizm obrotowo-uchylny oraz powierzchnię przeciwodblaskową, monitor uważa się za monitor w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemie ADP objętym pozycją 8471.
                  Urządzenie należy zatem klasyfikować do kodu CN 8528 51 00 jako pozostałe monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemie do automatycznego przetwarzania danych objętym pozycją 8471.