title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1494 z dnia 8 października 2018 r. zmieniające po raz 291. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

text:
                  8.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 252/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1494
         z dnia 8 października 2018 r.
         zmieniające po raz 291. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

                     (2)

                     Dnia 4 października 2018 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

                     (3)

                     W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 8 października 2018 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącego,

                  Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

            (1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się wpis w brzmieniu:

               „Jama'a Nusrat ul-Islam wa al-Muslimin (JNIM). Data wskazania, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 4.10.2018.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1506 z dnia 10 października 2018 r. w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego we Włoszech

text:
                  11.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 255/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1506
         z dnia 10 października 2018 r.
         w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego we Włoszech
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 220 ust. 1 lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Między dniem 30 kwietnia 2016 r. a dniem 28 września 2017 r. Włochy potwierdziły i zgłosiły 43 przypadki wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypów H5 i H7. Do dotkniętych gatunków należą: kaczki, indyki, perliczki oraz pisklęta, kurczęta, młode kury i kury nioski Gallus domesticus.

                     (2)

                     Włochy niezwłocznie i skutecznie wprowadziły wszelkie niezbędne środki w zakresie stanu zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne wymagane zgodnie z dyrektywą Rady 2005/94/WE (2).

                     (3)

                     W szczególności Włochy wprowadziły środki kontroli, monitorowania i zapobiegania oraz ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone („obszary objęte ograniczeniami”) zgodnie z decyzjami wykonawczymi Komisji (UE) 2016/697 (3), (UE) 2017/155 (4), (UE) 2017/247 (5) (UE) 2017/263 (6), (UE) 2017/417 (7), (UE) 2017/554 (8), (UE) 2017/696 (9), (UE) 2017/780 (10), (UE) 2017/977 (11), (UE) 2017/1397 (12), (UE) 2017/1415 (13), (UE) 2017/1484 (14), (UE) 2017/1519 (15) i (UE) 2017/1593 (16).

                     (4)

                     Włochy poinformowały Komisję, że niezbędne środki w zakresie zdrowia i środki weterynaryjne zastosowane w celu powstrzymania i zwalczenia choroby miały negatywne skutki dla bardzo wielu podmiotów i że podmioty te poniosły straty w dochodach, które nie kwalifikują się do wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (17).

                     (5)

                     W dniu 9 marca 2018 r. Komisja otrzymała od władz Włoch formalny wniosek o częściowe sfinansowanie niektórych środków nadzwyczajnych na podstawie art. 220 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przypadków potwierdzonych między dniem 30 kwietnia 2016 r. a dniem 28 września 2017 r. W dniach 1 czerwca 2018 r., 14 czerwca 2018 r., 22 czerwca 2018 r. i 11 lipca 2018 r. władze włoskie wyjaśniły i udokumentowały swój wniosek.

                     (6)

                     W wyniku zastosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych, o których mowa w motywie 3 przedłużono okresy likwidacji w gospodarstwach, zabroniono umieszczania ptactwa i ograniczono przemieszczanie w gospodarstwach utrzymujących wszelkiego rodzaju drób położonych na obszarach objętych ograniczeniami, ustanowionych w następstwie pojawienia się ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 i H7. Dotyczy to następujących gatunków: kaczki, indyki, perliczki oraz pisklęta, kurczęta, młode kury i kury nioski Gallus domesticus. Doprowadziło to do strat w produkcji jaj wylęgowych, jaj spożywczych i mięsa drobiowego w tych gospodarstwach. Należy zatem zrekompensować straty wynikłe na skutek zniszczenia, przetworzenia lub zaszeregowania do niższej kategorii jaj, a także na skutek niewyprodukowania zwierząt, ich dłuższego chowu lub eliminacji.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 220 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Unia jest zobowiązana do zapewnienia częściowego finansowania nadzwyczajnych środków wspierania rynku odpowiadającego 50 % wydatków poniesionych przez Włochy. Komisja powinna ustalić maksymalne ilości kwalifikujące się do finansowania w odniesieniu do każdego nadzwyczajnego środka wspierania rynku po rozpatrzeniu wniosku odnoszącego się do przypadków potwierdzonych między dniem 30 kwietnia 2016 r. a dniem 28 września 2017 r. przedłożonego przez Włochy.

                     (8)

                     Aby uniknąć ryzyka nadmiernej rekompensaty, kwota ryczałtowa częściowego finansowania powinna opierać się na badaniach technicznych i ekonomicznych lub dokumentach księgowych oraz powinna być ustalona na odpowiednim poziomie dla każdego zwierzęcia i produktu w zależności od kategorii.

                     (9)

                     W celu uniknięcia ryzyka podwójnego finansowania poniesione straty nie mogą być stratami już zrekompensowanymi w ramach pomocy państwa lub ubezpieczenia, a częściowe finansowanie przez Unię na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno być ograniczone do kwalifikujących się zwierząt i produktów, w odniesieniu do których nie otrzymano wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

                     (10)

                     Zakres i czas obowiązywania nadzwyczajnych środków wspierania rynku przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu należy ograniczyć do tego, co jest absolutnie niezbędne do wsparcia rynku. W szczególności nadzwyczajne środki wspierania rynku powinny mieć zastosowanie wyłącznie do produkcji mięsa drobiowego i jaj w gospodarstwach położonych w obszarach objętych ograniczeniami i w okresie obowiązywania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych ustanowionych w przepisach Unii i Włoch w odniesieniu do 43 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków, potwierdzonych między dniem 30 kwietnia 2016 r. a dniem 28 września 2017 r., oraz do odpowiednich obszarów objętych ograniczeniami.

                     (11)

                     W celu zapewnienia elastyczności w przypadku różnicy między liczbą zwierząt lub jaj kwalifikujących się do rekompensaty a maksymalnymi wartościami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, które oparto na szacunkach, w granicach określonych limitów rekompensata może zostać dostosowana, o ile przestrzegana jest maksymalna kwota wydatków współfinansowanych przez Unię.

                     (12)

                     W celu zapewnienia należytego zarządzania budżetem na te nadzwyczajne środki wspierania rynku jedynie płatności dokonane przez Włochy na rzecz beneficjentów najpóźniej do dnia 30 września 2019 r. powinny kwalifikować się do częściowego finansowania przez Unię. Nie stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (18).

                     (13)

                     Aby zagwarantować kwalifikowalność i prawidłowość płatności, Włochy powinny przeprowadzić kontrole ex ante.

                     (14)

                     Aby umożliwić Unii przeprowadzenie kontroli finansowej, Włochy powinny przekazać Komisji rozliczenie płatności.

                     (15)

                     W celu zapewnienia natychmiastowego wdrożenia przez Włochy środków określonych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

                     (16)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 50 % wydatków poniesionych przez Włochy w celu wsparcia rynku jaj wylęgowych, jaj spożywczych i mięsa drobiowego poważnie dotkniętego wystąpieniem 43 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 i H7, które zostały wykryte i zgłoszone przez Włochy między dniem 30 kwietnia 2016 r. a dniem 28 września 2017 r.

            Artykuł 2
            Wydatki poniesione przez Włochy kwalifikują się do częściowego finansowania przez Unię jedynie:

                        a)

                        w okresie stosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych, o których mowa w przepisach Unii i Włoch wymienionych w załączniku, oraz w okresie ustanowionym w art. 1; oraz

                        b)

                        w odniesieniu do tych gospodarstw drobiarskich, w których zastosowano środki w zakresie stanu zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne, i które znajdują się na obszarach, o których mowa w przepisach Unii i Włoch wymienionych w załączniku („obszarach objętych ograniczeniami”); oraz

                        c)

                        jeśli zostały wypłacone beneficjentowi przez Włochy najpóźniej do dnia 30 września 2019 r. Art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 nie ma zastosowania; oraz

                        d)

                        jeżeli w okresie, o którym mowa w lit. a), na zwierzę lub produkt nie przyznano żadnej rekompensaty z tytułu pomocy państwa ani ubezpieczenia, i w odniesieniu do którego nie otrzymano wkładu finansowego Unii na mocy rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

            Artykuł 3

               1.   Maksymalny poziom częściowego finansowania przez Unię wynosi 11,1 mln EUR, w następującym rozbiciu:

                           a)

                           za straty w produkcji mięsa drobiowego na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe:

                                       (i)

                                       0,11 EUR za zniszczone jajo wylęgowe objęte kodem CN 0407 11 00 do maksymalnie 2 320 318 jaj;

                                       (ii)

                                       0,07895 EUR za jajo wylęgowe objęte kodem CN 0407 11 00 przetworzone na produkty jajeczne do maksymalnie 2 935 380 jaj;

                                       (iii)

                                       0,057 EUR za jajo wylęgowe objęte kodem CN 0407 11 00 przeklasyfikowane na karmę dla zwierząt domowych do maksymalnie 190 000 jaj;

                                       (iv)

                                       0,019 EUR za jajo z chowu klatkowego objęte kodem CN 0407 11 00 przetworzone na produkty jajeczne do maksymalnie 5 788 593 jaj;

                                       (v)

                                       0,02375 EUR za jajo z chowu ściółkowego objęte kodem CN 0407 11 00 przetworzone na produkty jajeczne do maksymalnie 37 903 308 jaj;

                                       (vi)

                                       0,085 EUR za tydzień za samicę indyka rzeźnego objętą kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 1 342 757 zwierząt;

                                       (vii)

                                       0,129 EUR za tydzień za samca indyka rzeźnego objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 2 397 112 zwierząt;

                                       (viii)

                                       0,045 EUR za tydzień za perliczkę objętą kodem CN 0105 99 50 do maksymalnie 194 548 zwierząt;

                                       (ix)

                                       0,045 EUR za tydzień za kurczę rzeźne objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 27 626 088 zwierząt;

                                       (x)

                                       0,12385 EUR za tydzień za kaczkę rzeźną objętą kodem CN 0105 99 10 do maksymalnie 41 302 zwierząt;

                                       (xi)

                                       0,085 EUR za tydzień za kurę nioskę z chowu klatkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 176 000 zwierząt;

                                       (xii)

                                       0,1065 EUR za tydzień za kurę nioskę z chowu ściółkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 932 625 zwierząt;

                                       (xiii)

                                       0,04 EUR za tydzień za młodą kurę z chowu ściółkowego objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 414 900 zwierząt;

                           b)

                           za straty związane z dłuższym okresem chowu w związku z zakazem transferu w obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                                       (i)

                                       0,115 EUR za tydzień za standardową młodą kurę objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 400 553 zwierząt;

                                       (ii)

                                       0,0995 EUR za tydzień za standardowe kurczę objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 754 942 zwierząt;

                                       (iii)

                                       0,0995 EUR za tydzień za perliczkę objętą kodem CN 0105 99 50 do maksymalnie 1 277 zwierząt;

                                       (iv)

                                       0,46 EUR za tydzień za standardowego indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 12 662 zwierząt;

                                       (v)

                                       8,46 EUR za tydzień za ponadwymiarowego indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 12 662 zwierząt;

                                       (vi)

                                       0,2618 EUR za tydzień za kaczkę rzeźną objętą kodem CN 0105 99 10 do maksymalnie 7 700 zwierząt;

                           c)

                           za ubój drobiu na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                                       (i)

                                       0,5183 EUR za samicę indyka objętą kodem CN 0105 12 00 do maksymalnie 144 580 zwierząt;

                                       (ii)

                                       1,03 EUR za samca indyka objętego kodem CN 0105 12 00 do maksymalnie 186 080 zwierząt;

                                       (iii)

                                       0,18375 EUR za kurczę objęte kodem CN 0105 11 19 do maksymalnie 37 000 zwierząt;

                                       (iv)

                                       0,20875 EUR za wiejskie kurczę objęte kodem CN 0105 11 19 do maksymalnie 779 519 zwierząt,

                           d)

                           za straty w produkcji zwierząt hodowlanych na obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe za zwierzę:

                                       (i)

                                       0,1815 EUR za kurczę rzeźne objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 853 692 zwierząt;

                                       (ii)

                                       1,2225 EUR za indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 48 050 zwierząt.

               2.   W przypadku gdy liczba zwierząt lub jaj kwalifikujących się do rekompensaty przekracza maksymalną liczbę zwierząt lub jaj określoną w poszczególnych pozycjach ust. 1, wydatki kwalifikujące się do częściowego finansowania przez Unię mogą zostać dostosowane dla poszczególnych pozycji, pod warunkiem że łączna kwota dostosowań wyniesie mniej niż 10 % maksymalnego poziomu wydatków częściowo finansowanych przez Unię, o których mowa w ust. 1.

            Artykuł 4
            Włochy przeprowadzą kontrole administracyjne i fizyczne zgodnie z art. 58 i 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (19).
            W szczególności Włochy sprawdzą:

                        a)

                        kwalifikowalność wnioskodawcy składającego wniosek o przyznanie wsparcia;

                        b)

                        w odniesieniu do każdego kwalifikującego się wnioskodawcy: kwalifikowalność, ilość i wartość faktycznie poniesionych strat w produkcji;

                        c)

                        czy żaden z kwalifikujących się wnioskodawców nie otrzymał finansowania z innych źródeł w celu zrekompensowania strat, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia.

                  W odniesieniu do kwalifikujących się wnioskodawców, w przypadku których kontrole administracyjne są zakończone, pomoc może zostać wypłacona, nie czekając na przeprowadzenie wszystkich kontroli, zwłaszcza tych dotyczących wnioskodawców wybranych do kontroli na miejscu.
            W przypadkach, w których kwalifikowalność wnioskodawcy nie została potwierdzona, pomoc zostaje odzyskana i stosuje się sankcje.

            Artykuł 5
            Włochy przekazują Komisji rozliczenie płatności.

            Artykuł 6
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 10 października 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

            (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/697 z dnia 4 maja 2016 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 we Włoszech (Dz.U. L 120 z 5.5.2016, s. 35).

            (4)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/155 z dnia 26 stycznia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2016/2122 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 23 z 28.1.2017, s. 25).

            (5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 36 z 11.2.2017, s. 62).

            (6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/263 z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie środków zmniejszających ryzyko i wzmocnionych środków bezpieczeństwa biologicznego oraz systemów wczesnego wykrywania w związku z ryzykiem stwarzanym przez dzikie ptactwo w odniesieniu do przenoszenia wirusów wysoce zjadliwej grypy ptaków na drób (Dz.U. L 39 z 16.2.2017, s. 6).

            (7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/417 z dnia 7 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 63 z 9.3.2017, s. 177).

            (8)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/554 z dnia 23 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 79 z 24.3.2017, s. 15).

            (9)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/696 z dnia 11 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 101 z 12.4.2017, s. 80).

            (10)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/780 z dnia 3 maja 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 30).

            (11)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/977 z dnia 8 czerwca 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 155).

            (12)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1397 z dnia 27 lipca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 197 z 28.7.2017, s. 13).

            (13)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1415 z dnia 3 sierpnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 203 z 4.8.2017, s. 9).

            (14)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1484 z dnia 17 sierpnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 214 z 18.8.2017, s. 28).

            (15)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1519 z dnia 1 września 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 228 z 2.9.2017, s. 1).

            (16)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1593 z dnia 20 września 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 243 z 21.9.2017, s. 14).

            (17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1).

            (18)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).

            (19)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

            ZAŁĄCZNIK

               Obszary objęte ograniczeniami i okresy, o których mowa w art. 2

            Części Włoch i okresy ustanowione na podstawie dyrektywy 2005/94/WE i określone w następujących aktach prawnych:

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/697 z dnia 4 maja 2016 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H7N7 we Włoszech (Dz.U. L 120 z 5.5.2016, s. 35),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/155 z dnia 26 stycznia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2016/2122 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 23 z 28.1.2017, s. 25),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 36 z 11.2.2017, s. 62),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/263 z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie środków zmniejszających ryzyko i wzmocnionych środków bezpieczeństwa biologicznego oraz systemów wczesnego wykrywania w związku z ryzykiem stwarzanym przez dzikie ptactwo w odniesieniu do przenoszenia wirusów wysoce zjadliwej grypy ptaków na drób (Dz.U. L 39 z 16.2.2017, s. 6),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/417 z dnia 7 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 63 z 9.3.2017, s. 177),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/554 z dnia 23 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 79 z 24.3.2017, s. 15),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/696 z dnia 11 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 101 z 13.4.2017, s. 80),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/780 z dnia 3 maja 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 30),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/977 z dnia 8 czerwca 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 155),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1397 z dnia 27 lipca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 197 z 28.7.2017, s. 13),

                        —

                        Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1415 z dnia 3 sierpnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 203 z 4.8.2017, s. 9),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1484 z dnia 17 sierpnia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 214 z 18.8.2017, s. 28),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1519 z dnia 1 września 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 228 z 2.9.2017, s. 1),

                        —

                        decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1593 z dnia 20 września 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 243 z 21.9.2017, s. 14),

                        —

                        rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia o stwierdzeniu infekcji, potwierdzające wystąpienie ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków między dniem 30 kwietnia 2016 r. a dniem 28 września 2017 r.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1532 z dnia 12 października 2018 r. w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej dikwat zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  15.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 257/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1532
         z dnia 12 października 2018 r.
         w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej dikwat zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1 i art. 78 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dyrektywą Komisji 2001/21/WE (2) włączono dikwat jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

                     (2)

                     Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

                     (3)

                     Zatwierdzenie substancji czynnej dikwat, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 30 czerwca 2019 r.

                     (4)

                     Zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (5), w terminie określonym w tym artykule, złożono dwa wnioski o odnowienie włączenia dikwatu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

                     (5)

                     Wnioskodawcy złożyli dodatkową dokumentację wymaganą na podstawie art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1141/2010. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wnioski są kompletne.

                     (6)

                     Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 19 września 2014 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji.

                     (7)

                     Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcom i państwom członkowskim, aby umożliwić im zgłoszenie uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

                     (8)

                     W dniu 12 listopada 2015 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy dikwat ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Urząd stwierdził, że istnieje wysokie ryzyko dla pracowników, osób postronnych i mieszkańców. Po publikacji tych wniosków nastąpiła techniczna wymiana opinii między Urzędem a jednym z wnioskodawców na temat oceny ryzyka związanego z pozażywnościowymi źródłami narażenia. W listopadzie 2017 r. Urząd poinformował wnioskodawcę, że ocena została sfinalizowana, jeśli chodzi o najbardziej odpowiednie podejście naukowe, ale Komisja może wziąć pod uwagę potrzebę zlecenia Urzędowi ponownej oceny pozażywnościowych źródeł narażenia na dikwat. W dniu 19 lutego 2018 r. Komisja zleciła Urzędowi przeprowadzenie ponownej oceny pozażywnościowych źródeł narażenia na dikwat. W dniu 17 kwietnia 2018 r. (7) Urząd potwierdził wysokie ryzyko dla osób postronnych i mieszkańców w przypadku wszystkich scenariuszy. Co więcej, wskazano na wysokie ryzyko dla ptaków (8).

                     (9)

                     Komisja zwróciła się do wnioskodawców o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu, oświadczenia Urzędu z 2018 r. oraz, zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1141/2010, do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawcy przedstawili uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

                     (10)

                     Mimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawców nie udało się jednak wyeliminować obaw związanych z przedmiotową substancją.

                     (11)

                     W związku z tym, w odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego dikwat, stwierdzono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie zostały spełnione. Nie należy zatem odnawiać zatwierdzenia substancji czynnej dikwat zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.

                     (12)

                     Państwom członkowskim należy przyznać wystarczający czas na wycofanie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające dikwat.

                     (13)

                     Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających dikwat, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 4 lutego 2020 r.

                     (14)

                     Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego zatwierdzenia dikwatu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

                     (15)

                     Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego. Uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy, i przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Komitet odwoławczy nie wydał opinii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
            Zatwierdzenie substancji czynnej dikwat nie zostaje odnowione.

            Artykuł 2
            Środki przejściowe
            Państwa członkowskie cofają zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające dikwat jako substancję czynną najpóźniej do dnia 4 maja 2019 r.

            Artykuł 3
            Okresy na zużycie zapasów
            Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 musi być możliwie najkrótszy i upływać najpóźniej dnia 4 lutego 2020 r.

            Artykuł 4
            Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
            W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 skreśla się wiersz 15 dotyczący dikwatu.

            Artykuł 5
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

            (2)  Dyrektywa Komisji 2001/21/WE z dnia 5 marca 2001 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin w celu włączenia amitrolu, dikwatu, pirydatu oraz tiabendazolu jako substancji czynnych (Dz.U. L 69 z 10.3.2001, s. 17).

            (3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowienia włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10).

            (6)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2015 r. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance diquat” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej dikwat). Dziennik EFSA 2015;13(11):4308, 127 s.

            (7)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2018. „Statement on non-dietary exposure on diquat” (Oświadczenie w sprawie pozażywnościowych źródeł narażenia na dikwat). Dziennik EFSA 2018;16(4):5260, 111 s.

            (8)  EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2015 r. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance diquat” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej dikwat). Dziennik EFSA 2015;13(11):4308, 127 s.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1557 z dnia 17 października 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368 ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  18.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 261/10

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1557
         z dnia 17 października 2018 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368 ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Wskaźniki referencyjne odgrywają istotną rolę przy ustalaniu cen licznych instrumentów finansowych i w ramach licznych umów finansowych oraz stosowane są do pomiaru wyników wielu funduszy inwestycyjnych. Przekazywanie danych na potrzeby ustalenia wskaźników referencyjnych i administrowanie wskaźnikami referencyjnymi jest w wielu przypadkach podatne na manipulację, a osoby zaangażowane często znajdują się w sytuacji konfliktu interesów.

                     (2)

                     Aby wskaźniki referencyjne mogły odgrywać swoją rolę gospodarczą, muszą być reprezentatywne dla rynku bazowego lub sytuacji gospodarczej, które odzwierciedlają. Jeżeli dany wskaźnik referencyjny, taki jak międzybankowe oferowane stopy procentowe, przestaje być reprezentatywny dla danego rynku bazowego, istnieje ryzyko wystąpienia negatywnych skutków dla między innymi integralności rynku, finansowania gospodarstw domowych (pożyczki i kredyty hipoteczne) i przedsiębiorstw w Unii.

                     (3)

                     Ryzyko dla użytkowników, rynków i gospodarki UE ogólnie wzrasta, gdy całkowita wartość instrumentów finansowych, umów finansowych i funduszy inwestycyjnych opartych na konkretnym wskaźniku referencyjnym jest wysoka. W rozporządzeniu (UE) 2016/1011 ustanowiono zatem różne kategorie wskaźników referencyjnych i przewidziano dodatkowe wymogi zapewniające rzetelność i solidność niektórych wskaźników referencyjnych uznawanych za kluczowe, w tym uprawnienie właściwych organów do nakładania, pod pewnymi warunkami, wymogu przekazywania danych na potrzeby ustalenia kluczowego wskaźnika referencyjnego lub administrowania nim.

                     (4)

                     W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2016/1368 (2) ustanowiono wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011.

                     (5)

                     Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011 Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu sporządzenia wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych i dokonywania co najmniej co dwa lata ich przeglądu.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011 wskaźniki referencyjne mogą zostać włączone do wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych, w przypadku gdy wskaźniki te, między innymi, pochodzą od podmiotów przekazujących dane, z których większość stanowią podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania w jednym państwie członkowskim, i wskaźniki te uznane są za kluczowe przez to państwo członkowskie.

                     (7)

                     W dniu 22 stycznia 2018 r. właściwy organ szwedzki („Finansinspektionen”) powiadomił Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych („ESMA”) o swoim wniosku dotyczącym uznania sztokholmskiej międzybankowej stopy procentowej (Stockholm Interbank Offered Rate, „STIBOR”) za kluczowy wskaźnik referencyjny zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011, ponieważ ma ona kluczowe znaczenie w Szwecji, a jej podstawą są dane pochodzące od podmiotów przekazujących dane, z których większość stanowią podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania w Szwecji.

                     (8)

                     STIBOR jest stopą referencyjną opartą na średnich stopach procentowych, po których określona liczba banków działających na szwedzkim rynku pieniężnym jest gotowa udzielić sobie niezabezpieczonych pożyczek o różnych terminach zapadalności. W dniu 22 stycznia 2018 r. w panelu STIBOR wzięło udział siedem banków, z których sześć miało siedzibę w Szwecji, a jeden w Danii.

                     (9)

                     W swojej ocenie przedłożonej ESMA Finansinspektionen stwierdził, że zaprzestanie stosowania STIBOR lub opracowywanie tej stopy referencyjnej w oparciu o dane wejściowe lub dane pochodzące od panelu podmiotów przekazujących dane, które to dane nie są już reprezentatywne dla rynku bazowego lub realiów gospodarczych, może mieć istotny negatywny wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych w Szwecji.

                     (10)

                     Z oceny dokonanej przez Finansinspektionen wynika, że STIBOR jest stosowana jako stopa referencyjna w wycenie instrumentów pochodnych stopy procentowej będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, denominowanych w koronach szwedzkich („SEK”), o pozostającej nominalnej kwocie należnej w wysokości 3 500 mld EUR. Blisko jedna czwarta obligacji denominowanych w SEK opiera się na STIBOR, STIBOR jest też stosowana przy wycenie 75 % łącznej kwoty wszystkich kredytów udzielanych szwedzkim gospodarstwom domowym i instytucjom niefinansowym. Całkowita wartość instrumentów finansowych i umów finansowych opartych na STIBOR jest około ośmiokrotnie większa niż produkt narodowy brutto Szwecji. W związku z tym STIBOR ma zasadnicze znaczenie dla stabilności finansowej i integralności rynku w Szwecji. We wspomnianej ocenie stwierdzono, że zaprzestanie opracowywania STIBOR lub niewiarygodność tej stopy referencyjnej mogłyby mieć istotny negatywny wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych w Szwecji oraz na przedsiębiorstwa i konsumentów, ponieważ wskaźnik ten jest wykorzystywany w pożyczkach, kredytach konsumenckich i funduszach inwestycyjnych.

                     (11)

                     W dniu 23 lutego 2018 r. ESMA przekazała Komisji swoją opinię, w której stwierdziła, że szwedzki Finansinspektionen wziął pod uwagę wszystkie elementy i kryteria określone w art. 20 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1011 oraz przedstawił dane ilościowe na poparcie uznania STIBOR za kluczowy wskaźnik referencyjny, jak również przedstawił analityczne uzasadnienie wskazujące na kluczową rolę STIBOR w gospodarce szwedzkiej.

                     (12)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368.

                     (13)

                     Mając na uwadze kluczowe znaczenie stopy STIBOR, jej powszechne wykorzystanie oraz jej rolę w alokacji kapitału w Szwecji, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym.

                     (14)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 z dnia 11 sierpnia 2016 r. ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 217 z 12.8.2016, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK
            „

                     ZAŁĄCZNIK
                     Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych na podstawie art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011

                                 Nr

                                 Wskaźnik referencyjny

                                 Administrator

                                 Lokalizacja

                                 1

                                 Euro Interbank Offered Rate (EURIBOR®)

                                 Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI)

                                 Bruksela, Belgia

                                 2

                                 Euro Overnight Index Average (EONIA®)

                                 Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI)

                                 Bruksela, Belgia

                                 3

                                 London Interbank Offered Rate (LIBOR)

                                 ICE Benchmark Administration (IBA)

                                 Londyn, Zjednoczone Królestwo

                                 4

                                 Stockholm Interbank Offered Rate (STIBOR)

                                 Szwedzkie Stowarzyszenie Bankowców (Svenska Bankföreningen)

                                 Sztokholm, Szwecja

               ”


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/1653 z dnia 6 listopada 2018 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli

text:
                  7.11.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 276/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/1653
         z dnia 6 listopada 2018 r.
         wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 2017/2063 z dnia 13 listopada 2017 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 13 listopada 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli.

                     (2)

                     Należy zmienić uzasadnienie dotyczące jednej osoby umieszczonej w wykazie w załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2017/2063 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               H. LÖGER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 295 z 14.11.2017, s. 21.

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 2017/2063 wpis nr 7 otrzymuje brzmienie:

                           Imię i nazwisko

                           Informacje identyfikacyjne

                           Uzasadnienie

                           Data umieszczenia w wykazie

                           „7.

                           Diosdado Cabello Rondón

                           Data urodzenia: 15 kwietnia 1963 r.

                           Przewodniczący Zgromadzenia Konstytucyjnego i pierwszy wiceprzewodniczący Zjednoczonej Socjalistycznej Partii Wenezueli (PSUV). Przyczyniał się do podważania demokracji i praworządności w Wenezueli, w tym poprzez wykorzystywanie mediów do publicznego atakowania i zastraszania opozycji politycznej, innych mediów i społeczeństwa obywatelskiego.

                           22.1.2018”