title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1840 z dnia 31 października 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1153 w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie wartości CO2 WLTP dla niektórych kategorii nowych samochodów osobowych oraz dostosowania danych wejściowych dla narzędzia korelacji (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  4.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 282/9

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1840
         z dnia 31 października 2019 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1153 w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie wartości CO2 WLTP dla niektórych kategorii nowych samochodów osobowych oraz dostosowania danych wejściowych dla narzędzia korelacji
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 8 ust. 9 akapit pierwszy oraz art. 13 ust. 7 akapit pierwszy,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 (2) stanowi, że dla unijnego parku nowych samochodów osobowych docelowe poziomy emisji CO2 na lata 2025 i 2030 należy obliczać na podstawie emisji CO2 mierzonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1151 (3) dla nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w 2020 r. (dalej „zmierzone wartości emisji CO2”).

                     (2)

                     W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1153 (4) ustanowiono przepisy dotyczące obliczania i zgłaszania przez producentów zmierzonych wartości emisji CO2. Należy jednak doprecyzować sposób określania tych wartości, zwłaszcza w przypadku hybrydowych pojazdów elektrycznych niedoładowywanych zewnętrznie (NOVC-HEV) i hybrydowych pojazdów elektrycznych doładowywanych zewnętrznie (OVC-HEV).

                     (3)

                     Należy również wyjaśnić sposób określania zmierzonych wartości emisji CO2 w przypadku, gdy do celów homologacji typu przeprowadza się wiele badań emisji CO2.

                     (4)

                     Korelacji wartości emisji CO2 z pojazdów NOVC-HEV i OVC-HEV należy dokonywać na podstawie badań fizycznych pojazdu, a nie na podstawie symulacji wykonanych przy użyciu narzędzia korelacji, ze względu na złożoność procesu dostosowania narzędzia korelacji w celu uwzględnienia takich technologii pojazdów. Jednakże aby zapewnić skuteczną weryfikację wyników korelacji, dane z badań technicznych dotyczące tych pojazdów powinny być przekazywane Komisji w taki sam sposób jak w przypadku pojazdów konwencjonalnych.

                     (5)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1153.

                     (6)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/1153 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 7a wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Producenci obliczają wartość emisji CO2 w cyklu mieszanym lub, w stosownych przypadkach, wartość ważoną emisji CO2 w cyklu mieszanym, oznaczone jako MCO2,
                                       measured, dla każdego nowego samochodu osobowego zarejestrowanego w 2020 r. zgodnie z następującymi wzorami:

                                                a)

                                                w przypadku pojazdów wyposażonych wyłącznie w silnik spalinowy wewnętrznego spalania:
                                                wzorem służącym do obliczania MCO2-ind określonym w pkt 3.2.3.2.4 akapit drugi subzałącznika 7 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151, przy czym symbole MCO2-H i MCO2-L zastępuje się, w odniesieniu do danej rodziny interpolacji, wartościami MCO2,C,5 (cykl mieszany) pochodzącymi z pozycji 2.5.1.1.3 (pojazd H) i 2.5.1.2.3 (pojazd L) świadectwa homologacji typu WE zgodnie ze wzorem zawartym w dodatku 4 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151;

                                                b)

                                                w przypadku hybrydowych pojazdów elektrycznych niedoładowywanych zewnętrznie (NOVC-HEV):
                                                wzorem: MCO2-measured = MCO2-L,C,5 + Kind x (MCO2-H,C,5 – MCO2-L,C,5)
                                                gdzie:

                                                            MCO2-H,C,5

                                                            oznacza wartość MCO2,C,5 (cykl mieszany) w odniesieniu do danej rodziny interpolacji, pochodzącą z pozycji 2.5.1.1.3 świadectwa homologacji typu WE zgodnie ze wzorem zawartym w dodatku 4 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151;

                                                            MCO2-L,C,5

                                                            oznacza wartość MCO2,C,5 (cykl mieszany) w odniesieniu do danej rodziny interpolacji, pochodzącą z pozycji 2.5.1.2.3 świadectwa homologacji typu WE zgodnie ze wzorem zawartym w dodatku 4 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151;

                                                            Kind

                                                            oznacza współczynnik interpolacji dla uwzględnianego pojedynczego pojazdu we właściwym cyklu badania WLTP zdefiniowany w pkt 4.5.3 subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151;

                                                c)

                                                w przypadku hybrydowych pojazdów elektrycznych doładowywanych zewnętrznie (NOVC-HEV):
                                                wzorem: MCO2-measured = MCO2-L,C,5 + Kind x (MCO2-H,C,5 – MCO2-L,C,5)
                                                gdzie:

                                                            MCO2-L,C,5, MCO2-H,C,5

                                                            są, w odniesieniu do danej rodziny interpolacji, ustalane zgodnie ze wzorem określonym w pkt 4.1.3.1 subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151, przy czym symbol Mi,CDj zastępuje się wartością MCO2,CD (cykl mieszany) pochodzącą z pozycji 2.5.3.2 dla pojazdu H i L, stosownie do przypadku, świadectwa homologacji typu WE, a symbol Mi,CS zastępuje się wartością MCO2,C,5 (cykl mieszany) pochodzącą z pozycji 2.5.3.1 świadectwa homologacji typu WE dla pojazdu H, L lub M, stosownie do przypadku;

                                                            Kind

                                                            oznacza współczynnik interpolacji dla uwzględnianego pojedynczego pojazdu we właściwym cyklu badania WLTP zdefiniowany w pkt 4.5.3 subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151.”;

                                    b)

                                    dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

                                       „1a.   W przypadku gdy w pozycjach 2.5.1.1.3, 2.5.1.2.3, 2.5.3.1 lub 2.5.3.2 świadectwa homologacji typu WE odnotowana jest więcej niż jedna wartość pomiaru, wartości MCO2,C,5 lub MCO2,CD, o których mowa w ust. 1, ustala się do celów niniejszego przepisu w następujący sposób:

                                                   a)

                                                   w przypadku jednego pomiaru: wartość w cyklu mieszanym odnotowana dla badania 1;

                                                   b)

                                                   w przypadku dwóch pomiarów: średnia dwóch wartości w cyklu mieszanym odnotowanych dla badań 1 i 2;

                                                   c)

                                                   w przypadku trzech pomiarów: średnia trzech wartości w cyklu mieszanym odnotowanych dla badań 1, 2 i 3.”;

                        2)

                        w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    pkt 2.1 akapit drugi zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:
                                    „W odniesieniu do hybrydowych pojazdów elektrycznych niedoładowywanych zewnętrznie (NOVC-HEV) i hybrydowych pojazdów elektrycznych doładowywanych zewnętrznie (OVC-HEV) wartości CO2 NEDC, które należy wykorzystywać jako wartości odniesienia do celów sekcji 3, ustala się za pomocą badań fizycznych pojazdu a nie poprzez symulacje przy użyciu narzędzia korelacji. Pomiarów fizycznych dokonuje się zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi badań fizycznych pojazdu określonymi w niniejszym załączniku. Dane wejściowe na potrzeby badań fizycznych pojazdu określa się i przekazuje do organu udzielającego homologacji typu lub, w stosownych przypadkach, służby technicznej, zgodnie z pkt 2.4.”;

                                    b)

                                    pkt 2.2a lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                                „a)

                                                korekta wyników badań WLTP w odniesieniu do emisji masowych CO2 zgodnie z dodatkiem 2 do subzałącznika 6 i dodatkiem 2 do subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 ma zastosowanie do wszystkich takich wyników badań niezależnie od przepisów pkt 3.4.4 lit. a) dodatku 2 do subzałącznika 6 i pkt 1.1.4 lit. a) dodatku 2 do subzałącznika 8 do załącznika XXI do tego rozporządzenia;”;

                                    c)

                                    w pkt 2.4 w tabeli 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                                (i)

                                                w pozycji 24 tekst w kolumnie drugiej o nagłówku „Parametry wejściowe dla narzędzia korelacji” zastępuje się słowami „Pojemność akumulatora roboczego”;

                                                (ii)

                                                pozycje 38–41 otrzymują brzmienie:

                                                            „38

                                                            Wartość CO2 WLTP faza 1 (w przypadku pojazdów NOVC i OVC-HEV wartość w trybie ładowania podtrzymującego)

                                                            g CO2/km

                                                            Pozycja 2.1.1.2.1.
                                                            dodatku 8a do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Nieskorygowana zmierzona wartość MCO2,p,1 w fazie małej prędkości (Low)

                                                            39

                                                            Wartość CO2 WLTP faza 2 (w przypadku pojazdów NOVC i OVC-HEV wartość w trybie ładowania podtrzymującego)

                                                            g CO2/km

                                                            Idem

                                                               Nieskorygowana zmierzona wartość MCO2,p,1 w fazie średniej prędkości (Medium)

                                                            40

                                                            Wartość CO2 WLTP faza 3 (w przypadku pojazdów NOVC i OVC-HEV wartość w trybie ładowania podtrzymującego)

                                                            g CO2/km

                                                            Idem

                                                               Nieskorygowana zmierzona wartość MCO2,p,1 w fazie dużej prędkości (High)

                                                            41

                                                            Wartość CO2 WLTP faza 4 (w przypadku pojazdów NOVC i OVC-HEV wartość w trybie ładowania podtrzymującego)

                                                            g CO2/km

                                                            Idem

                                                                  Nieskorygowana zmierzona wartość MCO2,p,1 w fazie bardzo dużej prędkości (Extra High)”

                                                (iii)

                                                w pozycji 60 tekst w kolumnie drugiej o nagłówku „Parametry wejściowe dla narzędzia korelacji” zastępuje się słowami „Prąd alternatora WLTP (w przypadku pojazdów NOVC i OVC-HEV: konwertera DC/DC po stronie niskiego napięcia)”;

                                                (iv)

                                                w pozycji 61 tekst w kolumnie drugiej o nagłówku „Parametry wejściowe dla narzędzia korelacji” zastępuje się słowami „Prąd akumulatora roboczego”;

                                                (v)

                                                skreśla się pozycję 75;

                                                (vi)

                                                pozycja 77 otrzymuje brzmienie:

                                                            „77

                                                            Zmierzona wartość WLTP CO2 skorygowana dla pojazdu H lub L (w przypadku pojazdów NOVC i OVC-HEV wartość w trybie ładowania podtrzymującego)

                                                            g/km

                                                            Pozycja 2.1.1.2.1 w dodatku 8a do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Zmierzona emisja CO2 w cyklu mieszanym dla pojazdu H i L po wszystkich mających zastosowanie korektach, MCO2,C,5
                                                               . W przypadku 2 lub 3 badań WLTP przedstawia się wszystkie wyniki pomiarów (z wyjątkiem pojazdów NOVC i OVC-HEV, w przypadku których przedstawia się wyłącznie ostateczną wartość z homologacji typu).”

                                                (vii)

                                                dodaje się pozycje 79–101 w brzmieniu:

                                                            „79

                                                            Wartość CO2 WLTP w trybie rozładowania (cykl mieszany)

                                                            g CO2/km

                                                            Pkt 2.5.3.2 dodatku 4 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Emisje masowe CO2 w trybie rozładowania (cykl mieszany) MCO2,CD (średnie wartości w przypadku 2 i 3 badań) dla badania typu I, obliczone zgodnie z pkt 4.1.2 subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            80

                                                            Emisje CO2 WLTP (zmierzone) ważone współczynnikiem użyteczności (cykl mieszany)

                                                            g CO2/km

                                                            Obliczone zgodnie z pkt 4.1.3.1 subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Obliczone wyniki (zmierzone) w cyklu mieszanym (wartość ważona) zgodnie z art. 7a ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            81

                                                            Emisje CO2 WLTP (zadeklarowane) ważone współczynnikiem użyteczności (cykl mieszany)

                                                            g CO2/km

                                                            Pozycja 2.5.3.3 świadectwa homologacji typu WE

                                                               Obliczone wyniki (zadeklarowane) w cyklu mieszanym (wartość ważona) pochodzące z pozycji 2.5.3.3 świadectwa homologacji typu WE (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            82

                                                            Równoważny zasięg przy zasilaniu energią elektryczną (EAER) WLTP w cyklu mieszanym

                                                            km

                                                            Pozycja 2.5.3.7.2 (EAER) świadectwa homologacji typu WE

                                                               Równoważny zasięg przy zasilaniu energią elektryczną (EAER) w cyklu mieszanym (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            83

                                                            Indeks cyklu przejściowego

                                                            -

                                                            Pozycja 2.1.1.4.1.4 w dodatku 8a do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               dla pojazdów OVC-HEV należy podać indeks cyklu przejściowego

                                                            84

                                                            Względna zmiana energii elektrycznej REECi dla każdego badania z rozładowaniem

                                                            -

                                                            Obliczone zgodnie z pkt 3.2.4.5.2 subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Należy podać REECi każdego badania CD (w trybie rozładowania)

                                                            85

                                                            Emisje CO2 NEDC w trybie ładowania podtrzymującego (zadeklarowane, warunek B)

                                                            g CO2/km

                                                            Dokument informacyjny (dodatek 3 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151)
                                                            (w przypadku pojazdów NOVC-HEV pozycja 3.5.7.2.1; w przypadku pojazdów OVC-HEV pozycja 3.5.7.2.2)

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                               w przypadku pojazdów NOVC-HEV: Zadeklarowana wartość CO2 NEDC w cyklu mieszanym; w przypadku pojazdów OVC-HEV: zadeklarowane emisje masowe CO2 w cyklu mieszanym w trybie ładowania podtrzymującego (NEDC, warunek B)

                                                            86

                                                            Emisje CO2 NEDC w trybie rozładowania (zadeklarowane, warunek A)

                                                            g CO2/km

                                                            Dokument informacyjny (pozycja 3.5.7.2.3 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151)

                                                               Emisje CO2 CD w cyklu mieszanym, deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            87

                                                            Emisje CO2 NEDC w cyklu mieszanym, ważone (zadeklarowane)

                                                            g CO2/km

                                                            Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            88

                                                            Zasięg przy zasilaniu energią elektryczną w cyklu NEDC dla pojazdów OVC-HEV (zadeklarowany)

                                                            km

                                                            Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia (wyłącznie pojazdy OVC-HEV)

                                                            89

                                                            Współczynnik KCO2 do celów korekty w ramach trybu ładowania podtrzymującego

                                                            (g/km)/(Wh/km)

                                                            pkt 2.3.2 dodatku 2 do subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Współczynnik korekty RCB emisji masowych CO2 dla pojazdów NOVC i OVC-HEV

                                                            90

                                                            Konfiguracja pojazdu hybrydowego (P0, P1, P2, P2 – przekładnia planetarna, P3 lub P4) (***)

                                                            -

                                                               Czy pojazd posiada urządzenie elektryczne wykorzystywane do napędzania pojazdu i generowania energii elektrycznej w pozycji P0, P1, P2, P2 – przekładnia planetarna, P3 lub P4 lub w kombinacji tych pozycji?

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            91

                                                            Moc maksymalna każdego urządzenia elektrycznego (P0, P1, P2, P2 – przekładnia planetarna, P3 lub P4) (***)

                                                            kW

                                                            Pkt 3.3.1.1.1 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            92

                                                            Maksymalny moment obrotowy każdego urządzenia elektrycznego (P0, P1, P2, P2 – przekładnia planetarna, P3 lub P4) (***)

                                                            Nm

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            93

                                                            Dla każdego urządzenia elektrycznego: stosunek między prędkością obrotową urządzenia elektrycznego a referencyjną prędkością obrotową (P0, P1, P2, P2 – przekładnia planetarna, P3 lub P4) (***)

                                                            -

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            94

                                                            Pojemność trakcyjnego REESS

                                                            Ah

                                                            Pkt 3.3.2.3 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            95

                                                            Prąd trakcyjnego REESS

                                                            A

                                                            Dodatek 3 do subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Wartości szeregów czasowych 20 Hz stosowane do badania/badań przepróbkowane do częstotliwości 1 Hz

                                                            96

                                                            Rodzaj technologii trakcyjnego REESS

                                                            -

                                                            Pkt 1.1.10 dodatku 8a do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            97

                                                            Początkowy stan naładowania trakcyjnego REESS

                                                            %

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            98

                                                            Liczba ogniw REESS

                                                            Pkt 3.3.2.1 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Deklaracja producenta oryginalnego wyposażenia

                                                            99

                                                            Wartość nominalna napięcia trakcyjnego REESS/Szeregi czasowe napięcia trakcyjnego REESS

                                                            V

                                                            Dodatek 3 do subzałącznika 8 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

                                                               Wartości nominalne lub szeregów czasowych stosowane do badania (co najmniej 20 Hz)

                                                            100

                                                            Funkcja automatycznego odłączania silnika na biegu jałowym

                                                            -

                                                            T/N

                                                               Czy pojazd posiada funkcję automatycznego odłączania silnika na biegu jałowym (umożliwiającą pracę silnika na biegu jałowym gdy pojazd porusza się ruchem bezwładnym w celu oszczędzania paliwa)?

                                                            101

                                                            Funkcja automatycznego wyłączania silnika na biegu jałowym

                                                            -

                                                            T/N

                                                               Czy pojazd posiada funkcję automatycznego wyłączania silnika na biegu jałowym (umożliwiającą wyłączenie silnika gdy pojazd porusza się ruchem bezwładnym w celu oszczędzania paliwa)?

                                    d)

                                    w pkt 4.2.1.4.2 akapit drugi dodaje się zdanie w brzmieniu:
                                    „W przypadku, o którym mowa w lit. d), jeżeli współczynniki obciążenia drogowego dla rodziny macierzy obciążenia drogowego zostały określone zgodnie z pkt 2.3.8.2.1 lit. a), współczynniki obciążenia drogowego dla pojedynczego pojazdu mogą zostać określone zgodnie ze wzorem podanym w pkt 4.2.1.5 akapit drugi.”.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Art. 1 pkt 2 lit. c) stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 31 października 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 z dnia 17 kwietnia 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 443/2009 i (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 13).

            (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1153 z dnia 2 czerwca 2017 r. ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 679).

            (***)  P0: urządzenie elektryczne jest podłączone do paska napędowego silnika, w związku z czym jego prędkością referencyjną jest prędkość obrotowa silnika;
         P1: urządzenie elektryczne jest podłączone do wału korbowego, w związku z czym jego prędkością referencyjną jest prędkość obrotowa silnika;
         P2: urządzenie elektryczne jest zamontowane bezpośrednio przed przekładnią (skrzynia biegów lub przekładnia bezstopniowa), w związku z czym jego prędkością referencyjną jest prędkość wejściowa przekładni;
         P2 – przekładnia planetarna: urządzenie elektryczne jest podłączone do biegu przekładni planetarnej, który nie jest połączony z silnikiem wewnętrznego spalania ani z przekładnią główną, określanego dalej jako strona przekładni planetarnej. W tym przypadku stosunek prędkości, jaki należy określić, to stosunek między urządzeniem elektrycznym i prędkością obrotową strony przekładni planetarnej (prędkość referencyjna) odzwierciedlający efekt zwielokrotnienia/zmniejszenia prędkości powodowany przez przekładnię redukcyjną;
         P3: urządzenie elektryczne jest zamontowane bezpośrednio przed przekładnią główną osi napędzanej, w związku z czym jego prędkością referencyjną jest wejściowa prędkość obrotowa przekładni głównej (w tym również w przypadku urządzeń elektrycznych zamontowanych na biegu przekładni planetarnej po stronie przekładni głównej). Pojazd może mieć maksymalnie dwa urządzenia P3 (jedno dla przedniej osi (P3a) i jedno dla tylnej osi (P3b));
         P4: urządzenie elektryczne jest zamontowane za przekładnią główną, w związku z czym jego prędkością referencyjną jest prędkość obrotowa koła; Pojazd może mieć maksymalnie cztery silniki P4 (jeden dla każdego koła, przy czym P4a wskazuje na koła przednie, a P4b na koła tylne).
         Dalsze specyfikacje tych danych wejściowych należy podać w formularzu danych wejściowych dla narzędzia korelacji.”;


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1841 z dnia 31 października 2019 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen (ChNP)

text:
                  4.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 282/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1841
         z dnia 31 października 2019 r.
         rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” (ChNP)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na podstawie art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Belgii o rejestrację nazwy „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” jako chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

                     (2)

                     W dniu 27 lipca 2018 r. Komisja otrzymała powiadomienie o sprzeciwie od Francji. Powiązane z nim uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie zostało przedłożone Komisji w dniu 26 września 2018 r.

                     (3)

                     Francja stwierdziła, że warunki określone w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 nie są spełnione. Utrzymuje ona, że nazwa zaproponowana do rejestracji jako ChNP – „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” – nie jest związana z żadnym konkretnym miejscem. Określa ona jedynie rasę bydła „rasa czerwona z Flandrii Zachodniej”, której mięso jest produkowane zgodnie ze stosownymi specyfikacjami produktu.

                     (4)

                     Ponadto Francja stwierdziła również, że proponowana nazwa byłaby sprzeczna z art. 6 ust. 2, ponieważ może wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu. W związku z tym, że nazwa zgłoszona do rejestracji zawiera termin „ras” oznaczający „rasę”, niemożliwe byłoby rozróżnienie między mięsem wyprodukowanym zgodnie ze specyfikacją produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia i mięsem pochodzącym po prostu od zwierząt tej rasy, ale nieobjętych chronioną nazwą pochodzenia. W konsekwencji istniałoby wysokie ryzyko zdezorientowania konsumenta.

                     (5)

                     Uznając ten sprzeciw za dopuszczalny, pismem z dnia 14 listopada 2018 r. Komisja wezwała Belgię i Francję do przeprowadzenia w okresie trzech miesięcy odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

                     (6)

                     Na prośbę wnioskodawcy termin konsultacji przedłużono o dodatkowe trzy miesiące.

                     (7)

                     Strony osiągnęły porozumienie. Belgia przekazała Komisji wyniki porozumienia pismem z dnia 14 maja 2019 r. Wyjaśniono, że oficjalna nazwa rasy brzmi „Rood”, a nie „Rood ras van West-Vlaanderen”. W związku z tym geograficzny element nazwy nie jest częścią nazwy rasy, lecz geograficznym elementem nazwy zgłoszonej do rejestracji i wskazuje na pochodzenie produktu.

                     (8)

                     Ponadto, biorąc pod uwagę powyższe wyraźne rozróżnienie, nie można uznać, że nazwa może wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu. Przestrzeganie ogólnych unijnych przepisów dotyczących etykietowania wystarczyłoby, aby uniknąć ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd również w przypadku tłumaczeń, a w szczególności ewentualnego konfliktu z nazwą francuskiej rasy „Rouge Flamande”.

                     (9)

                     Należy objąć ochroną nazwę „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” jako całość. Producenci powinni mieć możliwość dalszego korzystania z poszczególnych elementów tej nazwy, nawet łącznie, a także w ramach tłumaczenia, pod warunkiem przestrzegania mających zastosowanie zasad i przepisów Unii.

                     (10)

                     Treść umowy zawartej pomiędzy Belgią i Francją należy uwzględnić, gdyż jest ona zgodna z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i przepisami Unii.

                     (11)

                     Odpowiednio zmieniono treść jednolitego dokumentu i specyfikacji produktu. Zmiany wprowadzone do jednolitego dokumentu uznaje się za nieznaczące. Do specyfikacji produktu dołączono księgę hodowlaną rasy „Rood” i przepisy grupy składającej wniosek.

                     (12)

                     Ponieważ zmiany w jednolitym dokumencie są nieznaczące, ponowne badanie wniosku, o którym mowa w art. 51 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nie jest wymagane. Skonsolidowaną wersję jednolitego dokumentu należy jednak opublikować do celów informacyjnych.

                     (13)

                     W związku z powyższym należy wpisać nazwę „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Nazwa „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” (ChNP) zostaje zarejestrowana.
            Nazwa podana w akapicie pierwszym określa produkt należący do klasy 1.1. Mięso świeże (i podroby) z załącznika XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
            Skonsolidowany jednolity dokument znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Nazwa „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” zostaje objęta ochroną jako całość. Poszczególne części tej nazwy mogą być używane, nawet łącznie, a także w ramach tłumaczenia, w całej Unii, pod warunkiem przestrzegania mających zastosowanie zasad i przepisów Unii.

            Artykuł 3
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 31 października 2019 r.

                  W imieniu Komisji

                  Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Dz.U. C 157 z 4.5.2018, s. 11.

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

            ZAŁĄCZNIK

               JEDNOLITY DOKUMENT

               „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen”

            Nr UE: PDO-BE-02261 – 11.1.2017

               ChNP (X) ChOG ( )

            1.   Nazwa lub nazwy

            „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen”
            2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

            Belgia
            3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

            3.1.   Typ produktu

            Mięso świeże (i podroby)
            3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

            Nazwa „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” może być stosowana wyłącznie w odniesieniu do świeżego mięsa samic w wieku od trzech i pół do ośmiu lat i młodych wołów w wieku od dwóch do trzech i pół lat rasy czerwonej bydła hodowanego i chowanego w prowincji Flandria Zachodnia. Zwierzęta poddane ubojowi mają niżej określone cechy:

                        —

                        masa: co najmniej 380 kg,

                        —

                        uformowanie tuszy: S, E, U, R, O w klasyfikacji SEUROP w odniesieniu do bydła,

                        —

                        okrywa tłuszczowa: 2, 3, 4 lub 5.

                  Mięso – w kolorze zbliżonym do ciemnoczerwonego – jest lekko i nieznacznie marmurkowate oraz ma delikatną konsystencję.
            Mięso ma wyraźny i intensywny smak, któremu delikatny tłuszcz nadaje kremowy posmak.
            3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

            75–100 % pasz objętościowych (zielonki i produktów paszowych) podawanych krowom i młodym wołom należącym do rasy czerwonej produkuje się na obszarze geograficznym, głównie na terenie danego gospodarstwa rolnego.
            W określonych okresach życia zwierzęta gospodarskie otrzymują dodatkowo niewielki odsetek pasz treściwych.
            W lecie bydło żywi się zielonką pastwiskową od początku do końca okresu, w którym pozwala na to pogoda. Średnio wynosi on siedem miesięcy między kwietniem a listopadem.
            W zimie pasze składają się głównie z lokalnych produktów paszowych: sianokiszonki i siana.
            Produkty paszowe produkuje się w gospodarstwie, jednakże w razie konieczności możliwe jest kupowanie lokalnie paszy wyprodukowanej na obszarze geograficznym. Wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach (susza lub silne opady deszczu) dopuszcza się kupowanie ograniczonych ilości zielonki pochodzącej z sąsiednich regionów. W ujęciu rocznym tego rodzaju pasza niepochodząca z obszaru geograficznego stanowi, bez uszczerbku dla szczególnych właściwości mięsa, od 30 % do maksymalnie 50 % podawanej suchej masy.
            Zwierzęta gospodarskie otrzymują jako dodatek do produktów paszowych:

                        —

                        w lecie (oraz wyłącznie w razie konieczności): pasze objętościowe pochodzenia lokalnego (takie jak kukurydza, pulpa, wysłodziny, ziemniaki, słoma itd.),

                        —

                        w zimie: pasze objętościowe i maksymalnie 0,5 kg pasz treściwych dziennie na 100 kg masy w relacji pełnej.

                  Wspomniane wyżej pasze objętościowe produkuje się głównie w danym gospodarstwie rolnym, jednakże w razie konieczności mogą być również kupowane. 75-100 % tych pasz pochodzi z obszaru geograficznego.
            Maksymalna długość etapu tuczu wynosi pięć miesięcy. Paszę uzupełnia się paszami treściwymi, których maksymalna dzienna ilość wynosi 1 kg na 100 kg masy w relacji pełnej. Pasze treściwe zawierają zboża i są uzupełniane między innymi makuchami lnianymi, burakami pastewnymi, ziemniakami itd. Zwierzęta mogą być poddawane tuczeniu w oborze – po ich przywiązaniu lub bez przywiązania – lub na pastwisku.
            3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

            Narodziny, chów, tuczenie, ubój i rozbiór odbywają się na obszarze geograficznym.
            3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

            —
            3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

            Na etykiecie znajdują się zarejestrowana nazwa „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” i logo UE.
            4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

            Obszar geograficzny obejmuje belgijską prowincję Flandrii Zachodniej.
            5.   Związek z obszarem geograficznym

            5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

            Flandria Zachodnia jest obszarem dostosowanym do tradycyjnej działalności rolniczej, prowadzonej w gospodarstwach mieszanych. Prowincję tę opisuje się w następujący sposób: „Flandria Zachodnia jest obszarem nizinnym […]. Cieszy się ona bardzo korzystnym klimatem morskim i składa się głównie z bardzo żyznych gruntów rolnych: poza linią wydm znajduje się ciężka gleba polderowa; południowa część prowincji składa się z żyznych glin piaszczystych, natomiast piasek luźny ogranicza się do trójkąta Brugia-Torhouty-Tielt. Poza obszarem piaszczystym rolnicy we Flandrii Zachodniej mają do dyspozycji szeroki wachlarz możliwości pod względem gospodarowania gruntami i płodozmianu.”
            Chów nabiera coraz większego znaczenia we Flandrii Zachodniej ze względu na bliskość Morza Północnego i charakterystyczny klimat morski. Klimat morski znajduje się pod silnym wpływem Prądu Zatokowego, ciepłego prądu oceanicznego Oceanu Atlantyckiego. W związku z tym we Flandrii Zachodniej rzadko bywa bardzo zimno lub bardzo gorąco. Czynniki te – w połączeniu z odnotowywaną w tym regionie najwyższą w Belgii liczbą godzin nasłonecznienia – są bardzo korzystne dla wzrostu zielonki i produktów paszowych, które stanowią główne źródło pożywienia rasy czerwonej. Bogactwo zielonki zapewnia uzyskanie smacznego mięsa wołowego o kremowym posmaku.
            Rolnicy prowadzący chów bydła rasy czerwonej we Flandrii Zachodniej przekazują swoje umiejętności z pokolenia na pokolenie: zwierzęta pozostają na pastwiskach tak długo, jak długo pozwala na to pogoda, a w ich chowie główną rolę odgrywają pasze objętościowe. Ponadto poddaje się je ubojowi nieco później niż bydło należące do innych ras. Rolnicy zajmujący się chowem bydła z Flandrii Zachodniej prowadzą gospodarstwa mieszane, które są dobrze zakorzenione w lokalnej tradycji oraz przystosowane do warunków geograficznych i klimatycznych. Oprócz chowu rolnicy ci prowadzą również uprawy polowe, takie jak pszenica zwyczajna, jęczmień, buraki cukrowe, ziemniaki i kukurydza, które są również tradycyjnie wykorzystywane jako pasze objętościowe przeznaczone dla bydła tej rasy.
            5.2.   Specyfika rasy

            Wypas bydła rasy czerwonej prowadzi się we Flandrii Zachodniej oraz na północy Flandrii francuskiej od stuleci. Około 1770 r. istniał ośrodek jednolitego chowu bydła rasy czerwonej. Stanowiło ono 95 % całej populacji bydła na tym obszarze.
            Po uzyskaniu przez Belgię niepodległości w 1830 r. odmienne podejście w kwestii chowu przyjęte przez władze francuskie i belgijskie doprowadziło do powstania dychotomii. We Francji preferowano rasę mleczną, co doprowadziło do powstania rasy „czerwonej flandryjskiej” („rouge des Flandres”) lub kaselskiej („Casselloise”). Flandria Zachodnia zachowała obydwa kierunki produkcji.
            W 1906 r. utworzono związek prowincjonalny zarządzający księgą hodowlaną rasy w całej Flandrii Zachodniej. Rasę tę nazwano początkowo w języku niderlandzkim „het rood Vlaams ras” (rasa czerwona flamandzka), lecz następnie nazwę tę zmieniono na „het rood ras van West-Vlaanderen” (rasa czerwona z Flandrii Zachodniej). Nazwa ta podkreśla wyraźnie wyodrębniony obszar hodowlany, tj. belgijską prowincję Flandrii Zachodniej. Na początku XX w. w prowincji Flandrii Zachodniej celowo wybrano jedną rasę występującą w jej granicach.
            Do lat 70. XX w. aż do 80 % całej populacji bydła we Flandrii Zachodniej należało do rasy czerwonej. Rasa ta utrzymała się, ponieważ niektórzy rolnicy z Flandrii Zachodniej świadomie stawiali na produkcję mięsa tych zwierząt ze względu na jego specyficzne właściwości. W 1994 r. okazało się, że 99,6 % bydła tej rasy nadal znajduje się we Flandrii Zachodniej. Z nowszych danych wynika, że obecnie wartość ta wynosi wciąż ponad 95 %.
            W 1991 r., zgodnie z dekretem ministerialnym w sprawie doskonalenia ras bydła, oficjalna nazwa tej rasy brzmiała „het Rood ras van België” (belgijska czerwona rasa). W 2007 r., po uchyleniu tego dekretu, nazwę rasy zmieniono na „Rood” („czerwona”)
            5.3.   Specyfika mięsa

            Połączenie cech charakterystycznych rasy z właściwościami geograficznymi prowincji Flandrii Zachodniej nadaje mięsu jego specyfikę.
            Rasa czerwona z Flandrii Zachodniej dostosowała się na przestrzeni wieków do łagodnego klimatu morskiego oraz do wysokiej jakości gleb tego obszaru. W języku potocznym mówi się, że żadna inna rasa belgijska nie jest zdolna – tak jak rasa czerwona – do przekształcania zielonki w mięso. Zwierzęta żywią się zielonką pastwiskową na łąkach Flandrii Zachodniej, dopóki jest to możliwe, a następnie, zimą, otrzymują szeroką gamę produkowanych lokalnie pasz objętościowych.
            Pełny i wyrazisty smak mięsa „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” odróżnia je od pozostałych belgijskich mięs wołowych. Smak ten podkreśla kremowa nuta uzyskiwana dzięki lekkiej marmurkowatości. Mięso jest ponadto szczególnie kruche, nie tracąc przy tym smaku. Kruchość ta wynika z delikatnej struktury mięsa, którego włókna są bardzo cienkie. Ma ono piękny ciemnoczerwony kolor.
            Specyfika rasy, żywienie miejscową zielonką oraz wyższy wiek uboju zapewniają szczególne właściwości mięsa pochodzącego od bydła rasy czerwonej z Flandrii Zachodniej.
            5.4.   Związek między obszarem geograficznym a właściwościami produktu

            Związek między rasą czerwoną z Flandrii Zachodniej a prowincją Flandrii Zachodniej utrzymuje się od wieków. Obszar geograficzny obejmuje zarówno szerokie kompetencje miejscowych hodowców, jak i właściwe prowadzenie księgi hodowlanej oraz szczególne cechy klimatyczne i glebowe obszaru.
            Znaczny udział miejscowych produktów paszowych w żywieniu bydła rasy czerwonej korzystnie wpływa na smak mięsa. Szczególna łagodność klimatu morskiego sprzyja ciągłemu wzrostowi zielonki. Zwierzęta są zatem dobrze umięśnione, a ich mięso jest soczyste i ma delikatną konsystencję. Szczególna jakość mięsa związana jest z tym, że zwierzęta już w bardzo wczesnym wieku mają dużą swobodę przemieszczania się na łąkach, co umożliwia rozwój ich masy mięśniowej. Krowy mają możliwość kilkukrotnego cielenia się. Cielenie się i karmienie mlekiem naturalnie prowadzą do powstawania tłuszczu w mięsie, który zapewnia kremowy posmak mięsa „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen”.
            Ponieważ zwierzęta poddawane są ubojowi w starszym wieku, mają wystarczająco dużo czasu, aby dojrzeć i rozwinąć masę mięśniową, żywiąc się miejscowymi paszami wysokiej jakości. Dzięki temu mięso tych zwierząt jest intensywnie czerwone, delikatne i smaczne.
            Młode woły rasy czerwonej hodowane i chowane we Flandrii Zachodniej również cechują się rozwiniętą masą mięśniową. Stosowane zwykle metody zarządzania gospodarstwami, w których prowadzi się chów ras mięsnych, prawie nigdy nie umożliwiają samcom dożycia tak zaawansowanego wieku. W gospodarstwach tych większość wołów jest bowiem poddawana ubojowi w wieku 20 miesięcy. We Flandrii Zachodniej młodych wołów rasy czerwonej nie poddaje się ubojowi zanim osiągną wiek do dwóch lat do trzech i pół roku. Mogą one zatem rozwinąć znaczną masę mięśniową, co pozwala na uzyskanie delikatnie marmurkowatego produktu końcowego. Inna istotna różnica w stosunku do powszechnie stosowanej praktyki polega na tym, że bydło w ciągu roku żywi się zielonką pastwiskową, dopóki jest to możliwe, oraz karmione jest paszami objętościowymi i produktami paszowymi pochodzącymi z Flandrii Zachodniej, nie zaś paszami treściwymi i kukurydzą.
            Jakość mięsa bydła rasy czerwonej hodowanego i chowanego we Flandrii Zachodniej potwierdzają niezliczone wzmianki w dawnych i obecnych kartach dań restauracji oraz w prasie gastronomicznej.
            W 2012 r. mięso „Vlees van het rood ras van West-Vlaanderen” zostało uznane za tradycyjny flamandzki produkt regionalny.
            Obecnie mięso bydła rasy czerwonej hodowanego i chowanego w prowincji Flandrii Zachodniej jest bardzo cenione przez wybitnych znawców sztuki kulinarnej z Flandrii Zachodniej i całej Belgii, a także, jako produkt wysokiej jakości, cieszy się międzynarodowym popytem.

               Odesłanie do publikacji specyfikacji

            (art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)
            https://lv.vlaanderen.be/sites/default/files/attachments/productdossier_vlees_van_het_rood_ras_van_west-vlaanderen_0.pdf


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1947 z dnia 22 listopada 2019 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie gumy kasja jako dodatku paszowego dla kotów i psów (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  26.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 304/7

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1947
         z dnia 22 listopada 2019 r.
         dotyczące zezwolenia na stosowanie gumy kasja jako dodatku paszowego dla kotów i psów
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

                     (2)

                     Guma kasja została dopuszczona bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy dla kotów i psów (3). Dodatek ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt, zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono cztery wnioski o ponowną ocenę gumy kasja jako dodatku paszowego dla psów i kotów. Wnioskodawcy wystąpili o sklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki technologiczne” i w grupie funkcjonalnej „substancje żelujące”. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Następnie trzy z tych wniosków zostały wycofane przez poszczególnych wnioskodawców ubiegających się o udzielenie zezwolenia.

                     (4)

                     Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swoich opiniach z dnia 29 października 2014 r. (4), 25 stycznia 2017 r. (5) i 27 listopada 2018 r. (6), że jedynie oczyszczona (ekstrahowana przy użyciu izopropanolu) poddana częściowej rafinacji guma kasja, która jest zgodna ze specyfikacjami gumy kasja jako dodatku do żywności (7) (< 0,5 mg antrachinonu/kg), nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt przy maksymalnej zawartości 13 200 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %. Urząd stwierdził również, że dodatek uznaje się za substancję działającą uczulająco na skórę i drogi oddechowe oraz jako substancję potencjalnie działającą drażniąco na skórę i oczy. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Ponadto Urząd stwierdził, że nie można wykluczyć mutagenności występującej na rynku gumy kasja poddanej częściowej rafinacji, opisanej we wniosku. Urząd stwierdził ponadto, że guma kasja może być skuteczna jako substancja żelująca, gdy jest stosowana wraz z karagenem w paszy o zawartości wilgoci powyżej 20 %. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

                     (5)

                     Z oceny gumy kasja wynika, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione, jeżeli spełnione są wymogi specyfikacji gumy jako dodatku do żywności. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie dodatku, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (6)

                     Natomiast guma kasja jako istniejący produkt, który nie jest zgodny ze specyfikacjami gumy jako dodatku do żywności, oraz zawierająca ją pasza powinny zostać wycofane z obrotu. Z przyczyn praktycznych należy jednak wprowadzić krótki okres na wycofanie z obrotu istniejących zapasów dodatku i paszy zawierającej ten dodatek, aby umożliwić podmiotom gospodarczym przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

                     (7)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zezwolenie
            Dodatek wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki technologiczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje żelujące”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

            Artykuł 2
            Środki przejściowe

               1.   Dodatek paszowy guma kasja, wyprodukowany i opatrzony etykietami przed dniem 16 grudnia 2019 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 16 grudnia 2019 r. może być nadal wprowadzany do obrotu i stosowany do dnia 16 marca 2020 r.

               2.   Premiksy zawierające dodatek paszowy, o którym mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed 16 marca 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 16 grudnia 2019 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane do dnia 16 czerwca 2020 r.

               3.   Mieszanki paszowe i materiały paszowe zawierające dodatek paszowy, o którym mowa w ust. 1, lub premiksy, o których mowa w ust. 2, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 16 czerwca 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 16 grudnia 2019 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane do dnia 16 grudnia 2020 r.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER
               Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

            (2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych
         (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

            (3)  Dyrektywa Komisji 93/55/EWG z dnia 25 czerwca 1993 r. zmieniająca dyrektywę Rady 70/524/EWG dotyczącą dodatków paszowych (Dz.U. L 206 z 18.8.1993, s. 11).

            (4)  Dziennik EFSA 2014; 12(11):3899, 3900, 3901 i 3902.

            (5)  Dziennik EFSA 2017; 15(2):4709 i 4710.

            (6)  Dziennik EFSA 2019; 17(1):5528.

            (7)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Dodatek

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Pozostałe przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        mg dodatku/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kategoria dodatków: Dodatki technologiczne Grupa funkcjonalna: Substancje żelujące

                        1f499

                        Guma kasja

                           Skład dodatku:

                        Preparat oczyszczonego bielma Cassia tora, Cassia obtusifolia (Leguminosae) zawierający mniej niż 0,05 % Cassia occidentalis.
                        Antrachinony (ogółem) < 0,5 mg/kg
                        Postać sproszkowana

                           Charakterystyka substancji czynnej:

                        Głównie jednostki 1,4-β-D-mannopiranozy połączone wiązaniami 1,6 z jednostkami α-D-galaktopiranozy.
                        Stosunek mannozy do galaktozy wynosi 5:1.
                        Galaktomannany > 75 %

                           Metoda analityczna
                            (1)

                        Do oznaczania gumy kasja w dodatku paszowym:
                        Monografia FAO JECFA nr 10 (2), o której mowa w dyrektywie Komisji 2010/67/UE (3)

                        Psy
                        Koty

                        -

                        -

                        13 200

                                    1.

                                    Dodatek stosuje się wyłącznie w mieszankach paszowych pełnoporcjowych o zawartości wilgoci > 20 % w połączeniu z karagenem (stanowiącym co najmniej 25 % ilości zastosowanej gumy kasja).

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia wynikające z ich stosowania. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować lub ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony skóry, oczu i dróg oddechowych.

                        16.12.2029 r.

               (1)  Informacje dotyczące metod analitycznych można znaleźć pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

               (2)  FAO JECFA Combined Compendium of Food Additive Specifications, ‘Cassia Gum’ (Wspólne kompendium specyfikacji dodatków do żywności FAO JECFA, „Guma kasja”), monografia nr 10 (2010) http://www.fao.org/fileadmin/user_upload/jecfa_additives/docs/monograph10/additive-513-m10.pdf

               (3)  Dyrektywa Komisji 2010/67/UE z dnia 20 października 2010 r. zmieniająca dyrektywę 2008/84/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 277 z 21.10.2010, s. 17).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/157 z dnia 5 lutego 2020 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie tartrazyny jako dodatku paszow27ETgo dla psów, kotów, ryb ozdobnych, żywiących się ziarnem ptaków ozdobnych i małych gryzoni (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  6.2.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 34/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/157
         z dnia 5 lutego 2020 r.
         dotyczące zezwolenia na stosowanie tartrazyny jako dodatku paszow27ETgo dla psów, kotów, ryb ozdobnych, żywiących się ziarnem ptaków ozdobnych i małych gryzoni
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

                     (2)

                     Zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG zezwolono na bezterminowe stosowanie tartrazyny – zaliczonej do grupy „barwniki, łącznie z pigmentami”, pod nagłówkiem „inne barwniki” – jako dodatku paszowego dla ryb ozdobnych. Ponadto zezwolono na bezterminowe stosowanie tartrazyny – zaliczonej do grupy „barwniki, w tym pigmenty”, pod nagłówkiem „substancje barwiące dopuszczone przepisami wspólnotowymi w celu barwienia środków spożywczych” – jako dodatku paszowego dla psów i kotów. Dodatek ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Ponadto rozporządzeniem Komisji (WE) nr 358/2005 (3) zezwolono na bezterminowe stosowanie tartrazyny – zaliczonej do grupy „barwniki, łącznie z pigmentami”, pod nagłówkiem „inne barwniki” – jako dodatku paszowego dla żywiących się ziarnem ptaków ozdobnych i małych gryzoni.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę tartrazyny jako dodatku paszowego dla ryb ozdobnych, psów i kotów, żywiących się ziarnem ptaków ozdobnych i małych gryzoni. Wnioskodawca wystąpił o sklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „dodatki sensoryczne” i w grupie funkcjonalnej „substancje barwiące”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                     (4)

                     Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 18 października 2016 r. (4) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania tartrazyna nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt. Urząd stwierdził również, że narażenie inhalacyjne na tartrazynę uznaje się za niebezpieczne dla użytkownika dodatku, że substancję tę uznaje się za substancję działającą uczulająco na skórę i że nie można wyciągnąć wniosków na temat działania drażniącego na skórę lub oczy. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 429/2008 (5) faza I oceny ryzyka dla środowiska naturalnego pozwoliła ustalić, że tartrazyna, jako dodatek przeznaczony dla zwierząt, od których ani z których nie pozyskuje się żywności, jest zwolniona z dalszej oceny ze względu na brak prawdopodobieństwa znaczącego oddziaływania na środowisko, a w wyżej wspomnianej opinii Urząd nie podał żadnych potwierdzonych naukowo dowodów stanowiących powody do obaw. Urząd stwierdził ponadto, że tartrazyna skutecznie nadaje barwę paszom i korzystnie wpływa na barwę ryb ozdobnych i żywiących się ziarnem ptaków ozdobnych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

                     (5)

                     Z oceny tartrazyny wynika, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie wspomnianego dodatku, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (6)

                     Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie przedmiotowej substancji, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

                     (7)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zezwolenie
            Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „barwniki”, zostaje dopuszczona jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

            Artykuł 2
            Środki przejściowe

               1.   Substancja wyszczególniona w załączniku oraz premiksy zawierające tę substancję wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 26 sierpnia 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 26 lutego 2020 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.

               2.   Materiały i mieszanki paszowe zawierające substancję wyszczególnioną w załączniku, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 26 lutego 2022 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 26 lutego 2020 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2020 r.

                  W imieniu Komisji

                  Przewodnicząca

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

            (2)  Dyrektywa Komisji 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 358/2005 z dnia 2 marca 2005 r. dotyczące bezterminowego zezwolenia na niektóre dodatki i zezwolenia na nowe wykorzystanie już dopuszczonych dodatków paszowych (Dz.U. L 57 z 3.3.2005, s. 3).

            (4)  Dziennik EFSA 2016; 14(11):4613.

            (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 429/2008 z dnia 25 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie sporządzania i przedstawiania wniosków oraz oceny dodatków paszowych i udzielania zezwoleń na dodatki paszowe (Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Dodatek

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Pozostałe przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kategoria: Dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: Barwniki (i) substancje, które dodają kolorów lub przywracają kolory w paszach

                        2a102

                        Tartrazyna

                           Skład dodatku

                        Główny składnik tartrazyny stanowi sól sodowa.
                        Postać stała

                           Charakterystyka substancji czynnej – soli sodowej

                        Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
                        Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
                        Wzór chemiczny C16H9N4Na3O9S2

                        Postać stała, wytwarzana w procesie syntezy chemicznej
                        Numer CAS: 1934-21-0
                        Kryteria czystości:
                        Substancja barwiąca w przeliczeniu na sól sodową: ≥ 85 % (oznaczenie)
                        Dodatkowa substancja barwiąca: ≤ 1 %
                        Związki organiczne inne niż substancje barwiące ≤ 0,5 %:

                                    —

                                    kwas 4-hydrazynobenzeno sulfonowy,

                                    —

                                    kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy,

                                    —

                                    kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3-karboksylowy,

                                    —

                                    4,4′-diazoaminodi(kwas benzenosulfonowy),

                                    —

                                    kwas tetrahydroksybursztynowy.

                              Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne: ≤ 0,01 %
                        Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem ≤ 0,2 % w warunkach neutralnych

                           Metody analityczne
                            (1)

                        Do oznaczenia ilościowego całkowitej zawartości substancji barwiących tartrazyny w dodatku paszowym:

                                    —

                                    spektrofotometria przy 426 nm (monografie FAO JECFA nr 1 tom 4 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012).

                              Do oznaczania ilościowego tartrazyny w paszy:

                                    —

                                    wysokosprawna chromatografia cieczowa w połączeniu z tandemową spektrometrią mas (LC-MS/MS)

                        Koty

                        -

                        -

                        433

                                    1.

                                    W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy wskazać warunki przechowywania oraz stabilność przy obróbce cieplnej.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia wynikające z ich stosowania. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować lub ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony oczu, skóry i dróg oddechowych.

                        26.2.2030

                        Psy

                        -

                        -

                        520

                        Małe gryzonie

                        -

                        -

                        2 000

                        Ptaki ozdobne żywiące się ziarnem

                        -

                        -

                        63

                           Kategoria: Dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: Barwniki (iii) substancje, które korzystnie wpływają na kolor ryb lub ptaków ozdobnych

                        2a102

                        Tartrazyna

                           Skład dodatku

                        Główny składnik tartrazyny stanowi sól sodowa.
                        Postać stała

                           Charakterystyka substancji czynnej – soli sodowej

                        Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
                        Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
                        Wzór chemiczny C16H9N4Na3O9S2

                        Postać stała, wytwarzana w procesie syntezy chemicznej
                        Numer CAS: 1934-21-0
                        Kryteria czystości:
                        Substancja barwiąca w przeliczeniu na sól sodową: ≥ 85 % (oznaczenie)
                        Dodatkowa substancja barwiąca: < 1 %
                        Związki organiczne inne niż substancje barwiące ≤ 0,5 %:

                                    —

                                    kwas 4-hydrazynobenzeno sulfonowy,

                                    —

                                    kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy,

                                    —

                                    kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3-karboksylowy,

                                    —

                                    4,4′-diazoaminodi(kwas benzenosulfonowy),

                                    —

                                    kwas tetrahydroksybursztynowy.

                              Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne: ≤ 0,01 %
                        Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem ≤ 0,2 % w warunkach neutralnych

                           Metoda analityczna
                            (1)

                        Do oznaczenia ilościowego całkowitej zawartości substancji barwiących tartrazyny w dodatku paszowym:

                                    —

                                    spektrofotometria przy 426 nm (monografie FAO JECFA nr 1 tom 4 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012).

                              Do oznaczania ilościowego tartrazyny w paszy:

                                    —

                                    wysokosprawna chromatografia cieczowa w połączeniu z tandemową spektrometrią mas (LC-MS/MS).

                        Ryby ozdobne

                        -

                        -

                        1 924

                                    1.

                                    W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy wskazać warunki przechowywania oraz stabilność przy obróbce cieplnej.

                                    2.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia wynikające z ich stosowania. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować lub ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony oczu, skóry i dróg oddechowych.

                        26.2.2030

               (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.


title: Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2020/158 z dnia 5 lutego 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/799 w odniesieniu do pokładowych urządzeń ważących (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  6.2.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 34/20

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/158
         z dnia 5 lutego 2020 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/799 w odniesieniu do pokładowych urządzeń ważących
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym (1), w szczególności jego art. 11,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Instalacja pokładowych urządzeń ważących jest opcją przewidzianą dla państw członkowskich w art. 10d ust. 5 dyrektywy Rady 96/53/WE (2) w odniesieniu do przeprowadzania kontroli pojazdów lub zespołów pojazdów, które najprawdopodobniej przekroczyły maksymalną dopuszczalną masę.

                     (2)

                     Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1213 (3) określa szczegółowe przepisy zapewniające jednolite zasady interoperacyjności i zgodności pokładowych urządzeń ważących.

                     (3)

                     Ponieważ wymogi rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1213 są sprzeczne z przepisami dotyczącymi pokładowych urządzeń ważących określonymi w dodatku 14 do załącznika IC do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/799 (4), należy zmienić ten załącznik w celu uchylenia pkt 5.5 w dodatku 14.

                     (4)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu wykonawczym Komisji są zgodne z opinią Komitetu ds. Transportu Drogowego, o której mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 165/2014,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W dodatku 14 do załącznika IC do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/799 uchyla się pkt 5.5.

            Artykuł 2
            Wejście w życie i stosowanie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1).

            (2)  Dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiająca dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1213 z dnia 12 lipca 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy zapewniające jednolite warunki wdrażania interoperacyjności i zgodności pokładowych urządzeń ważących zgodnie z dyrektywą Rady 96/53/WE (Dz.U. L 192 z 18.7.2019, s. 1).

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/799 z dnia 18 marca 2016 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 ustanawiającego wymogi dotyczące budowy, sprawdzania, instalacji, użytkowania i naprawy tachografów oraz ich elementów składowych (Dz.U. L 139 z 26.5.2016, s. 1).