title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1217 z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 dotyczącego wprowadzania do Unii naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin przeznaczonych do sadzenia Chamaecyparis Spach, Juniperus L. i niektórych gatunków Pinus L., pochodzących z Japonii, oraz w sprawie uchylenia decyzji 2002/887/WE

text:
                  26.8.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 277/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1217
         z dnia 25 sierpnia 2020 r.
         w sprawie odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 dotyczącego wprowadzania do Unii naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin przeznaczonych do sadzenia Chamaecyparis Spach, Juniperus L. i niektórych gatunków Pinus L., pochodzących z Japonii, oraz w sprawie uchylenia decyzji 2002/887/WE
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 30 ust. 1, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzeniem (UE) 2016/2031 uchylono i zastąpiono dyrektywę Rady 2000/29/WE (2), natomiast rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/2072 (3) zastąpiono załączniki I–V do tej dyrektywy.

                     (2)

                     Art. 7 w związku z pkt 1 załącznika VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 zakazuje wprowadzania do Unii roślin przeznaczonych do sadzenia Chamaecyparis Spach, Juniperus L. i Pinus L., innych niż owoce i nasiona. Wcześniej odnośny zakaz został określony w art. 4 ust. 1 w związku z częścią A pkt 1 w załączniku III do dyrektywy 2000/29/WE.

                     (3)

                     Decyzją Komisji 2002/887/WE (4) upoważniono państwa członkowskie do wprowadzenia odstępstw od art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w odniesieniu do zakazów określonych w części A pkt 1 w załączniku III do tej dyrektywy dla naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz niektórych gatunków Pinus L., innych niż owoce i nasiona, pochodzących z Japonii.

                     (4)

                     W dniu 3 sierpnia 2017 r. Japonia złożyła wniosek o rozszerzenie tego upoważnienia również o naturalnie lub sztucznie skarlone rośliny sosny Thunberga bonsai (Pinus thunbergii Parl.) i przedstawiła informacje techniczne na poparcie tego wniosku.

                     (5)

                     W maju 2019 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał opinię naukową na temat zagrożeń zdrowia roślin związanych z sosną Thunberga bonsai przywożoną z Japonii (5). Ta opinia naukowa została wydana na podstawie dostępnych informacji naukowych i technicznych przedstawionych przez Japonię; stwierdzono w niej, iż prawdopodobnie, jeżeli spełnione są pewne warunki, na danym towarze nie wystąpią agrofagi, które mogą być związane z tym towarem.

                     (6)

                     Niektóre odnośne agrofagi nie zostały jeszcze wymienione jako agrofagi kwarantannowe dla Unii, ale mogą spełniać kryteria, aby zostały wymienione jako takie, w związku z czym należy je objąć środkami tymczasowymi określonymi w art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031. Zgodnie z opinią naukową EFSA warunki przywozu roślin Pinus thunbergii Parl. bonsai z Japonii, zapewniające pewien poziom prawdopodobieństwa niewystępowania agrofaga, uznaje się za dopuszczalne i należy przyznać odstępstwo w odniesieniu do wprowadzania tych roślin do Unii, początkowo w okresie do dnia 31 grudnia 2023 r. w celu umożliwienia przeglądu tych środków.

                     (7)

                     W październiku 2019 r. Japonia złożyła również wniosek o przedłużenie odstępstwa przyznanego decyzją 2002/887/WE w odniesieniu do Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz niektórych gatunków Pinus L. Okoliczności uzasadniające przyznanie tego odstępstwa na podstawie decyzji 2002/887/WE mają nadal zastosowanie, a zagrożenie fitosanitarne związane z wprowadzaniem tych towarów jest nadal niskie. Ze względu na brak nowych informacji dających podstawy do zmiany specjalnych warunków określonych we wspomnianej decyzji, należy przedłużyć odnośne odstępstwo. Należy jednak zaktualizować wykaz odnośnych agrofagów Pinus sp., aby uwzględnić niedawne zmiany w taksonomii i nowe informacje naukowe zawarte w opinii naukowej EFSA.

                     (8)

                     Odstępstwo to powinno podlegać tym samym wymogom co wymogi określone w decyzji 2002/887/WE. Wymogi te powinny mieć zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, a zwłaszcza dla wymogów określonych w pkt 30 załącznika VII do tego rozporządzenia, dotyczących wprowadzania do Unii naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin przeznaczonych do sadzenia innych niż nasiona.

                     (9)

                     Ponieważ dyrektywa 2000/29/WE została uchylona i zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/2031, ze względu na jasność i spójność prawa należy uchylić decyzję 2002/887/WE i zastąpić ją niniejszym rozporządzeniem.

                     (10)

                     Odstępstwo przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinno mieć zastosowanie do dnia 31 grudnia 2023 r., aby umożliwić jego przegląd.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Definicja
            Do celów niniejszego rozporządzenia „określone rośliny” oznaczają naturalnie lub sztucznie skarlone rośliny przeznaczone do sadzenia należące do następujących gatunków:

                        —

                           Chamaecyparis sp. Spach,

                        —

                           Juniperus sp. L.,

                        —

                           Pinus parviflora Sieb. & Zucc. (Pinus pentaphylla Mayr),

                        —

                           Pinus thunbergii Parl.,

                        —

                           Pinus parviflora Sieb. & Zucc., szczepione na podkładce innego gatunku Pinus, pochodzącego z Japonii, oraz

                        —

                           Pinus thunbergii Parl., szczepione na podkładce innego gatunku Pinus, pochodzącego z Japonii.

            Artykuł 2
            Odstępstwo od zakazu wprowadzania do Unii określonych roślin
            Na zasadzie odstępstwa od art. 7 i pkt 1 w załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 dopuszcza się wprowadzanie określonych roślin do Unii, jeżeli spełniają one warunki określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 3
            Okresy stosowania odstępstwa
            Odstępstwo przewidziane w art. 2 ma zastosowanie do określonych roślin przywożonych do Unii w następujących okresach:

                        a)

                           Chamaecyparis: od dnia 1 października 2020 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.;

                        b)

                           Juniperus: od dnia 1 listopada do dnia 31 marca każdego roku – do dnia 31 grudnia 2023 r.;

                        c)

                           Pinus L.: od dnia 1 października 2020 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.

            Artykuł 4
            Uchylenie decyzji 2002/887/WE
            Decyzja 2002/887/WE traci moc.

            Artykuł 5
            Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

            (2)  Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1).

            (4)  Decyzja Komisji 2002/887/WE z dnia 8 listopada 2002 r. upoważniająca do stosowania odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz Pinus L., pochodzących z Japonii (Dz.U. L 309 z 12.11.2002, s. 8).

            (5)  Panel EFSA ds. zdrowia roślin, 2019 r. „Scientiﬁc Opinion on the commodity risk assessment of black pine (Pinus
            thunbergii Parl.) bonsai from Japan” (Opinia naukowa na temat oceny ryzyka związanego towarem w odniesieniu do sosny Thunberga bonsai (Pinus thunbergii Parl.) pochodzącej z Japonii). Dziennik EFSA 2019; 17(5):5667, 184 s. https://doi.org/10.2903/j.efsa.2019.5667.

            ZAŁĄCZNIK
            Warunki wprowadzania do Unii określonych roślin zgodnie z art. 2

               1.

                  W przypadku gdy określone rośliny są roślinami Pinus parviflora Sieb. & Zucc. lub Pinus thunbergii Parl. szczepionymi na podkładce innego gatunku Pinus, podkładka nie może mieć żadnych pędów.

               2.

                  Całkowita liczba przywożonych określonych roślin nie przekracza ilości określonych dla każdego roku i zgłoszonych Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim przez państwo członkowskie przywozu, z uwzględnieniem dostępnych obiektów zapewniających izolację lub stacji kwarantanny.

               3.

                  Przed wywozem do Unii rośliny były uprawiane, utrzymywane i przygotowywane co najmniej przez dwa kolejne lata w urzędowo zarejestrowanych szkółkach objętych systemem kontroli krajowej organizacji ochrony roślin w Japonii. Roczne wykazy urzędowo zarejestrowanych szkółek zostają udostępnione Komisji najpóźniej przed dniem 31 października każdego roku. Wykazy te obejmują liczbę roślin uprawianych w każdej z tych szkółek, o ile są one uznawane za nadające się do wprowadzenia do Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

               4.
               W przypadku roślin Juniperus, rośliny z rodzajów Chaenomeles Lindl., Crataegus L., Cydonia Mill., Juniperus L., Malus Mill., Photinia Ldl. i Pyrus L., które były uprawiane w ciągu ostatnich dwóch lat przed przywozem w szkółkach roślin naturalnie lub sztucznie skarlonych, o których mowa w pkt 3, i w ich bezpośrednim sąsiedztwie, były poddawane co najmniej sześć razy w roku w odpowiednich odstępach czasu urzędowej kontroli pod kątem występowania odnośnych agrofagów. W przypadku roślin Chamaecyparis i Pinus, rośliny z rodzaju Chamaecyparis Spach i z rodzaju Pinus L., które były uprawiane we wspomnianych szkółkach roślin naturalnie lub sztucznie skarlonych oraz w ich bezpośrednim sąsiedztwie, były poddawane co najmniej sześć razy w roku w odpowiednich odstępach czasu urzędowej kontroli pod kątem występowania odnośnych agrofagów.
               Odnośnymi agrofagami są:

                           a)

                           w odniesieniu do roślin Juniperus:

                                       (i)

                                          Aschistonyx eppoi Inouye;

                                       (ii)

                                          Gymnosporangium asiaticum Miyabe ex Yamada i G. yamadae Miyabe ex Yamada;

                                       (iii)

                                          Oligonychus perditus Pritchard et Baker;

                                       (iv)

                                          Popillia japonica Newman;

                                       (v)

                                       każdy inny agrofag kwarantannowy lub agrofag objęty środkami, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031, którego występowania nie stwierdzono w Unii;

                           b)

                           w odniesieniu do roślin Chamaecyparis:

                                       (i)

                                          Popillia japonica Newman;

                                       (ii)

                                       każdy inny agrofag kwarantannowy lub agrofag objęty środkami, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031, którego występowania nie stwierdzono w Unii;

                           c)

                           w odniesieniu do roślin Pinus parviflora Sieb. & Zucc. (Pinus pentaphylla Mayr):

                                       (i)

                                          Bursaphelenchus xylophilus (Steiner and Bührer) Nickle et al.;

                                       (ii)

                                          Coleosporium paederiae Dietel ex Hirats. f.;

                                       (iii)

                                          Crisicoccus pini (Kuwana);

                                       (iv)

                                          Cronartium kurilense (Dietel) Y. Ono;

                                       (v)

                                          Cronartium
                                          quercuum (Berk.) Miyabe ex Shirai;

                                       (vi)

                                          Dendrolimus sibiricus Chetverikov;

                                       (vii)

                                          Dendrolimus spectabilis (Butler);

                                       (viii)

                                          Dendrolimus superans Butler;

                                       (ix)

                                          Monochamus spp. (populacje pozaeuropejskie);

                                       (x)

                                          Pissodes nitidus Roelofs;

                                       (xi)

                                          Popillia japonica Newman;

                                       (xii)

                                          Pseudocercospora pini‐densiflorae (Hori & Nambu) Deighton;

                                       (xiii)

                                          Thecodiplosis japonensis Uchida & Inouye;

                                       (xiv)

                                       każdy inny agrofag kwarantannowy lub agrofag objęty środkami, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031, którego występowania nie stwierdzono w Unii;

                           d)

                           w odniesieniu do roślin Pinus thunbergii Parl:

                                       (i)

                                          Bursaphelenchus xylophilus (Steiner and Bührer) Nickle et al.;

                                       (ii)

                                          Coleosporium asterum (Dietel) Sydow & P.Sydow;

                                       (iii)

                                          Coleosporium phellodendri Komarov;

                                       (iv)

                                          Crisicoccus pini (Kuwana);

                                       (v)

                                          Cronartium orientale Kaneko;

                                       (vi)

                                          Dendrolimus sibiricus Chetverikov;

                                       (vii)

                                          Dendrolimus spectabilis (Butler);

                                       (viii)

                                          Dendrolimus superans Butler;

                                       (ix)

                                          Dothistroma septosporum (Dorogin) Morelet;

                                       (x)

                                          Fusarium circinatum Nirenberg & O’Donnell;

                                       (xi)

                                          Monochamus spp. (populacje pozaeuropejskie);

                                       (xii)

                                          Pissodes nitidus Roelofs;

                                       (xiii)

                                          Popillia japonica Newman;

                                       (xiv)

                                          Pseudocercospora pini‐densiflorae (Hori & Nambu) Deighton;

                                       (xv)

                                          Sirex nitobei Mats.;

                                       (xvi)

                                          Thecodiplosis japonensis Uchida & Inouye;

                                       (xvii)

                                          Urocerus japonicus (F. Sm.);

                                       (xviii)

                                       każdy inny agrofag kwarantannowy lub agrofag objęty środkami, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031, którego występowania nie stwierdzono w Unii.

               5.
               Określone rośliny w wyniku tych kontroli zostały uznane za wolne od odnośnych agrofagów wymienionych w lit. a)–d). Porażone rośliny są usuwane przez krajową organizację ochrony roślin, właściwe organy krajowe lub podmioty profesjonalne pod urzędowym nadzorem krajowej organizacji ochrony roślin w Japonii. Pozostałe określone rośliny są skutecznie poddane zabiegom i utrzymywane przez odpowiedni okres oraz poddane kontroli w celu zapewnienia, że są wolne od takich agrofagów.
               Każdy przypadek wykrycia odnośnych agrofagów określonych w pkt 4 podczas kontroli prowadzonych na podstawie pkt 4 jest urzędowo rejestrowany, a odnośna dokumentacja jest udostępniana Komisji na jej żądanie. Każdy przypadek wykrycia któregokolwiek z odnośnych agrofagów pozbawia szkółkę statusu szkółki urzędowo zarejestrowanej. Komisja jest niezwłocznie informowana o tym fakcie. W takim przypadku rejestracja może zostać odnowiona najwcześniej w następnym roku.

               6.
               Określone rośliny przeznaczone na wywóz do Unii, co najmniej w okresie dwóch kolejnych lat, o którym mowa w pkt 3:

                           a)

                           są zasadzone w doniczkach ustawionych na półkach znajdujących się co najmniej 50 cm ponad ziemią albo na wybetonowanej podłodze, niedostępnej dla nicieni, utrzymywanej w dobrym stanie i wolnej od zanieczyszczeń; oraz

                           b)

                           są uznane za wolne od odnośnych agrofagów w wyniku kontroli, o których mowa w pkt 4; oraz

                           c)

                           jeżeli należą do rodzaju Pinus L. i w przypadku szczepienia na podkładce gatunku Pinus innego niż Pinus parviflora Sieb. & Zucc. lub Pinus thunbergii Parl, mają podkładkę pochodzącą ze źródeł urzędowo zatwierdzonych jako zdrowy materiał; oraz

                           d)

                           są oznaczone w sposób rozpoznawalny oznakowaniem lub kodem identyfikacyjnym, charakterystycznym dla każdej poszczególnej rośliny i zgłoszonym krajowej organizacji ochrony roślin w Japonii, umożliwiającym identyfikację urzędowo zarejestrowanej szkółki i roku zasadzenia rośliny w doniczce.

               7.

                  Określone rośliny są identyfikowalne od momentu opuszczenia szkółki do czasu załadunku w celu wywozu poprzez opieczętowanie pojazdów używanych do transportu lub w inny właściwy sposób.

               8.
               Do określonych roślin wraz z podłożem uprawowym, na którym rosną lub z którym są połączone („materiał”), dołącza się świadectwo fitosanitarne wydane przez krajową organizację ochrony roślin w Japonii, potwierdzające zgodność z wymogami określonymi w pkt 1–7 niniejszego rozporządzenia wykonawczego oraz w pkt 30 załącznika VII do rozporządzenia (UE) 2019/2072.
               W świadectwie podaje się:

                           a)

                           nazwę lub nazwy urzędowo zarejestrowanej szkółki lub szkółek;

                           b)

                           oznaczenia lub kody identyfikacyjne określone w pkt 6 lit. d), o ile umożliwiają one identyfikację zarejestrowanej szkółki i roku zasadzenia w doniczce;

                           c)

                           specyfikację ostatniego zabiegu zastosowanego przed wysyłką;

                           d)

                           w rubryce „Deklaracja dodatkowa” – oświadczenie: „Niniejsza przesyłka spełnia warunki określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1217”.

               9.
               Podmiot odpowiedzialny za przesyłkę wypełnia i przedkłada odpowiednią część wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (CHED) w systemie IMSOC, podając co najmniej następujące informacje dotyczące każdej przesyłki określonych roślin:

                           a)

                           rodzaj materiału;

                           b)

                           ilość materiału;

                           c)

                           zadeklarowaną datę przywozu;

                           d)

                           urzędowo zatwierdzone miejsce, w którym określone rośliny odbędą zatrzymanie po wprowadzeniu, o którym mowa w pkt 10.

                     Przed wprowadzeniem państwa członkowskie urzędowo informują importerów o warunkach ustanowionych w pkt 1–12.

               10.
               Przed zwolnieniem materiał podlega urzędowemu zatrzymaniu po wprowadzeniu w obiekcie zapewniającym izolację lub w stacji kwarantanny:

                           a)

                           w przypadku roślin Pinus i Chamaecyparis – przez okres nie krótszy niż trzy miesiące aktywnego wzrostu; oraz

                           b)

                           w przypadku roślin Juniperus – od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca każdego roku.

                     Ponadto w okresie zatrzymania po wprowadzeniu materiał musi zostać uznany za wolny od wszelkich odnośnych agrofagów wymienionych w pkt 4. Właściwy organ lub podmioty profesjonalne zwracają szczególną uwagę na zachowanie, w przypadku każdej rośliny, oznakowania lub kodu identyfikacyjnego, o których mowa w pkt 6 lit. d).

               11.

                  Każda partia zawierająca materiał, którego nie uznano za wolny od odnośnych agrofagów podczas okresu zatrzymania po wprowadzeniu, o którym mowa w pkt 10, zostaje natychmiast zniszczona przez właściwy organ lub podmiot profesjonalny pod urzędowym nadzorem właściwego organu.

               12.

                  Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszelkich przypadkach zanieczyszczenia odnośnymi agrofagami potwierdzonych w czasie zatrzymania po wprowadzeniu, o którym mowa w pkt 10. W takim przypadku odpowiednia szkółka w Japonii zostaje pozbawiona statusu urzędowo zarejestrowanej szkółki roślin. Komisja niezwłocznie informuje o tym Japonię.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1218 z dnia 25 sierpnia 2020 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 26 sierpnia 2020 r.

text:
                  26.8.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 277/12

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1218
         z dnia 25 sierpnia 2020 r.
         ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 26 sierpnia 2020 r.
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 (2) przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości do siewu], ex 1001 99 00 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu], 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie dla danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

                     (2)

                     Art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wymienionego artykułu, dla produktów określonych w tym ustępie regularnie ustanawia się reprezentatywne ceny importowe CIF.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną używaną do obliczania należności celnej przywozowej produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, jest dzienna reprezentatywna cena importowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

                     (4)

                     Od dnia 21 września 2017 r. cło przywozowe na produkty pochodzące z Kanady, objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 oblicza się zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

                     (5)

                     Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 26 sierpnia 2020 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Od dnia 26 sierpnia 2020 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia ustala się, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               Wolfgang BURTSCHER

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

            ZAŁĄCZNIK I

               Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 mające zastosowanie od dnia 26 sierpnia 2020 r.

                        Kod CN

                        Opis towarów

                        Należność celna przywozowa (1)
                            (2)

                        (EUR/tonę)

                        1001 11 00

                        PSZENICA durum, do siewu

                        0,00

                        1001 19 00

                        PSZENICA durum wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        średniej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        niskiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        Ex10019120

                        PSZENICA zwyczajna, do siewu

                        0,00

                        Ex10019900

                        PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        1002 10 00

                        ŻYTO, do siewu

                        0,26

                        1002 90 00

                        ŻYTO, inne niż do siewu

                        0,26

                        1005 10 90

                        KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                        0,26

                        1005 90 00

                        KUKURYDZA inna niż do siewu (3)

                        0,26

                        1007 10 90

                        Ziarno SORGO, inne niż hybrydy, do siewu

                        0,26

                        1007 90 00

                        Ziarno SORGO, inne niż do siewu

                        0,26

               (1)  Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                        —

                        3 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się na Morzu Śródziemnym (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morzu Czarnym, jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski,

                        —

                        2 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego i jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki.

               (2)  W przypadku produktów pochodzących z Kanady i objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 należność obliczana jest zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

               (3)  Importer może korzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR na tonę, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            ZAŁĄCZNIK II

               Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

               1.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           (EUR/tonę)

                           Pszenica zwyczajna  (1)

                           Kukurydza

                           Giełda

                           Minneapolis

                           Chicago

                           Notowanie

                           170,313

                           107,831

                           Premia za Zatokę

                           –

                           28,305

                           Premia za Wielkie Jeziora

                           27,766

                           –

               2.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

                           20,636

                           Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

                           40,744

               (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1221 z dnia 26 sierpnia 2020 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 27 sierpnia 2020 r.

text:
                  27.8.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 279/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1221
         z dnia 26 sierpnia 2020 r.
         ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 27 sierpnia 2020 r.
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 (2) przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości do siewu], ex 1001 99 00 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu], 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie dla danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

                     (2)

                     Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wymienionego artykułu, dla produktów określonych w tym ustępie regularnie ustanawia się reprezentatywne ceny importowe CIF.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną używaną do obliczania należności celnej przywozowej produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, jest dzienna reprezentatywna cena importowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

                     (4)

                     Od dnia 21 września 2017 r. cło przywozowe na produkty pochodzące z Kanady, objęte kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 oblicza się zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

                     (5)

                     Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 27 sierpnia 2020 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Od dnia 27 sierpnia 2020 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia ustala się, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 26 sierpnia 2020 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               Wolfgang BURTSCHER

                  Dyrektor Generalny

                  Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

            ZAŁĄCZNIK I

               Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 mające zastosowanie od dnia 27 sierpnia 2020 r.

                        Kod CN

                        Opis towarów

                        Należność celna przywozowa (1)
                            (2)

                        (EUR/tonę)

                        1001 11 00

                        PSZENICA durum, do siewu

                        0,00

                        1001 19 00

                        PSZENICA durum wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        średniej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        niskiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        Ex10019120

                        PSZENICA zwyczajna, do siewu

                        0,00

                        Ex10019900

                        PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

                        0,00

                        1002 10 00

                        ŻYTO, do siewu

                        0,00

                        1002 90 00

                        ŻYTO, inne niż do siewu

                        0,00

                        1005 10 90

                        KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

                        0,00

                        1005 90 00

                        KUKURYDZA inna niż do siewu (3)

                        0,00

                        1007 10 90

                        Ziarno SORGO, inne niż hybrydy, do siewu

                        0,00

                        1007 90 00

                        Ziarno SORGO, inne niż do siewu

                        0,00

               (1)  Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

                        —

                        3 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się na Morzu Śródziemnym (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morzu Czarnym, jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski,

                        —

                        2 EUR na tonę, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego i jeśli towary przywożone są do Unii przez Ocean Atlantycki.

               (2)  W przypadku produktów pochodzących z Kanady i objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 i 1002 90 00 należność obliczana jest zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

               (3)  Importer może korzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR na tonę, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.

            ZAŁĄCZNIK II

               Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

               1.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           (EUR/tonę)

                           Pszenica zwyczajna (1)

                           Kukurydza

                           Giełda

                           Minneapolis

                           Chicago

                           Notowanie

                           171,012

                           108,779

                           Premia za Zatokę

                           —

                           28,281

                           Premia za Wielkie Jeziora

                           28,148

                           —

               2.
               Średnie z okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

                           Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

                           20,631

                           Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

                           40,839

               (1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1263 z dnia 10 września 2020 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej wodorowęglan sodu jako substancji niskiego ryzyka, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  11.9.2020

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 297/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1263
         z dnia 10 września 2020 r.
         w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej wodorowęglan sodu jako substancji niskiego ryzyka, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 22 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Austria otrzymała w dniu 18 marca 2016 r. złożony przez BIOFA AG wniosek o zatwierdzenie substancji czynnej wodorowęglan sodu. W dniu 21 stycznia 2020 r. Komisja została poinformowana o przeniesieniu praw posiadanych przez wnioskodawcę – Biofa AG – na rzecz SCC Legal GmbH.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w dniu 26 kwietnia 2016 r. Austria jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiła wnioskodawcę, pozostałe państwa członkowskie, Komisję i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku.

                     (3)

                     W dniu 7 września 2017 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji projekt sprawozdania z oceny wraz z kopią dla Urzędu, w którym to sprawozdaniu oceniono, czy wspomniana substancja czynna ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

                     (4)

                     Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny w czerwcu 2018 r.

                     (5)

                     W dniu 17 sierpnia 2018 r. Urząd przedstawił wnioskodawcy, państwom członkowskim i Komisji wnioski (2), w których określił, czy substancja czynna wodorowęglan sodu ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Urząd podał swoje wnioski do wiadomości publicznej.

                     (6)

                     W dniach 24–25 stycznia 2019 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu dotyczące wodorowęglanu sodu przewidujące zatwierdzenie wodorowęglanu sodu.

                     (7)

                     Wnioskodawcy umożliwiono przedstawienie uwag do sprawozdania z przeglądu.

                     (8)

                     W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, o której mowa, a w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane i szczegółowo opisane w sprawozdaniu z przeglądu, ustalono, że spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

                     (9)

                     Komisja uważa ponadto wodorowęglan sodu za substancję czynną niskiego ryzyka zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Wodorowęglan sodu nie jest substancją potencjalnie niebezpieczną i spełnia warunki określone w pkt 5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

                     (10)

                     Należy zatem zatwierdzić wodorowęglan sodu jako substancję niskiego ryzyka.

                     (11)

                     Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy uwzględnić pewne warunki.

                     (12)

                     Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 (3).

                     (13)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdzenie substancji czynnej
            Zatwierdza się substancję czynną wodorowęglan sodu określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

            Artykuł 2
            Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
            W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 10 września 2020 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

            (2)  Dziennik EFSA 2018;16(9):5407

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK I

                        Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                        Nazwa IUPAC

                        Czystość  (1)

                        Data zatwierdzenia

                        Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                        Przepisy szczegółowe

                        Wodorowęglan sodu
                        Nr CAS: 144-55-8

                        Wodorowęglan sodu

                        ≥ 990 g/kg
                        Arsen ≤ 3 mg/kg
                        Ołów ≤ 2 mg/kg
                        Rtęć ≤ 1 mg/kg

                        1 października 2020 r.

                        1 października 2035 r.

                        W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego wodorowęglanu sodu, w szczególności jego dodatki I i II.

               (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

            ZAŁĄCZNIK II
            W części D załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

                        Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

                        Nazwa IUPAC

                        Czystość  (1)

                        Data zatwierdzenia

                        Data wygaśnięcia zatwierdzenia

                        Przepisy szczegółowe

                        „24

                        Wodorowęglan sodu
                        Nr CAS: 144-55-8

                        Wodorowęglan sodu

                        ≥ 990 g/kg
                        Arsen ≤ 3 mg/kg
                        Ołów ≤ 2 mg/kg
                        Rtęć ≤ 1 mg/kg

                        1 października 2020 r.

                        1 października 2035 r.

                        W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego wodorowęglanu sodu, w szczególności jego dodatki I i II.”

               (1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.