title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 766/2012 z dnia 24 lipca 2012 r. zatwierdzające nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Patata di Bologna (ChNP)]

text:
               24.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 229/6

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 766/2012
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   zatwierdzające nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Patata di Bologna (ChNP)]
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Patata di Bologna”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 228/2010 (2).

               (2)

               Wniosek dotyczy zmian opisu produktu o chronionej nazwie pochodzenia „Patata di Bologna” oraz wiąże się z wprowadzeniem zmian do jednolitego dokumentu.

               (3)

               Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. Ponieważ jest to zmiana nieznaczna, zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 6 i 7 wspomnianego rozporządzenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Patata di Bologna” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 3
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Dacian CIOLOȘ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12.

      (2)  Dz.U. L 69 z 19.3.2010, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I
      W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Patata di Bologna” zatwierdza się następujące zmiany:
      Poniżej wyszczególniono zmiany dotyczące każdego ze składników:

                  Woda: podano metodę analizy wykorzystywaną w laboratorium.

                  Białko: zmieniono zawartość białka z 0,9 % na 2,6 % i wskazano metodę analizy jaką należy stosować w laboratorium.

                  Tłuszcz: zakres od 0,09 % do 1,12 % w części jadalnej bulwy, zmieniono jedynie wartość maksymalną.

            Przy zastosowaniu obecnej metody analizy najniższy wykrywalny poziom kształtuje się na poziomie 0,1 %, a niższe stężenia nie są wykrywalne. Z uwagi na fakt, że niemożliwe jest określenie najniższego możliwego poziomu stężenia, uznano za właściwe podanie jedynie wartości maksymalnej.
      Podano metodę analizy wykorzystywaną w laboratorium.

                  Węglowodany: zwiększono zakres zawartości węglowodanów z 13,5-17,0 % do 8,0-19,0 %. Określono również, że dane analityczne otrzymuje się, odejmując od 100 wartości dotyczące wody, popiołu, tłuszczu, białka i błonnika (określone z kolei za pomocą podanych dla nich metod analizy). Z tego względu zaproponowane zmiany wartości minimalnych i maksymalnych niektórych parametrów oznaczają również zmianę zakresu wartości dotyczących węglowodanów.

                  Błonnik: zwiększono zakres zawartości błonnika z 2,2-2,7 % do 0,9-4,0 %. Podano metodę analizy wykorzystywaną w laboratorium.

                  Minerały: postanowiono usunąć wykaz pojedynczych minerałów zawarty w nawiasie, a termin „minerały” zastąpić terminem „popiół nierozpuszczalny”, podając jednocześnie metodę analizy i ponownie określając wartości.

            Większy zakres wartości dotyczących popiołu nierozpuszczalnego, wykorzystywanych jako parametr zawartości minerałów, wynika również z faktu, że na tę zawartość mogą wpływać różne czynniki. Z uwagi na fakt, że trudno byłoby kontrolować wszystkie czynniki wpływające na zawartość popiołu, wydaje się wskazane i konieczne określenie szerszego zakresu, oraz określenie procedury pobierania próbek i przygotowywania ich do analizy.
      Spośród minerałów wskazanych w poprzedniej wersji specyfikacji produkcji ChNP „Patata di Bologna” uznano za właściwe określenie jedynie minerału, którego zawartość jest najwyższa i który ma największy wpływ na właściwości odżywcze ziemniaka, tj. potas (K), wyrażony w mg/100 g jadalnej części bulwy ziemniaka. Wartość minimalna wynosi 250 mg/100 g, oznacza się ją za pomocą metody analizy EPA 3015A / EPA 6010B.

                  Witaminy: termin „witaminy” uznano za zbyt ogólny. Wnioskuje się o usunięcie tego parametru, gdyż określenie za pomocą analizy wszystkich witamin obecnych w produkcie znacznie podniosłoby koszt analiz wymaganych w procesie certyfikacji, nie przyczyniając się jednocześnie do powstania danych istotnych w zakresie wartości odżywczych czy właściwości produktu. Nawet analiza zawartości witaminy C (kwasu L-askorbinowego), obecnej w większych stężeniach w bulwie, nie przyczyniłaby się do powstania danych opisujących właściwości produktu, ponieważ zawartość tej witaminy zależy od wielu niezależnych od siebie czynników (czasu przechowywania, zastosowanej metody analizy, warunków pogodowych, szybkiego rozpadu przy pobieraniu próbki do analizy).

                  Sucha masa: usuwa się wartości podane w nawiasach, ponieważ stanowią informację zbędną i stojącą w sprzeczności z informacją dotyczącą zawartości wody wyrażoną powyżej jako wartość średnia na 100 g jadalnej bulwy.

      ZAŁĄCZNIK II
      JEDNOLITY DOKUMENT

         ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

      „PATATA DI BOLOGNA”

         NR WE: IT-PDO-0105-0934-02.01.2012

         ChOG ( ) ChNP ( X )

      1.   Nazwa

      „Patata di Bologna”
      2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

      Włochy
      3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

      3.1.   Rodzaj produktu

                  Klasa 1.6 –

                  Owoce i warzywa nieprzetworzone lub przetworzone

            3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

      Produkt musi należeć do odmiany Primura i musi być możliwe jego zidentyfikowanie na podstawie wyglądu fizycznego, składu chemicznego i cech organoleptycznych zgodnie z następującymi parametrami: kształt bulwy: przeważnie owalny, wydłużony, regularny z występującymi na powierzchni delikatnie zaznaczonymi zalążkami („oczka”); skórka gładka, nienaruszona i pozbawiona zewnętrznych wad, które powodowałyby zmianę właściwości bulwy; rozmiar bulw: jednorodny od 40 do 75 mm;
      miąższ zwarty o barwie zmiennej, od białej do słomkowożółtej;
      możliwy długi okres przechowywania.
      Średni skład na 100 g części jadalnej jest następujący:

                  —

                  woda 70,0-85,0 %; metoda analizy określona w rozporządzeniu ministra z dnia 27maja 1985 r. (Gazzetta Ufficiale nr 145 z 2 czerwca 1985 r.);

                  —

                  Białka 0,9-2,6 %; metoda analizy określona jako ISO 937 – 1978 (E) oraz metoda urzędowa AOAC nr 932.08;

                  —

                  Maksymalna zawartość tłuszczu: 1,12 %; metoda analizy określona jako ISTISAN 1996/34 s. 41-43;

                  —

                  Węglowodany 8,0-19,0 %; dane analityczne otrzymuje się w wyniku odjęcia od 100 wartości dla wody, popiołu, tłuszczów, białek i błonnika;

                  —

                  Błonnik 0,9-4,0 %; metoda analizy określona jako AOAC 985.29 wydanie 17, 2003 r.;

                  —

                  Popiół nierozpuszczalny 0,4-1,45 %; metoda analizy określona jako ISTISAN 1996/34 s. 77-78 oraz jako ISO 936:1998 (E).

                  —

                  potas (K), jego wartość minimalna wynosi co najmniej 250 mg/100 g produktu; metody analizy określone jako EPA 3015A i EPA 6010B.

            Odmiana Primura jest symbolem „Patata di Bologna” dzięki swym cechom, takim jak apetyczny wygląd w momencie podawania do spożycia, średnia zawartość suchej masy, zwarta konsystencja miąższu, charakterystyczny, ale niezbyt mocny smak oraz możliwy długi okres przechowywania. Cechy te uzyskuje się przez uprawę na odpowiednich glebach, utrzymywanych przez lata w niezmienionym stanie, dzięki czemu ziemniaki te nadal spełniają wymagania rynku.
      3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

      —
      3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

      —
      3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

      Wszystkie etapy od sadzenia do zbioru bulw muszą odbywać się na obszarze geograficznym produkcji.
      3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

      Przygotowanie i pakowanie muszą odbywać się na terenie prowincji Bolonia. Prawidłowe pakowanie jest niezbędne, aby zachować wysokiej jakości właściwości organoleptyczne i handlowe ChNP „Patata di Bologna”. Lokalni przedsiębiorcy posiadają wieloletnią specjalistyczną wiedzę na temat prawidłowego obchodzenia się z produktem i jego odpowiedniego transportu, zapewnienia w jak najkrótszym możliwym czasie po zbiorze właściwych warunków chłodniczych w celu ograniczenia utraty wilgotności produktu. Wiedza ta, w połączeniu z miejscową praktyką, pozwalają na zachowanie cech jakościowych ChNP „Patata di Bologna” z poszanowaniem naturalnych procesów fizjologicznych.
      3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

      Wprowadzenie „Patata di Bologna” do obrotu w celu przekazania do konsumpcji musi odbywać się z wykorzystaniem następujących opakowań:

                  —

                  worki o pojemności 4 kg, 5 kg, 10 kg i 25 kg z nadrukowanym pasem środkowym o szerokości co najmniej 10 cm;

                  —

                  opakowania siatkowe o pojemności 0,5 kg, 1 kg, 1,5 kg, 2 kg lub 2,5 kg;

                  —

                  opakowania typu: vertbag, quickbag, girsac i torebki o pojemności 0,5 kg, 1 kg, 1,5 kg, 2 kg, 2,5 kg lub 5 kg;

                  —

                  tacki i pojemniki o pojemności 0,5 kg, 0,75 kg lub 1 kg;

                  —

                  kartony i kosze o pojemności 10 kg, 12,5 kg, 15 kg, 20 kg lub 25 kg.

            Na opakowaniach należy umieścić napis: „Patata di Bologna”, po którym następuje napis „D.O.P.” (ChNP) oraz logo zawierające wystylizowaną formę ziemniaka w poprzek której przebiegają dwa pasy – jeden w kolorze czerwonym, drugi niebieskim. Specyfikacje dotyczące barw są następujące:

                  —

                  żółty kolor stylizowanej formy ziemniaka: Pantone Yellow 116 C, kwadrychromia 0/20/100/0;

                  —

                  czerwień pierwszego ukośnego pasa: Pantone Warm Red C, kwadrychromia, 0/100/100/0;

                  —

                  niebieski drugiego ukośnego pasa: Pantone blu 286 C, kwadrychromia, 100/70/0/0;

            Do napisów stosuje się wyłącznie czcionkę Avenir w wersji zwykłej i pogrubionej.
      Wymiary znaku towarowego na opakowaniach muszą wynosić co najmniej 20 mm (wymiar podstawy), a wyrażenie »„Patata di Bologna” D.O.P.« musi mieć wymiary większe od jakiegokolwiek innego napisu umieszczonego na etykiecie.

      4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

      Prowincja Bolonia.
      5.   Związek z obszarem geograficznym

      5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

      Nizina bolońska charakteryzuje się umiarkowanym poziomem temperatur w okresie wiosennym, poczynając od końca lutego/początku marca, które zapewniają odpowiednie warunki dla kiełkowania bulw wysadzanych w tym okresie. W okresie najintensywniejszego rozwoju wegetatywnego, który następuje od kwietnia do czerwca, temperatury osiągają poziom 25-28 °C, sprzyjając powstawaniu i wzrostowi bulw i ich prawidłowemu dojrzewaniu. Opady są równomiernie rozłożone przez cały rok, co sprzyja uprawom w początkowej fazie rozwoju wegetatywnego i na początku fazy tworzenia się bulw; opady gwarantują również przywrócenie warstwy wodnej i przygotowanie gruntu pod wysadzenie ziemniaków.
      Z hydrologicznego punktu widzenia tereny te są dobrze zasilane przez naturalne strumienie i rzeki: Idice, Reno, Gaiana, Fossatone, Quaderna, Rido, Sillaro, Samoggia, Savena, a także sztuczne kanały, jak Canale Emiliano-Romagnolo, specjalnie wybudowane, by zapewniać wodę dla upraw w okresie największego zapotrzebowania, tj. wiosną i latem.
      Dzięki cechom morfologicznym gleb, które są przeważnie typu aluwialnego, warstwowego, a więc bogate w tlen, warunki są wyjątkowo sprzyjające dla rozwoju upraw produktu.
      5.2.   Specyfika produktu

      “Patata di Bologna” otrzymuje się wyłącznie z odmiany Primura. Dostosowana do warunków glebowych i klimatycznych obszaru produkcji, odmiana ta stała się symbolem ziemniaków z Bolonii. Pod względem właściwości organoleptycznych ziemniaki „Patata di Bologna” mają zwarty miąższ, zazwyczaj niemączny, co sprawia, że może być przygotowywana na wiele sposobów: smażona, gotowana na parze, pieczona w piecu. Charakterystyczny, ale niezbyt mocny smak oraz możliwy długi okres przechowywania, uzyskany dzięki produkcji na terenach odpowiednich do tego rodzaju upraw i utrzymywanych przez lata w niezmienionym stanie, sprawia, że „Patata di Bologna” nadal pozostaje typem ziemniaka, który spełnia wymagania rynku
      5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

      Na cechy ChNP „Patata di Bologna” takie jak zapach, smak, intensywność barwy miąższu i skórki, wpływa nie tylko genetyka, ale również środowisko upraw (gleba, klimat, technika uprawy, sposób przechowywania), dlatego też oczywisty jest związek „Patata di Bologna” z prowincją Bolonia. Uprawa ziemniaka związana jest z rejonem Bolonii od wielu lat dzięki szczególnie sprzyjającym uprawie cechom gleb, wyjątkowym właściwościom jakościowym i organoleptycznym niektórych odmian oraz tradycyjnej technice uprawy stosowanej przez producentów. Ten związek z regionem bolońskim narodził się z konieczności utrzymywania i wyżywienia ludności, przede wszystkim w okresach słabych zbiorów pszenicy, która od zawsze uznawana była za podstawowy pokarm ludzi i z przekonania, że rozwój tego rodzaju upraw przyniesie korzyść prowincji, uniezależniając ją od konieczności zaopatrywania się w pożywienie w innych państwach. Ten związek był stopniowo wzmacniany dzięki żmudnej pracy producentów, którzy dopracowywali krok po kroku precyzyjną technikę uprawy, konstruując coraz skuteczniejsze i chroniące produkt narzędzia, wykorzystując do przechowywania go nowoczesne techniki i struktury handlowe, które eksponują walory produktu i podkreślają jego cechy jakościowe, a także dzięki konsekwentnemu przeznaczaniu tych terenów pod te uprawy.
      Dzięki szczególnemu środowisku, wynikającemu z połączenia cech terenu (pedologia i hydrografia) i klimatu (opady deszczu w okresie jesienno-zimowym, temperatura w okresie wiosennym umiarkowana już od końca lutego i osiągająca optymalny poziom około 25 °C w czasie formowania się bulw), ziemniak, który rozwija się na tych terenach nabiera cech fizycznych, takich jak struktura i granulometria miąższu, oraz organoleptycznych, takich jak specyficzny zapach i smak, stanowiących o jego wyjątkowej jakości.
      Jak pisał w swoim dziele Contri (1817 r.), tereny prowincji Bolonia są odpowiednie pod uprawę ziemniaka, gdyż dla ziemniaka korzystne są „nisko położone grunty odwodnione, charakteryzujące się obecnością osadów aluwialnych”, co odpowiada właściwościom bolońskich terenów osuszonych pod uprawę. Zmiany, jakie przez lata zachodziły na tych terenach, spowodowały powstawanie obszarów równinnych, składających się z osadów aluwialnych naniesionych przez rzeki i strumienie, które mają swe źródła w łańcuchu apenińskim i do dzisiaj są aktywne. Gleby te charakteryzuje średniodrobna struktura, odpowiednia głębokość, dobre zdrenowanie. Są one alkaliczne, zawierają substancje organiczne i są bogate w najważniejsze dla ziemniaków składniki odżywcze, takie jak potas, którego ilości są tu szczególnie duże, fosfor i azot. Wszystko to sprzyja uprawie ziemniaka, który w sposób szczególny wykorzystuje te warunki dzięki swojemu wiązkowemu systemowi korzeniowemu, który nie przekształca się w palowy i posiada gęsty pęk drobnych korzeni.
      Odniesienia historyczno-kulturalne
      Uprawa ziemniaków w rejonie Bolonii rozpowszechniła się na początku XIX w., szczególnie popierał ją agronom Pietro Maria Bignami, dzięki któremu chłopi poznali tę roślinę. Warzywa te były stosowane do żywienia zwierząt, ale jednocześnie powszechne stało się ich wykorzystywanie do przyrządzania potraw dla ludzi.
      Począwszy od końca XVIII w. i przez cały XIX w. wielu naukowców opisywało zalety i wady ziemniaka, jednak największy wzrost inwestycji w tereny uprawne przeznaczone pod produkcję tego warzywa nastąpił po wydaniu dzieła Contriego i po rozesłaniu pisma okólnego legata papieskiego kardynała Opizzoniego (1817 r.), które zawierało praktyczny opis upraw przygotowany przez Benniego.
      Należy ponadto wspomnieć o opublikowanych w drugiej połowie XIX w. dziełach Berti-Pichata i Bignardiego na temat upraw ziemniaków w rejonie Bolonii. Do 1900 r. rozpowszechnienie upraw tej rośliny osiągnęło swój najwyższy poziom i stanowi obecnie w całej prowincji – od niziny po obszary pagórkowate i górzyste – ważne źródło dochodów dla miejscowej gospodarki wiejskiej. Rozwinęła się produkcja ziemniaków i powstały nowoczesne struktury magazynowe i handlowe, gwarantujące właściwe postępowanie z produktem.

         Odesłanie do publikacji specyfikacji

      Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując propozycję uznania ChOG „Patata di Bologna” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 263 w dniu 11.11.2011 r.
      Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji jest dostępny w na stronie internetowej:
      http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335
      lub
      bezpośrednio na stronie głównej Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali (włoskiego ministerstwa ds. polityki rolnej, spożywczej i leśnej) (www.politicheagricole.it) po wybraniu Qualità e sicurezza (z prawej strony na górze ekranu), a następnie Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1048 z dnia 28 czerwca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               29.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 170/67

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1048
   z dnia 28 czerwca 2016 r.
   ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
   uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

               (2)

               Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Jerzy PLEWA

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

      (2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod państw trzecich (1)

                  Standardowa wartość w przywozie

                  0702 00 00

                  MA

                  143,9

                  ZZ

                  143,9

                  0709 93 10

                  TR

                  139,3

                  ZZ

                  139,3

                  0805 50 10

                  AR

                  165,0

                  CL

                  182,0

                  MA

                  174,9

                  UY

                  208,0

                  ZA

                  166,6

                  ZZ

                  179,3

                  0808 10 80

                  AR

                  128,2

                  BR

                  91,1

                  CL

                  133,7

                  CN

                  75,7

                  NZ

                  145,9

                  US

                  161,9

                  ZA

                  112,3

                  ZZ

                  121,3

                  0809 10 00

                  TR

                  224,3

                  ZA

                  254,4

                  ZZ

                  239,4

                  0809 29 00

                  TR

                  356,0

                  ZZ

                  356,0

                  0809 30 10 , 0809 30 90

                  TR

                  164,4

                  ZZ

                  164,4

                  0809 40 05

                  TR

                  148,6

                  ZZ

                  148,6

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 949/2011 z dnia 22 września 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 949/2011
   z dnia 22 września 2011 r.
   w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 560/2005 z dnia 12 kwietnia 2005 r. nakładające określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jego art. 11a ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 560/2005.

               (2)

               Zważywszy na rozwój sytuacji w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, należy zmienić wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczony w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005.

               (3)

               W związku z pilnym charakterem sprawy i w celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w natychmiast po jego opublikowaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Osoby fizyczne wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostają wykreślone z wykazu zawartego w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 września 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 95 z 14.4.2005, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoby fizyczne, o których mowa w art. 1

                  2.

                  Podpułkownik Nathanaël Ahouman Brouha

                  19.

                  Yao N’Dré

                  52.

                  Timothée Ahoua N’Guetta

                  53.

                  Jacques André Daligou Monoko

                  54.

                  Bruno Walé Ekpo

                  55.

                  Félix Tano Kouakou

                  56.

                  Hortense Kouassi Angoran

                  57.

                  Joséphine Suzanne Touré

                  79.

                  Starszy pułkownik Hilaire Babri Gohourou

                  89.

                  Roland Dagher

                  105.

                  Zakaria Fellah

                  107.

                  Charles Kader Gore

                  109.

                  Kadio Morokro Mathieu


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 626/2014 z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej

text:
               13.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 174/26

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) nr 626/2014
   z dnia 10 czerwca 2014 r.
   zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono nomenklaturę towarową, zwaną dalej „Nomenklaturą scaloną” lub „CN”, znajdującą się w załączniku I do tego rozporządzenia.

               (2)

               Istnieją rozbieżne opinie w sprawie klasyfikacji (do pozycji CN 2207 i 3824) mieszanin zawierających alkohol etylowy używanych jako surowiec do produkcji paliw do pojazdów silnikowych.

               (3)

               W trosce o pewność prawa należy zatem wyjaśnić zakres podpozycji CN 2207 20 dotyczącej skażonego alkoholu etylowego.

               (4)

               Podpozycja CN 2207 20 powinna objąć alkohol etylowy o objętościowej zawartości alkoholu 50 % lub wyższej, w szczególności mieszaniny na bazie alkoholu etylowego stosowane do produkcji paliw do pojazdów silnikowych, skażone poprzez dodanie pewnych substancji do alkoholu etylowego, aby uczynić go nieodwracalnie niezdatnym do spożycia przez ludzi.

               (5)

               Norma europejska EN 15376 pt. „Paliwa do pojazdów samochodowych — Etanol jako komponent benzyny silnikowej — Wymagania i metody badań”, zatwierdzona w dniu 24 grudnia 2010 r. przez Europejski Komitet Normalizacyjny, przyczynia się do osiągnięcia celów Unii Europejskiej w zakresie dobrowolnych norm technicznych, które wspierają wolny handel i przyczyniają się do ukończenia budowy jednolitego rynku. W pkt 4.3 norma ta zawiera wykaz zalecanych substancji skażających, które nie są szkodliwe dla układów pojazdów. Substancje wymienione w wykazie to: benzyna samochodowa zgodna z EN 228, eter tert-butylowo-etylowy (ETBE), eter tert-butylowo-metylowy (MTBE), trzeciorzędowy alkohol butylowy (TBA), 2-metylo-1-propanol (izobutanol) i 2-propanol (izopropanol). Jedna lub większa liczba tych skażających może być użyta w mieszaninie, z wyjątkiem izobutanolu i izopropanolu, które można łatwo wyodrębnić z mieszaniny. W związku z tym muszą one być zawsze stosowane w połączeniu z inną substancją skażającą.

               (6)

               Do działu 22 części drugiej Nomenklatury scalonej należy zatem wprowadzić nową uwagę dodatkową, aby zapewnić jednolitą interpretację Nomenklatury scalonej w całej Unii.

               (7)

               Komitet Kodeksu Celnego nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W dziale 22 części drugiej Nomenklatury scalonej, zamieszczonej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, dodaje się następującą uwagę dodatkową 12:

                  „12.

                  Podpozycja 2207 20 obejmuje mieszaniny alkoholu etylowego używane jako surowiec do produkcji paliw do pojazdów silnikowych o objętościowej zawartości alkoholu 50 % lub wyższej i skażone jedną lub większą liczbą następujących substancji:

                              a)

                              benzyna samochodowa (zgodna z EN 228);

                              b)

                              eter etylowo-tert-butylowy (eter tert-butylowo-etylowy, ETBE);

                              c)

                              eter tert-butylowo-metylowy (MTBE);

                              d)

                              2-metylopropan-2-ol (alkohol tert-butylowy, trzeciorzędowy alkohol butylowy, TBA);

                              e)

                              2-metylopropan-1-ol (2-metylo-1-propanol, izobutanol);

                              f)

                              propan-2-ol (alkohol izopropylowy, 2-propanol, izopropanol).

                        Substancje skażające, o których mowa w lit. e) i f) akapitu pierwszego, muszą być stosowane w połączeniu z przynajmniej jedną z substancji skażających wymienionych w lit. od a) do d) akapitu pierwszego.”.

   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2014 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,

         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 486/2011 z dnia 19 maja 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

text:
               20.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 133/8

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 486/2011
   z dnia 19 maja 2011 r.
   ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
   PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 maja 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

                  (EUR/100 kg)

                  Kod CN

                  Kod krajów trzecich (1)

                  Standardowa stawka celna w przywozie

                  0702 00 00

                  JO

                  50,2

                  MA

                  40,7

                  TN

                  91,1

                  TR

                  73,2

                  ZZ

                  63,8

                  0707 00 05

                  TR

                  108,9

                  ZZ

                  108,9

                  0709 90 70

                  MA

                  86,8

                  TR

                  118,7

                  ZZ

                  102,8

                  0709 90 80

                  EC

                  27,0

                  ZZ

                  27,0

                  0805 10 20

                  EG

                  58,6

                  IL

                  55,4

                  MA

                  46,2

                  TR

                  74,4

                  ZZ

                  58,7

                  0805 50 10

                  AR

                  72,2

                  TR

                  69,4

                  ZA

                  91,9

                  ZZ

                  77,8

                  0808 10 80

                  AR

                  94,1

                  BR

                  69,2

                  CA

                  108,5

                  CL

                  86,7

                  CN

                  112,1

                  NZ

                  112,4

                  US

                  151,2

                  UY

                  60,0

                  ZA

                  79,7

                  ZZ

                  97,1

         (1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 456/2011 z dnia 11 maja 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

text:
               12.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 123/70

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 456/2011
   z dnia 11 maja 2011 r.
   zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 867/2010 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 438/2011 (4).

               (2)

               Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem (UE) nr 867/2010, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 maja 2011 r.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 259 z 1.10.2010, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 118 z 6.5.2011, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK

         Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 12 maja 2011 r.

                  (EUR)

                  Kod CN

                  Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

                  Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

                  1701 11 10 (1)

                  43,09

                  0,00

                  1701 11 90 (1)

                  43,09

                  1,98

                  1701 12 10 (1)

                  43,09

                  0,00

                  1701 12 90 (1)

                  43,09

                  1,68

                  1701 91 00 (2)

                  42,65

                  4,67

                  1701 99 10 (2)

                  42,65

                  1,54

                  1701 99 90 (2)

                  42,65

                  1,54

                  1702 90 95 (3)

                  0,43

                  0,26

         (1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         (3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/199 z dnia 6 lutego 2017 r. w sprawie wykonania art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

text:
               7.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 32/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/199
   z dnia 6 lutego 2017 r.
   w sprawie wykonania art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (1), w szczególności jego art. 9 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1183/2005.

               (2)

               W dniach 13 i 19 października 2016 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1533 (2004), zaktualizował dane identyfikacyjne dwudziestu jeden osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
   Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
      Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Wpisy dotyczące osób i podmiotów wymienionych poniżej otrzymują brzmienie:

         „a)   Wykaz osób, o których mowa w art. 2 i 2a
         1.   Eric BADEGE

         Data urodzenia: 1971.
         Narodowość: Kongijczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.
         Adres: Rwanda (według stanu z początków 2016 r.).
         Inne informacje: Zbiegł do Rwandy w marcu 2013 r. i nadal tam mieszka według stanu z początków 2016 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Eric Badege był podpułkownikiem i główną postacią ruchu M23 w Masisi i dowodził niektórymi operacjami, które zdestabilizowały części terytorium Masisi w prowincji Kiwu Północne. Jako dowódca wojskowy M23 Badege był odpowiedzialny za poważne naruszenia wiążące się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom lub kobietom w konfliktach zbrojnych. Po maju 2012 r. ruch Raia Mutomboki zabił, pod dowództwem M23, setki cywilów w serii skoordynowanych ataków. W sierpniu 2012 r. Badege przeprowadził wspólne ataki, w ramach których doszło do masowych zabójstw ludności cywilnej. Ataki te zostały zorganizowane wspólnie przez Badege i płk. Makomę Semivumbi Jacques'a. Według relacji byłych bojowników M23 przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które – po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze – usiłowały uciec.
         Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 – szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach innych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, miał wyjaśnić innym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »chciał nas porzucić«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów dla przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano«.
         Badege zbiegł do Rwandy w marcu 2013 r. i mieszkał tam (według stanu z początków 2016 r.).
         2.   Frank Kakolele BWAMBALE

         (pseudonimy: a) FRANK KAKORERE, b) FRANK KAKORERE BWAMBALE, c) AIGLE BLANC)
         Funkcja: Generał FARDC.
         Narodowość: Kongijczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Adres: Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Inne informacje: Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Według stanu z czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele brał udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misji STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r. Władze DRK aresztowały go w grudniu 2013 r. w Beni, prowincja Kiwu Północne, gdyż miał blokować proces DDR. Opuścił DRK i przez pewien czas mieszkał w Kenii, dopóki nie został wezwany przez rząd DRK do pomocy w rozwiązywaniu sytuacji w Beni. W październiku 2015 r. aresztowano go w rejonie Mambasy, gdyż miał wspierać ugrupowania Mai Mai, nie postawiono mu jednak zarzutów i według stanu z czerwca 2016 r. mieszkał w Kinszasie.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Frank Kakolele Bwambale był przywódcą Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Ruchu Wyzwolenia (RCD-ML) mającym wpływ na politykę, sprawującym dowództwo i kontrolę nad działaniami RCD-ML – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią, z naruszeniem embarga. Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Począwszy od 2010 r., Kakolele brał udział w działaniach prowadzonych najwyraźniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misji STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.
         Wyjechał z DRK i przez pewien czas mieszkał w Kenii, dopóki nie został wezwany przez rząd DRK do pomocy w rozwiązywaniu sytuacji w Beni. W październiku 2015 r. aresztowano go pod Mambasą, gdyż miał wspierać ugrupowania Mai Mai, nie postawiono mu jednak zarzutów. Według stanu z czerwca 2016 r. mieszkał w Kinszasie.
         3.   Gaston IYAMUREMYE

         (pseudonimy: a) Byiringiro Victor Rumuli, b) Victor Rumuri, c) Michel Byiringiro, d) Rumuli)
         Funkcja: a) tymczasowy przewodniczący FDLR, b) pierwszy wiceprzewodniczący FDLR-FOCA, c) generał dywizji w siłach FDLR-FOCA.
         Adres: Prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Data urodzenia: 1948.
         Miejsce urodzenia: a) Dystrykt Musanze, Prowincja Północna, Rwanda, b) Ruhengeri, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Gaston Iyamuremye jest pierwszym wiceprzewodniczącym FDLR, a także tymczasowym przewodniczącym. Posiada stopień generała dywizji w ramieniu zbrojnym FDLR, zwanym FOCA. Według stanu z czerwca 2016 r. Iyamuremye przebywa w prowincji Kiwu Północne Demokratycznej Republiki Konga.
         4.   Innocent KAINA

         (pseudonimy: a) Colonel Innocent KAINA (pułkownik Innocent KAINA), b) India Queen)
         Funkcja: Były zastępca dowódcy ruchu M23.
         Adres: Uganda (według stanu z początków 2016 r.).
         Data urodzenia: listopad 1973 r.
         Miejsce urodzenia: Bunagana, terytorium Rutshuru, Demokratyczna Republika Konga.
         Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.
         Inne informacje: Zastępcą dowódcy M23 został po ucieczce frakcji Bosco Tagandy do Rwandy w marcu 2013 r. W listopadzie 2013 r. uciekł do Ugandy. W Ugandzie według stanu z początków 2016 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Innocent Kaina był dowódcą sektorowym, a następnie zastępcą dowódcy Ruchu 23 Marca (M23). Odpowiada za oraz popełnił poważne naruszenia prawa międzynarodowego i praw człowieka. W lipcu 2007 r. garnizonowy trybunał wojskowy w Kinszasie uznał Kaina za winnego zbrodni przeciw ludzkości popełnionych w dystrykcie Ituri między majem 2003 r. a grudniem 2005 r. Został uwolniony w 2009 r. w ramach porozumienia pokojowego między rządem kongijskim a CNDP. Działając w FARDC, w 2009 r. dokonywał egzekucji, uprowadzeń i okaleczeń na terytorium Masisi. Jako dowódca działający pod rozkazami generała Tagandy doprowadził do buntu byłej jednostki CNDP na terytorium Rutshuru w kwietniu 2012 r. Zapewniał bezpieczeństwo buntownikom poza Masisi. Między majem a sierpniem 2012 r. nadzorował rekrutację i szkolenie ponad 150 dzieci na potrzeby rebelii M23; zastrzelił chłopców, którzy próbowali uciec. W lipcu 2012 r. podróżował do Berundy i Degho, prowadząc działalność mobilizacyjną i rekrutacyjną dla M23. Kaina zbiegł do Ugandy w listopadzie 2013 r. i mieszkał tam według stanu z początków 2016 r.
         6.   Germain KATANGA

         Narodowość: Kongijczyk.
         Data urodzenia: 28 kwietnia 1978 r.
         Miejsce urodzenia: Mambasa, prowincja Ituri, Demokratyczna Republika Konga.
         Adres: Demokratyczna Republika Konga (w więzieniu).
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Pierwotnie Trybunał skazał go 23 maja 2014 r. na 12 lat pozbawienia wolności za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, ale Wydział Odwoławczy Trybunału zmniejszył tę karę i orzekł, że wyrok Katangi powinien dobiec końca 18 stycznia 2016 r. Na czas procesu przebywał w areszcie w Niderlandach, ale w grudniu 2015 r. przeniesiono go do więzienia w DRK i postawiono zarzuty dotyczące innych zbrodni poprzednio popełnionych w Ituri.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Germain Katanga był dowódcą FRPI. Brał udział w transferach broni z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. został przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Pierwotnie MTK skazał go 23 maja 2014 r. na 12 lat pozbawienia wolności za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, ale Wydział Odwoławczy MTK zmniejszył tę karę i orzekł, że wyrok Katangi powinien dobiec końca 18 stycznia 2016 r. Na czas procesu przebywał w areszcie w Niderlandach, ale w grudniu 2015 r. przeniesiono go do więzienia w DRK i postawiono zarzuty dotyczące innych zbrodni poprzednio popełnionych w Ituri.
         7.   Thomas LUBANGA

         Miejsce urodzenia: Ituri, Demokratyczna Republika Konga.
         Narodowość: Kongijczyk.
         Adres: Demokratyczna Republika Konga (w więzieniu).
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. został przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W marcu 2012 r. MTK skazał go na 14 lat pozbawienia wolności. 1 grudnia 2014 r. sędziowie apelacyjni MTK podtrzymali wyrok skazujący i wymiar kary. 19 grudnia 2015 r. został przeniesiony do zakładu karnego w DRK w celu odbycia kary pozbawienia wolności.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Thomas Lubanga był przewodniczącym UPC/L – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. Aresztowano go w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L), a 17 marca 2006 r. władze DRK przekazały go Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W marcu 2012 r. MTK wydał wyrok skazujący i orzekł karę w wymiarze 14 lat pozbawienia wolności. 1 grudnia 2014 r. sędziowie apelacyjni MTK podtrzymali wyrok skazujący i wymiar kary. 19 grudnia 2015 r. został przeniesiony do zakładu karnego w DRK w celu odbycia kary pozbawienia wolności.
         9.   Khawa Panga MANDRO

         (pseudonimy: a) Kawa Panga, b) Kawa Panga Mandro, c) Kawa Mandro, d) Yves Andoul Karim, e) Mandro Panga Kahwa, f) Yves Khawa Panga Mandro, g) Chief Kahwa, h) Kawa)
         Data urodzenia: 20 sierpnia 1973 r.
         Miejsce urodzenia: Bunia, Demokratyczna Republika Konga.
         Adres: Uganda (według stanu z maja 2016 r.).
         Narodowość: Kongijczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: W kwietniu 2005 r. został osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., został uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. W sierpniu 2014 r. sąd wojskowy DRK w Kisangani skazał go na dziewięć lat pozbawienia wolności za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości oraz nakazał mu zapłacić ok. 85 000 USD na rzecz ofiar jego czynów. Wyrok odbył i według stanu z maja 2016 r. przebywa w Ugandzie.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Khawa Panga Mandro był przewodniczącym Partii Jedności i Ocalenia Integralności Konga (PUSIC) – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią wbrew embargu. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w latach 2001–2002. W kwietniu 2005 r. został osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., został uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. W sierpniu 2014 r. sąd wojskowy DRK w Kisangani skazał go na dziewięć lat więzienia za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości oraz nakazał mu zapłacić ok. 85 000 USD na rzecz ofiar jego czynów. Wyrok odbył i według stanu z maja 2016 r. przebywał w Ugandzie.
         10.   Callixte MBARUSHIMANA

         Funkcja: Sekretarz wykonawczy FDLR.
         Data urodzenia: 24 lipca 1963 r.
         Miejsce urodzenia: Ndusu/Ruhengeri, Prowincja Północna, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.
         Inne informacje: Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w prowincjach Kiwu w 2009 r. Przekazany do Hagi 25 stycznia 2011 r., a pod koniec 2011 r. – wypuszczony na wolność przez MTK. 29 listopada 2014 r. został wybrany sekretarzem wykonawczym FDLR na 5-letnią kadencję.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Callixte Mbarushimana był sekretarzem wykonawczym FDLR i wiceprzewodniczącym naczelnego dowództwa FDLR do momentu swojego aresztowania. Jako przywódca polityczny i wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga utrudniał rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie bojowników prowadzone zgodnie z pkt 4 lit. b) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008). Został aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez MTK nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w prowincjach Kiwu w 2009 r. Przekazany do Hagi 25 stycznia 2011 r., a pod koniec 2011 r. – wypuszczony na wolność. 29 listopada 2014 r. został ponownie wybrany sekretarzem wykonawczym FDLR na 5-letnią kadencję.
         12.   Sylvestre MUDACUMURA

         (pseudonimy: a) Mupenzi Bernard, b) General Major Mupenzi (generał dywizji Mupenzii), c) General Mudacumura (generał Mudacumura), d) Pharaoh (faraon), e) Radja)
         Funkcja: a) dowódca FDLR-FOCA, b) generał broni FDLR-FOCA.
         Data urodzenia: 1954.
         Miejsce urodzenia: Komórka Ferege, sektor Gatumba, gmina Kibilira, prefektura Gisenyi, Rwanda.
         Adres: Prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: 12 lipca 2012 r. Międzynarodowy Trybunał Karny wydał nakaz jego aresztowania za dziewięć zarzutów dotyczących zbrodni wojennych, w tym ataków na ludność cywilną, zabójstwo, okaleczanie, okrucieństwo, gwałt, torturowanie, niszczenie mienia, rabunek i rażące naruszenia godności osobistej, które miał popełnić w latach 2009–2010 w DRK.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Sylvestre Mudacumura jest dowódcą FOCA – zbrojnego ramienia sił FDLR – mającym wpływ na jego politykę i zachowującym dowództwo i kontrolę nad działaniami sił FDLR – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią z naruszeniem embarga. Mudacumura (lub jego personel) utrzymywał łączność telefoniczną z przywódcą FDLR Murwanashyaką, przebywającym w Niemczech, w tym także podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r., oraz z dowódcą wojskowym majorem Guillaumem podczas operacji Umoja Wetu i Kimia II w 2009 r. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za 27 przypadków rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu, w Kiwu Północnym w latach 2002–2007. Według stanu z połowy 2016 r. Mudacumura był nadal naczelnym dowódcą zbrojnego ramienia sił FDLR w randze generała broni z siedzibą w prowincji Kiwu Północne w Demokratycznej Republice Konga.
         14.   Leopold MUJYAMBERE

         (pseudonimy: a) Musenyeri, b) Achille, c) Frere Petrus Ibrahim)
         Funkcja: a) szef sztabu FDLR-FOCA, b) tymczasowy zastępstwa dowódcy FDLR-FOCA.
         Adres: Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Data urodzenia: a) 17 marca 1962 r., b) w przybliżeniu 1966 r.
         Miejsce urodzenia: Kigali, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.
         Inne informacje: Został pełniącym funkcję zastępcy dowódcy FDLR-FOCA w 2014 r. Na początku maja 2016 r. został schwytany w Gomie (DRK) przez kongijskie służby bezpieczeństwa i przewieziony do Kinszasy.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Leopold Mujyambere był dowódcą drugiej dywizji FOCA – zbrojnego ramienia sił FDLR. Jako przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga utrudniał rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie bojowników, z naruszeniem pkt 4 lit. b) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody grupa wyszczególniła w swoim sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta odbite siłom FDLR/FOCA były wcześniej uprowadzone i wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, rekrutuje siłą chłopców od 10 roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem pkt 4 lit. d) i e) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008).
         W czerwcu 2011 r. był z ramienia FOCA dowódcą sektora operacyjnego Kiwu Południowe, zwanego wtedy »Amazon«. Następnie został awansowany na szefa sztabu FOCA, a w 2014 r. – na pełniącego funkcję zastępcy dowódcy. Na początku maja 2016 r. został schwytany w Gomie (DRK) przez kongijskie służby bezpieczeństwa i przewieziony do Kinszasy.
         15.   Jamil MUKULU

         (pseudonimy: a) Steven Alirabaki, b) David Kyagulanyi, c) Musezi Talengelanimiro, d) Mzee Tutu, e) Abdullah Junjuaka, f) Alilabaki Kyagulanyi, g) Hussein Muhammad, h) Nicolas Luumu, i) Julius Elius Mashauri, j) David Amos Mazengo, k) Professor Musharaf, l) Talengelanimiro)
         Funkcja: a) szef Zjednoczonych Sił Demokratycznych (ADF), b) dowódca, Zjednoczone Siły Demokratyczne.
         Adres: Według doniesień – więzienie w Ugandzie (stan z września 2016 r.).
         Data urodzenia: a) 1965 r., b) 1 stycznia 1964 r.
         Miejsce urodzenia: Wioska Ntoke, hrabstwo Ntenjeru, dystrykt Kayunga, Uganda.
         Narodowość: Ugandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 12 października 2011 r.
         Inne informacje: W kwietniu 2015 r. został aresztowany w Tanzanii, a w lipcu 2015 r. – przekazany w ramach ekstradycji Ugandzie. Według stanu z września 2016 r. Jamil Mukulu miał przebywać w areszcie policyjnym, oczekując na proces za zbrodnie wojenne i poważne naruszenia konwencji genewskiej w świetle prawa ugandyjskiego.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Według źródeł publicznych i oficjalnych sprawozdań, w tym sprawozdań grupy ekspertów oenzetowskiego Komitetu Sankcji dotyczących DRK, Jamil Mukulu jest wojskowym szefem ADF – zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego w DRK – oraz utrudnia rozbrojenie, repatriację i dobrowolne przesiedlenie bojowników ADF, przewidziane w pkt 4 lit. b) rezolucji nr 1857 (2008). Grupa ekspertów oenzetowskiego Komitetu Sankcji dotyczących DRK poinformowała, że Jamil Mukulu dostarczał materialnego i kadrowego wsparcia siłom ADF jako zbrojnemu ugrupowaniu działającemu na terytorium DRK. Według różnych źródeł, w tym sprawozdań grupy ekspertów oenzetowskiego Komitetu Sankcji dotyczących DRK, Jamil Mukulu organizował finansowanie, wywierał wpływ na politykę ADF i sprawował bezpośrednie funkcje w dowodzeniu i kontroli nad siłami ADF, w szczególności nadzorował kontakty nawiązane z międzynarodowymi siatkami terrorystycznymi.
         16.   Ignace MURWANASHYAKA

         (pseudonim: dr Ignace)
         Tytuł: dr
         Funkcja: przewodniczący FDLR.
         Adres: Niemcy (w więzieniu).
         Data urodzenia: 14 maja 1963 r.
         Miejsce urodzenia: a) Butera, Rwanda, b) Ngoma, Butare, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: 17 listopada 2009 r. aresztowały go władze niemieckie, a 28 września 2015 r. niemiecki sąd uznał go winnym przewodzenia zagranicznemu ugrupowaniu terrorystycznemu i pomocnictwa w popełnianiu zbrodni wojennych. Otrzymał wyrok 13 lat i według stanu z czerwca 2016 r. przebywa w więzieniu w Niemczech. 29 listopada 2014 r. został ponownie wybrany przewodniczącym FDLR na 5-letnią kadencję.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Ignace Murwanashyaka jest przewodniczącym FDLR, mającym wpływ na politykę sił FDLR – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią z naruszeniem embarga. Pozostawał w łączności telefonicznej z wojskowymi dowódcami polowymi FDLR (w tym podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r.); wydawał rozkazy wojskowe naczelnemu dowództwu; brał udział w koordynowaniu transferu uzbrojenia i amunicji dla oddziałów FDLR i dostarczaniu specjalnych instrukcji użytkowania; zarządzał znacznymi środkami pieniężnymi uzyskanymi w drodze nielegalnej sprzedaży zasobów naturalnych na obszarach pod kontrolą FDLR. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiada jako przewodniczący i dowódca wojskowy FDLR za rozkazy dotyczące rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez FDLR we wschodniej części Konga. 17 listopada 2009 r. aresztowały go władze niemieckie, a 28 września 2015 r. niemiecki sąd uznał go winnym przewodzenia zagranicznemu ugrupowaniu terrorystycznemu i pomocnictwa w popełnianiu zbrodni wojennych. Otrzymał wyrok 13 lat i według stanu z czerwca 2016 r. przebywał w więzieniu w Niemczech. 29 listopada 2014 r. został ponownie wybrany przewodniczącym FDLR na 5-letnią kadencję.
         17.   Straton MUSONI

         (pseudonim: IO Musoni)
         Funkcja: Były wiceprzewodniczący FDLR.
         Data urodzenia: a) 6 kwietnia 1961 r., b) 4 czerwca 1961 r.
         Miejsce urodzenia: Mugambazi, Kigali, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.
         Inne informacje: 17 listopada 2009 r. aresztowały go władze niemieckie, a 28 września 2015 r. niemiecki sąd uznał go winnym przewodzenia zagranicznemu ugrupowaniu terrorystycznemu i orzekł karę 8 lat. Musoni został zwolniony z więzienia natychmiast po procesie, po odbyciu ponad 5 lat swojego wyroku.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Straton Musoni był wiceprzewodniczącym FDLR – zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego w DRK. Utrudniał rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlanie bojowników ugrupowania, z naruszeniem rezolucji nr 1649 (2005). 17 listopada 2009 r. aresztowały go władze niemieckie, a 28 września 2015 r. niemiecki sąd uznał go winnym przewodzenia zagranicznemu ugrupowaniu terrorystycznemu i orzekł karę 8 lat. Zwolniony z więzienia natychmiast po procesie, po odbyciu ponad 5 lat swojego wyroku.
         18.   Jules MUTEBUTSI

         (pseudonimy: a) Jules Mutebusi, b) Jules Mutebuzi, c) Colonel Mutebutsi (pułkownik Mutebutsi))
         Data urodzenia: 1964.
         Miejsce urodzenia: Minembwe, Kiwu Południowe, Demokratyczna Republika Konga.
         Narodowość: Kongijczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: Jest byłym zastępcą regionalnego dowódcy wojskowego 10. Regionu Wojskowego FARDC; w kwietniu 2004 r. został zwolniony za niesubordynację. W grudniu 2007 r. aresztowały go władze rwandyjskie, gdy próbował przekroczyć granicę, aby dostać się na terytorium DRK. Według doniesień zmarł w Kigali 9 maja 2014 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Jules Mutebutsi przyłączył się do innych zbuntowanych elementów byłego RCD-G, aby w maju 2004 r. zająć siłą miejscowość Bukawu. Był zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC oraz w zaopatrywanie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), z naruszeniem embarga na broń. Był zastępcą regionalnego dowódcy wojskowego 10. Regionu Wojskowego FARDC do kwietnia 2004 r., kiedy to został zwolniony za niesubordynację. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, aby dostać się na terytorium DRK. Według doniesień zmarł w Kigali 9 maja 2014 r.
         20.   Mathieu Chui NGUDJOLO

         (pseudonim: Cui Ngudjolo)
         Narodowość: Kongijczyk.
         Adres: Demokratyczna Republika Konga.
         Data urodzenia: 8 października 1970 r.
         Miejsce urodzenia: Bunia, prowincja Ituri, Demokratyczna Republika Konga.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: Został aresztowany przez MONUC w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu 7 lutego 2008 r. MTK zwolnił go z wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r., a 27 lutego 2015 r. wyrok ten został podtrzymany przez Wydział Apelacyjny. Mathieu Chui Ngudjolo wystąpił o azyl w Niderlandach, ale wniosek został odrzucony. Został deportowany do DRK 11 maja 2015 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Mathieu Chui Ngudjolo był szefem sztabu Sił Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI) mającym wpływ na politykę, sprawującym dowództwo i kontrolę nad działaniami sił FRPI – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią, z naruszeniem embarga na broń. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci poniżej 15 roku życia w Ituri w 2006 r. Został aresztowany przez MONUC w Bunii w październiku 2003 r. Następnie rząd DRK przekazał go Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu 7 lutego 2008 r. MTK zwolnił go z wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r., a 27 lutego 2015 r. wyrok ten został podtrzymany przez Wydział Apelacyjny. Mathieu Chui Ngudjolo wystąpił o azyl w Niderlandach, ale wniosek został odrzucony. Został deportowany do DRK 11 maja 2015 r.
         21.   Floribert Ngabu NJABU

         (pseudonim: a) Floribert Njabu Ngabu, b) Floribert Ndjabu c) Floribert Ngabu Ndjabu)
         Narodowość: Kongijczyk, Demokratyczna Republika Konga, paszport nr OB 0243318.
         Data urodzenia: 23 maja 1971 r.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za udział w łamaniu praw człowieka przez Front Narodowy i Integracyjny (FNI). 27 marca 2011 r. przewieziono go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez MTK procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił jego wniosek o azyl. W lipcu 2014 r. został deportowany z Niderlandów do DRK, gdzie został umieszczony w areszcie.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Przywódca Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI), jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią, z naruszeniem embarga. Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez MTK procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.
         23.   Felicien NSANZUBUKIRE

         (pseudonim: Fred Irakeza)
         Funkcja: a) dowódca podsektorowy FDLR-FOCA, b) pułkownik FDLR-FOCA.
         Adres: Prowincja Kiwu Południowe, Demokratyczna Republika Konga (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Data urodzenia: 1967.
         Miejsce urodzenia: a) Murama, Kigali, Rwanda, b) Rubungo, Kigali, Rwanda, c) Kinyinya, Kigali, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Felicien Nsanzubukire co najmniej od listopada 2008 r. do kwietnia 2009 r. nadzorował i koordynował handel amunicją i bronią dostarczaną ze Zjednoczonej Republiki Tanzanii przez jezioro Tanganika do oddziałów FDLR rozmieszczonych w okolicy Uvira i Fizi w Kiwu Południowym. Od stycznia 2016 r. był dowódcą podsektorowym FDLR-FOCA w prowincji Kiwu Południowe w randze pułkownika.
         24.   Pacifique NTAWUNGUKA

         (pseudonim: a) Pacifique Ntawungula, b) Colonel Omega, c) Nzeri, c) Israel)
         Funkcja: a) dowódca sektorowy FDLR-FOCA »SONOKI«, b) generał brygady FDLR-FOCA.
         Adres: Terytorium Rutshuru, Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Data urodzenia: a) 1 stycznia 1964 r., b) w przybliżeniu 1964 r.
         Miejsce urodzenia: Gaseke, prowincja Gisenyi, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.
         Inne informacje: Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Pacifique Ntawunguka był dowódcą Pierwszej Dywizji FOCA – zbrojnego ramienia sił FDLR. Jako przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga utrudniał rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie bojowników, z naruszeniem pkt 4 lit. b) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody grupa wyszczególniła w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta odbite siłom FDLR/FOCA były wcześniej uprowadzone i wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR-FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, rekrutuje siłą chłopców od 10 roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem pkt 4 lit. d) i e) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008). Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.
         Od połowy 2016 r. Pacifique Ntawunguka był dowódcą sektorowym FDLR-FOCA »SONOKI« w prowincji Kiwu Północne.
         26.   Stanislas NZEYIMANA

         (pseudonimy: a) Deogratias Bigaruka Izabayo, b) Izabayo Deo, c) Jules Mateso Mlamba, d) Bigaruka, e) Bigurura)
         Funkcja: Były zastępca dowódcy FDLR-FOCA.
         Data urodzenia: a) 1 stycznia 1966 r., b) 28 sierpnia 1966 r., c) w przybliżeniu 1967 r.
         Miejsce urodzenia: Mugusa, Butare, Rwanda.
         Narodowość: Rwandyjczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.
         Inne informacje: Zaginął w Tanzanii na początku 2013 r. Miejsce pobytu nieznane (według stanu z czerwca 2016 r.).
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Stanislas Nzeyimana był zastępcą dowódcy FOCA – zbrojnego ramienia sił FDLR. Jako przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga utrudniał rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie bojowników, z naruszeniem pkt 4 lit. b) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody grupa wyszczególniła w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta odbite siłom FDLR-FOCA były wcześniej uprowadzone i wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR-FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, rekrutuje siłą chłopców od 10 roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem pkt 4 lit. d) i e) rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008).
         Stanislas Nzeyimana zaginął w Tanzanii w początkach 2013 r. i według stanu z czerwca 2016 r. miejsce jego pobytu jest nieznane.
         28.   Jean-Marie Lugerero RUNIGA

         (pseudonim: Jean-Marie Rugerero)
         Funkcja: Przewodniczący M23.
         Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda.
         Data urodzenia: a) w przybliżeniu 1960 r., b) 9 września 1966 r.
         Miejsce urodzenia: Bukavu, Demokratyczna Republika Konga.
         Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.
         Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. Według stanu z 2016 r. przebywa w Rwandzie. Uczestniczył w tworzeniu nowej kongijskiej partii politycznej w czerwcu 2016 r. – Alliance pour le Salut du Peuple (Sojusz Ratunku Ludu – ASP).
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         W dokumencie z 9 lipca 2012 r., podpisanym przez przywódcę M23 Sultaniego Makengę, Runiga jest wymieniony jako koordynator politycznego skrzydła M23. Według tego dokumentu mianowanie Runigi było podyktowane potrzebą nagłośnienia postulatów M23. Także w tekstach na stronach internetowych ruchu M23 Runiga jest nazywany przewodniczącym M23. Jego funkcję jako przywódcy potwierdza sprawozdanie grupy ekspertów z listopada 2012 r., w którym określa się go mianem »przywódcy M23«.
         Jak wynika ze sprawozdania końcowego grupy ekspertów z 15 listopada 2012 r., Runiga przewodził delegacji, która udała się 29 lipca 2012 r. do Kampali w Ugandzie i z myślą o negocjacjach Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior ostatecznie zredagowała zawierający 21 punktów program ruchu M23. Według artykułu BBC z 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało wcielone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom, niskim płacom i niepełnej realizacji porozumienia pokojowego z 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP a DRK i doprowadziło do wcielenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 organizowało aktywne operacje wojskowe, aby objąć kontrolę nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 – szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach innych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, miał wyjaśniać innym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »chciał nas porzucić«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów dla przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam, [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano«.
         Runiga wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi/Rubavu. Według stanu z połowy 2016 r. przebywał w Rwandzie. W czerwcu 2016 r. uczestniczył w tworzeniu nowej kongijskiej partii politycznej – Alliance pour le Salut du Peuple (Sojusz Ratunku Ludu – ASP).
         30.   Bosco TAGANDA

         (pseudonimy: a) Bosco Ntaganda, b) Bosco Ntagenda, c) General Taganda (generał Taganda), d) Lydia (gdy należał do APR), e) Terminator, f) Tango Romeo (sygnał wywoławczy), g) Romeo (sygnał wywoławczy), h) Major)
         Adres: Haga, Niderlandy (według stanu z 2016 r.).
         Data urodzenia: Między 1973 a 1974 r.
         Miejsce urodzenia: Bigogwe, Rwanda.
         Narodowość: Kongijczyk.
         Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
         Inne informacje: Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. Dekretem prezydenckim został mianowany 11 grudnia 2004 r. generałem brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. był de facto zastępcą dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. W marcu 2013 r. wjechał na terytorium Rwandy i 22 marca oddał się dobrowolnie w ręce pracowników MTK w Kigali. Został przekazany do MTK w Hadze w Niderlandach. 9 czerwca 2014 r. MTK potwierdził stawiane mu zarzuty: 13 zarzutów co do zbrodni wojennych i 5 co do zbrodni przeciwko ludzkości; proces rozpoczął się we wrześniu 2015 r.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Bosco Taganda był wojskowym dowódcą Unii Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L) mającym wpływ na politykę i sprawującym dowództwo i kontrolę nad działaniami UPC/L – jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji nr 1493 (2003), zamieszanych w handel bronią, z naruszeniem embarga. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem w FARDC, lecz odmówił przyjęcia awansu, pozostając tym samym poza strukturami FARDC. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003, a w 155 przypadkach odpowiadał – bezpośrednio lub jako wydający rozkazy – za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Jako szef sztabu CNDP odpowiadał – bezpośrednio i jako wydający rozkazy – za rzeź w miejscowości Kiwanja w listopadzie 2008 r.
         Urodził się w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W czerwcu 2011 r. mieszkał w Gomie i posiadał duże gospodarstwa rolne w okolicy Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne. Dekretem prezydenckim został mianowany 11 grudnia 2004 r. generałem brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. był de facto zastępcą dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. W marcu 2013 r. wjechał na terytorium Rwandy, 22 marca oddał się dobrowolnie w ręce pracowników MTK w Kigali, następnie został przewieziony do MTK w Hadze w Niderlandach. 9 czerwca 2014 r. MTK potwierdził stawiane mu zarzuty: 13 zarzutów co do zbrodni wojennych i 5 co do zbrodni przeciwko ludzkości. Proces rozpoczął się we wrześniu 2015 r.
         b)   Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 2 i 2a
         1.   ADF (Sojusz Sił Demokratycznych)

         (inne nazwy: a) Forces Démocratiques Alliées-Armée Nationale de Libération de l'Ouganda, b) ADF/NALU, c) NALU)
         Adres: Prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga.
         Data wskazania przez ONZ: 30 czerwca 2014 r.
         Inne informacje: W kwietniu 2015 r. założyciel i przywódca ADF – Jamil Mukulu – został aresztowany w Dar es Salaam, Tanzania. W lipcu 2015 r. nastąpiła jego ekstradycja do Kampali w Ugandzie. Według doniesień z czerwca 2016 r. Jamil Mukulu przebywa w areszcie policyjnym w oczekiwaniu na proces.
         Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
         Sojusz Sił Demokratycznych (ADF) powstał w 1995 r. i ma siedzibę w górzystym terenie przy granicy DRK z Ugandą. Zgodnie ze sporządzonym w 2013 r. przez oenzetowską grupę ekspertów ds. DRK sprawozdaniem końcowym, przywołującym wypowiedzi urzędników Ugandy i źródła ONZ, w 2013 r. ADF liczył 1 200–1 500 uzbrojonych bojowników rozmieszczonych na północno-wschodnim terytorium Beni w Kiwu Północnym, niedaleko granicy z Ugandą. Te same źródła oceniają, że ADF liczy łącznie, wraz z kobietami i dziećmi, 1 600–2 500 członków. Z uwagi na ofensywne operacje wojskowe prowadzone w 2013 i 2014 r. przez kongijskie siły zbrojne (FARDC) i misję stabilizacyjną ONZ w DRK (MONUSCO), ADF rozproszył swoich bojowników i umieścił w wielu mniejszych bazach oraz przeniósł kobiety i dzieci na obszary na zachód od Beni, wzdłuż granicy Ituri – Kiwu Północne. Wojskowym dowódcą ADF jest Hood Lukwago, a naczelnym przywódcą jest objęty sankcjami Jamil Mukulu.
         ADF dopuścił się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego i rezolucji RB ONZ nr 2078 (2012), w tym naruszeń opisanych poniżej.
         ADF rekrutował i wykorzystywał dzieci-żołnierzy z naruszeniem mających zastosowanie postanowień prawa międzynarodowego (pkt 4 lit. d) rezolucji RB ONZ).
         W swoim sprawozdaniu końcowym oenzetowska grupa ekspertów ds. DRK poinformowała, że rozmawiała z trzema byłymi bojownikami ADF, którzy uciekli w 2013 r. i którzy opisali, jak werbownicy ADF w Ugandzie zwabiali ludzi do DRK fałszywymi obietnicami zatrudnienia (dorosłych) i darmowej edukacji (dzieci), a następnie zmuszali ich do przyłączenia się do ADF. Według sprawozdania byli bojownicy ADF powiedzieli grupie ekspertów, że oddziały szkoleniowe ADF zazwyczaj składają się z dorosłych mężczyzn i chłopców, a dwaj chłopcy, którzy uciekli z ADF w 2013 r., powiedzieli grupie ekspertów, że przeszli w ADF szkolenie wojskowe. W swoim sprawozdaniu grupa ekspertów zawarła również relację »byłego dziecka-żołnierza ADF« o szkoleniu prowadzonym przez ADF.
         Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2012 r. wśród rekrutów ADF są dzieci, czego przykładem jest przypadek werbownika ADF schwytanego w lipcu 2012 r. przez władze Ugandy w Kasese wraz z sześcioma młodymi chłopcami w drodze do DRK.
         Konkretny przykład werbowania przez ADF i wykorzystywania dzieci jest uwidoczniony w piśmie z 6 stycznia 2009 r. od byłej dyrektor Human Rights Watch na Afrykę, Georgette Gagnon, do byłego ministra sprawiedliwości Ugandy, Kiddhu Makubuyu; w piśmie tym autorka stwierdza, że chłopiec Bushobozi Irumba został w 2000 r. w wieku 9 lat uprowadzony przez ADF. Wymagano od niego, aby zapewniał transport i inne usługi bojownikom ADF.
         Ponadto The Africa Report cytuje doniesienia, według których ADF ma rekrutować nawet dziesięcioletnie dzieci, czyniąc z nich dzieci-żołnierzy; raport przytacza też słowa rzecznika Uganda People's Defence Force (UPDF), który twierdzi, że UPDF uratowały 30 dzieci z obozu szkoleniowego na wyspie Buvuma na Jeziorze Wiktorii.
         ADF dopuścił się również licznych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego wobec kobiet i dzieci, w tym zabijania, okaleczania i przemocy seksualnej (pkt 4 lit. e) rezolucji RB ONZ).
         Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2013 r. w tym samym roku ADF zaatakował liczne wsie, co spowodowało, że ponad 66 000 ludzi uciekło do Ugandy. W wyniku tych ataków wyludniły się duże obszary, które od tego czasu kontroluje ADF, porywając lub zabijając ludzi, którzy wracają do swoich wiosek. Od lipca do września 2013 r. ADF ściął głowę co najmniej pięciu osobom w rejonie Kamango, kilka innych zastrzelił i porwał dziesiątki ludzi. Działania te terroryzowały miejscową ludność i powstrzymywały ludzi przed powrotem do domu.
         Global Horizontal Note – mechanizm monitorująco-sprawozdawczy w zakresie poważnych naruszeń praw dzieci w sytuacjach konfliktów zbrojnych – poinformował grupę roboczą Rady Bezpieczeństwa ds. Dzieci w Konfliktach Zbrojnych, że w okresie sprawozdawczym od października do grudnia 2013 r. ADF odpowiadał za 14 z 18 udokumentowanych przypadków ofiar wśród dzieci, w tym za incydent z 11 grudnia 2013 r. na terytorium Beni w Kiwu Północnym, kiedy to ADF zaatakował wioskę Musuku, zabijając 23 osoby, w tym 11 dzieci (trzy dziewczynki i ośmiu chłopców) w wieku od 2 miesięcy do 17 lat. Wszystkie ofiary, w tym dwoje dzieci, które przeżyły atak, zostały poważnie okaleczone maczetami.
         W sprawozdaniu sekretarza generalnego z marca 2014 r. w sprawie przemocy seksualnej związanej z konfliktem »Sojusz Sił Demokratycznych – Narodowa Armia Wyzwolenia Ugandy« został umieszczony w wykazie »podmiotów, wobec których istnieją uzasadnione podejrzenia dopuszczania się i odpowiedzialności za dopuszczanie się gwałtów i innych form przemocy seksualnej w sytuacjach konfliktów zbrojnych«.
         ADF uczestniczył również w atakach przeciw personelowi pokojowemu MONUSCO (pkt 4 lit. i) rezolucji RB ONZ).
         Misja stabilizacyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO) również poinformowała, że ADF przeprowadził co najmniej dwa ataki na jej personel pokojowy. Pierwszy atak, 14 lipca 2013 r., był skierowany przeciw patrolowi MONUSCO na drodze między Mbau a Kamango. Atak ten został szczegółowo opisany w sprawozdaniu końcowym grupy ekspertów z 2013 r. Drugi atak miał miejsce 3 marca 2014 r. Pojazd MONUSCO obrzucono granatami 10 km od lotniska Mavivi w Beni, w wyniku czego rannych zostało pięciu członków personelu pokojowego.
         W kwietniu 2015 r. założyciel i przywódca ADF – Jamil Mukulu (CDi.015) – został aresztowany w Dar es Salaam, Tanzania. W lipcu 2015 r. nastąpiła jego ekstradycja do Kampali, Uganda. Według doniesień z czerwca 2016 r. przebywa on w areszcie policyjnym w oczekiwaniu na proces.”.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/183 z dnia 27 stycznia 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

text:
                  3.2.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 29/16

            ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/183
      z dnia 27 stycznia 2017 r.
      dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                  (2)

                  Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

                  (3)

                  Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

                  (4)

                  Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez osobę, której udzielono tej informacji, przez pewien okres, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

                  (5)

                  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

            PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
      Artykuł 1
      Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
      Artykuł 2
      Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.
      Artykuł 3
      Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
         Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2017 r.

               W imieniu Komisji,

               za Przewodniczącego,

            Stephen QUEST

               Dyrektor Generalny

               Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

         (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK

                     Opis towarów

                     Klasyfikacja (kod CN)

                     Uzasadnienie

                     (1)

                     (2)

                     (3)

                     Artykuł (tak zwana „mata typu puzzle tatami”) wykonany z EVA (etylenu-octanu winylu) w postaci płyt 100 cm × 100 cm z powierzchnią antypoślizgową oraz o grubości w przybliżeniu 3 cm. Płyty posiadają zazębiający się system łączenia oparty na zasadzie puzzli, które są układane stabilnie na innej powierzchni i w ten sposób tworzą matę.
                     Artykuł jest zaprojektowany do pochłaniania wstrząsów wywoływanych w trakcie różnych aktywności sportowych (na przykład jogi, gimnastyki lub sztuk walki) dzięki strukturze komórkowej maty, która ma chronić ciało. „Mata typu puzzle tatami” jest także przeznaczona do użycia jako izolator hałasu, ciepła i wilgoci. Służy zatem jako ochrona przed uszkodzeniem przykrytej nią powierzchni oraz jako ochrona dla osób wykonujących różne inne czynności, na przykład przeznaczona do użycia w żłobkach lub przez artystów.
                     Zob. ilustracja (*1).

                     3918 90 00

                     Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 3918  i 3918 90 00 .
                     Wyklucza się klasyfikację do pozycji 9506  jako artykuły i sprzęt do ogólnych ćwiczeń fizycznych, gimnastycznych, lekkoatletycznych, do pozostałych sportów lub do gier na świeżym powietrzu, gdyż niezmontowane pokrycie podłogowe z tworzywa sztucznego nie służy wyłącznie do uprawiania sportu, ale także do zabezpieczenia powierzchni i ochrony osób wykonujących inne czynności.
                     W związku z tym artykuł należy klasyfikować zgodnie z jego materiałem składowym (tworzywo sztuczne).
                     Należy go zatem klasyfikować jako pokrycia podłogowe z tworzyw sztucznych do kodu CN 3918 90 00 .

            (*1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.