title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/478 z dnia 22 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka

text:
                  22.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 99/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/478
         z dnia 22 marca 2021 r.
         wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2020/1998 z dnia 7 grudnia 2020 r. w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (1), a w szczególności jego art. 14 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 7 grudnia 2020 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2020/1998.

                     (2)

                     W dniu 8 grudnia 2020 r. w oświadczeniu Wysokiego Przedstawiciela wydanym w imieniu Unii na temat globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka Unia Europejska i jej państwa członkowskie potwierdziły swoje stanowcze zobowiązanie na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka na świecie. Globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka podkreśla, jak zdeterminowana jest Unia, by wzmocnić swoją rolę w zaradzaniu poważnym pogwałceniom i naruszeniom praw człowieka na świecie. Strategicznym celem Unii jest sprawienie, by wszyscy mogli skutecznie korzystać z praw człowieka. Poszanowanie godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i praw człowieka to podstawowe wartości Unii oraz jej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

                     (3)

                     W dniu 2 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/372 (2) oraz rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/371 (3), na mocy których wskazano do objęcia środkami ograniczającymi czterech Rosjan odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym przypadki arbitralnych aresztowań i zatrzymań, a także za szeroko zakrojone i systematyczne represjonowanie wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, jak również wolności opinii i wypowiedzi.

                     (4)

                     Unia jest nadal głęboko zaniepokojona występującymi w różnych częściach świata poważnymi pogwałceniami i naruszeniami praw człowieka, takimi jak tortury, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia czy systematyczne stosowanie pracy przymusowej, których to pogwałceń i naruszeń dopuszczają się osoby i podmioty w Chinach, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), Libii, Erytrei, Sudanie Południowym i Rosji.

                     (5)

                     W związku z tym do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2020/1998 należy dodać jedenaście osób i cztery podmioty.

                     (6)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2020/1998,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2020/1998 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

                  W imieniu Rady

               J. BORRELL FONTELLES

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 410 I z 7.12.2020, s. 1.

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2021/372 z dnia 2 marca 2021 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2020/1999 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (Dz.U. L 71I z 2.3.2021, s. 6).

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/371 z dnia 2 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (Dz.U. L 71I z 2.3.2021, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK
            W załączniku do rozporządzenia (UE) 2020/1998 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w wykazie osób fizycznych zamieszczonym w sekcji A („Osoby fizyczne”) wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    tytuł kolumny drugiej („Imię i nazwisko (transliteracja pisowni rosyjskiej)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)”;

                                    b)

                                    tytuł kolumny trzeciej („Imię i nazwisko (pisownia rosyjska)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko”;

                                    c)

                                    dodaje się wpisy w brzmieniu:

                                                Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)

                                                Imię i nazwisko

                                                Informacje identyfikacyjne

                                                Powody umieszczenia w wykazie

                                                Data umieszczenia w wykazie

                                                „5.

                                                ZHU Hailun

                                                朱海仑 (pisownia chińska)

                                                Stanowisko(-a): były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)
                                                Data urodzenia: styczeń 1958 r.
                                                Miejsce urodzenia: Lianshui, Jiangsu (Chiny)
                                                Obywatelstwo: chińskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR) i były zastępca sekretarza Komitetu Partii regionu XUAR (2016–2019). Były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.).

                                                22.3.2021

                                                Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (2016–2019) Zhu Hailun był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Zhu Hailuna opisuje się jako „architekta” tego programu. Dlatego też jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

                                                Jako wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.) Zhu Hailun nadal miał decydujący głos w regionie XUAR, w którym nadal trwa zakrojony na szeroką skalę program nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

                                                6.

                                                WANG Junzheng

                                                王君正 (pisownia chińska)

                                                Stanowisko(-a): sekretarz partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) i zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur; komisarz polityczny XPCC i dyrektor generalny China Xinjian Group
                                                Data urodzenia: maj 1963 r.
                                                Miejsce urodzenia: Linyi, Szantung (Chiny)
                                                Obywatelstwo: chińskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Sekretarz Partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) oraz zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) od kwietnia 2020 r., a od maja 2020 r. także komisarz polityczny XPCC. Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.). Wang Junzheng sprawował też inne wysokie stanowiska w XPCC.
                                                XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną w regionie XUAR, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu.

                                                22.3.2021

                                                Jako sekretarz partii i komisarz polityczny XPCC od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii realizowanych przez XPCC. Z racji swojego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

                                                Jest także odpowiedzialny za systematyczne wykorzystywanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny.
                                                Jako zastępca sekretarza Komitetu Partii w regionie XUAR od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii dotyczących bezpieczeństwa realizowanych w Sinciangu, w tym wspomnianego powyżej programu wymierzonego w Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.) Wang Junzheng był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu wspomnianego powyżej programu.

                                                7.

                                                WANG Mingshan

                                                王明山 (pisownia chińska)

                                                Stanowisko(-a): członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR
                                                Data urodzenia: styczeń 1964 r.
                                                Miejsce urodzenia: Wuwei, Gansu (Chiny)
                                                Obywatelstwo: chińskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r. Były dyrektor i zastępca sekretarza partii Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) między 2017 r. a styczniem 2021 r.

                                                22.3.2021

                                                Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r., Wang Mingshan jest odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odgrywa kluczową polityczną rolę w monitorowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

                                                Jako były dyrektor i zastępca sekretarza partii XPSB (2017 r. – styczeń 2021 r.) sprawował kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i był bezpośrednio odpowiedzialny za realizowanie wspomnianego powyżej programu. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych.
                                                Na obecnym stanowisku i z racji wcześniej pełnionych funkcji Wang Mingshan jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań.

                                                8.

                                                CHEN Mingguo

                                                陈明国
                                                (pisownia chińska)

                                                Stanowisko(-a): dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)
                                                Data urodzenia: październik1966 r.
                                                Miejsce urodzenia: Yilong, Syczuan (Chiny)
                                                Obywatelstwo: chińskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) od stycznia 2021 r. i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR).

                                                22.3.2021

                                                Jako dyrektor XPSB Chen Mingguo sprawuje kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i bezpośrednio uczestniczy w realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych. Z tego względu Chen Mingguo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań.

                                                9.

                                                JONG Kyong-thaek (alias CHO’NG Kyo’ng-t’aek)

                                                정경택
                                                (pisownia koreańska)

                                                Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)
                                                Data urodzenia: między 1.1.1961 a 31.12.1963
                                                Obywatelstwo: północnokoreańskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Jong Kyong-thaek od 2017 r. jest ministrem bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD).
                                                Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego KRLD to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, skupiających się na identyfikowaniu i tłumieniu sprzeciwu politycznego, „wywrotowych” informacji napływających z zagranicy oraz wszelkich innych zachowań uznawanych za poważne zagrożenie polityczne dla ustroju politycznego i jego przywództwa.

                                                22.3.2021

                                                Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Jong Kyong-thaek jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.

                                                10.

                                                RI Yong Gil
                                                (alias RI Yong Gi, RI Yo’ng-kil, YI Yo’ng-kil)

                                                리영길
                                                (pisownia koreańska)

                                                Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)
                                                Data urodzenia: 1955
                                                Obywatelstwo: północnokoreańskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Ri Yong Gil od stycznia 2021 r. jest ministrem bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD), a w okresie między 2018 r. a styczniem 2021 r. pełnił funkcję szefa sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej.
                                                Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego KRLD (wcześniejsze nazwy: Ministerstwo Bezpieczeństwa Ludności lub Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, w tym przesłuchiwaniem i karaniem osób „nielegalnie” uciekających z KRLD. W szczególności Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego jest odpowiedzialne – za pośrednictwem swojego Biura Więziennictwa – za prowadzenie kolonii karnych i obozów pracy związanych z krótkoterminowym zatrzymaniem, w których to koloniach i obozach więźniowie/zatrzymani są rozmyślnie głodzeni i poddawani innym formom nieludzkiego traktowania.

                                                22.3.2021

                                                Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Społecznego Ri Yong Gil jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.
                                                Jako były szef sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej Ri Yong Gil jest także odpowiedzialny za powszechne poważne pogwałcenia praw człowieka, których dopuściła się Koreańska Armia Ludowa.

                                                11.

                                                Mohammed Khalifa AL-KANI (alias Mohamed Khalifa Abderrahim Shaqaqi AL-KANI, Mohammed AL-KANI, Muhammad Omar AL-KANI)

                                                الكاني خليفة محمد (pisownia arabska)

                                                Stanowisko(-a): przywódca milicji Kaniyat
                                                Data urodzenia: 3.5.1979
                                                Obywatelstwo: libijskie
                                                Numer paszportu: F86JKFJF
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Mohammed Khalifa Al-Kani jest przywódcą milicji Kaniyat, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje wszystkie działania milicji Kaniyat. Jako przywódca milicji Kaniyat jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.
                                                Na początku czerwca 2020 r. Mohammed Khalifa Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat.

                                                22.3.2021

                                                12.

                                                Abderrahim AL-KANI (alias Abdul-Rahim AL-KANI, Abd-al-Rahim AL-KANI)

                                                الرحيم الكاني عبد (pisownia arabska)

                                                Stanowisko(-a): członek milicji Kaniyat
                                                Data urodzenia: 7.9.1997
                                                Obywatelstwo: libijskie
                                                Numer paszportu: PH3854LY
                                                Numer dowodu tożsamości: 119970331820
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Abderrahim Al-Kani jest jednym z kluczowych członków milicji Kaniyat, a także bratem przywódcy tej milicji, Mohammeda Khalify Al-Khaniego. Milicja Kaniyat sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r.
                                                Abderrahim Al-Kani w ramach milicji Kaniyat odpowiada za bezpieczeństwo wewnętrzne. Z racji piastowania tego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.

                                                22.3.2021

                                                Na początku czerwca 2020 r. Abderrahim Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat.

                                                13.

                                                Aiub Vakhaevich KATAEV
                                                (alias Ayubkhan Vakhaevich KATAEV)

                                                Аюб Вахаевич КАТАЕВ
                                                (alias Аюбхан Вахаевич КАТАЕВ) (pisownia rosyjska)

                                                Stanowisko(-a): szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej
                                                Data urodzenia: 1.12.1980 lub 1.12.1984
                                                Obywatelstwo: rosyjskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej.

                                                22.3.2021

                                                Jako szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w Argunie Aiub Kataev nadzoruje działania miejscowych służb bezpieczeństwa państwowego i policji. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. Aiub Kataev i podległe mu służby są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.

                                                Według licznych świadków Aiub Kataev osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu.

                                                14.

                                                Abuzaid (Abuzayed) Dzhandarovich VISMURADOV

                                                Абузайд Джандарович ВИСМУРАДОВ (pisownia rosyjska)

                                                Stanowisko(-a): dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa
                                                Data urodzenia: 24.12.1975
                                                Miejsce urodzenia: Achmat-Jurt/Chosi-Jurt, była Czeczeńsko-Inguska Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka (ASSR), obecnie Republika Czeczeńska (Federacja Rosyjska)
                                                Obywatelstwo: rosyjskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.
                                                Abuzaid Vismuradov jest dowódcą jednostki „Terek” w ramach SOBR od maja 2012 r. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.

                                                22.3.2021

                                                Abuzaid Vismuradov i podległa mu jednostka „Terek” są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.
                                                Według licznych świadków Abuzaid Vismuradov osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. Jest on bliskim współpracownikiem Ramzana Kadyrowa, szefa Republiki Czeczeńskiej, który od wielu lat prowadzi kampanię represji wobec swoich przeciwników politycznych.

                                                15.

                                                Gabriel Moses LOKUJO

                                                -

                                                Stanowisko(-a): generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF)
                                                Obywatelstwo: południowosudańskie
                                                Płeć: mężczyzna

                                                Generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF).
                                                Gabriel Moses Lokujo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Sudanie Południowym, w szczególności za egzekucje pozasądowe.
                                                W maju 2020 r. trzech oficerów Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO) zostało uprowadzonych i straconych na rozkaz generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo.

                                                22.3.2021”

                                                We wrześniu 2020 r. generał dywizji Gabriel Moses Lokujo przeszedł z SPLA-IO na stronę SSPDF i jest odpowiedzialny za starcia, które wskutek tej decyzji wywiązały się na terenie i wokół ośrodka szkoleniowego Moroto na południu stanu Ekwatoria Środkowa. W ich wyniku w ostatnim kwartale 2020 r. po obu stronach wiele osób zostało zabitych lub rannych; doszło też do przemieszczenia się ludności cywilnej, zwłaszcza w okolicach Kajo-Keji w stanie Ekwatoria Środkowa. Siły generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo pozostały na tym obszarze; są doniesienia o dalszych licznych starciach, a bezpieczeństwo ludności cywilnej jest nadal zagrożone.

                        2)

                        w wykazie osób prawnych, podmiotów i organów zamieszczonym w sekcji B („Osoby prawne, podmioty i organy”) dodaje się wpisy w brzmieniu:

                                    Nazwa (transliteracja na alfabet łaciński)

                                    Nazwa

                                    Informacje identyfikacyjne

                                    Powody umieszczenia w wykazie

                                    Data umieszczenia w wykazie

                                    „1.

                                    Xinjiang Production and Construction Corps Public Security Bureau (Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu)

                                    新疆生产建设兵团公安局
                                    (pisownia chińska)

                                    Adres: 106 Guangming Road, Urumqi, Xinjiang Uyghur Autonomous Region (XUAR), China
                                    Numer telefonu: +86 991 598 8114

                                    Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu (XPCC) jest odpowiedzialne za realizowanie wszystkich strategii XPCC dotyczących kwestii bezpieczeństwa, w tym za zarządzanie ośrodkami detencyjnymi. XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną działającą w chińskim Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu.

                                    22.3.2021

                                    Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania muzułmańskich mniejszości etnicznych.
                                    W ramach wyżej wspomnianego programu XPCC wykorzystuje Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny. Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za systematyczne korzystanie z pracy przymusowej.

                                    2.

                                    Central Public Prosecutor’s Office (alias Office of the Prosecutor of the DPRK) Prokuratura Centralna (alias Biuro Prokuratora Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD))

                                    조선민주주의인민공화국 중앙검찰소 (pisownia koreańska)

                                    Prokuratura Centralna jest instytucją, która nadzoruje wszystkie postępowania karne w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), w tym postępowanie przygotowawcze, przesłuchanie, tymczasowe aresztowanie i proces.

                                    22.3.2021

                                    Prokuratura Centralna jest wykorzystywana do ścigania i karania osób za przestępstwa polityczne po przeprowadzeniu z gruntu nierzetelnych procesów sądowych. Ponosi ona też odpowiedzialność instytucjonalną za poważne pogwałcenia praw człowieka, do jakich dochodzi w zwykłych więzieniach i ośrodkach detencyjnych, w których przeprowadza się przesłuchania, gdyż nie dba o egzekwowanie praw osób tymczasowo aresztowanych ani skazanych więźniów. Z racji ścisłej współpracy z Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego i Ministerstwem Bezpieczeństwa Społecznego ponosi odpowiedzialność za poważne pogwałcenia praw człowieka, jakich dopuszcza się aparat bezpieczeństwa KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, i takie działania legitymizuje.

                                    3.

                                    Milicja Kaniyat (znana wcześniej jako 7. Brygada, 7. Brygada z Tarhuny, Brygada z Tarhuny); (alias 9. Brygada, Milicja Al-Kani, Al-Kaniyat, Brygada Kani, Kaniat, Kaniyat, Kanyat)

                                    مليشيا كانيات (pisownia arabska)

                                    Milicja Kaniyat to libijska zbrojna milicja, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Po tym, jak w czerwcu 2020 r. członkowie milicji zbiegli na wschód Libii, w Tarhunie odkryto masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. Milicja Kaniyat jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka, w szczególności egzekucje pozasądowe oraz wymuszone zaginięcia.

                                    22.3.2021

                                    4.

                                    National Security Office (alias National Security Agency) of the Government of Eritrea (Urząd Bezpieczeństwa Narodowego/Agencja Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei)

                                    -

                                    Na czele organu stoi generał dywizji Abraha Kassa

                                    Na czele Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego/Agencji Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei stoi generał dywizji Abraha Kassa; organ jest nadzorowany przez Urząd Prezydenta. W skład Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego wchodzi sześć biur, z których każde podzielone jest na trzy sekcje odpowiedzialne, odpowiednio, za wywiad, aresztowania i przesłuchania. Urząd Bezpieczeństwa Narodowego jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Erytrei, w szczególności za arbitralne aresztowania, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz tortury, których dopuszczają się jego funkcjonariusze.

                                    22.3.2021”


title: Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/480 z dnia 22 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

text:
                  22.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 99/15

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/480
         z dnia 22 marca 2021 r.
         wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 z 2 maja 2013 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008 (1), w szczególności jego art. 4i,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 2 maja 2013 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 401/2013.

                     (2)

                     W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu.

                     (3)

                     Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym.

                     (4)

                     W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu.

                     (5)

                     W dniu 28 lutego 2021 r., po gwałtownym stłumieniu pokojowych protestów odbywających się w całym kraju, Wysoki Przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa potępił brutalne represje i wezwał władze wojskowe do natychmiastowego zaprzestania używania siły przeciwko cywilom i do umożliwienia obywatelom korzystania z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń.

                     (6)

                     W tym kontekście, i z uwagi na utrzymującą się poważną sytuację w Mjanmie/Birmie, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 należy dodać 11 osób.

                     (7)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

                  W imieniu Rady

               J. BORRELL FONTELLES

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            Następujące osoby dodaje się do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013:

                           Imię i nazwisko

                           Informacje identyfikacyjne

                           Przyczyny

                           Data umieszczenia

                           „15.

                           Min Aung Hlaing

                           Data urodzenia: 3 lipca 1956 r.
                           Miejsce urodzenia: Tawè, Mjanma/Birma
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Krajowy numer identyfikacyjny: 12/SAKHANA(N)020199
                           Płeć: mężczyzna

                           Min Aung Hlaing jest od 2011 r. głównodowodzącym sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest przewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy/Birmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

                           22.3.2021

                           Koncentrując całą władzę i jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej przyjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

                           W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako głównodowodzący Tatmadaw od 2011 r. Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

                           16.

                           Myint Swe

                           Data urodzenia: 24 maja 1951 r.
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał broni Myint Swe jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i był zastępcą głównodowodzącego Tatmadaw do dnia 1 lutego 2021 r. Tego dnia Myint Swe wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Naruszono procedurę ogłoszenia stanu wyjątkowego, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.
                           Przyjmując funkcję pełniącego obowiązki prezydenta i przekazując władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił zbrojnych, Myint Swe przyczynił się do obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           17.

                           Soe Win

                           Data urodzenia: 1 marca 1960 r.
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Soe Win jest od 2011 r. zastępcą głównodowodzącego sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

                           22.3.2021

                           Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

                           W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako zastępca głównodowodzącego Tatmadaw od 2011 r. Soe Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

                           18.

                           Sein Win

                           Data urodzenia: 24 lipca 1956 r.
                           Miejsce urodzenia: Pyin U Lwin, Mjanma/Birma
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał broni Sein Win jest członkiem Tatmadaw i był ministrem obrony (od 24 sierpnia 2015 r. do 1 lutego 2021 r.). W dniu 1 lutego wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Procedura ogłoszenia stanu wyjątkowego była nielegalna, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.
                           Uczestnicząc w posiedzeniu Krajowej Rady Administracji Publicznej, podczas którego podjęto decyzję o ogłoszeniu stanu wyjątkowego i o przekazaniu władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej, Sein Win przyczynił się do nieuznania wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako minister obrony od dnia 24 sierpnia 2015 r. do dnia 1 lutego 2021 r. Sein Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

                           19.

                           Thein Soe
                           (alias U Thein Soe)

                           Data urodzenia: 23 stycznia 1952 r.
                           Miejsce urodzenia: Kani, Mjanma/Birma
                           Płeć: mężczyzna
                           Obywatelstwo: Mjanmy

                           Thein Soe został w dniu 2 lutego 2021 r. mianowany przewodniczącym Związkowej Komisji Wyborczej. Przyjmując tę nominację po wojskowym zamachu stanu z dnia 1 lutego 2021 r., i przez swoje działania jako przewodniczący Związkowej Komisji Wyborczej, przede wszystkim przez unieważnienie wyników wyborów bez żadnego potwierdzonego dowodu oszustw, Thein Soe został bezpośrednio zaangażowany w działania podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           20.

                           Mya Tun Oo

                           Data urodzenia: 4 lub 5 maja 1961 r.
                           Płeć: mężczyzna
                           Obywatelstwo: Mjanmy

                           Generał Mya Tun Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 1 lutego 2021 r. został mianowany ministrem obrony, jest też członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
                           Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.
                           W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Od sierpnia 2016 r. do czasu mianowania ministrem obrony Mya Tun Oo był szefem połączonych sztabów sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), numerem trzy w Tatmadaw. Jako szef sztabu nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i koordynował różne rodzaje sił zbrojnych, w tym wojska lądowe, marynarkę wojenną i siły powietrzne oraz stosowanie artylerii. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

                           21.

                           Dwe Aung Lin

                           Data urodzenia:
                           31 maja 1962 r.
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał broni Dwe Aung Lin jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
                           Generał broni Dwe Aung Lin został mianowany sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. i wydawał rozkazy w imieniu Rady. Między innymi zarządził usunięcie z biur osób mianowanych przez legalnie wybrany rząd oraz zmienił skład komisji wyborczej Mjanmy.
                           Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

                           22.

                           Ye Win Oo

                           Data urodzenia: 21 lutego 1966 r.
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał broni Ye Win Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

                           22.3.2021

                           Generał broni Ye Win Oo został mianowany współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły bezpieczeństwa Mjanmy i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

                           23.

                           Maung Maung Kyaw

                           Data urodzenia: 23 lipca 1964 r.
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał Maung Maung Kyaw jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i Krajowej Rady Administracji Publicznej.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
                           Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

                           24.

                           Moe Myint Tun

                           Data urodzenia: 24 maja 1968 r.
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał broni Moe Myint Tun jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
                           Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

                           22.3.2021

                           Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
                           Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.
                           W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Generał broni Moe Myint Tun służył jako dowódca biura operacji specjalnych nr 6 i do 2019 r. był szefem sztabu (wojska lądowe) sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Na tym stanowisku nadzorował operacje w stanie Arakan. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

                           25.

                           Than Hlaing

                           Data urodzenia:
                           Obywatelstwo: Mjanmy
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał broni Than Hlaing jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 2 lutego 2021 r. został mianowany wiceministrem spraw wewnętrznych i komendantem głównym policji.
                           W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
                           Mianowany przez Krajową Radę Administracji Publicznej, generał broni Than Hlaing jest zaangażowany w działania i polityki podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy wspierał takie działania.

                           22.3.2021”

                           Ponadto siły policyjne pod kierownictwem generała broni Than Hlainga popełniają od dnia 1 lutego 2021 r. akty poważnie naruszające prawa człowieka: zabójstwa cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczanie wolności zgromadzeń i wypowiedzi, arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.Jako wiceminister spraw wewnętrznych i komendant główny policji generał broni Than Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących strategii represji i brutalnych działań policji wobec uczestników pokojowych demonstracji, a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji w Mjanmie/Birmie.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/484 z dnia 16 marca 2021 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Burrata di Andria” (ChOG)

text:
                  23.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/1

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/484
         z dnia 16 marca 2021 r.
         zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Burrata di Andria” (ChOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Burrata di Andria”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/2103 (2).

                     (2)

                     Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

                     (3)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Burrata di Andria” (ChOG).

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji,

                  za Przewodniczącą,

               Janusz WOJCIECHOWSKI

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2103 z dnia 21 listopada 2016 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Burrata di Andria (ChOG)] (Dz.U. L 327 z 2.12.2016, s. 16).

            (3)  Dz.U. C 408 z 27.11.2020, s. 9.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/506 z dnia 23 marca 2021 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie metanotiolu jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  24.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 102/4

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/506
         z dnia 23 marca 2021 r.
         dotyczące zezwolenia na stosowanie metanotiolu jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

                     (2)

                     Metanotiol został dopuszczony bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy dla wszystkich gatunków zwierząt. Dodatek ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt, zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę metanotiolu jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt.

                     (4)

                     Wnioskodawca wystąpił o sklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „dodatki sensoryczne” i w grupie funkcjonalnej „substancje aromatyzujące”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

                     (5)

                     Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opiniach z dnia 17 kwietnia 2013 r. (3) i z dnia 30 września 2020 r. (4) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania metanotiol nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, zdrowie ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził również, że dodatek należy uznać za drażniący dla skóry i oczu oraz dróg oddechowych i że nie można wyciągnąć wniosków dotyczących działania uczulającego na skórę. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

                     (6)

                     Ocena metanotiolu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie metanotiolu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

                     (7)

                     Aby umożliwić ściślejszą kontrolę, należy wprowadzić pewne ograniczenia i warunki. Uwzględniając fakt, że względy bezpieczeństwa nie wymagają ustanowienia maksymalnej zawartości, oraz uwzględniając ponowną ocenę dokonaną przez Urząd, zalecaną zawartość należy podać na etykiecie dodatku. W przypadku przekroczenia tej zawartości niektóre informacje powinny być wskazane na etykiecie premiksów.

                     (8)

                     Fakt niedopuszczenia przedmiotowej substancji do stosowania w wodzie do pojenia nie wyklucza jej stosowania w mieszankach paszowych podawanych z wodą.

                     (9)

                     Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia metanotiolu, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

                     (10)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Zezwolenie
            Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje aromatyzujące”, zostaje dopuszczona jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

            Artykuł 2
            Środki przejściowe

               1.   Substancja wyszczególniona w załączniku oraz premiksy zawierające tę substancję, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 października 2021 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 kwietnia 2021 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.

               2.   Mieszanki paszowe i materiały paszowe zawierające substancję wyszczególnioną w załączniku, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 kwietnia 2022 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 kwietnia 2021 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

               3.   Mieszanki paszowe i materiały paszowe zawierające substancję wyszczególnioną w załączniku, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 kwietnia 2023 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 kwietnia 2021 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których nie pozyskuje się żywności.

            Artykuł 3
            Wejście w życie
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

            (2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

            (3)  Dziennik EFSA 2013;11(5):3208.

            (4)  Dziennik EFSA 2020;18(11):6288.

            ZAŁĄCZNIK

                        Numer identyfikacyjny dodatku

                        Dodatek

                        Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

                        Gatunek lub kategoria zwierzęcia

                        Maksymalny wiek

                        Minimalna zawartość

                        Maksymalna zawartość

                        Pozostałe przepisy

                        Data ważności zezwolenia

                        mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

                           Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: substancje aromatyzujące.

                        2b12003

                        Metanotiol

                           Skład dodatku

                        Metanotiol

                           Charakterystyka substancji czynnej

                        Metanotiol
                        Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej
                        Czystość: minimum 98 %
                        Wzór chemiczny: CH4S
                        Numer CAS: 74-93-1
                        Nr FLAVIS 12.003

                        Wszystkie gatunki zwierząt

                        -

                        -

                        -

                                    1.

                                    Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

                                    2.

                                    W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksów należy wskazać warunki przechowywania oraz stabilność przy obróbce cieplnej.

                                    3.

                                    Na etykiecie dodatku podaje się następujące informacje:
                                    „Zalecana maksymalna zawartość substancji czynnej w mieszance paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %: 0,05 mg/kg.”

                                    4.

                                    Na etykietach premiksów należy wskazać grupę funkcjonalną, numer identyfikacyjny, nazwę i dodaną ilość substancji czynnej, jeżeli przekroczono następującą ilość substancji czynnej w mieszance paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %: 0,05 mg/kg.

                                    5.

                                    Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani maksymalnie ograniczyć za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych, skóry i oczu.

                        13.4.2031

                           Metoda analityczna  (1)

                        Do oznaczania metanotiolu w dodatku paszowym i w premiksach smakowych:
                        Chromatografia gazowa ze spektrometrią mas z blokowaniem czasu retencji GC-MS-RTL.

               (1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (Ue) 2021/518 z dnia 18 marca 2021 r. rejestrujące oznaczenie geograficzne napoju spirytusowego na podstawie art. 30 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 „Vasi vadkörte pálinka”

text:
                  25.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 104/34

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (Ue) 2021/518
         z dnia 18 marca 2021 r.
         rejestrujące oznaczenie geograficzne napoju spirytusowego na podstawie art. 30 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787
         „Vasi vadkörte pálinka”
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylające rozporządzenie (WE) nr 110/2008 (1), w szczególności jego art. 30 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     Zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (2) Komisja przeanalizowała wniosek Węgier z dnia 14 października 2016 r. w sprawie rejestracji oznaczenia geograficznego „Vasi vadkörte pálinka”.

                     (2)

                     Rozporządzenie (UE) 2019/787, które zastępuje rozporządzenie (WE) nr 110/2008, weszło w życie dnia 25 maja 2019 r. Zgodnie z art. 49 ust. 1 tego rozporządzenia rozdział III rozporządzenia (WE) nr 110/2008 dotyczący oznaczeń geograficznych zostaje uchylony ze skutkiem od dnia 8 czerwca 2019 r.

                     (3)

                     Ustaliwszy, że wniosek jest zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 110/2008, Komisja opublikowała podstawowe specyfikacje dokumentacji technicznej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) na podstawie art. 17 ust. 6 tego rozporządzenia zgodnie z art. 50 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2019/787.

                     (4)

                     Do Komisji nie wpłynęło żadne powiadomienie o sprzeciwie zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/787.

                     (5)

                     Należy zatem zarejestrować oznaczenie „Vasi vadkörte pálinka” jako oznaczenie geograficzne,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            Oznaczenie geograficzne „Vasi vadkörte pálinka” zostaje zarejestrowane. Zgodnie z art. 30 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/787 niniejsze rozporządzenie udziela nazwie „Vasi vadkörte pálinka” ochrony, o której mowa w art. 21 rozporządzenia (UE) 2019/787.

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

                  za Przewodniczącą

               Janusz WOJCIECHOWSKI

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16).

            (3)  Dz.U. C 417 z 2.12.2020, s. 59.


title: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/519 z dnia 24 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1375 w odniesieniu do badań na obecność włośni u zwierząt jednokopytnych oraz odstępstwa Zjednoczonego Królestwa od badań na obecność włośni u świń domowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  25.3.2021

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 104/36

         ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/519
         z dnia 24 marca 2021 r.
         zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1375 w odniesieniu do badań na obecność włośni u zwierząt jednokopytnych oraz odstępstwa Zjednoczonego Królestwa od badań na obecność włośni u świń domowych
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 18 ust. 8 akapit pierwszy lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono przepisy dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych oraz podejmowania przez właściwe organy działań w związku z wytwarzaniem produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

                     (2)

                     Włosień (Trichinella) jest pasożytem, który może występować w mięsie gatunków podatnych, takich jak świnie i konie, i powoduje u ludzi choroby przenoszone przez żywność w przypadku spożycia zakażonego mięsa. W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375 (2) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące kontroli urzędowych w odniesieniu do włośni w mięsie, w tym warunki ustanawiania odstępstw od badań na obecność włośni przy wprowadzaniu mięsa świń domowych do Unii.

                     (3)

                     Dnia 6 czerwca 2013 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię naukową dotyczącą zagrożeń dla zdrowia ludzi, które należy uwzględnić przy kontroli mięsa (w przypadku zwierząt jednokopytnych) (3). W opinii zalecono, aby kontrola w odniesieniu do włośni u wszystkich zwierząt jednokopytnych (nie tylko koni, ale również osłów i mułów) była traktowana priorytetowo. Z tego względu w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/627 (4) ustanowiono obowiązkowe badanie tusz wszystkich zwierząt jednokopytnych na obecność włośni. W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1375 ustanowiono obowiązkowe badanie koni i innych gatunków podatnych. Aby zapewnić spójność i jednoznaczność, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1375 powinno odnosić się do zwierząt jednokopytnych zamiast do koni.

                     (4)

                     Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 206/2010 (5) zezwolono na wprowadzanie do Unii mięsa świń domowych ze Zjednoczonego Królestwa. Zgodnie z tym rozporządzeniem Zjednoczone Królestwo stosuje odstępstwo od badań na obecność włośni w przypadku tusz i mięsa świń domowych nieodsadzonych od maciory, mających mniej niż pięć tygodni, zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375.

                     (5)

                     Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 (6) uchyla rozporządzenie (UE) nr 206/2010 ze skutkiem od dnia 21 kwietnia 2021 r. Z tego względu rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1478 (7) dodano do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375 – ze skutkiem od dnia 21 kwietnia 2021 r. – załącznik VII, w którym wymieniono państwa trzecie stosujące odstępstwo od badań na obecność włośni, o których to państwach mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375.

                     (6)

                     Dnia 12 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo przedstawiło informacje, że dane historyczne dotyczące stałych badań przeprowadzonych na populacji świń domowych poddanych ubojowi dają pewność na poziomie co najmniej 95 %, że częstość występowania włośni nie przekracza jeden na milion w tej populacji, zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375. Ponadto Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o zamiarze stosowania odstępstwa od badań na obecność włośni w przypadku tusz i mięsa świń domowych, jeśli zwierzęta pochodzą z gospodarstwa oficjalnie uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich zgodnie z załącznikiem IV do wspomnianego rozporządzenia wykonawczego.

                     (7)

                     Należy zatem włączyć Zjednoczone Królestwo do załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375, bez uszczerbku dla stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu.

                     (8)

                     Należy zmienić załącznik VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375, aby uwzględnić stosowanie przez Zjednoczone Królestwo odstępstw przewidzianych w art. 3 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia wykonawczego.

                     (9)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1375.

                     (10)

                     Jako że rozporządzenie (UE) nr 206/2010 traci moc ze skutkiem od dnia 21 kwietnia 2021 r., a rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1478 dodano załącznik VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375 ze skutkiem od tej daty, włączenie Zjednoczonego Królestwa do wspomnianego załącznika należy stosować od tej samej daty.

                     (11)

                     Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

            Artykuł 1
            W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1375 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                    „Próbki z tusz zwierząt jednokopytnych, dzików oraz innych, podatnych na zarażenie włośniem gatunków zwierząt utrzymywanych w warunkach fermowych i zwierząt dzikich są systematycznie pobierane w rzeźniach lub zakładach obróbki dziczyzny w ramach badania poubojowego.”;

                                    b)

                                    ust. 3 otrzymuje brzmienie:

                                       „3.   Przed otrzymaniem wyników badania na obecność włośni i pod warunkiem że podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze gwarantuje pełną identyfikowalność, tusze świń domowych i zwierząt jednokopytnych mogą zostać pokrojone na maksymalnie sześć części w rzeźni lub zakładzie rozbioru znajdującym się na tym samym terenie.”;

                        2)

                        w załączniku III formuła wprowadzająca oraz lit. a) i b) otrzymują brzmienie:
                        „Mięso zwierząt jednokopytnych, zwierząt łownych oraz inne rodzaje mięsa, które mogą zawierać larwy włośni, muszą zostać zbadane zgodnie z jedną z metod wytrawiania określonych w rozdziałach I lub II załącznika I, z następującymi zmianami:

                                    a)

                                    próbki o masie przynajmniej 10 g pobiera się z mięśni okołojęzykowych lub z mięśni żuchwowych u zwierząt jednokopytnych oraz z przedniej nogi, języka lub przepony u dzików;

                                    b)

                                    w przypadku zwierząt jednokopytnych, gdy brakuje tych mięśni, pobiera się większą próbkę z filaru przepony w przejściu części mięśniowej w część ścięgnistą. Próbkę należy pobrać bez tkanki łącznej i tłuszczu;”;

                        3)

                        w załączniku IV rozdział II lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                    „b)

                                    Informacje o liczbie badań i wynikach badań na obecność włośni u świń domowych, dzików, zwierząt jednokopytnych, zwierząt łownych i innych zwierząt podatnych należy przedkładać zgodnie z załącznikiem IV do dyrektywy 2003/99/WE. Dane dotyczące świń domowych powinny zawierać szczegółowe informacje dotyczące przynajmniej:

                                                (i)

                                                badań zwierząt chowanych w kontrolowanych warunkach w pomieszczeniach inwentarskich;

                                                (ii)

                                                badań macior hodowlanych, knurów oraz tuczników.”;

                        4)

                        załącznik VII otrzymuje brzmienie:

                              „ZAŁĄCZNIK VII
                              Państwa trzecie lub ich regiony stosujące odstępstwa, o których mowa w art. 13 ust. 2

                                          Kod ISO Państwa

                                          Państwo trzecie lub jego regiony

                                          Uwagi

                                          GB

                                          Zjednoczone Królestwo (*1)

                                          Stosowanie odstępstw, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3

                        ”

            Artykuł 2
            Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Art. 1 pkt 4 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

            Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
            Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2021 r.

                  W imieniu Komisji

               Ursula VON DER LEYEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 212 z 11.8.2015, s. 7).

            (3)  Dziennik EFSA (2013); 11(6):3263.

            (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/627 z dnia 15 marca 2019 r. ustanawiające jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do kontroli urzędowych (Dz.U. L 131 z 17.5.2019, s. 51).

            (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).

            (6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 379).

            (7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1478 z dnia 14 października 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1375 w odniesieniu do pobierania próbek, metody referencyjnej służącej do wykrywania i warunków przywozu związanych z kontrolą włośnia (Trichinella) (Dz.U. L 338 z 15.10.2020, s. 7).

            (*1)  Zgodnie z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w szczególności z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu, do celów niniejszego załącznika odniesienia do Zjednoczonego Królestwa nie obejmują Irlandii Północnej.