title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… ustanawiające kryteria techniczne dotyczące znaczników elektronicznych do wyposażenia morskiego

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 19.4.2018 r.

               ustanawiające kryteria techniczne dotyczące znaczników elektronicznych do wyposażenia morskiego

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając dyrektywę 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylającą dyrektywę Rady 96/98/WE
                  1
               , w szczególności jej art. 11 ust. 4,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Dyrektywą 2014/90/UE przyznano Komisji uprawnienia wykonawcze w celu ustanowienia odpowiednich kryteriów technicznych w odniesieniu do projektowania, działania, umieszczania i stosowania znaczników elektronicznych.

               (2)Przeprowadzono analizę kosztów i korzyści
                  2
               , która umożliwiła pozytywną ocenę stosowania znaczników elektronicznych jako uzupełnienia do znaku koła sterowego.

               (3)Elektroniczne znakowanie wyposażenia morskiego nie wymaga znacznych inwestycji, a przynosi korzyści producentom, właścicielom statków i operatorom oraz organom nadzoru rynku.

               (4)Specyfikacje określone w niniejszym rozporządzeniu oparto na porównaniu dostępnych technologii w ramach analizy kosztów i korzyści oraz zawartych w niej propozycjach dotyczących odpowiedniej struktury kodów stosowanych do identyfikacji wyposażenia morskiego.

               (5)Porównanie istniejących nośników danych oraz struktur wymiany danych w ramach analizy kosztów i korzyści zaowocowało zaleceniem dotyczącym wykorzystania kodów macierzy danych oraz identyfikacji radiowej („RFID”) jako najbardziej odpowiednich technologii.

               (6)Analiza kosztów i korzyści wskazała również, że ograniczone możliwości przechowywania danych na znacznikach elektronicznych oznaczają, że informacje na znaczniku elektronicznym muszą zawierać link do bazy danych, w której można znaleźć bardziej szczegółowe informacje. Kody macierzy danych i identyfikacja radiowa („RFID”) określone w niniejszym rozporządzeniu zawierają kluczowe informacje umożliwiające ustanowienie takiego linku.

               (7)W związku z tym niezależnie od rodzaju znacznika elektronicznego należy stosować niepowtarzalną identyfikację wyposażenia morskiego, opartą na znormalizowanej strukturze kodu. Taka identyfikacja powinna być wystarczająco elastyczna, by umożliwić bezpośredni dostęp użytkowników do najbardziej odpowiednich baz danych dotyczących wyposażenia morskiego.

               (8)Format kodowania wymaganych informacji na nośniku danych powinien być oparty na normach ISO. Format powinien także umożliwiać kodowanie dodatkowych informacji do wykorzystania przez producentów, zwłaszcza że ci ostatni powinni mieć możliwość stosowania dodatkowych zabezpieczeń nośników danych w celu lepszej identyfikacji podrabianych produktów.

               (9)W celu umożliwienia łatwego odnalezienia podczas inspekcji wzrokowej wyposażenia morskiego ze znacznikami elektronicznymi zastępującymi znak koła sterowego należy umieścić na tym wyposażeniu odpowiedni symbol.

               (10)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS),

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

               1) „znacznik elektroniczny” oznacza znacznik z identyfikacją radiową („RFID”) lub kodem macierzy danych;

               2) „identyfikator aplikacji” oznacza liczbowy prefiks używany w celu określenia znaczenia i formatu zakodowanych elementów danych.

               Artykuł 2

               Producenci wyposażenia morskiego mogą wykorzystywać następujące znaczniki elektroniczne określone w załączniku:

               a) identyfikatory RFID trwale przymocowane do elementu wyposażenia morskiego;

               b) znaczniki do odczytu wizualnego zawierające kody macierzy danych trwale przymocowane do elementu wyposażenia morskiego; lub

               c) znaczniki do odczytu wizualnego zawierające kody macierzy danych trwale oznakowane na elemencie wyposażenia morskiego.

               Artykuł 3

               Widoczny, czytelny i nieusuwalny symbol określony w pkt 3.1 lub 3.2 załącznika jest umieszczony na samych elektronicznych znacznikach RFID, które zastępują znak koła sterowego, albo na elementach z nimi sąsiadujących.

               Widoczny, czytelny i nieusuwalny symbol określony w pkt 3.3 załącznika jest umieszczony na wyposażeniu morskim ze znacznikami do odczytu wizualnego zawierającymi kody macierzy danych, które zastępują znak koła sterowego, albo na samych znacznikach albo na elementach z nimi sąsiadujących.

               Artykuł 4

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 19.4.2018 r.

                  W imieniu Komisji,

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 146.

                     (2)

                        „Możliwe wprowadzenie znacznika elektronicznego uzupełniającego lub zastępującego znak koła sterowego w wyposażeniu morskim”, zaproszenie do składania ofert Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu Komisji Europejskiej nr MOVE/D2/2015-372 V1.0.

    ---documentbreak---

               ZAŁĄCZNIK

               1.Identyfikacja wyposażenia morskiego

               1.1.Znaczniki elektroniczne do wyposażenia morskiego obejmują identyfikację do odczytu elektronicznego w formie identyfikacji radiowej („RFID”) lub kodu macierzy danych do odczytu wizualnego, zawierającego następujące informacje:

               a) właściwy identyfikator aplikacji zgodnie z normą ISO/IEC 15434:2006 i ISO/IEC 15418: 2016, wykorzystujący identyfikator danych ASC MH10 lub identyfikator aplikacji GS1;

               b) rodzaj(e) modułu(-ów) oceny zgodności określony(-e) w załączniku II do dyrektywy 2014/90/UE stosowany(-e) do oceny zgodności [jeden znak literowy];

               c) numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej przydzielony przez Komisję zgodnie z pkt 3.1 załącznika IV do dyrektywy 2014/90/UE [4 cyfry];

               d) numer(y) weryfikacji urządzenia(-ń) (moduł G) lub certyfikaty badania typu WE i zgodności z typem (moduł B oraz D, E lub F) [maksymalnie 20 znaków alfanumerycznych].

               1.2.Oprócz informacji przekazanych zgodnie z pkt 1.1 znaczniki elektroniczne mogą również zawierać informacje dotyczące numeru miejsca produkcji, kod produktu, numer serii lub partii lub dodatkowe informacje podane przez producenta zgodnie z normą ISO/IEC 15434:2006 [z zastosowaniem identyfikatorów danych ASC MH10 lub identyfikatorów aplikacji GS1].

               1.3.Przykłady:

               Moduły B+D: [zob. pkt 1.2] + ([odpowiedni identyfikator]) B 0575 40123+D 0038 040124

               Moduły B+ E: [zob. pkt 1.2] + ([odpowiedni identyfikator]) B 0575 40123+E 0038 040125

               Moduły B+F: [zob. pkt 1.2] + ([odpowiedni identyfikator]) B 0575 40123+F 0038 040126

               Moduł G: [zob. pkt 1.2] + ([odpowiedni identyfikator]) G 0575 040126.

               2.Znaczniki elektroniczne

               2.1.Znaczniki RFID

               Transpondery RFID działają w zakresie częstotliwości od 860 MHz do 960 MHz zgodnie z normą ISO/IEC 18000-6:2004 typ C.

               Znacznik elektroniczny musi być przytwierdzony do odpowiedniego wyposażenia morskiego w sposób trwały i gwarantować możliwość odczytywania go zgodnie z przeznaczeniem w ciągu przewidywanego okresu eksploatacji danego wyposażenia morskiego.

               2.2.Kody macierzy danych

               Kody macierzy danych muszą być zgodne z normą ISO/IEC 16022:2006.

               Znacznik elektroniczny musi być wbudowany w odpowiednie wyposażenie morskie lub przytwierdzony do niego w sposób trwały i gwarantować możliwość odczytywania go zgodnie z przeznaczeniem w ciągu przewidywanego okresu eksploatacji danego wyposażenia morskiego.

               3.Symbole

               3.1.

               3.2.

               3.3.


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… w sprawie honorariów i opłat pobieranych przez Agencję Kolejową Unii Europejskiej i warunków ich płatności

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 2.5.2018 r.

               w sprawie honorariów i opłat pobieranych przez Agencję Kolejową Unii Europejskiej i warunków ich płatności

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796
                  1
                z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004, w szczególności jego art. 80,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Dochody Agencji Kolejowej Unii Europejskiej („Agencja”) obejmują wkład Unii oraz honoraria i opłaty uiszczane przez wnioskodawców z tytułu rozpatrzenia wniosków o certyfikaty, zezwolenia i decyzje w sprawie zatwierdzenia, odwołań oraz innych usług świadczonych przez Agencję zgodnie z art. 64 rozporządzenia (UE) 2016/796.

               (2)Honoraria i opłaty pobierane przez Agencję należy ustalać w sposób przejrzysty, uczciwy i jednolity, mając w szczególności na celu ich uproszczenie. Nie powinny one powodować nakładania zbędnych obciążeń finansowych na przedsiębiorstwa i nie powinny zagrażać konkurencyjności europejskiego sektora kolejowego

               (3)Przy obliczaniu honorariów i opłat należy uwzględniać, w stosownych przypadkach, koszty personelu i ekspertów zewnętrznych uczestniczących w rozpatrywaniu wniosków. Należy również wziąć pod uwagę koszty dodatkowych usług i czynności związanych z rozpatrywaniem wniosków, jak również wszelkie inne koszty operacyjne ponoszone w celu świadczenia tych usług. Koszty te powinny być powiązane z odpowiednimi czynnościami i proporcjonalne do nich oraz powinny być niedyskryminacyjne.

               (4)Honoraria i opłaty pobierane przez Agencję powinny pokrywać całkowite koszty świadczonych przez nią usług.

               (5)Czas poświęcany przez Agencję na świadczenie tych usług powinien być fakturowany według stawki godzinowej do czasu, aż rozwój systemu pozwoli na wprowadzenie mechanizmu stawek stałych. Kwoty honorariów i opłat pobieranych przez Agencję należy ustalić na takim poziomie, aby uniknąć deficytu bądź znacznej akumulacji nadwyżek, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 2016/796.

               (6)Pobierane kwoty nie powinny zależeć od miejsca siedziby wnioskodawcy ani języka używanego na potrzeby wniosku. W związku z tym koszty podróży i koszty tłumaczeń ponoszone w związku z częścią wniosku rozpatrywaną przez Agencję powinny być sumowane i dzielone pomiędzy wszystkie wnioski.

               (7)Przy ustalaniu honorariów i opłat należy zaspokoić szczególne potrzeby małych i średnich przedsiębiorstw. Przedsiębiorstwa powinny mieć w razie potrzeby możliwość rozłożenia płatności na kilka rat.

               (8)Prawo wnioskodawców do wnoszenia odwołań zostało zagwarantowane w ramach rozporządzenia 2016/796 i powinni oni mieć możliwość dochodzenia rekompensaty oraz korzystania z prawa do odwołania od decyzji Agencji. Uiszczenie honorariów i opłat z tytułu odwołania od decyzji Agencji nie powinno zatem stanowić wstępnego warunku dopuszczenia odwołania. Honoraria i opłaty za rozpatrzenie odwołań powinny być pobierane wyłącznie w przypadku, gdy odwołanie zostaje oddalone.

               (9)Zgodnie z zasadami dobrego zarządzania projektami wnioskodawca powinien mieć możliwość zwrócenia się o przedstawienie szacunku. Wnioskodawca powinien być informowany, w miarę możliwości, o prawdopodobnej kwocie, jaka zostanie pobrana, oraz o sposobie dokonania płatności. Należy ustalić terminy uiszczenia honorariów i opłat.

               (10)Informacje dotyczące honorariów i opłat ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu powinny być publicznie dostępne. Wszelkie dokonywane w przyszłości rewizje kwot honorariów pobieranych przez Agencję powinny opierać się na przejrzystej ocenie kosztów Agencji oraz odpowiednich kosztów wynikających z zadań wykonywanych przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa.

               (11)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu w myśl art. 81 rozporządzenia (UE) 2016/796,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Przedmiot i zakres stosowania

               1.Niniejszym rozporządzeniem określa się honoraria i opłaty pobierane przez Agencję Kolejową Unii Europejskiej („Agencja”) za rozpatrywanie wniosków złożonych na podstawie art. 14, 20, 21 i 22 rozporządzenia (UE) 2016/796, jak również z tytułu świadczenia innych usług zgodnie z celami, do których realizacji Agencja została powołana. Określa się w nim również metodę stosowaną do obliczania tych honorariów i opłat oraz warunki płatności.

               2.Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się również procedury mające na celu zapewnienie przejrzystości, niedyskryminacji i przestrzegania innych podstawowych zasad prawa europejskiego w odniesieniu do kosztów ponoszonych przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa w związku z rozpatrywaniem krajowych części wniosków, za które Agencja jest odpowiedzialna zgodnie z art. 14, 20 i 21 rozporządzenia (UE) 2016/796.

               3.Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do honorariów i opłat pobieranych z tytułu następujących działań krajowych organów ds. bezpieczeństwa:

               a)rozpatrywania wniosków o jednolite certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/798
                  2
                oraz związanego z tym procesu przygotowawczego przewidzianego w rozporządzeniu [akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 10 ust. 10 dyrektywy (UE) 2016/798]
                  3
               ;

               b)rozpatrywania wniosków o zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu lub dopuszczenie typu pojazdu zgodnie z art. 21 ust. 8 i art. 24 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/797
                  4
                oraz związanego z tym procesu przygotowawczego przewidzianego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/545
                  5
               ;

               c)wydawania opinii na temat wniosków o zatwierdzenie urządzeń przytorowych ERTMS zgodnie z art. 19 ust. 3 akapit ostatni dyrektywy (UE) 2016/797;

               d)wydawania tymczasowych zezwoleń na potrzeby przeprowadzania testów na miejscu zgodnie z art. 21 ust. 3 i 5 dyrektywy (UE) 2016/797.

               Artykuł 2

               Rodzaje honorariów i opłat

               1.Agencja pobiera honoraria za rozpatrywanie wniosków, w tym za przedstawienie szacunków, a także w przypadku, gdy wniosek został wycofany przez wnioskodawcę lub gdy Agencja zmieni decyzję. Agencja może również pobierać honoraria w przypadku uchylenia wcześniejszej decyzji ze względu na niespełnianie wymogów przez posiadacza zezwolenia lub certyfikatu.

               2.Wnioski, o których mowa w ust. 1, obejmują:

               a)zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu lub dopuszczenie typu pojazdu zgodnie z art. 20 i 21 rozporządzenia (UE) 2016/796;

               b)jednolite certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) 2016/796;

               c)decyzje w sprawie zatwierdzenia zgodności rozwiązania dotyczącego urządzeń przytorowych ERTMS z odpowiednimi TSI pod kątem interoperacyjności zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) 2016/796;

               d)odwołań, o których mowa w art. 58 rozporządzenia (UE) 2016/796, zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia.

               3.Agencja pobiera opłaty za świadczenie usług innych niż usługi, o których mowa w ust. 1, na wniosek wnioskodawcy lub dowolnej innej osoby. W szczególności pobiera opłaty z tytułu procesu przygotowawczego przewidzianego w rozporządzeniu (UE) 2018/545 oraz w rozporządzeniu [akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 10 ust. 10 dyrektywy (UE) 2016/798]
                  6
               .

               4.Agencja publikuje wykaz usług na swojej stronie internetowej.

               Artykuł 3

               Obliczanie honorariów i opłat

               1.Kwotę honorariów i opłat stanowi suma następujących elementów:

               a)liczby godzin poświęconych przez personel Agencji i ekspertów zewnętrznych na rozpatrzenie wniosku, pomnożonej przez stawkę godzinową Agencji; oraz

               b)odpowiednich kosztów krajowych organów ds. bezpieczeństwa, wynikających z rozpatrywania krajowej części wniosku.

               2.Agencja stosuje stawkę godzinową wynoszącą 130 euro do celów ust. 1 lit. a).

               Artykuł 4

               Szacunkowe kwoty honorariów i opłat

               1.Na wniosek wnioskodawcy Agencja przedstawia niewiążącą szacunkową kwotę honorariów i opłat związanych z wnioskiem lub zleceniem usług oraz podaje informacje dotyczące daty wystawienia faktur.

               Krajowe organy ds. bezpieczeństwa, które uczestniczą w rozpatrywaniu wniosku, przekazują Agencji swoje niewiążące szacunki kosztów, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), w celu ich uwzględnienia w szacunku przedstawianym przez Agencję.

               2.W trakcie rozpatrywania wniosku Agencja i krajowe organy ds. bezpieczeństwa monitorują swoje koszty. Na wniosek wnioskodawcy, w przypadku gdy występuje ryzyko, że koszty przekroczą kwotę szacunkową o więcej niż 15 %, Agencja powiadamia o tym wnioskodawcę.

               3.Jeżeli rozpatrywanie wniosku lub realizacja usługi trwa dłużej niż rok, wnioskodawca może wystąpić o przedstawienie nowego szacunku.

               4.W przypadku gdy wystąpiono z wnioskiem o przedstawienie szacunku oraz jego ewentualnej weryfikacji, terminy określone w art. 19 ust. 4 i art. 21 ust. 6 dyrektywy (UE) 2016/797 oraz w art. 10 ust. 6 dyrektywy (UE) 2016/798 mogą zostać zawieszone na maksymalny okres dziesięciu dni roboczych.

               Artykuł 5

               Warunki płatności

               1.Agencja wystawia fakturę z tytułu należnych honorariów i opłat w terminie 30 dni kalendarzowych od daty:

               a)decyzji Agencji lub Rady Odwoławczej; lub

               b)zakończenia świadczenia usługi; lub

               c)wycofania wniosku; lub

               d)dowolnego innego zdarzenia prowadzącego do zaprzestania rozpatrywania wniosku.

               2.Na fakturze wyszczególnia się:

               a)liczbę godzin poświęconych przez Agencję; oraz

               b)w stosownych przypadkach, koszty naliczone przez właściwy krajowy organ ds. bezpieczeństwa. Są one określane w odniesieniu do zadań i czasu poświęconego na ich realizację lub w formie stawek stałych stosowanych z tytułu rozpatrywania krajowej części wniosku.

               3.Krajowe organy ds. bezpieczeństwa przekazują Agencji zestawienie kosztów w związku ze swoim wkładem w celu ich uwzględnienia w fakturze wystawianej przez Agencję, najpóźniej w momencie wystąpienia z takim wnioskiem przez Agencję. W zestawieniu kosztów określa się szczegółowo sposób, w jaki koszty te zostały obliczone.

               4.Honoraria i opłaty są określane i pobierane w euro.

               5.Agencja powiadamia wnoszących odwołanie o podjętej decyzji oraz wystawia fakturę za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (UE) 2016/796.

               6.Agencja może fakturować kwoty pośrednie co sześć miesięcy.

               7.Płatności honorariów i opłat dokonuje się za pomocą przelewu na wskazany w tym celu rachunek bankowy Agencji.

               8.Wnioskodawcy dopilnowują, aby Agencja otrzymała płatność należnych kwot, z uwzględnieniem ewentualnych opłat bankowych związanych z daną płatnością, w terminie 60 dni kalendarzowych od daty powiadomienia o fakturze.

               9.W przypadku gdy wnioskodawca jest małym lub średnim przedsiębiorstwem, Agencja uwzględnia wnioski o uzasadnione przedłużenie terminu płatności oraz dokonanie płatności w ratach.

               Do celów niniejszego rozporządzenia „małe lub średnie przedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 250 pracowników i którego roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR lub całkowita roczna kwota bilansowa nie przekracza 43 milionów EUR.

               10.krajowe organy bezpieczeństwa otrzymują zwrot kosztów poniesionych w związku z rozpatrzeniem krajowych części wniosków w terminach, o których mowa w ust. 8 i 9.

               Artykuł 6

               Nieuiszczenie płatności

               1.W przypadku gdy Agencja nie otrzyma płatności w terminach określonych w art. 5 ust. 8 i 9, może naliczać odsetki za każdy dodatkowy dzień kalendarzowy aż do otrzymania płatności oraz stosuje przepisy dotyczące odzyskiwania środków przewidziane w art. 80 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012
                  7
               .

               2.Stopa oprocentowania równa jest stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansowania, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej w pierwszym dniu kalendarzowym miesiąca, na który przypada termin płatności, powiększonej o osiem punktów procentowych.

               3.Jeżeli Agencja jest w posiadaniu dowodów potwierdzających, że zdolność finansowa wnioskodawcy jest zagrożona, może odrzucić wniosek, chyba że wnioskodawca przedstawi gwarancję bankową lub wpłaci wadium.

               4.Agencja może odrzucić nowy wniosek, jeżeli wnioskodawca nie wywiązał się z płatności wynikających z realizacji przez Agencję wcześniejszych zadań lub usług w zakresie zezwoleń, certyfikacji i zatwierdzeń do czasu uiszczenia przez wnioskodawcę zaległych kwot należnych za te zrealizowane zadania lub usługi w zakresie zezwoleń, certyfikacji i zatwierdzeń.

               5.Agencja podejmuje wszelkie odpowiednie kroki prawne w celu zapewnienia pełnej płatności wystawionych faktur. W tym celu krajowe organy ds. bezpieczeństwa, które przedłożyły zestawienie kosztów w celu uzyskania ich zwrotu, udzielają Agencji wsparcia w tym procesie.

               Artykuł 7

               Odwołanie i honoraria z tytułu odwołania

               1.Agencja pobiera honorarium w związku z każdym odwołaniem, które zostaje oddalone lub wycofane.

               2.Honorarium z tytułu odwołania wynosi 10 000 euro lub równowartość kwoty honorarium naliczonego za wydanie decyzji, której dotyczy odwołanie, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa.

               3.Sekretarz Rady Odwoławczej informuje wnoszącego odwołanie o warunkach płatności. Wnoszący odwołanie ma 30 dni kalendarzowych na dokonanie płatności, licząc od daty powiadomienia o fakturze.

               4.Wnioskodawca może odwołać się od zafakturowanych honorariów i opłat do Rady Odwoławczej.

               Artykuł 8

               Publikacja i rewizja stawek

               1.Agencja publikuje swoją stawkę godzinową, o której mowa w art. 3, na swojej stronie internetowej.

               2.Krajowy organ ds. bezpieczeństwa publikuje stawki istotne dla ustalenia kosztów naliczanych Agencji, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b). W przypadku gdy krajowy organ ds. bezpieczeństwa stosuje stawkę stałą, musi określić przypadki zezwoleń i certyfikacji, do których stawka stała będzie mieć zastosowanie.

               3.Strona internetowa Agencji zawiera link do tych informacji.

               4.Agencja przedstawia w rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/796, informacje na temat elementów służących jako podstawa określenia stawki godzinowej, wyniki finansowe i prognozy.

               Artykuł 9

               Procedury Agencji

               1.W celu wyszczególnienia przychodów i wydatków wynikających z działań podlegających honorariom i opłatom, o których mowa w art. 1 ust. 1, Agencja:

               a)przyjmuje i zachowuje dochody uzyskane z honorariów i opłat na odrębnym rachunku bankowym;

               b)składa coroczne sprawozdanie na temat łącznych przychodów i wydatków, które można przypisać do działań podlegających honorariom i opłatom, a także struktury kosztów i wyników.

               2.Jeżeli na koniec roku budżetowego całkowite przychody z honorariów i opłat przekraczają całkowity koszt działań podlegających honorariom i opłatom, nadmiar środków zachowuje się w rezerwie budżetowej i wykorzystuje do regulowania nadwyżek lub deficytów zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego Agencji.

               3.Zapewnia się stabilność dochodów z działań podlegających honorariom i opłatom.

               Artykuł 10

               Ocena i rewizja

               1.Mechanizm honorariów i opłat jest przedmiotem jednorazowej oceny w każdym roku budżetowym. Podstawę tej oceny stanowią wcześniejsze wyniki finansowe Agencji oraz jej szacunek wydatków i przychodów. Jest ona również powiązana z jednolitym dokumentem programowym Agencji.

               2.Na podstawie oceny wyników finansowych i prognoz Agencji Komisja dokonuje, w razie potrzeby, rewizji kwot honorariów i opłat.

               3.W świetle informacji przedstawionych przez Agencję w jej rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 8, niniejsze rozporządzenie poddaje się przeglądowi najpóźniej do dnia 16 czerwca 2022 r. w celu stopniowego wprowadzenia stawek stałych.

               Artykuł 11

               Przepisy przejściowe

               W przypadkach, o których mowa w art. 55 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/545 oraz w art. 15 ust. 4 [aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 10 dyrektywy (UE) 2016/798], prace wykonane przed przedłożeniem wniosku Agencji nie są uwzględniane w honorariach i opłatach określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz podlegają przepisom krajowym.

               Artykuł 12

               Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 lutego 2019 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 2.5.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004 (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 1).

                     (2)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 102).

                     (3)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji XXX.

                     (4)

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44).

                     (5)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/545 z dnia 4 kwietnia 2018 r. ustanawiające uzgodnienia praktyczne na potrzeby procesu udzielania zezwoleń dla pojazdów kolejowych i zezwoleń dla typu pojazdu kolejowego zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797l (Dz.U. L 90 z 6.4.2018, s. 66).

                     (6)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji XX.

                     (7)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1–96).


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… w sprawie ustanowienia tymczasowego bezpośredniego działania w dziedzinie statystyki dotyczącego rozpowszechniania wybranych tematów spisu ludności i mieszkań z 2021 r. geokodowanych w siatce kilometrowej

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 21.11.2018 r.

               w sprawie ustanowienia tymczasowego bezpośredniego działania w dziedzinie statystyki dotyczącego rozpowszechniania wybranych tematów spisu ludności i mieszkań z 2021 r. geokodowanych w siatce kilometrowej

               (Tekst mający znaczenie dla EOG)

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 w sprawie statystyki europejskiej
                  1
               , w szczególności jego art. 14 ust. 2,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Rozpowszechnianie ogólnounijnych zharmonizowanych tematów spisów w siatce równopowierzchniowej, zwłaszcza siatce kilometrowej, jest kluczowym wynikiem statystyki europejskiej, który służy do celów kształtowania przyszłej polityki i strategii dotyczących spisów przez państwa członkowskie.

               (2)Zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 223/2009 Komisja może, w określonych i należycie uzasadnionych przypadkach, w celu zaspokojenia nagłych potrzeb, podjąć decyzję w sprawie tymczasowego bezpośredniego działania w dziedzinie statystyki, które spełnia warunki określone w art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia.

               (3)To tymczasowe bezpośrednie działanie w dziedzinie statystyki powinno zapewnić gromadzenie danych obejmujących jeden rok referencyjny. Wszystkie państwa członkowskie powinny być w stanie wytworzyć jednowymiarowe dane ze spisu geokodowane w siatce kilometrowej na dzień referencyjny dla spisu ludności i mieszkań z 2021 r. Unia powinna też wnieść wkłady finansowe na rzecz krajowych urzędów statystycznych i innych organów krajowych, aby pokryć poniesione przez nie koszty przyrostowe. Działanie jest poparte analizą kosztów i wyników oraz szacunkowymi łącznymi przyrostowymi kosztami tworzenia statystyk, dostarczonymi przez Komisję.

               (4)Działanie jest uzasadnione wspólną dla całej Unii potrzebą wiarygodnych, dokładnych i porównywalnych informacji dotyczących rozmieszczenia ludności w wystarczającej rozdzielczości przestrzennej, opartych na zharmonizowanych wymogach dotyczących wyników oraz przeznaczonych w szczególności na potrzeby kształtowania ogólnoeuropejskiej polityki regionalnej.

               (5)W całej Unii dostępne są zharmonizowane informacje demograficzne w ujęciu przestrzennym, celem jest więc rozpowszechnienie zbiorów danych, po jednym na każde państwo członkowskie, zawierających wybrane tematy spisu ludności i mieszkań z 2021 r. geokodowane w siatce kilometrowej. Nie spowoduje to dodatkowego obciążenia dla respondentów, ponieważ wszystkie niezbędne informacje pochodzić będą z danych ze spisu z 2021 r.

               (6)W szczególności, aby osiągnąć porównywalne, zharmonizowane wyniki w całej Unii, należy określić ogólnounijną siatkę równopowierzchniową składającą się z komórek o powierzchni 1 km². Określić należy ponadto szczegółowe tematy i ich podziały, a także szczegółowy program statystyczny, jaki ma być rozpowszechniany w siatce kilometrowej. Wreszcie, konieczne jest określenie wymaganych metadanych przestrzennych i statystycznych dla takiego zbioru danych.

               (7)Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
                  2
                i powiązane rozporządzenia wykonawcze Komisji określają wymagane metadane
                  3
               , format danych
                  4
                oraz usługi sieciowe
                  5
                służące do rozpowszechniania danych przestrzennych. W szczególności załącznik III pkt 1 obejmuje możliwe systemy siatek statystycznych dla rozpowszechniania danych przestrzennych, a zgodnie z załącznikiem III pkt 10 ma zastosowanie do zbiorów danych przestrzennych w ramach tematu „Rozmieszczenie ludności – demografia”.

               (8)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 763/2008
                  6
                i powiązane rozporządzenia wykonawcze Komisji ustanawiające wspólne przepisy dotyczące przekazywania danych ze spisu z 2021 r., w szczególności roku referencyjnego i wymaganych metadanych
                  7
               , specyfikacji technicznej tematów spisu i ich podziałów
                  8
                oraz formatu technicznego
                  9
               .

               (9)Państwa członkowskie powinny przekazywać zatwierdzone dane i metadane w formie elektronicznej, we właściwym formacie technicznym, który zostanie przyjęty przez Komisję. Inicjatywa SDMX (Statistical Data and Metadata eXchange) dotycząca statystycznych i technicznych standardów wymiany danych i metadanych, na której opiera się aplikacja „census hub”, została podjęta przez: Bank Rozrachunków Międzynarodowych, Europejski Bank Centralny, Komisję (Eurostat), Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Organizację Narodów Zjednoczonych oraz Bank Światowy. SDMX i „census hub” zapewniają standardy statystyczne i techniczne oraz standardy przekazywania danych do celów wymiany statystyk publicznych. Należy zatem wprowadzić format techniczny zgodny z tymi standardami.

               (10)Komisja (Eurostat) prowadziła projekt „Zharmonizowana ochrona danych ze spisu w ESS”, którego wynikiem były dobre praktyki i wytyczne wdrażania dotyczące zharmonizowanej ochrony ujawniania danych w siatce kilometrowej.

               (11)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1

               Przedmiot

               Niniejszym ustanawia się bezpośrednie działanie statystyczne w celu opracowania, tworzenia i rozpowszechnienia wybranych tematów spisu ludności i mieszkań z 2021 r. geokodowanych w siatce kilometrowej („dane w siatce kilometrowej”).

               W tym celu określa się indywidualną, zharmonizowaną i równopowierzchniową geoprzestrzenną siatkę odniesienia dla Europy, składającą się z komórek o powierzchni 1 km². Określa się również szczegółowe tematy i ich podziały oraz szczegółowy program statystyczny i metadane do celów rozpowszechniania danych ze spisu ludności i mieszkań z 2021 r. geokodowanych w kilometrowej siatce odniesienia.

               Artykuł 2

               Definicje

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 763/2008.

               Stosuje się również następujące definicje:

               1)„siatka”, „komórka siatki” i „punkt siatki” oznaczają siatkę, komórkę siatki i punkt siatki według definicji w pkt. 2.1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 1089/2010;

               2)„ludność ogółem” oznacza wszystkie osoby z danej komórki siatki, których miejsce zwykłego pobytu znajduje się w tej komórce siatki;

               3)„pozycja danych” oznacza pojedynczy pomiar zawarty w tabeli określonej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

               4)„wartość danych” oznacza informacje dostarczone przez pozycję danych. Wartość danych może być „wartością liczbową” lub „wartością specjalną”;

               5)„wartość liczbowa” oznacza liczbę całkowitą równą lub większą od „0”, zawierającą informacje statystyczne dotyczące obserwacji pozycji danych;

               6)„dane zatwierdzone” oznaczają dane zatwierdzone przez państwa członkowskie zgodnie z uzgodnionymi zasadami zatwierdzania;

               7)„wartość zaobserwowana” oznacza wartość liczbową, która przedstawia zaobserwowane lub imputowane informacje, z wykorzystaniem najlepszej dostępnej wiedzy opartej na wszystkich dostępnych informacjach ze spisu z 2021 r., w szczególności przed zastosowaniem jakichkolwiek środków kontroli ujawniania danych statystycznych;

               8)„wartość poufna” oznacza wartość liczbową, która nie może być ujawniona ze względu na ochronę poufności statystycznej danych, zgodnie ze środkami ochrony państw członkowskich przeciwko ujawnianiu danych statystycznych;

               9)„wartość specjalna” oznacza symbol, który jest przekazywany w pozycji danych zamiast wartości liczbowej;

               10)„znacznik” oznacza kod, który może być stowarzyszony z pozycją danych w celu opisania określonej cechy charakterystycznej jej wartości danych.

               Artykuł 3

               Specyfikacja techniczna kilometrowej siatki odniesienia

               1.Zgodnie z sekcją 1.5 załącznika IV do rozporządzenia (UE) nr 1089/2010 kilometrową siatką statystyczną odniesienia do użytku ogólnoeuropejskiego jest siatka równopowierzchniowa „Grid_ETRS89-LAEA1000”. Zasięg przestrzenny siatki odniesienia w układzie współrzędnych określonym dla tej siatki w sekcji 2.2.1 załącznika II do tego samego rozporządzenia jest ograniczony do wartości współrzędnych wschodnich w przedziale między 900 000 a 7 400 000 metrów i wartości współrzędnych północnych w przedziale między 900 000 a 5 500 000 metrów, do celów niniejszego rozporządzenia.

               2.Zgodnie z sekcją 1.4.1.1 załącznika IV wspomnianego wyżej rozporządzenia każda indywidualna komórka kilometrowej siatki odniesienia jest identyfikowana za pomocą indywidualnego kodu komórki siatki, który składa się ze znaków „CRS3035RES1000mN”. Po nim następuje wyrażona w metrach wartość współrzędnych północnych punktu siatki w dolnym lewym rogu komórki siatki, a następnie litera „E”, po której następuje wyrażona w metrach wartość współrzędnych wschodnich punktu siatki w dolnym lewym rogu komórki siatki.

               3.Kod kraju państwa członkowskiego przekazującego dane, określony w Międzyinstytucjonalnym przewodniku redakcyjnym publikowanym przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej, zakończony znakiem „_”, poprzedza kod komórki każdej komórki siatki przekazywanej przez to państwo członkowskie.

               Artykuł 4

               Specyfikacja techniczna tematów danych w siatce kilometrowej oraz ich podziałów

               Zastosowanie ma specyfikacja techniczna tematów określona w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/543 dla danych ze spisu z 2021 r. Podziały tematów do celów niniejszego rozporządzenia określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

               Artykuł 5

               Program danych w siatce kilometrowej

               1.Program danych w siatce kilometrowej, jakie mają być przekazywane przez każde państwo członkowskie Komisji (Eurostatowi) za rok referencyjny 2021, określono w załączniku II.

               2.Państwa członkowskie zastępują każdą wartość poufną wartością specjalną „niedostępne”.

               Artykuł 6

               Harmonizacja danych wyjściowych

               1.Aby ułatwić porównywalność danych w całej Unii, wartości danych wyjściowych, które mają być rozpowszechniane, zostają zharmonizowane. W tym celu w miarę możliwości daje się pierwszeństwo wartościom liczbowym nad specjalnymi.

               2.Aby zapewnić wystarczająco dokładne i wiarygodne informacje dotyczące rozmieszczenia przestrzennego ludności ogółem, państwa członkowskie przestrzegają następujących wymogów:

               a)pozycje danych dotyczące ludności ogółem nie są zgłaszane jako poufne;

               b)pozycje danych dotyczące ludności ogółem o wartości zaobserwowanej innej niż „0” są oznaczane znacznikiem „zaludniony”; oraz

               c)pozycje danych dotyczące ludności ogółem o wartości zaobserwowanej „0” nie są oznaczane znacznikiem „zaludniony”.

               Artykuł 7

               Metadane

               Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) metadane dotyczące danych w siatce kilometrowej zgodnie z załącznikiem III.

               Artykuł 8

               Dzień referencyjny

               Dzień referencyjny danych w siatce kilometrowej przekazywanych przez każde państwo członkowskie jest identyczny z dniem referencyjnym zgłoszonym przez to państwo członkowskie zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) 2017/712.

               Artykuł 9

               Termin przekazywania danych i metadanych

               1.Do dnia 31 grudnia 2022 r. państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) zatwierdzone i zagregowane dane oraz metadane dotyczące ludności ogółem.

               2.Nie naruszając ustępu 1, do dnia 31 marca 2024 r. państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) zatwierdzone i zagregowane dane oraz metadane dotyczące ludności ogółem.

               Artykuł 10

               Format techniczny przekazywania danych i metadanych

               Formatem technicznym, w którym należy przekazywać dane i metadane jest format SDMX stosowany za pośrednictwem aplikacji „census hub”. Państwa członkowskie przekazują wymagane dane i metadane zgodnie z definicjami struktury danych i powiązanymi specyfikacjami technicznymi określonymi przez Komisję (Eurostat). Państwa członkowskie przechowują wymagane dane i metadane do dnia 31 grudnia 2034 r. na potrzeby ewentualnego późniejszego ich przekazania na wniosek Komisji (Eurostatu).

               Artykuł 11

               Wymogi jakościowe

               1.Państwa członkowskie zapewniają jakość przekazywanych danych.

               2.Do celów niniejszego rozporządzenia do przekazywanych danych stosuje się kryteria jakości określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

               3.Na wniosek Komisji (Eurostatu) państwa członkowskie dostarczają jej dodatkowe informacje niezbędne do oceny jakości informacji statystycznych.

               Artykuł 12

               Rozpowszechnianie

               1.Komisja (Eurostat) rozpowszechnia zbiory danych w siatce kilometrowej, o których mowa w art. 5, jak również powiązane metadane, o których mowa w art. 7.

               2.Do celów niniejszego rozporządzenia program danych w siatce kilometrowej i metadanych, które mają być przekazywane przez państwa członkowskie i rozpowszechniane przez Eurostat, odpowiada danym, które państwa członkowskie rozpowszechniają na poziomie krajowym zgodnie z dyrektywą 2007/2/WE i powiązanymi rozporządzeniami wykonawczymi (WE) nr 1205/2008, (WE) nr 976/2009 i (UE) nr 1089/2010.

               Artykuł 13

               Wejście w życie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 21.11.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

                     (2)

                        Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).

                     (3)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1205/2008 w sprawie wykonania dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie metadanych (Dz.U. L 326 z 4.12.2008, s. 12).

                     (4)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1089/2010 w sprawie wykonania dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie interoperacyjności zbiorów i usług danych przestrzennych (Dz.U. L 323 z 8.12.2010, s. 11).

                     (5)

                        Rozporządzenie Komisji (WE) nr 976/2009 w sprawie wykonania dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie usług sieciowych (Dz.U. L 274 z 20.10.2009, s. 9).

                     (6)

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 763/2008 w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 14).

                     (7)

                        Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/712 w sprawie ustanowienia roku referencyjnego i programu danych statystycznych i metadanych do celów spisów ludności i mieszkań przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 763/2008 (Dz.U. L 105 z 21.4.2017, s. 1).

                     (8)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/543 określające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 763/2008 w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań w zakresie specyfikacji technicznych tematów i dotyczących ich podziałów (Dz.U. L 78 z 23.3.2017, s. 13).

                     (9)

                        Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/881 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 763/2008 w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań w odniesieniu do ustaleń dotyczących raportów jakości i ich struktury oraz formatu technicznego przekazywania danych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1151/2010 (Dz.U. L 135 z 24.5.2017, s. 6).

    ---documentbreak---

               ZAŁĄCZNIK I

               Specyfikacja techniczna podziałów tematów spisu, o których mowa w art. 4

               Specyfikacja techniczna podziałów do celów niniejszego rozporządzenia tematów spisu określonych w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/543 przedstawia się następująco:

               –Każdy temat wybrany do rozpowszechniania w kilometrowej siatce odniesienia jest cytowany według jego tytułu z załącznika do rozporządzenia (UE) 2017/543.

               –Zastosowanie ma specyfikacja techniczna określona w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/543 odnosząca się ogólnie do danego tematu.

               –Następnie określony jest podział w odniesieniu do tego tematu.

               –Wszystkie podziały mają służyć do podziału wszelkich grup i podgrup odnoszących się do osób.

               Temat: Miejsce zamieszkania

               Wszystkie kategorie podziału tego tematu zgłaszane przez państwo członkowskie są komórkami kilometrowej siatki odniesienia określonej w art. 3 ust. 1, której obszar obejmuje część terytorium tego państwa członkowskiego, i są uzupełnione o pojedynczą wirtualną komórkę siatki na każde państwo członkowskie służącą do rejestrowania osób nieprzydzielonych do innych komórek.

                        Obszar geograficzny oparty na kilometrowej siatce odniesienia
                           1

                        GEO.G.

                        x.

                        Wszystkie komórki siatki należące częściowo lub w całości do terytorium państwa członkowskiego

                        x.

                        y.

                        Jedna wirtualna komórka siatki na państwo członkowskie

                        y.

               Jeżeli miejsce zamieszkania danej osoby na objętym siatką odniesienia terytorium zgłaszającego państwa członkowskiego jest nieznane, można wykorzystać dodatkowe, naukowe, dobrze udokumentowane i publicznie dostępne statystyczne metody szacowania w celu przydzielenia tej osoby do określonej komórki siatki. Osoby, które nie zostały przydzielone do żadnej komórki siatki odniesienia, zostają przydzielone do wirtualnej komórki siatki GEO.G.y. tego państwa członkowskiego.

               Temat: Płeć

               Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie ma podział SEX. określony w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/543.

               Temat: Wiek

               Zgłasza się następujące kategorie podziału:

                        Wiek

                        AGE.G.

                        1.

                        Poniżej 15 lat

                        1.

                        2.

                        Od 15 do 64 lat

                        2.

                        3.

                        65 lat i więcej

                        3.

               Jak określono w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/543, zgłasza się wiek osiągnięty w ukończonych latach życia w dniu referencyjnym.

               Temat: Bieżąca aktywność ekonomiczna (liczba osób pracujących)

               Zgłasza się następującą kategorię podziału objętą podziałem CAS.L. określonym w rozporządzeniu (UE) 2017/543:

                        Bieżąca aktywność ekonomiczna

                        CAS.L.

                        1.

                        Osoby pracujące

                        1.1.

               Do tej kategorii zastosowanie ma specyfikacja „osób pracujących” w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/543.

               Temat: Kraj/miejsce urodzenia

               Zgłasza się następujące kategorie podziału objęte podziałem POB.L. określonym w rozporządzeniu (UE) 2017/543:

                        Kraj/miejsce urodzenia

                        POB.L.

                        1.

                        Miejsce urodzenia w kraju zgłaszającym

                        1.

                        2.

                        Miejsce urodzenia w innym państwie członkowskim UE

                        2.1.

                        3.

                        Miejsce urodzenia gdzie indziej

                        2.2.

               Temat: Miejsce zamieszkania na rok przed spisem

               Zgłasza się następujące kategorie podziału objęte podziałem ROY. określonym w rozporządzeniu (UE) 2017/543:

                        Miejsce zamieszkania na rok przed spisem

                        ROY.

                        1.

                        Bez zmiany miejsca zamieszkania

                        1.

                        2.

                        Przemieszczenie na terytorium kraju zgłaszającego

                        2.1.

                        3.

                        Przemieszczenie spoza terytorium kraju zgłaszającego

                        2.2.

               Przemieszczenie w obrębie tej samej komórki siatki jest zgłaszane w stosownych przypadkach jako „Przemieszczenie na terytorium kraju zgłaszającego” (ROY.2.1.) lub jako „Przemieszczenie spoza terytorium kraju zgłaszającego” (ROY.2.2.).

               ZAŁĄCZNIK II

               Program danych statystycznych ze spisu, geokodowanych w kilometrowej siatce odniesienia, o której mowa w art. 5

               Program danych w siatce kilometrowej, które mają być przekazywane za rok referencyjny 2021, składa się z jednej dwuwymiarowej tablicy, w której zbiór komórek siatki GEO.G., określony w załączniku I, zestawiony jest z następującym wyborem kategorii podziałów tematów spisu, określonych w załączniku I:

                        Kategorie tematów spisu, które mają być przedstawione w podziale według kilometrowej siatki odniesienia

                        STAT.G.

                        0.

                        SEX.0.: Ludność ogółem

                        0.

                        1.

                        SEX.1.: Mężczyzna

                        1.

                        2.

                        SEX.2.: Kobieta

                        2.

                        3.

                        AGE.G.1.: Poniżej 15 lat

                        3.

                        4.

                        AGE.G.2.: Od 15 do 64 lat

                        4.

                        5.

                        AGE.G.3.: 65 lat i więcej

                        5.

                        6.

                        CAS.L.1.1.: Osoby pracujące
                           2

                        6.

                        7.

                        POB.L.1.: Miejsce urodzenia w kraju zgłaszającym

                        7.

                        8.

                        POB.L.2.1.: Miejsce urodzenia w innym państwie członkowskim UE

                        8.

                        9.

                        POB.L.2.2.: Miejsce urodzenia gdzie indziej

                        9.

                        10.

                        ROY.1.: Bez zmiany miejsca zamieszkania na rok przed spisem

                        10.

                        11.

                        ROY.2.1.: Miejsce zamieszkania na rok przed spisem: przemieszczenie na terytorium kraju zgłaszającego

                        11.

                        12.

                        ROY.2.2.: Miejsce zamieszkania na rok przed spisem: przemieszczenie spoza terytorium kraju zgłaszającego

                        12.

               ZAŁĄCZNIK III

               Wymagane metadane dla danych w siatce kilometrowej, o których mowa w art. 7

               Metadane dotyczące pozycji danych

               1.W stosownych przypadkach państwa członkowskie dodają do pozycji danych następujące znaczniki:

               a)„wstępne”;

               b)„zaludniony”;

               c)„zmienione”

               d)„zob. załączone informacje”;

               e)„poufne”
                  3
               .

               2.Tylko wartości danych dotyczących „ludności ogółem”, które są zgłaszane na podstawie art. 9 ust. 1 i które nie są uznane za dane ostateczne przez państwo członkowskie w momencie zgłaszania, są oznaczone znacznikiem „dane wstępne”.

               3.Znacznik „zaludniony” ma zastosowanie tylko do pozycji danych dotyczących ludności ogółem, na podstawie przepisów określonych w art. 6 ust. 2.

               4.Dla każdej wartości danych opatrzonych co najmniej jednym ze znaczników „zmienione” lub „zob. załączone informacje” podaje się tekst wyjaśniający.

               5.Każdą pozycję danych, której poufna wartość została zastąpiona specjalną wartością „niedostępne”, oznacza się znacznikiem „poufne”.

               Metadane dotyczące tematów

               Oprócz metadanych dotyczących tematów, przekazywanych Komisji (Eurostatowi) na podstawie art. 6 rozporządzenia (UE) 2017/712, państwa członkowskie dostarczają metadane dotyczące każdego tematu zawartego w załączniku I, informujące o źródłach danych i metodyce zastosowanej do pozyskania wartości danych dla danego tematu w kilometrowej siatce odniesienia. Metadane obejmują w szczególności:

               –informacje dotyczące wiarygodności i dokładności zgłaszanych wartości danych;

               –opis metodyki zastosowanej do oszacowania wartości danych w kilometrowej siatce odniesienia, w tym wiarygodności i dokładności uzyskanych w ten sposób wartości danych;

               –opis metodyki zastosowanej do przydzielenia osób do określonych komórek siatki w przypadku tematu „miejsce zamieszkania”, w tym informacje dotyczące cech charakterystycznych osób w ramach kategorii GEO.G.y.

               Metadane referencyjne

               Do celów niniejszego rozporządzenia informacje i struktura metadanych, określone w załączniku do rozporządzenia (UE) 2017/881, są uzupełnione następującymi pozycjami odnoszącymi się w szczególności do danych w siatce kilometrowej:

               –Pozycja 3.3. „przetwarzanie i ocena” jest uzupełniona o dodatkową podpozycję 3.3.3. „dodatkowe informacje na temat ogólnej (nie związanej z tematem) metodyki zastosowanej w celu opracowania zbioru danych w siatce kilometrowej”.

               –Pozycja 3.4. „rozpowszechnianie” jest uzupełniona szczegółowymi informacjami dotyczącymi środków kontroli ujawniania danych statystycznych związanych ze zbiorem danych w siatce kilometrowej. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) informacje dotyczące środków związanych ze zharmonizowaną ochroną danych w siatce kilometrowej, w szczególności, czy stosowały dobre praktyki i wytyczne wdrażania ESS dotyczące zharmonizowanej ochrony danych w siatce kilometrowej.

               –Pozycja 4.2. „aktualność i terminowość” jest uzupełniona szczegółowymi datami kalendarzowymi oznaczającymi terminy przekazywania i ewentualnych rewizji danych w siatce kilometrowej i metadanych.

               –Pozycja 4. „ocena jakości danych” jest uzupełniona o dodatkową podpozycję 4.7 „informacje geograficzne – jakość danych” obejmującą zasady jakości geograficznej, w szczególności zasięg terytorialny i porównywalność, dokładność pozycyjną, a także spójność czasową i kompletność danych geograficznych wykorzystywanych do geokodowania.

                     (1)

                        Kody „x.” są kodami identyfikacyjnymi komórek siatki, jak określono w art. 3. Kod „y.” składa się z łańcucha znaków „unallocated” (nieprzydzielony) poprzedzonego kodem kraju państwa członkowskiego zgłaszającego dane, jak określono w art. 3 ust. 3.

                     (2)

                        Dane dotyczące „osób pracujących” są przekazywane w miarę możliwości, w zależności od ich dostępności w państwie członkowskim przekazującym dane.

                     (3)

                        Znacznik ten nie ma zastosowania do pozycji danych dotyczących ludności ogółem, jak określono w art. 6 ust. 2 lit. a).


title: ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/… ustanawiające szczególne przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031

text:
               ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) …/…

               z dnia 18.12.2018 r.

               ustanawiające szczególne przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031

               KOMISJA EUROPEJSKA,

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE
                  1
               , w szczególności jego art. 42 ust. 6,

               a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)Należy ustanowić przepisy, aby zapewnić przeprowadzanie oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031, w rozsądnym terminie oraz na podstawie terminowego przetwarzania dokumentacji technicznej.

               (2)Aby zapewnić przeprowadzenie powyższej oceny ryzyka, wniosek do Komisji powinna składać wyłącznie krajowa organizacja ochrony roślin – w rozumieniu Międzynarodowej konwencji ochrony roślin – danego państwa trzeciego. Jest to konieczne, aby zapewnić poświadczenie przez właściwy organ państwa trzeciego wszystkich elementów niezbędnych do oceny ryzyka związanego z roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami, które mają być wprowadzone na terytorium Unii. Jest to niezbędne z uwagi na wiarygodność i zasadność oceny ryzyka jako podstawy środków wprowadzanych zgodnie z art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031. Przepisy te powinny mieć zastosowanie bez uszczerbku dla prawa Komisji do składania do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wniosków o wydanie opinii naukowych na podstawie art. 29 oraz o udzielenie pomocy naukowej lub technicznej na podstawie art. 31 rozporządzenia (WE) nr 178/2002
                  2
               .

               (3)Dokumentacja techniczna powinna zawierać dane dotyczące towarów, które mają być wprowadzane na terytorium Unii, a także dane dotyczące identyfikacji agrofagów potencjalnie związanych z danym towarem w państwie wywozu, dane dotyczące krajowych fitosanitarnych środków łagodzących, kontroli i zabiegów oraz przetwarzania towarów, a także dane kontaktowe osoby fizycznej odpowiedzialnej za współpracę z Komisją i EFSA. Dane te są niezbędne do przeprowadzenia oceny ryzyka związanego z towarami oraz do identyfikacji gatunków agrofagów, w odniesieniu do których konieczne może być wprowadzenie fitosanitarnych środków łagodzących.

               (4)W celu zapewnienia EFSA wszystkich elementów niezbędnych do przeprowadzenia oceny ryzyka dokumentacja techniczna powinna zawierać informacje określone w dokumencie EFSA „Information required for dossiers to support demands for import of high risk plants, plant products and other objects as foreseen in Article 42 of Regulation (EU) 2016/2031”
                  3
               .

               (5)Właściwe jest, aby po potwierdzeniu otrzymania dokumentacji technicznej Komisja zbadała, czy zawiera ona wymagane informacje, i aby w razie konieczności mogła zwrócić się o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia w celu zagwarantowania, że wniosek zawiera wszystkie wymagane i odpowiednie elementy do celów oceny ryzyka.

               (6)Należy ustanowić przepisy dotyczące przeprowadzania oceny ryzyka przez EFSA, komunikacji tej ostatniej z wnioskodawcą oraz publikacji wspomnianej oceny w celu zapewnienia przejrzystego, skutecznego i terminowego procesu oceny ryzyka.

               (7)Aby uniknąć sytuacji, w której ujawnienie niektórych informacji narusza pozycję konkurencyjną niektórych osób trzecich, należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące poufności określone w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady.

               (8)Ze względu na pewność prawa niniejsze rozporządzenie powinno stosować się od tej samej daty co rozporządzenie (UE) 2016/2031.

               (9)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

               PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

               Artykuł 1
               Przedmiot i zakres stosowania

               Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedury oceny ryzyka, którą przewidziano w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031, aby zapewnić przeprowadzanie takiej oceny w rozsądnym terminie oraz na podstawie popytu na przywóz, któremu towarzyszy kompleksowa dokumentacja techniczna, i zgodnie z określoną procedurą.

               Artykuł 2
               Składanie dokumentacji technicznej

               Dokumentację techniczną do celu przeprowadzenia oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031, może złożyć do Komisji wyłącznie krajowa organizacja ochrony roślin danego państwa trzeciego.

               Do dokumentacji technicznej dołącza się elementy wskazujące na istnienie popytu na przywóz w rozumieniu art. 42 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

               Artykuł 3
               Treść dokumentacji technicznej

               Dokumentacja techniczna zawiera – w odniesieniu do każdej rośliny, produktu roślinnego lub innego przedmiotu – wszystkie następujące elementy:

               a)informacje dotyczące towaru, w tym zabiegów i przetwarzania towaru;

               b)informacje dotyczące identyfikacji agrofagów potencjalnie związanych z danym towarem w państwie wywozu;

               c)informacje dotyczące fitosanitarnych środków łagodzących i kontroli;

               d)dane kontaktowe punktu kontaktowego organizacji ochrony roślin państwa trzeciego, który jest odpowiedzialny za kontakty z Komisją i Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

               Dokumentacja techniczna zawiera również wszystkie elementy, o których mowa w dokumencie EFSA „Information required for dossiers to support demands for import of high risk plants, plant products and other objects as foreseen in Article 42 of Regulation (EU) 2016/2031”.

               Wnioskodawca może podać informacje, których ujawnienie mogłoby zaszkodzić pozycji konkurencyjnej określonej osoby trzeciej i które w związku z tym powinny być traktowane jako poufne zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach należy przedstawić możliwe do zweryfikowania uzasadnienie.

               Dokumentację składa się w jednym z języków urzędowych Unii.

               Artykuł 4
               Przyjmowanie i badanie dokumentacji technicznej przez Komisję

               Komisja potwierdza otrzymanie dokumentacji technicznej.

               Bada ona, czy dokumentacja techniczna zawiera informacje opisane w art. 3 akapit pierwszy lit. a)–d), i może zwrócić się do wnioskodawcy o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, w zależności od treści i przedmiotu dokumentacji technicznej.

               Jeżeli Komisja stwierdzi, że wymogi te zostały spełnione, przekazuje dokumentację techniczną do EFSA i informuje o tym państwa członkowskie.

               Artykuł 5
               Przeprowadzanie i zakończenie oceny ryzyka

               EFSA weryfikuje, czy dokumentacja techniczna spełnia wymogi jej dokumentu, o którym mowa w art. 3 akapit drugi, i może zwrócić się do wnioskodawcy o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, w zależności od treści i przedmiotu dokumentacji technicznej.

               Po przeprowadzeniu tej weryfikacji EFSA przeprowadza ocenę ryzyka.

               Podczas przeprowadzania oceny ryzyka EFSA może kontaktować się bezpośrednio z wnioskodawcą w celu uzyskania dodatkowych informacji lub wyjaśnień.

               EFSA informuje Komisję o każdym kontakcie z wnioskodawcą.

               EFSA kończy przeprowadzanie oceny ryzyka w rozsądnym terminie i przedkłada ocenę Komisji. EFSA publikuje ocenę ryzyka w Dzienniku EFSA.

               Na podstawie tej oceny ryzyka Komisja, w razie potrzeby, zmienia wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka, o którym mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/2031, zgodnie z art. 42 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia.

               Artykuł 6
               Poufność

               Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustanowione w art. 39 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 dotyczące poufności informacji przedstawionych przez wnioskodawcę.

               Artykuł 7
               Wejście w życie i stosowanie

               Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

               Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

               Sporządzono w Brukseli dnia 18.12.2018 r.

                     W imieniu Komisji

                     Przewodniczący
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)

                        Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

                     (2)

                        Dz.U. L 031 z 1.2.2002, s. 1.

                     (3)

                        Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), Dehnen-Schmutz K, Jaques Miret JA, Jeger M, Potting R, Corini A, Simone G, Kozelska S, Munoz Guajardo I, Stancanelli G and Gardi C, 2018. Information required for dossiers to support demands for import of high risk plants, plant products and other objects as foreseen in Article 42 of Regulation (EU) 2016/2031 (Informacje wymagane w dokumentacji uzupełniającej wnioski o przywóz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031). EFSA supporting publication EFSA 2018:EN-1492, 22 s. doi:10.2903/sp.efsa.2018.1492.