               22.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 443/89

         P7_TA(2014)0408
   Zmiana Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotycząca pytań parlamentarnych
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie zmiany Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącej pytań parlamentarnych (2013/2083(REG))
   (2017/C 443/20)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając pismo swego przewodniczącego z dnia 13 lutego 2013 r.,

               —

               uwzględniając art. 211 i 212 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0123/2014),

               1.

               podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swego Regulaminu poniższych zmian;

               2.

               postanawia, zmiany wejdą w życie pierwszego dnia pierwszej sesji ósmej kadencji parlamentarnej;

               3.

               postanawia, że wprowadzony poprawkami system głosowania mający na celu wskazanie posłów mogących zadać pytanie zostanie poddany ocenie po okresie próbnym wynoszącym jeden rok od czasu rozpoczęcia ósmej kadencji parlamentarnej;

               4.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie i Komisji.

      Poprawka 1

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 116

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               1.   Tura pytań do Komisji ma miejsce podczas każdej sesji miesięcznej,
                     w terminach ustalanych przez Parlament na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących
                  .

               1.   Tura pytań do Komisji ma miejsce podczas każdej sesji miesięcznej
                     i trwa dziewięćdziesiąt minut oraz dotyczy jednego lub większej liczby konkretnych zagadnień przekrojowych
                  ,
                     o których decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących na miesiąc przed sesją miesięczną
                  .

               2.
                     Podczas jednej sesji miesięcznej każdy poseł może zadać Komisji nie więcej niż jedno pytanie
                  .

               2.
                     Zakres odpowiedzialności komisarzy zaproszonych przez Konferencję Przewodniczących do udziału w turze pytań musi odpowiadać konkretnemu zagadnieniu przekrojowemu, którego mają dotyczyć zadawane im pytania
                  .
                     Na sesję miesięczną zaprasza się nie więcej niż dwóch komisarzy, z możliwością zaproszenia trzeciego w zależności od konkretnego zagadnienia przekrojowego wybranego na turę pytań.

                     3.

                     Pytania są przedstawiane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który podejmuje decyzję o ich dopuszczalności i kolejności, w jakiej zostaną postawione. Powyższa decyzja jest niezwłocznie przekazywana autorom pytań.

                     4.

                     Procedura dotycząca tury
                   pytań
                     określona jest
                   w
                     wytycznych przedstawionych w
                   załączniku do niniejszego Regulaminu (17).

                     3.

                     Turę
                   pytań
                     przeprowadza się zgodnie z systemem głosowania, którego szczegóły przedstawiono
                   w załączniku do niniejszego Regulaminu (17).

                     5
                  .   Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Rady, Przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji/ Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Eurogrupy.

                     4
                  .   Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Rady, Przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Eurogrupy.

      Poprawka 2

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 117 – ustęp 1

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Przewodniczącego Rady Europejskiej, Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji/ Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z
                     wytycznym
                   określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (18). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

               1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Przewodniczącego Rady Europejskiej, Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z
                     kryteriami
                   określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (18). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

      Poprawka 3

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 117 – ustęp 2

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               2.   Pytania są przekazywane
                     na piśmie
                   Przewodniczącemu
                     , który przedkłada je adresatom
                  . Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o
                     jego
                   decyzji.

               2.   Pytania są przekazywane Przewodniczącemu. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań.
                     Decyzja Przewodniczącego opiera się nie tylko na przepisach określonych w załączniku, o którym mowa w ustępie 1, ale także na ogólnych przepisach Regulaminu.
                   Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji
                     Przewodniczącego
                  .

      Poprawka 4

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 117 – ustęp 2 a (nowy)

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                     2a.

                     Pytania składa się w formie elektronicznej. Każdy poseł może złożyć maksymalnie pięć pytań miesięcznie.

                     W wyjątkowych przypadkach poseł może złożyć dodatkowe pytania w formie wydrukowanego i podpisanego dokumentu przekazywanego osobiście do stosownego działu Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego.

                     Po upływie jednego roku od rozpoczęcia ósmej kadencji Konferencja Przewodniczących przeprowadzi ocenę procedury składania dodatkowych pytań.

      Poprawka 7

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 117 – ustęp 4 – akapit trzeci

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                     Posłowie wskazują rodzaj zadawanego pytania. Decyzja w tej sprawie należy do Przewodniczącego.

                     skreślony

      Poprawka 8

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 117 – ustęp 5

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               5.   Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane
                     w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                  .

               5.   Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane
                     na stronie internetowej Parlamentu
                  .

      Poprawka 9

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 118 – ustęp 1

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               1.   Każdy poseł może
                     wnosić
                   do Europejskiego Banku Centralnego
                     pytania wymagające
                   odpowiedzi na piśmie zgodnie z
                     wytycznym
                   określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (19).

               1.   Każdy poseł może
                     skierować
                   do Europejskiego Banku Centralnego
                     do sześciu pytań wymagających
                   odpowiedzi na piśmie
                     miesięcznie
                   zgodnie z
                     kryteriami
                   określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (19).
                     Autor pytań ponosi wyłączną odpowiedzialność za ich treść.

      Poprawka 10

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 118 – ustęp 2

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               2.   Pytania są przedkładane na piśmie przewodniczącemu właściwej komisji, który
                     przekazuje je Europejskiemu Bankowi Centralnemu
                  .

               2.   Pytania są przedkładane na piśmie przewodniczącemu właściwej komisji, który
                     powiadamia o nich Europejski Bank Centralny
                  .
                     Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego.

      Poprawka 11

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 118 – ustęp 3

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               3.   Pytania
                     i odpowiedzi publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                  .

               3.   Pytania
                     wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu
                  .

      Poprawka 12

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik II

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               Przebieg tury pytań
                     przewidzianej w art. 116

               Przebieg tury pytań
                     z Komisją

                                 A.

                              Wytyczne

                                 1.

                              Posłowie kierujący pytania do jednego z komisarzy są wybierani w drodze losowania w następujący sposób:

                                 1.

                              Pytania są dopuszczalne pod warunkiem, że:

                           —

                                 na godzinę przed rozpoczęciem tury pytań przy wejściu do sali posiedzeń umieszcza się urnę;

                           —

                                 są zwięzłe i sformułowane w sposób pozwalający na udzielenie krótkiej odpowiedzi;

                           —

                                 posłowie, którzy chcą zadać pytanie, podają swoje imię i nazwisko w formularzu, który wrzucają do urny;

                           —

                                 dotyczą uprawnień i obowiązków ich adresata oraz mają związek z interesem ogólnym;

                           —

                                 posłowie, którzy chcą zadać pytanie, mogą złożyć tylko jeden formularz;

                           —

                                 odnoszą się w szczególności, jeśli chodzi o specyficzne pytania do Rady, do sprawowania przez nią funkcji określania, koordynowania lub wykonywania polityki Unii lub do jej uprawnień w ramach procedur mianowania lub dotyczących funkcjonowania instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii lub zmiany traktatów;

                           —

                                 Przewodniczący otwiera turę pytań i zamyka urnę;

                           —

                                 nie wymagają od instytucji, do której są skierowane, uprzedniego wykonywania analiz ani szeroko zakrojonych badań;

                           —

                                 Przewodniczący losuje każdorazowo jedną kartę i wzywa wybranego posła do zadania pytania właściwemu komisarzowi.

                           —

                                 są precyzyjnie sformułowane i odnoszą się do konkretnej sprawy;

                                 2.

                              Poseł ma minutę na sformułowanie pytania, zaś komisarz dwie minuty na udzielenie odpowiedzi. Poseł ten może w czasie 30 sekund zadać pytanie uzupełniające bezpośrednio odnoszące się do pytania głównego. Komisarz ma dwie minuty na udzielenie odpowiedzi na pytanie uzupełniające.

                           —

                                 nie zawierają żadnego twierdzenia ani oceny;

                                 3.

                              Pytania oraz pytania uzupełniające muszą bezpośrednio dotyczyć wybranego zagadnienia przekrojowego. Przewodniczący podejmuje decyzję o dopuszczalności pytań.

                           —

                                 nie dotyczą spraw o charakterze ściśle osobistym;

                           —

                                 nie mają na celu uzyskania dokumentów lub informacji statystycznych;

                           —

                                 są przedstawione w formie pytającej.

                                 2.

                              Nie jest dopuszczalne pytanie w sprawie wpisanej już do porządku dziennego i mającej być przedmiotem dyskusji z udziałem zainteresowanej instytucji ani pytanie dotyczące sprawowania przez Radę funkcji ustawodawczej i budżetowej, określonych w art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze Traktatu o Unii Europejskiej.

                                 3.

                              Pytanie nie jest dopuszczalne, jeżeli identyczne lub podobne pytanie zostało już postawione i udzielono na nie odpowiedzi w ciągu ostatnich trzech miesięcy lub w przypadku żądania informacji dotyczących działań następczych w odniesieniu do konkretnej rezolucji Parlamentu, które zostały już dostarczone przez Komisję w pisemnym komunikacie dotyczącym działań następczych, chyba że pojawią się nowe fakty lub autor pytania chce otrzymać dodatkowe informacje. W pierwszym przypadku autorowi przekazuje się kopię pytania i odpowiedzi.

                     Pytania uzupełniające

                                 4.

                              Po uzyskaniu odpowiedzi każdy poseł może zadać pytanie uzupełniające do każdego pytania. Poseł może zadać najwyżej dwa pytania uzupełniające.

                                 5.

                              Pytania uzupełniające muszą spełniać warunki dopuszczalności zawarte w niniejszych wytycznych.

                                 6.

                              Przewodniczący podejmuje decyzję o dopuszczalności pytań uzupełniających i ogranicza ich liczbę w taki sposób, aby każdy poseł mógł otrzymać odpowiedź na zadane pytanie.

                     Przewodniczący nie ma obowiązku dopuszczania pytań uzupełniających nawet, gdy spełniają one wymienione wyżej warunki dopuszczalności, jeżeli:

                                 a)

                                 pytanie mogłoby zakłócić prawidłowy przebieg tury pytań lub

                                 b)

                                 kwestia główna, do której odnosi się pytanie uzupełniające, została wystarczająco wyjaśniona przez inne pytania uzupełniające lub

                                 c)

                                 pytanie uzupełniające nie ma bezpośredniego związku z pytaniem głównym.

                     Odpowiedzi na pytania

                                 7.

                              Instytucja, do której skierowano pytania, dba o to, aby jej odpowiedzi były zwięzłe i rzeczowe.

                                 8.

                              Jeśli treść pytań na to pozwala, Przewodniczący, po uprzednim zasięgnięciu opinii autorów pytań, może zadecydować, że instytucja powinna udzielić na nie odpowiedzi łącznej.

                                 9.

                              Odpowiedzi na pytania udziela się wyłącznie w obecności ich autora, chyba że przed rozpoczęciem tury pytań autor przekaże Przewodniczącemu na piśmie nazwisko swojego zastępcy.

                                 10.

                              Jeśli autor pytania lub jego zastępca są nieobecni, pytanie pozostawia się bez odpowiedzi.

                                 11.

                              Jeśli poseł złożył pytanie, ale ani on, ani jego zastępca nie są obecni podczas tury pytań, Przewodniczący przypomina posłowi pisemnie o obowiązku stawienia się lub zapewnienia zastępcy. Jeśli w ciągu dwunastu miesięcy Przewodniczący jest zmuszony wystosować takie upomnienie trzykrotnie, poseł traci na sześć miesięcy prawo do składania pytań w ramach tury pytań.

                                 12.

                              Na pytania, na które nie udzielono odpowiedzi z braku czasu, odpowiada się zgodnie z art. 117 ust. 4 akapit pierwszy, chyba że autor pytania wnioskuje o zastosowanie art. 117 ust. 3.

                                 13.

                              Do procedury dotyczącej odpowiedzi pisemnych stosuje się postanowienia art. 117 ust. 3 i 5.

                     Terminy

                                 14.

                              Pytania powinny być złożone najpóźniej na tydzień przed rozpoczęciem tury pytań. Pytania, które nie zostały złożone w tym terminie, mogą być rozpatrywane w trakcie tury pytań o ile instytucja, do której są skierowane, wyrazi na to zgodę.

                     Dopuszczone pytania są doręczane posłom i przekazywane instytucjom, do których są skierowane.

                                 B.

                              Zalecenia

                     (wyciąg z rezolucji Parlamentu z dnia13 listopada 1986 r.)

                     Parlament Europejski,

                                 1.

                              pragnie, aby wytyczne dotyczące przebiegu tury pytań zawarte w art. 43

                            (27)

                              Regulaminu, a w szczególności w ust. 1 wytycznych dotyczącym warunków dopuszczalności pytań, były ściślej stosowane;

                                 2.

                              zaleca częstsze korzystanie z uprawnienia przyznanego Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego na mocy art. 43 ust. 3

                            (28)

                              Regulaminu do tematycznego grupowania pytań przewidzianych na turę pytań; uważa jednak, że tego typu grupowaniu powinny podlegać wyłącznie pytania umieszczone w pierwszej części listy pytań złożonych w trakcie danej sesji miesięcznej;

                                 3.

                              odnośnie do pytań uzupełniających zaleca, aby Przewodniczący przyjął za ogólną zasadę przyznanie autorowi pytania głównego prawa do jednego pytania uzupełniającego, natomiast posłom, w szczególności tym, którzy wywodzą się z innej grupy politycznej lub państwa członkowskiego niż autor pytania głównego, do jednego lub co najwyżej dwóch pytań uzupełniających; przypomina również, że pytania uzupełniające powinny być zwięzłe i przedstawione w formie pytającej oraz zaleca, aby nie przekraczały one 30 sekund;

                                 4.

                              zachęca Komisję i Radę do dbania o zwięzłość i rzeczowość odpowiedzi, zgodnie z ust. 7 wytycznych.

      Poprawka 13

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – tytuł

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                     Wytyczne do
                   pytań wymagających odpowiedzi na piśmie na mocy art. 117 i 118

                     Kryteria zadawania
                   pytań wymagających odpowiedzi na piśmie na mocy art. 117 i 118

      Poprawka 14

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 1 – tiret drugie

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           —

                           wchodzą w zakres uprawnień i obowiązków adresata oraz mają związek z interesem ogólnym;

                           —

                           wchodzą
                                 wyłącznie
                               w zakres uprawnień
                                 instytucji określonych na mocy odnośnych Traktatów
                               i
                                 w zakres
                               obowiązków adresata oraz mają związek z interesem ogólnym;

      Poprawka 15

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 1 – tiret trzecie a (nowe)

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           —

                                 nie przekraczają 200 słów;

      Poprawka 16

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 1 – tiret piąte a (nowe)

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           —

                                 zawierają nie więcej niż trzy pytania szczegółowe.

      Poprawka 17

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 2

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           2.

                                 W przypadku braku zgodności pytania z powyższymi wytycznymi
                               Sekretariat przedstawia
                                 autorowi pytania odpowiednie
                               sugestie
                                 , w jaki sposób pytanie może zostać sformułowane, aby zostało uznane za dopuszczalne
                              .

                           2.

                                 Na życzenie
                               Sekretariat przedstawia
                                 autorom
                               sugestie
                                 dotyczące spełniania w indywidualnych przypadkach kryteriów określonych w ustępie 1
                              .

      Poprawka 18

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 3

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           3.

                           W przypadku gdy identyczne lub podobne pytanie zostało już zadane w trakcie poprzednich sześciu miesięcy i udzielono na nie odpowiedzi lub w przypadku żądania informacji dotyczących działań następczych w odniesieniu do konkretnej rezolucji Parlamentu, które zostały już dostarczone przez Komisję w pisemnym komunikacie dotyczącym działań następczych, Sekretariat przekazuje autorowi kopię tego pytania oraz odpowiedź na nie. Nowego pytania nie przekazuje się adresatowi, dopóki
                                 autor nie powoła się na nowe istotne fakty lub nie zażąda dalszych informacji
                              .

                           3.

                           W przypadku gdy identyczne lub podobne pytanie zostało już zadane w trakcie poprzednich sześciu miesięcy i udzielono na nie odpowiedzi lub w przypadku żądania informacji dotyczących działań następczych w odniesieniu do konkretnej rezolucji Parlamentu, które zostały już dostarczone przez Komisję w pisemnym komunikacie dotyczącym działań następczych, Sekretariat przekazuje autorowi kopię tego pytania oraz odpowiedź na nie. Nowego pytania nie przekazuje się adresatowi, dopóki
                                 Przewodniczący nie zdecyduje o tym w świetle istotnych nowych okoliczności i w odpowiedzi na uzasadnioną prośbę autora
                              .

      Poprawka 19

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 4

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           4.

                           Jeżeli pytanie dotyczy informacji rzeczowych lub statystycznych, które są już udostępnione
                                 bibliotece
                               Parlamentu,
                                 biblioteka informuje o tym posła, który może wycofać pytanie
                              .

                           4.

                           Jeżeli pytanie dotyczy informacji rzeczowych lub statystycznych, które są już udostępnione
                                 służbom analitycznym
                               Parlamentu,
                                 nie jest ono przekazywane adresatowi, ale tym służbom, o ile na życzenie autora Przewodniczący nie zdecyduje inaczej
                              .

      Poprawka 20

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Załącznik III – ustęp 5

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                           5.

                                 Na
                               pytania dotyczące powiązanych ze sobą spraw można udzielać wspólnej odpowiedzi.

                           5.

                           Pytania dotyczące powiązanych ze sobą spraw
                                 mogą być przez Sekretariat łączone w jedno pytanie i na takie połączone pytania
                               można udzielać wspólnej odpowiedzi.

      (17)  Zob. załącznik II.

      (17)  Zob. załącznik II.

      (18)  Zob. załącznik III.

      (18)  Zob. załącznik III.

      (19)  Zob. załącznik III.

      (19)  Zob. załącznik III.

      (27)
         Obecnie art. 116.

      (28)
         Obecnie art. 116 ust. 3.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2435 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Maltę

text:
               23.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/36

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2435
   z dnia 18 grudnia 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Maltę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Malty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 11 lipca 2017 r. decyzją Rady (UE) 2017/1337 (4) stanowisko członka w miejsce Marca SANTA zajął Mario FAVA.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Maria FAVY (Councillor, Swieqi, Local Council).

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Mario FAVA, Councillor, Fgura, Local Council (zmiana mandatu).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2017/1337 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Maltę (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 48).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/2442 z dnia 8 grudnia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2016/2164 dotyczącą zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2017 r. (EBC/2017/39)

text:
               23.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/59

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/2442
   z dnia 8 grudnia 2017 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2016/2164 dotyczącą zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2017 r. (EBC/2017/39)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/2332 z dnia 4 grudnia 2015 r. w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2015/43) (1), w szczególności art. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od dnia 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez państwa członkowskie, których walutą jest euro.

               (2)

               Na podstawie szacunkowych danych dotyczących zapotrzebowania na monety w 2017 r. przedstawionych EBC przez państwa członkowskie, których walutą jest euro, decyzją Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/2164 (EBC/2016/43) (2) EBC zatwierdził całkowitą wielkość emisji monet przeznaczonych do obiegu oraz emisji monet kolekcjonerskich nieprzeznaczonych do obiegu w 2017 r.

               (3)

               W dniu 19 października 2017 r. włoskie ministerstwo finansów poprosiło o zwiększenie wielkości emisji monet euro przez Włochy w 2017 r. z 96,0 miliona EUR do 141,0 miliona EUR, co umożliwi pokrycie niespodziewanego wzrostu zapotrzebowania na monety. EBC zatwierdza wskazany powyżej wniosek o zwiększenie przez Włochy wielkości emisji monet euro przeznaczonych do obiegu w 2017 r.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2016/2164 (EBC/2016/43),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   Tabela w art. 1 decyzji (UE) 2016/2164 (EBC/2016/43) otrzymuje brzmienie:

                  (w mln EUR)

                  Wielkość emisji monet euro zatwierdzona na rok 2017

                  Monety obiegowe

                  Monety kolekcjonerskie

                  Wielkość emisji monet

                  (nie przeznaczone do obiegu)

                  Belgia

                  51,0

                  1,0

                  52,0

                  Niemcy

                  419,0

                  219,0

                  638,0

                  Estonia

                  9,7

                  0,3

                  10,0

                  Irlandia

                  30,7

                  0,8

                  31,5

                  Grecja

                  106,3

                  0,6

                  106,9

                  Hiszpania

                  359,3

                  30,0

                  389,3

                  Francja

                  224,3

                  51,0

                  275,3

                  Włochy

                  139,2

                  1,8

                  141,0

                  Cypr

                  14,0

                  0,1

                  14,1

                  Łotwa

                  16,3

                  0,3

                  16,6

                  Litwa

                  30,0

                  0,3

                  30,3

                  Luksemburg

                  17,7

                  0,2

                  17,9

                  Malta

                  10,2

                  0,2

                  10,4

                  Niderlandy

                  25,0

                  4,0

                  29,0

                  Austria

                  87,2

                  181,8

                  269,0

                  Portugalia

                  62,0

                  3,0

                  65,0

                  Słowenia

                  24,0

                  2,0

                  26,0

                  Słowacja

                  15,6

                  1,4

                  17,0

                  Finlandia

                  35,0

                  10,0

                  45,0

                     Razem

                     1 676,5

                     507,8

                     2 184,3 ”

   Artykuł 2
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem zawiadomienia o niej adresatów.
   Artykuł 3
   Adresaci
   Niniejsza decyzja jest adresowana do państw członkowskich, których walutą jest euro.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 8 grudnia 2017 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 328 z 12.12.2015, s. 123.

      (2)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/2164 z dnia 30 listopada 2016 r. dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2017 r. (EBC/2016/43) (Dz.U. L 333 z 8.12.2016, s. 73).


title: Decyzja Komisji z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie zgodności z prawem Unii środków, które Irlandia planuje przyjąć na podstawie art. 14 dyrektywy 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)

text:
               11.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 8/10

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 8 maja 2017 r.
   w sprawie zgodności z prawem Unii środków, które Irlandia planuje przyjąć na podstawie art. 14 dyrektywy 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)
   (2018/C 8/04)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (1), w szczególności jej art. 14 ust. 2,
   uwzględniając opinię komitetu ustanowionego zgodnie z art. 29 dyrektywy 2010/13/UE,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Pismem z dnia 7 lutego 2017 r. Irlandia powiadomiła Komisję o pewnych środkach, które planuje przyjąć zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE i które mają na celu aktualizację obecnie obowiązujących środków, zatwierdzonych przez Komisję w drodze decyzji z dnia 25 czerwca 2007 r. (2) Planowane środki dotyczą przedstawienia wykazu obejmującego dwa wydarzenia, które są dodatkowe w stosunku do obecnie obowiązujących środków.

               (2)

               W terminie trzech miesięcy od otrzymania tego powiadomienia Komisja sprawdziła zgodność wspomnianych planowanych środków z prawem Unii, w szczególności w zakresie proporcjonalności środków oraz przejrzystości procedury konsultacji krajowych.

               (3)

               Analizując planowane środki, Komisja wzięła pod uwagę dostępne dane na temat irlandzkiego rynku audiowizualnego, w szczególności wpływu tych środków na rynek telewizyjny.

               (4)

               Irlandia sporządziła wykaz dwóch wydarzeń o zasadniczym znaczeniu społecznym, dodatkowych w stosunku do obecnie obowiązujących środków, w sposób jasny i przejrzysty, po przeprowadzeniu szerokich konsultacji społecznych.

               (5)

               Na podstawie szczegółowej dokumentacji i danych na temat oglądalności przedstawionych przez irlandzkie władze służby Komisji sprawdziły, czy wykaz dwóch wydarzeń dodatkowych w stosunku do obecnie obowiązujących środków, sporządzony zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE spełnia co najmniej dwa spośród następujących kryteriów uważanych za wiarygodne wskaźniki znaczenia takich wydarzeń dla społeczeństwa: (i) szczególny powszechny oddźwięk w państwie członkowskim, a nie tylko znaczenie dla tych osób, które zazwyczaj śledzą wydarzenia w danej dyscyplinie sportu lub dziedzinie aktywności; (ii) ogólnie uznawane, szczególne znaczenie kulturowe dla społeczeństwa danego państwa członkowskiego, w szczególności jako czynnik wzmacniający tożsamość kulturową; (iii) uczestnictwo reprezentacji narodowej w danym wydarzeniu w ramach zawodów lub turnieju o znaczeniu międzynarodowym oraz (iv) fakt, że wydarzenie jest tradycyjnie transmitowane w ogólnodostępnej telewizji i ma dużą oglądalność.

               (6)

               Zgłoszony wykaz dwóch wydarzeń dodatkowych w stosunku do obecnie obowiązujących środków zawiera dwa wytypowane wydarzenia, które są uznawane za wydarzenia o zasadniczym znaczeniu społecznym, tj. ogólnokrajowy finał rozgrywek seniorskich kobiet w piłce nożnej oraz ogólnokrajowy finał rozgrywek seniorskich w camogie.

               (7)

               Jak dowodzą irlandzkie władze, ogólnokrajowy finał rozgrywek seniorskich kobiet w piłce nożnej ma szczególny powszechny oddźwięk i znaczenie kulturowe w społeczeństwie irlandzkim, nie tylko wśród tych osób, które zazwyczaj śledzą tę dyscyplinę sportu. Wydarzenie to ma również dużą oglądalność i tradycyjnie jest transmitowane w ogólnodostępnej telewizji.

               (8)

               Jak dowodzą irlandzkie władze, ogólnokrajowy finał rozgrywek seniorskich w camogie ma szczególny powszechny oddźwięk i znaczenie kulturowe w społeczeństwie irlandzkim, nie tylko wśród tych osób, które zazwyczaj śledzą tę dyscyplinę sportu. Wydarzenie to ma również dużą oglądalność i tradycyjnie jest transmitowane w ogólnodostępnej telewizji.

               (9)

               Proponowane środki nie wykraczają poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zakładanego celu, którym jest ochrona prawa do informacji i szeroki dostęp społeczeństwa do telewizyjnej transmisji wydarzeń o zasadniczym znaczeniu społecznym. Wniosek ten uwzględnia metody transmisji powyższych wydarzeń, definicję „uprawnionego nadawcy”, rolę Wysokiego Trybunału w rozstrzyganiu sporów związanych z wdrażaniem tych środków oraz fakt, że nie oczekuje się, by przedstawienie wspomnianego wykazu miało jakikolwiek wpływ na obowiązujące umowy dotyczące praw do transmisji. Można zatem uznać, że skutki tych środków dla prawa własności określonego w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej nie wykraczają poza skutki nierozerwalnie związane z ujęciem tych wydarzeń w wykazie przewidzianym w art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE.

               (10)

               Z tych samych powodów wydaje się, że planowane środki są proporcjonalne w zakresie uzasadniającym odstępstwo od podstawowej swobody świadczenia usług zapisanej w art. 56 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Nadrzędnym względem interesu ogólnego jest zapewnienie szerokiego publicznego dostępu do transmisji wydarzeń o zasadniczym znaczeniu społecznym. Ponadto irlandzkie środki nie dyskryminują nadawców, podmiotów praw lub innych podmiotów gospodarczych z innych państw członkowskich ani nie utrudniają im dostępu do rynku.

               (11)

               Proponowane środki są ponadto zgodne z zasadami Unii dotyczącymi konkurencji. Definicja nadawców uprawnionych do transmisji wydarzeń uwzględnionych w wykazie jest oparta na obiektywnych kryteriach, które pozwalają na rzeczywistą i potencjalną konkurencję w zakresie nabycia praw do transmisji tych wydarzeń. Ponadto liczba wytypowanych wydarzeń nie jest nieproporcjonalna w stopniu, który mógłby zakłócić konkurencję na rynku odbiorców końcowych telewizji ogólnodostępnej i telewizji płatnej. Można zatem uznać, że skutki tych środków dla swobody konkurencji nie wykraczają poza skutki nierozerwalnie związane z ujęciem tych wydarzeń w wykazie przewidzianym w art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE.

               (12)

               Komisja powiadomiła pozostałe państwa członkowskie o środkach, które planuje przyjąć Irlandia, i przedstawiła wyniki swojej analizy komitetowi ustanowionemu na podstawie art. 29 dyrektywy 2010/13/UE. Komitet wydał opinię pozytywną,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   1.   Środki, które planuje przyjąć Irlandia na podstawie art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE i które zostały zgłoszone Komisji na podstawie art. 14 ust. 2 tej dyrektywy, są zgodne z prawem Unii.
   2.   Środki przyjęte przez Irlandię publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Andrus ANSIP

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1.

      (2)  Decyzja Komisji 2007/478/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. (Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 17).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/51 z dnia 25 października 2017 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju

text:
               12.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 7/37

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/51
   z dnia 25 października 2017 r.
   w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 12,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Instrument elastyczności ma umożliwiać finansowanie jednoznacznie określonych wydatków, które nie mogą zostać pokryte w ramach pułapów dostępnych dla co najmniej jednego działu.

               (2)

               Pułap rocznej kwoty dostępnej na instrument elastyczności wynosi 600 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2).

               (3)

               Aby umożliwić rozwiązywanie bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa, konieczne jest uruchomienie znaczących dodatkowych kwot, które pozwoliłyby na finansowanie odpowiednich działań w trybie pilnym.

               (4)

               Po zbadaniu wszystkich możliwości realokacji środków w ramach pułapu wydatków w dziale 4 (globalny wymiar Europy) konieczne jest uruchomienie instrumentu elastyczności w celu uzupełnienia środków finansowych dostępnych w budżecie ogólnym Unii na rok budżetowy 2017 powyżej pułapu w dziale 4 o kwotę 275 000 000 EUR w celu sfinansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR). Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 kwota ta obejmuje niewykorzystane kwoty z lat poprzednich pochodzące z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej oraz Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, które są udostępniane na rzecz instrumentu elastyczności zgodnie z art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013.

               (5)

               W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności powinny zostać przeznaczone jedynie na 2017 r.

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Na potrzeby budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 uruchamia się instrument elastyczności, aby udostępnić kwotę 275 000 000 EUR w postaci środków na zobowiązania w dziale 4 (globalny wymiar Europy).
   Kwotę, o której mowa w akapicie pierwszym, wykorzystuje się w celu finansowania funduszu gwarancyjnego Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju.
   2.   W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności wyniosą 275 000 000 EUR w 2017 r. Kwota ta zostanie zatwierdzona zgodnie z procedurą budżetową.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


               12.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 11/128

         P8_TA(2016)0001
   Wniosek o uchylenie immunitetu Czesława Adama Siekierskiego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Czesława Adama Siekierskiego (2015/2241(IMM))
   (2018/C 011/15)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Czesława Adama Siekierskiego przekazany przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej dnia 13 sierpnia 2015 r. w związku z postępowaniem, które zamierza wszcząć Główny Inspektor Transportu Drogowego (znak sprawy CAN-PST-SCW.7421.35493.2015.5.A.0475), ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 września 2015 r.,

               —

               uwzględniając fakt, że Czesław Adam Siekierski zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 2 i art. 108 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 w związku z art.10b polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0004/2016),

               A.

               mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego o uchylenie immunitetu wybranego w Polsce posła do Parlamentu Europejskiego Czesława Adama Siekierskiego w związku z wykroczeniem z art. 92a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym; mając w szczególności na uwadze, że zarzucane wykroczenie polega na przekroczeniu dozwolonej prędkości na obszarze zabudowanym;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa członkowskiego z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu tego państwa członkowskiego;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie art. 105 ust. 2 i art. 108 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poseł lub senator nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu lub Senatu do odpowiedzialności karnej;

               D.

               mając na uwadze, że do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu Czesława Adama Siekierskiego;

               E.

               mając na uwadze, że zarzucane wykroczenie nie ma bezpośredniego lub oczywistego związku ze sprawowaniem przez Czesława Adama Siekierskiego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego;

               F.

               mając na uwadze, że w tej sprawie Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że wniosek wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności posła;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Czesława Adama Siekierskiego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Rzeczypospolitej Polskiej i Czesławowi Adamowi Siekierskiemu.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63 Wagner / Fohrmann i Krier, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85 Wybot / Faure i in., ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05 Mote / Parlament, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r. w sprawach C-200/07 i C-201/07 Marra / De Gregorio i Clemente, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06 Gollnisch / Parlament, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10 Patriciello, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawach T-346/11 i T-347/11 Gollnisch / Parlament, ECLI:EU:T:2013:23.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/57 z dnia 9 stycznia 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/1/2018)

text:
               13.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 10/14

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/57
   z dnia 9 stycznia 2018 r.
   przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/1/2018)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/219/WPZiB z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (1), w szczególności jej art. 7 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją 2014/219/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, aby sprawować kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją EUCAP Sahel Mali, w tym również decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               W dniu 18 września 2017 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP Sahel Mali/1/2017 (2) w sprawie mianowania Philippe'a RIO szefem misji EUCAP Sahel Mali na okres od dnia 1 października 2017 r. do dnia 14 stycznia 2018 r.

               (3)

               W dniu 13 grudnia 2017 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Philippe'a RIO jako szefa misji EUCAP Sahel Mali na okres od dnia 15 stycznia 2018 r. do dnia 14 stycznia 2019 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się mandat Philippe'a RIO jako szefa misji EUCAP Sahel Mali do dnia 14 stycznia 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 stycznia 2018 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 113 z 16.4.2014, s. 21.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1780 z dnia 18 września 2017 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/1/2017) (Dz.U. L 253 z 30.9.2017, s. 37).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/61 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania zmiany do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego

text:
               16.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/1

         DECYZJA RADY (UE) 2018/61
   z dnia 21 marca 2017 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania zmiany do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 września 2014 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w celu zmiany Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (1) (zwanej dalej „umową”), która weszła w życie dnia 1 maja 2011 r. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone wraz z wymianą wiadomości e-mail między głównymi negocjatorami wyrażającymi odpowiednio zgodę na wynegocjowany tekst.

               (2)

               Wynegocjowana zmiana do umowy (zwana dalej „zmianą 1”) rozszerza zakres współpracy na podstawie umowy w przypadkach, w których można stosować zasadę wzajemnych ustaleń kontroli zgodności i uznawania zatwierdzeń, tak aby umożliwić optymalne wykorzystanie zasobów i proporcjonalne oszczędności kosztów, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego stopnia bezpieczeństwa w transporcie lotniczym.

               (3)

               W związku z tym należy podpisać zmianę 1.

               (4)

               W celu umożliwienia przyjęcia nowego załącznika dotyczącego licencjonowania pilotów zgodnie z rozszerzonym zakresem umowy, którego znaczenie należy rozważyć w kontekście odpowiednich przepisów dotyczących konwersji licencji pilotów wydanych przez państwa trzecie wynikających z rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 (2), zmianę 1 należy stosować tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania zmiany 1 do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianej zmiany.
   Tekst zmiany 1 dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania zmiany 1 w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Zmianę należy stosować tymczasowo, zgodnie z jej art. 2, od dnia jej podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         E. SCICLUNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 3.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1).


title: Decyzja Komisji z dnia 18 stycznia 2018 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem

text:
               19.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 18 stycznia 2018 r.
   ustanawiająca grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem
   (2018/C 19/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie art. 191 Traktatu Unii i państwom członkowskim powierzono zadanie zapewnienia, aby polityka Unii w dziedzinie środowiska przyczyniała się do zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska oraz gwarantowała wysoki poziom ochrony.

               (2)

               Z myślą o zapewnieniu lepszego stosowania i przestrzegania unijnego prawa ochrony środowiska, zgodnie z komunikatem Komisji zatytułowanym „Działania UE na rzecz poprawy przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem” (1), Komisja powinna korzystać z wiedzy fachowej specjalistów współtworzących ciało doradcze.

               (3)

               W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem, a także określenie jej zadań i struktury.

               (4)

               Grupa powinna uczestniczyć w opracowywaniu wytycznych dotyczących dobrych praktyk w zakresie zapewniania przestrzegania prawa ochrony środowiska, innych dokumentów pomocniczych, w tym dotyczących umiejętności zawodowych i wiedzy specjalistycznej oraz oceny systemów krajowych, a także w działaniach komunikacyjnych i popularyzatorskich w zakresie zapewniania przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem. Grupa powinna również uczestniczyć w koordynowaniu i monitorowaniu realizacji działań służących poprawie przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem oraz wspierać Komisję w przygotowywaniu inicjatyw politycznych i wniosków legislacyjnych związanych z szeroko pojętymi kwestiami zarządzania środowiskiem.

               (5)

               Grupa powinna składać się z ekspertów z państw członkowskich UE, a także z przedstawicieli istniejących ogólnoeuropejskich sieci zawodowych, które zajmują się kwestiami zapewniania przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem.

               (6)

               Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (7)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (2),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów ds. przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem. Grupa będzie nosić nazwę „Forum ds. Przestrzegania Prawa Ochrony Środowiska i Zarządzania Środowiskiem”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               a)

               wspieranie Komisji w koordynowaniu i monitorowaniu realizacji działań mających na celu poprawę przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem, a także w przygotowywaniu wniosków legislacyjnych lub inicjatyw politycznych w zakresie przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem, w tym w odniesieniu do:

                           (i)

                           promowania, monitorowania i egzekwowania przestrzegania prawa (zapewnianie przestrzegania prawa);

                           (ii)

                           dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska;

                           (iii)

                           dostępu do informacji dotyczących środowiska;

                           (iv)

                           udziału społeczeństwa;

                           (v)

                           wszelkich innych kwestii związanych z zarządzaniem;

               b)

               ustanowienie współpracy i koordynacji między Komisją, państwami członkowskimi a istniejącymi ogólnoeuropejskimi sieciami zawodowymi (3) w sprawach związanych z wdrażaniem prawodawstwa, programów i polityki Unii w dziedzinie środowiska;

               c)

               umożliwianie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może zasięgać opinii grupy we wszelkich kwestiach związanych z realizacją działań związanych z przestrzeganiem prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem, w tym z realizacją działań mających na celu poprawę przestrzegania prawa ochrony środowiska i zarządzania środowiskiem (4), przeglądem przestrzegania prawa i zarządzania oraz identyfikacją dalszych działań po roku 2019.
   Artykuł 4
   Członkostwo
   1.   Członkami są organy państw członkowskich i inne podmioty publiczne.
   2.   W szczególności członkami grupy są następujące podmioty publiczne:

               a)

               Europejska Sieć Wdrażania i Egzekwowania Prawa Ochrony Środowiska;

               b)

               Europejska Sieć Prokuratorów ds. Przestępczości przeciwko Środowisku;

               c)

               Europejskie Forum Sędziów na Rzecz Środowiska;

               d)

               EnviCrimeNet;

               e)

               Europejska Sieć Szefów Agencji Ochrony Środowiska;

               f)

               Europejska Organizacja Najwyższych Organów Kontroli;

               g)

               Europol;

               h)

               Eurojust.

         3.   Organy państw członkowskich oraz inne podmioty publiczne mianują swoich przedstawicieli i ponoszą odpowiedzialność za wyznaczenie osób, które spełniają wymóg wysokiego poziomu wiedzy specjalistycznej.
   4.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy ekspertów, którzy – zdaniem odpowiednich służb Komisji – nie spełniają warunków określonych w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub którzy złożą rezygnację, nie będą już zapraszani do udziału w posiedzeniach grupy i mogą zostać zastąpieni na okres pozostający do wygaśnięcia ich kadencji.
   Artykuł 5
   Przewodniczący
   Grupie przewodniczy przedstawiciel Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska („DG ENV”) Komisji.
   Artykuł 6
   Tryb pracy
   1.   Grupa podejmuje działania na wniosek DG ENV, zgodnie z odpowiednimi przepisami horyzontalnymi Komisji dotyczącymi grup ekspertów („przepisy horyzontalne”) (5).
   2.   Posiedzenia grupy odbywają się zwyczajowo w siedzibie Komisji.
   3.   Obsługę sekretariatu zapewnia DG ENV. Urzędnicy z pozostałych departamentów Komisji zainteresowani określonymi pracami grupy mogą uczestniczyć w posiedzeniach grupy i jej podgrup.
   4.   W porozumieniu z DG ENV grupa może, po uzyskaniu zwykłej większości głosów swoich członków, podjąć decyzję o otwarciu obrad dla publiczności.
   5.   Protokoły z dyskusji nad każdym punktem porządku obrad oraz opinie przedstawione przez grupę są konstruktywne i wyczerpujące. Protokoły sporządza sekretariat pod nadzorem przewodniczącego.
   6.   Grupa przyjmuje swoje opinie, zalecenia lub sprawozdania w drodze konsensusu. Jeżeli ma miejsce głosowanie, jego wynik rozstrzygany jest zwykłą większością głosów członków. Członkowie, którzy zagłosowali przeciwko, mają prawo do załączenia do opinii, zaleceń lub sprawozdań dokumentu uzasadniającego ich stanowisko.
   Artykuł 7
   Podgrupy
   1.   DG ENV może ustanowić podgrupy w celu zbadania szczegółowych zagadnień, w oparciu o zakres zadań ustalony przez DG ENV. Podgrupy działają zgodnie z przepisami horyzontalnymi i składają sprawozdania grupie. Zaraz po wypełnieniu swojego mandatu podgrupy są rozwiązywane.
   2.   Członkowie podgrup niebędący członkami grupy są wybierani w drodze otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatur, zgodnie z przepisami horyzontalnymi (6).
   Artykuł 8
   Zaproszeni eksperci
   DG ENV może zapraszać ekspertów posiadających szczególne kompetencje w dziedzinie uwzględnionej w porządku obrad do wzięcia doraźnego udziału w pracach grupy lub podgrup.
   Artykuł 9
   Obserwatorzy
   1.   Osoby prywatne, organizacje lub inne podmioty publiczne niż te wymienione w art. 4 mogą otrzymać status obserwatora, zgodnie z przepisami horyzontalnymi, poprzez bezpośrednie zaproszenie.
   2.   Organizacje lub podmioty publiczne posiadające status obserwatora mianują swoich przedstawicieli.
   3.   Przewodniczący może zezwolić obserwatorom i ich przedstawicielom na wzięcie udziału w dyskusjach grupy i udostępnienie swojej wiedzy fachowej. Nie mają oni jednak prawa głosu i nie uczestniczą w formułowaniu zaleceń ani porad grupy.
   Artykuł 10
   Regulamin wewnętrzny
   Na wniosek i w porozumieniu z DG ENV grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny zwykłą większością głosów członków, na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów, zgodnie z przepisami horyzontalnymi (7).
   Artykuł 11
   Tajemnica służbowa i przetwarzanie informacji niejawnych
   Członkowie grupy i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogowi zachowania tajemnicy służbowej – który na mocy traktatów i ich przepisów wykonawczych dotyczy wszystkich członków instytucji i ich pracowników – a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w decyzjach Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (8) i (UE, Euratom) 2015/444 (9). W przypadku naruszenia przez nich powyższych obowiązków Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   Artykuł 12
   Przejrzystość
   1.   Grupa i jej podgrupy zostają wpisane do rejestru grup ekspertów Komisji i innych podobnych zespołów („rejestr grup ekspertów”).
   2.   W odniesieniu do składu grupy w rejestrze grup ekspertów publikowane są następujące dane:

               a)

               nazwy organów państw członkowskich;

               b)

               nazwy innych podmiotów publicznych;

               c)

               nazwiska lub nazwy obserwatorów.

         3.   Wszystkie stosowne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, są udostępniane w rejestrze grup ekspertów albo za pomocą wskazanego we wspomnianym rejestrze linku do strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Dostęp do stron internetowych poświęconych tej tematyce nie wymaga rejestrowania się przez użytkowników ani nie podlega innym ograniczeniom. W szczególności porządek obrad oraz inne istotne dokumenty referencyjne są publikowane w odpowiednim czasie przed posiedzeniem, a protokoły – terminowo po posiedzeniu. Wyjątki od zasady publikowania przewiduje się jedynie w przypadku uznania, że ujawnienie danego dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego, jak określono w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (10).
   Artykuł 13
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Koszty podróży służbowych i pobytu ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup są zwracane przez Komisję. Zwrot kosztów następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisji oraz w granicach dostępnych środków przyznanych departamentom Komisji w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  COM(2018) 10.

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (3)  Europejska Sieć Wdrażania i Egzekwowania Prawa Ochrony Środowiska (IMPEL), Unijne Forum Sędziów na Rzecz Środowiska (EUFJE), Europejska Sieć Prokuratorów ds. Przestępczości przeciwko Środowisku (ENPE), EnviCrimeNet, Europejska Sieć Szefów Agencji Ochrony Środowiska (NEPA), Europejska Organizacja Najwyższych Organów Kontroli (EUROSAI).

      (4)  COM(2018) 10.

      (5)  Decyzja Komisji z dnia 30 maja 2016 r. ustanawiająca przepisy horyzontalne dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji, C(2016) 3301, art. 13 ust. 1.

      (6)  C(2016) 3301, art. 10 i art. 14 ust. 2.

      (7)  C(2016) 3301, art. 17.

      (8)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

      (9)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).

      (10)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2018/109 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie mianowania sześciu członków Trybunału Obrachunkowego

text:
               24.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/10

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2018/109
   z dnia 22 stycznia 2018 r.
   w sprawie mianowania sześciu członków Trybunału Obrachunkowego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycje Republiki Bułgarii, Królestwa Danii, Królestwa Hiszpanii, Republiki Włoskiej, Republiki Portugalskiej i Republiki Finlandii,
   uwzględniając opinie Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja Bettiny Michelle JAKOBSEN, Baudilia TOMÉGO MUGURUZY, Pietra RUSSA, João FIGUEIREDA i Villego ITÄLÄ upływa w dniu 28 lutego 2018 r.

               (2)

               Kadencja Iliany IWANOWEJ upływa w dniu 31 grudnia 2018 r.

               (3)

               W związku z tym należy dokonać nowych mianowań,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkami Trybunału Obrachunkowego zostają niniejszym mianowani:

               a)

               na okres od dnia 1 marca 2018 r. do dnia 29 lutego 2024 r.:

                           —

                           Bettina Michelle JAKOBSEN,

                           —

                           Baudilio TOMÉ MUGURUZA,

                           —

                           Pietro RUSSO,

                           —

                           João FIGUEIREDO,

                           —

                           Hannu TAKKULA;

               b)

               na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.:

                           —

                           Iliana IWANOWA.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Opinie z dnia 14 listopada 2017 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/110 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Portugalską

text:
               24.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/11

         DECYZJA RADY (UE) 2018/110
   z dnia 22 stycznia 2018 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Portugalską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Portugalii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 15 czerwca 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/947 (4) w związku z wygaśnięciem mandatu João CUNHA E SILVY na stanowisko zastępcy członka został mianowany Mário Sérgio Quaresma GONÇALVES MARQUES.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Mária Sérgia Quaresmy GONÇALVESA MARQUESA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Paula Cristina DE ARAÚJO DIAS CABAÇO DA SILVA, Secretária Regional do Turismo e Cultura da Região Autónoma da Madeira.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/947 z dnia 15 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków i jednego zastępcy członka z Portugalii (Dz.U. L 154 z 19.6.2015, s. 14).


title: Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie mianowania reprezentującego Radę członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki

text:
               27.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 31/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 stycznia 2018 r.
   w sprawie mianowania reprezentującego Radę członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki
   (2018/C 31/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 234/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiającą Europejski Komitet Doradczy ds. Statystyki i uchylającą decyzję Rady 91/116/EWG (1),
   uwzględniając zalecenie Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 30 listopada 2017 r.,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada mianowała Maurizia VICHI przedstawicielem Rady w Europejskim Komitecie Doradczym ds. Statystyki. Jego obecna kadencja upływa w dniu 31 marca 2018 r. (2)

               (2)

               Maurizio VICHI kwalifikuje się do pełnienia funkcji reprezentującego Radę członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki przez kolejną pięcioletnią kadencję,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Maurizio VICHI zostaje niniejszym mianowany reprezentującym Radę członkiem Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki na drugą pięcioletnią kadencję.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         V. GORANOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 13.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki reprezentującego Radę (Dz.U. C 127 z 4.5.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Włoch do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

text:
               27.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 31/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 stycznia 2018 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Włoch do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników
   (2018/C 31/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (1), w szczególności jego art. 23 i 24,
   uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 20 września 2016 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (zwanego dalej „komitetem”) na okres od dnia 25 września 2016 r. do dnia 24 września 2018 r.

               (2)

               Rząd Włoch przedstawił kolejne kandydatury na nieobsadzone stanowiska,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres do dnia 24 września 2018 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Włochy

               Salvatore MARRA
               Giuseppe CASUCCI

               Ilaria FONTANIN

   II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Włochy

               Paola ASTORRI
               Fabio ANTONILLI

               Serena FACELLO

         Artykuł 2
   Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         V. GORANOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 20 września 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 348 z 23.9.2016, s. 3).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/141 z dnia 29 stycznia 2018 r. zmieniająca decyzję 2011/72/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji

text:
               30.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 25/38

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/141
   z dnia 29 stycznia 2018 r.
   zmieniająca decyzję 2011/72/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 stycznia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/72/WPZiB (1).

               (2)

               Środki ograniczające przedstawione w decyzji 2011/72/WPZiB obowiązują do dnia 31 stycznia 2018 r. Z przeglądu tej decyzji wynika, że obowiązywanie środków ograniczających powinno zostać przedłużone do dnia 31 stycznia 2019 r. Wpis dotyczący jednej osoby powinien zostać zmieniony.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/72/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/72/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 5 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 5
               Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 stycznia 2019 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Może być odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”;

               2)

               w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         R. PORODZANOV

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/72/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. L 28 z 2.2.2011, s. 62).

      ZAŁĄCZNIK
      Wpis dotyczący poniższej osoby zamieszczony w załączniku do decyzji 2011/72/WPZiB zastępuje się następującym wpisem:

                     Nazwisko

                     Dane identyfikacyjne

                     Uzasadnienie

                     „5.

                     Fahd Mohamed Sakher Ben Moncef Ben Mohamed Hfaiez MATERI

                     Tunezyjczyk, m-ce ur.: Tunis, data ur.: 2 grudnia 1981 r., matka: Naïma BOUTIBA, współmałżonek: Nesrine BEN ALI, dowód tożsamości nr 04682068.

                     Osoba, wobec której toczy się dochodzenie prowadzone przez władze tunezyjskie w związku ze współudziałem w sprzeniewierzeniu przez urzędnika państwowego tunezyjskich środków publicznych, ze współudziałem w nadużyciu stanowiska przez urzędnika państwowego (byłego prezydenta Ben Alego) w celu zapewnienia osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści i spowodowania szkody dla administracji, z wywieraniem nacisków na urzędnika państwowego, byłego prezydenta Ben Alego, w celu uzyskania bezpośrednio lub pośrednio korzyści dla osoby trzeciej oraz ze współudziałem w przestępstwie przyjęcia przez urzędnika państwowego środków publicznych, o których wiedział, że nie były mu należne, i których używał z osobistą korzyścią dla siebie lub członków swojej rodziny.”