title: Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 1990 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory

text:
Ważna informacja prawna

|

31990D0680

Dziennik Urzędowy L 374 , 31/12/1990 P. 0013 - 0013 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 16 P. 0161  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 16 P. 0161

		Decyzja Komisjiz dnia 26 listopada 1990 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory(90/680/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 99 i 113,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:uzgodnienia krajowe obecnie obowiązujące w stosunkach handlowych między Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory powinny zostać zastąpione systemem wspólnotowym;ze względu na czynniki geograficzne, historyczne i społeczno-ekonomiczne, szczególne zasady powinny być przyznane Księstwu Andory w zakresie zwolnienia z należności celnych przywozowych, podatku obrotowego oraz akcyzowego odnoszące się do towarów znajdujących się w bagażu osobistym podróżnych;Porozumienie w formie wymiany listów negocjowane między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory zostało podpisane w Luksemburgu, 28 czerwca 1990 r.; należy je zatwierdzić,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory, a także Porozumienie i Deklaracje do niego załączone, niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty.Teksty dokumentów określone w akapicie pierwszym są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokona w imieniu Wspólnoty notyfikacji przewidzianej w art. 24 Porozumienia [2].Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 1990 r.W imieniu RadyC. Donat CattinPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 23 listopada 1990 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 374 z 31.12.1990, str. 33.--------------------------------------------------


title: 2006/95/: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 95/06/COL z dnia 19 kwietnia 2006 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty siódmy zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa

text:
               23.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/38

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

      NR 95/06/COL
   z dnia 19 kwietnia 2006 r.
   zmieniająca po raz pięćdziesiąty siódmy zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61 do 63 oraz protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24 i art. 5 ust. 2 lit. b) oraz art. 1 części I protokołu 3 do tego porozumienia,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i trybunale Urząd Nadzoru EFTA nadaje moc prawną postanowieniom porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i trybunale Urząd Nadzoru EFTA wydaje zawiadomienia lub wytyczne w kwestiach objętych porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i trybunale wyraźnie tak stanowi, lub jeśli Urząd Nadzoru EFTA uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przyjęte (3) przez Urząd Nadzoru EFTA (4) w dniu 19 stycznia 1994 r.,
   MAJĄC NA UWADZE, że Komisja Europejska przyjęła zmiany do komunikatu w sprawie krótkoterminowych ubezpieczeń kredytów eksportowych (5),
   MAJĄC NA UWADZE, że wyżej wymienione zmiany do komunikatu mają również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do porozumienia EOG, Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   ODWOŁUJĄC SIĘ DO konsultacji, które Urząd Nadzoru EFTA odbył z państwami EFTA w przedmiotowej sprawie w piśmie z dnia 7 lutego 2006 r.,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W wytycznych w sprawie pomocy państwa w rozdziale 17A w sprawie krótkoterminowych ubezpieczeń kredytów eksportowych wprowadza się następujące zmiany:

               1a)

               Przypis 1 otrzymuje następujące brzmienie:
               „Rozdział ten odpowiada komunikatowi Komisji do państw członkowskich zgodnie z art. 93 ust. 1 traktatu WE dotyczącemu stosowania art. 92 i 93 traktatu do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych (Dz.U. C 281 z 17.9.1997, str. 4), zmienionemu przez Komisję w 2001 r. (Dz.U. C 217 z 2.8.2001, str. 2), ostatnio zmienionemu w 2005 r. (Dz.U. C 325 z 22.12.2005, str. 22).”

               1b)

               W art. 17A.2 dodaje się nowy ust. 8 w następującym brzmieniu:
               „Niezależnie od definicji »ryzyka handlowego« zawartej w pierwszym zdaniu poprzedniego akapitu, jeżeli w danym państwie EOG nie istnieje prywatny rynek ubezpieczeniowy, ryzyko komercyjne i polityczne dłużników publicznych i niepublicznych w krajach wymienionych w Załączniku uznaje się za tymczasowo niehandlowe, jeżeli obciąża ono małe i średnie przedsiębiorstwa według stosownej definicji EOG
                   (6)
                  których całkowity roczny obrót eksportowy nie przekracza kwoty 2 mln EUR
                   (7)
                  . W takich okolicznościach dostawca ubezpieczenia kredytu eksportowego będący podmiotem publicznym lub wspieranym ze środków publicznych, dostosowuje w największym możliwym zakresie kwoty stawek ubezpieczeniowych z tytułu takiego »ryzyka niehandlowego« do stawek pobieranych gdzie indziej przez ubezpieczycieli kredytów eksportowych z tytułu tego rodzaju ryzyka, uwzględniając ograniczoną liczbę kupców zagranicznych, cechy charakterystyczne ubezpieczanego przedsiębiorstwa i koszty dodatkowe. Państwa EFTA, które mają zamiar zgłosić Urzędowi stosowanie tej klauzuli zostają objęte tą samą procedurą i warunkami określonymi w sekcji 17A.4 (8–13) w odniesieniu do »klauzuli zwalniającej«. Urząd zastrzega sobie prawo zawieszenia tej klauzuli lub zmiany warunków jej stosowania po konsultacji z państwami EFTA, jeżeli uzna, że możliwości prywatnego rynku ubezpieczeniowego w tym segmencie uległy zmianie w okresie obowiązywania niniejszego rozdziału.

               1c)

               W art. 17A.2 obecne ust. 8 i 9 otrzymują oznaczenie 9 i 10.

               1d)

               W art. 17A.2 dawny ust. 10 zastępuje się nowym ust. 11 w następującym brzmieniu:
               „Zdolność prywatnego rynku reasekuracji jest zmienna. Oznacza to, że definicja ryzyka handlowego nie jest stała i może ulegać zmianom w czasie. Dlatego też definicja ta może zostać poddana przeglądowi, szczególnie w momencie upływu okresu obowiązywania niniejszego rozdziału. Urząd zasięgnie wówczas opinii przedstawicieli państw EFTA posiadających odpowiednie doświadczenie w tej dziedzinie i innych zainteresowanych stron w sprawie takich przeglądów. W stopniu, w jakim będzie to konieczne, zmiany definicji będą musiały uwzględnić zakres prawodawstwa EOG regulującego kwestię ubezpieczenia kredytów eksportowych, aby uniknąć wszelkich sprzeczności i niepewności prawnej.”

               1e)

               W art. 17A.4 ust. 14 otrzymuje następujące brzmienie:
               „Wytyczne stosuje się do dnia 31 grudnia 2010 r.”

         Artykuł 2
   Państwa EFTA zostają poinformowane pismem zawierającym egzemplarz niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Komisja Europejska zostaje poinformowana zgodnie z lit. d) protokołu 27 do porozumienia EOG za pomocą egzemplarza niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Niniejsze zmiany stosuje się od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Bjørn T. GRYDELAND

            Przewodniczący

         Kurt JÄGER

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej „porozumieniem EOG”.

      (2)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i trybunale”.

      (3)  Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

      (4)  Pierwotnie opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z tego samego dnia, ostatnia zmiana przyjęta zgodnie z decyzją nr 94/06/COL z dnia 19 kwietnia 2006 r. (jeszcze nieopublikowaną).

      (5)  Dz.U. C 325 z 22.12.2005, str. 22.

      (6)  Patrz rozdział 10 wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczący definicji małych i średnich przedsiębiorstw (dotychczas nieopublikowane). Rozdział 10 wytycznych w sprawie pomocy państwa odpowiada zaleceniu Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, str. 36).

      (7)  Obliczenia rocznego obrotu eksportowego będą wykonywane zgodnie z sekcją 10.2.4 rozdziału 10 wytycznych w sprawie pomocy państwa. Przepisy określone w ust. 32 rozdziału 10 wytycznych w sprawie pomocy państwa będą miały zastosowanie mutatis mutandis w odniesieniu do rocznego obrotu eksportowego właściwego przedsiębiorstwa.”


title: 2014/110/UE: Decyzja Komisji z dnia 25 lutego 2014 r. zmieniająca decyzję Komisji 2007/479/WE w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Belgię na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej

text:
               28.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/39

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 25 lutego 2014 r.
   zmieniająca decyzję Komisji 2007/479/WE w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Belgię na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej
   (2014/110/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (1), w szczególności jej art. 14 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2007/479/WE (2) Komisja stwierdziła, że środki przyjęte na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG (3), o których Belgia powiadomiła Komisję w dniu 10 grudnia 2003 r., są zgodne z prawem wspólnotowym. Decyzja ta została podtrzymana przez Trybunał Sprawiedliwości (4).

               (2)

               Artykuł 3a dyrektywy 89/552/EWG został zastąpiony art. 14 dyrektywy 2010/13/UE.

               (3)

               Pismem z dnia 19 listopada 2013 r. Królestwo Belgii powiadomiło Komisję o rozporządzeniu z dnia 17 stycznia 2013 r. przyjętym przez rząd Wspólnoty Francuskiej Belgii, zmieniającym środki mające zastosowanie do Wspólnoty Francuskiej Belgii.

               (4)

               Komisja sprawdziła, że rozporządzenie z dnia 17 stycznia 2013 r. przyjęte przez rząd Wspólnoty Francuskiej Belgii dotyczy wyłącznie aktualizacji terminologicznych i bardzo ograniczonych formalnych zmian środków, o których Komisja została już powiadomiona w 2003 r., i w odniesieniu do których przeprowadziła przegląd i przyjęła decyzję, o której mowa w motywie 1. Wspomniane rozporządzenie wprowadza jedynie formalne i terminologiczne aktualizacje odnośnych środków. Mianowicie zastępuje ono tytuł środka, w całym tekście zastępuje termin „przekaz telewizyjny” terminem „linearna audiowizualna usługa medialna”, zmienia definicję „nadawcy” posiadającego wyłączne prawo dotyczące wydarzenia o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa (bez tej zmiany terminologicznej obejmowała ona innych nadawców niż objęci pierwotnie zgłoszonymi środkami); potwierdza prawo tego ostatniego do nadawania takich wydarzeń w linearnej usłudze, która nie kwalifikuje się jako ogólnodostępna telewizja do ich wykorzystania zaproponowanego dostawcom takich usług.

               (5)

               Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie, że rząd Wspólnoty Francuskiej Belgii miał zamiar przyjąć i ostatecznie przyjął środki zmieniające, o których mowa w motywie 3, na 34. i 38. posiedzeniu Komitetu ustanowionego na mocy art. 29 dyrektywy 2010/13/UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ
   Artykuł 1
   W decyzji 2007/479/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Środki przyjęte zgodnie z art. 3a ust. 1 dyrektywy 89/552/EWG, o których Belgia powiadomiła Komisję w dniu 10 grudnia 2003 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 158 z dnia 29 czerwca 2005 r. i zmienione przez środek opublikowany w Moniteur belge z dnia 19 marca 2013 r. [C-2013/29212], s. 16401, o którym Belgia powiadomiła Komisję zgodnie z art. 14 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE (5) w dniu 26 listopada 2013 r. są zgodne z prawem unijnym.

               2)

               dodaje się art. 3 w brzmieniu:
               „Artykuł 3
               Środki przyjęte przez Belgię zmieniające środki przyjęte zgodnie z art. 3a ust. 1 dyrektywy 89/552/EWG oraz określone w załączniku A zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 14 ust. 2 dyrektywy 2010/13/UE.”;

               3)

               dodaje się załącznik A zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1.

      (2)  Decyzja Komisji 2007/479/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Belgię na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 24).

      (3)  Dyrektywa Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (Dz.U. L 298 z 17.10.1989, s. 23).

      (4)  Sprawa C-204/11 P FIFA przeciwko Komisji, wyrok z dnia 18 lipca 2013 r. (dotychczas nieopublikowany).

      (5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1).”;

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

               Publikacja na podstawie art. 14 dyrektywy 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)

            Środki przyjęte przez Belgię, zmieniające środki przyjęte na mocy art. 3a dyrektywy Rady 89/552/EWG, przedstawione są w rozporządzeniu z dnia 17 stycznia 2013 r. przyjętym przez rząd Wspólnoty Francuskiej Belgii, opublikowanym w Moniteur belge z dnia 19 marca 2013 r.
            17 stycznia 2013 r. – Rozporządzenie rządu Wspólnoty Francuskiej Belgii zmieniające rozporządzenie rządu Wspólnoty Francuskiej Belgii z dnia 8 czerwca 2004 r. określające wydarzenia o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa i określające sposób dostępu do nich przez społeczeństwo Wspólnoty Francuskiej Belgii przy pomocy usługi ogólnodostępnej telewizji.

               Artykuł 1. Tytuł rozporządzenia rządu Wspólnoty Francuskiej Belgii z dnia 8 czerwca 2004 r. określającego wydarzenia o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa i określającego sposób dostępu do nich przez społeczeństwo Wspólnoty Francuskiej Belgii przy pomocy usługi ogólnodostępnej telewizji otrzymuje brzmienie:

               »Rozporządzenie ustanawiające wykaz wydarzeń o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa i sposób ich rozpowszechniania.«.

               Artykuł 2. Artykuł 2 wspomnianego rozporządzenia otrzymuje brzmienie:

               »Nadawca linearnej audiowizualnej usługi medialnej, w tym RTBF, który chce korzystać z wyłącznego prawa dotyczącego retransmisji, które uzyskał w odniesieniu do wydarzenia o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa, jest zobowiązany do transmisji tego wydarzenia przy pomocy usługi ogólnodostępnej telewizji zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.«.

               Artykuł 3. We wspomnianym rozporządzeniu dodaje się artykuł 2a w brzmieniu:

                           »1.

                           Nadawca linearnej audiowizualnej usługi medialnej, który chce korzystać z wyłącznego prawa dotyczącego retransmisji, które uzyskał w odniesieniu do wydarzenia wymienionego w załączniku, może transmitować to wydarzenie przy pomocy usługi innej niż ogólnodostępna telewizja po spełnieniu następujących warunków:

                                       —

                                       zaproponował to wydarzenie nadawcom linearnych audiowizualnych usług medialnych w celu jego transmisji przy pomocy usługi ogólnodostępnej telewizji zgodnie z warunkami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia,

                                       —

                                       propozycja ta została przedstawiona w rozsądnym terminie i na warunkach, w szczególności finansowych, uwzględniających rynek praw do transmisji,

                                       —

                                       nadawcy linearnych audiowizualnych usług medialnych ogólnodostępnej telewizji, którym zaproponowano prawo do transmisji nie wyrazili chęci zakupu tego prawa w rozsądnym terminie.

                           2.

                           W przypadku sporu między nadawcą linearnej audiowizualnej usługi medialnej posiadającym wyłączne prawo transmisji wydarzenia a nadawcą linearnych audiowizualnych usług medialnych ogólnodostępnej telewizji dotyczącego warunków, w szczególności finansowych, dotyczących propozycji transmisji, skarga złożona przez nadawców rozpatrywana jest przez właściwy organ sądowy lub administracyjny lub w drodze postępowania polubownego. Jeśli nadawca linearnych audiowizualnych usług medialnych ogólnodostępnej telewizji nie zgadza się na warunki zakupu praw do transmisji określone w drodze tej procedury, nadawca linearnej audiowizualnej usługi medialnej posiadający wyłączne prawo do transmisji wydarzenia może je transmitować przy pomocy usługi innej niż ogólnodostępna telewizja.«.

               Artykuł 4. Artykuł 3 wspomnianego rozporządzenia otrzymuje brzmienie:

                           »1.

                           Nadawca linearnych audiowizualnych usług medialnych, który nabył prawo do bezpośredniej transmisji z całości wydarzenia, może opóźnić nadanie tej transmisji w ramach ogólnodostępnej telewizji w następujących przypadkach:

                                       —

                                       jeżeli wydarzenie odbywa się między północą a godz. 8.00 czasu belgijskiego,

                                       —

                                       jeżeli wydarzenie odbywa się w czasie nadawania wiadomości lub programów publicystycznych zwykle emitowanych przez tego nadawcę,

                                       —

                                       jeżeli na wydarzenie składa się kilka elementów odbywających się jednocześnie.

                           2.

                           Jeśli nadawca linearnych audiowizualnych usług medialnych w zastosowaniu ust. 1 nabył prawo do bezpośredniej transmisji z całości wydarzenia, zgodnie z art. 2a, nadawca linearnych audiowizualnych usług medialnych, który zbył swoje wyłączne prawo do transmisji wydarzenia zgodnie z art. 2a ma prawo do transmisji wydarzenia zgodnie ze swoją wolą przy pomocy usługi innej niż ogólnodostępna telewizja.«.

               Artykuł 5. W art. 4 wspomnianego rozporządzenia termin »nadawcy przekazu telewizyjnego Wspólnoty Francuskiej« zastępuje się terminem »nadawcy linearnych audiowizualnych usług medialnych«.

               Artykuł 6. Za wdrożenie niniejszego rozporządzenia odpowiada minister właściwy w sprawach sektora audiowizualnego.

               Bruksela 17 stycznia 2013 r.

                     Minister kultury, sektora audiowizualnego, zdrowia i równych szans

                  Mme F. LAANAN”


title: 2006/36/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia  23 stycznia 2006 r.  w sprawie mianowania ośmiu członków Trybunału Obrachunkowego

text:
               26.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 22/51

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 stycznia 2006 r.
   w sprawie mianowania ośmiu członków Trybunału Obrachunkowego
   (2006/36/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 247 ust. 3,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160 B ust. 3,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja pana Giorgia CLEMENTEGO (Giorgio CLEMENTE), pana Juana Manuela FABRY VALLÉSA (Juan Manuel FABRA VALLÉS), pani Máire GEOGHEGAN-QUINN (Máire GEOGHEGAN-QUINN), pana Mortena Louisa LEVYSOHNA (Morten Louis LEVYSOHN), pana Roberta REYNDERSA (Robert REYNDERS), pana Aunusa SALMIEGO (Aunus SALMI), pana Vítora Manuela da SILVA CALDEIRY (Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA) oraz pana Larsa TOBISSONA (Lars TOBISSON) kończy się w dniu 28 lutego 2006 r.

               (2)

               W związku z tym należy dokonać nowych mianowań,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianowani zostają członkami Trybunału Obrachunkowego na okres od dnia 1 marca 2006 r. do dnia 29 lutego 2012 r.:

               —

               pan Olavi ALA-NISSILÄ,

               —

               pani Máire GEOGHEGAN-QUINN,

               —

               pan Lars HEIKENSTEN,

               —

               pan Morten Louis LEVYSOHN,

               —

               pan Karel PINXTEN,

               —

               pan Juan RAMALLO MASSANET,

               —

               pan Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA,

               —

               pan Massimo VARI.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 13 grudnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Rady 2008/976/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej

text:
               24.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/130

      DECYZJA RADY 2008/976/WSiSW
   z dnia 16 grudnia 2008 r.
   w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej i Królestwa Szwecji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnym działaniem 98/428/WSiSW (2) Rada utworzyła Europejską Sieć Sądowa, która wykazała swoją przydatność w ułatwianiu współpracy sądowej w sprawach karnych.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej (3), udzielanie wzajemnej pomocy prawnej odbywa się przez bezpośrednie kontakty między właściwymi organami sądowymi. Ta decentralizacja wzajemnej pomocy prawnej jest obecnie szeroko wcielona w życie.

               (3)

               Stopniowo wprowadzana w życie jest zasada wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych. Nie tylko potwierdza ona ideę bezpośrednich kontaktów między właściwymi organami sądowymi, lecz także usprawnia procedury i nadaje im w pełni sądowy charakter.

               (4)

               Wpływ tych zmian na współpracę sądową jeszcze się zwiększył w wyniku rozszerzenia Unii Europejskiej w latach 2004 i 2007. Z tej racji Europejska Sieć Sądowa jest jeszcze bardziej potrzebna niż w chwili jej utworzenia, i dlatego należy ją wzmocnić.

               (5)

               Decyzją 2002/187/WSiSW (4) Rada utworzyła Eurojust w celu poprawy koordynacji i współpracy między właściwymi organami państw członkowskich. Decyzja 2002/187/WSiSW stanowi, że Eurojust ma utrzymywać uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową, oparte na konsultacji i komplementarności.

               (6)

               Pięć lat współistnienia Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej wykazało zarówno potrzebę utrzymania obydwu struktur, jak i konieczność wyraźniejszego określenia ich wzajemnych relacji.

               (7)

               Wykładnia przepisów niniejszej decyzji nie powinna naruszać niezależności, jaką punkty kontaktowe mogą mieć w ramach prawa krajowego.

               (8)

               Należy usprawnić współpracę sądową między państwami członkowskimi i w tym celu należy umożliwić punktom kontaktowym Europejskiej Sieci Sądowej i Eurojustu bezpośrednią i sprawniejszą komunikację przez bezpieczne połączenie telekomunikacyjne, ilekroć jest to potrzebne.

               (9)

               Wspólne działanie 98/428/WSiSW powinno w związku z tym zostać uchylone i zastąpione niniejszą decyzją,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Utworzenie
   Sieć sądowych punktów kontaktowych utworzona między państwami członkowskimi na mocy wspólnego działania 98/428/WSiSW, zwana dalej „Europejską Siecią Sądową”, działa nadal zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Skład
   1.   W skład Europejskiej Sieci Sądowej wchodzą – stosownie do przepisów konstytucyjnych, tradycji prawnych i wewnętrznej struktury każdego państwa członkowskiego – centralne organy odpowiedzialne za międzynarodową współpracę sądową oraz organy sądowe lub inne właściwe organy, którym powierzono szczególne obowiązki w ramach współpracy międzynarodowej.
   2.   Powołuje się co najmniej jeden punkt kontaktowy w każdym państwie członkowskim, zgodnie z jego wewnętrznymi przepisami i wewnętrznym podziałem obowiązków, przy czym zapewniane jest skuteczne działanie sieci na całym terytorium tego państwa.
   3.   Każde państwo członkowskie wyznacza – wybierając spośród punktów kontaktowych – korespondenta krajowego odpowiedzialnego za kontakty z Europejską Siecią Sądową.
   4.   Każde państwo członkowskie wyznacza korespondenta technicznego Europejskiej Sieci Sądowej.
   5.   Każde państwo członkowskie zapewnia, aby jego punkty kontaktowe pełniły funkcje związane ze współpracą sądową w sprawach karnych oraz, aby dysponowały wystarczającą znajomością języka Unii Europejskiej innego niż jego język narodowy, tak, aby mogły się komunikować z punktami kontaktowymi w pozostałych państwach członkowskich.
   6.   Jeżeli w państwie członkowskim zostali wyznaczeni sędziowie łącznikowi, o których mowa we wspólnym działaniu Rady 96/277/WSiSW z dnia 22 kwietnia 1996 r. dotyczącym podstaw dla wymiany sędziów łącznikowych w celu poprawy współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej (5), i mają oni obowiązki analogiczne do zadań, które w art. 4 niniejszej decyzji wyznacza się punktom kontaktowym, sędziowie ci zostają powiązani z Europejską Siecią Sądową oraz uzyskują dostęp do bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego zgodnie z art. 9 niniejszej decyzji przez to państwo członkowskie, które wyznaczyło danego sędziego łącznikowego, zgodnie z procedurami, które określi to państwo członkowskie.
   7.   Komisja wyznacza punkt kontaktowy do spraw, które wchodzą w zakres jej kompetencji.
   8.   Europejska Sieć Sądowa dysponuje sekretariatem, który odpowiada za administrowanie siecią.
   Artykuł 3
   Sposób działania sieci
   Europejska Sieć Sądowa działa w szczególności na trzy następujące sposoby:

               a)

               ułatwia nawiązywanie właściwych kontaktów pomiędzy punktami kontaktowymi w różnych państwach członkowskich, tak by mogły pełnić funkcje określone w art. 4;

               b)

               organizuje okresowe posiedzenia przedstawicieli państw członkowskich w trybie określonym w art. 5 i 6;

               c)

               stale dostarcza pewną ilość aktualnych informacji ogólnych, w szczególności za pomocą właściwej sieci telekomunikacyjnej i w trybie określonym w art. 7, 8 i 9.

         Artykuł 4
   Funkcje punktów kontaktowych
   1.   Punkty kontaktowe są aktywnymi pośrednikami mającymi ułatwiać współpracę sądową między państwami członkowskimi, szczególnie w działaniach skierowanych przeciwko poważnej przestępczości. Punkty kontaktowe są dostępne dla lokalnych organów sądowych i innych właściwych organów w swoim państwie członkowskim, punktów kontaktowych w pozostałych państwach członkowskich oraz lokalnych właściwych organów sądowych i innych właściwych organów w pozostałych państwach członkowskich oraz umożliwiają im nawiązywanie odpowiednich kontaktów bezpośrednich.
   Jeżeli to konieczne, osoby pełniące funkcję punktów kontaktowych mogą na podstawie porozumienia między odnośnymi administracjami wyjeżdżać na spotkania z punktami kontaktowymi innych państw członkowskich.
   2.   Punkty kontaktowe dostarczają informacji prawnych i praktycznych lokalnym organom sądowym w swoim państwie członkowskim, punktom kontaktowym w pozostałych państwach członkowskich i lokalnym organom sądowym w pozostałych państwach członkowskich, by mogły one przygotowywać skuteczne wnioski o współpracę sądową lub by usprawnić współpracę sądową w ogóle.
   3.   Na swoim odpowiednim szczeblu, w razie potrzeby we współpracy z europejską siecią szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości, punkty kontaktowe uczestniczą w organizowaniu i propagują organizację szkoleń na temat współpracy sądowej dla właściwych organów w swoich państwach członkowskich.
   4.   Korespondent krajowy, oprócz wykonywania zadań związanych z funkcją punktu kontaktowego, określonych w ust. 1–3, w szczególności:

               a)

               jest odpowiedzialny w swoim państwie członkowskim za kwestie związane z wewnętrznym działaniem sieci, w tym za koordynowanie wniosków o informacje i odpowiedzi na nie przedstawianych przez właściwe organy krajowe;

               b)

               jest główną osobą odpowiedzialną za kontakty z sekretariatem Europejskiej Sieci Sądowej, w tym uczestniczy w posiedzeniach, o których mowa w art. 6;

               c)

               na żądanie wydaje opinie w sprawie wyznaczania nowych punktów kontaktowych.

         5.   Korespondent techniczny Europejskiej Sieci Sądowej, który może również pełnić funkcje punktu kontaktowego określone w ust. 1–4, dopilnowuje, aby informacje dotyczące jego państwa członkowskiego, określone w art. 7, były dostarczane i aktualizowane zgodnie z art. 8.
   Artykuł 5
   Cel i miejsca plenarnych posiedzeń punktów kontaktowych
   1.   Plenarne posiedzenia Europejskiej Sieci Sądowej, na które zapraszane są co najmniej trzy punkty kontaktowe z każdego państwa członkowskiego, mają następujące cele:

               a)

               umożliwiać punktom kontaktowym wzajemne poznanie się i wymianę doświadczeń, szczególnie co do działania sieci;

               b)

               stanowić forum do dyskusji na temat praktycznych i prawnych problemów, jakie państwa członkowskie napotykają we współpracy sądowej, szczególnie pod względem wdrażania środków przyjętych przez Unię Europejską.

         2.   Odpowiednie doświadczenia gromadzone przez Europejską Sieć Sądową przekazuje się Radzie i Komisji jako materiał do dyskusji nad ewentualnymi zmianami legislacyjnymi i praktycznymi usprawnieniami w dziedzinie międzynarodowej współpracy sądowej.
   3.   Posiedzenia, o których mowa w ust. 1, organizuje się regularnie, przynajmniej trzy razy w roku. Raz w roku posiedzenie może się odbyć w siedzibie Rady w Brukseli lub w siedzibie Eurojustu w Hadze. Na posiedzenia organizowane w siedzibach Rady i Eurojustu zaprasza się dwa punkty kontaktowe z każdego państwa członkowskiego.
   Inne posiedzenia mogą odbywać się w państwach członkowskich, tak by punkty kontaktowe wszystkich państw członkowskich mogły spotkać się z organami państwa członkowskiego będącego gospodarzem innymi niż jego punkty kontaktowe i by mogły odwiedzić te organy tego państwa członkowskiego, które odpowiadają za międzynarodową współpracę sądową lub zwalczanie niektórych form poważnej przestępczości. Punkty kontaktowe uczestniczą w tych posiedzeniach na własny koszt.
   Artykuł 6
   Posiedzenia korespondentów
   1.   Posiedzenia korespondentów krajowych Europejskiej Sieci Sądowej odbywają się okresowo – co najmniej raz w roku – na zasadzie ad hoc, w zależności od potrzeb członków sieci; uczestników zaprasza korespondent krajowy państwa członkowskiego sprawującego Prezydencję Rady, przy czym uwzględnia ono także życzenia państw członkowskich w sprawie spotkań korespondentów. Podczas tych posiedzeń omawia się w szczególności kwestie administracyjne związane z siecią.
   2.   Posiedzenia korespondentów technicznych Europejskiej Sieci Sądowej odbywają się okresowo – co najmniej raz w roku – na zasadzie ad hoc, w zależności od potrzeb członków sieci; uczestników zaprasza korespondent techniczny z państwa członkowskiego sprawującego Prezydencję Rady. Na posiedzeniach omawia się kwestie, o których mowa w art. 4 ust. 5.
   Artykuł 7
   Treść informacji rozpowszechnianych w obrębie Europejskiej Sieci Sądowej
   Sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej udostępnia punktom kontaktowym i właściwym organom sądowym następujące informacje:

               a)

               pełne dane punktów kontaktowych w każdym państwie członkowskim, z ewentualnym objaśnieniem ich obowiązków na szczeblu krajowym;

               b)

               narzędzie informatyczne pozwalające organowi wnioskującemu lub wydającemu danego państwa członkowskiego ustalić, jaki organ w innym państwie członkowskim jest organem właściwym do przyjęcia i wykonania wniosku oraz orzeczeń w sprawie współpracy sądowej, w tym w odniesieniu do instrumentów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania;

               c)

               zwięzłe prawne i praktyczne informacje dotyczące systemów sądowych i proceduralnych w państwach członkowskich;

               d)

               teksty odpowiednich aktów prawnych i – w odniesieniu do obowiązujących konwencji – teksty oświadczeń i zastrzeżeń.

         Artykuł 8
   Aktualizacja informacji
   1.   Informacje rozpowszechniane w obrębie Europejskiej Sieci Sądowej są stale uaktualniane.
   2.   Każde państwo członkowskie samodzielnie odpowiada za sprawdzanie prawidłowości danych zawartych w systemie i, gdy tylko dane dotyczące jednego z czterech punktów określonych w art. 7 będą wymagać zmiany, za niezwłoczne powiadamianie sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej.
   Artykuł 9
   Narzędzia telekomunikacyjne
   1.   Sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej zapewnia stałą aktualizację strony internetowej, na której udostępniane są informacje, o których mowa w art. 7.
   2.   Do pracy operacyjnej punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej zostaje utworzone bezpieczne połączenie telekomunikacyjne. Koszty utworzenie bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego pokrywane są z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   Utworzenie bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego umożliwia przepływ danych i wniosków w sprawie współpracy sądowej między państwami członkowskimi.
   3.   Bezpieczne połączenie telekomunikacyjne, o którym mowa w ust. 2, może być także wykorzystywane w bieżącej pracy korespondentów krajowych Eurojustu, korespondentów krajowych Eurojustu ds. terroryzmu, przedstawicieli krajowych Eurojustu i sędziów łącznikowych mianowanych przez Eurojust. Może ono być podłączone do należącego do Eurojustu zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami, o którym mowa w art. 16 decyzji 2002/187/WSiSW.
   4.   Niniejszy artykuł nie wpływa na bezpośrednie kontakty między właściwymi organami sądowymi, określone w aktach o współpracy sądowej, np. w art. 6 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.
   Artykuł 10
   Stosunki między Europejską Siecią Sądową a Eurojustem
   Europejska Sieć Sądowa i Eurojust utrzymują ze sobą uprzywilejowane stosunki, oparte na konsultacji i komplementarności, w szczególności jeżeli chodzi o stosunki między punktami kontaktowymi państwa członkowskiego, przedstawicielem krajowym Eurojust tego samego państwa członkowskiego oraz korespondentami krajowymi Europejskiej Sieci Sądowej i Eurojust. W celu zapewnienia skutecznej współpracy podejmuje się następujące środki:

               a)

               Europejska Sieć Sądowa udostępnia Eurojustowi scentralizowane informacje wskazane w art. 7 oraz bezpieczne połączenie telekomunikacyjne utworzone na mocy art. 9;

               b)

               punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują swojego przedstawiciela krajowego na podstawie analizy indywidualnych przypadków o wszelkich sprawach, do zajęcia się którymi Eurojust ma, ich zdaniem, lepsze warunki.

               c)

               przedstawiciele krajowi Eurojustu mogą uczestniczyć w spotkaniach Europejskiej Sieci Sądowej na jej zaproszenie.

         Artykuł 11
   Budżet
   Aby Europejska Sieć Sądowa mogła wykonywać swoje zadania, budżet Eurojustu zawiera część związaną z działalnością sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej.
   Artykuł 12
   Terytorialny zakres stosowania
   Zjednoczone Królestwo powiadamia przewodniczącego Rady na piśmie o zamiarze zastosowania niniejszej decyzji do Wysp Normandzkich i Wyspy Man. Rada podejmuje decyzję w tej sprawie.
   Artykuł 13
   Ocena działania Europejskiej Sieci Sądowej
   1.   Od dnia 24 grudnia 2008 r. Europejska Sieć Sądowa składa co dwa lata Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania na temat swojej działalności i zarządzania.
   2.   W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 1, Europejska Sieć Sądowa może także ujmować wszelkie problemy polityki prawnokarnej w Unii Europejskiej, które uwidoczniły się dzięki działalności Europejskiej Sieci Sądowej, oraz może proponować ulepszenia w zakresie współpracy sądowej w sprawach karnych.
   3.   Europejska Sieć Sądowa może także składać wszelkie sprawozdania lub przekazywać wszelkie inne informacje o jej działalności, o jakie może wystąpić Rada.
   4.   Począwszy od dnia 24 grudnia 2008, co cztery lata Rada przeprowadza ocenę działalności Europejskiej Sieci Sądowej na podstawie sprawozdania sporządzonego przez Komisję we współpracy z Europejską Siecią Sądową.
   Artykuł 14
   Uchylenie wspólnego działania 98/428/WSiSW
   Wspólne działanie 98/428/WSiSW zostaje niniejszym uchylone.
   Artykuł 15
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         R. BACHELOT-NARQUIN

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 2 września 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 4.

      (3)  Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 105 z 27.4.1996, s. 1.


title: Decyzja Komisji z dnia 7 lipca 1997 r. ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz mięsa króliczego oraz dziczyzny hodowlanejTekst mający znaczenie dla EOG

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0467

Dziennik Urzędowy L 199 , 26/07/1997 P. 0057 - 0061

		Decyzja Komisjiz dnia 7 lipca 1997 r.ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz mięsa króliczego oraz dziczyzny hodowlanej(Tekst mający znaczenie dla EOG)(97/467/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania, na okres przejściowy, tymczasowych wykazów zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych mięczaków dwuskorupowych [1], ostatnio zmienioną decyzją 97/34/WE [2], w szczególności jej art. 2 ust. 1 i art. 7,a także mając na uwadze, co następuje:decyzja Komisji 94/278/WE [3], ostatnio zmieniona decyzją 96/344/WE [4], ustanawia wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz mięsa króliczego;wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz dziczyzny hodowlanej, został opracowany zgodnie z dyrektywą Rady 92/118/EWG [5], ostatnio zmienioną dyrektywą 96/90/WE [6];dla wielu państw znajdujących się na tym wykazie wymagania sanitarne i świadectwa weterynaryjne przy przywozie mięsa króliczego i dziczyzny hodowlanej zostały określone w decyzji Komisji 97/219/WE [7];Komisja otrzymała wykazy zakładów od niektórych państw trzecich, z gwarancjami, że zakłady te spełniają odpowiednie wspólnotowe wymagania sanitarne oraz że w przypadku niezastosowania się do tych wymagań przez zakład wywóz do Wspólnoty Europejskiej zostanie zawieszony;Komisja nie mogła ustalić we wszystkich danych państwach trzecich, czy spełniają wymagania Wspólnoty, jak również ważności gwarancji udzielonych przez właściwe władze;w celu zapobieżenia wstrzymania handlu mięsem króliczym i dziczyzną hodowlaną z tych państw należy przyznać im kolejny okres, podczas którego Państwa Członkowskie będą mogły kontynuować przywóz mięsa króliczego i dziczyzny hodowlanej z zakładów, którym wydały zezwolenie, z zastrzeżeniem, że handel takim mięsem zostanie ograniczony do rynku krajowego; podczas wymienionego kolejnego okresu Komisja odbierze od tych państw gwarancje niezbędne do włączenia ich do wykazu zgodnie z procedurą określoną w decyzji 95/408/WE;odnośnie do Republiki Czeskiej wykaz zakładów został ustalony decyzją Komisji 97/299/WE [8];po zakończeniu tego okresu państwa trzecie, które nie przekazały swoich wykazów zakładów zgodnie z zasadami wspólnotowymi, nie będą mogły wywozić do Wspólnoty mięsa króliczego i dziczyzny hodowlanej;w związku z powyższym Państwa Członkowskie będą odpowiedzialne za upewnienie się, że zakłady, z których przywożą mięso królicze i dziczyznę hodowlaną, spełniają wymagania w zakresie produkcji i wprowadzania na rynek, które są nie mniej rygorystyczne niż wymagania Wspólnoty;stąd w przypadku niektórych państw można sporządzić tymczasowe wykazy zakładów produkujących mięso królicze i dziczyznę hodowlaną;środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz mięsa króliczego i dziczyzny hodowlanej z zakładów w państwach trzecich, wymienionych w Załączniku do niniejszej decyzji.2. W przypadku państw trzecich, innych niż wymienione w Załączniku, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na przywóz mięsa króliczego i dziczyzny hodowlanej z zakładów do dnia 1 stycznia 1998 r.3. Przywóz mięsa króliczego i dziczyzny hodowlanej podlega wspólnotowym przepisom weterynaryjnym przyjętym w innych aktach prawnych.Artykuł 2Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 1997 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 7 lipca 1997 r.W imieniu KomisjiFranz FischlerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 243 z 11.10.1995, str. 17.[2] Dz.U. L 13 z 16.1.1997, str. 33.[3] Dz.U. L 120 z 11.5.1994, str. 44.[4] Dz.U. L 133 z 4.6.1996, str. 28.[5] Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.[6] Dz.U. L 13 z 16.1.1997, str. 24.[7] Dz.U. L 88 z 3.4.1997, str. 45.[8] Dz.U. L 124 z 16.5.1997, str. 50.--------------------------------------------------ANEXOBILAGANHANGΠΑΡΑΡΤΗΜΑANNEXANNEXEALLEGATOBIJLAGEANEXOLIITEBILAGALISTA DE LOS ESTABLECIMIENTOSLISTE OVER VIRKSOMHEDERVERZEICHNIS DER BETRIEBEΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝLIST OF ESTABLISHMENTSLISTE DES ÉTABLISSEMENTSELENCO DEGLI STABILIMENTILIJST VAN BEDRIJVENLISTA DOS ESTABELECIMENTOSLUETTELO LAITOKSISTAFÖRTECKNING ÖVER ANLÄGGNINGARProducto: Carne de conejo y carne de caza de cría (*)Produkt: Kød af kanin og af opdrættet vildt (*)Erzeugnis: Kaninchenfleisch und Fleisch von Zuchtwild (*)Προϊόν: Κρέας κουνελιού και εκτρεφομένων θηραμάτων (*)Product: Rabbit meat and farmed game meat (*)Produit: Viande de lapin et viande de gibier d'élevage (*)Prodotto: Carni di coniglio e carni di selvaggina d'allevamento (*)Product: Konijnenvlees en vlees van gekweekt wild (*)Produto: Carne de coelho e carne de caça de criação (*)Tuote: Tarhatun riistan ja kanin liha (*)Varuslag: Kaninkött och kött från vilda djur i hägn(*)(*) = Carne frescaFersk kødFrisches FleischΝωπό ΚρέαςFresh MeatViande fraîcheCarni frescheVers vleesCarne frescaTuore lihaFärskt kött1 = Referencia nacionalNational referenceNational-CodeΕθνικός αριθμός έγκρισηςNational referenceRéférence nationaleRiferimento nazionaleNationale codeReferência nacionalKansallinen referenssiNationell referens2 = NombreNavnNameΤίτλος εγκατάστασηςNameNomNomeNaamNomeNimiNamn3 = CiudadByStadtΠόληTownVilleCittàStadCidadeKaupunkiStad4 = RegiónRegionRegionΠεριοχήRegionRégionRegioneRegioRegiãoAlueRegion5 = ActividadAktivitetTätigkeitΕίδος εγκατάστασηςActivityActivitéAttivitàActiviteitActividadeToimintamuotoVerksamhetSH = MataderoslagteriSchlachthofΣφαγειοτεχνική εγκατάστασηslaughterhouseabattoirmacelloSlachthuismatadouroteurastamoSlakteriCP = Sala de despieceopskæringsvirksomhederZerlegungsbetriebΕργαστήριο τεμαχισμούcutting plantdécoupesala di sezionamentoUitsnijderijsala de corteleikkaamoStyckningsanläggningCS = Almacén frigoríficofrysehusKühlhausΨυκτική εγκατάστασηcold storeentreposagedeposito frigoriferoKoelhuisarmazém frigoríficokylmävarastoKyl- och fryshus6 = Menciones especialesSærlige bemærkningerSpezielle BemerkungenΕιδικές παρατηρήσειςSpecial remarksMentions spécialesNote particolariBijzondere opmerkingenMenções especiaisErikoismainintojaAnmärkningara = ConejokaninKaninchenκουνέλι, κουνέλιαrabbitlapinconiglioKonijncoelhokanitKaninb = Biunguladosklovbærende dyrPaarhuferδίχηλαbi-ungulatesbiongulésbiungulatiTweehoevigenbiunguladossorkkaeläimetKlövdjurc = Aves de caza silvestresopdrættet fjervildtZuchtfederwildεκτρεφόμενα πτερωτά θηράματαfarmed game birdsgibier d'élevage à plumesselvaggina da penna di allevamentoGekweekt vederwildaves de caça de criaçãotarhatut riistalinnutVildfågel i hägnd = Otros mamíferosandre landlevende dyrandere Landsäugetiereάλλα χερσαία θηλαστικάother land mammalsautres mammifères terrestresaltri mammiferi terrestriAndere landzoogdierenoutros mamíferos terrestresmuut maalla elävät nisäkkäätAndra landdäggdjure = EstrucioniformesstrudseZuchtflachbrustvögelστρουθιονίδεςratitesratitesratitiLoopvogelsratitessileälastaiset linnutRatiterLas instalaciones sólo podrán homologarse sobre una base comunitaria cuando se hayan adoptado los certificados.Anlæggene kan ikke godkendes på fællesskabsplan før certifikaterne foreligger.Gemeinschaftsweit zugelassen werden nur ordnungsgemäß abgenommene Betriebe.Οι εγκαταστάσεις δεν θα εγκρίνονται σε κοινοτική βάση πριν από την έκδοση των πιστοποιητικών.Plants will not be approved on a Community basis until certificates have been adopted.Les établissements ne peuvent être agréés sur une base communautaire avant l'adoption des certificats.Gli stabilimenti possono essere riconosciuti a livello comunitario soltanto previa adozione dei certificati.Inrichtingen worden slechts op communautair niveau erkend nadat de certificaten zijn goedgekeurd.Os estabelecimentos não podem ser aprovados numa base comunitária antes da adopção dos certificados.Laitokset hyväksytään yhteisön tasolla vasta todistusten antamisen jälkeen.Anläggningarna kan inte godkännas på gemenskapsnivå innan intygen har antagits.País: AUSTRALIALand: AUSTRALIENLand: AUSTRALIENΧώρα: ΑΥΣΤΡΑΛΙΑCountry: AUSTRALIAPays: AUSTRALIEPaese: AUSTRALIALand: AUSTRALIËPaís: AUSTRÁLIAMaa: AUSTRALIALand: AUSTRALIEN1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |124 | Gold Medal Holdings Pty Ltd | CASUARINA | WESTERN AUSTRALIA | SH-CP-CS | e |167 | Dromaius Australia Ltd | WUBIN | WESTERN AUSTRALIA | SH-CP-CS | e |398 | Gunnedah Abattoir Holdings Pty Ltd | GUNNEDAH | NEW SOUTH WALES | SH-CP-CS | b |533 | Metro Meat International Ltd | MURRAY BRIDGE | SOUTH AUSTRALIA | SH-CP-CS | b |572 | Metro Meat International Ltd | KATANNING | WESTERN AUSTRALIA | SH-CP-CS | b |689 | Australian Lamb Co. Pty Ltd | SUNSHINE | VICTORIA | CP-CS | b |1027 | Metro Meat International Ltd | WOOROLOO | WEST AUSTRALIA | SH-CP-CS | b |1471 | Agro Australia Pty Ltd | GEPPS CROSS | SOUTH AUSTRALIA | SH-CP-CS | b |1549 | Select Meat Exports Pty Ltd | MOUNT SCHANK | SOUTH AUSTRALIA | SH-CP-CS | b |1857 | AGP (VIC) Pty Ltd | WYCHEPROOF | VICTORIA | SH-CP-CS | e |1889 | Australian Lamb Co. Pty Ltd | WEST FOOTSCRAY | VICTORIA | CP-CS | b |2019 | The Emu Company Pty Ltd | EUROBIN | VICTORIA | SH-CP-CS | e |2346 | Pyramid Hill Processing Pty Ltd | PYRAMID HILL | VICTORIA | SH-CP-CS | e |2773 | Crown Meats Pty Ltd | DANDENONG | VICTORIA | CP-CS | b |3085 | Castricum Brothers Pty Ltd | DANDENONG | VICTORIA | SH-CP-CS | b |3416 | Meramist Pty Ltd | CABOOLTURE | QUEENSLAND | SH-CP-CS | b |País: BULGARIALand: BULGARIENLand: BULGARIENΧώρα: ΒΟΥΛΓΑΡΙΑCountry: BULGARIAPays: BULGARIEPaese: BULGARIALand: BULGARIJEPaís: BULGÁRIAMaa: BULGARIALand: BULGARIEN1 | 2 | 3 | 4 | 5 |62 | Gorna Oryahovitsa | GORNA ORIAHOVITZA | | |País: CHILELand: CHILELand: CHILEΧώρα: ΧΙΛΗCountry: CHILEPays: CHILIPaese: CILELand: CHILIPaís: CHILEMaa: CHILELand: CHILE1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |5 | Comercial Mañihuales Ltda | COYHAIQUE | XI REGIÓN | CP-CS | c |8 | Comercial Mac Lean Y Cia Ltda | PUERTO NATALES | XII REGIÓN | CP-CS | a |País: HUNGRÍALand: UNGARNLand: UNGARNΧώρα: ΟΥΓΓΑΡΙΑCountry: HUNGARYPays: HONGRIEPaese: UNGHERIALand: HONGARIJEPaís: HUNGRIAMaa: UNKARILand: UNGERN1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |44 | Komyei Mezogazdasagi Kombinat | KORNYE | KOMAROM MEGYE | SH-CP | a |48 | Fotk Kereskedelmi es Szolgaltaro Rt Kisallat Feldolgozo Uzem | JASZBERENY | SZOLNOK MEGYE | SH | a |H-100 | Szeker Kft Nyulvago | SZADA | PEST MEGYE | SH | a |H-112 | Hajdu Bet Rt Kisvardai Gyara | KISVARDA | SZABOLES-SZATMAR-BEREG MEGYE | SH-CP | a |H-115 | Bacska Agrar-Ipari Rt Kisallat Vagouzem | VASKUT | BACS-KISKUN MEGYE | SH-CP | a |H-116 | Gerecse Rt Nyulfeldolgozo Uzeme | BAJ | KOMAROM MEGYE | SH-CP | a |H-124 | Timek Kft Nyulvago Uzeme | GYOMA | BEKES MEGYE | SH | a |H-136 | Olivia Kft Nyulvagohid | LAJOSMIZSE | PEST MEGYE | SH-CP | a |País: POLONIALand: POLENLand: POLENΧώρα: ΠΟΛΩΝΙΑCountry: POLANDPays: POLOGNEPaese: POLONIALand: POLENPaís: POLÓNIAMaa: PUOLALand: POLEN1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |169 | Rzeźnia i Przetwórnia Królików "Poparex" | TARNOWO PODGÓRNE | POZNAŃ | SH-CP | a |190 | Eksportowa Rzeźnia Królików | RYMANÓW | KROSNO | SH-CP | a |194 | Eksportowa Rzeźnia Królików "Kanwil" sp. z o.o. | DĘBICA | TARNÓW | SH-CP | a |196 | Eksportowa Rzeźnia Królików | MAKÓW | RADOM | SH-CP | a |232 | Eksportowa Rzeźnia Królików | WASILKÓW | BIAŁYSTOK | SH-CP | a |240 | Eksportowa Rzeźnia Królików | KSAWERÓW | ŁÓDŹ | SH-CP | a |249 | Eksportowa Rzeźnia Królików | TOMNICE | KALISZ | SH-CP | a |788A | Hubertus sp. z o.o. | DOBRZYCA k. PIŁY | PIŁA | SH-CP | a |--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/920 z dnia 20 maja 2016 r. dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępczości, prowadzeniem postępowań przygotowawczych, wykrywaniem i ściganiem czynów zabronionych

text:
               11.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 154/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/920
   z dnia 20 maja 2016 r.
   dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępczości, prowadzeniem postępowań przygotowawczych, wykrywaniem i ściganiem czynów zabronionych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16 w związku z jego art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 3 grudnia 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki (Stanów Zjednoczonych) w sprawie umowy o ochronie danych osobowych w przypadku ich przekazywania i przetwarzania do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych, w tym terroryzmu.

               (2)

               Negocjacje z rządem Stanów Zjednoczonych zostały zakończone, a tekst umowy parafowano w dniu 8 września 2015 r.

               (3)

               Umowa ma na celu ustanowienie kompleksowych ram zasad ochrony danych i zabezpieczeń w przypadku przekazywania informacji osobowych do celów egzekwowania prawa karnego między Stanami Zjednoczonymi, z jednej strony, a Unią Europejską lub jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. Celem umowy jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony danych, a tym samym wzmocnienie współpracy między stronami. Umowa ramowa nie jest wprawdzie podstawą prawną przekazywania informacji osobowych do Stanów Zjednoczonych, będzie ona jednak w razie konieczności uzupełniać zabezpieczenia w zakresie ochrony danych w obowiązujących i przyszłych umowach dotyczących przekazywania danych lub w przepisach krajowych zezwalających na takie przekazywanie.

               (4)

               Unia posiada kompetencje obejmujące wszystkie postanowienia umowy. W szczególności Unia przyjęła dyrektywę (UE) 2016/680 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar oraz w sprawie swobodnego przepływu tych danych. Przekazywanie przez państwa członkowskie z zastrzeżeniem odpowiednich zabezpieczeń jest przewidziane w art. 37 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy.

               (5)

               Zgodnie z art. 6a Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie są związane postanowieniami ustanowionymi w niniejszej umowie, dotyczącymi przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w ramach wykonywania działań wchodzących w zakres zastosowania części trzeciej tytuł V rozdział 4 lub 5 TFUE, jeżeli Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie są związane zasadami regulującymi formy współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych lub współpracy policyjnej, które wymagają zgodności z przepisami ustanowionymi w niniejszej umowie.

               (6)

               Zgodnie z art. 2 i 2a Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do TUE i TFUE, Dania nie jest związana przepisami ustanowionymi w niniejszej umowie ani im nie podlega, o ile przepisy te dotyczą przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w ramach wykonywania działań wchodzących w zakres zastosowania części trzeciej tytuł V rozdział 4 lub 5 TFUE.

               (7)

               W odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa, Irlandii lub Danii każdej notyfikacji na podstawie art. 27 umowy należy dokonywać zgodnie ze statusem tych państw członkowskich na mocy właściwych przepisów prawa Unii i po przeprowadzeniu z nimi ścisłych konsultacji.

               (8)

               Należy podpisać umowę, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się podpisanie, w imieniu Unii, umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępczości, prowadzeniem postępowań przygotowawczych, wykrywaniem i ściganiem czynów zabronionych, z zastrzeżeniem zawarcia wskazanej umowy (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 maja 2016 r.

            W imieniu Rady

         K.H.D.M. DIJKHOFF

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania ich i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu tych danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).

      (2)  Tekst umowy zostanie opublikowany razem z decyzją o jej zawarciu.