title: Decyzja Komisji (UE) 2015/1380 z dnia 10 sierpnia 2015 r. w sprawie udzielenia zgody na ratyfikację przez Królestwo Danii Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r. (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5553)

text:
               12.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/6

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1380
   z dnia 10 sierpnia 2015 r.
   w sprawie udzielenia zgody na ratyfikację przez Królestwo Danii Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.

         (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 5553)

   (Jedynie tekst w języku duńskim jest autentyczny)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2006/325/WE z dnia 27 kwietnia 2006 r. dotyczącą zawarcia Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (1), w szczególności jej art. 1a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 5 ust. 2 Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (2) (zwanej dalej „Umową pomiędzy Unią Europejską a Danią”) wymaga od Danii powstrzymania się od zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 (3) lub zmieniać jego zakres, chyba że odbywa się to w porozumieniu z Unią Europejską oraz że dokonane zostały odpowiednie ustalenia dotyczące stosunku Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią, z jednej strony, do danej umowy międzynarodowej, z drugiej strony. Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 zostało uchylone i zastąpione przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (4).

               (2)

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią, pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. Dania powiadomiła Komisję o swojej decyzji w sprawie wdrożenia treści rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (5). Zgodnie z art. 3 ust. 6 Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią dokonanie przez Danię powiadomienia zrodziło wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Unią Europejską na gruncie prawa międzynarodowego. W związku z powyższym rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 stanowi zmianę do Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią.

               (3)

               W dniu 30 marca 2015 r. Dania zwróciła się z wnioskiem o zgodę Unii Europejskiej na proponowaną przez nią ratyfikację Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym (zwanej dalej „Konwencją”) oraz protokołu do tej konwencji dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego (zwanego dalej „Protokołem”), przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.

               (4)

               Niektóre kwestie regulowane Konwencją są również przedmiotem rozporządzenia (UE) nr 1215/2012, w związku z czym Konwencja ma wpływ na to rozporządzenie. W szczególności art. 13 Konwencji i art. X Protokołu regulują tymczasowe środki zabezpieczające. Art. X Protokołu ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy Umawiające się Państwo Protokołu złożyło oświadczenie na mocy jego art. XXX ust. 2. Ponadto art. 43 Konwencji i art. XXI Protokołu regulują jurysdykcję sądów na podstawie art. 13 Konwencji. Konieczna jest w związku z tym zgoda Unii Europejskiej na ratyfikację przez Danię Konwencji i Protokołu, w zakresie, w jakim mają one wpływ na rozporządzenie (UE) nr 1215/2012.

               (5)

               Zgodnie z art. 1a decyzji 2006/325/WE, do celów stosowania art. 5 ust. 2 Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią, Komisja przed podjęciem decyzji o wyrażeniu zgody Unii musi ocenić, czy umowa międzynarodowa, którą Dania zamierza zawrzeć, nie uczyniłaby Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią nieskuteczną i czy nie podważyłaby właściwego funkcjonowania systemu ustanowionego na podstawie jej postanowień.

               (6)

               Unia Europejska przystąpiła do Konwencji i Protokołu na podstawie decyzji Rady 2009/370/WE (6), a dnia 28 kwietnia 2009 r. złożyła dokument przystąpienia.

               (7)

               Zgodnie z decyzją 2009/370/WE z chwilą przystąpienia do Konwencji i Protokołu Unia Europejska złożyła oświadczenie na mocy art. 55 Konwencji, w odniesieniu do stosowania art. 13 i 43 tej Konwencji w sytuacji, gdy dłużnik ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Złożyła również oświadczenie na mocy art. XXX ust. 5 Protokołu, stwierdzające, że art. XXI nie będzie miał zastosowania na terytorium Unii Europejskiej, a do kwestii tych będzie miało zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 44/2001 w przypadku państw członkowskich związanych wspomnianym rozporządzeniem lub inną umową mającą na celu rozszerzenie jego skutków. Unia nie złożyła żadnego oświadczenia w odniesieniu do art. X Protokołu.

               (8)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjmowaniu decyzji 2009/370/WE i w związku z tym nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu. Będzie ona związana Konwencją i Protokołem tylko jako odrębna umawiająca się strona.

               (9)

               W świetle powyższych okoliczności i faktu, że Konwencja i Protokół weszły w życie dnia 1 sierpnia 2009 r. we wszystkich państwach członkowskich Unii oprócz Danii, Komisja uważa, że ich ratyfikacja przez Danię nie uczyni Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią nieskuteczną ani nie narazi na szwank właściwego funkcjonowania systemu utworzonego na mocy jej postanowień, pod warunkiem że Dania złoży oświadczenia na mocy art. 55 Konwencji i art. XXX ust. 5 Protokołu, podobne do tych dokonanych przez Unię Europejską. Ponadto ratyfikacja nie wpłynie na warunki, na których Unia Europejska przystąpiła do Konwencji i Protokołu.

               (10)

               W związku z powyższym Unia Europejska powinna udzielić Danii zgody na ratyfikację Konwencji i Protokołu. Przy ratyfikacji Konwencji i Protokołu Dania powinna złożyć oświadczenia w odniesieniu do art. 13 i 43 Konwencji oraz art. XXI Protokołu, odpowiadające oświadczeniom złożonym przez Unię Europejską,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ
   Artykuł 1
   Komisja, w imieniu Unii Europejskiej, udziela zgody na ratyfikację przez Danię Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz Protokołu do tej Konwencji dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego, przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.
   Artykuł 2
   Przy ratyfikacji Konwencji i Protokołu Dania składa odpowiednio następujące oświadczenia:

                  „1.

                  Na mocy art. 55 konwencji kapsztadzkiej, w przypadkach gdy dłużnik ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Dania stosuje art. 13 i 43 Konwencji w odniesieniu do tymczasowych środków zabezpieczających wyłącznie zgodnie z art. 35 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (7), zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w świetle art. 24 Konwencji brukselskiej z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (8).

                  2.

                  Zgodnie z art. XXX ust. 5 Protokołu lotniczego Dania nie będzie stosować art. XXI Protokołu, a do objętych nim kwestii będzie miało zastosowanie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012.

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Danii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Věra JOUROVÁ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 120 z 5.5.2006, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 299 z 16.11.2005, s. 62.

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

      (5)  Dz.U. L 79 z 21.3.2013, s. 4.

      (6)  Decyzja Rady 2009/370/WE z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r. (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 3).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1530 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/272

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1530
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0087/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (4), w szczególności jego art. 64,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0091/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 175.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/839 z dnia 27 kwietnia 2015 r. wskazująca instytucje kredytowe podlegające wszechstronnej ocenie (EBC/2015/21)

text:
                  29.5.2015

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 132/88

            DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/839
      z dnia 27 kwietnia 2015 r.
      wskazująca instytucje kredytowe podlegające wszechstronnej ocenie (EBC/2015/21)
      RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 6,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1 lit. f), art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 5 lit. d) i art. 9–13,
      uwzględniając wniosek Rady ds. Nadzoru,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z art. 33 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 Europejski Bank Centralny (EBC) podjął w 2014 r. wszechstronną ocenę instytucji kredytowych wskazanych w decyzji EBC/2014/3 (2), w tym ocenę bilansu.

                  (2)

                  EBC powinien podjąć wszechstronną ocenę, porównywalną co do zakresu i szczegółowości z oceną podjętą w 2014 r., w odniesieniu do instytucji kredytowych nieobjętych poprzednią oceną, które stały się istotne po przyjęciu decyzji EBC/2014/3.

                  (3)

                  Ocena ta powinna objąć trzy instytucje kredytowe sklasyfikowane przez EBC jako istotne na podstawie istotności transgranicznej działalności grupy objętej nadzorem w rozumieniu art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i art. 59 i 60 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) (3). Powinna również objąć instytucję kredytową sklasyfikowaną jako istotna na podstawie art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, gdyż jest ona jedną z trzech najbardziej istotnych instytucji w uczestniczącym państwie członkowskim, jak również istotną instytucję kredytową utworzoną w 2014 r. w wyniku środków restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zastosowanych przez właściwy organ krajowy wobec instytucji kredytowej poprzednio sklasyfikowanej jako istotna.

                  (4)

                  Ponieważ aktywa ostatniej z tych instytucji zostały poddane przeglądowi jakości aktywów i specjalnemu audytowi, ale sama instytucja nie przeszła testu warunków skrajnych, instytucja ta w 2015 r. powinna podlegać tylko testowi warunków skrajnych.

                  (5)

                  Ponadto, dla zapewnienia jednakowych warunków działania, oceną powinny również zostać objęte cztery inne instytucje kredytowe, które mogą spełniać kryteria istotności określone w art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 na podstawie danych na koniec roku obrotowego dla roku finansowego 2014.

                  (6)

                  EBC może zażądać od osób, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, przedstawienia wszelkich odpowiednich informacji potrzebnych EBC do przeprowadzenia wszechstronnej oceny. EBC może również skorzystać ze swoich uprawnień przewidzianych w art. 11–13 tego rozporządzenia.

                  (7)

                  Przy przeprowadzaniu niniejszej wszechstronnej oceny EBC ściśle współpracuje z odpowiednimi właściwymi organami krajowymi,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Podmioty podlegające wszechstronnej ocenie
      1.   Podmioty wymienione w załączniku podlegają wszechstronnej ocenie, która zostanie przeprowadzona przez EBC.
      2.   Novo Banco, SA podlega wszechstronnej ocenie jedynie w części obejmującej test warunków skrajnych.
      3.   Zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 instytucje kredytowe wskazane w załączniku jako podlegające wszechstronnej ocenie mają obowiązek przedstawić wszelkie informacje mające znaczenie dla tej oceny, jakich zażąda EBC.
      Artykuł 2
      Uprawnienia dochodzeniowe
      1.   Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC może wykonywać przysługujące mu uprawnienia dochodzeniowe w odniesieniu do instytucji kredytowych wskazanych w załączniku.
      2.   EBC weryfikuje informacje otrzymane od instytucji kredytowych, w tym w razie potrzeby przeprowadzając kontrole na miejscu, i korzysta z pomocy właściwych organów krajowych, w razie potrzeby łącznie z uczestnictwem osób trzecich, zgodnie z art. 9–13 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. EBC może w razie potrzeby zwrócić się do właściwych organów krajowych o wyznaczenie biegłych rewidentów innych niż ustawowi w celu przeprowadzenia przeglądu jakości aktywów stanowiącego część wszechstronnej oceny.
      Artykuł 3
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 6 maja 2015 r.

         Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 27 kwietnia 2015 r.

            Mario DRAGHI

               Prezes EBC

         (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

         (2)  Decyzja EBC/2014/3 z dnia 4 lutego 2014 r. wskazująca instytucje kredytowe podlegające wszechstronnej ocenie (Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 107).

         (3)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK

            INSTYTUCJE OBJĘTE WSZECHSTRONNĄ OCENĄ

            Belgia

         Banque Degroof S.A.

            Francja

         Agence Française de Développement (*)

            Luksemburg

         J.P. Morgan Bank Luxembourg S.A. (*)

            Malta

         Mediterranean Bank plc (*)

            Austria

         Sberbank Europe AG
         VTB Bank (Austria) AG

            Portugalia

         Novo Banco, SA (tylko dla testu warunków skrajnych)

            Słowenia

         Unicredit Banka Slovenija d.d.

            Finlandia

         Kuntarahoitus Oyj (Municipality Finance plc) (*)

            (*)  Mniej istotne instytucje, które mogą być sklasyfikowane jako istotne instytucje kredytowe na podstawie danych na koniec roku obrotowego dla roku finansowego 2014.