title: 2004/520/WE:Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w Partnerstwie Europejskim z Serbią i Czarnogórą, w tym z Kosowem zgodnie z jego statusem ustanowionym przez rezolucję nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych 10 czerwca 1999 r.

text:
               26.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 227/21

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 czerwca 2004 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w Partnerstwie Europejskim z Serbią i Czarnogórą, w tym z Kosowem zgodnie z jego statusem ustanowionym przez rezolucję nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych 10 czerwca 1999 r.
   (2004/520/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 533/204 z 22 marca 2004 r. w sprawie ustanowienia partnerstw europejskich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia (1), w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. udzieliła poparcia dla „Agendy z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”, w której ustanowienie partnerstw europejskich wymienione jest jako jeden ze środków wzmacniających proces stabilizacji i stowarzyszenia.

               (2)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 533/2004 określa, że Rada ma podejmować decyzje w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwach europejskich oraz we wszelkich późniejszych dostosowaniach, większością kwalifikowaną i na wniosek Komisji. Również stwierdza, że działania uzupełniające do wprowadzenia w życie partnerstw europejskich zostaną zapewnione poprzez mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności poprzez sprawozdania roczne.

               (3)

               Sprawozdanie roczne Komisji z roku 2004 przedstawia analizę przygotowań Serbii i Czarnogóry, w tym Kosowa zgodnie z jego statusem ustanowionym przez rezolucję nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, do dalszej integracji z Unią Europejską oraz określa dziedziny priorytetowe dla dalszych prac.

               (4)

               W celu przygotowania dalszej integracji z Unią Europejską właściwe władze Serbii i Czarnogóry powinny sporządzić plan wraz z harmonogramem i szczegółowymi warunkami dotyczącymi środków, jakie Serbia i Czarnogóra zamierzają podjąć w tym celu. Obecnie Kosowo podlega tymczasowej administracji międzynarodowej zgodnie z rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, odrębny plan przedstawiający priorytety dotyczące Kosowa zostanie sporządzony pod kierownictwem administracji tymczasowej Narodów Zjednoczonych w Kosowie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 533/2004, zasady, priorytety i warunki zawarte w partnerstwie europejskim z Serbią i Czarnogórą, obejmującym Kosowo, jak zdefiniowano w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, są określone w załączniku do niniejszej decyzji, który stanowi jej integralną część.
   Artykuł 2
   Wprowadzenie w życie partnerstwa europejskiego jest sprawdzane za pomocą mechanizmów ustanowionych w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. COWEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 86, 24.3. 2004, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   WPROWADZENIE
      Agenda z Salonik określa sposoby i środki służące wzmocnieniu procesu stabilizacji i stowarzyszenia, m.in. poprzez wprowadzenie partnerstw europejskich.
      Na podstawie sprawozdania rocznego Komisji, celem partnerstwa europejskiego z Serbią i Czarnogórą, obejmującym Kosowo jak zdefiniowano w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych („Serbia i Czarnogóra wraz z Kosowem”), jest określenie priorytetów dla działań wspierających wysiłki na rzecz zbliżenia do Unii Europejskiej w spójnych ramach. Priorytety te są dostosowane do szczególnych potrzeb i etapu przygotowania Serbii i Czarnogóry wraz z Kosowem oraz będą aktualizowane w miarę potrzeb. Partnerstwo Europejskie przewiduje także wskazówki dotyczące pomocy finansowej dla Serbii i Czarnogóry wraz z Kosowem.
      Oczekuje się, że Serbia i Czarnogóra wraz z Kosowem przyjmą plan zawierający harmonogram i szczegółowe warunki dotyczące sposobu, w jaki zamierzają zrealizować priorytety zawarte w Partnerstwie Europejskim. Plan ten powinien również wskazywać sposoby realizacji Agendy z Salonik, priorytety w walce z przestępczością zorganizowaną i korupcją określone podczas Konferencji w Londynie w 2002 r. i na posiedzeniu na poziomie ministerialnym, które miało miejsce 28 listopada 2003 r. w Brukseli w ramach Forum UE-Bałkany Zachodnie, oraz środki przedstawione przez każde z państw Bałkanów Zachodnich podczas spotkania, które miało miejsce 5 listopada w 2003 r. w Belgradzie, jako uzupełnienie Konferencji w Ohridzie dotyczącej zintegrowanego zarządzania granicami.
      2.   ZASADY
      Proces stabilizacji i stowarzyszenia nadal stanowi ramy dla orientacji europejskiej państw Bałkanów Zachodnich aż do ich przyszłego przystąpienia.
      Główne priorytety określone dla Serbii i Czarnogóry wraz z Kosowem są związane z ich możliwościami dotyczącymi spełnienia kryteriów ustalonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz z warunkami ustalonymi dla procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności z warunkami określonymi przez Radę w jej konkluzjach z 29 kwietnia 1997 r. i 21–22 czerwca 1999 r., z treścią ostatecznego oświadczenia szczytu w Zagrzebiu z 24 listopada 2000 r. i Agendą z Salonik.
      3.   PRIORYTETY
      Sprawozdanie roczne Komisji dokonuje oceny poczynionych dotychczas postępów i wskazuje dziedziny, w których dane państwo powinno zwiększyć swoje wysiłki. Priorytety wymienione w niniejszym partnerstwie europejskim zostały wybrane w oparciu o przekonanie, że Serbia i Czarnogóra wraz z Kosowem będą w stanie w najbliższych latach zrealizować lub osiągnąć znaczące postępy w tych dziedzinach. Priorytety zostały podzielone na krótkoterminowe, których realizacja powinna nastąpić w ciągu jednego do dwóch lat, oraz średnioterminowe, których realizacja powinna nastąpić w ciągu trzech-czterech lat.
      Partnerstwo europejskie wskazuje główne dziedziny priorytetowe dla przygotowań Serbii i Czarnogóry wraz z Kosowem, do dalszej integracji z Unią Europejską, w oparciu o analizę zawartą w sprawozdaniu rocznym z 2004 r. Należy przypomnieć, że odnośnie do zbliżenia ustawodawstw nie wystarczy tylko włączyć dorobek do ustawodawstwa; należy także przygotować jego pełne wprowadzenie w życie.
      Priorytety dotyczące Serbii i Czarnogóry oraz priorytety dotyczące w szczególności Kosowa zostały przedstawione w dalszej części załącznika.
      4.   PROGRAMOWANIE
      Pomoc wspólnotowa dla Bałkanów Zachodnich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostanie zapewniona za pomocą odpowiednich instrumentów finansowych, w szczególności przez rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (1); w związku z tym, niniejsza decyzja nie będzie wiązała się z żadnymi wydatkami. Ponadto Serbia i Czarnogóra wraz z Kosowem będą miały dostęp to funduszy z programów obejmujących wiele krajów i programów horyzontalnych. Komisja współpracuje z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i międzynarodowymi instytucjami finansowymi, w szczególności z Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju oraz Bankiem Światowym, w celu ułatwienia współfinansowania projektów odnoszących się do procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
      5.   PRZEPISY WARUNKOWE
      Pomoc wspólnotowa dla państw Bałkanów Zachodnich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia jest uzależniona od dalszych postępów tych krajów w spełnianiu politycznych kryteriów kopenhaskich, w szczególności w wypełnianiu określonych priorytetów niniejszego Partnerstwa Europejskiego. Niewypełnienie tych ogólnych warunków może prowadzić do podjęcia przez Radę odpowiednich środków na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2666/2000.
      Pomoc wspólnotowa może być także uzależniona od spełnienia warunków określonych przez Radę w jej konkluzjach z 29 kwietnia 1997 r., w szczególności dotyczy to zobowiązania beneficjentów do przeprowadzenia demokratycznych, gospodarczych i instytucjonalnych reform.
      6.   MONITOROWANIE
      Działania uzupełniające partnerstwo europejskie, są zapewnione poprzez mechanizm ustanowiony w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności poprzez sprawozdanie roczne w sprawie procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
      SERBIA I CZARNOGÓRA (2)

      PRIORYTETY KRÓTKOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne

         Kwestie związane z Konstytucją – Należy zapewnić całkowite poszanowanie Karty Konstytucyjnej i zapewnić skuteczne funkcjonowanie państwa. Należy przede wszystkim spełnić wszystkie niezrealizowane zobowiązania zawarte w Karcie Konstytucyjnej, w szczególności ustanowić Trybunał Stanu oraz uzgodnić zakres jego kompetencji. Należy zmodyfikować Konstytucje republik pod kątem ich zgodności z Kartą Konstytucyjną. Należy uchwalić regulamin parlamentu narodowego i utworzyć komitety parlamentarne. Należy zapewnić wiarygodność finansową instytucji państwowych poprzez ich regularne dofinansowanie zgodnie z ustalonymi zasadami oraz poprzez przygotowanie budżetów poszczególnych instytucji (obejmujących koszty personelu i koszty funkcjonowania).

         Reforma wojska – Należy przyjąć strategię obronną i doktrynę wojskową, które będą zgodne z zasadami demokracji; należy opracować oraz przyjąć przejrzyste i odpowiednie ramy prawne pozwalające na wyjaśnienie nierozwiązanego problemu własności wojska.

         Reforma ustawy o ordynacji wyborczej – W Serbii: należy zakończyć przeprowadzaną obecnie reformę ustawy o ordynacji wyborczej (obejmującą rejestr wyborczy), aby dostosować system wyborczy do standardów międzynarodowych, w szczególności poprzez zmodyfikowanie przepisów wyborczych zgodnie z zaleceniami Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka oraz wprowadzić w życie w całości przepisy dotyczące finansowania partii politycznych.
      Reforma administracji publicznej:
      Należy wzmocnić i utrzymać zdolność administracyjną instytucji zajmujących się integracją europejską na poziomie państwa i republik (w zakresie personelu, szkolenia i sprzętu) oraz polepszyć ich współpracę.
      W Serbii: należy przyjąć wszechstronną strategię odnośnie do reformy administracji publicznej obejmującą dokładny harmonogram działań, w szczególności odnośnie reformy systemu wynagrodzeń służby cywilnej i środków umożliwiających rozwój zasobów ludzkich; należy utworzyć i utrzymać odpowiednie instytucje oraz przyznać im konieczne zasoby; należy opracować przepisy prawne dotyczące rządu oraz służby cywilnej.
      W Czarnogórze: należy zrealizować strategię odnośne do reformy administracji publicznej, w szczególności przyjąć i rozpocząć wprowadzanie w życie przepisów prawnych dotyczących służby cywilnej, tak aby zapewnić jej profesjonalizm i odpowiedzialność. Należy wprowadzić w życie ustawę dotyczącą wynagrodzeń urzędników i pracowników służby cywilnej.
      Reforma systemu sądowego:
      Zgodnie z Kartą Konstytucyjną, należy zapewnić sprawne przekazanie jurysdykcji wojskowej do sądom cywilnym.
      W Serbii: należy zmodernizować i zwiększyć skuteczność i niezawisłość sądów, w szczególności sądów gospodarczych; należy zagwarantować funkcyjną niezależność prokuratora odpowiedzialnego za ściganie sprawców zbrodni wojennych. Należy przygotować grunt do utworzenia sądów administracyjnych i sądów apelacyjnych.
      W Czarnogórze: należy kontynuować prace przygotowawcze mające na celu wprowadzenie w życie kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego oraz ustawy dotyczącej prokuratorów, należy w szczególności zapewnić funkcyjną niezależność specjalnych prokuratorów odpowiedzialnych za ściganie przestępczości zorganizowanej. Należy ustanowić sądy administracyjne i sądy apelacyjne.
      Walka z korupcją:
      W obu republikach: należy opracować wszechstronną strategię antykorupcyjną zgodnie z normami Rady Europy oraz uchwalić ustawę dotyczącą konfliktu interesów.
      Prawa człowieka i ochrona mniejszości

         Zobowiązania wynikające z przystąpienia do Rady Europy – Należy spełnić wszystkie zobowiązania krótkoterminowe wynikające z przystąpienia do Rady Europy, w tym zastosować w jednolity i skuteczny sposób w całym państwie Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Europejską Konwencję o Zapobieganiu Torturom.
      Rzecznik Praw Obywatelskich:
      W Serbii: należy uchwalić przepisy prawne w celu utworzenie Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.
      W Czarnogórze: Należy wzmocnić zdolność administracyjną Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

         Walka ze stosowaniem tortur – W obu republikach: należy podjąć wszechstronne i przejrzyste działania we wszystkich domniemanych przypadkach stosowania tortur.
      Wolność słowa i zrzeszania się:
      W Serbii: należy znieść karalność za zniesławienie. Należy wzmocnić przepisy prawne dotyczące mediów, w szczególności ustawę dotyczącą radiofonii i telewizji, poprzez zapewnienie politycznej niezależności Rady Audiowizualnej. Należy uchwalić ustawę dotyczącą swobodnego dostępu do informacji zgodnie z normami Rady Europy. Należy stworzyć odpowiednie warunki (uwzględniając przy tym aspekty finansowe) sprzyjające rozwojowi organizacji pozarządowych i obywatelskich, w tym partnerów społecznych, między innymi poprzez uchwalenie ustawy o stowarzyszeniach oraz ustawy o statusie prawnym zagranicznych organizacji pozarządowych.
      W Czarnogórze: należy uchwalić ustawę dotyczącą dostępu do publicznej informacji zgodnie z normami Rady Europy. Należy przyjąć strategię dotyczącą współpracy między organizacjami pozarządowymi i organami rządowymi.

         Prawo własności: W obu republikach: należy uchwalić/wprowadzić w życie przepisy prawne dotyczące restytucji mienia.

         Uchodźcy, osoby przesiedlone i mniejszości: należy zapewnić odpowiednią współpracę rządu federalnego i republik w stosunku do podstaw prawnych oraz praktycznych środków ochrony praw uchodźców, osób przesiedlonych i mniejszości. Należy wzmocnić współpracę z Bośnią i Hercegowiną oraz Chorwacją, aby umożliwić powroty. Należy podjąć dialog z władzami Pristiny na temat powrotu osób przesiedlonych oraz związanych z tym kwestii takich jak prawa społeczne i prawa własności. W obu republikach: zmodyfikować przepisy prawne, tak aby uchylić wszelkie przepisy dyskryminujące. W Czarnogórze: należy uchylić prawny zakaz wykonywania pracy przez uchodźców oraz zmodyfikować przepisy ograniczające, w celu umożliwienia uchodźcom ubieganiea się o obywatelstwo.
      Współpraca regionalna i międzynarodowa/zobowiązania
      Należy zapewnić ścisłą współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (MTKJ).
      Należy ściśle przestrzegać rezolucji nr 1244 RB ONZ oraz kontynuować dialog z władzami Pristiny na temat praktycznych aspektów spraw leżących we wspólnym interesie. Należy zapewnić uznawanie dokumentów podróży oraz tablic rejestracyjnych administracji tymczasowej Narodów Zjednoczonych w Kosowie.
      Należy wzmocnić stabilność oraz współpracę regionalną. Należy spełnić wymogi procesu stabilizacji i stowarzyszenia i wypełnić zobowiązania z Salonik w dziedzinie współpracy regionalnej. Należy ratyfikować i całkowicie wprowadzić w życie wszystkie umowy o wolnym handlu zawarte przez rząd federalny. Należy rozpocząć realizację Protokołu Ustaleń z Aten z 2003 r. w sprawie rozwoju głównej sieci transportu regionalnego w Europie Południowo-Wschodniej, w szczególności podjąć odpowiednie środki, aby wprowadzić mechanizmy współpracy, między innymi, aby ustanowić Komitet Sterujący oraz Obserwatorium ds. Transportu w Europie Południowo-Wschodniej. Należy poczynić postępy w wypełnianiu zobowiązań zawartych w Protokole Ustaleń z Aten z 2003 r. w sprawie regionalnego rynku energii w Europie Południowej-Wschodniej.
      Sytuacja gospodarcza
      Gospodarka rynkowa i reformy strukturalne

         Zapewnienie trwałej stabilności makroekonomicznej: Należy wprowadzić w życie budżet na rok 2004, który będzie odzwierciedlał nowe niezbędne dostosowanie i konsolidację finansową. Należy nadal podejmować wysiłki mające na celu osiągnięcie porozumienia z wierzycielami handlowymi (Klub Londyński) w sprawie restrukturyzacji długu. W Serbii: w szczególności należy kontynuować prowadzenie ostrożnej polityki monetarnej opartej na odpowiedniej polityce kursu walutowego oraz wprowadzić bardziej skuteczne instrumenty rynku pieniężnego w celu polepszenia realizacji celów agregatów pieniężnych.

         Liberalizacja cen i likwidacja kontroli administracyjnych: Należy w szczególności dostosować ceny energii do poziomu pozwalającego na pokrycie kosztów oraz stopniowo zastąpić bezpośrednim transferem obecnie stosowane dopłaty do cen dla najuboższych konsumentów.

         Przyśpieszenie restrukturyzacji, prywatyzacji i/lub likwidacji dużych przedsiębiorstw państwowych i społecznych. Należy również przyśpieszyć restrukturyzację zakładów usług publicznych (sektor elektryczności, paliw i gazu, sektor transportu kolejowego, lotniczego, telekomunikacja itd.). Należy kontynuować reformę sektora bankowego z większą dynamiką, dotyczy to zwłaszcza przygotowań do prywatyzacji większości banków państwowych w Serbii. Należy zapewnić wystarczające dotacje budżetowe, które pozwolą pokryć koszty restrukturyzacji i nadmiaru siły roboczej.

         Rozwinięcie stabilnego i dobrze funkcjonującego rynku nieruchomości/ gruntów: Należy opracować przepisy katastralne.
      Polityka zatrudnienia
      W obu republikach: należy opracować i zastosować wszechstronną strategię promocji zatrudnienia i zwalczania bezrobocia dotyczącą w szczególności szkolenia zawodowego oraz reform rynku pracy przy udziale wszystkich zainteresowanych stron; należy polepszyć publiczne usługi związane z zatrudnieniem oraz przewidzieć wystarczające zasoby finansowe i ludzkie na ich wprowadzenie w życie.

         Opracowanie wiarygodnych danych statystycznych: Należy zmodyfikować i przystosować główny plan dotyczący statystyki, aby w jasny sposób zdefiniować podział kompetencji między trzema urzędami statystycznymi na poziomie państwa i w republikach oraz zagwarantować ich koordynację. Należy uchwalić ustawy dotyczące statystyk na poziomie państwa i w obu republikach.
      Zarządzanie finansami publicznymi

         Ujęcie w formę prawną „szarej strefy” i rozszerzenie podstawy opodatkowania poprzez wprowadzenie systemu zarządzania wydatkami publicznymi (skarb, wewnętrzna publiczna kontrola finansowa) oraz głęboką reformę systemu podatkowego, ograniczając zwolnienia z podatków i zmniejszając podstawy opodatkowania dla siły roboczej oraz skuteczniejsze wprowadzanie w życie przepisów podatkowych.
      W Serbii: należy w szczególności uchwalić i wprowadzić w życie pakiet reform systemu podatkowego obejmujący wprowadzenie podatku VAT i odpowiednich systemów komputerowych. Należy nadal wzmacniać i modernizować urzędy skarbowe, kładąc nacisk na pobieranie podatków oraz kontrole, aby zmniejszyć ilość oszustw podatkowych.
      W Czarnogórze: należy rozpocząć przegląd obecnych przepisów podatkowych i procedur administracyjnych, aby zapewnić skuteczne i niedyskryminujące stosowanie przepisów podatkowych. Należy wzmocnić zdolność administracyjną przepisów podatkowych w celu skutecznego pobierania i kontroli wpływów z podatków, a w szczególności podatku VAT.
      W obu republikach: przepisy prawne i wprowadzenie podatku VAT w całym państwie powinny być zharmonizowane, aby nie utrudniać prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
      Normy UE
      Rynek wewnętrzny i wymiana handlowa

         Zakończenie i wprowadzenie w życie wszystkich elementów planu działania dotyczącego rynku wewnętrznego i handlu: należy w szczególności zdefiniować w trybie pilnym wspólne taryfy dla wszystkich produktów i zharmonizować wszelkie dodatkowe podatki i opłaty przywozowe, zgodnie z odpowiednim harmonogramem dotyczącym harmonizacji taryfowej.

         Zniesienie wszystkich podatków i innych opłat przywozowych, które zostały wprowadzone z naruszeniem klauzuli zawieszającej zawartej w niezależnych preferencjach handlowych UE.

         Zniesienie systemu zezwoleń na przywóz w przypadku stali i wyrobów metalurgicznych, które zostały wprowadzone z naruszeniem klauzuli zawieszającej zawartej w niezależnych preferencjach handlowych UE. Zniesienie ceł wywozowych od metali żelaznych i nieżelaznych oraz skór surowych.

         Zapewnienie struktury instytucjonalnej, która umożliwi rządowi federalnemu na występowanie jako jedyny rozmówca na poziomie międzynarodowym w sprawach handlowych i celnych, w szczególności poprzez wzmocnienie wspólnego urzędu celnego, biur łącznikowych ds. weterynaryjnych i fitosanitarnych i urzędu statystycznego oraz poprzez przyznanie tym instytucjom niezbędnych kompetencji.
      Należy kontynuować modernizację administracji celnych w celu zapewnienia rozwinięcia ich wysokiej zdolności administracyjnej. Należy wzmocnić współpracę administracyjną i zapewnić ciągłe dotrzymywania zobowiązań wynikających z wprowadzenia w życie preferencyjnych środków handlowych (pochodzenie).

         Zniesienie obecnie istniejących utrudnień na krajowym rynku wewnętrznym i przeciwdziałanie powstawaniu nowych utrudnień zgodnie z Kartą Konstytucyjną. Należy zagwarantować krajowym i zagranicznym podmiotom gospodarczym dostęp do krajowego rynku towarów, usług, kapitałów i osób. Należy zapewnić konsultacje prawne i stosować zasadę wzajemnego uznawania wszelkich decyzji podjętych w republikach w dziedzinie dostępu do rynku.
      Należy wprowadzić spójny i skuteczny system zamówień publicznych w Serbii i Czarnogórze. Należy zapewnić przejrzystość procedur bez względu na wartość odnośnych kontraktów oraz niedyskryminowanie dostawców z Serbii lub Czarnogóry.
      Należy w szczególności wprowadzić bezpośrednie połączenia pomiędzy wszystkimi rejestrami działalności gospodarczej, aby zagwarantować swobodę przedsiębiorczości na terenie całego państwa. W Serbii należy uchwalić ustawę o przeniesieniu rejestru działalności gospodarczejz sądów gospodarczych do niezależnej agencji.

         Należy wprowadzić krajowy system antymonopolowy stosowany w przypadku działań naruszających konkurencję w ramach republik lub między nimi, jak równie w przypadku wymiany handlowej z UE. Należy zapewnić odpowiednią zdolność administracyjną w celu skutecznego i niezależnego stosowania tych zasad wraz ze wzmocnieniem Wspólnej Komisji ds. Konkurencji na poziomie państwa. Należy stworzyć punkty koordynacyjne pomocy państwa oraz podjąć niezbędne środki, aby zagwarantować całkowitą przejrzystość w przyznawaniu tej pomocy, jako pierwszy krok w stronę kontroli pomocy państwa. Należy zapewnić spójne podejście horyzontalne w celu rzowoju polityki konkurencji.

         Należy wzmocnić ochronę praw własności intelektualnej poprzez uchwalenie całego pakietu zmodyfikowanych przepisów. Należy zharmonizować przepisy karne i wzmocnić zdolność wykonawczą w tej dziedzinie, zwłaszcza w zakresie usług granicznych.
      Należy wprowadzić odpowiedni system księgowy w bankach komercyjnych, aby zapewnić swobodny przepływ kapitałów pomiędzy republikami.
      Polityki sektorowe
      Rolnictwo:
      W Serbii: należy uchwalić przepisy prawne dotyczące bezpieczeństwa żywności oraz polepszyć działalność laboratoriów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo żywności; należy uchwalić przepisy prawne dotyczące spraw weterynaryjnych i polepszyć system kontroli. Należy stworzyć Agencję ds. Laboratoriów odpowiedzialnych za kontrolę łańcucha żywieniowego.
      W Czarnogórze: należy wprowadzić w życie ustawę weterynaryjną (obejmującą produkty rybołówstwa) oraz utworzyć laboratoria weterynaryjne i fitosanitarne, w tym dla ryb i wina; wzmocnić system kontroli.
      Transport:
      W Serbii: należy uchwalić ustawę dotyczącą kolei. Należy opracować narodową strategię dotyczącą transportu obejmującą kwestię stabilności gospodarczej sektora.
      W Czarnogórze: należy uchwalić i zacząć wprowadzać w życie przepisy dotyczące transportu drogowego (obejmującą utworzenie odpowiednich struktur odpowiedzialnych za ich wdrożenie) oraz uchwalić ustawę dotyczącą transportu kolejowego.
      Energia:
      W Serbii: należy uchwalić ustawę dotyczącą energetyki i utworzyć niezależną Agencję ds. Regulacji Energetyki, należy kontynuować badanie wpływu zakładów energetycznych na środowisko oraz walczyć z najbardziej zanieczyszczającymi podmiotami.
      W Czarnogórze: należy opracować i uchwalić strategię rozwoju energetyki obejmującą również strategię wydajności systemu energetycznego; należy wzmocnić zdolność administracyjną Ministerstwa Gospodarki w dziedzinie energetyki; należy dokonać podziału i zrestrukturyzować zakład dostarczający energię elektryczną.
      Przemysł oraz małe i średnie przedsiębiorstwa:
      W obu republikach: należy kontynuować wprowadzanie w życie Europejskiej Karty dla Małych Przedsiębiorstw.
      W Serbii: należy uchwalić zmienioną ustawę o upadłości.
      W Czarnogórze: należy przekształcić i zreorganizować instytucje odpowiedzialne za restrukturyzację i prywatyzację przedsiębiorstw, w szczególności Fundusz Rozwoju. Należy utworzyć niezależną agencję ds. rozwoju inwestycji. Należy kontynuować wprowadzanie w życie nowo utworzonego narodowego funduszu gwarancyjnego.
      Telekomunikacja:
      W obu republikach: Należy zapewnić, by sektor komunikacji elektronicznej został skutecznie zliberalizowany, wraz ze wzmocnieniem organów regulacyjnych i przyjęciem odpowiednich przepisów i polityk dla tego sektora.
      Środowisko:
      W Serbii: należy uchwalić ustawę dotyczącą ochrony środowiska oraz utworzyć i zapewnić skuteczne działanie Agencji ds. Ochrony Środowiska.
      W Czarnogórze: należy przyjąć strategię dotyczącą ścieków i odpadów stałych w celu zbliżenia do dorobku UE.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

         Reforma organów ścigania: należy polepszyć współpracę sądową oraz współpracę między organami ścigania, zarówno w samych republikach, jak i pomiędzy republikami. Należy w całości wprowadzić w życie Memorandum dotyczące współpracy, podpisane przez ministrów spraw wewnętrznych w grudniu 2003 r.
      W Serbii: należy uchwalić ustawę dotyczącą policji, aby polepszyć jej profesjonalizm i odpowiedzialność. Należy wprowadzić w życie zmodyfikowane przepisy dotyczące organizacji sądownictwa (ustawa dotycząca sądów, ustawa dotycząca sędziów, ustawa dotycząca prokuratorów oraz ustawa dotycząca Wysokiej Rady Sądowej) oraz przepisy prawa karnego (kodeks postępowania karnego, kodeks karny i ustawa prawo karne wykonawcze) zgodnie z tym, co przewiduje Protokół dotyczący współpracy z Radą Europy.
      W Czarnogórze: należy uchwalić ustawy dotyczące policji i bezpieczeństwa państwa, aby zagwarantować profesjonalizm policji i jej odpowiedzialność.

         Zarządzanie granicami: należy opracować podejście do tej kwestii i mechanizmy na poziomie państwa i zapewnić spójne wykonanie na poziomie republik zgodnie z Protokołem Ustaleń. Jako działanie uzupełniające po konferencji regionalnej w sprawie bezpieczeństwa granic i zarządzania nimi, która odbyła się w maju 2003 r. w Ohridzie, należy zacząć wprowadzać w życie środki krótkoterminowe, jakie zostały przyjęte przez rząd i przedstawione na posiedzeniu ministrów odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne, w ramach Forum UE- Bałkany Zachodnie, które odbyło się 28 listopada 2003 r.
      W Serbii: należy podjąć dalsze środki mające na celu zastosowanie najlepszych praktyk przez straż graniczną, zgodnie z normami UE; należy kontynuować demilitaryzację kontroli granicznej we współpracy z władzami państwowymi.
      W Czarnogórze: należy wzmocnić kontrolę cywilną granic (w tym szkolenie, sprzęt odpowiadający wymogom Układu z Schengen).

         Zwalczanie przestępczości zorganizowanej, nielegalnego handlu ludźmi, nielegalnego handlu narkotykami, prania brudnych pieniędzy i terroryzmu: należy zintensyfikować współpracę pomiędzy agencjami odpowiedzialnymi za te dziedziny w obu republikach i sformalizować współpracę pomiędzy republikami. Należy rozwinąć zdolności w zakresie konfiskaty dochodów pochodzących z przestępstw. Należy wzmocnić wywiad w sprawach karnych. Należy rozpocząć wprowadzanie w życie środków skierowanych na szczególne działania ustalonych podczas posiedzenia ministrów odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne, które odbyło się w listopadzie 2003 r. Należy podjąć niezbędne kroki w celu przygotowania do zawarcia porozumienia o współpracy z Europolem. Należy zwiększyć zdolność zwalczania nielegalnego handlu narkotykami oraz rozwinąć narodową strategię walki z nielegalnym handlem narkotykami zgodnie ze Strategią i Planem Działań UE w sprawie Narkotyków. Należy zintensyfikować walkę z nielegalnym handlem ludźmi, wraz z dostarczeniem odpowiedniej pomocy i ochrony ofiarom. W Czarnogórze należy w szczególności: wprowadzić w życie ustawę dotycząca prania brudnych pieniędzy, zwłaszcza poprzez jednostkę odpowiedzialną za prowadzenie dochodzenia w przypadku przestępstw finansowych.
      Należy zwiększyć współpracę międzynarodową i wprowadzić w życie odpowiednie międzynarodowe konwencje w sprawie terroryzmu; należy usprawnić współpracę i wymianę informacji między policją a służbami wywiadowczymi w kraju i w innych państwach; należy zapobiegać finansowaniu i przygotowywaniu aktów terroryzmu.

         Wizy, azyl i migracja: należy wprowadzić na poziomie państwa jednolite podejście do kwestii związanych z wizami, azylem i migracją zgodnie z Konstytucją, w szczególności poprzez całkowitą harmonizację systemów wizowych stosowanych przez republiki, przyjęcie ustawy o azylu oraz poprzez zawarcie i zastosowanie umów o readmisji. Należy opracować mechanizmy kontroli realizacji polityk w dziedzinie azylu, migracji i wiz które zostały opracowane na poziomie państwa, ale które są wprowadzane w życie przez republiki. W obu republikach należy w szczególności zapewnić pełne uczestnictwo w mechanizmach koordynacji mających na celu przyjęcie i wprowadzenie w życie środków przyjętych na poziomie państwa.
      PRIORYTETY ŚREDNIOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne

         Należy kontynuować proces restrukturyzacji sił zbrojnych, w tym przekwalifikowanie i zmniejszenie kadr w zależności od przypadku (uwzględniając wpływ społeczny).
      Należy kontynuować reformę administracji publicznej:
      Należy rozwinąć struktury związane integracją europejską, w szczególności poprzez wzmocnienie urzędów integracji europejskiej, utworzenie płynnych mechanizmów współpracy, jak również jednostek integracji europejskiej na poziomie państwowych ministerstw i na poziomie republik.
      Na poziomie państwa: należy zapewnić zdolność administracyjną niezbędną do prawidłowego wykonywania kompetencji państwa oraz do opracowania i wprowadzenia w życie strategii reformy administracji publicznej państwa w tym konieczną podstawę prawną.
      W Serbii: należy uchwalić ustawę o służbie cywilnej i administracji publicznej. Należy wprowadzić środki rozwoju zasobów ludzkich w służbie cywilnej. Należy wzmocnić zdolność administracji publicznej na poziomie rządu i na poziomie lokalnym (koordynacja między ministerstwami i opracowanie polityk), w szczególności poprzez utworzenie scentralizowanego systemu wynagrodzeń. Należy wzmocnić proces opracowywania polityki gospodarczej, na przykład poprzez ciągłe popieranie wzmocnienia usług statystycznych i utworzenie jednostki odpowiedzialnej za średnioterminowy plan gospodarczy.
      W Czarnogórze: należy wprowadzić w życie ustawę o służbie cywilnej i utworzyć agencję zarządzania zasobami ludzkimi (z docelową strukturą). Należy opracować politykę w zakresie szkoleń i rekrutacji. Należy wzmocnić proces opracowywania polityki gospodarczej, na przykład poprzez wzmocnienie usług statystycznych i utworzenie jednostki odpowiedzialnej za średnioterminowy plan gospodarczy.
      Parlament:
      W Serbii: należy opracować i wprowadzić w życie strategię reformy parlamentu, aby zapewnić odpowiednie zasoby i warunki pracy, dzięki którym będzie mógł działać jako skuteczna instytucja.
      Promowanie władz lokalnych:
      W Serbii: należy przyjąć i wprowadzić w życie reformę mającą na celu decentralizację oraz stworzyć na poziomie lokalnym wystarczające możliwości do zajmowania się, miedzy innymi, sprawami administracyjnymi i finansowymi oraz przyszłymi programami regionalnymi.
      W Czarnogórze: należy wprowadzić w życie przepisy dotyczące władz lokalnych, w szczególności poprzez utworzenie funduszu wyrównawczego.
      Kontynuacja reformy systemu sądowego:
      W Serbii: należy przyjąć prawne i praktyczne środki ochronne zapewniające niezależność i skuteczność sądów oraz reformę obecnego systemu mianowania; należy wprowadzić w życie przepisy dotyczące obowiązkowego szkolenia i zapewnić stabilny budżet w Centrum Szkoleń Sądowych; należy stworzyć komputerową sieć dla prokuratorów na wszystkich poziomach; należy kontrolować wykonywanie decyzji sądowych. Należy rozwinąć zdolność sądzenia zbrodni wojennych przy całkowitym poszanowaniu zobowiązań międzynarodowych i współpracy z MTKJ. Należy ustanowić sądy administracyjne i sądy apelacyjne.
      W Czarnogórze: należy zapewnić obowiązkowe szkolenie sędziów poprzez weryfikację ustawy dotyczącej sądów, jak również stabilności finansowej Centrum Szkoleń Sądowych. Należy wprowadzić strategię skomputeryzowania systemu sądowego.
      Warunki w zakładach karnych:
      W Serbii: należy polepszyć warunki w zakładach karnych zgodnie z normami Rady Europy, w szczególności w odniesieniu do grup wrażliwych, takich jak przestępcy nieletni; należy zapewnić lepsze wyszkolenie personelu więziennego oraz polepszyć wyposażenie.
      W Czarnogórze: należy zapewnić lepsze wyszkolenie personelu więziennego oraz polepszyć wyposażenie.
      Walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną:
      W obu republikach: należy przyjąć i wprowadzić w życie wszechstronną strategię antykorupcyjną wraz z przyjęciem i wprowadzeniem w życie dostępnych instrumentów antykorupcyjnych. Należy zapewnić całkowitą zgodność z Konwencją NZ w sprawie walki z korupcją. Należy ułatwić umieszczenie urzędników łącznikowych, popieranych przez Państwa Członkowskie UE, w odpowiednich organach państwowych zaangażowanych w walkę przeciwko przestępczości zorganizowanej. Należy dostarczać UE sześciomiesięczne sprawozdanie w sprawie faktycznych rezultatów osiągniętych w sądowym ściganiu działalności związanej z przestępczością zorganizowaną na warunkach Konwencji NZ w sprawie ponadnarodowej przestępczości zorganizowanej, znanej jako Konwencja z Palermo.
      Prawa człowieka i ochrona mniejszości

         Zobowiązania wynikające z przystąpienia do Rady Europy: należy wprowadzić niezbędne mechanizmy kontroli i zagwarantowania spójnego i pełnego wprowadzenia w życie wszystkich zobowiązań wynikających z przystąpienia do Rady Europy.

         Równouprawnienie: należy uchwalić i wprowadzić w życie przepisy przeciw dyskryminacji.
      Wolność słowa:
      W Serbii: należy przekształcić serbskie radio i telewizję w nadawcę publicznego. Należy wspierać rozwój mediów zgodnie z normami UE. Należy wspierać profesjonalizm dziennikarzy i podmiotów medialnych.
      W Czarnogórze: należy kontynuować przekształcenie radia i telewizji Czarnogóry w nadawcę radia publicznego i telewizji publicznej; należy wspierać rozwój mediów zgodnie z normami UE. Należy wspierać profesjonalizm dziennikarzy i podmiotów medialnych.

         Uchodźcy, osoby przesiedlone i mniejszości: W obu republikach: należy zapewnić całkowite poszanowanie praw człowieka, w tym dostęp do usług medycznych oraz łatwy dostęp do dokumentów osobistych; należy zapewnić rzeczywiste prawo do wolności wyboru pomiędzy powrotem na stałe i integracją; należy ułatwić integrację tym osobom, które nie zdecydują się na powrót. W Serbii: należy uchwalić nowe przepisy dotyczące uchodźców; należy kontynuować wprowadzanie w życie strategii narodowej.
      Współpraca regionalna i międzynarodowa

         Polepszenie współpracy regionalnej. należy pogłębić liberalizację regionalnej wymiany handlowej w oparciu o obowiązujące umowy o wolnym handlu. W kwestii procesu z Aten dotyczącego Regionalnego Rynku Energii w Europie Południowo-Wschodniej, należy przygotować Serbię i Czarnogórę do utworzenia zintegrowanego regionalnego rynku energii. Należy kontynuować realizację Protokołu Ustaleń w sprawie rozwoju głównej sieci transportu regionalnego w Europie Południowo-Wschodniej.
      Sytuacja gospodarcza
      Gospodarka rynkowa i reformy strukturalne

         Stabilne polityki makroekonomiczne: należy kontynuować dostosowanie i konsolidację finansów publicznych, aby zmniejszyć znaczące zachwiania równowagi budżetowej i zwłaszcza tej zewnętrznej. Należy uwzględnić nieuniknione koszty związane z reformami strukturalnymi i obsługą odsetek uznając za priorytet wydatki publiczne przy ustalaniu krótko i średnioterminowego planu budżetowego; w szczególności należy zredukować dotacje, transfery i koszty wynagrodzeń w służbie cywilnej. Należy stopniowo zredukować ogólne wydatki publiczne jako udział procentowy w PKB oraz wspierać ostrożną politykę monetarną połączoną z ostrożną polityką kursu walutowego. W Serbii: należy zreformować system ochrony zdrowia, w szczególności fundusz ubezpieczenia zdrowotnego, aby zapewnić jego stabilność finansową i aby polepszyć poziom ochrony zdrowia i zdrowie obywateli.

         Należy zakończyć proces prywatyzacji i restrukturyzacji finansowej (bankowej).

         Należy wzmocnić otoczenie gospodarcze, tak aby sprzyjało rozwojowi sektora prywatnego i zatrudnienia poprzez stworzenie konkurencyjnych rynków, równych warunków dla konkurencji i dostęp do finansowania dzięki rozwinięciu sektora finansowego.

         Rozwinięcie stabilnego i dobrze funkcjonującego rynku nieruchomości/gruntów: należy uchwalić i wprowadzić w życie przepisy katastralne. Należy rozpocząć reformę rolnictwa, restrukturyzację i prywatyzację dużych gospodarstw rolnych.
      Zarządzanie finansami publicznymi

         Polepszenie procesu tworzenia budżetu i zarządzania finansami: należy wzmocnić jednostki odpowiedzialne za opracowanie i wykonanie budżetu, aby możliwe było wyznaczenie priorytetów. Należy polepszyć zarządzanie finansami rządu centralnego i władz lokalnych. Należy uchwalić ustawę dotyczącą Wyższego Instytutu ds. Audytu.
      Należy ustanowić skuteczne procedury wykrywania i sądzenia przypadków (podejrzewanego) oszustwa i innych nieprawidłowości mających wpływ na fundusze krajowe i międzynarodowe oraz procedury dotyczące działań uzupełniających.
      Należy kontynuować przegląd przepisów podatkowych i procedur administracyjnych, aby zapewnić skuteczne i niedyskryminujące stosowanie przepisów podatkowych. Należy wzmocnić zdolność administracyjną administracji podatkowej.
      Normy UE
      Rynek wewnętrzny i wymiana handlowa

         Należy ustanowić jeden system handlu zagranicznego na podstawie planu działania dotyczącego handlu/ rynku wewnętrznego. Należy wprowadzić wspólne taryfy, opłaty i podatki dla wszystkich produktów po zakończeniu przewidzianych okresów przejściowych.
      Należy zapewnić pełną realizację planu reformy celnej, aby zagwarantować wysoki poziom zdolności administracyjnej.
      Polityki sektorowe
      Przemysł oraz MSP:
      W Serbii: należy wprowadzić w życie Europejską Kartę MSP. Należy zreorganizować całościową strukturę Izby Handlowej. Należy dokonać ustaleń, aby ułatwić organizacjom pozarządowym dostęp do mikrokredytów.
      W Czarnogórze: należy wprowadzić w życie Europejską Kartę MSP. Należy kontynuować rozwój i tworzenie narodowego funduszu gwarancyjnego. Należy rozwinąć dialog między rządem i sektorem prywatnym z udziałem Agencji odpowiedzialnej za MŚP oraz poprzez utworzenie formalnego forum konsultacji i obrony przedsiębiorstw.
      Telekomunikacja:
      Należy przenieść i wprowadzić w życie nowe ramy prawne UE dla komunikacji elektronicznej.
      Rolnictwo:
      W Serbii: należy rozwinąć zdolność administracyjną w celu opracowania i wprowadzenia w życie polityki rolniczej. Należy opracować i zacząć wprowadzać w życie politykę rozwoju obszarów wiejskich. Należy kontynuować wzmacnianie przepisów i kontroli weterynaryjnych, sanitarnych, fitosanitarnych oraz w dziedzinie bezpieczeństwa żywności, w tym kontroli laboratoriów badających wino. Należy polepszyć zarządzanie odpadami i zmniejszyć zanieczyszczenie rolnicze.
      W Czarnogórze: należy przyjąć ogólną strategię w dziedzinie rolnictwa, rozwoju obszarów wiejskich, rybołówstwa, kwestii fitosanitarnych. Należy zwiększyć możliwości działania Ministerstwa Rolnictwa. Należy przyjąć ustawę dotyczącą kwestii fitosanitarnych.
      Transport:
      W Serbii: należy przyjąć i wprowadzić w życie strategię dotyczącą transportu (transport drogowy, kolejowy, lotniczy i wodny). Należy wzmocnić możliwości działania także na poziomie przygotowywania znaczących projektów inwestycyjnych. Należy przydzielić wystarczające zasoby do utrzymania infrastruktury transportu, jak również instytucji zarządzających tymi infrastrukturami.
      W Czarnogórze: należy przydzielić wystarczające zasoby do utrzymania infrastruktury transportu, jak również instytucji zarządzających tymi infrastrukturami.
      Energia:
      W obydwu republikach: należy przyjąć przepisy dotyczące sektora energetycznego wraz z długoterminową strategią dla środowiskowo stabilnej polityki energetycznej.
      W Serbii: należy dokonać podziału w celu restrukturyzacji i prywatyzacji. Należy utworzyć niezbędne struktury instytucjonalne: podmiot zarządzający siecią transportu, podmiot działający na rynku oraz Agencji ds. Regulacji Energetyki. Należy dążyć do utworzenia regionalnego rynku energii (poprzez analizy możliwości wykonania połączeń).
      W Czarnogórze: należy wzmocnić organ odpowiedzialny za regulację energetyki. Należy zakończyć restrukturyzację i liberalizację wewnętrznego rynku energii; należy sprywatyzować i/lub umożliwić rozwój publicznego/prywatnego partnerstwa w tym sektorze.
      Środowisko:
      W obu republikach: należy uchwalić i wprowadzić w życie przepisy dotyczące oceny wpływu na środowisko zgodnie z dorobkiem UE.
      W Serbii: należy przyjąć i rozpocząć realizację strategii dotyczącej zanieczyszczenia powietrza (spowodowanego zwłaszcza przez elektrownie), wody (ścieki) i gleby (odpady stałe); należy wzmocnić zdolności administracyjne w odniesieniu do planowania, wydawania pozwoleń, inspekcji, kontroli oraz zarządzania projektami. Należy opracować wieloletni program finansowania inwestycji oparty na oszacowaniu kosztów oraz realnych źródłach finansowania publicznego i prywatnego.
      W Czarnogórze: należy opracować ogólną strategię w dziedzinie środowiska (ścieki, odpady stałe, powietrze) w celu przyjęcia ram prawnych w odniesieniu do ochrony środowiska zbliżonych do dorobku UE oraz utworzyć Agencję ds. Ochrony Środowiska.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

         Należy kontynuować restrukturyzację policji: należy zapewnić, aby jej działania były odpowiedzialne; należy zreformować system kształcenia policji; należy zapewnić współpracę pomiędzy organami ścigania.
      Zarządzanie granicami:
      W obu republikach: na poziomie państwa stworzyć infrastrukturę techniczną oraz rozwinąć zdolność w zakresie zasobów ludzkich w celu realizacji zintegrowanej polityki zarządzania granicami uwzględniającej wzmocnienie policji granicznej i usług celnych. Należy ułatwić wymianę transgraniczną poprzez utworzenie nowych przejść granicznych.
      Zwalczanie przestępczości zorganizowanej, nielegalnego handlu ludźmi, nielegalnego handlu narkotykami i prania pieniędzy:
      W obu republikach: należy rozwinąć skuteczny system ochrony świadków z uwzględnieniem elementów na poziomie republik i regionów. Należy wzmocnić zwalczanie przestępstw gospodarczych i finansowych (w tym prania brudnych pieniędzy i fałszowania walut), nadużyć finansowych i korupcji oraz polepszyć krajowe przepisy w tych dziedzinach.
      W Serbii: należy wzmocnić zdolność działania Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (w szczególności dyrekcji odpowiedzialnej za walkę z przestępczością zorganizowaną). Należy opracować procedury i rozwinąć możliwości wymiany informacji między służbami. Należy rozwinąć skuteczny system ochrony świadków z uwzględnieniem środków na poziomie republik i regionów. Należy wzmocnić jednostkę odpowiedzialną za prowadzenie dochodzeń w Ministerstwie Finansów.
      W Czarnogórze: należy wzmocnić zdolności administracyjne i prawne, aby umożliwić wprowadzenie w życie nowego kodeksu karnego w odniesieniu do przestępczości zorganizowanej. Należy wzmocnić jednostkę odpowiedzialną za walkę z przestępczością zorganizowaną w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych oraz zapewnić koordynację między wszystkimi organami ścigania.
      KOSOWO
      JAK ZDEFINIOWANO W REZOLUCJI NR 1244 RB NZ
      PRIORYTETY KRÓTKOTERMINOWE
      Ogólne priorytety

                  —

                     W celu zapewnienia stabilnej przyszłości dla bezpiecznego, demokratycznego i wieloetnicznego Kosowa, należy poczynić znaczące postępy w realizacji norm dla Kosowa, które zostały przedstawione w grudniu 2003 r. przez Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego NZ oraz przez przedstawicieli tymczasowych instytucji autonomicznej administracji i zatwierdzone przez Radę Bezpieczeństwa NZ. W szczególności dotyczy to realizacji konkretnych działań zawartych w planie wprowadzenia w życie norm dla Kosowa, które obejmują:

                              —

                              utworzenie demokratycznych instytucji,

                              —

                              ustanowienie państwa prawnego,

                              —

                              swobodny przepływ,

                              —

                              powroty na stałe i prawa dla społeczności i ich członków,

                              —

                              gospodarkę,

                              —

                              prawo własności,

                              —

                              dialog z władzami Belgradu,

                              —

                              Korpus Ochrony Kosowa.

            Oprócz wyżej wymienionych priorytetów ogólnych należy przestrzegać następujących priorytetów dodatkowych:
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne

                  —

                     Tymczasowe instytucje autonomicznej administracji (PISG) powinny podjąć wszystkie środki wymagane przez tymczasową administrację w Kosowie, aby pokonać konsekwencje i rozpatrzyć przyczyny wydarzeń z marca 2004 r., Głównymi priorytetami powinno być jednoznaczne potępienie przemocy użytej przeciwko społecznościom mniejszościowym, zapewnienie bezpieczeństwa dla wszystkich społeczeństw, ułatwienie powrotu osób przesiedlonych, odnowa i odbudowa uszkodzonej i zniszczonej własności, w tym miejsc historycznych i religijnych oraz pełna współpraca z UNMIK-KFOR w celu doprowadzenia osób odpowiedzialnych przed sąd.
                  PISG powinny wykazać ich całkowite i bezwarunkowe zaangażowanie w sprawę wieloetnicznego Kosowa, w szczególności w zakresie ochrony i wspierania praw członków wspólnot mniejszościowych, równego bezpieczeństwa, swobody przepływu i trwałego powrotu wszystkich mieszkańców Kosowa.

                  —

                     Zgodność z systemem UE: należy rozwinąć politykę rządu Kosowa zgodną z orientacją UE poprzez zastosowanie w ramach Urzędu Premiera mechanizmu skutecznej kontroli zgodności polityk rządowych i projektów ustaw z przepisami UE; należy rozwinąć na poziomie ministerialnym i na poziomie Zgromadzenia Kosowa jednostki odpowiedzialne za zapewnienie zgodności podjętych środków z systemem UE.

                  —

                     Walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną: należy zwiększyć współpracę między UNMIK i PISG, aby skutecznie wprowadzić w życie politykę „zerowej tolerancji” przeciw korupcji, w szczególności poprzez zapewnienie wsparcia niezbędnego do dochodzeń prowadzonych przez OLAF i OIOS (wewnętrzny dział kontroli NZ).

            Współpraca regionalna i międzynarodowa

                  —

                     Należy zapewnić ścisłą współpracę z MTKJ

                  —

                     Należy polepszyć współpracę regionalną: należy kontynuować integrację z regionalną siecią umów o wolnym handlu wynikającą z Protokołu Ustaleń Paktu Stabilności dotyczącego liberalizacji i ułatwienia wymiany handlowej w Europie Południowo-Wschodniej zgodnie z rezolucją nr 1244 RB NZ. Należy rozpocząć realizację Protokołu Ustaleń w sprawie rozwoju głównej sieci transportu regionalnego w Europie Południowo-Wschodniej, a w szczególności podjąć odpowiednie środki, aby wprowadzić mechanizmy współpracy, między innymi, aby ustanowić Komitet Sterujący sieci oraz Obserwatorium ds. Transportu w Europie Południowo-Wschodniej. Należy poczynić postępy w wypełnianiu zobowiązań zawartych w Protokołach z Aten z 2002 i 2003 r. w sprawie regionalnego rynku energii w Europie Południowo-Wschodniej.

            Sytuacja gospodarcza
      Gospodarka rynkowa i reformy strukturalne

                  —

                  Należy określić priorytety makroekonomiczne dla Kosowa w ścisłej współpracy z MFW.

                  —

                  Należy z większą dynamiką przeprowadzać proces prywatyzacji w celu wspierania rozwoju gospodarczego, przyciągnięcia inwestycji wewnętrznych oraz rozwoju wszechstronnej strategii służącej osiągnięciu tych celi.

            Zarządzanie finansami publicznymi

                  —

                  Należy opracować procedury i mechanizmy wsparcia technicznego, aby zapewnić przejrzystość, racjonalne wykorzystanie i lepszą kontrolę wydatków publicznych.

                  —

                  Należy ustanowić skuteczne procedury wykrywania i sądzenia przypadków (podejrzewanego) oszustwa i innych nieprawidłowości mających wpływ na fundusze krajowe i międzynarodowe oraz procedury dotyczące działań uzupełniających.

            Normy UE
      Rynek wewnętrzny i wymiana handlowa

                  —

                  Należy kontynuować rozwój ram instytucjonalnych i prawnych dla handlu i polityk powiązanych z handlem w zgodzie z mechanizmami UE i WTO. Należy w pełni wprowadzić w życie kodeks celny. Należy uchwalić ustawę o handlu wewnętrznym, jak również ustawę o inspekcji handlowej.

            Polityki sektorowe
      —   Środowisko:
      Należy opracować wszechstronny plan działań dotyczący środowiska, uwzględniając w szczególności problemy zdrowia publicznego w celu zbliżenia do dorobku UE.
      Należy uchwalić i wprowadzić w życie przepisy dotyczące oceny wpływu na środowisko zgodnie z dorobkiem UE.
      —   Transport:
      Należy opracować i uchwalić ramową politykę dotyczącą transportu, uwzględniając stopniowy rozwój strategii transportu multimodalnego.
      Należy ustanowić cywilny podmiot zarządzający lotniskiem w Pristinie, z jego personelem i wyposażeniem, aby zagwarantować wystarczający poziom bezpieczeństwa oraz solidne i wiarygodne zarządzanie lotniskiem.
      —   Energia:
      Należy utworzyć skuteczne i stabilne struktury w sektorze energetycznym, aby zapewnić stabilność zakładu energetycznego Kosowa w szczególności poprzez znaczące zwiększenie przychodów.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

                  —

                  Należy wprowadzić w życie nowy kodeks karny oraz nowy kodeks postępowania karnego.

            PRIORYTETY ŚREDNIOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne

                  —

                     Zwiększenie zgodności z systemem UE: należy zwiększyć zdolności wszystkich instytucji Kosowa w zakresie przyjmowania i skutecznego wprowadzania w życie polityk i przepisów prawnych zgodnych z normami UE, w szczególności poprzez wzmocnienie struktur odpowiedzialnych za integrację europejską w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

                  —

                     Reforma administracji publicznej: należy przeprowadzić reformę administracji publicznej w celu reorganizacji i stworzenia profesjonalnej i odpowiedzialnej administracji zdolnej przyciągnąć i zatrzymać wykwalifikowany personel. Należy polepszyć zdolność administracji lokalnych, aby mogły we właściwy i skuteczny sposób świadczyć usługi w ramach swoich okręgów wyborczych.

                  —

                     Reforma systemu sądowego: należy wzmocnić instytucje sądowe i organy ścigania, w szczególności poprzez polepszenie infrastruktury, sprzętu i szkoleń. Należy przekształcić Instytut Sądowy Kosowa w stabilną instytucję odpowiedzialną za szkolenia sądowe. Należy zapewnić stabilność systemu wszechstronnej pomocy prawnej dla Kosowa. Należy polepszyć system więziennictwa, w szczególności w odniesieniu do zarządzania, szkolenia zawodowego oraz programów reintegracji.

                  —

                     Walka z korupcją: należy wprowadzić w życie wszechstronną strategię walki z korupcją obejmującą środki prewencyjne oraz skuteczny system prowadzenia dochodzeń i ścigania, w szczególności poprzez wzmocnienie zdolności lokalnych, zgodnie z normami Rady Europy.

            Prawa człowieka i ochrona mniejszości

                  —

                     Rzecznik Praw Obywatelskich: należy zapewnić stabilność i trwałą niezależność Rzecznika Praw Obywatelskich w Kosowie.

                  —

                     Wolność słowa: należy zapewnić długoterminową stabilność publicznego nadawcy radia i telewizji oraz jego zdolność nadawania publicznego na użytek wszystkich społeczności.

                  —

                     Ochrona mniejszości: należy zapewnić stabilność wspólnot mniejszościowych i ich niedyskryminujący udział w społeczeństwie Kosowa, w szczególności poprzez wprowadzenie niezbędnych ram, które zapewnią im równy dostęp do świadczeń powszechnych i do usług użyteczności publicznej.

            Sytuacja gospodarcza
      Gospodarka rynkowa i reformy strukturalne

                  —

                  Należy zapewnić stabilny system zarządzania długiem i pożyczkami.

                  —

                  Należy wprowadzić mechanizmy gwarancji związane z ryzykiem politycznym, aby przyciągnąć inwestycje zagraniczne.

                  —

                  Należy rozwinąć ramy prawne usług publicznych zgodnie z normami międzynarodowymi i normami UE, w szczególności poprzez przyjęcie i wprowadzenie w życie przepisów pomocniczych, procedur i wskazówek. Należy wzmocnić zdolność administracyjną organów regulacyjnych. Należy zapewnić odpowiedni personel na poziomie lokalnym i rozwinąć jego kwalifikacje oraz wyposażenie techniczne, aby mógł wypełniać swoje zadania.

                  —

                  Należy rozwinąć zdolność sektora bankowego do dostarczania długoterminowego finansowanie gospodarki.

                  —

                  Należy rozwinąć politykę społeczną, aby promować zatrudnienie i spójność społeczną, walczyć z ubóstwem i wyłączeniem społecznym, polepszać normy społeczne i rozwijać skuteczne systemów ochrony socjalnej.

                  —

                  Należy zwiększyć wysiłki, aby zapewnić zgodność systemu statystycznego z normami UE.

            Zarządzanie finansami publicznymi

                  —

                  Należy rozwinąć zdolność administracji podatkowej w celu zwiększenia przychodów z podatków innych niż cła (podatki bezpośrednie i pośrednie) poprzez stopniowy rozwój systemu podatkowego opartego na normach UE. Należy rozpocząć przegląd obecnych przepisów podatkowych i opracować i wprowadzić realny plan działania w celu stopniowego wzmocnienia zdolności administracyjnej administracji skarbowej.

                  —

                  Należy zapewnić stabilność systemu budżetowego, w szczególności poprzez rozwój zdolności przygotowania i wykonania budżetu. Należy rozwinąć zdolność Zgromadzenia Kosowa do skutecznego udziału w zarządzaniu finansami publicznymi. Należy zapewnić sprawny system zarządzania wydatkami w czasie całego roku budżetowego oraz zapewnić przeniesienie niewykorzystanych funduszy.

            Normy UE
      Rynek wewnętrzny i wymiana handlowa

                  —

                  Należy kontynuować stopniowe zbliżanie prawodawstwa Kosowa do wszystkich aspektów dorobku wspólnotowego dotyczącego prawa spółek.

            Polityki sektorowe
      —   Rolnictwo:
      Należy opracować ramy prawne i odpowiednie mechanizmy, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności oraz polepszyć kontrole fitosanitarne zgodnie z normami UE w tej dziedzinie i aby polepszyć możliwości eksportu dla Kosowa. Należy opracować politykę i regulacje prawne wspierające reformę rolnictwa. Należy wspierać ochronę obszarów rolniczych przeciwko niekontrolowanej urbanizacji.
      —   Środowisko:
      Należy przyjąć i wprowadzić w życie plan działań dotyczący środowiska w celu zbliżenia do dorobku UE.
      —   Transport:
      Należy wprowadzić w życie ramową politykę dotyczącą transportu, uwzględniając stopniowy rozwój strategii transportu multimodalnego.
      —   Energia:
      Należy opracować politykę ramową w odniesieniu do partnerstwa między sektorem publicznym i prywatnym oraz do inwestycji mieszanych w sektorze energetycznym.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

                  —

                  Należy wzmocnić współpracę pomiędzy organami odpowiadającymi za zarządzanie granicami oraz wzmocnić możliwości działania w zakresie stosowania norm weterynaryjnych, sanitarnych i fitosanitarnych w ramach zintegrowanego systemu zarządzania granicami.

         (1)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2415/2001 (Dz.U. L 327 z 12.12.2001, str. 3).

         (2)  Nie obejmuje Kosowa, jak zdefiniowano w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.


title: 2010/237/: Decyzja Komisji z dnia 27 kwietnia 2010 r. zmieniająca decyzję 2009/379/WE określającą kwoty, które na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 378/2007, (WE) nr 479/2008 i (WE) nr 73/2009 udostępnia się EFRROW oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach EFRG

text:
               28.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/16

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 kwietnia 2010 r.
   zmieniająca decyzję 2009/379/WE określającą kwoty, które na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 378/2007, (WE) nr 479/2008 i (WE) nr 73/2009 udostępnia się EFRROW oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach EFRG
   (2010/237/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Komisji 2009/379/WE (2) określono kwoty, które na mocy art. 10 ust. 2 i art. 143d rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (3), art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 (4), art. 190a rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (5) oraz art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 3, art. 134 i 135 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (6) udostępnia się Europejskiemu Funduszowi Rolnemu na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG).

               (2)

               Decyzję Komisji 2009/780/WE z dnia 22 października 2009 r. ustalającą kwoty netto wynikające ze stosowania dobrowolnej modulacji w Portugalii dla lat kalendarzowych 2010, 2011 i 2012 (7) uchylono decyzją Komisji 2010/235/UE (8) w celu uwzględnienia decyzji Portugalii o niestosowaniu dobrowolnej modulacji.

               (3)

               Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/1005/UE z dnia 17 grudnia 2009 r. (9), zgodnie z przepisami zawartymi w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, w kontekście finansowania europejskiego planu naprawy gospodarczej dokonano dalszej redukcji dostępnych funduszy netto przeznaczonych na wydatki w ramach EFRG.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2009/379/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik do decyzji 2009/379/WE zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 117 z 12.5.2009, s. 10.

      (3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 95 z 5.4.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

      (7)  Dz.U. L 278 z 23.10.2009, s. 59.

      (8)  Zob. s. 12 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (9)  Dz.U. L 347 z 24.12.2009, s. 26.

      ZAŁĄCZNIK
      Pozycje załącznika do decyzji 2009/379/WE dotyczące lat 2010, 2011, 2012 oraz 2013 otrzymują brzmienie:

                     (w mln EUR)

                     Rok budżetowy

                     Kwoty udostępnione na rzecz EFRROW

                     Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005

                     Saldo netto udostępnione na wydatki EFRG

                     Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

                     Artykuł 143d rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

                     Artykuł 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

                     Artykuł 134 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

                     Artykuł 135 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

                     Artykuł 136 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

                     Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007

                     Artykuł 190a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007

                     „2010

                     1 867,1

                     22

                     397

                     82,11

                     501,821534

                     44 275,968466

                     2011

                     2 095,3

                     22

                     484

                     51,6

                     374,9

                     122,61

                     44 466,59

                     2012

                     2 355,3

                     22

                     484

                     51,6

                     347,3

                     122,61

                     44 710,19

                     2013

                     2 640,9

                     22

                     484

                     51,6

                     313,9

                     122,61

                     44 938,99”


title: 2012/298/UE: Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2012 r. dotycząca stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

text:
               12.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 151/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 czerwca 2012 r.
   dotycząca stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
   (2012/298/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół 31 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) zawiera szczególne przepisy i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (2)

               Właściwe jest rozszerzenie zakresu współpracy między Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG o decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 940/2011/EU z dnia 14 września 2011 r. w sprawie Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej (2012) (3).

               (3)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie szerszej współpracy od dnia 1 stycznia 2012 r.

               (4)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie Unia Europejska ma zająć we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 246 z 23.9.2011, s. 5.

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2012 WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
      z dnia
      w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Właściwe jest rozszerzenie zakresu współpracy między Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG o decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 940/2011/EU z dnia 14 września 2011 r. w sprawie Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej (2012) (1).

                  (2)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie szerszej współpracy od dnia 1 stycznia 2012 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W art. 5 protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                  „5.   Państwa EFTA uczestniczą w programach i działaniach wspólnotowych, o których mowa w dwóch pierwszych tiret w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 1996 r.; w programie, o którym mowa w tiret trzecim w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r.; w programie, o którym mowa w tiret czwartym w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r.; w programach, o których mowa w tiret piątym i szóstym w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r.; w programach, o których mowa w tiret siódmym i ósmym w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r.; w programach, o których mowa w tiret dziewiątym, dziesiątym i jedenastym w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., oraz w programie, o którym mowa w tiret dwunastym w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., oraz w programach, o których mowa w tiret trzynastym w ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r.”;

                  2)

                  w ust. 8 dodaje się tiret w brzmieniu:

                              „—

                                 32011 D 0940: decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 940/2011/EU z dnia 14 września 2011 r. w sprawie Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej (2012) (Dz.U. L 246 z 23.9.2011, s. 5).”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem … r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia (2).
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia … r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 246 z 23.9.2011, s. 5.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2007/792/WE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 26 listopada 2007 r. zmieniająca decyzję nr 2005/446/WE ustalającą ostateczny termin przyznawania środków z 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR)

text:
               6.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/31

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANYCH W RADZIE

   z dnia 26 listopada 2007 r.
   zmieniająca decyzję nr 2005/446/WE ustalającą ostateczny termin przyznawania środków z 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR)
   (2007/792/WE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, ZEBRANI W RADZIE,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając umowę o partnerstwie pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (2) (zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP-WE”),
   uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (3) („decyzja o stowarzyszeniu krajów i terytoriów zamorskich”), a w szczególności jej art. 33a,
   uwzględniając umowę wewnętrzną pomiędzy przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą wspólnotową na mocy protokołu finansowego do umowy o partnerstwie AKP-WE (4) (zwaną dalej „umową wewnętrzną w sprawie 9. EFR”), a w szczególności jej art. 2 ust. 4,
   uwzględniając umowę wewnętrzną pomiędzy przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przyznawania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (5) (zwaną dalej „umową wewnętrzną w sprawie 10. EFR”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie nr 2005/446/WE z dnia 30 maja 2005 r. (6) wyznacza dzień 31 grudnia 2007 r. jako ostateczny termin przyznawania zarządzanych przez Komisję środków z 9. EFR, dotacji na spłatę odsetek zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (zwany dalej „EBI”) oraz dochodów z tytułu narosłych odsetek z tych środków.

               (2)

               Punkt 4 załącznika Ib (wieloletnie ramy finansowe na lata 2008–2013) do umowy o partnerstwie AKP-WE zawiera wyjątek od ogólnej zasady dotyczącej sald i funduszy umorzonych po dniu 31 grudnia 2007 r., pochodzących z systemu gwarantującego stabilizację dochodów z wywozu najważniejszych produktów rolnych (Stabex) w ramach EFR poprzedzających 9. EFR, oraz dotyczącej pozostałych sald i zwrotów kwot przyznanych na finansowanie instrumentu inwestycyjnego, z pominięciem powiązanych dotacji na spłatę odsetek (7).

               (3)

               Ten sam punkt stanowi ponadto, że środki można nadal przydzielać po dniu 31 grudnia 2007 r. w celu zapewnienia funkcjonowania administracji UE oraz w celu pokrycia kosztów realizacji bieżących projektów do momentu wejścia w życie 10. EFR.

               (4)

               Datę wejścia w życie 10. EFR można ustalić na później niż dzień 1 stycznia 2008 r.

               (5)

               Niezbędne jest uzgodnienie decyzji nr 2005/446/WE. z pkt 4 załącznika Ib do umowy o partnerstwie AKP-WE.

               (6)

               Ze względu na działanie siły wyższej ustanowienie projektów i programów finansowanych ze środków dostępnych w ramach 9. EFR po decyzji w sprawie ponownego rozdzielenia środków w następstwie oceny śródokresowej (decyzja Komisji nr C(2007) 3856 z dnia 16 sierpnia 2007 r.) opóźniła się o sześć miesięcy we francuskich krajach i terytoriach zamorskich (zwanych dalej KTZ) w regionie Pacyfiku, których dotyczy część czwarta Traktatu,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Artykuły 1 i 2 decyzji 2005/446/WE otrzymują brzmienie:

      „Artykuł 1
      1.   Ostateczny termin przyznawania środków z 9. EFR zarządzanych przez Komisję Europejską ustala się na dzień 31 grudnia 2007 r., z wyjątkiem sald i środków umorzonych pochodzących z systemu gwarantującego stabilność dochodów z wywozu najważniejszych produktów rolniczych (Stabex) w ramach EFR poprzedzających 9. EFR oraz sald środków przydzielonych z 9. EFR na finansowanie inicjatyw, o których mowa w jednolitych dokumentach programowych francuskich KTZ w regionie Pacyfiku. W razie potrzeby termin ten można zmienić.
      2.   Salda i środki umorzone po dniu 31 grudnia 2007 r., pochodzące z systemu gwarantującego stabilność dochodów z wywozu najważniejszych produktów rolniczych (Stabex) w ramach EFR poprzedzających 9. EFR, przenosi się do 10. EFR i przydziela się na programy orientacyjne poszczególnych państw AKP oraz KTZ. Ostateczny termin przyznawania środków z 9. EFR zarządzanych przez Komisję na finansowanie inicjatyw, o których mowa w jednolitych dokumentach programowych francuskich KTZ w regionie Pacyfiku, ustala się na dzień 30 czerwca 2008 r.
      3.   Jeżeli wejście w życie 10. EFR nastąpi po dniu 31 grudnia 2007 r., salda z 9. EFR lub z poprzednich EFR oraz środki umorzone pochodzące z projektów realizowanych w ramach tych EFR można przydzielać w okresie pomiędzy dniem 31 grudnia 2007 r. i datą wejścia w życie 10. EFR. W takim przypadku środki te zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zapewnienia funkcjonowania administracji UE oraz w celu pokrycia kosztów dalszej realizacji bieżących projektów do momentu wejścia w życie 10. EFR.
      4.   Dochody z tytułu odsetek narosłych ze środków z EDF zostają wykorzystane jedynie w celu pokrycia kosztów związanych z zastosowaniem środków 9. EFR zgodnie z art. 9 umowy wewnętrznej w sprawie 9. EFR do momentu wejścia w życie 10. EFR, po czym zostają one zarezerwowane na wydatki związane z EFR, określone w art. 6 umowy wewnętrznej w sprawie 10. EFR.
      Artykuł 2
      1.   Ostateczny termin przyznawania dotacji na spłatę odsetek zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) w celu zapewnienia środków instrumentu inwestycyjnego na warunkach preferencyjnych ustala się na dzień 31 grudnia 2007 r. lub datę wejścia w życie 10. EFR, w zależności od tego, która z nich jest późniejsza. W razie potrzeby termin ten można zmienić.
      2.   Pozostałe salda i zwroty kwot przydzielonych na finansowanie instrumentu inwestycyjnego zarządzanego przez EBI, z wyłączeniem powiązanych dotacji na spłatę odsetek, przenosi się do 10. EFR. Są one nadal przydzielone na finansowanie instrumentu inwestycyjnego.”.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 2007 r.

            W imieniu rządów państw członkowskich

         J. SILVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 27.

      (3)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2007/249/WE (Dz.U. L 109 z 26.4.2007, str. 33).

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.

      (5)  Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 32.

      (6)  Dz.U. L 156 z 18.6.2005, str. 19.

      (7)  Załącznik Ib zgodnie z treścią załącznika do decyzji nr 1/2006 Rady Ministrów AKP-WE (Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 22).


title: 2006/548/WE,Euratom: Decyzja Komisji z dnia  2 sierpnia 2006 r.  zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom

text:
               5.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/38

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 2 sierpnia 2006 r.
   zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom
   (2006/548/WE, Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 przepisów Komisji w sprawie bezpieczeństwa określonych w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (1) członek Komisji odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa jest zobowiązany do podjęcia odpowiednich środków w celu zapewnienia, że zasady bezpieczeństwa Komisji są przestrzegane w toku pracy z informacjami niejawnymi UE w ramach Komisji, a także między innymi przez zewnętrznych kontrahentów.

               (2)

               Artykuł 2 ust. 2 przepisów Komisji w sprawie bezpieczeństwa stanowi, że państwa członkowskie, inne instytucje, struktury, biura i agencje, ustanowione z mocy lub na podstawie Traktatów, są uprawnione do otrzymywania informacji niejawnych UE, pod warunkiem że zapewnią przestrzeganie zasad ściśle odpowiadających przepisom w ramach ich służb i obiektów, między innymi przez zewnętrznych kontrahentów państw członkowskich.

               (3)

               Przepisy Komisji w sprawie bezpieczeństwa w chwili obecnej nie mówią nic o sposobie stosowania podstawowych zasad i minimalnych standardów, w przypadku gdy Komisja na podstawie umowy lub umowy o przyznanie dotacji powierza podmiotom zewnętrznym zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami i/lub je zawierające.

               (4)

               Konieczne jest zatem włączenie szczególnych wspólnych minimalnych standardów w tym zakresie do przepisów Komisji w sprawie bezpieczeństwa oraz do zasad bezpieczeństwa załączonych do nich.

               (5)

               Również państwa członkowskie powinny stosować wspomniane wspólne minimalne standardy w odniesieniu do stosowanych środków, zgodnie z rozwiązaniami krajowymi, w przypadku powierzania, na podstawie umowy lub umowy o przyznanie dotacji, zadań obejmujących informacje niejawne UE, wiążących się z takimi informacjami lub je zawierających, podmiotom zewnętrznym, o których mowa w art. 2 ust. 2 przepisów Komisji w sprawie bezpieczeństwa.

               (6)

               Te wspólne minimalne standardy powinny mieć zastosowanie bez uszczerbku dla innych odpowiednich aktów prawnych, w szczególności dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (2), rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) oraz rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (4) ustanawiającego zasady wykonawcze, oraz w szczególności dla dwustronnych i wielostronnych porozumień określonych w art. 106 i 107 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W przepisach Komisji w sprawie bezpieczeństwa określonych w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „W przypadku gdy umowa lub umowa o przyznanie dotacji pomiędzy Komisją a zewnętrznym kontrahentem lub beneficjentem dotyczy przetwarzania materiałów niejawnych UE w obiektach należących do wykonawcy lub beneficjenta, odpowiednie środki, które powinny zostać podjęte przez tego wspomnianego wykonawcę lub beneficjenta w celu zapewnienia, że zasady, o których mowa w art. 1, są przestrzegane w toku pracy z informacjami niejawnymi UE, stanowią integralną część tej umowy lub umowy o przyznanie dotacji.”;

               2)

               w zasadach bezpieczeństwa określonych w Załączniku do przepisów Komisji w sprawie bezpieczeństwa wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w sekcji 5.1 części I dodaje się zdanie w następującym brzmieniu:
                           „Takie minimalne standardy zostaną także zastosowane w przypadku, gdy Komisja na podstawie umowy lub umowy o przyznanie dotacji powierza zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami i/lub je zawierające, podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub inną: takie wspólne minimalne standardy zawarte są w sekcji 27 części II.”;

                           b)

                           w części II tekst znajdujący się w Załączniku do niniejszej decyzji dodaje się jako sekcja 27;

                           c)

                           w dodatku 6 dodaje się następujące skróty:

                                       „DSA

                                       :

                                       wyznaczony organ bezpieczeństwa

                                       FSC

                                       :

                                       świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego

                                       FSO

                                       :

                                       poświadczenia bezpieczeństwa osobowego

                                       PSC

                                       :

                                       poświadczenie bezpieczeństwa pracowników

                                       SAL

                                       :

                                       dokument określający aspekty bezpieczeństwa

                                       SCG

                                       :

                                       przewodnik nadawania klauzul”

                                 .

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 sierpnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Siim KALLAS

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2006/70/WE, Euratom (Dz.U. L 34 z 7.2.2006, str. 32).

      (2)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 114. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2083/2005 (Dz.U. L 333 z 20.12.2005, str. 28).

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).

      ZAŁĄCZNIK

         „27.   WSPÓLNE MINIMALNE STANDARDY W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA PRZEMYSŁOWEGO
         27.1.   Wprowadzenie
         Niniejsza sekcja dotyczy aspektów bezpieczeństwa działalności przemysłowej specyficznych dla negocjowania i zawierania umów, w których powierza się zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami i/lub je zawierające, oraz dla wykonywania tych umów przez podmioty prowadzące działalność przemysłową lub inną, włącznie z udostępnianiem lub uzyskiwaniem dostępu do informacji niejawnych UE podczas przeprowadzania procedury zamówień publicznych (okres przetargowy oraz negocjacje poprzedzające zawarcie umowy).
         27.2.   Definicje
         Do celów niniejszych wspólnych minimalnych standardów zastosowanie mają następujące definicje:

                     a)

                     »umowa niejawna«: każda umowa lub umowa o przyznanie dotacji dotycząca dostawy towarów, wykonania prac, udostępnienia budynków lub świadczenia usług, której wykonanie wymaga dostępu do informacji niejawnych UE lub wytwarzania takich informacji bądź obejmuje dostęp do nich lub ich wytwarzanie;

                     b)

                     »niejawna umowa podwykonawcza«: umowa zawierana przez wykonawcę z innym wykonawcą (tj. podwykonawcą) na dostawę towarów, wykonanie prac, udostępnienie budynków lub świadczenie usług, której wykonanie wymaga dostępu do informacji niejawnych UE lub wytwarzania takich informacji bądź obejmuje dostęp do nich lub ich wytwarzanie;

                     c)

                     »wykonawca«: osoba fizyczna lub prawna posiadająca zdolność prawną do zawierania umów lub bycia beneficjentem dotacji;

                     d)

                     »wyznaczony organ bezpieczeństwa«: instytucja odpowiedzialna wobec krajowej władzy bezpieczeństwa (KWB) państwa członkowskiego UE, odpowiadająca za przekazywanie podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub inną informacji dotyczących krajowej polityki we wszelkich kwestiach związanych z bezpieczeństwem przemysłowym oraz za udzielanie wskazówek i pomocy w jej realizacji. Zadania DSA może wykonywać KWB;

                     e)

                     »świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego (FSC)«: stwierdzenie przez KWB/DSA w drodze administracyjnej, że z punktu widzenia bezpieczeństwa dany podmiot jest w stanie zapewnić właściwą ochronę informacji niejawnych UE o określonej klauzuli tajności oraz że jego pracownicy, którzy mają uzyskać dostęp do informacji niejawnych UE, zostali właściwie sprawdzeni pod względem bezpieczeństwa oraz przeszkoleni w zakresie odpowiednich wymogów bezpieczeństwa niezbędnych do uzyskania dostępu do informacji niejawnych UE i do ich ochrony;

                     f)

                     »podmiot prowadzący działalność przemysłową lub inną«: wykonawca lub podwykonawca zajmujący się dostawą towarów, wykonywaniem prac lub świadczeniem usług; pojęcie to może obejmować podmioty prowadzące działalność przemysłową, handlową, usługową, naukową, badawczą, edukacyjną lub rozwojową;

                     g)

                     »bezpieczeństwo przemysłowe«: stosowanie środków i procedur ochrony w celu zapobiegania utracie informacji niejawnych UE bądź narażaniu na szwank ich bezpieczeństwa, wykrywania takich zdarzeń oraz likwidowania ich skutków w odniesieniu do informacji niejawnych znajdujących się w dyspozycji wykonawcy lub podwykonawcy w trakcie negocjacji poprzedzających zawarcie umowy oraz w trakcie wykonywania umowy;

                     h)

                     »krajowa władza bezpieczeństwa (KWB)«: instytucja rządowa państwa członkowskiego UE ostatecznie odpowiedzialna za ochronę informacji niejawnych UE na terytorium tego państwa członkowskiego;

                     i)

                     »ogólna klauzula tajności umowy«: określenie klauzuli tajności całej umowy na podstawie klauzuli tajności informacji i/lub materiałów, które mają lub mogą być wytwarzane, udostępniane lub do których może być uzyskany dostęp na mocy któregokolwiek elementu całej umowy lub umowy o przyznanie dotacji. Ogólna klauzula tajności umowy nie może być niższa niż najwyższa klauzula tajności któregokolwiek z jej elementów, ale może ona być wyższa w związku z efektem kumulacji;

                     j)

                     »dokument określający aspekty bezpieczeństwa (SAL)«: zbiór specjalnych warunków dotyczących umowy, wydany przez instytucję zlecającą, stanowiący integralną część umowy niejawnej obejmującej dostęp do informacji niejawnych UE lub ich wytwarzanie, określający wymogi bezpieczeństwa lub wskazujący te elementy umowy, które wymagają ochrony;

                     k)

                     »przewodnik nadawania klauzul (SCG)«: dokument opisujący niejawne elementy programu, umowy lub umowy o przyznanie dotacji, określający mającą zastosowanie klauzulę tajności. SCG może być rozszerzany w okresie trwania programu lub umowy, a klauzule tajności dla części informacji mogą zostać zmienione lub obniżone. SCG musi stanowić część DAB.

               27.3.   Organizacja

                     a)

                     Komisja może na podstawie umowy powierzyć zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami lub je zawierające, podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub inną, zarejestrowanym w państwie członkowskim.

                     b)

                     Komisja zapewnia spełnienie wszystkich wymogów wynikających z niniejszych minimalnych standardów przy zawieraniu umów niejawnych.

                     c)

                     Komisja angażuje KWB, które posiadają właściwe struktury, umożliwiające stosowanie niniejszych minimalnych standardów w zakresie bezpieczeństwa przemysłowego. Struktury te mogą obejmować jedną lub kilka DSA.

                     d)

                     Ostateczna odpowiedzialność za ochronę informacji niejawnych UE w podmiotach prowadzących działalność przemysłową lub inną spoczywa na ich kierownictwie.

                     e)

                     W przypadku zawierania umowy lub umowy podwykonawczej podlegającej niniejszym minimalnym standardom Komisja i/lub, w stosownych przypadkach, KWB/DSA niezwłocznie powiadomią o tym fakcie KWB/DSA państwa członkowskiego, w których wykonawca lub podwykonawca jest zarejestrowany.

               27.4.   Umowy niejawne i umowy w sprawie przyznania dotacji

                     a)

                     Przy określaniu klauzuli tajności umowy lub umowy o przyznanie dotacji należy uwzględnić następujące zasady:

                                 —

                                 Komisja określa, w stosownych przypadkach, aspekty umowy, które wymagają ochrony, oraz odpowiednią klauzulę tajności; czyniąc to, musi brać pod uwagę oryginalną klauzulę tajności przyznaną przez wytwórcę informacji wytworzonej przed zawarciem umowy,

                                 —

                                 ogólna klauzula tajności umowy nie może być niższa niż najwyższa klauzula któregokolwiek z jej elementów,

                                 —

                                 informacjom niejawnym UE wytworzonym w ramach działalności objętej umową nadaje się klauzule tajności zgodnie z przewodnikiem nadawania klauzul,

                                 —

                                 w stosownych przypadkach Komisja odpowiada za dokonanie zmiany, w porozumieniu z wytwórcą, ogólnej klauzuli tajności umowy lub klauzuli tajności któregokolwiek jej elementu oraz za poinformowanie o tym wszystkich zainteresowanych stron,

                                 —

                                 informacje niejawne udostępnione wykonawcy lub podwykonawcy lub wytworzone w ramach działalności objętej umową nie mogą być wykorzystywane w innych celach niż cele określone w umowie niejawnej i nie mogą być ujawniane stronom trzecim bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy.

                     b)

                     Komisja i KWB/DSA odpowiednich państw członkowskich odpowiadają za dopilnowanie, by wykonawcy lub podwykonawcy, z którymi zawarto umowy niejawne obejmujące informacje oznaczone klauzulą CONFIDENTIEL UE lub wyższą, stosowali wszelkie właściwe środki w celu zabezpieczania informacji niejawnych UE udostępnianych lub wytwarzanych przez nich w toku wykonywania umowy niejawnej, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Niestosowanie się do wymogów bezpieczeństwa może skutkować rozwiązaniem umowy.

                     c)

                     Wszystkie podmioty prowadzące działalność przemysłową lub inną, będące stronami umów obejmujących dostęp do informacji oznaczonych klauzulą CONFIDENTIEL UE lub wyższą, muszą posiadać krajowe FSC. FSC przyznawane jest przez KWB/DSA państwa członkowskiego w celu potwierdzenia, że dany podmiot jest w stanie zapewnić właściwą ochronę informacji niejawnych UE odpowiednio do określonego poziomu klauzuli tajności.

                     d)

                     KWB/WWB odpowiada za wydawanie, zgodnie z przepisami krajowymi, poświadczenia bezpieczeństwa osobowego (FSO) wszystkim osobom zatrudnionym w podmiotach prowadzących działalność przemysłową lub inną, zarejestrowanych w tym państwie członkowskim, których obowiązki wymagają dostępu do informacji UE oznaczonych klauzulą CONFIDENTIEL UE lub wyższą, objętych umową niejawną.

                     e)

                     Umowy niejawne muszą zawierać SAL, jak określono w pkt 27.2. lit. j). SAL musi zawierać SCG.

                     f)

                     Przed rozpoczęciem negocjacji umowy niejawnej Komisja skontaktuje się z KWB/DSA państwa członkowskiego, w którym zarejestrowane są dane podmioty prowadzące działalność przemysłową lub inną, w celu otrzymania potwierdzenia, że posiadają one ważne FSC odpowiednie do klauzuli tajności umowy.

                     g)

                     Instytucja zlecająca nie powinna zawierać umowy niejawnej z wybranym podmiotem gospodarczym przed uzyskaniem ważnego certyfikatu FSC.

                     h)

                     Nie wymaga się FSC dla umów obejmujących informacje oznaczone klauzulą RESTREINT UE, chyba że wymagają tego krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze państw członkowskich.

                     i)

                     W przypadku przetargów dotyczących umów niejawnych zaproszenia do zgłaszania ofert muszą zawierać klauzulę zastrzegającą, że uczestnik przetargu, który nie złoży oferty lub który nie zostanie wybrany, będzie zobowiązany do zwrotu w określonym terminie wszystkich dokumentów.

                     j)

                     Istnieje możliwość, że wykonawca będzie musiał negocjować niejawne umowy podwykonawcze z podwykonawcami na różnych poziomach. Wykonawca odpowiada za zapewnienie, by wszystkie czynności podwykonawcze były podejmowane zgodnie ze wspólnymi minimalnymi standardami zawartymi w niniejszej sekcji. Jednakże wykonawca nie może przekazywać podwykonawcy informacji lub materiałów niejawnych UE bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy.

                     k)

                     Warunki, na których wykonawca może zawrzeć umowę z podwykonawcą, muszą zostać określone w specyfikacji przetargowej oraz w umowie. Nie można zawrzeć żadnej umowy podwykonawczej z podmiotami zarejestrowanymi w państwie niebędącym członkiem UE bez wyraźnego pisemnego upoważnienia Komisji.

                     l)

                     W czasie trwania umowy odpowiednia Komisja we współpracy z DSA/WWB będzie sprawowała kontrolę nad przestrzeganiem wszystkich przepisów bezpieczeństwa zawartych w umowie. Powiadamianie o wydarzeniach istotnych ze względu na bezpieczeństwo należy ująć w sprawozdaniu zgodnie z przepisami określonymi w części II sekcji 24 niniejszych przepisów bezpieczeństwa. Komisja oraz każda KWB/WWB, którą powiadomiono o FSC, są natychmiast informowane o jego zmianie lub cofnięciu.

                     m)

                     W przypadku rozwiązania umowy niejawnej lub niejawnej umowy podwykonawczej Komisja lub, w stosownym przypadku, KWB/DSA niezwłocznie powiadomią o tym fakcie KWB/DSA państwa członkowskiego, w którym zarejestrowany jest wykonawca lub podwykonawca.

                     n)

                     Po rozwiązaniu lub zakończeniu umowy niejawnej lub niejawnej umowy podwykonawczej w dalszym ciągu zastosowanie znajdują wspólne minimalne standardy zawarte w niniejszej sekcji, a wykonawcy i podwykonawcy nadal utrzymują w tajemnicy informacje niejawne.

                     o)

                     Przepisy szczególne dotyczące niszczenia informacji niejawnych po zakończeniu umowy określone zostaną w SAL lub innych odpowiednich przepisach określających wymogi bezpieczeństwa.

                     p)

                     Warunki i zobowiązania określone w niniejszej sekcji mają zastosowanie mutatis mutandis w odniesieniu do procedur udzielania dotacji zgodnie z przepisami decyzji oraz w szczególności do beneficjentów takich dotacji. Decyzja o przyznaniu dotacji określa wszystkie zobowiązania beneficjenta.

               27.5.   Wizyty
         Wizyty pracowników Komisji w tych podmiotach prowadzących działalność przemysłową lub inną w państwach członkowskich, które wykonują umowy niejawne UE, muszą zostać uzgodnione z odpowiednią KWB/DSA. Wizyty pracowników podmiotów prowadzących działalność przemysłową lub inną w ramach umowy niejawnej UE muszą zostać uzgodnione pomiędzy właściwymi KWB/DSA. Jednakże KWB/DSA zaangażowane w umowę niejawną UE mogą wyrazić zgodę na procedurę, zgodnie z którą wizyty pracowników podmiotów prowadzących działalność przemysłową lub inną mogą być uzgadniane bezpośrednio.
         27.6.   Przesyłanie i przewóz informacji niejawnych UE

                     a)

                     W odniesieniu do przesyłania informacji niejawnych UE zastosowanie mają przepisy rozdziału II sekcji 21 niniejszych przepisów bezpieczeństwa. Jako uzupełnienie tych przepisów zastosowanie będą miały wszelkie istniejące procedury obowiązujące między państwami członkowskimi.

                     b)

                     Międzynarodowy przewóz materiałów niejawnych UE w ramach umów niejawnych odbywa się zgodnie z krajowymi procedurami państw członkowskich. Przy analizie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa przewozu międzynarodowego będą miały zastosowanie następujące zasady:

                                 —

                                 bezpieczeństwo zapewnia się na wszystkich etapach przewozu oraz we wszelkich okolicznościach, począwszy od miejsca wyjazdu do ostatecznego miejsca przeznaczenia,

                                 —

                                 przesyłka podlega ochronie przewidzianej dla najwyższej klauzuli tajności materiału, który się w niej znajduje,

                                 —

                                 firmy świadczące usługę przewozu w stosownych przypadkach uzyskują FSC. W takich przypadkach pracownicy przewożący przesyłkę podlegają sprawdzeniu pod względem bezpieczeństwa zgodnie ze wspólnymi minimalnymi standardami zawartymi w niniejszej sekcji,

                                 —

                                 przejazdy są w miarę możliwości bezpośrednie i trwają nie dłużej niż jest to konieczne ze względu na okoliczności,

                                 —

                                 jeżeli jest to możliwe, trasy powinny przebiegać wyłącznie przez państwa członkowskie UE. Trasy przebiegające przez państwa niebędące członkami UE mogą zostać ustalone pod warunkiem zatwierdzenia przez KWB/DSA zarówno państwa nadawcy, jak i państwa odbiorcy,

                                 —

                                 przed jakimkolwiek przemieszczeniem materiałów niejawnych UE nadawca sporządza plan przewozu, podlegający zatwierdzeniu przez odpowiednie KWB/DSA”.