title: Decyzja Rady z dnia 26 lutego 1996 r. dotycząca zawarcia protokołów ustaleń między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu oraz między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie uzgodnień w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0386

Dziennik Urzędowy L 153 , 27/06/1996 P. 0047 - 0047

		Decyzja Radyz dnia 26 lutego 1996 r.dotycząca zawarcia protokołów ustaleń między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu oraz między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie uzgodnień w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych(96/386/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:w ramach negocjacji GATT w sprawie dostępu do rynku Komisja prowadziła negocjacje z Republiką Indii i Islamską Republiką Pakistanu w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych;protokoły ustaleń między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu oraz między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie uzgodnień we wspomnianej dziedzinie zostały parafowane odpowiednio dnia 15 października i dnia 31 grudnia 1994 r.;protokoły te powinny zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Protokoły ustaleń między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu oraz między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie uzgodnień w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych, zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Teksty protokołów są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania protokołów określonych w art. 1, aby stały się wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 1996 r.W imieniu RadyS. AgnelliPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2008/158/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE

text:
               26.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 51/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE
   (2008/158/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 300 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie AKP-WE podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2),
   uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE (3), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie decyzji Rady 2002/148/WE (4) zakończono konsultacje z Republiką Zimbabwe prowadzone na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-WE i przyjęto właściwe środki określone w załączniku do tej decyzji.

               (2)

               Na mocy decyzji 2007/127/WE stosowanie środków, o których mowa w art. 2 decyzji 2002/148/WE, przedłużono do dnia 20 lutego 2004 r. na mocy art. 1 decyzji 2003/112/WE (5), a następnie do dnia 20 lutego 2005 r. na mocy art. 1 decyzji 2004/157/WE (6), do dnia 20 lutego 2006 r. na mocy art. 1 decyzji 2005/139/WE (7), do dnia 20 lutego 2007 r. na mocy art. 1 decyzji 2006/114/WE (8), a następnie przedłużono je na okres kolejnych 12 miesięcy do dnia 20 lutego 2008 r.

               (3)

               Rząd Zimbabwe w dalszym ciągu narusza zasadnicze elementy wymienione w art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE, a sytuacja panująca obecnie w Zimbabwe nie zapewnia poszanowania praw człowieka, zasad demokratycznych i praworządności.

               (4)

               Z tego względu należy przedłużyć okres stosowania środków,

         STANOWI CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Stosowanie środków, o których mowa w art. 2 decyzji 2002/148/WE, przedłuża się do dnia 20 lutego 2009 r. Środki te poddawane są stałemu przeglądowi.
   Pismo zamieszczone w załączniku do niniejszej decyzji skierowane jest do Prezydenta Zimbabwe.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Umowa ostatnio zmieniona decyzją nr 4/2007 (Dz.U. L 25 z 30.1.2008, s. 11).

      (2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 26.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376. Umowa wewnętrzna ostatnio zmieniona umową wewnętrzną z dnia 10 kwietnia 2006 r. (Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 48).

      (4)  Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 64. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/127/WE (Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 23).

      (5)  Dz.U. L 46 z 20.2.2003, s. 25.

      (6)  Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 60.

      (7)  Dz.U. L 48 z 19.2.2005, s. 28.

      (8)  Dz.U. L 48 z 18.2.2006, s. 26.

      ZAŁĄCZNIK
      Bruksela, dnia …
      Unia Europejska przywiązuje ogromną wagę do postanowień art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE. Poszanowanie praw człowieka, demokratycznych instytucji oraz praworządności, jako zasadnicze elementy umowy o partnerstwie, stanowią podstawę naszych stosunków.
      Pismem z dnia 19 lutego 2002 r. Unia Europejska poinformowała Pana o decyzji w sprawie zakończenia konsultacji zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz o zastosowaniu właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) wspomnianej umowy.
      W pismach z dnia 19 lutego 2003 r., 19 lutego 2004 r., 18 lutego 2005 r., 15 lutego 2006 r. i 21 lutego 2007 r. Unia Europejska poinformowała Pana o swej decyzji o pozostawieniu w mocy „właściwych środków” i przedłużeniu okresu ich stosowania odpowiednio do dnia 20 lutego 2004 r., 20 lutego 2005 r., 20 lutego 2006 r. i 20 lutego 2007 r. oraz do dnia 20 lutego 2008 r.
      Po upływie 12 miesięcy Unia Europejska ocenia, że w pięciu kwestiach określonych w decyzji Rady z dnia 18 lutego 2002 r. nie poczyniono żadnych znaczących postępów.
      W związku z powyższym Unia Europejska jest zdania, że nie można cofnąć właściwych środków i postanawia przedłużyć okres ich stosowania do dnia 20 lutego 2009 r. Stanowisko Unii Europejskiej będzie przedmiotem stałego przeglądu, w tym w oparciu o wnikliwą ocenę sytuacji w Zimbabwe po zakończeniu realizacji inicjatywy SADC i nadchodzących wyborach.
      Unia Europejska pragnie jeszcze raz podkreślić, że jej celem nie jest ukaranie narodu Zimbabwe i nadal będzie przeznaczać środki na operacje humanitarne i projekty polegające na bezpośrednim wspieraniu ludności, w szczególności te dotyczące spraw socjalnych, demokratyzacji, poszanowania praw człowieka oraz praworządności. Wspomniane wyżej środki nie mają wpływu na te działania.
      Unia Europejska pragnie przypomnieć, że zastosowanie właściwych środków, w rozumieniu art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE, nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu dialogu politycznego, zgodnie z postanowieniami art. 8 tej umowy.
      Mając to na uwadze, Unia Europejska raz jeszcze pragnie podkreślić, jak istotną wagę przywiązuje do przyszłej współpracy między UE i Zimbabwe, oraz potwierdzić swoją gotowość do kontynuowania dialogu z wykorzystaniem możliwości, jakie stwarza trwający proces programowania 10. EFR, i dalszych starań na rzecz doprowadzenia do sytuacji, w której możliwe będzie wznowienie pełnej współpracy.
      Z wyrazami szacunku

            W imieniu Komisji

            W imieniu Rady


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2016/1561 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/345

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2016/1561
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0083/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 1 ust. 2,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2008/114/WE, Euratom z dnia 12 lutego 2008 r. ustanawiającą statut Agencji Dostaw Euratomu (4), w szczególności art. 8 ust. 9 załącznika do niej,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0110/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi generalnemu Agencji Dostaw Euratomu absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi generalnemu Agencji Dostaw Euratomu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 19.12.2015, s. 299.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 41 z 15.2.2008, s. 15.


title: 2010/288/: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2010 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Portugalii

text:
               21.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/44

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 stycznia 2010 r.
   w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Portugalii
   (2010/288/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 6 w związku z art. 126 ust. 13 oraz art. 136,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając uwagi przedstawione przez Portugalię,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 126 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

               (2)

               Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

               (3)

               Procedura dotycząca nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1) (które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu), przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 wprowadza również przepisy służące wdrażaniu art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury dotyczącej nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).

               (4)

               Przeprowadzona w 2005 r. reforma Paktu na rzecz stabilności i wzrostu miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. W szczególności jej celem było zapewnienie, by na wszystkich etapach procedury dotyczącej nadmiernego deficytu w pełni uwzględniano kontekst gospodarczy i budżetowy. W związku z powyższym Pakt na rzecz stabilności i wzrostu zapewnia ramy wspierające realizację polityki rządu mającej na celu szybkie przywrócenie dobrego stanu finansów publicznych z uwzględnieniem sytuacji gospodarczej.

               (5)

               Art. 104 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, nałożył na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Wziąwszy pod uwagę swoje sprawozdanie opracowane zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja uznała, że w Portugalii istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym dnia 11 listopada 2009 r. Komisja przedstawiła Radzie stosowną opinię w sprawie Portugalii (3).

               (6)

               Art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że Rada po dokonaniu ogólnej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, powinna rozważyć ewentualne uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Portugalii ogólna ocena prowadzi do wniosków przedstawionych w niniejszej decyzji.

               (7)

               Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Portugalii w październiku 2009 r. planuje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Portugalii wyniesie w 2009 r. 5,9 % PKB, a zatem przekroczy wartość referencyjną ustaloną na poziomie 3 % PKB i nie osiągnie bliskiego jej poziomu. Planowane przekroczenie wartości referencyjnej może być uznane za wyjątkowe w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W szczególności wynika ono m.in. ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, które nastąpiło w 2009 r. Zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2009 r. w latach 2009 i 2010 przewidywany jest, odpowiednio, spadek rocznego PKB o 2,9 % oraz jego wzrost o 0,3 %. Ponadto planowane przekroczenie wartości referencyjnej nie może być uznane za tymczasowe, ponieważ zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2009 r. i uwzględniając środki już przyjęte w bieżącym roku, deficyt nominalny sektora instytucji rządowych i samorządowych zwiększy się w 2010 r. do 8 % PKB. Pomimo zaprzestania w 2009 r. stosowania większości środków o charakterze nadzwyczajnym związanych z kryzysem, nie przewiduje się poprawy sytuacji budżetowej w latach 2010 i 2011, ze względu na utrzymujące się warunki recesyjne, działanie automatycznych stabilizatorów oraz znaczny wzrost wydatków z tytułu odsetek. Przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące deficytu nie jest spełnione.

               (8)

               Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Portugalii w październiku 2009 r., planuje się, że wysokość długu brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych (który od 2005 r. kształtuje się powyżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB) wyniesie w 2009 r. 74,5 % PKB. Zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2009 r. w okresie objętym prognozą przewiduje się znaczny wzrost długu sektora instytucji rządowych i samorządowych w relacji do PKB – o 18 punktów procentowych, tj. z 66,3 % w 2008 r. do 91,1 % w 2011 r. Nie można uznać, że relacja długu do PKB zmniejsza się dostatecznie i zbliża się do wartości referencyjnej w zadowalającym tempie w rozumieniu Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące długu nie jest spełnione.

               (9)

               Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „istotne czynniki” mogą zostać uwzględnione w procesie podejmowania decyzji Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wyłącznie wtedy, gdy spełniony jest podwójny warunek: deficyt pozostaje bliski wartości referencyjnej, a przekroczenie przez niego tej wartości ma charakter tymczasowy. W przypadku Portugalii ten podwójny warunek nie jest spełniony. Dlatego też istotne czynniki nie zostały uwzględnione w procesie podejmowania niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z ogólnej oceny wynika, że w Portugalii istnieje nadmierny deficyt.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1.

      (3)  Wszystkie dokumenty związane z procedurą dotyczącą nadmiernego deficytu w Portugalii dostępne są na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/netstartsearch/pdfsearch/pdf.cfm?mode =_m2.


title: 2012/730/UE: Decyzja Rady z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Grupie Badawczej do spraw Juty w odniesieniu do negocjacji dotyczących nowego zakresu uprawnień po 2014 r.

text:
               28.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/18

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 listopada 2012 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Międzynarodowej Grupie Badawczej do spraw Juty w odniesieniu do negocjacji dotyczących nowego zakresu uprawnień po 2014 r.
   (2012/730/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 i 4, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie ustanawiające zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty z 2001 r. (zwane dalej „porozumieniem”) zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2002/312/WE (1).

               (2)

               Obecny zakres uprawnień wygasa w dniu 30 kwietnia 2014 r. i kwestia rozpoczęcia negocjacji w sprawie odnowienia tego zakresu uprawnień będzie omawiana podczas 15. sesji posiedzenia Rady Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty w grudniu 2012 r.

               (3)

               Odnowienie porozumienia nie leży w interesie Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Komisję, w Międzynarodowej Grupie Badawczej do spraw Juty jest głosowanie przeciwko rozpoczęciu negocjacji w sprawie odnowienia zakresu uprawnień po 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 112 z 27.4.2002, s. 34.


title: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską, ustanawiającego system podwójnej kontroli bez limitów ilościowych w odniesieniu do wywozu niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej do Wspólnoty Europejskiej (2003/618/WE)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0618

Dziennik Urzędowy L 216 , 28/08/2003 P. 0026 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 18 lutego 2003 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską, ustanawiającego system podwójnej kontroli bez limitów ilościowych w odniesieniu do wywozu niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej do Wspólnoty Europejskiej(2003/618/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, wraz z jego art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Federacją Rosyjską z drugiej strony [1], weszła w życie z dniem 1 grudnia 1997 r.(2) Wspólnota Europejska i Federacja Rosyjska uzgodniły ustanowienie systemu podwójnej kontroli w odniesieniu do niektórych wyrobów stalowych na okres od dnia 13 października 1997 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. Wyżej wymienione Porozumienie w formie wymiany listów zatwierdzono w imieniu Wspólnoty Europejskiej na mocy decyzji 97/741/WE [2]. Stosowanie systemu przedłużono na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2001 r., na mocy decyzji 2000/294/WE [3]. Rozporządzenie (WE) nr 2135/97 [4], rozszerzone rozporządzeniem (WE) nr 793/2000 [5], ustanowiło odpowiednie ustawodawstwo wykonawcze dla Wspólnoty.(3) Komisja zakończyła negocjacje dotyczące Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską ustanawiające system podwójnej wymiany bez limitów ilościowych w odniesieniu do wywozu niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej do Wspólnoty Europejskiej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Niniejszym, w imieniu Wspólnoty Europejskiej zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską, ustanawiające system podwójnej kontroli bez limitów ilościowych w odniesieniu do wywozu niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej do Wspólnoty Europejskiej.2. Tekst Porozumienia załączono do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów określonego w art. 1 w celu uczynienia go wiążącym dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2003 r.W imieniu RadyN. ChristodoulakisPrzewodniczący[1] Dz.U. L 327 z 28.11.1997, str. 3.[2] Dz.U. L 300 z 4.11.1997, str. 36.[3] Dz.U. L 96 z 18.4.2000, str. 44.[4] Dz.U. L 300 z 4.11.1997, str. 1.[5] Dz.U. L 96 z 18.4.2000, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 19 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków z Włoch – Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               29.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 110/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 kwietnia 2010 r.
   w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków z Włoch – Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   2010/C 110/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2003/C 218/01 z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wykaz kandydatów przedłożony Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W swojej decyzji z dnia 16 lutego 2010 r. (2) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 28 lutego 2013 r., z wyjątkiem niektórych członków i zastępców członków wyżej wymienionego komitetu, w tym członków i zastępców członków z Włoch w kategorii przedstawicieli rządów, związków zawodowych i pracodawców.

               (2)

               Rząd Włoch zaproponował kandydatów na wolne stanowiska,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 28 lutego 2013 r. zostają niniejszym mianowani:
   I.   Przedstawiciele rządów

               Członek

               Zastępcy członka

               Giuseppe Umberto MASTROPIETRO

               Lorenzo FANTINI
               Mauro FRANCIOSI

   II.   Przedstawiciele związków zawodowych

               Członek

               Zastępcy członka

               Gabriella GALLI

               Sebastiano CALLERI
               Cinzia FRASCHERI

   III.   Przedstawiciele organizacji pracodawców

               Członek

               Zastępcy członka

               Fabiola LEUZZI

               Giorgio RUSSOMANNO
               Pier Paolo MASCIOCCHI

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

         E. SALGADO

      (1)  Dz.U. C 218 z 13.9.2003, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 45 z 22.2.2010, s. 5.


               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 468/281

         P7_TA(2013)0560
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego (Alex Brenninkmeijer – Holandia)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie powołania Alexa Brenninkmeijera na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0312/2013 – 2013/0810(NLE))
   (Konsultacja)
   (2016/C 468/61)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0312/2013),

               —

               uwzględniając art. 108 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0433/2013),

               A.

               mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               B.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2013 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Alexa Brenninkmeijera na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich spotykających się w ramach rady z dnia 19 grudnia 1995 r. dotycząca ochrony obywateli Unii Europejskiej przez przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne

text:
Ważna informacja prawna

|

41995D0553

Dziennik Urzędowy L 314 , 28/12/1995 P. 0073 - 0076

		Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich spotykających się w ramach radyz dnia 19 grudnia 1995 r.dotycząca ochrony obywateli Unii Europejskiej przez przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne(95/553/WE)PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ, SPOTYKAJĄCY SIĘ W RAMACH RADY,zdecydowani kontynuować budowanie Unii coraz bliższej swoim obywatelom,biorąc pod uwagę pojęcie obywatelstwa Unii, wprowadzonego Traktatem o Unii Europejskiej, różniące się od pojęcia obywatelstwa narodowego i w żaden sposób niebędące jego substytutem,pragnąc wywiązać się ze zobowiązania ustanowionego w art. 8c Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,mając na uwadze, że takie wspólne uzgodnienia ochronne umocnią tożsamość Unii w jej postrzeganiu w państwach trzecich;zdając sobie sprawę, że wprowadzenie wspólnych uzgodnień co do ochrony obywateli Unii w państwach trzecich wzmocni również ideę solidarności europejskiej w postrzeganiu jej przez tych obywateli,UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Każdy obywatel Unii Europejskiej jest uprawniony do ochrony konsularnej ze strony przedstawicielstwa dyplomatycznego lub konsularnego któregokolwiek z Państw Członkowskich, jeśli w miejscu jego pobytu jego własne Państwo Członkowskie lub inne stale je reprezentujące państwo nie ma:- dostępnego stałego przedstawicielstwa, lub- dostępnego Konsula Honorowego, właściwego dla takich spraw.Artykuł 21. Przedstawicielstwo dyplomatyczne i konsularne reaguje na prośbę o ochronę złożoną przez zainteresowaną osobę, pod warunkiem że zostanie ustalone, poprzez okazanie paszportu lub dowodu tożsamości, że jest ona obywatelem Państwa Członkowskiego Unii.2. W przypadku utraty lub kradzieży tych dokumentów można przyjąć jakikolwiek inny dowód przynależności państwowej, jeśli zajdzie potrzeba – po przeprowadzeniu weryfikacji w centralnych organach Państwa Członkowskiego, na którego obywatelstwo powołuje się dana osoba, lub w najbliższym przedstawicielstwie dyplomatycznym lub konsularnym tego Państwa.Artykuł 3Przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne udzielające ochrony traktują osobę szukającą pomocy tak, jakby była ona obywatelem reprezentowanego przez nią Państwa Członkowskiego.Artykuł 4Nie naruszając postanowień art. 1, przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne mogą przyjąć praktyczne uzgodnienia dla efektywnego postępowania z wnioskami o ochronę.Artykuł 51. Ochrona wymieniona w art. 1 obejmuje:a) pomoc w przypadku zgonu;b) pomoc w przypadku poważnego wypadku i ciężkiej choroby;c) pomoc w razie aresztowania lub zatrzymania;d) pomoc ofiarom aktów przemocy;e) udzielenie pomocy i repatriacja do kraju pozbawionych środków obywateli Unii.2. Dodatkowo przedstawicielstwa dyplomatyczne lub agenci konsularni Państwa Członkowskiego na terenie państwa niebędącego członkiem Unii mogą w zakresie swoich uprawnień przyjść z pomocą obywatelom Unii również w innych okolicznościach.Artykuł 61. Nie naruszając postanowień art. 3 i z wyjątkiem nagłych przypadków, żadnemu obywatelowi Unii nie jest udzielana pomoc finansowa ani nie są pokrywane koszty bez zgody właściwych władz Państwa Członkowskiego, którego jest on obywatelem, udzielonej albo przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, albo przez najbliższą misję dyplomatyczną.2. O ile Państwo Członkowskie, którego obywatelem jest osoba zwracająca się o pomoc, wyraźnie nie uchyli tego wymogu, osoba taka musi zobowiązać się do zwrócenia w całości udzielonej jej pożyczki lub pomocy finansowej i wydatków poniesionych na jej rzecz oraz, gdy ma to zastosowanie, wszelkich należnych opłat konsularnych wymaganych przez właściwe organy.3. Zobowiązanie do zwrotu kosztów ma formę dokumentu nakładającego na osobę znajdującą się w kłopotach obowiązek spłaty rządowi Państwa Członkowskiego, którego jest ona obywatelem, wszystkich poniesionych na jej rzecz wydatków i wypłaconej jej gotówki oraz wszelkich obciążających ją opłat.4. Rząd Państwa Członkowskiego, którego obywatelem jest osoba zwracająca się o pomoc, zobowiązany jest pokryć na żądanie wszelkie koszty rządowi Państwa Członkowskiego udzielającego pomocy.5. Ujednolicony wzór zobowiązań do spłaty podany jest w załącznikach I i II.Artykuł 7Pięć lat po wejściu w życie niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi w świetle nabytych doświadczeń oraz celów przyświecających art. 8c Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Artykuł 8Niniejsza decyzja wchodzi w życie, gdy wszystkie Państwa Członkowskie notyfikują Sekretariatowi Generalnemu Rady, że zakończone zostały obowiązujące w ich systemach prawnych procedury wymagane dla zastosowania tej decyzji.Artykuł 9Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1995 r.W imieniu RadyL. Atienza SernaPrzewodniczący--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK I+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK II+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0588

Dziennik Urzędowy L 285 , 22/10/1998 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 13 października 1998 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu z drugiej strony(98/588/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w związku z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:Do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu z drugiej strony, podpisanym w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 1996 r., konieczne jest zatwierdzenie, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu z drugiej strony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa przejściowa w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu z drugiej strony, wraz z odnoszącymi się do niej deklaracjami, zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Umowa przejściowa i deklaracje załączone są do niniejszej Decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty [2].Artykuł 3Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, przewidzianej w art. 32 Umowy przejściowej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 października 1998 r.W imieniu RadyC. EinemPrzewodniczący[1] Dz.U. C 313 z 12.10.1998.[2] Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy zastępcy członka z Hiszpanii

text:
               18.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 62/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 lutego 2016 r.
   w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy zastępcy członka z Hiszpanii
   (2016/C 62/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając listy kandydatów przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
   uwzględniając wykazy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzjami z dnia 2 grudnia 2013 r. (2), z dnia 12 czerwca 2014 r. (3), z dnia 18 listopada 2014 r. (4), z dnia 15 grudnia 2014 r. (5), z dnia 20 kwietnia 2015 r. (6) i z dnia 10 listopada 2015 r. (7) oraz decyzją (UE) 2015/453 (8) Rada mianowała członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 7 listopada 2016 r., z wyjątkiem niektórych członków i zastępców członków.

               (2)

               Organizacja pracodawców BUSINESSEUROPE zaproponowała kandydata na jedno stanowisko, które należy obsadzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje niniejszym mianowana na stanowisko zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 7 listopada 2016 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Zastępca członka

               Hiszpania

               Laura CASTRILLO NUÑEZ

         Artykuł 2
   Członków oraz zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2013 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 360 z 10.12.2013, s. 8).

      (3)  Decyzja Rady z dnia 12 czerwca 2014 r. w sprawie mianowania litewskich i maltańskich członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 182 z 14.6.2014, s. 14); decyzja Rady z dnia 12 czerwca 2014 r. w sprawie mianowania francuskich członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 186 z 18.6.2014, s. 5).

      (4)  Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy członka i zastępcy członka z Łotwy (Dz.U. C 420 z 22.11.2014, s. 6).

      (5)  Decyzja Rady z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie mianowania niemieckiego członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 453 z 17.12.2014, s. 2).

      (6)  Decyzja Rady z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy pochodzącego ze Słowacji (Dz.U. C 130 z 22.4.2015, s. 5); decyzja Rady z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy członka ze Słowenii i zastępcy członka ze Szwecji (Dz.U. C 130 z 22.4.2015, s. 2).

      (7)  Decyzja Rady z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie mianowania węgierskiego członka i zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 380 z 14.11.2015, s. 2).

      (8)  Decyzja Rady (UE) 2015/453 z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy dla Danii i Niemiec (Dz.U. L 75 z 19.3.2015, s. 18).


title: 2010/452/CFSP: Decyzja Rady 2010/452/WPZiB z dnia 12 sierpnia 2010 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

text:
               13.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/43

         DECYZJA RADY 2010/452/WPZiB
   z dnia 12 sierpnia 2010 r.
   w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 15 września 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/736/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (1) (zwanej dalej „misją”). To wspólne działanie przestaje obowiązywać dnia 14 września 2010 r.

               (2)

               Dnia 28 maja 2010 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zalecił, by przedłużyć misję na dodatkowy okres 12 miesięcy do dnia 14 września 2011 r.

               (3)

               Struktura dowodzenia i kontroli misji nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji.

               (4)

               Komórka Monitorująca w Sekretariacie Generalnym Rady powinna zostać postawiona w stan gotowości do celów przedmiotowej misji.

               (5)

               Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   1.   Misja Obserwacyjna Unii Europejskiej w Gruzji (zwana dalej „EUMM Georgia” lub „misją”), ustanowiona wspólnym działaniem 2008/736/WPZiB, będzie kontynuowana od dnia 15 września 2010 r. do dnia 14 września 2011 r.
   2.   EUMM Georgia działa zgodnie z mandatem misji określonym w art. 2 i realizuje zadania określone w art. 3.
   Artykuł 2
   Mandat misji
   1.   EUMM Georgia zapewnia cywilne monitorowanie działań stron, w tym pełne przestrzeganie w całej Gruzji sześciopunktowego porozumienia i jego dalszych środków wykonawczych, działając w ścisłej koordynacji z partnerami, zwłaszcza Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), a także zgodnie z innymi działaniami Unii, aby przyczynić się do stabilizacji, normalizacji i budowy zaufania, zapewniając jednocześnie informacje przydatne do kształtowania polityki europejskiej na rzecz wsparcia trwałego rozwiązania politycznego dla Gruzji.
   2.   Misja ma następujące cele szczególne:

               a)

               przyczynianie się do długoterminowej stabilności w całej Gruzji i najbliższym regionie;

               b)

               w krótkim terminie – ustabilizowanie sytuacji wraz ze zredukowaniem ryzyka wznowienia wrogich działań, w pełni przestrzegając sześciopunktowego porozumienia i jego dalszych środków wykonawczych.

         Artykuł 3
   Zadania misji
   Dla wypełnienia celów misji, zadania EUMM Georgia są następujące:

               1.

               Stabilizacja:
               Monitorowanie i analizowanie sytuacji związanej z procesem stabilizacji i sporządzanie sprawozdań, skupione na pełnym przestrzeganiu sześciopunktowego porozumienia, w tym na wycofaniu oddziałów, swobodzie przemieszczania się i działaniach podejmowanych przez osoby mogące zakłócić proces stabilizacji, a także na przypadkach naruszania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego.

               2.

               Normalizacja:
               Monitorowanie i analizowanie sytuacji związanej z procesem normalizacji rządów cywilnych i sporządzanie sprawozdań, skupione na państwie prawa, skuteczności struktur egzekwowania prawa oraz odpowiednim porządku publicznym. Misja monitoruje również bezpieczeństwo połączeń transportowych, infrastruktury i obiektów energetycznych, a także aspekty polityczne i aspekty bezpieczeństwa związane z powrotem przesiedleńców wewnętrznych i uchodźców.

               3.

               Budowa zaufania:
               Przyczynianie się do zmniejszania napięć dzięki współpracy, umożliwianiu kontaktów między stronami, a także dzięki innym środkom budowy zaufania.

               4.

               Zapewnianie informacji przydatnych do kształtowania polityki europejskiej oraz działania z myślą o przyszłym zaangażowaniu Unii.

         Artykuł 4
   Struktura misji
   1.   EUMM Georgia ma następującą strukturę:

               a)

               dowództwo. Dowództwo składa się z biura szefa misji oraz personelu dowództwa wykonującego wszystkie niezbędne funkcje związane z dowodzeniem i kontrolą oraz wsparciem misji. Dowództwo mieści się w Tbilisi;

               b)

               biura polowe. Biura polowe rozmieszczone zgodnie z kryterium geograficznym wykonują zadania związane z monitorowaniem i pełnią funkcje konieczne do wsparcia misji;

               c)

               komórka wspierająca. Komórka wspierająca zlokalizowana jest w Sekretariacie Generalnym Rady w Brukseli.

         2.   Elementy określone w ust. 1 podlegają dalszym szczegółowym uzgodnieniom w planie operacji (OPLAN).
   Artykuł 5
   Dowódca operacji cywilnej
   1.   Dowódcą operacji cywilnej EUMM Georgia jest dyrektor Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych (CPCC).
   2.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz ogólnym zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUMM Georgia na poziomie strategicznym.
   3.   Dowódca operacji cywilnej zapewnia właściwe i skuteczne wykonywanie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym przez wydawanie szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym oraz służenie mu doradztwem i wsparciem technicznym.
   4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem organów krajowych danego państwa wysyłającego lub danej wysyłającej instytucji Unii. Organy krajowe przekazują dowódcy operacji cywilnej kontrolę operacyjną (OPCON) nad swoim personelem, zespołami i jednostkami.
   5.   Dowódca operacji cywilnej ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie należytego wywiązywania się ze spoczywającego na Unii obowiązku opieki.
   6.   Dowódca operacji cywilnej i Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej (SPUE) konsultują się wzajemnie stosownie do potrzeb.
   Artykuł 6
   Szef misji
   1.   Szef misji jest odpowiedzialny za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę na poziomie teatru działań.
   2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z państw uczestniczących, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez dowódcę operacji cywilnej, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.
   3.   Szef misji wydaje instrukcje całemu personelowi misji, co obejmuje w tym przypadku komórkę wspierającą w Brukseli, służące skutecznemu prowadzeniu EUMM Georgia w teatrze działań, i odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z instrukcjami dowódcy operacji cywilnej wydawanymi na poziomie strategicznym.
   4.   Szef misji jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.
   5.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub odpowiednią instytucję Unii.
   6.   Szef misji reprezentuje misję EUMM Georgia w obszarze działania i zapewnia odpowiednią widoczność działań misji.
   7.   Szef misji, stosownie do potrzeb, koordynuje działania z innymi podmiotami z Unii w terenie. Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia szef misji przyjmuje od SPUE wskazówki polityczne dotyczące sytuacji na miejscu.
   Artykuł 7
   Personel
   1.   EUMM Georgia składa się głównie z personelu oddelegowanego przez państwa członkowskie lub instytucje Unii. Każde państwo członkowskie lub instytucja Unii ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż mające zastosowanie diety oraz dodatki za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.
   2.   Misja zatrudnia na podstawie umów międzynarodowy personel cywilny oraz personel miejscowy, jeżeli wymagane funkcje nie są zapewniane przez personel oddelegowany z państw członkowskich. Wyjątkowo, w należycie uzasadnionych przypadkach, w przypadku braku odpowiednio wykwalifikowanych kandydatów z państw członkowskich, można, w stosownych przypadkach, zatrudniać na podstawie umów obywateli z uczestniczących państw trzecich.
   3.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają określonych dla danej misji minimalnych norm bezpieczeństwa operacyjnego oraz planu bezpieczeństwa misji wspierającego unijną politykę bezpieczeństwa w terenie. Jeśli chodzi o ochronę informacji niejawnych UE powierzonych personelowi w trakcie pełnienia obowiązków, przestrzega on zasad i minimalnych norm w zakresie bezpieczeństwa ustanowionych w przepisach Rady dotyczących bezpieczeństwa (2).
   Artykuł 8
   Status misji i personelu
   1.   Status misji i jej personelu, w tym, w stosownych przypadkach, przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji, zostaje ustalony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 Traktatu.
   2.   Państwo lub instytucja Unii, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za wszelkie związane z oddelegowaniem roszczenia tego członka personelu lub roszczenia odnoszące się do niego. Dane państwo członkowskie lub instytucja Unii są odpowiedzialne za podejmowanie wszelkich działań wobec oddelegowanego członka personelu.
   3.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki personelu międzynarodowego i miejscowego są określane w umowach zawartych między szefem misji a członkami personelu.
   Artykuł 9
   Struktura dowodzenia
   1.   EUMM Georgia, będąc operacją zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.
   2.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUMM Georgia.
   3.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem WP, jest dowódcą EUMM Georgia na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym.
   4.   Dowódca operacji cywilnej składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem WP.
   5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUMM Georgia w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed dowódcą operacji cywilnej.
   Artykuł 10
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Rada niniejszym upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek WP, oraz do zmiany koncepcji operacji (CONOPS) i OPLAN. Uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących celów i zakończenia misji pozostają kompetencją Rady.
   2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.
   3.   KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od dowódcy operacji cywilnej i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.
   Artykuł 11
   Udział państw trzecich
   1.   Bez uszczerbku dla autonomii decyzyjnej Unii i dla jej jednolitych ram instytucjonalnych państwa trzecie mogą zostać zaproszone do wniesienia wkładu w misję, pod warunkiem ponoszenia przez nie kosztów oddelegowanego przez siebie personelu, w tym wynagrodzeń, ubezpieczeń od wszelkiego rodzaju ryzyka, diet dziennych oraz kosztów podróży do Gruzji i z tego kraju, a także wnoszenia stosownego wkładu w pokrycie bieżących wydatków misji.
   2.   Państwa trzecie wnoszące wkład w misję mają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do bieżącego zarządzania misją, co państwa członkowskie.
   3.   Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów oraz do ustanowienia Komitetu Uczestników.
   4.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z art. 37 Traktatu oraz, w razie potrzeby, dodatkowych uzgodnień technicznych. W przypadku gdy Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego Unii, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście misji.
   Artykuł 12
   Bezpieczeństwo
   1.   Dowódca operacji cywilnej kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa i w koordynacji z Biurem Bezpieczeństwa Rady zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 5 i 9.
   2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo misji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do misji, zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu i jego instrumentów wspierających.
   3.   Szef misji jest wspierany przez funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji (MSO), który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłych stosunkach służbowych z Biurem Bezpieczeństwa Rady.
   4.   Przed objęciem swoich funkcji personel EUMM Georgia uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa, zgodnie z OPLAN. Personel uczestniczy również w regularnie organizowanych przez MSO szkoleniach aktualizujących w teatrze działań.
   5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.
   Artykuł 13
   Komórka Monitorująca
   Komórka Monitorująca zostaje postawiona w stan gotowości do celów EUMM Georgia.
   Artykuł 14
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 15 września 2010 r. do dnia 14 września 2011 r. wynosi 26 600 000 EUR.
   2.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   3.   Szef misji składa szczegółowe sprawozdania Komisji o działaniach podjętych w ramach swojej umowy i jest przez Komisję nadzorowany.
   4.   Obywatele państw trzecich są dopuszczani do udziału w przetargach. Z zastrzeżeniem zgody Komisji, szef misji może dokonywać z państwami członkowskimi, uczestniczącymi państwami trzecimi i innymi podmiotami międzynarodowymi uzgodnień technicznych dotyczących wyposażenia, usług i lokali dla EUMM Georgia.
   5.   Uzgodnienia finansowe są zgodne z wymogami operacyjnymi misji, włącznie z wymogami dopasowania wyposażenia oraz współdziałania zespołów misji.
   6.   Wydatki są kwalifikowalne od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 15
   Koordynacja
   1.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia szef misji działa w ścisłej współpracy z delegaturą Unii, aby zapewnić spójność działań Unii wspierających Gruzję.
   2.   Szef misji działa w ścisłej koordynacji z szefami misji dyplomatycznych państw członkowskich.
   3.   Szef misji współpracuje z innymi podmiotami międzynarodowymi obecnymi w tym kraju.
   Artykuł 16
   Udostępnianie informacji niejawnych
   1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.
   2.   WP jest również upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania ONZ i OBWE informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.
   3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszystkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane państwu przyjmującemu zgodnie z właściwymi procedurami współpracy między państwem przyjmującym a Unią.
   4.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady w odniesieniu do misji i objętych tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).
   Artykuł 17
   Przegląd misji
   Przegląd misji jest przedstawiany KPiB co sześć miesięcy na podstawie sprawozdania szefa misji i Sekretariatu Generalnego Rady.
   Artykuł 18
   Wejście w życie i okres obowiązywania
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 15 września 2010 r. do dnia 14 września 2011 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 17.9.2008, s. 26.

      (2)  Decyzja Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2012/623/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/387

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010
   (2012/623/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7–0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0107/2012),

               1.

               odracza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Komisji z dnia 29 marca 1999 r. dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Republiką Kazachstanu w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0282

Dziennik Urzędowy L 089 , 26/03/2004 P. 0036 - 0036

		Decyzja Komisjiz dnia 29 marca 1999 r.dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Republiką Kazachstanu w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego(2004/282/Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,uwzględniając zgodę Rady,a także mając na uwadze, że Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Republiką Kazachstanu w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ,ArtykułNiniejszym zatwierdza się, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Republiką Kazachstanu w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 marca 1999 r.W imieniu KomisjiHans Van Den BroekCzłonek Komisji--------------------------------------------------


title: 2013/646/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 26 września 2013 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (EBC/2013/36)

text:
               12.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/13

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 26 września 2013 r.
   w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń
   (EBC/2013/36)
   (2013/646/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze i art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 3 oraz art. 18 ust. 2,
   uwzględniając wytyczne EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1) oraz decyzję EBC/2013/6 z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie zasad dotyczących wykorzystania jako zabezpieczenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu własnych niezabezpieczonych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo (2),
   uwzględniając wytyczne EBC/2013/4 z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń oraz zmieniające wytyczne EBC/2007/9 (3) oraz decyzję EBC/2013/22 z dnia 5 lipca 2013 r. w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską (4),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Standardowe warunki, na jakich EBC i KBC są gotowe do przeprowadzania operacji kredytowych, w tym kryteria kwalifikowania zabezpieczeń operacji kredytowych Eurosystemu, zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14; zostały one zmienione w zakresie zasad dotyczących wykorzystywania jako zabezpieczenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu własnych niezabezpieczonych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo przez decyzję EBC/2013/6.

               (2)

               Zgodnie z pkt 1.6 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

               (3)

               Wytyczne EBC/2013/4 oraz decyzja EBC/2013/22 ustanowiły dodatkowe tymczasowe środki dotyczące kwalifikowania zabezpieczeń operacji kredytowych Eurosystemu.

               (4)

               W dniu 17 lipca 2013 r. Rada Prezesów postanowiła dodatkowo wzmocnić zasady dotyczące kontroli ryzyka poprzez zmianę kryteriów kwalifikowania i redukcji wartości zabezpieczeń akceptowanych na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu oraz poprzez przyjęcie określonych dodatkowych środków w celu zwiększenia ogólnej spójności zasad i ich stosowania w praktyce. Niektóre z tych decyzji mają wpływ na dodatkowe tymczasowe środki dotyczące operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń ustanowionych w wytycznych EBC/2013/4, w szczególności redukcji wartości w wycenie oraz postanowień dotyczących ciągłości obsługi zadłużenia, mających zastosowanie do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, akceptowanych zgodnie z postanowieniami tych wytycznych.

               (5)

               Ponadto Rada Prezesów zdecydowała o zmianie kryteriów kwalifikowania dodatkowych należności kredytowych jako zabezpieczeń w ramach tymczasowych zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń.

               (6)

               Decyzje, o których mowa w motywach 4 i 5, powinny zostać wydane w formie decyzji EBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany niektórych postanowień wytycznych EBC/2013/4
   1.   Określone w niniejszej decyzji zasady prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu oraz kryteria kwalifikowania zabezpieczeń stosuje się w połączeniu z innymi aktami prawnymi Eurosystemu dotyczącymi instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu, w szczególności z wytycznymi EBC/2013/4.
   2.   W przypadku rozbieżności pomiędzy niniejszą decyzją a wytycznymi EBC/2013/4 lub aktami stanowiącymi ich implementację na poziomie krajowym decydujące znaczenie mają postanowienia niniejszej decyzji. W braku odmiennych postanowień niniejszej decyzji KBC kontynuują stosowanie wszystkich postanowień wytycznych EBC/2013/4 w niezmieniony sposób.
   Artykuł 2
   Redukcje wartości dotyczące papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami stanowiących kwalifikowane zabezpieczenie zgodnie z tymczasowymi zasadami kwalifikowania zabezpieczeń
   1.   Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, o których mowa w art. 3 ust. 1 wytycznych EBC/2013/4, podlegają następującym redukcjom wartości w wycenie:

               (a)

               10 % – jeżeli posiadają dwa ratingi na poziomie co najmniej „pojedynczego A” (5);

               (b)

               22 % – jeżeli nie posiadają dwóch ratingów na poziomie co najmniej „pojedynczego A”.

         2.   Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, o których mowa w art. 3 ust. 5 wytycznych EBC/2013/4, podlegają redukcji wartości w wycenie w wysokości 22 %.
   Artykuł 3
   Postanowienia dotyczące ciągłości obsługi zadłużenia
   1.   Na potrzeby art. 3 ust. 6 wytycznych EBC/2013/4 terminowi „postanowienia dotyczące ciągłości obsługi zadłużenia” nadaje się znaczenie określone w ust. 2.
   2.   Termin „postanowienia dotyczące ciągłości obsługi zadłużenia” oznacza postanowienia dokumentacji prawnej papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, które obejmują albo postanowienia dotyczące zastępczego obsługującego zadłużenie, albo postanowienia dotyczące pośredniczącego zastępczego obsługującego zadłużenie (jeżeli nie ma postanowień dotyczących zastępczego obsługującego zadłużenie). W przypadku postanowień dotyczących pośredniczącego zastępczego obsługującego zadłużenie wyznaczony pośredniczący zastępczy obsługujący zadłużenie powinien być upoważniony do znalezienia odpowiedniego zastępczego obsługującego zadłużenie w terminie 60 dni od zaistnienia odpowiedniego zdarzenia, tak aby zapewnić terminowe płatności i obsługę papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. Postanowienia te powinny także określać zdarzenia stanowiące podstawę zmiany obsługującego i wyznaczenie zastępczego obsługującego; zdarzenia te mogą być powiązane z ratingami lub niepowiązane z ratingami, np. niewykonanie zobowiązań przez aktualnego obsługującego.
   3.   Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami zawierające postanowienia dotyczące ciągłości obsługi zadłużenia zgodne z wytycznymi EBC/2013/4, które znajdowały się na liście kwalifikowanych aktywów przed wejściem w życie niniejszej decyzji, pozostają aktywami kwalifikowanymi przez okres jednego roku od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Zmiana zasad przyjmowania dodatkowych należności kredytowych
   W przypadku zaistnienia wyjątkowych okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 3 wytycznych EBC/2013/4, KBC, po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów, mogą przyjmować należności kredytowe:

               (a)

               w ramach stosowania kryteriów kwalifikacji i środków kontroli ryzyka ustanowionych przez inny KBC zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 wytycznych EBC/2013/4;

               (b)

               podlegające prawu państwa członkowskiego innego niż to, w którym siedzibę ma KBC przyjmujący należności kredytowe;

               (c)

               należące do puli należności kredytowych lub zabezpieczone aktywami będącymi nieruchomościami, o ile prawo właściwe dla należności kredytowej lub odpowiedniego dłużnika (lub, w stosownych przypadkach, gwaranta) jest prawem dowolnego państwa członkowskiego UE innego niż państwo członkowskie, w którym ma siedzibę KBC przyjmujący należności kredytowe.

         Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r.
   Artykuł 4 stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 26 września 2013 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 95 z 5.4.2013, s. 22.

      (3)  Dz.U. L 95 z 5.4.2013, s. 23.

      (4)  Dz.U. L 195 z 18.7.2013, s. 27.

      (5)  Rating na poziomie pojedynczego „A” oznacza rating na poziomie co najmniej „A3” w klasyfikacji Moody’s, „A-” w klasyfikacji Fitch lub Standard & Poor’s oraz „AL” w klasyfikacji DBRS.


title: 2006/371/WE: Decyzja podjęta w drodze wspólnego porozumienia na szczeblu szefów państw lub rządów przez rządy państw członkowskich, których walutą jest euro z dnia  19 maja 2006 r.  w sprawie mianowania członka Zarządu Europejskiego Banku Centralnego

text:
               24.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 136/41

      DECYZJA PODJĘTA W DRODZE WSPÓLNEGO POROZUMIENIA NA SZCZEBLU SZEFÓW PAŃSTW LUB RZĄDÓW PRZEZ RZĄDY PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, KTÓRYCH WALUTĄ JEST EURO

   z dnia 19 maja 2006 r.
   w sprawie mianowania członka Zarządu Europejskiego Banku Centralnego
   (2006/371/WE)
   SZEFOWIE PAŃSTW LUB RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, KTÓRYCH WALUTĄ JEST EURO,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 112 ust. 2 lit. b), art. 122 ust. 4 oraz art. 11.2 i 43.3 Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego,
   uwzględniając zalecenie Rady (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   uwzględniając opinię Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (3),
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Jürgen STARK zostaje mianowany członkiem Zarządu Europejskiego Banku Centralnego na okres ośmiu lat od dnia 1 czerwca 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 2006 r.

            Przewodniczący

         U. PLASSNIK

      (1)  Dz.U. L 47 z 17.2.2006, str. 58.

      (2)  Opinia z dnia 17 maja 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Dz.U. C 58 z 10.3.2006, str. 12.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1334 z dnia 31 lipca 2015 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2015/521

text:
               1.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 206/61

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1334
   z dnia 31 lipca 2015 r.
   dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2015/521
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 26 marca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/521 (2) dotyczącą aktualizacji i zmiany wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (zwanego dalej „wykazem”).

               (3)

               Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonywanie w regularnych odstępach czasu przeglądu nazwisk osób oraz nazw grup i podmiotów w wykazie, w celu zapewnienia, aby istniały podstawy do utrzymania ich w wykazie.

               (4)

               W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (5)

               Rada sprawdziła, że właściwe władze w rozumieniu art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB podjęły decyzje w odniesieniu do wszystkich osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie, z których wynika ich uczestnictwo w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 tego wspólnego stanowiska. Rada uznała także, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3, i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, powinny nadal być objęte szczególnymi środkami ograniczającymi przewidzianymi w tym akcie.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz oraz uchylić decyzję (WPZiB) 2015/521,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, jest określony w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja (WPZiB) 2015/521 niniejszym traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/521 z dnia 26 marca 2015 r. dotycząca aktualizacji i zmiany wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylenia decyzji 2014/483/WPZiB (Dz.U. L 82 z 27.3.2015, s. 107).

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ OSÓB, GRUP I PODMIOTÓW, O KTÓRYM MOWA W ART. 1

      I.   OSOBY

                  1.

                  ABDOLLAHI Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11.8.1960 r. w Iranie. Nr paszportu: D9004878.

                  2.

                  AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  3.

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  4.

                  ARBABSIAR Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6 lub 15.3.1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Nr paszportu: C2002515 (Iran); nr paszportu: 477845448 (USA). Nr krajowego dowodu tożsamości: 07442833, ważny do 15 marca 2016 r. (prawo jazdy USA).

                  5.

                  BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Niderlandy) – członek grupy Hofstadgroep.

                  6.

                  IZZ-AL-DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA-ID; SALWWAN, Samir), ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel Libanu.

                  7.

                  MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias: ALI, Salem; BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Ashraf Refaat Nabith; WADOOD, Khalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie, nr paszportu: 488555.

                  8.

                  SHAHLAI Abdul Reza (alias: Abdol Reza Shala'i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla'i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                  9.

                  SHAKURI, Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                  10.

                  SOLEIMANI Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; Qasem Sulemani), ur. 11.3.1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Nr paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Tytuł: generał dywizji.

            II.   GRUPY I PODMIOTY

                  1.

                  „Abu Nidal Organisation” – „ANO” („Organizacja Abu Nidala”) [alias: „Fatah Revolutionary Council” („Rewolucyjna Rada Fatah”); „Arab Revolutionary Brigades” („Rewolucyjne Brygady Arabskie”); „Black September” („Czarny Wrzesień”); „Revolutionary Organisation of Socialist Muslims” („Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów”)].

                  2.

                  „Al-Aqsa Martyrs' Brigade” („Brygady Męczenników Al-Aksy”).

                  3.

                  Al Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa)

                  4.

                  „Babbar Khalsa” („Babbar Chalsa”).

                  5.

                  „Communist Party of the Philippines” („Komunistyczna Partia Filipin”) wraz z „New People's Army” – „NPA” („Nowa Armia Ludowa”), Filipiny.

                  6.

                  „Gama'a al-Islamiyya” („Dżama'a al Islamija”) [alias „Al-Gama'a al-Islamiyya” („Al Dżama'a al Islamija”)] („Grupa Islamska” – „GI”).

                  7.

                  „İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephes” – „IBDA-C” („Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód”).

                  8.

                  „Hamas” wraz z „Hamas-Izz al-Din al-Qassem”.

                  9.

                  „Hizballah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hizballah”) [alias: „Hezbollah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hezbollah”), „Hizbullah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hizbullah”), „Hizbollah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hizbollah”), „Hezballah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hezballah”), „Hisbollah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hisbollah”), „Hizbu'llah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hizbu'llah”), „Hizb Allah Military Wing” („Wojskowe Skrzydło Hizb Allah”), „Jihad Council” („Rada Dżihadu”) (i wszystkie jednostki mu podlegające, w tym „External Security Organisation” – „Organizacja Bezpieczeństwa Zewnętrznego”)].

                  10.

                  „Hizbul Mujahideen” – „HM” („Hizbul Mudżahedin”).

                  11.

                  Hofstadgroep

                  12.

                  „International Sikh Youth Federation” – „ISYF” („Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikhijskiej”).

                  13.

                  „Khalistan Zindabad Force” – „KZF” („Siły Chalistan Zindabad”).

                  14.

                  „Kurdistan Workers' Party” – „PKK” („Partia Pracujących Kurdystanu”) (alias: „KADEK”; „KONGRA-GEL”).

                  15.

                  „Liberation Tigers of Tamil Eelam” – „LTTE” („Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu”).

                  16.

                  „Ejército de Liberación Nacional” („Narodowa Armia Wyzwolenia”).

                  17.

                  „Palestinian Islamic Jihad” – „PIJ” („Palestyński Islamski Dżihad”).

                  18.

                  „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „PFLP” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny”).

                  19.

                  „Popular Front for the Liberation of Palestine – General Command” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Naczelne Dowództwo”) (alias „PFLP – Naczelne Dowództwo”).

                  20.

                  „Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia” – „FARC” („Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii”).

                  21.

                  „Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi” – „DHKP/C” („Rewolucyjna Ludowa Partia/Front/Armia Wyzwolenia”) (alias: „Devrimci Sol” („Lewica Rewolucyjna”), „Dev Sol”).

                  22.

                  „Sendero Luminoso” – „SL” („Świetlisty Szlak”).

                  23.

                  „Teyrbazen Azadiya Kurdistan” – „TAK” [alias: „Kurdistan Freedom Falcons” („Sokoły Wolności Kurdystanu”), „Kurdistan Freedom Hawks” („Jastrzębie Wolności Kurdystanu”)].


Ważna informacja prawna

|

32004D0579

2004/579/WE: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej

Dziennik Urzędowy L 261 , 06/08/2004 P. 0069 - 0069

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 2004 r.w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej(2004/579/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47, 55, 95 i 179, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze, oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Elementy Konwencji, które podlegają kompetencji Wspólnoty zostały wynegocjowane przez Komisję, za zgodą Rady, w imieniu Wspólnoty.(2) Rada poinstruowała Komisję, aby negocjowała przystąpienie Wspólnoty do danej Konwencji.(3) Negocjacje zostały zakończone sukcesem i instrument powstały w ich wyniku został podpisany przez Wspólnotę w dniu 12 grudnia 2000 r. zgodnie z decyzją 2001/87/WE [2].(4) Niektóre Państwa Członkowskie są stronami Konwencji, podczas gdy proces ratyfikacyjny ma miejsce w innych Państwach Członkowskich.(5) Warunki umożliwiające Wspólnocie deponowanie instrumentu zatwierdzenia przewidziane w art. 36 ust. 3 Konwencji zostały spełnione.(6) Konwencja powinna zostać zatwierdzona, aby umożliwić Wspólnocie stanie się jej stroną w granicach jej kompetencji.(7) Wspólnota, deponując instrument zatwierdzenia, deponuje również deklarację w sprawie zakresu kompetencji Wspólnoty Europejskiej odnoszące się do kwestii regulowanych Konwencją na mocy jej art. 36 ust. 3,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Konwencji zostaje określony w załączniku I.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby(osób) umocowanych do deponowania instrumentu formalnego zatwierdzenia Wspólnoty w celu zobowiązania Wspólnoty. Instrument formalnego zatwierdzenia zawiera deklarację kompetencji, zgodnie z art. 36 ust. 3 Konwencji, określoną w załączniku II. Zawiera również oświadczenie określone w załączniku III.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Opinia wydana w dniu 13 stycznia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 30 z 1.2.2001, str. 44.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/165 z dnia 27 stycznia 2017 r. w sprawie mianowania jednego członka i dwunastu zastępców członków Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Francuską

text:
               1.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 27/121

         DECYZJA RADY (UE) 2017/165
   z dnia 27 stycznia 2017 r.
   w sprawie mianowania jednego członka i dwunastu zastępców członków Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Francuską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Francji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Laurenta BEAUVAIS'GO.

               (3)

               Jedenaście stanowisk zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Josette BOREL-LINCERTIN, Nathalie COLIN-OESTERLE, Marie-Marguerite DUFAY, Daniela DUGLERY'EGO, Nicolasa FLORIANA, Karine GLOANEC-MAURIN, Hervégo HOCQUARDA, Jeana-Louisa JOSEPHA, Daniela PERCHERONA, Christophe'a ROSSIGNOLA i Michela VAUZELLE'A.

               (4)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Guillaume'a CROS (Conseiller régional de Midi-Pyrénées),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Mr Gérard LAHELLEC, Vice-président du Conseil régional de Bretagne;

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           Patrick AYACHE, Vice-président du Conseil régional de Bourgogne-Franche-Comté,

                           —

                           Frank CECCONI, Conseiller régional du Conseil régional d'Ile de France,

                           —

                           Yolaine COSTES, Vice-présidente du Conseil régional de La Réunion,

                           —

                           Guillaume CROS, Vice-président du Conseil régional d'Occitanie (zmiana mandatu),

                           —

                           Harold HUWART, Vice-président du Conseil régional du Centre-Val de Loire,

                           —

                           Valérie LETARD, Vice-présidente du Conseil régional des Hauts-de-France,

                           —

                           Marie-Luce PENCHARD, Vice-présidente du Conseil régional de Guadeloupe,

                           —

                           Jean-Jack QUEYRANNE, Conseiller régional du Conseil régional d'Auvergne-Rhône-Alpes,

                           —

                           Agnès RAMPAL, Conseillère régionale du Conseil régional de Provence-Alpes-Côte d'Azur,

                           —

                           Gilles SIMEONI, Président du Conseil exécutif de la Collectivité territoriale de Corse,

                           —

                           Sandra TORRES, Conseillère régionale du Conseil régional de Provence-Alpes-Côte d'Azur,

                           —

                           Patrice VOIR, Conseiller régional du Conseil régional d'Auvergne-Rhône-Alpes.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2017 r.

            W imieniu Rady

         E. SCICLUNA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Rady z dnia 17 listopada 2003 r. odnosząca się do zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Konwencji Rady Europy nr 180 w sprawie informacji oraz współpracy prawnej w zakresie usług społeczeństwa informacyjnego

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0840

Dziennik Urzędowy L 321 , 06/12/2003 P. 0041 - 0042

		Decyzja Radyz dnia 17 listopada 2003 r.odnosząca się do zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Konwencji Rady Europy nr 180 w sprawie informacji oraz współpracy prawnej w zakresie usług społeczeństwa informacyjnego(2003/840/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Konwencja Rady Europy nr 180 o informacji oraz współpracy prawnej w zakresie usług społeczeństwa informacyjnego (Konwencja) ustanawia międzynarodowy system uprzedniego informowania oraz współpracy administracyjnej w zakresie usług społeczeństwa informacyjnego.(2) Usługi społeczeństwa informacyjnego dostarczane są na odległość środkami elektronicznymi oraz na indywidualne żądanie usługobiorcy (zgodnie z definicją określoną w art. 2 Konwencji nr 180) są one dostarczane są bez konieczności fizycznego przemieszczania się usługodawcy bądź usługobiorcy. Z tego powodu objęte są one wspólną polityką handlową i wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty Europejskiej, w zastosowaniu opinii 1/94 Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, dotyczącej Światowej Organizacji Handlu [1].(3) Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego [2], funkcjonująca od 1999 r., stanowi niezwykle pozytywne doświadczenie jako mechanizm uprzedniego informowania i dialogu administracyjnego w zakresie usług internetowych.(4) Podobny międzynarodowy mechanizm, w którym udział leży w bezpośrednim interesie Wspólnoty, należy jak najszybciej ustanowić w ramach Rady Europy. Mechanizm taki pozwoliłby jej regularnie otrzymywać informacje w zakresie inicjatyw prawnych przygotowywanych w innych państwach oraz, stosownie do potrzeb, wyrażać swoje uwagi na temat projektów, co mogłoby mieć poważne prawne i gospodarcze implikacje w kontekście działalności internetowej.(5) W praktyce, udział taki oparty byłby na mechanizmie działania ustanowionym w 1983 r. przez dyrektywę 83/189/EWG, następnie uchyloną i zastąpioną dyrektywą 98/34/WE, i pozwoliłby uniknąć wszelkich obciążeń Państw Członkowskich innych niż te, które ciążą na nich na mocy dyrektywy 98/34/WE.(6) Konwencja powinna zostać przyjęta,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się w imieniu Wspólnoty Konwencję Rady Europy nr 180 o informacji oraz współpracy prawnej w zakresie usług społeczeństwa informacyjnego.Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji [3].Artykuł 2Przewodniczący Rady upoważniony jest do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-ych) do podpisania Konwencji w celu uczynienia jej wiążącą dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 listopada 2003 r.W imieniu RadyG. AlemannoPrzewodniczący[1] Opinia Trybunału z dnia 15 listopada 1994 r., Zb. Orz., str. 1-5267.[2] Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18).[3] Tekst Konwencji w formie, w której została zawarta, istnieje w językach angielskim i francuskim, obie wersje są na równi autentyczne.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1292 z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               29.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 199/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1292
   z dnia 20 lipca 2015 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (i) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2014/517/UE (1) Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (2) (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (2)

               Zawarcie Protokołu podlega odrębnej procedurze w odniesieniu do kwestii należących do kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Unii i jej państw członkowskich dokumentów zatwierdzających, o których mowa w art. 13 ust. 2 Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/517/UE z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 233 z 6.8.2014, s. 1).

      (2)  Dz.U. L 233 z 6.8.2014, s. 3.