title: Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               14.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 271/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 8 listopada 2007 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   (2007/C 271/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając listę proponowanych kandydatów przedłożoną Radzie przez rządy państw członkowskich,
   uwzględniając listę proponowanych kandydatów przedłożoną Radzie przez przewodniczącego Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy w odniesieniu do propozycji grup członków reprezentujących organizacje pracodawców oraz pracowników w ramach tego komitetu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 3 czerwca 2002 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy i ich zastępców na okres od dnia 3 czerwca 2002 r. do dnia 2 czerwca 2005 r.

               (2)

               Decyzją z dnia 15 listopada 2004 r. (3) Rada mianowała członków i ich zastępców reprezentujących nowe państwa członkowskie.

               (3)

               Rada Administracyjna działała w oczekiwaniu na wejście w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1112/2005 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94.

               (4)

               Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1112/2005 Radę Administracyjną zastąpiła Rada Zarządzająca.

               (5)

               Członkowie rzeczonej Rady Zarządzającej i ich zastępcy powinni być mianowani na okres trzech lat,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby są mianowane na członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy i ich zastępców na okres od dnia 8 listopada 2007 r. do dnia 7 listopada 2010 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan Willy IMBRECHTS

               pan Christian DENEVE

               Bułgaria

               pan Atanas KOLCZAKOW

               pan Petyr HADŻISTOJKOW

               Republika Czeska

               pani Daniela KUBÍČKOVÁ

               pani Martina KAJÁNKOVÁ

               Dania

               pani Charlotte SKJOLDAGER

               pani Tove LOFT

               Niemcy

               pan Ulrich RIESE

               pan Kai SCHÄFER

               Estonia

               —

               pani Egle KÄÄRATS

               Irlandia

               pan Daniel KELLY

               pani Mary DORGAN

               Grecja

               pan Trifon GINALAS

               pan Konstantinos PETINIS

               Hiszpania

               pan Mario GRAU-RIOS

               pani Pilar CASLA-BENITO

               Francja

               pani Mireille JARRY

               pan Yvan DENION

               Włochy

               pani Lea BATTISTONI

               pan Mario ALVINO

               Cypr

               pan Leandros NICOLAIDES

               pan Marios KOURTELLIS

               Łotwa

               pan Renārs LŪSIS

               pani Jolanta KANČA

               Litwa

               pani Aldona SABAITIENĖ

               pani Aušra STANKIUVIENĖ

               Luksemburg

               pan Paul WEBER

               pan Robert HUBERTY

               Węgry

               pan András BÉKÉS

               pani Mária GROSZMANN

               Malta

               pan Mark GAUCI

               pan Vincent ATTARD

               Niderlandy

               pan R. FERINGA

               pan M.G. DEN HELD

               Austria

               pani Gertrud BREINDL

               pani Eva-Elisabeth SZYMANSKI

               Polska

               pani Danuta KORADECKA

               pan Daniel PODGÓRSKI

               Portugalia

               —

               —

               Rumunia

               pani Daniela MARINESCU

               pan Dan Ion OPREA

               Słowenia

               pani Tatjana PETRIČEK

               pan Jože HAUKO

               Słowacja

               pan Miloš JANOUŠEK

               pani Elena PALIKOVÁ

               Finlandia

               pan Mikko HURMALAINEN

               pani Anna-Liisa SUNDQUIST

               Szwecja

               pan Bertil REMAEUS

               pani Anna-Lena HULTGÅRD SANCINI

               Zjednoczone Królestwo

               pani Elizabeth HODKINSON

               pan Malcolm DARVILL

         II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan François PHILIPS

               pan Herman FONCK

               Bułgaria

               pan Aleksandyr ZAGOROW

               pan Iwan KOKAŁOW

               Republika Czeska

               pan Miroslav KOSINA

               pan Jaroslav ZAVADIL

               Dania

               pan Jan KAHR FREDERIKSEN

               pani Lone JACOBSEN

               Niemcy

               pani Marina SCHROEDER

               pan Maximilian ANGERMAIER

               Estonia

               pan Argo SOON

               pan Ülo KRISTJUHAN

               Irlandia

               pan Sylvester CRONIN

               pan Fergus WHELAN

               Grecja

               pan Ioannis ADAMAKIS

               —

               Hiszpania

               pan Fernando RODRIGO CENCILLO

               pan Dionis OÑA

               Francja

               pan Gilles SEITZ

               pan Henri FOREST

               Włochy

               pani Cinzia FRASCHERI

               pan Diego ALHAIQUE

               Cypr

               pan Nicos ANDREOU

               Ms Maria THEOCHARIDOU

               Łotwa

               pan Ziedonis ANTAPSONS

               pan Mārtiņš PUŽULS

               Litwa

               —

               —

               Luksemburg

               pan Claude FORGET

               pan Marcel GOEREND

               Węgry

               pan Károly GYÖRGY

               pan Pál GERGELY

               Malta

               pan Anthony CASARU

               pan Salv SAMMUT

               Niderlandy

               pan Willem VAN VEELEN

               pan Arie  WOLTMEIJER

               Austria

               pani Julia LISCHKA

               pani Karin ZIMMERMANN

               Polska

               pani Anita NOWAKOWSKA

               pani Iwona PAWLACZYK

               Portugalia

               pan Armando DA COSTA FARIAS

               —

               Rumunia

               pan Adrian COJOCARU

               pani Maria GHIMPU

               Słowenia

               pani Lučka BÖHM

               pani Spomenka GERŽELJ

               Słowacja

               pan Bohuslav BENDÍK

               pan Jaroslav BOBELA

               Finlandia

               pani Raili PERIMÄKI

               pan Erkki AUVINEN

               Szwecja

               pan Sven BERGSTRÖM

               pan Börje SJÖHOLM

               Zjednoczone Królestwo

               pan Hugh ROBERTSON

               pani Liz SNAPE

         III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan André PELEGRIN

               pan Ir. Kris DE MEESTER

               Bułgaria

               —

               —

               Republika Czeska

               pan Karel PETRŽELKA

               pan Miroslav BURIŠIN

               Dania

               pan Thomas PHILBERT NIELSEN

               pani Anne-Marie RØGE KRAG

               Niemcy

               pan Thomas HOLTMANN

               pan Herbert BENDER

               Estonia

               pani Heddi LUTTERUS

               pan Ilmar LINK

               Irlandia

               pan Tony BRISCOE

               pan Kevin ENRIGHT

               Grecja

               pan Pavlos KYRIAKONGONAS

               pani Natascha AVLONITOU

               Hiszpania

               pani Pilar IGLESIAS VALCARCE

               pan Pere TEIXIDÓ CAMPÁS

               Francja

               pani Nathalie BUET

               pan Patrick LÉVY

               Włochy

               —

               —

               Cypr

               pan Lefteris KARYDIS

               pani Christina VASILA

               Łotwa

               pani Liene VANCĀNE

               —

               Litwa

               —

               —

               Luksemburg

               pan François ENGELS

               —

               Węgry

               pan Géza BOMBERA

               pan Antal SZABADKAI

               Malta

               pan Joe DELIA

               —

               Niderlandy

               pan Bob KONING

               pan Mario VAN MIERLO

               Austria

               pani Christa SCHWENG

               pan Heinrich BRAUNER

               Polska

               pan Jacek MĘCINA

               —

               Portugalia

               pan Marcelino PENA E COSTA

               pan José COSTA TAVARES

               Rumunia

               pan Ovidiu NICOLESCU

               pan Adrian IZVORANU

               Słowenia

               —

               pan Igor ANTAUER

               Słowacja

               —

               pan Boris MICHALÍK

               Finlandia

               pan Jyrki HOLLMÉN

               pan Rauno TOIVONEN

               Szwecja

               pani Bodil MELLBLOM

               —

               Zjednoczone Królestwo

               pani Janet ASHERSON

               pan Keith SEXTON

         Artykuł 2
   Rada przystąpi w późniejszym terminie do mianowania członków, na których stanowiska nie przedstawiono do tej pory kandydatów.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje do celów informacyjnych opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2007 r.

            W imieniu Rady

         R. PEREIRA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1112/2005 (Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 5).

      (2)  Dz.U. C 161 z 5.7.2002, str. 5.

      (3)  Dz.U. C 24 z 29.1.2005, str. 2.


title: Decyzja Rady z dnia 20 lipca 1998 r. zatwierdzająca zewnętrznych biegłych rewidentów Europejskiego Banku Centralnego

text:
Avis juridique important

|

31998D0481

Official Journal L 216 , 04/08/1998 P. 0007 - 0007

DECYZJA RADYz dnia 20 lipca 1998 r.zatwierdzająca zewnętrznych biegłych rewidentów Europejskiego Banku Centralnego(98/481/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Protokół w sprawie statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 27.1,uwzględniając zalecenie Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej "EBC") z dnia 19 czerwca 1998 r.,a także mając na uwadze, co następuje:sprawozdania EBC i krajowych banków centralnych mają być poddawane rewizji przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów zaleconych przez Radę Prezesów i zatwierdzonych przez Radę Unii Europejskiej;Rada Prezesów EBC poleciła firmę Coopers and Lybrand jako zewnętrznych biegłych rewidentów EBC,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Firma Coopers and Lybrand zostaje niniejszym zatwierdzona jako zewnętrzny biegły rewident EBC.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje przekazana EBC.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 1998 r.W imieniu RadyW. MOLTERERPrzewodniczący


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/529 z dnia 21 stycznia 2015 r. zmieniająca decyzję EBC/2004/3 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2015/1)

text:
               28.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/64

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/529
   z dnia 21 stycznia 2015 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2004/3 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2015/1)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając decyzję EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmującą Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (1), w szczególności jej art. 23,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 127 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 (2), które powierza Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) szczególne zadania dotyczące polityk w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, aby przyczynić się do bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji kredytowych oraz stabilności systemu finansowego w ramach Unii i każdego państwa członkowskiego, w pełni i z należytą starannością uwzględniając jedność i integralność rynku wewnętrznego. Te szczególne zadania wykraczają poza określone w art. 127 ust. 5 Traktatu zadanie Europejskiego Systemu Banków Centralnych przyczyniania się do należytego wykonywania polityk prowadzonych przez właściwe władze w odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego.

               (2)

               Decyzja EBC/2004/3 (3) została zmieniona decyzją EBC/2011/6 (4) w celu zapewnienia ochrony interesu publicznego w odniesieniu do stabilności systemu finansowego w Unii i w państwach członkowskich, w zakresie dotyczącym wniosków o udostępnienie dokumentów EBC, sporządzonych lub przechowywanych przez EBC, dotyczących działalności i polityk oraz decyzji EBC w dziedzinie stabilności finansowej, w tym dokumentów mających związek ze wsparciem udzielanym przez EBC Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego.

               (3)

               Przy wykonywaniu szczególnych zadań, o których mowa w pierwszym motywie, EBC będzie również sporządzał lub przechowywał dokumenty dotyczące nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi. Dokumenty te będą stanowiły dokumenty EBC w rozumieniu decyzji EBC/2004/3.

               (4)

               Istnieje potrzeba zapewnienia ochrony interesu publicznego w odniesieniu do polityki Unii i państw członkowskich dotyczącej nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi w związku z wnioskami o publiczne udostępnienie dokumentów EBC. Istnieje również potrzeba zapewnienia ochrony interesu publicznego w związku z celem inspekcji nadzorczych.

               (5)

               Zgodnie z art. 23 ust. 1 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego przyjętego decyzją EBC/2004/2, obrady organów EBC i wszelkich komitetów bądź grup przez nie powołanych, Rady ds. Nadzoru, jej komitetu sterującego i wszelkich ich struktur niższego szczebla o tymczasowym charakterze mają charakter poufny, chyba że Rada Prezesów upoważni Prezesa EBC do podania wyników obrad do wiadomości publicznej. Prezes zasięgnie opinii przewodniczącego Rady ds. Nadzoru przed podjęciem decyzji w tej sprawie w odniesieniu do obrad Rady ds. Nadzoru, jej komitetu sterującego i wszelkich ich struktur niższego szczebla o tymczasowym charakterze.

               (6)

               Zarówno ujawnianie, jak i poufność informacji przechowywanych przez właściwe organy przy wykonywaniu nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi podlega mającym zastosowanie przepisom prawa Unii, w szczególności rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (5) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (6).

               (7)

               Zmiany w gospodarkach państw członkowskich i na rynkach finansowych oraz ich wpływ na prowadzenie polityki pieniężnej EBC lub na stabilność systemu finansowego w Unii albo w państwie członkowskim zwiększyły potrzebę rozwoju wzajemnych relacji między EBC a organami państw członkowskich oraz między EBC a instytucjami i organami europejskimi i międzynarodowymi. Kluczowe znaczenie okazała się przy tym mieć zdolność EBC do przekazywania organom europejskim oraz państw członkowskich ścisłych i otwartych informacji, dla jak największej skuteczności w służeniu interesowi publicznemu przy wykonywaniu swoich zadań. Może to oznaczać konieczność utrzymywania efektywnych nieformalnych i poufnych kanałów komunikacji w sposób niezakłócony możliwością ich ujawnienia.

               (8)

               W szczególności, EBC ma obowiązek utrzymywania relacji z organami i podmiotami krajowymi, instytucjami, organami, urzędami lub agencjami Unii, właściwymi organizacjami międzynarodowymi oraz organami nadzoru i administracjami państw trzecich, w związku z: a) wspieraniem przez ESBC ogólnych polityk gospodarczych w Unii zgodnie z art. 127 ust. 1 Traktatu; b) przyczynianiem się przez ESBC do należytego wykonywania polityk prowadzonych przez właściwe władze w odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego zgodnie z art. 127 ust. 5 Traktatu; oraz c) zadań powierzonych EBC przez rozporządzenie (UE) nr 1024/2013. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 zarówno EBC, jak i właściwe organy krajowe mają przy tym obowiązek współpracy w dobrej wierze i obowiązek wymiany informacji. EBC prowadzi też współpracę na poziomie międzynarodowym w zakresie, w jakim dotyczy to zadań ESBC. Dla prowadzenia przez EBC efektywnej współpracy niezbędne jest stworzenie i utrzymanie „przestrzeni do namysłu” dla wolnej i konstruktywnej wymiany poglądów i informacji pomiędzy wskazanymi powyżej organami, instytucjami i innymi podmiotami. Ze względu na to EBC powinien być uprawniony do ochrony dokumentów podlegających wymianie w ramach swojej współpracy z krajowymi bankami centralnymi, właściwymi organami krajowymi, wyznaczonymi organami krajowymi i innymi właściwymi organami oraz podmiotami.

               (9)

               Ponadto, przy wykonywaniu zadania ESBC wspierania sprawnego funkcjonowania systemów płatniczych ważna jest ochrona dokumentów, których ujawnienie mogłoby naruszyć interes publiczny w zakresie poprawnego działania i bezpieczeństwa infrastruktur rynku finansowego, schematów płatności i dostawców usług płatniczych.

               (10)

               Decyzja EBC/2004/3 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   W decyzji EBC/2004/3 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w artykule 3 dodaje się następujące definicje:

                           „c)

                           »właściwy organ krajowy« i »wyznaczony organ krajowy« mają znaczenie określone w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1024/2013 (7) ;

                           d)

                           »inne właściwe organy oraz podmioty« oznaczają organy i podmioty krajowe, instytucje, organy, urzędy lub agencje Unii, właściwe organizacje międzynarodowe oraz organy nadzoru i administracje państw trzecich.

                     ;

               2)

               w art. 4 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

                           —

                           „poufności obrad organów EBC, Rady ds. Nadzoru lub innych podmiotów ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013,”

                     ;

               3)

               w art. 4 ust. 1 lit. a) dodaje się tiret w brzmieniu:

                           —

                           „polityki Unii albo państwa członkowskiego w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i innymi instytucjami finansowymi,

                           —

                           celu inspekcji nadzorczych,

                           —

                           poprawnego działania i bezpieczeństwa infrastruktur rynku finansowego, schematów płatności i dostawców usług płatniczych.”

                     ;

               4)

               art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Odmawia się dostępu do dokumentu sporządzonego albo otrzymanego przez EBC do użytku wewnętrznego jako część obrad i wstępnych konsultacji wewnątrz EBC i wymiany poglądów między EBC a KBC, właściwymi organami krajowymi lub wyznaczonymi organami krajowymi, nawet wówczas, gdy została już podjęta decyzja, chyba że za ujawnieniem przemawia istotny interes publiczny.
               Odmawia się dostępu do dokumentów odzwierciedlających wymianę poglądów między EBC a innymi właściwymi organami oraz podmiotami, nawet wówczas, gdy została już podjęta decyzja, jeżeli ujawnienie dokumentu poważnie naruszyłoby skuteczność EBC w wykonywaniu jego zadań, chyba że za ujawnieniem przemawia istotny interes publiczny.”;

               5)

               w art. 7 ust. 1 słowa „Dyrektor Generalny Sekretariatu i Służb Językowych” zastępuje się słowami „Dyrektor Generalny Sekretariatu”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 21 stycznia 2015 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

      (3)  Decyzja EBC/2004/3 z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 42).

      (4)  Decyzja EBC/2011/6 z dnia 9 maja 2011 r. zmieniająca decyzję EBC/2004/3 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 158 z 16.6.2011, s. 37).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

      (6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

      (7)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).”


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1677 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/311

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1677
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 z dnia 25 października 2011 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (5), w szczególności jego art. 33,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0099/2015),

         1.

            udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 326.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 286 z 1.11.2011, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2012/591/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/257

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2010
   (2012/591/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7–0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2008/114/WE, Euratom z dnia 12 lutego 2008 r. ustanawiającą statut Agencji Dostaw Euratomu (3), w szczególności jej art. 8,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0131/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi generalnemu Agencji Dostaw Euratomu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 41 z 15.2.2008, s. 15.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Dostosowanie Regulaminu Parlamentu Europejskiego do traktatu z Lizbony Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie dostosowania Regulaminu Parlamentu Europejskiego do traktatu z Lizbony (2009/2062(REG))

text:
               12.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 236/153

         Wtorek, 15 czerwca 2010 r.Dostosowanie Regulaminu Parlamentu Europejskiego do traktatu z Lizbony
   P7_TA(2010)0204
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie dostosowania Regulaminu Parlamentu Europejskiego do traktatu z Lizbony (2009/2062(REG))
   2011/C 236 E/29

      Parlament Europejski,
   uwzględniając art. 211 oraz art. 212 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych zawierające poprawki zaproponowane przez Komisję Budżetową w opinii z dnia 31 marca 2009 r. (A7-0043/2009),
   uwzględniając swoją decyzję z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dostosowania Regulaminu Parlamentu Europejskiego do traktatu z Lizbony (1),

               1.

               podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższych zmian;

               2.

               zwraca uwagę, że poprawki wejdą w życie pierwszego dnia następnej sesji plenarnej,

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.

               TEKST OBOWIĄZUJĄCY

               POPRAWKA

                  Poprawka 1

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 7 – ustęp 2

               2.   Komisja przedstawia wniosek dotyczący decyzji zawierający
                     jedynie
                   zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.

               2.   Komisja przedstawia wniosek dotyczący
                     uzasadnionej
                   decyzji, zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.

                  Poprawka 121

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 8

                     Prezydium określa zasady stosowania Statutu
                   posła do Parlamentu Europejskiego,
                     o ile nie zastrzeżono inaczej.

                     Parlament przyjmuje Statut
                   posła do Parlamentu Europejskiego
                     oraz wszelkie zmiany do niego na podstawie wniosku komisji przedmiotowo właściwej. Stosuje się odpowiednio art. 138 ust. 1. Prezydium odpowiada za stosowanie tych przepisów i podejmuje decyzje w sprawie środków finansowych na podstawie rocznego budżetu.

                  Poprawka 4

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 23 – ustęp 2 i 2 a (nowy)

               2.   Prezydium jest odpowiedzialne za sprawy finansowe, organizacyjne i administracyjne dotyczące

                     posłów

                  oraz za wewnętrzną organizację Parlamentu, jego Sekretariatu i organów.

               2.   Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących organizacji wewnętrznej Parlamentu, jego Sekretariatu i organów.

                     2a.

                     Na wniosek Sekretarza Generalnego lub grupy politycznej Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących posłów.

                  Poprawka 5

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 23 – ustęp 11 a (nowy)

                     11a.

                     Prezydium wyznacza dwóch wiceprzewodniczących, którzy odpowiadają za utrzymywanie kontaktów z parlamentami krajowymi.

                     Przedstawiają oni Konferencji Przewodniczących okresowe sprawozdania ze swojej działalności.

                  (Należy skreślić drugie i trzecie zdanie w art. 25 ust. 3.)

                  Poprawka 86

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 24 – ustęp 2

               2.
                     Posłowie niezrzeszeni delegują na posiedzenia
                   Konferencji Przewodniczących jednego przedstawiciela, który uczestniczy w nich bez prawa głosu.

               2.
                     Przewodniczący Parlamentu zaprasza do udziału w posiedzeniach
                   Konferencji Przewodniczących jednego przedstawiciela
                     posłów niezrzeszonych
                  , który uczestniczy w nich bez prawa głosu.

                  Poprawka 117

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 37 a (nowy)

                  Artykuł 37a

                  Przekazanie uprawnień ustawodawczych

                     1.

                     Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przekazuje Komisji uprawnienia ustawodawcze zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na cele, treść, zakres i czas obowiązywania przekazanych uprawnień, a także na warunki, którym podlega to przekazanie uprawnień.

                     2.

                     Komisja przedmiotowo właściwa w danej sprawie może w każdym momencie zażądać opinii od komisji właściwej dla interpretacji i stosowania prawa Unii.

                     3.

                     Komisja właściwa dla interpretacji i stosowania prawa Unii może również z własnej inicjatywy rozpatrzyć kwestie dotyczące przekazania uprawnień ustawodawczych. Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

                  Poprawka 10

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 56 – ustęp 3 – akapit drugi

               W przypadku wniosku o odesłanie do komisji właściwa komisja ponownie sporządza dla Parlamentu sprawozdanie w formie ustnej lub pisemnej, w ustalonym przez Parlament terminie, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

               W przypadku wniosku o odesłanie do komisji właściwa komisja
                     podejmuje decyzję w sprawie stosowanej procedury i
                   ponownie sporządza dla Parlamentu sprawozdanie w formie ustnej lub pisemnej, w ustalonym przez Parlament terminie, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

                  Poprawka 113

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 74 a – ustęp 1 a (nowy)

                     1a.

                     W przypadku konsultacji z Parlamentem, zgodnie z art. 48 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady Europejskiej popierającej analizę poprawek do traktatów, sprawa zostaje przekazana do komisji przedmiotowo właściwej. Komisja sporządza sprawozdanie zawierające:

                           —

                                 projekt rezolucji, który stwierdza, czy Parlament zatwierdza czy odrzuca proponowaną decyzję, i który może zawierać propozycje skierowane do konwentu lub konferencji przedstawicieli rządów państw członkowskich;

                           —

                                 w razie potrzeby uzasadnienie.

                  Poprawka 114

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 74 – ustęp 1 a (nowy)

                     1a.

                     W przypadku konsultacji z Parlamentem, zgodnie z art. 48 ust. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady Europejskiej zmieniającej trzecią część Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, artykuł 74a ustęp 1a stosuje się odpowiednio. W takim przypadku projekt rezolucji może zawierać wyłącznie propozycje zmiany postanowień trzeciej części Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

                  Poprawka 118

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 96

               1.   W przypadku konsultacji z Parlamentem zgodnie z art. 36 Traktatu o Unii Europejskiej sprawa jest przekazywana właściwej komisji, która może przedstawić zalecenia zgodnie z art. 97 Regulaminu.

               1.   W przypadku konsultacji z Parlamentem zgodnie z art. 36 Traktatu o Unii Europejskiej sprawa jest przekazywana właściwej komisji, która może przedstawić zalecenia zgodnie z art. 97 Regulaminu.

               2.   Zainteresowane komisje czynią starania, aby Wiceprzewodniczący Komisji/Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
                     Rada oraz Komisja dostarczali
                   im regularnie i na czas informacji o rozwoju i wdrażaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii, o przewidywanych kosztach każdej podejmowanej w ramach tej polityki decyzji pociągającej za sobą skutki finansowe oraz o wszelkich innych kwestiach finansowych dotyczących działań podejmowanych w zakresie tej polityki. Wyjątkowo, na wniosek
                     Komisji, Rady lub

                  wysokiego przedstawiciela, komisja może postanowić o utajnieniu obrad.

               2.   Zainteresowane komisje czynią starania, aby Wiceprzewodniczący Komisji/Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
                     dostarczał
                   im regularnie i na czas informacji o rozwoju i wdrażaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii, o przewidywanych kosztach każdej podejmowanej w ramach tej polityki decyzji pociągającej za sobą skutki finansowe oraz o wszelkich innych kwestiach finansowych dotyczących działań podejmowanych w zakresie tej polityki. Wyjątkowo, na wniosek Wiceprzewodniczącego Komisji/ Wysokiego Przedstawiciela, komisja może postanowić o utajnieniu obrad.

               3.   Dwa razy do roku przeprowadzana jest debata w sprawie opracowanego przez Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela dokumentu konsultacyjnego, który przedstawia zasadnicze aspekty i najważniejsze kierunki wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym także europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz ich skutki finansowe dla budżetu Unii. Zastosowanie mają procedury przewidziane w art. 110.

               3.   Dwa razy do roku przeprowadzana jest debata w sprawie opracowanego przez Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela dokumentu konsultacyjnego, który przedstawia zasadnicze aspekty i najważniejsze kierunki wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym także europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz ich skutki finansowe dla budżetu Unii. Zastosowanie mają procedury przewidziane w art. 110.

                  (Zob. także wykładnię art. 121.)

                  (Zob. także wykładnię art. 121.)

               4.
                     Rada, Komisja lub
                   Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel,
                     zapraszani są
                   na każdą odbywającą się na posiedzeniu plenarnym debatę dotyczącą polityki zagranicznej, bezpieczeństwa lub obrony.

               4.   Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel
                     zapraszany jest
                   na każdą odbywającą się na posiedzeniu plenarnym debatę dotyczącą polityki zagranicznej, bezpieczeństwa lub obrony.

                  Poprawka 116

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Tytuł IV – rozdział 3 – tytuł

                  Poprawka 107

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 116

               1.   Tura pytań do Rady i Komisji ma miejsce podczas każdej sesji miesięcznej, w terminach ustalanych przez Parlament na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących.
                     Istnieje możliwość zarezerwowania czasu na pytania do Przewodniczącego i poszczególnych członków Komisji.

               1.   Tura pytań do Rady i Komisji ma miejsce podczas każdej sesji miesięcznej, w terminach ustalanych przez Parlament na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących.

               2.   Podczas jednej sesji miesięcznej każdy poseł może zadać nie więcej niż jedno pytanie Radzie i nie więcej niż jedno pytanie Komisji.

               2.   Podczas jednej sesji miesięcznej każdy poseł może zadać nie więcej niż jedno pytanie Radzie i nie więcej niż jedno pytanie Komisji.

               3.   Pytania są przedstawiane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który podejmuje decyzję o ich dopuszczalności i kolejności, w jakiej zostaną postawione. Powyższa decyzja jest niezwłocznie przekazywana autorom pytań.

               3.   Pytania są przedstawiane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który podejmuje decyzję o ich dopuszczalności i kolejności, w jakiej zostaną postawione. Powyższa decyzja jest niezwłocznie przekazywana autorom pytań.

               4.   Procedura dotycząca tury pytań określona jest w wytycznych przedstawionych w załączniku do niniejszego Regulaminu.

               4.   Procedura dotycząca tury pytań określona jest w wytycznych przedstawionych w załączniku do niniejszego Regulaminu.

                     5.

                     Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji/ Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, i Przewodniczącego Eurogrupy.

                  (Należy skreślić punkt 15 (Podział) załącznika II)

                  Poprawka 108

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 117 – tytuł i ustęp 1

                  Pytania
                  do Rady i Komisji
                  wymagające odpowiedzi na piśmie

                  Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie

               1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Rady
                     lub
                   Komisji, zgodnie z wytycznymi określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu. Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

               1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do
                     Przewodniczącego Rady Europejskiej
                  , Rady
                     ,
                   Komisji
                     lub Wiceprzewodniczącego Komisji/ Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
                  , zgodnie z wytycznymi określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu. Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

                  Poprawka 115

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 117 – ustęp 2

               2.   Pytania są przekazywane na piśmie Przewodniczącemu, który przedkłada je
                     zainteresowanej instytucji
                  . Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o jego decyzji.

               2.   Pytania są przekazywane na piśmie Przewodniczącemu, który przedkłada je
                     adresatom
                  . Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o jego decyzji.

                  (Poprawka horyzontalna: sformułowania „zainteresowana instytucja” należy zastąpić wyrazem „adresaci” w art. 117 ust. 2 i 4 oraz w punktach 1 i 3 załącznika III do Regulaminu.)

                  Poprawka 110

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 130 – ustępy 1a, 1b i 1c (nowe)

                     1a.

                     Organizacja i wspieranie skutecznej i systematycznej współpracy w Unii, w myśl art. 9 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, są negocjowane na podstawie mandatu udzielonego przez Konferencję Przewodniczących po konsultacji z Konferencją Przewodniczących Komisji.

                     Parlament zatwierdza wszelkie porozumienia w tej dziedzinie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 127.

                     1b.

                     Komisja parlamentarna może bezpośrednio prowadzić dialog z parlamentami narodowymi na szczeblu komisji w ramach środków budżetowych przewidzianych na ten cel. Dialog ten może obejmować właściwe formy współpracy przedustawodawczej i poustawodawczej.

                     1c.

                     Wszelkie dokumenty dotyczące danej procedury ustawodawczej na poziomie Unii, przekazywane oficjalnie Parlamentowi Europejskiemu przez parlament narodowy, są przesyłane do komisji przedmiotowo właściwej, która rozpatruje kwestie zawarte w tych dokumentach.

                  Poprawka 112

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 131

               1.   Na wniosek Przewodniczącego Konferencja Przewodniczących wyznacza członków delegacji na Konferencję Komisji do Spraw Europejskich i może udzielić im mandatu. Delegacji przewodniczy
                     jeden z wiceprzewodniczących odpowiedzialnych
                   za utrzymywanie kontaktów z parlamentami krajowymi.

               1.   Na wniosek Przewodniczącego Konferencja Przewodniczących wyznacza członków delegacji na Konferencję Komisji do Spraw Europejskich i może udzielić im mandatu. Delegacji przewodniczy
                     wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego odpowiedzialny
                   za utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi
                     oraz przewodniczący komisji odpowiedzialnej za sprawy instytucjonalne
                  .

               2.   Inni członkowie delegacji są wybierani zależnie od tematyki omawianej w czasie obrad Konferencji Komisji do Spraw Europejskich,
                     przy należytym uwzględnieniu ogólnej równowagi sił politycznych w Parlamencie
                  . Po każdym posiedzeniu delegacja składa sprawozdanie.

               2.   Inni członkowie delegacji są wybierani zależnie od tematyki omawianej w czasie obrad Konferencji Komisji do Spraw Europejskich,
                     a w ich skład powinni wejść w miarę możliwości przedstawiciele komisji odpowiedzialnych za te kwestie
                  . Po każdym posiedzeniu delegacja składa sprawozdanie.

                     3.

                     Należycie uwzględnia się ogólną równowagę sił politycznych w Parlamencie.

                  Poprawka 66

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 191 – ustęp 1

               1.   Na swoim pierwszym posiedzeniu po wyborze członków komisji zgodnie z art. 186, komisja wybiera przewodniczącego oraz, w odrębnych głosowaniach
                     , jednego, dwóch lub trzech
                   wiceprzewodniczących, którzy stanowią prezydium komisji.

               1.   Na swoim pierwszym posiedzeniu po wyborze członków komisji zgodnie z art. 186, komisja wybiera przewodniczącego oraz, w odrębnych głosowaniach, wiceprzewodniczących, którzy stanowią prezydium komisji.
                     Liczbę wybieranych wiceprzewodniczących ustala Parlament na wniosek Konferencji Przewodniczących.

                  Poprawka 109

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Załącznik III – punkt 1 – tiret pierwsze (nowe)

                           —

                                 wyraźnie określają adresata, któremu mają zostać dostarczone zwyczajowymi międzyinstytucjonalnymi drogami przekazu;

      (1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2009)0088.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1657 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/204

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1657
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Centrum (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Centrum absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0061/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (4), w szczególności jego art. 23,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0082/2017),

               1.

               udziela dyrektor Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektor Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 77.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2012/645/UE: Decyzja Rady z dnia 10 października 2012 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej

text:
               18.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 287/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 października 2012 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej
   (2012/645/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z art. 218 ust. 6 i 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 16 listopada 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia w imieniu Unii negocjacji w sprawie Umowy między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej (zwanej dalej „Umową”). Umowa została parafowana dnia 14 października 2010 r.

               (2)

               Umowa została podpisana dnia 19 marca 2012 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, i jest tymczasowo stosowana od dnia podpisania zgodnie z art. 218 ust. 5 Traktatu.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 7 ust. 2 Umowy (2).
   Artykuł 3
   Komisja Europejska przyjmuje stanowisko, jakie ma zająć Unia w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego w art. 4 ust. 2 Umowy w odniesieniu do poprawek technicznych do Umowy zgodnie z jej art. 4 ust. 2 lit. a).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. MALAS

            Przewodniczący

      (1)  Umowa została opublikowana Dz.U. L 99 z 5.4.2012, s. 2 wraz z decyzją w sprawie podpisania.

      (2)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2006/872/WE: Decyzja Rady z dnia 17 listopada 2006 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Protokołu do Układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (PECA)

text:
               5.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 337/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 listopada 2006 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Protokołu do Układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (PECA)
   (2006/872/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony (1), wszedł w życie w dniu 1 lutego 1995 r.

               (2)

               Artykuł 75 Układu europejskiego stanowi, że współpraca w dziedzinie normalizacji i oceny zgodności powinna mieć na celu zawarcie porozumień o wzajemnym uznawaniu.

               (3)

               Protokół do Układu europejskiego w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych został wynegocjowany przez Komisję w imieniu Wspólnoty.

               (4)

               Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia w późniejszym terminie, Protokół do Układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (PECA) parafowany w Brukseli dnia 18 kwietnia 2006 r. powinien zostać podpisany,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia w późniejszym terminie, przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu do Układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (PECA).
   Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 357 z 31.12.1994, str. 2.
    ---documentbreak---

               5.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 337/34

         PROTOKÓŁ
   do Układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (PECA)
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA I RUMUNIA,
   zwane dalej „Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE, że Rumunia złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej i że takie członkostwo wiąże się ze skutecznym wdrożeniem dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że stopniowe przyjęcie i wdrożenie prawa wspólnotowego przez Rumunię stwarza okazję do rozszerzenia pewnych korzyści płynących z rynku wewnętrznego i zapewnienia jego skutecznego działania w niektórych sektorach przed przystąpieniem,
   ZWAŻYWSZY że w sektorach objętych niniejszym Protokołem rumuńskie prawo krajowe w znacznym stopniu stanowi transpozycję prawa wspólnotowego,
   ZWAŻYWSZY na ich wspólne zobowiązanie do przestrzegania zasad swobodnego przepływu towarów i promowania jakości produktu w celu zapewnienia zdrowia i bezpieczeństwa swoich obywateli i ochrony środowiska, w tym dzięki pomocy technicznej i innym formom współpracy między nimi,
   PRAGNĄC zawrzeć Protokół do Układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi a ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem europejskim”), w sprawie oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (zwany dalej „niniejszym Protokołem”), przewidujący stosowanie wzajemnej akceptacji wyrobów przemysłowych spełniających wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia na rynek jednej ze Stron oraz wzajemnego uznania wyników oceny zgodności wyrobów przemysłowych podlegających prawu wspólnotowemu lub prawu krajowemu, stwierdzając, że art. 75 Układu europejskiego przewiduje, w stosownych przypadkach, zawarcie porozumienia o wzajemnym uznawaniu,
   STWIERDZAJĄC istnienie bliskich związków pomiędzy Wspólnotą Europejską a Islandią, Liechtensteinem i Norwegią na podstawie Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, co sprawia, że stosowne jest rozważenie zawarcia równoległego Europejskiego Porozumienia o ocenie zgodności pomiędzy Rumunią a tymi krajami, równoważnego do niniejszego Protokołu,
   MAJĄC NA UWADZE status Stron jako Umawiających się Stron Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, a w szczególności będąc świadomym ich obowiązków wynikających z Porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie barier technicznych w handlu,
   UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Niniejszy Protokół ma na celu ułatwić Stronom zniesienie barier technicznych w handlu w odniesieniu do wyrobów przemysłowych. Środkami służącymi temu celowi są stopniowe przyjmowanie i wdrażanie przez Rumunię prawa krajowego, równoważnego z prawem wspólnotowym.
   Niniejszy Protokół przewiduje:

               a)

               wzajemną akceptację wyrobów przemysłowych, wymienionych w załącznikach dotyczących wzajemnej akceptacji wyrobów przemysłowych, które spełniają wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia na rynek jednej ze Stron;

               b)

               wzajemne uznanie wyników oceny zgodności wyrobów przemysłowych podlegających prawu wspólnotowemu i równoważnemu rumuńskiemu prawu krajowemu, wymienionych w załącznikach dotyczących wzajemnego uznawania wyników oceny zgodności.

         Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszego Protokołu:

               a)

               „wyroby przemysłowe” oznaczają wyroby określone w art. 9 Układu europejskiego i w protokole 2 do niego;

               b)

               „prawo wspólnotowe” oznacza każdy akt prawny i praktykę wykonawczą Wspólnoty Europejskiej stosowaną w szczególnej sytuacji, w przypadku ryzyka lub kategorii wyrobów przemysłowych, zgodnie z interpretacją Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich;

               c)

               „prawo krajowe” oznacza każdy akt prawny i praktykę wykonawczą służące transpozycji przez Rumunię prawa wspólnotowego stosowanego w szczególnej sytuacji, w przypadku ryzyka lub kategorii wyrobów przemysłowych.

         Terminy używane w niniejszym Protokole mają znaczenie nadane w prawie wspólnotowym i rumuńskim prawie krajowym.
   Artykuł 3
   Dostosowanie prawa krajowego do dorobku wspólnotowego
   Dla celów niniejszego Protokołu Rumunia zgadza się podjąć stosowne środki, po konsultacji z Komisją Wspólnot Europejskich, w celu kontynuacji lub zakończenia transpozycji prawa wspólnotowego, w szczególności w zakresie normalizacji, metrologii, akredytacji, oceny zgodności, nadzoru rynkowego, ogólnego bezpieczeństwa wyrobów i wiarygodności producenta.
   Artykuł 4
   Wzajemna akceptacja wyrobów przemysłowych
   Strony uzgadniają, że dla celów wzajemnej akceptacji wyroby przemysłowe wymienione w załącznikach dotyczących wzajemnej akceptacji wyrobów przemysłowych, które spełniają wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia na rynek jednej ze Stron, mogą być wprowadzone na rynek drugiej Strony, bez dalszych ograniczeń. Niniejsze postanowienie pozostaje bez uszczerbku dla art. 36 Układu Europejskiego.
   Artykuł 5
   Wzajemne uznawanie wyników procedur oceny zgodności
   Strony uzgadniają wzajemne uznawanie wyników procedur oceny zgodności przeprowadzonych zgodnie z prawem wspólnotowym lub krajowym, wymienionych w załącznikach dotyczących wzajemnego uznawania wyników oceny zgodności. Strony nie wymagają powtórzenia procedur ani nie nakładają dodatkowych wymogów dla celów akceptacji tej zgodności.
   Artykuł 6
   Klauzula ochronna
   Jeśli Strona uważa, że wyrób przemysłowy wprowadzony na rynek na jej terytorium na mocy niniejszego Protokołu i wykorzystywany zgodnie z jego planowanym stosowaniem może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo lub zdrowie użytkowników lub innych osób albo na wszelki inny prawnie uzasadniony aspekt chroniony prawodawstwem określonym w załącznikach, może podjąć stosowne środki w celu wycofania takiego wyrobu z rynku, zakazu jego wprowadzenia na rynek, zakazu jego wprowadzenia do użytku lub stosowania albo ograniczenia jego swobody przepływu. Załączniki przewidują procedurę, jaką należy stosować w takich przypadkach.
   Artykuł 7
   Rozszerzenie zakresu
   Ponieważ Rumunia przyjmuje i wdraża dalsze prawo krajowe służące transpozycji prawa wspólnotowego, Strony mogą zmienić załączniki lub zawrzeć nowe załączniki zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14.
   Artykuł 8
   Pochodzenie
   Postanowienia niniejszego Protokołu mają zastosowanie do wyrobów przemysłowych niezależnie od ich pochodzenia.
   Artykuł 9
   Obowiązek Stron w zakresie ich władz i organów
   Strony zagwarantują, że władze podlegające ich kompetencji, odpowiedzialne za skuteczne wdrażanie prawa wspólnotowego i krajowego, będą nieprzerwanie stosować to prawo. Ponadto Strony zagwarantują, że władze te, w zależności od potrzeby, będą upoważnione do notyfikacji, zawieszania, usuwania zawieszenia oraz wycofania notyfikacji jednostek w celu zapewnienia zgodności wyrobów przemysłowych z prawem wspólnotowym lub krajowym oraz, w razie konieczności, do wymagania wycofania tych wyrobów z rynku.
   Strony zagwarantują, że jednostki podlegające właściwej kompetencji Stron wyznaczone do oceny zgodności z wymogami prawa wspólnotowego i krajowego, określonych w załącznikach, nieprzerwanie spełniają wymogi prawa wspólnotowego i krajowego. Strony podejmują wszelkie konieczne działania w celu zagwarantowania, że organy te posiadają kompetencje niezbędne do wykonywania zadań, do których zostały wyznaczone.
   Artykuł 10
   Jednostki notyfikowane
   Początkowo jednostkami notyfikowanymi dla celów niniejszego Protokołu są jednostki umieszczone w wykazach, które Rumunia i Wspólnota wymieniły przed zakończeniem procedur dotyczących wejścia w życie.
   W konsekwencji następująca procedura ma zastosowanie do notyfikacji jednostek dokonujących oceny zgodności w odniesieniu do wymogów prawa wspólnotowego lub krajowego określonych w odpowiednich załącznikach:

               a)

               Strona przekazuje swoją notyfikację drugiej Stronie na piśmie;

               b)

               po pisemnym potwierdzeniu przez drugą Stronę od dnia potwierdzenia jednostkę uznaje się za notyfikowaną i właściwą do oceny zgodności w odniesieniu do wspomnianych wymogów określonych w załącznikach.

         Jeżeli Strona postanowi wycofać notyfikację jednostki podlegającej jej kompetencji, pisemnie powiadamia o tym fakcie drugą Stronę. Jednostka zaprzestanie oceny zgodności w odniesieniu do wspomnianych wymogów określonych w załącznikach najpóźniej od dnia jej wycofania. Tym niemniej ocena zgodności dokonana przed tym dniem pozostaje ważna, chyba że Rada Stowarzyszenia postanowi inaczej.
   Artykuł 11
   Weryfikacja jednostek notyfikowanych
   Każda Strona może wezwać drugą Stronę do weryfikacji kwalifikacji technicznych jednostek notyfikowanych podlegających jej kompetencji. Żądanie takie należy uzasadnić, aby umożliwić Stronie odpowiedzialnej za notyfikację przeprowadzenie takiej weryfikacji i jak najszybsze przedstawienie drugiej Stronie sprawozdania. Strony mogą również wspólnie zbadać jednostkę przy udziale odnośnych władz. W tym celu Strony zagwarantują pełną współpracę organów podlegających ich kompetencji. Strony podejmują odpowiednie działania oraz stosują wszystkie niezbędne dostępne środki w celu rozwiązania wszelkich wykrytych problemów.
   W przypadku gdy problemów nie można rozwiązać w sposób zadowalający, obie Strony mogą powiadomić Radę Stowarzyszenia o braku zgody, podając powody. Rada Stowarzyszenia może postanowić o podjęciu odpowiednich działań.
   O ile Rada Stowarzyszenia nie postanowi inaczej lub z chwilą, gdy postanowi inaczej, notyfikacja jednostki i uznanie jej kompetencji do dokonywania oceny zgodności w odniesieniu do wymogów prawa wspólnotowego lub krajowego określonych w załącznikach zostaje częściowo lub całkowicie zawieszona od dnia, w którym przewodniczący Rady Stowarzyszenia został powiadomiony o braku zgody między Stronami.
   Artykuł 12
   Wymiana informacji i współpraca
   W celu poprawnego i jednolitego stosowania oraz interpretacji niniejszej decyzji Strony gwarantują, że ich władze oraz notyfikowane jednostki:

               a)

               wymieniają wszelkie odnośne informacje dotyczące wdrażania prawa i praktyk wykonawczych, w tym w szczególności procedury zapewnienia zgodności jednostek notyfikowanych;

               b)

               w stosownych przypadkach uczestniczą w odpowiednich mechanizmach informacji, koordynacji i innych związanych z tym, działaniach Stron;

               c)

               zachęcają swoje jednostki do współpracy w celu zawarcia porozumień o dobrowolnym wzajemnym uznawaniu.

         Artykuł 13
   Poufność
   Przedstawiciele, eksperci i inni pracownicy Stron są zobowiązani, nawet po wygaśnięciu ich obowiązków, do nieujawniania informacji uzyskanych w ramach niniejszego Protokołu, który z natury jest objęty tajemnicą zawodową. Niniejsze informacje mogą być wykorzystane wyłącznie do celów przewidzianych w niniejszym Protokole.
   Artykuł 14
   Zarządzanie Protokołem
   Odpowiedzialność za skuteczne funkcjonowanie niniejszego Protokołu ponosi Rada Stowarzyszenia zgodnie z artykułem 106 Układu europejskiego. W szczególności jest ona uprawniona do podejmowania decyzji dotyczących:

               a)

               zmiany załączników;

               b)

               dodawania nowych załączników;

               c)

               powoływania wspólnego zespołu lub zespołów ekspertów w celu weryfikacji kwalifikacji technicznych jednostki notyfikowanej i przestrzegania przez nią wymogów;

               d)

               wymiany informacji dotyczącej objętych wnioskiem i rzeczywistych zmian prawa wspólnotowego i krajowego, o których mowa w załącznikach;

               e)

               uwzględniania nowych lub dodatkowych procedur ocen zgodności mających wpływ na sektor objęty załącznikiem;

               f)

               rozwiązywania wszelkich innych kwestii dotyczących stosowania niniejszego Protokołu.

         Rada Stowarzyszenia może delegować wszystkie powyższe zadania ustalone w ramach niniejszego Protokołu zgodnie z art. 110 ust. 2 Układu europejskiego.
   Artykuł 15
   Współpraca i pomoc techniczna
   W razie potrzeby Wspólnota Europejska może zagwarantować współpracę techniczną i pomoc dla Rumunii w celu wsparcia skutecznego wdrożenia i stosowania niniejszego Protokołu.
   Artykuł 16
   Porozumienia z innymi państwami
   Porozumienia w sprawie oceny zgodności zawarte przez dowolną Stronę z państwem niebędącym Stroną niniejszego Protokołu nie wiążą się z koniecznością zaakceptowania przez drugą Stronę wyników procedur oceny zgodności przeprowadzonych w tym państwie trzecim, chyba że istnieje wyraźna umowa pomiędzy Stronami w Radzie Stowarzyszenia.
   Artykuł 17
   Wejście w życie
   Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wymienią noty dyplomatyczne potwierdzające zakończenie właściwych im procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego Protokołu.
   Artykuł 18
   Status Protokołu
   Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu europejskiego.
   Niniejszy Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz rumuńskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Hecho en Bucarest, el veintisiete de octubre de dos mil seis.
      V Bukurešti dne dvacátého sedmého října dva tisíce šest.
      Udfærdiget i Bukarest, den syvogtyvende oktober totusind og seks.
      Geschehen zu Bukarest am siebenundzwanzigsten Oktober zweitausendsechs.
      Koostatud kahe tuhande kuuenda aasta oktoobrikuu kahekümne seitsmendal päeval Bukarestis.
      Έγινε στο Βουκουρέστι, στις είκοσι επτά Οκτωβρίου του δύο χιλιάδες έξι.
      Done at Bucharest on the twenty-seventh day of October in the year two thousand and six.
      Fait à Bucarest, le vingt-sept octobre de l’an deux mille six.
      Fatto a Bucarest, addì ventisette ottobre duemilasei.
      Bukarestē, divi tūkstoši sestā gada divdesmit septītajā oktobrī
      Priimta du tūkstančiai šeštų metų spalio dvidešimt septintą dieną Bukarešte
      Kelt Bukarestben, a kétezerhatodik év október havának huszonhetedik napján.
      Magħmul f'Bukarest fis-sebgħa u għoxrin jum ta' Ottubru fis-sena elfejn u sitta.
      Gedaan te Boekarest, de zevenentwintigste oktober tweeduizend zes.
      Sporządzono w Bukareszcie, dnia dwudziestego siódmego października dwa tysiące szóstego roku.
      Feito em Bucareste, aos vinte e sete dias do mês de Outubro do ano de dois mil e seis.
      V Bukurešti dňa dvadsiateho siedmeho októbra dvetisícšesť.
      V Bukarešti, sedemindvajsetega oktobra leta dva tisoč šest
      Tehty Bukarestissa kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattakuusi.
      Utfärdat i Bukarest den tjugosjunde oktober år tjugohundrasex.
      Întocmit la București în a douăzeci și șaptea zi a lunii octombrie anul două mii șase.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunitá Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar
         Pentru Comunitatea Europeană

         Por Rumanía
         Za Rumunsko
         For Rumænien
         Für Rumänien
         Rumeenia nimel
         Για τη Ρουμανία
         For Romania
         Pour la Roumanie
         Per la Romania
         Rumānijas vārdā
         Rumunijos vardu
         Románia részéről
         Għar-Rumanija
         Voor Roemenië
         W imieniu Rumunii
         Pela Roménia
         Za Rumunsko
         Za Romunijo
         Romanian puolesta
         För Rumänien
         Pentru România

   ZAŁĄCZNIK

      ZAŁĄCZNIK
      dotyczący wzajemnej akceptacji wyrobów przemysłowych

         (dla rejestracji)

      ZAŁĄCZNIK
      dotyczący wzajemnego uznawania wyników oceny zgodności
      Spis treści

                  1)

               Urządzenia ciśnieniowe
            URZĄDZENIA CIŚNIENIOWE
      SEKCJA I
      WSPÓLNOTA I PRAWO KRAJOWE

                  Prawo wspólnotowe

                  :

                  Dyrektywa 97/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych.

                  Prawo krajowe

                  :

                  Decyzja rządu nr 584/2004 ustanawiająca warunki wprowadzania na rynek urządzeń ciśnieniowych, z późniejszymi zmianami.

            SEKCJA II
      ORGANY NOTYFIKUJĄCE
      Wspólnota Europejska

                  Belgia

                  :

                  Ministère des Affaires Economiques/Ministerie van Economische Zaken.

                  Republika Czeska

                  :

                  Úřad pro technickou normalizaci, metrologii a státní zkušebnictví.

                  Niemcy

                  :

                  Bundesministerium für Arbeit und Sozialordnung.

                  Estonia

                  :

                  Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium.

                  Grecja

                  :

                  Υπουργείο Ανάπτυξης. Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας (Ministry of Development. General Secretariat of Industry).

                  Hiszpania

                  :

                  Ministerio de Industria, Turismo y Comercio.

                  Francja

                  :

                  Ministère de l’emploi et de la solidarité, Direction des relations du travail, Bureau CT 5.

                  Irlandia

                  :

                  Department of Enterprise and Employment.

                  Włochy

                  :

                  Ministero dell’Industria, del commercio e dell’artigianato.

                  Łotwa

                  :

                  Ekonomikas ministrija.

                  Węgry

                  :

                  Gazdasági és Közlekedési Minisztérium.

                  Malta

                  :

                  Under the authority of the Government of Malta: Consumer and Industrial Goods Directorate of the Malta Standards Authority.

                  Austria

                  :

                  Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit.

                  Polska

                  :

                  Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej.

                  Słowenia

                  :

                  Ministrstvo za gospodarstvo.

                  Słowacja

                  :

                  Úrad pre normalizáciu, metrológiu a skúšobníctvo Slovenskej republiky.

                  Finlandia

                  :

                  Kauppa- ja teollisuusministeriö/Handels- och industriministeriet.

                  Szwecja

                  :

                  Under the authority of the Government of Sweden: Styrelsen för ackreditering och teknisk kontrol (SWEDAC).

                  Zjednoczone Królestwo

                  :

                  Department of Trade and Industry.

                  Rumunia

                  :

                  Ministerul Economiei si Comertului – Ministry of Economy and Commerce.

            SEKCJA III
      JEDNOSTKI NOTYFIKOWANE
      Wspólnota Europejska
      Jednostki wyznaczone przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej zgodnie z prawem wspólnotowym w sekcji I i notyfikowane Rumunii zgodnie z artykułem 10 niniejszego Protokołu.
      Rumunia
      Jednostki wyznaczone przez Rumunię zgodnie z rumuńskim prawem krajowym w sekcji I i notyfikowane Wspólnocie Europejskiej zgodnie z artykułem 10 niniejszego Protokołu.
      SEKCJA IV
      USTALENIA SZCZEGÓŁOWE
      Klauzule ochronne
      A.   Klauzula ochronna dotycząca wyrobów przemysłowych:

                  1)

                  Jeśli Strona podjęła środki mające na celu odmowę swobodnego dostępu do jej rynku: w odniesieniu do wyrobów przemysłowych objętych niniejszym załącznikiem posiadających oznaczenie CE;
                  lub
                  w odniesieniu do wyrobów przemysłowych objętych niniejszym załącznikiem, określonych w art. 3 ust. 3 lub art. 14 dyrektywy 97/23/WE, odpowiadających, odpowiednio, art. 10 i art. 17 decyzji rządu nr 584/2004, w przypadku których nie jest wymagane oznaczenie CE;
                  powinna niezwłocznie powiadomić inną Stronę, podając powody swojej decyzji i sposób oceny braku zgodności.

                  2)

                  Strony rozważają sprawę i uwzględniają przedłożone dowody i przekazują sobie nawzajem informacje o wynikach dochodzeń.

                  3)

                  Jeśli istnieje zgoda, Strony podejmują odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że takie wyroby nie są wprowadzane na rynek.

                  4)

                  Jeśli nie ma zgody w sprawie wyników takich dochodzeń, sprawa jest przekazywana do Rady Stowarzyszenia, która może postanowić o przeprowadzeniu ekspertyzy.

                  5)

                  Jeśli Rada Stowarzyszenia twierdzi, że środek jest:

                              a)

                              nieuzasadniony, władze krajowe Strony, która go podjęła, wycofują środek;

                              b)

                              uzasadniony, Strony podejmują odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że takie wyroby nie są wprowadzane na rynek.

            B.   Klauzula ochronna dotycząca zharmonizowanych norm:

                  1)

                  Jeśli Rumunia uważa, że zharmonizowana norma, o której mowa w prawodawstwie określonym w niniejszym załączniku, nie spełnia podstawowych wymogów takiego prawodawstwa, informuje o tym Radę Stowarzyszenia, podając przyczyny takiego stanu rzeczy.

                  2)

                  Rada Stowarzyszenia rozważa sprawę i może wezwać Wspólnotę do postępowania zgodnie z procedurą przewidzianą w prawodawstwie wspólnotowym określonym w niniejszym załączniku.

                  3)

                  Wspólnota regularnie informuje Radę Stowarzyszenia i drugą Stronę o postępowaniach.

                  4)

                  Druga Strona jest powiadamiana o wyniku procedury.

   DEKLARACJA WSPÓLNOTY W SPRAWIE UDZIAŁU PRZEDSTAWICIELI RUMUNII W POSIEDZENIACH KOMITETU
   W celu zapewnienia lepszego zrozumienia praktycznych aspektów stosowania wspólnotowego dorobku prawnego Wspólnota oświadcza, że zaprasza Rumunię na posiedzenia komitetów ustanowionych na mocy prawa wspólnotowego lub o których mowa w prawie wspólnotowym dotyczącym urządzeń ciśnieniowych na następujących warunkach.
   Uczestnictwo to jest ograniczone do posiedzeń lub ich części poświęconych dyskusji nad stosowaniem dorobku prawnego; nie wiąże się ono z udziałem w posiedzeniach, których celem jest opracowanie i wydanie opinii w sprawie uprawnień wykonawczych lub zarządczych powierzonych Komisji przez Radę. Niniejsze zaproszenie może zostać rozszerzone, w danym przypadku, na grupy ekspertów powołane przez Komisję.


title: 2008/267/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w wykonaniu pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               27.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 85/7

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 11 marca 2008 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w wykonaniu pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2008/267/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 26,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. dopuszcza możliwość uruchomienia funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 mld EUR.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy umożliwiające uruchomienie funduszu.

               (4)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedłożyło wniosek o uruchomienie funduszu w związku z klęską żywiołową spowodowaną przez powodzie, które miały miejsce w czerwcu i lipcu 2007 r.,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu uwzględnienia kwoty 162 387 985 EUR w środkach na zobowiązania i płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 11 marca 2008 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         J. LENARČIČ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2008/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 6 z 10.1.2008, s. 7).

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/596 z dnia 18 kwietnia 2016 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej

text:
               19.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/24

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/596
   z dnia 18 kwietnia 2016 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 oraz art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 kwietnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/598 (1) w sprawie mianowania Petera BURIANA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Azji Środkowej. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 kwietnia 2016 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 10 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Petera BURIANA jako SPUE w Azji Środkowej zostaje przedłużony do dnia 28 lutego 2017 r. Rada może zadecydować o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w Azji Środkowej. Cele te obejmują:

               a)

               wspieranie dobrych i bliskich stosunków między Unią a państwami Azji Środkowej w oparciu o wspólne wartości i interesy określone w odpowiednich umowach;

               b)

               przyczynianie się do wzmocnienia stabilności i zacieśnienia współpracy pomiędzy państwami w regionie;

               c)

               przyczynianie się do wzmocnienia demokracji, praworządności, dobrych rządów oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Azji Środkowej;

               d)

               reagowanie na kluczowe zagrożenia, w szczególności konkretne problemy mające bezpośrednie skutki dla Unii;

               e)

               zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie, w tym poprzez ściślejszą koordynację działań z innymi odpowiednimi partnerami i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ).

         Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               wspieranie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Azji Środkowej oraz pomoc w zapewnianiu spójności działań zewnętrznych Unii w regionie;

               b)

               monitorowanie, w imieniu WP, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisją, procesu realizacji unijnej strategii dotyczącej nowego partnerstwa z Azją Środkową, uzupełnianej odpowiednimi konkluzjami Rady i kolejnymi sprawozdaniami na temat postępów w realizacji unijnej strategii dla Azji Środkowej, przedstawianie zaleceń oraz systematyczne składanie sprawozdań odpowiednim organom Rady;

               c)

               wspieranie Rady w dalszym kształtowaniu kompleksowej polityki wobec Azji Środkowej;

               d)

               uważne śledzenie wydarzeń politycznych w Azji Środkowej poprzez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządami, parlamentami, organami wymiary sprawiedliwości, społeczeństwem obywatelskim i środkami masowego przekazu;

               e)

               zachęcanie Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu do współpracy w kwestiach regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;

               f)

               rozwijanie odpowiednich kontaktów i współpracy z głównymi zainteresowanymi podmiotami w regionie, a także ze wszystkimi właściwymi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi;

               g)

               przyczynianie się do realizacji w regionie polityki Unii w zakresie praw człowieka we współpracy ze Specjalnym Przedstawicielem UE ds. Praw Człowieka, w tym unijnych wytycznych dotyczących praw człowieka, zwłaszcza unijnych wytycznych dotyczących dzieci w konfliktach zbrojnych, a także dotyczących aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet, jak również unijnej polityki dotyczącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym również poprzez nadzorowanie i składanie sprawozdań na temat wydarzeń oraz formułowanie zaleceń w tym zakresie;

               h)

               przyczynianie się, w ścisłej współpracy z ONZ i OBWE, do zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, poprzez rozwijanie kontaktów z władzami i innymi podmiotami lokalnymi, takimi jak organizacje pozarządowe, partie polityczne, mniejszości, grupy religijne i ich przywódcy;

               i)

               wnoszenie wkładu w kształtowanie – w odniesieniu do Azji Środkowej –bezpieczeństwa energetycznego, bezpieczeństwa granic, zwalczania poważnych przestępstw, w tym przestępstw dotyczących narkotyków i handlu ludźmi, a także gospodarki wodnej, środowiska i zmiany klimatu jako aspektów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa;

               j)

               wspieranie bezpieczeństwa na szczeblu regionalnym na obszarze Azji Środkowej w związku z wycofywaniem sił międzynarodowych z Afganistanu.

         2.   SPUE wspiera działania WP oraz prowadzi przegląd wszystkich działań Unii w regionie.
   Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami ESDZ i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 28 lutego 2017 r. wynosi 800 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych, SPUE jest odpowiedzialny za powołanie zespołu. Zespół musi dysponować wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami mandatu. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane, odpowiednio, przez państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przez SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE musi być ulokowany w tym samym miejscu co właściwe działy ESDZ, aby zapewnić spójność i zgodność ich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji misji SPUE i sprawnego działania misji i członków personelu SPUE ustala się, stosownie do przypadku, z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wskazówkach ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa regulujące zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, a także reagowanie na zdarzenia związane z naruszeniem bezpieczeństwa, w tym również przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia, aby cały personel rozmieszczony poza terytorium Unii był objęty ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przekazywaniu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania zarówno z odpowiednimi pod względem geograficznym działami ESDZ, jak i z Komisją, a także z działaniami SPUE w Afganistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z szefami delegatur Unii i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Przed końcem sierpnia 2016 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a przed końcem listopada 2016 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/598 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej (Dz.U. L 99 z 16.4.2015, s. 25).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).