title: 2012/802/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010

text:
               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/82

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010
   (2012/802/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając swą decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Agencji,

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0298/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 377.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/84

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając swą decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Agencji,

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0298/2012),

               A.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament Europejski odroczył swoją decyzję w sprawie udzielenia absolutorium i zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Leków (Agencji) za rok budżetowy 2010;

               B.

               mając na uwadze, że Agencja w dużej mierze zaradziła niedociągnięciom wyszczególnionym w sprawozdaniu z dnia 10 maja 2012 r. i dostarczyła organowi udzielającemu absolutorium istotnych informacji w pismach z dnia 2 i 6 lipca 2012 r. oraz z dnia 2, 7 i 24 sierpnia 2012 r.;

               C.

               mając na uwadze, że udzielanie absolutorium stanowi ważne narzędzie Parlamentu Europejskiego, które wymaga podejmowania decyzji na podstawie rzeczowych i istotnych argumentów; przypominając w tym kontekście o obowiązujących przepisach, tj. regulaminie pracowniczym urzędników oraz warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, rozporządzeniu finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, akcie założycielskim Agencji oraz konkretnych strategiach politycznych i procedurach ustanowionych w Agencji;

               1.

               przypomina o znaczeniu działań Agencji, która dostarcza państwom członkowskim i instytucjom unijnym najlepsze możliwe opinie naukowe dotyczące wszelkich zagadnień związanych z oceną jakości, bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych stosowanych u ludzi i zwierząt;

      Działania podjęte w następstwie udzielenia absolutorium za rok 2009

               2.

               przyjmuje do wiadomości, że w dniu 7 czerwca 2012 r. Zarząd Agencji zatwierdził nową strukturę i zakres kompetencji komitetu doradczego ds. zamówień i umów; z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości, że Agencja wdrożyła wieloletni plan zamówień na lata 2012–2014 zgodnie z wnioskiem organu udzielającego absolutorium zawartym w jego sprawozdaniu w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2009;

      Środki przeniesione i anulowane

               3.

               przypomina, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził wysoki poziom przeniesień za rok budżetowy 2010, jak również brak zgodności z zasadą jednoroczności budżetu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Agencja usprawniła swoje procedury prognozowania dochodów z opłat poprzez utworzenie zespołu zajmującego się analizowaniem, w ścisłej współpracy z branżą farmaceutyczną, stanu zaawansowania badań nad produktami farmaceutycznymi przed przedłożeniem ich Agencji; odnotowuje stanowcze zobowiązanie Agencji do współpracy z Dyrekcją Generalną Komisji ds. Budżetu w celu stworzenia stabilnych ram w związku z obecnym przeglądem ramowych rozporządzeń finansowych;

               4.

               udziela pełnego poparcia wszelkim wysiłkom na szczeblu wykonawczym i administracyjnym Agencji służącym reformie systemu płatności za usługi świadczone przez władze państw członkowskich, który to system powinien być wyraźnie oparty na rzeczywistych kosztach; przyjmuje zatem z zadowoleniem inicjatywę Agencji dotyczącą przygotowania nowego wniosku, który zostanie przedstawiony Zarządowi; wzywa Zarząd do przeprowadzenia dyskusji i podjęcia niezwłocznej decyzji w sprawie tego systemu płatności, i oczekuje tego;

      Przejrzystość i zarządzanie konfliktami interesów

               5.

               przyjmuje do wiadomości, że Agencja zorganizuje w listopadzie 2012 r. warsztat, który zgromadzi dużą liczbę zainteresowanych stron w celu opracowania zasad publicznego udostępniania danych dotyczących testów klinicznych, oraz że nastąpił istotny postęp w selekcji i szkoleniu pracowników naukowych Agencji, co przyczyni się do poprawy analizowania surowych danych;

               6.

               odnotowuje, że Agencja zwiększyła zakres i ulepszyła metodologię systematycznych kontroli ex ante i ex post związanych z weryfikacją deklaracji o braku konfliktu interesów oraz z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości decyzję Agencji w sprawie przeprowadzania corocznej oceny zmienionej polityki w zakresie deklaracji o braku konfliktu interesów; zwraca się zatem do Agencji o przekazywanie co sześć miesięcy organowi udzielającemu absolutorium informacji dotyczących wdrażania tej zmienionej polityki, a w szczególności dotyczących systematycznych kontroli ex ante i ex post;

               7.

               z zadowoleniem odnotowuje, że Agencja rozpoczęła publikację protokołów niektórych posiedzeń komitetów naukowych, począwszy od protokołu posiedzenia Komitetu Pediatrycznego z lipca 2012 r.; odnotowuje, że proces publikacji protokołów posiedzeń wszystkich komitetów naukowych zostanie zrealizowany dopiero z końcem 2013 r.;

               8.

               zauważa, że wyrażone obawy dotyczące obiegów finansowych oraz możliwości wystąpienia konfliktów interesów przy przetwarzaniu płatności w wyniku niewystarczającego podziału obowiązków zostały rozwiane przez Agencję dzięki wprowadzeniu oprogramowania księgowego SAP jako głównego systemu finansowego;

               9.

               podkreśla, że w czerwcu 2012 r. miał miejsce w Agencji przypadek tzw. „syndromu drzwi obrotowych”: były dyrektor Wydziału Prawnego został głównym adwokatem mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych kancelarii prawnej, która wśród swoich klientów posiada wiele przedsiębiorstw działających w branży farmaceutycznej; odnotowuje, że dyrektor wykonawczy Agencji rozpoczął przegląd pracy wykonanej przez byłego dyrektora Wydziału Prawnego; zwraca się do Agencji o przekazanie organowi udzielającemu absolutorium informacji o wynikach tego przeglądu do końca 2012 r.;

               10.

               odnotowuje, że Agencja rozpoczęła proces kontroli deklaracji o braku konfliktu interesów swoich ekspertów i członków komitetów, którzy brali aktywny udział w działaniach Agencji w okresie między 1 stycznia a 31 maja 2012 r., w zestawieniu z ich życiorysami; zauważa, że ok. 54 % ekspertów i członków komitetów dostarczyło Agencji uaktualnione życiorysy; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o ramach czasowych i wynikach procesu kontroli w odniesieniu do pozostałych 46 % do czasu rozpoczęcia następnej procedury udzielenia absolutorium;

               11.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Agencji dotyczącą publikowania na jej stronie internetowej deklaracji o braku konfliktu interesów pracowników Agencji na stanowiskach kierowniczych i ekspertów uczestniczących w ocenie produktów leczniczych; z zainteresowaniem zauważa, że w wykazie ekspertów wskazano również poziom ryzyka pod względem wystąpienia u nich konfliktu interesów; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Agencji do publikowania obok deklaracji o braku konfliktu interesów profilów zawodowych i akademickich ekspertów naukowych, znajdujących się w jej bazie danych ekspertów od pierwszego kwartału 2013 r., oraz będzie uważnie śledzić proces publikacji podczas kolejnych procedur udzielania absolutorium;

               12.

               wyraża zadowolenie z ogłoszenia przez Agencję zamiaru wprowadzenia systemu kontroli ex ante i ex post deklaracji o braku konfliktu interesów, zwłaszcza poprzez dokonywanie wyrywkowego porównania z życiorysami i informacjami przedstawionymi przez ekspertów na szczeblu krajowym; zwraca się do Agencji, by poinformowała ona organ kontroli budżetowej o dokładnym harmonogramie wprowadzenia tego nowego systemu;

               13.

               podziela punkt widzenia Agencji, zgodnie z którym osiągnięcie wysokiego poziomu wiarygodności i prawidłowości deklaracji o braku konfliktu interesów jest możliwe tylko wówczas, gdy same firmy farmaceutyczne ujawniają listę ekspertów i ośrodków badawczych, z którymi współpracują, jak również wartość finansową zawieranych z nimi umów; podziela zdanie Agencji, która uważa, że należy rozważyć zasadność inicjatywy ustawodawczej w tej dziedzinie;

               14.

               zauważa wysiłki poczynione przez Agencję w zakresie rozwiania obaw organu udzielającego absolutorium dotyczących zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi; odnotowuje w szczególności otrzymane przez organ udzielający absolutorium sprawozdania z dnia 29 czerwca 2012 r. i z dnia 7 sierpnia 2012 r. w sprawie przeglądu zarządzania przypadkami konfliktu interesów wskazanymi przez IAS oraz w sprawie przeglądu możliwości wystąpienia konfliktu interesów w przypadku ekspertów zaangażowanych w ocenę produktu leczniczego Pandemrix;

               15.

               wyraża zdecydowane przekonanie, że w przypadku pojawienia się niezgodności z obowiązującymi przepisami należy podjąć niezbędne kroki; uważa, że w takich przypadkach Agencja powinna opracować plan działania wraz z dokładnym harmonogramem w celu wyeliminowania nieprawidłowości, że realizacja tego planu powinna być monitorowana przez Parlament Europejski oraz że należy zająć się tymi problemami, zmieniając obowiązujące przepisy i regulacje w celu usunięcia ewentualnych luk;

               16.

               wzywa Agencję do wprowadzenia do rocznych sprawozdań z działalności specjalnej sekcji, w której opisane zostaną działania podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi i która zawierać powinna między innymi następujące informacje:

                           —

                           liczbę poddanych kontroli domniemanych przypadków konfliktu interesów,

                           —

                           liczbę przypadków tzw. „syndromu drzwi obrotowych”,

                           —

                           środki podjęte w każdej kategorii przypadków,

                           —

                           liczbę wszczętych postępowań w przypadkach nadużycia zaufania i ich wyniki,

                           —

                           nałożone kary;

                     wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o szczegółowych działaniach podjętych w tym zakresie;

               17.

               uważa za godny uwagi fakt, że komisja przedmiotowo właściwa pozostaje w bezpośrednim kontakcie z Agencją: zaprasza przynajmniej raz w roku dyrektora wykonawczego do udziału w wymianie poglądów, wyznaczyła spośród swych członków osobę ds. kontaktów oraz odbywa co dwa lata wizyty w Agencji; przypomina, że ostatnia wizyta miała miejsce w czerwcu 2011 r.;

               18.

               zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje wspomniane wyżej wspólne oświadczenie i wspólne podejście w sprawie agencji zdecentralizowanych, które uwzględniają i podejmują niektóre kwestie istotne dla procedury udzielania absolutorium; jest przekonany, że kwestie te zostaną należycie uwzględnione w programie działania nawiązującym do wspólnego podejścia, który ma zostać przedstawiony przez Komisję do końca 2012 r.;

               19.

               w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 377.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 388.


title: 2012/469/UE: Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach komisji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, dotyczącego projektu regulaminu w sprawie systemów ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu i projektu regulaminu w sprawie zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               10.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach komisji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, dotyczącego projektu regulaminu w sprawie systemów ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu i projektu regulaminu w sprawie zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2012/469/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (1) Wspólnota przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”).

               (2)

               Zharmonizowane wymagania projektu regulaminu EKG ONZ w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do systemu ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu (2) i projektu regulaminu EKG ONZ w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (3) („projekt regulaminu EKG ONZ”) mają na celu usunięcie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy Umawiającymi się Stronami Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz zagwarantowanie, że pojazdy takie zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (4) nakłada wymóg montowania systemów ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu i zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego w niektórych pojazdach samochodowych kategorii M2, N2, M3 i N3.

               (4)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie zostanie zajęte w imieniu Unii w Komitecie Administracyjnym Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r., odnośnie do przyjęcia projektów regulaminów EKG ONZ,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. będzie zagłosowanie za projektem regulaminu EKG ONZ w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do systemu ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu, zawartym w dokumentach ECE/TRANS/WP.29/2011/78, ECE/TRANS/WP.29/2011/89 i ECE/TRANS/WP.29/2011/91.
   Artykuł 2
   Stanowiskiem, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. będzie zagłosowanie za projektem regulaminu EKG ONZ w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego, zawartym w dokumentach ECE/TRANS/WP.29/2011/92 oraz ECE/TRANS/WP.29/2011/93 wraz z ich poprawkami.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78.

      (2)  Dokumenty EKG ONZ: ECE/TRANS/WP.29/2011/78, ECE/TRANS/WP.29/2011/89 i ECE/TRANS/WP.29/2011/91.

      (3)  Dokumenty EKG ONZ: ECE/TRANS/WP.29/2011/92, ECE/TRANS/WP.29/2011/92/poprawka 1, ECE/TRANS/WP.29/2011/93 i ECE/TRANS/WP.29/2011/93/poprawka 1.

      (4)  Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1.


title: 2014/518/Euratom: Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               6.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 233/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

      (2014/518/Euratom)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Serbii w sprawie zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”).

               (2)

               Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone i Protokół został parafowany dnia 10 grudnia 2013 r.

               (3)

               Zawarcie przez Komisję Protokołu powinno zostać zatwierdzone w odniesieniu do kwestii należących do kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (4)

               Podpisanie i zawarcie Protokołu podlega odrępnej procedurze w odniesieniu do kwestii należących do kompetencji Unii i jej państw członkowskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.
   Tekst Protokołu jest dołączony do decyzji w sprawie jego podpisania.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący


title: 2010/125/: Decyzja Rady z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie mianowania członków komitetu, o którym mowa w art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

text:
               27.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 lutego 2010 r.
   w sprawie mianowania członków komitetu, o którym mowa w art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
   (2010/125/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 255 akapit drugi,
   uwzględniając inicjatywę prezesa Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 stycznia 2010 r.,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komitet jest powoływany na mocy art. 255 akapit pierwszy Traktatu w celu opiniowania kandydatów do wykonywania funkcji sędziego i rzecznika generalnego w Trybunale Sprawiedliwości i Sądzie przed ich mianowaniem przez rządy państw członkowskich (dalej zwany „komitetem”).

               (2)

               Komitet składa się z siedmiu osobistości wybranych spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości i Sądu, członków krajowych sądów najwyższych i prawników o uznanej kompetencji, przy czym jedną z kandydatur proponuje Parlament Europejski.

               (3)

               Należy uwzględnić zapewnienie zrównoważonego składu komitetu, w szczególności w odniesieniu do reprezentowanego obszaru geograficznego, a także reprezentowanych systemów prawnych państw członkowskich.

               (4)

               Należy zatem mianować członków komitetu, jak również jego przewodniczącego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym na okres czterech lat od dnia 1 marca 2010 r. mianuje się członków komitetu, o którym mowa w art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:

               Jean-Marc SAUVÉ, przewodniczący

               Peter JANN

               Lord MANCE

               Torben MELCHIOR

               Péter PACZOLAY

               Ana PALACIO VALLELERSUNDI

               Virpi TIILI

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 marca 2010 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2010 r.

            W imieniu Rady

         A. PÉREZ RUBALCABA

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady z dnia 13 marca 1989 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Tunezyjską w sprawie przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Tunezji

text:
Ważna informacja prawna

|

31989D0195

Dziennik Urzędowy L 073 , 17/03/1989 P. 0049 - 0051

		Decyzja Radyz dnia 13 marca 1989 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Tunezyjską w sprawie przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Tunezji(89/195/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Tunezyjską [1] została podpisana w dniu 25 kwietnia 1976 r. i weszła w życie z dniem 1 listopada 1978 r.;Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Tunezyjską w sprawie przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Tunezji wymaga zatwierdzenia,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Tunezyjską w sprawie przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Tunezji.Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia, tak aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 marca 1989 r.W imieniu RadyC. Solchaga CatalanPrzewodniczący[1] Dz.U. L 265 z 27.9.1978, str. 2.--------------------------------------------------


title: Decyzja

text:
               13.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 53/1

         DECYZJA
   (2015/C 53/01)
   SEKRETARZ GENERALNY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1) zmienione rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 (2), a ostatnio rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (3), w szczególności art. 30 tego regulaminu,
   uwzględniając decyzję Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 13 stycznia 2014 r. w sprawie przekazania uprawnień organu powołującego i organu uprawnionego do zawierania umów o pracę,
   uwzględniając datę wygaśnięcia (31 grudnia 2014 r.) ważności następujących list rezerwowych Parlamentu Europejskiego:
   AD/4/08, AD/1/10, PE/103/S, PE/104/S, PE/106/S, PE/107/S, PE/117/S, PE/118/S, PE/124/S, AST/4/11, AST/5/11, PE/96/S, PE/119/S, PE/110/S,
   uwzględniając opinię Wspólnego Komitetu wydaną na posiedzeniu w dniu 22 października 2014 r.,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Termin ważności następujących list rezerwowych:

               AD/4/08, PE/106/S, PE/117/S, PE/118/S, PE/124/S, AST/4/11, AST/5/11, PE/96/S, PE/110/S

         zostaje przedłużony do dnia 31 grudnia 2015 r.
   Artykuł 2
   Termin ważności następujących list rezerwowych:

               AD/1/10, PE/103/S, PE/104/S, PE/107/S, PE/119/S

         nie zostaje przedłużony.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 grudnia 2014 r.

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 124 z 27.4.2004, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 15.


title: 2005/798/WE: Decyzja Rady z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem

text:
               18.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/14

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 listopada 2005 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem
   (2005/798/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 października 2000 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji dotyczących Umowy w sprawie handlu winem pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

               (2)

               Negocjacje zostały zakończone i w dniu 14 września 2005 r. Umowa pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem oraz Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem zostały parafowane przez obie Strony.

               (3)

               Na korzyść win pochodzących ze Stanów Zjednoczonych przewidziano pewne odstępstwa od zasad wspólnotowych dotyczących praktyk produkcji wina i niektórych praktyk certyfikacyjnych, w szczególności w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1037/2001 z dnia 22 maja 2001 r. zezwalającym na oferowanie i dostarczanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi niektórych przywożonych win, które mogły być poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999 (1) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi (2).

               (4)

               Odstępstwa te wygasną w dniu 31 grudnia 2005 r. Zgodnie art. 4 i 9 Umowy w sprawie handlu winem wina pochodzące ze Stanów Zjednoczonych będą nadal traktowane w ten sam sposób, jednak zgodnie z art. 17 ust. 2 tej Umowy przepisy te będą obowiązywać dopiero od pierwszego dnia drugiego miesiąca po otrzymaniu pisemnego zawiadomienia, o którym mowa w art. 6 ust. 3 tej Umowy.

               (5)

               Z tego powodu konieczne stało się wynegocjowanie oddzielnego Porozumienia w formie wymiany listów, obejmującego okres od dnia 31 grudnia 2005 r. do daty wejścia w życie art. 4 i 9 Umowy w sprawie handlu winem.

               (6)

               Należy zatem zatwierdzić wyżej wymienione Porozumienia w formie wymiany listów.

               (7)

               Aby ułatwić wdrożenie Porozumienia w formie wymiany listów, Komisja powinna zostać upoważniona do podjęcia w tym celu niezbędnych środków, zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (3), z uwzględnieniem wszelkich niezbędnych przedłużeń okresu obowiązywania odstępstw przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1037/2001,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem (zwane dalej „Porozumieniem”).
   Tekst Porozumienia zostaje załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w celu związania nim Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Komisja zostaje niniejszym upoważniona do przyjęcia niezbędnych środków zapewniających wdrożenie Porozumienia, zgodnie z procedurą określoną w art. 75 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, z uwzględnieniem wszelkich niezbędnych przedłużeń okresu obowiązywania odstępstw przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1037/2001.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         T. JOWELL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 12. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2324/2003 (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 24).

      (2)  Dz.U. L 128 z 10.5.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 908/2004 (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, str. 56).

      (3)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1428/2004 (Dz.U. L 263 z 10.8.2004, str. 7).
    ---documentbreak---

               18.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/16

         POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW
   pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem
   Bruksela,
   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt potwierdzić następujące ustalenia pomiędzy Wspólnotą Europejską (zwaną dalej Wspólnotą) i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (zwanymi dalej Stanami Zjednoczonymi) w związku z Umową pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem („Umową w sprawie wina”) parafowaną w dniu 14 września 2005 r.
   1.   Biorąc pod uwagę konieczność uniknięcia zakłóceń w handlu winem pomiędzy Stronami w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy w sprawie wina, a w szczególności biorąc pod uwagę datę wejścia w życie jego art. 4 i 9 zgodnie z jego art. 17 ust. 2, Wspólnota nadal stosuje:

               a)

               swoje zezwolenia dotyczące praktyk produkcji wina obowiązujące w dniu sporządzenia niniejszego listu w odniesieniu do win pochodzących ze Stanów Zjednoczonych, określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1037/2001 i przedłużone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2324/2003; oraz

               b)

               wymogi certyfikacyjne obowiązujące w dniu sporządzenia niniejszego listu, określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 883/2001.

         2.   O ile zostaną spełnione warunki określone w ust. 1 lit. a) i b), Stany Zjednoczone nie będą ograniczać – ani na podstawie praktyk produkcji wina, ani na podstawie opisu produktów – przywozu, wprowadzania do obrotu lub sprzedaży wina pochodzącego z terytorium Wspólnoty, które jest produkowane z zastosowaniem praktyk i procedur produkcji wina dopuszczonych zgodnie z przepisami prawnymi i wykonawczymi oraz wymogami Wspólnoty obowiązującymi w dniu sporządzenia niniejszego listu, przy czym Stany Zjednoczone akceptują te praktyki i procedury w rozumieniu sekcji 2002(a)(1)(B) US Public Law 108–429. Niniejsze zobowiązanie ze strony Stanów Zjednoczonych dotyczy wina, które jest objęte Umową w sprawie wina, w szczególności jej art. 3. Działania podejmowane przez każdą ze Stron w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi nie wchodzą w zakres tego zobowiązania. Porozumienie opisane poniżej nie zawiera żadnych wymogów dotyczących zaświadczania przez Wspólnotę, że praktyki i procedury stosowane w produkcji wina we Wspólnocie stanowią prawidłowe dojrzewanie wina w rozumieniu sekcji 2002 US Public Law 108–429.
   3.   Uznając, że Umowa w sprawie wina nie dotyczy win z zawartością alkoholu poniżej 7 procent (7 %) objętości, jednak uznając również, że takie wino pochodzące z terytorium Wspólnoty jest produkowane z zastosowaniem praktyk i procedur produkcji wina dopuszczonych zgodnie z przepisami prawnymi i wykonawczymi oraz wymogami Wspólnoty wymienionymi w załączniku I do Umowy w sprawie wina, Stany Zjednoczone akceptują te praktyki i procedury w odniesieniu do takiego wina w rozumieniu sekcji 2002(a)(1)(B) US Public Law 108–429 przez cały okres spełniania warunków określonych w ust. 1 lit. a) i b) powyżej lub cały okres obowiązywania art. 4 i 9 Umowy w sprawie wina. Ponadto opisane poniżej Porozumienie nie zawiera żadnych wymogów dotyczących zaświadczania przez Wspólnotę, że praktyki i procedury stosowane w produkcji wina z zawartością alkoholu poniżej 7 procent (7 %) objętości we Wspólnocie stanowią prawidłowe dojrzewanie wina w rozumieniu sekcji 2002(a)(1)(B) US Public Law 108–429. Działania podejmowane przez każdą ze Stron w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi nie wchodzą w zakres tego zobowiązania.
   4.   Ustępy 1 i 2 obowiązują do daty wejścia w życie art. 4 i 9 Umowy w sprawie wina, jak przewidziano w jej art. 17 ust. 2, jednak nie dłużej niż przez okres trzech lat od daty wejścia w życie opisanego poniżej Porozumienia. Bez względu na powyższe, jeżeli art. 4 i 9 nie wejdą w życie w ciągu tego trzyletniego okresu, zostanie on wydłużony o dodatkowe dwa lata.
   5.   Jeżeli dowolna ze Stron zawiadomi drugą Stronę o zamiarze niepodpisania Umowy w sprawie wina lub odstąpi od Umowy w sprawie wina, opisane poniżej Porozumienie wygasa, odpowiednio, w ciągu dwunastu miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia przez jedną ze Stron, że druga Strona nie zamierza podpisać Umowy w sprawie wina, lub w dniu wejścia w życie odstąpienia od Umowy w sprawie wina zgodnie z jej art. 14.
   6.   Każda ze Stron może odstąpić od niniejszego, opisanego poniżej Porozumienia w dowolnym momencie poprzez pisemne zawiadomienie drugiej Strony. Odstąpienie od Porozumienia staje się skuteczne po dwunastu miesiącach od daty otrzymania zawiadomienia przez drugą Stronę, chyba że w zawiadomieniu zostanie podany późniejszy termin lub zawiadomienie zostanie odwołane przed wyznaczonym terminem.
   Jeżeli powyższe ustalenia są zadowalające dla Stanów Zjednoczonych, mam zaszczyt zaproponować, aby niniejszy list i Pana list z odpowiedzią potwierdzający zgodę na treść ustaleń stanowiły Porozumienie pomiędzy Wspólnotą i Stanami Zjednoczonymi, które wejdzie w życie w dniu podpisania Pańskiego listu z odpowiedzią.
   Proszę przyjąć wyrazy mojego najwyższego szacunku.

         W imieniu Wspólnoty Europejskiej

   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie w dniu dzisiejszym Pańskiego listu o następującej treści:

      „Mam zaszczyt potwierdzić następujące ustalenia pomiędzy Wspólnotą Europejską (zwaną dalej Wspólnotą) i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (zwanymi dalej Stanami Zjednoczonymi) w związku z Umową pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem (»Umową w sprawie wina«) parafowaną w dniu 14 września 2005 r.
      1.   Biorąc pod uwagę konieczność uniknięcia zakłóceń w handlu winem pomiędzy Stronami w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy w sprawie wina, a w szczególności biorąc pod uwagę datę wejścia w życie jego art. 4 i 9 zgodnie z jego art. 17 ust. 2, Wspólnota nadal stosuje:

                  a)

                  swoje zezwolenia dotyczące praktyk produkcji wina obowiązujące w dniu sporządzenia niniejszego listu w odniesieniu do win pochodzących ze Stanów Zjednoczonych, określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1037/2001 i przedłużone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2324/2003; oraz

                  b)

                  wymogi certyfikacyjne obowiązujące w dniu sporządzenia niniejszego listu, określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 883/2001.

            2.   O ile zostaną spełnione warunki określone w ust. 1 lit. a) i b), Stany Zjednoczone nie będą ograniczać – ani na podstawie praktyk produkcji wina, ani na podstawie opisu produktów – przywozu, wprowadzania do obrotu lub sprzedaży wina pochodzącego z terytorium Wspólnoty, które jest produkowane z zastosowaniem praktyk i procedur produkcji wina dopuszczonych zgodnie z przepisami prawnymi i wykonawczymi oraz wymogami Wspólnoty obowiązującymi w dniu sporządzenia niniejszego listu, przy czym Stany Zjednoczone akceptują te praktyki i procedury w rozumieniu sekcji 2002(a)(1)(B) US Public Law 108–429. Niniejsze zobowiązanie ze strony Stanów Zjednoczonych dotyczy wina, które jest objęte Umową w sprawie wina, w szczególności jej art. 3. Działania podejmowane przez każdą ze Stron w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi nie wchodzą w zakres tego zobowiązania. Porozumienie opisane poniżej nie zawiera żadnych wymogów dotyczących zaświadczania przez Wspólnotę, że praktyki i procedury stosowane w produkcji wina we Wspólnocie stanowią prawidłowe dojrzewanie wina w rozumieniu sekcji 2002 US Public Law 108–429.
      3.   Uznając, że Umowa w sprawie wina nie dotyczy win z zawartością alkoholu poniżej 7 procent (7 %) objętości, jednak uznając również, że takie wino pochodzące z terytorium Wspólnoty jest produkowane z zastosowaniem praktyk i procedur produkcji wina dopuszczonych zgodnie z przepisami prawnymi i wykonawczymi oraz wymogami Wspólnoty wymienionymi w załączniku I do Umowy w sprawie wina, Stany Zjednoczone akceptują te praktyki i procedury w odniesieniu do takiego wina w rozumieniu sekcji 2002(a)(1)(B) US Public Law 108–429 przez cały okres spełniania warunków określonych w ust. 1 lit. a) i b) powyżej lub cały okres obowiązywania art. 4 i 9 Umowy w sprawie wina. Ponadto opisane poniżej Porozumienie nie zawiera żadnych wymogów dotyczących zaświadczania przez Wspólnotę, że praktyki i procedury stosowane w produkcji wina z zawartością alkoholu poniżej 7 procent (7 %) objętości we Wspólnocie stanowią prawidłowe dojrzewanie wina w rozumieniu sekcji 2002(a)(1)(B) US Public Law 108–429. Działania podejmowane przez każdą ze Stron w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi nie wchodzą w zakres tego zobowiązania.
      4.   Ustępy 1 i 2 obowiązują do daty wejścia w życie art. 4 i 9 Umowy w sprawie wina, jak przewidziano w jej art. 17 ust. 2, jednak nie dłużej niż przez okres trzech lat od daty wejścia w życie opisanego poniżej Porozumienia. Bez względu na powyższe, jeżeli art. 4 i 9 nie wejdą w życie w ciągu tego trzyletniego okresu, zostanie on wydłużony o dodatkowe dwa lata.
      5.   Jeżeli dowolna ze Stron zawiadomi drugą Stronę o zamiarze niepodpisania Umowy w sprawie wina lub odstąpi od Umowy w sprawie wina, opisane poniżej Porozumienie wygasa, odpowiednio, w ciągu dwunastu miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia przez jedną ze Stron, że druga Strona nie zamierza podpisać Umowy w sprawie wina, lub w dniu wejścia w życie odstąpienia od Umowy w sprawie wina zgodnie z jej art. 14.
      6.   Każda ze Stron może odstąpić od niniejszego, opisanego poniżej Porozumienia w dowolnym momencie poprzez pisemne zawiadomienie drugiej Strony. Odstąpienie od Porozumienia staje się skuteczne po dwunastu miesiącach od daty otrzymania zawiadomienia przez drugą Stronę, chyba że w zawiadomieniu zostanie podany późniejszy termin lub zawiadomienie zostanie odwołane przed wyznaczonym terminem.
      Jeżeli powyższe ustalenia są zadowalające dla Stanów Zjednoczonych, mam zaszczyt zaproponować, aby niniejszy list i Pana list z odpowiedzią potwierdzający zgodę na treść ustaleń stanowiły Porozumienie pomiędzy Wspólnotą i Stanami Zjednoczonymi, które wejdzie w życie w dniu podpisania Pańskiego listu z odpowiedzią.”.

   Mam zaszczyt potwierdzić, że Stany Zjednoczone Ameryki zgadzają się na treść ustaleń przedstawionych w Pańskim liście oraz że niniejszy list z odpowiedzią stanowi Porozumienie pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Wspólnotą Europejską, które wejdzie w życie w dniu podpisania niniejszej odpowiedzi.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.

         W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki


title: 2011/94/UE: Decyzja Rady z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie podpisania Umowy dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych między Unią Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi

text:
               12.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 38/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 maja 2010 r.
   w sprawie podpisania Umowy dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych między Unią Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi
   (2011/94/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową zawartą na poziomie Unii.

               (2)

               W imieniu Unii Komisja wynegocjowała umowę dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych (zwaną dalej „umową”) z Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady z dnia 5 czerwca 2003 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych między Unią Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 maja 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. SEBASTIÁN

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               12.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 38/33

         UMOWA
   dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych między Unią Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi
   UNIA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   MEKSYKAŃSKIE STANY ZJEDNOCZONE,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”), zgodnie ze swoimi odpowiednimi kompetencjami;
   MAJĄC NA UWADZE postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między różnymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Meksykańskim Stanami Zjednoczonymi;
   STWIERDZAJĄC, że dnia 5 czerwca 2003 r. państwa członkowskie Unii Europejskiej upoważniły Komisję Europejską do zmiany niektórych postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych przez te państwa poprzez umowę między Unią Europejską a państwami trzecimi;
   STWIERDZAJĄC, że Unia Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych lub zawieranych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi;
   UZNAJĄC znaczenie zaktualizowania stosunków w dziedzinie komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w celu zapewnienia solidnej podstawy prawnej dla przewozów lotniczych między Unią Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi oraz zapewnienia ciągłości takich przewozów;
   PODKREŚLAJĄC swoje zainteresowanie propagowaniem swobody konkurencji w dziedzinie przewozów lotniczych oraz konieczność zapobiegania zawieraniu przez przedsiębiorstwa lotnicze umów, których celem jest utrudnienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji;
   STWIERDZAJĄC, że celem Unii Europejskiej nie jest naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi Unii Europejskiej a przewoźnikami lotniczymi z Meksykańskich Stanów Zjednoczonych, ani zmiana postanowień obecnie obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Odniesienia do obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej będącego stroną dowolnej spośród dwustronnych umów wymienionych w załączniku I są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.
   2.   Odniesienia do przewoźników lotniczych z państwa członkowskiego Unii Europejskiej będącego stroną dwustronnej umowy wymienionej w załączniku I są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej.
   3.   Niniejsza umowa zmienia niektóre postanowienia obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej wymienionych w załączniku I pozostając bez wpływu na istniejące prawa przewozowe.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie Unii Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przewoźnika lotniczego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, jego upoważnień oraz zezwoleń wydanych przez Meksykańskie Stany Zjednoczone oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej Meksykańskie Stany Zjednoczone niezwłocznie wydają odpowiednie upoważnienia i zezwolenia, pod warunkiem że:

               a)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, oraz posiada ważną koncesję zgodną z prawem Unii Europejskiej; oraz

               b)

               państwo członkowskie Unii Europejskiej odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie określone właściwe władze lotnicze; oraz

               c)

               przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą, państw członkowskich Unii Europejskiej lub obywateli tych państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw.

         3.   Meksykańskie Stany Zjednoczone mogą odmówić wydania upoważnień lub zezwoleń przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub cofnąć, zawiesić lub ograniczyć takie upoważnienia lub zezwolenia, jeśli jeden z warunków wspomnianych w ust. 2 nie jest spełniony.
   Wykonując prawa na mocy niniejszego ustępu Meksykańskie Stany Zjednoczone nie stosują dyskryminacji między przewoźnikami lotniczymi Unii Europejskiej ze względu na ich przynależność państwową.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie Unii Europejskiej wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, prawa Meksykańskich Stanów Zjednoczonych zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim Unii Europejskiej, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, mają w równym stopniu zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Żadna z dwustronnych umów między Meksykańskim Stanami Zjednoczonymi a państwami członkowskimi Unii Europejskiej nie może:

               a)

               sprzyjać zawieraniu porozumień między przedsiębiorstwami, decyzjom związków przedsiębiorstw lub uzgodnionym praktykom zapobiegającym konkurencji lub ograniczającym lub zakłócającym konkurencję;

               b)

               wzmacniać skutków wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani

               c)

               przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków zapobiegających konkurencji lub zakłócających lub ograniczających konkurencję.

         2.   Postanowień zawartych w umowach dwustronnych wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1, nie stosuje się.
   Artykuł 5
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 6
   Przegląd i zmiana
   Strony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu niniejszej umowy lub zmienić ją w drodze wzajemnego porozumienia na piśmie. Zmiany takie wchodzą w życie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 1 niniejszej umowy.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie po upływie trzydziestu (30) dni od daty ostatniej z not, za pomocą których strony przekażą sobie drogą dyplomatyczną pisemne powiadomienia o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejsza umowa ma zastosowanie do dwustronnych umów wymienionych w załączniku I lit. b) po ich wejściu w życie.
   3.   Niniejsza umowa ma pierwszeństwo w przypadku rozbieżności pomiędzy jej postanowieniami a postanowieniami dwustronnych umów wymienionych w załączniku I.
   Artykuł 8
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia dowolnej spośród dwustronnych umów wymienionych w załączniku I, jednocześnie wygasają wszystkie odnoszące się do niej postanowienia niniejszej umowy.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich dwustronnych umów wymienionych w załączniku I, niniejsza umowa wygasa jednocześnie z wygaśnięciem ostatniej spośród tych umów.

      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani, odpowiednio w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.
      SPORZĄDZONO w Brukseli dnia piętnastego grudnia roku dwa tysiące dziesiątego roku w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w językach: bułgarskim, hiszpańskim, czeskim, duńskim, niemieckim, estońskim, greckim, angielskim, francuskim, włoskim, łotewskim, litewskim, węgierskim, maltańskim, niderlandzkim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, fińskim i szwedzkim, przy czym każdy z tych tekstów jest autentyczny. W przypadku rozbieżności pierwszeństwo ma wersja hiszpańska.

         За Европейския съюз
         Por la Unión Europea
         Za Evropskou unii
         For Den Europæiske Union
         Für die Europäische Union
         Euroopa Liidu nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
         For the European Union
         Pour l'Union européenne
         Per l'Unione europea
         Eiropas Savienības vārdā –
         Europos Sąjungos vardu
         Az Európai Unió részéről
         Għall-Unjoni Ewropea
         Voor de Europese Unie
         W imieniu Unii Europejskiej
         Pela União Europeia
         Pentru Uniunea Europeană
         Za Európsku úniu
         Za Evropsko unijo
         Euroopan unionin puolesta
         För Europeiska unionen

         За Съединените мексикански щати
         Por los Estados Unidos Mexicanos
         Za Spojené státy mexické
         For De Forenede Mexicanske Stater
         Für die Vereinigten Mexikanischen Staaten
         Mehhiko Ühendriikide nimel
         Για τις Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού
         For the United Mexican States
         Pour les Etats-Unis mexicains
         Per gli Stati Uniti messicani
         Meksikas Savienoto Valstu vārdā –
         Meksikos Jungtinių Valstijų vardu
         A Mexikói Egyesült Államok részéről
         Għall-Istati Uniti Messikani
         Voor de Verenigde Mexicaanse Staten
         W imieniu Meksykańskich Stanów Zjednoczonych
         Pelos Estados Unidos Mexicanos
         Pentru Statele Unite Mexicane
         Za Spojené štáty mexické
         Za Združene države mehike
         Meksikon yhdysvaltojen puolesta
         För Mexikos förenta stater

   ZAŁĄCZNIK I

      WYKAZ UMÓW DWUSTRONNYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 NINIEJSZEJ UMOWY

               a)

               Umowy o komunikacji lotniczej między Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte lub podpisane:

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a federalnym rządem Austrii, podpisana w Wiedniu w Austrii dnia 27 marca 1995 r., zwana dalej „umową Meksyk-Austria”;

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Królestwa Belgii, podpisana w Meksyku dnia 26 kwietnia 1999 r., zwana dalej „umową Meksyk-Belgia”;

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Czeskiej i Słowackiej Republiki Federalnej, podpisana w Meksyku dnia 14 sierpnia 1990 r., zwana dalej „umową Meksyk-Republika Czeska”;

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Republiki Francuskiej, podpisana w Paryżu we Francji dnia 18 maja 1993 r., zmieniona umową zmieniającą i uzupełniającą umowę o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Republiki Francuskiej zawartą w Paryżu i Meksyku w drodze wymiany not w dniach 13 stycznia i 4 lutego 2004 r., zwana dalej „umową Meksyk-Francja”;

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi a Republiką Federalną Niemiec, podpisana w Meksyku dnia 8 marca 1967 r., zwana dalej „umową Meksyk-Niemcy”;

                           —

                           umowa między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a Republiką Włoską o transporcie lotniczym, podpisana w Meksyku dnia 23 grudnia 1965 r., zmieniona umową zmieniającą i uzupełniającą umowę o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Republiki Włoskiej z dnia 23 grudnia 1965 r., zawartą w Rzymie w drodze wymiany not w dniach 2 sierpnia i 7 grudnia 2004 r., zwana dalej „umową Meksyk-Włochy”;

                           —

                           umowa między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga o transporcie lotniczym, podpisana w Meksyku dnia 19 marca 1996 r., zwana dalej „umową Meksyk-Luksemburg”;

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Królestwa Niderlandów, podpisana w Meksyku dnia 6 grudnia 1971 r., zmieniona umową zmieniającą umowę o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Królestwa Niderlandów z dnia 6 grudnia 1971 r., zawartą w Meksyku w drodze wymiany not w dniu 24 sierpnia 1992 r., zwana dalej „umową Meksyk-Niderlandy”;

                           —

                           umowa o komunikacji lotniczej między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Rzeczpospolitej Polskiej, podpisana w Meksyku dnia 11 października 1990 r., zwana dalej „umową Meksyk-Polska”;

                           —

                           umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządami Meksyku i Portugalii, podpisana w Lizbonie w Portugalii dnia 22 października 1948 r., zwana dalej „umową Meksyk-Portugalia”;

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Królestwa Hiszpanii, podpisana w Meksyku dnia 21 listopada 1978 r., zwana dalej „umową Meksyk-Hiszpania”;

                           —

                           umowa między rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych a rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Meksyku dnia 18 listopada 1988 r., zwana dalej „umową Meksyk-Zjednoczone Królestwo”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej między Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy jeszcze nie weszły w życie:

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi a Królestwem Hiszpanii, podpisana w Madrycie w Hiszpanii dnia 8 kwietnia 2003 r.

         ZAŁĄCZNIK II

      WYKAZ ARTYKUŁÓW ZAWARTYCH W UMOWACH WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU I, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKUŁACH 2 I 3 NINIEJSZEJ UMOWY

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Austria;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Belgia;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Republika Czeska;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Francja;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Niemcy;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Włochy;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Luksemburg;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Niderlandy;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Polska;

                           —

                           artykuł II umowy Meksyk-Portugalia;

                           —

                           artykuł 3 umowy Meksyk-Hiszpania;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Austria;

                           —

                           artykuł 5 umowy Meksyk-Belgia;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Republika Czeska;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Francja;

                           —

                           artykuł 4 zdanie pierwsze umowy Meksyk-Niemcy;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Włochy;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Luksemburg;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Niderlandy;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Polska;

                           —

                           artykuł VII umowy Meksyk-Portugalia;

                           —

                           artykuł 4 umowy Meksyk-Hiszpania;

                           —

                           artykuł 5 umowy Meksyk-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           artykuł 6 umowy Meksyk-Austria;

                           —

                           artykuł 7 umowy Meksyk-Belgia;

                           —

                           artykuł 6 umowy Meksyk-Republika Czeska;

                           —

                           artykuł 6a umowy Meksyk-Francja;

                           —

                           artykuł 6a umowy Meksyk-Włochy;

                           —

                           artykuł 6 umowy Meksyk-Luksemburg;

                           —

                           artykuł 6 umowy Meksyk-Niderlandy;

                           —

                           artykuł V umowy Meksyk-Portugalia;

                           —

                           artykuł 8 umowy Meksyk-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III

      WYKAZ INNYCH PAŃSTW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 NINIEJSZEJ UMOWY

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o transporcie lotniczym).


title: Decyzja Rady z dnia 25 lipca 1983 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o połowach i zachowaniu żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt zmienionej Protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw-Stron Konwencji podpisanej w Warszawie w dniu 11 listopada 1982 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

31983D0414

Dziennik Urzędowy L 237 , 26/08/1983 P. 0004 - 0004 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 15 Tom 4 P. 0127  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 04 Tom 2 P. 0129  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 15 Tom 4 P. 0127  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 04 Tom 2 P. 0129

		Decyzja Radyz dnia 25 lipca 1983 r.w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o połowach i zachowaniu żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt zmienionej Protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw-Stron Konwencji podpisanej w Warszawie w dniu 11 listopada 1982 r.(83/414/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:zarządzanie i zachowanie żywych zasobów na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt wymaga wprowadzenia międzynarodowej regulacji prawnej;w tym celu w dniu 13 września 1973 r. w Gdańsku została podpisana Konwencja o połowach i ochronie żywych zasobów na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt, zwana dalej "Konwencją gdańską"; Konwencja gdańska weszła w życie dnia 28 lipca 1974 r.;wyłącznie Wspólnota posiada kompetencje do podjęcia środków mających na celu ochronę żywych zasobów na morzu, zarówno w sposób niezależny jak i w ramach zobowiązań umownych z państwami trzecimi oraz w ramach organizacji międzynarodowych;dwa Państwa Członkowskie, które są Umawiającymi się Stronami Konwencji gdańskiej, mianowicie Królestwo Danii oraz Republika Federalna Niemiec złożyły w 1977 r. Rządowi Polskiemu będącemu depozytariuszem Konwencji, wnioski dotyczące wprowadzenia do Konwencji zmian mających na celu umożliwienie przystąpienia Wspólnoty;Państwa – Strony Konwencji gdańskiej podpisały w dniu 11 listopada 1982 r. Protokół zawierający wnioski dotyczące zmian Konwencji, między innymi wymieniony wniosek duńsko-niemiecki;zmiany te wejdą w życie 90 dni po otrzymaniu przez rząd – depozytariusza od wszystkich stron notyfikacji o przyjęciu tych zmian; po wejściu w życie zmian Wspólnota może przystąpić do Konwencji gdańskiej;w celu przyczynienia się do zachowania żywych zasobów na obszarze objętym Konwencją gdańską, na którym rybacy Wspólnoty prowadzą połowy, konieczne jest przystąpienie Wspólnoty do Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wspólnota zatwierdza przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej do Konwencji o połowach i zachowaniu żywych zasobów na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt, zmienionej Protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw – Stron Konwencji, podpisanym w Warszawie dnia 11 listopada 1982 r.Teksty Konwencji i Protokołu załączone są do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady składa dokumenty akcesyjne Rządowi Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej zgodnie z art. XVIII Konwencji [3].Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 1983 r.W imieniu RadyC. SimitisPrzewodniczący[1] Dz.U. C 117 z 30.4.1983, str. 4.[2] Opinia wydana dnia 8 lipca 1983 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Data wejścia w życie Konwencji z uwzględnieniem przystąpienia Wspólnoty zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady i Komisji z dnia 23 lutego 2004 r. dotycząca zawarcia Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0239

Dziennik Urzędowy L 084 , 20/03/2004 P. 0001 - 0002

		Decyzja Rady i Komisjiz dnia 23 lutego 2004 r.dotycząca zawarcia Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony(2004/239/WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie ostatnie i art. 300 ust. 3 akapit drugi [1],uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji [2],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [3],uwzględniając zatwierdzenie przez Radę zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej w Luksemburgu dnia 9 kwietnia 2001 r. zgodnie z decyzją Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. z zastrzeżeniem jego zawarcia.(2) Postanowienia handlowe zawarte w tym Układzie są natury wyjątkowej, związane z polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia i nie będą stanowić, dla Unii Europejskiej, żadnego precedensu dla polityki handlowej Wspólnoty w odniesieniu do krajów trzecich, innych niż kraje Bałkanów Zachodnich.(3) Postanowienia niniejszego Układu, które wchodzą w zakres Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską część trzecia tytuł IV wiążą Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako odrębne umawiające się strony, a nie jako część Wspólnoty Europejskiej, do czasu kiedy Zjednoczone Królestwo lub Irlandia powiadomią Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii, że zostały związane umową jako część Wspólnoty Europejskiej zgodnie z Protokołem dotyczącym stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. To samo stosuje się do Danii, zgodnie z Protokołem dotyczącym stanowiska Danii, załączonym do tych Traktatów.(4) Układ powinien zostać zatwierdzony,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu 0między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, załączniki i protokoły do niego załączone oraz deklaracje dołączone do Aktu Końcowego są niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Teksty określone w akapicie pierwszym są dołączone do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Stanowisko Wspólnoty w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia i w ramach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, kiedy ten ostatni zostanie upoważniony do działania przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, jest określone przez Radę na wniosek Komisji lub, gdzie jest to właściwe, przez Komisję, w obu przypadkach zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatów.2. Przewodniczący Rady, zgodnie z art. 109 Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu przewodniczy Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Przedstawiciel Komisji przewodniczy Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia, zgodnie z jego regulaminem wewnętrznym.3. Decyzję o opublikowaniu decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia i Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej podejmuje każdorazowo odpowiednio Rada i Komisja.Artykuł 3Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby bądź osób umocowanych, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, do złożenia aktu notyfikacji przewidzianego w art. 127 Układu. Przewodniczący Komisji przedłoży wspomniane akty powiadomienia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lutego 2004 r.W imieniu RadyB. CowenPrzewodniczącyW imieniu KomisjiRomano ProdiPrzewodniczący[1] Wspólnota Europejska przejęłą wszystkie prawa i obowiązki Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali po jej wygaśnięciu 23 czerwca 2002 r;[2] Dz. U. C 213E z 31.7.2001, str. 23[3] Dz. U. C 27E z 31.1.2002, str. 59--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/812/WPZiB z dnia 20 grudnia 2012 r. zmieniająca wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku

text:
               21.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/54

         DECYZJA RADY 2012/812/WPZiB
   z dnia 20 grudnia 2012 r.
   zmieniająca wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 lipca 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku (1), w ramach wdrażania rezolucji nr 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ).

               (2)

               W dniu 15 grudnia 2010 r. RB ONZ przyjęła rezolucję nr 1956 (2010), w której postanowiła, że wszystkie dochody z Funduszu Rozwojowego dla Iraku należy przekazać na konto lub konta struktur zastępujących fundusz i podlegających rządowi Iraku, a Fundusz Rozwojowy dla Iraku należy zlikwidować nie później niż dnia 30 czerwca 2011 r.

               (3)

               Wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB powinno zatem zostać zmienione, tak by umożliwić przekazanie zamrożonych funduszy, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych strukturom zastępującym Fundusz Rozwojowy dla Iraku stworzonym przez rząd Iraku, na warunkach określonych w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa nr 1483 (2003) i 1956 (2010).

               (4)

               We wspólnym stanowisku 2003/495/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 2 wspólnego stanowiska 2003/495/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 2
      Wszystkie fundusze lub inne aktywa finansowe lub zasoby gospodarcze:

                  a)

                  poprzedniego rządu Iraku lub jego organów państwowych, przedsiębiorstw lub agencji, znajdujących się poza terytorium Iraku w dniu 22 maja 2003 r., zgodnie z ustaleniami Komitetu ustanowionego na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 661 (1990); lub

                  b)

                  wywiezione z Iraku lub nabyte przez Saddama Husajna bądź innych wyższych urzędników byłego irackiego reżimu oraz najbliższych członków ich rodzin, w tym podmioty będące ich własnością lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez nich lub przez osoby działające na ich rzecz lub pod ich kierownictwem, zgodnie z ustaleniami Komitetu ustanowionego na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 661 (1990),

            zostają niezwłocznie zamrożone, o ile te fundusze lub inne aktywa finansowe lub zasoby gospodarcze nie są przedmiotem ustanowionego uprzednio zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego bądź orzeczenia, w którym to przypadku mogą zostać wykorzystane do zaspokojenia roszczeń wynikających z takiego zastawu lub orzeczenia; państwa członkowskie niezwłocznie podejmują działania w celu ich przekazania strukturom zastępującym Fundusz Rozwojowy dla Iraku stworzonym przez rząd Iraku, na warunkach określonych w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa nr 1483 (2003) i 1956 (2010).”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         E. FLOURENTZOU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 72.