title: Decyzja Komisji z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Uratujmy przed głodem 8 % ludności Europy!”

text:
                  24.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 260/6

         DECYZJA KOMISJI
         z dnia 18 lipca 2018 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Uratujmy przed głodem 8 % ludności Europy!”
         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         (2018/C 260/07)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiot proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Uratujmy przed głodem 8 % ludności Europy!” (Stop starvation for 8 % of the European population!) dotyczy następujących kwestii: „Prawo do dostępu do żywności zostało zapisane w Powszechnej deklaracji praw człowieka. Choć PKB Unii Europejskiej był w 2016 r. drugim co do wielkości PKB na świecie, głód jest nadal obecny w naszych społeczeństwach”.

                     (2)

                     Deklarowanym celem proponowanej inicjatywy obywatelskiej jest „zachęcenie rządów do zajęcia się problemem głodu, który nadal jest bardzo poważny. Szacuje się, że liczba obywateli europejskich, którzy cierpią z powodu niedoboru żywności, wynosi 46 mln osób (8 % ludności UE), przy czym liczba ta nie zmniejsza się. Twórcy inicjatywy nie tylko podkreślają odpowiedzialność rządzących za rozwiązanie tego problemu, ale również wskazują na koszty związane z głodem i przedstawiają listę działań, które znacznie ograniczą to niemożliwe do zaakceptowania zjawisko”.

                     (3)

                     W załączniku do proponowanej inicjatywy obywatelskiej wymieniono szczegółowo szereg wniosków w ramach 5 tematów przewodnich: „1. Zwalczanie marnotrawienia żywności w celu uzyskania 44 mln ton żywności w ciągu dwóch lat”; „2. Wprowadzenie podatku od transakcji finansowych w celu wygenerowania 30 mld EUR rocznie”; „3. Problem głodu powinien zostać rozwiązany przez organy publiczne, a nie przez organizacje charytatywne.”; „4. Spekulacja żywnością”; oraz „5. Wniosek jakościowy mający na celu »wprowadzenie innowacji na poziomie krajowym w celu zwiększenia dostępu do żywności sponsorowanej«”.

                     (4)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) wzmacnia obywatelstwo Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (5)

                     W tym celu procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć dostępność Unii.

                     (6)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów można przyjmować unijne akty prawne:

                                 —

                                 w zakresie przepisów dotyczących harmonizacji ustawodawstw odnoszących się do podatków obrotowych, akcyzy i innych podatków pośrednich w zakresie, w jakim harmonizacja ta jest niezbędna do zapewnienia ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz uniknięcia zakłóceń konkurencji, na podstawie art. 113 TFUE,

                                 —

                                 w zakresie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, na podstawie art. 114 TFUE,

                                 —

                                 w zakresie szczególnych działań poza funduszami strukturalnymi oraz w celu wspierania harmonijnego rozwoju całej Unii, rozwijania i prowadzenia działań na rzecz wzmocnienia jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, jak przewidziano w art. 174 TFUE, na podstawie art. 175 akapit 3 TFUE,

                                 —

                                 w zakresie zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, ochrony zdrowia ludzkiego, ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych oraz promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego, w szczególności przeciwdziałania zmianie klimatu, na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE,

                                 —

                                 w zakresie przepisów i środków wykonawczych w odniesieniu do systemu zasobów własnych Unii, w tym również w celu ustanowienia nowych lub uchylenia istniejących kategorii zasobów własnych, na podstawie art. 311 TFUE,

                                 —

                                 w dziedzinie zasad finansowych określających w szczególności warunki uchwalania i wykonywania budżetu Unii, na podstawie art. 322 ust. 1 lit. a) TFUE.

                     (7)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosków dotyczących aktów prawnych Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów.

                     (8)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktów zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 211/2011, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, jawnie niepoważna ani dokuczliwa ani w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej.

                     (9)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską zatytułowaną „Uratujmy przed głodem 8 % ludności Europy!”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską zatytułowaną „Uratujmy przed głodem 8 % ludności Europy!”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu 19 lipca 2018 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Uratujmy przed głodem 8 % ludności Europy!”, reprezentowanych przez [dane osobowe usunięto po konsultacji z organizatorami], którzy są osobami wyznaczonymi do kontaktu.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Pierwszy Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.


               23.8.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/151

      P8_TA(2017)0132
      Wniosek o uchylenie immunitetu Antonia Marinho e Pinto
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Antónia Marinho e Pinto (2016/2294(IMM))
      (2018/C 298/20)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając przekazany w dniu 23 września 2016 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 24 października 2016 r. wniosek sędziego Sądu Okręgowego Lizbona Zachodnia (Oeiras) (ref. 4759/15.2TDLSB) Miguela Pereiry da Rosy o uchylenie immunitetu Antónia Marinho e Pinto w związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem karnym,

                  —

                  uwzględniając pismo właściwej zastępczyni prokuratora generalnego z dnia 12 grudnia 2016 r., zawierające zapis wypowiedzi Antónia Marinho e Pinto,

                  —

                  po wysłuchaniu wyjaśnień Antónia Marinho e Pinto w dniu 22 marca 2017 r., zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

                  —

                  uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

                  —

                  uwzględniając art. 11 ust. 1, 2, 3 i 5 ustawy 7/93 z dnia 1 marca 1993 r. regulującej status posłów portugalskich, a także okólnik Prokuratury Generalnej nr 3/2011 z dnia 10 października 2011 r.,

                  —

                  uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0163/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że sędzia Sądu Okręgowego Lizbona Zachodnia (Oeiras) Miguel Pereira da Rosa wystąpił z wnioskiem o uchylenie immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego Antónia Marinho e Pinto w związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem dotyczącym zarzutu popełnienia przestępstwa;

                  B.

                  mając na uwadze, że uchylenie immunitetu Antónia Marinho e Pinto dotyczy poważnego zniesławienia określonego w art. 180 ust. 1 oraz w art. 183 ust. 2 portugalskiego kodeksu karnego, za które grozi kara pozbawienia wolności do lat dwóch, oraz przestępstwa obrazy instytucji, jednostki organizacyjnej lub osoby prawnej określonego w art. 187 ust. 1 i 2 lit. a) portugalskiego kodeksu karnego, za które grozi kara pozbawienia wolności do lat dwóch;

                  C.

                  mając na uwadze, że stowarzyszenie charytatywne Santa Casa de Misericórdia de Lisboa złożyło skargę przeciwko Antóniowi Marinho e Pinto;

                  D.

                  mając na uwadze, że skarga dotyczyła wypowiedzi Antónia Marinho e Pinto podczas wywiadu udzielonego w dniu 30 maja 2015 r. w programie portugalskiej stacji SIC Notícias „A Propósito”, prowadzonym przez Antónia José Teixeirę, a rozpowszechnionym o godz. 21.00, w którym miał powiedzieć: „Jeśli chodzi o zabezpieczenie społeczne, mogę powiedzieć, że trzeba oddzielić wymiar solidarnościowy, który należy do kompetencji państwa; nie można go wypłacać ze szkodą dla emerytur pracowniczych, rozumie pan? Tu trzeba wykorzystać budżet ogólny państwa. Solidarność społeczną należy okazywać za pośrednictwem podatków, przez tę ogromną instytucję, jaką jest Misericórdia z Lizbony, gospodarująca milionami i milionami, które są trwonione często na osobiste korzyści, służą prywatnym interesom […] Uważam, że dr Manuel Rebelo de Sousa byłby lepszy niż dr Pedro Santana Lopes z uwagi na doświadczenie tego ostatniego w rządzie; interesujące było zresztą przekonanie się, w jaki sposób dyrektor Santa Casa da Misericórdia w Lizbonie pracuje nad swoją kandydaturą, jakimi dysponuje zasobami, jakimi środkami.”;

                  E.

                  mając na uwadze, że na mocy art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

                  F.

                  mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że opinia, aby mogła być objęta immunitetem, powinna być wypowiedziana przez posła do Parlamentu Europejskiego w czasie wykonywania przez niego obowiązków służbowych, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że więź między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi powinna być bezpośrednia i oczywista (2);

                  G.

                  mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 wspomnianego protokołu posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

                  H.

                  mając na uwadze, że zgodnie z art. 11 ust. 1, 2, 3 i 5 ustawy 7/93 z dnia 1 marca 1993 r. regulującej status posłów portugalskich, a także okólnikiem Prokuratury Generalnej nr 3/2011 z dnia 10 października 2011 r. nie można przesłuchiwać Antónia de Sousy Marinho e Pinto ani stawiać mu zarzutów bez uprzedniej zgody Parlamentu Europejskiego;

                  I.

                  mając na uwadze, że zarzucane czyny nie mają bezpośredniego lub oczywistego związku z wykonywaniem przez Antónia Marinho e Pinto obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że odnoszą się raczej do działań o charakterze czysto krajowym, ponieważ wypowiedź miała miejsce w programie w Portugalii i dotyczyła tematu wyłącznie portugalskiego, mającego związek z zarządzaniem stowarzyszeniem podlegającym prawu krajowemu;

                  J.

                  mając w związku z tym na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

                  K.

                  mając na uwadze, że oskarżenie w sposób oczywisty nie ma związku ze statusem Antónia Marinho e Pinto jako posła do Parlamentu Europejskiego;

                  L.

                  mając na uwadze, że nie ma powodu podejrzewać zaistnienia przypadku fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności posła;

                  1.

                  podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Antónia Marinho e Pinto;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do natychmiastowego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji sędziemu Sądu Okręgowego Lizbona Zachodnia (Oeiras) i Antóniowi Marinho e Pinto.

         (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.

         (2)  Połączone sprawy T-346/11 i T-347/11, Gollnisch/Parlament, wyrok wcześniej cytowany.


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/1220 z dnia 6 września 2018 r. w sprawie regulaminu zespołu, o którym mowa w art. 143 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046

text:
                  7.9.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 226/7

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/1220
         z dnia 6 września 2018 r.
         w sprawie regulaminu zespołu, o którym mowa w art. 143 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (1), w szczególności jego art. 143 ust. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 zastąpiło rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (2), ustanawiając zespół odpowiedzialny za centralną ocenę niektórych sytuacji wykluczenia podmiotów gospodarczych i za przyjmowanie odpowiednich zaleceń (dalej „zespół”).

                     (2)

                     Rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 rozszerza uprawnienia zespołu do wydawania opinii i zaleceń w celu ustalenia, czy doszło do wystąpienia nieprawidłowości finansowych, oraz przewiduje, że wykonywanie tych kompetencji powinno zostać określone w jego regulaminie wewnętrznym.

                     (3)

                     W art. 143 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 określono skład zespołu, procedurę mianowania jego przewodniczącego oraz zarządzanie konfliktami interesów. Artykuł stanowi, że Komisja przyjmuje regulamin wewnętrzny zespołu i że zespół jest wspomagany przez zapewniony przez Komisję stały sekretariat.

                     (4)

                     W celu zagwarantowania ciągłości i prawidłowego funkcjonowania zespołu należy określić procedury mianowania i odwoływania przewodniczącego oraz ustanowić zasady dotyczące zastępowania go w razie nieobecności lub niemożności wykonywania obowiązków.

                     (5)

                     W celu zagwarantowania ciągłości i prawidłowego funkcjonowania zespołu niezbędne jest również ustanowienie szczegółowych zasad dotyczących jego składu odnośnie do każdego przypadku, w szczególności w kwestii wyznaczania dwóch stałych członków, ich zastępców oraz dodatkowego członka reprezentującego właściwego urzędnika zatwierdzającego.

                     (6)

                     Konieczne jest wyjaśnienie, że w posiedzeniach zespołu uczestniczą obserwatorzy, w szczególności w celu zapewnienia, aby zespół miał pełne i dokładne informacje.

                     (7)

                     W interesie należytego zarządzania właściwe jest określenie dalszych funkcji wspierających, jakie stały sekretariat ma zapewniać zespołowi w ramach jego pracy.

                     (8)

                     Należy jaśniej określić procedurę przedkładania zespołowi wniosków, w szczególności w odniesieniu do minimalnej zawartości wniosku.

                     (9)

                     W interesie podmiotów gospodarczych niezbędne jest ustanowienie procedury pozwalającej zagwarantować ich prawo do bycia wysłuchanym.

                     (10)

                     Właściwe jest określenie praktycznych ustaleń dotyczących ścisłej współpracy między zespołem a Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w świetle ustaleń dotyczących współpracy administracyjnej i sprawnej wymiany informacji między Komisją i OLAF-em.

                     (11)

                     Właściwe jest wyjaśnienie zasad przyjmowania zaleceń zespołu.

                     (12)

                     Ponieważ zespół ten zastępuje zespół przewidziany w art. 73 ust. 6 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w art. 108 ust. 4 tego rozporządzenia, należy uchylić decyzję Komisji C(2011) 6109 final i decyzję (UE) 2015/2463 (3) dotyczące regulaminów wewnętrznych tych zespołów.

                     (13)

                     Wszelkie przetwarzanie danych osobowych przez zespół i jego stały sekretariat powinno być dokonywane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (4).

                     (14)

                     Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) ma zastosowanie do wydawanych przez zespół zaleceń,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         ROZDZIAŁ I

            POSTANOWIENIA OGÓLNE

            Artykuł 1
            Przedmiot
            Niniejsza decyzja ustanawia regulamin wewnętrzny zespołu, o którym mowa w art. 143 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.

            Artykuł 2
            Mianowanie, zakończenie pełnienia obowiązków i odwoływanie przewodniczącego i jego zastępcy

               1.   W następstwie zaproszenia do wyrażenia zainteresowania Komisja wyznacza przewodniczącego zespołu na nieodnawialną pięcioletnią kadencję. Jego kadencja rozpoczyna się w dniu wskazanym w decyzji o mianowaniu. Decyzja ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym – seria C.

               2.   Przewodniczący zostaje zatrudniony w charakterze specjalnego doradcy Komisji w rozumieniu art. 5 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. Jego umowa o pracę w charakterze specjalnego doradcy musi w pełni szanować jego niezależność i nie może wpływać na czas trwania jego kadencji.

               3.   Komisja może odwołać przewodniczącego, jeżeli przestaje on spełniać warunki konieczne do wykonywania swoich obowiązków.

               4.   Zasady mające zastosowanie do mianowania, zakończenia kadencji i odwołania przewodniczącego stosuje się również do jego zastępcy. Przepisy ust. 1 do 3 niniejszego artykułu oraz te, które zawarte są w art. 143 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 stosuje się również do zastępcy przewodniczącego.

            Artykuł 3
            Zastępowanie przewodniczącego

               1.   Jeżeli przewodniczący nie może wykonywać swoich funkcji, jego obowiązki są wykonywane przez jego zastępcę.

               2.   Jeżeli stanowisko przewodniczącego jest wolne, funkcje przewodniczącego pełnione są przez jego zastępcę do czasu mianowania nowego przewodniczącego.

               3.   W przypadku gdy i przewodniczący i jego zastępca nie mogą wykonywać swoich funkcji, są one pełnione przez najstarszego stałego członka reprezentującego Komisję.

            Artykuł 4
            Uprawnienia przewodniczącego

               1.   Przewodniczący reprezentuje zespół.

               2.   Przewodniczy on posiedzeniom zespołu i organizuje jego prace.

               3.   Jest on w tym celu wspierany przez stały sekretariat, o którym mowa w art. 7.

               4.   Może on delegować swój podpis na każdego stałego członka reprezentującego Komisję, tak aby ten mógł za niego, w jego imieniu i według udzielonych przez niego instrukcji podpisać dokumenty odnoszące się do konkretnej sprawy lub do kwestii administracyjnych.

               5.   Przewodniczący ustala również, po konsultacji ze stałymi członkami, harmonogram posiedzeń zespołu.

               6.   Pełni on też inne funkcje powierzone mu na mocy niniejszej decyzji.

            Artykuł 5
            Wyznaczanie członków zespołu i ich zastępców

               1.   Jednym z dwóch stałych członków zespołu jest reprezentujący Komisję dyrektor Centralnej Służby Finansowej Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu, zgodnie z art. 143 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046. Dyrektor Generalny ds. Budżetu wyznacza pracownika w grupie zaszeregowania AD 11 lub wyższej na zastępcę tego stałego członka.
               Drugiego stałego członka reprezentującego Komisję i jego zastępcę dyrektor generalny ds. budżetu wyznacza ad personam spośród urzędników Komisji w grupach zaszeregowania odpowiednio co najmniej AD 14 i AD 11.

               2.   Członek reprezentujący właściwego urzędnika zatwierdzającego (zwany dalej „organem wnioskującym”) i jego zastępca są urzędnikami lub pracownikami zatrudnionymi na czas określony, wyznaczonymi zgodnie z wewnętrznym regulaminem i wewnętrznymi przepisami administracyjnymi danej instytucji, organu lub organizacji, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046. Pełnią oni przynajmniej funkcję kierownika działu lub szefa delegatury.

            Artykuł 6
            Obserwatorzy

               1.   Obserwatorzy uczestniczą w obradach zespołu, nie biorąc udziału w przyjmowaniu zaleceń.

               2.   Służba Prawna Komisji ma status pełnoprawnego obserwatora w odniesieniu do każdej dokumentacji przedłożonej zespołowi i przedkłada uwagi z własnej inicjatywy lub na wniosek przewodniczącego. W tym celu jeden z jej członków uczestniczy we wszystkich pracach zespołu. Służba Prawna jest informowana o wszystkich pisemnych procedurach.

               3.   Szczególnie w przypadkach, gdy wniosek organu wnioskującego opiera się na informacjach przekazanych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), przedstawiciel OLAF-u bierze udział w posiedzeniach zespołu oraz uczestniczy w procedurach ustnych i pisemnych. Może on przedkładać uwagi z własnej inicjatywy lub na wniosek przewodniczącego.

               4.   W innych przypadkach, na wniosek przewodniczącego, OLAF może zostać poproszony o dostarczenie informacji lub opinii.

               5.   Oprócz organu wnioskującego status obserwatorów mają inni urzędnicy zatwierdzający Komisji, urzędnicy zatwierdzający powołanego przez Komisję urzędu europejskiego, agencji wykonawczej, innej instytucji lub innego organu lub organizmu europejskiego, będących przedmiotem wniosku przedłożonego zespołowi. Ci urzędnicy zatwierdzający mogą brać udział w naradach zespołu i są informowani o pisemnych procedurach oraz przedstawiają ustne i pisemne uwagi na wniosek przewodniczącego.

               6.   Po konsultacji ze stałymi członkami zespołu przewodniczący może zaprosić innych obserwatorów do udziału w obradach zespołu i poprosić ich o przedstawienie uwag w formie ustnej i pisemnej.

            Artykuł 7
            Stały sekretariat

               1.   Obsługę stałego sekretariatu zespołu zapewniają funkcjonariusze lub agenci Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu, której sekretariat podlega administracyjnie.

               2.   W imieniu przewodniczącego stały sekretariat:

                           a)

                           weryfikuje jakość organów wnioskujących, ich wyznaczonych przedstawicieli i obserwatorów;

                           b)

                           sprawdza, czy wnoszone sprawy są kompletne i zawierają wszystkie niezbędne dokumenty i informacje, w tym dokument informacyjny;

                           c)

                           określa wszelkich innych urzędników zatwierdzających, których dotyczy sprawa, których można zaproponować jako ewentualnych obserwatorów;

                           d)

                           podejmuje i organizuje niezbędne działania i kontakty z organem wnioskującym, Służbą Prawną Komisji i innymi podmiotami, które są lub mogą być zaangażowane w daną sprawę w celu uzyskania aktualnych informacji dotyczących wnoszonych wniosków;

                           e)

                           sporządza projekty, które zostaną zbadane przez zespół, i przekazuje je przewodniczącemu i innym członkom i obserwatorom zaproszonym do uczestnictwa w rozpatrywaniu danej sprawy;

                           f)

                           przedstawia przewodniczącemu projekt harmonogramu posiedzeń zespołu;

                           g)

                           przygotowuje projekt porządku obrad zespołu i przekazuje go jego członkom i uczestnikom posiedzeń;

                           h)

                           sprawdza obecność osób i kompletność dokumentów wymaganych w celu zapewnienia, że obrady zespołu będą się odbywały prawidłowo;

                           i)

                           uczestniczy w obradach zespołu i monitoruje je;

                           j)

                           dla celów dokumentacji sporządza podsumowanie każdego posiedzenia i przekazuje je członkom;

                           k)

                           wysyła powiadomienia do podmiotów gospodarczych;

                           l)

                           powiadamia organ wnioskujący o zaleceniu przyjętym przez zespół;

                           m)

                           śledzi wszelką korespondencję adresowaną do zespołu lub dotyczącą jego działań;

                           n)

                           prowadzi rejestr zaleceń przyjętych przez zespół oraz decyzji podjętych przez właściwego urzędnika zatwierdzającego;

                           o)

                           dopilnowuje opublikowania decyzji w sprawie wykluczenia i kar finansowych, o których mowa w art. 140 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.

            Artykuł 8
            Zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi

               1.   W przypadku gdy przewodniczący lub jego zastępca, każdy inny urzędnik lub agent należący do sekretariatu zespołu lub każda inna osoba, która uczestniczy w posiedzeniach zespołu lub posiada wiedzę na temat dokumentów związanych z daną sprawą, znajdują się w sytuacji, która mogłaby prowadzić do powstania konfliktu interesów, niezwłocznie informują oni o tym pozostałych członków i sekretariat. To samo ma zastosowanie w przypadku, gdy znajdują się oni w sytuacji, która mogłaby obiektywnie zostać uznana za konflikt interesów.

               2.   Żadna z osób, o których mowa w ust. 1, nie uczestniczy w obradach ani w przyjmowaniu zalecenia. Do akt sprawy dołącza się dokument opisujący sposób, w jaki uwzględniono ryzyko wystąpienia konfliktu interesów.

            Artykuł 9
            Współpraca między zespołem a OLAF-em

               1.   OLAF współpracuje ściśle z zespołem zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (6), przy poszanowaniu praw procesowych i praw podstawowych oraz z należytym uwzględnieniem zasady ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia.

               2.   W przypadku gdy wniosek organu wnioskującego opiera się na informacjach przekazanych przez OLAF, przed wysłaniem powiadomienia do podmiotu gospodarczego zespół konsultuje się z OLAF-em, aby nie podważać poufności postępowań sądowych i dochodzeń prowadzonych lub koordynowanych przez OLAF, w tym ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia, oraz dochodzeń krajowych lub postępowań sądowych, jeżeli są one znane.

               3.   Przekazywanie podmiotom gospodarczym lub ich informatorom informacji pochodzących z dochodzeń lub dotyczących dochodzeń prowadzonych lub koordynowanych przez OLAF wymaga jego zgody.

            Artykuł 10
            Przekazywanie spraw do zespołu

               1.   Zespół zajmuje się daną sprawą na wniosek dowolnego urzędnika zatwierdzającego Komisji, innej instytucji, powołanego przez Komisję urzędu europejskiego, agencji wykonawczej lub innego organu lub organizmu europejskiego.
               W przypadku gdy przekazanie sprawy do rozpatrzenia pochodzi od organu, który nie podlega Komisji, stały sekretariat nawiązuje niezwłocznie niezbędne kontakty w celu zapewnienia poufności wymiany informacji dotyczącej danej sprawy.

               2.   Wniosek przesyłany jest do sekretariatu pocztą elektroniczną na następujący adres: Panel-secretariat-BUDG@ec.europa.eu.

               3.   W przypadku gdy organ wnioskujący uzyska informacje, o których mowa w art. 136 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, przekazuje on sprawę zespołowi po otrzymaniu tych informacji w możliwie najkrótszym terminie, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.

               4.   Wniosek dotyczący zalecenia zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 142 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046. Zawiera również inne istotne informacje, o których mowa w art. 136 tego rozporządzenia, w tym, w stosownych przypadkach, sprawozdania OLAF-u. Zawiera on również należycie wypełniony arkusz informacyjny.

            Artykuł 11
            Zwoływanie zespołu
            Zespół zbiera się na wniosek przewodniczącego w celu:

                        a)

                        ustalenia wstępnej kwalifikacji prawnej zgodnie z przywoływanym art. 136 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, w celu powiadomienia odpowiedniego podmiotu gospodarczego;

                        b)

                        przyjęcia zalecenia, o którym mowa w art. 143 ust. 6 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046;

                        c)

                        omówienia kwestii związanych z działalnością zespołu.

            Artykuł 12
            Procedura pisemna
            Z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek innego członka zespołu można ustalić fakty i wstępną klasyfikację prawną oraz przyjąć zalecenia w drodze procedury pisemnej. Każdy członek zespołu może zgłosić sprzeciw wobec stosowania procedury pisemnej. W proces ten zaangażowani są również obserwatorzy.

            Artykuł 13
            Prawo podmiotu gospodarczego do bycia wysłuchanym

               1.   Z wyjątkiem przypadków, w których istnieją istotne uzasadnione przesłanki do zachowania poufności dochodzenia lub krajowego postępowania sądowego, podmiot gospodarczy, zgodnie z art. 143 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, ma prawo do przedstawienia uwag.

               2.   Przedmiotowy podmiot gospodarczy otrzymuje pismo informujące o faktach i ich wstępnej klasyfikacji prawnej, w którym zespół bierze pod uwagę tylko te części, z którymi podmiot gospodarczy mógł się zapoznać, z zastrzeżeniem stosowania przepisów art. 143 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046. Zasadniczo pismo to przekazywane jest pocztą elektroniczną.

               3.   Podmiot gospodarczy przekazuje swoje uwagi pisemne drogą elektroniczną na adres: Panel-secretariat-BUDG@ec.europa.eu lub na adres poczty elektronicznej podany w piśmie, wraz z ewentualnymi załącznikami, w formie standardowego pliku elektronicznego utworzonego za pomocą aktualnego oprogramowania biurowego.

               4.   Uwagi pisemne nie mogą przekraczać 10 stron, z wyjątkiem załączników, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków wynikających z ich prawnej lub faktycznej złożoności.

               5.   Co do zasady, podmiotowi gospodarczemu przyznaje się na składanie uwag okres trzech tygodni. Okres ten zaczyna biec od dnia następującego po powiadomieniu o faktach i ich wstępnej klasyfikacji prawnej. W przypadku gdy podmiot gospodarczy w drodze umowy wyraził zgodę na komunikowanie się z właściwym urzędnikiem zatwierdzającym środkami elektronicznymi, powiadomienia dokonuje się poprzez przesłanie pisma informacyjnego w takiej formie.

               6.   W wyjątkowych przypadkach, na uzasadniony wniosek podmiotu gospodarczego, termin ten może zostać przedłużony o okres, który nie może przekraczać połowy początkowego okresu.

               7.   Po upływie ustalonego terminu oraz w przypadku braku należycie uzasadnionego wniosku o przedłużenie lub po upływie tego przedłużonego okresu postępowanie kontradyktoryjne zostaje zakończone.

               8.   Jeżeli przewodniczący uzna, że podmiot gospodarczy nie przedstawił uwag w wyznaczonym terminie, postępowanie jest kontynuowane i przewodniczący zwołuje zespół w celu przyjęcia zalecenia.

            Artykuł 14
            Przyjmowanie treści pism i zaleceń
            Przewodniczący i pozostali członkowie podejmują starania w celu osiągnięcia konsensusu co do treści pisma, w którym dany podmiot gospodarczy poinformowany zostanie o faktach będących przedmiotem zarzutu, o wstępnej klasyfikacji prawnej, a następnie o zaleceniu.
            Jeżeli nie jest to możliwe, decyzję przyjmuje się większością głosów drogą głosowania, w którym:

                        a)

                        przewodniczący ma jeden głos;

                        b)

                        dwaj stali członkowie mają razem jeden głos;

                        c)

                        członek reprezentujący organ wnioskujący ma jeden głos.

            Artykuł 15
            Powiadomienie o zaleceniu
            Zespół przekazuje swoje zalecenia organowi wnioskującemu oraz obserwatorom.

            Artykuł 16
            Terminy rozstrzygania spraw

               1.   Z chwilą gdy sekretariat zweryfikował wniosek i przeanalizował sprawę zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami art. 7, przekazuje ją przewodniczącemu i członkom zespołu. Po ewentualnym poproszeniu o dodatkową weryfikację lub dodatkowe zbadanie, w stosownych przypadkach, przewodniczący stwierdza, że sprawa została przygotowana.

               2.   Czas trwania procedury, począwszy od stwierdzenia przez przewodniczącego, że sprawa została przygotowana, a kończąc na przekazaniu opinii organowi wnioskującemu oraz, w stosownych przypadkach, zalecenia, zasadniczo nie może przekraczać trzech miesięcy. Przewodniczący może ten termin przedłużyć, w szczególności w celu zapewnienia prawa do bycia wysłuchanym.

            Artykuł 17
            Poufność prac i narad
            Bez uszczerbku dla stosowania art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 883/2013 i art. 22a regulaminu pracowniczego (7), członkowie zespołu i jego sekretariatu, jak również wszelkie osoby, które w jakimkolwiek charakterze biorą udział w pracach lub posiedzeniach zespołu lub też uczestniczyły w przygotowaniu wydawanych przez niego dokumentów, opinii lub stanowisk, zachowują w tym względzie najściślejszą poufność, zgodnie ze swoją ewentualną odpowiedzialnością administracyjną, ustawową lub wynikającą z umowy. To samo dotyczy przewodniczącego i jego zastępcy.

            Artykuł 18
            Rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów a ochrona danych osobowych

            Do prac zespołu stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001.

         ROZDZIAŁ II

            PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE WYKONYWANIA JURYSDYKCJI OPINIODAWCZEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 93 ROZPORZĄDZENIA FINANSOWEGO

            Artykuł 19
            Zasady

               1.   Przepisy art. 1–4, 8, 12, 13, 17 i 18 figurujące w rozdziale I niniejszego rozporządzenia stosuje się do wykonywania przez zespół uprawnień powierzonych mu na mocy art. 93 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.

               2.   Przepisy pozostałych artykułów rozdziału I niniejszego rozporządzenia mają również zastosowanie do wykonywania przez zespół kompetencji, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem przepisu specjalnego przewidzianego w niniejszym rozdziale.

            Artykuł 20
            Dodatkowi członkowie zespołu i ich zastępcy

               1.   Przy wydawaniu opinii, o której mowa w art. 93 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, w zespole zasiadają członkowie, o których mowa w art. 143 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, oraz następujący trzej dodatkowi członkowie:

                           a)

                           przedstawiciel organu powołującego odpowiedzialnego za kwestie dyscyplinarne przedmiotowej instytucji lub przedmiotowego organu;

                           b)

                           inny członek wyznaczony przez komitet pracowniczy przedmiotowej instytucji lub przedmiotowego organu;

                           c)

                           członek służby prawnej instytucji, europejskiego urzędu utworzonego przez Komisję, agencji wykonawczej lub innego organu lub agencji europejskiej członka personelu, którego dotyczy postępowanie.

               2.   Każdy z tych trzech członków ma zastępcę, który jest odpowiednio wyznaczany przez:

                           a)

                           odpowiedni organ powołujący;

                           b)

                           odpowiedni komitet pracowniczy;

                           c)

                           odpowiednią służbę prawną.

            Artykuł 21
            Wyznaczanie obserwatorów

               1.   Jeżeli członek personelu, którego dotyczy postępowanie, nie należy do Komisji, obserwatora wyznacza służba prawna Komisji.

               2.   Właściwy urzędnik zatwierdzający lub, w stosownych przypadkach, szef delegatury Unii działający jako subdelegowany urzędnik zatwierdzający, ewentualnie ich przedstawiciele, mają status obserwatora.

               3.   OLAF wyznacza obserwatora, jeżeli informacje dotyczące domniemanego przepisu rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, jakiegokolwiek przepisu dotyczącego zarządzania finansami lub kontroli operacji, wynikają z przedstawionych przez niego informacji.

               4.   Urząd dyscyplinarny danej instytucji lub organu wyznacza obserwatora, gdy rozpatrywany przez zespół przypadek został zgłoszony przez organ powołujący. W innych przypadkach może on zostać poproszony przez przewodniczącego o wyznaczenie obserwatora.

               5.   Po konsultacji z członkami przewodniczący może zaprosić dalszych obserwatorów.

            Artykuł 22
            Stały sekretariat zespołu

               1.   Zastosowanie mają przepisy art. 7, z wyjątkiem tych, które zawarte są w jego ust. 2 lit. k).

               2.   W szczególności sekretariat:

                           a)

                           gdy zespół jest bezpośrednio informowany o danym przypadku przez członka personelu, przekazuje dokumentację organowi powołującemu oraz informuje członka personelu, który przekazał informacje, o którym mowa w art. 23 ust. 2;

                           b)

                           jeżeli do zespołu skierowano do rozpatrzenia sprawę, sprawdza status organu występującego z wnioskiem oraz wyznaczonych przedstawicieli;

                           c)

                           ustala, w porozumieniu z przewodniczącym, trzech dodatkowych członków zespołu i obserwatorów oraz sprawdza ich status;

                           d)

                           sprawdza, czy dokumentacja jest kompletna i czy zawiera wszystkie niezbędne dokumenty i informacje, w szczególności dokument informacyjny, opis faktów i domniemanej nieprawidłowości oraz dokumenty potwierdzające, w tym sprawozdania z dochodzenia;

                           e)

                           sprawdza, czy członek personelu, którego dotyczy postępowanie, został prawidłowo przesłuchany przez, odpowiednio, organ powołujący lub urzędnika zatwierdzającego;

                           f)

                           sporządza projekty opinii, które zostaną zbadane przez zespół w celu wydania decyzji i przekazuje je przewodniczącemu i innym członkom i obserwatorom zaproszonym do uczestnictwa w rozpatrywaniu danej sprawy;

                           g)

                           przekazuje zalecenia, o których mowa w art. 93 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu i właściwej służbie kontroli wewnętrznej;

                           h)

                           jeżeli zespół uzna, że sprawa należy do zakresu kompetencji OLAF-u, przekazuje akta organowi powołującemu oraz informuje o tym OLAF.

            Artykuł 23
            Przekazywanie spraw do zespołu

               1.   Zgodnie z art. 93 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 zespół jest zwoływany na wniosek każdego organu powołującego odpowiedzialnego za sprawy dyscyplinarne lub właściwego urzędnika zatwierdzającego, w tym przewodniczącego delegacji Unii lub jego zastępcy, działającego jako subdelegowany urzędnik zatwierdzający, zwanego dalej „organem wnioskującym”.

               2.   W przypadku gdy zespół jest bezpośrednio informowany przez członka personelu, przesyła on akta właściwemu organowi powołującemu lub, w zależności od przypadku, organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę oraz informuje o tym zgłaszającego członka personelu. Jeżeli decyzję o wniesieniu sprawy do zespołu podejmuje właściwy organ powołujący, informuje on o tym tego członka personelu. Jeżeli organ powołujący postanowi nie wnosić sprawy do zespołu, informuje o tym zespół i zgłaszającego członka personelu.
               W celu zapewnienia skutecznej ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia, jak przewidziano w art. 22a ust. 3 regulaminu pracowniczego, zespół może, na zasadzie odstępstwa od powyższego akapitu, powiadomić właściwy organ powołujący i poinformować OLAF.

            Artykuł 24
            Procedura pisemna
            Z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek członka zespołu, opinię można uzgodnić w drodze procedury pisemnej. Każdy członek panelu lub, w stosownych przypadkach, przewodniczący może zgłosić sprzeciw wobec stosowania procedury pisemnej. W takich przypadkach przewodniczący zwołuje w rozsądnym terminie posiedzenie. Tę samą zasadę stosuje się w odniesieniu do zalecenia, o którym mowa w art. 93 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.

            Artykuł 25
            Przyjęcie opinii i zalecenia

               1.   Zespół dąży do osiągnięcia konsensusu w sprawie ustalenia istnienia nieprawidłowości finansowej oraz uzasadnienia danej opinii lub zalecenia.

               2.   W przypadku braku konsensusu, sprawę poddaje się głosowaniu, w którym:

                           a)

                           przewodniczący ma jeden głos;

                           b)

                           dwaj stali członkowie reprezentujący Komisję mają razem jeden głos;

                           c)

                           członek reprezentujący organ wnioskujący ma jeden głos;

                           d)

                           Każdy z trzech dodatkowych członków zespołu ma jeden głos.

                     W przypadku równego podziału głosów, przeważa głos przewodniczącego.

               3.   Do przyjmowania zaleceń stosuje się odpowiednio ustępy 1 i 2. Konsensus lub głosowanie dotyczą w szczególności systemowego charakteru danej nieprawidłowości finansowej.

            Artykuł 26
            Powiadamianie o opinii i zaleceniu
            Zespół niezwłocznie powiadamia o swojej opinii organ wnioskujący, właściwego urzędnika zatwierdzającego oraz obserwatorów.

            Artykuł 27
            Prawo członka personelu, którego dotyczy postępowanie, do bycia wysłuchanym
            Zgodnie z art. 93 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, przed wniesieniem sprawy do zespołu organ powołujący lub, w stosownych przypadkach, właściwy urzędnik zatwierdzający daje członkowi personelu, którego dotyczy postępowanie, możliwość przedstawienia swoich uwag na temat faktów, które go dotyczą. Zgodnie z art. 22 ust. 2 lit. e), po wniesieniu sprawy do zespołu stały sekretariat sprawdza, czy osoba, której dotyczy postępowanie została prawidłowo wysłuchana.

         ROZDZIAŁ III

            PRZEPISY KOŃCOWE

            Artykuł 29
            Przegląd
            Niniejsza decyzja podlega przeglądowi najpóźniej do dnia ustalonego przez Komisję zgodnie z art. 120 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2017/1939 (8).

            Artykuł 30
            Uchylenie

               1.   Decyzja C(2011) 6109 final traci moc.

               2.   Decyzja (UE, Euratom) 2015/2463 traci moc.

            Artykuł 31
            Wejście w życie i stosowanie
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
            Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie art. 143 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.

            Sporządzono w Brukseli dnia 6 września 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

            (3)  Decyzja Komisji (UE) 2015/2463 z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie regulaminu panelu, o którym mowa w art. 108 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 342 z 29.12.2015, s. 57).

            (4)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

            (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

            (7)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot oraz ustanawiające specjalne środki stosowane tymczasowo wobec urzędników Komisji (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1).

            (8)  Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/2098 z dnia 3 listopada 2017 r. w sprawie aspektów proceduralnych dotyczących nakładania środków korygujących w związku z niezastosowaniem się do rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2017/33)

text:
               16.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 299/34

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/2098
   z dnia 3 listopada 2017 r.
   w sprawie aspektów proceduralnych dotyczących nakładania środków korygujących w związku z niezastosowaniem się do rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2017/33)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 795/2014 z dnia 3 lipca 2014 r. w sprawie wymogów nadzorczych w odniesieniu do systemów płatności o znaczeniu systemowym (EBC/2014/28) (1), w szczególności jego art. 22 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Prezesów ustanowiła wymogi nadzorcze w odniesieniu do systemów płatności o znaczeniu systemowym (systemically important payment systems, SIPS) w rozporządzeniu (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28).

               (2)

               Zgodnie z art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28) właściwe organy mogą nakładać środki korygujące w przypadkach niezastosowania się do wymogów nadzorczych.

               (3)

               W rozporządzeniu (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28) nie wskazano jednak szczegółowych zasad i procedur dotyczących nakładania środków korygujących, a zgodnie z art. 22 ust. 6 tego rozporządzenia takie zasady i procedury powinny zostać określone w niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji użyte w niej terminy oznaczają:
   1)   „właściwy organ”– właściwy organ w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28);
   2)   „operator SIPS”– operatora SIPS w rozumieniu art. 2 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28);
   3)   „środki korygujące”– środki korygujące w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28);
   4)   „niezastosowanie się do wymogów”– naruszenie rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28);
   5)   „podejrzenie o niezastosowanie się do wymogów”– podejrzenie, że operator SIPS nie spełnił jednego lub większej liczby wymogów rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28) powzięte w oparciu o informacje i dokumenty (w tym samoocenę dostarczoną przez operatora SIPS) dostępne dla właściwego organu;
   6)   „trwające niestosowanie się do wymogów”– naruszenie rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28), które zostało potwierdzone w wyniku oceny, ale nie zostało usunięte przez operatora SIPS zgodnie z planem działania uzgodnionym z właściwym organem, w terminie określonym przez ten organ;
   7)   „wstępna ocena”– sprawozdanie, które nie zostało jeszcze zatwierdzone przez organ decyzyjny właściwego organu, ale które stanowi wstępną analizę zasad, procedur i sposobów działania SIPS, a także zdarzeń i innych kwestii uznanych za ważne dla działania SIPS, oraz określa podejrzewane niezastosowanie się przez operatora SIPS do wymogów nadzorczych wskazanych w rozporządzeniu (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28);
   8)   „ocena”– w przypadku gdy organem właściwym jest Europejski Bank Centralny (EBC), sprawozdanie zatwierdzone przez Radę Prezesów lub, gdy organem właściwym jest krajowy bank centralny (KBC), sprawozdanie zatwierdzone przez organ decyzyjny tego KBC, które określa stopień zastosowania się przez operatora SIPS do wymogów nadzorczych wskazanych w rozporządzeniu (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28).
   Artykuł 2
   Zasady ogólne
   1.   Środki korygujące są nakładane na operatorów SIPS zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28) oraz zgodnie z procedurą określoną w niniejszej decyzji.
   2.   Właściwe organy mogą wszcząć procedurę mającą na celu nałożenie środków korygujących w następujących przypadkach:

               a)

               w przypadku niezastosowania się do wymogów potwierdzonego w wyniku oceny;

               b)

               w przypadku trwającego niestosowania się do wymogów, gdy na danego operatora SIPS nie zostały wcześniej nałożone środki korygujące;

               c)

               w przypadku gdy w wyniku wstępnej oceny właściwy organ ma podstawy, by podejrzewać poważne niezastosowanie się do wymogów wymagające natychmiastowych działań.

         3.   Określenia środków korygujących dokonuje się w sposób na tyle szczegółowy, aby operator SIPS mógł niezwłoczne podjąć działania w celu usunięcia skutków niezastosowania się do wymogów lub zapobieżenia ponownemu niezastosowaniu się do nich.
   Artykuł 3
   Powiadomienie operatora SIPS
   1.   Zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28) oraz w oparciu o wyniki wstępnej oceny lub oceny właściwy organ dostarcza operatorowi SIPS pisemne powiadomienie, które może zawierać żądanie przekazania dodatkowych informacji lub wyjaśnień.
   2.   W pisemnym powiadomieniu określa się charakter niezastosowania się do wymogów lub podejrzewanego niezastosowania się do wymogów, a także fakty, informacje, oceny lub podstawy prawne, na których opiera się stwierdzenie niezastosowania się do wymogów lub podejrzenie o niezastosowanie się do wymogów. Wskazuje się w nim środki korygujące, których nałożenie rozważa właściwy organ. Określa się w nim ponadto, czy dany przypadek uznaje się za istotny i czy wymagane jest natychmiastowe działanie zgodnie z art. 4 ust. 2.
   3.   W przypadkach trwającego niestosowania się do wymogów w pisemnym powiadomieniu wskazuje się również na brak postępów lub niedostateczne postępy operatora SIPS w zakresie wdrażania planu działania uzgodnionego z właściwym organem.
   Artykuł 4
   Organizacja etapu wypowiedzenia się przez operatora SIPS
   1.   Operatorowi SIPS zapewnia się możliwość wypowiedzenia się poprzez przedstawienie pisemnych komentarzy w odniesieniu do wskazanych w pisemnym powiadomieniu faktów, informacji, ocen lub podstaw prawnych, na których opiera się stwierdzenie niezastosowania się do wymogów lub podejrzenie o niezastosowanie się do wymogów, a także rozważanych środków korygujących, w terminie wyznaczonym przez właściwy organ, nie krótszym niż 14 dni kalendarzowych od otrzymania przez operatora SIPS pisemnego powiadomienia. Operator SIPS może wnioskować o przedłużenie wyznaczonego terminu, a właściwy organ podejmuje decyzję w tej kwestii według swojego uznania.
   2.   W przypadku na tyle istotnego niezastosowania się do wymogów, że wymaga ono natychmiastowych działań, zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28), operatorowi SIPS zapewnia się możliwość wypowiedzenia się i przedstawienia wyjaśnień w terminie wyznaczonym przez właściwy organ, zasadniczo nie dłuższym niż trzy dni robocze od otrzymania przez operatora SIPS pisemnego powiadomienia.
   3.   Operator SIPS może zażądać przekazania przez właściwy organ wyjaśnień lub dokumentów dotyczących niezastosowania się lub podejrzenia o niezastosowanie się operatora SIPS do wymogów. Właściwe organy dokładają wszelkich starań, aby terminowo przekazać operatorom SIPS odpowiednie wyjaśnienia lub dokumenty.
   4.   Jeżeli właściwy organ uzna to za stosowne lub w przypadku wniosku operatora SIPS, operatorowi SIPS może być zapewniona możliwość przedstawienia komentarzy dotyczących faktów, informacji, ocen lub podstaw prawnych, na których opiera się stwierdzenie niezastosowania się do wymogów lub podejrzenie o niezastosowanie się do wymogów, podczas spotkania. W trakcie spotkania operator SIPS może korzystać z pomocy osoby trzeciej, w tym zewnętrznego doradcy prawnego.
   5.   Właściwy organ sporządza pisemny protokół ze spotkania z operatorem SIPS. Po otrzymaniu odpowiedniego czasu na zapoznanie się z protokołem i naniesienie na nim ewentualnych uwag lub zmian uznanych za konieczne operator SIPS składa podpis na protokole, a właściwy organ przekazuje operatorowi SIPS jego kopię.
   6.   Operator SIPS przekazuje właściwemu organowi komentarze, dokumentację, wyjaśnienia i inne informacje w wybranym przez siebie języku Unii, chyba że wcześniej uzgodnił z operatorem SIPS, że w celu komunikacji pomiędzy nimi używany będzie inny język.
   Artykuł 5
   Dostęp do akt
   1.   Po rozpoczęciu procedury nakładania środków korygujących operatorzy SIPS mają prawo dostępu do akt właściwego organu, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu osób prawnych i fizycznych innych niż operatorzy SIPS. Prawo dostępu do akt nie obejmuje informacji poufnych.
   2.   Operatorzy SIPS przekazują właściwemu organowi wniosek dotyczący dostępu do akt bez nieuzasadnionej zwłoki.
   3.   Akta obejmują wszystkie dokumenty uzyskane, opracowane lub zgromadzone przez właściwy organ podczas procedury nakładania środków korygujących.
   4.   Na potrzeby niniejszego artykułu informacje poufne mogą obejmować wewnętrzne dokumenty właściwego organu oraz korespondencję pomiędzy właściwym organem a innymi osobami zaangażowanymi w przygotowanie oceny.
   Artykuł 6
   Nakładanie środków korygujących
   1.   Zgodnie z art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 795/2014 (EBC/2014/28) właściwy organ może nałożyć na operatora SIPS środki korygujące, biorąc pod uwagę informacje przekazane przez operatora SIPS. Dla uniknięcia wątpliwości, w przypadku gdy procedura nakładania środków korygujących została wszczęta na podstawie podejrzenia o niezastosowanie się do wymogów, środek korygujący nakłada się po zatwierdzeniu przez odpowiedni organ decyzyjny organu właściwego sprawozdania wskazującego niezastosowanie się do wymogów.
   2.   W przypadku gdy organem właściwym jest EBC, decyzję o nałożeniu środków korygujących zatwierdza Rada Prezesów. W decyzji tej określa się termin, w którym operator SIPS ma obowiązek wdrożenia środków korygujących.
   3.   W przypadku gdy organem właściwym jest KBC, decyzję o nałożeniu środków korygujących zatwierdza organ decyzyjny danego KBC. W decyzji tej określa się termin, w którym operator SIPS ma obowiązek wdrożenia środków korygujących. KBC niezwłocznie przekazuje kopię decyzji Radzie Prezesów w celach informacyjnych.
   Artykuł 7
   Terminy
   Prawo właściwego organu do nałożenia środków korygujących w odpowiedzi na niezastosowanie się do wymogów, które zostało potwierdzone w wyniku oceny, wygasa dwa lata po zakończeniu oceny.
   Artykuł 8
   Powiadomienie o podjęciu decyzji o nałożeniu środków korygujących
   Właściwy organ powiadamia operatora SIPS na piśmie, w tym drogą elektroniczną, o podjęciu decyzji o nałożeniu środków korygujących w terminie siedmiu dni kalendarzowych od podjęcia takiej decyzji.
   Artykuł 9
   Niewdrożenie środków korygujących
   Niewdrożenie przez operatora SIPS środków korygujących we wskazanym terminie może być potraktowane jako odrębna podstawa do nałożenia sankcji przez EBC, pod warunkiem że za to samo naruszenie sankcja nie została już nałożona.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 3 listopada 2017 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 16.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 35/17/COL z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie przyznania Norwegii odstępstwa dotyczącego oczyszczalni ścieków komunalnych Ladehammeren w aglomeracji Trondheim i uchylenia decyzji nr 725/07/COL [2017/2099]

text:
                  16.11.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 299/38

            DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
      NR 35/17/COL
      z dnia 9 lutego 2017 r.
      w sprawie przyznania Norwegii odstępstwa dotyczącego oczyszczalni ścieków komunalnych Ladehammeren w aglomeracji Trondheim i uchylenia decyzji nr 725/07/COL [2017/2099]
      URZĄD NADZORU EFTA,

         uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 13 załącznika XX do Porozumienia EOG,

            Dyrektywa Rady z dnia 21 maja 1991 r. dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych (91/271/EWG)
             (1),
         dostosowany do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, a w szczególności art. 8 ust. 5 tego aktu,

      uwzględniając decyzję Urzędu Nadzoru EFTA („Urzędu”) nr 725/07/COL w sprawie przyznania oczyszczalni ścieków komunalnych Høvringen odstępstwa zgodnie z art. 8 ust. 5 dyrektywy 91/271/EWG (dokument nr 452420),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 8 ust. 5 dyrektywy 91/271/EWG przewiduje się, że w wyjątkowych okolicznościach, gdy można wykazać, że intensywniejsze oczyszczanie nie przyniesie żadnych korzyści dla środowiska, zrzuty ścieków komunalnych pochodzących z aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców ponad 150 000 do obszarów mniej wrażliwych mogą podlegać mniej rygorystycznym wymogom oczyszczania przewidzianym w art. 6 ust. 2 tego aktu,

                  (2)

                  W takich okolicznościach państwa EFTA są zobowiązane do przedstawienia Urzędowi dokumentów wykazujących, że zrzuty są poddawane co najmniej oczyszczaniu pierwotnemu i że nie będą miały niekorzystnego wpływu na środowisko,

                  (3)

                  Norwegia określiła, że jej obszar przybrzeżny od Lindesnes do granicy norwesko-rosyjskiej jest obszarem „mniej wrażliwym” zgodnie z art. 6 dyrektywy 91/271/EWG,

                  (4)

                  Dnia 19 grudnia 2007 r. decyzją 725/07/COL Urząd przyjął wniosek Norwegii na mocy art. 8 ust. 5 dyrektywy 91/271/EWG w sprawie zastosowania mniej rygorystycznego oczyszczania ścieków niż przewidziane w art. 4 dyrektywy 91/271/EWG w odniesieniu do oczyszczalni ścieków Høvringen, z zastrzeżeniem warunków określonych w tej decyzji,

                  (5)

                  W dniu 20 lutego 2010 r. Rada Miasta Trondheim w imieniu gminy Trondheim podjęła decyzję o wystąpieniu z wnioskiem o odstępstwo na mocy art. 8 ust. 5 dyrektywy 91/271/EWG w odniesieniu do oczyszczalni ścieków Ladehammeren oraz o skoordynowane wymogi dotyczące oczyszczania dla oczyszczalni ścieków Høvringen i Ladehammeren, określone jako oczyszczanie polegające na zmniejszeniu zawiesiny ogólnej w dopływających ściekach o co najmniej 70 % lub, alternatywnie, maksymalne stężenie zawiesiny wynoszące 60 mg/l w połączeniu ze zmniejszeniem biochemicznego zapotrzebowania na tlen o co najmniej 20 %.

                  (6)

                  W dniu 9 lutego 2012 r. Urząd spotkał się z przedstawicielami Ministerstwa Środowiska oraz gminy Trondheim. Na spotkaniu tym omówiono zmianę warunków odstępstwa dotyczącego oczyszczalni ścieków Høvringen oraz wniosek o odstępstwo na mocy art. 8 ust. 5 dyrektywy 91/271/EWG w sprawie zrzutów ścieków komunalnych pochodzących z oczyszczalni ścieków Ladehammeren w aglomeracji Trondheim do fiordu Trondheim.

                  (7)

                  Pismem z dnia 25 czerwca 2012 r. (dokument nr 638245) Urząd zwrócił się do Norwegii o udzielenie bardziej szczegółowych informacji na poparcie obu wniosków o odstępstwo, aby możliwe było rozpatrzenie wniosków.

                  (8)

                  W dniu 9 listopada 2012 r. (dokument nr 653035) Norwegia odpowiedziała na to wezwanie, przedstawiając różne dokumenty na poparcie swojego wniosku.

                  (9)

                  Na wniosek Urzędu Norwegia przedłożyła dodatkowe informacje na poparcie wniosku w dniach 28 stycznia 2014 r. (dokument nr 697161), 29 stycznia 2014 r. (dokument nr 697372), 29 października 2014 r. (dokument nr 728105), 12 stycznia 2015 r. (dokument nr 734689), 16 stycznia 2015 r. (dokument nr 741891), 8 kwietnia 2016 r. (dokument nr 799935) i 9 września 2016 r. (dokument nr 818158).

                  (10)

                  Wymogi dotyczące zrzutów z oczyszczalni ścieków ustanowione w dyrektywie 91/271/EWG skupiają się na chemicznym zapotrzebowaniu na tlen spowodowanym degradacją rozpuszczonej i rozdrobnionej materii organicznej dostarczanej z ziemi lub w wyniku produkcji biologicznej.

                  (11)

                  Fiord Trondheim ma dużą zdolność rozkładu obciążeń organicznych wynikającą ze znacznej głębokości wody, dużej objętości wody i efektywnej wymiany wody z głębinowym obszarem oceanicznym poza ujściem fiordu, co zapewnia regularne dostarczanie zwierającej dużo tlenu wody atlantyckiej z Morza Norweskiego.

                  (12)

                  System odprowadzania ścieków w Trondheim jest podzielony na dwie strefy odbioru odpadów – Høvringen i Lade, które łącznie odbierają około 99 % ścieków komunalnych miasta. Dzięki zaletom takiego hydrodynamicznego rozwiązania odpływy ścieków w obu oczyszczalniach ścieków są wyposażone w system dyfuzora do głębokiego uwalniania, który umożliwia bezpieczne umieszczenie rozcieńczonych ścieków poniżej warstwy powierzchniowej, zapobiegając występowaniu procesów eutrofizacji w warstwie powierzchniowej oraz w głębokich masach wodnych i osadach.

                  (13)

                  Końcowe ścieki oczyszczone z oczyszczalni Høvringen są uwalniane po zachodniej stronie zatoki Trondheim, a końcowe ścieki oczyszczone z oczyszczalni Ladehammeren są uwalniane po wschodniej stronie zatoki Trondheim.

                  (14)

                  Ocena przeprowadzona przez Urząd wskazuje, że, biorąc pod uwagę projekt rur odprowadzających oraz podjęte działania monitorujące, ani zrzuty z oczyszczalni ścieków Høvringen, ani zrzuty z oczyszczalni ścieków Ladehammeren nie docierają do produktywnej biologicznie warstwy powierzchniowej zatoki Trondheim ani nie wywierają na nią wpływu.

                  (15)

                  Ponadto wyniki przeprowadzonych badań jakości wody wykazały, że zrzuty końcowych ścieków oczyszczonych z oczyszczalni Høvringen i Ladehammeren nie mają znaczącego wpływu na jakość wody w obrębie zatoki Trondheim. Brak jest dowodów na to, że w wodach zatoki Trondheim występuje eutrofizacja oraz że zrzuty końcowych ścieków oczyszczonych z którejkolwiek z tych oczyszczalni ścieków wpływają na miękkodenną faunę.

                  (16)

                  Ocena techniczna przeprowadzona przez Urząd wskazuje ponadto, iż z badań osadów dennych wynika, że zanieczyszczenia metalami ciężkimi i zanieczyszczenia organiczne nie mają związku z zrzutami końcowymi ścieków oczyszczonych z oczyszczalni ścieków Høvringen czy Ladehammeren.

                  (17)

                  Mimo to zrzuty z oczyszczalni ścieków zawierają metale ciężkie i mikrozanieczyszczenia organiczne rozpuszczone w wodzie lub związane z cząstkami w oczyszczonych ściekach, a zastosowanie oczyszczania chemicznego lub biologicznego zmniejszyłoby w pewnym stopniu zrzuty metali ciężkich i mikrozanieczyszczeń organicznych.

                  (18)

                  Urząd uważa, że zgodnie z decyzją Rady Miasta Trondheim z dnia 20 lutego 2010 r. właściwe oczyszczanie ścieków komunalnych powinno określać oczyszczanie jako zmniejszenie zawiesiny ogólnej w dopływających ściekach o co najmniej 70 % lub, alternatywnie, maksymalne stężenie zawiesiny wynoszące 60 mg/l w połączeniu ze zmniejszeniem biochemicznego zapotrzebowania na tlen o co najmniej 20 %.

                  (19)

                  W ogólnej ocenie technicznej zleconej przez Urząd stwierdzono, że ścieki oczyszczone zarówno z oczyszczalni Høvringen, jak i Ladehammeren nie miały żadnego mierzalnego wpływu na środowisko. Modelowanie środowiskowe i symulacje modelowania skutków oczyszczania wtórnego w obu oczyszczalniach w porównaniu z oczyszczaniem pierwotnym nie wykazały, że intensywniejsze oczyszczanie przyniesie jakiekolwiek bardziej wymierne korzyści dla środowiska.

                  (20)

                  W decyzji z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie przyznania oczyszczalni ścieków komunalnych Høvringen odstępstwa na podstawie art. 8 ust. 5 dyrektywy Urząd stwierdził, że zastosowanie oczyszczania chemicznego lub biologicznego w oczyszczalni ścieków komunalnych Høvringen ograniczyłoby w pewnym stopniu zrzuty metali ciężkich i mikrozanieczyszczeń organicznych. Zgodnie z jednym z warunków określonych w tej decyzji oczyszczanie ścieków komunalnych z oczyszczalni powinno zapewnić zmniejszenie zawiesiny ogólnej w dopływających ściekach o co najmniej 80 % przed zrzutem oraz minimalne procentowe zmniejszenie biochemicznego zapotrzebowania na tlen (2) o 20 %.

                  (21)

                  Po przeanalizowaniu wyników uzyskanych w odniesieniu do oczyszczalni ścieków komunalnych Høvringen Urząd stwierdził, że są one niewystarczające do zapewnienia zgodności z warunkami ujętymi w decyzji w sprawie odstępstwa z 2007 r. W związku z tym Urząd stwierdza, że warunki określone w pierwotnej decyzji z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie przyznania odstępstwa nie zostały spełnione. Z tego powodu Urząd uważa, że należy cofnąć decyzję w sprawie odstępstwa w odniesieniu do oczyszczalni ścieków Høvringen.

                  (22)

                  Zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2 dyrektywy 91/271/EWG oraz zgodnie z dalszymi zaleceniami przewidzianymi w decyzjach Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2012/SC i 4/2012/SC z dnia 26 października 2012 r., pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. Urząd przedstawił projekt niniejszej decyzji Komitetowi EFTA ds. Środowiska. Zgodnie z regulaminem Komitetu projekt decyzji uznano za zatwierdzony w dniu 26 stycznia 2017 r.

                  (23)

                  Członek Kolegium odpowiedzialny za kwestie związane ze środowiskiem został upoważniony (3), w imieniu Urzędu i na jego odpowiedzialność, do przyjęcia środków, jeżeli środki przedstawione w formie projektu do przyjęcia będą, jak w niniejszym przypadku, zgodne z opinią wydaną przez Komitet EFTA ds. Środowiska wspomagający Urząd,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

                  1.

                  Wniosek Norwegii na podstawie art. 8 ust. 5 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 13 załącznika XX do Porozumienia EOG, (dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych) o pozwolenie na zastosowanie w przypadku oczyszczalni ścieków Ladehammeren w aglomeracji Trondheim mniej rygorystycznego oczyszczania ścieków, niż przewidziano w art. 4 tego aktu prawnego, zostaje przyjęty z zastrzeżeniem warunków określonych w pkt 2–7 poniżej.

                  2.

                  Ścieki komunalne z oczyszczalni ścieków Ladehammeren w aglomeracji Trondheim przed zrzutem do wód, do których odprowadzane są ścieki, muszą podlegać oczyszczaniu określonemu w załączniku do niniejszej decyzji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2017 r.

                  3.

                  Do dnia 30 czerwca 2017 r. należy opracować strategię zmniejszenia obciążenia systemu kanalizacyjnego metalami ciężkimi i mikrozanieczyszczeniami oraz zapobiegania dalszemu zanieczyszczaniu ścieków komunalnych metalami ciężkimi i mikrozanieczyszczeniami. Plan, który będzie monitorowany przez właściwy organ Norwegii, obejmuje obowiązek:

                              —

                              prowadzenia badań i monitorowania sytuacji w celu zidentyfikowania potencjalnych źródeł zanieczyszczenia i lokalnych podmiotów zanieczyszczających,

                              —

                              opracowania planów działania, aby powstrzymać proces zanieczyszczania ze źródeł zanieczyszczenia i przez lokalne podmioty zanieczyszczające,

                              —

                              zastosowania środków zaradczych wobec zidentyfikowanych podmiotów zanieczyszczających i służących usuwaniu zanieczyszczeń u źródła.

                  4.

                  Niniejszym cofa się decyzję Urzędu z dnia 19 grudnia 2007 r. (725/07/COL) o przyjęciu wniosku Norwegii o odstępstwo na podstawie art. 8 ust. 5 dyrektywy 91/271/EWG.

                  5.

                  Działając zgodnie z art. 15 ust. 3 dyrektywy, właściwy organ Norwegii musi monitorować sytuację i prowadzić wszystkie odpowiednie badania sprawdzające, czy zrzuty nie mają negatywnego wpływu na środowisko.

                  6.

                  Co dwa lata, począwszy od dnia 31 stycznia 2018 r., rząd norweski musi przekazywać Urzędowi sprawozdanie zawierające wyniki monitorowania prowadzonego w poprzedzającym okresie zgodnie z przepisami pkt 3 i 4 powyżej, w szczególności dotyczące środków podjętych w celu zapobiegania zanieczyszczeniu systemu odprowadzania ścieków metalami ciężkimi i mikrozanieczyszczeniami. Sprawozdanie musi również zawierać wyjaśnienia w przypadku nieprzestrzegania wymogów niniejszej decyzji.

                  7.

                  Po każdym okresie sprawozdawczym, o którym mowa w pkt 6, lub w przypadku zaistnienia nowych okoliczności Urząd dokonuje ponownej oceny sytuacji i w razie konieczności przedkłada wspomagającemu Urząd Komitetowi EFTA ds. Środowiska wniosek dotyczący nowej decyzji.

                  8.

                  Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz w Suplemencie EOG.

                  9.

                  Niniejsza decyzja wchodzi w życie z chwilą powiadomienia Norwegii.

                  10.

                  Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

                  11.

                  Niniejsza decyzja jest skierowana do Norwegii.

         Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2017 r.

               W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

            Helga JÓNSDÓTTIR

               Członek Kolegium

            Carsten ZATSCHLER

               Dyrektor

         (1)  Dz.U. L 135 z 30.5.1991, s. 40.

         (2)  BZT 5 przy 20 °C.

         (3)  Decyzja nr 17/94/COL z dnia 23 września 1994 r. (dokument nr 624326).

         ZAŁĄCZNIK

            Wymogi dotyczące zrzutów pochodzących z oczyszczalni ścieków komunalnych Ladehammeren w aglomeracji Trondheim

                     Parametr

                     Wariant 1

                     Wariant 2

                     Minimalne procentowe zmniejszenie (*1)

                     Minimalne procentowe zmniejszenie (*1)

                     Maksymalne stężenie w ściekach oczyszczonych (mg/l)

                     Biochemiczne zapotrzebowanie na tlen (BZT 5 przy 20 °C) bez nitryfikacji

                     nie dotyczy

                     20

                     nie dotyczy

                     Zawiesina ogólna

                     70

                     nie dotyczy

                     60

            (*1)  Zmniejszenie w stosunku do stężenia w dopływających ściekach niepoddanych oczyszczaniu


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/2106 z dnia 10 listopada 2017 r. przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/2/2017)

text:
               18.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/10

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/2106
   z dnia 10 listopada 2017 r.
   przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/2/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/486/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (1), w szczególności jej art. 7 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji 2014/486/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego EUAM Ukraine, w tym również decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               W dniu 7 stycznia 2016 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2016/49 (2) w sprawie mianowania Kęstutisa LANČINSKASA szefem misji EUAM Ukraine od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 31 stycznia 2017 r.

               (3)

               W dniu 10 stycznia 2017 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2017/113 (3) przedłużającą mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine od dnia 1 lutego 2017 r. do dnia 30 listopada 2017 r.

               (4)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 30 listopada 2018 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 listopada 2018 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 42.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/49 z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie mianowania szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM UKRAINE/1/2016) (Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 47).

      (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/113 z dnia 10 stycznia 2017 r. przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM UKRAINE/1/2017) (Dz.U. L 18 z 24.1.2017, s. 48).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2104 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wniosków w sprawie norm jakości dla owoców i warzyw, które mają zostać przyjęte na forum Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ – Grupy Roboczej ds. Norm Jakości Produktów Rolnych (EKG ONZ–WP.7)

text:
               18.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2104
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wniosków w sprawie norm jakości dla owoców i warzyw, które mają zostać przyjęte na forum Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ – Grupy Roboczej ds. Norm Jakości Produktów Rolnych (EKG ONZ–WP.7)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejska Komisja Gospodarcza ONZ – Grupa Robocza ds. Norm Jakości Produktów Rolnych (EKG ONZ–WP.7) analizuje i przyjmuje wnioski ustanawiające nowe normy jakości EKG ONZ lub zmienia obowiązujące normy. Wnioski te opracowują sekcje branżowe EKG ONZ ds. normalizacji. EKG ONZ–WP.7 przyjmuje wnioski w drodze konsensusu uczestniczących członków.

               (2)

               Normy jakości EKG ONZ dla warzyw i owoców przyczyniają się do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących owoców i warzyw oraz ustanawiają ramy, które zapewniają uczciwą konkurencję w handlu owocami i warzywami.

               (3)

               Unia uczestniczy jako obserwator w EKG ONZ–WP.7 oraz w sekcjach branżowych ds. normalizacji. Państwa członkowskie są członkami EKG ONZ oraz uczestniczą w EKG ONZ–WP.7 i w sekcjach branżowych ds. normalizacji. W związku z tym państwa członkowskie są uprawnione do uczestniczenia w procesie podejmowania decyzji w sprawie przyjęcia norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw.

               (4)

               Zgodnie z art. 75 ust. 1 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (1) produkty sektora owoców i warzyw, które mają zostać sprzedane konsumentowi jako produkty świeże, mogą być wprowadzane do obrotu jedynie w przypadku, gdy są zgodne z obowiązującymi normami handlowymi, jeżeli cechują się solidną i właściwą jakością handlową oraz jeżeli wskazano państwo pochodzenia.

               (5)

               Zgodnie z art. 75 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja jest uprawniona do ustanawiania norm handlowych w sektorze owoców i warzyw w drodze aktu delegowanego. Szczegółowe normy handlowe ustanowiono dla niektórych produktów z owoców i warzyw w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 543/2011 (2). Te szczegółowe normy handlowe opierają się na normach jakości EKG ONZ dla tych produktów.

               (6)

               Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 owoce i warzywa, które nie są objęte szczegółową normą handlową, spełniają wymogi ogólnej normy handlowej określone w części A załącznika I do wspomnianego rozporządzenia wykonawczego. Produkty zgodne z jakąkolwiek obowiązującą normą handlową przyjętą przez EKG ONZ są uznawane za zgodne z ogólną normą handlową.

               (7)

               Ponieważ normy jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw mają wpływ na prawo Unii, konieczne jest ustalenie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum EKG ONZ–WP.7 w odniesieniu do tych norm jakości.

               (8)

               Wnioski dotyczące norm jakości przygotowywane przez sekcję branżową ds. normalizacji świeżych owoców i warzyw i sekcję branżową ds. normalizacji produktów suchych i suszonych zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych z sektora owoców i warzyw. Państwa członkowskie powinny zatem popierać te wnioski w imieniu Unii, pod warunkiem że są one w interesie Unii i nie są sprzeczne z prawem Unii, w szczególności z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013.

               (9)

               Uwzględniając fakt, że normy jakości dla świeżych owoców i warzyw ciągle się zmieniają i mają charakter techniczny, i że w związku z tym stanowisko Unii musi uwzględnić zachodzące zmiany, jak też wszelkie inne kwestie istotne dla Unii, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) należy ustalić procedury w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii.

               (10)

               W celu zapewnienia niezbędnej elastyczności podczas dyskusji poprzedzających posiedzenie EKG ONZ–WP.7 i w jego trakcie państwa członkowskie, w porozumieniu z Komisją, powinny być uprawnione do wyrażania zgody na zmiany we wnioskach w sprawie norm jakości dla owoców i warzyw, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą ich zasadniczej treści.

               (11)

               Zajęte stanowisko uzgodnione w niniejszej decyzji podlega przeglądowi najpóźniej do dnia corocznego posiedzenia EKG ONZ–WP.7 w 2020 r.

               (12)

               Ponieważ Komisja posiada jedynie status obserwatora w EKG ONZ–WP.7 i w jej sekcjach branżowych ds. normalizacji, to w gestii państw członkowskich uczestniczących w EKG ONZ–WP.7 leży wyrażanie stanowiska Unii; działają one wspólnie w interesie Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na dorocznych posiedzeniach EKG ONZ–WP.7, w przypadku gdy zostanie ona wezwana do ustanowienia nowych norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw lub do zmiany istniejących norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw, jest określone w załączniku I.
   Artykuł 2
   Coroczne doprecyzowanie stanowiska, jakie ma zająć Unia na dorocznych posiedzeniach EKG ONZ–WP.7, odbywa się zgodnie z załącznikiem II.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja i jej załączniki podlegają ocenie i w stosownych przypadkach modyfikacji przez Radę na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia dorocznego posiedzenia EKG ONZ–WP.7 w 2020 r.
   Artykuł 4
   Stanowisko, o którym mowa w art. 1, wyrażają państwa członkowskie Unii, które uczestniczą w EKG ONZ–WP.7, działając wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 5
   Państwa członkowskie, które uczestniczą w EKG ONZ–WP.7, działając wspólnie w imieniu Unii i w porozumieniu z Komisją, mogą zgodzić się na wprowadzenie nieznacznych zmian we wnioskach dotyczących norm jakości dla owoców i warzyw w EKG ONZ–WP.7, które to zmiany nie zmieniają treści tych wniosków.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK I

         STANOWISKO UNII NA DOROCZNYCH POSIEDZENIACH EKG ONZ–WP.7

      Państwa członkowskie, które uczestniczą w EKG ONZ–WP.7, działając wspólnie w interesie Unii, zatwierdzają wnioski sporządzone przez sekcję branżową ds. normalizacji świeżych owoców i warzyw i sekcję branżową ds. normalizacji produktów suchych i suszonych dotyczące ustanowienia nowych norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw lub zmian do istniejących norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw, pod warunkiem że:

                  a)

                  nowe normy jakości dla owoców i warzyw lub zmiany istniejących norm jakości dla owoców i warzyw są w interesie Unii i służą celom realizowanym przez Unię w ramach jej polityki rolnej; oraz

                  b)

                  nowe normy jakości dla owoców i warzyw lub zmiany istniejących norm jakości dla owoców i warzyw nie są sprzeczne z prawem Unii, a w szczególności nie są sprzeczne z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013, bez uszczerbku dla prawa Komisji do dostosowania przepisów Unii w drodze aktu delegowanego, w szczególności w odniesieniu do norm handlowych dla owoców i warzyw, o których mowa w art. 75 tego rozporządzenia.

      ZAŁĄCZNIK II

         COROCZNE DOPRECYZOWANIE STANOWISKA UNII, JAKIE NALEŻY ZAJMOWAĆ NA DOROCZNYCH POSIEDZENIACH EKG ONZ–WP.7

                  1.

                  Przed każdym dorocznym posiedzeniem EKG ONZ–WP.7 Komisja przekazuje Radzie lub jej organom przygotowawczym pisemny dokument zawierający doprecyzowanie stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia stanowiska, które ma być przedstawione w imieniu Unii. Dokument ten musi zostać przekazany z odpowiednim wyprzedzeniem, zanim rozpocznie się posiedzenie EKG ONZ WP–7, którego dotyczy.

                  2.

                  Przy przygotowywaniu pisemnego dokumentu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego załącznika, Komisja ocenia, czy proponowane normy jakości są zgodne z warunkami określonymi w załączniku I, w tym czy dotyczą jakichkolwiek kwestii istotnych dla Unii.

                  3.

                  W przypadku gdy, po ocenie Komisji, o której mowa w ust. 2, w dyskusjach w Radzie lub w jej organach przygotowawczych stwierdza się, że wniosek sekcji branżowej ds. normalizacji owoców i warzyw lub sekcji branżowej ds. normalizacji produktów suchych i suszonych stanowi kwestię istotną dla Unii, która nie była dotąd przedmiotem dyskusji w jednej z sekcji branżowych ds. normalizacji, państwa członkowskie – uczestniczące w EKG ONZ WP–7, działając wspólnie w interesie Unii – występują z postulatem, by decyzja dotycząca tego wniosku została odroczona do momentu, gdy problem ten zostanie odpowiednio poddany dyskusji w sekcji branżowej ds. normalizacji.

                  4.

                  W przypadku gdy wniosek sekcji branżowej ds. normalizacji owoców i warzyw lub sekcji branżowej ds. normalizacji produktów suchych i suszonych może ulec zmianie ze względu na nowe informacje naukowe lub techniczne, które pojawiły się po dyskusjach w Radzie lub w jej organach przygotowawczych, ale przed lub w trakcie posiedzenia EKG ONZ–WP.7, państwa członkowskie – uczestniczące w EKG ONZ–WP.7, działając wspólnie w interesie Unii – zwracają się o odroczenie decyzji w sprawie tego wniosku w EKG ONZ–WP.7 do momentu, gdy wniosek ten zostanie poddany dyskusji w sekcjach branżowych ds. normalizacji w oparciu o te nowe informacje naukowe lub techniczne.

                  5.

                  Jeśli liczba państw członkowskich, odpowiadająca mniejszości blokującej ustanowionej w art. 238 ust. 3 lit. a) akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, sprzeciwia się wnioskowi dotyczącemu nowych norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw lub dotyczącemu zmiany istniejących norm jakości EKG ONZ dla owoców i warzyw, państwa członkowskie, które uczestniczą w EKG ONZ–WP.7, występują z wnioskiem, aby decyzja dotycząca tej normy została odroczona i by dyskusje kontynuowano w sekcji branżowej ds. normalizacji owoców i warzyw lub sekcji branżowej ds. normalizacji produktów suchych i suszonych, lub w ramach ustanowionej w tym celu grupy roboczej EKG ONZ.

                  6.

                  W razie konieczności mogą być zwoływane kolejne posiedzenia Rady lub jej organów przygotowawczych, w tym na miejscu, aby uwzględnić wszelkie nowe zmiany – inne niż te zmiany, o których mowa w art. 5 niniejszej decyzji – które mogą wystąpić w okresie między dyskusjami w Radzie lub w jej organach przygotowawczych a rozpoczęciem posiedzenia EKG ONZ. 7 lub w jego trakcie.

                  7.

                  Jeśli podczas tych posiedzeń, w tym posiedzeń na miejscu, jak i w przypadkach określonych w ust. 3, 4 i 6 niniejszego załącznika, nie będzie możliwe osiągnięcie porozumienia dotyczącego proponowanego doprecyzowania stanowiska Unii, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2105 z dnia 10 listopada 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Handlu w odniesieniu do zmiany załącznika XII do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, określającego wykaz kolumbijskich podmiotów zamawiających zgodnie z postanowieniami tytułu VI („Zamówienia publiczne”)

text:
               18.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/6

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2105
   z dnia 10 listopada 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Handlu w odniesieniu do zmiany załącznika XII do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, określającego wykaz kolumbijskich podmiotów zamawiających zgodnie z postanowieniami tytułu VI („Zamówienia publiczne”)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony („umowa o handlu”) jest w stosunku do Kolumbii tymczasowo stosowana od dnia 1 sierpnia 2013 r. (1).

               (2)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 3 umowy o handlu Komitet ds. Handlu może przyjmować na zasadzie konsensusu decyzje obowiązujące wyłącznie między stroną Unii a zainteresowanym państwem andyjskim-sygnatariuszem (np. Kolumbią), pod warunkiem że takie decyzje nie wpływają na prawa i obowiązki innego państwa andyjskiego-sygnatariusza.

               (3)

               W dniu 24 listopada 2017 r. podczas swojego czwartego posiedzenia Komitet ds. Handlu ma przyjąć decyzję w sprawie zmiany podsekcji 2 sekcji A dodatku 1 do załącznika XII („Zamówienia publiczne”). Zmiana polega na doprecyzowaniu zakresu podmiotów dokonujących zamówień publicznych na szczeblu niższym niż centralny w Kolumbii. Zmiana obejmuje dodanie wpisu do sekcji 2 dotyczącej zakresu zamówień publicznych w Kolumbii, stwierdzającej, że „podmioty zamawiające” obejmują wszystkie publiczne podmioty zamawiające na szczeblu niższym niż centralny, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego. Unia i Kolumbia zgadzają się, że taka zmiana nie będzie wymagała wyrównań.

               (4)

               Należy określić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie ds. Handlu, ponieważ decyzja ta będzie wiążąca dla Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie być zajęte w imieniu Uniiw Komitecie ds. Handlu, opiera się na projekcie decyzji Komitetu ds. Handlu dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         U. PALO

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/735/UE z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony (Dz.U. L 354 z 21.12.2012, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA NR […]/2017 KOMITETU DS. HANDLU UE–KOLUMBIA–PERU
      z dnia […] 2017 r.
      zamieniająca dodatek 1 do załącznika XII („Zamówienia publiczne”) do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Kolumbią i Peru z drugiej strony
      KOMITET DS. HANDLU,
      uwzględniając Umowę o handlu między Unią Europejską („Unia”) i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony („umowa o handlu”), a w szczególności jej art. 191,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 191 umowy o handlu ustanowiono procedury, w drodze których strona może dokonać zmiany lub korekty zakresu zamówienia na podstawie tytułu VI umowy o handlu.

                  (2)

                  Podsekcja 2 sekcji A dodatku 1 do załącznika XII („Zamówienia publiczne”) do umowy o handlu zawiera wykaz kolumbijskich podmiotów rządowych na szczeblu niższym niż centralny, których zamówienia wchodzą w zakres tytułu VI.

                  (3)

                  W następstwie rozmów między Unią a Kolumbią w sprawie realizacji umowy o handlu Kolumbia powiadomiła Unię o swoim zamiarze dodania wpisu do podsekcji 2 w celu sprecyzowania, że „podmioty zamawiające” obejmują wszystkie publiczne podmioty zamawiające na szczeblu niższym niż centralny, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego. Unia i Kolumbia zgadzają się na taką zmianą oraz zgadzają się, że taka zmiana nie będzie wymagała wyrównań.

                  (4)

                  W celu dodania wpisu konieczna jest zmiana podsekcji 2 sekcji A dodatku 1 do załącznika XII do umowy o handlu. Zgodnie z art. 14 ust. 3 umowy o handlu decyzję w sprawie zmiany załącznika mogą przyjąć Unia i Kolumbia („zainteresowane państwo andyjskie-sygnatariusz”) w ramach Komitetu ds. Handlu ustanowionego na mocy umowy o handlu, ponieważ decyzja ta dotyczy wyłącznie dwustronnych relacji pomiędzy Unią a Kolumbią,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Wpisy do podsekcji 2 sekcji A dodatku 1 do załącznika XII („Zamówienia publiczne”) umowy o handlu otrzymują brzmienie:

         „Wpisy do niniejszej podsekcji

                     1.

                     Do celów niniejszej podsekcji »podmioty zamawiające« obejmują wszelkie publiczne podmioty zamawiające na szczeblu niższym niż centralny, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego.

                     2.

                     Tytuł VI niniejszej Umowy nie obejmuje:

                                 a)

                                 udzielania zamówień na żywność, surowce/nakłady rolne i żywe zwierzęta, związanych z rolniczymi programami wsparcia i pomocą żywnościową; oraz

                                 b)

                                 udzielania zamówień na towary sklasyfikowane w sekcji 2 (produkty żywnościowe, napoje i tytoń; wyroby włókiennicze, dodatki odzieżowe i wyroby ze skóry) CPC, wersja 1.0, związanych z programami pomocy społecznej.”.

      Artykuł 2
      Zmiana określona w art. 1 nie wymaga wyrównań, ponieważ nie prowadzi do ograniczenia zakresu.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w … 2017 r.

               W imieniu Komitetu ds. Handlu