title: Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/2064 z dnia 14 grudnia 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym

text:
                  27.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 329/27

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH (UE) 2018/2064
         z dnia 14 grudnia 2018 r.
         w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym
         RADA ORGANÓW NADZORU EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (1), w szczególności jego art. 9 ust. 5, art. 43 ust. 2 i art. 44 ust. 1,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012 (2), w szczególności jego art. 40,
         uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/567 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do definicji, przejrzystości, kompresji portfela i środków nadzorczych w zakresie interwencji produktowej i pozycji (3), w szczególności jego art. 19,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji (UE) 2018/795 (4) Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) zakazał wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym ze skutkiem od dnia 2 lipca 2018 r. na okres trzech miesięcy.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 40 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 ESMA jest zobowiązany do dokonywania przeglądu tymczasowych działań w zakresie interwencji produktowej w odpowiednich odstępach czasu, nie rzadziej niż co trzy miesiące.

                     (3)

                     Na mocy decyzji (UE) 2018/1466 (5) ESMA przedłużył i zmienił tymczasowy zakaz wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym ze skutkiem od dnia 2 października 2018 r. na okres trzech miesięcy.

                     (4)

                     ESMA dokonał kolejnego przeglądu zakazu dotyczącego opcji binarnych na podstawie m.in. badania przeprowadzonego wśród właściwych organów krajowych (6) na temat praktycznego stosowania i wpływu działań w zakresie interwencji produktowej, a także na podstawie dodatkowych informacji udzielonych przez właściwe organy krajowe i zainteresowane strony.

                     (5)

                     Właściwe organy krajowe odnotowały jedynie nieliczne przykłady nieprzestrzegania warunków interwencji produktowej wprowadzonych przez ESMA. Ponadto firmom wprowadzającym do obrotu, prowadzącym dystrybucję lub sprzedaż opcji binarnych nie wydano nowych pozwoleń od momentu ogłoszenia w dniu 27 marca 2018 r. uzgodnionych działań.

                     (6)

                     Właściwe organy krajowe odnotowały nieznaczny wzrost liczby klientów traktowanych jak klientów profesjonalnych na ich wniosek. Liczba klientów traktowanych jak profesjonalnych na ich wniosek jest jednak stosunkowo niewielka w porównaniu z poprzednią liczbą klientów detalicznych obsługiwanych przez dostawców opcji binarnych. ESMA jest świadomy faktu, iż niektóre firmy z państw trzecich nawiązują kontakty z klientami unijnymi. Jednakże bez pozwolenia lub rejestracji w Unii firmy te mogą świadczyć usługi na rzecz klientów mających siedzibę lub zlokalizowanych w Unii wyłącznie z własnej inicjatywy klienta. Ponadto ESMA zdaje sobie sprawę, że firmy zaczynają oferować inne spekulacyjne produkty inwestycyjne. ESMA będzie nadal monitorować ofertę tych innych produktów, aby stwierdzić, czy stosowne jest wprowadzenie innych działań unijnych.

                     (7)

                     Od dnia przyjęcia decyzji (UE) 2018/795 ESMA nie uzyskał dowodów zaprzeczających istnieniu istotnych obaw związanych z ochroną inwestorów, które to obawy wskazano w decyzji (UE) 2018/795 lub decyzji (UE) 2018/1466 (dalej: „wspomniane decyzje”). W związku z tym ESMA stwierdził, że istotne obawy związane z ochroną inwestorów wskazane we wspomnianych decyzjach będą istniały nadal, jeżeli okres obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym nie zostanie przedłużony.

                     (8)

                     Co więcej, dotychczasowe wymogi regulacyjne obowiązujące na mocy prawa unijnego nie uległy zmianie i nadal nie chronią przed zagrożeniem stwierdzonym przez ESMA. Ponadto właściwe organy krajowe nie podjęły działań w celu zaradzenia temu zagrożeniu, a działania, które podjęto, nie rozwiązują tej kwestii w wystarczający sposób. W szczególności od dnia przyjęcia decyzji (UE) 2018/795 żaden właściwy organ krajowy nie podjął własnych krajowych działań w zakresie interwencji produktowej na mocy art. 42 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 (7).

                     (9)

                     Przedłużenie okresu obowiązywania zakazu nie ma szkodliwego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na inwestorów, który byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania ani nie stwarza ryzyka arbitrażu regulacyjnego z tych samych powodów, które są wymienione we wspomnianych decyzjach.

                     (10)

                     ESMA jest zdania, że jeżeli okres obowiązywania tymczasowego zakazu nie zostanie przedłużony, istnieje prawdopodobieństwo, że opcje binarne będą ponownie oferowane klientom detalicznym oraz że na rynek powrócą te same lub podobne produkty, które spowodowały poważne szkody dla konsumentów wskazane we wspomnianych decyzjach.

                     (11)

                     Z powyższych względów, jak również z powodów wymienionych we wspomnianych decyzjach, ESMA podjął decyzję o przedłużeniu okresu obowiązywania zakazu na takich samych warunkach jak te wymienione w decyzji (UE) 2018/1466 na okres kolejnych trzech miesięcy w celu uwzględnienia istotnych obaw związanych z ochroną inwestorów.

                     (12)

                     Jako że proponowane środki mogą w ograniczonym zakresie odnosić się do instrumentów pochodnych opartych na towarach rolnych, ESMA skonsultował się z organami publicznymi właściwymi dla nadzoru, administracji i regulacji rynków fizycznych produktów rolnych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (8). Żaden z tych organów nie zgłosił zastrzeżeń wobec proponowanego przedłużenia okresu obowiązywania środków.

                     (13)

                     ESMA powiadomił właściwe organy krajowe o przedłużeniu okresu obowiązywania decyzji.

               PODJĄŁ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Tymczasowy zakaz dotyczący opcji binarnych w odniesieniu do klientów detalicznych

               1.   Zabrania się wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym.

               2.   Na potrzeby ust. 1, niezależnie od tego, czy jest przedmiotem obrotu w systemie obrotu, opcja binarna jest instrumentem pochodnym spełniającym następujące warunki:

                           a)

                           musi być rozliczana w gotówce lub może być rozliczana w gotówce zgodnie z życzeniem jednej ze stron, z wyjątkiem przypadku niewykonania zobowiązania lub w innych przypadkach skutkujących rozwiązaniem umowy;

                           b)

                           przewiduje jedynie płatność po zamknięciu lub wygaśnięciu;

                           c)

                           wypłata jest ograniczona do:

                                       (i)

                                       z góry określonej, stałej kwoty lub kwoty równej zeru, jeśli instrument bazowy spełnia jeden lub więcej z góry określonych warunków; i

                                       (ii)

                                       z góry określonej, stałej kwoty lub kwoty równej zeru, jeśli instrument bazowy nie spełnia jednego lub kilku z góry określonych warunków.

               3.   Zakaz, o którym mowa w pkt 1, nie odnosi się do:

                           a)

                           opcji binarnej, w przypadku której niższa z dwóch z góry określonych stałych kwot jest przynajmniej równa całkowitej kwocie płatności dokonanej przez klienta detalicznego za opcję binarną, włączając prowizje, opłaty transakcyjne i inne koszty powiązane;

                           b)

                           opcji binarnej spełniającej następujące warunki:

                                       (i)

                                       termin trwający od emisji do wymagalności wynosi co najmniej 90 dni kalendarzowych;

                                       (ii)

                                       sporządzono i zatwierdzono prospekt emisyjny zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9), który jest publicznie dostępny; oraz

                                       (iii)

                                       opcja binarna nie naraża dostawcy na ryzyko rynkowe w jej terminie, a dostawca ani żaden podmiot z jego grupy nie czerpie zysków ani nie ponosi strat z tytułu opcji binarnej, innych niż wcześniej ujawnione prowizje, opłaty transakcyjne lub inne koszty powiązane.

            Artykuł 2
            Zakaz uczestnictwa w działaniach służących obchodzeniu przepisów
            Zakazuje się świadomego i celowego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie wymogów wskazanych w art. 1, w tym działaniach w charakterze podwykonawcy dostawcy opcji binarnych.

            Artykuł 3
            Wejście w życie i stosowanie

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2.   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 2 stycznia 2019 r. przez okres 3 miesięcy.

            Sporządzono w Paryżu dnia 14 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady Organów Nadzoru

               Steven MAIJOOR

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

            (2)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.

            (3)  Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 90.

            (4)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/795 z dnia 22 maja 2018 r. o tymczasowym zakazie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym w Unii, zgodnie z art. 40 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (Dz.U. L 136 z 1.6.2018, s. 31).

            (5)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/1466 z dnia 21 września 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania oraz zmiany tymczasowego zakazu określonego w decyzji (UE) 2018/795 dotyczącego wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym (Dz.U. L 245 z 1.10.2018, s. 17).

            (6)  Odpowiedzi udzieliły 24 właściwe organy krajowe: Austriacki Urząd Nadzoru Finansowego (AT – FMA), Cypryjska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (CY – CySEC), Narodowy Bank Czeski (CZ – CNB), Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (DE – BaFiN), Finanstilsynet (DK – Finanstilsynet), Komisja ds. Rynków Kapitałowych Grecji (EL – HCMC), Comisión Nacional del Mercado de Valores (ES – CNMV), Fiński Urząd Nadzoru Finansowego (FI – FSA), Autorité des Marchés Financiers (FR – AMF), Magyar Nemzeti Bank (HU – MNB), Centralny Bank Irlandii (IE – CBI), Islandzki Urząd Nadzoru Finansowego (IS – FME), Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (IT – Consob), Commission de Surveillance du Secteur Financier (LU – CSSF), Maltański Urząd Regulacji Rynków Finansowych (MT – MFSA), Autoriteit Financiële Markten (NL – AFM), Finanstilsynet (NO – Finanstilsynet), Komisja Nadzoru Finansowego (PL – KNF), Comissão do Mercado de Valores Mobiliários (PT – CMVM), Rumuński Urząd Nadzoru Finansowego (RO – FSA), Finansinspektionen (SE – Finansinspektionen), Agencija za trg vrednostnih papirjev (SI – ATVP), Narodowy Bank Słowacki (SK – NBS), Financial Conduct Authority (UK – FCA).

            (7)  W dniu 4 czerwca 2018 r. właściwy organ państwa EOG EFTA, NO-Finanstilsynet, uchwalił krajowe działania w zakresie interwencji produktowej, które mają takie same warunki i terminy obowiązywania jak działania ESMA. Ponadto w dniu 5 lipca 2018 r. Islandzki Urząd Nadzoru Finansowego ogłosił, iż uznaje wprowadzanie do obrotu, dystrybucję lub sprzedaż opcji binarnych za sprzeczne z właściwymi i prawidłowymi procedurami i praktykami biznesowymi w obrocie papierami wartościowymi zgodnie ze swoim prawem krajowym (art. 5 ustawy nr 108/2007 o transakcjach w zakresie papierów wartościowych). Ponadto od dnia 6 lipca 2018 r. w Rumunii obowiązuje ustawa krajowa zawierająca zapisy podobne do warunków działań ESMA.

            (8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

            (9)  Dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/2063 z dnia 18 grudnia 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/2/2018)

text:
                  27.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 329/26

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/2063
         z dnia 18 grudnia 2018 r.
         przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/2/2018)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
         uwzględniając decyzję Rady 2014/219/WPZiB z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (1), w szczególności jej art. 7 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z decyzją 2014/219/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, aby sprawować kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją EUCAP Sahel Mali, w tym również decyzji o mianowaniu szefa misji.

                     (2)

                     W dniu 9 stycznia 2018 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2018/57 (2) w sprawie mianowania Philippe'a RIO szefem misji EUCAP Sahel Mali na okres od dnia 15 stycznia 2018 r. do dnia 14 stycznia 2019 r.

                     (3)

                     W dniu 17 grudnia 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/2008 (3) przedłużającą mandat misji EUCAP Sahel Mali do dnia 28 lutego 2019 r.

                     (4)

                     Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Philippe'a RIO jako szefa misji EUCAP Sahel Mali na okres od dnia 15 stycznia 2019 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym przedłuża się mandat Philippe'a RIO jako szefa misji EUCAP Sahel Mali na okres od dnia 15 stycznia 2019 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
            Niniejsza decyzja wygasa w dniu 28 lutego 2019 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 113 z 16.4.2014, s. 21.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/57 z dnia 9 stycznia 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/1/2018) (Dz.U. L 10 z 13.1.2018, s. 14).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2008 z dnia 17 grudnia 2018 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2014/219/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (Dz.U. L 322 z 18.12.2018, s. 24).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/2059 z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  27.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 329/13

         DECYZJA RADY (UE) 2018/2059
         z dnia 29 listopada 2018 r.
         w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika IX do tego Porozumienia, w którym zawarto postanowienia dotyczące usług finansowych.

                     (3)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 (3).

                     (4)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (4).

                     (5)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 (5).

                     (6)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do Porozumienia EOG.

                     (7)

                     Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na załączonych projektach decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG, opiera się na projektach decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonych do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               M. SCHRAMBÖCK

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

            (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1).

            (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

            (5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).

            PROJEKT
            DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/…
            z dnia …
            zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG
            WSPÓLNY KOMITET EOG,
            uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
            a także mając na uwadze, co następuje:

                        (1)

                        W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (1).

                        (2)

                        Rozporządzenie (UE) 2015/847 uchyla rozporządzenie Komisji (WE) nr 1781/2006, które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z tym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

                        (3)

                        Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do Porozumienia EOG,

                  PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1
               W załączniku IX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                           1.

                           pkt 23ba (dyrektywa Komisji 2006/70/WE) otrzymuje brzmienie:
                           „32015 R 0847: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1).
                           Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następującego dostosowania:
                           Na zasadzie odstępstwa od art. 4 i 6, w odniesieniu do przekazów pieniężnych we frankach szwajcarskich w Liechtensteinie oraz z i do Liechtensteinu w ramach jego unii walutowej ze Szwajcarią, informacje wymagane na mocy art. 4 i 6 są gromadzone i udostępniane na żądanie dostawcy usług płatniczych odbiorcy w ciągu trzech dni roboczych, ale nie muszą być przekazywane niezwłocznie wraz z transferem środków, jak przewidziano w art. 4 i 6. Niniejsze odstępstwo ma zastosowanie w okresie przejściowym upływającym dnia 31 grudnia 2022 r.”.

                           2.

                           Pkt 23d (rozporządzenie (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady) zostaje skreślony.

               Artykuł 2
               Teksty rozporządzenia (UE) 2015/847 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3
               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […], pod warunkiem otrzymania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1), lub z dniem wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … (2) [włączającej czwartą dyrektywę w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (celex 32015L0849) do Porozumienia EOG], w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.

               Artykuł 4
               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

               (1)  Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1.

               (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

               (2)  Dz.U. L …

            PROJEKT
            DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/…
            z dnia …
            zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG
            WSPÓLNY KOMITET EOG,
            uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
            a także mając na uwadze, co następuje:

                        (1)

                        W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (1).

                        (2)

                        W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (2).

                        (3)

                        Dyrektywa (UE) 2015/849 uchyla dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (4), które są uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

                        (4)

                        Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do Porozumienia EOG,

                  PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1
               W załączniku IX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                           1.

                           Pkt 23b (dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) otrzymuje brzmienie:
                           „32015 L 0849: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).
                           Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                       a)

                                       art. 3 pkt 4 lit. d) otrzymuje brzmienie:
                                       »nadużyć finansowych, co najmniej poważnych, mających wpływ na interesy finansowe Unii, zgodnie z definicją poniżej:

                                                   (i)

                                                   w odniesieniu do wydatków – jakiekolwiek celowe działanie lub zaniechanie dotyczące:

                                                               —

                                                               wykorzystania lub przedstawienia nieprawdziwych, niepoprawnych lub niepełnych oświadczeń lub dokumentów celem sprzeniewierzenia lub bezprawnego zatrzymania środków z budżetu ogólnego Unii Europejskiej lub budżetów zarządzanych przez Unię Europejską lub w jej imieniu,

                                                               —

                                                               nieujawnienia informacji z naruszeniem szczególnego obowiązku, z tym samym skutkiem,

                                                               —

                                                               niewłaściwego wykorzystania takich środków finansowych – do celów innych niż te, na które pierwotnie zostały przyznane;

                                                   (ii)

                                                   w odniesieniu do przychodu, którego definicję przedstawiono w decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (5) jakiekolwiek celowe działanie lub zaniechanie odnoszące się do:

                                                               —

                                                               wykorzystania lub przedstawienia nieprawdziwych, niepoprawnych lub niepełnych oświadczeń lub dokumentów celem bezprawnego zmniejszenia środków budżetu ogólnego Unii Europejskiej lub budżetów zarządzanych przez Unię Europejską lub w jej imieniu,

                                                               —

                                                               nieujawnienia informacji z naruszeniem szczególnego obowiązku, z tym samym skutkiem,

                                                               —

                                                               niewłaściwego wykorzystania korzyści uzyskanych zgodnie z prawem, z tym samym skutkiem.

                                             Za poważne nadużycie finansowe jest uważane nadużycie finansowe obejmujące minimalną kwotę, której wartość nie przekracza 50 000 EUR.«”;

                           2.

                           Pkt 23ba (dyrektywa Komisji 2006/70/WE) otrzymuje brzmienie:
                           „32016 R 1675: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).”;

                           3.

                           W pkt 31bc (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012) dodaje się tiret w brzmieniu:

                                       „—

                                          32015 L 0849: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).”.

               Artykuł 2
               Teksty dyrektywy (UE) 2015/849 i rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3
               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

               Artykuł 4
               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

               (1)  Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73.

               (2)  Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1.

               (3)  Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15.

               (4)  Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29.

               (5)  Dz.U. L 253 z 7.10.2000, s. 42.

               (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

               Oświadczenie państw EFTA

                  do decyzji nr […] włączającej do Porozumienia EOG dyrektywę (UE) 2015/849

               Dyrektywa (UE) 2015/849 zawiera przepisy, w których znajdują się odesłania do aktów przyjętych na mocy tytułu V TFUE. Przypomina się, że uwzględnienie aktów zawierających takie przepisy do Porozumienia EOG nie narusza zasady, zgodnie z którą prawodawstwo Unii Europejskiej przyjęte na podstawie tytułu V TFUE nie jest objęte zakresem Porozumienia EOG.

               Wspólna deklaracja Umawiających się Stron

                  do decyzji nr […] włączającej do Porozumienia EOG dyrektywę (UE) 2015/849

               Umawiające się Strony uzgodniły włączenie poważnych nadużyć finansowych naruszających interesy finansowe Unii Europejskiej do wykazu przestępstw źródłowych powiązanych z praniem pieniędzy. Ze względów praktycznych czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (dyrektywa (UE) 2015/849) została uwzględniona bez wzajemnego porozumienia w celu równoczesnej ochrony interesów finansowych państw EOG/EFTA. Niemniej jednak zasady wzajemności i jednolitości, określone w art. 1 Porozumienia EOG i o których mowa w jego motywie 4, nadal mają w pełni zastosowanie, również do wzajemnej ochrony przed działalnością przestępczą mającą wpływ na interesy finansowe Umawiających się Stron w rozumieniu [niniejszej decyzji].


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/2061 z dnia 18 grudnia 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (EUBAM Libya/2/2018)

text:
                  27.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 329/22

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/2061
         z dnia 18 grudnia 2018 r.
         przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (EUBAM Libya/2/2018)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
         uwzględniając decyzję Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji 2013/233/WPZiB w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EUBAM Libya Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, w tym w szczególności decyzji o mianowaniu szefa misji.

                     (2)

                     W dniu 30 sierpnia 2016 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2016/1634 (2) w sprawie mianowania Vincenza TAGLIAFERRIEGO szefem misji EUBAM Libya od dnia 1 września 2016 r. do dnia 21 sierpnia 2017 r.

                     (3)

                     W dniu 17 lipca 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1342 (3) przedłużającą mandat misji EUBAM Libya na okres od dnia 22 sierpnia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

                     (4)

                     W dniu 18 lipca 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/1401 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Vincenza TAGLIAFERRIEGO jako szefa misji EUBAM Libya na okres od dnia 22 sierpnia 2017 r. do dnia 21 sierpnia 2018 r.

                     (5)

                     W dniu 20 marca 2018 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2018/558 (5) w sprawie przedłużenia mandatu Vincenza TAGLIAFERRIEGO jako szefa misji EUBAM Libya na okres od dnia 22 sierpnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

                     (6)

                     W dniu 17 grudnia 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/2009 (6) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUBAM Libya na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.

                     (7)

                     Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Vincenza TAGLIAFERRIEGO jako szefa misji EUBAM Libya na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Mandat Vincenza TAGLIAFERRIEGO jako szefa misji EUBAM Libya zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 grudnia 2019 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
            Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1634 z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (EUBAM Libya/1/2016) (Dz.U. L 243 z 10.9.2016, s. 10).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1342 z dnia 17 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii oraz przedłużająca okres obowiązywania tej decyzji (EUBAM Libya) (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 60).

            (4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1401 z dnia 18 lipca 2017 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (EUBAM Libya/1/2017) (Dz.U. L 199 z 29.7.2017, s. 13).

            (5)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/558 z dnia 20 marca 2018 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (EUBAM Libya/1/2018) (Dz.U. L 93 z 11.4.2018, s. 3).

            (6)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2009 z dnia 17 grudnia 2018 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 322 z 18.12.2018, s. 25).