title: 2009/197/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/93

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006
   (2009/197/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Fundacji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0111/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 60.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 116.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/94

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Fundacji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0111/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           zachęcał Fundację do zwrócenia baczniejszej uwagi na przeniesione w 2005 r. środki na zobowiązania związane z wydatkami administracyjnymi (tytuł II) oraz działalnością związaną z funkcjonowaniem (tytuł III), pozostające na wysokim poziomie i wynoszące odpowiednio 37 % oraz 44 %,

                           —

                           zachęcał Fundację do przedstawienia programu prac wyrażającego jej wkład pod względem wykonanych zadań i w wymierny sposób,

                           —

                           wyraził zaniepokojenie faktem, że w roku 2005 nie został sporządzony ani kompleksowy dokument analizujący ryzyko związane z aspektami finansowym i operacyjnym działalności Fundacji, ani też nie dokonano walidacji procedur wprowadzonych przez urzędników zatwierdzających w celu zagwarantowania dokładności i kompletności informacji finansowych wysyłanych przez nią do księgowego, z wyjątkiem aspektów dotyczących przetwarzania danych;

         Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżki kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje ustalenie, że pewne agencje skrytykowane zostały za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego etc.; uważa, że główną tego przyczyną jest fakt, że przepisy i rozporządzenie finansowe są dostosowane do większych instytucji, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących agencje i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie odpowiednich przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełne przestrzeganie wymogów;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiedniej rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podejmowały niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub likwidując ją; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła co najmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić w życie zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji oraz do szczegółowych regulacji finansowych poszczególnych agencji;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               13.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym, rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami oraz wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy a) przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a b) sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               14.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia te sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               15.

               przypomina ust. 23 swojej rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym PE zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobnie do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               16.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               17.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               18.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29) (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               19.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               20.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               21.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               22.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:

         „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               23.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               24.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               25.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               26.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               27.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o (i) spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz (ii) spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               28.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               29.

               przypomina przedstawiony przez Komisję projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               30.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               31.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Kwestie szczegółowe

               32.

               zauważa, że w przypadku roku budżetowego 2006 Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził wysokie kwoty przeniesionych środków (43 % środków na wydatki administracyjne (tytuł II) i 45 % środków na działalność związaną z funkcjonowaniem (tytuł III));

               33.

               zwraca uwagę na fakt, że chociaż Trybunał Obrachunkowy potwierdził, że Fundacja w roku budżetowym 2006 r. przestrzegała we wszystkich głównych założeniach przepisów dotyczących wiarygodności, zaobserwowano liczne wady, szczególnie w odniesieniu do zasady jednoroczności budżetowej, do przyznania dwóch umów oraz do zapisania w budżecie na rok 2006 kwot, które wydane zostaną w całości w roku 2007, a także do niespełnienia kryteriów selekcji urzędników, co wzbudza podejrzenia, że w trakcie procedur nie przestrzegano zasad przejrzystości i niedyskryminacji;

               34.

               zwraca uwagę na krytyczne stwierdzenie Trybunału, że jeśli chodzi o procedury rekrutacyjne, kryteriów wyboru nie ustalały na początku komisje rekrutacyjne ani nie były one określane zgodnie z ogłoszeniami o naborze, a także na odpowiedź Fundacji, że obecnie wszystkie ogłoszenia o naborze zawierają wyraźną informację o tym, czy zdanie testu jest warunkiem niezbędnym do przejścia konkursu;

               35.

               zauważa, że w bilansie Fundacji grunty i nieruchomości wyceniono na 1,8 mln EUR (chociaż koszt budowy w 1992 r. wyniósł 7,2 mln EUR), a skumulowana nadwyżka wynosi 4,09 mln EUR;

               36.

               zwraca uwagę na fragment rocznego sprawozdania Fundacji za 2006 r., w którym podaje ona, że w 2006 r. wprowadziła system zarządzania projektami w celu poprawienia sprawności organizacyjnej poprzez zwiększenie przejrzystości i lepszą koordynację wykorzystywania zasobów oraz że wprowadzono też system monitorowania działalności dla dalszego zwiększenia wydajności; ponadto rozszerzono system zamówień, aby zwiększyć jego elastyczność;

               37.

               zauważa ponadto że w 2006 r. Fundacja rozpoczęła ocenę ex post programu prac w latach 2001–2004 w połączeniu ze śródokresową oceną wybranych aspektów bieżącej pracy Fundacji, co ma na celu ustalenie wpływu, wartości dodanej i skuteczności organizacji; zwraca się o informacje dotyczące wyników oceny.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 60.

      (2)  Dz.U. C. 309, 19.12.2007, s. 116.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 85.

      (7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu na rok finansowy 2003 dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 196 z 27.7.2005, s. 75).

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: 2010/322/CFSP: Decyzja Rady 2010/322/WPZIB z dnia 8 czerwca 2010 r. zmieniająca i przedłużająca wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO

text:
               11.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 145/13

         DECYZJA RADY 2010/322/WPZIB
   z dnia 8 czerwca 2010 r.
   zmieniająca i przedłużająca wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (1), EULEX KOSOWO
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/124/WPZiB (2). Wspólne działanie to obowiązuje do dnia 14 czerwca 2010 r.

               (2)

               W dniu 9 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/445/WPZiB (3) zmieniające wspólne działanie 2008/124/WPZiB przez podwyższenie finansowej kwoty odniesienia przeznaczonej na pokrycie wydatków misji do czasu zakończenia obowiązywania wspólnego działania 2008/124/WPZiB.

               (3)

               W dniu 28 maja 2010 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa zalecił przedłużenie o dwa lata okresu obowiązywania wspólnego działania 2008/124/WPZiB oraz przedłużenie obowiązywania finansowej kwoty odniesienia w wysokości 265 000 000 EUR do dnia 14 października 2010 r.

               (4)

               Struktura dowodzenia i kontroli misji EULEX KOSOWO nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji Europejskiej w zakresie wykonywania budżetu.

               (5)

               Misja EULEX KOSOWO będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa przedstawionym w art. 21 Traktatu.

               (6)

               Należy odpowiednio zmienić wspólne działanie 2008/124/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   We wspólnym działaniu 2008/124/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i strategicznym kierownictwem Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz pod ogólnym zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), sprawuje dowództwo i kontrolę nad misją EULEX KOSOWO na poziomie strategicznym.”;

               2)

               art. 9 ust. 3, 4 i 5 otrzymują brzmienie:
               „3.   EULEX KOSOWO może także, w zależności od potrzeby, na podstawie umów zatrudniać międzynarodowy personel cywilny oraz personel lokalny, jeżeli wymaganych funkcji nie sprawuje personel oddelegowany przez państwa członkowskie. W drodze wyjątku i w należycie uzasadnionych przypadkach, gdy brak jest zgłoszeń od odpowiednio wykwalifikowanych osób z państw członkowskich, w zależności od potrzeb, a na podstawie umów można zatrudnić obywateli uczestniczących państw trzecich.
               4.   Cały personel wypełnia swoje obowiązki i działa w interesie misji. Cały personel przestrzega zasad bezpieczeństwa i minimalnych norm ustalonych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (4)

               3)

               art. 11 ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie:
               „2.   W ramach odpowiedzialności Rady i WP KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne EULEX KOSOWO.
               3.   Jak określono także w art. 7, dowódca operacji cywilnej, działając pod kontrolą polityczną KPiB i ogólnym zwierzchnictwem WP, jest dowódcą EULEX KOSOWO na szczeblu strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz zapewnia mu doradztwo i wsparcie techniczne.
               4.   Dowódca operacji cywilnej podlega Radzie za pośrednictwem WP.”;

               4)

               art. 12 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
               „1.   W ramach odpowiedzialności Rady i WP KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne EULEX KOSOWO.
               2.   Rada niniejszym upoważnia KPiB do podejmowania decyzji służących temu celowi zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmiany OPLAN oraz struktury dowodzenia. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania dalszych decyzji dotyczących mianowania szefa misji. Na podstawie zalecenia WP Rada decyduje o celach i zakończeniu działania EULEX KOSOWO.”;

               5)

               art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są określone w umowie zawieranej zgodnie z art. 37 Traktatu i art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W przypadku gdy UE i państwo trzecie zawrą umowę określającą ramy udziału takiego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE, postanowienia tej umowy obowiązują w odniesieniu do EULEX KOSOWO.”;

               6)

               art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
               „1.   Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na pokrycie wydatków EULEX KOSOWO w okresie do dnia 14 października 2010 r. wynosi 265 000 000 EUR.
               Finansowa kwota odniesienia na kolejne okresy działania EULEX KOSOWO jest ustalana przez Radę.
               2.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z zasadami i procedurami obowiązującymi w odniesieniu do budżetu ogólnego UE.”;

               7)

               art. 17 zostaje uchylony;

               8)

               art. 18 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 18
               Udostępnianie informacji niejawnych
               1.   WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych, NATO/KFOR oraz innym stronom trzecim powiązanym z niniejszym wspólnym działaniem niejawnych informacji i dokumentów UE stworzonych do celów EULEX KOSOWO, opatrzonych klauzulą niejawności do poziomu odpowiedniego dla każdej z tych stron zgodnie z decyzją 2001/264/WE. W celu umożliwienia tych działań wprowadza się lokalne uzgodnienia techniczne.
               2.   W przypadku konkretnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest także upoważniony do udostępniania właściwym organom miejscowym, zgodnie z decyzją 2001/264/WE, niejawnych informacji i dokumentów UE opatrzonych klauzulą niejawności do poziomu »RESTREINT UE« stworzonych do celów EULEX KOSOWO. We wszystkich pozostałych przypadkach informacje i dokumenty takie są udostępniane właściwym organom miejscowym zgodnie z procedurami właściwymi dla poziomu współpracy tych organów z UE.
               3.   WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych, NATO/KFOR, pozostałym stronom trzecim powiązanym z niniejszym wspólnym działaniem oraz właściwym organom miejscowym jawnych dokumentów UE związanych z obradami Rady dotyczącymi EULEX KOSOWO, chronionymi zobowiązaniem do zachowania tajemnicy służbowej zgodnie z art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady. (5)

               9)

               art. 19 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 19
               Przegląd
               Nie później niż sześć miesięcy przed zakończeniem okresu obowiązywania niniejszego wspólnego działania Rada oceni, czy EULEX KOSOWO należy przedłużyć.”;

               10)

               art. 20 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejsze wspólne działanie traci moc dnia 14 czerwca 2012 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Na mocy rezolucji 1244 (1999) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

      (2)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

      (3)  Dz.U. L 148 z 11.6.2009, s. 33.

      (4)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.”;

      (5)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).”;


title: Decyzja Rady 2013/660/WPZiB z dnia 15 listopada 2013 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/17

         DECYZJA RADY 2013/660/WPZiB
   z dnia 15 listopada 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/389/WPZiB (1). Decyzja ta wygasa w dniu 15 lipca 2014 r.

               (2)

               W dniu 9 lipca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/367/WPZiB (2), która zmieniła decyzję 2012/389/WPZiB oraz wydłużyła okres objęty finansową kwotą odniesienia do dnia 15 listopada 2013 r.

               (3)

               Należy zmienić decyzję 2012/389/WPZiB, by zapewnić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 16 listopada 2013 r. do dnia 15 lipca 2014 r.

               (4)

               EUCAP NESTOR będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 13 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB otrzymuje następujące brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP NESTOR w okresie od dnia 16 lipca 2012 r. do dnia 15 listopada 2013 r. wynosi 22 880 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia na pokrycie wydatków związanych z EUCAP NESTOR w okresie od dnia 16 listopada 2013 r. do dnia 15 lipca 2014 r. wynosi 11 950 000 EUR.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. ŠADŽIUS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40).

      (2)  Decyzja Rady 2013/367/WPZiB z dnia 9 lipca 2013 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 189 z 10.7.2013, s. 12).


title: 2005/399/WE, Euratom: Decyzja Rady z dnia 23 maja 2005 r. dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               28.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 135/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 maja 2005 r.
   dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2005/399/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Hiszpanii,
   po konsultacji Komisji,
   a także mając na uwadze co następuje:
   Jedno stanowisko członka Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją Pana Fernanda MORALEDY QUÍLEZA, o czym Rada została poinformowana w dniu 3 czerwca 2004 r.;
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Pan Marcos ALARCÓN ALARCÓN zostaje niniejszym mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Fernanda MORALEDY QUÍLEZA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 maja 2005 r.

            W imieniu Rady

         J.-L. SCHILTZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską z drugiej strony, w sprawie uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0873

Dziennik Urzędowy L 340 , 31/12/1999 P. 0106 - 0106

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 1999 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską z drugiej strony, w sprawie uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji(1999/873/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Porozumienie w formie wymiany listów było negocjowane między Wspólnotą Europejską a Republiką Tunezyjską w celu rozszerzenia na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2000 r. uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji, przewidzianej w art. 3 protokołu 1 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Tunezyjską z drugiej [1].(2) Porozumienie to powinno zostać zatwierdzone w imieniu Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia, tak aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r.W imieniu RadyK. HemiläPrzewodniczący[1] Dz.U. L 97 z 30.3.1998, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 6 marca 1995 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Arabską Republiką Jemenu

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0067

Dziennik Urzędowy L 057 , 15/03/1995 P. 0077 - 0077

		Decyzja Radyz dnia 6 marca 1995 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Arabską Republiką Jemenu(95/67/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 i 130y, w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:na podstawie art. 130 Traktatu, polityka Wspólnoty w dziedzinie rozwijania współpracy powinna sprzyjać trwałemu ekonomicznemu i społecznemu rozwojowi krajów rozwijających się, ich łatwej i stopniowej integracji z gospodarką światową i działaniu przeciwko ubóstwu w tych krajach;w wyniku zjednoczenia Arabskiej Republiki Jemenu i Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu, konieczne jest zmodyfikowanie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Arabską Republiką Jemenu [3];negocjacje w tym zakresie były prowadzone z Republiką Jemenu i zaowocowały wymianą listów, której zatwierdzenie leży w interesie Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienie w formie wymiany listów zmieniające Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Arabską Republiką Jemenu.Tekst Porozumienia w formie wymiany listów załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczącego Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób uprawnionych do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów określonego w art. 1, aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 marca 1995 r.W imieniu RadyA. JuppéPrzewodniczący[1] Dz.U. C 310 z 16.11.1993, str. 19.[2] Dz.U. C 128 z 9.5.1994, str. 525.[3] Dz.U. L 26 z 31.1.1985, str. 2.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego ze Słowacji

text:
               14.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 czerwca 2016 r.
   w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego ze Słowacji
   (2016/C 212/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 13 października 2015 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.

               (2)

               Rząd Słowacji przedstawił kolejne kandydatury na dwa nieobsadzone stanowiska,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają niniejszym mianowane członkiem i zastępcą członka Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członek

               Zastępca członka

               Słowacja

               Miriam ŠPÁNIKOVÁ

               Peter MOLNÁR

         Artykuł 2
   Rada mianuje członków i zastępców członków, których kandydatury nie zostały dotąd przedstawione, w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         G.A. VAN DER STEUR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 13 października 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Dz.U. C 341 z 16.10.2015, s. 4).


Ważna informacja prawna

|

32004D0240

Decyzja Rady z dnia 8 marca 2004 r. zmieniająca decyzję nr 2003/479/WE dotyczącą zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

Dziennik Urzędowy L 074 , 12/03/2004 P. 0017 - 0018 CS.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 ET.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 HU.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 LT.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 LV.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 MT.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 PL.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 SK.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91 SL.ES Rozdział 18 Tom 03 P. 90  - 91

		Decyzja Radyz dnia 8 marca 2004 r.zmieniająca decyzję nr 2003/479/WE dotyczącą zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady(2004/240/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJuwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,uwzględniając decyzję nr 2003/479/WE,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuł 15 ust. 7 decyzji nr 2003/479/WE stanowi, że dzienne diety i dodatki miesięczne są regulowane raz w roku, bez skutku retroaktywnego, celem uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Wspólnoty w Brukseli i w Luksemburgu.(2) Rada, przez rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2148/2003 z dnia 5 grudnia 2003 r. korygujące z mocą od dnia 1 lipca 2002 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Euroopejskich [1] i (WE, Euratom) nr 2182/2003 z dnia 8 grudnia 2003 r. dostosowujące z mocą od dnia 1 lipca 2002 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz stosowane do nich wskaźniki korygujące [2], przyjęła dostosowanie odpowiednio 3,4 % i 1 % wynagrodzeń i emerytur urzędników Wspólnot,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W art. 15 decyzji (EWG) nr 479/2003 wprowadza się następujące zmiany:1) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:"1. Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony, przez okres oddelegowania, do dziennej diety służbowej. Jeżeli odległość między miejscem zamieszkania i miejscem oddelegowania nie przekracza 150 km, dzienna dieta służbowa wynosi 27,96 EUR. Jeżeli odległość ta przekracza 150 km, dzienna dieta służbowa wynosi 111,83 EUR.";2) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:"2. Jeżeli oddelegowany ekspert krajowy nie otrzymał zwrotu kosztów przeniesienia od Sekretariatu Generalnego lub od pracodawcy, wypłacany jest dodatkowy dodatek miesięczny zgodnie z poniższą tabelą:Odległość między miejscem zamieszkania i miejscem oddelegowania (km) | Suma w euro |0–150 | 0 |> 150 | 71,89 |> 300 | 127,80 |> 500 | 207,68 |> 800 | 335,48 |> 1300 | 527,18 |> 2000 | 631,03 |Dodatek ten jest wypłacany co miesiąc z dołu.";3) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:"4. Oddelegowani eksperci krajowi, którzy w okresie trzech lat upływających na sześć miesięcy przed rozpoczęciem okresu oddelegowania zamieszkiwali lub prowadzili zasadniczą działalność zawodową w miejscowości położonej w odległości do 150 km od miejsca oddelegowania, otrzymują dzienną dietę służbową w wysokości 27,96 EUR. Do celów niniejszych przepisów nie są brane pod uwagę uwarunkowania wynikające z pracy wykonywanej przez oddelegowanego eksperta krajowego dla państwa niebędącego miejscem oddelegowania lub dla organizacji międzynarodowej.".Artykuł 2Niniejsza decyzja staje się skuteczna pierwszego dnia miesiąca następującego po jej przyjęciu.Sporządzono w Brukseli, dnia 8 marca 2004 r.W imieniu RadyD. AhernPrzewodniczący[1] Dz.U. L 323 z 10.12.2003, str. 1.[2] Dz.U. L 327 z 16.12.2003, str. 3.--------------------------------------------------


title: 2009/452/WE: Decyzja Komisji z dnia 11 czerwca 2009 r. kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu sodu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

text:
               12.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/74

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 11 czerwca 2009 r.
   kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu sodu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki
   (2009/452/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Wszczęcie

               (1)

               W dniu 23 lipca 2008 r. Komisja w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) wszczęła postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Wspólnoty sodu luzem pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki („USA”), zwykle zgłaszanego w ramach kodu CN ex 2805 11 00 („produkt objęty postępowaniem”).

               (2)

               Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 10 czerwca 2008 r. przez jedynego producenta wspólnotowego Métaux Spéciaux (MSSA SAS) („skarżący”).

               (3)

               W dniu 23 lipca 2008 r. Komisja wszczęła dochodzenie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu tego samego produktu pochodzącego z USA (3). To dochodzenie zostało zakończone na mocy decyzji Komisji 2009/453/WE (4).

         1.2.   Zainteresowane strony i wizyty weryfikacyjne

               (4)

               Przed wszczęciem postępowania i zgodnie z art. 10 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 2026/97 Komisja powiadomiła przedstawicieli USA o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, iż subsydiowany przywóz sodu luzem pochodzącego z USA powoduje istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego. Przedstawiciele USA zostali zaproszeni do konsultacji mających na celu wyjaśnienie sytuacji w odniesieniu do treści skargi oraz w celu osiągnięcia wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Przedstawiciele USA przyjęli propozycję konsultacji, które odbyły się w dniu 11 lipca 2008 r. W trakcie konsultacji nie zdołano wypracować wspólnego rozwiązania. Z uwagą wysłuchano jednak wyjaśnień przedstawicieli USA w sprawie zawartych w skardze zarzutów dotyczących uznania domniemanego subsydium za wymagające stosowania środków wyrównawczych.

               (5)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, jedynego znanego eksportera/producenta w USA, zainteresowanych importerów i użytkowników, jak również przedstawicieli USA, o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

               (6)

               Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron i otrzymała odpowiedzi na zawarte w nich pytania od przedstawicieli USA, od jedynego producenta eksportującego w USA („współpracujący producent eksportujący”), od skarżącego i od trzech użytkowników wspólnotowych.

               (7)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia subsydiowania, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty.

               (8)

               Wizyty weryfikacyjne odbyły się w siedzibie następującego przedstawiciela USA:

                           —

                           New York Power Authority (NYPA), White Plains, Nowy Jork.

               (9)

               Wizyty weryfikacyjne odbyły się również na terenie następujących przedsiębiorstw:

                              Producent wspólnotowy:

                                       —

                                       Métaux Spéciaux (MSSA SAS), Saint-Marcel, Francja.

                              Producent eksportujący w USA:

                                       —

                                       DuPont Reactive Metals (DuPont), Niagara Falls, Nowy Jork i E. I. DuPont De Nemours and Company, Wilmington, Delaware.

                              Użytkownicy wspólnotowi:

                                       —

                                       Rohm and Haas Europe Sàrl, Morges, Szwajcaria,

                                       —

                                       Evonik Degussa GmbH, Frankfurt, Niemcy.

         1.3.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

               (10)

               Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

         2.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (11)

               Pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. skarżący oficjalnie wycofał skargę skierowaną do Komisji. Według skarżącego wycofanie skargi zostało spowodowane zmianą okoliczności.

               (12)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Wspólnoty.

               (13)

               Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, że takie zakończenie byłoby sprzeczne z interesem Wspólnoty. Zainteresowane strony zostały poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły jednakże żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty.

               (14)

               Komisja stwierdza zatem, iż postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Wspólnoty sodu luzem pochodzącego z USA powinno zostać zakończone bez wprowadzania środków wyrównawczych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu sodu luzem objętego kodem CN ex 2805 11 00, pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, zostaje niniejszym zakończone.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 czerwca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Catherine ASHTON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 186 z 23.7.2008, s. 35.

      (3)  Dz.U. C 186 z 23.7.2008, s. 32.

      (4)  Zob. s. 76 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 1984 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Rządem Australii w sprawie Porozumienia między Australią i Wspólnotą, dotyczącą sera

text:
Ważna informacja prawna

|

31984D0560

Dziennik Urzędowy L 308 , 27/11/1984 P. 0054 - 0054 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0157  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 11 Tom 21 P. 0086  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0157  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 11 Tom 21 P. 0086

		Decyzja Radyz dnia 22 listopada 1984 r.dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Rządem Australii w sprawie Porozumienia między Australią i Wspólnotą, dotyczącą sera(84/560/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje:podczas negocjacji handlowych Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) Wspólnota zawarła Porozumienie z Australią dotyczące sera [1];jeśli cele Porozumienia mają być osiągnięte, należy zmienić niektóre jego przepisy;Komisja rozpoczęła negocjacje z Australią w tej sprawie i osiągnęła zadowalające Porozumienie z tym krajem,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJE:Artykuł 1Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i rządem Australii w sprawie Porozumienia między Australią i Wspólnotą dotyczącego sera jest zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 1984 r.W imieniu RadyJ. BrutonPrzewodniczący[1] Dz.U. L 71 z 17.3.1980, str. 154.--------------------------------------------------


title: 2009/708/WE: Decyzja Komisji z dnia 19 sierpnia 2009 r. uchylająca decyzję 2007/424/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Tajlandii

text:
               18.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/29

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 19 sierpnia 2009 r.
   uchylająca decyzję 2007/424/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Tajlandii
   (2009/708/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8 i 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               W czerwcu 2007 r. Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 682/2007 (2) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren, pochodzącej z Tajlandii („produkt objęty postępowaniem”). Rozporządzenie (WE) nr 954/2008 (3) zmieniło rozporządzenie (WE) nr 682/2007 w odniesieniu do cła nałożonego na jedno przedsiębiorstwo i na „wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa”.

               (2)

               Komisja decyzją 2007/424/WE z dnia 20 czerwca 2007 r. (4) zaakceptowała zobowiązania cenowe złożone przez dwóch producentów eksportujących, mianowicie Sun Sweet Co., Ltd („Sun Sweet”) i Malee Sampran Public Co., Ltd („Malee”).

         B.   NARUSZENIA ZOBOWIĄZANIA

   1.   Obowiązki wynikające ze zobowiązania

               (3)

               W odniesieniu do Sun Sweet należy zauważyć, że w ramach zobowiązania przedsiębiorstwo zgodziło się wypełniać szereg obowiązków, między innymi, by zmniejszyć ryzyko kompensacji, nie wystawiać przez rok faktur w ramach zobowiązania klientom we Wspólnocie, którym sprzedaje inne produkty.

               (4)

               Ponadto, bez uszczerbku dla powyższej klauzuli, przedsiębiorstwo zgodziło się, że nie będzie miało opcji dokonywania części sprzedaży na warunkach zobowiązania, a części z płatnością ceł antydumpingowych do momentu osiągnięcia pułapu ilościowego.

               (5)

               Przedsiębiorstwo zgodziło się również nie obchodzić postanowień zawartych w zobowiązaniu poprzez, między innymi, uczestnictwo w systemie handlowym niosącym ryzyko obejścia zobowiązań.

               (6)

               Warunki zobowiązania nakładają na przedsiębiorstwo obowiązek regularnego i szczegółowego informowania Komisji poprzez kwartalne sprawozdania ze sprzedaży do Wspólnoty Europejskiej produktu objętego postępowaniem.

               (7)

               Aby zagwarantować przestrzeganie warunków zobowiązania, przedsiębiorstwo zgodziło się zezwolić na wizyty weryfikacyjne na miejscu, na swoim terenie, w celu sprawdzenia dokładności i wiarygodności danych zawartych we wspomnianych sprawozdaniach kwartalnych i dostarczenia wszelkich informacji, jakie Komisja uzna za niezbędne.

               (8)

               Ponadto przyjęcie zobowiązania przez Komisję Europejską jest oparte na zaufaniu i wszelkie działanie, które naruszyłoby zaufanie stanowiące podstawę stosunków z Komisją Europejską, może spowodować natychmiastowe wycofanie zobowiązania.

               (9)

               Ponadto wszelkie zmiany okoliczności, które występowały w czasie przyjęcia zobowiązania i miały wpływ na decyzję o jego przyjęciu, zachodzące w okresie wykonywania zobowiązania, mogą prowadzić do wycofania zobowiązania przez Komisję Europejską.

         2.   Wizyta weryfikacyjna

               (10)

               W tym kontekście, równolegle do wizyty przeprowadzonej w ramach częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania formy środków i wszczętego dnia 16 września 2008 r. (5), na terenie Sun Sweet przeprowadzono wizytę weryfikacyjną.

               (11)

               Wizyta weryfikacyjna wykazała szereg naruszeń zobowiązania.

         a)   Zmiana w strukturze handlu

               (12)

               W wyniku wizyty weryfikacyjnej stwierdzono, że po nałożeniu środków antydumpingowych przedsiębiorstwo zmieniło strukturę handlu ze Wspólnotą Europejską, przynajmniej w odniesieniu do jednego klienta reprezentującego znaczną część obrotu przedsiębiorstwa produktem objętym postępowaniem. W okresie objętym dochodzeniem pierwotnym („pierwotny OD”) przedsiębiorstwo dostarczało produkt objęty postępowaniem temu klientowi wyłącznie do Niemiec. W 2008 r. przedsiębiorstwo dostarczało więcej niż jedną trzecią swej sprzedaży produktu objętego postępowaniem temu klientowi do Rosji.

               (13)

               Taka zmiana w strukturze handlu wpływa na zobowiązanie o tyle, że zachodzi poważne ryzyko kompensacji, tj. że wysyłki do Rosji mogą być sprzedawane po sztucznie zaniżonych cenach w celu skompensowania cen minimalnych obowiązujących przy sprzedaży do Wspólnoty.

               (14)

               Ponadto, co równie ważne, stwierdzono, że, ze względu na zmianę w strukturze handlu podczas stosowania zobowiązania, obecne okoliczności różnią się od tych, które występowały w momencie przyjęcia zobowiązania i miały wpływ na decyzję o jego przyjęciu. Zgodnie ze swoją stałą praktyką Komisja nie przyjmuje zobowiązań, jeśli ryzyko kompensacji jest zbyt wysokie.

         b)   Sprzedaż produktu objętego postępowaniem razem z innymi produktami

               (15)

               W wyniku weryfikacji wykazano, że przedsiębiorstwo naruszyło również klauzulę kompensacyjną zobowiązania poprzez wystawianie faktur w ramach zobowiązania za sprzedaż produktu objętego zobowiązaniem jednemu klientowi we Wspólnocie, któremu w tym samym roku kalendarzowym sprzedawało również inne produkty.

         c)   Sprzedaż poza zobowiązaniem przed osiągnięciem pułapu ilościowego

               (16)

               Ponadto stwierdzono, że przedsiębiorstwo zdecydowało się na sprzedaż produktu objętego postępowaniem co najmniej trzem klientom poza warunkami zobowiązania przed osiągnięciem pułapu ilościowego. Na niektórych z tych normalnych faktur handlowych widniało zdanie „towary podlegające zobowiązaniu szczegółowo określonemu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej”. Zdanie to wprowadza w błąd i mogło sprawić, że organy celne nie pobierały ceł antydumpingowych od tego przywozu.

               (17)

               Ponadto część tej sprzedaży nie została ujęta w sprawozdaniach kwartalnych.

         d)   Liczne błędy w sprawozdaniach dotyczących zobowiązania

               (18)

               Pomimo że przedsiębiorstwo zostało pouczone w lutym 2008 r., że sprawozdania dotyczące zobowiązania nie były poprawne, zwłaszcza w odniesieniu do ilości, kursów wymiany walut i podanych kwot faktur, stwierdzono, że sprawozdania nadal zawierają liczne błędy, które utrudniają prawidłowe monitorowanie zobowiązania.

         3.   Powody wycofania przyjęcia zobowiązania

               (19)

               W związku z powyższym stwierdzono, co następuje:

               (20)

               Zmiana w strukturze handlu od czasu nałożenia środków doprowadziła do powstania znacznego ryzyka kompensacji, co uniemożliwia Komisji skuteczny monitoring zobowiązania. Ta zmiana w strukturze handlu uznawana jest za istotną zmianę okoliczności w porównaniu z tymi, które występowały w momencie przyjęcia zobowiązania.

               (21)

               Naruszenie klauzuli kompensacyjnych zobowiązania wynikało z tego, że przedsiębiorstwo sprzedawało zarówno produkt objęty zobowiązaniem, jak i inne produkty temu samemu klientowi w tym samym roku kalendarzowym, przy czym kontynuowało wystawianie faktur za produkt objęty zobowiązaniem.

               (22)

               Kolejne naruszenie zobowiązania dotyczyło sprzedawania produktów niektórym klientom poza warunkami zobowiązania przed osiągnięciem pułapu ilościowego.

               (23)

               Ponadto przedsiębiorstwo nie przedłożyło sprawozdań kwartalnych, które byłyby pełne, wyczerpujące i całkowicie poprawne.

               (24)

               Chociaż weryfikacja nie wykazała, że sprzedaży dokonywano poniżej minimalnej ceny importowej, wiele innych naruszeń zobowiązania wymienionych powyżej nie pozwala Komisji na skuteczne monitorowanie zobowiązania i podważa stosunki oparte na zaufaniu, które stanowiły podstawę przyjęcia zobowiązania.

         4.   Pisemne uwagi

               (25)

               W związku ze zmianą struktury handlu i wynikającym z niej rosnącym ryzykiem obejścia zobowiązań przedsiębiorstwo oświadczyło, że nie zamierzało naruszać zobowiązania i nie zmieniło struktury handlu w celu obejścia warunków zobowiązania. Dodało również, że kompensacja nie miała miejsca.

               (26)

               W odpowiedzi na ten argument należy wspomnieć, że faktycznie nie znaleziono dowodów na celowe naruszenie ceny zobowiązania. Jednakże sama zmiana w strukturze handlu stwarza poważne ryzyko kompensacji, bez względu na leżący u jej podstaw powód. Zgodnie ze swoją stałą praktyką Komisja nie przyjmuje zobowiązań cenowych, jeśli ryzyko kompensacji jest zbyt wysokie. W konsekwencji, jeśli nastąpi tego rodzaju zmiana w strukturze handlu, sama stanowi już dla Komisji wystarczający powód do wycofania zobowiązania, ponieważ w praktyce nie można go należycie monitorować, bez względu na to, czy kompensacja faktycznie miała miejsce.

               (27)

               Dlatego argumenty przedstawione w tym kontekście przez przedsiębiorstwo nie zmieniają opinii Komisji, że zmiana w strukturze handlu doprowadziła do pojawienia się znacznego ryzyka kompensacji.

               (28)

               Przedsiębiorstwo poinformowało następnie, że źle zrozumiało warunki zobowiązania przy sprzedaży produktu objętego postępowaniem razem z innymi produktami i przy sprzedaży nieobjętej zobowiązaniem przed osiągnięciem pułapu ilościowego. Podkreśliło również, że dotyczy to niewielkich ilości i że praktyk tych natychmiast zaprzestano.

               (29)

               Ponadto przedsiębiorstwo argumentowało, że błędy w sprawozdaniach ze zobowiązania były niezbyt istotne i wynikały głównie z błędów pisarskich, które przedsiębiorstwo starało się poprawić w miarę możliwości podczas wizyty weryfikacyjnej. Wycofanie zobowiązania nie dałoby przedsiębiorstwu szansy na poprawę praktyki sprawozdawczej i na skorygowanie niedociągnięć zidentyfikowanych podczas weryfikacji. Przedsiębiorstwo podało również argument, że Komisja co kwartał przesyłała mu wiadomość e-mail potwierdzającą, że w dostarczonej elektronicznie wersji sprawozdania nie znaleziono żadnych błędów, i podkreśliło, że główna klauzula zobowiązania – poszanowanie ceny minimalnej – nigdy nie została naruszona.

               (30)

               W odpowiedzi na te wyjaśnienia należy podkreślić, że już w 2007 r. Komisja udostępniła przedsiębiorstwom składającym zobowiązanie szczegółowe informacje i szkolenie na temat funkcjonowania zobowiązań i obowiązków przedsiębiorstw.

               (31)

               Ponadto należy podkreślić, że respektowanie ceny minimalnej istotnie jest najważniejszym, lecz nie jedynym elementem zobowiązania cenowego. Równie ważne jest respektowanie innych obowiązków, w tym obowiązku regularnego dostarczania pełnych, wyczerpujących i poprawnych sprawozdań ze sprzedaży, by umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie. Potwierdzająca wiadomość e-mail, o której wspomniało przedsiębiorstwo, to automatycznie generowana wiadomość, która potwierdza zgodność struktury sprawozdania ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku do tekstu zobowiązania. Jak wyraźnie wspomniano w tym samym załączniku, nie potwierdza ona merytorycznej poprawności.

               (32)

               Dlatego też argumenty przedstawione w tym kontekście przez przedsiębiorstwo nie zmieniają opinii Komisji, że liczne naruszenia zobowiązania czynią je niewykonalnym i są wystarczające do wycofania przyjęcia zobowiązania.

         C.   WYKONALNOŚĆ

               (33)

               W odniesieniu do obu przyjętych zobowiązań należy zauważyć, że częściowy przegląd okresowy, ograniczony do zbadania formy środków, wykazał, że zobowiązania w ich obecnej formie, tj. ze stałą ceną minimalną, nie są już właściwe, by przeciwdziałać szkodliwym skutkom dumpingu, oraz że nie ma możliwości indeksowania minimalnych cen importowych w celu rozwiązania tego problemu (6).

         D.   COFNIĘCIE PRZYJĘCIA ZOBOWIĄZAŃ

               (34)

               W związku z powyższym i zgodnie z odpowiednimi klauzulami omawianych zobowiązań upoważniającymi Komisję do jednostronnego wycofania przyjęcia zobowiązań, Komisja postanowiła cofnąć przyjęcie obu zobowiązań.

         E.   UCHYLENIE DECYZJI 2007/424/WE

               (35)

               W związku z tym należy uchylić decyzję 2007/424/WE przyjmującą zobowiązania od Sun Sweet Co., Ltd. i Malee Sampran Public Co. Dlatego też powinno obowiązywać ostateczne cło antydumpingowe nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 682/2007 na przywóz produktu objętego postępowaniem z tych przedsiębiorstw,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Decyzja 2007/424/WE niniejszym traci moc.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 sierpnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Catherine ASHTON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 159 z 20.6.2007, s. 14.

      (3)  Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 159 z 20.6.2007, s. 42.

      (5)  Dz.U. C 237 z 16.9.2008, s. 18.

      (6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/2009 (zob. s 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/936 z dnia 23 maja 2017 r. powołująca kierowników jednostek organizacyjnych przyjmujących delegowane decyzje w przedmiocie kompetencji i reputacji (EBC/2017/16)

text:
               1.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/26

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/936
   z dnia 23 maja 2017 r.
   powołująca kierowników jednostek organizacyjnych przyjmujących delegowane decyzje w przedmiocie kompetencji i reputacji (EBC/2017/16)
   ZARZĄD EUROPEJSKIEGO BANKU CANTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 11 ust. 6,
   uwzględniając decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/933 z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie ogólnych warunków ramowych delegowania uprawnień decyzyjnych w odniesieniu do instrumentów prawnych związanych z zadaniami nadzorczymi (EBC/2016/40) (1), w szczególności jej art. 4 i 5,
   uwzględniając decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/935 z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie przekazania uprawnień do przyjmowania decyzji w przedmiocie kompetencji i reputacji oraz oceny spełniania wymogów dotyczących kompetencji i reputacji (EBC/2016/42) (2), w szczególności jej art. 2,
   uwzględniając decyzję EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmującą Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (3), w szczególności jej art. 10,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Z uwagi na znaczącą liczbę decyzji przyjmowanych przez Europejski Bank Centralny (EBC) w związku z wykonywaniem zadań nadzorczych, ustanowiono procedurę przyjmowania określonych decyzji delegowanych.

               (2)

               Decyzja w sprawie przekazania uprawnień staje się skuteczna z chwilą przyjęcia przez Zarząd decyzji powołującej kierownika lub kierowników jednostek organizacyjnych na podstawie decyzji w sprawie przekazania uprawnień.

               (3)

               Powołując kierowników jednostek organizacyjnych, Zarząd powinien wziąć pod uwagę znaczenie decyzji delegowanych oraz liczbę adresatów, do których decyzje te są kierowane.

               (4)

               Zasięgnięto opinii przewodniczącego Rady ds. Nadzoru w sprawie kierowników jednostek organizacyjnych, którym należy powierzyć uprawnienia do przyjmowania decyzji w przedmiocie kompetencji i reputacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Decyzje delegowane w przedmiocie kompetencji i reputacji
   Decyzje delegowane, o których mowa w art. 2 decyzji (UE) 2017/935 (EBC/2016/42), przyjmowane są przez zastępcę Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Nadzoru Mikroostrożnościowego IV, odpowiedzialnego za decyzje w przedmiocie kompetencji i reputacji, lub pod nieobecność zastępcy Dyrektora Generalnego, przez kierownika Działu Zezwoleń wraz z jednym z poniższych kierowników jednostek organizacyjnych:

               a)

               Dyrektorem Generalnym Dyrekcji Generalnej ds. Nadzoru Mikroostrożnościowego I, jeżeli nadzór nad właściwym nadzorowanym podmiotem lub grupą prowadzony jest przez Dyrekcję Generalną ds. Nadzoru Mikroostrożnościowego I;

               b)

               Dyrektorem Generalnym Dyrekcji Generalnej ds. Nadzoru Mikroostrożnościowego II, jeżeli nadzór nad właściwym nadzorowanym podmiotem lub grupą prowadzony jest przez Dyrekcję Generalną ds. Nadzoru Mikroostrożnościowego II; lub

               c)

               pod nieobecność Dyrektora Generalnego, wraz z jego zastępcą.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 23 maja 2017 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Zob. s. 14 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Zob. s. 21 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (3)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33.