title: 2008/215/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie przyjęcia regulaminu Komitetu Europejskiego Funduszu Rozwoju

text:
               19.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 78/35

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie przyjęcia regulaminu Komitetu Europejskiego Funduszu Rozwoju
   (2008/215/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną następnie w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. („umowa o partnerstwie AKP-WE”),
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (2) („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 8 ust. 5,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 617/2007 z dnia 14 maja 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze w odniesieniu do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju na mocy umowy o partnerstwie AKP-WE (3) („rozporządzenie wykonawcze do 10. EFR”),
   uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (4) („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjęty zostaje regulamin Komitetu Europejskiego Funduszu Rozwoju, w brzmieniu określonym w załączniku.
   Artykuł 2
   Do czasu wejścia w życie umowy wewnętrznej regulamin Komitetu Europejskiego Funduszu Rozwoju ma zastosowanie wyłącznie do potrzeb w zakresie programowania i powiązanych z nimi procedur podejmowania decyzji, o których mowa w tytułach II i III rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR, a w przypadku krajów i terytoriów zamorskich – w art. 20 i 24 decyzji o stowarzyszeniu zamorskim.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.

      (3)  Dz.U. L 152 z 13.6.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, s. 1. Decyzja zmienioną decyzją 2007/249/WE (Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 33).

      ZAŁĄCZNIK
      REGULAMIN KOMITETU EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU ROZWOJU
      Artykuł 1
      Skład
      Komitet Europejskiego Funduszu Rozwoju („Komitet”) tworzą delegacje państw członkowskich („delegacje”), a przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.
      W pracach Komitetu udział bierze przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
      W posiedzeniach Komitetu uczestniczy w charakterze obserwatora przedstawiciel Sekretariatu Generalnego Rady.
      Artykuł 2
      Odsyłanie spraw do Komitetu
      1.   Odesłanie sprawy do Komitetu następuje w trybie i w przypadkach określonych w rozporządzeniu wykonawczym do 10. EFR oraz, w odpowiednich przypadkach, w decyzji o stowarzyszeniu zamorskim. W odniesieniu do obowiązków powierzonych Komitetowi na mocy decyzji o stowarzyszeniu zamorskim Komitet określany jest jako „Komitet EFR-KTZ”.
      2.   Poza przypadkami odesłania, o których mowa w ust. 1:

                  a)

                  na każdym posiedzeniu Komisja przedkłada Komitetowi wykaz decyzji podjętych w okresie poprzedzającym posiedzenie na podstawie art. 11 ust. 2 i art. 12 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR;

                  b)

                  Komitet jest informowany najszybciej jak to możliwe o opóźnieniach lub trudnościach w realizacji rocznych programów działania, specjalnych programów wsparcia oraz środków specjalnych, które to opóźnienia lub trudności mogą prowadzić do powstania znaczących dodatkowych zobowiązań lub istotnych zmian mogących wiązać się z obowiązkiem odesłania sprawy do Komitetu na mocy przepisów rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR.

            Artykuł 3
      Zwoływanie posiedzeń
      1.   Posiedzenie Komitetu zwołuje jego przewodniczący, działając z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego.
      2.   Można zwoływać wspólne posiedzenia Komitetu i innych komitetów w celu omówienia kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i należących do obszarów kompetencji tych komitetów.
      Artykuł 4
      Porządek obrad
      1.   Przewodniczący opracowuje projekt porządku obrad i przedkłada go Komitetowi.
      2.   W porządku obrad wpisuje się odrębnie:

                  a)

                  proponowane środki do zaopiniowania przez Komitet zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR;

                  b)

                  pozostałe kwestie przedkładane Komitetowi na mocy art. 11 ust. 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR, z inicjatywy przewodniczącego lub na pisemny wniosek członka Komitetu.

            3.   Każda delegacja może wystąpić z wnioskiem o włączenie określonego punktu do porządku obrad Komitetu. Właściwe informacje na temat tych punktów mogą zostać przedstawione ustnie.
      4.   Porządek obrad obejmuje zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia.
      Artykuł 5
      Dokumentacja przesyłana członkom Komitetu
      1.   Za pośrednictwem sekretariatu przewodniczący przesyła członkom Komitetu zaproszenie na posiedzenie, projekt porządku obrad i wykaz proponowanych środków, które wymagają opinii Komitetu, oraz wszelkie inne dokumenty robocze – w językach urzędowych Wspólnoty i co do zasady nie później niż 15 dni roboczych przed datą posiedzenia.
      2.   W pilnych przypadkach oraz w sytuacji, gdy środki, które mają zostać przyjęte, muszą być zastosowane niezwłocznie, przewodniczący może, na wniosek członka Komitetu lub z własnej inicjatywy, skrócić termin określony w ust. 1 do pięciu dni roboczych przed datą posiedzenia.
      3.   Na zasadzie wyjątku, w należycie uzasadnionych, nadzwyczaj pilnych przypadkach (takich jak poważne problemy gospodarcze, społeczne i polityczne, klęski żywiołowe w kraju będącym beneficjentem pomocy, kryzys humanitarny lub inne zewnętrzne okoliczności podobnej natury wymagające bardzo szybkiej reakcji) przewodniczący może, na wniosek członka Komitetu lub z własnej inicjatywy, odstąpić od przestrzegania terminów określonych w ust. 1 i 2.
      4.   Przepisy ust. 2 i 3 nie mają zastosowania do dokumentów strategicznych ani wieloletnich programów orientacyjnych oraz aktów zmieniających te dokumenty w wyniku przeglądów śródokresowych i końcowych, o których mowa w art. 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR.
      5.   W przypadku wniosków przedłożonych Komitetowi do zaopiniowania w ramach procedury ustnej, co najmniej trzy dni robocze przed datą posiedzenia delegacje powinny zawiadomić sekretariat Komitetu na piśmie o:

                  a)

                  punktach, które zasadniczo mogą zatwierdzić i które proponują wpisać jako punkty A (określając, czy zamierzają przedłożyć do nich uwagi lub wnioski o dodatkowe informacje) do porządku obrad, o którym mowa w art. 4 ust. 1; oraz

                  b)

                  punktach, które ich zdaniem wymagają omówienia i które proponują wpisać jako punkty B.

            Wszelkie uwagi i wnioski o udzielenie dalszych informacji delegacje zgłaszają na piśmie, w tym samym terminie.
      W miarę możliwości Komisja dostarcza dalszych informacji i odpowiada na wszelkie uwagi w formie pisemnej, przed posiedzeniem Komitetu.
      Artykuł 6
      Przekazywanie dokumentów strategicznych Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu
      Zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR sekretariat Komitetu, przesyłając dokumenty strategiczne delegacjom do Komitetu, przekazuje je równocześnie do wiadomości Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu.
      Artykuł 7
      Opinia Komitetu
      1.   Kwestia przedstawiona Komitetowi do zaopiniowana omawiana jest zgodnie z procedurą i warunkami określonymi odpowiednio w art. 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR oraz w art. 8 ust. 2 i 3 umowy wewnętrznej.
      2.   W przypadku zastosowania procedury ustnej i wprowadzenia znaczącej zmiany lub dodania nowych merytorycznych elementów do proponowanych środków w trakcie posiedzenia, przewodniczący, z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, może odroczyć głosowanie w sprawie danego punktu porządku obrad do końca posiedzenia lub do jednego z kolejnych posiedzeń.
      3.   Jeżeli w przypadku określonym w ust. 2 przewodniczący nie podejmie decyzji o odroczeniu głosowania, co proponowała jedna delegacja lub większa ich liczba, to dana delegacja (delegacje) może (mogą) zgłosić zastrzeżenie, które może zostać wycofane najpóźniej w terminie trzech dni roboczych począwszy od dnia następującego po posiedzeniu. Opinia Komitetu uznawana jest za ostateczną wraz z upływem tego terminu. Komisja informuje państwa członkowskie o ostatecznym stanowisku przyjętym przez państwo(-a) członkowskie, których delegacje zgłosiły zastrzeżenie w Komitecie.
      4.   Na wniosek delegacji głosowanie nad daną kwestią może zostać odroczone, jeżeli dokumenty dotyczące danego punktu obrad nie zostały przesłane członkom Komitetu w terminie określonym w art. 5 ust. 1 i 2. W takim przypadku przewodniczący może podjąć decyzję o przedłużeniu okresu konsultacji, jednak okres ten nie może trwać dłużej niż do końca następnego posiedzenia. W razie potrzeby można zastosować procedurę pisemną określoną w art. 11 niniejszego regulaminu.
      Komitet może jednak, na wniosek przewodniczącego lub członka Komitetu, zdecydować zwykłą większością głosów o zachowaniu danego punktu porządku obrad ze względu na pilny charakter danej kwestii.
      5.   Przy okazji przeprowadzania oceny rocznych programów działania każda delegacja może wystąpić z wnioskiem o wycofanie danego projektu lub programu z danego rocznego programu działania. Jeżeli wniosek ten zostanie poparty przez blokującą mniejszość delegacji, zgodnie z art. 9 ust. 3 w związku z art. 8 ust. 2 umowy wewnętrznej, Komisja przyjmuje roczny program działania bez danego projektu lub programu, zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR. O ile Komisja, zgodnie z opinią delegacji do Komitetu, nie zdecyduje o przerwaniu realizacji wycofanego projektu lub programu, zostaje on ponownie przedłożony Komitetowi poza rocznym programem działania, w formie wniosku finansowego, który następnie przyjmowany jest przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR.
      Artykuł 8
      Wymiana poglądów
      1.   Zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR Komitet przeprowadza wymianę poglądów na temat ogólnych wniosków z rocznych przeglądów operacyjnych oraz ze sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR. Każda delegacja może również wystąpić o przeprowadzenie wymiany poglądów na temat ocen, o których mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR.
      Każda delegacja może w dowolnym momencie zwrócić się do Komisji o przedłożenie Komitetowi informacji oraz o przeprowadzenie wymiany poglądów na temat kwestii związanych z zadaniami opisanymi w art. 11 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego do 10 EFR.
      2.   W wyniku takiej wymiany poglądów delegacje mogą sformułować zalecenia, które następnie są uwzględniane przez Komisję. W protokole posiedzeń Komitetu odnotowuje się wystąpienia uczestników. Zgodnie z art. 8 ust. 3 w związku z art. 8 ust. 2 umowy wewnętrznej wystąpienie poparte przez kwalifikowaną większość delegacji odnotowywane jest jako zalecenie.
      Artykuł 9
      Reprezentacja i kworum
      1.   Każda delegacja traktowana jest jako jeden członek Komitetu. Każde państwo członkowskie decyduje o składzie swojej delegacji i informuje o nim przewodniczącego Komitetu.
      2.   Za zgodą przewodniczącego delegacjom mogą towarzyszyć – na koszt danego państwa członkowskiego – eksperci pozarządowi. Przewodniczący wyraża na to zgodę pod warunkiem uprzedniego złożenia przez członków danej delegacji w sekretariacie Komitetu pisemnego zawiadomienia, że chcą oni skorzystać z pomocy ekspertów w odniesieniu do określonego punktu porządku obrad. Jeżeli przed danym posiedzeniem Komitetu przewodniczący nie sprzeciwi się udziałowi eksperta, uznaje się, że udzielono zezwolenia.
      3.   W razie potrzeby delegacja może reprezentować inne państwo członkowskie, jednak nie więcej niż jedno. Reprezentowana delegacja zawiadamia o tym fakcie przewodniczącego Komitetu na piśmie, najpóźniej przed rozpoczęciem danego posiedzenia.
      4.   Kworum wymagane dla ważności obrad Komitetu musi umożliwiać wydanie opinii kwalifikowaną większością głosów zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR.
      Artykuł 10
      Udział stron trzecich
      1.   Na wniosek delegacji lub z własnej inicjatywy przewodniczący może podjąć decyzję o wysłuchaniu opinii ekspertów na temat konkretnych punktów.
      2.   W chwili przystępowania Komitetu do głosowania wspomniani eksperci oraz eksperci, o których mowa w art. 9 ust. 2, nie są obecni na posiedzeniu ani nie biorą udziału w głosowaniu.
      Artykuł 11
      Procedura pisemna
      1.   Jeżeli proponowane środki podlegają procedurze pisemnej, delegacje mają 15 dni roboczych od daty przesłania wniosków na zajęcie stanowiska. Jeżeli w terminie określonym w piśmie delegacja do Komitetu nie wyrazi sprzeciwu ani zamiaru wstrzymania się od głosu, uznaje się, że udzieliła ona milczącej zgody na dany wniosek.
      W pilnych lub nadzwyczaj pilnych przypadkach stosuje się terminy określone w art. 5 ust. 2 i 3. Komisja musi w należyty sposób i w formie pisemnej uzasadnić, dlaczego dany przypadek uznaje za pilny lub nadzwyczaj pilny. W razie zaistnienia nadzwyczaj pilnych przypadków uznaje się, że delegacja wyraziła zgodę wyłącznie w przypadku gdy wyraźnie o niej zawiadomiła. W przypadku braku zawiadomienia w terminie 48 godzin, uznaje się, że delegacja wstrzymała się od głosu.
      2.   Jeżeli jednak członek Komitetu zgłasza wniosek o rozważenie proponowanych środków w trakcie posiedzenia Komitetu, procedura pisemna zostaje zakończona, a środki te omówione zostają podczas następnego posiedzenia Komitetu.
      3.   Komisja informuje członków Komitetu na piśmie o wyniku procedury pisemnej, jak tylko zostanie przyjęta decyzja w danej sprawie.
      Artykuł 12
      Obsługa sekretarska
      Komisja zapewnia obsługę sekretarską Komitetu.
      Artykuł 13
      Protokoły i sprawozdania podsumowujące z posiedzeń
      Z każdego posiedzenia sporządzany jest, pod kierunkiem przewodniczącego, protokół zawierający wyrażone opinie na temat proponowanych środków oraz treść stanowisk przedstawionych podczas posiedzenia. Protokół przesyłany jest członkom Komitetu w terminie 15 dni roboczych.
      Wszelkie ewentualne pisemne uwagi do protokołu delegacje przesyłają przewodniczącemu. Komitet zostaje o tym poinformowany; w przypadku braku porozumienia proponowana zmiana omawiana jest przez Komitet. Jeżeli w dalszym ciągu nie można osiągnąć porozumienia, proponowaną zmianę załącza się do protokołu.
      Artykuł 14
      Lista obecności
      1.   Na każdym posiedzeniu przewodniczący sporządza listę obecności z oznaczeniem instytucji lub organów, do których należą uczestnicy. Lista obecności jest przekazywana uczestnikom w trakcie posiedzenia.
      2.   Na początku każdego posiedzenia delegacja, której udział w pracach nad określonym punktem porządku obrad wiąże się z konfliktem interesów, musi poinformować o tym przewodniczącego. Członkowie delegacji, którzy nie należą do konkretnej instytucji ani organizacji państwa członkowskiego, muszą podpisać oświadczenie stwierdzające, że ich udział nie powoduje konfliktu interesów.
      W przypadku wystąpienia takiego konfliktu interesów członek delegacji, którego konflikt ten dotyczy, musi na wniosek przewodniczącego wycofać się z udziału w posiedzeniu na czas omawiania danych punktów porządku obrad.
      Artykuł 15
      Korespondencja
      1.   Korespondencja dotycząca Komitetu kierowana jest do Komisji, do wiadomości sekretariatu Komitetu.
      2.   Korespondencja skierowana przez sekretariat do delegacji jest również przesyłana, najszybszą i najbardziej niezawodną drogą elektroniczną, stałemu przedstawicielstwu danego państwa członkowskiego.
      3.   Z zastrzeżeniem szczególnych okoliczności korespondencja między Komisją a delegacjami jest przesyłana w obu kierunkach za pośrednictwem przewidzianych w tym celu środków elektronicznych.
      Artykuł 16
      Przejrzystość
      1.   Komitet EFR podlega tym samym zasadom i warunkom publicznego dostępu do dokumentów, które mają zastosowanie do Komisji. Państwo członkowskie, które otrzymało wniosek w tym zakresie, musi postępować zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1).
      2.   Wszystkie osoby uczestniczące w pracach Komitetu mają obowiązek zachowania poufności.
      Artykuł 17
      Koszty bieżące
      1.   Koszty bieżące Komitetu, w tym koszty podróży jednego uczestnika z każdego państwa członkowskiego, ponosi Komisja.
      Jeżeli przyznane środki finansowe na to pozwalają, Komisja – w granicach tych środków –pokrywa koszty podróży dwóch członków delegacji, którzy przedłożą w tym celu wniosek.
      2.   Komisja jest upoważniona do zwrotu kosztów zakwaterowania i podróży ekspertów, którzy zostali zaproszeni na mocy art. 8 ust. 1.
      3.   Komisja udostępnia Komitetowi pomieszczenia i zasoby materialne niezbędne do pracy.

         (1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


title: 2006/509/WE: Decyzja Rady z dnia  11 lipca 2006 r.  w sprawie mianowania pochodzącego z Czech zastępcy członka Komitetu Regionów

text:
               22.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/5

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 lipca 2006 r.
   w sprawie mianowania pochodzącego z Czech zastępcy członka Komitetu Regionów
   (2006/509/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu czeskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od 26 stycznia 2006 r. do 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku rezygnacji pana Ivana KOSATÍKA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Pavel HORÁK, Wicehetman Kraju Ołomunieckiego, zostaje niniejszym mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce pana Ivana KOSATÍKA na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lipca 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. HEINÄLUOMA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: Decyzja Rady 2005/821/WPZiB z dnia 21 listopada 2005 r. zmieniająca decyzję 2004/658/WPZiB w sprawie przepisów finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Europejskiej Agencji Obrony

text:
               24.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/43

      DECYZJA RADY 2005/821/WPZiB
   z dnia 21 listopada 2005 r.
   zmieniająca decyzję 2004/658/WPZiB w sprawie przepisów finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Europejskiej Agencji Obrony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/551/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Obrony (1), w szczególności jego art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 13 września 2004 r. Rada przyjęła decyzję 2004/658/WPZiB (2) w sprawie przepisów finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Europejskiej Agencji Obrony.

               (2)

               W dniu 23 maja 2005 r. Rada Sterująca Europejskiej Agencji Obrony zaleciła Radzie przedłużenie z roku do dwóch lat okresu, w ciągu którego Rada Sterująca powinna dokonać przeglądu i w razie potrzeby zmiany tych przepisów finansowych.

               (3)

               Decyzja 2004/658/WPZiB powinna zostać odpowiednio zmieniona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W art. 1 decyzji 2004/658/WPZiB zdanie drugie otrzymuje następujące brzmienie:
   „Rada Sterująca dokonuje przeglądu lub zmiany, zależnie od potrzeby, tych przepisów finansowych przed dniem 31 grudnia 2006 r.”.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 245 z 17.7.2004, str. 17.

      (2)  Dz.U. L 300 z 25.9.2004, str. 52.


title: 2009/711/WE: Decyzja Rady z dnia 14 września 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niderlandów

text:
               19.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 września 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niderlandów
   (2009/711/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Johanny MAIJ-WEGGEN,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana na stanowisko członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:
   Karla M.H. PEIJS, Commissaris van de Koningin van de provincie Zeeland.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2009 r.

            W imieniu Rady

         C. MALMSTRÖM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Rady z dnia 22 września 2003 r. dotycząca zawarcia Umowy odnawiającej Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą (2003/737/WE)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0737

Dziennik Urzędowy L 267 , 17/10/2003 P. 0024 - 0024

		Decyzja Radyz dnia 22 września 2003 r.dotycząca zawarcia Umowy odnawiającej Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą(2003/737/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170 akapit drugi wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą została podpisana w Kopenhadze dnia 4 lipca 2002 r.(2) Artykuł 12 lit. b) Umowy przewiduje, że Umowa zostaje zawarta na okres wstępny upływający dnia 31 grudnia 2002 r. oraz, że jest odnawialna na mocy wspólnego porozumienia między Stronami na dodatkowy okres pięciu lat.(3) W liście z dnia 15 października 2002 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ukrainy wystąpiło z wnioskiem o odnowienie powyżej wspomnianej Umowy na dodatkowy okres pięciu lat. Strony Umowy uznają, że szybkie odnowienie niniejszej Umowy stanowiłoby przedmiot ich wspólnego zainteresowania.(4) Istotna treść odnowionej Umowy będzie identyczna z istotną treścią Umowy, która ostatnio wygasła.(5) Umowa odnawiająca Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą powinna zostać zatwierdzona w imieniu Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę odnawiającą Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą na dodatkowy okres pięciu lat.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Umowy, by wyrazić zgodę Wspólnoty na związanie Umową.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 września 2003 r.W imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący[1] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 1 lipca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 17 marca 1999 r. podjęta na mocy przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94, dotycząca brazylijskiego systemu nieautomatycznego licencjonowania importu i jego funkcjonowania (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 607)

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0234

Dziennik Urzędowy L 086 , 30/03/1999 P. 0022 - 0025

		Decyzja Komisjiz dnia 17 marca 1999 r.podjęta na mocy przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94, dotycząca brazylijskiego systemu nieautomatycznego licencjonowania importu i jego funkcjonowania(notyfikowana jako dokument nr C(1999) 607)(1999/234/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (WTO) [1], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 356/95 [2], w szczególności jego art. 13 i 14,po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA(1) W dniu 12 stycznia 1998 r. Komisja otrzymała skargę na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94 (zwanego dalej "Rozporządzeniem"). Zażalenie zostało złożone przez Febeltex (Fédération belge du textile – Belgijska Federacja Tekstylna).(2) Skarżący zarzucał, że brazylijskie nieautomatyczne licencjonowanie importu, w szczególności jego realizacja poprzez nałożenie obowiązkowych terminów płatności oraz obowiązkowych cen minimalnych są niezgodne z kilkoma przepisami Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanym dalej "Porozumieniem WTO") i jego załącznikami. Na tej podstawie skarżący zażądał od Komisji podjęcia koniecznych działań w celu przekonania Brazylii, aby uchyliła te przepisy.(3) Skarga zawiera wystarczający prima facie dowód uzasadniający wszczęcie procedury badania wspólnotowego na podstawie z art. 8 Rozporządzenia. W konsekwencji, taka procedura została wszczęta w dniu 27 lutego 1998 r. [3](4) Po wszczęciu procedury badania, Komisja przeprowadziła dogłębne prawne i rzeczowe badanie brazylijskiego systemu licencjonowania importu zastosowanego do wyrobów włókienniczych. Opierając się na ustaleniach tego badania Komisja doszła do następujących wniosków.B. USTALENIA DOTYCZĄCE ISTNIENIA PRZESZKODY W HANDLU(5) W badaniu ustalono, że system brazylijski jest systemem licencjonowania w rozumieniu art. 3 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie procedur licencjonowani importu (ILP) i dlatego powinien być zgodny z zasadami ustalonymi w tym Porozumieniu, jak również z GATT 1994.(6) Odpowiednie ustawodawstwo brazylijskie dotyczące systemu nieautomatycznego licencjonowania importu składa się z:- Decreto 660, z dnia 25 września 1992 r. (który ustanowił Sistema Integrado de Comércio Exterior, Siscomex),- Portaria Interministerial 291 (Ministerstwo Skarbu/Ministerstwo Przemysłu i Handlu), z dnia 12 grudnia 1996 r. (dotycząca przetwarzania operacji importowych za pomocą Siscomex),- Portaria Secex 21, z dnia 12 grudnia 1996 r. (dotycząca operacji importowych za pomocą Siscomex, łącznie z kontrolą cen) oraz- Communicados Decex wymieniającego towary podlegające nieautomatycznemu licencjonowaniu importu, które zostały zebrane w Communicado Decex 37 z dnia 17 grudnia 1997 r.Jednakże system brazylijski jest bardzo elastyczny: nowe produkty można dodawać do wykazu tych produktów, na które wymagana jest nieautomatyczna licencja importowa wydawana na mocy zwykłej decyzji ustnej Ministerstwa Przemysłu, Handlu i Turystyki.(7) Brazylijskim systemem licencjonowania kieruje się za pomocą instrumentu komputerowego zwanego Siscomex. Wydawanie licencji importowych na import wyrobów włókienniczych pochodzących ze Wspólnoty jest bezpośrednio powiązane z zestawem obowiązkowych cen minimalnych i obowiązkowych terminów płatności. Jeżeli data zgłoszenia przywozowego nie jest zgodna z datą ustaloną i umieszczoną przez władze brazylijskie w Siscomex, wnioski o licencje importowe nie są przetwarzane, a od importera żąda się skontaktowania z lokalną agencją Departamentu Handlu Zagranicznego Ministerstwa Przemysłu, Handlu i Turystyki (Decex).(8) Brazylijskie ustawodawstwo wprowadzające ten system nie zwiera żadnej wskazówki odnośnie do środka wdrażanego przez procedurę licencjonowania. Służby Komisji ustaliły, że istnieją wewnętrzne zasady administracyjne lub też wskazówki dotyczące obowiązkowych terminów płatności oraz minimalnych cen importowych, których używa się w brazylijskim systemie licencjonowania importu. Takie zasady nie są opublikowane. W konsekwencji, rządy i podmioty gospodarcze nie mogą się z nimi zapoznać. Ponadto, nie ma możliwości odwołania się od tego rodzaju nieoficjalnych zasad.(9) W przypadku gdy Siscomex nie przetwarza wniosków o licencje importowe, które nie są zgodne z wymaganiami dotyczącymi terminów płatności oraz minimalnych cen, nie podejmuje się żadnej formalnej decyzji co do wniosku importera. Wniosek pozostaje zawisły na czas nieokreślony.(10) Brazylijski system nie wydaje się służyć wykonaniu jakiegokolwiek przepisu zgodnego z GATT, jego jedyną funkcją jest stosowanie procedur przywozowych i administrowanie nimi jako narzędziem polityki handlowej w celu ograniczenia przepływu importu wyrobów włókienniczych do Brazylii. Badanie wykazało również, że system ten upoważnia władze brazylijskie podejmowanie decyzji o nie udzieleniu licencji importowych w sposób uznaniowy i arbitralny, na podstawie nieoficjalnych i nie publikowanych powodów. Narzucając obowiązkowe terminy płatności oraz obowiązkowe ceny minimalne jako warunek udzielenia pozwolenia, Brazylia znacznie ograniczyła import określonych wyrobów włókienniczych pochodzących ze Wspólnoty i zniechęciła wielu potencjalnych klientów producentów wspólnotowych.(11) Brazylia dotychczas nie notyfikowała części odpowiedniego prawodawstwa (Communicado Decex 37, z dnia 17 grudnia 1997 r.); pozostała część została notyfikowana z ponad rocznym opóźnieniem dopiero po rozpoczęciu przez Komisję obecnego badania przez to rozporządzenie, a w notyfikacji tej pominięto pewne zasadnicze informacje (np. wykaz produktów podlegających procedurom licencjonowania).(12) W tych okolicznościach Komisja uważa, że zarzuty skarżącego są dobrze uzasadnione, oraz że brazylijskie praktyki stanowią przeszkodę dla handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 Rozporządzenia ponieważ są sprzeczne z następującymi przepisami:- artykuły X.1 i XI.1 GATT,- artykuł 1 ust. 3, art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 5 lit. f) i art. 5 Porozumienia WTO w sprawie procedur licencjonowania importu.(13) Niemniej jednak Komisja uważa, że odniesienie do powyższych podstaw prawnych nie wyklucza prawa odwołania się do jakichkolwiek innych stosownych przepisów Porozumienia WTO oraz załączonych do niego porozumień, które mogą być użyteczne w procedurach przed WTO.C. USTALENIA DOTYCZĄCE NIEKORZYSTNYCH SKUTKÓW HANDLOWYCH(14) Badanie Komisji wykazało olbrzymi potencjał rynku brazylijskiego dla wysoce konkurencyjnych produktów eksportowanych przez producentów wspólnotowych. W tym względzie główne ustalenia dotyczące niekorzystnych skutków spowodowanych kwestionowanymi praktykami wskazują, że brazylijski system nieautomatycznego licencjonowania importu stanowi poważne ograniczenie dostępu do rynku brazylijskiego dla pewnej liczby wspólnotowych wyrobów włókienniczych.(15) Badanie objęło produkty wymienione w działach 50–63 Nomenklatury Scalonej oraz ujawniło, że skutki systemu brazylijskiego różnią się w poszczególnych sektorach. Ogólnie mówiąc, niezależnie od wielkiego potencjału rynku brazylijskiego, wspólnotowy eksport wyrobów włókienniczych do Brazylii nie odnotował znacznego wzrostu między 1996 r. a 1997 r., w szczególności w porównaniu z odnotowanym eksportem na podobne rynki Ameryki Południowej.(16) W szczególności wprowadzenie nieautomatycznego licencjonowania importu, oraz sposób w jaki jest on wdrażany poprzez obowiązkowe terminy płatności oraz narzuconą cenę minimalną spowodował już w 1997 r. (a w niektórych przypadkach również w 1996 r.) spadek eksportu do Brazylii niektórych wyrobów włókienniczych Unii Europejskiej, takich jak poszycia materacy (kody CN: 55162610; 52104900), taśmy tapicerskie (kod CN: 58063210), tkaniny syntetyczne do produkcji firan (kod CN: 60024311), tkaniny techniczne do produkcji ubrań zwykłych (np. lyocell, elastan) (kod CN: 55161300).(17) Kwestionowane praktyki brazylijskie spowodowały znaczący spadek konkurencyjności określonych wyrobów włókienniczych wytwarzanych przez eksporterów wspólnotowych na rynku brazylijskim. Taki spadek konkurencyjności był szczególnie drastyczny dla tych sektorów, które podlegają minimalnym cenom importowym, takich jak poszycia materacy, tkaniny do produkcji firan lub taśmy tapicerskie.(18) Wprowadzenie kwestionowanych środków w wielu przypadkach doprowadziło do znacznej utraty ilości i znaczenia brazylijskich klientów, jak również ilości i znaczenia otrzymanych lub potwierdzonych zamówień.(19) Wymaganie minimalnych cen doprowadziło również do znacznego ograniczenia zakresu produktów, które mogą być eksportowane do Brazylii. Innymi słowy, produkty, których cena eksportowa jest o wiele za niska w porównaniu z wymaganą obowiązkową ceną minimalną, nie mogą być dłużej eksportowane, ponieważ po wyższej cenie nie byłyby dłużej konkurencyjne. Istotnie, ten skutek ma miejsce w stosunku do produktów o niskiej cenie, w stosunku do których istnieje większa konkurencja lokalna. Skutkiem tego, brazylijski importer kupi produkt brazylijski, który, gdyby nie narzucenie obowiązkowych cen minimalnych, byłby droższy niż odpowiadający mu wspólnotowy wyrób włókienniczy.(20) Kolejnym niekorzystnym skutkiem handlowym dla wspólnotowych producentów/eksporterów wyrobów włókienniczych jest potrzeba zmiany specyfikacji technicznej produktu. Zmiana ta spowodowana jest potrzebą zachowania zgodności z wymaganymi cenami minimalnymi. Zmiana specyfikacji technicznej produktu w niektórych przypadkach będzie jedynym sposobem na otrzymanie takiego produktu, którego cena będzie odpowiadała wymaganiom ceny minimalnej i który wciąż będzie ekonomicznie opłacalny. W tym względzie, służby Komisji otrzymały przykłady gdzie, w przypadku poszyć do materaców, udział procentowy wełny, sztucznego jedwabiu, poliestru itp. w produkcie musiał być zmieniony, np. poprzez użycie nowego surowca (takiego jak sztuczny jedwab) lub poprzez użycie nowego surowca (takiego jak polipropylen), co skutkuje inna wagą na metr kwadratowy.(21) Użycie brazylijskiego systemu nieautomatycznego licencjonowania importu jako narzędzia polityki handlowej do kontroli przepływu handlu spowodowało, w niektórych sektorach włókienniczych, całkowitą zmianę warunków rynkowych, co w niektórych przypadkach doprowadziło niemal do całkowitego zamknięcia rynku brazylijskiego dla wspólnotowych eksporterów wyrobów włókienniczych. Przykładowo, minimalna cena importowa 20 USD/kg narzucona przez władze brazylijskie na importu poszyć żakardowych na materace oznaczonych kodem CN 55162310 jest ponad dwukrotną normalną ceną sprzedaży tego wyrobu (tzn. 8–11 USD/kg). Taki wzrost ceny spowodował znaczny spadek konkurencyjności na rynku brazylijskim dla eksporterów tego domowego wyrobu włókienniczego z krajów Wspólnoty.(22) Dlatego Komisja stwierdziła, że wyżej wspomniane skutki powodują niekorzystne skutki handlowe w rozumieniu art. 2 ust. 4 wyżej wymienionego rozporządzenia.D. INTERES WSPÓLNOTY(23) W ciągu kilku ostatnich lat europejscy producenci i eksporterzy wnieśli trzy sprawy przeciwko brazylijskim praktykom wywierającym ograniczające skutki na wspólnotowy eksport różnych produktów (takich jak talerze metalowe, wyroby włókiennicze oraz sorbit). Środki te wydają się być skierowane na określone wrażliwe sektory, w sposób nieprzejrzysty, poprzez bardzo elastyczne procesy decyzyjne. Z tego powodu zajęcie się systemem brazylijskim w sposób całościowy jest dla Wspólnoty sprawą najważniejszą.(24) Ponadto, zapewnienie, aby partnerzy WTO w pełni wypełniali swoje zobowiązania jest sprawą najwyższej wagi dla Wspólnoty, która przyjęła wobec siebie takie same zobowiązania. Jest kwestią fundamentalną dla dobrego funkcjonowania wielostronnego systemu handlu konsekwentne zajmowanie się praktykami rzekomo niezgodnymi z WTO.(25) W odniesieniu do sprawy Febeltex, zważywszy znaczenie przemysłu włókienniczego dla Wspólnoty jako całości oraz potrzebę zapewnienia uczciwego dostępu do rynków państw trzecich wspólnotowym wyrobom włókienniczym, Wspólnota powinna natychmiast zakwestionować brazylijski system nieautomatycznego licencjonowania importu, na podstawie odpowiednich postanowień Porozumienia w sprawie procedur licencjonowania importu, GATT 1994 r. oraz Uzgodnienia WTO w sprawie rozwiązywania sporów.E. WNIOSKI I ŚRODKI, KTÓRE NALEŻY PODJĄĆ(26) Odbyły się spotkania oraz doszło do wymiany listów z właściwymi władzami brazylijskimi dla dalszego dyskutowania powyższej kwestii, w celu znalezienia polubownego rozwiązania, jednak władze brazylijskie nie wystosowały żadnej propozycji w związku z takim rozwiązaniem.(27) W tych okolicznościach wydaje się, że interes Wspólnoty wymaga rozpoczęcia postępowania WTO w sprawie rozwiązania sporu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Brazylijski system nieautomatycznego licencjonowania importu, obowiązkowe ceny minimalne oraz obowiązkowe terminy płatności wydają się być niezgodne ze zobowiązaniami tego kraju na mocy Porozumienia z Marakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu oraz stanowi "przeszkodę w handlu" w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3286/94.2. Wspólnota rozpocznie czynności przeciwko Brazylii na mocy Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur rozwiązywania sporów i innych odpowiednich postanowień WTO w celu zapewnienia usunięcia przeszkody w handlu.Artykuł 2Niniejsza decyzja stosuje się od dnia jej opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 marca 1999 r.W imieniu KomisjiLeon BrittanWiceprzewodniczący[1] Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 71.[2] Dz.U. L 41 z 23.2.1995, str. 3.[3] Zawiadomienie o rozpoczęciu procedury badania dotyczącej przeszkody w handlu w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94, składająca się z praktyk handlowych utrzymywanych przez Brazylię w związku z handlem produktami włókienniczymi (Dz.U. C 63 z 27.2.98, str. 2).--------------------------------------------------


title: 2013/696/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Mali/2/2013 z dnia 12 listopada 2013 r. w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

text:
               30.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/31

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM MALI/2/2013
   z dnia 12 listopada 2013 r.
   w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)
   (2013/696/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), a w szczególności jej art. 8 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 8 ust. 5 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników (KU) dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).

               (2)

               W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w konkluzjach posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r. przewidziano uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego i ustanowienia Komitetu Uczestników.

               (3)

               Komitet Uczestników powinien stanowić forum, na którym prowadzone będą z uczestniczącymi państwami trzecimi dyskusje dotyczące wszelkich problemów w zakresie zarządzania misją EUTM Mali. KPiB, który sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategicznie nad EUTM Mali, powinien brać pod uwagę opinie wydawane przez Komitet Uczestników.

               (4)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie i zakres uprawnień
   Niniejszym ustanawia się Komitet Uczestników (KU) misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali). Zakres uprawnień Komitetu Uczestników określony jest w konkluzjach z posiedzeń Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r.
   Artykuł 2
   Skład
   1.   W skład Komitetu Uczestników wchodzą:

               —

               przedstawiciele wszystkich państw członkowskich;

               —

               przedstawiciele państw trzecich uczestniczących w EUTM Mali i wnoszących znaczący wkład.

         2.   W posiedzeniach Komitetu Uczestników może także uczestniczyć przedstawiciel Komisji Europejskiej.
   Artykuł 3
   Informacje od dowódcy misji UE
   Komitet Uczestników otrzymuje informacje od dowódcy misji UE.
   Artykuł 4
   Przewodniczący
   Przewodniczącym Komitetu Uczestników jest Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub jego przedstawiciel, ściśle współpracujący z przewodniczącym Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej lub jego przedstawicielem.
   Artykuł 5
   Posiedzenia
   1.   Posiedzenia Komitetu Uczestników są regularnie zwoływane przez przewodniczącego. Jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek członka mogą być zwoływane posiedzenia nadzwyczajne.
   2.   Przed posiedzeniem przewodniczący rozsyła wstępny porządek obrad oraz dokumenty związane z posiedzeniem. Przewodniczący odpowiada za przekazywanie KPiB wyników obrad Komitetu Uczestników.
   Artykuł 6
   Poufność
   1.   Zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. (2), do posiedzeń i prac Komitetu Uczestników stosuje się przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa. W szczególności przedstawiciele w Komitetu Uczestników muszą posiadać odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego.
   2.   Treść obrad Komitetu Uczestników objęta jest tajemnicą zawodową, chyba że Komitet Uczestników jednomyślnie zadecyduje inaczej.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: 2005/204/WE: Decyzja nr 199 z dnia 13 października 2004 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (seria E 300) (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Porozumienia UE/Szwajcaria)

text:
               18.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 73/1

      DECYZJA NR 199

   z dnia 13 października 2004 r.
   w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (seria E 300)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Porozumienia UE/Szwajcaria)
   (2005/204/WE)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DO SPRAW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH,
   uwzględniając art. 81 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz członków ich rodzin przemieszczających się na terytorium Wspólnoty (1), zgodnie z którym obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest załatwianie wszystkich spraw administracyjnych wynikających z rozporządzenia nr 1408/71/EWG i późniejszych rozporządzeń,
   uwzględniając art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (2), zgodnie z którym obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest opracowanie wzorów dokumentów niezbędnych do stosowania rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 oraz (EWG) nr 574/72,
   uwzględniając decyzję nr 154 (3) z dnia 8 lutego 1994 r. dotyczącą wzorów formularzy potrzebnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 301, E 302, E 303),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozszerzenie Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 wymaga zmiany formularzy E 301, E 302 oraz E 303.

               (2)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) z dnia 2 maja 1992 r., uzupełnione Protokołem z dnia 17 marca 1993 r., Załącznik VI, wprowadza rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 na obszarze Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

               (3)

               Wspólnota Europejska i Państwa Członkowskie oraz Konfederacja Szwajcarska zawarły Porozumienie o swobodnym przepływie osób (Porozumienie ze Szwajcarią), które weszło w życie dnia 1 czerwca 2002 r. Załącznik II do porozumienia odnosi się do rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 oraz (EWG) nr 574/72.

               (4)

               Ze względów praktycznych formularze używane w Unii Europejskiej i EOG oraz w ramach Porozumienia ze Szwajcarią powinny być identyczne.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Wzory formularzy E 301, E 302 oraz E 303 opublikowane w decyzji nr 154 zastępuje się niżej załączonymi wzorami.

               2.

               Właściwe władze Państw Członkowskich udostępnią formularze zainteresowanym stronom (wnioskodawcom, instytucjom, pracodawcom itd.), zgodne z niżej załączonymi wzorami.

               3.

               Formularze te będą dostępne w językach urzędowych Wspólnoty, a ich układ będzie taki, by poszczególne wersje były idealnie zgodne, tak by umożliwić wszystkim stronom, do których formularz jest skierowany (wnioskodawcy, instytucje, pracodawcy itd.), otrzymanie formularzy wydrukowanych w ich języku ojczystym.

               4.

               Niniejsza decyzja, która zastępuje decyzję nr 154, zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

            Przewodniczący

            Komisji Administracyjnej

         C.J. VAN DEN BERG

      (1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 631/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 100 z 6.4.2004, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 631/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.

      (3)  Dz.U. L 244 z 19.9.1994, str. 123.


title: 2013/592/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/277

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011
   (2013/592/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (Rozporządzenie w sprawie Agencji) (4), w szczególności jego art. 39,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0103/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Kolejowej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Kolejowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 145.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (Rozporządzenie w sprawie Agencji) (4), w szczególności jego art. 39,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0103/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej („Agencji”) za rok budżetowy 2011 jest rzetelne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze to, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010 (6), a w swojej rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                              —

                              wyraził ubolewanie nad tym, że błędy w prognozach budżetowych doprowadziły do anulowania lub opóźnienia niektórych inwestycji; wezwał Agencję do natychmiastowego poinformowania organu udzielającego absolutorium o środkach wdrożonych w celu umożliwienia przygotowywania lepszych prognoz wydatków,

                              —

                              przypomniał, że Agencja dokonała przeniesienia na rok budżetowy 2010 środków w znacznej wysokości z roku budżetowego 2008 i 2009; stwierdził, że w przyszłości nie można akceptować takich poważnych naruszeń zasady jednoroczności budżetu i w razie ponownego naruszenia tej zasady budżetowej następnym razem należy odmówić udzielenia absolutorium; zwrócił się do Agencji o niezwłoczne podjęcie koniecznych środków naprawczych,

                              —

                              uznał, że Agencja nie zajęła się wystarczająco problemem środków finansowych przenoszonych z roku na rok; przypomniał o znaczeniu zasady jednoroczności budżetu; wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu lepszego wykonania budżetu rocznego oraz zmniejszenia przenoszonych środków budżetowych,

                              —

                              wezwał Agencję do stworzenia wieloletniego planu, w którym długoterminowym celom zostaną przypisane wieloletnie zadania i powiązane kluczowe wskaźniki skuteczności działania; podkreślił, że przyczyniłoby się to do lepszego dostarczania zainteresowanym stronom informacji dotyczących celów lub działań, priorytetów strategicznych i alokacji zasobów,

                              —

                              wezwał Agencję do wdrożenia zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) związanych z audytem zarządzania zasobami ludzkimi, przeprowadzonym przez IAS w 2009 r.,

                  C.

                  mając na uwadze, że zgodnie z rocznym sprawozdaniem finansowym Agencji za 2011 r. (7) jej budżet na 2011 r. wynosił 25 988 665 EUR w porównaniu z 24 147 240 EUR w 2010 r., co stanowi wzrost o 7,62 % w stosunku do poprzedniego roku,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności przedstawionego przez Agencję zauważa, że 95 % środków zostało rozdysponowanych, a 81 % zostało wykorzystanych na płatności; zauważa w szczególności, że:

                              —

                              w tytule I „Wydatki na personel” całkowita kwota rozdysponowanych środków wyniosła 15 930 664 EUR (100 %), z czego 99 % wykorzystano na płatności (15 710 948 EUR), podczas gdy 1 % środków przeniesiono na 2012 r. (219 716 EUR),

                              —

                              w tytule II „Wydatki administracyjne” całkowita kwota rozdysponowanych środków wyniosła 2 212 548 EUR (blisko 100 %), z czego 75 % wykorzystano na płatności (1 649 635 EUR), podczas gdy 25 % środków przeniesiono na 2012 r. (562 913 EUR),

                              —

                              w tytule III „Wydatki operacyjne” całkowita kwota rozdysponowanych środków wyniosła 6 495 020 EUR (83 %), z czego 47 % wykorzystano na płatności (3 659 761 EUR), podczas gdy 36 % środków przeniesiono na 2012 r. (2 835 259 EUR);

                  2.

                  przyznaje, że poziom płatności w stosunku do środków budżetowych polepszył się w przypadku wszystkich tytułów, jednak dla tytułu III pozostawał niski i wynosił 47 % (39 % w 2010 r.); domaga się podjęcia przez Agencję dalszych działań w celu zaradzenia problemowi, gdyż sytuacja ta stanowi naruszenie budżetowej zasady jednoroczności, i niezwłocznego przedłożenia władzy budżetowej sprawozdania;

         Personel

                  3.

                  zauważa na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, że Agencja będzie musiała wymienić połowę pracowników operacyjnych w okresie 2013–2015; zwraca się do Agencji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu uporania się z tą trudną sytuacją, która może spowodować istotne zakłócenia w działaniach operacyjnych Agencji;

         Dwie siedziby

                  4.

                  odnotowuje, że Agencja przyznaje, iż korzystanie z dwóch siedzib obniża jej skuteczność i powoduje dodatkowe koszty; zauważa ponadto, że Agencja dokłada wszelkich starań celem zminimalizowania negatywnych skutków decyzji w sprawie siedziby Agencji;

                  5.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Agencji zauważa, że ukończono etap przygotowawczy projektu mającego na celu zwiększenie zdolności siedziby w Valenciennes; odnotowuje ponadto, że wprowadzenie ulepszeń w pomieszczeniach w Lille odroczono z powodu braku środków;

         System rachunkowości

                  6.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Agencji zauważa, że Agencja zaktualizowała swój podręcznik procedur finansowych zgodnie z wykorzystaniem modułów „ABAC Przepływ dokumentów” i „ABAC Aktywa”; zauważa ponadto, że w 2011 r. wdrożono moduł „ABAC Aktywa”;

                  7.

                  z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie przez Agencję, począwszy od dnia 1 września 2010 r., scentralizowanego systemu rejestracji przychodzących faktur; podkreśla, że środek ten jest niezbędny do zapewnienia terminowego katalogowania wszystkich faktur i przyczynia się do unikania opóźnień w realizacji płatności;

         Środki przeniesione

                  8.

                  zauważa na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, że środki przeniesione na 2012 r. wynosiły 3 617 887 EUR; wzywa Agencję do podjęcia dalszych działań w celu zaradzenia problemowi, gdyż sytuacja ta stanowi naruszenie budżetowej zasady jednoroczności;

         Procedury rekrutacyjne

                  9.

                  na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego uznaje, że Agencja mogłaby poprawić swoje procedury rekrutacji w celu zapewnienia pełnej przejrzystości i równego traktowania kandydatów; zwraca się do Agencji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych z myślą o ulepszeniu procedur rekrutacyjnych; uważa, że niektóre postanowienia regulaminu pracowniczego mogą stanowić duże obciążenie administracyjne; zatem zachęca Komisję, aby zezwoliła na pewny stopień uproszczenia w ramach art. 110 regulaminu pracowniczego w odniesieniu do agencji;

                  10.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Agencji zauważa, że rekrutacja pracowników przebiegła zgodnie z planami, a wskaźnik wakatów pod koniec roku wyniósł 2,78 %; ponadto odnotowuje, że całkowita liczba pracowników pod koniec roku 2011 wyniosła 140 pracowników tymczasowych i 14 innych pracowników (pracownicy kontraktowi i oddelegowani eksperci krajowi);

         Konflikty interesów

                  11.

                  domaga się, by Agencja monitorowała zatrudnianie ekspertów i pracowników z sektora podlegającego jej nadzorowi pod kątem niedopuszczania do ewentualnych konfliktów interesów;

         Audyt wewnętrzny

                  12.

                  na podstawie informacji od Agencji zauważa, że w 2011 r. IAS przeprowadziła audyt specjalistycznego zarządzania w zakresie interoperacyjności, aby zapewnić wystarczającą pewność co do adekwatności i skuteczności systemu kontroli wewnętrznej w odniesieniu do specjalistycznego zarządzania w zakresie interoperacyjności w Agencji; zauważa, że na podstawie uzyskanych wyników IAS wydała sześć zaleceń, z których dwa określiła jako bardzo ważne, trzy jako ważne i jedno jako pożądane; wzywa Agencję do wdrożenia zaleceń IAS i do poinformowania organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach;

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez Agencję pod koniec 2007 r. jednostki audytu wewnętrznego, która zapewnia dyrektorowi wykonawczemu i zarządowi wsparcie i porady w zakresie kontroli wewnętrznej, oceny ryzyka i audytu wewnętrznego; zauważa ponadto, że w 2011 r. działalność jednostki audytu wewnętrznego miała na celu zapewnianie wsparcia w zakresie zarządzania w odniesieniu do rocznej oceny 16 norm kontroli wewnętrznej, przeglądu ram zarządzania ryzykiem, koordynacji ocen ryzyka w 2011 r. i opracowania specjalnej polityki zarządzania konfliktami interesów w Agencji;

                  14.

                  jeżeli chodzi o inne uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (8) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 145.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 229.

         (7)  Roczne sprawozdanie finansowe za 2011 r., s. 6.

         (8)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2013/229/UE: Decyzja Rady z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie uruchomienia w Rumunii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

text:
               24.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/11

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 maja 2013 r.
   w sprawie uruchomienia w Rumunii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych
   (2013/229/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 oraz rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW przewiduje, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wynikach wizyty ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej z zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi zostać wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (5)

               Rumunia wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych daktyloskopijnych.

               (6)

               Rumunia z powodzeniem przeprowadziła operację pilotażową z Austrią.

               (7)

               Austriacki zespół oceniający przeprowadził w Rumunii wizytę ewaluacyjną i sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (8)

               Radzie przedstawiono całościowe sprawozdanie z oceny, podsumowujące rezultaty kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą wymiany danych daktyloskopijnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych daktyloskopijnych Rumunia w pełni wdrożyła przepisy ogólne dotyczące ochrony danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania i przekazywania danych osobowych na mocy art. 9 tej decyzji od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         M. NOONAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


title: Decyzja Rady 2013/186/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. zmieniająca decyzję Rady 2012/739/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
                  23.4.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 111/101

         DECYZJA RADY 2013/186/WPZiB
         z dnia 22 kwietnia 2013 r.
         zmieniająca decyzję Rady 2012/739/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 29 listopada 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/739/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (1).

                     (2)

                     W dniu 18 lutego 2013 r. Rada stwierdziła, że system sankcji skierowany przeciwko Syrii należy poddać ocenie i przeglądowi, by wspierać i wspomagać opozycję.

                     (3)

                     Rada uważa za konieczne wprowadzenie odstępstw od pewnych środków ograniczających z myślą o wsparciu ludności cywilnej w Syrii, w szczególności z myślą o kwestiach humanitarnych, przywracaniu normalnego życia, zapewnianiu podstawowych usług, odbudowie oraz przywracaniu normalnej działalności gospodarczej lub innych celach cywilnych. Rada uważa, że w trakcie procesu odstępstwa należy skonsultować się z Syryjską Narodową Koalicją Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych, którą UE uznaje za prawowitego przedstawiciela obywateli Syrii.

                     (4)

                     W związku z tym Rada postanowiła zmienić środki dotyczące zakazu importu ropy naftowej, zakazu eksportu kluczowego sprzętu i technologii dla kluczowych sektorów przemysłu naftowo-gazowego w Syrii oraz zakazu inwestycji w syryjski przemysł naftowy.

                     (5)

                     Wdrożenie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii.

                     (6)

                     Należy zatem zmienić decyzję 2012/739/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji Rady 2012/739/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        Dodaje się następujące artykuły:

                           „Artykuł 6a
                           Z myślą o wsparciu ludności cywilnej w Syrii, w szczególności z myślą o kwestiach humanitarnych, przywracaniu normalnego życia, zapewnianiu podstawowych usług, odbudowie oraz przywracaniu normalnej działalności gospodarczej lub innych celach cywilnych oraz na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust.1 oraz ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na zakup, import lub transport ropy naftowej i produktów ropopochodnych z Syrii, oraz na udzielanie związanego z tym finansowania lub pomocy finansowej, w tym finansowych instrumentów pochodnych, jak również ubezpieczenia i reasekuracji, pod warunkiem że spełnione są następujące kryteria:

                                       a)

                                       zainteresowane państwa członkowskie z wyprzedzeniem zasięgnęły opinii Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

                                       b)

                                       dana działalność nie odbywa się z korzyścią bezpośrednią lub pośrednią dla osób ani podmiotów, o których mowa w art. 25 ust. 1; oraz

                                       c)

                                       dana działalność nie stanowi naruszenia jakiegokolwiek zakazu określonego w niniejszej decyzji.

                                 Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach udzielonych na mocy niniejszego artykułu.”

                           „Artykuł 9a
                           Z myślą o wsparciu ludności cywilnej w Syrii, w szczególności z myślą o kwestiach humanitarnych, przywracaniu normalnego życia, zapewnianiu podstawowych usług, odbudowie oraz przywracaniu normalnej działalności gospodarczej lub innych celach cywilnych oraz na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 1 oraz ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę lub przekazywanie kluczowego sprzętu i technologii dla kluczowych sektorów przemysłu naftowo-gazowego w Syrii, określonych w art. 8 ust. 1, lub dla przedsiębiorstw syryjskich lub należących do Syryjczyków, zaangażowanych w tych sektorach poza Syrią, zezwolić na zapewnianie związanej z tym pomocy technicznej lub szkoleń technicznych oraz innych usług, jak również zezwolić na finansowanie bądź udzielanie pomocy finansowej, pod warunkiem, że spełnione są następujące kryteria:

                                       a)

                                       zainteresowane państwa członkowskie z wyprzedzeniem zasięgnęły opinii Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

                                       b)

                                       dana działalność nie odbywa się z korzyścią bezpośrednią lub pośrednią dla osób ani podmiotów, o których mowa w art. 25 ust. 1; oraz

                                       c)

                                       dana działalność nie stanowi naruszenia jakiegokolwiek zakazu określonego w niniejszej decyzji.

                                 Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach udzielonych na mocy niniejszego artykułu.”

                           „Artykuł 14a
                           Z myślą o wsparciu ludności cywilnej w Syrii, w szczególności z myślą o kwestiach humanitarnych, przywracaniu normalnego życia, zapewnianiu podstawowych usług, odbudowie oraz przywracaniu normalnej działalności gospodarczej lub innych celach cywilnych oraz na zasadzie odstępstwa od art. 13 lit. a), c) i e), właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na nabywanie lub zwiększanie udziałów w przedsiębiorstwach w Syrii, prowadzących działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, lub w przedsiębiorstwach syryjskich lub należących do Syryjczyków zaangażowanych w tych sektorach poza Syrią, lub tworzenie spółek joint venture z przedsiębiorstwami w Syrii, prowadzącymi działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, i z jakimikolwiek filiami lub podmiotami zależnymi znajdującymi się pod ich kontrolą, lub też na udzielanie związanych z tym pożyczek lub kredytów, pod warunkiem, że spełnione są następujące kryteria:

                                       a)

                                       zainteresowane państwa członkowskie z wyprzedzeniem zasięgnęły opinii Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

                                       b)

                                       dana działalność nie odbywa się z korzyścią bezpośrednią lub pośrednią dla osób ani podmiotów, o których mowa w art. 25 ust. 1; oraz

                                       c)

                                       dana działalność nie stanowi naruszenia jakiegokolwiek zakazu określonego w niniejszej decyzji.

                                 Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach udzielonych na mocy niniejszego artykułu”;

                        2)

                        art. 31 otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 31

                              1.   Niniejsza decyzja obowiązuje do dnia 1 czerwca 2013 r. Jest ona przedmiotem stałej weryfikacji. Jest odnawiana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.

                              2.   Odstępstwa przewidziane w art. 6a, 9a oraz 14a podlegają przeglądowi przed wygaśnięciem niniejszej decyzji, w świetle ich wkładu we wspieranie ludności cywilnej w Syrii.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r.

                  W imieniu Rady

               C. ASHTON

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 330 z 30.11.2012, s. 21.


title: 2009/453/WE: Decyzja Komisji z dnia 11 czerwca 2009 r. kończąca postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu sodu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

text:
               12.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/76

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 11 czerwca 2009 r.
   kończąca postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu sodu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki
   (2009/453/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) (1), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Wszczęcie postępowania

               (1)

               W dniu 23 lipca 2008 r. Komisja w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) ogłosiła wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Wspólnoty sodu luzem pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych („USA”), zwykle zgłaszanego w ramach kodu CN ex 2805 11 00 („produkt objęty postępowaniem”).

               (2)

               Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 10 czerwca 2008 r. przez jedynego producenta wspólnotowego Métaux Spéciaux (MSSA SAS) („skarżący”).

               (3)

               W dniu 23 lipca 2008 r. Komisja wszczęła dochodzenie antysubsydyjne w odniesieniu do przywozu tego samego produktu pochodzącego z USA (3). To dochodzenie zostało zakończone na mocy decyzji Komisji z dnia 2009/452/WE (4).

         1.2.   Zainteresowane strony i wizyty weryfikacyjne

               (4)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, jedynego znanego eksportera/producenta w USA, zainteresowanych importerów i użytkowników, jak również przedstawicieli USA, o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

               (5)

               Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron i otrzymała odpowiedzi na zawarte w nich pytania od przedstawicieli USA, od jedynego producenta eksportującego w USA („współpracujący producent eksportujący”), od skarżącego i od trzech użytkowników wspólnotowych.

               (6)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty, a następnie złożyła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw:

                              Producent wspólnotowy:

                                       —

                                       Métaux Spéciaux (MSSA SAS), Saint-Marcel, Francja

                              Producent eksportujący w USA:

                                       —

                                       E.I. DuPont De Nemours and Company, Wilmington, Delaware

                              Powiązane przedsiębiorstwo handlowe w Szwajcarii:

                                       —

                                       DuPont De Nemours International SA, Genewa

                              Użytkownicy wspólnotowi:

                                       —

                                       Rohm and Haas Europe Sàrl, Morges, Szwajcaria

                                       —

                                       Evonik Degussa GmbH, Frankfurt, Niemcy.

         1.3.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

               (7)

               Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

         2.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (8)

               Pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. skarżący oficjalnie wycofał skargę skierowaną do Komisji. Według skarżącego wycofanie skargi zostało spowodowane zmianą okoliczności.

               (9)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Wspólnoty.

               (10)

               Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, że takie zakończenie byłoby sprzeczne z interesem Wspólnoty. Zainteresowane strony zostały poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły jednakże żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty.

               (11)

               Komisja stwierdza zatem, iż postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Wspólnoty sodu luzem pochodzącego z USA powinno zostać zakończone bez wprowadzania środków antydumpingowych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu sodu luzem, objętego kodem CN ex 2805 11 00, pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, zostaje niniejszym zakończone.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 czerwca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Catherine ASHTON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 186 z 23.7.2008, s. 32.

      (3)  Dz.U. C 186 z 23.7.2008, s. 35.

      (4)  Zob. s. 74 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1570 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Policji (Europol) za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/361

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1570
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Policji (Europol) za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0084/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (4), w szczególności jej art. 43,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0122/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Urzędu Policji absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Urzędu Policji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 324.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.