title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 58/16/COL-D z dnia 3 marca 2016 r. o zgodzie na wdrożenie przez Norwegię krajowych środków ukierunkowanych na ograniczenie skutków Gyrodactylus salaris i uchyleniu decyzji nr 298/08/COL i nr 299/08/COL [2016/1863]

text:
               20.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/37

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 58/16/COL-D
   z dnia 3 marca 2016 r.
   o zgodzie na wdrożenie przez Norwegię krajowych środków ukierunkowanych na ograniczenie skutków Gyrodactylus salaris i uchyleniu decyzji nr 298/08/COL i nr 299/08/COL [2016/1863]
   URZĄD NADZORU EFTA,
   uwzględniając akt, o którym mowa w rozdziale I część 4.1 pkt 5a załącznika I do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1)), dostosowana do Porozumienia EOG za pomocą pkt 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienia EOG oraz art. 1 ust. 2 i art. 3 protokołu 1 do porozumienia o nadzorze i Trybunale;
   uwzględniając decyzję nr 494/13/COL Urzędu Nadzoru EFTA („Urzędu”) z dnia 11 grudnia 2013 r. upoważniającą członka Kolegium odpowiedzialnego za sprawy weterynaryjne i fitosanitarne do podejmowania niektórych decyzji i środków (dokument nr 683826),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 298/08/COL (2) ustanowiono w Norwegii strefy wolne od Gyrodactylus salaris i zapewniono jej dodatkowe gwarancje, zgodnie z art. 13 dyrektywy Rady 91/67/EWG (3) i art. 5 decyzji Komisji 2004/453/WE (4).

               (2)

               Na podstawie decyzji nr 298/08/COL Norwegia może wymagać dodatkowych gwarancji w odniesieniu do przesyłek żywych ryb z gatunków podatnych na Gyrodactylus salaris i przeznaczonych do celów hodowlanych, które mają zostać wprowadzone do obszarów, których dotyczy wspomniana decyzja. Te dodatkowe gwarancje obejmują wymóg, że takie przesyłki muszą pochodzić z obszaru o statusie zdrowotnym równoważnym statusowi zdrowotnemu miejsca przeznaczenia.

               (3)

               Dyrektywa 2006/88/WE uchyla i zastępuje dyrektywę Rady 91/67/EWG. Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że do czasu przyjęcia zgodnych z nią niezbędnych przepisów zastosowanie nadal ma decyzja 2004/453/WE. Przepisy te zostały przyjęte decyzją Komisji 2010/221/UE (5), która także ostatecznie uchyliła decyzję 2004/453/WE (6). Należy zatem uchylić i zastąpić decyzję nr 298/08/COL.

               (4)

               Artykuł 43 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że państwo EOG może podjąć działania zmierzające do zapobiegania wprowadzeniu lub zwalczania chorób niewymienionych w części II załącznika IV do tej dyrektywy, stanowiących poważne ryzyko dla sytuacji zdrowotnej zwierząt akwakultury lub dzikich zwierząt wodnych w danym państwie. Takie działania nie wykraczają poza właściwe i konieczne środki służące zapobieganiu wprowadzeniu takich chorób lub ich zwalczaniu.

               (5)

               Norwegia, której zgodnie z decyzją nr 298/08/COL przyznano prawo do wymagania dodatkowych gwarancji, przedłożyła Urzędowi informacje dotyczące sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do Gyrodactylus salaris. Pismem z dnia 6 października 2015 r. (dokument nr 775798, nr ref. 2015/193600) Norwegia przedłożyła zaktualizowane informacje dotyczące środków krajowych podejmowanych w odniesieniu do Gyrodactylus salaris. Otrzymane informacje wskazują, że utrzymanie wymogów dotyczących środków krajowych w formie przepisów w zakresie wprowadzania do obrotu, przywozu i tranzytu jest właściwe i konieczne zgodnie z art. 43 dyrektywy 2006/88/WE.

               (6)

               W związku z tym, jako że zgodnie z decyzją nr 298/08/COL Norwegii przyznano prawo do wymagania dodatkowych gwarancji przy wprowadzaniu zwierząt akwakultury z gatunków podatnych na chorobę, o której mowa, na obszary od niej wolne lub objęte zatwierdzonymi programami kontroli lub zwalczania, należy jej zezwolić na dalsze stosowanie tych środków jako krajowych środków zatwierdzonych zgodnie z art. 43 dyrektywy 2006/88/WE.

               (7)

               Krajowe środki zatwierdzone niniejszą decyzją powinny obowiązywać tak długo, jak długo są one właściwe i konieczne. Z tego względu Norwegia powinna przesyłać Urzędowi roczne sprawozdania dotyczące funkcjonowania środków krajowych.

               (8)

               Należy zbadać wszelkie podejrzenia występowania Gyrodactylus salaris w Norwegii na obszarach poza wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji, a podczas badania należy stosować ograniczenia dotyczące przemieszczania w celu ochrony pozostałych państw EOG posiadających zatwierdzone środki krajowe w odniesieniu do Gyrodactylus salaris. W celu ułatwienia koniecznej ponownej oceny zatwierdzonych środków krajowych, należy także informować Urząd Nadzoru EFTA i pozostałe państwa EFTA o wszelkim późniejszym potwierdzeniu występowania choroby.

               (9)

               Dla zachowania przejrzystości należy uchylić decyzję nr 298/08/COL.

               (10)

               Co więcej, decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 299/08/COL (7) zatwierdzono przedstawiony przez Norwegię program kontroli i eliminacji bakteryjnej choroby nerek (BKD, ang. Bacterial Kidney Disease). Pismem z dnia 6 października 2015 r. (dokument nr 775798), Norwegia poinformowała Urząd, że program kontroli i eliminacji bakteryjnej choroby nerek został przerwany. Należy zatem uchylić decyzję nr 299/08/COL.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Weterynaryjnych i Fitosanitarnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdzanie niektórych środków krajowych w zakresie ograniczania wpływu niektórych chorób niewymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE
   1.   Z wyjątkiem obszarów wskazanych w załączniku do niniejszej decyzji, Norwegię uważa się za wolną od Gyrodactylus salaris.
   2.   Norwegia może wymagać, aby następujące przesyłki wprowadzane na obszar wolny od choroby spełniały wymogi określone w lit. a) i b) w odniesieniu do obszarów uważanych za wolne od Gyrodactylus salaris:

               a)

               zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” (ang. put and take), otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji muszą spełniać następujące wymogi:

                           (i)

                           wymogi dotyczące wprowadzania do obrotu określone w art. 8a rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 (8);

                           (ii)

                           wymogi dotyczące przywozu określone w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008;

                           (iii)

                           wymogi dotyczące tranzytu i składowania określone w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008;

               b)

               ozdobne zwierzęta wodne przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, muszą spełniać następujące wymogi:

                           (i)

                           wymogi dotyczące przywozu określone w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008;

                           (ii)

                           wymogi dotyczące tranzytu i składowania określone w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008.

         Artykuł 2
   Sprawozdawczość
   1.   Najpóźniej do dnia 30 kwietnia każdego roku Norwegia przedkłada Urzędowi Nadzoru EFTA sprawozdanie na temat zatwierdzonych środków krajowych, o których mowa w art. 1.
   2.   Sprawozdania przewidziane w ust. 1 muszą być zgodne z wymogami określonymi w art. 4 decyzji 2010/221/UE.
   Artykuł 3
   Podejrzenie i wykrywanie występowania chorób na obszarach od nich wolnych
   1.   Jeżeli Norwegia podejrzewa występowanie choroby na obszarze wymienionym jako obszar od niej wolny, podejmuje środki przynajmniej równoważne środkom określonym w art. 28, art. 29 ust. 2, 3 i 4 oraz art. 30 dyrektywy 2006/88/WE.
   2.   Jeżeli w toku dochodzenia epizootycznego zostanie potwierdzone wykrycie choroby, o której mowa w ust. 1, Norwegia powiadamia o tym Urząd Nadzoru EFTA i pozostałe państwa EOG, a także o wszelkich środkach podjętych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby i jej zwalczania.
   Artykuł 4
   Uchylenie
   Decyzje nr 298/08/COL i nr 299/08/COL zostają uchylone.
   Artykuł 5
   Adresaci
   Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Norwegii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 marca 2016 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

         Carstena ZATSCHLERA

            Dyrektor

      (1)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

      (2)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 298/08/COL z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie stref wolnych od choroby i dodatkowych gwarancji dotyczących Gyrodactylus salaris w Norwegii (Dz.U. L 268 z 9.10.2008, s. 37).

      (3)  Dyrektywa Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotycząca warunków zdrowotnych zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury (Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 1).

      (4)  Decyzja Komisji 2004/453/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonująca dyrektywę Rady 91/67/EWG w odniesieniu do środków zwalczania niektórych chorób zwierząt akwakultury (Dz.U. L 156 z 30.4.2004, s. 5).

      (5)  Decyzja Komisji 2010/221/UE z dnia 15 kwietnia 2010 r. zatwierdzająca krajowe środki w zakresie ograniczania wpływu niektórych chorób zwierząt akwakultury i dzikich zwierząt wodnych zgodnie z art. 43 dyrektywy Rady 2006/88/WE (Dz.U. L 98 z 20.4.2010, s. 7).

      (6)  Akt, o którym mowa w rozdziale I część 4.2 pkt 94 załącznika I do Porozumienia EOG.

      (7)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 299/08/COL z dnia 21 maja 2008 r. zatwierdzająca program kontroli i eliminacji bakteryjnej choroby nerek przedstawiony przez Norwegię (Dz.U. L 257 z 25.9.2008, s. 16).

      (8)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 41).

      ZAŁĄCZNIK

                  Zakażone obszary zlewni

                  Okręg

                  Skibotnelva

                  Troms

                  Signaldalselva

                  Troms

                  Kitdalselva

                  Troms

                  Ranaelva

                  Nordland

                  Leirelva

                  Nordland

                  Ranelva

                  Nordland

                  Drevja

                  Nordland

                  Fusta

                  Nordland

                  Vefsna

                  Nordland

                  Hundåla

                  Nordland

                  Halsanelva

                  Nordland

                  Hestdalselva

                  Nordland

                  Dagsvikelva

                  Nordland

                  Nylandselva

                  Nordland

                  Batnfjordselva

                  Møre og Romsdal

                  Driva

                  Møre og Romsdal

                  Litledalselva

                  Møre og Romsdal

                  Usma (Øksendalselva)

                  Møre og Romsdal

                  Henselva

                  Møre og Romsdal

                  Rauma

                  Møre og Romsdal

                  Innfjordelva

                  Møre og Romsdal

                  Skorga

                  Møre og Romsdal

                  Måna (Måndalselva)

                  Møre og Romsdal

                  Breidvikelva

                  Møre og Romsdal

                  Lærdalselva

                  Sogn og Fjordane

                  Drammenselva

                  Buskerud

                  Lierelva

                  Buskerud

                  Vesleelva (Sandeelva)

                  Vestfold


title: Decyzja Komisji z dnia 16 lipca 1997 r. ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów mięsnychTekst mający znaczenie dla EOG

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0569

Dziennik Urzędowy L 234 , 26/08/1997 P. 0016 - 0024

		Decyzja Komisjiz dnia 16 lipca 1997 r.ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów mięsnych(Tekst mający znaczenie dla EOG)(97/569/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania na okres przejściowy tymczasowych wykazów zakładów z państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży [1], ostatnio zmienioną decyzją 97/34/WE [2], w szczególności jej art. 2 ust. 1 i art. 7,a także mając na uwadze, co następuje:decyzja Rady 79/542/EWG [3], ostatnio zmieniona decyzją Komisji 97/160/WE [4], ustala wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów mięsnych;wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów powstałych z mięsa drobiowego i mięsa dzikiej zwierzyny została ustanowiona zgodnie z przepisami dyrektywy Rady 92/118/EWG [5], ostatnio zmienionej dyrektywą 96/90/WE [6];decyzja Komisji 94/278/WE [7], ostatnio zmieniona decyzją 96/344/WE [8], ustala wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów powstałych z mięsa króliczego i mięsa dzikich zwierząt utrzymywanych przez człowieka;dla wielu państw umieszczonych w tym wykazie wymagania dotyczące zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie produktów mięsnych zostały ustanowione w decyzji Komisji 97/221/WE [9], z jednej strony, i w decyzji Komisji 97/41/WE [10], z drugiej strony;Komisja otrzymała wykazy zakładów od niektórych państw trzecich, z gwarancjami, że zakłady te spełniają odpowiednie wspólnotowe wymagania sanitarne oraz że w przypadku niezastosowania się do tych wymagań przez zakłady wywóz do Wspólnoty Europejskiej może zostać zawieszony;Komisja nie była w stanie stwierdzić w przypadku wszystkich państw trzecich spełnienia przez ich zakłady wymogów Wspólnoty i w związku z tym ważności gwarancji udzielonych przez właściwe organy;w celu zapobieżenia zakłóceniom w handlu produktami mięsnymi z tych państw niezbędne jest przyznanie tym państwom kolejnego okresu, w którym Państwa Członkowskie będą mogły kontynuować przywóz produktów mięsnych z zatwierdzonych przez siebie zakładów, pod warunkiem że handel tymi produktami będzie ograniczony do rynku krajowego; podczas tego kolejnego okresu Komisja odbierze z tych państw gwarancje konieczne do włączenia danych państw do wykazu zgodnie z procedurą ustanowioną w decyzji Rady 95/408/WE;w przypadku Republiki Czeskiej wykaz zakładów został sporządzony w oparciu o decyzję Komisji 97/299/WE [11];po zakończeniu tego okresu państwa trzecie, które nie przekazały swoich wykazów zakładów zgodnie z zasadami wspólnotowymi, nie otrzymają dalszego zezwolenia na wywóz produktów mięsnych do Wspólnoty;Państwa Członkowskie będą zatem odpowiedzialne za upewnienie się, czy zakłady, z których przywożą produkty mięsne, spełniają wymagania w zakresie produkcji i wprowadzania do obrotu, które są nie mniej rygorystyczne niż wymogi wspólnotowe;tymczasowe wykazy zakładów produkujących produkty mięsne mogą być zatem sporządzone w odniesieniu do niektórych państw;zgodnie z art. 2 decyzji 95/408/WE Mauritius dostarczył dane jednego zakładu posiadającego zezwolenie na wywóz do Wspólnoty;wspólnotowa inspekcja dokonana na miejscu wykazała, że normy higieny tego zakładu są wystarczające i może on zostać umieszczony w pierwszym wykazie zakładów, z których przywóz produktów mięsnych może być dopuszczony; decyzja Komisji 97/365/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona [12];środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów mięsnych z zakładów wymienionych w załączniku I do niniejszej decyzji.2. W przypadku państw trzecich innych niż wymienione w załączniku I Państwa Członkowskie mogą udzielić zakładom zezwolenia na przywóz produktów mięsnych do dnia 1 stycznia 1998 r.3. Przywóz produktów mięsnych podlega nadal wspólnotowym przepisom weterynaryjnym przyjętym w innych aktach prawnych.Artykuł 2W Załączniku do decyzji Komisji 97/365/WE wprowadza się zmiany przez dodanie do wykazu Republiki Mauritius zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.Artykuł 3Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 1997 r.Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lipca 1997 r.W imieniu KomisjiFranz FischlerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 243 z 11.10.1995, str. 17.[2] Dz.U. L 13 z 16.1.1997, str. 33.[3] Dz.U. L 146 z 14.6.1979, str. 15.[4] Dz.U. L 62 z 4.3.1997, str. 39.[5] Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.[6] Dz.U. L 13 z 16.1.1997, str. 24.[7] Dz.U. L 120 z 11.5.1994, str. 44.[8] Dz.U. L 133 z 4.6.1996, str. 28.[9] Dz.U. L 89 z 4.4.1997, str. 32.[10] Dz.U. L 17 z 21.1.1997, str. 34.[11] Dz.U. L 124 z 16.5.1997, str. 50.[12] Dz.U. L 154 z 12.6.1997, str. 41.--------------------------------------------------ANEXO IBILAG IANHANG IΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙANNEX IANNEXE IALLEGATO IBIJLAGE IANEXO ILIITE IBILAGA ILISTA DE LOS ESTABLECIMIENTOSLISTE OVER VIRKSOMHEDERVERZEICHNIS DER BETRIEBEΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝLIST OF ESTABLISHMENTSLISTE DES ÉTABLISSEMENTSELENCO DEGLI STABILIMENTILIJST VAN BEDRIJVENLISTA DOS ESTABELECIMENTOSLUETTELO LAITOKSISTA/FÖRTECKNING ÖVERANLÄGGNINGARProducto: productos cárnicosProdukt: kødprodukterErzeugnis: FleischerzeugnisseΠροϊόν: νωπό κρέας πουλερικώνProduct: meat productsProduit: Produits à base de viandesProdotto: prodotti a base di carneProduct: vleesproductenProduto: produtos à base de carneTuote: lihatuotteetVaruslag: köttvaror1 = Referencia nacionalNational referenceNationaler CodeΕθνικός αριθμός έγκρισηςNational referenceRéférence nationaleRiferimento nazionaleNationale codeReferência nacionalKansallinen referenssiNationell referens2 = NombreNavnNameΤίτλος εγκατάστασηςNameNomNomeNaamNomeNimiNamn3 = CiudadByStadtΠόληTownVilleCittàStadCidadeKaupunkiStad4 = RegiónRegionRegionΠεριοχήRegionRégionRegioneRegioRegiãoAlueRegion5 = Menciones especialesSærlige bemærkningerBesondere BemerkungenΕιδικές παρατηρήσειςSpecial remarksMentions spécialesNote particolariBijzondere opmerkingenMenções especiaisErikoismainintojaAnmärkningar6 * Países y establecimientos que cumplen todos los requisitos del apartado 1 del artículo 2 de la Decisión 95/408/CE del Consejo.* Lande og virksomheder, der opfylder alle betingelserne i artikel 2, stk. 1, i Rådets beslutning 95/408/EF.* Länder und Betriebe, die alle Anforderungen des Artikels 2 Absatz l der Entscheidung 95/408/EG des Rates erfüllen.* Χώρες και εγκαταστάσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 της απόφασης 95/408/ΕΚ του Συμβουλίου.* Countries and establishments complying with all requirements of Article 2 (1) of Council Decision 95/408/EC.* Pays et établissements remplissant l’ensemble des dispositions de l’article 2 paragraphe 1 de la décision 95/408/CE du Conseil.* Paese e stabilimenti che ottemperano a tutte le disposizioni dell’articolo 2 paragrafo 1 della decisione 95/408/CE del Consiglio.* Landen en inrichtingen die voldoen aan al de voorwaarden van artikel 2, lid 1, van Beschikking 95/408/EG van de Raad.* Países e estabelecimentos que respeitam todas as exigências do n l do artigo 2 da Decisão 95/408/CE do Conselho.* Neuvoston päätöksen 95/408/EY 2 artiklan l kohdan kaikki vaatimukset täyttävät maat ja laitokset.* Länder och anläggningar som uppfyller alla krav i artikel 2.1 i rådets beslut 95/408/EG.País: ARGENTINALand: ARGENTINALand: ARGENTINIENXώρα: APΓENTINHCountry: ARGENTINAPays: ARGENTINEPaese: ARGENTINALand: ARGENTINIËPaís: ARGENTINAMaa: ARGENTIINALand: ARGENTINA1 | 2 | 3 | 4 | 5 |1326 | Establecimiento Frigorífico Azul SA. | AZUL | BUENOS AIRES | PMP 6 |País: BULGARIALand: BULGARIENLand: BULGARIENXώρα: BOYΛΓAPIACountry: BULGARIAPays: BULGARIEPaese: BULGARIALand: BULGARIJEPaís: BULGARIAMaa: BULGÁRIALand: BULGARIEN1 | 2 | 3 | 4 | 5 |52 | Zomitsa | KESSAREVO | | PMP |53 | Lapet SRL | VELIKO TARNOVO | | PMP |País: BRASILLand: BRASILIENLand: BRASILIENXώρα: BPAZIΛIACountry: BRAZILPays: BRÉSILPaese: BRASILELand: BRASILIËPaís: BRASILMaa: BRASILIALand: BRASILIEN1 | 2 | 3 | 4 | 5 |7 | Cicade Industrial de Carnes S/A | SANTANA DO LIVRAMENTO | RIO GRANDE DO SUL | PMP 6 |76 | Anglo Alimentos SA | BARRETOS | SÃO PAULO | PMP 6 |104 | Sadia Concórdia S/A Indústria e Comércio | CHAPECO | SANTA CATARINA | PMP 6 |215 | Ceval Alimentos S/A | JUNDIAI | SÃO PAULO | PMP 6 |226 | BE Comércio e Indústria, Importação e Exportação SA | HULHA NEGRA | RIO GRANDE DO SUL | PMP 6 |237 | Predileto Pena Branca Alimentos S/A | ROCA SALES | RIO GRANDE DO SUL | PMP 6 |337 | Frigorífico Bertin Ltda | LINS | SÃO PAULO | PMP 6 |381 | Frigorífico Kaiowa SA | GUARULHOS | SÃO PAULO | PMP 6 |458 | Swift Armour SA Indústria e Comércio | PRESIDENTE EPITÁCIO | SÃO PAULO | PMP 6 |466 | Perdigão Agroindustrial A/S | CAPINZAL | SANTA CATARINA | PMP 6 |530 | Dagranja Agroindustrial Ltda | LAPA | PARANÁ | PMP |576 | Ceval Alimentos S/A | ITAPIRANGA | SANTA CATARINA | PMP |716 | Frigobras – Companhia Brasileira de Frigoríficos | TOLEDO | PARANÁ | PMP |736 | Sola S/A Indústrias Alimentícias | TRÊS RIOS | RIO DE JANEIRO | PMP 6 |786 | Braslo - Produtos de Came Ltda | EMBU | SÃO PAULO | PMP 6 |922 | Frangosui S/A Agro Avícola Industriai | PASSO FUNDO | RIO GRANDE DO SUL | PMP 6 |1661 | Companhia Minuano de Alimentos | SÃO PAULO | SÃO PAULO | PMP |1976 | Frigobras – Companhia Brasileira de Frigoríficos | SÃO PAULO | SÃO PAULO | PMP |2014 | Pedigão Agroindustrial S/A | MARAU | RIO GRANDE DO SUL | PMP 6 |2015 | Sadia Oeste SA Indústria e Comércio | VÁRZEA GRANDE | MATO GROSSO | PMP 6 |2032 | Frangosul S/A – Agro Avícola Industrial | MONTENEGRO | RIO GRANDE DO SUL | PMP 6 |2485 | Ceval Alimentos S/A | NUPORANGA | SÃO PAULO | PMP 6 |2979 | Frigorífico Araputanga SA | ARAPUNTANGA | MATO GROSSO | PMP 6 |3031 | Frigorífico Quatro Marcos Ltda | SÃO JOSÉ DOS QUATRO MARCOS | MATO GROSSO | PMP 6 |País: HONG KONGLand: HONGKONGLand: HONGKONGXώρα: XONΓK KONΓKCountry: HONG KONGPays: HONG-KONGPaese: HONG KONGLand: HONGKONGPaís: HONG KONGMaa: HONGKONGLand: HONGKONG1 | 2 | 3 | 4 | 5 |1 | Amoy Food Limited | TAI PO | | PMP 6 |País: HUNGRIALand: UNGARNLand: UNGARNXώρα: OYΓΓAPIACountry: HUNGARYPays: HONGRIEPaese: UNGHERIALand: HONGARIJEPaís: HUNGRIAMaa: UNKARILand: UNGERN1 | 2 | 3 | 4 | 5 |14 | GLOBUS Konzervipari Rt. | BUDAPEST | | PMP 6 |16 | FÖNIX Szegedi Konzervgyár | SZEGED | CSONGRÁD MEGYE | PMP 6 |36 | Deko-Food Kft. | DEBRECEN | HAJDÚ-BIHAR MEGYE | PMP 6 |41 | Szegedi Paprika Rt. | SZEGED | CSONGRÁD MEGYE | PMP 6 |48 | Fotk Rt. Kisállatfeldolgozó Üzem | JÁSZBERÉNY | SZOLNOK MEGYE | PMP |52 | Her-Csi-Hús Kft. | HERNÁD | PEST MEGYE | PMP |67 | Andreoli Kft. Gastrofol Üzeme | MISKOLC | BORSOD-ABAÚJ-ZEMPLÉN MEGYE | PMP 6 |H-101 | Békéscsabai Baromfifeldolgozó Rt. | BÉKÉSCSABA | BÉKÉS MEGYE | PMP |H-103 | Hajdú-Bet Rt. Debreceni Baromfifeldolgozó Gyára | DEBRECEN | HAJDÚ-BIHAR MEGYE | PMP |H-104 | Bábolna-Győri Baromfifeldolgozó | GYŐR | GYŐR MEGYE | PMP 6 |H-106 | Bábolna Baromfifeldolgozó Kecskemét Kft. | KECSKEMÉT | BÁCS-KISKUN MEGYE | PMP 6 |H-107 | Kiskunhalasi Baromfifeldolgozó Rt. | KISKUNHALAS | BÁCS-KISKUN MEGYE | PMP |H-198 | Merian Orosháza Rt. | OROSHÁZA | BÉKÉS MEGYE | PMP 6 |H-109 | Saga - Foods Rt. | | | PMP 6 |H-110 | Gold M Baromfifeldolgozó Kft. | SZENTES | CSONGRÁD MEGYE | PMP 6 |H-111 | Con Avis Kft. Törökszentmiklósi Baromfifeldolgozó Kft. | TÖRÖKSZENTMIKLÓS | JÁSZ-NAGYKUN-SZOLNOK MEGYE | PMP |H-112 | Hajdú Bet Rt. Kisvárdai Gyáranak Nyúlvágó Üzeme | KISVÁRDA | SZABOLCS-SZATMÁR- BEREG MEGYE | PMP |H-113 | Kolos Pécs Kft. | PÉCS | BARANYA MEGYE | PMP |H-114 | Zalabaromfi Feldolgozó és Kereskedelmi Kft. | ZALAEGERSZEG | ZALA MEGYE | PMP 6 |H-119 | Zagyvarékasi Baromfitermeltető Feldolgozó és Forgalmazó Kft. | ZAGYVARÉKAS | SZOLNOK MEGYE | PMP |H-126 | eFeF Élelmiszeripari és Kereskedelmi Kft. | PÉCS | BARANYA MEGYE | PMP |H-127 | Sigma-Ex Kft. Makói konzervüzeme | MAKÓ | | PMP 6 |H-128 | Freiland Baromfitermékek Kft. | KISVÁRDA | SZABOLCS-SZATMÁR- BEREG MEGYE | PMP |H-129 | Con Avis Kft. Panonliver Baromfifeldolgozó Gyára | MEZŐKOVÁCSHÁZA | BÉKÉS MEGYE | PMP |H-130 | Gallicoop Baromfikeltető és Feldolgozó Rt. | SZARVAS | BÉKÉS MEGYE | PMP 6 |H-148 | Bábolna Húsfeldolgozó Kft. | BÁBOLNA | GYŐR MEGYE | PMP 6 |H-164 | Hungerit-Plus Kft. | SZENTES | CSONGRÁD MEGYE | PMP 6 |H-171 | CPC Magyarország | RÖSZKE | CSONGRÁD MEGYE | PMP 6 |H-173 | T.R Duck Élelmiszeripari és Kereskedelmi Kft. | PÜSPÖKLADÁNY | HAJDÚ-BIHAR MEGYE | PMP |H-183 | Saga Foods Rt. | SÁRVÁR | VAS MEGYE | PMP 6 |País: ISRAELLand: ISRAELLand: ISRAELXώρα: IΣPAHACountry: ISRAELPays: ISRAELPaese: ISRAELELand: ISRAELPaís: ISRAELMaa: ISRAELLand: ISRAELI | 2 | 3 | 4 | 5 |22 | Tiv-Tirat-Tsvi | BET SHEAN | AFULA | PMP 6 |52 | Hod-Lavan Ltd | BET HERUT | RAANANA | PMP 6 |101 | Maadaney Mizra | KIBBUTZ MIZRA | AFULA | PMP 6 |104 | Maadaney Yehima (1993) Ltd | KIBBUTZ YEHIAM | ACCO | PMP 6 |108 | Off Tov (Shan) Hodutov (Shan) Meat Ind. | BET SHEAN | AFULA | PMP 6 |109 | Off-Kal. Off-Hagalil | KIRYAT SHMONA | KIRYAT SHMONA | PMP 6 |112 | Haof-Hameuleh Meat Ind. | BET DAGAN | RAANANA | PMP |118 | Hod Hefer Meat Ind. | SHOMRON | HADERA | PMP |119 | Soglowek (Naharia) Ltd | NAHARIA | ACCO | PMP |151 | Israel Edible Products Ltd | HAIFA | ACCO | PMP 6 |161 | Osem Nakid | BENI-BRAK | RAANANA | PMP 6 |171 | Osem Nakid | SDEROT | BEER SHEVA | PMP 6 |186 | Sea-Chef | KIBUTZ EILON | ACCO | PMP |202 | E.L.A.D. Hitzfoni Ltd | CARMEL | ACCO | PMP |204 | Maadaney Tivon-Galil Jerusalem | SHIMSHON | JERUSALEM | PMP |País: POLONIALand: POLENLand: POLENΧώρα: ΠΟΛΩΝΙΑCountry: POLANDPays: POLOGNEPaese: POLONIALand: POLENPaís: POLONIAMaa: PUOLALand: POLEN1 | 2 | 3 | 4 | 5 |690 | "Indykpol" | OLSZTYN | OLSZTYN | PMP 6 |691 | Iławskie Zakłady Drobiarskie | IŁAWA | OLSZTYN | PMP 6 |705 | LNP Lingenfelser | ZBĄSZYNEK | | PMP 6 |730 | Rzeszowskie Zakłady Drobiarskie | RZESZÓW | RZESZÓW | PMP 6 |740 | Zakłady Drobiarskie "Drobimex Heintz" | SZCZECIN | SZCZECIN | PMP 6 |785 | Lubuskie Zakłady Drobiarskie "Eldrób" SA | ŚWIEBODZIN | ZIELONA GÓRA | PMP 6 |786 | Konspol | NOWY SĄCZ | NOWY SĄCZ | PMP 6 |País: TAILANDIALand: THAILANDXώρα: TAΪΛANΔHLand: THAILANDCountry: THAILANDPays: THAILANDEPaese: TAILANDIALand: THAILANDPaís: TAILÂNDIAMaa: THAIMAALand: THAILAND1 | 2 | 3 | 4 | 5 |5 | C.P. Inter Food (Thailand) Co., Ltd | AMPHOE NONGJOK | BANGKOK | PMP 6 |9 | Summit Frozen Food Co., Ltd | AMPHOE MUANG | SAMUTPRAGARN | PMP |14 | Bangkok Ranch Co., Ltd (public) | AMPHOE BANGPLEE | SAMUTPRAGARN | PMP |21 | C.P. Food Products Co., Ltd | AMPHOE MINBURI | BANGKOK | PMP |23 | Bangkok Proluce Merchandising Co. Ltd (public) | AMPHOE KANGKHOI | SARABURI | PMP |28 | Mesa Trading Co. Ltd | AMPHOE MUANG | SAMUTSAKORN | PMP |29 | Thai Nippon Foods Co. Ltd | AMPHOE U-THAI | PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA | PMP |30 | Pacific Kaneka Foods Co. Ltd | AMPHOE MUANG | SONGKHLA | PMP |32 | Sun Valley (Thailand) Ltd | AMPHOE PRA PUTTHABAT | SARABURI | PMP |36 | Bangkok Proluce Merchandising Public Co. Ltd (Food Processing) | AMPHOE KANGKOI | SARABURI | PMP 6 |37 | Ajinomoto Frozen Food (Thailand) Co. Ltd | AMPHOE PHAYA THAI | BANGKOK | PMP |38 | Cerebos (Thailand) Co. Ltd | AMPHOE SRIRACHA | CHOLBURI | PMP 6 |39 | J.M. Food Industry Co. Ltd | AMPHOE LUMLOOGKA | PATHOOMTHANI | PMP |40 | N & N Foods Co. Ltd | AMPHOE MUANG | SAMUTHSAKORN | PMP |42 | C.P. Food Industry Export Co. Ltd | AMPHOE MINBURI | BANGKOK | PMP |43 | T.N.D. Foods Industry Co. Ltd | AMPHOE SRIRACHA | CHOINBURI | PMP |44 | Saha Farm Co. Ltd | AMPHOE CHAIBADAN | LOPBURI | PMP |47 | Surapon Nichirei Foods Co., Ltd | AMPHOE BANGPLEE | SAMUTPRAKARN | PMP 6 |48 | Surapon Nicherei Foods Co. Ltd | AMPHOE KABINBURI | PRACHINBURI | PMP |49 | B. Foods Product International Co. Ltd | AMPHOE PHATTHANA NIKHOM | LOPBURI | PMP |55 | Akesaovaros Co. Ltd | AMPHOE MUANG | RATCHABURI | PMP |57 | Mickey Foods Services (Thailand) Co. Ltd | AMPHOE BANGPLEE | SAMUTHPRAKARN | PMP |58 | Pakpanang Coldstorage Public Co. Ltd | AMPHOE MUANG | SAMUTH SAKHORN | PMP |59 | Thai Agri Foods Public Co. Ltd | AMPHOE BANGPLEE | SAMUTPRAKARN | PMP |60 | Chaveevan International Foods Co. Ltd | AMPHOE SRIRACHA | CHANBURI | PMP |66 | Ken Foods Co. Ltd | AMPHOE U-THAI | PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA | PMP |67 | Do Foods Co. Ltd | PHRAPRADAENG | SAMUTPRAKARN | PMP |69 | Ajinomoto Betagro Frozen Foods (Thailand) Co. Ltd | AMPHOE PATTANANIKORN | LOPBURI | PMP |73 | Narong Seafood Co. Ltd | AMPHOE MUANG | SAMUTSAKORN | PMP |--------------------------------------------------ANEXO IIBILAG IIANHANG IIΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIANNEX IIANNEXE IIALLEGATO IIBIJLAGE IIANEXO IILIITE IIBILAGA IILISTA DE LOS ESTABLECIMIENTOSLISTE OVER VIRKSOMHEDERVERZEICHNIS DER BETRIEBEΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝLIST OF ESTABLISHMENTSLISTE DES ÉTABLISSEMENTSELENCO DEGLI STABILIMENTILIJST VAN BEDRIJVENLISTA DOS ESTABELECIMENTOSLUETTELO LAITOKSISTAFÖRTECKNING ÖVER ANLÄGGNINGARProducto: productos cárnicosProdukt: kødprodukterErzeugnis: FleischerzeugnisseΠροϊόν: νωπό κρέας πουλερικώνProduct: meat productsProduit: Produits à base de viandesProdotto: prodotti a base di carneProduct: vleesproductenProduto: produtos à base de carneTuote: lihatuotteetVaruslag: köttvaror1 = Referencia nacionalNational referenceNationaler CodeΕθνικός αριθμός έγκρισηςNational referenceRéférence nationaleRiferimento nazionaleNationale codeReferência nacionalKansallinen referenssiNationell referens2 = NombreNavnNameΤίτλος εγκατάστασηςNameNomNomeNaamNomeNimiNamn3 = CiudadByStadtΠόληTownVilleCittàStadCidadeKaupunkiStad4 = RegiónRegionRegionΠεριοχήRegionRégionRegioneRegioRegiãoAlueRegion5 = Menciones especialesSærlige bemærkningerBesondere BemerkungenΕιδικές παρατηρήσειςSpecial remarksMentions spécialesNote particolariBijzondere opmerkingenMenções especiaisErikoismainintojaAnmärkningar6 * Países y establecimientos que cumplen todos los requisitos del apartado 1 del artículo 2 de la Decisión 95/408/CE del Consejo.* Lande og virksomheder, der opfylder alle betingelserne i artikel 2, stk. 1, i Rådets beslutning 95/408/EF.* Länder und Betriebe, die alle Anforderungen des Artikels 2 Absatz l der Entscheidung 95/408/EG des Rates erfüllen.* Χώρες και εγκαταστάσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 της απόφασης 95/408/ΕΚ του Συμδουλίου.* Countries and establishments complying with all requirements of Article 2 (1) of Council Decision 95/408/EC.* Pays et établissements remplissant l’ensemble des dispositions de l’article 2 paragraphe 1 de la décision 95/408/CE du Conseil.* Paese e stabilimenti che ottemperano a tutte le disposizioni dell’articolo 2 paragrafo 1 della decisione 95/408/CE del Consiglio.* Landen en inrichtingen die voldoen aan al de voorwaarden van artikel 2, lid 1, van Beschikking 95/408/EG van de Raad.* Países e estabelecimentos que respeitam todas as exigências do n 1 do artigo 2 da Decisão 95/408/CE do Conselho.* Neuvoston päätöksen 95/408/EY 2 artiklan 1 kohdan kaikki vaatimukset täyttävät maat ja laitokset.* Länder och anläggningar som uppfyller alla krav i artikel 2.1 i rådets beslut 95/408/EG.País: MAURICIOLand: MAURITIUSLand: MAURITIUSXώρα: MAYPIKIOΣCountry: MAURITIUSPays: MAURICEPaese: MAURIZIOLand: MAURITIUSPaís: MAURICIAMaa: MAURITIUSLand: MAURITIUS1 | 2 | 3 | 4 | 5 |M3 | Associated Meat Canners Ltd | COROMANDEL | | 6 |--------------------------------------------------


title: 2008/325/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 18 kwietnia 2008 r. dotycząca mianowania członka z Belgii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               24.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 112/25

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 kwietnia 2008 r.
   dotycząca mianowania członka z Belgii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2008/325/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję 2006/651/WE, Euratom z dnia 15 września 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Belgii, Grecji, Irlandii, Cypru, Niderlandów, Polski, Portugalii, Finlandii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa oraz dwóch członków z Włoch (1),
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Po mianowaniu pana Josly’ego PIETTE’A na stanowisko ministra rządu federalnego Belgii zwolniło się stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ze względu na konflikt tej funkcji z mandatem członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego. Konflikt ten nie utrzymuje się już po ustąpieniu Josly’ego PIETTE’A ze stanowiska ministra,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Josly PIETTE, sekretarz honorowy CSC, zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres bieżącej kadencji, to jest do dnia 20 września 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. MATE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 269 z 28.9.2006, s. 13. Decyzja zmieniona decyzją 2007/622/WE, Euratom (Dz.U. L 253 z 28.9.2007, s. 39).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/772 z dnia 11 maja 2015 r. ustanawiająca Komitet ds. Zatrudnienia i uchylająca decyzję 2000/98/WE

text:
               14.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 121/12

         DECYZJA RADY (UE) 2015/772
   z dnia 11 maja 2015 r.
   ustanawiająca Komitet ds. Zatrudnienia i uchylająca decyzję 2000/98/WE
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 150,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 5 Traktatu stanowi, że Unia podejmuje środki w celu zapewnienia koordynacji polityk zatrudnienia państw członkowskich w celu wzmocnienia ich efektywności poprzez rozwijanie skoordynowanych strategii na rzecz zatrudnienia;

               (2)

               Tytuł IX części trzeciej Traktatu ustanawia procedury, poprzez które państwa członkowskie i Unia powinny działać w celu wypracowania skoordynowanej strategii dla zatrudnienia, a w szczególności na rzecz wspierania wykwalifikowanych i wyszkolonych pracowników posiadających zdolność dostosowywania się i reagujących na zmiany gospodarcze rynków pracy.

               (3)

               Wypełniając swoje zadania, które obejmują doradzanie i uczestniczenie w przygotowywaniu prac Rady i Komisji, Komitet ds. Zatrudnienia (zwany dalej „Komitetem”) powinien przyczyniać się do zapewniania, by europejska strategia zatrudnienia, koordynacja polityki makroekonomicznej oraz proces reformy gospodarczej były określane i wdrażane w sposób spójny i wzajemnie się wzmacniający.

               (4)

               Komitet powinien ściśle współpracować z partnerami społecznymi, w szczególności z tymi, którzy są reprezentowani na trójstronnym szczycie społecznym ds. wzrostu i zatrudnienia, ustanowionym decyzją Rady 2003/174/WE (1).

               (5)

               W swoich konkluzjach z dnia 27–28 czerwca 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że należy wzmocnić wymiar socjalny Unii Gospodarczej i Walutowej. Na początek istotne znaczenie ma lepsze monitorowanie i uwzględnianie sytuacji społecznej oraz na rynku pracy w ramach Unii Gospodarczej i Walutowej, zwłaszcza poprzez wykorzystanie stosownych wskaźników społecznych i stosownych wskaźników zatrudnienia w ramach europejskiego semestru. Ważne jest także zapewnienie lepszej koordynacji polityki zatrudnienia i polityki społecznej, z pełnym poszanowaniem kompetencji krajowych.

               (6)

               W swoich konkluzjach z dnia 24–25 października 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że koordynacja polityki gospodarczej, zatrudnienia i socjalnej zostanie wzmocniona zgodnie z istniejącymi procedurami i przy pełnym poszanowaniu kompetencji krajowych. Rada Europejska wyraziła pogląd, że wymaga to więcej pracy, by wzmocnić współpracę między różnymi składami Rady z myślą o zapewnieniu spójności tych polityk zgodnie ze wspólnymi celami.

               (7)

               Niniejsza decyzja powinna odzwierciedlać rozwój europejskiego semestru i rolę Komitetu w tym procesie. W szczególności rozporządzenie Rady nr 1466/97/WE (2) przewiduje, że Komitet Ekonomiczno-Finansowy, Komitet Polityki Gospodarczej, Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej są w razie potrzeby konsultowane w ramach europejskiego semestru. Ponadto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 (3) przewiduje, że szczegółowa ocena sytuacji powinna, w stosownych przypadkach, uwzględniać skierowane przez Radę do państw członkowskich zalecenia lub wezwania. Przewiduje ono również, że plan działań naprawczych dla państwa członkowskiego, wobec którego wszczęta zostanie procedura dotycząca nadmiernego zakłócenia równowagi, ma uwzględniać gospodarcze i społeczne skutki tych działań politycznych i być zgodny z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej i wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia.

               (8)

               Komitet oraz organy unijne uczestniczące w koordynacji polityki gospodarczej i społecznej, w szczególności Komitet Ekonomiczno-Finansowy, Komitet Polityki Gospodarczej i Komitet Ochrony Socjalnej, powinny ze sobą ściśle współpracować. W odpowiednich przypadkach i gdy jest to wzajemnie uzgodnione między uczestniczącymi komitetami, współpraca Komitetu z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, Komitetem Polityki Gospodarczej i Komitetem Ochrony Socjalnej może obejmować organizację wspólnych posiedzeń, w szczególności w kontekście odnośnej roli komitetów w europejskim semestrze.

               (9)

               Aby umożliwić skuteczne sprawowanie mandatu określonego w Traktacie i by zapewnić elastyczność konieczną do dostosowywania się do harmonogramu działań Komitetu, w szczególności w ramach europejskiego semestru, przepisy dotyczące zarządzania odnoszące się do funkcjonowania Komitetu należy zmienić z myślą o zapewnieniu sprawności i ciągłości.

               (10)

               Należy uchylić decyzję Rady 2000/98/WE (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie
   Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Zatrudnienia (zwany dalej „Komitetem”) posiadający status doradczy w celu wspierania koordynacji w zakresie polityki zatrudnienia i polityk dotyczących rynku pracy między państwami członkowskimi, w pełnej zgodności z Traktatem oraz z należytym uwzględnieniem uprawnień instytucji i organów unijnych.
   Artykuł 2
   Zadania
   1.   Zadania Komitetu są następujące:

               a)

               śledzenie rozwoju sytuacji zatrudnienia i polityk zatrudnienia w państwach członkowskich i w Unii;

               b)

               bez uszczerbku dla art. 240 Traktatu, formułowanie opinii na wniosek Rady lub Komisji albo z własnej inicjatywy; oraz przyczynianie się do przygotowania działań Rady, o których mowa w art. 148 Traktatu.

         2.   Do celów ust. 1 Komitet powinien także w szczególności dołożyć starań, aby:

               a)

               promować uwzględnienie celu, jakim jest wysoki poziom zatrudnienia, w toku formułowania i wdrażania polityki i działań unijnych;

               b)

               uczestniczyć w pracach nad przyjmowaniem ogólnych wytycznych w zakresie polityki gospodarczej w celu zapewnienia spójności między tymi wytycznymi a wytycznymi w zakresie zatrudnienia oraz przyczyniać się do synergii pomiędzy europejską strategią zatrudnienia, koordynacją polityki makroekonomicznej oraz procesem reformy gospodarczej, w sposób wzajemnie się wspierający;

               c)

               czynnie uczestniczyć w dialogu makroekonomicznym na szczeblu Unii;

               d)

               przyczyniać się w ramach swojego mandatu do realizacji wszystkich aspektów europejskiego semestru i sporządzać odnośne sprawozdania dla Rady;

               e)

               promować wymianę informacji i doświadczeń między państwami członkowskimi oraz z Komisją.

         3.   Co roku Komitet przyjmuje program prac, uwzględniając priorytety polityczne Rady i Komisji. Program prac przekazywany jest Radzie.
   4.   Komitet może zapraszać ekspertów spoza swojego grona, stosownie do swojego porządku obrad.
   Artykuł 3
   Członkostwo
   1.   Każde państwo członkowskie oraz Komisja mianuje po dwóch członków Komitetu. Mogą one również mianować po dwóch zastępców członków.
   2.   Członkowie Komitetu i zastępcy członków wybierani są spośród wyższych urzędników lub ekspertów posiadających wybitne kompetencje w zakresie zatrudnienia i polityki rynku pracy w państwach członkowskich.
   3.   Państwa członkowskie i Komisja dokładają wszelkich starań, by udział kobiet i mężczyzn w składzie Komitetu był zrównoważony.
   Artykuł 4
   Działanie
   1.   Komitet wybiera swojego przewodniczącego spośród członków wyznaczonych przez państwa członkowskie na dwuletnią kadencję. Dwuletnia kadencja przewodniczącego może zostać jednokrotnie odnowiona. W należycie uzasadnionych przypadkach Komitet, w celu zapewnienia skuteczności i ciągłości swoich prac, może postanowić o przedłużeniu kadencji przewodniczącego o okres nieprzekraczający ośmiu miesięcy. Przewodniczący może pełnić swoją funkcję przez okres nieprzekraczający czterech lat i ośmiu miesięcy.
   2.   Przewodniczący jest wspomagany przez czterech wiceprzewodniczących, z których dwóch jest wybieranych przez Komitet spośród jego członków na dwuletnią kadencję, odnawialną jednokrotnie. Trzeci wiceprzewodniczący jest przedstawicielem państwa członkowskiego, które w danym okresie sprawuje prezydencję w Radzie. Czwarty wiceprzewodniczący jest przedstawicielem państwa członkowskiego, które jako następne będzie sprawować prezydencję w Radzie.
   3.   Przewodniczący przekazuje swoje prawo głosu swojemu zastępcy.
   4.   Posiedzenia Komitetu zwoływane są przez przewodniczącego z jego inicjatywy albo na wniosek większości członków Komitetu.
   5.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   6.   Wydatki są zwracane zgodnie z obowiązującymi przepisami administracyjnymi.
   7.   Komisja zapewnia stosowne analityczne i organizacyjne wsparcie Komitetu. Komisja wyznacza swojego pracownika jako sekretarza. Sekretarz i wspierający go personel wykonuje instrukcje Komitetu w toku wspomagania Komitetu w wypełnianiu jego zadań. Komisja współpracuje z Sekretariatem Generalnym Rady w odniesieniu do kwestii odbywania posiedzeń.
   8.   Komitet, w odpowiednich przypadkach, współpracuje z innymi odnośnymi organami i komitetami zajmującymi się zagadnieniami z obszaru polityki społecznej i gospodarczej, takimi jak Komitet Ochrony Socjalnej, Komitet Ekonomiczno-Finansowy, Komitet Polityki Gospodarczej, Komitet ds. Edukacji i rada zarządzająca europejskiej sieci publicznych służb zatrudnienia.
   Artykuł 5
   Grupy robocze
   1.   Komitet może powierzyć przeprowadzenie analizy poszczególnych kwestii zastępcom członków lub może w tym celu utworzyć grupy robocze. Przewodniczącym takiej grupy roboczej może być wiceprzewodniczący Komitetu, członek lub zastępca członka Komitetu, urzędnik Komisji lub członek samej grupy roboczej wyznaczony przez Komitet.
   2.   Komisja zapewnia stosowne analityczne i organizacyjne wsparcie grup roboczych.
   3.   Grupy robocze mogą korzystać z pomocy ekspertów.
   4.   Komitet może też utworzyć wraz z innymi komitetami lub organami wspólne grupy robocze, których zasady działania są określane wspólnie.
   Artykuł 6
   Konsultacje z partnerami społecznymi
   W wypełnianiu swojego mandatu Komitet konsultuje się z partnerami społecznymi. W tym kontekście nawiązuje on kontakty z partnerami społecznymi reprezentowanymi na trójstronnym szczycie społecznym ds. wzrostu i zatrudnienia.
   Artykuł 7
   Przepisy przejściowe
   Kadencja każdego z członków wybranych zgodnie z art. 3 decyzji 2000/98/WE jest kontynuowana do końca tej kadencji zgodnie z art. 4 niniejszej decyzji. Za datę początkową takiej kadencji uważa się datę wyborów, które odbyły się zgodnie z art. 3 decyzji 2000/98/WE.
   Artykuł 8
   Uchylenie
   Decyzję 2000/98/WE uchyla się z dniem pierwszego posiedzenia Komitetu po dacie wejścia w życie niniejszej decyzji. Posiedzenie to odbędzie się nie później niż cztery miesiące od daty przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2003/174/WE z dnia 6 marca 2003 r. ustanawiająca trójstronny szczyt społeczny ds. wzrostu i zatrudnienia (Dz.U. L 70 z 14.3.2003, s. 31).

      (2)  Rozporządzenie Rady nr 1466/97/WE z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25).

      (4)  Decyzja Rady 2000/98/WE z dnia 24 stycznia 2000 r. ustanawiająca Komitet Zatrudnienia (Dz.U. L 29 z 4.2.2000, s. 21).


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią o stosowaniu przepisów sanitarnych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0131

Dziennik Urzędowy L 057 , 26/02/1997 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 1996 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią o stosowaniu przepisów sanitarnych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi(97/131/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnota i Nowa Zelandia rozpoczęły negocjacje w sprawie ustalenia przepisów sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi;w wyniku tych negocjacji dnia 17 grudnia 1996 r. została podpisana Umowa;w celu uniknięcia przerw w handlu i do momentu, aż te dwie strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu odpowiednich procedur w celu ratyfikacji wymienionej Umowy, zgodnie z art. 18 ust. 1 akapit drugi, obie strony uzgodniły tymczasowe stosowanie Umowy od dnia 1 stycznia 1997 r., zgodnie z Porozumieniem zawartym w formie wymiany listów;należy zatwierdzić tę Umowę;PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów w sprawie tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią, o stosowaniu przepisów sanitarnych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi.Tekst Porozumienia w formie wymiany listów załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Umowy, aby stała się ona wiążąca dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1996 r.W imieniu RadyI. YatesPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 26 kwietnia 1994 r. w sprawie środków dostosowawczych mających na celu usunięcie przeszkód i ograniczeń w ruchu drogowym na przejściach drogowych na wewnętrznych granicach (SCH/Com-ex (94) 1 rev. 2)

text:
Ważna informacja prawna

|

41994D0001

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0157 - 0162

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 26 kwietnia 1994 r.w sprawie środków dostosowawczych mających na celu usunięcie przeszkód i ograniczeń w ruchu drogowym na przejściach drogowych na wewnętrznych granicach(SCH/Com-ex (94) 1 rev. 2)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 2 wyżej wymienionej Konwencji,przyjmuje do wiadomości i zatwierdza przywoływany w nim dokument w sprawie zniesienia kontroli osób na granicach wewnętrznych (SCH/I-Front (94) 1, rev. 3),PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Środki dostosowawcze mające na celu usunięcie przeszkód i ograniczeń w ruchu drogowym na przejściach drogowych na wewnętrznych granicach, są wprowadzane zgodnie z dokumentem stanowiącym załącznik do niniejszej decyzji. Wykonanie tych środków dostosowawczych leży w krajowych kompetencjach Umawiających się Stron.Bonn, dnia 26 kwietnia 1994 r.Bernd SchmidbauerPrzewodniczący--------------------------------------------------PRZEWODNICZĄCYŚRODKI DOSTOSOWAWCZE MAJĄCE NA CELU USUNIĘCIE PRZESZKÓD I OGRANICZEŃ W RUCHU DROGOWYM NA PRZEJŚCIACH DROGOWYCH NA GRANICACH WEWNĘTRZNYCHZakończenie procesu znoszenia kontroli na granicach wewnętrznych między państwami będącymi stronami Układu z Schengen wymaga także usunięcia przeszkód ograniczających podróżowanie, w szczególności przeszkód powstałych w ramach infrastruktury uprzednio wymaganej dla przeprowadzania kontroli.Dlatego Umawiające się Strony wyrażają wolę niezwłocznego rozpoczęcia stopniowego zniesienia tych przeszkód, gdy tylko pojawią się pozytywne sygnały dotyczące perspektyw uruchomienia Systemu Informacyjnego Schengen.W pierwszym etapie przewidziano podjęcie środków szczególnie potrzebnych dla zagwarantowania płynnego przekraczania granic wewnętrznych, które mogą być wdrożone względnie szybko bez powodowania nadmiernych kosztów.W tym celu konieczne jest podjęcie w szczególności następujących środków:- otwarcie jezdni i pasów drogowych uprzednio wyłączonych z ruchu na potrzeby kontroli granicznej, szczególnie na przejściach granicznych położonych przy autostradach,- usunięcie kabin celnych ze środkowych pasów drogowych, w celu zniesienia utrudnień w ruchu pojazdów przejeżdżających z dużą prędkością,- demontaż zadaszeń jezdni na przejściach granicznych, w celu poprawy widoczności i zredukowania niekorzystnych zmian ciśnienia powietrza,- zniesienie ograniczeń prędkości; jedynym kryterium wprowadzenia jakichkolwiek nowych ograniczeń prędkości jest bezpieczeństwo drogowe,- dostosowanie techniczne, umożliwiające pojazdom zawracanie na autostradach i porównywalnych drogach, w przypadku przejściowego przywrócenia kontroli na granicach wewnętrznych, ze względu na porządek publiczny lub bezpieczeństwo narodowe oraz odmowy wjazdu pojazdom.Realizacja tych programów leży w krajowej kompetencji każdej z Umawiających się Stron, a jeżeli jest to konieczne lub celowe z prawnego lub praktycznego punktu widzenia, poprzez wzajemne konsultacje lub porozumienia.Spośród środków określonych w etapie 1 jak najwięcej powinno być ukończonych do czasu wejścia w życie Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen lub przynajmniej te, których wprowadzenie może nastąpić szybko, bez długich przygotowań (np. usunięcie zapór drogowych).Przygotowanie pozostałych środków dostosowawczych na etapie 1 odbywa się zgodnie z następującym harmonogramem:1. W okresie od dnia 1 lipca do dnia 15 września 1994 r. należy dokonać przeglądu sytuacji i określić wykaz podjętych kroków na każdym przejściu na granicy wewnętrznej w celu wykonania środków dostosowawczych.Należy uwzględnić potrzebę tymczasowego utrzymania na niektórych przejściach granicznych urządzeń dla współpracy policyjnej, co oznacza na przykład możliwość utrzymania ograniczeń prędkości na drogach dojazdowych do odpowiednich usług.2. Okres od dnia 15 września do dnia 31 października 1994 r. stanowi fazę uzgodnień między państwami sąsiadującymi. W okresie tym muszą się one nawzajem informować o działaniach wymaganych do zastosowania w praktyce środków dostosowawczych na każdym przejściu granicznym.3. Umawiające się Strony zapewniają, że konieczne uzgodnienia dotyczące wejścia w życie Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen zostaną zakończone do dnia 31 grudnia 1994 r.Na koniec każdego z trzech etapów przygotowawczych Umawiające się Strony składają sprawozdanie grupie centralnej o postępach w realizacji harmonogramu oraz dostarczają szczegółowe zestawienia.--------------------------------------------------SCH/I-Front (94) 1, rev. 3ZNIESIENIE KONTROLI OSÓB NA GRANICACH WEWNĘTRZNYCHPo latach intensywnych przygotowań udało się w pełni wprowadzić prawie wszystkie spośród różnych środków wyrównawczych, przewidzianych w Konwencji z Schengen z dnia 19 czerwca 1990 r., a prace pozostałe do wykonania w tym obszarze, na przykład w odniesieniu do Systemu Informacyjnego Schengen, przebiegają obecnie w stałym tempie.Jednakże niektóre uzgodnienia zaprojektowane dla osiągnięcia celu, któremu środki wyrównawcze miały służyć, mianowicie zniesienia kontroli osób na granicach wewnętrznych, nie zostały dopełnione. Unikanie jakiegokolwiek dalszego opóźniania zniesienia takich kontroli na wspólnych granicach, nawet po wprowadzeniu wszystkich środków wyrównawczych, uzależnione jest od spełnienia koniecznych warunków wstępnych. W związku z tym ważne jest zniesienie nie tylko formalności towarzyszących takim kontrolom, lecz również zniesienie przeszkód w swobodnym przepływie na granicach wewnętrznych, które były uprzednio konieczne do celów przeprowadzania kontroli.W celu zapewnienia prawidłowego przebiegu tych działań konieczne jest opracowanie konkretnego programu działań dla realizacji poszczególnych etapów.1. Zniesienie kontroli osób i wymogu okazywania dokumentów podróży na granicach lądowych, w portach lotniczych i morskich1.1. Zniesienie kontroli osóbNa mocy art. 2 ust. 1 Konwencji z Schengen granice wewnętrzne mogą być przekraczane w każdym miejscu, bez przeprowadzania kontroli osób.Tym samym właściwe władze powinny powstrzymać się od przeprowadzania kontroli na granicach wewnętrznych, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 2 ust. 2 Konwencji.Z drugiej strony oznacza to zwolnienie wszystkich podróżnych, bez względu na ich przynależność państwową, od kontroli policyjnej przy przekraczaniu granicy. Co więcej, nie byliby oni dłużej zobowiązani do korzystania z zatwierdzonych przejść granicznych.Zniesienie kontroli osób na granicach wewnętrznych pozostaje bez uszczerbku dla postanowień art. 22 Konwencji z Schengen. Nie wpływa też na wykonywanie przez właściwe organy Umawiających się Stron na ich terytorium państwowym, łącznie z obszarami granicznymi, posiadanych uprawnień na mocy prawa krajowego do celów kontroli zgodności z obowiązkiem posiadania, noszenia przy sobie i okazywania papierów i dokumentów podróży.Alternatywne kontrole graniczne są niezgodne z postanowieniami Konwencji z Schengen o zniesieniu kontroli. Podejmowane są one jednakże jako kontrole osób związane z przekroczeniem granicy, przeprowadzane systematycznie na obszarze przygranicznym lub na obszarze określonych stref granicznych. Nie stoi to w sprzeczności z przepisami art. 2 ust. 2.Osoby wkraczające przez porty lotnicze i morskie nie podlegają kontroli tylko wtedy, gdy przekraczają wspólne granice, np. w przypadku podróży drogą powietrzną lub morską w ramach obszaru Schengen. Ze względu na kierowanie pasażerów podróżujących wewnątrz obszaru i poza obszar Schengen do odrębnych strumieni ruchu pasażerskiego, kontrole w praktyce nie mogą być zniesione w odniesieniu do podróży drogą powietrzną lub morską, chyba że port lotniczy lub morski dysponuje wymaganym potencjałem dla odrębnej obsługi.Umawiające się Strony podejmują właściwe kroki, aby powiadomić:- opinię publiczną,- organy odpowiedzialne za ochronę granic,- policję, i- operatorów portów lotniczych i morskich oraz przewoźników,o poszczególnych aspektach nowej sytuacji na granicach wewnętrznych w odniesieniu do zniesieniem kontroli.1.2. Zniesienie wymogu okazywania dokumentów podróży uprawniających do przekraczania granicy przy przekraczaniu granicy wewnętrznejWraz ze zniesieniem kontroli granicznej ustaje obowiązek wydawania i przedkładania ważnego dokumentu, uprawniającego jego właściciela do przekraczania granicy.Nie narusza to przepisów prawa krajowego dotyczących posiadania, noszenia przy sobie i okazywania dowodów tożsamości oraz stałego miejsca zamieszkania, mających zastosowanie na terytorium danego państwa.Delegacje miały poinformować o stosownych przepisach prawa krajowego przed końcem kwietnia 1994 r. i przedstawić szczegółowe informacje o dowodach tożsamości stosowanych w ich państwach oraz kontrolach przewidzianych przepisami ich prawa krajowego.2. Środki dostosowawcze mające na celu usunięcie przeszkód i ograniczeń w ruchu na przejściach drogowychZniesienie kontroli osób stanowi najważniejszy instrument dla osiągnięcia swobodnego przepływu na granicach. Osiągnięcie tego celu wymaga jednakże usunięcia infrastruktury, której istnienie było uzasadnione potrzebą przeprowadzania kontroli, która ogranicza swobodny przepływ.2.1. Uwagi ogólnea) Przejścia graniczne na granicach wewnętrznych – co najmniej największe i najważniejsze – składają się z licznych budynków i urządzeń tworzących kompleks.W początkowym etapie działania podejmowane przez Umawiające się Strony, do celów uzupełniania zniesienia kontroli o środki towarzyszące, będą obejmować jedynie te działania, które mają na celu zagwarantowanie braku przeszkód dla ruchu granicznego.Kwestie demontażu innych budynków lub zmiany ich przeznaczenia, zebrania uprzednio wykorzystywanych zapór, a także ważnych zadań, takich jak skorygowanie układu drogowego, będą rozwiązywane w etapie drugiego.b) Większość państw związanych Układem Schengen zawarła umowy dwustronne z państwami sąsiadującymi określające, że kontrola ruchu granicznego może przyjąć formę wspólnych kontroli, przeprowadzanych na terytorium któregokolwiek z państw. Stosownie, porozumienia wykonawcze przewidziały połączone kontrole na prawie wszystkich przejściach. Konsekwentnie, dostosowania mające na celu wdrożenie systemu Schengen implikują porozumienie dwu zainteresowanych państw sąsiadujących. Umawiające się Strony powinny osiągnąć szybko takie porozumienie i powiadomić o tym Komitet Wykonawczy.2.2. Zmiany infrastrukturalne o charakterze technicznymW pierwszej kolejności należy przygotować w szczególności następujące środki:- na dużej liczbie przejść granicznych, w szczególności na autostradach, konieczne było wprowadzenie pasów ruchu dla pojazdów, jednak zostały one zablokowane szlabanami i barierami bezpieczeństwa. Te pasy drogowe mogą być otwarte dla ruchu i do tego celu należy możliwie najszybciej podjąć środki,- budki kontrolne wzniesione na środkowych pasach drogowych, w szczególności na autostradach, usytuowane są zbyt blisko pasa ruchu, powodując zagrożenie dla bezpieczeństwa pojazdów podróżujących z dużą prędkością. Dlatego należy je rozebrać,- przy dopuszczeniu większej prędkości wskazane jest usunięcie zadaszeń jezdni na przejściach granicznych celem poprawy widoczności i zredukowania niekorzystnych zmian ciśnienia powietrza.2.3. Zniesienie ograniczeń w ruchu drogowymZ chwilą zakończenia koniecznych zadań stanie się możliwe zniesienie obowiązujących ograniczeń prędkości. Wprowadzenie nowych ograniczeń prędkości będzie uzależnione jedynie od wymogów bezpieczeństwa drogowego.2.4. Uzgodnienia dotyczące ponownego, czasowego wprowadzenia kontroli na granicach wewnętrznychW przypadku ponownego przejściowego wprowadzenia kontroli na granicach wewnętrznych zgodnie z przepisami art. 2 ust. 2 Konwencji zmotoryzowane jednostki straży granicznej mogą, poprzez ustawienie odpowiednich znaków, nałożyć ograniczenia prędkości, konieczne do dokonania kontroli. Nie zachodzi potrzeba ustawiania na stałe znaków drogowych w tym celu.Jednakże w celu wykonania decyzji odmowy wjazdu należy wprowadzić instalowanie urządzeń umożliwiających zawracanie ruchu. Dlatego na autostradach i podobnych drogach należy przewidzieć umieszczenie w środkowych zaporach ochronnych rozgraniczających pasy jezdni ruchomych części składowych, które w razie potrzeby dają się łatwo otworzyć.2.5. Programy działańW celu praktycznego wdrożenia Konwencji z Schengen, Umawiające się Strony powinny opracować szczegółowe programy dla pierwszego etapu dostosowywania infrastruktury na przejściach granicznych oraz przedłożyć je Komitetowi Wykonawczemu.Do celów wejścia w życie Konwencji powinny być podjęte w szczególności następujące środki:- pasy drogowe, szczególnie te na przejściach przy autostradach, które do tej pory były zamknięte do celów przeprowadzania kontroli granicznej, powinny zostać otwarte dla ruchu,- budki kontrolne na środkowych pasach drogowych należy rozebrać, aby nie hamowały pojazdów przejeżdżających z dużą prędkością,- zadaszenia nad jezdniami na przejściach granicznych należy zdemontować, w celu poprawy widoczności i zredukowania niekorzystnych zmian ciśnienia powietrza,- ograniczenia prędkości powinny być zniesione, a wprowadzenie nowych ograniczeń prędkości powinno być uzależnione jedynie od względów bezpieczeństwa drogowego,- powinny zostać przeprowadzone techniczne zmiany w celu umożliwienia pojazdom zawracania na autostradach i drogach podobnych, na wypadek ponownego czasowego wprowadzenia kontroli na granicach wewnętrznych, ze względu na porządek publiczny lub bezpieczeństwo narodowe.Programy te leżą w kompetencjach każdej z Umawiających się Stron powinny być wykonywane wspólnie lub poprzez wzajemne porozumienia, jeżeli okoliczności lub względy prawne sprawiają, że jest to konieczne lub zalecane. Umawiające się Strony powinny składać do Sekretariatu Generalnego sprawozdania na temat podjętych środków.3. Informacja o zniesieniu z kontroli wprowadzonych przed wejściem w życie Konwencji z SchengenStrategia leżąca u podstaw Konwencji z Schengen polega na powiązaniu zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych z wcześniejszym wprowadzeniem środków wyrównawczych.Jeden z głównych środków wyrównawczych - System Informacyjny Schengen - nie został jeszcze ukończony, co oznacza, że w dalszym ciągu konieczne jest utrzymywanie kontroli osób na granicach wewnętrznych.Umawiające się Strony stoją na stanowisku, że możliwe jest, na mocy porozumień dwustronnych, zaprzestanie już teraz kontroli na granicach wewnętrznych w niektórych przypadkach, jako symboliczny gest, na okres próbny, o ile nie zaważy to na sprawach bezpieczeństwa (projekty pilotażowe).Jeżeli Umawiające się Strony rozważają zniesienie kontroli przed wprowadzeniem środków wyrównawczych, powinny powiadomić o tym Komitet Wykonawczy.4. Konsultacje na wypadek przeprowadzania alternatywnych kontroli granicznychArtykuł 2 ust. 2 Konwencji ustanawia, że Umawiające się Strony mają obowiązek wcześniejszego zasięgnięcia opinii innych Umawiających się Stron, w przypadku gdy z przyczyn związanych z porządkiem publicznym lub bezpieczeństwem narodowym jedna ze stron zdecyduje się na przeprowadzanie w ograniczonym okresie czasu własnych kontroli granicznych.Zgodnie z zamierzeniem i celem powyższego przepisu wymóg ten stosuje się również w przypadku przeprowadzania alternatywnych kontroli na zapleczu obszaru granicznego lub w obrębie określonych stref granicznych (patrz pkt 1.1).Jeżeli Umawiająca się Strona planuje podjęcie takiego środka, powinna postępować jak w przypadku czasowego wprowadzenia kontroli granicznych bezpośrednio na granicach wewnętrznych i poinformować o tym innych partnerów.--------------------------------------------------


title: 2008/537/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/182

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005
   (2008/537/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5.12.2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (4), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0116/2007),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje obserwacje w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Europejskiej Agencji Odbudowy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 7.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 18.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1756/2006 (Dz.U. L 332 z 30.11.2006, str. 18).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/183

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (4), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0116/2007),

               A.

               mając na uwadze fakt, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że uzyskał uzasadnioną pewność, iż roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zamknięty dnia 31 grudnia 2005 r. jest wiarygodne oraz że odnośne transakcje, z zastrzeżeniami, są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze, że w dniu 27 kwietnia 2006 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi absolutorium z wykonania budżetu agencji za rok budżetowy 2004 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           wzywa agencję do zasięgnięcia rady w kwestii poprawy jej polityki zarządzania finansami w celu jak najlepszego wykorzystania często znacznych kwot przechowywanych na bieżących rachunkach bankowych,

                           —

                           stwierdza, że transakcje dotyczące odpowiedników funduszy, systemów linii kredytowych i funduszy specjalnych zostały całkowicie zaksięgowane bez skutecznych procedur kontroli wewnętrznej w przypadku długoterminowych należności; nalega na to, aby wszystkie transakcje mógł weryfikować Trybunał Obrachunkowy,

                           —

                           stwierdza, że aby rozwiązać poważny problem niewiarygodności (oraz zarzutów dotyczących przypadków korupcji) towarzyszący obecnie warunkom przydzielania zamówień publicznych i koncesji w przypadku projektów wysoce sensytywnych (np. operatorzy telefonii komórkowej), wzywa Komisję oraz Agencję – w ścisłej współpracy z UNMIK (Tymczasowa Misja Administracyjna ONZ w Kosowie) oraz FIU (wywiad finansowy) – do ustalenia wyraźnych i przejrzystych zasad dotyczących zamówień publicznych, powołania wewnętrznych i nadrzędnych organów kontrolnych oraz informowania Parlamentu Europejskiego o przebiegu sytuacji;

         Uwagi ogólne dotyczące większości agencji UE, do których odnosi się wymóg uzyskania oddzielnego absolutorium

               1.

               uważa, że stale rosnąca liczba agencji wspólnotowych oraz działania niektórych z nich nie wydają się mieścić w ramach ogólnych założeń i że kompetencje niektórych agencji nie zawsze odpowiadają rzeczywistym potrzebom Unii lub oczekiwaniom jej obywateli, oraz stwierdza, że generalnie agencje nie zawsze cieszą się dobrym wizerunkiem lub opinią;

               2.

               zachęca w związku z tym Komisję do określenia ogólnych ramowych założeń dotyczących tworzenia nowych agencji wspólnotowych oraz do przedstawienia analizy kosztów i korzyści przed powołaniem każdej nowej agencji, przy jednoczesnej dbałości o unikanie wszelkiego wzajemnego powielania się działań agencji lub pokrywania się działań agencji z działaniami innych organizacji europejskich;

               3.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przedstawienia opinii w sprawie analizy kosztów i korzyści, zanim Parlament podejmie swoją decyzję;

               4.

               zachęca Komisję do przedstawiania co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując;

               5.

               zważywszy na rosnącą liczbę agencji regulacyjnych, z żalem przyjmuje fakt, że negocjacje dotyczące projektu porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie zarządzania tymi agencjami nie przyniosły dotąd skutku, i zwraca się do właściwych służb Komisji o dołożenie wszelkich starań we współpracy z Trybunałem Obrachunkowym, aby takie porozumienie zostało szybko osiągnięte;

               6.

               stwierdza, że odpowiedzialność budżetowa Komisji wymaga ściślejszego powiązania agencji z Komisją; wzywa Komisję i Radę do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu przyznania Komisji do 31 grudnia 2007 r. mniejszości blokującej w organach nadzorczych agencji regulacyjnych oraz do uwzględniania takiej mniejszości z góry w przypadku powoływania nowych agencji;

               7.

               zachęca Trybunał Obrachunkowy do umieszczenia w sprawozdaniu rocznym dodatkowego rozdziału, poświęconego wszystkim agencjom podlegającym procedurze uzyskania absolutorium w ramach rozliczeń Komisji, w celu uzyskania dużo wyraźniejszego obrazu wykorzystania przez agencje unijnych funduszy;

               8.

               przypomina o zasadzie, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, dotowane lub nie, podlegają absolutorium udzielanemu przez Parlament, nawet w przypadkach, gdy na mocy ich aktu założycielskiego istnieje inny organ udzielający absolutorium;

               9.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytów należytego zarządzania finansami we wszystkich agencjach oraz do zdania sprawozdania właściwym komisjom Parlamentu, z Komisją Kontroli Budżetowej włącznie;

               10.

               zauważa, że liczba agencji stale rośnie i że zgodnie z odpowiedzialnością polityczną Komisji w zakresie funkcjonowania agencji, daleko wykraczającą poza zwykłe wsparcie logistyczne, istnieje coraz pilniejsza potrzeba, aby dyrektorzy generalni Komisji odpowiedzialni za tworzenie i nadzorowanie agencji wypracowali wspólne podejście do tych organów; uważa, że struktura podobna do struktury stworzonej z myślą o koordynacji działań zaangażowanych dyrekcji generalnych stanowiłaby pragmatyczne rozwiązanie służące temu celowi;

               11.

               zachęca Komisję do zapewniania agencjom lepszego wsparcia administracyjnego i technicznego, biorąc pod uwagę coraz bardziej skomplikowane przepisy administracyjne Wspólnoty i problemy natury technicznej;

               12.

               stwierdza brak organu dyscyplinarnego we wszystkich agencjach wspólnotowych i zwraca się do służb Komisji o przyjęcie niezbędnych środków w celu szybkiego wdrożenia odpowiedniego mechanizmu;

               13.

               wysoko ocenia znaczną poprawę koordynacji prac agencji, umożliwiającą im rozwiązywanie powracających problemów i zwiększającą skuteczność ich współpracy z Komisją i Parlamentem;

               14.

               uważa, że tworzenie przez kilka agencji wspólnych działów wspierających, zajmujących się harmonizowaniem informatycznych systemów zarządzania finansowego z odpowiednimi systemami Komisji, jest praktyką, która powinna być kontynuowana i szerzej stosowana;

               15.

               wzywa agencje do ściślejszej współpracy i lepszego stosowania kryteriów porównawczych w odniesieniu do podmiotów działających w terenie; zachęca Komisję do przyjmowania środków, które uzna ona za niezbędne do wspomożenia agencji w poprawie ich wizerunku i uwidocznieniu ich działalności;

               16.

               wzywa Komisję, aby przedstawiła propozycję zharmonizowania formatu rocznych sprawozdań agencji w celu opracowania wskaźników wydajności pozwalających na porównywanie efektywności agencji;

               17.

               zachęca agencje do przedstawiania na początku roku wskaźników wydajności służących za podstawę do ich oceny;

               18.

               zachęca wszystkie agencje do szerszego stosowania celów SMART, co powinno prowadzić do bardziej realistycznego planowania i realizacji wyznaczonych zadań;

               19.

               zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym, że Komisja również ponosi odpowiedzialność za zarządzanie (finansowe) agencjami; w związku z tym wzywa Komisję do nadzorowania, a w razie potrzeby do kierowania zarządzaniem różnych agencji oraz wspomagania go, szczególnie w odniesieniu do właściwego stosowania procedur przetargowych, przejrzystości procedur zatrudnienia, należytego zarządzania finansami (niepełne wykorzystanie środków i przekroczenie budżetu) oraz – co najważniejsze – właściwego stosowania przepisów dotyczących ram kontroli wewnętrznej;

               20.

               uważa, że programy pracy agencji powinny przedstawiać ich wkład pod względem wykonanych zadań i w wymierny sposób oraz że należy zwrócić należytą uwagę na opracowane przez Komisję standardy kontroli wewnętrznej;

         Kwestie szczegółowe

               21.

               podkreśla, że wysoko ocenia uzyskane przez agencję wyniki oraz znaczną poprawę, jaką agencje mogłyby osiągnąć, reagując pozytywnie na zalecenia Trybunału Obrachunkowego i Parlamentu;

               22.

               gratuluje dyrektorowi i personelowi pracy wykonywanej w bardzo trudnym środowisku, przy osiągnięciu znacznej poprawy wizerunku UE i jej widoczności;

               23.

               nalega, aby Komisja przedłużyła działalność Agencji, która ma wygasnąć w 2008 r.; jest zdania, że Agencja powinna zostać przekształcona, w oparciu o uprzednie analizy kosztów i zysków, w agencję ds. realizacji pewnych zewnętrznych działań UE, w szczególności w celu zarządzania sytuacjami po wygaśnięciu konfliktów, jednocześnie starając się unikać powielania działań innych organizacji europejskich lub międzynarodowych, tak aby zapobiec utracie zdobytego doświadczenia;

               24.

               wzywa Komisję, aby poinformowała Parlament, z jakiego powodu, poza powziętym przez Komisję zamiarem zamknięcia agencji w 2008 r., nie powierzono agencji zadania polegającego na wdrożeniu specjalnego programu Unii dla północnej części Cypru i pomocy ludności palestyńskiej;

               25.

               uważa, że Agencja nie tylko dysponuje systemami (logistycznymi, informatycznymi i innymi) do szybkiego udzielania szerokiego wsparcia na obszarach dotkniętych wcześniej konfliktami, ale zwłaszcza także sprawdzonym bogatym doświadczeniem i wiedzą w zakresie powojennej odbudowy;

               26.

               wyraża przekonanie, że w momencie, gdy Komisja chce przejąć zarządzanie nowym instrumentem pomocy przedakcesyjnej w kontekście związanych z dorobkiem wspólnotowym zadań dotyczących Bałkanów, Agencja powinna przejąć zadania, jakie wynikają ze statusu agencji RELEX (działania zewnętrzne);

               27.

               uważa, że nowy mandat tej skutecznej agencji stanowiłby najlepszy sposób wykonywania nowych zadań w ramach działań zewnętrznych, które nie mogą być zrealizowane przez służby Komisji w Brukseli lub delegacje Komisji;

               28.

               uważa, że Agencja mogłaby odegrać niezwykle skuteczną rolę w dziedzinach, w których nie da się udzielać tradycyjnej pomocy rozwojowej; uważa ponadto, że znacznie poprawiłoby to widoczność UE;

               29.

               z zadowoleniem przyjmuje środki przyjęte przez Agencję na rzecz lepszych procedur przydzielania zamówień w następstwie obserwacji poczynionych przez Trybunał Obrachunkowy w rocznych sprawozdaniach za lata 2003 i 2004, co przełożyło się na zwiększoną widoczność w różnych dziedzinach; na przykład ważne decyzje podjęte w trakcie procesu oceny, wywierające wpływ na przydzielanie zamówień, są lepiej udokumentowane, a ponadto poprawiła się ogólna dyscyplina stosowania procedur oceny i przyznawania zamówień;

               30.

               występuje do Agencji o dalszą pracę nad kryteriami selekcji, tak by stały się one bardziej realistyczne, ponieważ czasem kryteria te są źle dopasowane do okoliczności, w jakich działa Agencja;

               31.

               z zadowoleniem przyjmuje postęp dokonany w zakresie przetargów i zachęca Agencję do dalszego wzmacniania wysiłków na rzecz zapewnienia pełnej zgodności udzielonych zamówień ze wszystkimi obowiązującymi przepisami;

               32.

               zauważa, że w przeglądzie operacji powierzonych misji UNMIK, zawartym w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego za rok 2004, wskazano na brak dostatecznej kontroli finansowej przy dokonywaniu płatności oraz na poważne problemy w operacjach zamknięcia, głównie z powodu braku odpowiedniego rozliczenia projektów oraz wystarczającego uzasadnienia kosztów; z zadowoleniem przyjmuje znaczne wysiłki podejmowane przez agencję w 2005 r. na rzecz poprawy tej sytuacji, zauważa jednak, że niektóre problemy dotyczące operacji zamknięcia pozostały nadal nierozwiązane.

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 7.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 18.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1756/2006 (Dz.U. L 332 z 30.11.2006, str. 18).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

      (6)  Dz.U. L 340 z 6.12.2006, str. 74.


title: 2010/740/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2009/024 NL/Noord Holland i Zuid Holland, dział 58 z Niderlandów)

text:
               4.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 318/37

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 24 listopada 2010 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2009/024 NL/Noord Holland i Zuid Holland, dział 58 z Niderlandów)
   (2010/740/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 30 grudnia 2009 r. Niderlandy przedłożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w ośmiu przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 58 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (działalność wydawnicza) w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach według klasyfikacji NUTS II: Noord Holland i Zuid Holland i uzupełniły go dodatkowymi informacjami do dnia 31 maja 2010 r. Wniosek jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 2 326 459 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Niderlandy,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 2 326 459 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 24 listopada 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         O. CHASTEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie przyjęcia Statutu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0008

Dziennik Urzędowy L 005 , 09/01/1999 P. 0071 - 0071

		Decyzja Radyz dnia 31 grudnia 1998 r.w sprawie przyjęcia Statutu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego(1999/8/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153,uwzględniając opinię Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:zgodnie z art. 109c ust. 2 Traktatu, na początku trzeciego etapu ustanowiony zostanie Komitet Ekonomiczno-Finansowy;dnia 21 grudnia 1998 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie składu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego [1];przywołując, że dnia 16 czerwca 1997 r. Rada Europejska przyjęła rezolucję w sprawie ustanowienia mechanizmu wymiany walut na trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej [2];przywołując, że dnia 13 grudnia 1997 r. Rada Europejska przyjęła rezolucję w sprawie koordynacji polityki gospodarczej na trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej oraz w sprawie art. 109 i 109b Traktatu [3];przywołując, że w tych rezolucjach przewidziano pewną rolę dla Komitetu Ekonomicznego-Finansowego;zważywszy więc, że należy przyjąć Statut Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się Statut Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.Tekst Statutu określony jest w Załączniku.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 stycznia 1999 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 31 grudnia 1998 r.W imieniu RadyR. EdlingerPrzewodniczący[1] Dz.U. L 358 z 31.12.1998, str. 109.[2] Dz.U. C 236 z 2.08 197, str. 5.[3] Dz.U. C 35 z 2.2.1998, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2005/901/WE: Decyzja Rady z dnia  12 grudnia 2005 r.  w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Belgii

text:
               15.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/59

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 grudnia 2005 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Belgii
   (2005/901/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od 26 stycznia 2002 r. do 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Premiera Rządu Walońskiego, Pana Jeana Claude’a VAN CAUWENBERGHE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Jean Claude VAN CAUWENBERGHE,
   deputowany do Parlamentu Walońskiego,
   zostaje niniejszym mianowany na stanowisko członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, to jest do dnia 25 stycznia 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: 2007/97/WE: Decyzja Rady z dnia 12 lutego 2007 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de España

text:
               14.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 42/24

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 lutego 2007 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de España
   (2007/97/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie EBC/2006/18 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 13 listopada 2006 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych audytorów Banco de España (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy 13/1994 o niezależności Banco de España oraz art. 29 ust. 3 i 31 regulaminu Banco de España sprawozdania Banco de España podlegają badaniu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów zgodnie z wymogami art. 27 Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego, jak również z uwzględnieniem ustawy 19/1988 w sprawie badania sprawozdań finansowych (2) w zakresie kwalifikowalności, mandatu oraz rotacji biegłych rewidentów.

               (3)

               Mandat obecnych zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de España wygaśnie po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2005. Niezbędne jest zatem ustanowienie zewnętrznych biegłych rewidentów począwszy od roku obrachunkowego 2006.

               (4)

               Banco de España dokonał wyboru Deloitte, S.L. jako swojego zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrachunkowe 2006–2008. Przyznany mandat może być następnie przedłużany w okresach rocznych do roku obrachunkowego 2012.

               (5)

               EBC stwierdza, że zewnętrzni biegli rewidenci wybrani przez Banco de España spełniają wymagania niezbędne do ich wyznaczenia i dlatego Rada Prezesów EBC zaleca wyznaczenie Deloitte, S.L. na lata obrachunkowe 2006–2008, przy czym przyznany mandat może być następnie przedłużany w okresach rocznych do końca roku obrachunkowego 2012.

               (6)

               Właściwe jest stosowanie się do zalecenia Rady Prezesów EBC i dokonanie odpowiedniej zmiany decyzji 1999/70/WE (3),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 3 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

      „3.   Deloitte, S.L. zostaje niniejszym zatwierdzony jako zewnętrzny biegły rewident Banco de España na lata obrachunkowe 2006–2008.
      Mandat ten może być następnie przedłużany w okresach rocznych do końca roku obrachunkowego 2012.”.

   Artykuł 2
   O niniejszej decyzji zostaje powiadomiony Europejski Bank Centralny.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 283 z 21.11.2006, str. 16.

      (2)  Ustawa zmieniona ustawą 44/2002 w sprawie środków reformy systemu finansowego.

      (3)  Dz.U. L 22 z 29.1.1999, str. 69. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/852/WE (Dz.U. L 331 z 29.11.2006, str. 19).


title: 2012/292/UE: Decyzja Rady z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Republiką Mołdowy w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych

text:
               7.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 147/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 31 maja 2012 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Republiką Mołdowy w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych
   (2012/292/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W imieniu Unii Komisja wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Republiką Mołdowy w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych („umowa”).

               (2)

               Umowa umożliwi wzajemną ochronę oznaczeń geograficznych Unii i Republiki Mołdowy oraz przyczyni się do zbliżenia przepisów krajów sąsiadujących z Unią.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii podpisanie Umowy między Unią Europejską a Republiką Mołdowy w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy (1).
   Artykuł 2
   Przewodnicząy Rady upoważniony jest niniejszym do wyznaczenia osby (osób) uprawnionych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2012 r.

            W imieniu Rady

         P. OLSEN DYHR

            Przewodniczący

      (1)  Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: 2007/95/WE: Decyzja Rady z dnia 22 stycznia 2007 r. dotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Międzynarodowej Rady Kawy w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie kawy z 2001 r.

text:
               14.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 42/22

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 stycznia 2007 r.
   dotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Międzynarodowej Rady Kawy w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie kawy z 2001 r.
   (2007/95/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Międzynarodowa umowa w sprawie kawy z 2001 r. została podpisana i zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 24 września 2001 r. na mocy decyzji 2001/877/WE (1).

               (2)

               Zgodnie z postanowieniami art. 52 ust. 1 i 2 Międzynarodowa umowa w sprawie kawy z 2001 r. wygasa w dniu 30 września 2007 r., o ile okres jej obowiązywania nie zostanie przedłużony na mocy decyzji Międzynarodowej Rady Kawy poza ten termin na jeden lub kilka okresów nieprzekraczających łącznie sześciu lat.

               (3)

               Przedłużenie okresu obowiązywania umowy leży w interesie Wspólnoty Europejskiej.

               (4)

               Należy określić stanowisko Wspólnoty Europejskiej na forum Międzynarodowej Rady Kawy,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   W ramach Międzynarodowej Rady Kawy Wspólnota Europejska głosuje za przedłużeniem okresu obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie kawy z 2001 r. na jeden lub kilka kolejnych okresów nieprzekraczających sześciu lat.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 stycznia 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 326 z 11.12.2001, str. 22.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/493 z dnia 17 marca 2015 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Latvijas Banka

text:
               24.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 78/16

         DECYZJA RADY (UE) 2015/493
   z dnia 17 marca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Latvijas Banka
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół nr 4 w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie EBC/2015/3 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 3 lutego 2015 r. udzielone Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Latvijas Banka (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Eurosystemu podlegają kontroli przeprowadzanej przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów zalecanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Mandat obecnych zewnętrznych biegłych rewidentów Latvijas Banka wygasł po przeprowadzeniu badania za rok obrotowy 2014. Niezbędne jest zatem wyznaczenie zewnętrznych biegłych rewidentów na okres od roku obrotowego 2015.

               (3)

               Na swojego zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrotowe 2015–2019 Latvijas Banka wybrał firmę KPMG Baltics SIA.

               (4)

               Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie firmy KPMG Baltics SIA na zewnętrznego biegłego rewidenta Latvijas Banka na lata obrotowe 2015–2019.

               (5)

               Właściwe jest, by zastosować się do zalecenia Rady Prezesów EBC i odpowiednio zmienić decyzję Rady 1999/70/WE (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 1 ust. 18 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

      „18.   Firma KPMG Baltics SIA zostaje niniejszym zatwierdzona jako zewnętrzny biegły rewident Latvijas Banka na lata obrotowe 2015–2019.”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Europejskiego Banku Centralnego.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 51 z 13.2.2015, s. 4.

      (2)  Decyzja Rady 1999/70/WE z dnia 25 stycznia 1999 r. dotycząca zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych (Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69).