title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/2380 z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (EUMM GEORGIA/1/2016)

text:
               23.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/57

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/2380
   z dnia 13 grudnia 2016 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (EUMM GEORGIA/1/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/452/WPZiB z dnia 12 sierpnia 2010 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (1), EUMM Georgia, w szczególności jej art. 10 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji 2010/452/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu akapit trzeci, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w stosunku do Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 19 grudnia 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUMM GEORGIA/1/2014 (2) w sprawie mianowania Kęstutisa JANKAUSKASA szefem misji EUMM Georgia od dnia 15 grudnia 2014 r. do dnia 14 grudnia 2015 r.

               (3)

               W dniu 13 listopada 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/2200 (EUMM GEORGIA/1/2015) (3) przedłużającą mandat Kęstutisa JANKAUSKASA jako szefa misji EUMM Georgia na okres od dnia 15 grudnia 2015 r. do dnia 14 grudnia 2016 r.

               (4)

               W dniu 12 grudnia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/2238 (4) przedłużającą mandat EUMM Georgia na okres od dnia 15 grudnia 2016 r. do dnia 14 grudnia 2018 r.

               (5)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Kęstutisa JANKAUSKASA jako szefa misji EUMM Georgia od dnia 15 grudnia 2016 r. do dnia 14 grudnia 2017 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się mandat Kęstutisa JANKAUSKASA jako szefa misji EUMM Georgia do dnia 14 grudnia 2017 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 213 z 13.8.2010, s. 43.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUMM GEORGIA/1/2014 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie mianowania szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (Dz.U. L 369 z 24.12.2014, s. 78).

      (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/2200 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (EUMM GEORGIA/1/2015) (Dz.U. L 313 z 28.11.2015, s. 40).

      (4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2238 z dnia 12 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (Dz.U. L 337 z 13.12.2016, s. 15).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1622 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja VI – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/129

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1622
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja VI – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2015 (COM(2016) 475 – C8-0274/2016) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0144/2017),

               1.

               udziela sekretarzowi generalnemu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych i Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2015.

      (2)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 375 z 13.10.2016, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 147.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 12 grudnia 2014 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014

text:
               20.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 461/18

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 grudnia 2014 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014
   (2014/C 461/10)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 został ostatecznie przyjęty w dniu 20 listopada 2013 r. (2),

               —

               w dniu 17 października 2014 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 6 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2014,

               —

               w dniu 4 grudnia 2014 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający list w sprawie poprawek do projektu budżetu korygującego nr 6 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014, ze zmianami wprowadzonymi w odnośnym liście w sprawie poprawek, zostało przyjęte w dniu 12 grudnia 2014 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/ lub można pobrać go z tej strony.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GIANNINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014, s. 1, wraz ze sprostowaniami w Dz.U. L 111 z 15.4.2014, s. 96, Dz.U. L 124 z 25.4.2014, s. 30 oraz Dz.U. L 322 z 7.11.2014, s. 1.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/681 z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) i uchylenia decyzji (WPZiB) 2016/1079 (EUNAVFOR MED/1/2017)

text:
               11.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 98/18

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/681
   z dnia 29 marca 2017 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) i uchylenia decyzji (WPZiB) 2016/1079 (EUNAVFOR MED/1/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/778 z dnia 18 maja 2015 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) (1), w szczególności jej art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/778 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji EUNAVFOR MED SOPHIA („dowódca sił UE”).

               (2)

               W dniu 23 czerwca 2016 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2016/1079 (2) w sprawie mianowania wiceadmirała Giuseppe BERUTTIEGO BERGOTTA dowódcą sił UE.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie z dniem 4 kwietnia 2017 r. wiceadmirała (LH) Andrei ROMANIEGO nowym dowódcą sił UE na miejsce wiceadmirała Giuseppe BERUTTIEGO BERGOTTA.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE popiera to zalecenie.

               (5)

               Należy w związku z tym uchylić decyzję (WPZiB) 2016/1079.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wiceadmirał (LH) Andrea ROMANI zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) od dnia 4 kwietnia 2017 r.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2016/1079 ze skutkiem od dnia 4 kwietnia 2017 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 4 kwietnia 2017 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 122 z 19.5.2015, s. 31.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1079 z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) oraz uchylająca decyzję EUNAVFOR MED/1/2015 (EUNAVFOR MED/2/2016) (Dz.U. L 179 z 5.7.2016, s. 31).


title: Decyzja Komisji z dnia 1 października 2015 r. w sprawie powiadomienia państwa trzeciego o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów

text:
               2.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 324/6

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 1 października 2015 r.
   w sprawie powiadomienia państwa trzeciego o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów
   (2015/C 324/07)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 32,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   WPROWADZENIE

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanowiono unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

               (2)

               W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznania państw trzecich za niewspółpracujące, działań wobec takich państw (démarches), sporządzania wykazu takich państw, usunięcia z tego wykazu, publicznego dostępu do niego i wszelkich środków nadzwyczajnych.

               (3)

               Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić państwa trzecie o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące. Takie powiadomienie ma charakter wstępny. Powiadomienie opiera się na kryteriach określonych w art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja powinna również podjąć wobec powiadamianych państw członkowskich wszelkie działania określone w art. 32 tego rozporządzenia. W szczególności Komisja powinna zawrzeć w powiadomieniu informacje dotyczące istotnych faktów i ustaleń leżących u podstaw takiego uznania, a także zapewnić tym państwom możliwość udzielenia odpowiedzi i dostarczenia dowodów przemawiających przeciwko takiemu uznaniu lub, w stosownych przypadkach, przedstawienia planu działania na rzecz poprawy sytuacji oraz środków już podjętych w celu jej naprawy. Komisja powinna wyznaczyć powiadamianym państwom trzecim odpowiedni czas na przedstawienie odpowiedzi na powiadomienie, a także wystarczający czas na naprawę sytuacji.

               (4)

               Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna wskazać państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie należy uznać za niewspółpracujące, jeżeli nie wypełnia ono swoich obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

               (5)

               Uznanie państw trzecich za niewspółpracujące powinno opierać się na przeglądzie wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (6)

               Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada powinna sporządzić wykaz niewspółpracujących państw trzecich. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie między innymi środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (7)

               Pojęcie odpowiedzialności państwa bandery i państwa nadbrzeżnego jest stale wzmacniane w ramach międzynarodowego prawa dotyczącego rybołówstwa i dziś jest pomyślane jako obowiązek „należytej staranności”, co oznacza obowiązek podejmowania wszelkich możliwych wysiłków i dołożenia wszelkich starań, aby zapobiec połowom NNN, w tym obowiązek podjęcia niezbędnych środków administracyjnych i egzekucyjnych w celu zapewnienia, by statki rybackie pływające pod banderą danego państwa, jego obywatele lub statki rybackie poławiające na jego wodach nie angażowali się w działania, które naruszają obowiązujące środki ochrony i zarządzania żywymi zasobami morza, a w przypadku naruszenia obowiązek współdziałania i przeprowadzenia konsultacji z innymi państwami w celu zbadania i w razie potrzeby nałożenia sankcji, które są wystarczające, by zniechęcić do naruszania przepisów i pozbawić sprawców korzyści wynikających z ich nielegalnej działalności.

               (8)

               Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN świadectwa połowowe zatwierdzone przez państwa trzecie bandery są akceptowane, pod warunkiem że Komisja otrzymała powiadomienie o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać statki rybackie tych państw trzecich.

               (9)

               Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja ma prowadzić współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia.

         2.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE ZWIĄZKU KOMORÓW

               (10)

               Związek Komorów (zwany dalej „Komorami”) nie przedstawił Komisji swojego powiadomienia jako państwa bandery zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (11)

               W dniach 4–8 maja 2014 r. przedstawiciele Komisji przy wsparciu ze strony delegacji UE do Republiki Mauritiusu, Związku Komorów i Republiki Seszeli przeprowadzili wizytę na Komorach w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (12)

               Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Komory rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać ich statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Komory w celu wypełnienia ich obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN.

               (13)

               Sprawozdanie końcowe z wizyty przesłano Komorom w dniu 3 czerwca 2015 r. W trakcie wizyty przedstawiciele Komisji stwierdzili, że poczyniono niewielkie postępy lub nie poczyniono postępów w ogóle w odniesieniu do najważniejszych niedociągnięć, do wyeliminowania których Komory zobowiązały się w październiku 2011 r. (2).

               (14)

               Komory nie przedstawiły uwag do sprawozdania końcowego.

               (15)

               Komory są członkiem Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz Komisji ds. Rybołówstwa Południowo-Zachodniego Oceanu Indyjskiego (SWIOFC). Komory ratyfikowały Konwencję Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morza (UNCLOS).

               (16)

               Unia Europejska i Związek Komorów podpisały umowę o partnerstwie w sprawie połowów, która obowiązuje obecnie (3).

               (17)

               W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Komory ich międzynarodowych zobowiązań jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu określonych w międzynarodowych porozumieniach wspomnianych w motywie 15 i ustanowionych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem wspomniane w tym motywie Komisja zgromadziła i przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów takiej oceny. Obecne ramy prawne w zakresie wewnętrznego zarządzania rybołówstwem na Komorach tworzy kodeks rybołówstwa i akwakultury, ustanowiony ustawą nr 07-011/AU z dnia 29 sierpnia 2007 r. oraz szereg umów na szczeblu ministerialnym.

               (18)

               Komisja wykorzystała również informacje pochodzące z dostępnych danych opublikowanych przez właściwe regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, jak również ogólnodostępne informacje.

         3.   MOŻLIWOŚĆ UZNANIA ZWIĄZKU KOMORÓW ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

               (19)

               Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Związku Komorów jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę kryteria określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

         3.1.   Powtarzające się przypadki prowadzenia przez statki połowów NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (20)

               Na podstawie publicznie dostępnych informacji, jak i informacji zebranych przez Komisję i przez władze Komorów, Komisja ustaliła, że istnieją dowody na to, że około 20 statków pływających pod banderą Komorów brało udział w połowach NNN w okresie od 2010 do 2015 r.

               (21)

               Komisja ustaliła, że istnieje około 20 statków z Komorów prowadzących działalność poza wyłączną strefą ekonomiczną (w.s.e.) Komorów bez upoważnienia ze strony władz Komorów. Jest to sprzeczne z zaleceniami określonymi w pkt 45 międzynarodowego planu działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (MPD-NNN (4)) oraz art. 8 ust. 2 pkt 2 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO, które przewidują, że państwa bandery powinny dopilnować, aby każdy statek upoważniony do pływania pod ich banderą i działający poza ich wodami posiadał ważne upoważnienia. Oznacza to również nieprzestrzeganie zaleceń z pkt 29 i 30 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery (5).

               (22)

               Z informacji dostępnych publicznie wynika, że dwa statki pływające pod banderą Komorów dokonały przeładunku na morzu u wybrzeży Afryki Zachodniej w 2014 r. (6). Działania te odbyły się bez upoważnienia ze strony władz Komorów. Brak kontroli ze strony Komorów narusza pkt 49 MPD-NNN, który stanowi, że państwo bandery powinno dopilnować, by wszystkie ich statki biorące udział w przeładunkach posiadały upoważnienie uprzednio wydane przez państwo bandery oraz aby informowały organy krajowe.

               (23)

               Ponadto władze Komorów przyznały, że statki komorskie działające poza w.s.e. Komorów nie są objęte żadnymi środkami w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru. Nie dostarczają one informacji na temat swojego położenia geograficznego do centrum monitorowania rybołówstwa (CMR) Komorów ani żadnych informacji, takich jak dane o połowach, informacje dotyczące wyładunków lub przeładunków do innych organów Komorów. Na skutek tych niedociągnięć Komory naruszają art. 94 ust. 1 i ust. 2 UNCLOS, które przewidują, że każde państwo musi skutecznie zapewnić sprawowanie jurysdykcji i kontroli nad statkami pływającymi pod jego banderą. Narusza to także zalecenia z pkt 24 MPD-NNN, który przewiduje obowiązek przeprowadzenia całościowej i skutecznej kontroli działalności połowowej, oraz z pkt 35 MPD-NNN, który stanowi, że przed dokonaniem rejestracji statku państwo bandery powinno zagwarantować, że będzie w stanie wykonywać swoje obowiązki i zapewnić, aby statki nie angażowały się w połowy NNN. Ponadto stoi to w sprzeczności z pkt 31, 32 i 33 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery, zgodnie z którymi państwa bandery muszą wdrożyć systemy kontroli nad swoimi statkami i muszą dysponować systemem egzekwowania przepisów, w ramach którego m.in. wykrywa się naruszenia obowiązujących praw, przepisów lub międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz podejmuje się działania związane z egzekwowaniem przepisów. Wreszcie, z uwagi na te naruszenia jest prawdopodobne, że statki te mogą działać nielegalnie i że ich połowy nie są raportowane.

               (24)

               Biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez władze Komorów, Komisja ustaliła, że wykaz statków pływających pod banderą Komorów nie jest skonsolidowany. Podczas gdy organ odpowiedzialny za rybołówstwo nie posiada szczegółowych informacji na temat komorskich statków działających poza w.s.e. Komorów, organ odpowiedzialny za rejestrację statków posiada jedynie częściowe informacje dotyczące statusu rejestru statków Komorów. Wbrew zaleceniom zawartym w pkt 40 MPD-NNN oraz pkt 19 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery, brakuje współpracy i wymiany informacji między organami odpowiedzialnymi za rejestrację statków a organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo. Również ze względu na to uchybienie Komory naruszają art. 94 ust. 2 lit. b) UNCLOS. Nie spełniają one również zaleceń z pkt 42 MPD-NNN, który stanowi, że każde państwo powinno prowadzić rejestr statków zawierający dane identyfikacyjne statków pływających pod jego banderą.

               (25)

               Brak wewnętrznej współpracy opisany w motywie 24 narusza zobowiązanie podjęte przez władze Komorów w stosunku do Unii Europejskiej w październiku 2011 r., do nawiązania ściślejszej współpracy pomiędzy organami odpowiedzialnymi za rejestrację i organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo (7).

               (26)

               Brak współpracy pomiędzy organami odpowiedzialnymi za rejestrację i organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo zmniejsza zdolność Komorów do monitorowania wielkości i zdolności połowowej swej floty oraz umożliwia nielegalnym podmiotom prowadzenie działalności pod banderą Komorów bez możliwości wykrycia tego faktu.

               (27)

               Komisja ustaliła, że skutki braku współpracy pomiędzy organami odpowiedzialnymi za rejestrację statków i organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo stają się jeszcze poważniejsze w wyniku udziału w procesie rejestracji zagranicznych przedsiębiorstw prywatnych, które odpowiadają za wpisywanie statków do rejestru i które mogą wydawać tymczasowe świadectwa rejestracji.

               (28)

               Ponadto organ odpowiedzialny za rejestrację statków nie konsultuje wykazu statków NNN sporządzanego przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem przed zarejestrowaniem statku, który zamierza prowadzić działalność poza w.s.e. Komorów. Stoi to w sprzeczności z pkt 36 MPD-NNN, który stanowi, że państwa bandery powinny unikać rejestrowania statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów. Wskazuje to również, że należy opracować solidne procedury rejestracji oraz że ryzyko wystąpienia połowów NNN we flocie Komorów jest wysokie.

               (29)

               W oparciu o informacje zgromadzone podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2015 r. na Komorach, Komisja stwierdziła, że trzy statki Komorów zostały upoważnione do prowadzenia działalności na wodach Komorów, mimo że nie były wyposażone w system monitorowania statków (VMS) ani nie posiadały obserwatora na pokładzie. Sytuacja ta stanowi naruszenie art. 94 ust. 1 i 2 UNCLOS. Ponadto oznacza niestosowanie się do przepisów pkt 24 MPD-NNN. Ponadto statki te nie poinformowały organów Komorów o ilości ryb na pokładzie w wyznaczonym terminie przed wyładunkiem na Komorach. Stoi to w sprzeczności z pkt 55 MPD-NNN, który stanowi, że przed wydaniem zezwolenia statkowi na wejście do portu, państwa powinny wymagać, aby statki, między innymi, w rozsądnym terminie zawiadamiały o zamiarze wejścia do portu i podawały szczegółowe informacje dotyczące rejsu rybackiego i ilości ryb na pokładzie, aby można było ustalić, czy statek prowadził lub wspierał połowy NNN. W tej sytuacji nie można zagwarantować, że produkty z tych statków nie pochodzą z połowów NNN.

               (30)

               Zgodnie z art. 31 ust. 4 lit. b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zbadała również środki podjęte przez Komory w odniesieniu do dostępu produktów rybnych pochodzących z połowów NNN do ich rynku.

               (31)

               W związku z sytuacją opisaną w motywach 22, 23 i 25 identyfikowanie ryb lub produktów rybnych jest utrudnione przez brak monitorowania, kontroli i nadzoru; status rejestru statków Komorów; oraz brak współpracy między organami odpowiedzialnymi za rejestrację statków i organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo.

               (32)

               W oparciu o informacje uzyskane od władz Komorów, statki pływające pod banderą Komorów posiadające zezwolenie na połowy w w.s.e. Komorów stosują dzienniki połowowe opracowane przez podmioty gospodarcze w językach Sri Lanki. Języki te są niezrozumiałe dla inspektorów rybołówstwa z Komorów. Według informacji zebranych podczas wizyty na Komorach w maju 2015 r., władze Komorów nie ukończyły prac nad własnym wzorem dziennika połowowego. Nie można zagwarantować identyfikowalności za pomocą dzienników połowowych, opracowanych w języku nieznanym dla inspektorów rybołówstwa z Komorów. Sytuacja ta zmniejsza również przejrzystość i jest naruszeniem pkt 24 MPD-NNN oraz pkt 33 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery, które przewidują obowiązek przeprowadzenia całościowej i skutecznej kontroli działalności połowowej od momentu jej rozpoczęcia, poprzez wyładunek, aż po moment dotarcia do miejsca przeznaczenia. Stanowi to również naruszenie pkt 71 MPD-NNN, w którym przewidziano, że państwa powinny podjąć kroki w celu poprawy przejrzystości swoich rynków w celu umożliwienia identyfikowalności ryb lub produktów rybołówstwa.

               (33)

               Należy przypomnieć, że motyw 23 wskazuje, że komorskie statki działające poza w.s.e. Komorów nie podlegają jakiejkolwiek kontroli ze strony władz Komorów. Statki te nie posiadają dzienników pokładowych przeznaczonych dla władz Komorów i nie przekazują tym władzom żadnych informacji dotyczących ich działalności połowowej, wyładunków i przeładunków. Stoi to w sprzeczności z art. 94 UNCLOS i zaleceniami zawartymi w pkt 24 i 35 MPD-NNN oraz pkt 33 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery, ponieważ oznacza, że identyfikowalność ryb lub produktów rybołówstwa pochodzących z tych statków nie może zostać zagwarantowana.

               (34)

               W art. 11 ust. 2 i 3 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO stanowi się, że międzynarodowy handel rybami i produktami rybołówstwa nie powinien zagrażać zrównoważonemu rozwojowi rybołówstwa, powinien być oparty na przejrzystych środkach, jak również na prostych i wszechstronnych przepisach ustawowych i wykonawczych oraz procedurach administracyjnych. Ponadto art. 11 ust. 1 pkt 11 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO stanowi, że państwa powinny zapewnić, aby międzynarodowy i wewnętrzny handel rybą i produktami rybołówstwa odbywał się w zgodzie ze zdrowymi praktykami ochrony i zarządzania przez ulepszanie identyfikacji pochodzenia ryb i produktów rybołówstwa. MPD-NNN zawiera ponadto wytyczne dotyczące uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym środków rynkowych (pkt 65–76), które pomagają ograniczyć lub wyeliminować handel rybami i produktami rybnymi pozyskanymi z połowów NNN.

               (35)

               Na podstawie informacji zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez władze Komorów, z jednej strony na Komorach rozwija się działalność przetwórczą, a z drugiej brak jest rzetelnych systemów certyfikacji i identyfikowalności, które dopiero muszą zostać opracowane. Ta sytuacja również zwiększa ryzyko, że produkty pochodzące z połowów NNN mogą być przetwarzane i sprzedawane za pośrednictwem Komorów.

               (36)

               Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zebranych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Komory, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że państwo to nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jego banderą lub przez jego obywateli oraz nie podjęło ono wystarczających działań w celu przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN prowadzonym przez statki pływające pod jego banderą.

         3.2.   Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (37)

               Na podstawie art. 31 ust. 5 lit. a) Komisja sprawdziła, w jakim stopniu Komory z nią współpracowały, odpowiadając na pytania, przekazując informacje zwrotne i prowadząc dochodzenia w sprawach dotyczących połowów NNN i związaną z nimi działalnością.

               (38)

               Komorskie organy odpowiedzialne za rybołówstwo w trakcie wizyty były skłonne do współpracy, jednak nie udzieliły one odpowiedzi na dalsze wnioski o przekazanie informacji. Komisja ustaliła, że ten brak współpracy jest pogłębiony na skutek stanu rejestru Komorów i braku współpracy między organami odpowiedzialnymi za rejestrację statków i organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo, jak określono w sekcji 3.1.

               (39)

               Ponadto, jak przypomniano w motywie 25, brak współpracy między organami odpowiedzialnymi za rejestrację statków i organami odpowiedzialnymi za rybołówstwo należy rozpatrywać w kontekście zobowiązania podjętego przez Komory w października 2011 r. do nawiązania ściślejszej współpracy między tymi organami (8). Jak ustalono w sekcji 3.1, w odniesieniu do tego uchybienia o krytycznym znaczeniu osiągnięto niewielki lub żaden postęp i Komory nie wywiązały się z podjętego zobowiązania.

               (40)

               Podczas wizyty Komisji w maju 2015 r. władze Komorów powiadomiły Komisję, że nie były w stanie udostępnić kodeksu morskiego, który czekał na wdrożenie. Od tamtej pory Komisja nie została poinformowana o przyjęciu tekstu ani nie otrzymała jego egzemplarza.

               (41)

               Ponadto władze Komorów zostały zaproszone do przedstawienia Komisji wykazu komorskich statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem. Komisja nie otrzymała kopii tego wykazu.

               (42)

               W kontekście ogólnej oceny realizacji obowiązków Komorów jako państwa bandery Komisja przeanalizowała także, czy Komory współpracują z innymi państwami w zwalczaniu połowów NNN.

               (43)

               Komisja ustaliła, że chociaż Komory współpracują z państwami regionu Oceanu Indyjskiego, to jednak nie współpracują one z państwami spoza regionu, w którym działają statki Komorów. Jak wyjaśniono w motywie 24, ten brak współpracy może wynikać z faktu, że władze Komorów nie posiadają wystarczających informacji na temat danych statków. Sytuacja ta, podsumowująca ustalenia z sekcji 3.1, stanowi przypadek niezastosowania się do zalecenia pkt 28 MPD-NNN, w którym przewidziano, że państwa powinny koordynować swoje działania i współpracować w zakresie zwalczania połowów NNN. Stoi to również w sprzeczności z pkt 31 MPD-NNN, zgodnie z którym państwo bandery powinno zawierać umowy lub porozumienia z innymi państwami oraz współpracować z nimi na inne sposoby w zakresie egzekwowania obowiązujących przepisów, środków ochrony i zarządzania lub przepisów przyjętych na szczeblu krajowym, regionalnym lub globalnym.

               (44)

               Zgodnie z art. 31 ust. 5 lit. b) Komisja dokonała analizy istniejących środków egzekucyjnych w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania na Komorach.

               (45)

               Komisja ustaliła, że organy Komorów nie zgłosiły żadnych działań w odniesieniu do statków, o których mowa w motywie 23 i które przeprowadziły operacje m.in. przeładunku na morzu u wybrzeży Afryki Zachodniej w 2014 r.

               (46)

               W odniesieniu do informacji określonych w motywach 21 i 23 oraz biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez Komory, Komisja ustaliła, że organy Komorów były świadome faktu, że statki pływające pod ich banderą prowadziły działalność poza w.s.e. Komorów oraz dokonywały wyładunków w Afryce Zachodniej i Azji, z naruszeniem komorskiego prawa i wymogów. Komisja ustaliła jednak, że władze Komorów nie podjęły środków egzekucyjnych w odniesieniu do tych statków.

               (47)

               Ponadto Komisja stwierdziła w trakcie wizyty w maju 2015 r., że większość floty Komorów nie przekazuje danych VMS organom Komorów. Sytuacja ta stanowi dowód na niezdolność władz do monitorowania działalności statków Komorów i podważa ich zdolność do skutecznego egzekwowania przepisów mających zastosowanie do różnych odnośnych obszarów. W połączeniu z brakiem współpracy wewnętrznej i współpracy z państwami trzecimi stwarza to idealne środowisko dla rozwoju działalności połowowej NNN.

               (48)

               Sytuacja, o której mowa w motywach 45–47 narusza art. 94 UNCLOS. Narusza to także zalecenia dotyczące podejmowania środków egzekucyjnych w stosunku do połowów NNN i w celu karania takiej działalności tak surowo, aby skutecznie zapobiegać połowom NNN, powstrzymywać i eliminować je oraz aby pozbawić winnych korzyści płynących z takich połowów, jak określono w art. 8 ust. 2 pkt 7 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO; pkt 21 MPD-NNN oraz pkt 31–33, 35 i 38 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery.

               (49)

               W odniesieniu do komorskich ram prawnych dotyczących rybołówstwa, władze Komorów potwierdziły podczas wizyty Komisji w maju 2015 r., że dalsze przepisy wykonawcze kodeksu rybołówstwa i akwakultury powinny zostać opracowane w celu zapewnienia spójności między obowiązującymi przepisami krajowymi, międzynarodowymi i regionalnymi.

               (50)

               Ponadto komorski kodeks rybołówstwa i akwakultury nie uwzględnia w definicji statku rybackiego statków prowadzących działalność związaną z połowami. Ponadto, pomimo że ramy prawne Komorów obejmują poważne naruszenia przepisów określonych w prawie międzynarodowym, to jednak w tych ramach prawnych nie zawarto wyraźnej definicji połowów NNN i nie przewidziano wyraźnie środków egzekucyjnych oraz sankcji wobec obywateli wspierających lub prowadzących połowy NNN zgodnie z pkt 18 MPD-NNN. Co się tyczy systemu sankcji, należy przypomnieć, że grzywny przewidziane w kontekście połowów na skalę przemysłową opierają się na wartości opłat za licencje połowowe. Niemniej jednak kategorie licencji połowowych określone w obowiązującym prawodawstwie Komorów ograniczają się wyłącznie do gatunków tuńczyka. W rezultacie w przypadkach naruszeń przez flotę prowadzącą połowy na skalę przemysłową w odniesieniu do gatunków pelagicznych i przydennych brak jest odpowiednich grzywien z uwagi na brak odpowiednich opłat licencyjnych. Sytuacja ta podważa odstraszający charakter komorskiego systemu sankcji.

               (51)

               Ponadto Komory nie mają krajowego planu kontroli, aby zapewnić spójną politykę w zakresie kontroli działalności floty Komorów. Biorąc pod uwagę wielkość floty Komorów i jej perspektywy rozwoju (9), Komory nie mają wystarczającej liczby obserwatorów.

               (52)

               Komory mają niski wskaźnik rozwoju społecznego i znalazły się w 2013 r. na 159. miejscu spośród 187 państw (10) zgodnie ze wskaźnikiem rozwoju społecznego ONZ. W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (11) Komory zostały wymienione w kategorii krajów najsłabiej rozwiniętych, co jest zgodne z wykazem odbiorców oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) z dnia 1 stycznia 2015 r. ustanowionym przez Komitet Pomocy Rozwojowej (DAC) Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) (12).

               (53)

               Bez względu na analizę zawartą w motywie 52 należy również zauważyć, że na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyty Komisji w maju 2015 r. nie można uznać, że Komory nie mają środków finansowych. Komorom brakuje raczej niezbędnego otoczenia administracyjnego, aby zapewnić sprawne i skuteczne wykonywanie ich obowiązków jako państwa bandery, państwa nadbrzeżnego, państwa portu i państwa zbytu.

               (54)

               Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji oraz na podstawie faktów ustalonych przez Komisję i oświadczeń złożonych przez Komory, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Komory nie wypełniły obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy oraz działań egzekucyjnych.

         3.3.   Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (55)

               Komory ratyfikowały w 1994 r. UNCLOS i są umawiającą się stroną IOTC i SWIOFC.

               (56)

               Zgodnie z art. 31 ust. 6 lit. b) Komisja przeanalizowała wszystkie informacje dotyczące statusu Komorów jako umawiającej się strony IOTC i SWIOFC.

               (57)

               Według informacji pochodzących ze sporządzonego w dniu 23 marca 2015 r. i dotyczącego Komorów sprawozdania IOTC w sprawie zgodności z przepisami (13), w 2014 r. pojawiło się kilka powtarzających się kwestii dotyczących zgodności z przepisami. W szczególności Komory nie zgłosiły nominalnych połowów na rekiny, jak wymaga rezolucja IOTC 05/05, nie złożyły sprawozdań z połowów i nakładu połowowego w odniesieniu do rekinów, jak wymaga rezolucja IOTC 05/05, nie przekazały informacji dotyczących częstotliwości rozmiarów w połowach rekinów, jak wymaga rezolucja IOTC 05/05, nie złożyły sprawozdań z połowów i nakładu połowowego w odniesieniu do połowów okrężnicą prowadzonych przez zagraniczne statki w w.s.e., jak wymaga rezolucja IOTC 10/02, i nie wdrożyły programu wyrywkowej kontroli obecności obserwatorów na łodziach tradycyjnych, jak wymaga rezolucja IOTC 11/04.

               (58)

               Zidentyfikowano także jednorazowe problemy dotyczące zgodności z przepisami. Komory nie poinformowały o połowach nominalnych w ramach połowów przybrzeżnych, jak wymaga rezolucja IOTC 10/02, nie złożyły sprawozdań z połowów i nakładu połowowego w odniesieniu do rybołówstwa przybrzeżnego, jak wymaga rezolucja IOTC 10/02, i nie przekazały informacji dotyczących częstotliwości rozmiarów w połowach przybrzeżnych, jak wymaga rezolucja IOTC 10/02.

               (59)

               Problemy ze zgodnością z przepisami IOTC w przypadku Komorów wskazują, że Komory nie wypełniły swoich obowiązków jako państwa bandery określonych w art. 94 UNCLOS. Problemy te wskazują również na fakt, że Komory nie przestrzegają zaleceń z pkt 31–33, 35 i 38 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery oraz pkt 24 MPD-NNN.

               (60)

               Z wyjątkiem IOTC i SWIOFC, Komory nie są umawiającą się stroną innych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Biorąc pod uwagę strukturę floty Komorów, która prowadzi działalność nie tylko w regionie Oceanu Indyjskiego, ustalenia te osłabiają wysiłki Komorów zmierzające do wypełnienia zobowiązań wynikających z UNCLOS, w szczególności jej art. 117 i 118.

               (61)

               Co więcej, Komory nie ratyfikowały innych międzynarodowych instrumentów prawnych związanych z zarządzaniem rybołówstwem, poza UNCLOS. Biorąc pod uwagę znaczenie międzystrefowych i daleko migrujących stad ryb dla Komorów, ustalenie to podważa wysiłki Komorów podejmowane w celu wywiązania się ze swoich obowiązków jako państwa bandery, państwa nadbrzeżnego, państwa portu i państwa zbytu w ramach UNCLOS, w szczególności jej art. 63 i 64.

               (62)

               Ponadto, pomimo że na Komorach budowana jest infrastruktura portowa do celów działalności połowowej, państwo nie ratyfikowało Umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu z 2009 r.

               (63)

               Wyniki Komorów w zakresie wdrażania instrumentów międzynarodowych nie są zgodne z zaleceniami zawartymi w pkt 11 MPD-NNN, w którym zachęca się państwa, aby potraktowały jako kwestię priorytetową ratyfikację, przyjęcie lub przystąpienie do Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA) oraz Porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu (Porozumienia FAO w sprawie zgodności). Ponadto Komory nie stosują się do pkt 14, który stanowi, że państwa powinny w pełni i skutecznie wdrożyć Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa i związane z nim międzynarodowe plany działania.

               (64)

               Wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25–27 MPD-NNN Komory nie opracowały krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN.

               (65)

               Ponadto jak wspomniano w motywie 27, podczas kontroli przeprowadzonych przez Komisję stwierdzono, że zarządzanie rejestrem Komorów jest częściowo przekazane prywatnej firmie z siedzibą poza terytorium Komorów. Na podstawie informacji zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Komory ustalono, że Komory nie zdołały zapewnić, aby statki pływające pod ich banderą były rzeczywiście związane z tym państwem. Stanowi to naruszenie art. 91 UNCLOS, który stanowi, że między państwem bandery a jego statkami powinien istnieć rzeczywisty związek.

               (66)

               Uwzględniając sytuację wyjaśnioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń złożonych przez Komory, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Komory nie wypełniły obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, regulacji oraz środków ochrony i zarządzania.

         3.4.   Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się (art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (67)

               Należy przypomnieć, że zgodnie ze wskaźnikiem rozwoju społecznego ONZ Komory mają niski wskaźnik rozwoju społecznego i znalazły się na 159. miejscu spośród 187 krajów w 2013 r. (14). Należy również podkreślić, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Komory zostały wymienione w kategorii krajów najsłabiej rozwiniętych, co jest zgodne z wykazem odbiorców oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) z dnia 1 stycznia 2015 r. ustanowionym przez Komitet Pomocy Rozwojowej (DAC) Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) (15).

               (68)

               Pomimo szczególnych ograniczeń możliwości, które mogą zasadniczo istnieć w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru, szczególne ograniczenia Komorów związane z ich poziomem rozwoju nie mogą uzasadniać braków opisanych w poprzednich sekcjach. Dotyczy to zwłaszcza statusu rejestru statków Komorów oraz braku kontroli, w szczególności poprzez VMS, części floty Komorów, w momencie gdy Komory dysponują centrum monitorowania i są w stanie monitorować działania podejmowane w ich w.s.e.

               (69)

               Wydaje się, że stwierdzone niedociągnięcia wynikają przede wszystkim z braku niezbędnego otoczenia administracyjnego, które pozwoliłoby zapewnić sprawne i skuteczne wykonywanie przez Komory ich obowiązków jako państwa bandery, państwa nadbrzeżnego, państwa portu i państwa zbytu. Sytuację pogarsza brak równowagi pomiędzy rozmiarem floty Komorów i jej obszarem działalności.

               (70)

               Należy także zauważyć, że Unia Europejska i Związek Komorów podpisały umowę o partnerstwie w sprawie połowów (16). Obecny protokół tej umowy (17) obejmuje sektorowe wsparcie finansowe w formie wkładu finansowego wypłacanego Komorom. Finansowe wsparcie sektorowe ma służyć promowaniu zrównoważonego rybołówstwa poprzez wzmocnienie zarządzania nim oraz stymulowanie badań naukowych. Nacisk kładziony jest na zrównoważone zarządzanie połowami, monitorowanie, kontrolę i nadzór. Powinno to wspomóc Komory w ich dążeniu do wypełnienia obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu oraz do zwalczania połowów NNN.

               (71)

               Ponadto Komory otrzymują również wsparcie ze strony inicjatyw regionalnych, takich jak projekt SmartFish finansowany przez Unię Europejską i realizowany przez Komisję Oceanu Indyjskiego (IOC), którego celem jest między innymi zwalczanie połowów NNN dzięki wspólnym zasobom; wymianie informacji; szkoleniom i rozwoju operacyjnych systemów monitorowania, kontroli i nadzoru.

               (72)

               Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji oraz na podstawie faktów ustalonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez to państwo, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Komorów może wywierać negatywny wpływ na ich stopień zaawansowania i ogólną działalność w odniesieniu do zarządzania rybołówstwem. Biorąc jednak pod uwagę charakter stwierdzonych na Komorach uchybień, poziom rozwoju tego państwa nie może całkowicie usprawiedliwiać lub w inny sposób uzasadniać ogólnych wyników działalności Komorów jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu w odniesieniu do rybołówstwa ani niepodjęcia wystarczających działań służących zapobieganiu połowom NNN, ich powstrzymywaniu i eliminowaniu.

         4.   WNIOSKI DOTYCZĄCE MOŻLIWOŚCI UZNANIA PAŃSTWA TRZECIEGO ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE

               (73)

               Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do niewywiązania się przez Komory z obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nabrzeżnym lub państwie zbytu oraz w odniesieniu do niepodjęcia działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, państwo to należy powiadomić o możliwości uznania go przez Komisję za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.

               (74)

               Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić Komory o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwo trzecie. Komisja powinna również podjąć wobec Komorów wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. W celu zapewnienia sprawnego zarządzania należy ustalić okres, w którym wymienione państwo może odpowiedzieć na piśmie na powiadomienie i dokonać naprawy sytuacji.

               (75)

               Ponadto należy stwierdzić, że powiadomienie Komorów o możliwości uznania ich za państwo niewspółpracujące nie wyklucza ani nie powoduje automatycznie żadnego późniejszego działania podejmowanego przez Komisję lub Radę na potrzeby określenia i ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym powiadamia się Związek Komorów o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 października 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

      (2)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://ec.europa.eu/fisheries/news_and_events/press_releases/2011/20111031/index_en.htm.

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1563/2006 z dnia 5 października 2006 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów (Dz.U. L 290 z 20.10.2006, s. 6).

      (4)  Międzynarodowy plan działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, 2001.

      (5)  Dobrowolne wytyczne FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery, marzec 2014, informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.fao.org/3/a-mk052e.pdf.

      (6)  Informacje pochodzące ze strony internetowej Greenpeace, Wyprawa do Afryki Zachodniej 2014, maj 2015 r.: http://www.greenpeace.org/eastasia/publications/reports/oceans/2015/Africas-fisheries-paradise-at-a-crossroads/.

      (7)  Zob. przypis 2.

      (8)  Zob. przypis 2.

      (9)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.iotc.org/sites/default/files/documents/2015/03/IOTC-2015-CoC12-05_Add_1E_Collection_of_fleet_development_plans.pdf.

      (10)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://hdr.undp.org/en/content/table-1-human-development-index-and-its-components.

      (11)  Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41).

      (12)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.oecd.org/dac/stats/documentupload/DAC%20List%20of%20ODA%20Recipients%202014%20final.pdf.

      (13)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.iotc.org/sites/default/files/documents/2015/04/IOTC-2015-CoC12-CR04E-Comoros.pdf.

      (14)  Zob. przypis 10.

      (15)  Zob. przypis 12.

      (16)  Zob. przypis 3.

      (17)  Decyzja Rady 2013/786/UE z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu między Unią Europejską a Związkiem Komorów ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa (Dz.U. L 349 z 21.12.2013, s. 4) oraz Protokół między Unią Europejską a Związkiem Komorów ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa (Dz.U. L 349 z 21.12.2013, s. 5).


title: 2010/281/: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 14 maja 2010 r. w sprawie ustanowienia programu dotyczącego rynków papierów wartościowych (EBC/2010/5)

text:
               20.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 124/8

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 14 maja 2010 r.
   w sprawie ustanowienia programu dotyczącego rynków papierów wartościowych
   (EBC/2010/5)
   (2010/281/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności art. 12 ust. 1 akapit drugi, art. 3 ust. 1 oraz art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu ESBC krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC strefy euro”) oraz Europejski Bank Centralny (EBC) (zwane dalej wspólnie „bankami centralnymi Eurosystemu”) mogą dokonywać operacji na rynkach finansowych m.in. w formie transakcji bezwarunkowego kupna i sprzedaży instrumentów rynkowych.

               (2)

               W dniu 9 maja 2010 r. Rada Prezesów zdecydowała oraz ogłosiła publicznie, że – w związku z panującymi obecnie na rynkach finansowych nadzwyczajnymi okolicznościami charakteryzującymi się poważnymi napięciami w niektórych segmentach rynku, które zakłócają mechanizm transmisji polityki pieniężnej, a tym samym skuteczną realizację polityki pieniężnej zmierzającej do utrzymania stabilności cen w średnim okresie – należy uruchomić tymczasowy program dotyczący rynków papierów wartościowych (zwany dalej „programem”). W ramach programu KBC strefy euro – w proporcji do swych udziałów procentowych w kluczu subskrypcji kapitału EBC – oraz EBC, w bezpośrednim kontakcie z kontrahentami, mogą realizować bezwarunkowe transakcje interwencyjne na rynkach publicznych i prywatnych dłużnych papierów wartościowych strefy euro.

               (3)

               Program stanowi część wspólnej polityki pieniężnej Eurosystemu i jest środkiem o charakterze tymczasowym. Celem programu jest przeciwdziałanie nieprawidłowemu działaniu rynków papierów wartościowych oraz przywrócenie prawidłowego funkcjonowania mechanizmu transmisji polityki pieniężnej.

               (4)

               O zakresie interwencji zdecyduje Rada Prezesów. Rada Prezesów uwzględniła deklarację rządów państw członkowskich należących do strefy euro, iż rządy te „podejmą wszelkie działania konieczne do osiągnięcia celów budżetowych w roku bieżącym i latach następnych zgodnie z procedurami nadmiernego deficytu”, oraz dodatkowe konkretne zobowiązania rządów niektórych państwa członkowskich należących do strefy euro dotyczące przyspieszenia konsolidacji fiskalnej i zapewnienia trwałej stabilizacji finansów publicznych.

               (5)

               W ramach wspólnej polityki pieniężnej Eurosystemu, stanowiące część programu transakcje bezwarunkowego zakupu kwalifikowanych dłużnych instrumentów rynkowych przez banki centralne Eurosystemu powinny być realizowane zgodnie z postanowieniami niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie programu dotyczącego rynków papierów wartościowych
   Na podstawie postanowień niniejszej decyzji banki centralne Eurosystemu mogą dokonywać zakupu: a) na rynku wtórnym – kwalifikowanych rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych przez rządy centralne lub podmioty publiczne państw członkowskich, których walutą jest euro; oraz b) na rynku pierwotnym i wtórnym – kwalifikowanych rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych przez podmioty prywatne z siedzibą w strefie euro.
   Artykuł 2
   Kryteria kwalifikowania instrumentów dłużnych
   Rynkowe instrumenty dłużne mogą być nabywane poprzez bezwarunkowe transakcje kupna w ramach programu, jeżeli spełniają wszystkie poniższe warunki: a) są denominowane w euro; oraz b) (i) zostały wyemitowane przez rządy centralne lub podmioty publiczne państw członkowskich, których walutą jest euro; albo (ii) zostały wyemitowane przez inne podmioty z siedzibą w strefie euro i spełniają kryteria kwalifikacji aktywów określone w rozdziale 6 załącznika I do wytycznych EBC/2000/7 z dnia 31 sierpnia 2000 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1).
   Artykuł 3
   Kwalifikowani kontrahenci
   Kwalifikowanymi kontrahentami na potrzeby programu są: a) kwalifikowani kontrahenci operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, zgodnie z definicją określoną w pkt 2.1 załącznika I do wytycznych EBC/2000/7; oraz b) inni kontrahenci wykorzystywani przez bank centralny Eurosystemu do inwestowania portfeli inwestycyjnych tego banku denominowanych w euro.
   Artykuł 4
   Przepis końcowy
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu na stronie internetowej EBC.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 14 maja 2010 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 310 z 11.12.2000, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 8 czerwca 2017 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

text:
               10.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 186/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 czerwca 2017 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017
   (2017/C 186/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet Unii na rok budżetowy 2017 został ostatecznie przyjęty w dniu 1 grudnia 2016 r. (2),

               —

               w dniu 12 kwietnia 2017 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 2 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2017,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 zostało przyjęte w dniu 8 czerwca 2017 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/ lub można pobrać go z tej strony.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         U. REINSALU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1913 z dnia 9 października 2017 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi

text:
               24.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 274/57

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1913
   z dnia 9 października 2017 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 19 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym przewiduje, że Umawiające się Strony zobowiązują się kontynuować wysiłki w celu osiągnięcia stopniowej liberalizacji handlu rolnego.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/2087 (1) Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (zwane dalej „Porozumieniem”) zostało podpisane w dniu 23 marca 2017 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (3)

               Porozumienie powinno zostać zatwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii.
   Tekst Porozumienia dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia przewidzianego w Porozumieniu (2).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2017 r.

            W imieniu Rady

         S. KIISLER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2016/2087 z dnia 14 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (Dz.U. L 324 z 30.11.2016, s. 1).

      (2)  Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.