title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/363 z dnia 5 marca 2015 r. dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej

text:
               6.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/24

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/363
   z dnia 5 marca 2015 r.
   dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29 i art. 31 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 stycznia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/71/WPZiB dotyczącą przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (1), która to decyzja przedłuża na okres kolejnych 12 miesięcy ważność ich krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt na terytorium państw członkowskich wymienionych we wspólnym stanowisku Rady 2002/400/WPZiB (2).

               (2)

               Na podstawie oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB Rada stwierdza, że celowe jest przedłużenie ważności tych zezwoleń na okres kolejnych 24 miesięcy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Państwa członkowskie, o których mowa w art. 2 wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB, przedłużają ważność krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt udzielonych zgodnie z art. 3 tego wspólnego stanowiska na okres kolejnych 24 miesięcy, począwszy od dnia 31 stycznia 2014 r.
   Artykuł 2
   Rada dokona oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         D. REIZNIECE-OZOLA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2013 r. dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (Dz.U. L 32 z 1.2.2013, s. 19).

      (2)  Wspólne stanowisko Rady 2002/400/WPZiB z dnia 21 maja 2002 r. dotyczące przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (Dz.U. L 138 z 28.5.2002, s. 33).


title: Decyzja Rady 2008/665/WPZiB z dnia 9 czerwca 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)

text:
               13.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 217/18

         DECYZJA RADY 2008/665/WPZiB
   z dnia 9 czerwca 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 października 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/677/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (1) (EUFOR Tchad/RCA).

               (2)

               Artykuł 10 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe ustalenia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zgodnie z art. 24 Traktatu.

               (3)

               Po otrzymaniu upoważnienia od Rady w dniu 13 września 2004 r. Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, wynegocjowała umowę między Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji EUFOR Tchad/RCA, zwaną dalej „umową”.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA).
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy, by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. COTMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 279 z 23.10.2007, s. 21.
    ---documentbreak---

               13.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 217/19

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA ALBANII,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA),
   zaproszenie Republiki Albanii do udziału w operacji dowodzonej przez UE,
   udane zakończenie procesu formowania sił oraz zalecenie dowódcy operacji UE oraz Komitetu Wojskowego UE dotyczące zgody na udział sił Republiki Albanii w operacji dowodzonej przez UE,
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/1/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie akceptacji udziału państw trzecich w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (1),
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/2/2008 18 marca 2008 r. w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (2),
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Republika Albanii włącza się do wspólnego działania 2007/677/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR Tchad/RCA) oraz do wszelkich wspólnych działań i decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanowi rozszerzyć prowadzoną przez Unię Europejską wojskową operację zarządzania kryzysowego zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi przepisami wykonawczymi.
   2.   Udział Republiki Albanii w dowodzonej przez Unię Europejską wojskowej operacji zarządzania kryzysowego nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Republika Albanii gwarantuje, że jej siły i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE wykonują swoje zadania zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2007/677/WPZiB i ewentualnymi późniejszymi jego zmianami,

               —

               planem operacji,

               —

               wszelkimi środkami wykonawczymi.

         4.   Siły i personel oddelegowane do udziału w operacji przez Republikę Albanii wykonują swoje obowiązki i postępują mając na uwadze wyłącznie interes wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE.
   5.   Republika Albanii informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji dowodzonej przez UE o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.
   Artykuł 2
   Status sił
   1.   Status sił i personelu oddelegowanych przez Republikę Albanii do wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE jest określony postanowieniami dotyczącymi statusu sił, jeżeli takie istnieją, uzgodnionymi między Unią Europejską a danymi państwami.
   2.   Status sił i personelu oddelegowanych do dowództwa operacji lub grup dowodzenia usytuowanych poza Republiką Czadu i Republiką Środkowoafrykańską podlega ustaleniom między dowództwem operacji i odpowiednimi grupami dowodzenia a Republiką Albanii.
   3.   Nie naruszając przepisów dotyczących statusu sił, o których mowa w ust. 1, Republika Albanii sprawuje jurysdykcję nad swoimi siłami i personelem uczestniczącymi w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE.
   4.   Republika Albanii jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia członków jej sił oraz personelu lub ich dotyczące związane z udziałem w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE. Republika Albanii jest odpowiedzialna za podjęcie działań, w szczególności o charakterze prawnym lub dyscyplinarnym, przeciwko członkom swoich sił oraz personelu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Republika Albanii zobowiązuje się do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się roszczeń w stosunku do któregokolwiek z państw uczestniczących w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy.
   6.   Unia Europejska zobowiązuje się do zobowiązania państw członkowskich do złożenia oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w związku z udziałem Republiki Albanii w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy.
   Artykuł 3
   Informacje niejawne
   1.   Republika Albanii podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Rady Unii Europejskiej określonymi w załączniku do decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. (3) oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym dowódcę operacji UE.
   2.   W przypadku zawarcia przez Unię Europejską i Republikę Albanii umowy w sprawie procedur bezpieczeństwa w odniesieniu do wymiany informacji niejawnych, postanowienia tej umowy mają zastosowanie do wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE.
   Artykuł 4
   Struktura dowodzenia
   1.   Wszyscy członkowie sił i personelu uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
   2.   Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę operacyjną i taktyczną nad swoimi siłami i personelem dowódcy operacji UE. Dowódca operacji UE jest upoważniony do delegowania swoich uprawnień.
   3.   Republika Albanii ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak uczestniczące państwa członkowskie UE.
   4.   Dowódca operacji dowodzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Albanii, wnioskować o wycofanie udziału Republiki Albanii.
   5.   W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w dowodzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysowego Republika Albanii mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego (zwanego dalej „SMR” – Senior Military Representative). SMR konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 5
   Aspekty finansowe
   1.   Republika Albanii przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w aktach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej umowy oraz w decyzji Rady 2007/384/WPZiB z dnia 14 maja 2007 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (4).
   2.   W przypadku śmierci, obrażeń ciała, strat lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja, Republika Albanii, w przypadku ustalenia jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami określonymi w postanowieniach dotyczących statusu misji, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy.
   Artykuł 6
   Przepisy wykonawcze do umowy
   Wszelkie niezbędne ustalenia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy są dokonywane między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej/Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, a odpowiednimi organami Republiki Albanii.
   Artykuł 7
   Nieprzestrzeganie obowiązków
   Jeżeli jedna ze stron nie wykona swoich obowiązków określonych w art. 1–6, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 8
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy są rozstrzygane na drodze dyplomatycznej pomiędzy stronami.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu się przez strony o zakończeniu niezbędnych do tego procedur wewnętrznych.
   2.   Niniejsza umowa jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania.
   3.   Niniejsza umowa pozostaje w mocy przez cały czas trwania udziału Republiki Albanii w operacji.

      Sporządzono w Paryżu, dnia 13 lipca 2008 r. w czterech egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Albanii

      (1)  Dz.U. L 56 z 29.2.2008, s. 64. Decyzja zmieniona decyzją CHAD/3/2008 (Dz.U. L 144 z 4.6.2008, s. 82).

      (2)  Dz.U. L 107 z 17.4.2008, s. 60. Decyzja zmieniona decyzją CHAD/3/2008.

      (3)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/438/WE (Dz.U. L 164 z 26.6.2007, s. 24).

      (4)  Dz.U. L 152 z 13.6.2007, s. 14.
   OŚWIADCZENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 5 I 6 UMOWY
   Oświadczenie państw członkowskich UE:
   „Państwa członkowskie UE przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania UE 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA) dołożą starań, by w najszerszym stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne, zrzec się roszczeń wobec Republiki Albanii powstałych w związku z obrażeniami ciała lub śmiercią członka personelu, uszkodzeniem lub utratą należącego do nich mienia używanego w operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel pochodzący z Republiki Albanii podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysowego dowodzoną przez UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do Republiki Albanii, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego pochodzącego z Republiki Albanii personelu operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE, używającego tego mienia”.

         Oświadczenie Republiki Albanii:
   „Republika Albanii przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania UE 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA) dołoży starań, by w najszerszym możliwym stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny, zrzec się roszczeń wobec któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE powstałych w związku z obrażeniami ciała lub śmiercią członka personelu, uszkodzeniem lub utratą należącego do niego mienia używanego w operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysowego dowodzoną przez UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do państw uczestniczących w dowodzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE, używającego tego mienia”.


title: Decyzja Rady 2012/333/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów, objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji 2011/872/WPZiB

text:
               26.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/72

         DECYZJA RADY 2012/333/WPZiB
   z dnia 25 czerwca 2012 r.
   dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów, objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji 2011/872/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 22 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/872/WPZiB dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (2).

               (3)

               Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonanie pełnego przeglądu wykazu osób, grup i podmiotów, do których ma zastosowanie decyzja 2011/872/WPZiB.

               (4)

               W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (5)

               Rada stwierdziła, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, uczestniczyły w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, że właściwy organ podjął w stosunku do nich decyzję w rozumieniu art. 1 ust. 4 tego wspólnego stanowiska oraz że powinny one nadal podlegać szczególnym środkom ograniczającym przewidzianym w tym wspólnym stanowisku.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, oraz uchylić decyzję 2011/872/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, określony jest w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja 2011/872/WPZiB traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93.

      (2)  Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 54.

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób, grup i podmiotów, o którym mowa w art. 1

      1.   Osoby

                  1.

                  ABDOLLAHI Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11.8.1960 r. w Iranie. Nr paszportu: D9004878.

                  2.

                  AL NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  3.

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  4.

                  ARBABSIAR Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6 lub 15.3.1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Nr paszportu: C2002515 (Iran); nr paszportu: 477845448 (USA). Nr krajowego dowodu tożsamości: 07442833, ważny do 15.3.2016 r. (prawo jazdy USA).

                  5.

                  BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Holandia) – członek grupy Hofstadgroep.

                  6.

                  FAHAS, Sofiane Yacine, ur. 10.9.1971 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra.

                  7.

                  IZZ AL DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA ID; SALWWAN, Samir), ur. w roku 1963 w Libanie, obywatel Libanu.

                  8.

                  MOHAMMED, Chalid Szejk (alias: ALI, Salem; BIN CHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Aszraf Refaat Nabith; WADUD, Chalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie, paszport nr 488555.

                  9.

                  SHAHLAI Abdul Reza (alias:Abdol Reza Shala'i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla'i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                  10.

                  SHAKURI Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                  11.

                  SOLEIMANI Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; alias Qasem Sulemani), ur. 11 marca 1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Nr paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Stopień wojskowy: generał dywizji.

                  12.

                  WALTERS, Jason Theodore James (alias: Abdullah; David), ur. 6.3.1985 r. w Amersfoort (Holandia), paszport (holenderski) nr NE8146378 – członek grupy Hofstadgroep.

            2.   Grupy i podmioty

                  1.

                  Organizacja Abu Nidala (znana również pod nazwami: Rewolucyjna Rada Fatah; Rewolucyjne Brygady Arabskie; Czarny Wrzesień; Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

                  2.

                  Brygady Męczenników Al-Aksy

                  3.

                  Al Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa)

                  4.

                  Al Takfir wal Hijra

                  5.

                  Babbar Chalsa

                  6.

                  Komunistyczna Partia Filipin i jej zbrojne ramię: Nowa Armia Ludowa; Filipiny

                  7.

                  Dżama’a al Islamija (znana również pod nazwą Al Dżama’a al Islamija) (Grupa Islamska)

                  8.

                  İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephes – IBDA C (Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód)

                  9.

                  Hamas oraz jego odłam Hamas Izz al Din al Kassem

                  10.

                  Hizbul Mudżahedin – HM

                  11.

                  Hofstadgroep

                  12.

                  Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju

                  13.

                  Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikhijskiej

                  14.

                  Siły Chalistan Zindabad

                  15.

                  Partia Pracujących Kurdystanu – PKK (znana również pod nazwami: KADEK; KONGRA GEL)

                  16.

                  Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu

                  17.

                  Ejército de Liberación Nacional (Narodowa Armia Wyzwolenia)

                  18.

                  Palestyński Islamski Dżihad

                  19.

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny

                  20.

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Naczelne Dowództwo

                  21.

                  Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia – FARC (Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii)

                  22.

                  Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi – DHKP/C (Partia, Front i Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego) [znana również pod nazwami: Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna); Dev Sol]

                  23.

                  Sendero Luminoso – SL (Świetlisty Szlak)

                  24.

                  Stichting Al Aqsa (Fundacja Al-Aksa) (znana również pod nazwami: Stichting Al Aqsa Nederland; Al Aqsa Nederland)

                  25.

                  Teyrbazen Azadiya Kurdistan – TAK (znana również pod nazwami: Sokoły Wolności Kurdystanu; Jastrzębie Wolności Kurdystanu)


title: 2006/530/WE: Decyzja Rady z dnia  9 czerwca 2006 r.  w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               1.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/39

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 czerwca 2006 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   (2006/530/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Ukrainą dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do wspomninej decyzji Rady.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 1 grudnia 2005 r. z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady z dnia 28 listopada 2005 r.

               (4)

               Umowę należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Umowa między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   2.   Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         H. GORBACH

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana w dniu 14 marca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Patrz: str. 24 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady 2011/133/WPZiB z dnia 21 lutego 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą ustanawiającej ogólne zasady udziału Czarnogóry w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego

text:
               2.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 57/1

         DECYZJA RADY 2011/133/WPZiB
   z dnia 21 lutego 2011 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą ustanawiającej ogólne zasady udziału Czarnogóry w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Warunki udziału państw trzecich w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego powinny zostać określone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.

               (2)

               Po przyjęciu przez Radę w dniu 26 kwietnia 2010 r. decyzji upoważniającej do podjęcia negocjacji WP wynegocjował Umowę między Unią Europejską a Czarnogórą ustanawiającą ogólne zasady udziału Czarnogóry w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego („Umowa”).

               (3)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Czarnogórą ustanawiającą ogólne zasady udziału Czarnogóry w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego (zwaną dalej „Umową”).
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy, aby stała się ona wiążąca dla Unii.
   Artykuł 3
   Umowa jest stosowana tymczasowo od daty jej podpisania w oczekiwaniu na zakończenie procedur koniecznych do jej zawarcia (1).
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 16 ust. 1 Umowy.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 lutego 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Data podpisania Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

      TŁUMACZENIE
      UMOWA
      między Unią Europejską a Czarnogórą ustanawiająca ogólne zasady udziału Czarnogóry w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego
      UNIA EUROPEJSKA,
      z jednej strony, oraz
      CZARNOGÓRA,
      z drugiej strony,
      zwane dalej „Stronami”,
      mając na uwadze, co następuje:
      Unia Europejska (UE) może zadecydować o podjęciu działania w dziedzinie zarządzania kryzysowego.
      UE zadecyduje, czy państwa trzecie zostaną zaproszone do udziału w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE.
      Warunki dotyczące udziału Czarnogóry w prowadzonych przez UE operacjach zarządzania kryzysowego winny być ustalone w umowie ustanawiającej ramy współpracy dla takiego potencjalnego przyszłego udziału, a nie określane na podstawie indywidualnych przypadków dla każdej poszczególnej operacji.
      Tego rodzaju umowa nie powinna naruszać autonomii podejmowania decyzji przez UE oraz nie powinna przesądzać o indywidualnym charakterze decyzji Czarnogóry dotyczących udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego.
      Umowa taka powinna dotyczyć jedynie przyszłych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE oraz powinna pozostawać bez uszczerbku dla wszelkich obowiązujących umów dotyczących udziału Czarnogóry w rozpoczętych operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      SEKCJA 1

         PRZEPISY OGÓLNE

      Artykuł 1
      Decyzje dotyczące udziału
      1.   Po podjęciu przez Unię Europejską (UE) decyzji o zaproszeniu Czarnogóry do udziału w prowadzonej przez Unię operacji zarządzania kryzysowego oraz po podjęciu przez Czarnogórę decyzji o udziale Czarnogóra przekazuje UE informacje o proponowanym wkładzie.
      2.   Dokonywana przez UE ocena wkładu Czarnogóry jest prowadzona w konsultacji z Czarnogórą.
      3.   Możliwie najwcześniej UE dostarcza Czarnogórze początkowych danych szacunkowych dotyczących prawdopodobnej wysokości jej udziału w kosztach wspólnych operacji w celu pomocy Czarnogórze w sformułowaniu jej oferty.
      4.   UE komunikuje listownie wynik tej oceny Czarnogórze w celu zagwarantowania udziału Czarnogóry zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.
      Artykuł 2
      Zasady
      1.   Czarnogóra przyłącza się do decyzji Rady, na mocy której Rada Unii Europejskiej postanawia, że UE będzie prowadziła operację zarządzania kryzysowego, oraz do wszelkich innych decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia rozszerzyć prowadzoną przez UE operację zarządzania kryzysowego, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy i wszelkimi wymaganymi uzgodnieniami wykonawczymi.
      2.   Wkład Czarnogóry wniesiony do prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez UE.
      Artykuł 3
      Status personelu i sił
      1.   Status personelu oddelegowanego przez Czarnogórę do udziału w prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego lub sił wysłanych przez Czarnogórę do udziału w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego jest regulowany umową w sprawie statusu misji/sił, jeżeli taka umowa została zawarta między UE i państwem/państwami, w którym/których operacja jest prowadzona.
      2.   Status personelu przydzielonego do kwatery głównej lub grup dowodzenia usytuowanych poza państwem/państwami, w którym/których prowadzona jest przez UE operacja zarządzania kryzysowego, podlega ustaleniom między kwaterą główną i odpowiednimi grupami dowodzenia a Czarnogórą.
      3.   Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu misji/sił, o której mowa w ust. 1, Czarnogóra sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego.
      4.   Czarnogóra jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia związane z udziałem w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, dotyczące członka jej personelu lub podnoszone przez członka jej personelu. Czarnogóra jest odpowiedzialna za wszczęcie postępowania, w szczególności sądowego lub dyscyplinarnego, przeciwko członkom jej personelu zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Wzór takiej deklaracji jest załączony do niniejszej Umowy.
      5.   Strony uzgadniają zrzeczenie się wobec siebie wszelkich roszczeń niewynikających z Umowy, z tytułu uszkodzenia, utraty lub zniszczenia składników majątku będących własnością jednej ze Stron lub przez nią obsługiwanych lub z tytułu uszkodzeń ciała lub śmierci członków personelu Strony wynikających z wykonywania przez nich obowiązków służbowych w związku z działaniami na mocy niniejszej Umowy, z wyjątkiem przypadków rażącego zaniedbania lub umyślnego uchybienia.
      6.   Czarnogóra zobowiązuje się do złożenia oświadczenia odnośnie do zrzeczenia się roszczeń wobec państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, w której Czarnogóra uczestniczy, oraz do złożenia takiej deklaracji przy podpisywaniu niniejszej Umowy.
      7.   UE zobowiązuje się zapewnić, aby jej państwa członkowskie złożyły oświadczenie dotyczące zrzeczenia się roszczeń w przypadku ewentualnego przyszłego udziału Czarnogóry w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego oraz by uczyniły to przy podpisywaniu niniejszej Umowy.
      Artykuł 4
      Informacje niejawne
      W związku z prowadzonymi przez UE operacjami zarządzania kryzysowego obowiązuje Umowa między rządem Czarnogóry a UE w sprawie ochrony informacji niejawnych sporządzona w Brukseli w dniu 13 września 2010 r.
      SEKCJA II

         POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W CYWILNYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO

      Artykuł 5
      Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego
      1.   Czarnogóra gwarantuje, że jej personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego wykonuje swoją misję zgodnie z:

                  a)

                  decyzją Rady i późniejszymi zmianami, o których mowa w art. 2 ust. 1;

                  b)

                  planem operacji;

                  c)

                  ze środkami wykonawczymi.

            2.   Czarnogóra informuje w odpowiednim czasie szefa misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego (dalej zwanego „szefem misji”) i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) o wszelkich zmianach dotyczących wkładu wniesionego do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego.
      3.   Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego musi przejść badania lekarskie i szczepienia oraz uzyskać zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków wystawione przez właściwe władze Czarnogóry. Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego przedstawia kopię takiego zaświadczenia.
      Artykuł 6
      Struktura dowodzenia
      1.   Personel oddelegowany przez Czarnogórę wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego.
      2.   Cały personel podlega w pełni swoim władzom krajowym.
      3.   Władze krajowe przekazują UE kontrolę operacyjną.
      4.   Szef misji przejmuje odpowiedzialność za prowadzoną przez UE cywilną operację zarządzania kryzysowego oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.
      5.   Szef misji dowodzi prowadzoną przez UE cywilną operacją zarządzania kryzysowego i odpowiada za bieżące zarządzanie operacją.
      6.   Zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, Czarnogóra ma takie sama prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją, jak państwa członkowskie UE biorące udział w operacji.
      7.   Szef misji jest odpowiedzialny za kontrolę dyscyplinarną personelu prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego. W razie konieczności postępowanie dyscyplinarne jest podejmowane przez odpowiednie władze krajowe.
      8.   W celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w ramach operacji Czarnogóra wyznacza Punkt Kontaktowy Kontyngentu Narodowego. Punkt Kontaktowy Kontyngentu Narodowego podlega szefowi misji w sprawach krajowych i jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
      9.   Decyzja w sprawie zakończenia operacji jest podejmowana przez UE po konsultacji z Czarnogórą, pod warunkiem że w dniu zakończenia prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego Czarnogóra nadal wnosi do niej swój wkład.
      Artykuł 7
      Aspekty finansowe
      1.   Bez uszczerbku dla art. 8, Czarnogóra ponosi wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, z wyjątkiem kosztów bieżących, zgodnie z budżetem operacyjnym danej operacji.
      2.   W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, straty lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa/państw, w którym/których prowadzona jest operacja, Czarnogóra, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w mającej zastosowanie umowie w sprawie statusu misji, o której mowa w art. 3 ust. 1.
      Artykuł 8
      Wkład do budżetu operacyjnego
      1.   Czarnogóra wnosi wkład w finansowanie budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego.
      2.   Wkład finansowy Czarnogóry do budżetu operacyjnego jest obliczany na podstawie tej z poniższych metod, której wynikiem będzie niższa kwota:

                  a)

                  część kwoty odniesienia, która jest proporcjonalna do stosunku dochodu narodowego brutto (DNB) Czarnogóry do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego tej operacji; lub

                  b)

                  część kwoty odniesienia dla budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku liczby członków personelu z Czarnogóry uczestniczących w operacji do całkowitej liczby członków personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.

            3.   Niezależnie od ust. 1 i 2, Czarnogóra nie wnosi żadnych wkładów w celu finansowania diet dziennych wypłacanych personelowi państw członkowskich UE.
      4.   Niezależnie od ust. 1, UE zasadniczo zwalnia Czarnogórę z wkładów finansowych do prowadzonych przez UE poszczególnych cywilnych operacji zarządzania kryzysowego, gdy:

                  a)

                  UE stwierdzi, że Czarnogóra wnosi istotny wkład, który jest niezbędny dla danej operacji; lub

                  b)

                  DNB na mieszkańca w Czarnogórze nie przekracza wysokości tego wskaźnika w dowolnym z państw członkowskich UE.

            5.   Szef misji i służby administracyjne Czarnogóry podpisują porozumienie w sprawie wpłaty wkładu Czarnogóry do budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysowego. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

                  a)

                  wysokości kwoty;

                  b)

                  uzgodnień w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

                  c)

                  procedury audytu.

            SEKCJA III

         POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W WOJSKOWYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO

      Artykuł 9
      Udział w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego
      1.   Czarnogóra zapewnia, by jej siły zbrojne i personel uczestniczący w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego wykonywały swoją misję zgodnie z:

                  a)

                  decyzją Rady i późniejszymi zmianami, o których mowa w art. 2 ust. 1;

                  b)

                  planem operacji;

                  c)

                  ze środkami wykonawczymi.

            2.   Personel oddelegowany przez Czarnogórę wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego.
      3.   Czarnogóra informuje w odpowiednim czasie dowódcę prowadzonej przez UE operacji o wszelkich zmianach dotyczących jej udziału w operacji.
      Artykuł 10
      Struktura dowodzenia
      1.   Wszystkie siły i personel uczestniczący w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
      2.   Władze krajowe przekazują operacyjne i taktyczne dowodzenie lub kontrolę nad swoimi siłami i personelem dowódcy operacji UE, który jest uprawniony do delegowania swoich uprawnień.
      3.   Czarnogóra ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak uczestniczące państwa członkowskie UE.
      4.   Dowódca operacji prowadzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Czarnogórą, wnioskować o wycofanie wkładu Czarnogóry.
      5.   W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego Czarnogóra mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego. Starszy Przedstawiciel Wojskowy konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu czarnogórskiego.
      Artykuł 11
      Aspekty finansowe
      1.   Nie naruszając art. 12, Czarnogóra ponosi wszelkie koszty związane ze swym udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu, zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz decyzją Rady 2008/975/WPZiB z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającą mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (1).
      2.   W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, strat lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa/państw, w którym/których prowadzona jest operacja, Czarnogóra, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w mającej zastosowanie umowie w sprawie statusu sił, o której mowa w art. 3 ust. 1.
      Artykuł 12
      Wkład w koszty wspólne
      1.   Czarnogóra wnosi wkład w finansowanie kosztów wspólnych prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysowego.
      2.   Wkład finansowy Czarnogóry w pokrywanie wspólnych kosztów jest obliczany na podstawie tej z poniższych metod, której wynikiem będzie niższa kwota:

                  a)

                  część wspólnych kosztów, która proporcjonalnie odpowiada stosunkowi dochodu narodowego brutto (DNB) Czarnogóry do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego tej operacji; lub

                  b)

                  część wspólnych kosztów, która proporcjonalnie odpowiada stosunkowi liczby członków personelu z Czarnogóry uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby członków personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.

            W przypadku gdy stosowana jest metoda określona w akapicie pierwszym lit. b), a Czarnogóra wysyła personel jedynie do dowództwa operacji lub sił, bierze się pod uwagę stosunek jej personelu do całkowitej liczby personelu stosownego dowództwa. W innych przypadkach stosunek ten będzie odnosił się do całego personelu udostępnionego przez Czarnogórę w porównaniu z całkowitą liczbą personelu danej operacji.
      3.   Niezależnie od ust. 1, UE zwalnia zasadniczo Czarnogórę z wnoszenia wkładów finansowych do kosztów wspólnych prowadzonej przez UE danej wojskowej operacji zarządzania kryzysowego, gdy:

                  a)

                  UE zdecyduje, że Czarnogóra wnosi znaczny wkład do majątku lub zdolności, które mają istotne znaczenie dla danej operacji; lub

                  b)

                  DNB na mieszkańca w Czarnogórze nie przekracza wysokości tego wskaźnika w dowolnym z państw członkowskich UE.

            Między administratorem przewidzianym w decyzji 2008/975/WPZiB a właściwymi organami administracyjnymi Czarnogóry zawierane jest porozumienie. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

                  a)

                  wysokości kwoty;

                  b)

                  uzgodnień w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

                  c)

                  procedury audytu.

            SEKCJA IV

         POSTANOWIENIA KOŃCOWE

      Artykuł 13
      Ustalenia wykonawcze do Umowy
      Nie naruszając art. 8 ust. 5 i art. 12 ust. 4, wszelkie niezbędne uzgodnienia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej Umowy zawierane są między WP a właściwymi władzami Czarnogóry.
      Artykuł 14
      Niewypełnianie obowiązków
      Jeżeli jedna ze Stron nie wypełnia swoich obowiązków przewidzianych w niniejszej Umowie, druga Strona ma prawo do pisemnego wypowiedzenia niniejszej Umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
      Artykuł 15
      Rozstrzyganie sporów
      Spory dotyczące interpretacji lub zastosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są na drodze dyplomatycznej między Stronami.
      Artykuł 16
      Wejście w życie
      1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu przez Strony o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych niezbędnych do tego celu.
      2.   Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia jej podpisania.
      3.   Niniejsza Umowa jest regularnie poddawana weryfikacji.
      4.   Zmiany do niniejszej Umowy mogą być wprowadzane na podstawie pisemnej zgody Stron.
      5.   Niniejsza Umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia przez drugą Stronę.

         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego drugiego lutego dwa tysiące jedenastego roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Czarnogóry

         (1)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 96.

         TEKST DEKLARACJI

            TEKST DLA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UE:

         „Państwa członkowskie UE stosujące decyzję Rady UE w sprawie prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, w której bierze udział Czarnogóra, dołożą starań – w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne – by w zakresie, w jakim jest to możliwe, odstąpić od roszczeń w stosunku do Czarnogóry powstałych na skutek uszkodzeń ciała lub śmierci członka ich personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek własnych składników majątkowych używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub strata:

                     —

                     zostały spowodowane przez personel z Czarnogóry podczas wykonywania jego obowiązków w związku z prowadzoną przez UE operacją zarządzania kryzysowego, z wyjątkiem przypadku rażącego zaniedbania lub umyślnego uchybienia, lub

                     —

                     wynikły z użycia składników majątku posiadanych przez Czarnogórę, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub umyślnego uchybienia personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego pochodzącego z Czarnogóry i używającego tych środków.”.

            TEKST DLA CZARNOGÓRY:

         „Czarnogóra, stosując decyzję Rady UE w sprawie prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, dołoży starań – w stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny – by w zakresie, w jakim jest to możliwe, odstąpić od roszczeń w stosunku do któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego powstałych na skutek odniesionych uszkodzeń ciała lub śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek składników majątku używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub strata:

                     —

                     zostały spowodowane przez personel prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego podczas wykonywania jego obowiązków związanych z operacją, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub umyślnego uchybienia, lub

                     —

                     lub wynikły z użycia jakichkolwiek składników majątku posiadanych przez państwa uczestniczące w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego zaniedbania lub umyślnego uchybienia personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, używającego tych środków.”.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 302/14/COL z dnia 16 lipca 2014 r. zmieniająca po raz dziewięćdziesiąty dziewiąty zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez modyfikację niektórych wytycznych w sprawie pomocy państwa [2015/95]

text:
               22.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 15/103

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 302/14/COL
   z dnia 16 lipca 2014 r.
   zmieniająca po raz dziewięćdziesiąty dziewiąty zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez modyfikację niektórych wytycznych w sprawie pomocy państwa [2015/95]
   URZĄD NADZORU EFTA („Urząd”),
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („porozumienie o nadzorze i Trybunale”), w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. b) oraz art. 24, a także art. 1 w części I protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale,
   A także mając na uwadze, co następuje:
   Zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa.
   Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeżeli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne.
   W dniu 21 maja 2014 r. Komisja Europejska przyjęła komunikat zmieniający komunikaty Komisji dotyczące Wytycznych UE w sprawie stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych, Wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020, pomocy państwa przeznaczonej na filmy i inne utwory audiowizualne, Wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz promowania inwestycji w zakresie finansowania ryzyka oraz Wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych (1). Celem zmian jest ujednolicenie przepisów dotyczących przejrzystości zawartych w poszczególnych wytycznych w sprawie pomocy państwa i uproszczenie bieżących przepisów.
   Komunikat ten ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
   Należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym zgodnie z celem jednorodności ustalonym w art. 1 Porozumienia EOG.
   Zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” załącznika XV do Porozumienia EOG Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją Europejską, nowe zasady odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską.
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   PO KONSULTACJI z państwami EFTA pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. dotyczącym przedmiotowej kwestii,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W zasadach merytorycznych w dziedzinie pomocy państwa wprowadza się następujące zmiany.
   Artykuł 2
   Na mocy niniejszej decyzji zastępuje się następujące punkty:

               —

               dwa pierwsze zdania pkt 74) lit. j) Wytycznych UE w sprawie stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych (2),

               —

               pkt 135 Wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 (3),

               —

               pkt 51 ppkt 7) Wytycznych w sprawie pomocy państwa przeznaczonej na filmy i inne utwory audiowizualne (4),

               —

               pkt 162 i 163 Wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych (5),

         poniższym tekstem:
   „Państwa EFTA zapewniają opublikowanie na kompleksowej stronie internetowej poświęconej pomocy państwa, na poziomie krajowym lub regionalnym, następujących informacji:

               —

               pełnego tekstu zatwierdzonego programu pomocy lub decyzji o przyznaniu pomocy indywidualnej oraz przepisów wykonawczych do tego programu lub decyzji, lub odpowiedniego linku do tych informacji,

               —

               nazwy organu(-ów) przyznającego(-ych) pomoc,

               —

               nazwy poszczególnych beneficjentów, formy i wysokości pomocy przyznanej każdemu z beneficjentów, daty przyznania pomocy, rodzaju przedsiębiorstwa (MŚP/duże przedsiębiorstwo), regionu, w którym ma siedzibę beneficjent (na poziomie regionu statystycznego 2) (6), oraz głównego sektora gospodarki, w którym beneficjent prowadzi działalność (na poziomie grup NACE) (7).

         Wymóg ten można znieść w odniesieniu do pomocy indywidualnej niższej niż 500 000 EUR. W odniesieniu do programów w formie korzyści podatkowych informacji na temat kwot pomocy indywidualnej (8) można udzielać z wykorzystaniem następujących przedziałów (w milionach EUR): [0,5–1]; [1–2]; [2–5]; [5–10]; [10–30]; [30 i więcej].
   Takie informacje należy opublikować po podjęciu decyzji o przyznaniu pomocy i przechowywać przez co najmniej 10 lat, zapewniając do nich powszechny i nieograniczony dostęp (9). Państwa EFTA nie mają obowiązku przedstawiania wymienionych wyżej informacji przed dniem 1 lipca 2016 r. (10).
   Artykuł 3
   1.   Na mocy niniejszej decyzji wprowadza się następujące zmiany do Wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 i warunków monitorowania nałożonych na programy pomocy regionalnej:

               —

               pkt 169 Wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020, w tym warunek monitorowania, zostaje skreślony,

               —

               załącznik IV Wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 zostaje skreślony.

         2.   W przypadku już zatwierdzonych programów pomocy regionalnej zgodnie z Wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020, uwzględniających warunek monitorowania określony w pkt 169 wyżej wymienionych wytycznych, rezygnuje się z warunku monitorowania. W związku z powyższym skreśla się ust. 65 decyzji nr 225/14/COL z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie regionalnie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne 2014–2020.
   Artykuł 4
   Na mocy niniejszej decyzji wprowadza się następujące zmiany do Wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz promowania inwestycji w zakresie finansowania ryzyka (11):

               —

               pkt 166 ppkt (v):

                           —

                              zamiast:„Z takiego wymogu można zrezygnować w odniesieniu do MŚP, które nie dokonały żadnej komercyjnej sprzedaży na żadnym rynku, oraz w przypadku inwestycji o wartości poniżej 200 000 EUR w przedsiębiorstwie będącym beneficjentem końcowym.”,

                           —

                              powinno być:„Z takiego wymogu można zrezygnować w odniesieniu do MŚP, które nie dokonały żadnej komercyjnej sprzedaży na żadnym rynku, oraz w przypadku inwestycji o wartości poniżej 500 000 EUR w przedsiębiorstwie będącym beneficjentem końcowym.”;

               —

               pkt 166 ppkt (vi):

                           —

                              zamiast:„kwotę otrzymanej korzyści podatkowej, jeżeli kwota ta przekracza 200 000 EUR. Taką kwotę można przedstawić w przedziale 2 mln EUR”,

                           —

                              powinno być:„kwotę otrzymanej korzyści podatkowej, jeżeli kwota ta przekracza 500 000 EUR. Taką kwotę można przedstawić z wykorzystaniem następujących przedziałów (w milionach EUR): [0,5–1]; [1–2]; [2–5]; [5–10]; [10–30]; [30 i więcej].”;

               —

               a na końcu pkt 166 dodaje się tekst w brzmieniu:

                  „Państwa EFTA nie mają obowiązku przedstawiania wymienionych wyżej informacji przed dniem 1 lipca 2016 r. (12).
               .
         Artykuł 5
   Na mocy niniejszej decyzji wprowadza się tekst w brzmieniu:

      „W przypadku programów pomocy wyłączonych z zakresu rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych jedynie na podstawie ich dużego budżetu Urząd oceni ich zgodność wyłącznie na podstawie planu oceny.”

               —

               na końcu pkt 49 Wytycznych w sprawie stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych,

               —

               na końcu pkt 138 Wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020,

               —

               na końcu pkt 167 Wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych,

               —

               na końcu pkt 172 Wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz promowania inwestycji w zakresie finansowania ryzyka.

         Artykuł 6
   Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2014 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Oda Helen SLETNES

            Przewodnicząca

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

      (1)  Dz.U. C 198 z 27.6.2014, s. 30.

      (2)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym. Dostępne na stronie internetowej: http://www.eftasurv.int/media/state-aid-guidelines/Part-IV---Application-of-state-aid-rules-in-relation-to-rapid-deployment-of-broadband-networks.pdf

      (3)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym. Dostępne na stronie internetowej: http://www.eftasurv.int/media/state-aid-guidelines/Part-III---Guidelines-on-regional-State-Aid-for-2014-2020.pdf.

      (4)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym. Dostępne na stronie internetowej: http://www.eftasurv.int/media/state-aid-guidelines/Part_IV_-_State_aid_for_films_and_other_audiovisual_works.pdf.

      (5)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym. Dostępne na stronie internetowej: http://www.eftasurv.int/media/state-aid-guidelines/Part-IV---Aviation-Guidelines.pdf.

      (6)  Termin »region statystyczny« jest stosowany zamiast akronimu »NUTS« używanego w odpowiednich wytycznych Komisji. NUTS to skrót od nazwy wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1). Rozporządzenie to nie zostało jeszcze uwzględnione w Porozumieniu EOG. Jednak w celu ustalenia wspólnych definicji w kontekście stale rosnącego zapotrzebowania na dane statystyczne na poziomie regionalnym Eurostat – urząd statystyczny Unii Europejskiej – oraz urzędy krajowe państw kandydujących i EFTA zgodziły się na ustanowienie regionów statystycznych podobnych do klasyfikacji NUTS.

      (7)  Z wyjątkiem tajemnic handlowych i innych informacji poufnych w należycie uzasadnionych przypadkach oraz za zgodą Urzędu (zob. wytyczne Urzędu w sprawie tajemnicy służbowej w decyzjach dotyczących pomocy państwa (Dz.U. L 154 z 8.6.2006, s. 27 oraz Suplement EOG nr 29 z 8.6.2006, s. 1)).

      (8)  Publikowana kwota to maksymalna dozwolona korzyść podatkowa, a nie kwota odliczana każdego roku (np. w kontekście ulg podatkowych publikuje się raczej maksymalną dopuszczalną kwotę ulgi podatkowej, a nie rzeczywistą kwotę, która może zależeć od przychodów podlegających opodatkowaniu i ulegać zmianom każdego roku).

      (9)  Informacje te muszą zostać opublikowane w terminie 6 miesięcy od daty przyznania pomocy (lub w przypadku pomocy w formie korzyści podatkowych – w ciągu 1 roku od daty, w której wymagane jest złożenie zeznania podatkowego). W przypadku pomocy niezgodnej z prawem państwa EFTA będą zobowiązane zapewnić publikację tych informacji ex post, przynajmniej w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia decyzji przez Urząd. Informacje muszą być dostępne w formacie umożliwiającym wyszukiwanie i pozyskiwanie danych oraz ich łatwe publikowanie w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML.

      (10)  Publikacja informacji dotyczących pomocy przyznanej przed dniem 1 lipca 2016 r., a w przypadku pomocy podatkowej publikacja pomocy, o którą wnioskowano lub którą przyznano przed dniem 1 lipca 2016 r., nie będzie wymagana.”

      (11)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym. Dostępne na stronie http://www.eftasurv.int/media/state-aid-guidelines/Part-III---State%20aid-to-promote-risk-finance-investments--(Applicable-from-1-July-2014).pdf.

      (12)  Publikacja informacji dotyczących pomocy przyznanej przed dniem 1 lipca 2016 r. oraz, w przypadku pomocy podatkowej, publikacja pomocy, o którą wnioskowano lub którą przyznano przed dniem 1 lipca 2016 r., nie będzie wymagana.”


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1714 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/308

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1714
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Eurojustu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Eurojustowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0056/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (4), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0129/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 193.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 1975 r. ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Kształcenia Medycznego

text:
Ważna informacja prawna

|

31975D0364

Dziennik Urzędowy L 167 , 30/06/1975 P. 0017 - 0018 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 16 Tom 1 P. 0010  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 05 Tom 2 P. 0050  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 16 Tom 1 P. 0010  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 06 Tom 1 P. 0200  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 06 Tom 1 P. 0200

		Decyzja Radyz dnia 16 czerwca 1975 r.ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Kształcenia Medycznego(75/364/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając projekt decyzji przedstawiony przez Komisję,a także mając na uwadze, co następuje:w swojej rezolucji z dnia 6 czerwca 1974 r., dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dowodów posiadania formalnych kwalifikacji, Rada opowiedziała się za powołaniem do życia komitetów doradczych;w kontekście wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dowodów potwierdzających formalne kwalifikacje i uzgodnienia warunków podejmowania działalności w zawodzie lekarza, istotne jest zapewnienie porównywalności wymagań w ramach standardów kształcenia;w celu przyczynienia się do osiągnięcia tego celu pożądane jest powołanie do życia komitetu doradczego, mającego pełnić funkcję doradczą wobec Komisji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym ustanawia się w ramach Komisji Komitet Doradczy ds. Kształcenia Medycznego, zwany dalej "Komitetem".Artykuł 21. Zadaniem Komitetu jest pomoc w zapewnieniu porównywalnie wysokich standardów kształcenia medycznego na obszarze całej Wspólnoty, zarówno w odniesieniu do kształcenia medycznego o charakterze podstawowym, jak i późniejszych etapów kształcenia.2. Komitet wypełnia to zadanie, w szczególności przy zastosowaniu następujących środków:- kompleksowej wymiany informacji w zakresie metod kształcenia, a także programu, poziomu i struktury zajęć teoretycznych i praktycznych prowadzonych w Państwach Członkowskich;- prowadzenia dyskusji i konsultacji, mających na celu wypracowanie wspólnego podejścia do standardów, do których osiągnięcia należy dążyć przy kształceniu lekarzy oraz, odpowiednio, do struktury takiego kształcenia i do treści przekazywanych w trakcie kształcenia;- nadzorowanie dostosowywania kształcenia medycznego do najnowszych osiągnięć w dziedzinie nauk medycznych oraz metod nauczania.3. Komitet przekazuje Komisji i Państwom Członkowskim swoje opinie i zalecenia, w tym, o ile uzna to za właściwe, propozycje zmian artykułów dotyczących kształcenia medycznego w dyrektywach 75/362/EWG [1] i 75/363/EWG [2].4. Komitet doradza również Komisji we wszystkich kwestiach poruszonych przez Komisję w związku z kształceniem medycznym.Artykuł 31. Komitet składa się z trzech ekspertów z każdego Państwa Członkowskiego, powoływanych w następujący sposób:- jeden ekspert wywodzący się ze środowiska medycznego;- jeden ekspert wywodzący się z wydziałów lekarskich na uczelniach wyższych;- jeden ekspert wywodzący się z właściwych organów Państwa Członkowskiego.2. Każdy członek Komitetu ma swojego zastępcę. Zastępcy mogą uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu.3. Członkowie i zastępcy określeni w ust. 1 i 2, są mianowani przez Państwa Członkowskie. Członkowie określeni w ust. 1 tiret pierwsze i drugie oraz ich zastępcy są mianowani na wniosek środowiska lekarskiego oraz szkół wyższych. Mianowani w ten sposób członkowie i zastępcy są powoływani przez Radę.Artykuł 41. Kadencja członków Komitetu trwa trzy lata. Po upływie tego okresu członkowie Komitetu pełnią swoją funkcję do czasu powołania na ich miejsce nowych członków lub do czasu przedłużenia ich kadencji.2. Kadencja członka może zostać zakończona przed upływem okresu trzech lat wskutek rezygnacji lub śmierci lub przez zastąpienie go przez inną osobę zgodnie z procedurą określoną w art. 3. Nowa osoba powołana w ten sposób pełni urząd do końca kadencji.Artykuł 5Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny. Harmonogram posiedzeń jest określany przez przewodniczącego Komitetu w porozumieniu z Komisją.Artykuł 6Komitet może ustanawiać zespoły robocze, powoływać obserwatorów lub ekspertów i zezwalać im na wspieranie Komitetu we wszystkich szczególnych aspektach prowadzonych prac.Artykuł 7Sekretariat zapewnia Komisja.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 1975 r.W imieniu RadyR. RyanPrzewodniczący[1] Dz.U. L 167 z 30.6.1975, str. 1.[2] Dz.U. L 167 z 30.6.1975, str. 14.--------------------------------------------------


title: 2010/525/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/159

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2008
   (2010/525/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0086/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 95.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2010/14/: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 10 grudnia 2009 r. dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2010 r. (EBC/2009/25)

text:
               12.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 7/21

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 10 grudnia 2009 r.
   dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2010 r.
   (EBC/2009/25)
   (2010/14/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od dnia 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez państwa członkowskie, które wprowadziły walutę euro (zwane dalej „uczestniczącymi państwami członkowskimi”).

               (2)

               Uczestniczące państwa członkowskie przedstawiły EBC do zatwierdzenia własne szacunki wielkości emisji monet euro w 2010 r., wraz z odpowiednimi wyjaśnieniami dotyczącymi stosowanej metodologii prognozowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2010 r.
   EBC niniejszym zatwierdza wielkość emisji monet przez uczestniczące państwa członkowskie w 2010 r., zgodnie z następującą tabelą:

               (w mln EUR)

               Emisja monet przeznaczonych do obiegu oraz emisja monet kolekcjonerskich (nieprzeznaczonych do obiegu) w 2010 r.

               Belgia

               105,2

               Niemcy

               668,0

               Irlandia

               43,0

               Grecja

               55,0

               Hiszpania

               210,0

               Francja

               290,0

               Włochy

               283,0

               Cypr

               18,1

               Luksemburg

               40,0

               Malta

               10,5

               Niderlandy

               54,0

               Austria

               306,0

               Portugalia

               50,0

               Słowenia

               30,0

               Słowacja

               62,0

               Finlandia

               60,0

         Artykuł 2
   Przepis końcowy
   Niniejsza decyzja skierowana jest do uczestniczących państw członkowskich.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 10 grudnia 2009 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC


title: 2008/774/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 2 października 2008 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Luksemburga

text:
               7.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 2 października 2008 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Luksemburga
   (2008/774/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję 2006/524/WE, Euratom (1),
   uwzględniając wniosek rządu Luksemburga,
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, że stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją pana Paula JUNCKA,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Patrick SEYLER, dyrektor generalny ArcelorMittal, zostaje niniejszym mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do 20 września 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 2 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         X. BERTRAND

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, s. 30.