title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1836 z dnia 12 października 2015 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
               13.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/75

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1836
   z dnia 12 października 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/273/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Syrii.

               (2)

               Od tej pory Rada nieustannie i zdecydowanie potępia brutalne represje, jakim syryjski reżim poddaje ludność cywilną w Syrii. Rada wielokrotnie wyrażała głębokie zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją w Syrii, a w szczególności powszechnym i regularnym łamaniem praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego.

               (3)

               W dniu 14 kwietnia 2014 r., zgodnie z konkluzjami Rady z 23 stycznia 2012 r., w których Rada potwierdziła zobowiązanie Unii do kontynuacji polityki polegającej na nakładaniu dodatkowych środków skierowanych przeciwko reżimowi tak długo, jak długo będą trwały represje, Rada oświadczyła, że UE będzie kontynuować swoją politykę środków ograniczających wobec reżimu tak długo, jak długo będą trwały represje.

               (4)

               Rada wielokrotnie z wielkim niepokojem odnotowywała próby obejścia środków ograniczających UE, które reżim syryjski podejmuje w celu dalszego finansowania i wspierania swojej polityki brutalnych represji wobec ludności cywilnej.

               (5)

               Rada odnotowuje fakt, że syryjski reżim nadal prowadzi politykę represji i – w związku z utrzymującą się poważną sytuacją – Rada uważa za niezbędne utrzymanie obecnych środków ograniczających i zapewnienie ich skuteczności poprzez ich dalsze rozwinięcie, przy jednoczesnym zachowaniu ukierunkowanego i zróżnicowanego podejścia oraz z uwzględnieniem sytuacji humanitarnej syryjskiej ludności. Rada uważa, że niektóre kategorie osób i podmiotów mają szczególne znaczenie dla skuteczności tych środków ograniczających, ze względu na szczególną sytuację panującą w Syrii.

               (6)

               Rada ocenia, że z powodu ścisłej kontroli gospodarki przez reżim syryjski, wewnętrzny krąg wiodących przedsiębiorców działających w Syrii może utrzymywać swój status jedynie poprzez bliskie powiązania z reżimem i wspieranie go, a także poprzez utrzymywanie w nim wpływów. Rada uważa, że powinna wprowadzić środki ograniczające nakładające ograniczenia wjazdu oraz zamrażające wszystkie środki pieniężne i zasoby gospodarcze należące do, będące w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą tych wiodących przedsiębiorców działających w Syrii, określonych przez Radę i wymienionych w załączniku I, aby uniemożliwić im materialne lub finansowe wspieranie reżimu oraz aby poprzez ich wpływy zwiększyć nacisk na sam reżim w celu zmiany jego polityki represji.

               (7)

               Tradycyjnie władzę w Syrii sprawuje się na podstawie powiązań rodzinnych i w tym kontekście Rada ocenia, że w obecnym reżimie syryjskim władza koncentruje się w rękach wpływowych członków rodzin Assad i Makhlouf. Rada uważa, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą niektórych członków rodzin Assad i Makhlouf, a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I; ma to na celu zarówno wywarcie poprzez członków tych rodzin bezpośredniego wpływu na reżim w celu zmiany jego polityki represji, jak i wykluczenie ryzyka omijania środków ograniczających z pomocą członków rodziny.

               (8)

               Ministrów w rządzie syryjskim należy uznać za odpowiedzialnych solidarnie za politykę represji prowadzoną przez reżim syryjski. Rada ocenia, że w szczególnym kontekście obecnego reżimu syryjskiego byli ministrowie rządu syryjskiego prawdopodobnie nadal posiadają wpływy w tym reżimie. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą ministrów w rządzie Syrii oraz osób, które sprawowały w nim urzędy ministrów w okresie po maju 2011 r., a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

               (9)

               Syryjskie Siły Zbrojne są jednym z głównych środków, za pomocą których reżim realizuje swoją politykę represji oraz narusza prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne, a równocześnie istnieje wysokie ryzyko, że oficerowie w służbie czynnej w tych siłach będą nadal popełniać takie naruszenia. Ponadto Rada ocenia, że w szczególnym kontekście Syryjskich Sił Zbrojnych ich byli wyżsi oficerowie prawdopodobnie nadal posiadają wpływy w reżimie. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą wyższych oficerów służących w Syryjskich Siłach Zbrojnych oraz byłych wyższych oficerów w Syryjskich Siłach Zbrojnych, którzy służyli w nich w stopniu wyższego oficera w okresie po maju 2011 r., a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

               (10)

               Syryjskie służby bezpieczeństwa i służby wywiadowcze należą do głównych środków, za pomocą których reżim realizuje swoją politykę represji oraz narusza prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne, a równocześnie istnieje wysokie ryzyko, że służący w nich czynni oficerowie będą popełniać dalsze takie naruszenia. Ponadto Rada ocenia, że w szczególnym kontekście syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych byli oficerowie tych służb prawdopodobnie nadal posiadają wpływy w reżimie. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą członków syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych oraz byłych członków tych służb, którzy obejmowali w nich stanowiska w okresie po maju 2011 r., a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

               (11)

               Rada ocenia, że powiązane z reżimem syryjskim bojówki wspierają reżim syryjski w realizacji jego polityki represji, naruszają prawa człowieka i łamią międzynarodowe prawo humanitarne na rozkaz i w imię syryjskiego reżimu, oraz że istnieje wysokie ryzyko, że ich członkowie będą nadal popełniać takie naruszenia. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą członków bojówek powiązanych z reżimem syryjskim, a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

               (12)

               Rada uważa, że aby zapobiec łamaniu praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego poprzez stosowanie broni chemicznej w Syrii, powinna wprowadzić środki ograniczające wobec osób, podmiotów, jednostek organizacyjnych, agencji, organów lub instytucji działających w tym sektorze – określonych przez Radę i wymienionych w załączniku 1.

               (13)

               Środki ograniczające nie naruszają przywilejów i immunitetów, jakimi – zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym Konwencją wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych z 1961 r. i Konwencją wiedeńską o stosunkach konsularnych z 1963 r. – cieszą się członkowie misji dyplomatycznych i konsularnych akredytowanych przy jednym z państw członkowskich UE. Ponadto środki ograniczające nie wpływają na wykonywanie funkcji dyplomatycznych i świadczenie pomocy konsularnej przez państwa członkowskie w Syrii.

               (14)

               Osoby lub podmioty należące do jednej z kategorii, o których mowa w motywach 6-12, nie powinny podlegać środkom ograniczającym, jeśli istnieje wystarczające informacje potwierdzające, że nie są one lub przestały być związane z reżimem i nie wywierają na niego wpływu, ani nie jest z nimi związane rzeczywiste ryzyko ominięcia środków ograniczających.

               (15)

               Wszystkie decyzje dotyczące umieszczenia osób lub podmiotów w wykazie powinny być podejmowane osobno w odniesieniu do każdego indywidualnego przypadku i z uwzględnieniem proporcjonalności środka.

               (16)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/255/WPZiB (2), która zastąpiła decyzję 2011/273/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/255/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dodaje się motywy w brzmieniu:

                           „(3)

                           Rada wielokrotnie z wielkim niepokojem odnotowywała próby obejścia środków ograniczających UE, które reżim syryjski podejmuje w celu dalszego finansowania i wspierania swojej polityki brutalnych represji wobec ludności cywilnej.

                           (4)

                           Rada odnotowuje fakt, że syryjski reżim nadal prowadzi politykę represji, i – w związku z utrzymującą się poważną sytuacją – Rada uważa za niezbędne utrzymanie obecnych środków ograniczających i zapewnienie ich skuteczności poprzez ich dalsze rozwinięcie, przy jednoczesnym zachowaniu ukierunkowanego i zróżnicowanego podejścia oraz z uwzględnieniem sytuacji humanitarnej syryjskiej ludności. Rada uważa, że niektóre kategorie osób i podmiotów mają szczególne znaczenie dla skuteczności tych środków ograniczających, ze względu na szczególną sytuację panującą w Syrii.

                           (5)

                           Rada ocenia, że z powodu ścisłej kontroli gospodarki przez reżim syryjski, wewnętrzny krąg wiodących przedsiębiorców działających w Syrii może utrzymywać obecny status jedynie poprzez bliskie powiązania z reżimem i wspieranie go, a także poprzez utrzymywanie wpływów w nim. Rada uważa, że powinna wprowadzić środki ograniczające nakładające ograniczenia wjazdu oraz zamrażające wszystkie środki pieniężne i zasoby gospodarcze należące do, będące w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą tych wiodących przedsiębiorców działających w Syrii, określonych przez Radę i wymienionych w załączniku I, aby uniemożliwić im materialne lub finansowe wspieranie reżimu oraz aby poprzez ich wpływy zwiększyć nacisk na sam reżim w celu zmiany jego polityki represji.

                           (6)

                           Tradycyjnie władzę w Syrii sprawuje się na podstawie powiązań rodzinnych i w tym kontekście Rada ocenia, że w obecnym reżimie syryjskim władza koncentruje się w rękach wpływowych członków rodzin Assad i Makhlouf. Rada uważa, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą niektórych członków rodzin Assad i Makhlouf, a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I. Ma to na celu zarówno wywarcie przez członków tych rodzin bezpośredniego wpływu na reżim w celu zmiany jego polityki represji, jak i wykluczenie ryzyka omijania środków ograniczających z pomocą członków rodziny.

                           (7)

                           Ministrów w rządzie syryjskim należy uznać za solidarnie odpowiedzialnych za politykę represji prowadzoną przez reżim syryjski. Rada ocenia, że w szczególnym kontekście obecnego reżimu syryjskiego byli ministrowie rządu syryjskiego prawdopodobnie nadal posiadają wpływy w tym reżimie. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą ministrów w rządzie Syrii oraz osób, które sprawowały w nim urzędy ministrów w okresie po maju 2011 r., a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

                           (8)

                           Syryjskie Siły Zbrojne są jednym z głównych środków, za pomocą których reżim realizuje swoją politykę represji oraz narusza prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne, a równocześnie istnieje wysokie ryzyko, że oficerowie w służbie czynnej w tych siłach będą popełniać dalsze takie naruszenia. Ponadto Rada ocenia, że w szczególnym kontekście Syryjskich Sił Zbrojnych ich byli wyżsi oficerowie prawdopodobnie posiadają dalsze wpływy w reżimie. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą wyższych oficerów służących w Syryjskich Siłach Zbrojnych oraz byłych oficerów wysokiego stopnia w Syryjskich Siłach Zbrojnych, którzy służyli w nich w okresie po maju 2011 r., a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

                           (9)

                           Syryjskie służby bezpieczeństwa i służby wywiadowcze należą do głównych środków, za pomocą których reżim realizuje swoją politykę represji oraz narusza prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne, a równocześnie istnieje wysokie ryzyko, że służące w nich czynnie osoby będą popełniać dalsze takie naruszenia. Ponadto Rada ocenia, że w szczególnym kontekście syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych byli pracownicy tych służb prawdopodobnie nadal posiadają wpływy w reżimie. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą pracowników syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych oraz byłych pracowników tych służb, którzy obejmowali w nich stanowiska w okresie po maju 2011 r., a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

                           (10)

                           Rada ocenia, że powiązane z reżimem syryjskim bojówki wspierają reżim syryjski w realizacji jego polityki represji, naruszają prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne na rozkaz i w imię syryjskiego reżimu, a równocześnie istnieje wysokie ryzyko, że ich członkowie będą popełniać dalsze takie naruszenia. Rada uważa zatem, że powinna wprowadzić środki ograniczające przewidujące zamrożenie wszystkich środków pieniężnych i zasobów gospodarczych należących do, będących w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą członków bojówek powiązanych z reżimem syryjskim, a także nałożenie ograniczeń wjazdu na takie osoby – określone przez Radę i wymienione w załączniku I.

                           (11)

                           Rada uważa, że aby zapobiec łamaniu praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego poprzez stosowanie broni chemicznej w Syrii, powinna wprowadzić środki ograniczające wobec osób, podmiotów, jednostek organizacyjnych, agencji, organów lub instytucji działających w tym sektorze – określonych przez Radę i wymienionych w załączniku I.

                           (12)

                           Środki takie nie naruszają przywilejów i immunitetów, jakimi – zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym Konwencją wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych z 1961 r. i Konwencją wiedeńską o stosunkach konsularnych z 1963 r. – cieszą się członkowie misji dyplomatycznych i konsularnych akredytowanych przy jednym z państw członkowskich Unii. Ponadto środki ograniczające nie wpływają na wykonywanie funkcji dyplomatycznych i świadczenie pomocy konsularnej przez państwa członkowskie w Syrii.

                           (13)

                           Osoby lub podmioty należące do jednej z kategorii, o których mowa w motywach od 5 do 11 nie powinny podlegać środkom ograniczającym, jeśli istnieje wystarczająca ilość informacji potwierdzających, że nie są one lub przestały być związane z reżimem i nie wywierają na niego wpływu, ani nie jest z nimi związane rzeczywiste ryzyko omijania środków ograniczających.

                           (14)

                           Wszystkie decyzje dotyczące umieszczenia osób lub podmiotów w wykazie powinny być podejmowane osobno w odniesieniu do każdego indywidualnego przypadku z uwzględnieniem proporcjonalności środka.”;

               2)

               motyw 3 otrzymuje numer 15;

               3)

               art. 27 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 27
               1.   Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie osobom odpowiedzialnym za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii, osobom czerpiącym korzyści z reżimu lub wspierającym go, oraz osobom z nimi powiązanym, które zostały wymienione w załączniku I.
               2.   Zgodnie z ocenami i ustaleniami, jakich dokonała Rada w związku z sytuacją w Syrii, określoną w motywach 5–11, państwa członkowskie przyjmują także niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie:

                           a)

                           wiodącym przedsiębiorcom działającym w Syrii;

                           b)

                           członkom rodziny Assad lub rodziny Makhlouf;

                           c)

                           ministrom w rządzie Syrii sprawującym urząd po maju 2011 r.;

                           d)

                           członkom Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu »pułkownika« i stopniach równoważnych lub wyższych, pełniącym służbę po maju 2011 r.;

                           e)

                           członkom syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych, zajmującym w nich stanowiska po maju 2011 r.

                           f)

                           członkom bojówek powiązanych z reżimem; lub

                           g)

                           osobom działającym w sektorze rozprzestrzeniania broni chemicznej,
                           oraz osobom z nimi powiązanym, wymienionym w załączniku I.

                     3.   Osób należących do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 2, nie umieszcza się ani nie utrzymuje się w wykazie osób i podmiotów zamieszczonym w załączniku I, jeśli istnieją wystarczające informacje potwierdzające, że osoby te nie są lub przestały być związane z reżimem lub nie wywierają na niego wpływu ani nie jest z nimi związane rzeczywiste ryzyko omijania środków ograniczających.
               4.   Wszystkie decyzje dotyczące umieszczenia w wykazie są podejmowane osobno w odniesieniu do każdego indywidualnego przypadku z uwzględnieniem proporcjonalności środka.
               5.   Ust. 1 i 2 nie zobowiązują państw członkowskich do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.
               6.   Ust. 1 i 2 stosuje się z zastrzeżeniem sytuacji, w których państwo członkowskie związane jest zobowiązaniem wynikającym z prawa międzynarodowego, mianowicie:

                           a)

                           państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

                           b)

                           państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez ONZ lub pod jej auspicjami;

                           c)

                           zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub

                           d)

                           zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

                     7.   Uznaje się, że ust. 6 ma również zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
               8.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 6 lub 7.
               9.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 i 2 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Syrii.
               10.   Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 9, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy jeden lub kilku członków Rady wnosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.
               11.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 6–10 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku I, zezwolenie ograniczone jest do celu, w którym zostało udzielone, i do osoby, której dotyczy.”;

               4)

               art. 28 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 28
               1.   Zamrożone zostają wszystkie środki pieniężne i zasoby gospodarcze należące do lub będące w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą osób odpowiedzialnych za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii, osób i podmiotów czerpiących korzyści z reżimu lub wspierających go, oraz osób i podmiotów z nimi powiązanych, wymienionych w załącznikach I i II.
               2.   Zgodnie z ocenami i ustaleniami, jakich dokonała Rada w związku z sytuacją w Syrii określoną w motywach 5-11, zamrożone zostają wszystkie środki pieniężne i zasoby gospodarcze należące do lub będące w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą:

                           a)

                           wiodących przedsiębiorców działających w Syrii;

                           b)

                           członków rodziny Assad lub rodziny Makhlouf;

                           c)

                           ministrów w rządzie Syrii sprawujących urząd po maju 2011 r.;

                           d)

                           członków Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu pułkownika i stopniach równoważnych lub wyższych, pełniących służbę po maju 2011 r.;

                           e)

                           członkom syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych, zajmujących w nich stanowiska po maju 2011 r.;

                           f)

                           członków bojówek powiązanych z reżimem; lub

                           g)

                           członków podmiotów, jednostek organizacyjnych, agencji, organów i instytucji działających w sektorze rozprzestrzeniania broni chemicznej,
                           oraz osób z nimi powiązanych, wymienionych w załączniku I.

                     3.   Osób, podmiotów lub organów należących do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 2, nie umieszcza się ani nie utrzymuje się w wykazie osób i podmiotów zamieszczonym w załączniku I, jeśli istnieją wystarczające informacje potwierdzające, że te osoby, podmioty lub organy nie są lub przestały być związane z reżimem lub nie wywierają na niego wpływu lub nie jest z nimi związane rzeczywiste ryzyko omijania środków ograniczających.
               4.   Wszystkie decyzje dotyczące umieszczenia w wykazie są podejmowane osobno w odniesieniu do każdego indywidualnego przypadku z uwzględnieniem proporcjonalności danego środka.
               5.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – żadnych środków pieniężnych ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym lub podmiotom wymienionym w załącznikach I i II lub na ich rzecz.
               6.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki pieniężne lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

                           a)

                           niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załącznikach I i II oraz członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za żywność, czynsz lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

                           b)

                           przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

                           c)

                           przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym przechowywaniem lub utrzymaniem zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych; lub

                           d)

                           niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed przyznaniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane;

                           e)

                           niezbędne do celów humanitarnych, takich jak dostarczenie lub ułatwienie dostarczenia pomocy, w tym zaopatrzenia w środki medyczne, żywności, pracowników humanitarnych i pokrewnej pomocy, oraz pod warunkiem, że w sytuacji, gdy zamrożone środki pieniężne lub zasoby gospodarcze zostały odblokowane, środki pieniężne i zasoby gospodarcze są odblokowane do ONZ celem dostarczenia pomocy lub ułatwienia jej dostarczenia na terytorium Syrii, zgodnie z Planem pomocy humanitarnej dla Syrii (SHARP);

                           f)

                           wpłacone na rachunek lub wypłacone z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, o ile płatności te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej;

                           g)

                           niezbędne do celów ewakuacji z Syrii;

                           h)

                           przeznaczone dla Centralnego Banku Syrii lub syryjskich podmiotów państwowych wymienionych w załącznikach I oraz II w celu dokonania płatności w imieniu Syryjskiej Republiki Arabskiej w związku z działaniami w ramach misji OPCW mającej na celu weryfikację oraz zniszczenie syryjskiej broni chemicznej, w szczególności na rzecz specjalnego funduszu powierniczego dotyczącego Syrii w ramach OPCW na działania związane z całkowitym zniszczeniem syryjskiej broni chemicznej poza terytorium Syryjskiej Republiki Arabskiej.

                     Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
               7.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

                           a)

                           środki pieniężne lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1 lub 2, zostali umieszczeni w załączniku I lub II lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tym dniem lub później;

                           b)

                           środki pieniężne lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia;

                           c)

                           orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na rzecz osoby lub podmiotu wymienionego w załączniku I lub II; oraz

                           d)

                           uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

                     Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
               8.   Ust. 1 i 2 nie uniemożliwiają wyznaczonej osobie ani podmiotowi dokonania płatności należnej z tytułu umowy zawartej przed umieszczeniem danej osoby lub danego podmiotu w wykazie, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie ustaliło, że danej płatności nie otrzymuje – bezpośrednio ani pośrednio – osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1 i 2.
               9.   Ust. 1 i 2 nie uniemożliwiają wyznaczonemu podmiotowi wymienionemu w załączniku II – w okresie dwóch miesięcy od daty jego wyznaczenia – dokonania płatności z zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych otrzymanych przez ten podmiot po dacie jego wyznaczenia, gdy taka płatność jest należna na mocy umowy związanej z finansowaniem wymiany handlowej, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie ustaliło, że danej płatności nie otrzymuje – bezpośrednio ani pośrednio – osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1 lub 2.
               10.   Ust. 5 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach kwot dodatkowych z tytułu:

                           a)

                           odsetek lub innych dochodów na tych rachunkach; lub

                           b)

                           płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, z którą rachunki te zaczęły podlegać niniejszej decyzji,
                           pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1 i 2.

                     11.   Ust. 1, 2 i 5 nie mają zastosowania do dokonywanego przez Centralny Bank Syrii lub za jego pośrednictwem transferu środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych otrzymanych i zamrożonych po dniu jego wskazania, lub do transferu środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych dokonywanego do Centralnego Banku Syrii lub za jego pośrednictwem po dniu jego wskazania, w przypadku gdy transfer ten związany jest z płatnością dokonaną przez instytucję finansową nieobjętą wskazaniem, należną w związku z konkretną umową handlową, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie stwierdziło w każdym indywidualnym przypadku, że płatności nie otrzyma – bezpośrednio ani pośrednio – osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1 lub 2.
               12.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do transferu zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych dokonywanego przez Centralny Bank Syrii lub za jego pośrednictwem, w przypadku gdy celem takiego transferu jest zapewnienie instytucjom finansowym podlegającym jurysdykcji państw członkowskich płynności środków na finansowanie działalności handlowej, pod warunkiem że transfer taki został zatwierdzony przez odnośne państwo członkowskie.
               13.   Ust. 1,2 i 5 nie mają zastosowania do transferu zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych dokonywanego przez finansowy podmiot gospodarczy wymieniony w załączniku I lub II, lub za pośrednictwem takiego podmiotu, w przypadku gdy transfer ten jest związany z płatnością dokonywaną przez osobę lub podmiot niewymienione w załączniku I lub II w związku z udzielaniem wsparcia finansowego obywatelom Syrii, którzy się kształcą, biorą udział w szkoleniach zawodowych lub prowadzą badania naukowe w Unii, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło w każdym indywidualnym przypadku, że płatności nie otrzyma – bezpośrednio ani pośrednio – osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1 lub 2.
               14.   Ust. 1, 2 i 5 nie mają zastosowania do działań ani transakcji przeprowadzanych względem syryjskich linii lotniczych Syrian Arab Airlines wyłącznie w celu ewakuacji z Syrii obywateli Unii i członków ich rodzin.
               15.   Ust. 1, 2 i 5 nie mają zastosowania do dokonywanego przez Commercial Bank of Syria lub za jego pośrednictwem transferu środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych otrzymanych spoza terytorium Unii i zamrożonych po dniu jego wskazania, lub do dokonywanego do Commercial Bank of Syria lub za jego pośrednictwem transferu środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych otrzymanych spoza terytorium Unii po dniu jego wskazania, w przypadku gdy transfer ten związany jest z płatnością dokonaną przez instytucję finansową nieobjętą wskazaniem, należną w związku z konkretną umową handlową w celu zaopatrzenia w środki medyczne, dostarczania żywności, udzielania schronienia, zapewnienia systemu sanitarnego lub higieny do użytku ludności cywilnej, pod warunkiem, że odpowiednie państwo członkowskie ustali w każdym indywidualnym przypadku, że płatności nie otrzyma – bezpośrednio ani pośrednio – osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1 lub 2.”;

               5)

               art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Rada przekazuje swoją decyzję dotyczącą umieszczenia w wykazie, wraz z uzasadnieniem, danej osobie, podmiotowi lub organowi bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag. W szczególności jeżeli osoba, podmiot lub organ wymienione w załączniku I w związku z przynależnością do jednej z kategorii osób, podmiotów lub organów określonych w art. 27 ust. 2 i art. 28 ust. 2, dana osoba, podmiot lub organ mogą przedstawić dowody i uwagi świadczące, że mimo iż należąd do jednej z tych kategorii, to uważają umieszczenie w wykazie za nieuzasadnione.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/273/WPZiB z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 121 z 10.5.2011, s. 11).

      (2)  Decyzja Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 147 z 1.6.2013, s. 14).


title: 2013/376/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 28 czerwca 2013 r. uchylająca decyzję EBC/2013/13 w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską (EBC/2013/21)

text:
               13.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 192/75

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 28 czerwca 2013 r.
   uchylająca decyzję EBC/2013/13 w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską
   (EBC/2013/21)
   (2013/376/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 12 ust. 1 i art. 34 ust. 1 tiret drugie w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze i art. 18 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro, mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Kryteria kwalifikowania zabezpieczeń operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1) (zwanym dalej „dokumentacją ogólną”).

               (2)

               Zgodnie z pkt 1.6 dokumentacji ogólnej Rada Prezesów może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, zasady, kryteria i procedury prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. Zgodnie z pkt 6.3.1 dokumentacji ogólnej Eurosystem zastrzega sobie prawo rozstrzygania – na podstawie informacji, które uzna za właściwe – czy określona emisja, emitent, dłużnik lub gwarant spełnia wymogi wysokiej jakości kredytowej.

               (3)

               Decyzja EBC/2013/13 z dnia 2 maja 2013 r. w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską (2) wprowadziła nadzwyczajny środek w postaci tymczasowego zawieszenia stosowania minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską.

               (4)

               Republika Cypryjska zdecydowała o podjęciu działań w zakresie zarządzania długiem, dotyczących wyemitowanych przez Republikę Cypryjską rynkowych instrumentów dłużnych.

               (5)

               Wspomniana decyzja Republiki Cypryjskiej o podjęciu działań w zakresie zarządzania długiem dodatkowo negatywnie wpływa na ocenę rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską jako zabezpieczenia operacji Eurosystemu.

               (6)

               Należy uchylić decyzję EBC/2013/13,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Utrata mocy obowiązującej
   Traci moc decyzja EBC/2013/13.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 czerwca 2013 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 28 czerwca 2013 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 133 z 17.5.2013, s. 26.


title: 2006/452/WE: Decyzja Rady z dnia  29 kwietnia 2004 r.  w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               6.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 kwietnia 2004 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2006/452/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, ostatnie zdanie art. 47 ust. 2, art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu z dnia 16 kwietnia 2003 r., w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   uwzględniając Akt załączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 8 grudnia 2003 r. Rada, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Republiką Azerbejdżańską w sprawie Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, oraz zapewnienia pewnych dostosowań technicznych związanych ze zmianami instytucjonalnymi i prawnymi w Unii Europejskiej.

               (2)

               W związku z tym, że możliwe jest zawarcie Protokołu w terminie późniejszym, rokowania dotyczące jego treści zostały przeprowadzone między Stronami i należy złożyć podpisy pod tym Protokołem w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich.

               (3)

               Protokół należy stosować tymczasowo od dnia przystąpienia do czasu zakończenia odpowiednich procedur umożliwiających jego formalne zawarcie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia jednej lub więcej osób uprawnionych do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z możliwością jego zawarcia w terminie późniejszym.
   Tekst Protokołu załącza się do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Do momentu jego wejścia w życie Protokół stosuje się tymczasowo od dnia przystąpienia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         M. McDOWELL

            Przewodniczący

      (1)  Patrz: str. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               6.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/3

         PROTOKÓŁ
   do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „Państwami Członkowskimi” reprezentowanymi przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA ORAZ EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,
   zwane dalej „Wspólnotami” reprezentowanymi przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA AZERBEJDŻAŃSKA,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r.,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja są Stronami Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, podpisanej w Luksemburgu w dniu 22 kwietnia 1996 r. (zwanej dalej „Umową”) i odpowiednio przyjmują oraz biorą pod uwagę w ten sam sposób, jak pozostałe Państwa Członkowskie Wspólnoty, teksty Umowy i załączonych do niej dokumentów.
   Artykuł 2
   W celu uwzględnienia ostatnich zmian instytucjonalnych w Unii Europejskiej Strony Umowy zgadzają się, że po wygaśnięciu Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali istniejące w Umowie postanowienia odnoszące się do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali odnoszą się do Wspólnoty Europejskiej, która przejęła wszelkie prawa i obowiązki przyjęte przez Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół jest integralną częścią Umowy.
   Artykuł 4
   1.   Niniejszy Protokół zostanie zatwierdzony przez Wspólnoty, Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich i przez Republikę Azerbejdżańską zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   2.   Strony dokonają wzajemnej notyfikacji po zakończeniu procedur, określonych w poprzednim ustępie. Dokumenty uzgodnień zostaną złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   1.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie w tym samym dniu co Traktat o przystąpieniu z 2003 r., pod warunkiem że dokumenty uzgodnień tego Protokołu zostaną złożone przed tą datą.
   2.   Jeżeli nie wszystkie dokumenty uzgodnień niniejszego Protokołu zostaną złożone przed tą datą, Protokół ten wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym złożono ostatni dokument uzgodnień.
   3.   Jeżeli nie wszystkie dokumenty uzgodnień niniejszego Protokołu zostaną złożone przed dniem 1 maja 2004 r., Protokół zacznie obowiązywać tymczasowo od dnia 1 maja 2004 r.
   Artykuł 6
   Teksty Umowy, Aktu końcowego i wszystkich załączonych do niej dokumentów sporządzono w językach czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim.
   Teksty te zostają załączone do Protokołu (1), a każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny z tekstami w innych językach, w których zostały sporządzone Umowa, Akt końcowy i załączone do niej dokumenty.
   Artykuł 7
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i azerbejdżańskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Hecho en Bruselas, el dieciocho de mayo de dos mil cuatro.
      V Bruselu dne osmnáctého května dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles den attende maj to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am achtzehnten Mai zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta maikuu kaheksateistkümnendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα οκτώ Μαΐου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the eighteenth day of May in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le dix‐huit mai deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addì diciotto maggio duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada astoņpadsmitajā maijā.
      Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų gegužės aštuonioliktą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-negyedik év május havának tizennyolcadik napján.
      Maghmul fi Brussel, nhar it-tmintax ta' Mejju, 2004.
      Gedaan te Brussel, de achttiende mei tweeduizend vier.
      Sporządzono w Brukseli, dnia osiemnastego maja roku dwa tysiące czwartego.
      Feito em Bruxelas, em dezoito de Maio de dois mil e quatro.
      V Bruseli dňa osemnásteho mája dvetisícštyri.
      V Bruslju, dne osemnajstega maja leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä kahdeksantenatoista päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den artonde maj tjugohundrafyra.
      Brüsseldә iki min dördüncü ilin mayın on sәkkizindә imzalanmışdır.

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu Państw Członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar
         Üzv dövlәtlәr adından

         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenství
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Għall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Comunidades Europeias
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropske skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På Europeiska gemenskapernas vägnar
         Avropa Birliyi adından

         Por la República de Azerbaiyán
         Za Ázerbájdžánskou republiku
         For Republikken Aserbajdsjan
         Für die Republik Aserbaidschan
         Aserbaidžaani Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν
         For the Republic of Azerbaijan
         Pour la République d'Azerbaïdjan
         Per la Repubblica dell'Azerbaigian
         Azerbaidžānas Republikas vārdā
         AzerbaidÞano Respublikos vardu
         Azerbajdzsán részéről
         Għar-Repubblika ta' l-Ażerbajġan
         Voor de Republiek Azerbeidzjan
         W imieniu Republiki Azerbejdżańskiej
         Pela República do Azerbaijão
         Za Azerbajdžanskú republiku
         Za Azerbajdžansko republiko
         Azerbaidžanin tasavallan puolesta
         På Republiken Azerbajdzjans vägnar
         Azәrbaycan Respublikası adından

      (1)  Wersje językowe: czeska, estońska, łotewska, litewska, węgierska, maltańska, polska, słowacka i słoweńska Umowy zostaną opublikowane w wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego w późniejszym terminie.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1648 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/210

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1648
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (5), w szczególności jego art. 64,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0072/2015),

         1.

            stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 112.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2012/342/UE: Decyzja Rady z dnia 22 czerwca 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niemiec

text:
               28.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 168/37

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 czerwca 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niemiec
   (2012/342/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. oraz 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) oraz 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Manfreda RICHTERA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Barbara HACKENSCHMIDT, Mitglied des Landtags Brandenburg.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. VESTAGER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1628 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/139

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1628
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2015 (COM(2016) 475 – C8-0277/2016) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0140/2017),

               1.

               udziela Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2015.

      (2)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 375 z 13.10.2016, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 147.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1222 z dnia 12 lipca 2016 r. stwierdzająca, że Hiszpania nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r.

text:
               27.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/19

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1222
   z dnia 12 lipca 2016 r.
   stwierdzająca, że Hiszpania nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 8,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 126 Traktatu państwa członkowskie są zobowiązane unikać nadmiernego deficytu budżetowego.

               (2)

               Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Pakt stabilności i wzrostu obejmuje rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 (1), przyjęte w celu zapewnienia szybkiej korekty nadmiernych deficytów sektora instytucji rządowych i samorządowych.

               (3)

               W dniu 27 kwietnia 2009 r. Rada, działając na zalecenie Komisji, przyjęła zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską decyzję, w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu w Hiszpanii, oraz wydała, zgodnie z art. 104 ust. 7 tego Traktatu, zalecenie skorygowania nadmiernego deficytu najpóźniej do 2012 r. Od tego czasu Rada wydała na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej trzy zalecenia skierowane do Hiszpanii (w dniach 2 grudnia 2009 r., 10 lipca 2012 r. i 21 czerwca 2013 r.) przedłużając termin korekty nadmiernego deficytu odpowiednio do 2013 r., 2014 r. i 2016 r. We wszystkich tych trzech zaleceniach Rada uznała, że Hiszpania podjęła skuteczne działania, lecz wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze, niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych (2).

               (4)

               W swoim zaleceniu z dnia 21 czerwca 2013 r. Rada zaleciła Hiszpanii osiągnięcie docelowej wartości deficytu nominalnego w wysokości 6,5 % PKB w 2013 r., 5,8 % PKB w 2014 r., 4,2 % PKB w 2015 r. oraz 2,8 % PKB w 2016 r., co odpowiadało poprawie salda strukturalnego o 1,1 %, 0,8 %, 0,8 % oraz 1,2 % PKB odpowiednio w latach 2013–2016 w oparciu o prognozę Komisji z wiosny 2013 r. obejmującą okres do 2016 r. Aby uzyskać tę poprawę, zwrócono się do Hiszpanii o wdrożenie dodatkowych środków w wysokości 2 %, 1 % i 1,5 % PKB odpowiednio w 2014 r., 2015 r. i 2016 r. Ponadto Hiszpanię zobowiązano do: (i) wzmocnienia skuteczności ram instytucjonalnych poprzez dalsze zwiększanie przejrzystości we wdrażaniu ustawy o stabilności budżetowej, jak również poprzez powołanie niezależnej rady budżetowej, która zapewniałaby analizy, doradztwo i monitorowanie zgodności polityki budżetowej z krajowymi i unijnymi przepisami budżetowymi; (ii) podjęcia konkretnych kroków w celu ograniczenia rosnącego deficytu strukturalnego w systemie zabezpieczenia społecznego; oraz (iii) położenia większego nacisku na to, by konsolidacja sprzyjała wzrostowi gospodarczemu, w tym poprzez prowadzenie systematycznych przeglądów wydatków i systemu podatkowego. Ponadto, aby zapewnić skuteczną realizację strategii konsolidacji budżetowej, w zaleceniu wskazano również, że istotne jest, by konsolidację budżetową wspierała kompleksowa reforma strukturalna, zgodnie z zaleceniami Rady skierowanymi do Hiszpanii w kontekście europejskiego semestru i procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej.

               (5)

               W prognozie Komisji z wiosny 2013 r., którą objęto okres do 2016 r., stanowiącej podstawę zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r., przyjęto, że gospodarka Hiszpanii skurczy się o 1,5 % w 2013 r., a następnie wzrośnie o 0,9 %, 1,4 % i 1,9 % odpowiednio w trzech kolejnych latach. Zgodnie z prognozą nominalny PKB miał wzrosnąć o 0,1 % i 2,0 % odpowiednio w 2013 r. i 2014 r. oraz o 2,6 % i 3,2 % w dwóch kolejnych latach.

               (6)

               W swoim zaleceniu z dnia 21 czerwca 2013 r. Rada wyznaczyła dzień 1 października 2013 r. jako termin, przed upływem którego konieczne jest podjęcie skutecznych działań zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97. W dniu 15 listopada 2013 r., w oparciu o swoją prognozę z jesieni 2013 r., Komisja stwierdziła, że Hiszpania podjęła skuteczne działania w celu wykonania zalecenia Rady, zwracając jednak uwagę na ryzyko niewykonania zalecenia w 2014 r. Na tej podstawie Komisja uznała, że na daną chwilę nie było potrzeby podejmowania dodatkowych kroków w ramach procedury nadmiernego deficytu. Od tamtego czasu procedura nadmiernego deficytu pozostaje w zawieszeniu.

               (7)

               Ryzyko niewykonania zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. podkreślano ponownie w późniejszych ocenach. W lipcu 2014 r. Rada stwierdziła, że środki stanowiące podstawę strategii budżetowej określone w programie stabilności z 2014 r. należy doprecyzować i że potrzebne są dodatkowe wysiłki, by w pełni zastosować się do tego zalecenia. W lipcu 2015 r., w oparciu o swoją ocenę programu stabilności z 2015 r., Rada uznała, że istnieje ryzyko niewykonania przez Hiszpanię postanowień paktu stabilności i wzrostu. Podobnie w opiniach Komisji na temat projektów planów budżetowych Hiszpanii na 2014, 2015 i 2016 r. niezmiennie uznawano, że istnieje ryzyko, iż Hiszpania nie wykona postanowień paktu stabilności i wzrostu. W szczególności Komisja wskazała na ryzyko związane z tym, że wysiłek strukturalny przewidziany w planach jest niższy niż zalecony przez Radę. Ponadto Komisja zwróciła uwagę na czynniki zagrażające osiągnięciu docelowych wartości deficytu nominalnego.

               (8)

               W dniu 9 marca 2016 r., na podstawie swojej prognozy z zimy 2016 r., Komisja stwierdziła również, że istnieje ryzyko niedotrzymania terminu wyznaczonego na korektę nadmiernego deficytu, zważywszy na wciąż znaczne spodziewane przekroczenie wynoszącej 4,2 % PKB pośredniej wartości docelowej salda nominalnego na 2015 r. oraz fakt, że dotychczas podjęty wysiłek fiskalny był znacznie niższy niż zalecono. Na tej podstawie Komisja wydała skierowane do Hiszpanii zalecenie zintensyfikowania wysiłków, aby zapewnić wypełnienie zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. W tym celu Hiszpanii zalecono: (i) zastosowanie środków w celu zapewnienia terminowej i trwałej korekty nadmiernego deficytu, w tym poprzez pełne wykorzystanie, stosownie do przypadku, mechanizmów zapobiegawczych i naprawczych przewidzianych w hiszpańskiej ustawie o stabilności na potrzeby kontroli odchyleń od założonego poziomu deficytu, zadłużenia i wydatków na szczeblach administracji publicznej poniżej szczebla centralnego; oraz (ii) złożenie Komisji sprawozdania z działań podjętych w odpowiedzi na zalecenie Komisji w swoim zaktualizowanym projekcie planu budżetowego na 2016 r. lub, najpóźniej, w osobnej części swojego przyszłego programu stabilności z 2016 r.

               (9)

               Nowa ocena działań podjętych przez Hiszpanię w celu korekty nadmiernego deficytu do roku 2016 w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. prowadzi do następujących wniosków:

                           —

                           Na podstawie danych przekazanych przez Hiszpanię wiosną 2016 r. i zweryfikowanych przez Komisję (Eurostat) w dniu 21 kwietnia 2016 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 5,9 % PKB w 2014 r. i 5,1 % PKB w 2015 r., czyli powyżej ustalonego przez Radę docelowego poziomu wynoszącego odpowiednio 5,8 % i 4,2 % PKB. Na poziom deficytu w 2014 r. negatywny wpływ wywarły: korekta w dół nominalnego PKB dokonana w momencie drugiego zgłoszenia w ramach procedury nadmiernego deficytu w październiku 2015 r. oraz pogłębiające deficyt operacje w sektorze finansowym o wartości 0,1 % PKB. Duży wpływ na wyniki budżetowe miała ekspansywna polityka budżetowa w 2015 r.

                           —

                           Według prognozy Komisji z wiosny 2016 r. zmianę salda strukturalnego w 2015 r. oszacowano na – 1,0 % PKB, czyli znacznie poniżej zaleconego przez Radę poziomu wynoszącego 0,8 % PKB. Skumulowana zmiana salda strukturalnego w latach 2013–2015 wyniosła 0,6 % PKB, a zatem kształtowała się znacznie poniżej zaleconego przez Radę poziomu wynoszącego 2,7 % PKB. Ponadto wysiłek strukturalny, skorygowany o wpływ zmienionego wskaźnika wzrostu produktu potencjalnego oraz nadzwyczajnych dochodów lub niższych niż zakładano dochodów w porównaniu ze scenariuszem odniesienia stanowiącym podstawę zalecenia, wyniósł – 0,7 % PKB w 2015 r. i – 0,2 % PKB w latach 2013–2015, czyli znacznie poniżej zaleconego poziomu. W przypadku pomiaru dokonanego metodą oddolną wysiłek strukturalny wyniósł – 0,5 % PKB w 2015 r., zaś w latach 2013–2015 nie stwierdzono żadnego wysiłku strukturalnego, wobec zalecanych wysiłków strukturalnych na poziomie odpowiednio 1 % i 3 % PKB. Środki konsolidacji, np. w kontekście reform administracji publicznej i systemu emerytalnego, były niewystarczające, aby skompensować wpływ niektórych środków o charakterze ekspansywnym wdrożonych w 2015 r., takich jak obniżenie podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych oraz częściowa wypłata uprzednio cofniętych premii świątecznych.

                           —

                           W latach 2013–2015 inflacja w Hiszpanii (której miernikiem jest deflator PKB) kształtowała się na poziomie znacznie poniżej poziomu założonego w makroekonomicznym scenariuszu odniesienia stanowiącym podstawę zalecenia (a w 2014 r. osiągnęła nawet wartość ujemną – 0,4 %), co utrudniało osiągnięcie celów budżetowych. Negatywny wpływ niskiej a nawet ujemnej inflacji na wyniki budżetowe Hiszpanii został jednak w dużym stopniu skompensowany wyższym niż oczekiwano wzrostem realnego PKB, również dzięki reformom podjętym w odpowiedzi na kryzys oraz pomyślnemu zakończeniu programu pomocy finansowej. Pomimo mniej dynamicznej ewolucji deflatora PKB nominalny PKB w 2015 r. kształtował się na poziomie zaledwie o 1 % niższym niż założono w scenariuszu odniesienia ze względu na większą dynamikę wzrostu realnego PKB w tym samym okresie. Ponadto do obniżenia deficytu przyczyniły się także szybkie tworzenie nowych miejsc pracy oraz struktura wzrostu gospodarczego, w której znaczną rolę odgrywają składniki prowadzące do wysokich wpływów podatkowych.

                           —

                           Ogólnie ujmując, niskie stopy procentowe oraz silniejsze niż oczekiwano ożywienie gospodarcze na przestrzeni roku 2014 i 2015, do którego przyczyniły się również reformy podjęte w odpowiedzi na kryzys, udana realizacja programu pomocy finansowej oraz korzystne zmiany na rynku pracy, pomogły ograniczyć deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Hiszpanii. Jednocześnie dynamikę procesu konsolidacji budżetowej zaburzyła ujemna inflacja, której nie przewidziano w scenariuszu makroekonomicznym stanowiącym podstawę zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. Nieoczekiwanych przychodów, zwłaszcza w 2015 r., nie wykorzystano jednak, aby zwiększyć tempo redukcji deficytu. Wręcz przeciwnie, rozluźniono politykę budżetową, do czego w szczególności przyczyniły się reforma podatkowa i dynamiczny wzrost wydatków.

               (10)

               W prognozie Komisji z wiosny 2016 r. przewidziano, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnie 3,9 % PKB w 2016 r. i 3,1 % PKB w 2017 r. W programie stabilności z 2016 r. założono docelowy poziom deficytu na poziomie 3,6 % i 2,9 % PKB odpowiednio w 2016 r. i 2017 r. Hiszpania nie zdoła zatem osiągnąć terminowej i trwałej korekty swojego nadmiernego deficytu w 2016 r. Relacja długu publicznego do PKB nieznacznie zmalała z 99,3 % w 2014 r. do 99,2 % w 2015 r. dzięki przychodom netto ze sprzedaży aktywów finansowych, które z nadwyżką skompensowały wpływ wyższego tempa wzrostu deficytu niż tempo wzrostu nominalnego PKB. Według prognozy Komisji z wiosny 2016 r. wskaźnik zadłużenia ma ponownie wzrosnąć w 2016 r. do 100,3 %, a następnie spaść w kolejnych latach.

               (11)

               Od 2012 r. wzmacniano ramy budżetowe Hiszpanii, aby m.in. zapobiec odchyleniom i zapewnić przestrzeganie przez wszystkie szczeble administracji rządowej założonego poziomu deficytu, zadłużenia i wydatków. Od czasu wydania zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. Hiszpania dodatkowo wzmocniła swoje krajowe ramy budżetowe w drodze nowelizacji ustawy o stabilności z 2012 r., w której wprowadzono zachęty dla administracji publicznych do ograniczenia zaległości finansowych sektora publicznego wobec dostawców komercyjnych, oraz poprzez utworzenie w listopadzie 2013 r. niezależnego organu ds. odpowiedzialności budżetowej (AIReF). Chociaż w hiszpańskiej ustawie o stabilności przewidziano mechanizmy pozwalające zapobiegać odchyleniom od krajowych założeń budżetowych i je korygować, doświadczenia z lat 2014 i 2015 pokazują jednak, że nie wykorzystano ich w wystarczającym stopniu. W następstwie zalecenia Komisji z dnia 9 marca 2016 r. rząd Hiszpanii zaczął egzekwować wobec rządu regionalnego przepisy naprawcze określone w ustawie o stabilności, których wcześniej nie stosowano. Ponadto rząd centralny przyjął oszczędności wynoszące 2 mld euro.

               (12)

               W grudniu 2013 r. Hiszpania przyjęła reformę mającą na celu zmianę systemu indeksacji emerytur i wprowadzenie od 2019 r. automatycznej korekty nowych świadczeń emerytalnych przyszłych emerytów, tak aby uwzględnić zmiany średniego trwania życia. Od czerwca 2013 r. Hiszpania realizuje również reformę administracji publicznej z myślą o zwiększeniu jej wydajności. Jednocześnie Hiszpania uchwaliła w 2014 r. reformę podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych, która przewidywała szereg pozytywnych rozwiązań, jak na przykład zmniejszenie klina podatkowego, jednak nie pozwoliła w pełni zrealizować założonych korzyści.

               (13)

               Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że działania podjęte przez Hiszpanię w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. nie są wystarczające. Hiszpania nie osiągnęła pośredniej wartości docelowej deficytu nominalnego w 2015 r. i według prognozy nie zlikwiduje swojego nadmiernego deficytu do 2016 r. Wysiłek fiskalny był znacznie mniejszy od zalecanego przez Radę, a kurs polityki budżetowej w 2015 r. był ekspansywny,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Hiszpania nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6).

      (2)  Wszystkie dokumenty na temat procedury nadmiernego deficytu dotyczącej Hiszpanii dostępne są pod adresem: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/spain_en.htm


title: 2011/560/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja VI – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/97

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja VI – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
   (2011/560/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 – (SEC(2010) 963 – C7-0216/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0136/2011),

               1.

               udziela sekretarzowi generalnemu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/98

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja VI – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 – (SEC(2010) 963 – C7-0216/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0136/2011),

               1.

               zwraca uwagę, że środki na zobowiązania, jakimi Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) dysponował w 2009 r. wynosiły ogółem 122 000 000 EUR (w 2008 r.: 118 000 000 EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 98,02 %, co jest powyżej średniej innych instytucji (97,69 %);

               2.

               odnotowuje z niepokojem zarzuty dotyczące sposobu zarządzania w obrębie EKES, które były podstawą decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dnia 11 marca 2011 r. o wszczęciu dochodzenia;

               3.

               domaga się od EKES przedłożenia komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielenia absolutorium dalszych informacji dotyczących domniemanych nieprawidłowości;

               4.

               wzywa EKES do pełnej współpracy z OLAF i zapewnienia wszelkiej niezbędnej pomocy pracownikom OLAF w prowadzeniu ich dochodzenia;

               5.

               zwraca się do EKES o udzielenie komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielenia absolutorium informacji na temat:

                           —

                           postępowań dyscyplinarnych prowadzonych przez EKES oraz ich ekonomicznych następstw, a w szczególności postępowania dyscyplinarnego nr 2/2007,

                           —

                           polityki personalnej w zakresie awansu pracowników na stanowiska kierownicze,

                           —

                           konfliktów w odniesieniu do niezależności służby prawnej EKES,

                           —

                           dostępu członków EKES i członków jego prezydium do wszystkich wnioskowanych informacji,

                           —

                           przebiegu procedury i wyników audytów wewnętrznych przeprowadzonych przez EKES;

               6.

               wzywa Rzecznika Praw Obywatelskich do jak najszybszego poinformowania komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielenia absolutorium o wynikach dochodzenia dotyczącego tej konkretnej sprawy;

               7.

               wskazuje na fakt, że Trybunał Obrachunkowy zaznaczył w swym sprawozdaniu rocznym, że kontrola nie dała podstaw do żadnych istotnych uwag w odniesieniu do EKES; niemniej jednak wzywa Trybunał Obrachunkowy do potwierdzenia, czy kontrole sprawozdań za 2009 r. ujawniły jakiekolwiek dowody nieprawidłowości, które objęte są już postępowaniem dyscyplinarnym nr 2/2007;

               8.

               zauważa dalszy nieznaczny wzrost liczby stałych etatów (704 etaty w 2009 r., 700 etatów w 2008 r. i 695 etatów w 2007 r.) przyznanych EKES oraz że te etaty są systematycznie obsadzane (7 wakatów w 2009 r., 19 w 2008 r. i 9 w 2007 r.); dostrzega obecność planu średniookresowego (strategia 2008–2013) w celu promowania równouprawnienia i różnorodności w sekretariacie, a zwłaszcza poprzez większe korzystanie z elastycznego czasu pracy, i oczekuje sprawozdań na temat dalszych postępów w polityce kadrowej;

               9.

               odnotowuje z zadowoleniem, że zgodnie z uwagami EKES w odpowiedzi na rezolucję Parlamentu z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2008 (6), porozumienie o współpracy administracyjnej między EKES a Komitetem Regionów (KR) na lata 2008–2014 jest realizowane w zadowalający sposób, oraz stwierdza, że nie zidentyfikowano w chwili obecnej dalszej potrzeby praktycznych usprawnień oraz że Komitety nadal poświęcają uwagę potrzebie utrzymania wysokiego poziomu harmonizacji, co jest zapewnione dzięki strukturze zarządzania ustanowionej porozumieniem o współpracy administracyjnej; zwraca się do EKES i KR o przedstawienie informacji, czy podział wynikający z tego porozumienia pozostaje bez wpływu na budżet oraz o poinformowanie władzy budżetowej o wynikach śródokresowego przeglądu porozumienia, który zostanie przeprowadzony w 2011 r.;

               10.

               zauważa działania w zakresie współpracy międzyinstytucjonalnej, w szczególności wprowadzanie systemu zarządzania sprawami pracowników „Sysper2” oraz podjęte w tym celu przygotowania; zauważa, że wprowadzenie tego systemu zaplanowano na styczeń 2012 r.;

               11.

               potwierdza swoje stanowisko, zgodnie z którym w interesie przejrzystości deklaracje majątkowe członków wszystkich instytucji Unii powinny być dostępne w Internecie za pośrednictwem rejestru publicznego; odnotowuje odpowiedź EKES, w szczególności pismo wiceprzewodniczącego EKES dotyczące uwag Parlamentu, że członkowie EKES nie składają oświadczeń majątkowych, i zwraca się do EKES o podjęcie kroków w celu publikowania stosownych informacji oraz monitorowania tej kwestii w rocznym sprawozdaniu z działalności;

               12.

               z zadowoleniem przyjmuje gotowość EKES do dostosowania się do propozycji Parlamentu zawartej w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 5 maja 2010 r., aby wydatki na podróże członków EKES określać wyłącznie na podstawie rzeczywistych kosztów podróży (oraz aby diety dzienne były takie same jak diety otrzymywane przez posłów do Parlamentu Europejskiego) i przyjmuje do wiadomości pismo przewodniczącego EKES w tej sprawie; zwraca się do EKES o przedłożenie sprawozdania w sprawie dalszych postępów w tej kwestii;

               13.

               zwraca się do EKES o przedłożenie sprawozdania w sprawie rozwoju sytuacji w odniesieniu do postępu w zakresie przeglądu statutu finansowego członków i powiadomienie władzy budżetowej o wynikach tego procesu;

               14.

               wyraża zadowolenie z systematycznie wysokiej jakości rocznych sprawozdań z działalności EKES oraz z zawartych w nich informacji na temat stosowania wcześniejszych decyzji Parlamentu dotyczących absolutorium;

               15.

               wzywa EKES do podjęcia w trybie pilnym w 2011 r. kompleksowego przeglądu wydatków we wszystkich obszarach działalności w celu zapewnienia, by wszystkie wydatki były opłacalne, i w celu znalezienia ewentualne oszczędności, które zmniejszyłyby presję na budżet w tych trudnych czasach.

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 94.


title: Decyzja Rady z dnia 22 września 2003 r. zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Umowy o współpracy na rzecz pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Rządem Republiki Uzbekistanu (2003/744/Euratom)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0744

Dziennik Urzędowy L 269 , 21/10/2003 P. 0008 - 0008

		Decyzja Radyz dnia 22 września 2003 r.zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Umowy o współpracy na rzecz pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Rządem Republiki Uzbekistanu(2003/744/Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z dyrektywami Rady, przyjętymi na mocy decyzji Rady z dnia 26 czerwca 2000 r., Komisja wynegocjowała Umowę o współpracy na rzecz pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Rządem Republiki Uzbekistanu.(2) Komisję należy upoważnić do zawarcia Umowy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł .Komisja jest upoważniona do zawarcia Umowy o współpracy na rzecz pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (EURATOM) a Rządem Republiki Uzbekistanu.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 września 2003 r.W imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2017/1108 z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie wyznaczenia dwóch członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

text:
               22.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/35

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2017/1108
   z dnia 20 czerwca 2017 r.
   w sprawie wyznaczenia dwóch członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 ustanowiony został komitet niezależnych wybitnych osobistości.

               (2)

               Art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 przewiduje, że komitet ten składa się z sześciu członków, przy czym Parlament Europejski, Rada i Komisja wyznaczają po dwóch z nich. Skład komitetu jest odnawiany w terminie sześciu miesięcy od zakończenia pierwszej po wyborach sesji Parlamentu Europejskiego. Mandat członków nie jest odnawialny,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Na członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości na okres kadencji tego komitetu zostają niniejszym wyznaczeni:

               —

               Rebecca ADLER-NISSEN,

               —

               Christoph MÖLLERS.

         2.   Warunkiem wyznaczenia jest podpisanie przez każdego z desygnowanych członków załączonego do niniejszej decyzji oświadczenia o niezależności i braku konfliktu interesów.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         H. DALLI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         OŚWIADCZENIE O NIEZALEŻNOŚCI I BRAKU KONFLIKTU INTERESÓW

      Ja, niżej podpisany(-na), …, oświadczam, że zapoznałem(-łam) się z treścią art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych i że będę pełnić obowiązki członka komitetu niezależnych wybitnych osobistości w pełni niezależnie i z pełnym poszanowaniem przepisów tego rozporządzenia.
      Nie będę zwracać się o instrukcje do żadnej instytucji, rządu ani innego organu czy jednostki organizacyjnej ani przyjmować od nich takich instrukcji. Powstrzymam się od wszelkich czynności niezgodnych z charakterem pełnionych przeze mnie obowiązków.
      Oświadczam, że zgodnie z moją wiedzą nie znajduję się w sytuacji konfliktu interesów. Konflikt interesów istnieje wówczas, gdy bezstronne i obiektywne pełnienie obowiązków członka komitetu niezależnych wybitnych osobistości jest zagrożone ze względu na kwestie rodzinne lub osobiste, sympatie polityczne, przynależność państwową, światopogląd, przekonania religijne, interes ekonomiczny lub wszelkie inne interesy wspólne z beneficjentem.
      W szczególności oświadczam, że nie jestem członkiem Parlamentu Europejskiego, Rady ani Komisji. Nie sprawuję żadnego mandatu wyborczego. Nie jestem urzędnikiem ani innym pracownikiem Unii Europejskiej. Nie jestem obecnym ani byłym pracownikiem europejskiej partii politycznej ani europejskiej fundacji politycznej.

         Sporządzono w … dnia …

               [DATA + PODPIS

               osoby desygnowanej na członka

               komitetu

               niezależnych wybitnych osobistości]


title: 2012/6/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               7.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 4/14

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 13 grudnia 2011 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2012/6/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 26,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. dopuszcza możliwość uruchomienia funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 mld EUR.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy, na mocy których można uruchomić fundusz.

               (4)

               Hiszpania złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z klęską spowodowaną trzęsieniem ziemi, a Włochy złożyły wniosek o uruchomienie funduszu w związku z klęską spowodowaną przez powodzie,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 37 979 875 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 13 grudnia 2011 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. SZPUNAR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.


title: 2008/872/WE: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2008 r. w sprawie mianowania dwóch zastępców członków Komitetu Regionów z Niemiec

text:
               19.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/50

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 listopada 2008 r.
   w sprawie mianowania dwóch zastępców członków Komitetu Regionów z Niemiec
   (2008/872/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Dwa stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów pana Stefana KRAXNERA i pani Ulrike KUHLO,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zastępcami członków w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., zostają mianowani:

               —

               pan Roland HEINTZE, Mitglied der Hamburger Bürgerschaft,

               —

               pan Roland RIESE, Mitglied des Niedersächsischen Landtages.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. BARNIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.