title: Decyzja Komisji z dnia 6 listopada 2002 r. ustanawiająca Urząd Infrastruktury i Logistyki w Luksemburgu

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0524

Dziennik Urzędowy L 183 , 22/07/2003 P. 0040 - 0044

		Decyzja Komisjiz dnia 6 listopada 2002 r.ustanawiająca Urząd Infrastruktury i Logistyki w Luksemburgu(2003/524/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając art. 20 regulaminu wewnętrznego Komisji [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], zwanego dalej "rozporządzeniem finansowym", określa ramy ustanawiania nowego rodzaju urzędu administracyjnego.(2) Wytyczne Komisji z dnia 13 grudnia 1999 r. dotyczące polityki eksternalizacji [3] i Biała Księga dotycząca reformy administracyjnej [4] określiła wstępnie nową politykę eksternalizacji opartą na wizji administracji skoncentrowanej na swoich podstawowych zadaniach i działaniach.(3) Wyniki analizy podjętej przez Grupę ds. Planowania i Koordynacji Eksternalizacji po dokonaniu kwerendy w zakresie sytuacji w Komisji i na poziomie międzyinstytucjonalnym w wielu dziedzinach podkreślają główne korzyści, które utworzenie urzędów Komisji może przynieść i dziedziny, w których potrzebna jest szczególna uwaga, takie jak na przykład potrzeba zapewnienia, aby działania w różnych lokalizacjach były spójne czy też potrzeba określenia minimalnych wymiarów każdego urzędu.(4) Rodzaj wybranego urzędu składa się z jednostek administracyjnych mających na celu wspieranie działań innych departamentów Komisji i/lub potencjalnie innych instytucji Wspólnoty.(5) Analiza przeprowadzona bardziej szczegółowo w dziedzinie infrastruktury i logistyki przedstawia korzyści powierzenia jednej strukturze realizacji decyzji obejmującej wsparcie administracyjne. Struktura ta jest szczególnie odpowiednia w odniesieniu do sprawnego i oszczędnego wykorzystania zasobów przy jednoczesnej poprawie zauważalności świadczonych usług, zmianie kierunku efektywnych obowiązków operacyjnych oraz nadążaniu za potrzebami użytkowników.(6) Ten rodzaj urzędu jest odpowiednim narzędziem do pożądanego przeniesienia na poziom międzyinstytucjonalny w zakresie, którego zainteresowanie wyrażały już inne instytucje Wspólnoty.(7) Istotne są szczególne czynniki lokalne odnoszące się do zarządzania niektórymi aspektami infrastruktury i logistyki w Luksemburgu. W konsekwencji niezbędne jest ustanowienie w Luksemburgu administracyjnego urzędu infrastruktury i logistyki odrębnego od urzędu ustanowionego w Brukseli.(8) Istotne jest, aby urząd ten, jako urząd administracyjny Komisji, był ustanowiony wyraźnie przy Dyrekcji Generalnej zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Komisję dnia 28 maja 2002 r. [5] Urząd ma być zatem ustanowiony przy Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji.(9) Należy określić zadania i działanie Urzędu.(10) Zgodnie z wytycznymi Komisji należy ustanowić komitet zarządzający, którego główną rolą, z upoważnienia Kolegium Komisji, będzie nadzorowanie działalności Urzędu, określenie zakresu jego uprawnień i zapewnienie, aby były one prawidłowo wykonywane. Niezbędne jest, zatem ustalenie dokładnego składu komitetu zarządzającego, zgodnie z wytycznymi, jak również jego zadań i organizacji wewnętrznej.(11) Niezbędne jest ustanowienie reguł mianowania pracowników Urzędu i zapewnienie, aby reguły i procedury, które mają zastosowanie do Urzędu, były takie same jak te, które mają zastosowanie do Komisji.(12) W odniesieniu do Urzędu Komisja powinna określić kompetencje przyznane na mocy regulaminu pracowniczego w zakresie organu właściwego do mianowania, a na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników - w zakresie organu właściwego do zawierania umów.(13) Należy ustanowić zasady dotyczące obowiązków dyrektora Urzędu, zarówno w odniesieniu do pracowników Urzędu jak i w odniesieniu do działalności Urzędu.(14) Dyrektor Urzędu powinien być zobowiązany do przedstawienia komitetowi zarządzającemu jego celów, jak również wynikających stąd regularnych sprawozdań i rocznego sprawozdania zarządu.(15) Konsekwencją wymagań finansowych jest stosowanie do Urzędu części drugiej tytułu V rozporządzenia finansowego, zgodnie z ogólną zasadą, że osobą odpowiedzialną za negocjowanie z Dyrekcję Generalną ds. Budżetu wniosków o środki powinien być urzędnik zatwierdzający, któremu przekazano odpowiednie kompetencje.(16) Dyrekcja Generalna, przy której ustanowiony jest Urząd powinna wspierać komitet zarządzający, odpowiadać za utrzymywanie regularnych kontaktów ze wszystkimi urzędami i zapewnić spójność funkcjonowania różnych urzędów. Ta rola jest szczególnie istotna do zapewnienia, aby faza przejściowa przebiegała płynnie.(17) Decyzja Komisji z dnia 18 września 2002 r. stanowi uzupełniającą i zmieniającą notę do wstępnego projektu budżetu na rok 2003 i tworzy ramy budżetowe ustanowienia Urzędu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ROZDZIAŁ IUSTANOWIENIE, CEL I ZADANIA, LOKALIZACJAArtykuł 1Ustanowienie UrzęduUstanawia się Urząd Infrastruktury i Logistyki w Luksemburgu, zwany dalej "Urzędem".Dyrekcją generalną, przy której ustanowiony jest Urząd, jest Dyrekcja Generalna ds. Kadr i Administracji.Urząd rozpoczyna działalność z dniem 1 stycznia 2003 r.Artykuł 2Cel1. Urząd zapewnia, aby wszystkie działania związane z zakwaterowaniem pracowników, zarządzaniem infrastrukturą opieki społecznej i logistyką instytucji były wykonywane, jak określono w art. 3.2. Urząd realizuje swój cel zgodnie z przepisami administracyjnymi obowiązującymi Komisję.3. Działając z inicjatywy Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji lub na wniosek Urzędu w porozumieniu z tą dyrekcją generalną Komisja przyjmuje odpowiednio nowe reguły lub niezbędne zmiany.Komitet zarządzający Urzędu opracowuje szczegóły procedury wspólnie z Dyrekcją Generalną ds. Kadr i Administracji.4. Urząd może działać na wniosek i w imieniu innego organu lub agencji ustanowionej na podstawie Traktatów i za zgodą komitetu zarządzającego.Artykuł 3Zadania1. Urząd odpowiada, szczególnie w odniesieniu do lokalizacji luksemburskiej, za:a) zarządzanie nabywaniem, wynajmowaniem i utrzymaniem mienia ruchomego i nieruchomego Komisji wraz z odnoszącymi się do niego zapasami i załatwianiem spraw dotyczących podatku VAT;b) organizowanie przeprowadzek i organizację przestrzeni;c) administrowanie:i) usługami transportowymi dotyczącymi pracowników i towarów do celów wewnętrznych;ii) pocztą przychodzącą i wychodzącą oraz wewnętrznym rozdziałem dokumentów do dyrekcji generalnych Komisji;iii) usługami w zakresie powielaniaiv) zaopatrzeniem biurowym;d) przepisy wykonawcze odnoszące się do fizycznego zabezpieczenia budynków, na podstawie instrukcji Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji, w szczególności administrowanie "umową o bezpieczeństwie" (contrat gardiennage);e) administrowanie infrastrukturą opieki społecznej zapewnionej pracownikom instytucji Wspólnoty, takich jak restauracje, stołówki samoobsługowe, sklepy dla pracowników i ośrodki sportowe;f) świadczenie usług dla instytucji, obejmujące niektóre składniki infrastruktury opieki społecznej, takie jak żłobki i opieka nad dziećmi po godzinach szkolnych;g) przyjęcie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z wymogami bezpieczeństwa i higieny pracy w budynkach Komisji.2. Urząd może wykonywać dodatkowe usługi odpłatne zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 8.Artykuł 4LokalizacjaUrząd jest zlokalizowany w Luksemburgu.ROZDZIAŁ IIKOMITET ZARZĄDZAJĄCYArtykuł 5Zakres uprawnieńKomitet zarządzający działa na podstawie przekazania kompetencji przez Komisję, wobec której jest odpowiedzialny w zakresie swoich uprawnień i pod kierownictwem osoby odpowiedzialnej za kadry i administrację.Artykuł 6Skład1. Komitet zarządzający złożony jest z:a) sekretarza generalnego Komisji;b) dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji;c) dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu;d) dyrektora generalnego Urzędu Statystyki;e) dyrektora generalnego Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich;f) dwóch przedstawicieli pracowników;g) przedstawiciela innej instytucji Wspólnoty.2. Przewodniczącym komitetu zarządzającego jest dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji.3. Sekretarz generalny i każdy dyrektor generalny mogą mianować zastępcę, pod warunkiem że jest on/ona urzędnikiem stopnia A1 w tych samych służbach.4. Dwóch przedstawicieli pracowników jest mianowanych przez Komitet ds. Kadr. Nie uczestniczą oni w decyzjach dotyczących zarządzania, organizacji ani funkcjonowania Urzędu i nie są uprawnieni do głosowania w sprawach odnoszących się do infrastruktury opieki społecznej. Niniejszy przepis pozostaje bez uszczerbku dla istniejących procedur dialogu społecznego.5. Przedstawiciele innych instytucji Wspólnoty są mianowani przez Grupę Szefów Administracji. Przedstawiciele ci mogą głosować tylko w sprawach administrowanych międzyinstytucjonalnie.6. Komitet zarządzający może zapraszać ekspertów do pomocy w wykonywaniu jego obowiązków.Artykuł 7Obowiązki1. Działając na wniosek dyrektora Urzędu, zwanego dalej "dyrektorem", komitet zarządzający zatwierdza strukturę organizacyjna Urzędu, zgodnie z istniejącymi procedurami Komisji.2. Działając na wniosek dyrektora, komitet zarządzający zatwierdza reguły dotyczące funkcjonowania i organizacji Urzędu i może, jeśli to konieczne proponować zmiany tych reguł, w szczególności w celu zapewnienia spójność działania między urzędami administracyjnymi składającymi sprawozdania Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji.3. Działając na wniosek dyrektora, komitet zarządzający określa kierunki polityki w zakresie działalności Urzędu.4. Przed dniem 31 stycznia każdego roku komitet zarządzający przyjmuje program pracy dyrektora. Program pracy obejmuje w szczególności ramy finansowe, omówienie regularnych sprawozdań i przewidywanych skutków (oparte na celach operacyjnych i wskaźnikach wykonania). Komitet zarządzający może dokonywać dostosowań szczegółów programu pracy.5. Komitet zarządzający zatwierdza oszacowania dochodów i wydatków Urzędu i wszelkie niezbędne dostosowania wprowadzone do wykazu etatów.6. W pierwszym kwartale każdego roku komitet zarządzający sporządza i przesyła do Kolegium Komisji opinię dotyczącą wszystkich działań oraz zarządzania Urzędem na podstawie sprawozdań przedstawionych przez dyrektora zgodnie z art. 13.7. W odniesieniu do procedur mianowania menadżerów szczebla wyższego i średniego komitet zarządzający działa zgodnie z art. 14.8. Komitet zarządzający zatwierdza rodzaj dodatkowych usług odpłatnych, które Urząd może wykonywać na podstawie art. 2 ust. 4 i art. 3 ust. 2 oraz warunków, zgodnie z którymi może je wykonywać. Działając na wniosek dyrektora komitet zarządzający ustala rodzaj oraz stawki pobierane za usługi, które Urząd może wykonywać dla instytucji i rozdział dochodów uzyskanych w ten sposób w ramach budżetu Urzędu.9. Komitet zarządzający podejmuje decyzje w każdej zasadniczej kwestii wpływającej na funkcjonowanie Urzędu, która nie jest wyraźnie przewidziana w niniejszej decyzji.Artykuł 8Organizacja wewnętrznaKomitet zarządzający przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Regulamin ten w szczególności obejmuje następujące kwestie:a) posiedzenia: częstotliwość i procedura zwoływania i organizowania posiedzeń;b) sekretariat: jego rola i powiązania organizacyjne;c) reguły przesyłania dokumentów.Artykuł 9GłosowanieW przypadku gdy komitet zarządzający podejmuje decyzję, każdy członek uprawniony do głosowania ma jeden głos. W przypadku równowagi głosów głos przewodniczącego jest decydujący.Wszystkie decyzje podejmowane są zwykłą większością głosów.ROZDZIAŁ IIIDYREKTORArtykuł 10Mianowanie1. Urząd jest administrowany przez dyrektora (stopnia A 1 lub A 2) mianowanego przez Komisję po wydaniu pozytywnej opinii przez Komitet Doradczy ds. Mianowań (ACA) na podstawie art. 14 ust. 1.2. Dyrektor jest mianowany na okres trzech lat, który może być przedłużony na kolejny okres nie dłuższy niż dwa lata.3. Kolegium Komisji może podjąć decyzję po uzyskaniu opinii komitetu zarządzającego o odwołaniu dyrektora i mianowaniu dyrektora tymczasowego.Artykuł 11KompetencjeDyrektor jest organem właściwym do mianowania w odniesieniu do Urzędu i organem upoważnionym do zawierania umów zgodnie z obowiązującymi regułami w Komisji w granicach kompetencji przyznanych jemu lub jej przez Komisję.Artykuł 12Obowiązki1. Przed dniem 31 grudnia każdego roku dyrektor przedstawia komitetowi zarządzającemu swój program pracy na następny rok, którego treść musi być zatwierdzona przez Komitet.2. Dyrektor odpowiada za sprawne funkcjonowanie Urzędu. W zakresie odpowiedzialności określonej przez Kolegium Komisji działała on lub ona pod kierownictwem Kolegium. Dyrektor zapewnia również spójne działanie poszczególnych ośrodków Urzędu. Dyrektor składa komitetowi zarządzającemu sprawozdania dotyczące wykonywania swoich obowiązków i przedstawia temu komitetowi wszelkie sugestie w zakresie sprawnego funkcjonowania Urzędu.3. Dyrektor przedstawia swoje propozycje komitetowi zarządzającemu zgodnie z art. 7 ust. 1, 2, 3 i 8.4. Dyrektor powiadamia komitet zarządzający o mianowaniach na podstawie art. 14 ust. 3.Artykuł 13SprawozdawczośćDyrektor przedstawia komitetowi zarządzającemu:1. regularne sprawozdanie z działalności, którego struktura i częstotliwość jest ustalona przez komitet zarządzający;2. roczne sprawozdanie zarządu w pierwszym kwartale każdego roku następującego po roku sprawozdawczym, którego struktura jest ustalona przez komitet zarządzający.ROZDZIAŁ IVPRACOWNICY URZĘDUArtykuł 14Kadra zarządzająca wyższego i średniego szczebla1. Działając na wniosek komitetu zarządzającego, Komisja opracowuje zawiadomienie o wakacie na stanowisko dyrektora Urzędu. Komitet zarządzający opracowuje opinię dla Komisji dotyczącą kandydatów wybranych przez ACA.2. Zanim Komisja podejmie ostateczną decyzję, komitet zarządzający wydaje opinię w sprawie kandydatów wybranych przez ACA zgodnie z procedurami stosowanymi w Komisji do stanowisk kierowniczych szczebla wyższego (stopień A 2) i średniego (stopień A 3).3. Komitet zarządzający zostaje powiadomiony przez dyrektora o mianowaniach na inne stanowiska kierownicze szczebla średniego (stopnie A 4 i A 5), które muszą być dokonywane zgodnie z regułami i procedurami obowiązującymi w Komisji.Artykuł 15Procedury1. Wszystkie procedury i praktyki administracyjne odnoszące się do zarządzania personelem są realizowane na takich samych warunkach, jak w odniesieniu do urzędników i innych pracowników Komisji.2. Zgodnie z art. 4 regulaminu pracowniczego pracownicy instytucji są powiadamiani o wakujących stanowiskach w Urzędzie, gdy organ właściwy do mianowania zdecyduje, że należy obsadzić te stanowiska.3. Zgodnie z art. 90 regulaminu pracowniczego, skargi i wnioski odnoszące się do wykonywania kompetencji przyznanych dyrektorowi na mocy art. 11 niniejszej decyzji są składane Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji. Każde odwołanie w tym zakresie jest wnoszone przeciwko Komisji.ROZDZIAŁ VPRZEPISY FINANSOWEArtykuł 16Sprawy finansowe1. Stosuje się tytuł V części drugiej rozporządzenia finansowego.2. Działając na wniosek komitetu zarządzającego Komisja w odniesieniu do środków przyznanych w budżecie, które mają być zrealizowane przez Urząd jako część jego zadań i działań, przekazuje kompetencje urzędnika zatwierdzającego dyrektorowi i określa limity i warunki stosowane do tego przekazania kompetencji.ROZDZIAŁ VIKOORDYNACJA I PRZEGLĄDArtykuł 17Koordynacja1. Jednostka koordynacyjna ustanowiona w ramach Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji ma następujące zadania:a) wspieranie komitetu zarządzającego w zakresie przygotowywania i przebiegu posiedzeń oraz wspieranie przewodniczącego Komitetu w regularnym monitorowaniu relacji z dyrektorem;b) wspieranie dyrektora w wykonywaniu jego obowiązków, przestrzegając jego kompetencji i prerogatyw, w szczególności w relacjach z Dyrekcją Generalną ds. Kadr i Administracji;c) zapewnianie spójności działania Urzędu z innymi urzędami administracyjnymi Dyrekcji Generalnej ds. Kadr i Administracji i resztą Komisji, w szczególności w odniesieniu do ich organizacji i polityki kadrowej;d) zapewnianie, aby reguły i praktyki obowiązujące w Komisji w zakresie polityki kadrowej były stosowane spójnie i jednolicie w ramach Urzędu.2. Jak część swoich zadań jednostka koordynacyjna składa sprawozdania komitetowi zarządzającemu, na jego wniosek.Artykuł 18PrzeglądNajpóźniej sześć miesięcy po zakończeniu trzeciego pełnego roku funkcjonowania Urzędu przewodniczący komitetu zarządzającego przekazuje Kolegium Komisji, z upoważnienia osoby odpowiedzialnej za kadry i administrację, wszechstronną analizę działania Urzędu w tym okresie. Analiza ta może zawierać propozycje zmian do niniejszej decyzji, tam gdzie jest to stosowne.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 listopada 2002 r.W imieniu KomisjiNeil KinnockWiceprzewodniczący[1] Dz.U. L 308 z 8.12.2000, str. 26.[2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.[3] SEC(1999) 2051, str. 7.[4] COM(2000) 200 final.[5] SEC(2002) 618 final.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/390/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej przy Unii Afrykańskiej

text:
               17.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/44

         DECYZJA RADY 2012/390/WPZiB
   z dnia 16 lipca 2012 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej przy Unii Afrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 października 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/697/WPZiB (1) w sprawie mianowania Gary’ego QUINCE’A Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) przy Unii Afrykańskiej (UA). Mandat SPUE ma wygasnąć w dniu 30 czerwca 2012 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na kolejny okres 12 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywał mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Gary’ego QUINCE’A jako SPUE przy UA zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są wszechstronne cele polityki Unii wspierające wysiłki Afryki na rzecz budowy pokojowej, demokratycznej i dostatniej przyszłości, określone we wspólnej strategii Afryka–UE. Cele te obejmują:

               a)

               ożywienie dialogu politycznego Unii i szersze stosunki z UA;

               b)

               wzmocnienie partnerstwa Unii–UA we wszystkich obszarach przedstawionych we wspólnej strategii Afryka–UE, co przyczyni się do rozwoju i wdrożenia wspólnej strategii Afryka–UE we współpracy partnerskiej z UA, z poszanowaniem zasady odpowiedzialności Afryki za własny rozwój, przy ściślejszej współpracy z przedstawicielami Afryki na forach wielostronnych i w koordynacji z partnerami wielostronnymi;

               c)

               współpracę z UA oraz udzielanie jej wsparcia poprzez pomoc w rozwoju instytucjonalnym i wzmacnianie stosunków między instytucjami Unii a instytucjami UA – w tym poprzez pomoc rozwojową, co ma służyć propagowaniu:

                           —

                           pokoju i bezpieczeństwa: przez przewidywanie konfliktów, zapobieganie im, zarządzanie nimi, prowadzenie mediacji w ich sprawie i ich rozwiązywanie, wspieranie wysiłków na rzecz pokoju i stabilności, wspieranie odbudowy pokonfliktowej;

                           —

                           praw człowieka i dobrych rządów: przez promowanie i ochronę praw człowieka; działania na rzecz podstawowych wolności i poszanowania praworządności; wspieranie – w drodze dialogu politycznego oraz przez pomoc finansową i techniczną – wysiłków Afryki zmierzających do monitorowania i ulepszania dobrych rządów; wspieranie rozwoju demokracji uczestniczącej i zwiększenia odpowiedzialności; wspieranie walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz dalsze propagowanie wysiłków zmierzających do rozwiązania wszystkich problemów związanych z kwestią dzieci w konfliktach zbrojnych;

                           —

                           trwałego wzrostu gospodarczego, integracji regionalnej i handlu regionalnego: przez wspieranie wysiłków na rzecz zapewnienia łączności i ułatwienia dostępu ludności do wody i urządzeń sanitarnych, energii i technologii informacyjnych; promowanie stabilnych, skutecznych i zharmonizowanych ram prawnych dla przedsiębiorstw; pomoc w zintegrowaniu Afryki ze światowym systemem handlu, pomoc krajom afrykańskim w przestrzeganiu zasad i spełnianiu standardów Unii; wspieranie Afryki w procesie przeciwdziałania skutkom zmiany klimatu;

                           —

                           inwestowania w ludzi: przez wspieranie wysiłków w kwestiach równości płci, zdrowia, bezpieczeństwa żywnościowego i edukacji; promowanie programów wymiany, sieci uczelni wyższych i centrów doskonałości; zajęcie się pierwotnymi przyczynami migracji.

         Ponadto SPUE będzie odgrywał kluczową rolę we wdrażaniu wspólnej strategii Afryka–UE, której celem jest rozwinięcie i umocnienie partnerstwa strategicznego Afryki i Unii.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby można było zrealizować te aspekty celów, o których mowa w art. 2, które związane są ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) / wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), mandat SPUE obejmuje:

               a)

               umocnienie ogólnego wpływu Unii na prowadzony w Addis Abebie dialog z UA i jej Komisją, jak również koordynacji tego dialogu, który obejmuje cały zakres kwestii związanych z WPZiB/WPBiO w ramach stosunków Unii–UA, w szczególności partnerstwo dla pokoju i bezpieczeństwa oraz wsparcie umożliwiające wdrożenie afrykańskiej architektury pokoju i bezpieczeństwa;

               b)

               zapewnienie odpowiedniego poziomu przedstawicielstwa politycznego, odzwierciedlającego znaczenie Unii jako politycznego, finansowego i instytucjonalnego partnera UA oraz zasadniczą zmianę charakteru tego partnerstwa, wynikającą z coraz większej wagi politycznej UA na arenie światowej;

               c)

               reprezentowanie, o ile Rada tak zadecyduje, stanowisk i polityk Unii w sytuacjach kryzysowych, w których UA odgrywa zasadniczą rolę i w odniesieniu do których nie został mianowany SPUE;

               d)

               pomoc w osiąganiu większej spójności, konsekwencji i koordynacji polityk i działań Unii wobec UA oraz wkład we wzmocnienie koordynacji poszerzonej grupy partnerów oraz jej stosunków z UA;

               e)

               wkład w realizację dotyczącej UA polityki Unii w dziedzinie praw człowieka, w tym we wdrażanie wytycznych UE dotyczących praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także wytycznych w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszystkich form dyskryminacji kobiet i dziewcząt, jak również w realizację unijnej polityki dotyczącej kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz plan działań UE mający na celu śledzenie decyzji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości;

               f)

               dokładne śledzenie wszystkich istotnych wydarzeń na szczeblu UA i składanie odnośnych sprawozdań;

               g)

               utrzymywanie bliskich kontaktów z Komisją UA, innymi organami UA, misjami afrykańskich organizacji subregionalnych przy UA i misjami państw członkowskich UA przy UA;

               h)

               ułatwianie stosunków i współpracy między UA a afrykańskimi organizacjami subregionalnymi, zwłaszcza w obszarach, w których Unia zapewnia wsparcie;

               i)

               zapewnianie, na wniosek, doradztwa i pomocy UA w obszarach określonych we wspólnej strategii Afryka–UE;

               j)

               zapewnianie, na wniosek, doradztwa i pomocy w budowie zdolności UA w zakresie zarządzania kryzysowego;

               k)

               koordynowanie i wspieranie działań tych SPUE, których mandaty dotyczą państw członkowskich / regionów UA, oparte na jasnym podziale zadań; oraz

               l)

               utrzymywanie bliskich kontaktów i promowanie koordynacji z kluczowymi partnerami międzynarodowymi UA obecnymi w Addis Abebie, zwłaszcza z Organizacją Narodów Zjednoczonych, ale również z podmiotami niepaństwowymi, w odniesieniu do całego zakresu kwestii dotyczących WPZiB/WPBiO objętych partnerstwem Unia –UA.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania realizowane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej odpowiednich działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 680 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami mandatu. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza dostosowany do potrzeb misji plan bezpieczeństwa, oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz kontrolowanie zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, Komisji i WP pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń i sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Składanie sprawozdań
   SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE aktywnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z szefami delegatur Unii i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Do końca grudnia 2012 roku SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. ALETRARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 276 z 21.10.2011, s. 46.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/1471 z dnia 10 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/162/UE w celu skorygowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na okres od 2017 r. do 2020 r. (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5556)

text:
               12.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 209/53

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1471
   z dnia 10 sierpnia 2017 r.
   zmieniająca decyzję 2013/162/UE w celu skorygowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na okres od 2017 r. do 2020 r.

         (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5556)

   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (1), w szczególności jej art. 3 ust. 2 akapit czwarty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 2013/162/UE (2) określa roczne limity emisji państw członkowskich na okres 2013–2020, z wykorzystaniem danych z krajowych wykazów emisji gazów cieplarnianych ustalonych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 1996 r., dostępnych w momencie jej przyjęcia.

               (2)

               Po przyjęciu decyzji 2013/162/UE w art. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 666/2014 (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek zgłaszania wykazów ustalonych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 2006 r. i wytycznymi Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) dla składania sprawozdań odnośnie do wykazów rocznych, jak określono w decyzji 24/CP.19 konferencji stron UNFCCC.

               (3)

               Art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (4) nakłada na Komisję obowiązek zbadania do grudnia 2016 r. wpływu stosowania wytycznych IPCC z 2006 r. lub zmian stosowanych metod UNFCCC na całkowite emisje gazów cieplarnianych państw członkowskich, który miałby znaczenie dla stosowania art. 3 decyzji nr 406/2009/WE, w celu zapewnienia spójności metod stosowanych dla określenia rocznych limitów emisji (AEA) i w sprawozdawczości państw członkowskich po dacie tego badania.

               (4)

               Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 i w oparciu o dane z wykazów emisji gazów cieplarnianych poddane przeglądowi zgodnie z art. 19 tego rozporządzenia Komisja zbadała wpływ stosowania wytycznych IPCC z 2006 r. oraz zmian stosowanych metod UNFCCC na wykazy emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich. Różnica w całkowitych emisjach gazów cieplarnianych mająca znaczenie dla stosowania art. 3 decyzji nr 406/2009/WE przekracza 1 % w przypadku większości państw członkowskich. W świetle tego badania, aby uwzględnić zaktualizowany wykaz danych przekazanych i poddanych przeglądowi na podstawie art. 19 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w roku 2016, należy poddać przeglądowi roczne limity emisji wszystkich państw członkowskich na okres 2017–2020 zawarte w załączniku II do decyzji 2013/162/UE. Tego przeglądu należy dokonać z zastosowaniem tej samej metody, którą wykorzystano przy określaniu rocznych limitów emisji na podstawie decyzji 2013/162/UE.

               (5)

               Przegląd rocznych limitów emisji należy ograniczyć do limitów przyznanych na lata 2017–2020, ponieważ państwa członkowskie nie mogą już zmieniać swoich strategii i środków w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych w okresie 2013–2016. Dla zachowania przejrzystości należy zastąpić cały załącznik II do decyzji 2013/162/UE, nie zmieniając jednak rocznych limitów emisji określonych na lata 2013–2016.

               (6)

               W art. 2 decyzji 2013/162/UE jest mowa o wartościach współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC przyjętego decyzją 15/CP.17 konferencji stron UNFCCC. W międzyczasie konferencja stron UNFCCC przyjęła nową decyzję 24/CP.19 odwołującą decyzję 15/CP.17 i potwierdzającą wartości z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC. W art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 666/2014 nałożono na państwa członkowskie i Komisję wymóg stosowania współczynników ocieplenia globalnego wymienionych w załączniku III do decyzji 24/CP.19 w celu ustalenia i przekazania wykazów emisji gazów cieplarnianych na podstawie art. 7 ust. 1–5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013. Dla zachowania jasności odniesienie do decyzji 15/CP.17 w art. 2 decyzji 2013/162/UE należy zatem zastąpić odniesieniem do decyzji 24/CP.19.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/162/UE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 słowa „decyzją 15/CP.17” zastępuje się słowami „decyzją 24/CP.19”;

               2)

               załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Miguel ARIAS CAÑETE

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136.

      (2)  Decyzja Komisji 2013/162/UE z dnia 26 marca 2013 r. określająca roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE (Dz.U. L 90 z 28.3.2013, s. 106).

      (3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 666/2014 z dnia 12 marca 2014 r. ustanawiające wymogi materialne dotyczące unijnego systemu wykazów i uwzględniające zmiany współczynników ocieplenia globalnego oraz uzgodnione na szczeblu międzynarodowym wytyczne na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 26).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK II

               Roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 obliczone przy zastosowaniu wartości współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC

                        Państwo członkowskie

                        Roczny limit emisji
                        (w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla)

                        2013

                        2014

                        2015

                        2016

                        2017

                        2018

                        2019

                        2020

                        Belgia

                        82 376 327

                        80 774 027

                        79 171 726

                        77 569 425

                        76 190 376

                        74 703 759

                        73 217 143

                        71 730 526

                        Bułgaria

                        28 661 817

                        28 897 235

                        29 132 652

                        29 368 070

                        27 481 112

                        27 670 637

                        27 860 163

                        28 049 688

                        Republika Czeska

                        65 452 506

                        66 137 845

                        66 823 185

                        67 508 524

                        67 971 770

                        68 581 207

                        69 190 644

                        69 800 080

                        Dania

                        36 829 163

                        35 925 171

                        35 021 179

                        34 117 187

                        34 775 642

                        33 871 444

                        32 967 246

                        32 063 048

                        Niemcy

                        495 725 112

                        488 602 056

                        481 479 000

                        474 355 944

                        453 842 854

                        446 270 289

                        438 697 724

                        431 125 160

                        Estonia

                        6 296 988

                        6 321 312

                        6 345 636

                        6 369 960

                        5 928 965

                        5 960 550

                        5 992 135

                        6 023 720

                        Irlandia

                        47 226 256

                        46 089 109

                        44 951 963

                        43 814 816

                        41 194 830

                        40 110 780

                        39 026 731

                        37 942 682

                        Grecja

                        61 003 810

                        61 293 018

                        61 582 226

                        61 871 434

                        61 029 668

                        61 298 009

                        61 566 349

                        61 834 690

                        Hiszpania

                        235 551 490

                        233 489 390

                        231 427 291

                        229 365 191

                        225 664 376

                        223 560 157

                        221 455 939

                        219 351 720

                        Francja

                        408 762 813

                        403 877 606

                        398 580 044

                        393 282 481

                        371 789 603

                        366 284 473

                        360 779 342

                        355 274 211

                        Chorwacja

                        21 196 005

                        21 358 410

                        21 520 815

                        21 683 221

                        20 147 020

                        20 330 287

                        20 513 553

                        20 696 819

                        Włochy

                        317 768 849

                        315 628 134

                        313 487 419

                        311 346 703

                        307 153 729

                        304 562 057

                        301 970 385

                        299 378 714

                        Cypr

                        5 919 071

                        5 922 555

                        5 926 039

                        5 929 524

                        4 196 633

                        4 122 837

                        4 049 042

                        3 975 247

                        Łotwa

                        9 279 248

                        9 370 072

                        9 460 897

                        9 551 721

                        9 747 135

                        9 834 273

                        9 921 411

                        10 008 549

                        Litwa

                        17 153 997

                        17 437 556

                        17 721 116

                        18 004 675

                        18 033 267

                        18 327 321

                        18 621 376

                        18 915 430

                        Luksemburg

                        9 814 716

                        9 610 393

                        9 406 070

                        9 201 747

                        8 992 800

                        8 780 781

                        8 568 762

                        8 356 742

                        Węgry

                        50 796 264

                        51 906 630

                        53 016 996

                        54 127 362

                        50 432 363

                        51 347 175

                        52 261 987

                        53 176 800

                        Malta

                        1 168 514

                        1 166 788

                        1 165 061

                        1 163 334

                        1 174 524

                        1 173 666

                        1 172 808

                        1 171 950

                        Niderlandy

                        125 086 859

                        122 775 394

                        120 463 928

                        118 152 462

                        116 032 216

                        113 763 728

                        111 495 240

                        109 226 752

                        Austria

                        54 643 228

                        54 060 177

                        53 477 125

                        52 894 074

                        51 372 672

                        50 751 430

                        50 130 188

                        49 508 946

                        Polska

                        204 579 390

                        205 621 337

                        206 663 283

                        207 705 229

                        210 107 929

                        211 642 729

                        213 177 529

                        214 712 329

                        Portugalia

                        49 874 317

                        50 139 847

                        50 405 377

                        50 670 907

                        48 431 756

                        48 811 632

                        49 191 508

                        49 571 384

                        Rumunia

                        83 080 513

                        84 765 858

                        86 451 202

                        88 136 547

                        90 958 677

                        92 739 954

                        94 521 231

                        96 302 508

                        Słowenia

                        12 278 677

                        12 309 309

                        12 339 941

                        12 370 573

                        12 161 170

                        12 196 719

                        12 232 267

                        12 267 816

                        Słowacja

                        25 877 815

                        26 203 808

                        26 529 801

                        26 855 793

                        26 759 746

                        27 028 129

                        27 296 513

                        27 564 896

                        Finlandia

                        33 497 046

                        32 977 333

                        32 457 619

                        31 937 905

                        31 771 327

                        31 185 203

                        30 599 079

                        30 012 956

                        Szwecja

                        43 386 459

                        42 715 001

                        42 043 544

                        41 372 087

                        39 377 620

                        38 772 710

                        38 167 800

                        37 562 890

                        Zjednoczone Królestwo

                        358 980 526

                        354 455 751

                        349 930 975

                        345 406 200

                        360 630 247

                        357 464 952

                        354 299 657

                        351 134 362

                  ”


               29.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/166

         P7_TA(2014)0146
   Zmiana art. 166 Regulaminu dotyczącego głosowania końcowego oraz art. 195 ust. 3 dotyczącego głosowania w komisji
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 166 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego głosowania końcowego oraz art. 195 ust. 3 dotyczącego głosowania w komisji (2014/2001(REG))
   (2017/C 285/27)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając projekt zmiany Regulaminu Parlamentu Europejskiego (B7-0252/2013),

               —

               uwzględniając art. 211 i 212 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0035/2014),

               1.

               podejmuje decyzję o wprowadzeniu do Regulaminu poniższych zmian;

               2.

               przypomina, iż zmiany te wchodzą w życie pierwszego dnia najbliższej sesji miesięcznej;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie i Komisji.

      Poprawka 3

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 166

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

                     Głosując nad jakimkolwiek wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego, czy to
                   w ramach pojedynczego lub końcowego
                     głosowania, Parlament głosuje
                   imiennie
                     , przy użyciu elektronicznego systemu głosowania
                  .

                     Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie
                   w ramach
                     jakiegokolwiek głosowania
                   pojedynczego lub końcowego
                     zgodnie z art. 167 ust. 2. Głosowanie w sprawie poprawek odbywa się
                   imiennie
                     jedynie na wniosek złożony zgodnie z art
                  .
                     167.

      Poprawka 4

      Regulamin Parlamentu Europejskiego

      Artykuł 195 – ustęp 3

                  Tekst obowiązujący

                  Poprawka

               3.   W komisji
                     głosuje się przez podniesienie ręki, chyba że jedna czwarta członków komisji zażąda głosowania imiennego. W takim przypadku głosowanie przeprowadza się
                   zgodnie z art. 167 ust. 2.

               3.
                     Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem, przeprowadzane
                   w komisji
                     , jest głosowaniem imiennym,
                   zgodnie z art. 167 ust. 2.
                     Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego.


title: 2008/505/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, sekcja VIIIA - Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/71

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, sekcja VIIIA – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   (2008/505/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 – Tom I (C6-0471/2006) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2005, jak również sprawozdania specjalne, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0104/2007),

               1.

               udziela Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. L 60 z 8.3.2005.

      (2)  Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/72

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, sekcja VIIIA – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 – Tom I (C6-0471/2006) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2005, jak również sprawozdania specjalne, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0104/2007),

               1.

               zauważa, że w 2005 r. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (nazywany dalej Rzecznikiem) dysponował środkami na zobowiązania wynoszącymi ogółem 7 224 554 EUR (w 2004 r. – 5 782 968 EUR), a poziom ich wykorzystania wyniósł 84,27 %;

               2.

               zauważa, że sprawozdanie finansowe Rzecznika za 2005 r. wykazuje negatywny wynik ekonomiczny za dany rok (98 482 EUR) oraz identyczne kwoty łączne po stronie aktywów i pasywów (890 853 EUR);

               3.

               zaznacza, że Trybunał Obrachunkowy wskazuje w swoim sprawozdaniu rocznym za rok budżetowy 2005, że kontrola urzędu Rzecznika nie dała podstaw do żadnych uwag;

               4.

               zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem audytora wewnętrznego nr 6/81 przedłożonym urzędowi audytor w ramach swojej działalności nie wykrył żadnych obszarów istotnego ryzyka w operacjach budżetowych dokonywanych przez Rzecznika, a systemy wewnętrznego zarządzania i kontroli urzędu są skuteczne i dają uzasadnioną pewność konsekwentnej realizacji najważniejszych celów w zakresie kontroli;

               5.

               odnotowuje informacje zawarte w opisie zadań głównego delegowanego urzędnika zatwierdzającego, zgodnie z którymi na początku 2006 r. przeprowadzono samoocenę skuteczności ram kontroli wewnętrznej służb Rzecznika, a ogólny obraz, jaki powstał w wyniku tej oceny, świadczy o osiągnięciu generalnie zadowalającego poziomu wdrożenia norm kontroli wewnętrznej (76 proc.); odnotowuje jednak, że niektóre dziedziny (ocena ryzyka, funkcje sensytywne, programowanie wieloletnie) wciąż wymagają poprawy skuteczności;

               6.

               przypomina, że od 2004 r. Rzecznik sprawuje niezależną i pełną kontrolę nad operacjami finansowymi związanymi z jego sekcją budżetu;

               7.

               zauważa, że w 2005 r. wynegocjowano nowe ramowe porozumienie o współpracy, podpisane w marcu 2006 r. i zawarte na czas nieokreślony pomiędzy Rzecznikiem a Parlamentem Europejskim, dotyczące świadczenia niektórych usług administracyjnych, w tym tłumaczeń pisemnych i zapewnienia pomieszczeń biurowych;

               8.

               odnotowuje, że według rocznego sprawozdania Rzecznika za rok 2005 liczba spraw rozpatrywanych przez Rzecznika w ciągu roku zwiększyła się z około 800 w 1996 r. do niemal 4 000 w 2005 r. , przy czym szczególnie szybki wzrost przypada na lata 2003–2004 (53 proc.);

               9.

               zauważa, że w 2005 r. budżet urzędu Rzecznika w pełni odczuł wpływ rozszerzenia z 2004 r. i że w latach 2004–2005 władza budżetowa zezwoliła Rzecznikowi na dodanie do planu zatrudnienia 20 nowych stanowisk, które uzupełniły 31 stanowisk istniejących w 2003 r. (wzrost liczby personelu o 65 %), w tym samym czasie poziom środków przyznanych w budżecie wzrósł z 4 438 653 EUR w 2003 r. do 7 312 614 EUR w 2005 r. (czyli również o 65 %);

               10.

               odnotowuje na podstawie rocznego sprawozdania Rzecznika, że w 2005 r. kontynuował on spotkania informacyjne w państwach członkowskich w celu poprawy wiedzy obywateli na temat ich praw, popularyzowania działalności Rzecznika wśród ważnych przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, władzy ustawodawczej i wykonawczej oraz wzbogacenia współpracy z jego krajowymi odpowiednikami; podkreśla znaczenie tej kampanii informacyjnej;

               11.

               zauważa ponadto, że w 2005 r. Rzecznik i jego współpracownicy kontynuowali wysiłki na rzecz prezentacji działalności instytucji, czego wyrazem było 120 wystąpień na konferencjach, seminariach i posiedzeniach w 2005 r., a także 50 wywiadów udzielonych dziennikarzom;

               12.

               zauważa, że zgodnie z odpowiedziami na ankietę sprawozdawcy Rzecznik stara się koncentrować swoją działalność informacyjną na krajach, z których napływa mniej skarg niż można by się tego spodziewać, biorąc pod uwagę ich liczbę ludności, np. Niemcy i Włochy; zauważa również, że w związku z tym strategia medialna Rzecznika polega na poprawie wiedzy na jego temat w tych krajach; uważa, że w celu zidentyfikowania krajów docelowych Rzecznik powinien raczej polegać na ankietach dotyczących poziomu wiedzy obywateli na temat jego działalności w różnych państwach członkowskich niż na liczbie skarg;

               13.

               wskazuje na uwagę w opisie zadań Rzecznika, zgodnie z którą rok 2005 był dla niego wyjątkowy pod względem komunikacyjnym, ponieważ obok zwykłych działań informacyjnych zorganizował on cały szereg imprez z okazji dziesięciolecia istnienia urzędu Rzecznika; ponadto znacząco zwiększono możliwości komunikacyjne urzędu poprzez rekrutację personelu na trzy nowe stanowiska specjalistów w zakresie komunikacji oraz przeniesienie jednego z dotychczasowych pracowników do nowo powstałego działu ds. komunikacji;

               14.

               przypomina, że statut Rzecznika, ustanowiony przez Parlament Europejski w 1994 r., nie nakłada na Rzecznika obowiązku publikowania informacji na temat jego korzyści finansowych i gospodarczych;

               15.

               zauważa, że zgodnie ze statutem pozycja Rzecznika jest porównywalna z pozycją sędziego Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS); podkreśla, że ETS, na wniosek Parlamentu Europejskiego, powołał grupę roboczą w celu ustalenia najwłaściwszego sposobu zapewnienia przejrzystości interesów finansowych sędziów; zwraca się do Rzecznika, by do czasu zakończenia tego badania poszedł za przykładem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępców i opublikował oświadczenie w sprawie interesów finansowych na podstawie formularza wykorzystywanego w rejestrze interesów finansowych posłów do Parlamentu Europejskiego.

      (1)  Dz.U. L 60 z 8.3.2005.

      (2)  Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).


title: 2011/154/UE: Decyzja Komisji z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii

text:
               10.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 63/21

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 9 marca 2011 r.
   w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii
   (2011/154/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               W dniu 15 lutego 2010 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała skargę dotyczącą domniemanego dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii.

               (2)

               Skarga została złożona zgodnie z art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przez Europejską Konfederację Przemysłu Żelaznego i Stalowego („Eurofer”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym wypadku ponad 25 %, łącznej unijnej produkcji niektórych sztab ze stali nierdzewnej.

               (3)

               Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania antydumpingowego.

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2), wszczęła odpowiednio postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii, obecnie objętych kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 i 7222 20 89.

               (5)

               W tym samym dniu Komisja wszczęła odpowiednio postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Unii niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii (3).

               (6)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do przedstawicieli przemysłu unijnego oraz do wszystkich znanych zrzeszeń producentów w Unii, do eksporterów/producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów, do wszystkich znanych zrzeszeń importerów oraz do władz państwa, którego dotyczy postępowanie. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

         B.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (7)

               Pismem do Komisji z dnia 23 listopada 2010 r. Konfederacja Eurofer oficjalnie wycofała skargę.

               (8)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.

               (9)

               Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii.

               (10)

               Komisja uznaje zatem, że postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii powinno zostać zakończone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych sztab ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii, obecnie objętych kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 i 7222 20 89, zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 87 A z 1.4.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 87 z 1.4.2010, s. 17.


title: 2006/889/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 24 listopada 2006 r. dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2007 r. (EBC/2006/19)

text:
               11.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/52

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 24 listopada 2006 r.
   dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2007 r.
   (EBC/2006/19)
   (2006/889/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 106 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez Państwa Członkowskie, które wprowadziły walutę euro (zwane dalej „uczestniczącymi Państwami Członkowskimi”).

               (2)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2006/495/WE z dnia 11 lipca 2006 r. podjętej na podstawie art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia wspólnej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r (1)., zwolnienie na rzecz Słowenii wskazane w art. 4 Aktu Przystąpienia z 2003 r (2). zostaje zniesione z dniem 1 stycznia 2007 r.

               (3)

               Dwanaście obecnie uczestniczących Państw Członkowskich przedstawiło EBC do zatwierdzenia własne szacunki wielkości emisji monet euro w 2007 r., wraz z odpowiednimi wyjaśnieniami dotyczącymi stosowanej metodologii prognozowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2007 r.
   EBC zatwierdza niniejszym wielkość emisji monet emitowanych przez uczestniczące Państwa Członkowskie w 2007 r., zgodnie z następującą tabelą:

               (miliony EUR)

               Emisja monet przeznaczonych do obiegu oraz emisja monet kolekcjonerskich (nie przeznaczonych do obiegu) w roku 2007

               Belgia

               117,5

               Niemcy

               635,0

               Grecja

               76,9

               Hiszpania

               480,0

               Francja

               362,0

               Irlandia

               81,0

               Włochy

               366,9

               Luksemburg

               45,0

               Holandia

               71,2

               Austria

               166,0

               Portugalia

               110,0

               Słowenia

               104,7

               Finlandia

               60,0

         Artykuł 2
   Przepis końcowy
   Niniejsza decyzja skierowana jest do uczestniczących Państw Członkowskich.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 24 listopada 2006 r.

            Prezes EBC

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  Dz.U. L 195 z 15.7.2006, str. 25.

      (2)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.


title: 2009/482/WE: Decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 kwietnia 2009 r.
   dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   (2009/482/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 (1) zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 (2) wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez m.in. przeniesienie Republiki Seszeli (zwanej dalej „Seszelami”) z wykazu negatywnego do pozytywnego. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie to ma być stosowane wyłącznie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a Seszelami.

               (2)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Seszelami.

               (3)

               Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 9 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.

               (4)

               Umowa parafowana w Brukseli dnia 12 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana, a dołączone deklaracje zatwierdzone. Umowa powinna być stosowana tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (3) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 kwietnia 2009 r..

            W imieniu Rady

         J. POSPÍŠIL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

      (3)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU
   Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, i władze Seszeli, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach jak niniejsza umowa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY
   Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.
   Kategoria ta nie obejmuje:

               —

               przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),

               —

               sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               —

               dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz

               —

               stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

         Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI OKRESU TRZECH MIESIĘCY W OKRESIE SZEŚCIU MIESIĘCY NASTĘPUJĄCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREŚLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY
   Umawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Seszeli lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZ
   Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Seszeli, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.
    ---documentbreak---

               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/31

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, oraz
   REPUBLIKA SESZELI, zwana dalej „Seszelami”,
   zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli,
   UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (1), między innymi poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Seszeli – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE),
   MAJĄC NA UWADZE, że art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem,
   UZNAJĄC, że obywatele wszystkich państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży na Seszele na okres nieprzekraczający jednego miesiąca, który może zostać przedłużony do trzech miesięcy,
   PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i prawa krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Seszeli, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,
   BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Seszeli mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   Artykuł 2
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej umowy:

               a)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)

               „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

               c)

               „obywatel Seszeli” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Seszeli;

               d)

               „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen.

         Artykuł 3
   Zakres stosowania
   1.   Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Seszeli przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.
   Obywatele Seszeli posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Seszele mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.
   2.   Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.
   W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Seszeli lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001.
   W przypadku tej kategorii osób Seszele mogą podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich zgodnie ze swoim prawem krajowym.
   3.   Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Seszele zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.
   4.   Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.
   5.   Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Seszeli.
   Artykuł 4
   Czas pobytu
   1.   Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Seszeli maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.
   2.   Obywatele Seszeli mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.
   Obywatele Seszeli mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.
   3.   Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Seszele oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.
   Artykuł 5
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.
   2.   W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.
   Artykuł 6
   Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową
   1.   Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz przedstawiciele Seszeli. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.
   2.   Komitet wykonuje m.in. zadania polegające na:

               a)

               kontroli wykonania niniejszej umowy;

               b)

               proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;

               c)

               rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.

         3.   Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
   4.   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 7
   Stosunek między umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Seszelami
   Niniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Seszelami, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.
   Artykuł 8
   Przepisy końcowe
   1.   Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.
   2.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.
   3.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.
   5.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.
   6.   Seszele mogą zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.
   7.   Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

      Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia 28 maja 2009 r., w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Република Сейшели
         Por la República de Seychelles
         Za Seychelskou republiku
         For Republikken Seychellerne
         Für die Republik Seychellen
         Seišelli Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία των Σεϋχελλών
         For the Republic of Seychelles
         Pour la République des Seychelles
         Per la Repubblica delle Seychelles
         Seišela Salu Republikas vārdā
         Seišelių Respublikos vardu
         A Seychelle Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tas-Seychelles
         Voor de Republiek der Seychellen
         W imieniu Republiki Seszeli
         Pela República das Seicheles
         Pentru Republica Seychelles
         Za Seychelskú republiku
         Za Republiko Sejšeli
         Seychellien tasavallan puolesta
         För Republiken Seychellernas

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.


title: Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Indii

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0648

Dziennik Urzędowy L 213 , 09/08/2002 P. 0029 - 0029

		Decyzja Radyz dnia 25 czerwca 2002 r.dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Indii(2002/648/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170, w związku z art. 300 ustęp 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz artykuł 300 ustęp 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1];uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju została podpisana dnia 20 grudnia 1993 r. [3].(2) Wspólnota Europejska oraz Republika Indii realizują szczegółowe programy BRT w dziedzinach ich wspólnego zainteresowania.(3) W oparciu o wcześniejsze doświadczenia, obie strony wyraziły chęć ustanowienia głębszych i szerszych ram prowadzenia współpracy w dziedzinie nauki i technologii.(4) Umowa w sprawie współpracy w dziedzinie nauki i technologii jest elementem całokształtu współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii.(5) Zgodnie ze swoją decyzją z dnia 12 lutego 2001, Rada upoważniła Komisję do negocjowania Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii.(6) Decyzją Rady z dnia 15 listopada 2001 r., Umowa zostanie podpisana w imieniu Wspólnoty.(7) Umowa została podpisana dnia 23 listopada 1998 r.;(8) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Indii zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Na podstawie artykułu 11 Umowy, Przewodniczący Rady notyfikuje Republice Indii fakt zakończenia ze strony Wspólnoty procedur niezbędnych do wejścia w życie Umowy.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 2002.W imieniu RadyJ. Matas i PalouPrzewodniczący[1] Dz.U. C 304 E z 30.10.2001, str. 241.[2] Opinia wydana dnia 14 maja 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 223 z 27.8.1994, str. 23.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 13 czerwca 1975 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0507

Dziennik Urzędowy L 179 , 17/07/2003 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 13 czerwca 1975 r.w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej(2003/507/WE)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zakwaszenie, eutrofizacja oraz ozon w warstwie przyziemnej powodują nieakceptowalną szkodę dla środowiska i zdrowia ludzkiego we Wspólnocie.(2) Dnia 30 listopada 1999 r. Organ Wykonawczy Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości przyjął Protokół w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej (Protokół z Göteborga); Protokół z Göteborga określa maksymalne dozwolone poziomy emisji (pułapy emisji) dla każdej Strony krajowej w odniesieniu do czterech głównych prekursorów zanieczyszczeń odpowiedzialnych za zakwaszenie, eutrofizację i ozon w warstwie przyziemnej: ditlenek siarki, tlenki azotu, lotne związki organiczne oraz amoniak; pułapy te mają zostać osiągnięte do 2010 r.(3) Wprowadzenie w życie Protokołu z Göteborga przyczyni się do osiągnięcia celów wspólnotowych ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzkiego.(4) Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza [3] ustala wiążące krajowe pułapy emisji, jakie mają być osiągnięte najpóźniej do 2010 r., które są równe lub niższe niż wymagane przez Protokół z Göteborga w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego.(5) Dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania [4] ustala nowe wartości dopuszczalne dla emisji z tego sektora, które są zgodne z ustalonymi na mocy Protokołu z Göteborga.(6) w konsekwencji, Wspólnota powinna przystąpić do Protokołu z Göteborga,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przystąpienie Wspólnoty do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst Protokołu zawarty jest w Załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanych do złożenia dokumentu przystąpienia Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 16 Protokołu.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 czerwca 2003 r.W imieniu RadyG. PapandreouPrzewodniczący[1] Dz.U. C 151 E z 25.6.2002, str. 74.[2] Opinia z dnia 7 lipca 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 309 z 27.11.2001, str. 22.[4] Dz.U. L 309 z 27.11.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2014/707/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX KOSOVO/2/2014 z dnia 9 października 2014 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOVO

text:
               11.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/59

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EULEX KOSOVO/2/2014
   z dnia 9 października 2014 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (1), EULEX KOSOVO

      (2014/707/WPZiB)

   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOVO (2), w szczególności jego art. 12 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 12 ust. 2 wspólnego działania 2008/124/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOVO), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 17 czerwca 2014 r. KPiB przyjął decyzję EULEX KOSOVO/1/2014 (3) przedłużającą mandat szefa misji EULEX KOSOVO do dnia 14 października 2014 r.

               (3)

               W dniu 12 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/349/WPZiB (4) zmieniającą wspólne działanie 2008/124/WPZiB i przedłużającą czas trwania misji EULEX KOSOVO do dnia 14 czerwca 2016 r.

               (4)

               W dniu 25 września 2014 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by szefem misji EULEX KOSOVO od dnia 15 października 2014 r. do dnia 14 czerwca 2015 r. mianować ambasadora Gabriele MEUCCI,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ambasador Gabriele MEUCCI zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOVO) na okres od dnia 15 października 2014 r. do dnia 14 czerwca 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 15 października 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli 9 października 2014 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie deklaracji niepodległości Kosowa.

      (2)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

      (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX KOSOVO/1/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOVO (Dz.U. L 180 z 20.6.2014, s. 17).

      (4)  Decyzja Rady 2014/349/WPZiB z dnia 12 czerwca 2014 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOVO (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 42).