title: 2012/289/UE: Decyzja Komisji z dnia 4 czerwca 2012 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, w zakresie ograniczonym do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd.

text:
               5.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 144/43

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 4 czerwca 2012 r.
   w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, w zakresie ograniczonym do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd.
   (2012/289/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               W dniu 15 czerwca 2011 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała skargę dotyczącą domniemanego dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, w zakresie ograniczonym do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd. („przedsiębiorstwo, którego dotyczy postępowanie”).

               (2)

               Skarga została złożona przez następujących producentów („skarżący”): Distillerie Bonollo SpA, Industria Chimica Valenzana SpA, Distillerie Mazzari SpA, Caviro Distillerie S.r.l. oraz Comercial Quimica Sarasa s.l., reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 % całkowitej unijnej produkcji kwasu winowego.

               (3)

               Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia postępowania antydumpingowego.

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, w zakresie ograniczonym do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd. („przedsiębiorstwo, którego dotyczy postępowanie”).

               (5)

               Komisja przesłała kwestionariusze do przemysłu unijnego, producenta eksportującego w Chińskiej Republice Ludowej, importerów oraz władz Chińskiej Republiki Ludowej. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (6)

               Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

         B.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (7)

               W piśmie z dnia 14 lutego 2012 r. skierowanym do Komisji skarżący oficjalnie wycofali skargę.

               (8)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.

               (9)

               Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności lub powodów wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii.

               (10)

               Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii.

               (11)

               Komisja stwierdza zatem, iż postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej powinno zostać zakończone bez wprowadzania środków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu kwasu winowego objętego obecnie kodem CN ex 2918 12 00 i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, w zakresie ograniczonym do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd., zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 223 z 29.7.2011, s. 11.


title: 2009/238/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/269

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) za rok budżetowy 2006
   (2009/238/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami organu (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi (4), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0127/2008),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) za rok budżetowy 2006;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS), Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 38.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 72.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA)

text:
               20.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/21

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/610
   z dnia 19 kwietnia 2016 r.
   w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W konkluzjach z dnia 17 i 18 listopada 2014 r. Rada uznała potrzebę współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) w Republice Środkowoafrykańskiej w zakresie reformy jej sił bezpieczeństwa, w tym sił zbrojnych, aby ustabilizować sytuację i wesprzeć przemiany polityczne. W tym kontekście Rada uznała wartość dodaną potencjalnego dalszego zaangażowania Unii w reformę sektora bezpieczeństwa, w ramach wsparcia wysiłków ONZ, przy jednoczesnym zapewnieniu uczestnictwa podmiotów lokalnych w tym procesie.

               (2)

               W dniu 19 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/78 (1) w sprawie wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA). Mandat EUMAM RCA kończy się w dniu 16 lipca 2016 r.

               (3)

               W piśmie z dnia 8 października 2015 r.Chef de l'État de Transition (szef państwa w okresie przejściowym) Republiki Środkowoafrykańskiej zwrócił się do Unii o dalsze wspieranie środkowoafrykańskich sił zbrojnych (FACA) za pośrednictwem wzmocnionej struktury szkolenia operacyjnego w pełnej współpracy z Wielowymiarową Zintegrowaną Misją Stabilizacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice Środkowoafrykańskiej (MINUSCA).

               (4)

               W dniu 17 listopada 2015 r. Rada z zadowoleniem przyjęła prace EUMAM RCA na rzecz wsparcia restrukturyzacji FACA i zachęciła Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) do rozpoczęcia planowania misji prowadzącej doradztwo strategiczne i szkolenia operacyjne, która ma zostać rozpoczęta po powierzeniu rządów demokratycznie wybranym władzom i w odpowiednim czasie przed zakończeniem mandatu EUMAM RCA.

               (5)

               W dniu 14 marca 2016 r. Rada zatwierdziła koncepcję zarządzania kryzysowego dla ewentualnej szkoleniowej misji wojskowej Unii w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej.

               (6)

               W piśmie z dnia 30 marca 2016 r. prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej zwrócił się do Unii o rozpoczęcie szkoleniowej misji wojskowej Unii w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).

               (7)

               Misja EUTM RCA powinna jak najszybciej osiągnąć pełną zdolność operacyjną.

               (8)

               Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) powinien sprawować – pod kierownictwem Rady i WP – polityczną kontrolę nad EUTM RCA, zapewniać jej kierownictwo strategiczne i podejmować stosowne decyzje, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).

               (9)

               Należy wynegocjować i zawrzeć umowy międzynarodowe dotyczące statusu jednostek i personelu dowodzonych przez UE oraz udziału państw trzecich w misjach Unii.

               (10)

               Na mocy art. 41 ust. 2 TUE oraz zgodnie z decyzją Rady (WPZiB) 2015/528 (2) wydatki operacyjne wynikające z niniejszej decyzji, które mają wpływ na kwestie wojskowe lub obronne, mają być ponoszone przez państwa członkowskie.

               (11)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do (TUE) i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   1.   Unia prowadzi szkoleniową misję wojskową w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA), aby przyczynić się do reformy sektora obronnego w Republice Środkowoafrykańskiej w ramach koordynowanego przez MINUSCA procesu reformy sektora bezpieczeństwa tego państwa.
   2.   Dążąc do osiągnięcia celu, jakim są zmodernizowane, skuteczne i podlegające demokratycznej rozliczalności środkowoafrykańskie siły zbrojne (FACA), EUTM RCA prowadzi następujące działania:

               a)

               doradztwo strategiczne dla Ministerstwa Obrony, Sztabu Wojskowego i sił zbrojnych Republiki Środkowoafrykańskiej;

               b)

               kształcenie oficerów mianowanych i podoficerów FACA;

               c)

               szkolenia dla FACA.

         3.   W granicach swoich środków i zdolności EUTM RCA zapewnia delegaturze Unii w Republice Środkowoafrykańskiej wiedzę fachową w zakresie wojskowości, bezpieczeństwa i praworządności.
   4.   EUTM RCA współpracuje z MINUSCA z myślą o zapewnieniu spójności między procesem reformy sektora bezpieczeństwa a rozmieszczaniem przeszkolonych jednostek FACA.
   5.   EUTM RCA działa zgodnie z celami politycznymi i strategicznymi określonymi w koncepcji zarządzania kryzysowego zatwierdzonej przez Radę w dniu 14 marca 2016 r.
   Artykuł 2
   Mianowanie dowódcy misji UE
   1.   Generał Brygady Eric Hautecloque-Raysz zostaje niniejszym mianowany dowódcą misji UE – EUTM RCA (zwanym dalej „dowódcą misji UE”).
   2.   Dowódca misji UE sprawuje funkcje dowódcy operacji UE i dowódcy sił UE.
   Artykuł 3
   Wyznaczenie dowództwa misji
   1.   Dowództwo EUTM RCA znajduje się w Bangi w Republice Środkowoafrykańskiej. Pełni ono funkcje zarówno dowództwa operacji, jak i dowództwa sił.
   2.   W skład dowództwa misji EUTM RCA wchodzi komórka wsparcia w Brukseli.
   Artykuł 4
   Planowanie i rozpoczęcie EUTM RCA
   1.   Zasady użycia sił mające zastosowanie do EUMAM RCA mają zastosowanie do EUTM RCA w jej fazie planowanie w prefekturze miejskiej Bangi.
   2.   EUTM RCA zostanie rozpoczęta decyzją Rady w dniu zaleconym przez dowódcę misji UE, po zatwierdzeniu planu misji i zasad użycia sił.
   Artykuł 5
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   W ramach odpowiedzialności Rady i WP, KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUTM RCA. Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji, zgodnie z art. 38 TUE. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia niezbędne do zmiany dokumentów związanych z planowaniem, w tym planu misji i zasad użycia sił. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE. Rada zachowuje uprawnienia do podejmowania decyzji co do celów, zakresu i zakończenia EUTM RCA, jak i co do ogólnych warunków realizacji jej zadań.
   2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.
   3.   KPiB regularnie otrzymuje od przewodniczącego Komitetu Wojskowego UE (EUMC) sprawozdania dotyczące przebiegu EUTM RCA. KPiB może w stosownych przypadkach zapraszać dowódcę misji UE na swoje posiedzenia.
   Artykuł 6
   Kierownictwo wojskowe
   1.   EUMC monitoruje właściwą realizację EUTM RCA, za której przebieg odpowiedzialny jest dowódca misji UE.
   2.   EUMC regularnie otrzymuje sprawozdania od dowódcy misji UE. Może w stosownych przypadkach zapraszać dowódcę misji UE na swoje posiedzenia.
   3.   Przewodniczący EUMC pełni rolę głównego punktu kontaktowego z dowódcą misji UE.
   Artykuł 7
   Spójność unijnej reakcji oraz koordynacja
   1.   WP zapewnia wykonanie niniejszej decyzji i jej spójność z działaniami zewnętrznymi Unii jako całości, w tym z programami rozwojowymi Unii i unijną pomocą humanitarną.
   2.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia dowódca misji UE otrzymuje lokalne wytyczne polityczne od szefa delegatury Unii w Republice Środkowoafrykańskiej.
   3.   WP wspomagany przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) pełni rolę głównego punktu kontaktowego z ONZ, władzami Republiki Środkowoafrykańskiej i państwami sąsiadującymi, Unią Afrykańską (UA), Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Środkowej (ECCAS), jak również z innymi odpowiednimi podmiotami międzynarodowymi i dwustronnymi.
   4.   Uzgodnienia dotyczące koordynacji między dowódcą misji UE, podmiotami Unii i lokalnymi kluczowymi partnerami strategicznymi mającymi znaczenie dla operacji określa się w planie misji.
   Artykuł 8
   Udział państw trzecich
   1.   Z zastrzeżeniem autonomii podejmowania decyzji przez Unię i dla jej jednolitych ram instytucjonalnych oraz zgodnie z odpowiednimi wytycznymi Rady Europejskiej, do udziału w EUTM RCA mogą zostać zaproszone państwa trzecie.
   2.   Rada upoważnia niniejszym KPiB, by zwracał się do państw trzecich o deklarowanie swoich wkładów, i by – na zalecenie dowódcy misji UE i EUMC – podejmował stosowne decyzje w sprawie przyjmowania proponowanych wkładów.
   3.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 TFUE. Jeżeli Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w misjach zarządzania kryzysowego Unii, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście EUTM RCA.
   4.   Państwa trzecie wnoszące istotny wkład wojskowy w EUTM RCA będą miały w odniesieniu do bieżącego zarządzania EUTM RCA takie same prawa i obowiązki jak państwa członkowskie biorące udział w EUTM RCA.
   5.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do podjęcia stosownych decyzji w sprawie ustanowienia komitetu uczestników, w przypadku gdy państwa trzecie wniosą istotne wkłady wojskowe.
   Artykuł 9
   Status personelu dowodzonego przez UE
   Status jednostek dowodzonych przez UE i personelu tych jednostek, w tym przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania ich misji i jej sprawnego przebiegu, jest przedmiotem umowy zawartej na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 TFUE.
   Artykuł 10
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Wspólnymi kosztami EUTM RCA zarządza się zgodnie z decyzją (WPZiB) 2015/528.
   2.   Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUTM RCA wynosi 18 180 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/528, wynosi 15 %, a procentowa kwota odniesienia, o której mowa w art. 34 ust. 3 tej decyzji, wynosi 60 % w odniesieniu do zobowiązań i 15 % w odniesieniu do dokonywania płatności.
   Artykuł 11
   Komórka ds. projektów
   1.   W skład EUTM RCA wchodzi komórka ds. projektów określająca i realizująca projekty, które mają być finansowane przez Unię, państwa członkowskie lub państwa trzecie i które są zgodne z jej celami i przyczyniają się do realizacji jej mandatu.
   2.   Za pomocą mechanizmu Athena można zarządzać wkładami finansowymi związanymi z projektami, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 30 decyzji (WPZiB) 2015/528.
   3.   W żadnym razie Unia ani WP nie ponoszą odpowiedzialności wobec państw wnoszących wkład za działania lub zaniechania działań ze strony EUTM RCA w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych przez te państwa.
   Artykuł 12
   Udostępnianie informacji
   1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami EUTM RCA, następujących informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUTM RCA, zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (3):

               a)

               opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż przewidziany w mających zastosowanie umowach o bezpieczeństwie informacji zawartych między Unią a odnośnym państwem trzecim; lub

               b)

               opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” w innych przypadkach.

         2.   WP jest również upoważniony do udostępniania ONZ i UA, stosownie do potrzeb operacyjnych EUTM RCA, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUTM RCA, opatrzonych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i UA sporządzają niezbędne uzgodnienia.
   3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUTM RCA, opatrzonych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego sporządzają niezbędne uzgodnienia.
   4.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady dotyczących EUTM RCA i objętych tajemnicą służbową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (4).
   5.   WP może przekazać takie upoważnienia, jak również zdolność do zawierania uzgodnień, o których mowa w niniejszym artykule, urzędnikom ESDZ lub dowódcy misji UE.
   Artykuł 13
   Wejście w życie i zakończenie
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   EUTM RCA kończy się po upływie 24 miesięcy po osiągnięciu FOC.
   3.   Niniejszą decyzję uchyla się z dniem zamknięcia dowództwa misji zgodnie z zatwierdzonymi planami dotyczącymi zakończenia EUTM RCA oraz z zastrzeżeniem procedur dotyczących kontroli i prezentacji sprawozdań finansowych EUTM RCA określonych w decyzji (WPZiB) 2015/528.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/78 z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA) (Dz.U. L 13 z 20.1.2015, s. 8).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/528 z dnia 27 marca 2015 r. ustanawiająca mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (ATHENA) oraz uchylająca decyzję 2011/871/WPZiB (Dz.U. L 84 z 28.3.2015, s. 39).

      (3)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

      (4)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2010/440/CFSP: Decyzja Rady 2010/440/WPZiB z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich

text:
               12.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/20

         DECYZJA RADY 2010/440/WPZiB
   z dnia 11 sierpnia 2010 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/112/WPZiB (1), zgodnie z którym Roeland VAN DE GEER został mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich.

               (2)

               W dniu 22 lutego 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/113/WPZiB (2) przedłużającą mandat SPUE do dnia 31 sierpnia 2010 r.

               (3)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może jednak wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Roelanda VAN DE GEERA jako SPUE w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej (zwanej dalej „UE” lub „Unią”) związanych z dalszą stabilizacją i poprawą sytuacji po konflikcie w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich i koncentruje się szczególnie na wymiarze regionalnym wydarzeń w państwach położonych na tym obszarze. Cele te są związane w szczególności z propagowaniem przestrzegania podstawowych zasad demokracji i dobrych rządów, w tym poszanowania praw człowieka i praworządności, i obejmują:

               a)

               wnoszenie aktywnego i skutecznego wkładu w konsekwentną, trwałą i odpowiedzialną politykę Unii w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich i propagowanie ogólnego spójnego podejścia Unii w regionie. SPUE wspiera działania WP w tym regionie;

               b)

               zapewnienie stałego zaangażowania Unii w procesy stabilizacji i odbudowy w regionie poprzez aktywną obecność w terenie i na odpowiednich forach międzynarodowych, utrzymywanie kontaktów z głównymi zainteresowanymi stronami, a także wnoszenie wkładu w zarządzanie kryzysowe;

               c)

               wnoszenie wkładu po zakończeniu okresu przejściowego w Demokratycznej Republice Konga (DRK), w szczególności w odniesieniu do politycznego procesu umacniania nowych instytucji i definiowania szerszych międzynarodowych ram konsultacji i koordynacji politycznej z nowym rządem;

               d)

               wnoszenie wkładu, w ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych/MONUC, w międzynarodowe wysiłki na rzecz wspierania realizacji kompleksowej reformy sektora bezpieczeństwa w DRK, w szczególności w świetle roli koordynatora, którą Unia gotowa jest odgrywać w tym kontekście;

               e)

               wnoszenie wkładu w stosowne działania następcze po konferencji międzynarodowej na temat regionu Wielkich Jezior, w szczególności poprzez nawiązanie bliskich kontaktów z Sekretariatem ds. Wielkich Jezior oraz jego sekretarzem wykonawczym, a także z trojką mechanizmu następczego, oraz przez propagowanie dobrosąsiedzkich stosunków w regionie;

               f)

               zajęcie się wciąż znacznym problemem ugrupowań zbrojnych działających ponad granicami, niosących ryzyko destabilizacji państw w regionie i zwiększania ich problemów wewnętrznych;

               g)

               wnoszenie wkładu w stabilizację po konflikcie w Burundi, Rwandzie i Ugandzie, w szczególności przez uczestniczenie w negocjacjach pokojowych z ugrupowaniami zbrojnymi, takimi jak FNL czy LRA.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby zapewnić osiągnięcie celów polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               nawiązanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z państwami w regionie Wielkich Jezior, Organizacją Narodów Zjednoczonych, Unią Afrykańską, kluczowymi państwami afrykańskimi oraz głównymi partnerami DRK i Unii, a także z regionalnymi i subregionalnymi organizacjami afrykańskimi, innymi odpowiednimi państwami trzecimi i innymi kluczowymi przywódcami regionalnymi;

               b)

               doradztwo i przedstawianie sprawozdań na temat możliwości wspierania przez Unię procesu stabilizacji i konsolidacji oraz najlepszych sposobów realizacji inicjatyw Unii;

               c)

               doradztwo i pomoc w reformie sektora bezpieczeństwa (SSR) w DRK;

               d)

               wnoszenie wkładu w działania następcze po konferencji międzynarodowej na temat regionu Wielkich Jezior, w szczególności przez wspieranie określonych w regionie polityk, których celem jest niestosowanie przemocy i wzajemna obrona przy rozwiązywaniu konfliktów oraz – w odniesieniu do współpracy regionalnej – przez propagowanie praw człowieka i demokratyzacji, dobrych rządów, współpracy wymiaru sprawiedliwości i walki z bezkarnością i nielegalnym wykorzystywaniem zasobów naturalnych;

               e)

               wnoszenie wkładu w lepsze zrozumienie roli Unii wśród osób kształtujących opinię publiczną w regionie;

               f)

               wnoszenie wkładu, na wniosek zainteresowanych stron, w negocjowanie oraz wprowadzanie w życie porozumień pokojowych i porozumień w sprawie zawieszenia broni zawartych między stronami oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień; w kontekście trwających negocjacji z LRA działania takie powinny być podejmowane w ścisłej koordynacji ze SPUE w Sudanie;

               g)

               wnoszenie wkładu w realizację polityki UE w dziedzinie praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych oraz rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) dotyczącej kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym przez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i przedstawianie sprawozdań z rozwoju sytuacji.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota referencyjna przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r. wynosi 1 520 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zawiązanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie i instytucje Unii mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii do SPUE jest wypłacane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do Sekretariatu Generalnego Rady również mogą być zatrudnieni przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu lub wysyłającej instytucji Unii; wypełnia on obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (3), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, zależnie od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z postanowieniami tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji, oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa oraz plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań z wdrażania tych zaleceń i sprawozdań dotyczących innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE dąży do zapewnienia spójności między działaniami podmiotów z ramienia Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa/Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony i propaguje ogólną koordynację polityczną ze strony Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji oraz w odpowiednich przypadkach z działaniami innych SPUE aktywnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Szefowie delegatur Unii i szefowie misji państw członkowskich utrzymują ścisłą współpracę ze SPUE w terenie. Dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   3.   SPUE zapewnia zgodność działań misji Unii Europejskiej polegającej na udzielaniu porad i pomocy dotyczącej reform sektora bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Kongo (EUSEC DR Konga) i misji policyjnej Unii Europejskiej podejmowanej w ramach reform sektora bezpieczeństwa (SRR) i jej kontaktów z systemem sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Kongo (EUPOL DR Konga) oraz udziela szefom tych misji wskazówek na temat lokalnej sytuacji politycznej. SPUE przyczynia się do koordynacji, która prowadzona jest wraz z innymi międzynarodowymi podmiotami zaangażowanymi w SRR w DRK. W miarę potrzeb SPUE oraz cywilny dowódca operacji zasięgają wzajemnie swoich opinii.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Pod koniec lutego 2011 r. SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 46 z 16.2.2007, s. 79.

      (2)  Dz.U. L 46 z 23.2.2010, s. 30.

      (3)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.


title: 2004/897/WE: Decyzja Rady z dnia 29 grudnia 2004 r. w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Lichtensteinu ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek oraz w sprawie zatwierdzenia i podpisania towarzyszącego jej Protokołu Ustaleń

text:
               24.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 379/83

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 grudnia 2004 r.
   w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Lichtensteinu ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek oraz w sprawie zatwierdzenia i podpisania towarzyszącego jej Protokołu Ustaleń
   (2004/897/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 94 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje :

               (1)

               Dnia 16 października 2001 r., Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji Umowy z Księstwem Lichtensteinu zapewniającej przyjęcie przez to Państwo środków równoważnych do stosowanych wewnątrz Wspólnoty, w celu zapewnienia efektywnego opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.

               (2)

               Tekst Umowy będącej wynikiem tych negocjacji jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę. Tekstowi Umowy towarzyszy Protokół Ustaleń między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Księstwem Lichtensteinu z drugiej.

               (3)

               Z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji dotyczącej zawarcia Umowy, wymagane jest podpisanie tych dwóch dokumentów, które zostały parafowane dnia 30 lipca 2004 r., jak też zatwierdzenie przez Radę Protokołu Ustaleń,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji dotyczącej zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Lichtensteinu, ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób upełnomocnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy i towarzyszącego jej Protokołu Ustaleń, jak również listów Wspólnoty Europejskiej, o których mowa w art. 21 ust. 2 Umowy i ostatnim akapicie Protokołu Ustaleń.
   Protokół Ustaleń, zostaje zatwierdzony przez Radę.
   Tekst Umowy i tekst Protokołu Ustaleń są załączone do niniejszej decyzji
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         L. J. BRINKHORST

            Przewodniczący

   UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a księstwem Lichtensteinu ustanawiająca środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”
   oraz
   KSIĘSTWO LICHTENSTEINU, zwane dalej „Lichtensteinem”
   łącznie zwane dalej „Umawiającą się Stroną” lub „Umawiającymi się Stronami”,
   Podkreślając obopólne zainteresowanie dalszym rozwojem uprzywilejowanych stosunków pomiędzy Wspólnotą a Lichtensteinem,
   UZGODNIŁY ZAWARCIE NINIEJSZEJ UMOWY:
   Artykuł 1
   Zatrzymanie podatku przez podmioty wypłacające w Lichtensteinie
   1.   Wypłaty odsetek, które są dokonywane przez podmiot wypłacający mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Lichtensteinu na rzecz właścicieli odsetek w rozumieniu art. 4 mających miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim Unii Europejskiej, zwanym dalej „Państwem Członkowskim” podlegają, z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 i art. 2 poniżej, zatrzymaniu podatku od kwoty wypłaty odsetek. Stawka podatku zatrzymanego wynosi 15 % w okresie pierwszych trzech lat stosowania niniejszej Umowy, 20 % przez następne trzy lata i 35 % po tym okresie.
   2.   Lichtenstein podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, by zadania wymagane dla wprowadzenia w życie niniejszej Umowy były wykonywane przez podmiot wypłacający, który ma siedzibę na terytorium Lichtensteinu oraz ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące procedur i sankcji.
   Artykuł 2
   Dobrowolne ujawnienie
   1.   Lichtenstein ustanawia procedurę, która umożliwia właścicielowi odsetek, określonemu w art. 4 uniknięcie podatku zatrzymanego określonego w art. 1 poprzez wyraźne upoważnienie jego podmiotu wypłacającego w Lichtensteinie do zgłaszania wypłaty odsetek właściwemu organowi tego państwa. Takie upoważnienie obejmuje wszelkie płatności odsetek dokonane na rzecz właściciela odsetek przez ten podmiot wypłacający.
   2.   Informacje, które są przekazywane przez podmiot wypłacający w przypadku wyraźnego upoważnienia dokonanego przez właściciela odsetek obejmują co najmniej:

               a)

               tożsamość i miejsce zamieszkania właściciela odsetek, ustalone zgodnie z art. 5;

               b)

               nazwę lub imię i nazwisko oraz adres podmiotu wypłacającego;

               c)

               numer rachunku właściciela odsetek lub w przypadku braku numeru, określenie wierzytelności stanowiącej podstawę odsetek; oraz

               d)

               kwotę wypłaty odsetek obliczoną zgodnie z art. 3.

         3.   Właściwy organ Lichtensteinu przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2 właściwemu organowi Państwa Członkowskiego, w którym właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania. Takie przekazywanie informacji dokonywane jest automatycznie i odbywa się, co najmniej raz w roku, w ciągu sześciu miesięcy od końca roku podatkowego w Lichtensteinie, w odniesieniu do wszystkich wypłat odsetek dokonanych w ciągu tego roku.
   4.   W przypadku, gdy właściciel odsetek wybiera procedurę dobrowolnego ujawnienia lub w inny sposób składa oświadczenie organom podatkowym w swoim Państwie Członkowskim o swoich dochodach z odsetek, które otrzymał od podmiotu wypłacającego z Lichtensteinu, to dochód z odsetek podlega opodatkowaniu w tym Państwie Członkowskim z zastosowaniem takich samych stawek jak stosowane wobec podobnego dochodu, który powstał w tym państwie.
   Artykuł 3
   Podstawa obliczania podatku zatrzymanego
   1.   Podmiot wypłacający dokonuje potrącenia zgodnie z art. 1 ust. 1 w następujący sposób:

               a)

               w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a): od kwoty brutto odsetek wypłaconych lub naliczonych;

               b)

               w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) lub d): od kwoty odsetek lub dochodu, o którym mowa w tych literach;

               c)

               w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c): od kwoty odsetek określonej w tej literze;

         2.   Dla celów ust. 1 podatek zatrzymany jest potrącany proporcjonalnie do okresu, podczas którego właściciel odsetek posiada wierzytelność. Jeżeli podmiot wypłacający nie może określić okresu posiadania na podstawie dostępnych mu informacji, to traktuje on właściciela odsetek tak, jakby posiadał wierzytelność w ciągu całego okresu jej istnienia, o ile właściciel nie przedstawi dowodu dotyczącego daty jej uzyskania.
   3.   Podatki i potrącenia inne niż podatek zatrzymany, o którym mowa w niniejszej Umowie dotyczące tej samej wypłaty odsetek są zapisywane w poczet kwoty podatku zatrzymanego obliczonej zgodnie z niniejszym artykułem. Dotyczy to w szczególności pobieranego w Lichtensteinie „Couponsteuer” w wysokości 4 %.
   Artykuł 4
   Definicja właściciela odsetek
   1.   Do celów niniejszej Umowy, „właściciel odsetek” oznacza każdą osobę fizyczną, której wypłacane są odsetki lub dla której wypłata odsetek jest zabezpieczana, chyba że osoba taka może udowodnić, że nie otrzymała takich odsetek, ani nie zostały one zabezpieczone na jej rzecz. Osoba fizyczna nie jest uważana za właściciela odsetek, jeżeli:

               a)

               działała jako podmiot wypłacający w rozumieniu art. 6; lub

               b)

               działa w imieniu osoby prawnej, funduszu inwestycyjnego lub porównywalnego albo równoważnego podmiotu zajmującego się wspólnymi inwestycjami w papiery wartościowe; lub

               c)

               działa ona w imieniu innej osoby fizycznej, będącej właścicielem odsetek, która ujawnia podmiotowi wypłacającemu swoją tożsamość oraz państwo, w którym ma miejsce zamieszkania.

         2.   Jeżeli podmiot wypłacający otrzyma informacje wskazujące na to, że osoba fizyczna, która otrzymuje wypłatę odsetek lub dla której wypłata odsetek jest zabezpieczona może nie być właścicielem odsetek, to podmiot ten podejmuje właściwe kroki w celu ustalenia tożsamości właściciela odsetek. Jeżeli podmiot wypłacający nie jest w stanie zidentyfikować właściciela odsetek, uznaje daną osobę fizyczną za właściciela odsetek.
   Artykuł 5
   Tożsamość i miejsce zamieszkania właścicieli odsetek
   W celu ustalenia tożsamości i miejsca zamieszkania właściciela odsetek określonego w art. 4 podmiot wypłacający rejestruje imię, nazwisko, adres oraz dane dotyczące miejsca zamieszkania zgodnie ze przepisami prawnymi Lichtensteinu w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy. W odniesieniu do stosunków umownych powstałych, lub w przypadku braku stosunków umownych, transakcji przeprowadzonych po dniu 1 stycznia 2004 r., w stosunku do osób fizycznych, które legitymują się paszportem lub dowodem osobistym wydanym przez Państwo Członkowskie, które utrzymują, że posiadają miejsce zamieszkania w państwie innym niż Państwo Członkowskie lub Lichtenstein, miejsce zamieszkania jest ustalane na podstawie zaświadczenia o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydanego przez właściwe organy państwa, w którym dana osoba fizyczna utrzymuje, że ma miejsce zamieszkania. W przypadku nieprzedstawienia takiego zaświadczenia, za państwo miejsca zamieszkania uznaje się Państwo Członkowskie, które wydało paszport lub inny urzędowy dokument tożsamości.
   Artykuł 6
   Definicja podmiotu wypłacającego
   Do celów niniejszej Umowy „podmiot wypłacający” w Lichtensteinie oznacza banki, w rozumieniu prawa bankowego Lichtensteinu, sprzedawców papierów wartościowych, w rozumieniu prawa federalnego dotyczącego giełdy i handlu papierami wartościowymi, osoby fizyczne i prawne, mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Lichtensteinie, w tym podmioty gospodarcze, wobec których zastosowanie znajduje Prawo osobowe i spółek (Personen- und Gesellschaftsrecht) Lichtensteinu, spółki osobowe i zakłady spółek zagranicznych, które, nawet sporadycznie, przyjmują, przechowują, inwestują lub przekazują aktywa osób trzecich lub jedynie wypłacają odsetki lub zabezpieczają wypłatę odsetek w ramach swojej działalności.
   Artykuł 7
   Definicja wypłaty odsetek
   1.   Do celów niniejszej Umowy „wypłata odsetek” oznacza:

               a)

               odsetki wypłacone lub zapisane na dobro rachunku, odnoszące się do wierzytelności wszelkiego rodzaju, włącznie z odsetkami wpłaconymi na depozyty powiernicze przez podmioty z Lichtensteinu wypłacające na rzecz właścicieli odsetek określonych w art. 4, bez względu na to czy są one zabezpieczone hipoteką lub czy wiąże się z nimi prawo uczestniczenia w zyskach dłużnika oraz w szczególności, przychód z rządowych papierów wartościowych i z obligacji, w tym premii i nagród związanych z takimi papierami wartościowymi i obligacjami, ale z wyłączeniem odsetek od pożyczek między osobami fizycznymi, nie działającymi w ramach swojej działalności gospodarczej. Opłaty karne z tytułu opóźnionych płatności nie uznaje się za wypłaty odsetek;

               b)

               odsetki narosłe lub skapitalizowane przy sprzedaży, zwrocie lub umorzeniu wierzytelności określonych w lit. a);

               c)

               przychód uzyskany z wypłat odsetek, bezpośrednio lub przez podmiot określony w art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłaty odsetek, zwanej dalej „dyrektywą”, rozdzielony przez:

                           i)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające siedzibę w Państwie Członkowskim,

                           ii)

                           podmioty mające siedzibę w Państwie Członkowskim, które korzystają z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 3 dyrektywy i które informują podmiot wypłacający o tym fakcie,

                           iii)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające siedzibę poza terytorium Umawiających się Stron,

               d)

               przychód osiągany ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia akcji, udziałów lub jednostek uczestnictwa w następujących przedsiębiorstwach i podmiotach, jeżeli inwestują one bezpośrednio lub pośrednio przez inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub podmioty, określone poniżej, więcej niż 40 % ich aktywów w wierzytelności, jak określono w lit. a):

                           i)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające siedzibę w Państwie Członkowskim,

                           ii)

                           podmioty mające siedzibę w Państwie Członkowskim, które korzystają z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 3 dyrektywy i które informują podmiot wypłacający o tym fakcie,

                           iii)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające siedzibę poza terytorium Umawiających się Stron,

         2.   W odniesieniu do ust. 1 lit. c) w sytuacji, gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących części przychodu, który uzyskiwany jest z wypłat odsetek, całkowita kwota przychodu jest uznawana za wypłatę odsetek.
   3.   W odniesieniu do ust. 1 lit. d) w sytuacji, gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących procentu aktywów zainwestowanych w wierzytelności lub w akcje, udziały lub jednostki określone w tym ustępie, procent ten jest uznawany za wyższy od 40 %. W przypadku, gdy podmiot wypłacający nie może ustalić wysokości przychodu osiągniętego przez właściciela odsetek, przychód uznaje się za odpowiadający wpływom ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia akcji, udziałów lub jednostek.
   4.   Przychód odnoszący się do przedsiębiorstw lub podmiotów, które zainwestowały do 15 % swoich aktywów w wierzytelności w znaczeniu ust. 1 lit. a) nie jest uznawany za wypłatę odsetek zgodnie z ust. 1 lit. c) i d).
   5.   Stopa procentowa, o której mowa w ust. 1 lit. d) i ust. 3 od dnia 1 stycznia 2011 r. wynosi 25 %.
   6.   Stopa procentowa, o której mowa w ust. 1 lit. d) i w ust. 4 ustala się przez odniesienie do polityki inwestycyjnej określonej w regulaminie funduszu lub dokumentach założycielskich zainteresowanych przedsiębiorstw lub podmiotów, a jeżeli nie będzie to możliwe przez odniesienie do rzeczywistej struktury aktywów zainteresowanych przedsiębiorstw lub podmiotów.
   Artykuł 8
   Podział przychodu
   1.   Lichtenstein zatrzymuje 25 % wpływów z podatku zatrzymanego, a 75 % wpływów przekazuje Państwu Członkowskiemu, w którym właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania.
   2.   Takie transfery są przeprowadzane każdego roku w jednej racie na rzecz każdego Państwa Członkowskiego najpóźniej w ciągu 6 miesięcy od końca roku podatkowego w Lichtensteinie.
   Artykuł 9
   Zniesienie podwójnego opodatkowania
   1.   Jeżeli od odsetek otrzymanych przez właściciela odsetek podmiot wypłacający w Lichtensteinie potrącił podatek zatrzymany, to Państwo Członkowskie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych właściciela odsetek przyznaje mu ulgę podatkową równą wysokości podatku zatrzymanego. W przypadku, gdy kwota ta zgodnie z jego prawem krajowym przekracza kwotę podatku należnego od łącznej kwoty odsetek podlegających podatkowi zatrzymanemu, Państwo Członkowskie zamieszkania do celów podatkowych zwróci nadpłaconą kwotę podatku właścicielowi odsetek.
   2.   Jeżeli odsetki otrzymane przez właściciela odsetek zostały objęte podatkami i potrąceniami innymi niż podatek zatrzymany określony w niniejszej Umowie, a Państwo Członkowskie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych przyznaje ulgę podatkową dla takich podatków i potrąceń zgodnie ze swoim prawem krajowym lub umowami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, takie podatki lub potrącenia są naliczane przed zastosowaniem procedury z ust. 1. Państwo Członkowskie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych akceptuje zaświadczenia wydane przez podmioty z Lichtensteinu wypłacające jako właściwy dowód podatku lub podatku zatrzymanego zakładając, że właściwy organ Państwa Członkowskiego zamieszkania dla celów podatkowych jest w stanie uzyskać od właściwych organów Lichtensteinu potwierdzenie informacji zawartych w zaświadczeniach wydanych przez podmioty wypłacające z Lichtensteinu.
   3.   Państwo Członkowskie zamieszkania do celów podatkowych właściciela odsetek może zastąpić mechanizm ulgi podatkowej, o którym mowa w ust. 1 i 2 zwrotem podatku zatrzymanego, o którym mowa w art. 1.
   Artykuł 10
   Wymiana informacji
   1.   Właściwe organy Lichtensteinu i każdego Państwa Członkowskiego wymieniają informacje w sprawie zachowania stanowiącego oszustwo podatkowe według prawa państwa proszonego lub podobne przestępstwo w odniesieniu do dochodu objętego niniejszą Umową. „Podobne przestępstwo” oznacza jedynie przestępstwo o podobnym stopniu szkodliwości jak w przypadku oszustwa podatkowego na podstawie prawa państwa proszonego. W odpowiedzi na właściwie umotywowany wniosek, państwo proszone przekazuje, zgodnie z jego przepisami proceduralnymi, informacje dotyczące kwestii, w sprawie których państwo wnioskujące prowadzi postępowanie lub może prowadzić postępowanie na podstawie przepisów administracyjnych, cywilnych lub karnych. Wszelkie informacje otrzymywane przez Lichtenstein lub Państwo Członkowskie traktowane są jako poufne w taki sam sposób jak informacje uzyskane zgodnie z przepisami krajowymi tego Państwa i są ujawniane jedynie osobom lub organom (w tym sądom i organom administracyjnym) związanym z określaniem wysokości lub pobieraniem podatków, egzekwowaniem stosowania i ściganiem naruszeń przepisów w tym względzie lub też rozstrzyganiem odwołań związanych z dochodami, których dotyczy niniejsza Umowa. Takie osoby lub organy wykorzystują uzyskane informacje jedynie do wyżej wymienionych celów. Mogą one ujawniać uzyskane informacje w ramach postępowań przed sądami powszechnymi lub w orzeczeniach sądowych.
   2.   Przy ustalaniu czy informacje mogą być przekazane w odpowiedzi na wniosek, państwo proszone stosuje przepisy o przedawnieniu obowiązujące zgodnie z prawem państwa, wnioskującego a nie na podstawie przepisów o przedawnieniu państwa proszonego.
   3.   Państwo proszone przekazuje informacje w sytuacjach, gdy państwo wnioskujące ma uzasadnione podejrzenia, że zachowanie może stanowić oszustwo podatkowe lub podobne przestępstwo. Podejrzenie państwa wnioskującego co do zaistnienia oszustwa podatkowego lub podobnego przestępstwa może być oparte na:

               a)

               dokumentach uwierzytelnionych lub nieuwierzytelnionych, zawierających między innymi dokumenty handlowe, księgi rachunkowe lub informacje o kontach bankowych;

               b)

               informacjach pochodzących z oświadczenia podatnika;

               c)

               informacjach przekazanych od informatora lub innej osoby trzeciej, które zostały potwierdzone w sposób niezależny lub w inny sposób mogą zostać uznane za wiarygodne; lub

               d)

               dowodach pośrednich.

         4.   Na wniosek Państwa Członkowskiego Lichtenstein podejmuje dwustronne negocjacje z tym Państwem Członkowskim w celu określenia kategorii przypadków, które zgodnie z procedurą podatkową tego państwa stanowią „podobne przestępstwo”.
   Artykuł 11
   Właściwe organy
   Do celów niniejszej Umowy organy wymienione w załączniku I stanowią właściwe organy.
   Artykuł 12
   Konsultacje
   W przypadku pojawienia się jakiejkolwiek niezgodności pomiędzy właściwym organem Lichtensteinu a jednym lub kilkoma właściwymi organami, o których mowa w art. 11 w odniesieniu do interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy dołożą one starań, aby rozwiązać je w drodze wzajemnego porozumienia. Informują one natychmiast Komisję Wspólnot Europejskich i właściwe organy innych Państw Członkowskich o wynikach swoich konsultacji. Na wniosek dowolnego właściwego organu Komisja może brać udział w konsultacjach w odniesieniu do kwestii związanych z interpretacją Umowy.
   Artykuł 13
   Przegląd
   1.   Umawiające się Strony konsultują się nawzajem co najmniej raz na trzy lata lub na wniosek dowolnej z Umawiających się Stron mając na uwadze analizę i, jeżeli Umawiające się Strony uznają to za konieczne, poprawę praktycznego funkcjonowania niniejszej Umowy oraz ocenę sytuacji międzynarodowej. Konsultacje odbywają się w ciągu miesiąca od złożenia wniosku lub w przypadkach pilnych najszybciej jak to możliwe.
   2.   Na podstawie takiej oceny Umawiające się Strony mogą konsultować się wzajemnie w celu zbadania, czy przy uwzględnieniu sytuacji międzynarodowej niezbędne są zmiany niniejszej Umowy.
   3.   Po zdobyciu odpowiedniego doświadczenia związanego z pełnym wprowadzaniem w życie art.1 ust. 1 Umawiające się Strony przeprowadzają ze sobą konsultacje w celu zbadania, czy po uwzględnieniu sytuacji międzynarodowej niezbędna jest zmiana niniejszej Umowy.
   4.   Do celów konsultacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 każda Umawiająca się Strona informuje drugą Umawiającą się Stronę o rozwoju sytuacji, która mogłaby mieć wpływ na właściwe funkcjonowanie niniejszej Umowy. Obejmuje to również wszelkie stosowne umowy między jedną z Umawiających się Stron i państwem trzecim.
   Artykuł 14
   Powiązanie z dwustronnymi umowami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
   Postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Lichtensteinem a Państwami Członkowskimi nie stanowią przeszkody w nakładaniu podatku zatrzymanego, który przewiduje niniejsza Umowa.
   Artykuł 15
   Postanowienia przejściowe dotyczące zbywalnych dłużnych papierów wartościowych (1)

   1.   Od daty rozpoczęcia stosowania niniejszej Umowy, i tak długo, jak co najmniej jedno Państwo Członkowskie stosuje również podobne przepisy, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2010 r., krajowe i międzynarodowe obligacje i inne zbywalne dłużne papiery wartościowe, których pierwsza emisja miała miejsce przed dniem 1 marca 2001 r., lub w odniesieniu do których pierwotny prospekt emisyjny został zatwierdzony przed tą datą przez właściwe organy państwa emisji, nie są uznawane za wierzytelności w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a), o ile nie były dokonywane dalsze emisje zbywalnych dłużnych papierów wartościowych w dniu 1 marca 2002 r. lub po tym dniu.
   Jednakże w przypadku, gdy co najmniej jedno Państwo Członkowskie stosuje również podobne przepisy, postanowienia niniejszego artykułu będą nadal stosowane po 31 grudnia 2010 r. w odniesieniu do zbywalnych dłużnych papierów wartościowych, które:

               —

               zawierają klauzule o ubruttowieniu i o wcześniejszym umorzeniu, oraz

               —

               w przypadkach, gdy podmiot wypłacający, w rozumieniu art. 6, ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Lichtensteinie, i

               —

               gdy ten podmiot wypłacający dokonuje wypłat odsetek bezpośrednio lub zabezpiecza wypłatę odsetek na bezpośrednią korzyść właściciela odsetek mającego miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim.

         W przypadku, gdy wszystkie Państwa Członkowskie zaprzestaną stosowania podobnych przepisów, postanowienia niniejszego artykułu stosują się jedynie w odniesieniu do zbywalnych papierów, które:

               —

               zawierają klauzule o ubruttowieniu i o wcześniejszym umorzeniu, oraz

               —

               w przypadku, kiedy podmiot wypłacający emitenta ma siedzibę w Lichtensteinie, i

               —

               gdy ten podmiot wypłacający dokonuje wypłat odsetek bezpośrednio lub zabezpiecza wypłatę odsetek na bezpośrednią korzyść właściciela odsetek mającego miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim.

         W przypadku, gdy w dniu 1 marca 2002 r. lub po tym dniu, dokonano kolejnej emisji wyżej wymienionego zbywalnego dłużnego papieru wartościowego wyemitowanego przez rząd lub podmiot powiązany działający w charakterze organu władzy publicznej, lub którego rola uznawana jest na mocy umowy międzynarodowej (podmioty te są wymienione w załączniku II), cała emisja takiego papieru wartościowego, obejmująca pierwotną emisję i wszelkie kolejne emisje jest uznawana za wierzytelność w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a).
   W przypadku, gdy w dniu 1 marca 2002 r. lub po tym dniu dokonano kolejnej emisji wyżej wymienionego zbywalnego dłużnego papieru wartościowego wyemitowanego przez jakiegokolwiek innego emitenta nie objętego akapitem czwartym, taka kolejna emisji jest uznawana za wierzytelność w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a).
   2.   Niniejszy artykuł nie uniemożliwia Lichtensteinowi i Państwom Członkowskim utrzymania opodatkowania dochodów pochodzących ze zbywalnych papierów dłużnych, o których mowa w ust. 1 zgodnie z ich prawem krajowym.
   Artykuł 16
   Podpisanie, wejście w życie i czas trwania
   1.   Niniejsza Umowa wymaga ratyfikacji lub zatwierdzenia przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. Umawiające się Strony notyfikują sobie nawzajem zakończenie tych procedur. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po ostatniej notyfikacji.
   2.   Pod warunkiem spełnienia wymogów konstytucyjnych Lichtensteinu i wymogów prawa wspólnotowego dotyczących przystępowania do umów międzynarodowych i bez uszczerbku dla art. 18, Lichtenstein i, tam gdzie to stosowne, Wspólnota w sposób skuteczny wprowadzą w życie i stosują niniejszą Umowę od dnia 1 lipca 2005 r. i notyfikują to sobie wzajemnie.
   3.   Niniejsza Umowa pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia przez jedną z Umawiających się Stron.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez notyfikację drugiej Umawiającej się Stronie jej wypowiedzenia. W takim przypadku niniejsza Umowa wygasa po upływie 12 miesięcy od notyfikacji.
   Artykuł 17
   Stosowanie i zawieszenie stosowania
   1.   Stosowanie niniejszej Umowy jest uzależnione od przyjęcia i wprowadzenia w życie przez zależne i stowarzyszone terytoria Państw Członkowskich, o których mowa w sprawozdaniu Rady (sprawy gospodarcze i finansowe) ze Szczytu Rady Europejskiej z Santa Maria da Feira z 19–20 czerwca 2000 r., jak również przez Stany Zjednoczone Ameryki, Szwajcarię, Andorę, Monako i San Marino odpowiednio, środków, które są zgodne ze środkami lub równoważne środkom zawartym w dyrektywie lub w niniejszej Umowie oraz zapewnienia tych samych terminów wprowadzenia w życie.
   2.   Umawiające się Strony podejmują decyzję, za wspólnym porozumieniem, na co najmniej sześć miesięcy przed datą, o której mowa w art. 16 ust. 2 niniejszej Umowy, czy warunki ustalone w ust. 1 zostaną spełnione uwzględniając daty wejścia w życie odpowiednich środków w Państwach Członkowskich, wyżej wymienionych państwach trzecich i odpowiednich terytoriach zależnych i stowarzyszonych. Jeżeli Umawiające się Strony zdecydują, że warunki nie zostaną spełnione, przyjmują one, za wspólnym porozumieniem, nową datę dla celów art. 16 ust. 2.
   3.   Stosowanie niniejszej Umowy lub jej części może zostać zawieszone ze skutkiem natychmiastowym przez każdą z Umawiających się Stron poprzez notyfikację drugiej Umawiającej się Stronie, w przypadku gdy dyrektywa lub jej część, zgodnie z prawem wspólnotowym, przestanie, choćby tymczasowo, obowiązywać lub w przypadku gdy Państwo Członkowskie zawiesi stosowanie przepisów krajowych wydanych w wykonaniu dyrektywy.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy poprzez notyfikację drugiej Umawiającej się Stronie w przypadku, gdy w jednej trzeciej Państw lub terytoriów, o których mowa w ust. 1 kolejno zaprzestanie stosowania środków określonych w ust. 1. Zawieszenie stosowania następuje nie wcześniej niż po upływie dwóch miesięcy od notyfikacji. Wznawia się stosowanie niniejszej Umowy niezwłocznie po przywróceniu stosowania tych środków.
   Artykuł 18
   Roszczenia i ostateczne ustalenia
   1.   W przypadku gdyby niniejsza Umowa została wypowiedziana lub jej stosowanie zostało zawieszone w całości lub części, roszczenia osób fizycznych zgodnie z art. 9 pozostają nienaruszone.
   2.   W takim przypadku, Lichtenstein sporządza ostateczne wyliczenie na koniec okresu stosowania niniejszej Umowy i dokonuje ostatecznej płatności Państwom Członkowskim.
   Artykuł 19
   Zasięg terytorialny
   Niniejsza Umowa stosuje się, z jednej strony do terytoriów, do których stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i zgodnie z warunkami ustalonymi w tym Traktacie a, z drugiej strony, do terytorium Lichtensteinu.
   Artykuł 20
   Załączniki
   1.   Załączniki stanowią integralną część niniejszej Umowy.
   2.   Wykaz właściwych organów w załączniku I może być zmieniany w drodze notyfikacji Lichtensteinu wobec drugiej Umawiającej się Strony w odniesieniu do organu, o którym mowa w lit. a) i notyfikacji Wspólnoty w odniesieniu do innych organów.
   Wykaz powiązanych podmiotów w załączniku 2 może być zmieniony za wspólnym porozumieniem.
   Artykuł 21
   Języki
   1.   Niniejsza umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach, w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie te teksty są jednakowo autentyczne.
   2.   Tekst w języku maltańskim zostanie uwierzytelniony przez Umawiające się Strony na podstawie wymiany listów. Jego tłumaczenie jest na równi autentyczne, z tłumaczeniem w językach wymienionych w ust. 1.

      EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo.
      NA DŮKAZ ČEHOŽ připojili níže podepsaní zplnomocnění zástupci k této smlouvě své podpisy.
      TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale.
      ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Abkommen gesetzt.
      SELLE KINNITUSEKS on täievolilised esindajad käesolevale lepingule alla kirjutanud.
      ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα συμφωνία.
      IN WITNESS WHEREOF, the undersigned plenipotentiaries have hereunto set their hands.
      EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent accord.
      IN FEDE DI CHE, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto la propria firma in calce al presente accordo.
      TO APLIECINOT, attiecīgi pilnvarotas personas ir parakstījušas šo nolīgumu.
      TAI PALIUDYDAMI, šį Susitarimą pasirašė toliau nurodyti įgaliotieji atstovai.
      FENTIEK HITELÉÜL e megállapodást az alulírott meghatalmazottak alább kézjegyükkel látták el.
      B'XIEHDA TA' DAN, il-Plenipotenzjari hawn taħt iffirmati ffirmaw dan il-Ftehim.
      TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze overeenkomst hebben geplaatst.
      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy złożyli swoje podpisy.
      EM FÉ DO QUE, os plenipotenciários abaixo assinados apuserem as suas assinaturas no final do presente Acordo.
      NA DÔKAZ ČOHO dolupodpísaní splnomocnení zástupcovia podpísali túto dohodu.
      V POTRDITEV TEGA so spodaj podpisani pooblaščenci podpisali ta sporazum.
      TÄMÄN VAKUUDEKSI allamainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.
      TILL BEVIS HÄRPÅ har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta avtal.
      Hecho en Bruselas, el siete de diciembre del dos mil cuatro.
      V Bruselu dne sedmého prosince dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles, den syvende december to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am siebten Dezember zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta detsembrikuu seitsmendal päeval Brüsselis.
      Εγινε στις Βρυξέλλες, στις εφτά Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the seventh day of December in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le sept décembre deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addì sette dicembre duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada septītajā decembrī.
      Pasirašyta du tūkstančiai ketvirtųjų metų gruodžio septintą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer negyedik év december hetedik napján.
      Magħmul fi Brussel fis-seba' jum ta' Diċembru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Brussel, de zevende december tweeduizendvier.
      Sporządzono w Brukseli dnia siódmego grudnia roku dwutysięcznego czwartego.
      Feito em Bruxelas, em sete de Dezembro de dois mil e quatro.
      V Bruseli siedmeho decembra dvetisícštyri.
      V Bruslju, dne sedmega decembra leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä seitsemäntenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den sjunde december tjugohundrafyra.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Für das Fürstentum Liechtenstein

      (1)  Podobnie jak w dyrektywie, te przepisy przejściowe stosują się również do zbywalnych papierów dłużnych będących w posiadaniu za pośrednictwem funduszy inwestycyjnych.
   ZAŁĄCZNIK I
   WYKAZ WŁAŚCIWYCH ORGANÓW
   Do celów niniejszej Umowy „właściwe organy” to:

               a)

               w Lichtensteinie: Die Regierung des Fürstentums Lichtenstein lub upoważniony przedstawiciel,

               b)

               w Królestwie Belgii: De Minister van Financiën/Le Ministre des Finances lub upoważniony przedstawiciel,

               c)

               w Republice Czeskiej: Ministr financí lub upoważniony przedstawiciel,

               d)

               w Królestwie Danii: Skatteministeren lub upoważniony przedstawiciel,

               e)

               w Republice Federalnej Niemiec: Der Bundesminister der Finanzen lub upoważniony przedstawiciel,

               f)

               w Republice Estońskiej: Rahandusminister lub upoważniony przedstawiciel,

               g)

               w Republice Greckiej: Ο Υπουργός των Οικονομικών lub upoważniony przedstawiciel,

               h)

               w Królestwie Hiszpanii: El Ministro de Hacienda lub upoważniony przedstawiciel,

               i)

               w Republice Francuskiej: Le Ministre chargé du budget lub upoważniony przedstawiciel,

               j)

               w Irlandii: The Revenue Commissioners lub ich upoważniony przedstawiciel,

               k)

               w Republice Włoskiej: Il Capo del Dipartimento per le Politiche Fiscali lub upoważniony przedstawiciel,

               l)

               w Republice Cypryjskiej: Υπουργός Οικονομικών lub upoważniony przedstawiciel,

               m)

               w Republice Łotewskiej: Finanšu ministrs lub upoważniony przedstawiciel,

               n)

               w Republice Litewskiej: Finansų ministras lub upoważniony przedstawiciel,

               o)

               w Wielkim Księstwie Luksemburga: Le Ministre des Finances lub upoważniony przedstawiciel; jednak, dla celów art. 10 właściwym organem jest „le Procureur Général d'Etat luxemburgeois”,

               p)

               w Republice Węgierskiej: A pénzügyminiszter lub upoważniony przedstawiciel,

               q)

               w Republice Malty: Il-Ministru responsabbli għall-Finanzi lub upoważniony przedstawiciel,

               r)

               w Królestwie Niderlandów: De Minister van Financiën lub upoważniony przedstawiciel,

               s)

               w Republice Austrii: Der Bundesminister für Finanzen lub upoważniony przedstawiciel,

               t)

               w Rzeczpospolitej Polskiej: Minister Finansów lub upoważniony przedstawiciel,

               u)

               w Republice Portugalskiej: O Ministro das Finanças lub upoważniony przedstawiciel,

               v)

               w Republice Słowenii: Minister za finance lub upoważniony przedstawiciel,

               w)

               w Republice Słowackiej: Minister financií lub upoważniony przedstawiciel,

               x)

               w Republice Finlandii: Valtiovarainministeriö/Finansministeriet lub upoważniony przedstawiciel,

               y)

               w Królestwie Szwecji: Chefen för Finansdepartementet lub upoważniony przedstawiciel,

               z)

               w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i na terytoriach europejskich, za których stosunki zewnętrzne jest odpowiedzialne Zjednoczone Królestwo: the Commissioners of Inland Revenue lub ich upoważniony przedstawiciel i właściwy organ w Gibraltarze, który Zjednoczone Królestwo wyznaczy zgodnie z uzgodnionym Porozumieniem odnoszącym się do władz Gibraltaru w kontekście UE oraz instrumentami WE i związanymi z nimi traktatami notyfikowanymi Państwom Członkowskim i instytucjom Unii Europejskiej z 19 kwietnia 2000 r., kopia którego jest notyfikowana Lichtensteinowi przez Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, i które stosuje się do niniejszej Umowy.

         ZAŁĄCZNIK II
   WYKAZ POWIĄZANYCH PODMIOTÓW
   Do celów art. 15 niniejszej Umowy, następujące podmioty będą uznawane za „powiązane podmioty działające w charakterze organu władzy publicznej lub, którego rola uznawana jest na mocy umowy międzynarodowej”:
   PODMIOTY W UNII EUROPEJSKIEJ:
   Belgia

               Vlaams Gewest (Region Flamandzki)

               Région wallonne (Region Waloński)

               Région bruxelloise/Brussels Gewest (Region Brukselski)

               Communauté française (Wspólnota Francuska)

               Vlaamse Gemeenschap (Wspólnota Flamandzka)

               Deutschsprachige Gemeinschaft (Wspólnota Niemieckojęzyczna)

         Hiszpania

               Xunta de Galicia (Organ Wykonawczy Regionu Galicji)

               Junta de Andalucía (Organ Wykonawczy Regionu Andaluzji)

               Junta de Extremadura (Organ Wykonawczy Regionu Extremadury)

               Junta de Castilla-La Mancha (Organ Wykonawczy Regionu Castilla-La Mancha)

               Junta de Castilla-León (Organ Wykonawczy Regionu Castilla-León)

               Gobierno Foral de Navarra (Władze Regionalne Navarry)

               Govern de les Illes Balears (Władze Balearów)

               Generalitat de Catalunya (Autonomiczne Władze Katalonii)

               Generalitat de Valencia (Autonomiczne Władze Walencji)

               Diputación General de Aragón (Regionalna Rada Aragonii)

               Gobierno de las Islas Canarias (Władze Wysp Kanaryjskich)

               Gobierno de Murcia (Władze Murcji)

               Gobierno de Madrid (Władze Madrytu)

               Gobierno de la Comunidad Autónoma del País Vasco/Euzkadi (Władze Autonomicznej Wspólnoty Kraju Basków)

               Diputación Foral de Guipúzcoa (Regionalna Rada Guipúzcoa)

               Diputación Foral de Vizcaya/Bizkaia (Regionalna Rada Biskajska)

               Diputación Foral de Alava (Regionalna Rada Alavy)

               Ayuntamiento de Madrid (Rada Miasta Madrytu)

               Ayuntamiento de Barcelona (Rada Miasta Barcelony)

               Cabildo Insular de Gran Canaria (Rada Wyspy Gran Canaria)

               Cabildo Insular de Tenerife (Rada Wyspy Teneryfa)

               Instituto de Crédito Oficial (Instytucja Kredytu Publicznego)

               Instituto Catalán de Finanzas (Instytucja Finansowa Katalonii)

               Instituto Valenciano de Finanzas (Instytucja Finansowa Walencji)

         Grecja

               Оργανισμός Тηλεπικοινωνιών Ελλάδος (Krajowa Organizacja Telekomunikacyjna)

               Оργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Krajowa Organizacja Kolei)

               Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Publiczna Spółka Energetyczna)

         Francja

               La Caisse d'amortissement de la dette sociale (CADES) (Fundusz Umorzenia Długu Publicznego)

               L'Agence française de développement (AFD) (Francuska Agencja Rozwoju)

               Réseau Ferré de France (RFF) (Koleje Francuskie)

               Caisse Nationale des Autoroutes (CNA) (Fundusz Autostrad Krajowych)

               Assistance publique Hôpitaux de Paris (APHP) (Pomoc Publiczna Szpitali Paryskich)

               Charbonnages de France (CDF) (Francuska Rada ds. Węgla)

               Entreprise minière et chimique (EMC) (Spółka Górnicza i Chemiczna)

         Włochy

               Regiony

               Prowincje

               Władze miejskie

               Cassa Depositi e Prestiti (Fundusz Depozytowy i Pożyczkowy)

         Łotwa

               Pavaldîbas (samorządy lokalne)

         Polska

               gminy

               powiaty

               województwa

               związki gmin

               związki powiatów

               związki województw

               miasto stołeczne Warszawa

               Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

               Agencja Nieruchomości Rolnych

         Portugalia

               Região Autónoma da Madeira (Autonomiczny Region Madery)

               Região Autónoma dos Açores (Autonomiczny Region Azorów)

               Władze miejskie

         Słowacja

               mestá a obce (gminy)

               Železnice Slovenskej republiky (Słowackie Koleje Państwowe)

               Štátny fond cestného hospodárstva (Narodowy Fundusz Zarządzania Drogami)

               Slovenské elektrárne (Słowackie Zakłady Energetyczne)

               Vodohospodárska výstavba (Przedsiębiorstwo Wodociągów)

         PODMIOTY MIĘDZYNARODOWE:

               Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju

               Europejski Bank Inwestycyjny

               Azjatycki Bank Rozwoju

               Afrykański Bank Rozwoju

               Bank Światowy/IBRD/MFW

               Międzynarodowa Korporacja Finansowa

               Międzyamerykański Bank Rozwoju

               Fundusz Rozwoju Społecznego Rady Europy

               EURATOM

               Wspólnota Europejska

               Andyjska Korporacja Rozwoju (CAF)

               Eurofima

               Europejska Wspólnota Węgla i Stali

               Nordycki Bank Inwestycyjny

               Karaibski Bank Rozwoju

         Przepisy art. 15 pozostają bez uszczerbku dla wszelkich zobowiązań międzynarodowych, jakie umawiające się strony mogły zaciągnąć w stosunku do wyżej wymienionych podmiotów międzynarodowych.
   PODMIOTY W PAŃSTWACH TRZECICH
   Podmioty spełniające następujące kryteria:

               1)

               podmiot wyraźnie uznawany za podmiot publiczny według kryteriów krajowych;

               2)

               taki podmiot publiczny jest producentem nierynkowym, zarządzającym i finansującym zespół działań, głównie zapewniając towary i usługi nierynkowe, przeznaczone na użytek społeczności, skutecznie kontrolowany przez władze centralne;

               3)

               taki podmiot publiczny jest dużym i regularnym emitent skryptów dłużnych;

               4)

               zainteresowane państwo może zapewnić, aby taki podmiot publiczny nie korzystał z wcześniejszego umorzenia w przypadku klauzul dotyczących ubruttowienia.

         PROTOKÓŁ USTALEŃ
   między Wspólnotą Europejską, Królestwem Belgii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Portugalii, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Księstwem Lichtensteinu
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALII,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ
   ORAZ
   KSIĘSTWO LICHTENSTEINU, zwanym dalej „Lichtensteinem”
   ZGODZIŁY SIĘ ZAWRZEĆ NINIEJSZĄ UMOWĘ:
   1.   WSTĘP
   Lichtenstein i Wspólnota Europejska zawierają Umowę ustanawiającą środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłaconych odsetek (dalej zwanej dyrektywą). Niniejszy Protokół Ustaleń jest uzupełnieniem Porozumienia.
   2.   ROZMOWY Z INNYMI PAŃSTWAMI TRZECIMI W SPRAWIE ZABEZPIECZENIA RÓWNOWAŻNYCH ŚRODKÓW
   W okresie przejściowym przewidzianym w dyrektywie Wspólnota Europejska podejmie rozmowy z innymi ważnymi ośrodkami finansowymi celem zachęcenia tych jurysdykcji do przyjęcia środków równoważnych wobec stosowanych we Wspólnocie.
   3.   DEKLARACJA INTENCJI
   Sygnatariusze niniejszego Protokołu Ustaleń oświadczają, iż uznają Umowę, o której mowa w pkt. 1 i niniejszy Protokół za rozwiązanie możliwe do przyjęcia i mające równoważny charakter, które można uznać za zabezpieczające interesy stron. Z tego względu będą realizować one uzgodnione środki w dobrej wierze i nie będą działać jednostronnie podważając niniejsze porozumienie bez uzasadnionej przyczyny.
   W razie wykrycia jakiejkolwiek istotnej różnicy między zakresem dyrektywy przyjętej w dniu 3 czerwca 2003 r. i zakresem Umowy, w szczególności odnośnie art. 6 Umowy, Umawiające się Strony niezwłocznie podejmą konsultacje zgodnie z art. 13 ust. 1 Umowy, mając na celu zapewnienie, by zachowany został równoważny charakter środków przewidzianych w Umowie.
   Lichtenstein zobowiązuje się do dołożenia wszelkich starań w celu niezwłocznego określenia możliwości zaakceptowania należycie uzasadnionego wniosku o wymianę informacji zgodnie z art. 10 Umowy, zgodnie z jego krajowymi przepisami dotyczącym postępowania.
   Unia Europejska i jej Państwa Członkowskie uwzględnią decyzję Lichtensteinu o zapewnieniu środków równoważnych dyrektywie przy współpracy z Lichtensteinem, w tym współpracy w zakresie zagadnień podatkowych. Sygnatariusze uzgadniają w związku z tym, że każda ze stron negocjacji przewidzianych w art. 10 ust. 4 Umowy może jednocześnie poruszyć inne zagadnienia podatkowe, w tym zagadnienia związane z eliminacją lub redukcją podwójnego opodatkowania dochodów.
   Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2004 r. w dwóch egzemplarzach, w następujących językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, łotewskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.
   Tekst w języku maltańskim zostanie uwierzytelniony przez Umawiające się Strony na podstawie wymiany listów. Jego tłumaczenie jest na równi autentyczne, z tłumaczeniem w językach wymienionych w poprzednim akapicie.

      EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo.
      NA DŮKAZ ČEHOŽ připojili níže podepsaní zplnomocnění zástupci k této smlouvě své podpisy.
      TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale.
      ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Abkommen gesetzt.
      SELLE KINNITUSEKS on täievolilised esindajad käesolevale lepingule alla kirjutanud.
      ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα συμφωνία.
      IN WITNESS WHEREOF, the undersigned Plenipotentiaries have hereunto set their hands.
      EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent accord.
      IN FEDE DI CHE, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto la propria firma in calce al presente accordo.
      TO APLIECINOT, attiecīgi pilnvarotas personas ir parakstījušas šo nolīgumu.
      TAI PALIUDYDAMI, šį Susitarimą pasirašė toliau nurodyti įgaliotieji atstovai.
      FENTIEK HITELÉÜL e megállapodást az alulírott meghatalmazottak alább kézjegyükkel látták el.
      B'XIEHDA TA' DAN, il-Plenipotenzjari hawn taħt iffirmati ffirmaw dan il-Ftehim.
      TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze overeenkomst hebben geplaatst.
      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy złożyli swoje podpisy.
      EM FÉ DO QUE, os plenipotenciários abaixo assinados apuserem as suas assinaturas no final do presente Acordo.
      NA DÔKAZ ČOHO dolupodpísaní splnomocnení zástupcovia podpísali túto dohodu.
      V POTRDITEV TEGA so spodaj podpisani pooblaščenci podpisali ta sporazum.
      TÄMÄN VAKUUDEKSI allamainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.
      TILL BEVIS HÄRPÅ har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta avtal.
      Hecho en Bruselas, el siete de diciembre del dos mil cuatro.
      V Bruselu dne sedmého prosince dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles den syvende december to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am siebten Dezember zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta detsembrikuu seitsmendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις εφτά Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the seventh day of December in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le sept décembre deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addì sette dicembre duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada septītajā decembrī.
      Pasirašyta du tūkstančiai ketvirtų metų gruodžio septintą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer negyedik év december hetedik napján.
      Magħmul fi Brussel fis-seba' jum ta' Diċembru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Brussel, de zevende december tweeduizendvier.
      Sporządzono w Brukseli dnia siódmego grudnia roku dwutysięcznego czwartego.
      Feito em Bruxelas, em sete de Dezembro de dois mil e quatro.
      V Bruseli siedmeho decembra dvetisícštyri.
      V Bruslju, dne sedmega decembra leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä seitsemäntenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den sjunde december tjugohundrafyra.

         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Za Českou republiku

         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Eesti Vabariigi nimel

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la République française

         Thar cheann Na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Για την Κυπριακή Δημοκρατία

         Latvijas Republikas vārdā

         Lietuvos Respublikos vardu

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         A Magyar Köztársaság részéről

         Għar-Republikka ta' Malta

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Österreich

         W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

         Pela República Portuguesa

         Za Republiko Slovenijo

         Za Slovenskú republiku

         Suomen tasavallan puolesta
         För Republiken Finland

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropske skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Für das Fürstentum Liechtenstein


title: 2005/20/WE, Euratom: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie mianowania przedstawiciela Francji członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               14.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   w sprawie mianowania przedstawiciela Francji członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2005/20/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

         uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Francji,
   po uzyskaniu opinii Komisji Unii Europejskiej,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pani Nicole PRUD'HOMME zostaje niniejszym mianowana członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Jacquesa VOISINA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.


title: Decyzja Rady z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie mianowania do Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego członka i zastępcy członka z Rumunii

text:
               18.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 62/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 lutego 2016 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego członka i zastępcy członka z Rumunii
   (2016/C 62/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 13 października 2015 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.

               (2)

               Rząd Rumunii zaproponował kandydatów na dwa stanowiska, które należy obsadzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają niniejszym mianowane członkiem i zastępcą członka Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Rumunia

               Dumitru FORNEA

               Radmilo FELIX

         Artykuł 2
   Członków oraz zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 341 z 16.10.2015, s. 4.


title: Decyzja Rady z dnia 3 października 2002 r. w sprawie zawarcia Umowy Interbus w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0917

Dziennik Urzędowy L 321 , 26/11/2002 P. 0011 - 0012

		Decyzja Radyz dnia 3 października 2002 r.w sprawie zawarcia Umowy Interbus w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami(2002/917/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1 i art. 93, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z mandatem Rady z dnia 7 grudnia 1995 r., Komisja wynegocjowała Umowę europejską w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami z Bośnią i Hercegowiną, Bułgarią, Chorwacją, Republiką Czeską, Estonią, Węgrami, Łotwą, Litwą, Mołdową, Polską, Rumunią, Republiką Słowacką, Słowenią oraz Turcją.(2) Dnia 22 czerwca 2001 r., zgodnie z decyzją Rady z dnia 18 czerwca 2001 r., Umowę Interbus w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami podpisano w imieniu Wspólnoty.(3) Dnia 30 czerwca 2001 r. Umowa została podpisana przez Wspólnotę Europejską i 13 następujących państw: Bośnię i Hercegowinę, Bułgarię, Chorwację, Republikę Czeską, Węgry, Łotwę, Litwę, Mołdowę, Polskę, Rumunię, Republikę Słowacką, Słowenię oraz Turcję.(4) Zawarcie Umowy Interbus pomoże rozwinąć połączenia transportowe między Umawiającymi się Stronami; do wejścia w życie, po podpisaniu, wymagane jest zatwierdzenie lub ratyfikacja przez cztery Umawiające się Strony, włączając Wspólnotę.(5) Umowę Interbus należy zatwierdzić,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się zawarcie Umowy Interbus w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami w imieniu Wspólnoty.Tekst Umowy jest załączony do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia do depozytu, w imieniu Wspólnoty, dokumentu zatwierdzenia przewidzianego w art. 27 Umowy w celu związania Wspólnoty.Artykuł 3Komisja, wspomagana przez przedstawicieli członków Rady, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie (zwanym dalej "Komitetem") ustanowionym w art. 23 Umowy.Stanowisko, jakie zajmie Wspólnota w ramach Komitetu, jest przyjmowane przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji. Rada stanowi zwykłą większością głosów, gdy decyzja, jaką proponuje Komitet, odnosi się do regulaminu Komitetu.Decyzje podjęte przez Komitet są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 3 października 2002 r.W imieniu RadyF. HansenPrzewodniczący[1] Dz.U. C 51 E z 26.6.2002, str. 193.[2] Zgoda wydana dnia 2 lipca 2002 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: 2007/368/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
               31.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 139/32

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 23 maja 2007 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich
   (2007/368/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 224,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140,
   a także mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami Traktatów co trzy lata następuje częściowe odnowienie składu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na sześcioletnią kadencję. Na okres od dnia 1 września 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r. rządy państw członkowskich powinny jeszcze mianować jednego sędziego w celu uzupełnienia nominacji dwunastu sędziów, która miała miejsce dnia 25 kwietnia 2007 r.,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Santiago SOLDEVILA FRAGOSO zostaje mianowany sędzią Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres od dnia 1 września 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 maja 2007 r.

         W. SCHÖNFELDER

            Przewodniczący