title: 2005/800/WE: Decyzja Rady z dnia 14 listopada 2005 r. dotyczącej zawarcia Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r.

text:
               19.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 302/46

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 listopada 2005 r.
   dotyczącej zawarcia Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r.
   (2005/800/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 25 listopada 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w imieniu Wspólnoty w sprawie dokonania zmian w Umowie międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 1986 r., ze zmianami i rozszerzeniami z 1993 r. oraz ostatnio przedłużonej w 2004 r.

               (2)

               Dnia 29 kwietnia 2005 r. Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie negocjacji dotyczących Umowy zastępującej Umowę międzynarodową w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych przyjęła nową Umowę międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych.

               (3)

               Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r. promuje współpracę międzynarodową, wspiera rozwój i stabilność rynków przedmiotowych produktów oraz realizowanie wspólnotowej polityki handlowej i rolnej.

               (4)

               Zatwierdzenie Umowy z 2005 r. leży zatem w interesie Wspólnoty,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę międzynarodową w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r.
   Tekst umowy stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej(-ych) do podpisania Umowy w celu wyrażenia zgody Wspólnoty nazwiązanie się Umową, zgodnie z art. 39 ust. 2 lit. a) (1).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         T. JOWELL

            Przewodniczący

      (1)  Sekretariat Generalny Rady zapewni opublikowanie daty wejscia w życie umowy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
    ---documentbreak---

               19.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 302/47

         KONFERENCJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH DS. HANDLU I ROZWOJU
   UMOWA MIĘDZYNARODOWA W SPRAWIE OLIWY Z OLIWEK I OLIWEK STOŁOWYCH Z 2005 r.

   ORGANIZACJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH
   Genewa, 2005 r.
   UWAGA
   Symbole dokumentów Narodów Zjednoczonych składają się z wersalików połączonych z cyframi. Wymienienie takich symboli oznacza odwołanie do dokumentów Narodów Zjednoczonych.

   STRONY NINIEJSZEJ UMOWY,
   PODKREŚLAJĄC, że uprawa oliwek stanowi o egzystencji i poziomie życia milionów rodzin, które są zależne od środków podejmowanych w celu utrzymania i zwiększania spożycia produktów z oliwek oraz w celu umacniania światowej gospodarki dotyczącej tych produktów,
   MAJĄC NA UWADZE TO, że drzewo oliwne jest rośliną, która jest niezbędna dla ciągłego utrzymania i konserwacji gleby ze względu na jej wieloletni charakter, jest również pomocna w zagospodarowaniu terenu, na którym nie mogą być prowadzone inne uprawy i która nawet przy użyciu ekstensywnych warunków gospodarowania z łatwością przystosowuje się do ulepszonych technik uprawy,
   MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ, że oliwa z oliwek i oliwki stołowe stanowią podstawowy produkt rolny w regionach, w których prowadzona jest uprawa drzew oliwnych oraz że stanowią one podstawowy składnik diety śródziemnomorskiej, a ostatnio również innych diet,
   MAJĄC NA UWADZE TO, że produkcja oliwy jest nieregularna, co niesie za sobą szczególne trudności, które mogą poważnie szkodzić interesom producentów i konsumentów oraz zagrażać powszechnej polityce rozwoju gospodarczego w krajach leżących w rejonach, w których prowadzona jest uprawa drzew oliwnych,
   PODKREŚLAJĄC w związku z tym istotne znaczenie produkcji oliwek dla gospodarek wielu krajów,
   MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ, że działania, jakie należy podjąć ze względu na specyficzne cechy charakterystyczne uprawy oliwek oraz rynków produktów z oliwek wykraczają poza sferę pojedynczych krajów oraz że należy podjąć kroki na szczeblu międzynarodowym,
   UWAŻAJĄC, że należy kontynuować i rozwijać działania rozpoczęte w ramach poprzednich umów zawieranych od Umowy z 1956 r. do Umowy z 1986 r., ze zmianami w 1993 r. oraz że konieczne jest wynegocjowanie nowej zaktualizowanej umowy w świetle zmian przemysłowych,
   BIORĄC POD UWAGĘ postanowienia Konsensusu z São Paulo w ramach jedenastego posiedzenia Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   ROZDZIAŁ I
   Cele ogólne
   Artykuł 1
   Cele ogólne
   Ogólne cele niniejszej Umowy są wskazane poniżej:

               1)

               W odniesieniu do międzynarodowej współpracy technicznej:

                           —

                           wspierać współpracę międzynarodową dla realizacji zintegrowanego, zrównoważonego rozwoju światowej uprawy oliwek;

                           —

                           wspierać koordynację polityki produkcji, uprzemysłowienia, składowania i wprowadzania do obrotu dotyczącej oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek i oliwek stołowych;

                           —

                           stymulować badania naukowe i rozwój oraz wspierać transfer technologii i działania szkoleniowe w sektorze produktów z oliwek, mające na celu m.in. modernizowanie uprawy oliwek oraz przemysłu produktów z oliwek i doskonalenie jakości produkcji;

                           —

                           ustanowić podstawy międzynarodowej współpracy w zakresie handlu międzynarodowego oliwami z oliwek, oliwami z wytłoczyn z oliwek i oliwkami stołowymi w celu stworzenia, w tym kontekście, bliskich więzi współdziałania z przedstawicielami różnych stron sektora produktów z oliwek, zgodnie ze stosownymi międzynarodowymi umowami i porozumieniami;

                           —

                           wspierać wysiłki i kroki podejmowane w celu doskonalenia i zwracania uwagi na jakość produktów;

                           —

                           wspierać wysiłki i kroki podejmowane w celu doskonalenia wzajemnego oddziaływania pomiędzy uprawą oliwek a środowiskiem, zwłaszcza z myślą o ochronie środowiska;

                           —

                           badać i wspierać całkowite wykorzystanie produktów pochodzących z drzewa oliwnego;

                           —

                           prowadzić działania zmierzające do zachowania źródeł genów drzew oliwnych.

               2)

               W odniesieniu do standaryzacji handlu międzynarodowego produktami z oliwek:

                           —

                           kontynuować wspólne działania w obszarze badań fizykochemicznych oraz sensorycznych w celu poszerzenia wiedzy o składzie i parametrach jakościowych produktów z oliwek, z myślą o ustanowieniu międzynarodowych norm, umożliwiających:

                                       —

                                       kontrolę jakości produktów,

                                       —

                                       uczciwy handel międzynarodowy,

                                       —

                                       ochronę praw konsumentów,

                                       —

                                       zapobieganie nieuczciwym praktykom.

                           —

                           ułatwiać badanie i stosowanie środków zmierzających do harmonizacji praw krajowych i międzynarodowych dotyczących w szczególności wprowadzania do obrotu oliwy z oliwek i oliwek stołowych;

                           —

                           stymulować harmonizację kryteriów definiowania oznaczeń geograficznych przez Członków z myślą o ich międzynarodowej ochronie;

                           —

                           ustanowić podstawy międzynarodowej współpracy w zakresie zapobiegania, a w stosownych przypadkach, w zakresie zwalczania wszelkich nieuczciwych praktyk w handlu międzynarodowym wszelkimi jadalnymi produktami z oliwek przez stworzenie bliskich więzi współdziałania w tym kontekście z przedstawicielami różnych stron sektora produktów z oliwek.

               3)

               W odniesieniu do rozwoju handlu międzynarodowego i promocji produktów z oliwek:

                           —

                           promować wszelkie działania sprzyjające harmonijnemu, zrównoważonemu rozwojowi światowej gospodarki produktów z oliwek za pomocą wszelkich środków w dyspozycji Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w obszarach produkcji, spożycia i handlu międzynarodowego, przy uwzględnieniu wzajemnych powiązań miedzy nimi;

                           —

                           ułatwiać analizę i stosowanie środków zmierzających do zrównoważenia produkcji i spożycia oraz ustanowienia procedur informowania i konsultacji w celu umacniania przejrzystości rynku;

                           —

                           wdrażać środki wspierające rozwój międzynarodowego handlu produktami z oliwek oraz przyjąć wszelkie środki właściwe dla zwiększenia spożycia oliwy z oliwek i oliwek stołowych;

                           —

                           podejmować działania sprzyjające lepszemu zrozumieniu żywieniowych, leczniczych i innych właściwości oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych;

                           —

                           utrzymać i zwiększać rolę Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek jako punktu spotkań wszystkich podmiotów gospodarczych działających w sektorze oraz jako światowego centrum dokumentacji i informacji na temat drzewa oliwnego i jego produktów.

         ROZDZIAŁ II
   Definicje
   Artykuł 2
   Definicje
   Dla celów niniejszej Umowy:

               1)

               „Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek” oznacza międzynarodową organizację, o której mowa w art. 3 ust. 1, ustanowioną w celu stosowania postanowień niniejszej Umowy.

               2)

               „Rada Członków” oznacza organ decyzyjny Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek.

               3)

               „Członek” oznacza Umawiającą się Stronę niniejszej Umowy.

               4)

               „Oliwy z oliwek” oznaczają oliwy uzyskiwane wyłącznie z owoców drzewa oliwnego, z wyłączeniem oliw uzyskiwanych w ramach procesów rozpuszczania lub ponownej estryfikacji oraz wszelkich mieszanek z olejami innego rodzaju.

               5)

               „Oliwki stołowe” oznaczają produkty sporządzone ze zdrowych owoców różnych gatunków uprawianych drzew oliwnych, wybranych do produkcji oliwek szczególnie nadających się do konserwacji, które to produkty są odpowiednio preparowane lub przetwarzane i oferowane do handlu i końcowej konsumpcji.

               6)

               „Produkty z oliwek” oznaczają wszystkie jadalne produkty z oliwek, zwłaszcza oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliwki stołowe.

               7)

               „Produkty uboczne z oliwek” oznaczają w szczególności produkty pochodzące z przycinania drzew oliwnych oraz sektora produktów z oliwek, jak również produkty będące wynikiem alternatywnych zastosowań produktów tego sektora.

               8)

               „Rok gospodarczy dla oliwy oliwek” oznacza okres od 1 października każdego roku do 30 września roku następnego.

         CZĘŚĆ PIERWSZA
   POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE
   ROZDZIAŁ III
   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek
   Sekcja I
   Ustanowienie, organy, funkcje, przywileje i immunitety
   Artykuł 3
   Ustanowienie, siedziba główna oraz struktura Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek działa poprzez:

               —

               przewodniczącego,

               —

               Radę Członków oraz w razie potrzeby poprzez komisje i podkomisje,

               —

               Sekretariat Zarządzający,

         zgodnie z postanowieniami określonymi w sekcjach od II do V.
   2.   Siedzibą Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek jest Madryt (Hiszpania), o ile Rada Członków nie zdecyduje inaczej.
   Artykuł 4
   Przedstawicielstwo Członków w Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek
   1.   Każdy Członek wyznacza swojego przedstawiciela do Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek.
   2.   Każde odniesienie w niniejszej Umowie do „rządu” lub „rządów” jest rozumiane jako obejmujące Wspólnotę Europejską lub każdą inną międzyrządową organizację odpowiedzialną za negocjacje, zawieranie i stosowanie umów międzynarodowych, w szczególności handlowych. Wszelkie odniesienia w niniejszej Umowie do podpisania, ratyfikowania, przyjęcia czy zatwierdzenia, a także do zawiadamiania o tymczasowym stosowaniu Umowy lub do przystąpienia do niej jest w przypadku Wspólnoty Europejskiej oraz takich organizacji międzyrządowych rozumiane jako wymagające podpisania, ratyfikacji, przyjęcia czy zatwierdzenia, zawiadomienia o tymczasowym stosowaniu lub przystąpieniu przez Wspólnotę Europejską lub takie organizacje międzyrządowe.
   Artykuł 5
   Przywileje i immunitety
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek ma międzynarodową osobowość prawną. W szczególności ma prawo do kontraktowania, nabywania i dysponowania trwałymi i ruchomymi środkami majątkowymi oraz do uczestnictwa w postępowaniach prawnych. Nie ma prawa do zaciągania pożyczek.
   2.   Na terytorium każdego Członka i w granicach dopuszczalnych przez miejscowe ustawodawstwo, Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek posiada zdolność prawną niezbędną do pełnienia funkcji powierzonych jej na mocy niniejszej Umowy.
   3.   Dla celów prawidłowego funkcjonowania status, przywileje oraz immunitety Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, jej Dyrektora Zarządzającego, wyższych urzędników oraz personelu Sekretariatu Zarządzającego, ekspertów oraz delegacji Członków na terytorium Hiszpanii regulowane są Umową w sprawie siedziby.
   4.   Rząd państwa, w którym znajduje się siedziba główna Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, w granicach dopuszczalnych przez przepisy prawne tego państwa, zwalnia od opodatkowania wynagrodzenia wypłacane przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek jej pracownikom, a także majątek, dochody i inną własność Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek.
   5.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek może zawierać, z jednym lub wieloma Członkami, porozumienia nadające przywileje i immunitety wymagane do zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszej Umowy.
   Sekcja II
   Rada Członków
   Artykuł 6
   Skład i funkcje
   1.   W skład Rady Członków wchodzi po jednym delegacie każdego Członka. Ponadto każdy Członek może wyznaczyć jednego lub więcej zastępców i jednego lub więcej doradców swojego delegata.
   2.   Rada Członków stanowi główny organ decyzyjny Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek. Wykonuje ona wszelkie zadania oraz pełni wszystkie funkcje niezbędne do realizacji celów niniejszej Umowy. Rada Członków podejmuje wszelkie decyzje, przyjmuje wszelkie zalecenia lub wysuwa sugestie przewidziane lub zakładane w niniejszej Umowie, chyba że uprawnienia lub funkcje są wyraźnie powierzone Sekretariatowi Zarządzającemu lub Dyrektorowi Zarządzającemu.
   Wszelkie decyzje, zalecenia lub sugestie przyjęte zgodnie z Umową międzynarodową poprzedzającą niniejszą Umowę (1), które nadal obowiązują w momencie wejścia w życie niniejszej Umowy będą nadal miały zastosowanie, chyba że będą sprzeczne z niniejszą Umową lub zostaną uchylone przez Radę Członków.
   3.   Zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy Rada Członków uchwala:

               a)

               regulamin proceduralny;

               b)

               regulamin pracowniczy, uwzględniający przepisy stosujące się do urzędników podobnych organizacji międzyrządowych;

               c)

               schemat organizacyjny.

         4.   Rada Członków podejmuje lub organizuje analizy i inne prace, w tym pozyskiwanie szczegółowych informacji na temat różnych form pomocy w zakresie uprawy oliwek i produktów z oliwek, tak aby umożliwić wypracowanie rekomendacji i właściwych sugestii zmierzających do osiągnięcia ogólnych celów określonych w art. 1. Powyższe analizy i prace obejmują w szczególności możliwie największą liczbę państw lub grup państw, a także uwzględniają ogólne, społeczne i gospodarcze uwarunkowania tych państw.
   Członkowie informują Radę Członków, zgodnie z procedurą zdefiniowaną przez wspomnianą Radę, o przyjętych przez siebie porozumieniach, po rozważeniu rekomendacji i sugestii wynikających ze stosowania niniejszej Umowy.
   5.   Rada Członków publikuje sprawozdanie roczne na temat swojej działalności oraz stopnia realizacji niniejszej Umowy.
   6.   Rada Członków sporządza, przygotowuje i publikuje w językach urzędowych Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek sprawozdania, analizy oraz inne dokumenty, które uważa za pomocne i niezbędne oraz aktualizuje postanowienia, które są wymagane do pełnienia jej funkcji zgodnie z niniejszą Umową.
   Artykuł 7
   Sesje Rady Członków
   1.   Rada Członków obraduje w siedzibie głównej Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, o ile nie zdecydowano inaczej. W przypadku gdy na zaproszenie jednego z Członków, Rada zdecyduje o spotkaniu w innym miejscu, Członek ten ponosi dodatkowe koszty, jakie niesie to dla budżetu Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, przekraczające koszty ponoszone w przypadku sesji odbywającej się w siedzibie głównej.
   2.   Rada Członków odbywa regularne sesje przynajmniej raz w roku, jesienią.
   Każdy z Członków może upoważnić delegata innego Członka do reprezentowania jego interesów oraz do wykonywania jego prawa uczestnictwa w decyzjach Rady Członków podczas jednej lub kilku sesji. Radzie Członków przedkładany jest dokument takiego upoważnienia, w formie wymaganej przez Radę Członków.
   Delegat Członka może reprezentować interesy i wykonywać prawa uczestnictwa w decyzjach Rady Członków najwyżej jednego Członka.
   3.   Rada może zostać zwołana na wniosek przewodniczącego w każdym innym terminie. Przewodniczący może zwoływać Radę Członków również na wniosek różnych Członków lub jednego Członka, popieranego przez przynajmniej dwóch innych Członków.
   4.   Koszty delegacji na Radę Członków ponoszą zainteresowani Członkowie.
   5.   Zawiadomienie o sesjach przewidzianych w ust. 2 niniejszego artykułu jest dokonywane co najmniej 60 dni przed datą pierwszego spotkania w ramach takiej sesji. Zawiadomienie o sesjach przewidzianych w ust. 3 niniejszego artykułu jest dokonywane co najmniej 21 dni przed datą pierwszego spotkania w ramach takiej sesji.
   6.   Kworum wymagane dla każdej sesji Rady Członków stanowi obecność delegatów większości Członków, posiadających przynajmniej 90 % całkowitej liczby udziałów przyznanych Członkom.
   W przypadku braku kworum sesja jest przekładana o 24 godziny, a wymagane kworum stanowi obecność delegatów Członków posiadających przynajmniej 85 % całkowitej liczby udziałów przyznanych Członkom.
   7.   Za uprzednią zgodą Rady Członków następujące jednostki mogą brać udział jako obserwatorzy we wszystkich lub w części sesji Rady Członków:

               a)

               organizacje i instytucje międzynarodowe, o których mowa w art. 14 niniejszej Umowy;

               b)

               rząd każdego z Członków lub obserwatora Narodów Zjednoczonych lub jednej z organizacji, o których mowa w art. 14 niniejszej Umowy, który planuje zostać Stroną niniejszej Umowy, po pisemnej konsultacji między datą wysłania zawiadomienia o sesji a datą odbycia sesji.

         Obserwatorzy nie są uprawnieni do wystąpień podczas sesji Rady Członków, chyba że zostali do tego upoważnieni przez przewodniczącego.
   Artykuł 8
   Udziały
   1.   Członkowie posiadają razem 1 000 udziałów.
   Udziały są rozdzielane pomiędzy Członków proporcjonalnie do danych źródłowych każdego z Członków, obliczonych zgodnie z następującym wzorem:
   q = p1 + e1 + p2 + e2

   Parametry tego wzoru są średnimi wyrażonymi w tysiącach ton metrycznych, przy czym pomija się wszelkie ułamki 1 000 ton powyżej liczby całkowitej. Wartości ułamkowe nie występują w udziałach.

               q

               :

               dane źródłowe użyte do proporcjonalnego obliczenia udziałów,

               p1

               :

               średnia produkcja oliwy z oliwek za ostatnie sześć lat gospodarczych,

               e1

               :

               średni (celny) wywóz oliwy z oliwek za ostatnie sześć lat kalendarzowych, odpowiadających końcowym latom gospodarczym, wziętym pod uwagę do obliczenia p1,

               p2

               :

               średnia produkcja oliwek stołowych za ostatnie sześć lat gospodarczych, wyrażona w postaci równoważnika oliwy z oliwek poprzez zastosowanie 16 % współczynnika konwersji,

               e2

               :

               średni (celny) wywóz oliwek stołowych za ostatnie sześć lat kalendarzowych, odpowiadających końcowym latom gospodarczym, wziętym pod uwagę do obliczenia p2 oraz wyrażony w postaci równoważnika oliwy z oliwek poprzez zastosowanie 16 % współczynnika konwersji.

         2.   Żaden Członek nie posiada jednak mniej niż pięć udziałów. W tym celu, jeśli obliczenie dokonane w oparciu o ust. 1 daje mniej niż 5 udziałów dla danego Członka, udział tego członka zostaje zwiększony do pięciu, a udziały pozostałych Członków zostają proporcjonalnie zmniejszone.
   3.   Podczas dorocznych sesji Rada Członków uchwala udziały, obliczane zgodnie z niniejszym artykułem. Taki podział obowiązuje przez kolejny rok.
   4.   Wstępne udziały zawarte są z załączniku A do niniejszej Umowy. Określa się je na podstawie ust. 1 i 2 niniejszego artykułu w świetle średnich danych za ostatnie sześć lat gospodarczych oraz lat kalendarzowych, dla których dostępne są ostateczne dane. Co roku Rada Członków odpowiednio modyfikuje udziały, zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.
   Artykuł 9
   Decyzje Rady Członków
   1.   O ile niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, decyzje Rady podejmowane są za zgodą Członków w terminie określonym przez Przewodniczącego. Termin taki nie może wykraczać poza okres trwania sesji, podczas której projekt decyzji zostaje przedłożony Radzie Członków.
   Jeżeli konsensus nie zostanie osiągnięty w tym terminie, Członkowie przeprowadzają głosowanie.
   2.   Każda decyzja uważana jest za przyjętą, jeżeli za jej przyjęciem głosuje przynajmniej 50 % Członków, reprezentujących 82 % udziałów.
   3.   Rada Członków może podejmować decyzje w formie wymiany korespondencji pomiędzy Przewodniczącym a Członkami bez zwoływania sesji, pod warunkiem że żaden z Członków nie sprzeciwia się tej procedurze.
   Zasady stosowania tej procedury konsultacji ustanawia Rada Członków w regulaminie proceduralnym.
   Każda decyzja podejmowana w ten sposób jest niezwłocznie przekazywana wszystkim Członkom przez Sekretariat Zarządzający i zostaje włączona do sprawozdania końcowego z obrad kolejnej sesji Rady Członków.
   Sekcja III
   Przewodniczący i wiceprzewodniczący
   Artykuł 10
   Przewodniczący i wiceprzewodniczący
   1.   Rada Członków wybiera przewodniczącego spośród delegacji Członków. W przypadku gdy przewodniczącym jest szef delegacji, jego prawo uczestnictwa w podejmowaniu decyzji Rady Członków przechodzi na innego członka jego delegacji.
   Bez uszczerbku dla uprawnień i funkcji powierzonych dyrektorowi zarządzającemu w ramach lub zgodnie z niniejszą Umową, przewodniczący korzysta z uprawnień i pełni funkcje określone w niniejszej Umowie oraz dodatkowo wyszczególnione w regulaminie proceduralnym. Ponadto przewodniczący reprezentuje prawnie Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek oraz przewodniczy sesjom Rady Członków.
   2.   Rada Członków wybiera również wiceprzewodniczącego spośród delegacji Członków. W przypadku gdy wiceprzewodniczącym jest szef delegacji, wiceprzewodniczący ma prawo uczestnictwa w podejmowaniu decyzji Rady Członków, chyba że pełni rolę przewodniczącego, w którym to przypadku jego prawo głosu przechodzi na innego członka delegacji.
   Wiceprzewodniczący zastępuje przewodniczącego w przypadku jego nieobecności.
   3.   Przewodniczący i wiceprzewodniczący nie otrzymują żadnego wynagrodzenia z tytułu pełnionych funkcji.
   4.   W przypadku tymczasowej nieobecności zarówno przewodniczącego, jak i wiceprzewodniczącego lub ciągłej nieobecności jednego z nich lub obydwu, Rada Członków wybiera spośród delegacji Członków nowe osoby na te stanowiska, tymczasowo lub na stałe.
   Sekcja IV
   Komisje i podkomisje
   Artykuł 11
   Komisja Finansowa
   1.   Rada Członków ustanawia Komisję Finansową, w skład której wchodzi po jednym delegacie każdego Członka.
   2.   Komisja Finansowa jest odpowiedzialna za kontrolę finansową Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek oraz za kontrolę stosowania rozdziału IV niniejszej Umowy.
   W tym kontekście jest ona odpowiedzialna za analizowanie i badanie projektów rocznych budżetów Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, proponowanych przez Sekretariat Zarządzający. Radzie Członków przedkładane są do przyjęcia wyłącznie projekty budżetów, będące wynikiem dyskusji Komisji Finansowej.
   Podobnie, Komisja Finansowa jest odpowiedzialna za badanie ksiąg rachunkowych Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek zgodnie z postanowieniami art. 18.
   Co roku, na dorocznej sesji Komisja Finansowa przedkłada do przyjęcia Radzie Członków księgi rachunkowe za poprzedni rok obrachunkowy wraz z pozostałymi środkami dotyczącymi kwestii finansowych.
   3.   Szczegółowe zasady stosowania niniejszych postanowień są ustanawiane i uchwalane przez Radę Członków w jej regulaminie proceduralnym.
   Artykuł 12
   Pozostałe komisje i podkomisje
   1.   Rada Członków może ustanowić komisje i podkomisje, jakie uzna za użyteczne do pomocy w pełnieniu przez nią funkcji w ramach niniejszej Umowy.
   2.   Szczegółowe zasady stosowania niniejszych postanowień są ustanawiane i uchwalane przez Radę Członków w jej regulaminie proceduralnym. Zasady takie:

               a)

               zapewniają uczciwy rozdział foteli w ramach komisji pomiędzy różnymi Członkami;

               b)

               ustanawiają przepisy regulujące kwestię dopuszczania obserwatorów do udziału w spotkaniach jej komisji i podkomisji.

         Sekcja V
   Sekretariat Zarządzający
   Artykuł 13
   Sekretariat zarządzający
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek posiada sekretariat zarządzający, złożony z dyrektora zarządzającego, wyższych urzędników oraz personelu niezbędnego do wykonywania zadań wynikających z niniejszej Umowy. Stanowiska dyrektora zarządzającego i wyższych urzędników są zdefiniowane w regulaminie proceduralnym, uchwalanym przez Radę Członków.
   2.   Rada Członków wyznacza dyrektora zarządzającego i wyższych urzędników na podstawie zasady proporcjonalnego naprzemiennego następstwa między Członkami oraz zasady równowagi geograficznej.
   Rada Członków ustala warunki ich nominacji zgodnie z tymi, jakie obowiązują przy nominacji równorzędnych urzędników w równorzędnych organizacjach międzyrządowych. Ich profil jest opisany w regulaminie proceduralnym.
   3.   Dyrektor zarządzający jest naczelnym urzędnikiem administracyjnym Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek. Dyrektor zarządzający wypełnia swoje obowiązki oraz podejmuje decyzje zarządcze na zasadzie kolegialnej wraz z wyższymi urzędnikami.
   4.   Dyrektor zarządzający nominuje personel zgodnie z regulaminem pracowniczym.
   5.   Dyrektor zarządzający, wyżsi urzędnicy oraz pozostali członkowie personelu nie prowadzą żadnej dochodowej działalności w żadnym z rozmaitych sektorów uprawy oliwek oraz produktów otrzymywanych z oliwek.
   6.   Dyrektor zarządzający, wyżsi urzędnicy oraz personel nie zabiegają o, ani nie przyjmują instrukcji i porad dotyczących ich zadań w ramach niniejszej Umowy od żadnych Członków lub władz poza Międzynarodową Radą ds. Oliwy z Oliwek. Powstrzymują się od wszelkich działań mogących wpływać na ich stanowisko, jako międzynarodowych urzędników odpowiedzialnych jedynie przed Radą. Członkowie respektują wyłącznie międzynarodowy charakter kompetencji dyrektora zarządzającego, wyższych urzędników czy pracowników oraz unikają wpływania na decyzje będące poza ich zakresem odpowiedzialności.
   Sekcja VI
   Współpraca i stosunki z innymi organizacjami
   Artykuł 14
   Współpraca z innymi organizacjami
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek tworzy właściwe przepisy dla konsultacji i współpracy z Narodami Zjednoczonymi i ich organami, w szczególności z Konferencją Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Światową Organizacją Zdrowia (WHO), Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Wspólnym Programem FAO/WHO Komisji Kodeksu Żywnościowego, Międzynarodową Organizacją Pracy (MOP), Organizacją Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (Unesco) oraz innymi wyspecjalizowanymi agendami Narodów Zjednoczonych oraz z organizacjami międzyrządowymi, rządowymi i pozarządowymi, odpowiednimi dla sektora oliwy z oliwek i mogącymi starać się zapewniać fundusze wspierające działania Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek na rzecz wszystkich Członków.
   2.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek nawiązuje relacje i sporządza odpowiednio specjalne porozumienia o współpracy z międzynarodowymi lub regionalnymi organizacjami lub instytucjami o charakterze finansowym, w szczególności ze Wspólnym Funduszem ds. obrotu towarowego.
   Wszelkie porozumienia o współpracy zawarte pomiędzy Międzynarodową Radą ds. Oliwy z Oliwek i wyżej wymienionymi organizacjami lub instytucjami uzyskują wcześniejsze zatwierdzenie Rady Członków.
   W zakresie realizacji wszelkich projektów zgodnie z niniejszym artykułem, Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek w ramach swej funkcji jako międzynarodowego organu zajmującego się obrotem towarowym nie zaciąga żadnych zobowiązań finansowych na poczet gwarancji udzielanych przez poszczególnych Członków lub inne podmioty. Żaden Członek nie jest odpowiedzialny ze względu na swoje członkostwo w Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek za jakiekolwiek zobowiązania wynikające z zaciągnięcia lub udzielenia pożyczki przez innego Członka lub podmiot w kontekście takich projektów.
   3.   W razie potrzeby Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek informuje na bieżąco UNCTAD o swojej działalności i programach pracy, uwzględniając szczególną rolę UNCTAD w międzynarodowym obrocie towarami.
   CZĘŚĆ DRUGA
   POSTANOWIENIA FINANSOWE
   ROZDZIAŁ IV
   Budżety Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek
   Artykuł 15
   Budżety Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek
   1.   Rada Członków uchwala następujące roczne budżety w celu osiągnięcia ogólnych celów określonych w rozdziale I niniejszej Umowy:

               —

               budżet administracyjny,

               —

               budżet współpracy technicznej,

               —

               budżet promocyjny.

         2.   Budżet administracyjny jest finansowany ze składek Członków oraz z pozostałych osiągniętych powiązanych dochodów. Wysokość składki każdego Członka jest ustalana proporcjonalnie do jego udziałów, obliczanych zgodnie z art. 8 niniejszej Umowy.
   3.   Budżet współpracy technicznej jest finansowany z:

               a)

               kwot składek poszczególnych Członków, których wysokość jest ustalana proporcjonalnie to ich udziałów, obliczanych zgodnie z art. 8 niniejszej Umowy;

               b)

               subsydiów, dobrowolnego finansowania Członków, które jest regulowane postanowieniami określanymi w porozumieniu zawartym pomiędzy Międzynarodową Radą ds. Oliwy z Oliwek oraz dobrowolnie finansującym Członkiem, jak również dotacji; oraz

               c)

               pozostałych osiągniętych powiązanych dochodów.

         4.   Budżet promocyjny jest finansowany z:

               a)

               kwot składek poszczególnych Członków, których wysokość jest ustalana proporcjonalnie do ich udziałów, obliczanych zgodnie z art. 8 niniejszej Umowy;

               b)

               dobrowolnego finansowania Członków, które jest regulowane postanowieniami określanymi w porozumieniu zawartym pomiędzy Międzynarodową Radą ds. Oliwy z Oliwek oraz dobrowolnie finansującym Członkiem;

               c)

               dotacji rządów i/lub innych źródeł; oraz

               d)

               pozostałych osiągniętych powiązanych dochodów.

         5.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek może również otrzymywać inne formy dodatkowego finansowania, w tym usługi, sprzęt naukowy i techniczny i/lub personel spełniający wymogi wdrażanych programów.
   Ponadto w ramach rozwoju współpracy międzynarodowej Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek zabiega o zasadniczą pomoc finansową i/lub techniczną oferowaną przez właściwe organizacje międzynarodowe, regionalne lub krajowe w postaci bezpośredniego finansowania lub w każdej innej postaci.
   Powyższe finansowanie jest przeznaczane przez Radę Członków na budżet współpracy technicznej lub na budżet promocyjny, lub na obydwa budżety.
   6.   Kwoty budżetu administracyjnego, budżetu współpracy technicznej i budżetu promocyjnego, które nie zostały rozdysponowane w danym roku kalendarzowym mogą zostać przeniesione na następne lata kalendarzowe jako zaliczkowe finansowanie odpowiednich budżetów i są im przydzielane odpowiednio do udziałów każdego Członka za dany rok kalendarzowy.
   Kwoty takie w żadnym wypadku nie mogą być przenoszone do innych budżetów, chyba że Rada Członków zadecyduje inaczej.
   Artykuł 16
   Fundusze administracyjne
   Poza budżetami, o których mowa w art. 15, Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek może otrzymywać fundusze na cele administracyjne, które regulowane są przepisami regulaminu proceduralnego.
   Artykuł 17
   Opłacanie składek
   1.   Co roku na swojej dorocznej sesji Rada Członków określa wysokość składki każdego Członka w kolejnym roku kalendarzowym, którą oblicza się na podstawie liczby udziałów odpowiadających danemu Członkowi, ustalonej zgodnie z art. 8.
   2.   Początkowa składka Członka, który staje się Stroną niniejszej Umowy po jej wejściu w życie, określana jest przez Radę Członków. Składkę nowego Członka oblicza się na podstawie udziału przyznanego temu Członkowi oraz liczby miesięcy pozostałych do końca danego roku w chwili wstąpienia nowego Członka, przy czym składki pozostałych Członków będących Stronami Umowy pozostają bez zmian na dany rok kalendarzowy.
   3.   Składki przewidziane w art. 15 są płatne pierwszego dnia roku kalendarzowego, na który zostały ustalone. Są one określane w euro i są płatne w tej walucie lub w równoważnej kwocie każdej innej waluty wymienialnej.
   4.   Na początku roku kalendarzowego Rada Członków zwraca się do Członków o możliwie szybkie uregulowanie składek w celu umożliwienia normalnego funkcjonowania Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek oraz w celu umożliwienia realizacji działań zaplanowanych przez nią na dany rok kalendarzowy.
   W przypadku gdy Członek nie ureguluje składki w terminie sześciu miesięcy od początku roku kalendarzowego, Rada Członków wzywa do dokonania płatności w ciągu kolejnych trzech miesięcy. W przypadku przekroczenia obu terminów płatności, kwestia ta poruszana jest przez Radę Członków na jej zwykłej sesji. Prawo Członka zalegającego z płatnościami do udziału w podejmowaniu decyzji Rady Członków oraz do pełnienia stanowiska wybieralnego w ramach Rady Członków i jej komisji oraz podkomisji zostaje automatycznie zawieszone do momentu pełnego uregulowania należności. Po wysłuchaniu Członka zalegającego z płatnościami, Rada Członków podejmuje odpowiednie decyzje, które będą stosowane.
   5.   Żadna decyzja Rady Członków nie może zwolnić Członka ze zobowiązań finansowych ciążących na nim z tytułu z niniejszej Umowy.
   Artykuł 18
   Kontrola finansowa
   1.   Kontrola finansowa Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek jest prowadzona przez Komisję Finansową, zgodnie z art. 11.
   2.   Sprawozdania finansowe Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek za poprzedni rok kalendarzowy, poświadczone przez niezależnego biegłego rewidenta, są przedstawiane Komisji Finansowej, która po przeanalizowaniu ksiąg rachunkowych, przedstawia je Radzie Członków na jej dorocznej sesji w celu zatwierdzenia i publikacji.
   Rada Członków wyznacza niezależnego biegłego rewidenta przez zorganizowanie przetargu, w którym powinny wziąć udział przynajmniej trzy odpowiednie firmy specjalistyczne.
   Niezależny biegły rewident nie może być wyznaczony na okres dłuższy niż trzy lata.
   Żadna firma wybrana do kontroli ksiąg rachunkowych Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek nie może zostać wybrana do pełnienia funkcji biegłego rewidenta w ciągu kolejnych dziewięciu lat w trakcie obowiązywania niniejszej Umowy.
   3.   Ponadto na dorocznej sesji Rada Członków bada i przyjmuje sprawozdanie dotyczące:

               —

               weryfikacji zarządzania funduszami, aktywami i gotówką Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek,

               —

               prawidłowości operacji finansowych i ich zgodności z obowiązującymi zasadami i przepisami oraz postanowieniami budżetowymi.

         Artykuł 19
   Likwidacja
   1.   W przypadku rozwiązania Rada Członków w pierwszej kolejności podejmuje kroki przewidziane w art. 47 ust. 5.
   2.   W momencie wygaśnięcia niniejszej Umowy oraz jeśli nie zostanie ona przedłużona, rozszerzona lub odnowiona, aktywa Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek i wszelkie nierozdysponowane kwoty pochodzące z funduszy, o których mowa w art. 16, jak również wszelkie nierozdysponowane kwoty, o których mowa w art. 15 są wypłacane Członkom proporcjonalnie do całkowitej liczby ich udziałów obowiązujących na daną chwilę. Dobrowolne finansowanie, o którym mowa w art. 15 ust. 5 lit. c) podlega zwrotowi poszczególnym Członkom lub darczyńcom.
   CZĘŚĆ TRZECIA
   POSTANOWIENIA EKONOMICZNE I DOTYCZĄCE STANDARYZACJI
   ROZDZIAŁ V
   Nazwy i definicje oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych – oznaczenia geograficzne
   Artykuł 20
   Użycie nazwy „oliwa z oliwek”
   1.   Nazwa „oliwa z oliwek” jest zastrzeżona dla oliwy otrzymywanej jedynie z oliwek, z wyłączeniem oliwy otrzymywanej poprzez procesy rozpuszczenia lub ponownej estryfikacji oraz jakichkolwiek mieszanek z olejami innego rodzaju.
   2.   Nazwa „oliwa z oliwek” nie może w żadnym wypadku być używana do określenia oliwy z wytłoczyn z oliwek.
   3.   Członkowie podejmują działania zakazujące w handlu krajowym i międzynarodowym użycia nazwy „oliwa z oliwek”, występującej samodzielnie lub w kombinacji z innymi słowami, która jest niezgodna z definicją zawartą w niniejszym artykule.
   Artykuł 21
   Nazwy i definicje oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych
   1.   Definicje następujących różnych kategorii oliw z oliwek i oliw z wytłoczyn z oliwek są opisane w załączniku B:

               I.

               Oliwa z oliwek:

                           A.

                           oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia:

                                       a)

                                       oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, nadające się do spożycia w postaci, w jakiej występują:

                                                   i)

                                                   ekstra oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia;

                                                   ii)

                                                   oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia;

                                                   iii)

                                                   zwykła oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia;

                                       b)

                                       oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia nienadające się do spożycia w postaci, w jakiej występują:
                                       oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia lampante;

                           B.

                           rafinowana oliwa z oliwek;

                           C.

                           oliwa z oliwek.

               II.

               Oliwa z wytłoczyn z oliwek:

                           A.

                           surowa oliwa z wytłoczyn z oliwek;

                           B.

                           rafinowana oliwa z wytłoczyn z oliwek;

                           C.

                           oliwa z wytłoczyn z oliwek.

         2.   Definicje następujących typów oliwek stołowych są opisane w załączniku C:

               i)

               oliwki zielone;

               ii)

               oliwki zmieniające kolor;

               iii)

               oliwki czarne.

         3.   Rada Członków może dokonywać takich zmian, jakie uzna za niezbędne lub właściwe w zakresie kategorii oliw i typów oliwek stołowych, przewidzianych w niniejszym artykule oraz w zakresie definicji określonych w załącznikach B i C.
   Artykuł 22
   Zobowiązania Członków
   1.   Członkowie Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek zobowiązują się stosować nazwy określone w załącznikach B i C w handlu międzynarodowym i promować ich użycie w handlu krajowym.
   2.   Rada Członków określa standardy kryteriów jakościowych, mające zastosowanie do handlu międzynarodowego Członków, zgodnie z art. 25 ust. 3.
   3.   Członkowie zobowiązują się analizować szczegółowo definicje nazw i oznaczeń geograficznych, które mogą mieć znaczenie gospodarcze dla Członków, jak również minimalne krajowe przepisy ustawowe wymagane do zapewnienia lub zapewniające ochronę takich oznaczeń. W tym celu Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek zabezpiecza środki rozwoju systemu wzajemnego uznawania takich oznaczeń.
   4.   Oznaczenia geograficzne, jeśli są one podawane, mogą być stosowane wyłącznie w przypadku oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia oraz oliwek stołowych należących do kategorii handlowej ekstra, które są produkowane zgodnie z odpowiednimi przepisami dla tych produktów.
   5.   Oznaczenia geograficzne mogą być używane jedynie zgodnie z prawem kraju pochodzenia.
   6.   Członkowie zobowiązują się w szczególności do rozwoju systemu wzajemnego uznawania oznaczeń geograficznych w celu zapewnienia urzędowej ochrony oznaczeń geograficznych chronionych prawem krajowym Członków oraz do podejmowania działań zakazujących i ograniczających użycie na ich terytorium, w celach międzynarodowego obrotu handlowego, takich oznaczeń geograficznych i nazw oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych, które są sprzeczne z powyższymi zasadami.
   Działania te stosuje się w stosunku do wszystkich napisów zamieszczonych na przesyłkach, fakturach, listach przewozowych i dokumentach handlowych lub używanych w reklamach oraz znakach handlowych, nazwach zarejestrowanych i ilustracjach dotyczących międzynarodowego obrotu oliwami z oliwek, oliwami z wytłoczyn z oliwek oraz oliwkami stołowymi, o ile takie napisy mogą być fałszywe lub wprowadzać w błąd odbiorców, co do pochodzenia, źródła bądź jakości danych oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych.
   Artykuł 23
   Spory i ugoda
   1.   Każdy spór dotyczący oznaczeń geograficznych, który powstał na skutek interpretacji postanowień niniejszego rozdziału lub trudności w jego stosowaniu jest przedkładany Radzie Członków, jeśli nie został uprzednio rozwiązany w drodze bezpośrednich negocjacji.
   2.   Rada Członków dąży do zażegnania sporu, po uprzednim zasięgnięciu opinii komitetu doradczego, o którym mowa w art. 37 ust. 1 oraz po konsultacji ze Światową Organizacją Własności Intelektualnej, z właściwą organizacją zawodową oraz, jeśli to konieczne, z Międzynarodową Izbą Handlową oraz wyspecjalizowanymi instytucjami międzynarodowymi ds. chemii analitycznej; w przypadku gdy powyższe konsultacje nie przyniosą oczekiwanych skutków oraz po wykorzystaniu przez Radę wszelkich działań zmierzających do osiągnięcia porozumienia, uczestniczący w sporze Członkowie mają prawo odwołania do ostatniej instancji, jaką jest Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości.
   ROZDZIAŁ VI
   Standaryzacja rynków produktów z oliwek
   Artykuł 24
   Analiza sytuacji i ewolucji na rynku oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych
   1.   W ramach ogólnych celów określonych w art. 1, jak również dążąc do standaryzacji rynku oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych oraz zniwelowania nierównowagi pomiędzy międzynarodowym popytem i podażą powstającej na skutek nieregularności zbiorów i innych czynników, Członkowie udostępniają i dostarczają Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek wszelkie niezbędne dane, statystyki oraz dokumenty dotyczące oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych.
   2.   Podczas swoich dorocznych sesji Rada Członków dokonuje szczegółowej analizy równowagi rynkowej produktów z oliwek oraz całkowitego pomiaru popytu i podaży oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych w oparciu o informacje dostarczone przez poszczególnych Członków zgodnie z art. 36, wszelkie informacje przekazane Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek przez rządy państw niebędących Stronami niniejszej Umowy, a także wszystkie inne dane statystyczne na ten temat dostępne Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek. Biorąc pod uwagę wszystkie dostępne jej informacje, Rada Członków bada sytuację rynkową i dokonuje całościowej oceny podaży i popytu na wszystkie produkty z oliwek oraz może zaproponować Członkom podjęcie działań, jakie uważa ona za stosowne.
   Artykuł 25
   Standaryzacja rynku produktów z oliwek
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek wykonuje odpowiednie analizy w celu przedstawienia Członkom zaleceń w zakresie osiągnięcia równowagi pomiędzy produkcją i spożyciem oraz długoterminowej standaryzacji rynku produktów z oliwek poprzez zastosowanie odpowiednich działań.
   2.   W ramach powyższej standaryzacji Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek wykonuje również niezbędne analizy mające na celu zalecenie Członkom odpowiednich rozwiązań problemów mogących pojawić się w odniesieniu do ewolucji międzynarodowego rynku oliwy z oliwek, oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych poprzez zawarcie stosownych porozumień, uwzględniając nierównowagę rynkową wynikającą z fluktuacji produkcji oraz innych przyczyn.
   3.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek dokonuje analizy metod i środków zapewniających ekspansję handlu międzynarodowego oraz wzrostu spożycia oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych. W szczególności przygotowuje odpowiednie zalecenia dla Członków dotyczące:

               a)

               przyjmowania i stosowania standardowych wersji umów międzynarodowych dla transakcji w handlu oliwami z oliwek, oliwami z wytłoczyn z oliwek oraz oliwkami stołowymi;

               b)

               powoływania i funkcjonowania Międzynarodowego Biura ds. Pojednania i Arbitrażu, które zajmuje się rozstrzyganiem sporów dotyczących transakcji w handlu oliwami z oliwek, oliwami z wytłoczyn z oliwek oraz oliwkami stołowymi;

               c)

               stosowania standardów dla fizycznych, chemicznych i organoleptycznych cech oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych;

               d)

               ustanawiania jednolitych metod analitycznych.

         4.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek podejmuje wszelkie działania, jakie uznaje za stosowne w celu wyeliminowania nierównej konkurencji na szczeblu międzynarodowym, w tym konkurencji ze strony państw, które nie są Stronami niniejszej Umowy lub ze strony osób będących obywatelami tych państw.
   CZĘŚĆ CZWARTA
   POSTANOWIENIA TECHNICZNE
   ROZDZIAŁ VII
   Współpraca techniczna w sektorze produktów z oliwek
   Artykuł 26
   Programy i działania
   1.   W celu osiągnięcia celów ogólnych określonych w art. 1, dotyczących współpracy technicznej w odniesieniu do oliwek i produktów z oliwek, Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, stwarza, promuje oraz rozwija programy działań dotyczące powyższych produktów.
   2.   Taka współpraca techniczna obejmuje uprawę oliwek oraz ekstrakcję oliwy z oliwek i przemysł oliwek stołowych.
   3.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek może podejmować bezpośrednie działanie w celu promowania takiej współpracy technicznej.
   4.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek może podjąć współpracę z państwem lub firmami/jednostkami sektora prywatnego, zarówno krajowymi jak i międzynarodowymi, w celu realizacji części lub całości postanowień niniejszego rozdziału. Może ona także udzielić finansowego wsparcia powyższym firmom i/lub koncernom w ramach granic budżetowych.
   Artykuł 27
   Badania i rozwój
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, dokonuje oceny każdej propozycji projektów badawczo-rozwojowych, mogących zainteresować Członków oraz podejmuje właściwe działania w tym zakresie.
   2.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek może nawiązać współpracę ze specjalistycznymi instytutami badawczymi, laboratoriami oraz centrami w celu realizacji, monitorowania, wykorzystania i rozpowszechniania, dla wspólnej korzyści Członków, osiągnięć powyższych programów badawczo-rozwojowych.
   3.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek dokonuje niezbędnych analiz na temat wymiernych korzyści, jakich można oczekiwać po zastosowaniu osiągnięć i rezultatów tych programów badawczo-rozwojowych.
   Artykuł 28
   Szkolenia i działania specjalne
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, podejmuje niezbędne kroki w celu organizacji kursów utrwalających wiedzę i szkoleń na różnych szczeblach zaawansowania, dla ekspertów technicznych działających w sektorze oliwnym, szczególnie tych pochodzących z rozwijających się krajów będących Członkami.
   2.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek wspiera transfer technologii ze strony Członków wysoce zaawansowanych w stosowaniu technik uprawy oliwek, ekstrakcji oliwy z oliwek oraz przetwórstwa oliwek stołowych do rozwijających się krajów będących Członkami.
   3.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek ułatwia współpracę techniczną poprzez oddanie do dyspozycji Członków zgłaszających zapotrzebowanie na pomoc techniczną różnego rodzaju konsultantów i ekspertów.
   4.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek ułatwia udział delegacji i ekspertów Członków w swoich spotkaniach ogólnych i naukowo-technicznych.
   5.   W szczególności Rada Członków:

               a)

               przeprowadza specjalistyczne analizy i działania;

               b)

               organizuje lub wspiera organizację międzynarodowych seminariów i spotkań;

               c)

               pozyskuje informacje techniczne oraz rozpowszechnia je wśród wszystkich Członków;

               d)

               podejmuje się promocji koordynacji działań dotyczących współpracy technicznej między Członkami w zakresie uprawy oliwek, ekstrakcji oliwy z oliwek oraz przetwórstwa oliwek stołowych, łącznie z działaniami w ramach planowania międzyregionalnego i regionalnego;

               e)

               promuje dwustronną i wielostronną współpracę, której celem jest wsparcie Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w osiąganiu celów niniejszej Umowy.

         ROZDZIAŁ VIII
   Inne środki
   Artykuł 29
   Inne środki
   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek:

               a)

               podejmuje się wsparcia i koordynacji stosownych analiz i badań na temat wartości biologicznej oliwy z oliwek i oliwek stołowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich wartości odżywczych i innych istotnych właściwości;

               b)

               opracowuje, we współpracy z jednostkami specjalistycznymi, terminologię dotyczącą oliwek, standardy produktów z oliwek oraz odpowiednie metody analizy, jak również inne standardy obowiązujące w sektorze oliwek;

               c)

               podejmuje wszelkie działania niezbędne do przygotowania kompendium praktyk handlowych dopuszczalnych w międzynarodowym handlu oliwą z oliwek, oliwą z wytłoczyn z oliwek i oliwkami stołowymi.

         CZĘŚĆ PIĄTA
   POSTANOWIENIA PROMOCYJNE
   ROZDZIAŁ IX
   Światowa promocja spożycia oliwy z oliwek i oliwek stołowych
   Artykuł 30
   Programy promujące spożycie oliwy z oliwek i oliwek stołowych
   1.   Członkowie podejmują się wspólnie prowadzenia ogólnych działań promocyjnych w celu zwiększenia światowego spożycia oliwy z oliwek i oliwek stołowych w oparciu o wykorzystanie nazw – jadalne oliwy z oliwek i oliwki stołowe, zdefiniowanych odpowiednio w załącznikach B i C.
   2.   Działania te przybierają formę kampanii edukacyjnych i informacyjnych, a ich zakres obejmuje cechy organoleptyczne i chemiczne oliwy z oliwek i oliwek stołowych, a także ich właściwości odżywcze, terapeutyczne i inne.
   3.   Kampanie promocyjne mają na celu informowanie konsumentów o nazwach i źródłach pochodzenia oliw z oliwek i oliwek stołowych, przy zapewnieniu, by żadna konkretna jakość, pochodzenie czy źródło produktu nie były ukazywane jako lepsze od innych.
   4.   Organizacja kampanii promocyjnych podejmowanych zgodnie z niniejszym artykułem jest przedmiotem decyzji Rady Członków, w zależności od dostępności środków finansowych. Kampanie te są w szczególności organizowane w krajach będących głównymi konsumentami oraz w krajach, w których prawdopodobieństwo wzrostu spożycia oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych jest znaczące.
   5.   Środki budżetu promocyjnego są wydatkowane zgodnie z poniższymi kryteriami:

               a)

               wielkość spożycia i możliwości rozwoju istniejących rynków;

               b)

               stworzenie nowych rynków zbytu dla oliwy z oliwek i oliwek stołowych;

               c)

               stopa zwrotu uzyskana z wydatków poniesionych na cele promocyjne.

         6.   Rada Członków jest odpowiedzialna za administrowanie środkami przeznaczonymi na wspólne cele promocyjne. Przygotowuje ona roczne zestawienie przychodów i wydatków związanych z tą promocją w postaci załącznika do swojego budżetu.
   7.   W przypadku Członka, organizacji lub osoby, dokonujących dobrowolnego finansowania przeprowadzenia działań promocyjnych, Rada Członków uchwala procedury regulujące wykorzystanie takich zasobów w ramach szczegółowego porozumienia pomiędzy Międzynarodową Radą ds. Oliwy z Oliwek i ofiarodawcą.
   8.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek jest odpowiedzialna za techniczną realizację programów promocyjnych, którą może powierzyć wyspecjalizowanym podmiotom, wybranym zgodnie z regulaminem proceduralnym.
   Artykuł 31
   Znak międzynarodowej gwarancji Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek
   Rada Członków może przewidzieć stosowanie międzynarodowego znaku gwarancji jakości, zapewniającego zgodność z międzynarodowymi normami Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek.
   CZĘŚĆ SZÓSTA
   POZOSTAŁE POSTANOWIENIA
   ROZDZIAŁ X
   Różne obowiązki
   Artykuł 32
   Obowiązki ogólne
   Członkowie zobowiązują się do niepodejmowania żadnych działań pozostających w sprzeczności z obowiązkami nałożonymi przez niniejszą Umowę lub z ogólnymi celami, określonymi w art. 1.
   Artykuł 33
   Odpowiedzialność finansowa Członków
   Zgodnie z ogólnymi zasadami prawa odpowiedzialność finansowa każdego Członka w stosunku do Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek i pozostałych Członków jest ograniczona do zakresu jego obowiązków zgodnie z art. 15, dotyczących składek do budżetów, o których mowa w tym samym artykule oraz, w zależności od sytuacji, zgodnie z art. 16, odnoszących się do funduszów administracyjnych.
   Artykuł 34
   Aspekty środowiskowe i ekologiczne
   Członkowie biorą należycie pod uwagę aspekty środowiskowe i ekologiczne na wszystkich etapach produkcji oliwek i oliwy z oliwek oraz zobowiązują się do realizacji działań, jakie mogą zostać uznane za konieczne przez Radę Członków w celu poprawienia lub rozwiązania problemów napotkanych w tym zakresie.
   Artykuł 35
   Wsparcie międzynarodowego obrotu handlowego i spożycia
   Członkowie zobowiązują się do podejmowania wszystkich możliwych działań ułatwiających obrót handlowy, zwiększających spożycie oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zapewniających właściwy rozwój międzynarodowego handlu tymi produktami. W tym celu zobowiązują się oni do stosowania zasad, reguł i wytycznych przyjętych w ramach odpowiednich porozumień międzynarodowych.
   Artykuł 36
   Informacje
   Członkowie zobowiązują się do udostępniania i dostarczania Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek wszystkich danych statystycznych, informacji i dokumentacji niezbędnych do prawidłowego wypełniania jej funkcji w ramach niniejszej Umowy, w szczególności zaś informacji niezbędnych do ustalenia równowagi rynkowej oliw z oliwek, oliw z wytłoczyn z oliwek oraz oliwek stołowych oraz do pozyskania wiedzy na temat polityki krajowej poszczególnych Członków w stosunku do produktów z oliwek.
   ROZDZIAŁ XI
   Spory i zażalenia
   Artykuł 37
   Spory i zażalenia
   1.   Każdy spór dotyczący interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy, z wyjątkiem sporów podlegających art. 23, który nie został rozwiązany w drodze negocjacji, na wniosek Członka będącego stroną sporu jest kierowany do Rady Członków, która podejmuje decyzję pod nieobecność danego Członka po zasięgnięciu w odpowiednich przypadkach opinii komitetu doradczego, którego skład i zasady funkcjonowania są określane w regulaminie proceduralnym.
   2.   Uzasadnioną opinię komitetu doradczego przedkłada się Radzie Członków, która w każdym przypadku doprowadza do rozwiązania sporu po zapoznaniu się ze wszystkimi faktami.
   3.   Każde zażalenie o niewywiązaniu się Członka ze swoich obowiązków w ramach niniejszej Umowy, na wniosek Członka składającego zażalenie, jest kierowane do Rady Członków, która podejmuje decyzję pod nieobecność danego Członka po skonsultowaniu się z przedmiotowymi Członkami oraz po zasięgnięciu w odpowiednich przypadkach opinii komitetu doradczego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
   4.   W przypadku stwierdzenia przez Radę Członków naruszenia przez danego Członka postanowień niniejszej Umowy, może ona nałożyć na tego Członka sankcje, począwszy od prostego ostrzeżenia, a skończywszy na zawieszeniu prawa Członka do udziału w podejmowaniu decyzji Rady Członków do momentu wywiązania się przez niego ze swoich obowiązków, lub – zgodnie z procedurą określoną w art. 45 – może wykluczyć Członka z uczestnictwa w Umowie. Członek ten ma prawo odwołania do ostatniej instancji, jaką jest Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości.
   ROZDZIAŁ XII
   Postanowienia końcowe
   Artykuł 38
   Depozytariusz
   Niniejszym na depozytariusza niniejszej Umowy wyznacza się rząd Hiszpanii.
   Artykuł 39
   Podpisanie, ratyfikacja, przyjęcie i zatwierdzenie
   1.   Niniejsza Umowa jest otwarta do podpisu w Madrycie przez rząd Hiszpanii od 15 czerwca do 31 grudnia 2005 r. włącznie, dla rządów zaproszonych na Konferencję Narodów Zjednoczonych w sprawie negocjacji dotyczących Umowy zastępującej Umowę międzynarodową w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 1986 r., ze zmianami i rozszerzeniami z 1993 r.
   2.   Każdy rząd, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może:

               a)

               podczas podpisywania niniejszej Umowy złożyć deklarację, że składając taki podpis, wyraża zgodę na stosowanie postanowień niniejszej Umowy (podpis ostateczny); lub

               b)

               po podpisaniu niniejszej Umowy ratyfikować, przyjąć lub zatwierdzić ją poprzez złożenie u depozytariusza odpowiedniego dokumentu.

         Niniejsza Umowa jest otwarta do podpisu, ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską.
   3.   Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia czy zatwierdzenia składa się u depozytariusza.
   Artykuł 40
   Przystąpienie
   1.   Każde państwo może przystąpić do niniejszej Umowy na warunkach ustanowionych przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek, działającą poprzez swoją Radę Członków, obejmujących liczbę udziałów oraz termin na złożenie dokumentów przystąpienia. Rada Członków może jednakże wydłużyć termin dla rządów, które nie są w stanie przystąpić do Umowy w terminie określonym w warunkach przystąpienia. Po przystąpieniu państwo uważa się za umieszczone w wykazie w załączniku A do niniejszej Umowy wraz z jego udziałami, w sposób określony w warunkach przystąpienia.
   Niniejsza Umowa jest otwarta do przystąpienia przez Wspólnotę Europejską.
   2.   Przystąpienie jest wiążące w momencie złożenia u depozytariusza dokumentu przystąpienia. Dokumenty przystąpienia stwierdzają, że rząd akceptuje wszystkie warunki ustanowione przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek.
   Artykuł 41
   Zawiadomienie o tymczasowym stosowaniu
   1.   Rząd-sygnatariusz wyrażający wolę ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia niniejszej Umowy, lub rząd, dla którego Rada Członków ustanowiła warunki przystąpienia, ale który nie był w stanie złożyć jeszcze swojego dokumentu, może w każdej chwili powiadomić depozytariusza o tymczasowym stosowaniu przez niego niniejszej Umowy w momencie jej wejścia w życie zgodnie z art. 42 lub, jeśli Umowa już obowiązuje, w ściśle określonym czasie.
   2.   Rząd, który powiadomił, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, że będzie stosował postanowienia niniejszej Umowy w momencie jej wejścia w życie lub jeśli Umowa już obowiązuje, w ściśle określonym czasie, pozostaje od tego czasu członkiem tymczasowym aż do momentu złożenia przez niego dokumentów ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia i, tym samym, stania się Członkiem.
   Artykuł 42
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi ostatecznie w życie w dniu, w którym przynajmniej pięć rządów spośród wymienionych w załączniku A do niniejszej Umowy, posiadających przynajmniej 90 % udziałów podpisze ostatecznie niniejszą Umowę lub ją ratyfikuje, przyjmie, zatwierdzi bądź też do niej przystąpi.
   2.   Jeśli w dniu 1 stycznia 2006 r. niniejsza Umowa nie wejdzie w życie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, wchodzi ona w życie tymczasowo, pod warunkiem że pięć rządów spełniających wymogi procentowe ust. 1 niniejszego artykułu ostatecznie podpisze niniejszą Umowę lub ją ratyfikuje, przyjmie, zatwierdzi bądź też powiadomi depozytariusza o tymczasowym stosowaniu przez nie postanowień niniejszej Umowy.
   3.   Jeśli w dniu 1 stycznia 2006 r. wymogi wejścia w życie ustanowione w ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu nie zostaną spełnione, depozytariusz zaprasza te rządy, które podpisały ostatecznie niniejszą Umowę lub ją ratyfikowały, przyjęły, zatwierdziły, bądź też powiadomiły o tymczasowym stosowaniu niniejszej Umowy, do podjęcia decyzji o definitywnym lub tymczasowym wejściu w życie niniejszej Umowy pomiędzy sobą, w całości lub częściowo, od momentu, jaki uznają za stosowny.
   4.   Dla każdego rządu, który nie poinformował depozytariusza w ramach art. 41 o tymczasowym stosowaniu niniejszej Umowy oraz który złożył dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia po dacie wejścia w życie niniejszej Umowy, Umowa ta wchodzi w życie z dniem złożenia takiego dokumentu.
   Artykuł 43
   Zmiany
   1.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, może zalecić Członkom wprowadzenie zmian do niniejszej Umowy.
   2.   Proponowane zmiany są przyjmowane przez Radę Członków zgodnie z art. 9 Umowy i wchodzą w życie dla wszystkich Członków 90 dni po otrzymaniu przez depozytariusza zawiadomienia o decyzji Rady Członków.
   Artykuł 44
   Wycofanie
   1.   Każdy członek może wycofać się z niniejszej Umowy w każdym momencie po wejściu jej w życie poprzez pisemne oświadczenie złożone na ręce depozytariusza. Członek ten niezwłocznie informuje Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek o podjętej przez siebie decyzji.
   2.   Wycofanie się Członka zgodnie z niniejszym artykułem nabiera mocy 90 dni po dacie otrzymania przez depozytariusza oświadczenia o wycofaniu.
   Artykuł 45
   Wyłączenie
   Nie naruszając art. 37, w przypadku podjęcia przez Radę Członków decyzji o naruszeniu przez Członka jego zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy i dalszej decyzji o tym, że naruszenie to znacząco osłabia funkcjonowanie niniejszej Umowy, może ona na podstawie uzasadnionej decyzji pozostałych Członków, podjętej pod nieobecność zainteresowanego Członka, wyłączyć go z niniejszej Umowy. Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek niezwłocznie informuje depozytariusza o swojej decyzji. Członek ten przestaje być Stroną niniejszej Umowy 30 dni po dacie decyzji Rady Członków.
   Artykuł 46
   Rozliczenie rachunków
   1.   Rada Członków dokonuje stosownego rozliczenia rachunków, biorąc pod uwagę wszystkie zobowiązania, jakie pociągają za sobą konsekwencje prawne dla Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek i jakie miałyby wpływ na składki Członka, który wycofał się z niniejszej Umowy lub który został wyłączony z Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, czy w inny sposób przestał być Stroną niniejszej Umowy, jak również czas konieczny dla zapewnienia odpowiedniego okresu przejściowego, zwłaszcza jeśli takie zobowiązania muszą zostać zakończone.
   Niezależnie od postanowień powyższego akapitu Członek taki jest zobowiązany do zapłacenia Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek kwot należnych za okres, w którym był Członkiem.
   2.   W momencie rozwiązania niniejszej Umowy żaden z Członków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie ma prawa do żadnego udziału w przychodach powstałych na skutek likwidacji lub innych aktywach Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, jak również nie jest on obciążany żadnymi należnościami z tytułu deficytu finansowego Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, jeśli takowy wystąpi.
   Artykuł 47
   Czas trwania, przedłużenie, rozszerzenie i rozwiązanie
   1.   Niniejsza Umowa obowiązuje do dnia 31 grudnia 2014 r., chyba że Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, podejmie decyzję o jej przedłużeniu, rozszerzeniu, odnowieniu lub wcześniejszym rozwiązaniu zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.
   2.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, może podjąć decyzję o przedłużeniu niniejszej Umowy nie więcej niż dwukrotnie, za każdym razem o dwa lata. Każdy Członek, który nie akceptuje takiego przedłużenia niniejszej Umowy informuje o tym Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek, przestając być jej członkiem od początku obowiązywania przedłużenia.
   3.   Jeśli przed 31 grudnia 2014 r. lub przed datą wygaśnięcia okresu przedłużenia Umowy, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zostanie wynegocjowana nowa umowa lub protokół rozszerzenia niniejszej Umowy, ale nie weszły one w życie, ani ostatecznie ani tymczasowo, niniejsza Umowa pozostaje wiążąca po dacie jej wygaśnięcia, aż do momentu wejścia w życie nowej umowy lub protokołu, pod warunkiem że okres takiego przedłużenia nie przekracza 12 miesięcy.
   4.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek, działając poprzez swoją Radę Członków, może w każdym momencie zdecydować o rozwiązaniu niniejszej Umowy ze skutkiem od dnia, jaki uzna za stosowny.
   5.   Niezależnie od wygaśnięcia lub rozwiązania niniejszej Umowy Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek kontynuuje, tak długo jak to konieczne, funkcjonowanie dla celów przeprowadzenia likwidacji Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek, w tym rozliczenia rachunków, oraz ma podczas tego okresu niezbędne prawa i pełni funkcje konieczne do osiągnięcia powyższych celów.
   6.   Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek zawiadamia depozytariusza o wszystkich decyzjach podjętych na mocy niniejszego artykułu.
   Artykuł 48
   Zastrzeżenia
   Nie można wprowadzać żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do postanowień niniejszej Umowy.
   W DOWÓD CZEGO odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.
   SPORZĄDZONO w Genewie, dnia 29 kwietnia 2005 r., teksty niniejszej Umowy w językach: angielskim, arabskim, francuskim, hiszpańskim i włoskim są na równi autentyczne.

      (1)  Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 1986 r., ze zmianami i rozszerzeniami z 1993 r., ostatnio przedłużona w 2004 r.
   ZAŁĄCZNIK A
   Udziały w budżecie Organizacji, ustanowione zgodnie z art. 8 (1)

               Algieria

               11

               Wspólnota Europejska

               801

               Chorwacja

               5

               Egipt

               8

               Iran (Islamska Republika Iranu)

               5

               Izrael

               5

               Libia (Libijska Arabska Dżamahirija Ludowo-Socjalistyczna)

               5

               Jordania

               7

               Liban

               5

               Maroko

               25

               Syria (Syryjska Republika Arabska)

               45

               Serbia i Czarnogóra

               5

               Tunezja

               73

               Razem

               1 000

      (1)  Obliczenia w oparciu o średnią produkcję za okres 1997/1998–2002/2003 oraz o średni wywóz za okres 1998–2003.
   ZAŁĄCZNIK B
   Nazwy i definicje oliw z oliwek i oliw z wytłoczyn z oliwek
   Nazwy różnych kategorii oliw z oliwek i oliw z wytłoczyn z oliwek są podane poniżej wraz z definicją, odpowiadającą każdej nazwie:

               I.

                  Oliwa z oliwek to oliwa otrzymywana jedynie z owocu drzewa oliwnego, z wyłączeniem oliwy otrzymywanej poprzez procesy rozpuszczenia lub ponownej estryfikacji oraz jakichkolwiek mieszanek z olejami innego rodzaju. Określana jest w następujący sposób:
               A.   Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia: oliwa, którą otrzymuje się jedynie z owocu drzewa oliwnego za pomocą środków mechanicznych lub innych środków fizycznych w warunkach i szczególnym otoczeniu cieplnym, które nie doprowadzają do obniżenia wartości oliwy i która nie została poddana żadnemu procesowi z wyjątkiem czyszczenia, dekantacji, wirowania i filtracji. Oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia są klasyfikowane i oznaczane w następujący sposób:
               a)   oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, nadające się do spożycia w postaci, w jakiej występują:
               i)   ekstra oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia: oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o wolnej kwasowości, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nieprzekraczającej 0,8 g na 100 g oraz o innych parametrach, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii;
               ii)   oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia: oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o wolnej kwasowości, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego nieprzekraczającej 2,0 g na 100 g oraz o innych parametrach, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii;
               iii)   zwykła oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia: oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o wolnej kwasowości, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego nieprzekraczającej 3,3 g na 100 g oraz o innych parametrach, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii (1);
               b)   oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia nienadająca się do spożycia w postaci, w jakiej występuje:
               oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia lampante: oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o wolnej kwasowości, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nieprzekraczającej 3,3 g na 100 g i/lub o parametrach organoleptycznych oraz innych parametrach, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii. Jest ona przeznaczona do rafinacji dla celów spożycia przez człowieka lub do wykorzystania technicznego.
               B.   Rafinowana oliwa z oliwek: oliwa z oliwek uzyskiwana przez rafinację oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia. Posiada ona wolną kwasowość, wyrażoną jako zawartość kwasu oleinowego, nieprzekraczającą 0,3 g na 100 g oraz inne parametry, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii (2);
               C.   Oliwa z oliwek: oliwa stanowiąca mieszankę rafinowanej oliwy z oliwek oraz oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia, nadających się do spożycia w postaci, w jakiej występują. Posiada ona wolną kwasowość, wyrażoną jako zawartość kwasu oleinowego nieprzekraczającą 1,0 g na 100 g oraz inne parametry, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii (3).

               II.

                  Oliwa z wytłoczyn z oliwek jest oliwą uzyskiwaną w drodze traktowania wytłoczyn z oliwek rozpuszczalnikami lub przy zastosowaniu innych zabiegów fizycznych, z wyłączeniem oliw uzyskiwanych w drodze procesów ponownej estryfikacji oraz wszelkich mieszanek z olejami innego rodzaju. Jest ona klasyfikowana w następujący sposób:
               A.   Surowa oliwa z wytłoczyn z oliwek: oliwa z wytłoczyn z oliwek, której parametry odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii. Jest ona przeznaczona do rafinacji dla celów spożycia przez człowieka lub do wykorzystania technicznego.
               B.   Rafinowana oliwa z wytłoczyn z oliwek: oliwa uzyskiwana poprzez rafinację surowej oliwy z wytłoczyn z oliwek. Posiada ona wolną kwasowość, wyrażoną jako zawartość kwasu oleinowego nieprzekraczającą 0,3 g na 100 g oraz inne parametry, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii (4);
               C.   Oliwa z wytłoczyn z oliwek: oliwa stanowiąca mieszankę rafinowanej oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia, nadających się do spożycia w postaci, w jakiej występują. Posiada ona wolną kwasowość, wyrażoną jako zawartość kwasu oleinowego nieprzekraczającą 1,0 g na 100 g oraz inne parametry, które odpowiadają parametrom ustanowionym dla tej kategorii. W żadnym wypadku nie można jej nazywać „oliwą z oliwek” (5).

      (1)  Produkt ten może być sprzedawany konsumentom bezpośrednio tylko wówczas, gdy jest dopuszczony do sprzedaży w kraju sprzedaży detalicznej. Jeśli nie jest dopuszczony do sprzedaży, nazwa tego produktu odpowiada przepisom ustawowym danego kraju.

      (2)  Produkt ten może być sprzedawany konsumentom bezpośrednio tylko wówczas, gdy jest dopuszczony do sprzedaży w kraju sprzedaży detalicznej.

      (3)  Kraj sprzedaży detalicznej może wymagać bardziej szczegółowej nazwy.

      (4)  Produkt ten może być sprzedawany konsumentom bezpośrednio tylko wówczas, gdy jest dopuszczony do sprzedaży w kraju sprzedaży detalicznej.

      (5)  Kraj sprzedaży detalicznej może wymagać bardziej szczegółowej nazwy.
   ZAŁĄCZNIK C
   Rodzaje i definicje oliwek stołowych
   Oliwki stołowe podlegają poniższej klasyfikacji:
   i)   oliwki zielone: owoce zbierane podczas okresu dojrzewania przed zmianą koloru oraz po osiągnięciu normalnej wielkości. Kolor owocu może wahać się od zielonego do słomkowo-żółtego;
   ii)   oliwki zmieniające kolor: owoce zbierane przed okresem całkowitej dojrzałości. Kolor owocu może wahać się od różowego do różowo-czerwonego lub brązowego;
   iii)   oliwki czarne: owoce zbierane w okresie pełnej dojrzałości lub nieco wcześniej. Kolor owocu może wahać się od czerwonawo-czarnego do fioletowo-czarnego, ciemnego fioletu, zielonkawo-czarnego lub intensywnie kasztanowego.


title: 2010/111/CFSP: Decyzja Rady 2010/111/WPZiB z dnia 22 lutego 2010 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               23.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/23

         DECYZJA RADY 2010/111/WPZiB
   z dnia 22 lutego 2010 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 11 marca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/181/WPZiB (1) dotyczące mianowania Valentino INZKO na stanowisko Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) dla Bośni i Hercegowiny do dnia 28 lutego 2010 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 sierpnia 2010 r. Mandat SPUE może jednak zakończyć się wcześniej, jeśli Rada podejmie taką decyzję zgodnie z zaleceniem Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.

               (3)

               Wykonywanie mandatu SPUE powinno być koordynowane z Komisją, aby zapewnić spójność z pozostałymi właściwymi działaniami objętymi kompetencjami Unii.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Valentina INZKO jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie (BiH) zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 sierpnia 2010 r. Mandat SPUE może zakończyć się wcześniej, jeśli Rada podejmie taką decyzję zgodnie z zaleceniem WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej (UE) w BiH. Cele te ukierunkowane są na stały postęp we wprowadzaniu w życie Ogólnej umowy ramowej na rzecz pokoju (GFAP) w BiH zgodnie z planem wprowadzania misji realizowanym przez Biuro Wysokiego Przedstawiciela oraz na stały postęp w procesie stabilizacji i stowarzyszenia, aby BiH stałą się państwem stabilnym, sprawnie funkcjonującym, pokojowym i wieloetnicznym, utrzymującym przyjazne stosunki sąsiedzkie i pozostającym nieodwracalnie na drodze prowadzącej do członkostwa w UE.
   Artykuł 3
   Mandat
   Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje:

               a)

               doradztwo Unii i ułatwianie procesu politycznego;

               b)

               propagowanie ogólnej koordynacji politycznej Unii oraz udział we wzmocnieniu wewnętrznej koordynacji i spójności działań Unii w BiH, między innymi poprzez dostarczanie informacji szefom misji Unii, uczestnictwo w regularnych spotkaniach lub wysyłanie na nie przedstawiciela, przewodniczenie grupie koordynującej złożonej ze wszystkich obecnych w terenie podmiotów Unii w celu koordynowania aspektów wykonawczych działania Unii, a także poprzez udzielanie tym podmiotom wskazówek dotyczących stosunków z władzami BiH;

               c)

               wspieranie ogólnej koordynacji Unii oraz udzielanie na miejscu wskazówek politycznych w zakresie działań Unii w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej, bez uszczerbku dla wiodącej roli Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) koordynującej policyjne aspekty tych działań, a także bez uszczerbku dla wojskowej struktury dowodzenia ALTHEA (EUFOR);

               d)

               oferowanie dowódcy sił UE, bez uszczerbku dla wojskowej struktury dowodzenia, wskazówek politycznych dotyczących kwestii wojskowych o lokalnym wymiarze politycznym, w szczególności dotyczących delikatnych operacji, stosunków z władzami lokalnymi oraz z lokalnymi mediami;

               e)

               konsultacje z dowódcą sił UE przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa;

               f)

               zapewnianie konsekwencji i spójności działań Unii wobec opinii publicznej; rzecznik SPUE jest głównym punktem kontaktowym UE dla środków masowego przekazu w BiH w zakresie zagadnień związanych ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa/wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPZiB/WPBiO);

               g)

               sprawowanie nadzoru nad szeregiem działań w dziedzinie praworządności i w tym kontekście, w razie potrzeby, doradzanie WP i Komisji;

               h)

               zapewnianie szefowi misji EUPM wskazówek politycznych dotyczących sytuacji na miejscu; SPUE i cywilny dowódca operacji będą stosownie do potrzeb konsultować się ze sobą;

               i)

               wspieranie przygotowania i wykonania restrukturyzacji policji w ramach szerszego podejścia społeczności międzynarodowej oraz władz BiH do praworządności, z wykorzystaniem zapewnianej przez EUPM policyjnej technicznej wiedzy fachowej i pomocy w tym zakresie;

               j)

               zapewnianie wsparcia dla wzmocnionych i skuteczniejszych kontaktów wymiaru sprawiedliwości BiH w sprawach karnych z policją, prowadzonych w ścisłej współpracy z EUPM;

               k)

               prowadzenie konsultacji z szefem EUPM przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację policji oraz sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa;

               l)

               w razie potrzeby zapewnienie doradztwa WP oraz Komisji, a także uczestnictwo w wymaganej koordynacji lokalnej, w odniesieniu do działań dotyczących współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, w tym Europolu, oraz powiązanych działań Unii;

               m)

               stałe udzielanie konsultacji w sprawie priorytetów dotyczących przedakcesyjnych instrumentów pomocy, mając na uwadze spójność i możliwości wspólnego działania;

               n)

               wspieranie planowania na rzecz wzmocnionej obecności Unii w kontekście zamknięcia Biura Wysokiego Przedstawiciela (OHR) oraz udzielanie porad na temat aspektów przejścia związanych z informacją publiczną, w ścisłej współpracy z Komisją;

               o)

               wkład w zwiększanie i umacnianie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w BiH zgodnie z polityką UE dotyczącą praw człowieka oraz wytycznymi UE na temat praw człowieka;

               p)

               włączenie właściwych organów BiH do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (MTKJ);

               q)

               doradztwo polityczne i pomoc w przeprowadzeniu reformy konstytucyjnej;

               r)

               zapewnianie, bez uszczerbku dla obowiązujących struktur dowodzenia, spójnego stosowania wszystkich instrumentów Unii w terenie, po to by osiągnąć cele polityki Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając z umocowania WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   Artykuł 5
   Wysoki Przedstawiciel
   Rola SPUE nie stanowi w żaden sposób uszczerbku dla mandatu Wysokiego Przedstawiciela w BiH, w tym jego roli koordynatora działań wszelkich organizacji i agencji cywilnych określonej w Ogólnej umowie ramowej na rzecz pokoju (GFAP) oraz w wydanych następnie konkluzjach i oświadczeniach Rady Wdrażania Pokoju.
   Artykuł 6
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. wynosi 2 350 000 EUR.
   2.   Wydatki pokrywane w ramach kwoty określonej w ust. 1 kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2010 r. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami Wspólnoty mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami jest przedmiotem umowy między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszelkie wydatki.
   Artykuł 7
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. W skład zespołu wchodzi osoba posiadająca wiedzę fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE bezzwłocznie powiadamia Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie i instytucje Unii mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii do SPUE jest wypłacane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do Sekretariatu Generalnego Rady również mogą być wysyłani do SPUE. Zatrudniani członkowie personelu międzynarodowego posiadają obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu lub wysyłającej instytucji Unii; wypełnia on obowiązki związane z mandatem SPUE i działa na rzecz tego mandatu.
   Artykuł 8
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 9
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
   Artykuł 10
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub, zależnie od przypadku, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 11
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnienie objęcia wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               dopilnowuje, by wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń i o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

         Artykuł 12
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 13
   Koordynacja
   1.   SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również, w stosownych przypadkach, z działaniami innych SPUE aktywnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z szefem delegatury Unii i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE współpracuje również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   2.   Wspierając operacje zarządzania kryzysowego prowadzone przez Unię, SPUE, wraz z pozostałymi podmiotami Unii obecnymi w terenie, usprawnia dystrybucję informacji wśród tych przedstawicieli Unii uczestniczących oraz wymianę informacji między nimi w celu osiągnięcia wysokiego stopnia wspólnej świadomości sytuacji i jej oceny.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wykonanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Na zakończenie mandatu SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 marca 2010 r.
   Artykuł 16
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 67 z 12.3.2009, s. 88.

      (2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.


title: Decyzja Komisji z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie mianowania członka Europejskiej Grupy Konsultacyjnej ds. Konsumentów dla Malty oraz jego zastępcy

text:
               23.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/11

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 19 marca 2010 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiej Grupy Konsultacyjnej ds. Konsumentów dla Malty oraz jego zastępcy
   2010/C 73/04
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji 2009/705/WE z dnia 14 września 2009 r. ustanawiającą Europejską Grupę Konsultacyjną ds. Konsumentów (1), w szczególności jej art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mandat członków Europejskiej Grupy Konsultacyjnej ds. Konsumentów wygasł dnia 14 listopada 2009 r.

               (2)

               Nowi członkowie oraz ich zastępcy mianowani zostali na trzyletnią kadencję decyzją Komisji z dnia 17 lutego 2010 r.

               (3)

               Konieczne jest mianowanie członka oraz jego zastępcy, reprezentujących organizacje konsumentów na Malcie na pozostałą część trzyletniej kadencji, na podstawie wniosku maltańskich władz krajowych.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Następujące osoby mianuje się na pozostałą część kadencji na stanowisko członka lub zastępcy członka Europejskiej Grupy Konsultacyjnej ds. Konsumentów:

               Członek

               Zastępca członka

               Renald BLUNDELL (MT)

               Stefan XUEREB (MT)

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2010 r.

            W imieniu Komisji,

            za Przewodniczącego,
         Robert MADELIN

            Dyrektor Generalny ds. Zdrowia i Konsumentów

      (1)  Dz.U. L 244 z 16.9.2009, s. 21.


title: Uzupełnienie do decyzji Rady 2007/543/WE z dnia 23 lipca 2007 r. dotyczącej przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencja o Europolu) ( Dz.U. L 200 z 1.8.2007 )

text:
               2.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/15

      UZUPEŁNIENIE

   do decyzji Rady 2007/543/WE z dnia 23 lipca 2007 r. dotyczącej przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencja o Europolu)
   (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 200 z dnia 1 sierpnia 2007 r.)
   Do decyzji dodaje się następujące deklaracje:

      „DEKLARACJE REPUBLIKI BUŁGARII DOTYCZĄCE:

                  —

                     konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencji o Europolu):

                  W odniesieniu do art. 40 ust. 2 konwencji o Europolu Republika Bułgarii wyraża zgodę na to, by spory między państwami członkowskimi dotyczące wykładni i stosowania tej konwencji były systematycznie przekazywane Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,

                  —

                     protokołu z dnia 24 lipca 1996 r. sporządzonego na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji:

                  Zgodnie z art. 2 protokołu w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich konwencji o Europolu, Republika Bułgarii oświadcza, że akceptuje jurysdykcję Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zgodnie z procedurami określonymi art. 2 ust. 2 lit. a).”.