title: Decyzja Rady (UE) 2016/1232 z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.), z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

text:
                  28.7.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 202/27

            DECYZJA RADY (UE) 2016/1232
      z dnia 18 lipca 2016 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*), z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 31 ust. 1,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 126 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*), z drugiej strony (1) (zwanego dalej „układem”) ustanowiono Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

                  (2)

                  Art. 127 ust. 2 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

                  (3)

                  Art. 129 ust. 1 układu przewiduje, że Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia wspiera Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia (zwany dalej „komitetem”).

                  (4)

                  Art. 129 ust. 2 i 3 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania komitetu oraz przewiduje, że może ona przekazać komitetowi każde ze swoich uprawnień.

                  (5)

                  Art. 131 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o powołaniu innych specjalnych komitetów lub organów, które mogą pomagać jej w wykonywaniu zadań. Przewiduje on także, że w swoim regulaminie wewnętrznym Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa skład i zadania takich komitetów i organów oraz sposób ich funkcjonowania.

                  (6)

                  Ważne jest prowadzenie regularnych i formalnych konsultacji z państwami członkowskimi oraz uwzględnianie ich opinii. W związku z tym do udziału w delegacji Unii Europejskiej na wszystkie posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia należy zapraszać państwa członkowskie.

                  (7)

                  Komisja i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanym dalej „Wysokim Przedstawicielem”) będą ściśle i na bieżąco monitorować starania Kosowa na rzecz normalizacji stosunków z Serbią oraz w odpowiednich terminach, co najmniej dwa razy w roku, przedkładać sprawozdania dotyczące tej kwestii.

                  (8)

                  Art. 140 akapit czwarty układu stanowi, że Unia może podjąć środki, jakie uzna za stosowne, w tym zawiesić całość lub część układu ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku naruszenia przez Kosowo zasadniczych zasad określonych w art. 5 i 13 układu. Wszelkie zalecenia lub decyzje Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, jak również sprawozdania, jakie mają być przedstawione przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela, dotyczące starań Kosowa na rzecz normalizacji stosunków z Serbią, powinny być brane pod uwagę w przypadku wszelkich ewentualnych propozycji Komisji dotyczących zawieszenia układu na podstawie art. 140 akapit czwarty układu.

                  (9)

                  Żaden z terminów, sformułowań lub definicji użytych w niniejszej decyzji i załącznikach do niej, lub w decyzjach i zaleceniach oraz innych dokumentach, w tym protokołach, które ma przyjąć Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia, nie stanowi uznania Kosowa przez poszczególne państwa członkowskie w takim charakterze, w przypadku gdy nie dokonały one tego uznania.

                  (10)

                  Wewnętrzne procedury państw członkowskich mogą mieć zastosowanie do otrzymywania dokumentów wydanych przez organy Kosowa na podstawie układu.

                  (11)

                  Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego.

                  (12)

                  Stanowisko Unii w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia powinno być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy art. 126 układu, oparte jest na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji.
      Zmiany techniczne do tego projektu decyzji mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Rady.
      Artykuł 2
      Państwa członkowskie są zapraszane do udziału w delegacji Unii Europejskiej na wszystkich posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Otrzymują one również wszystkie dokumenty przedkładane Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia lub przez nią wydawane. Państwa członkowskie przekazują w tym celu niezbędne informacje Wysokiemu Przedstawicielowi Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z jego zakresem obowiązków na mocy Traktatów oraz z jego funkcją przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2016 r.

               W imieniu Rady

            G. MATEČNÁ

               Przewodniczący

         (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

         (1)  Dz.U. L 71 z 16.3.2016, s. 3.

         DECYZJA RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–KOSOWO (*) NR 1/2016
         z dnia ….
         w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego
         RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
         uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*), z drugiej strony (zwany dalej „układem”), w szczególności jego art. 126, 127, 129 i 131,
         a także mając na uwadze, że układ wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2016 r.,
         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Przewodnictwo
         Strony przewodniczą Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia na przemian przez okres 12 miesięcy każda. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.
         Artykuł 2
         Posiedzenia
         Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się raz w roku zgodnie z ustaloną praktyką dla Rad Stabilizacji i Stowarzyszenia, co dotyczy również szczebla i miejsca posiedzeń. Na wniosek jednej ze Stron, jeżeli Strony tak postanowią, zwoływane mogą być sesje nadzwyczajne Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane wspólnie przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w porozumieniu z przewodniczącym.
         Artykuł 3
         Delegacje
         Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest informowany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron. W posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia uczestniczy w charakterze obserwatora przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), w przypadku gdy w porządku obrad znajdują się sprawy dotyczące EBI. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może również zaprosić inne osoby do uczestniczenia w jej posiedzeniach w celu przedstawienia informacji dotyczących określonych kwestii.
         Artykuł 4
         Sekretariat
         Funkcje sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia sprawują wspólnie urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej i urzędnik przedstawicielstwa Kosowa w Belgii.
         Artykuł 5
         Korespondencja
         Korespondencję kierowaną do Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia wysyła się do przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.
         Obaj sekretarze zapewniają przekazywanie korespondencji przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie jej innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Udostępniana korespondencja jest wysyłana do Sekretariatu Generalnego Komisji, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i do przedstawicielstwa Kosowa w Belgii.
         Informacje od przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są wysyłane do adresatów przez obu sekretarzy oraz udostępniane, w stosownych przypadkach, innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, o czym mowa w akapicie drugim.
         Artykuł 6
         Jawność
         Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.
         Artykuł 7
         Porządki obrad
         1.   Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom, o których mowa w art. 5, nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, jednak punkty te wpisuje się do wstępnego porządku obrad, pod warunkiem że dokumentacja towarzysząca została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu wysłania porządku obrad. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.
         2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy określone w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów danego przypadku.
         Artykuł 8
         Protokół
         Obydwaj sekretarze sporządzają projekty protokołów każdego posiedzenia. Protokół zasadniczo obejmuje, w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

                     —

                     dokumentację przedłożoną Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                     —

                     oświadczenia, których zaprotokołowania zażądał członek Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                     —

                     podjęte decyzje i sformułowane zalecenia, uzgodnione oświadczenia i przyjęte wnioski.

               Projekt protokołu jest przedkładany do zatwierdzenia Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i obu sekretarzy. Protokół jest składany w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który będzie działał w charakterze depozytariusza dokumentów Stowarzyszenia. Uwierzytelniony odpis jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 5.
         Artykuł 9
         Decyzje i zalecenia
         1.   Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia podejmuje decyzje i formułuje zalecenia za wspólnym porozumieniem Stron, bez uszczerbku dla art. 2 i 5 układu. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony tak postanowią.
         2.   Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w rozumieniu art. 128 układu, noszą odpowiednio nazwę „decyzje” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy. Decyzje i zalecenia są przekazywane każdemu z adresatów, o których mowa w art. 5. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej publikacji urzędowej.
         Artykuł 10
         Języki
         Językami urzędowymi Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są języki autentyczne układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Podstawę obrad Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia stanowi dokumentacja sporządzona w tych językach, chyba że postanowiono inaczej.
         Artykuł 11
         Wydatki
         Unia Europejska i Kosowo oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą z tytułu uczestnictwa w posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, zarówno wydatki na personel, koszty podróży i utrzymania, jak i wydatki na usługi telekomunikacyjne i pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
         Artykuł 12
         Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia
         1.   Niniejszym ustanawia się Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia (zwany dalej „komitetem”) w celu wspierania Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej zadań. Komitet składa się z przedstawicieli Unii Europejskiej, z jednej strony, oraz przedstawicieli Kosowa, z drugiej strony, zazwyczaj na szczeblu wyższych rangą urzędników państwowych.
         2.   Komitet przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w stosownych przypadkach wprowadza w życie decyzje Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz ogólnie zapewnia ciągłość powiązań stowarzyszeniowych oraz właściwe funkcjonowanie układu. Komitet rozpatruje wszelkie sprawy powierzone mu przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, jak również każdą inną sprawę, która może powstać podczas bieżącego wykonywania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przedkłada wnioski lub projekty decyzji/zaleceń do przyjęcia przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         3.   W przypadku gdy układ odnosi się do obowiązku lub możliwości konsultacji, taka konsultacja może zostać przeprowadzona w ramach komitetu. Konsultacja może być kontynuowana na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, jeżeli obie Strony tak postanowią.
         4.   Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia jest załączony do niniejszej decyzji.

            Sporządzono w

                  W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia

                  Przewodniczący

            (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

            ZAŁĄCZNIK
            do
            DECYZJI RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–KOSOWO (*) NR 1/2016
            z dnia …
            Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia
            Artykuł 1
            Przewodnictwo
            Strony przewodniczą Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia (zwanemu dalej „komitetem”) na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.
            Artykuł 2
            Posiedzenia
            Komitet zbiera się, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie komitetu odbywa się w terminie i w miejscu uzgodnionym przez Strony. Posiedzenia komitetu zwoływane są przez przewodniczącego.
            Artykuł 3
            Delegacje
            Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest informowany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.
            Artykuł 4
            Sekretariat
            Funkcje sekretarzy komitetu sprawują wspólnie urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik z Kosowa. Wszystkie informacje dostarczane przewodniczącemu komitetu oraz od niego wychodzące, przewidziane w niniejszej decyzji, przekazywane są sekretarzom komitetu oraz sekretarzom komitetu i przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
            Artykuł 5
            Jawność
            Posiedzenia komitetu są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.
            Artykuł 6
            Porządek obrad
            1.   Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia. Sekretarze komitetu przekazują go adresatom, o których mowa w art. 4, nie później niż 30 dni przed terminem rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do wstępnego porządku obrad, chyba że dokumentacja towarzysząca została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Komitet może zaprosić ekspertów do uczestniczenia w jego posiedzeniach w celu przedstawienia informacji dotyczących określonych tematów. Porządek obrad jest przyjmowany przez komitet na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.
            2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy określone w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów danego przypadku.
            Artykuł 7
            Protokół
            Dla każdego posiedzenia sporządzany jest protokół oparty na dokonanym przez przewodniczącego podsumowaniu wniosków, które sformułował komitet. Po zatwierdzeniu przez komitet protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i sekretarzy, a następnie włączany do akt przez każdą ze Stron. Odpis protokołu jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 4.
            Artykuł 8
            Decyzje i zalecenia
            W szczególnych przypadkach, w których komitet jest upoważniony przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z art. 128 układu do podejmowania decyzji lub formułowania zaleceń, akty te są sporządzane zgodnie z art. 9 regulaminu wewnętrznego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
            Artykuł 9
            Wydatki
            Unia Europejska i Kosowo oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na uczestnictwo w posiedzeniach komitetu, w odniesieniu do zarówno do pracowników, wydatków na podróże i diety, jak i wydatków na usługi telekomunikacyjne i pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
            Artykuł 10
            Podkomitety i grupy specjalne
            Komitet może powołać podkomitety i grupy specjalne działające z jego upoważnienia. Składają one komitetowi sprawozdania po każdym ze swoich posiedzeń. Komitet może podjąć decyzję o likwidacji wszelkich istniejących podkomitetów lub grup, ustanowieniu lub zmienieniu ich zakresu uprawnień lub powołaniu dalszych podkomitetów lub grup wspierających go w wykonywaniu jego zadań. Wymienione podkomitety i grupy nie mają żadnych uprawnień decyzyjnych.

               (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

         ZAŁĄCZNIK

            PROJEKT
            DECYZJA KOMITETU STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–KOSOWO (*) NR 1/2016
            z dnia ….
            w sprawie powołania podkomitetów i grup specjalnych
            KOMITET STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
            uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*), z drugiej strony, w szczególności jego art. 130,
            uwzględniając swój regulamin wewnętrzny, w szczególności jego art. 10,
            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
            Artykuł
            Niniejszym powołuje się podkomitety i grupy specjalne wymienione w załączniku I. Zakres ich uprawnień jest określony w załączniku II.

               Sporządzono w …. dnia [dzień, miesiąc] 2016 r.

                     W imieniu Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia

                     Przewodniczący

               (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

               ZAŁĄCZNIK I

                  Struktura podkomitetu multidyscyplinarnego

                           Tytuł

                           Zagadnienia

                           Artykuł układu

                                       1.

                                       Handel, przemysł, cła i opodatkowanie

                           Swobodny przepływ towarów

                           Art. 20

                           Produkty przemysłowe

                           Art. 21–25

                           Sprawy handlowe

                           Art. 36–49

                           Normalizacja, metrologia, akredytacja, certyfikacja, ocena zgodności i nadzór rynku

                           Art. 80

                           Współpraca przemysłowa

                           Art. 99

                           Małe i średnie przedsiębiorstwa

                           Art. 100

                           Turystyka

                           Art. 101

                           Cła

                           Art. 104

                           Opodatkowanie

                           Art. 105

                           Reguły pochodzenia

                           Protokół III

                           Wspólna pomoc administracyjna w sprawach celnych

                           Protokół IV

                                       2.

                                       Rolnictwo i rybołówstwo

                           Produkty rolne

                           Art. 26, 28, 29, 33, 34 i 37

                           Produkty rybołówstwa

                           Art. 31 i 32, załączniki IV i V

                           Przetworzone produkty rolne

                           Art. 27 i protokół I

                           Wino

                           Art. 30 i protokół II

                           Ochrona oznaczeń geograficznych produktów rolnych i produktów rybołówstwa oraz środków spożywczych innych niż wino i napoje spirytusowe

                           Art. 35

                           Rolnictwo i sektor rolno-przemysłowy, kwestie weterynaryjne i fitosanitarne

                           Art. 102

                           Współpraca w zakresie rybołówstwa

                           Art. 103

                                       3.

                                       Rynek wewnętrzny i konkurencja

                           Prawo przedsiębiorczości

                           Art. 50–54

                           Świadczenie usług

                           Art. 55–60

                           Inne kwestie związane z tytułem V układu

                           Art. 61–73

                           Zbliżanie ustawodawstwa i egzekwowanie prawa

                           Art. 74

                           Konkurencja

                           Art. 75–76

                           Własność intelektualna, przemysłowa i handlowa

                           Art. 77–78

                           Zamówienia publiczne

                           Art. 79

                           Bankowość, usługi ubezpieczeniowe i inne usługi finansowe

                           Art. 96

                           Ochrona konsumentów

                           Art. 81

                                       4.

                                       Sprawy gospodarczo-finansowe i statystyka

                           Płatności bieżące i przepływ kapitału

                           Art. 64–66

                           Polityka gospodarcza

                           Art. 94

                           Współpraca w dziedzinie statystyki

                           Art. 95

                           Promowanie i ochrona inwestycji

                           Art. 98

                           Współpraca finansowa

                           Art. 121–125

                                       5.

                                       Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                           Wzmocnienie instytucji i praworządność

                           Art. 83

                           Prawa podstawowe, w tym niedyskryminacja i ochrona danych

                           Art. 3, 4i 84

                           Współpraca sądowa w sprawach cywilnych i karnych

                           Art. 83

                           Wizy, kontrole graniczne, azyl i migracja

                           Art. 85–-86

                           Zapobieganie i kontrola nielegalnej imigracji; readmisja

                           Art. 87–88

                           Pranie pieniędzy

                           Art. 89

                           Narkotyki

                           Art. 90

                           Zwalczanie terroryzmu

                           Art. 92

                           Zwalczanie przestępczości zorganizowanej i innej nielegalnej działalności

                           Art. 91

                                       6.

                                       Innowacje, społeczeństwo informacyjne i polityka społeczna

                           Warunki pracy i równość szans

                           Art. 82

                           Współpraca społeczna

                           Art. 106

                           Kształcenie i szkolenie

                           Art. 107

                           Współpraca kulturalna

                           Art. 108

                           Współpraca w sektorze audiowizualnym

                           Art. 109

                           Społeczeństwo informacyjne

                           Art. 110

                           Sieci i usługi łączności elektronicznej

                           Art. 111

                           Informacja i komunikacja

                           Art. 112

                           Badania i rozwój technologiczny

                           Art. 118

                                       7.

                                       Transport, energia, środowisko naturalne i rozwój regionalny

                           Transport

                           Art. 113

                           Energia

                           Art. 114

                           Środowisko

                           Art. 115

                           Zmiana klimatu

                           Art. 116

                           Ochrona ludności

                           Art. 117

                           Rozwój regionalny i lokalny

                           Art. 119

                  Struktura grup specjalnych

                           Tytuł

                           Zagadnienia

                           Artykuł układu

                           Grupa specjalna ds. reformy administracji publicznej

                           Reforma administracji publicznej

                           Art. 120

                           Grupa specjalna ds. normalizacji (1)

                           Widoczna i trwała poprawa stosunków Kosowa z Serbią oraz faktyczna współpraca z misją UE w dziedzinie WPBiO w okresie jej istnienia

                           Art. 5

                  (1)  Ta grupa specjalna nie zastępuje dialogu między Prisztiną a Belgradem prowadzonego pod auspicjami Wysokiego Przedstawiciela

               ZAŁĄCZNIK II

                  Zakres uprawnień podkomitetów i grup specjalnych
                   (*)
                  UE–Kosowo

                  Skład i przewodniczący

               W skład podkomitetów oraz grup specjalnych ds. reformy administracji publicznej i ds. normalizacji wchodzą przedstawiciele Komisji Europejskiej, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – w przypadku grupy specjalnej ds. normalizacji – oraz przedstawiciele Kosowa. Przewodniczą im na przemian obie Strony. Państwa członkowskie będą informowane o posiedzeniach podkomitetów i grup specjalnych ds. reformy administracji publicznej i ds. normalizacji oraz zapraszane na nie.

                  Sekretariat

               Funkcje sekretarzy każdego z podkomitetów i grup specjalnych sprawują wspólnie urzędnik Komisji Europejskiej lub Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – w przypadku grupy specjalnej ds. normalizacji – oraz urzędnik z Kosowa.
               Wszelkie informacje dotyczące podkomitetów i grup specjalnych są przekazywane sekretarzom właściwego podkomitetu oraz grup specjalnych.

                  Posiedzenia

               Posiedzenia podkomitetów oraz grup specjalnych zwołuje się, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie podkomitetu lub grupy specjalnej odbywa się w terminie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony.
               Jeżeli obie Strony wyrażą na to zgodę, podkomitety oraz grupy specjalne mogą zapraszać na swoje posiedzenia ekspertów w celu przedstawienia określonych informacji.

                  Porządek obrad i dokumentacja towarzysząca

               Przewodniczący i sekretarze sporządzają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.
               Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których sekretarze otrzymali wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.
               Po uzgodnieniu wstępnego porządku obrad każdego posiedzenia i nie później niż 10 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia sekretarz ze strony Kosowa przekazuje sekretarzowi ze strony Komisji Europejskiej lub Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – w przypadku grupy specjalnej ds. normalizacji – niezbędną pisemną dokumentację dotyczącą punktów włączonych do wstępnego porządku obrad.
               Jeżeli przekroczony zostanie termin, o którym mowa w akapicie trzecim, posiedzenie jest automatycznie odwoływane bez dodatkowego zawiadamiania stron.

                  Kwestie omawiane podczas posiedzeń

               Podkomitety omawiają kwestie związane z układem, wymienione w strukturze podkomitetu multidyscyplinarnego. Postępy związane ze zbliżaniem, wdrażaniem i egzekwowaniem prawodawstwa ocenia się oddzielnie dla każdego tematu. Podkomitety badają wszelkie problemy, jakie mogą wystąpić w podlegających im obszarach oraz przedstawiają propozycje ewentualnych działań.
               Podkomitety służą także jako fora do dokładniejszego wyjaśniania unijnego dorobku prawnego i dokonywania przeglądów postępów poczynionych przez Kosowo w dostosowywaniu jego prawa do tego dorobku, zgodnie ze zobowiązaniami przyjętymi na mocy układu.
               Grupa specjalna ds. reformy administracji publicznej omawia kwestie dotyczące reformy administracji publicznej i przedstawia propozycje ewentualnych działań. Grupa specjalna ds. normalizacji omawia kwestie związane z widoczną i trwałą poprawą stosunków Kosowa z Serbią oraz efektywną współpracą z misją w dziedzinie Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony w okresie jej istnienia i przedstawia propozycje ewentualnych działań.

                  Protokół

               Dla każdego posiedzenia sporządzany jest protokół, a jego treść jest uzgadniana po zakończeniu posiedzenia. Odpis protokołu jest przekazywany sekretarzowi Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia przez sekretarza podkomitetu lub grupy specjalnej.

                  Jawność

               Posiedzenia podkomitetów i grup specjalnych są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

                  (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.


title: 2012/593/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/266

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2010
   (2012/593/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (3), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0116/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 150.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady 2008/814/WPZiB z dnia 13 października 2008 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie udziału Stanów Zjednoczonych Ameryki w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO

text:
               25.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 282/32

         DECYZJA RADY 2008/814/WPZiB
   z dnia 13 października 2008 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie udziału Stanów Zjednoczonych Ameryki w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (1).

               (2)

               To wspólne działanie przewiduje, że szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zawieranej zgodnie z procedurami określonymi w art. 24 Traktatu.

               (3)

               W dniu 13 grudnia 2004 r. Rada upoważniła prezydencję, wspieraną w razie potrzeby przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, by w przypadku przyszłych cywilnych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE podejmowała z państwami trzecimi negocjacje zmierzające do zawarcia umowy na podstawie wzoru umowy między Unią Europejską a państwem trzecim w sprawie udziału państwa trzeciego w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez Unię Europejską. Na tej podstawie prezydencja wynegocjowała ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki umowę w sprawie udziału Stanów Zjednoczonych Ameryki w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie udziału Stanów Zjednoczonych Ameryki w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. KOUCHNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.
    ---documentbreak---

               25.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 282/33

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie udziału Stanów Zjednoczonych Ameryki w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO
   UNIA EUROPEJSKA (UE lub UNIA EUROPEJSKA),
   z jednej strony, oraz
   STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI (STANY ZJEDNOCZONE),
   z drugiej strony,
   zwane dalej „stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   pragnienie wyrażone zarówno przez Unię Europejską, jak i Stany Zjednoczone, by ściśle współpracować przy wspieraniu rozwoju standardów demokratycznych w Kosowie, zwłaszcza standardów odnoszących się do praworządności,
   przyjęcie w dniu 4 lutego 2008 r. przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (zwanej dalej „EULEX KOSOWO”),
   skierowane do Stanów Zjednoczonych w dniu 18 lutego 2008 r. zaproszenie do udziału w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO,
   pomyślne zakończenie procesu tworzenia sił oraz wydane przez cywilnego dowódcę operacyjnego UE i Komitet ds. Aspektów Cywilnych Zarządzania Kryzysowego zalecenie, aby wyrazić zgodę na udział Stanów Zjednoczonych w operacji dowodzonej przez UE,
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX/2/2008 z dnia 22 kwietnia 2008 r., w której wyraził on zgodę na przyjęcie wkładu Stanów Zjednoczonych w misję EULEX KOSOWO,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Stany Zjednoczone przystępują do wspólnego działania 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO, i do wszelkich wspólnych działań lub decyzji, za których pośrednictwem Rada Unii Europejskiej decyduje o przedłużeniu EULEX KOSOWO, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkich niezbędnych przepisów wykonawczych.
   2.   Wkład Stanów Zjednoczonych w EULEX KOSOWO nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską. Komitet uczestników, w skład którego wejdą państwa członkowskie UE, Stany Zjednoczone i inne państwa spoza UE uczestniczące w misji EULEX KOSOWO, będzie pełnił kluczową rolę w bieżącym zarządzaniu misją; opinie komitetu uczestników bierze pod uwagę Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, który sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EULEX KOSOWO.
   3.   Stany Zjednoczone dopilnowują, by osoby będące częścią wkładu tego państwa w EULEX KOSOWO (zwane dalej „oddelegowanym personelem”) sprawowały swoją misję zgodnie:

               —

               ze wspólnym działaniem 2008/124/WPZiB i z ewentualnymi późniejszymi zmianami,

               —

               z planem operacji EULEX KOSOWO,

               —

               z ewentualnymi uzgodnieniami wykonawczymi, oraz

               —

               z niniejszą umową.

         4.   Stany Zjednoczone dopilnowują, by oddelegowany przez nie personel wykonywał swoje obowiązki i postępował w taki sposób, by w pełni wspierać cele i interes EULEX KOSOWO.
   5.   Stany Zjednoczone odpowiednio wcześnie informują cywilnego dowódcę operacyjnego oraz szefa misji EULEX KOSOWO (zwanego dalej „szefem misji”) o wszelkich zmianach związanych z jej wkładem w EULEX KOSOWO. Udział Stanów Zjednoczonych w EULEX KOSOWO na mocy niniejszej umowy zależy od dostępności odpowiednich środków finansowych.
   6.   Właściwy organ medyczny Stanów Zjednoczonych wydaje oddelegowanemu personelowi zaświadczenie o zdolności do służby, po tym jak personel ten przeszedł badania medyczne i został poddany niezbędnym szczepieniom. Personel oddelegowany do udziału w EULEX KOSOWO przedstawia kopię tego zaświadczenia.
   Artykuł 2
   Status personelu
   1.   Status oddelegowanego personelu pełniącego służbę w Kosowie podlega przepisom art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2008/124/WPZiB; personelowi temu przysługują przywileje i immunitety przyznawane na podstawie odpowiednich dokumentów ONZ, w tym rezolucji nr 1244 RB ONZ, odpowiednich przepisów prawa obowiązującego w Kosowie i innych właściwych dokumentów i pism.
   2.   Status personelu oddelegowanego do służby w kwaterze głównej lub jednostkach dowodzenia zlokalizowanych poza Kosowem podlega ustaleniom między kwaterą główną i danymi jednostkami dowodzenia a Stanami Zjednoczonymi.
   3.   Stany Zjednoczone sprawują wyłączną jurysdykcję sądową nad oddelegowanym personelem, w zakresie w jakim zezwalają na to ich przepisy ustawodawcze i wykonawcze i bez uszczerbku dla postanowień w sprawie statusu personelu, o których mowa w ust. 1.
   4.   Stany Zjednoczone odpowiadają na wszelkie roszczenia członków oddelegowanego personelu tego państwa lub ich dotyczące, które mają związek z udziałem Stanów Zjednoczonych w EULEX KOSOWO. Stany Zjednoczone są odpowiedzialne za wszczynanie wszelkich postępowań, w szczególności sądowych lub dyscyplinarnych, przeciwko członkom swojego oddelegowanego personelu zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Stany Zjednoczone zobowiązują się do wydania w momencie podpisywania niniejszej umowy oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w stosunku do państw uczestniczących w EULEX KOSOWO.
   6.   Państwa członkowskie Unii Europejskiej zobowiązują się do wydania w momencie podpisywania niniejszej umowy oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń odnoszących się do udziału Stanów Zjednoczonych w EULEX KOSOWO.
   Artykuł 3
   Informacje niejawne
   W kontekście EULEX KOSOWO zastosowanie ma Umowa między Unią Europejską a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych, sporządzona w Waszyngtonie 30 kwietnia 2007 r.
   Artykuł 4
   Struktura dowodzenia
   1.   Dowództwo i kontrolę nad EULEX KOSOWO na szczeblu strategicznym sprawuje cywilny dowódca operacyjny. Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za EULEX KOSOWO oraz sprawuje dowództwo i kontrolę nad tą misją na obszarze działań.
   2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad oddelegowanym personelem, zespołami i jednostkami z państw dokonujących wkładu w misję zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez cywilnego dowódcę operacyjnego, a także odpowiada za administrację i logistykę, m.in. za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione EULEX KOSOWO.
   3.   Zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 1 ust. 1, Stany Zjednoczone mają takie same prawa i obowiązki w zakresie bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej uczestniczące w operacji.
   4.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem EULEX KOSOWO. Za wszczynanie postępowań dyscyplinarnych odpowiadają Stany Zjednoczone.
   5.   Stany Zjednoczone wyznaczają dowódcę kontyngentu narodowego reprezentującego ich kontyngent narodowy w EULEX KOSOWO. W sprawach krajowych dowódca kontyngentu narodowego podlega szefowi misji; dowódca kontyngentu narodowego jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   6.   Decyzja o zakończeniu operacji jest podejmowana przez Unię Europejską po przeprowadzeniu konsultacji ze Stanami Zjednoczonymi, pod warunkiem że w dniu podjęcia tej decyzji Stany Zjednoczone nadal uczestniczą w EULEX KOSOWO.
   Artykuł 5
   Aspekty finansowe
   Stany Zjednoczone ponoszą koszty związane z ich udziałem w operacji, określone w art. 9 ust. 4 wspólnego działania 2008/124/WPZiB, chyba że koszty te są objęte wspólnym finansowaniem, zgodnie z budżetem operacyjnym misji.
   Artykuł 6
   Ustalenia służące wykonaniu niniejszej umowy
   Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej/Wysoki Przedstawiciel ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa i odpowiednie organy Stanów Zjednoczonych dokonują między sobą wszelkich niezbędnych ustaleń technicznych i administracyjnych służących wdrożeniu niniejszej umowy.
   Artykuł 7
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy są rozstrzygane pomiędzy stronami na drodze dyplomatycznej.
   Artykuł 8
   Wejście w życie i wygaśnięcie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu jej podpisania i pozostaje w mocy aż do wygaśnięcia.
   2.   Każda ze stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego powiadomienia drugiej strony z zachowaniem dwumiesięcznego okresu wypowiedzenia.

      Sporządzono w Brukseli w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, dnia 22 października 2008 roku.

            W Imieniu Unii Europejskiej

            W Imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

   ZAŁĄCZNIK
   OŚWIADCZENIA,
   o których mowa w art. 2 ust. 5 i 6
   Oświadczenie państw członkowskich UE
   „Państwa członkowskie UE stosujące wspólne działanie UE 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO, dołożą starań w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne, by w miarę możliwości zrzec się roszczeń w stosunku do Stanów Zjednoczonych dotyczących obrażeń ciała, śmierci członka ich personelu, uszkodzenia lub utraty wszelkich własnych środków majątkowych używanych w EULEX KOSOWO, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel ze Stanów Zjednoczonych podczas wykonywania obowiązków związanych z EULEX KOSOWO z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego,

               —

               lub były wynikiem użycia jakichkolwiek środków majątkowych należących do Stanów Zjednoczonych, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania personelu EULEX KOSOWO pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych i używającego tych środków majątkowych”.

         Oświadczenie Stanów Zjednoczonych Ameryki
   „Jako państwo uczestniczące w misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO, ustanowionej wspólnym działaniem 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. Stany Zjednoczone dołożą starań w stopniu, w jakim zezwala na to ich krajowy system prawny, by w miarę możliwości zrzec się roszczeń w stosunku do któregokolwiek innego państwa uczestniczącego w EULEX KOSOWO dotyczących obrażeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub utraty wszelkich własnych środków majątkowych używanych przez EULEX KOSOWO, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z EULEX KOSOWO z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego,

               —

               lub były wynikiem użycia jakichkolwiek środków majątkowych należących do państwa uczestniczącego w EULEX KOSOWO, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania personelu EULEX KOSOWO używającego tych środków majątkowych”.


title: Decyzja Rady z dnia 14 maja 2001 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie homologacji części samochodów osobowych w odniesieniu do ich układów hamulcowych

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0395

Dziennik Urzędowy L 139 , 23/05/2001 P. 0014 - 0015

		Decyzja Radyz dnia 14 maja 2001 r.w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie homologacji części samochodów osobowych w odniesieniu do ich układów hamulcowych(2001/395/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań ("Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.") [1], w szczególności jej art. 3 ust. 3 i art. 4 ust. 2 tiret drugie,uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [2],uwzględniając wniosek Komisji [3],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wymogi standardowe regulaminu nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie homologacji części samochodów osobowych w odniesieniu do ich układów hamulcowych mają na celu usuwanie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi między Umawiającymi się Stronami w odniesieniu do układów hamulcowych oraz zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony środowiska.(2) Rezolucja nr 13-H była notyfikowana Umawiającym się Stronom i weszła w życie w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Stron, które nie przekazały powiadomienia o swoim braku zgody w terminie lub dacie wyszczególnionej w rozporządzeniu załączonym do Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r.(3) W celu ułatwienia dostępu do rynku krajom spoza Wspólnoty, wydaje się właściwym ustanowienie równoważności wymagań ujętych w regulaminie nr 13-H z wymaganiami w dyrektywie Rady 71/320/EWG z 26 lipca 1971 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do układów hamulcowych niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep [5].(4) Niniejsze rozporządzenie powinno być włączone do systemu homologacji pojazdów silnikowych i w ten sposób zostać włączonym do prawodawstwa obowiązującego we Wspólnocie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wspólnota Europejska przystępuje do regulaminu nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie homologacji części samochodów osobowych w odniesieniu do ich układów hamulcowych.Tekst regulaminu jest załączony do niniejszej decyzji [6].Artykuł 2Zgodnie z przepisami w art. 9 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG uznaje się równoważność wymagań regulaminu nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych z wymaganiami w dyrektywie Rady 71/320/EWG.Sporządzono w Brukseli, dnia 14 maja 2001 r.W imieniu RadyL. RekkePrzewodniczący[1] Dz.U. L 346 z 17.12.1997, str. 78.[2] Dz.U. L 42 z 23.12.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 98/91/WE (Dz.U. L 11 z 16.1.1999, str. 25).[3] Dz.U. C 215 E z 25.7.2000, str. 46.[4] Zgoda wydana w dniu 3 kwietnia 2001 r (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[5] Dz.U. L 202 z 6.9.1971, str. 37 dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 98/12/WE (Dz.U. L 81 z 18.3.1998, str. 1).[6] Regulamin zostanie opublikowane w następnym Dzienniku Urzędowym.--------------------------------------------------


               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 468/280

         P7_TA(2013)0559
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego (Phil Wynn Owen – Zjednoczone Królestwo)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie powołania Phila Wynn Owena na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0313/2013 – 2013/0811(NLE))
   (Konsultacja)
   (2016/C 468/60)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0313/2013),

               —

               uwzględniając art. 108 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0438/2013),

               A.

               mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               B.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2013 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego,

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Phila Wynn Owena na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2002 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2001 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0970

Dziennik Urzędowy L 342 , 17/12/2002 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 18 listopada 2002 r.dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2001 r.(2002/970/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 2 marca 2001 r. konferencja negocjacyjna UNCTAD zatwierdziła formalnie w drodze decyzji tekst Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2001 r.(2) Wspomniane nowe porozumienie zostało wynegocjowane w tym celu, aby mogło zastąpić przedłużone Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 1993 r., które pozostanie w mocy nie dłużej niż do dnia 30 września 2003 r.(3) Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2001 r. otwarto do podpisu i składania dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających.(4) Wspólnota jest członkiem przedłużonego Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 1993 r., dlatego w jej interesie leży zatwierdzenie porozumienia, które ma je zastąpić,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2001 r.Tekst porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia dokumentu zatwierdzającego w imieniu Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 listopada 2002 r.W imieniu RadyP. S. MøllerPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2006/921/WE: Decyzja Rady z dnia 11 grudnia 2006 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej

text:
               13.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 351/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 grudnia 2006 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej
   (2006/921/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie wsparcia Misji Tymczasowej ONZ w Kosowie (UNMIK) oraz Biura Wysokiego Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie (OHR) i Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy (PS) (1), w szczególności jego art. 1a,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 czerwca 1999 r. ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich, wraz z innymi uczestnikami Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy, uzgodnili ustanowienie Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy, zwanego dalej „Paktem stabilizacji”.

               (2)

               Zgodnie z art. 1a rozporządzenia (WE) nr 1080/2000 corocznie mianuje się Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji.

               (3)

               Wraz z mianowaniem należy określić mandat Specjalnego Koordynatora. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że mandat ustanowiony na mocy decyzji Rady 2005/912/WE z dnia 12 grudnia 2005 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej (2) na rok 2006 jest właściwy. Zgodnie z konkluzjami regionalnego okrągłego stołu Europy Południowo-Wschodniej, w trakcie obrad którego w dniu 30 maja 2006 r. w Belgradzie zatwierdzony został plan przejścia do zaangażowania na poziomie regionalnym, i zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 12 czerwca 2006 r. mandat ten powinien obejmować w szczególności zadania związane z wymogami dotyczącymi wspomnianego przejścia.

               (4)

               Wskazane jest wyraźne wyznaczenie zakresu kompetencji, jak również ustanowienie wytycznych dotyczących koordynacji i składania sprawozdań,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Dr Erhard BUSEK zostaje niniejszym mianowany na Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej („Pakt stabilizacji”).
   Artykuł 2
   Specjalny Koordynator pełni funkcje przewidziane w pkt 13 Paktu stabilizacji z dnia 10 czerwca 1999 r.
   Artykuł 3
   Aby zrealizować cele, o których mowa w art. 2, mandat Specjalnego Koordynatora obejmuje następujące zadania:

               a)

               wspieranie osiągania celów Paktu stabilizacji w obrębie poszczególnych krajów oraz między nimi, jak i tam, gdzie Pakt stabilizacji stanowi rzeczywistą wartość dodaną;

               b)

               przewodniczenie obradom regionalnego okrągłego stołu Europy Południowo-Wschodniej;

               c)

               utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi uczestnikami Paktu stabilizacji oraz wspomagającymi go państwami, organizacjami i instytucjami oraz odpowiednimi inicjatywami i organizacjami regionalnymi w celu wspierania współpracy regionalnej oraz wzmocnienia zaangażowania na poziomie regionalnym;

               d)

               ścisła współpraca ze wszystkimi instytucjami Unii Europejskiej i państwami członkowskimi w celu promowania roli Unii Europejskiej w Pakcie stabilizacji zgodnie z pkt 18, 19 i 20 Paktu stabilizacji oraz zapewnienie komplementarności pomiędzy działaniem Paktu stabilizacji a procesem stabilizacji i stowarzyszenia;

               e)

               w stosownych przypadkach spotkania o charakterze okresowym i zbiorczym z przewodniczącymi grup roboczych w celu zapewnienia ogólnej strategicznej koordynacji oraz pełnienie roli sekretariatu regionalnego okrągłego stołu Europy Południowo-Wschodniej i jego instrumentów;

               f)

               ustalenie na podstawie wcześniej uzgodnionego w toku konsultacji z uczestnikami Paktu stabilizacji wykazu działań priorytetowych dla Paktu stabilizacji, jakie mają zostać zrealizowane w ciągu 2007 r., oraz dostosowanie metod pracy i struktur Paktu stabilizacji do celu, jakim jest przejście do zaangażowania na poziomie regionalnym, tak aby zapewnić spójność i efektywne wykorzystanie zasobów;

               g)

               ułatwianie przejścia do zaangażowania na poziomie regionalnym zgodnie z konkluzjami okrągłego stołu Europy Południowo-Wschodniej z dnia 30 maja 2006 r. i w tym celu ścisłe współdziałanie w ramach procesu współpracy w Europie Południowo-Wschodniej oraz z jego Sekretarzem Generalnym po jego mianowaniu. Szczególna uwaga jest poświęcana ustanowieniu regionalnej Rady Współpracy oraz regionalnego sekretariatu współpracy, jak również optymalizacji różnych zespołów zadaniowych i inicjatyw w ramach Paktu stabilizacji.

         Artykuł 4
   Specjalny Koordynator zawiera porozumienie finansowe z Komisją.
   Artykuł 5
   Działania Specjalnego Koordynatora są skoordynowane z działaniami Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB, Prezydencji Rady oraz Komisji, szczególnie w ramach nieformalnego komitetu konsultacyjnego. Na miejscu utrzymuje on ścisłe kontakty z Prezydencją Rady, Komisją, szefami misji państw członkowskich, specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej, jak również Biurem Wysokiego Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie oraz z administracją cywilną Narodów Zjednoczonych w Kosowie.
   Artykuł 6
   Specjalny Koordynator składa sprawozdania odpowiednio Radzie i Komisji. Będzie on nadal regularnie informował Parlament Europejski o swoich działaniach.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 grudnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 27. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2098/2003 (Dz.U. L 316 z 29.11.2003, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 331 z 17.12.2005, str. 32.


title: 2013/348/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               3.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/5

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 1 lipca 2013 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   (2013/348/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 22 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 22 ust. 1 Aktu przystąpienia Chorwacji przewiduje mianowanie jednego pochodzącego z Chorwacji sędziego Sądu na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.

               (2)

               Na stanowisko sędziego Sądu została zaproponowana kandydatura Vesny TOMLJENOVIĆ.

               (3)

               Komitet, który został ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zaopiniował kandydaturę Vesny TOMLJENOVIĆ na stanowisko sędziego Sądu,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Vesna TOMLJENOVIĆ zostaje mianowana sędzią Sądu na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu 1 lipca 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1317 z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Belgii

text:
               2.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 208/45

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1317
   z dnia 28 lipca 2016 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Belgii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1),(UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Hichama IMANE'A (Député wallon),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Hicham IMANE, Conseiller communal de la Ville de Charleroi (zmiana mandatu).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Komisji z dnia 25 stycznia 2011 r. powołująca grupę ekspertów Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych

text:
               26.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 25 stycznia 2011 r.
   powołująca grupę ekspertów Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych
   2011/C 24/03
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Komisji 2007/75/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. powołującą grupę ekspertów ds. cen transferowych (1) ustanowiono grupę ekspertów zwaną „Wspólnym Forum UE ds. Cen Transferowych”. Decyzja ta traci moc w dniu 31 marca 2011 r.

               (2)

               W roku 2002 ustanowiono nieformalnie „Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych”. Od czasu ustanowienia stało się ono użytecznym forum do dyskusji między państwami członkowskimi i sektorem prywatnym, które skłoniło Komisję do zaproponowała trzech kodeksów postępowania, przyjętych następnie przez państwa członkowskie w Radzie. Ponadto Komisja przyjęła kilka dokumentów w oparciu o prace „Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych”.

               (3)

               Ze względu na znaczenie w kontekście rynku wewnętrznego kwestii podatkowych związanych z cenami transferowymi, pozytywne doświadczenia z działalności „Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych” obejmującej pomoc i doradztwo dla Komisji, oraz ze względu na fakt, że Komisja stale potrzebuje takiego organu, należy powołać nową grupę ekspertów „Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych” w celu kontynuacji prac forum oraz określić jej zadania i strukturę.

               (4)

               „Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych” powinno pomagać i doradzać Komisji przy rozwiązywaniu problemów podatkowych związanych z cenami transferowymi.

               (5)

               W skład „Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych” powinni wejść rządowi i pochodzący z sektora prywatnego eksperci w dziedzinie cen transferowych. Wskazane jest także wprowadzenie możliwości zastępowania członków w celu zachowania proporcjonalnej reprezentacji właściwych dziedzin specjalizacji i obszarów zainteresowania.

               (6)

               Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (7)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3).

               (8)

               Należy uchylić decyzję 2007/75/WE.

               (9)

               Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym powołuje się grupę ekspertów „Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych”, zwaną dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadanie
   Do zadań grupy należy:

               1)

               stworzenie platformy do dyskusji między przedsiębiorcami i specjalistami reprezentującymi krajowe administracje podatkowe na temat problemów związanych z cenami transferowymi, które stanowią przeszkodę dla transgranicznej działalności handlowej wewnątrz Unii;

               2)

               doradzanie Komisji przy rozwiązywaniu problemów podatkowych związanych z cenami transferowymi;

               3)

               pomaganie Komisji w znajdowaniu praktycznych rozwiązań, zgodnych z wytycznymi OECD dotyczącymi cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych i administracji podatkowych, w celu doprowadzenia do bardziej jednolitego stosowania zasad dotyczących cen transferowych w całej Unii.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   1.   Komisja może konsultować się z grupą we wszystkich kwestiach związanych z cenami transferowymi.
   2.   Przewodniczący grupy może doradzić Komisji skonsultowanie się z grupą w sprawie konkretnego zagadnienia.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   Grupa składa się z:

               a)

               jednego przedstawiciela każdego państwa członkowskiego;

               b)

               16 przedstawicieli sektora prywatnego;

               c)

               przewodniczącego.

         2.   Członkowie reprezentujący państwa członkowskie wyznaczani są przez odpowiednie władze krajowe. Są oni urzędnikami służby cywilnej zajmującymi się zagadnieniami dotyczącymi cen transferowych.
   3.   Członkowie z sektora prywatnego są wyznaczani przez Dyrektora Generalnego DG ds. Podatków i Unii Celnej spośród ekspertów posiadających doświadczenie i kompetencje w dziedzinach, o których mowa w art. 2 i art. 3 ust. 1, i którzy odpowiedzieli na zaproszenie do zgłaszania kandydatur.
   4.   Nazwiska kandydatów, uznanych za odpowiednich, ale niepowołanych, mogą zostać umieszczone na liście rezerwowej, z której Komisja może korzystać w celu zastąpienia członków grupy.
   5.   Okres kadencji członków wynosi dwa lata. Pełnią oni swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub do upłynięcia ich kadencji. Kadencja jest odnawialna.
   6.   Członkowie mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji, w następujących przypadkach:

               a)

               jeżeli członek złoży rezygnację;

               b)

               jeżeli członek utraci zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy;

               c)

               jeżeli członek nie spełnia warunków określonych w art. 339 Traktatu;

               d)

               jeżeli członek nie jest niezależny od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych;

               e)

               jeżeli członek nie poinformował Komisji w odpowiednim czasie o wszelkich konfliktach interesów;

               f)

               jeżeli jest to pożądane w celu zachowania proporcjonalnej reprezentacji właściwych dziedzin specjalizacji i obszarów zainteresowania.

         7.   Członkowie z sektora prywatnego są powoływani do działania we własnym imieniu i działają w sposób niezależny, w interesie publicznym.
   8.   Nazwiska członków grupy powołanych jako osoby prywatne są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów, dalej zwanym „rejestrem”.
   9.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Funkcjonowanie grupy
   1.   Dyrektor Generalny DG ds. Podatków i Unii Celnej wyznacza przewodniczącego grupy.
   2.   W porozumieniu ze służbami Komisji grupa może ustanowić podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez grupę. Takie podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wygaśnięciu ich mandatu.
   3.   W trybie doraźnym przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy zewnętrznych ekspertów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się grupa lub podgrupa. Ponadto przedstawiciel Komisji może nadawać osobom fizycznym i organizacjom status obserwatora zgodnie z przepisem 8 ust. 3 zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów, agencji UE i krajów przystępujących. Jako obserwatorzy mogą być zaproszeni w szczególności przedstawiciele krajów przystępujących i sekretariatu OECD.
   4.   Członkowie grup eksperckich i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.
   5.   Posiedzenia grupy i jej podgrup odbywają się zazwyczaj w siedzibie Komisji. Komisja zapewnia grupie obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy lub jej podgrup mogą uczestniczyć inni, zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów.
   7.   Komisja publikuje stosowne informacje na temat działalności grupy w rejestrze lub na specjalnej stronie internetowej.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i, w stosownych przypadkach, koszty utrzymania ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Zwrot kosztów odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 7
   Uchylenie
   Decyzja 2007/75/WE traci moc.
   Artykuł 8
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 stycznia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 189.

      (2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1782 z dnia 5 października 2015 r. uchylająca wspólne stanowisko 2004/487/WPZiB dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz zmieniająca wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii

text:
               6.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 259/25

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1782
   z dnia 5 października 2015 r.
   uchylająca wspólne stanowisko 2004/487/WPZiB dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz zmieniająca wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 kwietnia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/487/WPZiB (1) przewidujące określone środki finansowe.

               (2)

               W dniu 12 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB (2) przewidujące ograniczenia w podróży i embargo na broń.

               (3)

               W dniu 9 grudnia 2014 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2188 (2014) odnoszącą się do Liberii, przedłużającą o dziewięć miesięcy obowiązywanie środków dotyczących podróży oraz embargo na broń.

               (4)

               W dniu 2 września 2015 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2237 (2015) odnoszącą się do Liberii, która kończy obowiązywanie środków dotyczących podróży i środków finansowych określonych w pkt 4 rezolucji nr 1521 (2003) oraz w pkt 1 rezolucji nr 1532 (2004) i przedłuża do dnia 2 czerwca 2016 r. embargo na broń w odniesieniu do wszystkich podmiotów pozarządowych i osób fizycznych działających na terytorium Liberii.

               (5)

               Należy zatem zmienić wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB i uchylić wspólne stanowisko 2004/487/WPZiB.

               (6)

               Unia powinna podjąć dalsze działania dla wprowadzenia w życie niektórych środków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się art. 3 wspólnego stanowiska 2008/109/WPZiB.
   Artykuł 2
   Art. 4 wspólnego stanowiska 2008/109/WPZiB otrzymuje numer art. 3.
   Art. 5 wspólnego stanowiska 2008/109/WPZiB otrzymuje numer art. 4.
   Artykuł 3
   Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2004/487/WPZiB.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 5 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         N. SCHMIT

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2004/487/WPZiB z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii (Dz.U. L 162 z 30.4.2004, s. 116).

      (2)  Wspólne stanowisko Rady 2008/109/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii (Dz.U. L 38 z 13.2.2008, s. 26).