title: 2005/4/WE: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską

text:
               5.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 2/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską
   (2005/4/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 12 Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP), na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy (zwanej dalej „Autonomią Palestyńską”), z drugiej strony (1) (zwanego dalej „przejściowym układem stowarzyszeniowym”), obowiązującego od dnia 1 lipca 1997 r., stanowi, iż Wspólnota oraz Autonomia Palestyńska stopniowo wprowadzają większy poziom liberalizacji, między innymi, wymiany handlowej w zakresie produktów rolnych. Ponadto art. 14 stanowi również, że począwszy od dnia 1 stycznia 1999 r., Wspólnota i Autonomia Palestyńska dokonują oceny sytuacji w celu określenia, jakie środki powinny zostać zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r., aby zrealizować cel określony we wcześniej cytowanym art. 12.

               (2)

               Komisja, w imieniu Wspólnoty, uczestniczyła w negocjacjach w sprawie Porozumienia w formie wymiany listów w celu zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego.

               (3)

               Należy zatem przyjąć środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy dotyczące wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny.
   Tekst Porozumienia stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Środki niezbędne dla wprowadzenia w życie Protokołów 1 i 2 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3.
   Artykuł 3
   1.   Komisję wspierają komitety ustanowione na mocy odpowiednich przepisów rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków lub Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony na mocy art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3).
   2.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
   Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
   3.   Komitety uchwalają ich regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 4
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 16.7.1997, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

      (3)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 60/2004 (Dz.U. L 9 z 15.1.2004, str. 8).
   POROZUMIENIE
   w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską
   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt zwrócić się do Pana w związku z negocjacjami przeprowadzonymi na mocy art. 12 Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy (zwanej dalej „Autonomią Palestyńską”), z drugiej strony (zwanego dalej „przejściowym układem stowarzyszeniowym”), obowiązującego od dnia 1 lipca 1997 r., który stanowi, iż Wspólnota oraz Autonomia Palestyńska stopniowo wprowadzają większy poziom liberalizacji, między innymi, wymiany handlowej w zakresie produktów rolnych, będących przedmiotem zainteresowania obu Stron.
   Negocjacje odbyły się zgodnie z przepisami art. 14, który stanowi, że od dnia 1 stycznia 1999 r. Wspólnota i Autonomia Palestyńska dokonują oceny sytuacji w celu określenia, jakie środki powinny zostać zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r., zgodnie z celem, o którym mowa we wcześniej cytowanym art. 12.
   W wyniku zakończonych negocjacji Strony uzgodniły, co następuje:

               1)

               Protokoły 1 i 2 przejściowego układu stowarzyszeniowego zastępuje się Protokołami 1 i 2 oraz załącznikami do nich przedstawionymi w załączniku I i II do niniejszej wymiany listów.

               2)

               Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą a Autonomią Palestyńską stanowiące Załącznik do Przejściowego układu stowarzyszeniowego odnoszące się do Protokołu nr 1 i dotyczące przywozów do Wspólnoty kwiatów ciętych i pąków kwiatowych wymienionych w pozycji 0603 10 Wspólnej Taryfy Celnej niniejszym traci moc.

               3)

               Najpóźniej w roku 2007 Wspólnota i Autonomia Palestyńska dokonają oceny sytuacji w celu określenia, jakie środki liberalizacji powinny zostać zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską, począwszy od dnia 1 stycznia 2008 r., aby zrealizować cel określony w art. 12 Przejściowego układu stowarzyszeniowego.

         Przepisy niniejszego Porozumienia w formie wymiany listów stosuje się, począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.
   Byłbym wdzięczny za potwierdzenie zgody Pańskiego rządu na propozycje przedstawione w niniejszym liście.
   Proszę Pana o przyjęcie zapewnienia o moim najwyższym szacunku.

         W imieniu Rady Unii Europejskiej

   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt potwierdzić odbiór Pana listu z dzisiejszą datą, sformułowanego w następujący sposób:
   „Mam zaszczyt zwrócić się do Pana w związku z negocjacjami przeprowadzonymi na mocy art. 12 Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy (zwanej dalej »Autonomią Palestyńską«), z drugiej strony (zwanego dalej »przejściowym układem stowarzyszeniowym«), obowiązującego od dnia 1 lipca 1997 r., który stanowi, iż Wspólnota oraz Autonomia Palestyńska stopniowo wprowadzają większy poziom liberalizacji, między innymi, wymiany handlowej w zakresie produktów rolnych, będących przedmiotem zainteresowania obu Stron.
   Negocjacje odbyły się zgodnie z przepisami art. 14, który stanowi, że od dnia 1 stycznia 1999 r. Wspólnota i Autonomia Palestyńska dokonują oceny sytuacji w celu określenia, jakie środki powinny zostać zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r., zgodnie z celem, o którym mowa we wcześniej cytowanym art. 12.
   W wyniku zakończonych negocjacji Strony uzgodniły, co następuje:

               1)

               Protokoły 1 i 2 przejściowego układu stowarzyszeniowego zastępuje się Protokołami 1 i 2 oraz załącznikami do nich przedstawionymi w załączniku I i II do niniejszej wymiany listów.

               2)

               Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą a Autonomią Palestyńską stanowiące Załącznik do Przejściowego układu stowarzyszeniowego odnoszące się do Protokołu nr 1 i dotyczące przywozów do Wspólnoty kwiatów ciętych i pąków kwiatowych wymienionych w pozycji 0603 10 Wspólnej Taryfy Celnej niniejszym traci moc.

               3)

               Najpóźniej w roku 2007 Wspólnota i Autonomia Palestyńska dokonają oceny sytuacji w celu określenia, jakie środki liberalizacji powinny zostać zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską, począwszy od dnia 1 stycznia 2008 r., aby zrealizować cel określony w art. 12 Przejściowego układu stowarzyszeniowego.

         Przepisy niniejszego Porozumienia w formie wymiany listów stosuje się, począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.
   Byłbym wdzięczny za potwierdzenie zgody Pańskiego rządu na propozycje przedstawione w niniejszym liście.”.
   Mam zaszczyt potwierdzić, że Autonomia Palestyńska zgadza się z treścią powyższego listu.
   Proszę Pana o przyjęcie zapewnienia o moim najwyższym szacunku.

         W imieniu Autonomii Palestyńskiej

   ZAŁĄCZNIK I

      PROTOKÓŁ NR 1
      w sprawie przepisów mających zastosowanie w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty produktów rolnych pochodzących z Zachodniego Brzegu Jordanu oraz ze Strefy Gazy

                  1.

                  Produkty wymienione w Załączniku, pochodzące z Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy, dopuszcza się do przywozu do Wspólnoty zgodnie z warunkami zawartymi poniżej oraz w Załączniku.

                              a)

                              Znosi się lub obniża cła do poziomu zamieszczonego w kolumnie „a”.

                              b)

                              Na niektóre produkty, dla których Wspólna Taryfa Celna przewiduje stosowanie cła ad valorem oraz cła specyficznego, poziom obniżki, zgodnie z zapisami w kolumnach „a” i „c”, stosuje się jedynie w odniesieniu do ceł ad valorem. Jednakże w odniesieniu do produktu wymienionego pod numerem kodu 1509 10, zniesienie cła stosuje się do cła specyficznego.

                              c)

                              Na niektóre produkty znosi się należności celne w granicach kontyngentów taryfowych wymienionych w kolumnie „b” dla każdego z nich. Kontyngenty taryfowe, o ile nie ustalono inaczej, obowiązują w okresie roku od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.

                              d)

                              W odniesieniu do ilości przywożonych poza kontyngentami stosuje się Wspólną Taryfę Celną w pełni lub z uwzględnieniem obniżek zgodnie z zapisami w kolumnie „c”.

                  2.

                  W odniesieniu do niektórych produktów udziela się zwolnienia z cła w ramach ilości referencyjnych zgodnie z zapisami w kolumnie „d”.
                  Jeżeli wielkość przywozów jednego z tych produktów przekroczy wielkość referencyjną, Wspólnota, uwzględniając przeprowadzany corocznie przegląd przepływów handlowych, może objąć dany produkt wspólnotowym kontyngentem taryfowym, którego wielkość jest równa wielkości referencyjnej. W takim przypadku, w odniesieniu do ilości przywożonych poza kontyngentami, stosuje się Wspólną Taryfę Celną w pełni lub obniża się ją do poziomu określonego w kolumnie „c”.

                  3.

                  Podczas pierwszego roku stosowania wielkości kontyngentów taryfowych oraz wielkości referencyjne oblicza się proporcjonalnie do podstawowych ilości, uwzględniając okres, który upłynął przed wejściem w życie niniejszego protokołu.

                  4.

                  W odniesieniu do niektórych produktów wymienionych w Załączniku zwiększa się wielkości kontyngentów taryfowych dwukrotnie na podstawie wielkości wskazanych w kolumnie „e”. Pierwsza podwyżka ma miejsce w dniu przyznania po raz drugi kontyngentu taryfowego.

      ZAŁĄCZNIK DO PROTOKOŁU NR 1

                  Kod CN (1)

                  Opis (2)

                  Obniżka cła poza kontyngentem taryfowym (3) (%)

                  Kontyngent taryfowy (t, o ile nie ma innych wskazań)

                  Obniżka cła poza bieżącym lub możliwym kontyngentem taryfowym (3) (%)

                  Ilość referencyjna (t, o ile nie ma innych wskazań)

                  Przepisy szczegółowe

                  a

                  b

                  c

                  d

                  e

                  0409 00 00

                  Miód naturalny

                  100

                  500

                  0

                  punkt 4 – roczny wzrost 250 t

                  ex06 03 10

                  Kwiaty cięte i pąki kwiatowe, świeże

                  100

                  2 000

                  0

                  punkt 4 – roczny wzrost 250 t

                  0702 00 00

                  Pomidory, świeże lub schłodzone, w okresie od 1.12 do 31.3

                  100

                  60

                  2 000

                  ex07 03 10

                  Cebula, świeża lub schłodzona, w okresie od 15.2 do 15.5

                  100

                  60

                  0709 30 00

                  Bakłażan, świeży lub schłodzony, w okresie od 15.1 do 30.4

                  100

                  60

                  3 000

                  ex07 09 60

                  Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, świeże lub schłodzone

                  0709 60 10

                  Słodka papryka

                  100

                  40

                  1 000

                  0709 60 99

                  Pozostałe

                  100

                  80

                  0709 90 70

                  Cukinia, świeża lub schłodzona, w okresie od 1.12 do końca lutego

                  100

                  60

                  300

                  ex07099090

                  Dzika cebula z gatunku Muscari comosum, świeża lub schłodzona, w okresie od 15.2 do 15.5

                  100

                  60

                  0710 80 59

                  Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, z wyjątkiem słodkiej papryki, niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie, zamrożone

                  100

                  80

                  0711 90 10

                  Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, z wyjątkiem słodkiej papryki, tymczasowo zakonserwowane, ale w stanie nienadającym się do natychmiastowego spożycia

                  100

                  80

                  0712 31 00
                  0712 32 00
                  0712 33 00
                  0712 39 00

                  Grzyby, uszaki (Auricularia spp.), trzęsaki (Tremella spp.) i trufle, suszone

                  100

                  500

                  0

                  ex08 05 10

                  Pomarańcze, świeże

                  100

                  60

                  25 000

                  ex08 05 20

                  Mandarynki (w tym tangeryny i satsuma); klementynki, wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe, świeże

                  100

                  60

                  500

                  0805 40 00

                  Grejpfruty

                  100

                  80

                  ex08055010

                  Cytryny (Citrus limon, Citrus limonum), świeże

                  100

                  40

                  800

                  0806 10 10

                  Świeże winogrona deserowe, w okresie od 1.2 do 14.7

                  100

                  1 000

                  0

                  punkt 4 – roczny wzrost 500 t

                  0807 19 00

                  Melony (oprócz arbuzów) świeże, w okresie od 1.11 do 31.5

                  100

                  50

                  10 000

                  0810 10 00

                  Świeże truskawki w okresie od 1.11 do 31.3

                  100

                  2 000

                  0

                  punkt 4 – roczny wzrost 500 t

                  0812 90 20

                  Pomarańcze tymczasowo zakonserwowane, ale w stanie nienadającym się do natychmiastowego spożycia

                  100

                  80

                  0904 20 30

                  Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, z wyjątkiem słodkiej papryki, suszone, nierozgniatane i niemielone

                  100

                  80

                  1509 10

                  Oliwa z oliwek pierwszego tłoczenia

                  100

                  2 000

                  0

                  punkt 4 – roczny wzrost 500 t

                  2001 90 20

                  Owoce z rodzaju Capsicum, z wyjątkiem słodkiej papryki i papryki rocznej, przetworzone lub konserwowane w occie lub kwasie octowym

                  100

                  80

                  2005 90 10

                  Owoce z rodzaju Capsicum, z wyjątkiem słodkiej papryki i papryki rocznej, przetworzone lub konserwowane inaczej niż w occie lub kwasie octowym, niezmrożone

                  100

                  80

      (1)  Kody CN odpowiadają rozporządzeniu (WE) nr 1789/2003 (Dz.U. L 281 z 30.10.2003, str. 1).

      (2)  Bez uszczerbku dla zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej przedstawione opisy produktów mają charakter wyłącznie orientacyjny. Dla celów niniejszego załącznika system preferencyjny określany jest przez zastosowanie kodu CN. Jeśli wskazany jest kod CN, system preferencyjny należy określić poprzez łączne zastosowanie kodu CN i odpowiedniego wyszczególnienia.

      (3)  Obniżka cła stosuje się wyłącznie do ceł ad valorem. Jednakże w odniesieniu do produktu wymienionego pod numerem kodu 1509 10 zniesienie cła stosuje się do cła specyficznego.
   ZAŁĄCZNIK II

      PROTOKÓŁ NR 2
      w sprawie ustaleń mających zastosowanie w odniesieniu do przywozu do Zachodniego Brzegu Jordanu oraz do Strefy Gazy produktów rolnych pochodzących ze Wspólnoty

                  1.

                  Produkty wymienione w Załączniku, pochodzące ze Wspólnoty, dopuszcza się do przywozu do Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy zgodnie z warunkami zawartymi poniżej oraz w Załączniku.

                  2.

                  Cła przywozowe znosi się lub sprowadza do poziomu wskazanego w kolumnie „a”, w granicach rocznych kontyngentów taryfowych wymienionych w kolumnie „b” i z zastrzeżeniem przepisów szczegółowych wskazanych w kolumnie „c”.

                  3.

                  W odniesieniu do ilości przywożonych poza kontyngentami stosuje się ogólne cła mające zastosowanie w odniesieniu do krajów trzecich i z zastrzeżeniem przepisów szczegółowych wskazanych w kolumnie „c”.

                  4.

                  Podczas pierwszego roku stosowania wielkości kontyngentów taryfowych i wielkości referencyjne oblicza się proporcjonalnie do podstawowych ilości, uwzględniając okres, który upłynął przed wejściem w życie niniejszego protokołu.

      ZAŁĄCZNIK DO PROTOKOŁU NR 2

                  Kod CN

                  Opis

                  Cło
                  (%)

                  Kontyngent taryfowy
                  (t, o ile nie ma innych wskazań)

                  Przepisy szczegółowe

                  a

                  b

                  c

                  0102 90 71

                  Żywe bydło o wadze przekraczającej 300 kg, do uboju, oprócz jałówek i krów

                  0

                  300

                  0202 30 90

                  Mięso z bydła bez kości z wyjątkiem ćwierćtuszy przednich, ćwierci „kompensowanych”, kawałki ćwierci przednich oraz kawałków klatki piersiowej, mrożone

                  0

                  200

                  0206 22 00

                  Wątroba jadalna z bydła, mrożona

                  0

                  100

                  0406

                  Ser i twaróg

                  0

                  200

                  0407 00 19

                  Jaja wylęgowe drobiu, oprócz jaj indyczych i gęsich

                  0

                  120 000 sztuk

                  1101 00 15

                  Mąka z pszenicy zwyczajnej i orkiszu

                  0

                  13 000

                  2309 90 99

                  Preparaty używane do żywienia zwierząt

                  2

                  100


title: Decyzja Rady z dnia 23 listopada 1993 r. dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Rumunią w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0726

Dziennik Urzędowy L 337 , 31/12/1993 P. 0177 - 0177 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 55 P. 0097  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 55 P. 0097

		Decyzja Radyz dnia 23 listopada 1993 r.dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Rumunią w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win(93/726/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Umowa wynegocjowana między Wspólnotą Europejską a Rumunią w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win przyczyni się do tworzenia skuteczniejszych środków mających na celu wyeliminowanie nieuczciwej konkurencji w handlu, zapewni wyższy poziom ochrony konsumentów i wsparcie handlu winem między Umawiającymi się Stronami; dlatego pożądane jest zatwierdzenie omawianej Umowy;w celu ułatwienia wykonania niektórych postanowień Umowy Komisja powinna zostać upoważniona do wprowadzenia niezbędnych dostosowań technicznych, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 83 rozporządzenia Rady (EWG) nr 822/87 z dnia 16 marca 1987 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1];ponieważ postanowienia Umowy są bezpośrednio powiązane ze środkami objętymi wspólną polityką handlową i rolną, omawiana Umowa musi zostać ustanowiona na poziomie wspólnotowym,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską a Rumunią w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win oraz protokół i deklaracje do niej załączone zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Komisji.Teksty aktów określonych w akapicie pierwszym są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Umowy i do złożenia dokumentu zatwierdzenia przez Wspólnotę.Przewodniczący Rady dokonuje powiadomienia przewidzianego w art. 19 ust. 1 Umowy.Artykuł 3Do celów art. 13 Umowy, Komisja zostaje niniejszym upoważniona do zawarcia, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 83 rozporządzenia (EWG) nr 822/87, niezbędnych aktów zmieniających Umowę.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1993 r.W imieniu RadyM. SmetPrzewodniczący[1] Dz.U. L 84 z 27.3.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1566/93 (Dz.U. L 154 z 25.6.1993, str. 39).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/665 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie mianowania pięciu członków i dziewięciu zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Rumunię

text:
               7.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 94/40

         DECYZJA RADY (UE) 2017/665
   z dnia 3 kwietnia 2017 r.
   w sprawie mianowania pięciu członków i dziewięciu zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Rumunię
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Rumunii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 21 kwietnia 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/642 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Roberta Sorina NEGOIȚĂ zajął Ovidiu Iulian PORTARIUC.

               (2)

               Cztery stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Cristiana ADOMNIȚEI, Ovidiu Iona BRĂILOIU, Răducu George'a FILIPESCU i Cătălina George'a MUNTEANU.

               (3)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Victora MORARU (Mayor of Amara, Ialomița County).

               (4)

               Osiem stanowisk zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Gheorghe’a CATRINOIU, Cipriana DOBREGO, Alexandru DRĂGANA, Ovidiu Iuliana PORTARIUCA, Emila PROȘCANA, Mihaia Adriana ȘTEFA, Florina Grigorego TECĂU i Iona Marcela VELI.

               (5)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Adriana Ovidiu TEBANA członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowiska członka:

                           —

                           Ionel ARSENE, President of Neamț County Council,

                           —

                           Decebal FĂGĂDĂU, Mayor of Constanța,

                           —

                           Victor MORARU, President of Ialomița County Council (zmiana mandatu),

                           —

                           Adrian Ovidiu TEBAN, Mayor of Cugir,

                           —

                           Marius Ioan URSĂCIUC, Mayor of Gura Humorului,

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           Árpád-András ANTAL, Mayor of Sfântu Gheorghe,

                           —

                           Emil BOC, Mayor of Cluj-Napoca,

                           —

                           Dănuț BUHĂESCU, Mayor of Uricani,

                           —

                           Ion DUMITREL, President of Alba County Council,

                           —

                           Viorel IONESCU, Mayor of Hîrșova,

                           —

                           Petre Emanoil NEAGU, President of Buzău County Council,

                           —

                           Cosmin NECULA, Mayor of Bacău,

                           —

                           Nicolae PANDEA, Mayor of Ștefan cel Mare,

                           —

                           Marius Horia ȚUȚUIANU, President of Constanța County Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         R. GALDES

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/642 z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Rumunię (Dz.U. L 108 z 23.4.2016, s. 34).


title: Decyzja Rady 2013/182/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
                  23.4.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 111/50

         DECYZJA RADY 2013/182/WPZiB
         z dnia 22 kwietnia 2013 r.
         zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 28 lutego 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/137/WPZiB (1).

                     (2)

                     Ponadto zgodnie z art. 12 ust. 2 decyzji 2011/137/WPZiB Rada dokonała pełnego przeglądu wykazów osób i podmiotów zamieszczonych w załącznikach II i IV do tej decyzji oraz uznała, że jedna osoba nie powinna być nadal objęta środkami ograniczającymi przewidzianymi w tej decyzji.

                     (3)

                     W dniu 14 marca 2013 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2095 (2013) zmieniającą embargo na broń, które nałożono na mocy pkt 9 rezolucji nr 1970 (2011), a następnie rozwinięto w pkt 13 lit. a) rezolucji nr 2009 (2011).

                     (4)

                     Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/137/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji 2011/137/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
            Art. 2 otrzymuje brzmienie:

                  „Artykuł 2

                     1.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

                                 a)

                                 dostawy, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych;

                                 b)

                                 dostarczania pomocy technicznej, zapewniania szkoleń lub innej pomocy, w tym personelu związanego z takim sprzętem;

                                 c)

                                 dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem.

                     2.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

                                 a)

                                 dostawy, sprzedaży lub przekazywania broni i powiązanego z nią sprzętu;

                                 b)

                                 dostarczania pomocy technicznej, zapewniania szkoleń lub innej pomocy związanej z takim sprzętem, w tym personelu;

                                 c)

                                 dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem,

                           zgodnie z wcześniejszym zatwierdzeniem w stosownych przypadkach przez Komitet ustanowiony na mocy pkt 24 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011) (»Komitet«).

                     3.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostarczania, sprzedaży lub przekazywania odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Libii wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, działaczy organizacji humanitarnych i wspierających rozwój oraz personelu pomocniczego.

                     4.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostarczania, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, służących wyłącznie do zapewnienia władzom Libii wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa lub rozbrojenia.

                     5.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostarczania pomocy technicznej, zapewniania szkoleń, pomocy finansowej i innej, służących wyłącznie do zapewnienia władzom Libii wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa lub rozbrojenia.

                     6.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

                                 a)

                                 dostawy, sprzedaży i przekazywania broni i powiązanego z nią sprzętu, służących wyłącznie do zapewnienia władzom Libii wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa lub rozbrojenia;

                                 b)

                                 dostawy, sprzedaży i przekazywania broni strzeleckiej i lekkiej oraz powiązanego z nią sprzętu i wsparcia wojskowego, chwilowo eksportowanych do Libii dla wyłącznego użytku personelu ONZ, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu z nimi powiązanego,

                           o których Komitet został powiadomiony z wyprzedzeniem, a w przypadku braku decyzji odmownej ze strony Komitetu – w ciągu pięciu dni roboczych od takiego zgłoszenia.”.

            Artykuł 2
            W załącznikach II i IV do decyzji 2011/137/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r.

                  W imieniu Rady

               C. ASHTON

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 53.

            ZAŁĄCZNIK
            W załącznikach II i IV do decyzji 2011/137/WPZiB skreśla się wpis w wykazie dotyczący wymienionej poniżej osoby:
            ASHKAL, Al-Barrani


title: 2014/138/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUFOR RCA/2/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)

text:
               15.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/39

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUFOR RCA/2/2014
   z dnia 11 marca 2014 r.
   w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)
   (2014/138/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/73/WPZiB z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA) (1), w szczególności jej art. 8 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 8 ust. 5 decyzji 2014/73/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA).

               (2)

               W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r. przewidziano uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego i ustanawiania komitetu uczestników.

               (3)

               Komitet uczestników powinien stanowić forum, na którym z uczestniczącymi państwami trzecimi prowadzone będą dyskusje dotyczące wszelkich problemów w zakresie zarządzania misją EUFOR RCA. KPiB, który sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategicznie nad EUFOR RCA, powinien brać pod uwagę opinie prezentowane przez komitet uczestników.

               (4)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Utworzenie i zakres uprawnień
   Niniejszym ustanawia się komitet uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA). Zakres uprawnień komitetu uczestników określony jest w konkluzjach z posiedzeń Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r.
   Artykuł 2
   Skład
   1.   W skład komitetu uczestników wchodzą:

               —

               przedstawiciele wszystkich państw członkowskich,

               —

               przedstawiciele państw trzecich uczestniczących w EUFOR RCA i wnoszących znaczący wkład.

         2.   W posiedzeniach komitetu uczestników może także uczestniczyć przedstawiciel Komisji.
   Artykuł 3
   Informacje od dowódcy operacji UE
   Komitet uczestników otrzymuje informacje od dowódcy operacji UE.
   Artykuł 4
   Przewodniczący
   Przewodniczącym komitetu uczestników jest Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, lub jego przedstawiciel, ściśle współpracujący z przewodniczącym Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej lub jego przedstawicielem.
   Artykuł 5
   Posiedzenia
   1.   Posiedzenia komitetu uczestników są zwoływane regularnie przez przewodniczącego. Jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek członka mogą być zwoływane posiedzenia nadzwyczajne.
   2.   Przed posiedzeniem przewodniczący rozsyła wstępny porządek obrad oraz dokumenty związane z posiedzeniem. Przewodniczący odpowiada za przekazywanie KPiB wyników obrad komitetu uczestników.
   Artykuł 6
   Poufność
   1.   Zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (2), do posiedzeń i prac komitetu uczestników stosuje się przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa. W szczególności przedstawiciele w komitecie uczestników muszą posiadać odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa.
   2.   Treść obrad komitetu uczestników objęta jest tajemnicą zawodową, chyba że komitet uczestników jednomyślnie zadecyduje inaczej.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 40 z 11.2.2014, s. 59.

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: 2009/89/WE: Decyzja Rady z dnia 4 grudnia 2008 r. w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego do Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego

text:
               4.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 34/17

         DECYZJA RADY
   z dnia 4 grudnia 2008 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego do Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego
   (2009/89/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konwencja o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniami, której tytuł został zmieniony na „Konwencja o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego” (zwana dalej „konwencją barcelońską”) została zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej na mocy decyzji Rady 77/585/EWG (1) i 1999/802/WE (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. e) konwencji barcelońskiej umawiające się strony zobowiązują się do wspierania zintegrowanego zarządzania strefami przybrzeżnymi z uwzględnieniem ochrony obszarów o znaczeniu ekologicznym i o walorach krajobrazowych oraz racjonalnej eksploatacji zasobów naturalnych.

               (3)

               Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2002 r. dotyczące wdrożenia zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną w Europie (3), w szczególności jego rozdział V, zachęca do wdrażania przez państwa członkowskie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną w ramach obowiązujących konwencji zawartych z sąsiadującymi państwami, w tym państwami trzecimi, położonymi nad wspólnym morzem regionalnym.

               (4)

               Wspólnota działa na rzecz szerszego wprowadzenia zintegrowanego zarządzania za pomocą instrumentów horyzontalnych, m.in. z zakresu ochrony środowiska. Działania te przyczyniają się zatem do zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną.

               (5)

               Zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną stanowi jeden z elementów zintegrowanej polityki morskiej UE, która została zatwierdzona przez Radę Europejską na posiedzeniu w Lizbonie w dniach 13 i 14 grudnia 2007 r.

               (6)

               Na mocy decyzji Rady z dnia 27 listopada 2006 r. Komisja uczestniczyła w imieniu Wspólnoty – w porozumieniu z przedstawicielami państw członkowskich – w negocjacjach zorganizowanych przez konwencję barcelońską w celu sporządzenia Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego (zwanego dalej „protokołem o ZZSP”).

               (7)

               W wyniku tych negocjacji tekst protokołu o ZZSP został przyjęty przez Konferencję Pełnomocników w dniu 20 stycznia 2008 r., a strony konwencji mogą składać pod nim podpisy do dnia 20 stycznia 2009 r.

               (8)

               W strefach przybrzeżnych Morza Śródziemnego w dalszym ciągu wywierana jest wielka presja na środowisko, a zasoby przybrzeżne ulegają ciągłej degradacji. Protokół o ZZSP stanowi instrument ramowy na rzecz bardziej skoordynowanego i zintegrowanego podejścia, przewidującego uczestnictwo zainteresowanych stron z sektora prywatnego i publicznego, w tym społeczeństwa obywatelskiego i podmiotów gospodarczych. Przyjęcie takiego otwartego podejścia jest niezbędne do tego, aby skuteczniej rozwiązywać te problemy oraz osiągnąć bardziej zrównoważony rozwój stref przybrzeżnych Morza Śródziemnego.

               (9)

               Protokół o ZZSP zawiera wiele postanowień, które będą wymagać wdrożenia na różnych szczeblach administracji z poszanowaniem zasad pomocniczości i proporcjonalności. Wspólnota powinna działać na rzecz zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, uwzględniając przy tym m.in. transgraniczny charakter większości problemów środowiskowych, natomiast państwa członkowskie i ich odpowiednie właściwe organy będą odpowiedzialne za opracowanie i wdrożenie na obszarze przybrzeżnym określonych środków szczegółowych, które są przewidziane w protokole o ZZSP, jak np. ustanowienie stref, w których zakazane jest budowanie.

               (10)

               Protokół o ZZSP powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej podpisanie Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego do Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.
   Tekst protokołu o ZZSP jest dołączony do niniejszej decyzji (4).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu o ZZSP w imieniu Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         N. KOSCIUSKO-MORIZET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 240 z 19.9.1977, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 322 z 14.12.1999, s. 32.

      (3)  Dz.U. L 148 z 6.6.2002, s. 24.

      (4)  Zob. s. 19 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               4.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 34/19

         TŁUMACZENIE
   PROTOKÓŁ
   w sprawie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego
   UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY NINIEJSZEGO PROTOKOŁU,
   BĘDĄC STRONAMI Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego, przyjętej w Barcelonie dnia 16 lutego 1976 r. i zmienionej dnia 10 czerwca 1995 r.,
   DĄŻĄC do realizacji zobowiązań określonych w art. 4 ust. 3 lit. e) i ust. 5 wspomnianej konwencji,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że strefy przybrzeżne Morza Śródziemnego stanowią wspólne dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe narodów obszaru Morza Śródziemnego oraz że należy je chronić i wykorzystywać roztropnie ku pożytkowi obecnych i przyszłych pokoleń,
   ZANIEPOKOJONE wzrostem presji antropicznej na strefy przybrzeżne Morza Śródziemnego, która zagraża wrażliwemu charakterowi tych stref, oraz dążąc do zatrzymania i odwrócenia procesu degradacji stref przybrzeżnych oraz do znacznego ograniczenia utraty różnorodności biologicznej przybrzeżnych ekosystemów,
   ZANIEPOKOJONE zagrożeniami, jakie dla stref przybrzeżnych niosą zmiany klimatu, które spowodują między innymi podniesienie się poziomu morza, oraz świadome potrzeby przyjęcia zrównoważonych środków w celu ograniczenia negatywnego wpływu zjawisk przyrodniczych,
   PRZEKONANE, że ponieważ strefy przybrzeżne stanowią bezcenne zasoby ekologiczne, gospodarcze i społeczne, planowanie i zarządzanie mające na celu ochronę i zrównoważony rozwój tych stref wymaga specjalnego zintegrowanego podejścia na poziomie basenu Morza Śródziemnego jako całości oraz na poziomie państw leżących nad jego brzegami, przy uwzględnieniu ich różnorodności, w tym zwłaszcza szczególnych potrzeb wysp, związanych z ich cechami geomorfologicznymi,
   UWZGLĘDNIAJĄC Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza, sporządzoną w Montego Bay dnia 10 grudnia 1982 r., Konwencję o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego, sporządzoną w Ramsar dnia 2 lutego 1971 r., oraz Konwencję o różnorodności biologicznej, sporządzoną w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r., których Stronami jest wiele państw nadbrzeżnych Morza Śródziemnego i Wspólnota Europejska,
   ZAINTERESOWANE w szczególności, aby współpracować na rzecz opracowywania odpowiednich i zintegrowanych planów zarządzania strefą przybrzeżną zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. e) Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 9 maja 1992 r.,
   CZERPIĄC z dotychczasowych doświadczeń w zakresie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną i pracy różnych organizacji, w tym instytucji europejskich,
   W OPARCIU O zalecenia i pracę Śródziemnomorskiej Komisji ds. Zrównoważonego Rozwoju; zalecenia Umawiających się Stron sformułowane w czasie ich posiedzeń w 1997 r. w Tunisie, w 2001 r. w Monako, w 2003 r. w Catanii oraz w 2005 r. w Portorož; oraz Śródziemnomorską strategię zrównoważonego rozwoju przyjętą w 2005 r. w Portorož,
   ZDECYDOWANE, aby wzmocnić na poziomie śródziemnomorskim wysiłki państw nadbrzeżnych zmierzające do zapewnienia zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną,
   ZDETERMINOWANE, aby pobudzać inicjatywy krajowe, regionalne i lokalne poprzez skoordynowane działania promocyjne, współpracę i partnerstwo z różnymi zainteresowanymi podmiotami, mając na celu promowanie efektywnego ładu administracyjno-regulacyjnego służącego zintegrowanemu zarządzaniu strefą przybrzeżną,
   DĄŻĄC do zagwarantowania spójności w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną w zastosowaniu konwencji i protokołów do niej,
   UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
   CZĘŚĆ I
   POSTANOWIENIA OGÓLNE
   Artykuł 1
   Zobowiązania ogólne
   Zgodnie z Konwencją o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego oraz protokołami do niej Strony ustanawiają wspólne ramy zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego i podejmują konieczne środki w celu wzmacniania współpracy regionalnej służącej temu celowi.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszego protokołu:

               a)

               „Strony” oznaczają Umawiające się Strony niniejszego protokołu.;

               b)

               „konwencja” oznacza Konwencję o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego, sporządzoną w Barcelonie dnia 16 lutego 1976 r., zmienioną dnia 10 czerwca 1995 r.;

               c)

               „Organizacja” oznacza organ, o którym mowa w art. 17 konwencji;

               d)

               „Centrum” oznacza Centrum Aktywności Regionalnej ds. Priorytetowych Programów Działań;

               e)

               „strefa przybrzeżna” oznacza obszar geomorfologiczny po obu stronach brzegu morza, na którym zachodzą interakcje między elementami morskimi i lądowymi, kształtujące złożone systemy ekologiczne i zasoby złożone z biotycznych i abiotycznych komponentów, które współistnieją i wzajemnie oddziałują ze społecznościami ludzkimi i odpowiednimi działaniami społeczno-gospodarczymi;

               f)

               „zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną” oznacza dynamiczny proces zrównoważonego zarządzania strefami przybrzeżnymi i wykorzystania ich, który uwzględnia jednocześnie wrażliwość przybrzeżnych ekosystemów i krajobrazów, różnorodność działań i sposobów wykorzystania, ich interakcje, morski charakter niektórych typów działalności i sposobów eksploatacji oraz wpływ na elementy morskie i lądowe.

         Artykuł 3
   Zasięg geograficzny
   1.   Obszar, do którego ma zastosowanie protokół, obejmuje obszar Morza Śródziemnego zdefiniowany w art. 1 konwencji. Obszar ten jest również wyznaczony przez:

               a)

               morską granicę strefy przybrzeżnej, która jest zewnętrzną granicą morza terytorialnego Stron; oraz

               b)

               lądową granicę strefy przybrzeżnej, która jest granicą właściwych jednostek strefy brzegowej wyznaczonych przez Strony.

         2.   Jeżeli w ramach suwerennych granic Strona ustala granice inne niż te określone w ust. 1 niniejszego artykułu, Strona ta zgłasza depozytariuszowi deklarację w momencie złożenia instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszego protokołu lub w dowolnym późniejszym czasie, o ile:

               a)

               morska granica leży przed zewnętrzną granicą morza terytorialnego;

               b)

               lądowa granica nie pokrywa się, w mniejszym lub większym zakresie, z granicami terytorium jednostek strefy brzegowej określonych powyżej, aby zastosować, między innymi, podejście ekosystemowe oraz kryteria ekonomiczne i społeczne, aby wziąć pod uwagę szczególne potrzeby wysp związane z ich geomorfologicznymi cechami oraz aby uwzględnić negatywne skutki zmian klimatu.

         3.   Każda Strona przyjmuje i promuje na odpowiednim szczeblu instytucjonalnym działania mające na celu informowanie opinii publicznej i właściwych podmiotów na obszarze objętym zasięgiem geograficznym niniejszego protokołu.
   Artykuł 4
   Zachowanie praw
   1.   Postanowienia niniejszego protokołu ani żaden akt przyjęty na podstawie niniejszego protokołu nie naruszają praw, obecnych i przyszłych roszczeń lub poglądów prawnych którejkolwiek Strony odnoszących się do prawa morza, w szczególności charakteru i zasięgu obszarów morskich, określenia obszarów morskich między państwami, których wybrzeża przylegają lub są położone naprzeciwko siebie, prawa i warunków przepływu przez cieśniny wykorzystywane w żegludze międzynarodowej oraz prawa nieszkodliwego przepływu na morzach terytorialnych, jak też charakteru i zakresu jurysdykcji państwa przybrzeżnego, państwa bandery lub państwa portu.
   2.   Żaden akt lub czynność podjęta na podstawie niniejszego protokołu nie stanowią podstaw do zgłaszania, utrzymywania lub kwestionowania jakichkolwiek roszczeń dotyczących suwerenności państwowej lub krajowej jurysdykcji.
   3.   Postanowienia niniejszego protokołu nie naruszają bardziej rygorystycznych przepisów zakładających ochronę strefy przybrzeżnej i zarządzanie nią, zawartych w innych, obowiązujących obecnie lub w przyszłości, narodowych lub międzynarodowych instrumentach lub programach.
   4.   Postanowienia niniejszego protokołu są bez uszczerbku dla działań lub obiektów związanych z bezpieczeństwem narodowym i obronnością; każda ze Stron zgadza się jednak, że takie działania i obiekty powinny być prowadzone i umiejscawiane w sposób zgodny z niniejszym protokołem, o ile jest to uzasadnione i wykonalne.
   Artykuł 5
   Cele zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną
   Do celów zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną należą:

               a)

               usprawnienie, dzięki racjonalnemu planowaniu działań, zrównoważonego rozwoju stref przybrzeżnych poprzez zagwarantowanie, że środowisko naturalne i krajobrazy są w harmonijny sposób uwzględniane w rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturalnym;

               b)

               ochrona stref przybrzeżnych dla dobra obecnych i przyszłych pokoleń;

               c)

               zapewnienie zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych, w szczególności wykorzystania wody;

               d)

               zapewnienie ochrony integralności przybrzeżnych ekosystemów, krajobrazów i cech geomorfologicznych;

               e)

               zapobieganie zagrożeniom naturalnym, w szczególności zmianom klimatu, które mogą być wywołane siłami przyrody lub działalnością człowieka, i/lub ograniczanie ich skutków;

               f)

               osiąganie spójności między inicjatywami publicznymi i prywatnymi oraz między wszystkimi decyzjami władz publicznych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, które mają wpływ na wykorzystanie strefy przybrzeżnej.

         Artykuł 6
   Ogólne zasady zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną
   Wdrażając niniejszy protokół, Strony kierują się następującymi zasadami zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną:

               a)

               należy w szczególności uwzględnić bogactwo biologiczne oraz naturalną dynamikę i funkcjonowanie obszaru międzypływowego, jak również komplementarny i współzależny charakter elementu morskiego i elementu lądowego, które tworzą jedną całość;

               b)

               należy uwzględnić w sposób zintegrowany wszystkie systemy hydrologiczne, geomorfologiczne, klimatyczne, ekologiczne, społeczno-gospodarcze i kulturowe, aby nie przekraczać pojemności środowiska strefy przybrzeżnej oraz móc zapobiegać negatywnym skutkom rozwoju, a także klęsk żywiołowych;

               c)

               w planowaniu i zarządzaniu strefą przybrzeżną stosować należy podejście ekosystemowe, aby zapewnić zrównoważony rozwój stref przybrzeżnych;

               d)

               należy zagwarantować odpowiedni ład administracyjno-regulacyjny, umożliwiający zaangażowanie, w dostatecznym stopniu i na odpowiednio wczesnym etapie, miejscowej ludności i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego zainteresowanych strefami przybrzeżnymi w przejrzysty proces decyzyjny;

               e)

               konieczna jest instytucjonalna koordynacja między sektorami, obejmująca różne służby administracyjne oraz władze regionalne i lokalne właściwe do spraw stref przybrzeżnych;

               f)

               konieczne jest opracowanie strategii, planów i programów w zakresie zagospodarowania gruntów, obejmujących zabudowę miejską i działalność społeczno-gospodarczą, jak również innych odpowiednich polityk sektorowych;

               g)

               uwzględnić należy wielość i różnorodność działań w strefach przybrzeżnych, a priorytetowo należy traktować, w odpowiednich przypadkach, usługi i działania publiczne, których przeznaczenie i lokalizacja wymagają bezpośredniej bliskości morza;

               h)

               rozdział sposobów zagospodarowania na terenie całej strefy przybrzeżnej powinien być zrównoważony i unikać należy zbędnej koncentracji i bezładnej zabudowy miejskiej;

               i)

               należy przeprowadzić wstępne oceny zagrożeń związanych z różnymi typami działalności człowieka oraz infrastrukturą, aby zapobiegać ich niekorzystnemu oddziaływaniu na strefy przybrzeżne i ograniczać to oddziaływanie;

               j)

               należy zapobiegać degradacji środowiska przybrzeżnego, a w przypadku jej wystąpienia dokonywać odpowiedniego odtworzenia tego środowiska.

         Artykuł 7
   Koordynacja
   1.   Na potrzeby zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Strony:

               a)

               zapewniają instytucjonalną koordynację, w razie potrzeby poprzez odpowiednie organy lub mechanizmy, aby unikać podejścia sektorowego, a ułatwiać stosowanie podejścia całościowego;

               b)

               organizują odpowiednią koordynację między różnymi organami odpowiedzialnymi za morskie i lądowe elementy stref przybrzeżnych w różnych służbach administracyjnych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym;

               c)

               organizują ścisłą koordynację między władzami krajowymi i organami regionalnymi oraz lokalnymi w dziedzinie strategii, planów i programów dotyczących stref przybrzeżnych oraz w zakresie rozmaitych zezwoleń na działania, które można uzyskać za sprawą wspólnych organów konsultacyjnych lub wspólnych procedur decyzyjnych.

         2.   Właściwe krajowe, regionalne i lokalne organy strefy przybrzeżnej współpracują, w miarę możliwości, w celu zwiększenia spójności i skuteczności ustanowionych strategii, planów i programów dotyczących stref przybrzeżnych.
   CZĘŚĆ II
   ELEMENTY ZINTEGROWANEGO ZARZĄDZANIA STREFĄ PRZYBRZEŻNĄ
   Artykuł 8
   Ochrona i zrównoważone wykorzystanie strefy przybrzeżnej
   1.   Zgodnie z celami i zasadami określonymi w art. 5 i 6 niniejszego protokołu Strony dążą do zapewnienia zrównoważonego wykorzystania stref przybrzeżnych i zarządzania nimi, aby chronić przybrzeżne siedliska przyrodnicze, krajobrazy, zasoby naturalne i ekosystemy, zgodnie z międzynarodowymi i regionalnymi instrumentami prawnymi.
   2.   W tym celu Strony:

               a)

               ustanawiają w strefach przybrzeżnych, od najwyższej zimowej linii wodnej, strefę zakazu budownictwa. Mając na względzie, między innymi, obszary, na które zmiany klimatu i zagrożenia naturalne mają bezpośredni negatywny wpływ, strefa ta nie może mieć mniej niż 100 metrów szerokości, z zastrzeżeniem postanowień lit. b) poniżej. Bardziej rygorystyczne środki krajowe określające tę szerokość mają w dalszym ciągu zastosowanie;

               b)

               mogą skorygować wyżej wspomniane postanowienia, w sposób zgodny z celami i zasadami niniejszego protokołu:

                           1)

                           w przypadku projektów leżących w interesie publicznym;

                           2)

                           na obszarach charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami geograficznymi lub innymi ograniczeniami lokalnymi, szczególnie związanymi z gęstością zaludnienia i potrzebami społecznymi, w przypadku gdy indywidualne budownictwo mieszkaniowe, urbanizacja i zabudowa są regulowane krajowymi instrumentami prawnymi;

               c)

               zgłaszają Organizacji swoje krajowe instrumenty prawne określające powyższe korekty.

         3.   Strony dążą również do zapewnienia uwzględniania kryteriów zrównoważonego wykorzystania strefy przybrzeżnej w swoich krajowych instrumentach prawnych. Do takich kryteriów uwzględniających konkretne warunki lokalne należą między innymi:

               a)

               rozpoznanie i wytyczenie, poza obszarami chronionymi, otwartych obszarów, w których zabudowa miejska i inne typy działalności podlegają ograniczeniom lub, w razie potrzeby, zakazowi;

               b)

               ograniczenie liniowego zasięgu zabudowy miejskiej oraz stworzenie nowej infrastruktury transportowej wzdłuż wybrzeża;

               c)

               zagwarantowanie włączenia zagadnień ekologicznych do zasad zarządzania i wykorzystania publicznego sektora morskiego;

               d)

               zapewnienie społeczeństwu swobodnego dostępu do morza i obszaru wzdłuż brzegu;

               e)

               stosowanie ograniczeń lub, w razie potrzeby, zakazu ruchu i parkowania pojazdów lądowych oraz żeglugi i kotwiczenia statków morskich na wrażliwych obszarach przyrodniczych na lądzie lub na morzu, w tym na plażach i wydmach.

         Artykuł 9
   Działalność gospodarcza
   1.   Zgodnie z celami i zasadami określonymi w art. 5 i 6 niniejszego protokołu oraz uwzględniając odpowiednie postanowienia konwencji barcelońskiej i protokołów do niej, Strony:

               a)

               przywiązują szczególną uwagę do działalności gospodarczej, która wymaga bezpośredniej bliskości morza;

               b)

               dbają o to, aby poszczególne typy działalności gospodarczej minimalizowały zużycie zasobów naturalnych i uwzględniały potrzeby przyszłych pokoleń;

               c)

               gwarantują poszanowanie zasad zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi oraz przyjaznego dla środowiska gospodarowania odpadami;

               d)

               gwarantują dostosowanie gospodarki przybrzeżnej i morskiej do wrażliwego charakteru stref przybrzeżnych oraz ochronę zasobów morskich przed zanieczyszczeniem;

               e)

               definiują wskaźniki rozwoju działalności gospodarczej w celu zagwarantowania zrównoważonego wykorzystania stref przybrzeżnych oraz ograniczenia presji przekraczających ich pojemność środowiska;

               f)

               propagują kodeksy dobrych praktyk wśród władz publicznych, podmiotów gospodarczych i organizacji pozarządowych.

         2.   Ponadto Strony uzgadniają w odniesieniu do poniższych typów działalności gospodarczej, co następuje:

               a)

               Rolnictwo i przemysł:
               lokalizacja i prowadzenie działalności rolniczej i przemysłowej gwarantują wysoki poziom ochrony środowiska, aby chronić przybrzeżne ekosystemy i krajobrazy oraz zapobiegać zanieczyszczeniom morza, wody, powietrza i gleby;

               b)

               Rybołówstwo:

                           (i)

                           projekty zabudowy uwzględniają potrzebę ochrony obszarów połowowych;

                           (ii)

                           zapewniona jest zgodność praktyk rybackich z zasadami zrównoważonego wykorzystania morskich zasobów naturalnych;

               c)

               Akwakultura:

                           (i)

                           projekty zabudowy uwzględniają potrzebę ochrony akwakultur i obszarów występowania skorupiaków;

                           (ii)

                           akwakultury są regulowane poprzez kontrolę stosowanych nakładów produkcyjnych oraz przetwarzania odpadów;

               d)

               Działania związane z turystyką, sportem i rekreacją:

                           (i)

                           zachęcają do zrównoważonej turystyki przybrzeżnej, która chroni przybrzeżne ekosystemy, zasoby naturalne, dziedzictwo kulturowe oraz krajobrazy;

                           (ii)

                           promują szczególne formy turystyki przybrzeżnej, w tym turystykę kulturalną, wiejską i ekologiczną, przy jednoczesnym poszanowaniu tradycji ludności miejscowej;

                           (iii)

                           wprowadzają uregulowania lub, w razie potrzeby, zakazy dotyczące niektórych działań sportowo-rekreacyjnych, w tym rekreacyjnego wędkarstwa oraz pozyskiwania skorupiaków;

               e)

               Eksploatacja niektórych zasobów naturalnych:

                           (i)

                           wykopywanie i wydobywanie minerałów, w tym wykorzystanie wody morskiej w zakładach odsalania i eksploatacja kamienia, wymagają uprzedniego zezwolenia;

                           (ii)

                           wydobycie piasku, w tym z dna morskiego i osadów rzecznych, jest uregulowane lub zakazane w przypadku, gdy może mieć negatywny wpływ na równowagę przybrzeżnych ekosystemów;

                           (iii)

                           monitoruje się powierzchnie kontaktu lub styku wody słodkiej i wody słonej, które cechuje duża dynamika, oraz formacje wodonośne, na które może mieć negatywny wpływ pozyskiwanie wód podziemnych lub odprowadzanie zanieczyszczeń do środowiska naturalnego;

               f)

               Infrastruktura, zakłady energetyczne, porty oraz zakłady i obiekty morskie:
               w przypadku powyższych elementów infrastruktury, zakładów i obiektów wymagane jest zezwolenie, w celu zminimalizowania negatywnego wpływu na przybrzeżne ekosystemy, krajobrazy i cechy geomorfologiczne lub, w odpowiednich przypadkach, zrekompensowania tego negatywnego wpływu za pomocą środków pozafinansowych;

               g)

               Działalność morska:
               działalność morska jest prowadzona w sposób gwarantujący ochronę przybrzeżnych ekosystemów zgodnie z zasadami, normami i procedurami określonymi w odpowiednich konwencjach międzynarodowych.

         Artykuł 10
   Charakterystyczne ekosystemy przybrzeżne
   Strony podejmują środki w celu ochrony właściwości niektórych charakterystycznych ekosystemów przybrzeżnych w następujący sposób:

               1)

               Obszary podmokłe i przyujściowe
               Oprócz tworzenia obszarów chronionych oraz mając na celu zapobieganie zanikowi obszarów podmokłych i przyujściowych, Strony:

                           a)

                           uwzględniają ekologiczne, gospodarcze i społeczne funkcje obszarów podmokłych i przyujściowych w narodowych strategiach, planach i programach dotyczących stref przybrzeżnych oraz przy wydawaniu zezwoleń;

                           b)

                           podejmują konieczne środki w celu uregulowania lub, w razie potrzeby, zakazania działań, które mogą mieć negatywny wpływ na obszary podmokłe i przyujściowe;

                           c)

                           dokonują, na ile jest to możliwe, odtworzenia zdegradowanych przybrzeżnych obszarów podmokłych, mając na celu przywrócenie ich pozytywnej roli w procesach zachodzących w środowisku przybrzeżnym.

               2)

               Siedliska morskie
               Uznając potrzebę ochrony obszarów morskich, na których znajdują się siedliska i gatunki o dużej wartości przyrodniczej, niezależnie od tego, czy są one sklasyfikowane jako obszary chronione, Strony:

                           a)

                           przyjmują środki gwarantujące ochronę bierną i czynną w ramach ustawodawstwa oraz w ramach planowania i zarządzania obszarami morskimi i przybrzeżnymi, w szczególności obszarami, na których znajdują się siedliska i gatunki o dużej wartości przyrodniczej;

                           b)

                           zobowiązują się do promowania regionalnej i międzynarodowej współpracy na rzecz wdrażania wspólnych programów w zakresie ochrony siedlisk morskich.

               3)

               Lasy na obszarach przybrzeżnych
               Strony przyjmują środki służące ochronie i rozwojowi lasów przybrzeżnych, w szczególności tych znajdujących się poza obszarami szczególnie chronionymi.

               4)

               Wydmy
               Strony zobowiązują się chronić i, o ile to możliwe, przywracać w sposób trwały walory wydm i mierzei.

         Artykuł 11
   Krajobrazy przybrzeżne
   1.   Uznając szczególną wartość estetyczną, środowiskową i kulturową krajobrazów przybrzeżnych, niezależnie od tego, czy są one sklasyfikowane jako obszary chronione, Strony przyjmują środki w celu zagwarantowania ochrony krajobrazów przybrzeżnych poprzez prawodawstwo oraz planowanie i zarządzanie.
   2.   Strony zobowiązują się do promowania współpracy na poziomie regionalnym i międzynarodowym w zakresie ochrony krajobrazów, a w szczególności do realizacji, w stosownych przypadkach, wspólnych działań na rzecz transgranicznych krajobrazów przybrzeżnych.
   Artykuł 12
   Wyspy
   Strony zobowiązują się do objęcia szczególną ochroną wysp, w tym małych wysp, i w tym celu zobowiązują się do:

               a)

               promowania na tych obszarach działalności przyjaznej środowisku oraz podjęcia szczególnych środków, aby zapewnić uczestnictwo mieszkańców w ochronie ekosystemów przybrzeżnych w oparciu o ich miejscowe zwyczaje i wiedzę;

               b)

               uwzględniania szczególnych cech środowiska wysp oraz konieczności zapewnienia interakcji pomiędzy wyspami w narodowych strategiach, planach i programach dotyczących strefy przybrzeżnej oraz w instrumentach zarządzania, w szczególności w zakresie transportu, turystyki, rybołówstwa, odpadów i wody.

         Artykuł 13
   Dziedzictwo kulturowe
   1.   Strony przyjmują, indywidualnie lub zbiorowo, wszelkie właściwe środki w celu zachowania i ochrony kulturowego, a w szczególności archeologicznego i historycznego, dziedzictwa stref przybrzeżnych, w tym podwodnego dziedzictwa kulturowego, zgodnie z obowiązującymi instrumentami krajowymi i międzynarodowymi.
   2.   Strony gwarantują, że przed podjęciem jakichkolwiek interwencji dotyczących kulturowego dziedzictwa stref przybrzeżnych w pierwszej kolejności rozważane jest zachowanie tego dziedzictwa na miejscu.
   3.   Strony gwarantują w szczególności, że elementy podwodnego dziedzictwa kulturowego stref przybrzeżnych, które zostały wydobyte ze środowiska morskiego, będą zachowane i zarządzane w sposób zapewniający ich długoterminową ochronę oraz że nie będą przedmiotem handlu, sprzedaży, kupna czy też handlu barterowego jako towary handlowe.
   Artykuł 14
   Uczestnictwo
   1.   W celu zapewnienia efektywnego ładu administracyjno-regulacyjnego obejmującego cały proces zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, Strony podejmują niezbędne środki w celu zagwarantowania, że w poszczególnych etapach tworzenia i realizacji strategii, planów, programów lub projektów dotyczących obszarów przybrzeżnych i morskich oraz wydawania rozmaitych zezwoleń biorą odpowiedni udział różne zainteresowane strony, w tym:

               —

               miejscowe społeczności i zainteresowane podmioty publiczne,

               —

               podmioty gospodarcze,

               —

               organizacje pozarządowe,

               —

               podmioty społeczne,

               —

               zainteresowane społeczności.

         Udział taki obejmuje między innymi organy konsultacyjne, zapytania lub wysłuchania publiczne i może rozciągać się również na partnerstwa.
   2.   W celu zagwarantowania takiego udziału Strony przekazują informacje w odpowiedni, terminowy i efektywny sposób.
   3.   Procedury mediacyjne lub pojednawcze oraz prawo odwołania na drodze administracyjnej lub sądowej powinny być dostępne każdej zainteresowanej stronie kwestionującej decyzje, akty lub zaniechania, z zastrzeżeniem przepisów dotyczących udziału społeczeństwa ustanowionych przez Strony w odniesieniu do planów, programów lub projektów dotyczących strefy przybrzeżnej.
   Artykuł 15
   Podnoszenie świadomości, szkolenia, edukacja i badania
   1.   Strony zobowiązują się do przeprowadzania na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym działań zmierzających do podniesienia świadomości publicznej w zakresie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną oraz do opracowania programów edukacyjnych, szkoleń oraz edukacji publicznej na ten temat.
   2.   Strony organizują, bezpośrednio, wielostronnie lub dwustronnie, bądź też przy pomocy Organizacji, Centrum lub zainteresowanych organizacji międzynarodowych, programy edukacyjne, szkolenia oraz edukację publiczną na temat zintegrowanego zarządzania strefami przybrzeżnymi w celu zapewnienia ich zrównoważonego rozwoju.
   3.   Strony umożliwiają interdyscyplinarne badania naukowe w zakresie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną oraz interakcji między poszczególnymi typami działalności oraz ich wpływem na strefy przybrzeżne. W tym celu powinny ustanowić lub wspierać specjalistyczne centra badawcze. Celem takich badań jest m.in. uzyskanie dalszej wiedzy na temat zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, udostępnianie informacji do publicznej wiadomości oraz pomoc w podejmowaniu decyzji przez podmioty publiczne i prywatne.
   CZĘŚĆ III
   INSTRUMENTY ZINTEGROWANEGO ZARZĄDZANIA STREFĄ PRZYBRZEŻNĄ
   Artykuł 16
   Systemy i sieci monitorowania oraz obserwacji
   1.   Strony wykorzystują i wzmacniają istniejące systemy monitorowania i obserwacji lub w razie konieczności tworzą nowe. Przygotowują również i regularnie aktualizują krajowe spisy stref przybrzeżnych, które powinny zawierać, w zakresie możliwym do realizacji, informacje na temat zasobów i działań oraz na temat instytucji, prawodawstwa oraz planowania mogące mieć wpływ na strefy przybrzeżne.
   2.   W celu promowania wymiany doświadczeń naukowych, danych i dobrych praktyk Strony uczestniczą, na odpowiednim poziomie administracyjnym i naukowym, w śródziemnomorskiej sieci stref przybrzeżnych, we współpracy z Organizacją.
   3.   W celu ułatwienia regularnej obserwacji stanu i ewolucji stref przybrzeżnych Strony uzgadniają format referencyjny i procedurę gromadzenia odpowiednich danych w krajowych spisach.
   4.   Strony podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia publicznego dostępu do informacji pochodzących z systemów i sieci monitorowania oraz obserwacji.
   Artykuł 17
   Śródziemnomorska strategia na rzecz zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną
   Strony zobowiązują się do współpracy w celu wspierania zrównoważonego rozwoju i zintegrowanego zarządzania strefami przybrzeżnymi, uwzględniając oraz, w razie konieczności, uzupełniając śródziemnomorską strategię zrównoważonego rozwoju. W tym celu Strony określą, przy pomocy Centrum, wspólne regionalne ramy zintegrowanego zarządzania strefami przybrzeżnymi w obszarze Morza Śródziemnego, które będą wdrażane za pomocą odpowiednich regionalnych planów działania i innych instrumentów operacyjnych oraz poprzez strategie narodowe.
   Artykuł 18
   Narodowe strategie, plany i programy dotyczące stref przybrzeżnych
   1.   Każda Strona wzmacnia lub opracowuje narodową strategię zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, a także plany i programy wdrożenia dotyczące strefy przybrzeżnej, które są zgodne ze wspólnymi ramami regionalnymi oraz z celami i zasadami zintegrowanego zarządzania określonymi w niniejszym protokole, oraz informuje Organizację o stosowanym mechanizmie koordynowania tej strategii.
   2.   Strategia narodowa, oparta na analizie status quo, wyznacza cele, określa priorytety wraz z ich uzasadnieniem, wskazuje przybrzeżne ekosystemy wymagające zarządzania oraz odpowiednie podmioty i procesy, wymienia środki, które należy podjąć, ich koszty, a także dostępne instrumenty instytucjonalne i środki prawno-finansowe, oraz wyznacza harmonogram realizacji.
   3.   Plany i programy dotyczące strefy przybrzeżnej, które mogą być samodzielne lub zintegrowane z innymi planami i programami, wskazują kierunki narodowej strategii i wdrażają ją na właściwym poziomie terytorialnym, określając jednocześnie (w odpowiednich przypadkach) m.in. pojemność środowiska oraz warunki przeznaczenia i wykorzystania odpowiednich morskich i lądowych elementów stref przybrzeżnych.
   4.   Strony definiują odpowiednie wskaźniki w celu oceny skuteczności zintegrowanych strategii, planów i programów zarządzania strefami przybrzeżnymi, a także postępów we wdrażaniu protokołu.
   Artykuł 19
   Ocena oddziaływania na środowisko
   1.   Biorąc pod uwagę wrażliwość stref przybrzeżnych, Strony zapewniają, że procedura oceny oddziaływania na środowisko i związane z nią opracowania w przypadku projektów publicznych i prywatnych, które mogą mieć znaczący wpływ na środowisko stref przybrzeżnych, a w szczególności na ich ekosystemy, uwzględniają szczególną wrażliwość tego środowiska i związki pomiędzy morskimi i lądowymi elementami strefy przybrzeżnej.
   2.   Kierując się tymi samymi kryteriami, Strony opracowują, stosownie do okoliczności, strategiczne oceny oddziaływania na środowisko dla planów i programów mających wpływ na strefę przybrzeżną.
   3.   Oceny oddziaływania na środowisko powinny uwzględniać łączne oddziaływanie na strefy przybrzeżne, zwracając należytą uwagę między innymi na pojemność środowiska.
   Artykuł 20
   Polityka gruntowa
   1.   Strony przyjmują odpowiednie instrumenty i środki z zakresu polityki gruntowej, w tym procedurę planistyczną, w celu wspierania zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, zmniejszenia presji ekonomicznej, utrzymania powierzchni otwartych i umożliwienia powszechnego dostępu do morza i terenów położonych wzdłuż brzegu.
   2.   W związku z powyższym i w celu zagwarantowania zrównoważonego zarządzania publicznymi i prywatnymi gruntami w strefach przybrzeżnych Strony mogą między innymi przyjmować mechanizmy nabywania, cesji, darowizny lub przenoszenia gruntów na rzecz sektora publicznego oraz ustanawiać służebności na nieruchomościach.
   Artykuł 21
   Instrumenty gospodarcze, finansowe i fiskalne
   Na potrzeby wdrażania narodowych strategii, planów i programów dotyczących terenów przybrzeżnych Strony mogą podjąć właściwe środki w celu przyjęcia odpowiednich instrumentów gospodarczych, finansowych i/lub fiskalnych mających na celu wspieranie lokalnych, regionalnych i krajowych inicjatyw na rzecz zintegrowanego zarządzania strefami przybrzeżnymi.
   CZĘŚĆ IV
   ZAGROŻENIA MAJĄCE WPŁYW NA STREFĘ PRZYBRZEŻNĄ
   Artykuł 22
   Zagrożenia naturalne
   W ramach narodowych strategii zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Strony opracowują polityki zapobiegania zagrożeniom naturalnym. W tym celu Strony przeprowadzają oceny wrażliwości stref przybrzeżnych i zagrożeń, a także podejmują środki zapobiegawcze, naprawcze i dostosowawcze w odniesieniu do skutków klęsk żywiołowych, a w szczególności zmian klimatu.
   Artykuł 23
   Erozja obszarów przybrzeżnych
   1.   Zgodnie z celami i zasadami określonymi w art. 5 i 6 niniejszego protokołu Strony, mając na celu skuteczniejsze zapobieganie erozji obszarów przybrzeżnych i łagodzenie jej negatywnych skutków, zobowiązują się do podejmowania niezbędnych środków służących zachowaniu lub odtworzeniu naturalnej zdolności obszarów nadmorskich do adaptacji wobec zmian, w tym zmian spowodowanych podniesieniem się poziomu morza.
   2.   Rozważając nowe działania i roboty budowlane w strefie przybrzeżnej, w tym roboty związane z obiektami hydrotechnicznymi i ochroną wybrzeża, Strony zwracają szczególną uwagę na negatywne skutki tych robót pod kątem erozji obszarów przybrzeżnych, a także na ewentualne bezpośrednie i pośrednie koszty. W odniesieniu do już prowadzonych działań i istniejących obiektów Strony powinny przyjąć środki służące minimalizacji ich wpływu na erozję obszarów przybrzeżnych.
   3.   Strony starają się przewidywać skutki erozji obszarów przybrzeżnych poprzez zintegrowane zarządzanie działaniami, w tym przyjmowanie środków szczególnych w zakresie osadów przybrzeżnych i robót przybrzeżnych.
   4.   Strony zobowiązują się do wymiany danych naukowych, które mogą poszerzyć wiedzę na temat stanu, zmian i skutków erozji obszarów przybrzeżnych.
   Artykuł 24
   Reagowanie na klęski żywiołowe
   1.   Strony zobowiązują się do promowania współpracy międzynarodowej mającej na celu reagowanie na klęski żywiołowe i do podejmowania wszelkich niezbędnych środków służących szybkiemu radzeniu sobie z ich skutkami.
   2.   Strony zobowiązują się do koordynowania użycia posiadanego przez nie sprzętu służącego do wykrywania, ostrzegania i komunikacji, korzystając z istniejących mechanizmów i inicjatyw, aby zapewnić jak najszybsze przekazywanie pilnych informacji dotyczących poważnych klęsk żywiołowych. Strony informują Organizację o tym, które władze krajowe są właściwe do celów wydawania i otrzymywania takich informacji w kontekście odpowiednich mechanizmów międzynarodowych.
   3.   Strony zobowiązują się do promowania wzajemnej współpracy, a także współpracy między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, organizacjami pozarządowymi i innymi właściwymi organizacjami w zakresie zapewnienia natychmiastowej pomocy humanitarnej w reakcji na klęski żywiołowe dotykające strefy przybrzeżne Morza Śródziemnego.
   CZĘŚĆ V
   WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA
   Artykuł 25
   Szkolenia i badania
   1.   Strony zobowiązują się współpracować, bezpośrednio lub przy pomocy Organizacji lub właściwych organizacji międzynarodowych, w zakresie szkolenia personelu naukowego, technicznego i administracyjnego w dziedzinie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, ze szczególnym uwzględnieniem:

               a)

               określenia i wzmocnienia posiadanych możliwości;

               b)

               rozwoju badań naukowo-technicznych;

               c)

               promowania centrów specjalizujących się w zintegrowanym zarządzaniu strefą przybrzeżną;

               d)

               promowania programów szkoleniowych dla lokalnych specjalistów.

         2.   Strony zobowiązują się promować, bezpośrednio lub przy pomocy Organizacji lub właściwych organizacji międzynarodowych, badania naukowo-techniczne w dziedzinie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, w szczególności poprzez wymianę informacji naukowo-technicznych oraz koordynację programów badawczych Stron dotyczących spraw stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.
   Artykuł 26
   Pomoc naukowo-techniczna
   W kontekście zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Strony zobowiązują się współpracować, bezpośrednio lub przy pomocy Organizacji bądź właściwych organizacji międzynarodowych, w zakresie udzielania pomocy naukowo-technicznej, obejmującej dostęp do technologii przyjaznych środowisku i ich transfer oraz inne możliwe formy pomocy na rzecz Stron potrzebujących takiej pomocy.
   Artykuł 27
   Wymiana informacji i działania będące przedmiotem wspólnego zainteresowania
   1.   Strony zobowiązują się współpracować, bezpośrednio lub przy pomocy Organizacji lub właściwych organizacji międzynarodowych, w zakresie wymiany informacji na temat stosowania najlepszych praktyk przyjaznych środowisku.
   2.   Strony, wspierane przez Organizację, podejmują w szczególności następujące działania:

               a)

               definiują wskaźniki dotyczące zarządzania strefą przybrzeżną, uwzględniając przy tym wskaźniki istniejące, oraz współpracują w zakresie korzystania z tych wskaźników;

               b)

               sporządzają i stale uaktualniają oceny dotyczące wykorzystania stref przybrzeżnych i zarządzania nimi;

               c)

               prowadzą działania stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, takie jak projekty służące prezentacji doświadczeń w dziedzinie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną.

         Artykuł 28
   Współpraca transgraniczna
   W odpowiednich przypadkach Strony starają się koordynować, bezpośrednio lub przy pomocy Organizacji bądź właściwych organizacji międzynarodowych, dwustronnie lub wielostronnie, narodowe strategie, plany i programy dotyczące sąsiadujących stref przybrzeżnych. Do celów takiej koordynacji powinny zostać wyznaczone odpowiednie krajowe organy administracyjne.
   Artykuł 29
   Ocena transgranicznego oddziaływania na środowisko
   1.   Przed dopuszczeniem lub zatwierdzeniem planów, programów i projektów, które mogą mieć znaczący negatywny wpływ na strefy przybrzeżne innych Stron, Strony współpracują w ramach niniejszego protokołu poprzez wysyłanie powiadomień, wymianę informacji i konsultacje w zakresie oceny wpływu na środowisko takich planów, programów i projektów, uwzględniając przy tym art. 19 niniejszego protokołu oraz art. 4 ust. 3 lit. d) konwencji.
   2.   W tym celu Strony zobowiązują się do współpracy w zakresie opracowywania i przyjmowania odpowiednich wytycznych w sprawie określania procedur powiadamiania, wymiany informacji i konsultacji na wszystkich etapach postępowania.
   3.   W odpowiednich przypadkach Strony mogą zawierać dwustronne lub wielostronne umowy w celu skutecznego wdrażania niniejszego artykułu.
   CZĘŚĆ VI
   POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE
   Artykuł 30
   Centra koordynacji
   Każda Strona wyznacza centrum koordynacji, które pełni funkcję łącznika z Centrum w zakresie techniczno-naukowych aspektów wdrażania niniejszego protokołu i zajmuje się rozpowszechnianiem informacji na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Centra koordynacji odbywają regularne spotkania, aby realizować swoje funkcje wynikające z niniejszego protokołu.
   Artykuł 31
   Sprawozdania
   Strony przedstawiają zwyczajnym posiedzeniom Umawiających się Stron sprawozdania dotyczące wdrażania niniejszego protokołu, zawierające informacje o podjętych środkach, ich skuteczności i problemach napotkanych podczas ich wdrażania. Formę i częstotliwość tych sprawozdań określają zwyczajne posiedzenia.
   Artykuł 32
   Koordynacja instytucjonalna
   1.   Organizacja jest odpowiedzialna za koordynację wdrażania niniejszego protokołu. Wspomaga ją przy tym Centrum, któremu Organizacja może powierzyć następujące funkcje:

               a)

               pomoc Stronom w określeniu wspólnych regionalnych ram zintegrowanego zarządzania strefami przybrzeżnymi w obszarze Morza Śródziemnego zgodnie z art. 17;

               b)

               przygotowywanie regularnych sprawozdań na temat stanu i rozwoju zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego, mając na celu ułatwienie wdrożenia niniejszego protokołu;

               c)

               wymiana informacji i prowadzenie działań będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zgodnie z art. 27;

               d)

               pomaganie Stronom, na ich wniosek:

                           —

                           w uczestniczeniu w śródziemnomorskiej sieci stref przybrzeżnych zgodnie z art. 16,

                           —

                           w przygotowywaniu i wdrażaniu narodowych strategii zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną zgodnie z art. 18,

                           —

                           we współpracy w zakresie działań szkoleniowych i naukowo-technicznych programów badawczych zgodnie z art. 25,

                           —

                           w koordynowaniu, w odpowiednich przypadkach, zarządzania transgranicznymi strefami przybrzeżnymi zgodnie z art. 28;

               e)

               organizacja spotkań centrów koordynacji zgodnie z art. 30;

               f)

               wykonywanie wszelkich innych funkcji wyznaczonych przez Strony.

         2.   Na potrzeby wdrażania niniejszego protokołu Strony, Organizacja i Centrum mogą wspólnie nawiązywać współpracę z organizacjami pozarządowymi, których działania są związane z niniejszym protokołem.
   Artykuł 33
   Posiedzenia Stron
   1.   Zwyczajne posiedzenia Stron niniejszego protokołu odbywają się wraz ze zwyczajnymi posiedzeniami Umawiających się Stron konwencji, które odbywają się zgodnie z art. 18 konwencji. Strony mogą również organizować posiedzenia nadzwyczajne na mocy tego artykułu.
   2.   Posiedzenia Stron niniejszego protokołu służą:

               a)

               kontrolowaniu wdrażania niniejszego protokołu;

               b)

               zapewnieniu wdrażania niniejszego protokołu w koordynacji i synergii z pozostałymi protokołami;

               c)

               nadzorowaniu prac Organizacji i Centrum związanych z wdrażaniem niniejszego protokołu i przekazywaniu wytycznych dotyczących ich działań;

               d)

               analizowaniu skuteczności przyjętych środków zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną oraz potrzeby przyjęcia innych środków, w szczególności w formie załączników lub zmian do niniejszego protokołu;

               e)

               przedstawianiu Stronom zaleceń dotyczących środków, które należy przyjąć w celu wdrożenia niniejszego protokołu;

               f)

               analizowaniu propozycji przedstawianych w ramach spotkań centrów koordynacji zgodnie z art. 30 niniejszego protokołu;

               g)

               analizowaniu sprawozdań przekazywanych przez Strony i przedstawianiu odpowiednich zaleceń zgodnie z art. 26 konwencji;

               h)

               analizowaniu wszelkich innych istotnych informacji przekazywanych za pośrednictwem Centrum;

               i)

               analizowaniu, w odpowiednich przypadkach, wszelkich innych spraw istotnych z punktu widzenia niniejszego protokołu.

         CZĘŚĆ VII
   POSTANOWIENIA KOŃCOWE
   Artykuł 34
   Powiązanie z konwencją
   1.   Postanowienia konwencji odnoszące się do protokołów mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego protokołu.
   2.   Regulamin oraz zasady finansowania przyjęte zgodnie z art. 24 konwencji mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego protokołu, chyba że Strony niniejszego protokołu postanowią inaczej.
   Artykuł 35
   Relacje ze stronami trzecimi
   1.   W odpowiednich przypadkach Strony zapraszają państwa niebędące Stronami niniejszego protokołu oraz organizacje międzynarodowe do współpracy w zakresie wdrażania niniejszego protokołu.
   2.   Strony zobowiązują się przyjąć odpowiednie środki, zgodne z prawem międzynarodowym, aby zapobiec podejmowaniu przez jakiekolwiek osoby działań sprzecznych z zasadami i celami niniejszego protokołu.
   Artykuł 36
   Podpisanie
   Umawiające się Strony konwencji mogą podpisywać niniejszy protokół w Madrycie, Hiszpania, od dnia 21 stycznia 2008 r. do dnia 20 stycznia 2009 r.
   Artykuł 37
   Ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie
   Niniejszy protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się rządowi Hiszpanii, który będzie pełnił funkcje depozytariusza.
   Artykuł 38
   Przystąpienie
   Od dnia 21 stycznia 2009 r. Strony konwencji mają możliwość przystąpienia do niniejszego protokołu.
   Artykuł 39
   Wejście w życie
   Niniejszy protokół wchodzi w życie trzydziestego dnia po złożeniu u depozytariusza co najmniej sześciu dokumentów ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.
   Artykuł 40
   Teksty w autentycznych wersjach językowych
   Oryginał niniejszego protokołu, którego teksty w językach angielskim, arabskim, francuskim i hiszpańskim stanowią równoważne autentyczne wersje językowe, zostaje złożony u depozytariusza.

      W DOWÓD CZEGO, odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszym protokołem.
      SPORZĄDZONO W MADRYCIE, HISZPANIA, dnia dwudziestego pierwszego stycznia dwa tysiące ósmego roku.


title: 2009/230/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/233

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006
   (2009/230/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 30,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0126/2008),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               akceptuje zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 7.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 29.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Miroslava Ransdorfa Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Miroslava Ransdorfa (2009/2208(IMM))

text:
               15.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 81/146

         Środa, 5 maja 2010 r.Wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Miroslava Ransdorfa
   P7_TA(2010)0093
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Miroslava Ransdorfa (2009/2208(IMM))
   2011/C 81 E/25

      Parlament Europejski,

   uwzględniając przekazany przez właściwe władze Republiki Czeskiej wniosek o uchylenie immunitetu Miloslava Ransdorfa z dnia 16 września 2009 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 23 listopada 2009 r.,
   po wysłuchaniu wyjaśnień Miloslava Ransdorfa zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,
   uwzględniając art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,
   uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i z dnia 10 lipca 1986 r. (1),
   uwzględniając art. 6 ust. 2 i art. 7 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0107/2010),

               A.

               mając na uwadze fakt, że Miroslav Ransdorf jest posłem do Parlamentu Europejskiego,

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., w czasie sesji Parlamentu Europejskiego posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa, na który to immunitet nie można powoływać się w przypadku, gdy poseł został ujęty na gorącym uczynku; mając na uwadze, że nie może to stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek z jego posłów,

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 27 ust. 4 Konstytucji Republiki Czeskiej wobec posłów ani senatorów nie może zostać wszczęte postępowanie karne bez zgody izby, do której należą, oraz w przypadku gdy odnośna izba odmawia wydania zgody, postępowanie karne zostaje raz na zawsze wykluczone,

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Miloslava Ransdorfa;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do natychmiastowego przekazania odpowiednim władzom Republiki Czeskiej niniejszej decyzji wraz ze sprawozdaniem właściwej komisji PE.

      (1)  Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, Zbiór Orzeczeń 1964, s. 195 i sprawa 149/85, Wybot/Faure i inni, Zbiór Orzeczeń 1986, s. 2391.