title: 2014/543/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012, sekcja II – Rada Europejska i Rada

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/24

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012, sekcja II – Rada Europejska i Rada
   (2014/543/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012 (COM(2013) 570 – C7-0275/2013) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków (4), jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do roku 2012 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (7),

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0189/2014),

               1.

               odracza decyzję dotyczącą udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady Europejskiej oraz Rady za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 56 z 29.2.2012.

      (2)  Dz.U. C 334 z 15.11.2013, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 331 z 14.11.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 334 z 15.11.2013, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (7)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1764 z dnia 1 października 2015 r. zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie

text:
               2.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 257/42

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1764
   z dnia 1 października 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/512/WPZiB (1) dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie.

               (2)

               Rada uznaje, że przedmiotowe środki ograniczające nie powinny dotyczyć aeronautyki i przemysłu kosmicznego.

               (3)

               W związku z tym należy zezwolić na niektóre operacje dotyczące konkretnych materiałów pirotechnicznych, znajdujących się we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej (2), niezbędnych do korzystania z wyrzutni obsługiwanych przez podmioty państw członkowskich lub ustanowione w państwie członkowskim, które zajmują się wystrzeliwaniem obiektów w przestrzeń kosmiczną, lub do korzystania z operacji wystrzelenia w ramach programów kosmicznych Unii, jej państw członkowskich lub Europejskiej Agencji Kosmicznej, lub do napędzania satelitów przez producentów satelitów prowadzących przedsiębiorstwo w państwie członkowskim,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2014/512/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 dodaje się ustępy w brzmieniu:
               „5.   Zakazów, o których mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się do:

                           a)

                           wywozu ani przywozu hydrazyny (CAS 302-01-2) w stężeniach równych lub przekraczających poziom 70 %;

                           b)

                           przywozu niesymetrycznej dimetylohydrazyny (CAS 57-14-7);

                           c)

                           sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu oraz do przywozu, zakupu lub transportu monometylohydrazyny (CAS 60-34-4),

                     do korzystania z wyrzutni obsługiwanych przez europejskie podmioty zajmujące się wystrzeliwaniem obiektów w przestrzeń kosmiczną lub do korzystania z operacji wystrzelenia w ramach europejskich programów kosmicznych, lub do napędzania satelitów przez europejskich producentów satelitów.
               Ilość wywożonej hydrazyny musi być dostosowana do operacji wystrzelenia lub wystrzeliwania lub do satelity, na potrzeby których jest wywożona, i nie może przekraczać całkowitej masy 800 kg dla pojedynczej operacji wystrzelenia lub satelity. Ilość wywożonej monometylohydrazyny musi być dostosowana do operacji wystrzelenia lub wystrzeliwania lub do satelity, na potrzeby których jest wywożona.
               6.   Zakazów, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się do świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług oraz do finansowania lub pomocy finansowej związanych z operacjami, o których mowa w ust. 5 lit. a), b) i c).
               7.   Operacje, o których mowa w ust. 5 lit. a), b) i c) oraz w ust. 6, wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów państw członkowskich. Państwa członkowskie należycie informują Radę o wszystkich przypadkach przyznania przez nie zezwolenia. Informacja zawiera szczegóły dotyczące przekazywanych ilości oraz końcowego wykorzystania.”;

               2)

               w art. 9 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Art. 2 ust. 6 stosuje się od dnia 9 października 2015 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 1 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. SCHNEIDER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. L 229 z 31.7.2014, s. 13).

      (2)  Dz.U. C 129 z 21.4.2015, s. 1.


title: 2006/397/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia  27 kwietnia 2006 r.  w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 3 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia  7 listopada 2002 r.  pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej uzupełniającego Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia  6 maja 1999 r.  w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej

text:
               8.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 154/20

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 3 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 7 listopada 2002 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej uzupełniającego Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej
   (2006/397/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 7 listopada 2002 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej uzupełniające Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (1), w szczególności jego pkt 3,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („Fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 7 listopada 2002 r. dopuszcza możliwość uruchomienia Funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 mld EUR.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy umożliwiające uruchomienie Funduszu.

               (4)

               Bułgaria, Rumunia i Austria przedstawiły wnioski o uruchomienie środków Funduszu w związku z pięcioma klęskami powodzi,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej celem przyznania kwoty 106 357 627 EUR w formie środków na zobowiązania i płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         H. WINKLER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 283 z 20.11.2002, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, str. 3.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2009 r. zmieniająca decyzję 2007/230/WE w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9895) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               16.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/80

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 grudnia 2009 r.
   zmieniająca decyzję 2007/230/WE w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9895)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/959/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylającą dyrektywę Rady 88/599/EWG (1), w szczególności jej art. 11 ust. 3 i art. 13,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Podstawowym źródłem informacji w ramach kontroli drogowych są zapisy tachografu. Brak takich zapisów może zostać usprawiedliwiony jedynie w przypadku, gdy zapisy tachografu, w tym wpisy odręczne, nie były możliwe z przyczyn obiektywnych. W takim przypadku należy wystawić zaświadczenie potwierdzające te przyczyny.

               (2)

               Formularz zaświadczenia określony w załączniku do decyzji Komisji 2007/230/WE (2) okazał się niewystarczający, by objąć wszystkie przypadki, w których sporządzenie zapisu działalności kierowcy przez urządzenia rejestrujące było niemożliwe ze względów technicznych.

               (3)

               W celu zwiększenia efektywności i skuteczności w zakresie kontrolowania przez państwa członkowskie zgodności z przepisami rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (3) formularz ten należy zmienić poprzez uzupełnienie elementów określonych w art. 11 ust. 3 dyrektywy 2006/22/WE dodatkowymi elementami.

               (4)

               Formularz zaświadczenia powinien być stosowany wyłącznie wówczas, jeśli na podstawie zapisów tachografu, z obiektywnych przyczyn technicznych, nie jest możliwe wykazanie, że przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 są przestrzegane.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik do decyzji 2007/230/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Antonio TAJANI

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35.

      (2)  Dz.U. L 99 z 14.4.2007, s. 14.

      (3)  Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8.

      ZAŁĄCZNIK


title: 2007/739/WE: Decyzja Rady z dnia 22 października 2007 r. dotycząca zawarcia Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi

text:
               17.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/51

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 października 2007 r.
   dotycząca zawarcia Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi
   (2007/739/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Federacją Rosyjską (1), dalej zwana UPW, weszła w życie dnia 1 grudnia 1997 r.

               (2)

               Artykuł 21 ust. 1 UPW przewiduje, że handel niektórymi wyrobami stalowymi jest regulowany postanowieniami tytułu III tej umowy, z wyłączeniem jego art. 15, oraz postanowieniami umowy w sprawie ustaleń ilościowych.

               (3)

               W latach 1995–2006 handel niektórymi wyrobami stalowymi był przedmiotem umów pomiędzy Stronami UPW. W związku z tym właściwe jest zawarcie nowej umowy, która będzie uwzględniała rozwój stosunków pomiędzy Stronami.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi.
   2.   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy, aby stała się ona wiążąca dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         J. SILVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 28.11.1997, str. 3.
    ---documentbreak---

               17.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/52

         UMOWA
   pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   FEDERACJA ROSYJSKA,
   z drugiej strony,
   jako Strony niniejszej Umowy,
   MAJĄC na uwadze, że Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony (1) (zwana dalej UPW), weszła w życie dnia 1 grudnia 1997 r.;
   MAJĄC na uwadze, że Strony pragną wspierać systematyczny i sprawiedliwy rozwój handlu stalą pomiędzy Wspólnotą Europejską (zwaną dalej Wspólnotą) i Federacją Rosyjską (zwaną dalej Rosją);
   MAJĄC na uwadze, że art. 21 UPW stanowi, że handel wyrobami stalowymi byłej Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, zwanej dalej EWWiS, jest regulowany postanowieniami tytułu III umowy, z wyjątkiem art. 15, oraz postanowieniami umowy;
   UWZGLĘDNIAJĄC, że niniejsza umowa stanowi umowę, o której mowa w art. 21 UPW;
   MAJĄC na uwadze proces przystąpienia Rosji do Światowej Organizacji Handlu (WTO) i wsparcie Wspólnoty dla integracji Rosji z międzynarodowym systemem handlowym;
   UWZGLĘDNIAJĄC, że w latach 1995–2006 handel niektórymi wyrobami stalowymi był przedmiotem umów; właściwe jest zawarcie nowej umowy, która będzie uwzględniała rozwój stosunków pomiędzy Stronami;
   MAJĄC na uwadze, że niniejszej umowie powinna towarzyszyć współpraca między Stronami w odniesieniu do przemysłu stalowego, włącznie z odpowiednią wymianą informacji w ramach grupy kontaktowej ds. węgla i stali, jak przewidziano w protokole 1 do UPW,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejsza Umowa ma zastosowanie do handlu wyrobami stalowymi byłej EWWiS.
   2.   Handel wyrobami stalowymi określonymi w załączniku I może podlegać limiotom ilościowym.
   3.   Handel wyrobami stalowymi niewymienionymi w załączniku I nie podlega limiotom ilościowym.
   4.   W przypadku wyrobów stalowych oraz kwestii, które nie są objęte niniejszą umową, stosuje się odpowiednie przepisy UPW.
   Artykuł 2
   1.   Strony zgadzają się na ustalenie i utrzymanie przez okres trwania niniejszej Umowy uzgodnień ilościowych dla każdego roku kalendarzowego, określających limity określone w załączniku II dotyczące wywozu z Rosji do Wspólnoty wyrobów wyszczególnionych w załączniku I. Przedmiotowy wywóz podlega systemowi podwójnej kontroli określonemu w protokole A załączonym do niniejszej umowy.
   2.   Strony zgadzają się na odliczenie od limitów ilościowych określonych w załączniku II przywozu z Rosji do Wspólnoty wyrobów objętych załącznikiem I, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r. do wejścia w życie niniejszej umowy.
   3.   Przywóz wyrobów w ilościach przekraczających wielkości wymienione w załączniku II jest dozwolony, gdy przemysł stalowy Wspólnoty nie może sprostać wewnętrznemu popytowi, czego wynikiem jest niedobór podaży jednego lub więcej wyrobów wymienionych w załączniku I. Konsultacje odbywają się niezwłocznie na wniosek jednej ze Stron w celu określenia stopnia niedoboru na podstawie obiektywnych dowodów. Na podstawie wniosków z konsultacji Wspólnota wszczyna swoje wewnętrzne procedury, aby zwiększyć limity ilościowe określone w załączniku II.
   4.   W przypadku gdy państwa kandydujące do członkostwa w Unii Europejskiej przystąpią do niej przed terminem wygaśnięcia niniejszej umowy, Strony rozważą możliwość zwiększenia limitów ilościowych określonych w załączniku II.
   Artykuł 3
   1.   Przywóz wyrobów określonych w załączniku I do obszaru celnego Wspólnoty w celu wprowadzenia ich do swobodnego obrotu wymaga przedstawienia pozwolenia na przywóz wystawianego przez właściwy organ państwa członkowskiego na podstawie pozwolenia na wywóz wystawianego przez władze Rosji oraz wymaga przedstawienia dowodu pochodzenia, zgodnie z postanowieniami protokołu A załączonego do niniejszej umowy.
   2.   Przywóz na obszar celny Wspólnoty wyrobów określonych w załączniku I nie podlega limitom ilościowym określonym w załączniku II, pod warunkiem że zostaną one zgłoszone do powrotnego wywozu ze Wspólnoty w tym samym stanie lub po przetworzeniu w ramach administracyjnego systemu kontroli istniejącego we Wspólnocie.
   3.   Zezwala się na przeniesienie na kolejny rok kalendarzowy odpowiednich limitów ilościowych niewykorzystanych w pierwszym roku kalendarzowym w ilości do 7 % odpowiedniego limitu ilościowego określonego w załączniku II dla odnośnej grupy wyrobów za rok, w którym nie został wykorzystany. Rosja powiadamia Wspólnotę nie później niż dnia 31 marca kolejnego roku, czy zamierza skorzystać z tego postanowienia.
   4.   Ilość wynosząca do 7 % limitu ilościowego dla danej grupy wyrobów może zostać przeniesiona do jednej lub większej liczby grup w ramach tej samej kategorii wyrobu, tj. w ramach kategorii SA lub SB. Ponadto przeniesienie pomiędzy kategoriami SA i SB może zostać dokonane w ilości do 25 000 ton. Oprócz powyższego, na podstawie porozumienia pomiędzy Stronami możliwe jest dodatkowe przeniesienie pomiędzy kategoriami SA i SB wyrobów w ilości do 25 000 ton. Po złożeniu przez Rosję wniosku o przeniesienie dodatkowych 25 000 ton, Wspólnota informuje Rosję o swojej decyzji w rozsądnym terminie, w miarę możliwości w ciągu 60 dni od daty otrzymania wniosku. Do takiego przeniesienia może dojść raz w ciągu roku kalendarzowego. Wszystkie dostosowania limitów ilościowych wynikające z przeniesienia mają zastosowanie wyłącznie w trwającym roku kalendarzowym. Rosja powiadamia Wspólnotę nie później niż dnia 1 maja, czy zamierza skorzystać z tego postanowienia.
   Artykuł 4
   1.   Aby system podwójnej kontroli był jak najbardziej efektywny i aby zminimalizować możliwości nadużycia i obchodzenia przepisów:

               —

               władze Wspólnoty informują Rosję do 28. dnia każdego miesiąca o pozwoleniach na przywóz wydanych w poprzednim miesiącu,

               —

               władze Rosji informują Wspólnotę do 28. dnia każdego miesiąca o pozwoleniach na wywóz wydanych w poprzednim miesiącu.

         W przypadku znacznych rozbieżności, biorąc pod uwagę czynniki czasowe związane z wymienionymi informacjami, każda ze Stron może wnioskować o przeprowadzenie konsultacji, które rozpoczyna się niezwłocznie.
   2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 oraz w celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania niniejszej umowy Wspólnota i Rosja uzgadniają, że podejmą wszelkie niezbędne kroki w celu przeciwdziałania obchodzeniu postanowień umowy, w szczególności gdy ma to miejsce poprzez tranzyt przeładunkowy, zmianę trasy, fałszywe deklaracje o kraju lub miejscu pochodzenia, podrabianie dokumentów oraz nieprawdziwe deklaracje odnośnie do ilości, opisu lub klasyfikacji towarów, a w razie wystąpienia takiej sytuacji, w celu prowadzenia dochodzeń w danej sprawie oraz podejmowania działań na drodze sądowej lub administracyjnej. W związku z tym Wspólnota i Rosja postanawiają ustanowić niezbędne przepisy prawne i procedury administracyjne, pozwalające na podejmowanie skutecznych działań przeciwko takiemu obchodzeniu, z uwzględnieniem przyjęcia prawnie wiążących środków korygujących wymierzonych przeciwko uczestniczącym w nim eksporterom lub importerom.
   3.   Jeżeli na podstawie dostępnych informacji Wspólnota uzna, że postanowienia niniejszej umowy są obchodzone, może wnioskować o przeprowadzenie konsultacji z Rosją, które odbywają się niezwłocznie.
   4.   Do czasu uzyskania wyników konsultacji, o których mowa w ust. 3, w przypadku dostarczenia dostatecznych dowodów na obchodzenie postanowień umowy, na wniosek Wspólnoty, Rosja podejmuje wszelkie środki konieczne do zapewnienia dostosowania limitów ilościowych, uzgodnionych podczas konsultacji określonych w ust. 3 na rok kalendarzowy, w którym złożono wniosek o przeprowadzenie konsultacji zgodnie z ust. 3, lub na rok następny, jeżeli limit na dany rok kalendarzowy został wyczerpany.
   5.   Jeżeli w trakcie konsultacji, o których mowa w ust. 3, Strony nie znajdą obustronnie zadowalającego rozwiązania, Wspólnota ma prawo:

               a)

               gdy istnieją wystarczające dowody, że wyroby objęte niniejszą umową pochodzące z Rosji zostały przywiezione w sposób stanowiący obejście postanowień niniejszej umowy, zaliczyć odpowiednie ilości na poczet limitów ilościowych ustalonych niniejszą umową;

               b)

               zakazać przywozu przedmiotowego wyrobu, gdy z wystarczających dowodów wynika, że dokonano niezgodnej z prawdą deklaracji odnośnie do jego ilości, opisu lub klasyfikacji.

         6.   Strony zgadzają się na pełną współpracę w celu zapobiegania problemom wynikającym z obchodzenia postanowień niniejszej umowy i skutecznego ich rozwiązywania.
   Artykuł 5
   1.   Limity ilościowe ustalone zgodnie z niniejszą umową na przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych określonych w załączniku I nie są rozbijane przez Wspólnotę na udziały regionalne.
   2.   Strony współpracują w celu zapobieżenia nagłym i szkodliwym zmianom w zakresie tradycyjnych przepływów handlowych do Wspólnoty. W przypadku wystąpienia nagłej i niekorzystnej zmiany w tradycyjnych przepływach handlowych (w tym koncentracji regionalnej lub utraty tradycyjnych klientów) Wspólnota będzie miała prawo wnioskować o przeprowadzenie konsultacji w celu wypracowania zadowalającego rozwiązania powstałego problemu. Konsultacje takie odbywają się niezwłocznie.
   3.   Rosja dołoży starań, by wywóz wyrobów określonych w załączniku I do Wspólnoty był rozłożony w sposób jak najbardziej równomierny w przeciągu danego roku. W przypadku wystąpienia nagłego i niekorzystnego wzrostu przywozu Wspólnota będzie mogła wnioskować o przeprowadzenie konsultacji w celu wypracowania zadowalającego rozwiązania zaistniałego problemu. Konsultacje takie odbywają się niezwłocznie.
   4.   Oprócz obowiązku zawartego w ust. 3, gdy pozwolenia wydane przez władze Rosji osiągną 90 % limitów ilościowych w danym roku kalendarzowym, każda ze Stron może wnioskować o przeprowadzenie konsultacji dotyczących limitów ilościowych przeznaczonych na ten rok. Konsultacje takie odbywają się niezwłocznie. Do czasu osiągnięcia wyniku omawianych konsultacji władze Rosji mogą nadal wydawać pozwolenia na wywóz wyrobów określonych w załączniku I, pod warunkiem że nie przekraczają one ilości określonych w załączniku II.
   Artykuł 6
   1.   W przypadku gdy jakikolwiek wyrób określony w załączniku I jest przywożony na obszar Wspólnoty z Rosji na warunkach, które powodują lub mogą spowodować znaczną szkodę dla wspólnotowych producentów podobnych towarów, Wspólnota dostarcza Rosji wszystkich właściwych informacji w celu znalezienia rozwiązania odpowiadającego obu Stronom. Strony pilnie rozpoczynają konsultacje.
   2.   Jeśli konsultacje, o których mowa w ust. 1, nie doprowadzą do porozumienia w ciągu 30 dni od dnia, w którym Wspólnota złożyła wniosek o przeprowadzenie konsultacji, Wspólnota może wykorzystać prawo do podjęcia działań dotyczących środków ochronnych zgodnie z postanowieniami UPW.
   3.   Niezależnie od postanowień niniejszej umowy stosuje się postanowienia art. 18 UPW.
   Artykuł 7
   1.   Klasyfikacja wyrobów objętych niniejszą umową oparta jest na nomenklaturze celnej i statystycznej Wspólnoty, zwanej dalej nomenklaturą scaloną, lub w formie skróconej CN. Wszelkie zmiany w nomenklaturze scalonej (CN) dokonane zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami, dotyczące wyrobów określonych w załączniku I, oraz wszelkie decyzje odnoszące się do klasyfikacji towarów nie skutkują zmniejszeniem limitów ilościowych wyrobów określonych w załączniku II.
   2.   Pochodzenie wyrobów objętych niniejszą umową określa się zgodnie z zasadami obowiązującymi we Wspólnocie. Wszystkie zmiany wspomnianych zasad pochodzenia są przekazywane Rosji i nie skutkują zmniejszeniem limitów ilościowych określonych w niniejszej umowie. Procedury kontroli pochodzenia powyższych wyrobów są określone w protokole A załączonym do niniejszej umowy.
   Artykuł 8
   1.   Bez uszczerbku dla okresowej wymiany informacji w zakresie pozwoleń na wywóz i przywóz zgodnie z art. 4 ust. 1, Strony uzgadniają, że będą wymieniać dostępne informacje statystyczne związane z handlem wyrobami określonymi w załączniku I, w odpowiednich odstępach czasu, uwzględniając najkrótsze okresy, w których omawiane informacje są przygotowywane; informacje takie obejmują pozwolenia na wywóz i na przywóz wydane zgodnie z art. 3 i statystyki w zakresie wywozu i przywozu odnoszące się do przedmiotowych wyrobów.
   2.   Każda ze Stron może wnioskować o przeprowadzenie konsultacji w przypadku znacznych rozbieżności między wymienionymi informacjami.
   Artykuł 9
   1.   Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących konsultacji przewidzianych w odniesieniu do szczególnych okoliczności, o których mowa we wcześniejszych artykułach, konsultacje należy przeprowadzić w przypadku jakiegokolwiek problemu wynikającego ze stosowania niniejszej umowy, na wniosek dowolnej ze Stron. Konsultacje odbywają się w duchu współpracy i z zamiarem zniwelowania różnic występujących między Stronami.
   2.   W przypadku gdy niniejsza umowa przewiduje, że konsultacje są przeprowadzane niezwłocznie, Strony zobowiązują się do wykorzystania wszelkich rozsądnych środków w celu zapewnienia, aby zostało to osiągnięte.
   3.   Wszelkie pozostałe konsultacje regulowane są następującymi postanowieniami:

               —

               każdy wniosek o przeprowadzenie konsultacji jest przekazywany drugiej Stronie w formie pisemnej,

               —

               w odpowiednich przypadkach po złożeniu wniosku należy w rozsądnym czasie złożyć sprawozdanie określające przyczyny konsultacji,

               —

               konsultacje rozpoczynają się w terminie jednego miesiąca od daty wniosku,

               —

               celem konsultacji jest osiągnięcie wzajemnie akceptowanego rozwiązania w terminie jednego miesiąca od ich rozpoczęcia, chyba że okres ten zostanie przedłużony w drodze porozumienia Stron.

         Artykuł 10
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie z dniem jej podpisania. Umowa pozostaje w mocy do dnia 31 grudnia 2008 r., z zastrzeżeniem wszelkich zmian uzgodnionych przez Strony oraz pod warunkiem że nie zostanie wypowiedziana lub rozwiązana zgodnie z postanowieniami ust. 3 i 4. Począwszy od dnia 31 grudnia 2008 r., umowa jest automatycznie odnawiana każdego roku, pod warunkiem że żadna ze Stron nie przekaże drugiej Stronie pisemnego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy na co najmniej sześć miesięcy przed jej wygaśnięciem. Za każdym razem, kiedy dokonuje się corocznego odnowienia umowy, ilości każdej grupy wyrobów zwiększa się o 2,5 %.
   2.   Każda ze Stron może w dowolnym momencie proponować zmiany do niniejszej umowy, które wymagają wspólnej zgody Stron i wchodzą w życie w terminie przez nie uzgodnionym.
   3.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę, z zachowaniem co najmniej sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia. W takim przypadku umowa wygasa z upływem okresu wypowiedzenia, a limity ustanowione w niniejszej umowie są proporcjonalnie zmniejszane do dnia wejścia w życie wypowiedzenia, o ile Strony nie zadecydują inaczej.
   4.   W przypadku przystąpienia Rosji do WTO przed datą wygaśnięcia niniejszej umowy umowa wygasa z dniem przystąpienia.
   5.   Załączniki, uzgodniony protokół, deklaracje i protokół A są integralnymi częściami niniejszej umowy.

      Niniejszą umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i rosyjskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.
      Изготвено в Мафра на двадесет и шести октомври, две хиляди и седма година.
      Hecho en Mafra, el veintiseis de octubre de dos mil siete.
      V Mafře dne dvacátého šestého října dva tisíce sedm.
      Udfærdiget i Mafra, den seksogtyvende oktober to tusind og syv.
      Geschehen zu Mafra am sechsundzwanzigsten Oktober zweitausendsieben.
      Sõlmitud Mafras kahekümne kuuendal oktoobril kahe tuhande seitsmendal aastal.
      Έγινε στη Μάφρα, στις είκοσι έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες επτά.
      Done at Mafra on the twenty-sixth day of October in the year two thousand and seven.
      Fait à Mafra, le vingt-six octobre deux mille sept.
      Fatto a Mafra, addì ventisei ottobre duemilasette.
      Mafrā, divi tūkstoši septītā gada divdesmit sestajā oktobrī.
      Priimta Mafroje, du tūkstančiai septintųjų metų spalio dvidešimt šeštą dieną.
      Kelt Mafrában, a kétezer-hetedik év október havának huszonhatodik napján.
      Magħmul f'Mafra, fis-sitta u għoxrin jum ta' Ottubru fis-sena elfejn u sebgħa.
      Gedaan te Mafra, de zesentwintigste oktober tweeduizendzeven.
      Sporządzono w Mafrze dnia dwudziestego szóstego października dwa tysiące siódmego roku.
      Feito em Mafra, em vinte e seis de Outubro de dois mil e sete.
      Întocmit la Mafra la douăzeci și șase octombrie două mii șapte.
      V Mafre dvadsiateho šiesteho októbra dvetisícsedem.
      V Mafri, šestindvajsetega oktobra leta dva tisoč sedem.
      Tehty Mafrassa kahdentenakymmenentenäkuudentena päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattaseitsemän.
      Som skedde i Mafra den tjugosjätte oktober år tjugohundrasju.
      Совершено в г. Мафра двадцать шестого октября 2007 г.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunitá Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar
         За Европейскoe coобщнeстbo

         За Руската Федерация
         Por la Federación de Rusia
         Za Ruskou federaci
         For Den Russiske Føderation
         Für die Russische Föderation
         Venemaa Föderatsiooni nimel
         Για τη Ρωσική Ομοσπονδία
         For the Russian Federation
         Pour la Fédération de Russie
         Per la Federazione russa
         Krievijas Federācijas vārdā
         Rusijos Federacijos vardu
         Az Orosz Föderáció részéről
         Għall-Federazzjoni Russa
         Voor de Russische Federatie
         W imieniu Federacji Rosyjskiej
         Pela Federação da Rússia
         Pentru Federația Rusă
         Za Ruskú federáciu
         Za Rusko federacijo
         Venäjän federaation puolesta
         På ryska federationen vägnar
         За Pоссийскую Федерацико

      (1)  Dz.U. L 327 z 28.11.1997, str. 3.
   ZAŁĄCZNIK I
   SA Wyroby walcowane płaskie
   SA1. Zwoje

               7208100000

               7208250000

               7208260000

               7208270000

               7208360000

               7208370010

               7208370090

               7208380010

               7208380090

               7208390010

               7208390090

               7211140010

               7211190010

               7219110000

               7219121000

               7219129000

               7219131000

               7219139000

               7219141000

               7219149000

               7225303010

               7225401510

               7225502010

               7225301000

               7225309000

         SA2. Blachy ciężkie

               7208400010

               7208512010

               7208512091

               7208512093

               7208512097

               7208512098

               7208519100

               7208519810

               7208519891

               7208519899

               7208529100

               7208521000

               7208529900

               7208531000

               7211130000

         SA3. Inne wyroby walcowane płaskie

               7208400090

               7208539000

               7208540000

               7208908010

               7209150000

               7209161000

               7209169000

               7209171000

               7209179000

               7209181000

               7209189100

               7209189900

               7209250000

               7209261000

               7209269000

               7209271000

               7209279000

               7209281000

               7209289000

               7209908010

               7210110010

               7210122010

               7210128010

               7210200010

               7210300010

               7210410010

               7210490010

               7210500010

               7210610010

               7210690010

               7210701010

               7210708010

               7210903010

               7210904010

               7210908091

               7211140090

               7211190090

               7211233091

               7211238091

               7211290010

               7211908010

               7212101000

               7212109011

               7212200011

               7212300011

               7212402010

               7212402091

               7212408011

               7212502011

               7212503011

               7212504011

               7212506111

               7212506911

               7212509013

               7212600011

               7212600091

               7219211000

               7219219000

               7219221000

               7219229000

               7219230000

               7219240000

               7219310000

               7219321000

               7219329000

               7219331000

               7219339000

               7219341000

               7219349000

               7219351000

               7219359000

               7225401290

               7225409000

         SA4. Wyroby ze stopów

               7226200010

               7226912000

               7226919100

               7226919900

               7226997010

         SA5. Blacha stopowa quarto

               7225401230

               7225404000

               7225406000

               7225990010

         SA6. Blacha stopowa, walcowana na zimno, powlekana, w arkuszach

               7225508000

               7225910010

               7225920010

               7226920010

         SB Wyroby długie
   SB1. Belki

               7207198010

               7207208010

               7216311000

               7216319000

               7216321100

               7216321900

               7216329100

               7216329900

               7216331000

               7216339000

         SB2. Walcówka

               7213100000

               7213200000

               7213911000

               7213912000

               7213914100

               7213914900

               7213917000

               7213919000

               7213991000

               7213999000

               7221001000

               7221009000

               7227100000

               7227200000

               7227901000

               7227905000

               7227909500

         SB3. Pozostałe wyroby długie

               7207191210

               7207191291

               7207191299

               7207205200

               7214200000

               7214300000

               7214911000

               7214919000

               7214991000

               7214993100

               7214993900

               7214995000

               7214997100

               7214997900

               7214999500

               7215900010

               7216100000

               7216210000

               7216220000

               7216401000

               7216409000

               7216501000

               7216509100

               7216509900

               7216990010

               7218992000

               7222111100

               7222111900

               7222118100

               7222118900

               7222191000

               7222199000

               7222309710

               7222401000

               7222409010

               7224900289

               7224903100

               7224903800

               7228102000

               7228201010

               7228201091

               7228209110

               7228209190

               7228302000

               7228304100

               7228304900

               7228306100

               7228306900

               7228307000

               7228308900

               7228602010

               7228608010

               7228701000

               7228709010

               7228800010

               7228800090

               7301100000

         ZAŁĄCZNIK II
   LIMITY ILOŚCIOWE

               (w tonach)

               Wyroby

               Rok 2007

               Rok 2008

               SA. Wyroby płaskie

                  SA1. Zwoje

               1 042 090

               1 035 000

                  SA2. Blachy ciężkie

               270 820

               275 000

                  SA3. Pozostałe wyroby płaskie

               565 770

               595 000

                  SA4. Wyroby ze stopów

               94 860

               105 000

                  SA5. Blacha stopowa quarto

               20 460

               25 000

                  SA6. Blacha stopowa walcowana na zimno powlekana w arkuszach

               105 000

               110 000

               SB. Wyroby długie

                  SB1. Belki

               55 800

               55 000

                  SB2. Walcówka

               275 000

               324 000

                  SB3. Pozostałe wyroby długie

               474 200

               507 000

                  Uwaga: SA i SB stanowią kategorie wyrobów.
               SA1-SA6 oraz SB1-SB3 to oznaczenia grup wyrobów.

         UZGODNIONY PROTOKÓŁ
   W ramach niniejszej umowy Strony zgadzają się, że:

               —

               dążąc do wymiany informacji przewidzianych w art. 4 ust. 1 dotyczących pozwoleń na wywóz i przywóz, Strony przedłożą takie informacje w odniesieniu do państw członkowskich oraz dla Wspólnoty jako całości,

               —

               jeśli nie są w stanie znaleźć zadowalającego rozwiązania w trakcie konsultacji przewidzianych w art. 5 ust. 2, Rosja będzie współpracować, jeśli Wspólnota o to wystąpi, poprzez niewydawanie pozwoleń na wywóz do miejsca przeznaczenia, w którym przywóz na mocy takich pozwoleń pogłębiłby problemy wynikające z nagłych i szkodliwych zmian w tradycyjnych przepływach handlu. Rosja może kontynuować wydawanie pozwoleń w przypadku innych miejsc przeznaczenia we Wspólnocie,

               —

               Strony będą ściśle współpracowały w celu zapobiegania nagłym i szkodliwym zmianom w tradycyjnych przepływach handlu blachami w zwojach (grupa wyrobów SA1); Rosja przyzna pierwszeństwo dostawom tych wyrobów do tradycyjnych klientów w celu uniknięcia zakłóceń na rynku Wspólnoty. Każda ze Stron niezwłocznie informuje drugą w przypadku powstawania problemów, oraz

               —

               Rosja w należyty sposób uwzględni delikatną sytuację na małych rynkach regionalnych we Wspólnocie, zarówno pod względem ich tradycyjnego zapotrzebowania, jak i unikania koncentracji regionalnej.

         DEKLARACJA NR 1
   W przypadku gdyby podmioty z Rosji założyły we Wspólnocie centra obsługi, które przetwarzałyby wyroby przywożone z Rosji objęte niniejszą umową, Rosja deklaruje, że może wnioskować o zwiększenie limitów ilościowych wspomnianych w załączniku II. W takim przypadku Wspólnota przeanalizuje taki wniosek o zwiększenie limitów i jeśli zajdzie taka potrzeba, Strony podejmą konsultacje w tym zakresie.
   DEKLARACJA NR 2
   Strony deklarują, że ich celem jest osiągnięcie całkowitej liberalizacji handlu wyrobami stalowymi. Strony uznają również, że ważnym warunkiem wspierania handlu pomiędzy nimi jest zgodność przepisów dotyczących konkurencji, pomocy państwa oraz środowiska, stosowanych przez każdą z nich. W tym celu, i na wniosek Rosji, Wspólnota udziela pomocy technicznej, w ramach wyznaczonych limitów budżetowych, aby pomóc Rosji w przyjęciu i wdrożeniu przepisów prawnych zgodnych z przepisami przyjętymi i stosowanymi przez Wspólnotę. Pomoc techniczna jest udzielana w ramach szczegółowych projektów uzgodnionych przez obie Strony.
   DEKLARACJA NR 3
   Strony zgadzają się na niestosowanie w odniesieniu do siebie limitów ilościowych, należności celnych, opłat i innych podobnych środków w zakresie wywozu odpadów żelaznych i złomu objętych pozycją 7204 nomenklatury scalonej WE, bez uszczerbku dla postanowień przepisów art. 19 UPW.
   Bez uszczerbku dla postanowień poprzedniego ustępu Rosja pobiera obecnie podatki od wywozu odpadów żelaznych i złomu objętych pozycją 7204 nomenklatury scalonej WE. Podatek wynosi obecnie 15 %, ale nie mniej niż 15 EUR/tonę dla wszystkich wyrobów objętych kodem 7204, z wyjątkiem wyrobu objętego kodem 7204 41 00, w przypadku którego przewidziano podatek w wysokości 5 %.
   Strony wyrażają zgodę na kontynuowanie dyskusji w celu znalezienia zadowalającego rozwiązania. Ponadto uznaje się, że limity ilościowe określone w załączniku II umowy zostałyby zwiększone o 12 %, w przypadku całkowitego zniesienia podatku przez Rosję, albo zwiększone w mniejszym zakresie, jeśli podatek ten zostanie zmniejszony, pod warunkiem że Rosja nie wprowadzi innych środków, które stanowiłyby przeszkodę dla swobodnego wywozu.
   Wspólnota jest szczególne zainteresowana wyrobami objętymi następującymi kodami: 7204 10 00, 7204 21 10, 7204 41 10, 7204 49 10, 7204 49 30, 7204 49 91 i 7204 49 99.
   PROTOKÓŁ A
   TYTUŁ I
   KLASYFIKACJA
   Artykuł 1
   Właściwe organy Wspólnoty zobowiązują się informować Rosję o wszelkich zmianach w nomenklaturze scalonej (CN), przedstawiając przy tym kompletny opis wyrobów objętych niniejszą umową, przynajmniej jeden miesiąc przed datą wejścia tych zmian w życie we Wspólnocie.
   TYTUŁ II
   POCHODZENIE
   Artykuł 2
   1.   Wyrobom objętym niniejszą umową pochodzącym z Rosji (pochodzenie w rozumieniu odpowiednich rozporządzeń Wspólnoty) przeznaczonym do wywozu do Wspólnoty według uzgodnień ustanowionych niniejszą umową towarzyszy świadectwo rosyjskiego pochodzenia, odpowiadające wzorowi załączonemu do niniejszego protokołu.
   2.   Świadectwo pochodzenia jest poświadczone przez właściwe organizacje rosyjskie, uprawnione w tym zakresie zgodnie z ustawodawstwem Rosji, stwierdzające, czy wymienione wyroby mogą być uznane za wyroby pochodzące z tego kraju.
   Artykuł 3
   Świadectwo pochodzenia wystawiane jest wyłącznie na pisemny wniosek złożony przez eksportera lub, na odpowiedzialność eksportera, przez jego upoważnionego przedstawiciela. Właściwe organizacje rosyjskie, uprawnione w tym zakresie zgodnie z ustawodawstwem Rosji, dbają o to, by świadectwo pochodzenia było właściwie wypełnione i w tym celu żądają złożenia wszelkich niezbędnych dokumentów dowodowych lub przeprowadzają kontrole, jakie uznają za właściwe.
   Artykuł 4
   Stwierdzenie niewielkich niezgodności między oświadczeniami zawartymi w świadectwie pochodzenia a oświadczeniami w dokumentach przedłożonych urzędowi celnemu w celu przeprowadzenia niezbędnych formalności przy przywozie wyrobów, nie poddaje ipso facto w wątpliwość prawdziwości oświadczeń na świadectwie.
   TYTUŁ III
   SYSTEM PODWÓJNEJ KONTROLI WYROBÓW PODLEGAJĄCYCH LIMITOM ILOŚCIOWYM
   SEKCJA 1
   Wywóz
   Artykuł 5
   Właściwe organy rządowe Rosji wydają pozwolenie na wywóz w odniesieniu do wszystkich przesyłek z Rosji z wyrobami stalowymi objętymi niniejszą umową aż do odpowiednich limitów ilościowych określonych w załączniku II do umowy.
   Artykuł 6
   1.   Pozwolenie na wywóz jest zgodne ze wzorem załączonym do niniejszego protokołu i jest ważne przy wywozie na cały obszar celny Wspólnoty.
   2.   Każde pozwolenie na wywóz musi poświadczać między innymi, że ilość przedmiotowego wyrobu została zaliczona na poczet odpowiednich limitów ilościowych ustalonych dla przedmiotowego wyrobu w załączniku II do umowy.
   Artykuł 7
   Właściwe organy Wspólnoty muszą być niezwłocznie informowane o cofnięciu lub zmianie każdego wydanego wcześniej pozwolenia na wywóz.
   Artykuł 8
   1.   Wywóz zostaje zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym wysyłka towarów została zrealizowana, nawet jeżeli pozwolenie na wywóz zostało wydane po wysyłce.
   2.   Dla celów stosowania ust. 1 towary uważa się za wysłane w dniu ich załadunku na pokład wywożącego pojazdu, zgodnie z wpisem w liście przewozowym lub innym dokumencie przewozu.
   SEKCJA II
   Przywóz
   Artykuł 9
   Wprowadzenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów objętych umową podlega obowiązkowi okazania pozwolenia na przywóz.
   Artykuł 10
   1.   Importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz nie później niż do 31 marca roku następującego po roku, w którym dokonano wysyłki towarów objętych pozwoleniem.
   2.   Właściwe organy Wspólnoty wystawiają pozwolenie na przywóz, o którym mowa w art. 9, w terminie dziesięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
   3.   Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty wystawienia i obejmują przywóz na obszar celny Wspólnoty.
   4.   Właściwe organy Wspólnoty cofają uprzednio wydane pozwolenie na przywóz w każdym przypadku, gdy odpowiadające mu pozwolenie na wywóz zostało wycofane.
   Jeżeli jednak właściwe organy Wspólnoty zostały poinformowane o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po wprowadzeniu wyrobów do swobodnego obrotu we Wspólnocie, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych ustalonych dla wyrobu.
   Artykuł 11
   Jeśli właściwe organy Wspólnoty uznają, że całkowita ilość wyrobów objętych pozwoleniami na wywóz wystawionymi przez właściwe władze Rosji przekroczyła limity ilościowe określone w załączniku II do umowy, organy Wspólnoty zawieszają dalsze wydawanie pozwoleń na przywóz. W takim wypadku właściwe organy Wspólnoty niezwłocznie informują właściwe organy Rosji i rozpoczynają się natychmiastowe konsultacje zgodnie z art. 9 ust. 2 umowy.
   TYTUŁ IV
   FORMA ORAZ PRZEDSTAWIANIE POZWOLEŃ NA WYWÓZ I ŚWIADECTW POCHODZENIA ORAZ WSPÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE WYWOZU DO WSPÓLNOTY
   Artykuł 12
   1.   Pozwolenie na wywóz i świadectwo pochodzenia mogą obejmować dodatkowe egzemplarze, należycie opisane jako takie. Są one sporządzane w języku angielskim. Jeżeli są wypełniane odręcznie, wpisów dokonuje się atramentem i drukowanymi literami.
   Dokumenty te mają wymiary 210 × 297 mm. Sporządza się je na białym papierze do pisania, pełnoklejonym, niezawierającym ścieru drzewnego, o masie nie mniejszej niż 25 g/m2. Jeśli dokumenty mają kilka kopii, tylko oryginał znajdujący się na wierzchu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany. Powinno być na nim wyraźnie zaznaczone „oryginał”, a na pozostałych egzemplarzach – „kopia”. Właściwe organy Wspólnoty uznają jedynie oryginał jako dokument ważny dla wywozu do Wspólnoty zgodnie z przepisami umowy.
   2.   Każdy dokument jest opatrzony znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, dzięki któremu można go zidentyfikować.
   Numer ten składa się z następujących elementów:

               —

               dwie litery określające kraj wywozu, jak następuje: RU,

               —

               dwie litery identyfikujące państwo członkowskie planowanej odprawy celnej, jak następuje:

                           BE

                           =

                           Belgia

                           BG

                           =

                           Bułgaria

                           CZ

                           =

                           Republika Czeska

                           DK

                           =

                           Dania

                           DE

                           =

                           Niemcy

                           EE

                           =

                           Estonia

                           EL

                           =

                           Grecja

                           ES

                           =

                           Hiszpania

                           FR

                           =

                           Francja

                           IE

                           =

                           Irlandia

                           IT

                           =

                           Włochy

                           CY

                           =

                           Cypr

                           LV

                           =

                           Łotwa

                           LT

                           =

                           Litwa

                           LU

                           =

                           Luksemburg

                           HU

                           =

                           Węgry

                           MT

                           =

                           Malta

                           NL

                           =

                           Niderlandy

                           AT

                           =

                           Austria

                           PL

                           =

                           Polska

                           PT

                           =

                           Portugalia

                           RO

                           =

                           Rumunia

                           SI

                           =

                           Słowenia

                           SK

                           =

                           Słowacja

                           FI

                           =

                           Finlandia

                           SE

                           =

                           Szwecja

                           GB

                           =

                           Zjednoczone Królestwo,

               —

               jednocyfrowy numer określający dany rok odpowiadający ostatniej liczbie w danym roku, np. „7” dla roku 2007,

               —

               dwucyfrowa liczba od 01 do 99 wskazująca konkretny urząd wydający w kraju wywozu,

               —

               pięciocyfrowa liczba kolejno od 00001 do 99999 przydzielona przewidywanemu państwu członkowskiemu odprawy celnej.

         Artykuł 13
   Pozwolenie na wywóz i świadectwo pochodzenia mogą być wystawione po przesłaniu wyrobów, do których one się odnoszą. W takich przypadkach są one opatrzone adnotacją „wydano wstecznie”.
   Artykuł 14
   1.   W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia, eksporter może zwrócić się do właściwego organu rosyjskiego, który wystawił dokument, o sporządzenie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych znajdujących się w jego posiadaniu. Wszelkie duplikaty takich świadectw lub pozwoleń wydane w ten sposób opatrzone są adnotacją „duplikat”.
   2.   Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia.
   TYTUŁ V
   WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
   Artykuł 15
   Wspólnota i Rosja współpracują ściśle w celu wdrożenia przepisów niniejszego protokołu. W tym celu obie Strony ułatwiają sobie nawzajem kontakty i wymianę poglądów, w tym w kwestiach technicznych.
   Artykuł 16
   W celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszego protokołu Wspólnota i Rosja udzielają sobie wzajemnej pomocy mającej na celu sprawdzenie autentyczności i rzetelności wydanych pozwoleń na wywóz i świadectw pochodzenia oraz deklaracji podjętych w ramach niniejszego protokołu.
   Artykuł 17
   Rosja przekazuje Wspólnocie (Komisji Europejskiej) nazwy i adresy właściwych organów rządowych Rosji upoważnionych do wystawiania i weryfikacji pozwoleń na wywóz oraz właściwych organizacji rosyjskich upoważnionych na mocy prawa rosyjskiego do wydawania świadectw pochodzenia, wraz ze wzorami ich pieczęci oraz podpisów. Rosja informuje również Wspólnotę (Komisję Europejską) o wszelkich zmianach w tych danych.
   Artykuł 18
   1.   Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz jest przeprowadzana wyrywkowo lub w przypadku gdy właściwe organy Wspólnoty mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności świadectwa lub pozwolenia bądź prawdziwości informacji dotyczących faktycznego pochodzenia przedmiotowych wyrobów.
   2.   W takich przypadkach właściwe organy Wspólnoty zwracają właściwym organom Rosji świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz lub ich kopie, wskazując, tam gdzie jest to właściwe, przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają dochodzenie. W przypadku przedłożenia faktury jej oryginał lub kopię załącza się do świadectwa pochodzenia, pozwolenia na wywóz lub ich kopii. Organy przesyłają także wszelkie otrzymane informacje wskazujące na to, że dane zawarte we wspomnianym świadectwie lub pozwoleniu są nieprawdziwe.
   3.   Postanowienia ust. 1 mają również zastosowanie do późniejszych weryfikacji świadectw pochodzenia, przewidzianych w art. 2 niniejszego protokołu.
   4.   Wyniki późniejszych weryfikacji, przeprowadzanych zgodnie z ust. 1 i 2 są przekazywane właściwym organom Wspólnoty najpóźniej w ciągu trzech miesięcy. Przekazane informacje wskazują, czy sporne świadectwo, pozwolenie lub deklaracja mają zastosowanie do towarów faktycznie wywożonych, oraz czy towary te kwalifikują się do wywozu na podstawie uzgodnień ustanowionych niniejszą umową. Informacje zawierają również, na wniosek Wspólnoty, kopie całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności faktycznego pochodzenia towarów.
   5.   W celu późniejszej weryfikacji świadectw pochodzenia, kopie świadectw, jak również inne dokumenty wywozowe odnoszące się do nich są przechowywane przez właściwe organizacje rosyjskie przez co najmniej rok po wygaśnięciu umowy.
   6.   Odwołanie się do procedury weryfikacji wyrywkowej określonej w niniejszym artykule nie może stanowić przeszkody w dopuszczeniu do swobodnego obrotu przedmiotowych wyrobów.
   Artykuł 19
   1.   W przypadku gdy procedura weryfikacji, o której mowa w art. 18, lub informacje dostępne właściwym organom Wspólnoty lub Rosji wskazują lub wydają się wskazywać, że postanowienia niniejszej umowy są obchodzone lub naruszane, obie Strony możliwie szybko podejmują ścisłą współpracę w celu zapobieżenia lub zaradzenia takiemu obchodzeniu lub naruszaniu postanowień.
   2.   W tym celu właściwe władze Rosji, z własnej inicjatywy lub na wniosek Wspólnoty, przeprowadzają odpowiednie dochodzenia lub organizują przeprowadzenie takich dochodzeń w odniesieniu do działań, które stanowią obchodzenie lub naruszenie niniejszego protokołu lub mają w ocenie Wspólnoty symptomy takich czynności. Rosja informuje Wspólnotę o wynikach takich dochodzeń, łącznie z wszelkimi istotnymi informacjami, umożliwiającymi ustalenie przyczyny obchodzenia lub naruszenia postanowień wraz z prawdziwym ustaleniem rzeczywistego pochodzenia towarów.
   3.   Na podstawie porozumienia między Wspólnotą i Rosją urzędnicy wyznaczeni przez Wspólnotę mogą być obecni przy prowadzeniu dochodzeń określonych ust. 2.
   4.   W ramach współpracy określonej w ust. 1 właściwe organy Wspólnoty i Rosji dokonują wymiany informacji uznanych przez Strony za użyteczne w zapobieganiu obchodzeniu lub naruszaniu postanowień niniejszej umowy. Wymiana taka może obejmować informacje dotyczące handlu rodzajem wyrobów objętym umową między Rosją i państwami trzecimi, w szczególności w przypadku gdy Wspólnota ma uzasadnione powody, aby sądzić, że przedmiotowe wyroby mogą być przewożone przez terytorium Rosji przed ich przywozem do Wspólnoty. Informacje takie mogą zawierać, na wniosek Wspólnoty, kopie całej odpowiedniej dostępnej dokumentacji, o ile jest ona dostępna.
   5.   W przypadku gdy wystarczające dowody wskazują, że nastąpiło obejście lub naruszenie postanowień niniejszego protokołu, właściwe organy Rosji i Wspólnoty mogą postanowić o podjęciu środków niezbędnych w celu zapobieżenia takiemu ponownemu obchodzeniu lub naruszeniu.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2215 z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie wsparcia rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) dotyczącej utworzenia wspólnego mechanizmu śledczego OPCW–ONZ w celu wykrywania sprawców ataków chemicznych w Syryjskiej Republice Arabskiej

text:
               1.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 314/51

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2215
   z dnia 30 listopada 2015 r.
   w sprawie wsparcia rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) dotyczącej utworzenia wspólnego mechanizmu śledczego OPCW–ONZ w celu wykrywania sprawców ataków chemicznych w Syryjskiej Republice Arabskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 sierpnia 2015 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ jednomyślnie przyjęła rezolucję (RB ONZ) nr 2235 (2015), w której potępiła wszelkie przypadki użycia w Syryjskiej Republice Arabskiej toksycznych substancji chemicznych, takich jak chlor, jako broni chemicznej, oraz wyraziła zdecydowaną wolę wykrycia osób, które ponoszą odpowiedzialność za takie czyny. W tym celu Rada Bezpieczeństwa ONZ ustanowiła wspólny mechanizm śledczy (zwany dalej „wspólnym mechanizmem śledczym”), na okres jednego roku, z możliwością jego przedłużenia jeżeli uzna to za konieczne, w celu wykrycia – w jak najszerszym zakresie – osób, podmiotów, grup lub rządów, które były sprawcami, organizatorami, sponsorami lub które w inny sposób były zaangażowane w użycie substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni w Syryjskiej Republice Arabskiej, w przypadkach, w których misja wyjaśniająca (zwana dalej „misją wyjaśniającą”) Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) stwierdzi lub stwierdziła, że w danym przypadku w Syryjskiej Republice Arabskiej użyto lub prawdopodobnie użyto substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni.

               (2)

               W dniu 10 września 2015 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ zatwierdziła zalecenia – w tym elementy zakresu uprawnień wspólnego mechanizmu śledczego OPCW–ONZ utworzonego na mocy rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) – które Sekretarz Generalny ONZ przedłożył w pismach z dnia 27 sierpnia 2015 r. i z dnia 9 września 2015 r. skierowanych do przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ.

               (3)

               W strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwanej dalej „strategią o nieproliferacji”) podkreślono kluczową rolę Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (CWC) oraz OPCW w tworzeniu świata wolnego od broni chemicznej.

               (4)

               Unia aktywnie wdraża strategię o nieproliferacji oraz zapewnia skuteczność środków wymienionych w jej rozdziale III, w szczególności poprzez uruchamianie środków finansowych na wspieranie poszczególnych projektów realizowanych przez instytucje wielostronne, takie jak OPCW. W związku z tym w dniu 9 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/726/WPZiB (1) w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach rezolucji RB ONZ nr 2118 (2013), decyzji Rady Wykonawczej OPCW z dnia 27 września 2013 r. w sprawie zniszczenia syryjskiej broni chemicznej oraz w ramach kolejnych powiązanych rezolucji i decyzji. Ponadto w dniu 17 lutego 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/259 (2) w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii o nieproliferacji.

               (5)

               W dniu 23 września 2015 r. dyrektor generalny OPCW wystosował do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „wysokim przedstawicielem”) pismo, w którym zwrócił się o wniesienie wkładu finansowego Unii na rzecz funduszu powierniczego misji OPCW w Syryjskiej Republice Arabskiej, w tym na rzecz działań związanych z misją wyjaśniającą OPCW, w celu wsparcia wspólnego mechanizmu śledczego w jego analizach doniesień o przypadkach użycia substancji chemicznych, w tym chloru lub innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni.

               (6)

               W dniu 24 września 2015 r. szef wspólnego mechanizmu śledczego OPCW–ONZ wystosował do wysokiego przedstawiciela pismo, w którym zwrócił się o wsparcie finansowe na rzecz wspólnego mechanizmu śledczego za pośrednictwem funduszu powierniczego.

               (7)

               W związku z przystąpieniem Syryjskiej Republiki Arabskiej do CWC, które stało się skuteczne z dniem 14 października 2013 r., OPCW odpowiada za sprawdzanie, czy Syryjska Republika Arabska przestrzega CWC oraz warunków wszelkich odpowiednich decyzji podejmowanych przez Radę Wykonawczą OPCW, a także w razie potrzeby informuje – we współpracy z Sekretarzem Generalnym ONZ – Radę Bezpieczeństwa ONZ o przypadkach nieprzestrzegania rezolucji RB ONZ nr 2118 (2013).

               (8)

               Techniczne wykonanie niniejszej decyzji należy powierzyć OPCW i Biuru ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) jako biuru wykonawczemu funduszu powierniczego wspólnego mechanizmu śledczego. Projekty wspierane przez Unię mogą być finansowane wyłącznie za pośrednictwem dobrowolnych wkładów na rzecz funduszy powierniczych – odpowiednio OPCW i wspólnego mechanizmu śledczego. Takie wnoszone przez Unię wkłady w istotny sposób umożliwią OPCW i wspólnemu mechanizmowi śledczemu wykonywanie ich zadań w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015).

               (9)

               Nadzór nad właściwym wykorzystaniem wkładu finansowego Unii należy powierzyć Komisji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   W celu wdrożenia niektórych elementów strategii o nieproliferacji Unia wspiera OPCW i wspólny mechanizm śledczy, uczestnicząc w pokrywaniu kosztów związanych z ich działaniami w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015); ogólnym celem jest wykrycie – w jak najszerszym zakresie – osób, podmiotów, grup lub rządów, które były sprawcami, organizatorami, sponsorami lub które w inny sposób były zaangażowane w użycie substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni w Syryjskiej Republice Arabskiej, w przypadkach gdy misja wyjaśniająca OPCW stwierdzi lub stwierdziła, że w danym przypadku w Syryjskiej Republice Arabskiej użyto lub prawdopodobnie użyto substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni.
   2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust. 1, Unia wspiera następujące projekty:

               a)

               misje specjalne OPCW w Syryjskiej Republice Arabskiej, w tym działania związane z misją wyjaśniającą OPCW w celu wsparcia wspólnego mechanizmu śledczego w jego analizach doniesień o użyciu substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni;

               b)

               wspólny mechanizm śledczy OPCW–ONZ, w tym jego utworzenie i zdolność do rozpoczęcia przez niego działalności w pełnym zakresie w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015).

         Szczegółowy opis tych projektów zamieszczono w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada wysoki przedstawiciel.
   2.   Techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, powierza się OPCW i UNODA jako biuru wykonawczemu funduszu powierniczego wspólnego mechanizmu śledczego. Wykonują one to zadanie pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z OPCW i UNODA.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 4 586 096,00 EUR.
   2.   Wydatkami finansowanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera umowy finansowe odpowiednio z OPCW i UNODA jako biurem wykonawczym funduszu powierniczego wspólnego mechanizmu śledczego. Umowy finansowe muszą przewidywać, że OPCW i ONZ zapewnią wyeksponowanie wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umów finansowych, o których mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia tych umów finansowych.
   Artykuł 4
   1.   Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez OPCW i wspólny mechanizm śledczy OPCW–ONZ. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
   2.   Komisja przedstawia Radzie informacje na temat finansowych aspektów realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 18 miesięcy po dniu zawarcia umów finansowych między Komisją a OPCW i UNODA, o których mowa w art. 3 ust. 3, lub w dniu 31 maja 2016 r. – jeżeli do tego dnia takie umowy finansowe nie zostaną zawarte.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         É. SCHNEIDER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/726/WPZiB z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2118 (2013) i decyzji Rady Wykonawczej Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej EC-M-33/Dec 1 w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 329 z 10.12.2013, s. 41).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/259 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 43 z 18.2.2015, s. 14).

      ZAŁĄCZNIK

         Wsparcie przez Unię Europejską rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

      1.   Ogólne ramy i cele

      W kwietniu 2014 r., w szczytowym momencie operacji usuwania i niszczenia syryjskiej broni chemicznej, zaczęły napływać poważne doniesienia o przypadkach użycia chloru jako broni przeciwko osobom cywilnym. Dyrektor generalny Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) powołał misję wyjaśniającą, która miała zbadać te doniesienia. Jego decyzję poparła Rada Wykonawcza OPCW, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) zobowiązał się do pomocy.
      W maju 2014. r. zespół złożony z personelu OPCW i ONZ zamierzał przeprowadzić dochodzenie w jednej z miejscowości, w której miało dojść do ataku chlorem. Podczas przekraczania strefy buforowej oddzielającej rejony kontrolowane przez rząd syryjski od rejonów kontrolowanych przez siły opozycji zespół został ostrzelany i musiał zrezygnować z wykonania zadania. Misja wyjaśniająca nie przerwała jednak prac oraz przeprowadziła wywiady z naocznymi świadkami, lekarzami, którzy udzielali pomocy, służbami interwencyjnymi i ofiarami w bezpiecznym miejscu poza granicami Syrii. Na podstawie tych wywiadów misja wyjaśniająca z dużym prawdopodobieństwem stwierdziła, że w trzech miejscowościach w północnej części Syrii rzeczywiście doszło do użycia chloru, w formie czystej albo w formie roztworu.
      W decyzji EC-M-48/DEC.1, przyjętej w dniu 4 lutego 2015 r., Rada Wykonawcza OPCW wyraziła poważne zaniepokojenie ustaleniami poczynionymi przez misję wyjaśniającą i w jak najostrzejszych słowach ponownie potępiła wszelkie przypadki użycia przez kogokolwiek i w jakichkolwiek okolicznościach broni chemicznej. Rada Wykonawcza OPCW poparła w niej kontynuowanie prac przez misję wyjaśniającą, w szczególności analizowanie wszystkich dostępnych informacji na temat doniesień o użyciu w Syrii broni chemicznej, w tym również informacji dostarczanych przez Syryjską Republikę Arabską, a także przez inne podmioty. Następnie w dniu 6 marca 2015 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 2209 (2015), w której zatwierdziła decyzję Rady Wykonawczej OPCW i wezwała do tego, aby sprawców takich ataków pociągnąć do odpowiedzialności.
      W następstwie wspomnianej rezolucji, w dniu 7 sierpnia 2015 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ jednomyślnie przyjęła rezolucję nr 2235 (2015), w której potępiła wszelkie przypadki użycia w Syryjskiej Republice Arabskiej toksycznych substancji chemicznych, takich jak chlor, jako broni chemicznej, oraz wyraziła zdecydowaną wolę wykrycia osób, które ponoszą za to odpowiedzialność. Przy tej okazji Rada Bezpieczeństwa ONZ przypomniała o Protokole w sprawie zakazu używania na wojnie gazów duszących, trujących lub podobnych oraz środków bakteriologicznych oraz o Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (CWC), a także o rezolucjach RB ONZ nr 1540 (2004), nr 2118 (2013) i nr 2209 (2015). Rada Bezpieczeństwa ONZ ustanowiła – na okres jednego roku, z możliwością przedłużenia jeśli uzna to za konieczne – wspólny mechanizm śledczy OPCW–ONZ (zwany dalej „wspólnym mechanizmem śledczym”), w celu wykrycia osób, podmiotów, grup lub rządów, które były sprawcami, organizatorami lub sponsorami lub które w inny sposób były zaangażowane w użycie substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni w Syryjskiej Republice Arabskiej, w przypadkach gdy misja wyjaśniająca OPCW stwierdzi lub stwierdziła, że w danym przypadku w Syryjskiej Republice Arabskiej użyto lub prawdopodobnie użyto substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni. Mechanizm ten jest w trakcie tworzenia.
      W tym celu Unia powinna wspierać OPCW oraz wspólny mechanizm śledczy w wykonywaniu ich odpowiednich zadań w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) i decyzji Rady Wykonawczej OPCW EC-M-48/DEC.1, a także CWC.
      2.   Opis projektów

      A.   Projekt 1: Misje wyjaśniające OPCW
      1.   Cel projektu
      Wsparcie w wykonywaniu mandatu misji wyjaśniającej OPCW, w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) i decyzji Rady Wykonawczej OPCW EC-M-48/DEC.1, a także CWC, poprzez pokrywanie odpowiednich kosztów operacyjnych misji wyjaśniającej. Koszty te obejmują zatrudnianie konsultantów zewnętrznych o określonych kwalifikacjach (na przykład tłumaczy ustnych i lekarzy), a także sprzęt OPCW, którego potrzebuje zespół misji wyjaśniającej.
      2.   Oczekiwane wyniki
      Bieżące prace misji wyjaśniającej pomogą zweryfikować doniesienia o użyciu toksycznych substancji chemicznych w Syryjskiej Republice Arabskiej; misja wyjaśniająca ma ściśle współpracować ze wspólnym mechanizmem śledczym, pomagając mu w ten sposób w wykonywaniu jego mandatu w ramach pkt 5 rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015).
      3.   Opis projektu
      Misja wyjaśniająca nadal ocenia, czy w danych przypadkach doszło lub prawdopodobnie doszło do użycia w Syryjskiej Republice Arabskiej substancji chemicznych jako broni. Działania misji wyjaśniającej odnoszą się zarówno do doniesień o przypadkach, które miały miejsce w przeszłości, jak i do przypadków, które mogą mieć miejsce w przyszłości. Mogą to być działania bardziej lub mniej złożone, stąd nie można precyzyjnie określić liczby osób, które trzeba będzie wysłać na misję.
      Biorąc pod uwagę doświadczenia z wysyłania na misję w 2015 r., OPCW spodziewa się, że w 2016 r. do przeprowadzenia operacji może być potrzebne wysłanie od sześciu do 12 inspektorów na sześć misji, a każda z tych misji ma trwać w przybliżeniu trzy tygodnie. Na potrzeby każdej z nich prawdopodobnie trzeba będzie zatrudnić konsultantów zewnętrznych o określonych kwalifikacjach, takich jak tłumacze ustni i lekarze.
      Planuje się, że misja wyjaśniająca będzie wykonywać następujące działania:

                  a)

                  Przeprowadzanie wywiadów: charakter sygnalizowanych przypadków powoduje, że konieczne może się okazać przeprowadzenie wywiadów z wieloma świadkami. Obejmuje to:

                              —

                              personel medyczny,

                              —

                              służby interwencyjne,

                              —

                              lekarzy, którzy udzielali pomocy,

                              —

                              ofiary,

                              —

                              innych świadków.

                        Zespoły przeprowadzające wywiady powinny mieć dostęp do rozległej wiedzy fachowej z zakresu broni, substancji chemicznych i objawów chorobowych, a także tłumaczeń ustnych.

                  b)

                  Przeprowadzanie badań medycznych i pobieranie próbek biomedycznych.

                  c)

                  Identyfikowanie, zbieranie i analizowanie próbek.

                  d)

                  Przetwarzanie materiału dowodowego, zarówno na podstawie ogólnodostępnych źródeł, jak i relacji świadków i stron trzecich. W ramach wsparcia zespołów przeprowadzających wywiady, szczególnie niezbędny jest również dostęp do rozległej wiedzy fachowej w tej dziedzinie.

                  e)

                  Przygotowywanie sprawozdań.

                  f)

                  Szkolenia, w tym szkolenia przypominające, w celu uaktualnienia wiedzy na temat nowoczesnych praktyk:

                              —

                              zachowanie bezpieczeństwa i ochrony w terenie,

                              —

                              techniki przeprowadzania wywiadów,

                              —

                              przetwarzanie i przechowywanie materiału dowodowego, w tym materiału tworzącego łańcuch dowodowy,

                              —

                              przybliżanie wiedzy o wybuchowych pozostałościach wojennych,

                              —

                              szkolenie o toksycznych substancjach chemicznych,

                              —

                              przybliżanie wiedzy o naukach sądowych,

                              —

                              chemia przemysłowa i ustalanie składu chemicznego (w podstawowym zakresie).

                  g)

                  Ocena na miejscu i badanie miejsca zdarzenia.

                  h)

                  Dodatkowe wsparcie kadrowe misji oraz ekspertyza, zwłaszcza w przypadku misji o złożonym charakterze.

            B.   Projekt 2: Wspólny mechanizm śledczy OPCW–ONZ
      1.   Cel projektu
      Wsparcie w szybkim utworzeniu wspólnego mechanizmu śledczego i uzyskaniu zdolności do rozpoczęcia przez niego w pełnym zakresie działalności w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015).
      2.   Oczekiwane wyniki
      Wykrycie – w jak najszerszym zakresie – osób, podmiotów, grup lub rządów, które były sprawcami, organizatorami lub sponsorami lub które w inny sposób były zaangażowane w użycie substancji chemicznych, w tym chloru lub jakichkolwiek innych toksycznych substancji chemicznych, jako broni w Syryjskiej Republice Arabskiej.
      3.   Opis projektu
      Rada Bezpieczeństwa ONZ zatwierdziła zalecenia Sekretarza Generalnego ONZ dotyczące utworzenia i uruchomienia wspólnego mechanizmu śledczego oraz zwróciła się do Sekretarza Generalnego ONZ, aby we współpracy z dyrektorem generalnym OPCW bezzwłocznie podjął dalsze działania i środki oraz dokonał stosownych ustaleń w celu szybkiego utworzenia i zapewnienia pełnej operacyjności wspólnego mechanizmu śledczego, w tym zatrudnienia bezstronnego i doświadczonego personelu dysponującego odpowiednimi kwalifikacjami i wiedzą fachową, aby w pełni wykonywać obowiązki w ramach rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015).
      Wspólnym mechanizmem śledczym kieruje trzyosobowy, niezależny zespół (zwany dalej „zespołem kierowniczym”), który ma być wspierany przez personel podstawowy, który składa się z ekspertów podzielonych na trzy grupy. Wspólny mechanizm śledczy podlega kierownictwu asystenta Sekretarza Generalnego, który ponosi ogólną odpowiedzialność, oraz dwóch zastępców odpowiedzialnych odpowiednio za grupę polityczną i dochodzeniową.
      Zespół kierowniczy wspierany jest przez trzy grupy. Biuro Polityczne, które ma mieć siedzibę w Nowym Jorku, będzie przygotowywać analizy polityczne i opinie prawne, a także zajmować się kontaktami z mediami i udzielać wsparcia administracyjnego. Biuro Śledcze, które ma mieć siedzibę w Hadze, będzie przeprowadzać analizy chemiczne i medyczne, analizy z zakresu nauk sądowych oraz analizy dotyczące wyposażenia wojskowego, a także dochodzenia i analizy informacji. Biuro Wsparcia Operacyjnego, które ma mieć siedzibę w Nowym Jorku, będzie udzielać wsparcia grupie politycznej i dochodzeniowej.
      Wynagrodzenie personelu podstawowego wspólnego mechanizmu śledczego – z wyjątkiem pracowników pełniących funkcje administracyjne – pokrywane jest z regularnego budżetu. Rada Bezpieczeństwa ONZ zadecydowała, że potrzeby materiałowe i techniczne pokrywane są z dobrowolnych wkładów. W tym celu Sekretarz Generalny ONZ utworzył fundusz powierniczy, którym należy zarządzać zgodnie z przepisami administracyjnymi i finansowymi ONZ.
      Zgodnie ze strategią UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, której celem jest umacnianie roli Rady Bezpieczeństwa ONZ i zwiększanie jej wiedzy fachowej w zakresie zwalczania wyzwań związanych z proliferacją, Unia powinna wspierać wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015), zwłaszcza w tych obszarach, które z dużym prawdopodobieństwem mogą w widoczny i szybki sposób wpływać na utworzenie wspólnego mechanizmu śledczego i zdolność do rozpoczęcia przez niego w pełnym zakresie działalności.
      Obejmuje to wspieranie następujących działań:

                  a)

                  zakończenie prac nad utworzeniem biur w Nowym Jorku i Hadze dla zespołu kierowniczego oraz jego Biura Politycznego i Biura Śledczego, a także dla Biura Wsparcia Operacyjnego, oraz zakup mebli biurowych i szaf zamykanych na klucz, które zapewnią bezpieczne przechowywanie informacji i materiałów otrzymywanych lub przygotowywanych przez wspólny mechanizm śledczy;

                  b)

                  opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania dokumentami w ramach solidnego systemu bezpieczeństwa informacji mającego zastosowanie do wszystkich informacji, które wspólny mechanizm śledczy otrzymuje lub przygotowuje w ramach wykonywania swoich zadań; ten system bezpieczeństwa musi uwzględniać wymogi w zakresie poufności i bezpieczeństwa uznane za niezbędne przy przechowywaniu i wykorzystywaniu informacji i materiałów otrzymywanych lub przygotowywanych przez wspólny mechanizm śledczy;

                  c)

                  przygotowanie ewentualnego wysłania pracowników wspólnego mechanizmu śledczego do Syryjskiej Republiki Arabskiej, jeśli wspólny mechanizm śledczy uzna to za niezbędne do celów prowadzonego dochodzenia i jeśli stwierdzi, że istnieją rozsądne podstawy, aby uznać, że wjazd na terytorium Syrii – w tym na terytorium syryjskie pozostające poza kontrolą Syryjskiej Republiki Arabskiej – jest uzasadniony;

                  d)

                  zakup sprzętu związanego z łącznością i bezpieczeństwem oraz materiałów biurowych – w celu wsparcia wspólnego mechanizmu śledczego w wykonywaniu jego mandatu. Obejmuje to sprzęt informatyczny (wyspecjalizowany serwer, komputery, laptopy ze stacjami dokującymi, dodatkowe komputery korzystające z sieci intranetowej, która nie jest połączona z internetem, profesjonalne niszczarki itp.) potrzebny do zapewnienia uruchomienia systemu bezpieczeństwa informacji, o którym mowa w lit. b).

            Dodatkową wiedzę fachową i dodatkową działalność finansuje się z dobrowolnych wkładów, jeśli pojawią się nowe potrzeby. Na krótkie okresy zatrudnia się ekspertów do konsultacji ad hoc – w tym do szybkiego opracowania systemu zarządzania dokumentami i systemu bezpieczeństwa informacji, o którym mowa w lit. b), a także do opracowania standardowych procedur operacyjnych.
      3.   Okres realizacji projektów

      Przewidywany okres realizacji wyżej wspomnianych projektów to 12 miesięcy.
      4.   Agencje wykonawcze

      Techniczną realizację projektu nr 1 powierzy się OPCW. Projekt realizują pracownicy OPCW, eksperci i kontrahenci.
      Techniczną realizację projektu nr 2 powierza się Biuru ONZ ds. Rozbrojenia, w imieniu wspólnego mechanizmu śledczego OPCW–ONZ. Projekt realizują pracownicy wspólnego mechanizmu śledczego, konsultanci i kontrahenci.
      ONZ i OPCW będą prowadzić działania we współpracy z odpowiednimi parterami, w tym z międzynarodowymi organizacjami i agencjami, aby zapewnić skuteczne synergie i zapobiec powielaniu działań.
      5.   Wyeksponowanie działań Unii

      Agencje wykonawcze podejmują wszelkie stosowne środki w celu wyeksponowania faktu, że dane działanie jest finansowane przez Unię. Środki takie wdraża się zgodnie z opublikowanym przez Komisję Europejską podręcznikiem „Informowanie o działaniach zewnętrznych Unii Europejskiej i ich eksponowanie”.
      6.   Sprawozdania

      Agencje wykonawcze przygotowują:

                  a)

                  regularne sprawozdania z realizacji odnośnych projektów; oraz

                  b)

                  sprawozdanie końcowe – nie później niż 3 miesiące po zakończeniu odnośnych działań.

            7.   Szacunkowy całkowity koszt projektów

      Szacunkowy całkowity koszt projektów wynosi 4 586 096,00 EUR.