title: 2012/286/UE: Decyzja Komisji z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie utworzenia grupy ekspertów ds. ochrony transportu lądowego

text:
               1.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/47

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 31 maja 2012 r.
   w sprawie utworzenia grupy ekspertów ds. ochrony transportu lądowego
   (2012/286/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 90 Traktatu stanowi, że cele traktatów w odniesieniu do transportu są realizowane w ramach wspólnej polityki transportowej, a ochrona transportu stanowi jej ważną część.

               (2)

               Biała księga pt. „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (1) ustanawia w załączniku I pkt 1.3 inicjatywę dotyczącą utworzenia stałej grupy ekspertów ds. ochrony transportu lądowego.

               (3)

               W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów ds. ochrony transportu lądowego oraz zdefiniowanie jej zadań i struktury.

               (4)

               Grupa wspiera Komisję w formułowaniu i wprowadzaniu w życie działań Unii mających na celu rozwijanie polityki w dziedzinie ochrony transportu lądowego oraz wspomaga trwałą wymianę doświadczeń, projektów działań i praktyk między państwami członkowskimi a różnymi zainteresowanymi stronami.

               (5)

               Grupa składa się z właściwych organów państw członkowskich. Mianują one ekspertów z instytucji rządowych odpowiedzialnych za transport i bezpieczeństwo lub porządek publiczny.

               (6)

               Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (7)

               Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów ds. ochrony transportu lądowego, zwaną dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadania
   1.   Grupa wspiera Komisję w formułowaniu i wprowadzaniu w życie działań Unii Europejskiej mających na celu rozwijanie polityki w dziedzinie ochrony transportu lądowego oraz wspomaga trwałą wymianę doświadczeń, projektów działań i praktyk między państwami członkowskimi a różnymi zainteresowanymi stronami.
   2.   Aby osiągnąć cele wymienione w ust. 1, grupa:

               —

               wspiera Komisję w rozwijaniu instrumentów monitorowania, oceny i rozpowszechniania informacji o rezultatach środków podjętych na poziomie Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony transportu lądowego,

               —

               przyczynia się do wprowadzenia w życie programów działań Unii Europejskiej w tym zakresie, przede wszystkim poprzez analizowanie wyników i sugerowanie poprawy przedsięwziętych środków,

               —

               zachęca do wymiany informacji na temat środków podjętych na wszystkich poziomach w celu promowania ochrony transportu lądowego i, w miarę potrzeb, przedstawia sugestie podejmowania możliwych działań na poziomie Unii Europejskiej,

               —

               wydaje opinie lub przedkłada Komisji sprawozdania, na jej wniosek bądź z własnej inicjatywy, w każdej sprawie mającej związek z promowaniem ochrony transportu lądowego w Unii Europejskiej.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z grupą we wszystkich kwestiach związanymi z ochroną transportu lądowego.
   Artykuł 4
   Członkowstwo
   1.   Członkami są właściwe organy państw członkowskich. Mianują one dwóch przedstawicieli:

               a)

               po jednym przedstawicielu z ministerstw lub instytucji rządowych każdego państwa członkowskiego, odpowiedzialnych za transport lądowy;

               b)

               po jednym przedstawicielu z ministerstw lub instytucji rządowych każdego państwa członkowskiego, odpowiedzialnych za bezpieczeństwo lub porządek publiczny;

         2.   Przedstawiciele Komisji mogą przyznać status obserwatora osobom prywatnym bądź zaprosić przedstawicieli organizacji międzynarodowych lub zawodowych działających w dziedzinie ochrony transportu lądowego lub bezpośrednio nią zainteresowanych.
   3.   Nazwiska osób, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i innych podobnych zespołów („rejestr”). W rejestrze mogą być publikowane nazwy organów państw członkowskich. Nazwiska osób i nazwy organizacji, o których mowa w ust. 2, są publikowane w rejestrze, a reprezentowane interesy zostają ujawnione (3).
   4.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Tryb pracy
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić grupy robocze celem zbadania szczegółowych kwestii zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez grupę. Grupy robocze są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.
   3.   Komisja może zapraszać do wzięcia udziału w posiedzeniach grupy na zasadzie ad hoc wszelkie osoby posiadające wyjątkowe kwalifikacje w sprawach będących przedmiotem obrad. Eksperci biorą udział jedynie w tych pracach, do których zostali zaproszeni.
   4.   Do sporządzenia swoich opinii grupa może wyznaczyć jednego z przedstawicieli państw członkowskich jako sprawozdawcę mającego za zadanie redagowanie sprawozdań.
   5.   Posiedzenia grupy zwołuje Komisja i odbywają się one zazwyczaj w jej siedzibie. Posiedzenia grupy odbywają się co najmniej dwa razy w roku. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy i jej grup roboczych mogą uczestniczyć inni urzędnicy Komisji, zainteresowani jej pracami.
   6.   Obrady grupy dotyczą opinii, o które wnosi Komisja, lub opinii, które grupa wydaje z własnej inicjatywy. Obrady grupy nie kończą się głosowaniem.
   7.   Komisja publikuje wszystkie odpowiednie dokumenty albo w rejestrze albo za pomocą linku – wskazanego w wymienionym rejestrze – do specjalnej strony internetowej. Wyjątki od opublikowania są możliwe, jeżeli ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego określonego w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (4).
   8.   Członkowie grupy i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w Traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (5). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń i skutki finansowe
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i koszty utrzymania ponoszone przez przedstawicieli członków uczestniczących w pracach grupy są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji. Wydatki na podróże służbowe i koszty utrzymania ponoszone przez obserwatorów i zaproszonych ekspertów uczestniczących w pracach grupy są także zwracane.
   3.   Zwrot kosztów odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  COM(2011) 144 wersja ostateczna.

      (2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (3)  Członkowie, którzy nie życzą sobie, aby ujawniono ich nazwisko, mogą złożyć wniosek o wyłączenie ich z powyższej zasady. Wniosek o nieujawnianie nazwiska członka grupy ekspertów uznaje się za uzasadniony, w przypadku gdy opublikowanie nazwiska mogłoby zagrozić jego bezpieczeństwu lub nietykalności osobistej, bądź stanowić nieuzasadnione naruszenie prywatności.

      (4)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

      (5)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.


title: 2006/543/WE: Decyzja Rady z dnia  8 listopada 2005 r.  w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               5.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/15

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 listopada 2005 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2006/543/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze akapitu pierwszego,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Umowę z Republiką Libańską dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa wynegocjowana przez Komisję powinna zostać podpisana i stosowana tymczasowo, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie,

          STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia tej Umowy.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie, Umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 Umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         G. BROWN

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               5.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/17

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA LIBAŃSKA,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że zostały zawarte umowy dwustronne dotyczące usług lotniczych między kilkoma państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Libańską, zawierające postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie poszczególnych aspektów, które mogą zostać włączone do umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy ze Wspólnoty ustanowieni w jednym z państw członkowskich mają prawo niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a pewnymi państwami trzecimi przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych posiadających licencje wydane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że postanowienia umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Libańską, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do pełnej zgodności z tym prawem w celu ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską, a także w celu zachowania kontynuacji świadczenia takich usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest wywarcie wpływu na ogólne natężenie ruchu powietrznego między Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Libańskiej, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Do celów niniejszej Umowy „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II (a) i (b) w stosunku, odpowiednio, do wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń udzielonych przez Republikę Libanu oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Republika Libańska udziela właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:

               i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, i posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu operatora lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; i

               iii)

               przewoźnik lotniczy jest i pozostaje własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku II lub obywateli tych państw, i pozostaje pod stałą i skuteczną kontrolą tych państw lub obywateli.

         3.   Republika Libańska może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, lub nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu operatora lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

               iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności i nie pozostaje pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Republika Libańska nie dyskryminuje przewoźników lotniczych pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich narodowość.
   Artykuł 3
   Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Libańskiej zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Republiką Libańską będą miały również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Nie naruszając jakichkolwiek innych postanowień stanowiących inaczej, żadne z postanowień umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia państwu członkowskiemu nałożenia podatków, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium do użytku w statkach powietrznych wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z Republiki Libańskiej, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.
   Artykuł 5
   Taryfy przewozowe w obrębie Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. e).
   2.   Taryfy należne za przewóz w całości w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Republikę Libańską zgodnie z umową wymienioną w załączniku 1 zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 6
   Załączniki do Umowy
   Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 7
   Zmiany lub poprawki
   Zmiany lub poprawki do niniejszej Umowy mogą zostać dokonane przez Strony w każdej chwili za ich obopólną zgodą.
   Artykuł 8
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie po wzajemnym, pisemnym notyfikowaniu przez Strony zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
   2.   Nie naruszając ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Republiką Libańską, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejsza Umowa stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub tymczasowego stosowania.
   Artykuł 9
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odwołujące się do umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, będący należycie upoważnionymi, złożyli podpisy pod niniejszą Umową.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, w Bejrucie, dnia siódmego lipca roku dwa tysiące szóstego w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         Por la República Libanesa
         Za Libanonskou republiku
         For Den Libanesiske Republik
         Für die Libanesische Republik
         Liibanoni Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία του Λιβάνου
         For the Republic of Lebanon
         Pour la République libanaise
         Per la Repubblica del Libano
         Libānas Republikas vārdā
         Libano Respublikos vardu
         A Libanoni Köztársaság részéről
         Għar-repubblika tal-Libanu
         Voor de Republiek Libanon
         W imieniu Republiki Libańskiej
         Pela República do Líbano
         Za Libanonskú republiku
         Za Republiko Libanon
         Libanonin tasavallan puolesta
         För Republiken Libanon

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Umowy dotyczące usług lotniczych między Republiką Libańską a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa między Austriackim Rządem Federalnym a Rządem Republiki Libańskiej dotycząca usług lotniczych świadczonych na ich terytoriach oraz poza nimi, podpisana w Bejrucie dnia 2 kwietnia 1969 r., z późniejszymi zmianami, zwana dalej „Umową Liban–Austria”;

                           —

                           Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Republiki Libańskiej dotycząca usług lotniczych świadczonych na ich terytoriach oraz poza nimi, podpisana w Bejrucie dnia 24 grudnia 1953 r., z późniejszymi zmianami, zwana dalej „Umową Liban–Belgia”;

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między Rządem Republiki Cypryjskiej a Rządem Republiki Libańskiej, parafowana dnia 23 maja 1996 r., zwana dalej „Projektem Umowy Liban–Cypr”;

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Republiki Libańskiej, podpisana w Bejrucie dnia 22 września 2003 r., zwana dalej „Umową Liban–Republika Czeska”;

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Danią a Libanem, podpisana w Bejrucie dnia 21 października 1955 r., zwana dalej „Umową Liban–Dania”;

                           —

                           Projekt umowy o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Francuskiej a Rządem Republiki Libańskiej, parafowany i załączony do zatwierdzonego protokołu uzgodnień ze spotkania konsultacyjnego między delegacjami reprezentującymi Rządy Republiki Francuskiej i Republiki Libańskiej, podpisany w Paryżu dnia 24 czerwca 1998 r., zwany dalej „Projektem Umowy Liban–Francja”;

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Libańską, podpisana w Bejrucie dnia 15 marca 1961 r., z późniejszymi zmianami, zwana dalej „Umową Liban–Niemcy”;

                           —

                           Projekt umowy dotyczącej usług lotniczych między Republiką Federalną Niemiec a Rządem Republiki Libańskiej, parafowany oraz załączony do zatwierdzonego protokołu uzgodnień, podpisany w Bonn dnia 16 stycznia 2002 r., zwany dalej „Projektem zmienionej Umowy Liban–Niemcy”;

                           —

                           Umowa między Rządem Królestwa Grecji a Rządem Republiki Libańskiej dotycząca rozpoczęcia świadczenia usług lotniczych między ich terytoriami, podpisana w Bejrucie dnia 6 września 1948 r., zwana dalej „Umową Liban–Grecja”;

                           —

                           Umowa między Rządem Węgierskiej Republiki Ludowej a Republiką Libańską dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Bejrucie dnia 15 stycznia 1966 r., zwana dalej „Umową Liban–Węgry”;

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Włoskiej a Rządem Republiki Libańskiej, podpisana w Bejrucie dnia 24 stycznia 1949 r., z późniejszymi zmianami, zwana dalej „Umową Liban–Włochy”;

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych pomiędzy Rządem Republiki Libańskiej a Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga, parafowana i załączona jako załącznik B do poufnego protokołu ustaleń, podpisana w Bejrucie dnia 23 października 1998 r., zwana dalej „Projektem Umowy Liban–Luksemburg”;

                           —

                           Projekt umowy dotyczącej usług lotniczych między Rządem Malty a Rządem Republiki Libańskiej, parafowany i załączony jako załącznik B do uzgodnionego protokołu, podpisany w Bejrucie dnia 30 kwietnia 1999 r., zwany dalej „Projektem Umowy Liban–Malta”;

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Królestwem Niderlandów a Republiką Libańską, podpisana w Bejrucie dnia 20 września 1949 r., zwana dalej „Umową Liban–Królestwo Niderlandów”;

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Libańskiej, podpisana w Bejrucie dnia 25 kwietnia 1966 r., zwana dalej „Umową Liban–Polska”;

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Szwecją a Libanem, podpisana w Bejrucie dnia 23 marca 1953 r., zwana dalej „Umową Liban–Szwecja”;

                           —

                           Umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Republiki Libańskiej dotycząca usług lotniczych świadczonych między ich terytoriami oraz poza nimi, podpisana w Bejrucie dnia 15 sierpnia 1951 r., z późniejszymi zmianami, zwana dalej „Umową Liban–Zjednoczone Królestwo”.

               b)

               Umowy dotyczące usług lotniczych i inne ustalenia parafowane lub podpisane między Republiką Libańską a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie lub nie były tymczasowo stosowane:

                           —

                           Projekt umowy o transporcie lotniczym między Królestwem Hiszpanii a Republiką Libańską, parafowany w Madrycie dnia 21 sierpnia 1997 r., zwany dalej „Projektem Umowy Liban–Hiszpania”.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w art. 2–5 niniejszej Umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Austria;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Belgia;

                           —

                           Artykuł 4 Projektu Umowy Liban–Cypr;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Republika Czeska;

                           —

                           Artykuł 3 Projektu Umowy Liban–Francja;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Węgry;

                           —

                           Artykuł 3 Projektu Umowy Liban–Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 6 Projektu Umowy Liban–Malta;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Polska;

                           —

                           Artykuł 3 Projektu Umowy Liban–Hiszpania;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Austria;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Belgia;

                           —

                           Artykuł 5 Projektu Umowy Liban–Cypr;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Republika Czeska;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Liban–Dania;

                           —

                           Artykuł 4 Projektu Umowy Liban–Francja;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Liban–Grecja;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Węgry;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Liban–Włochy;

                           —

                           Artykuł 4 Projektu Umowy Liban–Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 7 Projektu Umowy Liban–Malta;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Liban–Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Polska;

                           —

                           Artykuł 4 Projektu Umowy Liban–Hiszpania;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Liban–Szwecja;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           —

                           Artykuł 7a Umowy Liban–Austria;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Liban–Republika Czeska;

                           —

                           Artykuł 8 Projektu Umowy Liban–Francja;

                           —

                           Artykuł 7 Projektu Umowy Liban–Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 6 Projektu zmienionej Umowy Liban–Niemcy;

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Liban–Austria;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Liban–Belgia;

                           —

                           Artykuł 7 Projektu Umowy Liban–Cypr;

                           —

                           Artykuł 8 Umowy Liban–Republika Czeska;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Liban–Dania;

                           —

                           Artykuł 10 Projektu Umowy Liban–Francja;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Liban–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 10 Projektu zmienionej Umowy Liban–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Grecja;

                           —

                           Artykuł 14 Umowy Liban–Węgry;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Liban–Włochy;

                           —

                           Artykuł 8 Projektu Umowy Liban–Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 9 Projektu Umowy Liban–Malta;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Liban–Polska;

                           —

                           Artykuł 5 Projektu Umowy Liban–Hiszpania;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Liban–Szwecja;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Liban–Zjednoczone Królestwo.

               e)

               Opłaty za przewóz w obrębie Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Liban–Austria;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Liban–Belgia;

                           —

                           Artykuł 16 Projektu Umowy Liban–Cypr;

                           —

                           Artykuł 12 Umowy Liban–Republika Czeska;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Liban–Dania;

                           —

                           Artykuł 14 Projektu Umowy Liban–Francja;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Liban–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 14 Projektu zmienionej Umowy Liban–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Liban–Węgry;

                           —

                           Artykuł 13 Projektu Umowy Liban–Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 14 Projektu Umowy Liban–Malta;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Liban–Polska;

                           —

                           Artykuł 7 Projektu Umowy Liban–Hiszpania;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Liban–Szwecja;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Liban–Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Kanadą na podstawie art. XXVIII GATT 1994 w celu zmiany koncesji w odniesieniu do zboża, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL, załączonej do GATT 1994

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0253(01)

Dziennik Urzędowy L 095 , 11/04/2003 P. 0036 - 0037

		Decyzja Radyz dnia 19 grudnia 2002 r.dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Kanadą na podstawie art. XXVIII GATT 1994 w celu zmiany koncesji w odniesieniu do zboża, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL, załączonej do GATT 1994(2003/253/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 26 lipca 2002 r., Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na mocy art. XXVIII GATT 1994 w celu zmiany niektórych koncesji w odniesieniu do zboża. Odpowiednio, Wspólnota Europejska notyfikowała Światowej Organizacji Handlu w dniu 26 lipca 2002 r. swój zamiar zmiany niektórych koncesji na liści koncesyjnej WE CXL.(2) Rokowania były prowadzone przez Komisję w konsultacji z Komitetem ustanowionym przez art. 133 Traktatu oraz w ramach dyrektyw negocjacyjnych, wydanych przez Radę.(3) Komisja wynegocjowała z Kanadą, Członkiem Światowej Organizacji Handlu mającym zasadniczy cel w dostawach, Porozumienie w formie wymiany listów.(4) Dlatego należy zatwierdzić Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Kanadą.(5) W celu zapewnienia, że Porozumienie może być w pełni stosowane przed dniem 1 stycznia 2003 r. oraz do czasu przyjęcia zmiany rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], Komisja powinna zostać upoważniona do przyjęcia tymczasowego odstępstwa od tego rozporządzenia.(6) Środki niezbędne dla wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [2],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Kanadą na podstawie art. XXVIII GATT 1994 w celu zmiany koncesji w odniesieniu do zboża, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL, załączonej do GATT 1994.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2W zakresie niezbędnym do zapewnienia pełnego stosowania niniejszego Porozumienia przed dniem 1 stycznia 2003 r., Komisja może odstąpić od rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 2 niniejszej decyzji do czasu przyjęcia zmian w rozporządzeniu najpóźniej jednak do dnia 30 czerwca 2003 r.Artykuł 31. Komisja jest wspomagana przez Komitet Zarządzający ds. Zbóż, powołany na podstawie art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/91.2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Ustala się okres, przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, na jeden miesiąc.3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 4Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2002 r.W imieniu RadyM. Fischer BoelPrzewodniczący[1] Dz.U. L 181 z 1.7.1992, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1666/2000 (Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 1).[2] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1248 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do postanowień dotyczących traktowania obywateli państw trzecich legalnie zatrudnionych jako pracownicy na terytorium drugiej strony

text:
               12.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/4

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1248
   z dnia 11 lipca 2017 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do postanowień dotyczących traktowania obywateli państw trzecich legalnie zatrudnionych jako pracownicy na terytorium drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. b), w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 22 stycznia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Ukrainą w sprawie zawarcia nowej umowy między Unią Europejską a Ukrainą, mającej zastąpić umowę o partnerstwie i współpracy (2).

               (2)

               Negocjacje te zakończyły się pomyślnie i w 2012 r. został parafowany Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”).

               (3)

               Zgodnie z decyzjami Rady 2014/295/UE (3), 2014/668/UE (4) i 2014/670/Euratom (5) Układ został podpisany w Brukseli dnia 21 marca 2014 r. oraz w Brukseli w dniu 27 czerwca 2014 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)

               Niniejsza decyzja dotyczy jedynie art. 17 Układu, który zawiera szczególne zobowiązania odnoszące się do traktowania obywateli państw trzecich legalnie zatrudnionych jako pracownicy na terytorium drugiej strony i wchodzi w zakres części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Cel i treść tych postanowień jest odrębny i niezależny od celu i treści innych postanowień Układu o ustanowieniu stowarzyszenia między stronami. W odniesieniu do pozostałych postanowień Układu równocześnie z niniejszą decyzją przyjęta zostanie odrębna decyzja.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)

               Układu nie należy interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich.

               (8)

               Układ powinien zostać zatwierdzony w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii wraz z załącznikami i protokołami do niego (zwane dalej „Układem”), w odniesieniu do jego art. 17 (6).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 486 ust. 2 Układu w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby Układ stał się dla niej wiążący (7).
   Artykuł 3
   Układu nie można interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TÕNISTE

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 16 września 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Ukrainą (Dz.U. L 49 z 19.2.1998, s. 3).

      (3)  Decyzja Rady 2014/295/UE z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do preambuły, art. 1 oraz tytułów I, II i VII tego układu (Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 1).

      (4)  Decyzja Rady 2014/668/UE z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do jego tytułu III (z wyjątkiem postanowień dotyczących traktowania pracowników będących obywatelami państw trzecich legalnie zatrudnionych na terytorium drugiej Strony) oraz tytułów IV, V, VI i VII, jak również powiązanych załączników i protokołów (Dz.U. L 278 z 20.9.2014, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2014/670/Euratom z dnia 23 czerwca 2014 r. zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (Dz.U. L 278 z 20.9.2014, s. 8).

      (6)  Tekst Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, został opublikowany w Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 3.

      (7)  Data wejścia w życie Układu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2354 z dnia 10 grudnia 2015 r. upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę

text:
               17.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/11

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2354
   z dnia 10 grudnia 2015 r.
   upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3, w związku z art. 218,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska wyznaczyła jako jeden ze swoich celów wspieranie ochrony praw dziecka, zgodnie z treścią art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Środki ochrony dzieci przed bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem stanowią zasadniczą część tej polityki.

               (2)

               Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 (2) („rozporządzenie Bruksela IIa”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 uzupełnia i wzmacnia Konwencję haską z dnia 25 października 1980 r. dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwaną dalej „Konwencją haską z 1980 r.”), która ustanawia, na szczeblu międzynarodowym, system obowiązków i współpracy między umawiającymi się państwami oraz między organami centralnymi, i która ma na celu zapewnienie niezwłocznego powrotu bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych dzieci.

               (4)

               Wszystkie państwa członkowskie Unii są stronami Konwencji haskiej z 1980 r.

               (5)

               Unia zachęca państwa trzecie do przystąpienia do Konwencji haskiej z 1980 r. i wspiera właściwe wdrażanie Konwencji haskiej z 1980 r., uczestnicząc, wraz z państwami członkowskimi, między innymi w Komisjach Specjalnych organizowanych regularnie przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego Międzynarodowego.

               (6)

               Wspólne ramy prawne mające zastosowanie między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi mogą stanowić najlepsze rozwiązanie w delikatnych sprawach uprowadzenia dziecka za granicę.

               (7)

               Konwencja haska z 1980 r. przewiduje, że ma ona zastosowanie w stosunkach między państwem przystępującym a tymi umawiającymi się państwami, które złożyły oświadczenie o wyrażeniu zgody na to przystąpienie.

               (8)

               Konwencja haska z 1980 r. nie pozwala regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, na zostanie jej stronami. Unia nie może zatem przystąpić do Konwencji ani złożyć oświadczenia o wyrażeniu zgody dotyczącej państwa przystępującego.

               (9)

               Zgodnie z opinią 1/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oświadczenia o wyrażeniu zgody na mocy Konwencji haskiej z 1980 r. wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii.

               (10)

               Seszele złożyły swój dokument przystąpienia do Konwencji haskiej z 1980 r. w dniu 27 maja 2008 r. Konwencja haska z 1980 r. weszła w życie w odniesieniu do Seszeli w dniu 1 sierpnia 2008 r.

               (11)

               Szereg państw członkowskich wyraziło już zgodę na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z 1980 r. Z oceny sytuacji na Seszelach wynika, że te państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Seszeli, mogą wyrazić zgodę, w interesie Unii, na przystąpienie Seszeli zgodnie z warunkami określonymi w Konwencji haskiej z 1980 r.

               (12)

               Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Seszeli, powinny zatem zostać upoważnione do złożenia swoich oświadczeń o wyrażeniu zgody na przystąpienie Seszeli w interesie Unii, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji. Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Malta, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji, które wyraziły już zgodę na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z 1980 r., nie powinny składać nowych oświadczeń o wyrażeniu zgody, ponieważ istniejące oświadczenia zachowują ważność na mocy międzynarodowego prawa publicznego.

               (13)

               Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 2201/2003 i biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (14)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwanej dalej Konwencją haską z 1980 r.) w interesie Unii, zostają niniejszym do tego upoważnione.
   2.   Państwa członkowskie wskazane w ust. 1 złożą nie później niż w dniu 11 grudnia 2016 r. oświadczenie o wyrażeniu zgody na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z 1980 r. w interesie Unii, w brzmieniu:

      „[PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE – pełna nazwa] oświadcza, że wyraża zgodę na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/2354”.

   3.   Każde z państw członkowskich informuje Radę i Komisję o złożeniu swojego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Seszeli i przekazuje Komisji tekst oświadczenia w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.
   Artykuł 2
   Państwa członkowskie, które przed datą przyjęcia niniejszej decyzji złożyły oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Seszeli do Konwencji haskiej z 1980 r., nie składają nowych oświadczeń.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich państw członkowskich, z wyjątkiem: Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Węgier, Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. BAUSCH

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1).


title: Decyzja Rady 2014/447/WPZiB z dnia 9 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2013/354/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)

text:
               10.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/28

         DECYZJA RADY 2014/447/WPZiB
   z dnia 9 lipca 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2013/354/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 3 lipca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/354/WPZiB (1) w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS), zgodnie z którą misja EUPOL COPPS jest kontynuowana od dnia 1 lipca 2013 r. Decyzja ta traci moc z dniem 30 czerwca 2014 r. Finansowa kwota odniesienia obejmuje okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.

               (2)

               Misja EUPOL COPPS powinna zostać przedłużona na dodatkowy okres 12 miesięcy do 30 czerwca 2015 r.

               (3)

               Należy zmienić decyzję 2013/354/WPZiB, by odpowiednio przedłużyć okres objęty finansową kwotą odniesienia.

               (4)

               Misja EUPOL COPPS będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/354/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Mandat misji
               EUPOL COPPS przyczynia się do stworzenia trwałych i skutecznych rozwiązań dotyczących sił policyjnych i szerzej pojmowanego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych podlegających zwierzchnictwu palestyńskiemu, zgodnie z najwyższymi standardami międzynarodowymi, we współpracy z programami Unii dotyczącymi rozwoju instytucjonalnego, jak również zgodnie z innymi działaniami podejmowanymi na szczeblu międzynarodowym w szerszym kontekście reformy sektora bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.
               W tym celu EUPOL COPPS:

                           —

                           zgodnie ze strategią dotyczącą sektora bezpieczeństwa wspomaga palestyńską policję cywilną (PCP) we wdrażaniu strategicznego planu dotyczącego PCP, poprzez doradztwo i mentoring, w szczególności dla wyższych urzędników na szczeblu okręgowym, centralnym i ministerialnym,

                           —

                           poprzez doradztwo i mentoring, w tym na szczeblu ministerialnym, wspomaga instytucje wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych oraz palestyńską palestrę we wdrażaniu strategii dotyczącej sektora wymiaru sprawiedliwości, a także związanych z nią rozmaitych planów instytucjonalnych,

                           —

                           koordynuje, umożliwia i zapewnia doradztwo, w stosownych przypadkach, w sprawie pomocy i projektów realizowanych przez Unią, państwa członkowskie i państwa trzecie w odniesieniu do PCP i instytucji wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, a także określa i realizuje własne projekty w dziedzinach istotnych dla misji EUPOL COPPS oraz w ramach dążenia do osiągnięcia jej celów.”;

               2)

               art. 11 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
               „5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (2).

                  (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).”;"

               3)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 11a
               Ustalenia prawne
               EUPOL COPPS ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i uzgodnień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do realizacji pasywów, a także do bycia stroną postępowania sądowego — odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.”;

               4)

               art. 12 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 12
               Ustalenia finansowe
               1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUPOL COPPS w okresie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. wynosi 9 570 000 EUR.
               Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUPOL COPPS w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. wynosi 9 820 000 EUR.
               2.   Wszelkimi wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Obywatele państw trzecich mają prawo do udziału w przetargach. Z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji EUPOL COPPS może dokonywać z państwami członkowskimi, stronami przyjmującymi, uczestniczącymi państwami trzecimi i innymi podmiotami międzynarodowymi uzgodnień technicznych dotyczących wyposażenia, usług i lokali dla EUPOL COPPS.
               3.   EUPOL COPPS odpowiada za wykonanie swojego budżetu. W tym celu EUPOL COPPS podpisuje umowę z Komisją.
               4.   EUPOL COPPS odpowiada za wszelkie roszczenia i zobowiązania powstające w wyniku wykonania mandatu od dnia 1 lipca 2014 r., z wyjątkiem roszczeń związanych z poważnymi uchybieniami ze strony szefa misji, za które on sam ponosi odpowiedzialność.
               5.   Wykonanie ustaleń finansowych pozostaje bez uszczerbku dla struktury dowodzenia przewidzianej w art. 4, 5 i 6 oraz dla wymogów operacyjnych EUPOL COPPS, włącznie z wymogami kompatybilności wyposażenia oraz interoperacyjności zespołów misji.
               6.   Do pokrycia kwalifikują się wydatki poniesione od dnia 9 lipca 2014 r.”;

               5)

               w art. 13 ust. 1 i 2 wyrazy „decyzją 2011/292/UE” zastępuje się wyrazami „decyzją 2013/488/UE”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/354/WPZiB z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 12).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2027 z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka ze Szwecji

text:
               13.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/6

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2027
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka ze Szwecji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   Uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Szwecji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Rolfa SÄLLRYDA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               Birgitta SACRÉDEUS, Ledamot i regionfullmäktige, Dalarnas läns landsting.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25.

      (3)  Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie publikacji niektórych aktów prawnych oraz instrumentów Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2000/12)

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0150

Dziennik Urzędowy L 055 , 24/02/2001 P. 0068 - 0068

		Decyzja Europejskiego Banku Centralnegoz dnia 10 listopada 2000 r.w sprawie publikacji niektórych aktów prawnych oraz instrumentów Europejskiego Banku Centralnego(EBC/2000/12)(2001/150/WE)RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (dalej zwany "Statutem"), w szczególności jego art. 10.4, 34.1 i 34.2,po konsultacji z Radą Ogólną Europejskiego Banku Centralnego (EBC),a także mając na uwadze, co następuje:(1) EBC przywiązuje wielką wagę do zwiększania przejrzystości ram regulacyjnych Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). Zgodnie z tym podejściem, akty prawne i dokumenty przyjęte przez EBC powinny być udostępniane ogółowi społeczeństwa do powszechnej wiadomości nawet wtedy, gdy Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską lub Statut nie przewidują takiego obowiązku.(2) Przejrzystość najpełniej może zostać zapewniona przez publikację aktów i dokumentów EBC we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zostają opublikowane wytyczne EBC/1998/NP10 z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie wykonania art. 52 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (załącznik I do niniejszej decyzji), wytyczne EBC/1999/NP11 z dnia 22 kwietnia 1999 r. w sprawie zezwolenia na emisję narodowych banknotów w okresie przejściowym (załącznik II do niniejszej decyzji) oraz wytyczne EBC/1998/NP28 z dnia 22 grudnia 1998 r. dotyczące wspólnych reguł oraz norm minimalnych dla ochrony tajemnicy indywidualnych danych statystycznych gromadzonych przez Europejski Bank Centralny przy pomocy krajowych banków centralnych (załącznik III do niniejszej decyzji); decyzja EBC/1998/NP1 z dnia 19 czerwca 1998 r. w sprawie powołania oraz czasu trwania mandatu zewnętrznego biegłego rewidenta Europejskiego Banku Centralnego (załącznik IV do niniejszej decyzji); decyzja EBC/1998/NP15 z dnia 1 grudnia 1998 r. dotycząca wykonywania przez Europejski Bank Centralny niektórych funkcji odnoszących się do średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych Państw Członkowskich (załącznik V do niniejszej decyzji) oraz zalecenie EBC/1999/NP7 z dnia 8 kwietnia 1999 r. w sprawie księgowania kosztów poniesionych w związku z emisją banknotów (załącznik VI do niniejszej decyzji).Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 10 listopada 2000 r.Prezes EBCWillem F. Duisenberg--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/47 z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020

text:
               12.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 7/2

         DECYZJA RADY (UE) 2017/47
   z dnia 8 listopada 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 oraz art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 (1) stanowi, że państwa uczestniczące we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen uczestniczą w instrumencie zgodnie z tym rozporządzeniem, oraz że zawierane są porozumienia dotyczące wkładu finansowego tych państw oraz określane przepisy dodatkowe niezbędne dla takiego udziału, w tym postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Unii i uprawnień kontrolnych Trybunału Obrachunkowego.

               (2)

               W dniu 14 lipca 2014 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Królestwem Norwegii, Republiką Islandii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu dotyczących umowy w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – granice i wizy na okres 2014–2020. Negocjacje z Księstwem Liechtensteinu zostały pomyślnie zakończone parafowaniem Umowy w dniu 30 marca 2016 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (2); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (3); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)

               Należy podpisać, w imieniu Unii, Umowę, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (7)

               Zgodnie z art. 19 ust. 4 Umowy należy ją stosować tymczasowo, z wyjątkiem art. 5, od dnia następującego po dniu jej podpisaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020, z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowej Umowy.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Umowę, z wyjątkiem art. 5, stosuje się tymczasowo zgodnie z art. 19 ust. 4 Umowy od dnia następującego po dniu jej podpisania (4) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz oraz uchylające decyzję nr 574/2007/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 143).

      (2)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (3)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (4)  Data, od której Umowa będzie tymczasowo stosowana, zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady i Komisji z dnia 24 stycznia 2000 r. w sprawie zawarcia Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Królestwem Maroka z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0204

Dziennik Urzędowy L 070 , 18/03/2000 P. 0001 - 0001

		Decyzja Rady i Komisjiz dnia 24 stycznia 2000 r.w sprawie zawarcia Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Królestwem Maroka z drugiej strony(2000/204/WE, EWWiS)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95,po konsultacji z Komitetem Doradczym i za jednomyślną zgodą Rady,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:należy zatwierdzić Układ Eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka z drugiej strony, podpisany w Brukseli w dniu 26 lutego 1996 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali Układ Eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka z drugiej strony, protokoły do niego załączone, deklaracje oraz wymiany listów załączone do Aktu Końcowego.Tekst Układu, załączników i Wspólnych deklaracji załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Stanowisko, które przyjmie Wspólnota w Radzie Stowarzyszenia i w Komitecie Stowarzyszenia, jest ustalane przez Radę na wniosek Komisji lub, gdzie właściwe, przez Komisję, w każdym wypadku zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatów ustanawiających Wspólnotę Europejską, Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.2. Przewodniczący Rady przewodniczy Radzie Stowarzyszenia zgodnie z art. 79 Układu i przedstawia stanowisko Wspólnoty. Przedstawiciel Przewodniczącego Rady przewodniczy Komitetowi Stowarzyszenia, zgodnie z art. 82 Układu, oraz przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 3W imieniu Wspólnoty Europejskiej przewodniczący Rady składa dokument notyfikacyjny przewidziany w art. 96 Układu. Przewodniczący Komisji składa ten dokument w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2000 r.W imieniu KomisjiR. ProdiPrzewodniczącyW imieniu RadyJ. GamaPrzewodniczący[1] Dz.U. C 181 z 24.6.1999, str. 15.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2394 z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte przez państwa członkowskie w imieniu Unii Europejskiej, dotyczącego decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrolu, w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrolu oraz scentralizowanych usług

text:
               18.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/136

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2394
   z dnia 8 grudnia 2015 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte przez państwa członkowskie w imieniu Unii Europejskiej, dotyczącego decyzji, które mają zostać przyjęte przez Stałą Komisję Eurocontrolu, w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrolu oraz scentralizowanych usług
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją nr 123 z dnia 4 grudnia 2013 r. Stała Komisja Eurocontrolu (zwana dalej „Stałą Komisją”) powołała grupę analityczną w celu zbadania sposobu, w jaki Międzynarodowa konwencja o współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej z dnia 13 grudnia 1960 r. (zwana dalej „konwencją Eurocontrol”) może wymagać zmiany, aby odzwierciedlić zmiany w zarządzaniu ruchem lotniczym w Europie.

               (2)

               W dniu 19 października 2015 r. grupa analityczna powierzyła agencji Eurocontrol zadanie przygotowania projektu aktu Stałej Komisji, określającego przyszłą rolę i zadania Eurocontrolu.

               (3)

               Projekt decyzji Stałej Komisji dotyczącej ról i zadań Eurocontrolu znajdzie się w porządku obrad do zatwierdzenia na jej posiedzeniu w dniach 8 i 9 grudnia 2015 r.

               (4)

               Po jej przyjęciu, decyzja ta będzie miała skutki prawne. Zgodnie z obowiązującymi ramami instytucjonalnymi, określonymi w konwencji Eurocontrol, zmienionej protokołem podpisanym w Brukseli w dniu 12 lutego 1981 r. (zwanej dalej „zmienioną konwencją”), Stała Komisja jest odpowiedzialna za formułowanie polityki ogólnej Eurocontrolu. Określenie roli i zadań będzie regulować przyszłe działania Eurocontrolu i będzie odzwierciedleniem tego, co Eurocontrol uważa za uzasadnioną działalność. Będzie ono wiążące dla wszystkich członków Eurocontrolu, w tym państw członkowskich Unii.

               (5)

               Określenie ról i zadań Eurocontrolu może mieć konsekwencje w odniesieniu do stosowania prawa Unii, a w szczególności dla integralności kompetencji Unii, ponieważ prawodawstwo Unii obejmuje ważne obszary, w których Eurocontrol prowadzi działalność. W niektórych przypadkach rola i działalność Eurocontrol zależą od decyzji podejmowanych na poziomie Unii.

               (6)

               Ważne jest zatem zapewnienie, aby określenie ról i zadań Eurocontrolu nie było sprzeczne z prawem Unii, w szczególności z kompetencjami Unii, oraz aby nie przesądzało o przyszłych działaniach Unii.

               (7)

               Na posiedzeniu w dniach 8 i 9 grudnia 2015 r. Stała Komisja może również przyjąć decyzję dotyczącą scentralizowanych usług. Unia nie posiada obecnie wystarczających informacji, aby ocenić treść takiej decyzji, która może przesądzić o przyszłych działaniach Eurocontrolu w sposób, który może zaszkodzić działalności Unii w tej dziedzinie, w szczególności w odniesieniu do europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR). Decyzja w tej sprawie powinna zatem zostać odroczona.

               (8)

               Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Stałej Komisji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte przez państwa członkowskie w imieniu Unii Europejskiej w Stałej Komisji Eurocontrolu w odniesieniu do ról i zadań Eurocontrol oraz scentralizowanych usług musi być zgodne z załącznikiem.
   Państwa członkowskie działają wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK
      I.   Role i zadania Eurocontrolu

      Unia wnioskuje, aby proponowany tekst dotyczący usług, ról i zadań Eurocontrolu w żaden sposób nie wpływał na kompetencje Unii i nie przesądzał o przyszłych działaniach Unii. W przypadku gdy określone zadania są obecnie wykonywane przez Eurocontrol w obrębie unijnych ram prawnych tymczasowo, zadań tych nie należy przedstawiać jako zadań niezależnych od decyzji Unii.
      Unia wnosi o następujące zmiany w wykazie ról i zadań Eurocontrolu określonych w załączniku do dokumentu dotyczącego działań Eurocontrolu CN-SG-6-2015 dotyczącego ról i zadań organizacji z dnia 16 listopada 2015 r.:

                  1)

                  W odniesieniu do art. 2 ust. 1 dotyczącego „funkcji i usług”:

                              a)

                                 Centralne zarządzanie przepływem ruchu lotniczego;

                              b)

                              Funkcje sieciowe ATM, jeżeli zostały powierzone przez Unię Europejską w imieniu Unii Europejskiej;

                              c)

                                 Funkcje
                                 Zadania ATM w imieniu ICAO dla regionu EUR/NAT;

                              d)

                              Ustanowienie, fakturowanie i pobieranie opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej;

                              e)

                              Świadczenie służb ruchu lotniczego w obrębie MUAC, w zależności od wyników dyskusji między państwami członkowskimi i agencją;

                              f)

                              Centralne funkcje i usługi, takie jak EAD, ARTAS/CAMOS i inne centralne usługi, które mogłyby mu zostać powierzone przez Stałą Komisję, w
                                    ścisłym porozumieniu

                                 z Unią.

                  2)

                  W odniesieniu do art. 2 ust. 2 dotyczącego „ról”:

                              a)

                                 W odniesieniu do „wsparcia”, zmiany są następujące:

                                          (i)

                                          Wsparcie państw członkowskich, krajowych organów bezpieczeństwa, instytucji zapewniających usługi żeglugi powietrznej i innych zainteresowanych podmiotów;

                                          (ii)

                                          Wsparcie organów UE, w tym zapewnienie wiedzy fachowej w celu wsparcia działań regulacyjnych
                                             zgodnie z umową wysokiego szczebla między UE a Eurocontrolem z dnia 29 października 2012 r.
                                             na wniosek tych organów;

                                          (iii)

                                          Ułatwianie osiągnięcia i promowanie europejskich interesów w państwach nienależących do ECAC w kwestiach związanych z ATM w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, ich instytucjami zapewniającymi służby żeglugi powietrznej i przemysłem i UE, z wyjątkiem obszarów objętych przepisami UE oraz z zastrzeżeniem poszanowania kompetencji UE;

                                          (iv)

                                          Wkład w SESAR (badania i rozwój, utrzymanie i wdrożenie centralnego planu ATM) – w oparciu o swoją wiedzę ekspercką w zakresie ATM, ogólnoeuropejski zasięg, aspekty cywilno-wojskowe i rolę w zakresie centralnego zarządzania przepływem
                                             siecią, zgodnie z odpowiednim prawodawstwem UE;

                                          (v)

                                          Zapewnianie badań i powiązanych obiektów symulacji, na przykład dla potrzeb SESAR, działalności badawczej oprócz SESAR oraz zmian przestrzeni powietrznej, zgodnie z właściwym prawodawstwem Unii, w stosownych przypadkach;

                                          (vi)

                                          Oferowanie szkoleń/kształcenia organizacjom państw członkowskich.

                              b)

                              W odniesieniu do „mechanizmów współpracy”, zmiany są następujące:

                                          (i)

                                          Ułatwianie i promowanie koordynacji cywilno-wojskowej w ramach ATM/ANS;

                                          (ii)

                                          Wspieranie państw członkowskich w pracach ICAO, z zastrzeżeniem poszanowania kompetencji UE;

                                          (iii)

                                          Współpraca z innymi regionami świata z zastrzeżeniem porozumienia z państwami członkowskimi, przy zapewnieniu koordynacji z UE;

                                          (iv)

                                          Międzynarodowa współpraca/koordynacja (ICAO, FAA, NATO itd.) w imieniu państw członkowskich innych niż państwa członkowskie UE, z zastrzeżeniem poszanowania kompetencji UE;

                                          (v)

                                          Doradztwo państwom członkowskim niebędącym państwami członkowskimi UE i które nie zawarły umów z Unią, na ich wniosek, w kwestiach związanych z bezpieczeństwem i skutecznością działania ATM wykorzystując
                                             zgodnie z przepisami ICAO, w koordynacji z UE i z zastrzeżeniem poszanowania jej kompetencji
                                             przepisy ICAO, UE i EASA w tej dziedzinie w celu wsparcia większej harmonizacji, bezpieczeństwa, wydajności operacyjnej i korzyści skali;

                              c)

                              W odniesieniu do „ogólnoeuropejskich danych i informacji dotyczących ATM”, zmiany są następujące:

                                          (i)

                                          Gromadzenie i analiza danych, które mogłyby obejmować dane dotyczące skuteczności działania, bezpieczeństwa itp. (w celu „utrzymania” systemów i danych w ramach wsparcia prac regulacyjnych) dla państw, które nie są państwami członkowskimi UE, a jeśli zadanie to zostało powierzone mu przez UE, dla państw członkowskich UE;

                                          (ii)

                                          Analiza i przedstawianie sprawozdań (informacji) dotyczących zgromadzonych danych (na przykład ACE, PRR) dla państw, które nie są państwami członkowskimi UE, a jeśli zadanie to zostało powierzone mu przez UE, dla państw członkowskich UE;

                                          (iii)

                                          Prowadzenie procedury ESSIP/LSSIP, jeżeli zadanie to zostało powierzone przez Unię Europejską;

                                          (iv)

                                             , w tym Sprawozdawczość dla ICAO na temat realizacji Globalnego Planu Żeglugi Powietrznej (GANP) i Kompleksowych Aktualizacji Systemu Lotniczego (ASBU) i zapewnianie koordynacji z mechanizmami sprawozdawczości UE w porozumieniu z Unią Europejską;

                                          (v)

                                          Gromadzenie danych o ruchu oraz przedstawianie prognozy STATFOR.

            II.   Scentralizowane usługi

      Zgodnie ze stanowiskiem Unii decyzja dotycząca scentralizowanych usług powinna zostać odroczona na obecnym etapie.
      Unia nie posiada obecnie wystarczających informacji, aby ocenić treść decyzji dotyczącej scentralizowanych usług. Taka decyzja może przesądzić o przyszłych działaniach Eurocontrolu w sposób, który może zaszkodzić działalności Unii w tej dziedzinie, w szczególności w odniesieniu do europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR).


title: Decyzja nr 1776/2005/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. zmieniająca decyzję Rady 2000/819/WE w sprawie wieloletniego programu na rzecz przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (2001–2005)   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               3.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/14

      DECYZJA nr 1776/2005/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 28 września 2005 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2000/819/WE w sprawie wieloletniego programu na rzecz przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (2001–2005)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 157 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Niezbędne jest zapewnienie ciągłości wspólnotowego wsparcia dla przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).

               (2)

               Właściwe jest zatem przedłużenie okresu obowiązywania decyzji 2000/819/WE (3) o kolejny rok do dnia 31 grudnia 2006 r. oraz zwiększenie finansowej kwoty referencyjnej o 88,5 miliona EUR.

               (3)

               Decyzja 2000/819/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona.

               (4)

               Odbyły się konsultacje z Komitetem Regionów, przy czym nie wydał on opinii,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji 2000/819/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 7 ust. 1 finansową kwotę referencyjną „450 milionów EUR” zastępuje się kwotą „538 500 000 EUR”;

               2)

               w art. 8 datę „31 grudnia 2005 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2006 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 28 września 2005 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

            J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

            D. ALEXANDER

      (1)  Opinia z dnia 9 marca 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 26 maja 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 18 lipca 2005 r.

      (3)  Dz.U. L 333 z 29.12.2000, str. 84. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 593/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 268 z 16.8.2004, str. 3).


title: 2007/757/WE: Decyzja Komisji z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na niektóre środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz na niektóre środki techniczne i naukowe

text:
               23.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/52

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 listopada 2007 r.
   w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na niektóre środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz na niektóre środki techniczne i naukowe
   (2007/757/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 17 i 20,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja 90/424/EWG ustala procedury regulujące wkłady finansowe Wspólnoty przeznaczone na specyficzne środki weterynaryjne, w tym środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt, oraz środki techniczne i naukowe.

               (2)

               W szczególności Wspólnota ma udzielać wkładu finansowego na tworzenie polityki informacyjnej w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt, włącznie z przeprowadzeniem badań niezbędnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie dobrostanu zwierząt. Wspólnota ma również za zadanie wprowadzać lub pomagać państwom członkowskim w wprowadzaniu technicznych i naukowych środków koniecznych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.

               (3)

               Powstające technologie chowu zwierząt, takie jak klonowanie zwierząt, przeprowadzane za pomocą przeniesienia jądra komórki somatycznej (somatic cell nuclear transfer – SCNT), są wykorzystywane do celów badawczych. SCNT, które zgodnie z oczekiwaniami będzie wykorzystywane do hodowli zwierząt i produkcji żywności, może mieć wpływ na zdrowie i dobrostan zwierząt, a także niesie ze sobą dylematy etyczne i społeczne. Konieczne jest zatem, obok konsultacji prowadzonych w ramach Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i Europejskiej Grupy ds. Etyki, przeprowadzenie przez Eurobarometr badania w sprawie stosunku konsumentów do możliwego zastosowania SCNT w sektorze rolno-spożywczym, a w szczególności potrzebne są informacje na temat zastosowania tej technologii w łańcuchu żywnościowym i sposobów, w jaki konsumenci chcą być informowani. Wyniki badania Eurobarometru dostarczą potrzebnych informacji dla oceny, w jakim stopniu konieczne są działania prawodawcze ze strony Wspólnoty w tej dziedzinie. Należy zatem przyznać wkład finansowy Wspólnoty na sfinansowanie tego badania.

               (4)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (2) wymagają od Komisji ustanowienia nowego zakresu maksymalnych i minimalnych temperatur dla przewozu zwierząt.

               (5)

               Dodatkowo w 2004 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię dotyczącą norm w zakresie mikroklimatu w pojazdach drogowych przeznaczonych do przewozu zwierząt (3). Konieczne jest zatem ustanowienie warunków temperatury, w jakich zwierzęta mogą być przewożone w czasie długich podróży na terenie Wspólnoty oraz przeprowadzenie badania w tym celu. Badanie to dostarczy informacji potrzebnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony zwierząt. Należy zatem przyznać wkład finansowy Wspólnoty na sfinansowanie tego badania.

               (6)

               Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010 (4) wzywa do pełnego poparcia działań podejmowanych w kwestii dobrostanu zwierząt przez międzynarodowe organizacje, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE).

               (7)

               W 2005 r. OIE przyjęła wytyczne dotyczące dobrostanu zwierząt odnośnie do ich przewozu drogą lądową i morską, uboju do spożycia przez ludzi i humanitarnego uboju w celu zwalczania chorób. OIE zamierza dalej rozwijać te wytyczne, jak również podejmować działania mające na celu zagwarantowanie ich stosowania przez państwa członkowskie OIE, w szczególności poprzez szkolenia i poradnictwo.

               (8)

               Planowane szkolenia i przedsięwzięcia o charakterze komunikacyjnym ze strony OIE są konieczne dla rozwijania obowiązującego prawodawstwa weterynaryjnego, a także dla rozwoju kształcenia i szkoleń w dziedzinie weterynarii wśród państw uczestniczących. Taki postęp odnotowany w krajach trzecich odpowiada życzeniom większości obywateli europejskich (5), aby wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt w krajach prowadzących wywóz do Wspólnoty były na tym samym poziomie co we Wspólnocie. Wspólnota powinna zatem wnieść wkład przeznaczony na sfinansowanie tych przedsięwzięć.

               (9)

               Choroba niebieskiego języka rozprzestrzeniła się Belgii, Francji, Luksemburgu, Niderlandach i Niemczech w niespotykanym wcześniej stopniu. Aby ograniczyć negatywne skutki rozprzestrzenienia się choroby, konieczne jest udostępnienie weterynarzom najnowocześniejszej wiedzy w celu wzmocnienia biernego nadzoru klinicznego w oparciu o szybką identyfikację i powiadamianie o zagrożeniu, które stanowią zasadniczy element planu gotowości na wypadek choroby niebieskiego języka.

               (10)

               Ponadto OIE wraz ze Wspólnotą zamierzają wspólnie opracować broszurę na temat epidemii choroby niebieskiego języka w wymienionych państwach członkowskich, zawierającą najnowsze informacje oraz opisującą politykę Wspólnoty w zakresie zwalczania tej choroby. Z tego względu właściwe jest udzielenie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na działania OIE oraz finansowanie opracowania i opublikowania tej broszury.

               (11)

               Opublikowanie broszury wniesie znaczący wkład w rozwój koniecznego kształcenia i szkolenia w dziedzinie weterynarii i będzie zasadniczym narzędziem dla rozwoju krajowych i wspólnotowych programów nadzoru stanowiących ważny element prawodawstwa w zakresie weterynarii dotyczącego choroby niebieskiego języka.

               (12)

               Wypłata wkładu finansowego Wspólnoty powinna być uzależniona od rzeczywistego przeprowadzenia planowanych działań i dostarczenia wszelkich koniecznych informacji.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 16 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na przeprowadzenie badania Eurobarometru dotyczącego możliwego zastosowania klonowania zwierząt w sektorze rolno-spożywczym do maksymalnej kwoty 250 000 EUR.
   Artykuł 2
   Zgodnie z art. 16 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na przeprowadzenie badania dotyczącego temperatury przewozu zwierząt w czasie długich podróży do maksymalnej kwoty 300 000 EUR.
   Artykuł 3
   Zgodnie z art. 19 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na rzecz Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt na sfinansowanie seminariów szkoleniowych dotyczących wdrażania wytycznych OIE w zakresie dobrostanu zwierząt, zorganizowanych przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE), do maksymalnej kwoty 100 000 EUR.
   Artykuł 4
   Zgodnie z art. 19 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na rzecz Światowej Organizacji Zdrowia Zwierzą (OIE) na wydanie około 1 800 egzemplarzy broszury dotyczącej choroby niebieskiego języka do wysokości 50 % kosztów kwalifikowanych i do maksymalnej kwoty 10 000 EUR.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1.

      (3)  Dziennik EFSA (2004), 122, str. 1–25. Normy w zakresie mikroklimatu w pojazdach drogowych przeznaczonych do przewozu zwierząt.

      (4)  COM(2006) 13 wersja ostateczna.

      (5)  Eurobarometr, badanie specjalne 270: Stosunek obywateli EU do problemu dobrostanu zwierząt, http://ec.europa.eu/food/animal/welfare/survey/sp_barometer_aw_en.pdf, str. 32.