title: Decyzja Rady (UE) 2019/441 z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie

text:
                  20.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 77/4

         DECYZJA RADY (UE) 2019/441
         z dnia 4 marca 2019 r.
         w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 43 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dnia 22 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 764/2006 (2) w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (zwanego dalej „porozumieniem”). Porozumienie było następnie konkludentnie przedłużane.

                     (2)

                     Ostatni protokół wykonujący porozumienie, określający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w porozumieniu, wygasł dnia 14 lipca 2018 r.

                     (3)

                     W wyroku w sprawie C-266/16 (3), w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne dotyczące ważności i interpretacji porozumienia i protokołu wykonawczego do niego, Trybunał orzekł, że ani porozumienie, ani protokół wykonawczy do niego nie mają zastosowania do wód przyległych do terytorium Sahary Zachodniej.

                     (4)

                     Unia nie przesądza o wynikach procesu politycznego dotyczącego ostatecznego statusu Sahary Zachodniej, który toczy się pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych i nadal konsekwentnie potwierdza swoje zaangażowanie w rozstrzygnięcie sporu w Saharze Zachodniej, która figuruje obecnie w wykazie terytoriów niesamodzielnych sporządzonym przez Organizację Narodów Zjednoczonych i jest administrowana zasadniczo przez Królestwo Marokańskie. Unia w pełni wspiera wysiłki Sekretarza Generalnego ONZ i jego osobistego wysłannika na rzecz pomocy stronom w osiągnięciu sprawiedliwego, trwałego i akceptowalnego dla obu stron rozwiązania politycznego, które umożliwiłoby samostanowienie ludu Sahary Zachodniej w ramach ustaleń zgodnych z celami i zasadami określonymi w Karcie Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawionymi w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ („RB ONZ”), w szczególności w rezolucjach RB ONZ nr 2152 (2014), 2218 (2015), 2285 (2016), 2351 (2017) i 2414 (2018).

                     (5)

                     Floty unijne powinny móc kontynuować działalność połowową prowadzoną od czasu wejścia w życie porozumienia, a zakres stosowania umowy powinien zostać zdefiniowany w taki sposób, aby uwzględnić wody przyległe do terytorium Sahary Zachodniej. Ponadto kontynuowanie partnerstwa w dziedzinie połowów ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania, by terytorium to mogło nadal korzystać ze wsparcia sektorowego zapewnionego w porozumieniu zgodnie z prawem unijnym i międzynarodowym, w tym z prawami człowieka, oraz z korzyścią dla zainteresowanej ludności.

                     (6)

                     W tym celu w dniu 16 kwietnia 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Królestwem Marokańskim w celu zmiany porozumienia i zawarcia nowego protokołu wykonawczego. W wyniku negocjacji dnia 24 lipca 2018 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwaną dalej „umową w sprawie połowów”), a także nowy protokół wykonawczy do niej, wraz z załącznikiem i dodatkami do tego protokołu, oraz wymianę listów towarzyszącą umowie w sprawie połowów stanowiącą integralną część umowy w sprawie połowów.

                     (7)

                     Celem umowy w sprawie połowów jest umożliwienie Unii i Królestwu Marokańskiemu ściślejszej współpracy w celu propagowania polityki zrównoważonego rybołówstwa, rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym określonym w umowie w sprawie połowów oraz wsparcie wysiłków Królestwa Marokańskiego na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki. Tym samym przyczynia się ona do realizacji celów wyznaczonych przez Unię w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.

                     (8)

                     Komisja oceniła potencjalne konsekwencje umowy w sprawie połowów dla zrównoważonego rozwoju, w szczególności jeżeli chodzi o korzyści dla zainteresowanej ludności oraz wykorzystanie zasobów naturalnych odnośnych terytoriów.

                     (9)

                     Zgodnie z tą oceną uznaje się, że umowa w sprawie połowów powinna przynieść duże korzyści odnośnej ludności, biorąc pod uwagę pozytywne skutki społeczno-gospodarcze dla tej ludności, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia i inwestycji, oraz jej wpływ na rozwój sektora gospodarki rybnej i sektora przetwórstwa rybnego.

                     (10)

                     Ponadto ocenia się, że umowa w sprawie połowów stanowi najlepszą gwarancję zrównoważonej eksploatacji zasobów naturalnych wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ działalność połowowa jest zgodna z najlepszymi opiniami i zaleceniami naukowymi w tej dziedzinie i podlega odpowiednim środkom monitorowania i kontroli.

                     (11)

                     Mając na uwadze rozważania zawarte w wyroku Trybunału Sprawiedliwości, Komisja – wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych – podjęła wszelkie racjonalne i wykonalne w obecnym kontekście działania w celu właściwego włączenia zainteresowanej ludności, aby zapewnić uzyskanie jej zgody. Przeprowadzono szerokie konsultacje w Saharze Zachodniej i w Królestwie Marokańskim, a podmioty społeczno-gospodarcze i polityczne, które wzięły udział w konsultacjach, wyraźnie opowiedziały się za zawarciem umowy w sprawie połowów. Front Polisario oraz niektóre inne podmioty odmówiły jednak wzięcia udziału w procesie konsultacji.

                     (12)

                     Podmioty, które nie zgodziły się wziąć udziału w procesie, odmówiły stosowania umowy w sprawie połowów i protokołu wykonawczego do niej do wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ uważały zasadniczo, że takie akty potwierdzałyby stanowisko Królestwa Marokańskiego w kwestii terytorium Sahary Zachodniej. Postanowienia umowy w sprawie połowów ani protokołu wykonawczego do niej absolutnie nie implikują jednak, że uznana została suwerenność lub suwerenne prawa Królestwa Marokańskiego względem Sahary Zachodniej i wód do niej przyległych. Unia nadal będzie też nasilać starania na rzecz procesu – rozpoczętego i kontynuowanego pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych – pokojowego rozstrzygnięcia sporu.

                     (13)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/2068 (4) umowa w sprawie połowów, protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów zostały podpisane dnia 14 stycznia 2019 r., z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie.

                     (14)

                     Umowa w sprawie połowów, protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów powinny zostać zatwierdzone.

                     (15)

                     W art. 13 umowy w sprawie połowów ustanawia się wspólny komitet, który jest odpowiedzialny za nadzorowanie jej wykonywania. Wspólny komitet może przyjąć zmiany do protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów zgodnie z art. 13 ust. 3 umowy w sprawie połowów. W celu ułatwienia zatwierdzania tych zmian należy upoważnić Komisję, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków, do zatwierdzania takich zmian w drodze procedury uproszczonej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwana dalej „umową w sprawie połowów”), protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii.
            Tekst umowy w sprawie połowów, protokołu wykonawczego do niej, w tym załącznika i dodatków do tego protokołu, oraz wymiany listów towarzyszącej umowie w sprawie połowów dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Zgodnie z warunkami określonymi w załączniku do niniejszej decyzji Komisja jest uprawniona do zatwierdzania, w imieniu Unii, zmian protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów zmian przyjętych przez wspólny komitet ustanowiony zgodnie z art. 13 umowy w sprawie połowów.

            Artykuł 3
            Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia przewidzianego w art. 17 umowy w sprawie połowów i art. 15 protokołu wykonawczego do niej.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. ANTON

                  Przewodniczący

            (1)  Zgoda z dnia 12 lutego 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 764/2006 z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (Dz.U. L 141 z 29.5.2006, s. 1).

            (3)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2018 r., Western Sahara Campaign UK, C-266/16, ECLI:EU:C:2018:118.

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2018/2068 z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie (Dz.U. L 331 z 28.12.2018, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK

               Zakres uprawnienia i procedura ustalania stanowiska Unii na forum wspólnego komitetu

                        1.

                        Komisja jest upoważniona do prowadzenia negocjacji z Królestwem Marokańskim oraz, w stosownych przypadkach i z zastrzeżeniem zgodności z pkt 3 niniejszego załącznika, uzgadniania zmian do protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów w odniesieniu do następujących kwestii:

                                    a)

                                    zmiany uprawnień do połowów i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) i b) umowy w sprawie połowów;

                                    b)

                                    zmiany wsparcia sektorowego i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów;

                                    c)

                                    warunków technicznych oraz sposobów prowadzenia przez statki unijne działalności połowowej.

                        2.

                        Na forum wspólnego komitetu powołanego na mocy umowy w sprawie połowów Unia:

                                    a)

                                    działa zgodnie z celami, do których dąży w ramach wspólnej polityki rybołówstwa;

                                    b)

                                    wspiera stanowiska spójne z odpowiednimi postanowieniami przyjętymi przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem oraz zgodne ze wspólnym zarządzaniem przez państwa nadbrzeżne.

                        3.

                        Jeżeli przewiduje się, że na posiedzeniu wspólnego komitetu zostanie przyjęta decyzja w sprawie zmian do protokołu wykonawczego, o których mowa w pkt 1, podejmuje się niezbędne kroki, aby stanowisko, które zostanie wyrażone w imieniu Unii, uwzględniało najnowsze statystyczne, biologiczne i inne odpowiednie dane przekazane Komisji.

                        4.

                        W tym celu i w oparciu o te informacje odpowiednio wcześnie przed odnośnym posiedzeniem wspólnego komitetu służby Komisji przekazują Radzie lub jej organom przygotowawczym do rozpatrzenia i zatwierdzenia dokument zawierający szczegóły proponowanego stanowiska Unii.

                        5.

                        W odniesieniu do kwestii, o których mowa w pkt 1 lit. a), Rada zatwierdza planowane stanowisko Unii kwalifikowaną większością głosów. W pozostałych przypadkach stanowisko Unii planowane w dokumencie przygotowawczym uznaje się za zatwierdzone, chyba że blokująca mniejszość państw członkowskich sprzeciwi się temu na posiedzeniu organu przygotowawczego Rady lub w terminie 20 dni od otrzymania dokumentu przygotowawczego – w zależności od tego, która z dat jest wcześniejsza. W przypadku takiego sprzeciwu kwestię tę przekazuje się Radzie.

                        6.

                        Jeżeli podczas kolejnych posiedzeń, w tym na miejscu, nie będzie możliwe osiągnięcie porozumienia, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym.

                        7.

                        Zachęca się Komisję do podejmowania, w odpowiednim czasie, wszelkich niezbędnych działań następczych wobec decyzji wspólnego komitetu, w tym, w stosownych przypadkach, publikacji odpowiedniej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i przedłożenia wszelkich wniosków potrzebnych do wykonania tej decyzji.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/447 z dnia 15 marca 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

text:
                  20.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 77/73

         DECYZJA RADY (UE) 2019/447
         z dnia 15 marca 2019 r.
         w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Włoch,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Giorgia SILLIEGO,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        Alessio MARSILI, Consigliere del Municipio XIII di Roma Capitale.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               M.C. BUDĂI

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2019/509 z dnia 22 marca 2019 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym

text:
                  27.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 85/19

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH (UE) 2019/509
         z dnia 22 marca 2019 r.
         w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym
         RADA ORGANÓW NADZORU EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (1), w szczególności jego art. 9 ust. 5, art. 43 ust. 2 i art. 44 ust. 1,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012 (2), w szczególności jego art. 40,
         uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/567 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do definicji, przejrzystości, kompresji portfela i środków nadzorczych w zakresie interwencji produktowej i pozycji (3), w szczególności jego art. 19,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji (UE) 2018/795 (4) Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) zakazał wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym ze skutkiem od dnia 2 lipca 2018 r. na okres trzech miesięcy.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 40 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 ESMA jest zobowiązany do dokonywania przeglądu tymczasowych działań w zakresie interwencji produktowej w odpowiednich odstępach czasu, nie rzadziej niż co trzy miesiące.

                     (3)

                     Na mocy decyzji (UE) 2018/1466 (5) ESMA przedłużył okres obowiązywania i dokonał zmiany tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym ze skutkiem od dnia 2 października 2018 r. Na mocy decyzji (UE) 2018/2064 (6) ESMA ponownie przedłużył okres obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym na takich samych warunkach jak te wymienione w decyzji (UE) 2018/1466, ze skutkiem od dnia 2 stycznia 2019 r. na okres trzech miesięcy.

                     (4)

                     ESMA dokonał kolejnego przeglądu zakazu dotyczącego opcji binarnych na podstawie m.in. badania przeprowadzonego wśród właściwych organów krajowych (7) na temat praktycznego stosowania i wpływu działań w zakresie interwencji produktowej, a także na podstawie dodatkowych informacji udzielonych przez właściwe organy krajowe i zainteresowane strony.

                     (5)

                     Właściwe organy krajowe odnotowały jedynie nieliczne przykłady nieprzestrzegania warunków interwencji produktowej wprowadzonych przez ESMA. Ponadto firmom wprowadzającym do obrotu, prowadzącym dystrybucję lub sprzedaż opcji binarnych nie wydano nowych pozwoleń od momentu ogłoszenia w dniu 27 marca 2018 r. uzgodnionych działań.

                     (6)

                     ESMA jest świadomy faktu, że niektóre firmy z państw trzecich nawiązują kontakty z klientami z Unii. Jednakże bez pozwolenia lub rejestracji w Unii firmy te mogą świadczyć usługi na rzecz klientów mających siedzibę lub zlokalizowanych w Unii wyłącznie w odpowiedzi na inicjatywę klienta. Ponadto ESMA zdaje sobie sprawę, że firmy zaczęły oferować inne spekulacyjne produkty inwestycyjne. ESMA będzie nadal monitorował ofertę tych innych produktów, aby stwierdzić, czy stosowne jest wprowadzenie innych środków unijnych.

                     (7)

                     Od dnia przyjęcia decyzji (UE) 2018/795 ESMA nie uzyskał dowodów zaprzeczających istnieniu istotnych obaw związanych z ochroną inwestorów, które to obawy wskazano w decyzji (UE) 2018/795, decyzji (UE) 2018/1466 lub decyzji (UE) 2018/2064 (wspomniane decyzje). W związku z tym ESMA stwierdził, iż istotne obawy związane z ochroną inwestorów wskazane we wspomnianych decyzjach będą istniały nadal, jeżeli okres obowiązywania tymczasowego zakazu wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym nie zostanie przedłużony.

                     (8)

                     Co więcej, dotychczasowe wymogi regulacyjne obowiązujące na mocy prawa unijnego nie uległy zmianie i nadal nie chronią przed zagrożeniem stwierdzonym przez ESMA. Ponadto właściwe organy krajowe nie podjęły działań w celu zaradzenia temu zagrożeniu, a działania, które podjęto, nie rozwiązują tej kwestii w wystarczający sposób. W szczególności od dnia przyjęcia decyzji (UE) 2018/795 żaden właściwy organ krajowy nie podjął własnych krajowych działań w zakresie interwencji produktowej na mocy art. 42 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 (8).

                     (9)

                     Przedłużenie okresu obowiązywania zakazu nie ma szkodliwego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na inwestorów, który byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania ani nie stwarza ryzyka arbitrażu regulacyjnego z tych samych powodów, które są wymienione we wspomnianych decyzjach.

                     (10)

                     ESMA jest zdania, że jeżeli okres obowiązywania tymczasowego zakazu nie zostanie przedłużony, istnieje prawdopodobieństwo, że opcje binarne będą ponownie oferowane klientom detalicznym oraz że na rynek powrócą te same lub podobne produkty, które spowodowały poważne szkody dla konsumentów wskazane we wspomnianych decyzjach.

                     (11)

                     Z powyższych względów, jak również z powodów wymienionych we wspomnianych decyzjach, w celu uwzględnienia istotnych obaw związanych z ochroną inwestorów ESMA podjął decyzję o przedłużeniu okresu obowiązywania zakazu na takich samych warunkach jak te wymienione w decyzji (UE) 2018/1466 i decyzji (UE) 2018/2064 na okres kolejnych trzech miesięcy.

                     (12)

                     Jako że proponowane środki mogą w ograniczonym zakresie odnosić się do instrumentów pochodnych opartych na towarach rolnych, ESMA skonsultował się z organami publicznymi właściwymi dla nadzoru, administracji i regulacji rynków fizycznych produktów rolnych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (9). Żaden z tych organów nie zgłosił zastrzeżeń wobec proponowanego przedłużenia okresu obowiązywania środków.

                     (13)

                     ESMA powiadomił właściwe organy krajowe o przedłużeniu okresu obowiązywania decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Tymczasowy zakaz dotyczący opcji binarnych w odniesieniu do klientów detalicznych

               1.   Zabrania się wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym.

               2.   Na potrzeby ust. 1, niezależnie od tego, czy jest przedmiotem obrotu w systemie obrotu, opcja binarna jest instrumentem pochodnym spełniającym następujące warunki:

                           a)

                           musi być rozliczana w gotówce lub może być rozliczana w gotówce zgodnie z życzeniem jednej ze stron, z wyjątkiem przypadku niewykonania zobowiązania lub w innych przypadkach skutkujących rozwiązaniem umowy;

                           b)

                           przewiduje jedynie płatność po zamknięciu lub wygaśnięciu;

                           c)

                           wypłata jest ograniczona do:

                                       (i)

                                       z góry określonej, stałej kwoty lub kwoty równej zeru, jeśli instrument bazowy spełnia jeden lub więcej z góry określonych warunków; i

                                       (ii)

                                       z góry określonej, stałej kwoty lub kwoty równej zeru, jeśli instrument bazowy nie spełnia jednego lub kilku z góry określonych warunków.

               3.   Zakaz, o którym mowa w pkt 1, nie odnosi się do:

                           a)

                           opcji binarnej, w przypadku której niższa z dwóch z góry określonych stałych kwot jest przynajmniej równa całkowitej kwocie płatności dokonanej przez klienta detalicznego za opcję binarną, włączając prowizje, opłaty transakcyjne i inne koszty powiązane;

                           b)

                           opcji binarnej spełniającej następujące warunki:

                                       (i)

                                       termin trwający od emisji do wymagalności wynosi co najmniej 90 dni kalendarzowych;

                                       (ii)

                                       sporządzono i zatwierdzono prospekt emisyjny zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10), który jest publicznie dostępny; oraz

                                       (iii)

                                       opcja binarna nie naraża dostawcy na ryzyko rynkowe w jej terminie, a dostawca ani żaden podmiot z jego grupy nie czerpie zysków ani nie ponosi strat z tytułu opcji binarnej, innych niż wcześniej ujawnione prowizje, opłaty transakcyjne lub inne koszty powiązane.

            Artykuł 2
            Zakaz uczestnictwa w działaniach służących obchodzeniu przepisów
            Zakazuje się świadomego i celowego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie wymogów wskazanych w art. 1, w tym działaniach w charakterze podwykonawcy dostawcy opcji binarnych.

            Artykuł 3
            Wejście w życie i stosowanie

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2.   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 2 kwietnia 2019 r. przez okres 3 miesięcy.

            Sporządzono w Paryżu dnia 22 marca 2019 r.

                  W imieniu Rady Organów Nadzoru

               Steven MAIJOOR

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

            (2)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.

            (3)  Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 90.

            (4)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/795 z dnia 22 maja 2018 r. o tymczasowym zakazie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym w Unii, zgodnie z art. 40 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (Dz.U. L 136 z 1.6.2018, s. 31).

            (5)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/1466 z dnia 21 września 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania oraz zmiany tymczasowego zakazu określonego w decyzji (UE) 2018/795 i dotyczącego wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym (Dz.U. L 245 z 1.10.2018, s. 17).

            (6)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/2064 z dnia 14 grudnia 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego zakazu dotyczącego wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży opcji binarnych klientom detalicznym (Dz.U. L 329 z 27.12.2018, s. 27).

            (7)  Odpowiedzi udzieliło 20 właściwych organów krajowych: Urząd ds. Nadzoru Rynku Finansowego (AT – FMA), Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (DE – BaFiN), Finanstilsynet (DK – Finanstilsynet), Komisja ds. Rynków Kapitałowych Grecji (EL – HCMC), Comisión Nacional del Mercado de Valores (ES – CNMV), Finantsinspektsioon (EE – FSA), Fiński Urząd Nadzoru Finansowego (FI – FSA), Autorité des Marchés Financiers (FR – AMF), Magyar Nemzeti Bank (HU – MNB), Centralny Bank Irlandii (IE – CBI), Commission de Surveillance du Secteur Financier (LU – CSSF), Finanšu un kapitāla tirgus komisija (LV — FKTK), Maltański Urząd Regulacji Rynków Finansowych (MT – MFSA), Autoriteit Financiële Markten (NL – AFM), Komisja Nadzoru Finansowego (PL – KNF), Comissão do Mercado de Valores Mobiliários (PT – CMVM), Finansinspektionen (SE – Finansinspektionen), Agencija za trg vrednostnih papirjev (SI – ATVP), Narodowy Bank Słowacji (NBS – SK), Financial Conduct Authority (UK – FCA).

            (8)  W dniu 4 czerwca 2018 r. właściwy organ państwa EOG EFTA, NO-Finanstilsynet, uchwalił krajowe działania w zakresie interwencji produktowej, które mają takie same warunki i terminy obowiązywania jak działania ESMA. Ponadto w dniu 5 lipca 2018 r. Islandzki Urząd Nadzoru Finansowego ogłosił, iż uznaje wprowadzanie do obrotu, dystrybucję lub sprzedaż opcji binarnych za sprzeczne z właściwymi i prawidłowymi procedurami i praktykami biznesowymi w obrocie papierami wartościowymi zgodnie ze swoim prawem krajowym (art. 5 ustawy nr 108/2007 o transakcjach w zakresie papierów wartościowych). Ponadto od dnia 6 lipca 2018 r. w Rumunii obowiązuje ustawa krajowa zawierająca zapisy podobne do warunków działań ESMA.

            (9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

            (10)  Dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/563 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Zmiany 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską

text:
                  10.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 99/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/563
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie zawarcia w imieniu Unii Zmiany 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 7,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/538 (2) Zmiana 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską (zwanego dalej „Porozumieniem o współpracy NAT-I-9406”) została podpisana w dniu 13 grudnia 2017 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

                     (2)

                     Zmiana 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 rozszerza zakres współpracy między Stronami na wszystkie etapy modernizacji zarządzania ruchem lotniczym, w tym również na działania w zakresie wprowadzania, w celu zapewnienia globalnej interoperacyjności. Zmienia również strukturę Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 oraz sposób zarządzania nim, tak aby zoptymalizować wdrażanie wspólnych działań wykonywanych na jego podstawie oraz zarządzanie nimi.

                     (3)

                     Niezbędne jest określenie procedur dotyczących udziału Unii w zarządzaniu dotyczącym Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską na rzecz modernizacji zarządzania ruchem lotniczym, badań i rozwoju w lotnictwie cywilnym oraz globalnej interoperacyjności (zwanego dalej „Porozumieniem o współpracy NAT-I-9406 A”), które jest zawarte w addendum do Zmiany 1 i zastępuje Porozumienie o współpracy NAT-I-9406.

                     (4)

                     Zmiana 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 powinna zatem zostać zatwierdzona w imieniu Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Zmiana 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (3).

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. II.B Zmiany 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406, w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby Zmiana 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 (4) stała się dla niej wiążąca.

            Artykuł 3
            Po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę Komisja określa stanowisko, jakie ma zająć Unia w ramach zarządzania dotyczącego Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A i załączników do niego, o których mowa w art. III Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A, w odniesieniu do:

                        a)

                        przyjęcia dodatkowych załączników do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A oraz dodatków do załączników do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A; oraz

                        b)

                        przyjęcia zmian w załącznikach do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A oraz w dodatkach do tych załączników.

            Artykuł 4
            Bez uszczerbku dla art. 3 niniejszej decyzji, Komisja może podejmować wszelkie stosowne działania na podstawie art. III, IV, V, VII i VIII Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A.

            Artykuł 5
            Komisja reprezentuje Unię w konsultacjach prowadzonych na podstawie art. XI Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A.

            Artykuł 6
            Komisja informuje Radę – gdy jest to koniecznie, ale co najmniej raz do roku – o wdrażaniu Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 A.

            Artykuł 7
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Zgoda z dnia 12 września 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2018/538 z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Zmiany 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską (Dz.U. L 90 z 6.4.2018, s. 1).

            (3)  Tekst Zmiany 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską został opublikowany w Dz.U. L 90 z 6.4.2018, s. 3, wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.

            (4)  Data wejścia w życie Zmiany 1 do Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/569 z dnia 3 kwietnia 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Respect for the rule of law within the European Union” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2314)

text:
                  10.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 99/39

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/569
         z dnia 3 kwietnia 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Respect for the rule of law within the European Union”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2314)

         (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „Respect for the rule of law within the European Union” (Poszanowanie praworządności w Unii Europejskiej) są następujące kwestie: „Stworzenie obiektywnego i bezstronnego mechanizmu oceny w celu weryfikacji stosowania wartości Unii Europejskiej przez wszystkie państwa członkowskie”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „a) wprowadzenie w Unii Europejskiej ogólnych przepisów prawa umożliwiających obiektywną weryfikację praktycznego stosowania krajowych przepisów dotyczących praworządności w celu wzmocnienia wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi oraz ułatwienia wdrażania postanowień art. 7 TUE dotyczących ewentualnego naruszenia wartości Unii; b) ułatwienie egzekwowania przepisów prawa europejskiego dotyczących współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych (np. europejskiego nakazu aresztowania)”.

                     (3)

                     Załącznik do proponowanej inicjatywy obywatelskiej odnosi się do wzmocnienia roli Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, której opinii można by zasięgać, aby zapewnić maksymalną obiektywność decyzji podejmowanych przez instytucje Unii, w tym w zakresie współpracy policyjnej i współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa.

                     (4)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (5)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (6)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów można przyjmować unijne akty prawne:

                                 —

                                 dotyczące środków ustanawiających zasady dokonywania przez państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, obiektywnej i bezstronnej oceny wdrażania polityki Unii w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości przez organy państw członkowskich, w szczególności w celu ułatwienia pełnego stosowania zasady wzajemnego uznawania, na podstawie art. 70 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

                                 —

                                 dotyczące zmian w rozporządzeniu Rady (WE) nr 168/2007 (2), na podstawie art. 352 TFUE.

                     (7)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów nie można natomiast przyjąć aktów prawnych Unii, które miałyby służyć zmianie procedury określonej w art. 7 TUE.

                     (8)

                     Proponowana inicjatywa obywatelska, w zakresie, w jakim jej celem jest przedstawienie przez Komisję wniosków dotyczących aktów prawnych ustanawiających zasady przeprowadzania obiektywnej i bezstronnej oceny wdrażania przez organy krajowe polityki Unii w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, a także wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia Rady ustanawiającego Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia.

                     (9)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (10)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską pod nazwą „Respect for the rule of law within the European Union”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską pod nazwą „Respect for the rule of law within the European Union”.

               2.   Można zbierać deklaracje poparcia dla proponowanej inicjatywy obywatelskiej w oparciu o założenie, że celem inicjatywy są wnioski Komisji dotyczące aktów prawnych:

                           —

                           ustanawiających zasady przeprowadzania obiektywnej i bezstronnej oceny wdrażania przez organy krajowe polityki Unii w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości,

                           —

                           zmieniających rozporządzenie Rady ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu 8 kwietnia 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „Respect for the rule of law within the European Union”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Pier Virgilio DASTOLI i Marco CAPPATO.

            Sporządzono w Brukseli dnia 3 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Pierwszy Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1).


Decyzja Komisji z dnia 22/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9016 - CMA CGM / Container Finance) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/678 z dnia 29 kwietnia 2019 r. zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

text:
                  30.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 114/18

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/678
         z dnia 29 kwietnia 2019 r.
         zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/184/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie.

                     (2)

                     Z przeglądu decyzji 2013/184/WPZiB wynika, że obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 30 kwietnia 2020 r.

                     (3)

                     Otrzymano zaktualizowane informacje dotyczące dwóch pozycji w wykazie i dodano informacje o płci w przypadku wszystkich osób umieszczonych w wykazie.

                     (4)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/184/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji 2013/184/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 12 otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 12
                           Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 kwietnia 2020 r. Jest ona przedmiotem stałego przeglądu. Jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte, jej okres obowiązywania zostaje przedłużony lub dokonuje się w niej odpowiednich zmian.”;

                        2)

                        w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady 2013/184/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylająca decyzję 2010/232/WPZiB (Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 75).

            ZAŁĄCZNIK
            Wpisy nr 1–14 w wykazie osób i podmiotów zamieszczone w załączniku do decyzji 2013/184/WPZiB zastępuje się następującymi wpisami:

                           Nazwisko

                           Informacje identyfikacyjne

                           Przyczyny

                           Data umieszczenia

                           „1.

                           Aung Kyaw Zaw

                           Data urodzenia: 20 sierpnia 1961 r.
                           Płeć: mężczyzna
                           Nr paszportu: DM000826
                           Data wydania: 22 listopada 2011 r.
                           Termin ważności: 21 listopada 2021 r.
                           Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 17444

                           Generał broni Aung Kyaw Zaw był dowódcą biura operacji specjalnych nr 3 sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) od sierpnia 2015 r. do końca 2017 r. Biuro operacji specjalnych nr 3 nadzorowało dowództwo zachodnie, zatem generał broni Aung Kyaw Zaw ponosi odpowiedzialność za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez dowództwo zachodnie wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           2.

                           Maung Maung Lwin

                           Data urodzenia: marzec 1964 r.
                           Płeć: mężczyzna
                           Krajowy numer identyfikacyjny Tatmadaw Kyee 19571

                           Generał dywizji Maung Maung Soe był szefem dowództwa zachodniego w ramach sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) od października 2016 r. do 10 listopada 2017 r. i nadzorował operacje wojskowe w stanie Arakan. Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez dowództwo zachodnie wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Pogwałcenia te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           3.

                           Than Oo

                           Data urodzenia: 12 października 1973 r.
                           Płeć: mężczyzna
                           Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 25723

                           Generał brygady Than Oo jest dowódcą 99. dywizji piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 99. dywizję piechoty lekkiej wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           4.

                           Aung Aung

                           Płeć: mężczyzna
                           Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 23750

                           Generał brygady Aung Aung jest dowódcą 33. dywizji piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 33. dywizję piechoty lekkiej wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           5.

                           Khin Maung Soe

                           Data urodzenia: 1972 r.
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał brygady Khin Maung Soe jest dowódcą 15. dowództwa operacji wojskowych (czasami nazywanego również 15. dywizją piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw)), którego część stanowi batalion piechoty nr 564. Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 15. dowództwo operacji wojskowych, w szczególności przez batalion piechoty nr 564, wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           6.

                           Thura San Lwin

                           Data urodzenia: 17 marca 1959 r.
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał brygady Thura San Lwin był dowódcą Policji Granicznej od października 2016 r. do początku października 2017 r. Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez Policję Graniczną wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Pogwałcenia te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

                           25.6.2018

                           7.

                           Thant Zin Oo

                           Płeć: mężczyzna

                           Thant Zin Oo jest dowódcą 8. batalionu sił bezpieczeństwa. Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 8. batalion sił bezpieczeństwa wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Pogwałcenia te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja. Pogwałceń tych dokonywano wraz i przy bezpośrednim wsparciu z 33. dywizją piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) pod kierownictwem generała brygady Aung Aunga, zatem Thant Zin Oo jest powiązany z generałem brygady Aung Aungiem umieszczonym w wykazie osób

                           25.6.2018

                           8.

                           Ba Kyaw

                           Płeć: mężczyzna

                           Ba Kyaw jest sierżantem sztabowym w 564. batalionie lekkiej piechoty sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W drugiej połowie roku 2017 popełnił akty okrucieństwa oraz poważne naruszenia praw człowieka, w tym zabójstwa, deportacje i tortury, wobec ludu Rohingja w stanie Arakan. W szczególności został rozpoznany jako jeden z kluczowych sprawców masakry w wiosce Maung Nu w dniu 27 sierpnia 2017 r.

                           21.12.2018

                           9.

                           Tun Naing

                           Płeć: mężczyzna

                           Tun Naing jest dowódcą bazy Policji Granicznej w Taung Bazar. W tym zakresie jest odpowiedzialny za akty okrucieństwa oraz poważne naruszenia praw człowieka wobec ludności Rohingja w Taung Bazar dokonane przez Policję Graniczną około dnia 25 sierpnia 2017 r., przed tym dniem i po tym dniu, w tym przymusowe zatrzymania, złe traktowanie i tortury.

                           21.12.2018

                           10.

                           Khin Hlaing

                           Data urodzenia: 2 maja 1968 r.
                           Płeć: mężczyzna

                           Generał brygady Khin Hlaing jest byłym dowódcą 99. dywizji lekkiej piechoty i obecnym szefem północno-wschodniego dowództwa sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jako dowódca 99. dywizji nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Szan w 2016 r. i na początku 2017 r. W tym kontekście jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez 99. dywizję w drugiej połowie 2016 r. wobec mniejszości etnicznych zamieszkujących wsie w stanie Szan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przymusowe zatrzymania oraz niszczenie wiosek.

                           21.12.2018

                           11.

                           Aung Myo Thu

                           Płeć: mężczyzna

                           Major Aung Myo Thu jest dowódcą jednostki terenowej 33. dywizji lekkiej piechoty sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jako dowódca jednostki terenowej 33. dywizji lekkiej piechoty nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan w roku 2017. W tym kontekście jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez 33. dywizję wobec ludności Rohingja w stanie Arakan w drugiej połowie 2017 r. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i przymusowe zatrzymania.

                           21.12.2018

                           12.

                           Thant Zaw Win

                           Płeć: mężczyzna

                           Thant Zaw Win jest majorem 564. batalionu lekkiej piechoty sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W tym zakresie nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i jest odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełnione w dniu 27 sierpnia 2017 r. przez 564. batalion wobec ludności Rohingja w stanie Arakan, zwłaszcza w wiosce Maung Nu i jej okolicach. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludności Rohingja.

                           21.12.2018

                           13.

                           Kyaw Chay

                           Płeć: mężczyzna

                           Kyaw Chay jest kapralem Policji Granicznej. Poprzednio działał w bazie w Zay Di Pyin i był dowódcą bazy Policji Granicznej w Zay Di Pyin w okolicy 25 sierpnia 2017 r., kiedy to Policja Graniczna pod jego dowództwem dokonała szeregu naruszeń praw człowieka. W tym kontekście jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez Policję Graniczną wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Brał również udział w poważnych naruszeniach praw człowieka. Naruszenia te obejmują złe traktowanie osób zatrzymanych i tortury.

                           21.12.2018

                           14.

                           Nyi Nyi Swe

                           Płeć: mężczyzna

                           Generał dywizji Nyi Nyi Swe jest byłym szefem północnego dowództwa sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W tym zakresie jest on odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne naruszenia praw człowieka popełnione w stanie Kaczin od maja 2016 r. do kwietnia 2018 r. przez dowództwo północne (do czasu mianowania go szefem dowództwa południo-zachodniego), w tym złe traktowanie cywilów. Jest on także odpowiedzialny za utrudnianie w tym okresie świadczenia pomocy humanitarnej potrzebującej ludności cywilnej w stanie Kaczin, w szczególności poprzez blokowanie transportu żywności.

                           21.12.2018”


title: Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2019/679 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów na różnicę klientom detalicznym

text:
                  30.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 114/22

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH (UE) 2019/679
         z dnia 17 kwietnia 2019 r.
         w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów na różnicę klientom detalicznym
         RADA ORGANÓW NADZORU EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (1), w szczególności jego art. 9 ust. 5, art. 43 ust. 2 i art. 44 ust. 1,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012 (2), w szczególności jego art. 40,
         uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/567 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do definicji, przejrzystości, kompresji portfela i środków nadzorczych w zakresie interwencji produktowej i pozycji (3), w szczególności jego art. 19,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji (UE) 2018/796 (4) Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) ograniczył wprowadzanie do obrotu, dystrybucję lub sprzedaż kontraktów na różnicę (ang. contract for differences – CFD) klientom detalicznym ze skutkiem od dnia 1 sierpnia 2018 r. na okres trzech miesięcy.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 40 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 ESMA jest zobowiązany do dokonania przeglądu tymczasowego środka w zakresie interwencji produktowej w odpowiednich odstępach czasu, nie rzadziej niż co trzy miesiące.

                     (3)

                     Na mocy decyzji (UE) 2018/1636 (5) ESMA przedłużył okres obowiązywania i dokonał zmiany tymczasowego ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów na różnicę (ang. contract for differences – CFD) klientom detalicznym ze skutkiem od dnia 1 listopada 2018 r. na okres trzech miesięcy. Decyzją (UE) 2019/155 (6) ESMA ponownie przedłużył okres obowiązywania tymczasowego ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów CFD klientom detalicznym na takich samych warunkach jak te wymienione w decyzji (UE) 2018/1636, ze skutkiem od dnia 1 lutego 2019 r. na okres trzech miesięcy.

                     (4)

                     Kolejny przegląd ograniczenia dotyczącego kontraktów CFD został dokonany przez ESMA na podstawie m.in. badania przeprowadzonego wśród właściwych organów krajowych (7) w zakresie praktycznego stosowania i wpływu interwencji produktowej, a także na podstawie dodatkowych informacji udzielonych przez właściwe organy krajowe i zainteresowane podmioty. Z informacji tych wynikają podobne trendy, jak z informacji, które doprowadziły do poprzedniego przedłużenia, czyli decyzji (UE) 2019/155.

                     (5)

                     Właściwe organy krajowe odnotowały jedynie nieliczne przykłady nieprzestrzegania warunków interwencji produktowej ESMA i dotyczyły one głównie ostrzeżeń o ryzyku, mianowicie umieszczania przez dostawców kontraktów CFD banerów internetowych lub innych reklam elektronicznych niezawierających wymaganego ostrzeżenia o ryzyku. Mimo że ani banery internetowe ani inne elektroniczne reklamy co do zasady nie odwoływały się bezpośrednio do kontraktów CFD, a raczej do działań inwestycyjnych w Internecie, to jednak właściwe organy krajowe wraz z ESMA będą nadal monitorować ich zgodność z wymogami w zakresie ostrzeżeń o ryzyku, aby upewnić się, że nie służą one do obejścia przepisów.

                     (6)

                     Właściwe organy krajowe odnotowały ogólny spadek liczby rachunków kontraktów CFD prowadzonych na rzecz klientów detalicznych, obrotów i salda rejestru operacyjnego na rachunkach klientów detalicznych w okresie trzech miesięcy od listopada 2017 r. do stycznia 2018 r. (pierwszy okres) w porównaniu do okresu od listopada 2018 r. do stycznia 2019 r. (drugi okres). Przy porównaniu tych okresów udział rentownych rachunków był co do zasady stabilny (8). Średnie koszty poniesione przez klientów detalicznych przy transakcjach CFD, które wydają się mniej uzależnione od warunków rynkowych niż ogólne wyniki klientów, były znacznie niższe w drugim okresie w porównaniu z pierwszym okresem (9). Średnie koszty w odniesieniu do aktywnych rachunków detalicznych zawierających CFD na kryptowaluty zmniejszyły się nieproporcjonalnie w porównaniu z innymi, choć takie rachunki nadal generują wyższe koszty niż rachunki bez ekspozycji na kryptowaluty. Właściwe organy krajowe odnotowały również ciągły spadek liczby automatycznych zamknięć, a także mniejszą liczbę przypadków rachunków z saldem ujemnym i wielkości ujemnego salda rejestru operacyjnego w odniesieniu do rachunków klientów detalicznych (10).

                     (7)

                     W drugim okresie właściwe organy krajowe odnotowały również wzrost liczby klientów traktowanych jak klientów profesjonalnych na żądanie w porównaniu z pierwszym okresem. ESMA jest świadomy faktu, że niektórzy dostawcy kontraktów CFD reklamują możliwość uznania klientów detalicznych za klientów profesjonalnych na ich wniosek. Klient detaliczny może jednak wnioskować o uznanie go za klienta profesjonalnego, w szczególności gdy złoży wniosek na piśmie zgodnie z wszystkimi wymogami określonymi we właściwych przepisach prawa. Dostawcy powinni przez cały czas zapewniać przestrzeganie powyższych wymogów (11). ESMA jest również świadomy faktu, iż niektóre firmy z państw trzecich aktywnie nawiązują kontakty z klientami z Unii, a niektórzy dostawcy kontraktów CFD z Unii zachęcają klientów detalicznych do przeniesienia rachunków do podmiotu wchodzącego w skład ich grupy i znajdującego się w państwie trzecim. Jednakże bez pozwolenia lub rejestracji w Unii firmy z państw trzecich mogą świadczyć usługi na rzecz klientów mających siedzibę lub zlokalizowanych w Unii wyłącznie na skutek własnej inicjatywy klienta. ESMA zdaje sobie także sprawę, że przedsiębiorstwa zaczęły oferować inne spekulacyjne produkty inwestycyjne. ESMA będzie nadal monitorował ofertę tych innych produktów, aby stwierdzić, czy stosowne jest wprowadzenie innych środków unijnych.

                     (8)

                     Od dnia przyjęcia decyzji (UE) 2018/796 ESMA nie uzyskał dowodów zaprzeczających istnieniu istotnych obaw związanych z ochroną inwestorów, które to obawy wskazano w decyzji (UE) 2018/796, decyzji (UE) 2018/1636 lub decyzji (UE) 2019/155 (dalej: „Decyzje”). W związku z tym ESMA stwierdził, iż istotne obawy związane z ochroną inwestorów wskazane w Decyzjach będą nadal istniały, jeżeli okres obowiązywania tymczasowego ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów CFD klientom detalicznym nie zostanie przedłużony.

                     (9)

                     Co więcej, dotychczasowe wymogi regulacyjne obowiązujące na mocy prawa unijnego nie uległy zmianie i nadal nie chronią przed zagrożeniem stwierdzonym przez ESMA. Ponadto właściwe organy krajowe nie podjęły działań w celu zaradzenia temu zagrożeniu, a podjęte działania nie rozwiązują tego problemu w wystarczający sposób. Jest to nadal problem ogólnoeuropejski. W związku z tym ESMA jest zdania, że bez podjęcia przez kolejne właściwe organy krajowe działań w zakresie interwencji produktowej, konieczne jest ponowne przedłużenie okresu interwencji ESMA, aby odpowiednio uwzględnić istotne obawy związane z ochroną inwestorów określone w Decyzjach.

                     (10)

                     Przedłużenie okresu obowiązywania ograniczenia nie ma szkodliwego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na inwestorów, który byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania, ani nie stwarza ryzyka arbitrażu regulacyjnego z tych samych powodów, które są wymienione w Decyzjach.

                     (11)

                     ESMA nadal jest zdania, że jeżeli okres obowiązywania tymczasowego ograniczenia nie zostanie przedłużony, istnieje prawdopodobieństwo, że kontrakty CFD będą ponownie oferowane klientom detalicznym bez stosownych ograniczeń, które w wystarczający sposób chroniłyby ich przed ryzykiem związanym z tymi produktami, którego wystąpienie mogłoby spowodować poważne szkody dla konsumentów wskazane w Decyzjach.

                     (12)

                     Z powyższych względów, jak również z powodów wymienionych w Decyzjach, w celu uwzględnienia istotnych obaw związanych z ochroną inwestorów ESMA podjął decyzję o przedłużeniu okresu obowiązywania ograniczenia na takich samych warunkach jak te wymienione w decyzji (UE) 2018/1636 i decyzji (UE) 2019/155 na okres kolejne trzy miesiące.

                     (13)

                     Jako że proponowane środki mogą w ograniczonym zakresie odnosić się do instrumentów pochodnych opartych na towarach rolnych, ESMA skonsultował się z organami publicznymi właściwymi dla nadzoru, administracji i regulacji rynków fizycznych produktów rolnych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (12). Żaden z tych organów nie zgłosił zastrzeżeń wobec proponowanego przedłużenia okresu obowiązywania środków.

                     (14)

                     ESMA powiadomił właściwe organy krajowe o przedłużeniu okresu obowiązywania decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Definicje
            Do celów niniejszej decyzji:

                        a)

                        „kontrakt na różnicę” lub „CFD” oznacza instrument pochodny inny niż opcja, kontrakt terminowy futures, swap lub kontrakt terminowy forward na stopę procentową, którego celem jest zapewnienie posiadaczowi długiej lub krótkiej ekspozycji na wahania ceny, poziomu lub wartości instrumentu bazowego, niezależnie od tego, czy jest przedmiotem obrotu w systemie obrotu, i który musi być rozliczany w środkach pieniężnych lub który można rozliczać w środkach pieniężnych na żądanie jednej ze stron w przypadku innym niż niedotrzymanie warunków lub innego rodzaju zdarzenia skutkującego rozwiązaniem kontraktu;

                        b)

                        „wykluczona korzyść niepieniężna” oznacza każdą korzyść niepieniężną poza narzędziami informacyjno- badawczymi w zakresie, w jakim dotyczą kontraktów CFD;

                        c)

                        „początkowy depozyt zabezpieczający” oznacza każdą wpłatę w celu zawarcia kontraktu CFD, z wyłączeniem prowizji, opłat transakcyjnych i wszelkich innych powiązanych kosztów;

                        d)

                        „ochrona początkowego depozytu zabezpieczającego” oznacza początkowy depozyt zabezpieczający określony w załączniku I;

                        e)

                        „ochrona przez zamknięcie pozycji” oznacza zamknięcie jednej lub większej liczby otwartych pozycji CFD klienta detalicznego na warunkach najkorzystniejszych dla klienta zgodnie z art. 24 i 27 dyrektywy 2014/65/UE, gdy suma środków na rachunku transakcyjnym CFD i niezrealizowanych zysków netto z tytułu wszystkich otwartych pozycji CFD związanych z tym rachunkiem spadła poniżej połowy łącznej wartości ochrony początkowego depozytu zabezpieczającego dla tych wszystkich otwartych pozycji CFD;

                        f)

                        „ochrona przed ujemnym saldem” oznacza ograniczenie łącznych zobowiązań klienta detalicznego w odniesieniu do wszystkich pozycji CFD związanych z rachunkiem transakcyjnym CFD u dostawcy kontraktu CFD do wysokości środków na tym rachunku.

            Artykuł 2
            Tymczasowe ograniczenie dotyczące kontraktów CFD w odniesieniu do klientów detalicznych
            Wprowadzanie do obrotu, dystrybucja lub sprzedaż kontraktów CFD klientom detalicznym są możliwe jedynie w przypadku, gdy łącznie spełnione są poniższe warunki:

                        a)

                        dostawca kontraktu CFD wymaga, aby klient detaliczny wniósł ochronę początkowego depozytu zabezpieczającego;

                        b)

                        dostawca kontraktu CFD zapewnia klientowi detalicznemu ochronę przez zamknięcie pozycji;

                        c)

                        dostawca kontraktu CFD zapewnia klientowi detalicznemu ochronę przed ujemnym saldem;

                        d)

                        dostawca kontraktu CFD nie przekazuje bezpośrednio lub pośrednio klientowi detalicznemu żadnej płatności, korzyści pieniężnej lub wykluczonej korzyści niepieniężnej w odniesieniu do wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów CFD poza zrealizowanymi zyskami z dostarczonych kontraktów CFD; oraz

                        e)

                        dostawca kontraktu CFD nie przesyła bezpośrednio lub pośrednio korespondencji ani nie publikuje informacji dostępnych dla klienta detalicznego w związku z wprowadzaniem do obrotu, dystrybucją lub sprzedażą kontraktów CFD, chyba że taka korespondencja lub informacje zawierają odpowiednie ostrzeżenie o ryzyku wskazane w załączniku II, zgodnie z określonymi w nim warunkami.

            Artykuł 3
            Zakaz uczestnictwa w działaniach służących obchodzeniu przepisów
            Zabrania się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście wymagań określonych w art. 2, w tym poprzez działanie w charakterze substytutu wobec dostawcy kontraktu CFD.

            Artykuł 4
            Wejście w życie i stosowanie

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               2.   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2019 r. przez okres 3 miesięcy.

            Sporządzono w Paryżu dnia 17 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady Organów Nadzoru

               Steven MAIJOOR

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

            (2)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.

            (3)  Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 90.

            (4)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/796 z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie tymczasowego wprowadzenia ograniczeń w zakresie kontraktów na różnicę w Unii Europejskiej zgodnie z art. 40 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (Dz.U. L 136 z 1.6.2018, s. 50).

            (5)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2018/1636 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania oraz zmiany tymczasowego ograniczenia określonego w decyzji (UE) 2018/796 dotyczącego wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów na różnicę klientom detalicznym (Dz.U. L 272 z 31.10.2018, s. 62).

            (6)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (UE) 2019/155 z dnia 23 stycznia 2019 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania tymczasowego ograniczenia dotyczącego wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży kontraktów na różnicę klientom detalicznym (Dz.U. L 27 z 31.1.2019, s. 36).

            (7)  Odpowiedzi udzieliło 20 właściwych organów krajowych: Austriacki Urząd Nadzoru Finansowego (AT – FMA), Cypryjska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (CY – CySEC), Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (DE – BaFiN), Finanstilsynet (DK – Finanstilsynet), Komisja ds. Rynków Kapitałowych Grecji (EL – HCMC), Comisión Nacional del Mercado de Valores (ES – CNMV), Fiński Urząd Nadzoru Finansowego (FI – FSA), Autorité des Marchés Financiers (FR – AMF), Magyar Nemzeti Bank (HU – MNB), Centralny Bank Irlandii (IE – CBI), Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (IT – Consob), Commission de Surveillance du Secteur Financier (LU – CSSF), Finanšu un kapitāla tirgus komisija (LV – FKTK), Maltański Urząd Regulacji Rynków Finansowych (MT – MFSA), Autoriteit Financiële Markten (NL – AFM), Komisja Nadzoru Finansowego (PL – KNF), Comissão do Mercado de Valores Mobiliários (PT – CMVM), Rumuński Urząd Nadzoru Finansowego (RO – FSA), Finansinspektionen (SE – Finansinspektionen), Financial Conduct Authority (UK – FCA).

            (8)  Udział rentownych rachunków klientów detalicznych wzrósł w styczniu 2019 r., co może być związane z warunkami rynkowymi.

            (9)  Jest to zgodne z zaobserwowanymi spadkami łącznej wielkości transakcji, według której zwykle oblicza się spready i opłaty. Wśród aktywnych rachunków klientów detalicznych nieznaczniewzrósła średnia wartość salda rejestru opreracyjnego klienta, choć procentowa zmiana była znacznie mniejsza niż spadek łącznej wielkości transakcji i całkowitej ekspozycji na tych rachunkach.

            (10)  W drugim okresie obowiązywała ochrona przed ujemnym saldem. Luki cenowe na rynku mogą początkowo prowadzić do zamknięcia pozycji klienta po cenie, która przyczynia się do powstania ujemnego salda, a rachunek zostanie przeksięgowany z saldem zerowym przez dostawcę, aby ten rachunek mógł spełnić nowe wymagania ochrony przed ujemnym saldem. Sytuacja ta dotyczyła również tych dostawców, którzy oferowali ochronę przed ujemnym saldem w pierwszym okresie.

            (11)  Załącznik II sekcja II dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349). Zob. również pkt 11 Pytań i odpowiedzi ESMA dotyczących dyrektywy MiFID II oraz rozporządzenia MiFIR w kontekście ochrony inwestorów oraz tematów związanych z pośrednikami (ESMA35-43-349), w których ESMA wskazał formy praktyk, jakich firmy inwestycyjne powinny unikać przy stosowaniu wymogów prawnych dotyczących kategoryzacji klientów jako klientów profesjonalnych na żądanie. Ostatnia aktualizacja punktu 11 nastąpiła dnia 25 maja 2018 r.

            (12)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. 299 L z 16.11.2007, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK I

               PROCENTOWE WARTOŚCI POCZĄTKOWEGO DEPOZYTU ZABEZPIECZAJĄCEGO WEDŁUG RODZAJU INSTRUMENTU BAZOWEGO

                        a)

                        3,33 % wartości nominalnej kontraktu CFD, gdy bazowa para walutowa składa się z dowolnych dwóch z następujących walut: dolar amerykański, euro, jen japoński, funt szterling, dolar kanadyjski lub frank szwajcarski;

                        b)

                        5 % wartości nominalnej kontraktu CFD, gdy bazowym indeksem, parą walutową lub towarem jest:

                                    (i)

                                    jeden z następujących indeksów akcyjnych: Financial Times Stock Exchange 100 (FTSE 100); Cotation Assistée en Continu 40 (CAC 40); Deutsche Bourse AG German Stock Index 30 (DAX30); Dow Jones Industrial Average (DJIA); Standard & Poors 500 (S&P 500); NASDAQ Composite Index (NASDAQ), NASDAQ 100 Index (NASDAQ 100); Nikkei Index (Nikkei 225); Standard & Poors / Australian Securities Exchange 200 (ASX 200); EURO STOXX 50 Index (EURO STOXX 50);

                                    (ii)

                                    para walutowa, w której co najmniej jedna waluta, jest inna niż wymienione w lit. a) powyżej; lub

                                    (iii)

                                    złoto;

                        c)

                        10 % wartości nominalnej kontraktu CFD, jeżeli bazowym towarem lub indeksem akcyjnym jest towar lub indeks akcyjny inny niż wymienione w lit. b) powyżej;

                        d)

                        50 % wartości nominalnej kontraktu CFD, gdy instrumentem bazowym jest kryptowaluta; lub

                        e)

                        20 % wartości nominalnej kontraktu CFD, gdy instrumentem bazowym jest:

                                    (i)

                                    akcja; lub

                                    (ii)

                                    instrument bazowy niewymieniony w niniejszym załączniku.

            ZAŁĄCZNIK II

               OSTRZEŻENIA O RYZYKU

            CZĘŚĆ A

               Warunki ostrzeżenia o ryzyku

                        1.

                        Ostrzeżenie o ryzyku musi mieć formę zapewniającą jego widoczność; rozmiar czcionki takiego ostrzeżenia musi być co najmniej równy dominującemu w komunikacie lub opublikowanych informacjach rozmiarowi czcionki i być w tym samym języku co komunikat lub opublikowane informacje.

                        2.

                        Jeżeli komunikat lub opublikowane informacje znajdują się na trwałym nośniku lub na stronie internetowej, ostrzeżenie o ryzyku musi mieć format określony w części B.

                        3.

                        Jeżeli komunikat lub opublikowane informacje znajdują się na nośniku innym niż trwały nośnik lub strona internetowa, ostrzeżenie o ryzyku musi mieć format określony w części C.

                        4.

                        W drodze odstępstwa od ustępów 2 i 3, jeżeli liczba znaków zawarta w ostrzeżeniu o ryzyku w formacie określonym w części B lub C przekracza limit znaków dopuszczony w standardowych warunkach zewnętrznego dostawcy usług marketingowych, ostrzeżenie o ryzyku może mieć format określony w części D.

                        5.

                        Jeżeli zastosowane zostanie ostrzeżenie o ryzyku w formacie określonym w części D, komunikat lub opublikowane informacje muszą zawierać również bezpośrednie łącze do strony internetowej dostawcy kontraktów CFD zawierającej ostrzeżenie o ryzyku w formacie określonym w części B.

                        6.

                        Ostrzeżenie o ryzyku musi zawierać informację o aktualnym procencie stratnych rachunków CFD należących do klientów detalicznych, który jest specyficzny dla danego dostawcy. Wyliczenie jest przeprowadzane co trzy miesiące i obejmuje 12-miesięczny okres poprzedzający dzień, w którym jest przeprowadzane („dwunastomiesięczny okres obliczeniowy”). Do celów wyliczenia:

                                    a)

                                    uznaje się, że rachunek transakcyjny CFD klienta detalicznego przyniósł stratę, jeżeli suma wszystkich zrealizowanych i niezrealizowanych zysków netto z kontraktów CFD związanych z rachunkiem CFD jest ujemna w dwunastomiesięcznym okresie obliczeniowym;

                                    b)

                                    wszelkie koszty dotyczące kontraktów CFD związanych z rachunkiem transakcyjnym CFD, w tym wszystkie opłaty i prowizje, są uwzględniane w wyliczeniach;

                                    c)

                                    z wyliczeń wyłącza się następujące elementy:

                                                (i)

                                                każdy rachunek transakcyjny CFD, na którym nie było otwartej pozycji CFD w okresie obliczeniowym;

                                                (ii)

                                                wszelkie zyski lub straty z produktów innych niż kontrakty CFD, związanych z rachunkiem transakcyjnym CFD;

                                                (iii)

                                                wszelkie wpłaty lub wypłaty środków z rachunku transakcyjnego CFD.

                        7.

                        W drodze odstępstwa od ustępów 2–6, jeżeli w ciągu ostatniego 12-miesięcznego okresu obliczeniowego dostawca kontraktu CFD nie obsługiwał żadnej otwartej pozycji CFD związanej z rachunkiem transakcyjnym CFD klienta detalicznego, taki dostawca kontraktu CFD zobowiązany jest stosować standardowe ostrzeżenie o ryzyku w formacie wskazanym odpowiednio w częściach E–G.

                  CZĘŚĆ B

               Zindywidualizowane ostrzeżenie o ryzyku na trwałym nośniku i stronie internetowej

                        Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i wiążą się z dużym ryzykiem szybkiej utraty środków pieniężnych z powodu dźwigni finansowej.

                           [proszę wpisać procent odpowiedni dla danego dostawcy]% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty w wyniku handlu kontraktami CFD u niniejszego dostawcy.

                        Zastanów się, czy rozumiesz, jak działają kontrakty CFD, i czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty pieniędzy.

                  CZĘŚĆ C

               Skrócone zindywidualizowane ostrzeżenie o ryzyku

                           [proszę wpisać procent odpowiedni dla danego dostawcy]% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD u niniejszego dostawcy.

                        Zastanów się, czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty twoich pieniędzy.

                  CZĘŚĆ D

               Ostrzeżenie o ryzyku z ograniczoną liczbą znaków właściwe dla danego dostawcy

            [proszę wpisać procent odpowiedni dla danego dostawcy] % rachunków detalicznych CFD odnotowuje straty.
            CZĘŚĆ E

               Standardowe ostrzeżenie o ryzyku na trwałym nośniku i stronie internetowej

                        Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i wiążą się z dużym ryzykiem szybkiej utraty środków pieniężnych z powodu dźwigni finansowej.

                           Od 74 % do 89 % rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD.

                        Zastanów się, czy rozumiesz, jak działają kontrakty CFD, i czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty twoich pieniędzy.

                  CZĘŚĆ F

               Skrócone standardowe ostrzeżenie o ryzyku

                           Od 74 % do 89 % rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD.

                        Zastanów się, czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty twoich pieniędzy.

                  CZĘŚĆ G

               Standardowe ostrzeżenie o ryzyku z ograniczoną liczbą znaków

            Od 74 % do 89 % rachunków detalicznych CFD odnotowuje straty.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/718 z dnia 30 kwietnia 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „PRO-NUTRISCORE” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3232)

text:
                  10.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 122/49

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/718
         z dnia 30 kwietnia 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „PRO-NUTRISCORE”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3232)

         (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „PRO-NUTRISCORE” są następujące kwestie: „Zwracamy się do Komisji Europejskiej o wprowadzenie uproszczonego oznakowania „Nutriscore” w odniesieniu do produktów spożywczych, aby zagwarantować, że konsumenci będą otrzymywali wysokiej jakości informacje o wartości odżywczej, oraz aby chronić ich zdrowie.”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „1. Sprawić, że odczytywanie i zrozumienie etykietowania dotyczącego wartości odżywczej będzie łatwiejsze, dzięki czemu na pierwszy rzut oka będzie można ocenić wartość odżywczą produktów w obliczu różnorodnego asortymentu produktów spożywczych. 2. Podjąć działania w kwestii zdrowia publicznego, zachęcając przedsiębiorstwa do poprawy składu swoich produktów. 3. Zharmonizować informacje o wartości odżywczej na szczeblu europejskim przez wprowadzenie jednego oficjalnego systemu etykietowania, co pozwoli uniknąć nieporozumień, na jakie narażeni są konsumenci europejscy ze względu na dużą liczbę stosowanych logotypów.”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     Akty prawne Unii w celu wprowadzenia w życie postanowień Traktatów mogą zostać przyjęte w celu zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

                     (6)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „PRO-NUTRISCORE”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „PRO-NUTRISCORE”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 8 maja 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „PRO-NUTRISCORE”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Cédric MUSSO i Ivo MECHELS.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/719 z dnia 30 kwietnia 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Szybkie, sprawiedliwe i skuteczne rozwiązanie problemu zmiany klimatu” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3246)

text:
                  10.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 122/51

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/719
         z dnia 30 kwietnia 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Szybkie, sprawiedliwe i skuteczne rozwiązanie problemu zmiany klimatu”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3246)

         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Szybkie, sprawiedliwe i skuteczne rozwiązanie problemu zmiany klimatu” są następujące kwestie: „Naukowcy i ekonomiści są zgodni: nakładanie rosnących opłat za zanieczyszczanie środowiska i przekazywanie dochodów z tego tytułu na rzecz gospodarstw domowych jest skuteczne”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „Stale rosnąca cena paliw kopalnych zmniejszy zanieczyszczenie środowiska. Skłoni ona przedsiębiorców i konsumentów do wybrania czystszych i tańszych alternatyw. Wszystkie zebrane środki pieniężne będą obywatelom uczciwie zwracane w postaci comiesięcznej dywidendy. Polepszy to sytuację większości rodzin o niskich i średnich dochodach. Podatek korygujący ochroni naszą gospodarkę i przyczyni się do przyjęcia tego rozwiązania na całym świecie. Inne korzyści obejmują: czystsze powietrze; więcej miejsc pracy i ograniczenie wydatków publicznych z powodu dostosowania polityki”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     Komisja jest uprawniona do przedstawiania wniosków dotyczących unijnych aktów prawnych w celu wprowadzenia w życie Traktatów w następujących kwestiach:

                                 —

                                 w zakresie przepisów dotyczących harmonizacji ustawodawstw odnoszących się do podatków obrotowych, akcyzy i innych podatków pośrednich w zakresie, w jakim harmonizacja ta jest niezbędna do zapewnienia ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz uniknięcia zakłóceń konkurencji, na podstawie art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

                                 —

                                 w zakresie działań, które należy podjąć, by osiągnąć cele zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska i promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska, w szczególności zwalczania zmian klimatu, na podstawie art. 192 ust. 1 i 2 TFUE w związku z art. 191 ust. 1 tiret pierwsze i czwarte TFUE,

                                 —

                                 w zakresie realizacji wspólnej polityki handlowej, na podstawie art. 207 TFUE.

                     (6)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Szybkie, sprawiedliwe i skuteczne rozwiązanie problemu zmiany klimatu”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „Szybkie, sprawiedliwe i skuteczne rozwiązanie problemu zmiany klimatu”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 6 maja 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Szybkie, sprawiedliwe i skuteczne rozwiązanie problemu zmiany klimatu”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Christiaan Frederik ALOFS i Brigitte Ludovica Franciscus Maria VAN GERVEN.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/720 z dnia 30 kwietnia 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Koniec zwolnienia od podatku za paliwo lotnicze w Europie” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3250)

text:
                  10.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 122/53

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/720
         z dnia 30 kwietnia 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Koniec zwolnienia od podatku za paliwo lotnicze w Europie”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3250)

         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Koniec zwolnienia od podatku za paliwo lotnicze w Europie” są następujące kwestie: „Wzywamy Komisję Europejską do zaproponowania państwom członkowskim wprowadzenia podatku od paliwa lotniczego (nafty). Sektor lotnictwa korzysta z ulg podatkowych, mimo że jest jednym z najszybciej rozwijających się źródeł emisji gazów cieplarnianych”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „Podczas gdy bardziej przyjazne dla środowiska alternatywne rozwiązania dla lotnictwa podlegają wysokim podatkom, przemysł lotniczy korzysta z wielu niesprawiedliwych zwolnień od podatku. Paliwo lotnicze pozostaje nieopodatkowane w Europie i państwa członkowskie nie nakładają podatku VAT na bilety lotnicze, co sprawia, że lotnictwo staje się coraz bardziej atrakcyjnym środkiem transportu, mimo że jest najbardziej wysokoemisyjne. Opodatkowanie nafty umożliwiłoby UE radykalne zwiększenie finansowania ekologicznych form mobilności, jako że transport jest najszybciej rozwijającym się sektorem emisji gazów cieplarnianych”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów można przyjmować unijne akty prawne określające przepisy dotyczące harmonizacji ustawodawstw odnoszących się do podatków obrotowych, akcyzy i innych podatków pośrednich w zakresie, w jakim harmonizacja ta jest niezbędna do zapewnienia ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz uniknięcia zakłóceń konkurencji, na podstawie art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

                     (6)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Koniec zwolnienia od podatku za paliwo lotnicze w Europie”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „Koniec zwolnienia od podatku za paliwo lotnicze w Europie”:

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 10 maja 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Koniec zwolnienia od podatku za paliwo lotnicze w Europie”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Timothée Niels Pierre Jacques GALVAIRE i Anastasios PAPACHRISTOU.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.