title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/2075 z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (EUMM GEORGIA/1/2018)

text:
                  28.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 331/217

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/2075
         z dnia 7 grudnia 2018 r.
         w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (EUMM GEORGIA/1/2018)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
         uwzględniając decyzję Rady 2010/452/WPZiB z dnia 12 sierpnia 2010 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (1), w szczególności jej art. 10 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji 2010/452/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji do celów sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w stosunku do Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

                     (2)

                     W dniu 19 grudnia 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/2438 (2) w sprawie mianowania Erika HØEGA szefem misji EUMM Georgia od dnia 15 grudnia 2017 r. do dnia 14 grudnia 2018 r.

                     (3)

                     W dniu 3 grudnia 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/1884 (3) przedłużającą mandat EUMM Georgia do dnia 14 grudnia 2020 r.

                     (4)

                     Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Erika HØEGA jako szefa misji EUMM Georgia od dnia 15 grudnia 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym przedłuża się mandat Erika HØEGA jako szefa misji EUMM Georgia od dnia 15 grudnia 2018 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
            Niniejsza decyzja wygasa dnia 14 grudnia 2020 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 213 z 13.8.2010, p. 43.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/2438 z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie mianowania szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (EUMM GEORGIA/1/2017) (Dz.U. L 344 z 23.12.2017, s. 39).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1884 z dnia 3 grudnia przedłużająca i zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (Dz.U. L 308 z 4.12.2018, s. 41).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2078 z dnia 21 grudnia 2018 r. zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie

text:
                  28.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 331/224

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/2078
         z dnia 21 grudnia 2018 r.
         zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 31 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/512/WPZiB (1).

                     (2)

                     W dniu 19 marca 2015 r. Rada Europejska uzgodniła, że niezbędne środki zostaną podjęte, aby jednoznacznie powiązać czas obowiązywania środków ograniczających z pełną realizacją porozumień mińskich, mając na uwadze fakt, że ich pełna realizacja była przewidziana na dzień 31 grudnia 2015 r.

                     (3)

                     W dniu 5 lipca 2018 r. Rada przedłużyła stosowanie decyzji 2014/512/WPZiB do dnia 31 stycznia 2019 r., aby umożliwić dalszą ocenę realizacji porozumień mińskich (2).

                     (4)

                     Po dokonaniu oceny realizacji porozumień mińskich należy przedłużyć stosowanie decyzji 2014/512/WPZiB o kolejne sześć miesięcy, aby umożliwić Radzie dalszą ocenę realizacji tych porozumień.

                     (5)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/512/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Art. 9 ust. 1 akapit pierwszy decyzji 2014/512/WPZiB otrzymuje brzmienie:

                  „1.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 lipca 2019 r.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               J. BOGNER-STRAUSS

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. L 229 z 31.7.2014, s. 13).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/964 z dnia 5 lipca 2018 r. zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. L 172 z 9.7.2018, s. 3).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2018/2073 z dnia 24 października 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016

text:
               28.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/213

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2018/2073
      z dnia 24 października 2018 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05941/2018 – C8-0087/2018),

                  —

                  uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 kwietnia 2018 r. (3) odraczającą decyzję o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2016, jak również odpowiedź dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,

                  —

                  uwzględniając działania podjęte przez Dyrekcję Generalną ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych (Komisja Europejska) oraz zarząd Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w następstwie decyzji Parlamentu z dnia 18 kwietnia 2018 r. opóźniającej udzielenie absolutorium, co doprowadziło do rezygnacji José Carreiry ze stanowiska dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w dniu 6 czerwca 2018 r.,

                  —

                  uwzględniając przesłuchanie z dnia 3 września 2018 r. i przedstawione środki naprawcze, które zostały już podjęte przez nowego tymczasowego dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu od czasu jego mianowania w czerwcu 2018 r.,

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (5), w szczególności jego art. 36,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0299/2018),

         1.

            odmawia udzielenia dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2016;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 79.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 195.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.

         (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2018/2071 z dnia 24 października 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja II – Rada Europejska i Rada

text:
               28.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/210

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2018/2071
      z dnia 24 października 2018 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja II – Rada Europejska i Rada
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017) 365 – C8-0249/2017) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 kwietnia 2018 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2016, jak również załączoną do niej rezolucję (6),

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/20021 (7), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0300/2018),

         1.

            odmawia udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady Europejskiej i Rady za rok budżetowy 2016;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

         (2)  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

         (5)  Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 23.

         (6)  Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 24.

         (7)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


Decyzja Komisji z dnia 30/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9108 - PepsiCo, Inc. / SodaStream) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie ram koordynacji na potrzeby konsultacji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego udzielanych organom nadzoru w sprawie przedłużenia okresu, o którym mowa w art. 138 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (Wypłacalność II) (ERRS/2018/7)

text:
                  29.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 36/31

         DECYZJA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO
         z dnia 14 listopada 2018 r.
         w sprawie ram koordynacji na potrzeby konsultacji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego udzielanych organom nadzoru w sprawie przedłużenia okresu, o którym mowa w art. 138 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (Wypłacalność II)
         (ERRS/2018/7)
         (2019/C 36/10)
         RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1), w szczególności art. 3 ust. 2 lit. j) oraz art. 4 ust. 2,
         uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (2), w szczególności art. 138 ust. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W art. 138 dyrektywy 2009/138/WE ustanowiono zasady i procedury na wypadek niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności lub niebezpieczeństwa wystąpienia takiej niezgodności. W takich wypadkach zachodzi obowiązek działania zgodnie z właściwymi procedurami w celu przywrócenia poziomu dopuszczalnych środków własnych pokrywającego kapitałowy wymóg wypłacalności lub obniżenia profilu ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, tak aby zapewnić zgodność z kapitałowym wymogiem wypłacalności w określonym terminie.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE w przypadku ogłoszenia przez Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) wyjątkowej niekorzystnej sytuacji mającej wpływ na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji reprezentujące znaczny udział w rynku lub dotknięte linie biznesowe zainteresowany organ nadzoru może przedłużyć okres naprawczy w odniesieniu do zakładów, których taka sytuacja dotyczy, o maksymalny okres siedmiu lat.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE zainteresowany organ nadzoru może konsultować się z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) odnośnie do przedłużenia okresu naprawczego w stosunku do zakładów, których dotyczy wyjątkowa niekorzystna sytuacja ogłoszona przez EIOPA. Organ nadzoru może podjąć decyzję w sprawie potrzeby i dokładnej treści wniosku o udzielenie przez ERRS konsultacji w sprawie przedłużenia okresu naprawczego.

                     (4)

                     ERRS jest odpowiedzialna za sprawowanie nadzoru makroostrożnościowego w Unii. W tym zakresie celem ERRS jest przyczynianie się do zapobiegania ryzyku systemowemu dla stabilności finansowej w Unii, w tym ryzyku powstającemu poza Unią, i jego ograniczanie. W związku z tym, zgodnie ze swoim mandatem, ERRS powinna koncentrować się na aspektach makroostrożnościowych i skutkach przedłużenia lub nieprzedłużenia okresu naprawczego w odniesieniu do dotkniętych zakładów. W miarę możliwości ERRS ma obowiązek dokonać oceny wpływu takiego przedłużenia lub nieprzedłużenia na rynki finansowe, inne zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji oraz na gospodarkę realną.

                     (5)

                     W celu usprawnienia procesu konsultacji w sprawie przedłużenia okresu naprawczego konieczne jest ustanowienie ram koordynacji w ramach ERRS. Na potrzeby tych ram wykorzystane mogą zostać istniejące ramy koordynacji wynikające z decyzji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/4 (3) dotyczące powiadamiania przez odpowiednie organy o krajowych środkach polityki makroostrożnościowej, przedstawiania opinii i wydawania zaleceń przez ERRS, które zostały z powodzeniem przetestowane przy różnych okazjach.

                     (6)

                     Wreszcie, dokonując oceny, ERRS musi zapewnić niezbędny poziom wiedzy specjalistycznej w dziedzinie ubezpieczeń i reasekuracji, a także ścisłą współpracę ERRS z EIOPA,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Przedmiot i zakres
            Niniejsza decyzja ustanawia wspólne ramy proceduralne dotyczące konsultacji udzielanych przez ERRS wnioskującym organom w sprawie przedłużenia okresu naprawczego na podstawie art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE.

            Artykuł 2
            Definicje
            Użyte w niniejszej decyzji terminy oznaczają:

                        1)

                        „zespół przeprowadzający ocenę” – zespół ekspertów ERRS odpowiedzialny za dokonanie oceny i sporządzenie odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji, działający w ramach struktury Doradczego Komitetu Technicznego;

                        2)

                        „Darwin” – wewnętrzny system zarządzania dokumentami ERRS;

                        3)

                        „dzień roboczy EBC” – każdy dzień inny niż sobota, niedziela lub dzień wolny od pracy w EBC;

                        4)

                        „zakład ubezpieczeń” – zakład ubezpieczeń w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2009/138/WE;

                        5)

                        „okres naprawczy” – w odniesieniu do dotkniętego zakładu okres, o którym mowa w art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE, w którym zakład ten musi doprowadzić do przywrócenia poziomu dopuszczalnych środków własnych pokrywającego kapitałowy wymóg wypłacalności lub obniżenia profilu ryzyka w celu zapewnienia zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności;

                        6)

                        „zakład reasekuracji” – zakład reasekuracji w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2009/138/WE;

                        7)

                        „wniosek o udzielenie konsultacji” – wniosek o udzielenie konsultacji skierowany do ERRS przez organ nadzorczy na podstawie art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE;

                        8)

                        „wnioskujący organ” – organ nadzorczy występujący z wnioskiem o udzielenie konsultacji;

                        9)

                        „organ nadzoru” – organ nadzoru w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2009/138/WE.

            Artykuł 3
            Procedura przygotowania i zatwierdzenia odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji

               1.   Po otrzymaniu wniosku o udzielenie konsultacji na podstawie art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE Sekretariat ERRS niezwłocznie powiadamia o takim wniosku członków Rady Generalnej, Komitetu Sterującego i zespołu przeprowadzającego oceną za pośrednictwem systemu Darwin.

               2.   W terminie dziesięciu dni roboczych EBC następujących po wpłynięciu wniosku o udzielenie konsultacji zespół przeprowadzający ocenę przygotowuje projekt odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji, który Sekretariat ERRS przedkłada Komitetowi Sterującemu do rozpatrzenia w drodze procedury pisemnej.

               3.   W terminie, o którym mowa w poprzednim ustępie, członek Rady Generalnej może wskazać w terminie dwóch pierwszych dni roboczych EBC następujących po powiadomieniu Rady Generalnej, że reprezentowany przez niego organ wyraża chęć uczestnictwa w zespole przeprowadzającym ocenę w charakterze obserwatora, o ile nie jest w nim jeszcze reprezentowany.

               4.   Komitet Sterujący przedstawia uwagi dotyczące projektu odpowiedzi w terminie dwóch dni roboczych EBC od jego przedłożenia przez Sekretariat ERRS. Istotne uwagi przedstawione przez Komitet Sterujący zostaną ocenione przez zespół przeprowadzający ocenę i mogą zostać uwzględnione w projekcie odpowiedzi przekazywanym Radzie Generalnej.

               5.   W terminie czterech dni roboczych EBC od daty przedłożenia projektu odpowiedzi Komitetowi Sterującemu Sekretariat ERRS przedstawia projekt odpowiedzi Radzie Generalnej do zaopiniowania. W terminie czterech dni roboczych EBC od daty przedłożenia projektu odpowiedzi Radzie Generalnej jej członkowie mogą przedstawiać uwagi poprzedzające podjęcie decyzji przez Radę Generalną. W przypadku braku istotnych uwag projekt odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji uznaje się za zatwierdzony.

               6.   W razie przedstawienia przez Radę Generalną istotnych uwag dotyczących projektu odpowiedzi zespół przeprowadzający ocenę rozważa, czy w świetle tych uwag projekt odpowiedzi powinien zostać zmieniony. W terminie czterech dni roboczych EBC od otrzymania uwag Rady Generalnej zespół przeprowadzający ocenę za pośrednictwem Sekretariatu ERRS przedstawia Radzie Generalnej ostateczny projekt odpowiedzi.

               7.   W oparciu o ostateczny projekt odpowiedzi Rada Generalna podejmuje decyzję w sprawie jego zatwierdzenia. O ile zgodnie z Regulaminem ERRS nie zostanie zwołane posiedzenie Rady Generalnej (4), Rada Generalna podejmuje decyzję w drodze procedury pisemnej w terminie dwóch dni roboczych EBC od przedłożenia przez zespół przeprowadzający ocenę ostatecznego projektu odpowiedzi.

               8.   Na wniosek wnioskującego organu lub jeżeli Rada Generalna uzna to za konieczne, terminy odnoszące się do procedury udzielania odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji mogą zostać w wyjątkowych okolicznościach skrócone.

               9.   Zgodnie z art. 5 ust. 2a i art. 13 ust. 7 Regulaminu ERRS przedstawiciele Islandii, Norwegii i Liechtensteinu w ERRS mogą zostać poproszeni o nieuczestniczenie w dyskusji nad projektem odpowiedzi, chyba że wniosek o udzielenie konsultacji został złożony przez organ nadzoru z ich państwa.

            Artykuł 4
            Informacje dostarczane przez wnioskujący organ

               1.   Wniosek o udzielenie konsultacji zawiera wszelkie niezbędne informacje, na których opierać się będzie odpowiedź udzielona przez ERRS, oraz określa ewentualne wymogi dotyczące poufności, które mają zastosowanie do przekazywania tych informacji.

               2.   Wnioskujący organ przekazuje ERRS informacje wyjaśniające przesłanki ekonomiczne uzasadniające przedłużenie okresu naprawczego oraz przewidywane ogólne skutki gospodarcze nieprzedłużenia tego okresu.

               3.   Informacje dotyczące przesłanek ekonomicznych uzasadniających przedłużenie okresu naprawczego obejmują:

                           a)

                           dane na temat bieżącej sytuacji finansowej i wzajemnych powiązań każdego dotkniętego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, w tym jego ekspozycji inwestycyjnych;

                           b)

                           dodatkowe informacje na temat takich kwestii, jak struktura rynku ubezpieczeniowego, główne cechy konkurentów oraz rozkład strat po wystąpieniu niekorzystnego zdarzenia; oraz

                           c)

                           prognozy finansowe ilustrujące potencjalną poprawę sytuacji każdego dotkniętego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w przypadku różnych scenariuszy gospodarczych.

               4.   Informacje dotyczące przewidywanych ogólnych skutków gospodarczych nieprzedłużenia okresu naprawczego obejmują:

                           a)

                           niekorzystny wpływ na rynki finansowe strategii każdego dotkniętego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji mającej na celu obniżenie jego profilu ryzyka, w tym możliwe skutki wtórne;

                           b)

                           niekorzystny wpływ na gospodarkę realną spowodowany na przykład tymczasowym zakłóceniem usług ubezpieczeniowych w wyniku potencjalnego braku substytucyjności lub możliwego negatywnego wpływu na zaufanie konsumentów.

               5.   Załącznik do decyzji określa minimalny zakres informacji podlegających przekazaniu przez wnioskujący organ.

               6.   Niezależnie od ustępów 4 i 5 powyżej ERRS może zażądać od wnioskującego organu przedstawienia dodatkowych informacji, jeżeli uzna to za konieczne.

               7.   O ile przekazywane informacje nie są powszechnie dostępne, informacje otrzymane przez ERRS uznaje się za poufne i traktuje się je jako takie zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, a dostęp do nich przysługuje tylko osobom i organom, które muszą się z nimi zapoznać w ramach pełnienia swoich obowiązków lub wykonywania swoich zadań.

               8.   Sekretariat ERRS tworzy w systemie Darwin specjalną strukturę służącą wymianie informacji z wnioskującym organem.

            Artykuł 5
            Zespół przeprowadzający ocenę

               1.   Zespół przeprowadzający ocenę dokonuje oceny i sporządza projekt odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji.

               2.   Skład zespołu przeprowadzającego ocenę jest taki sam jak skład zespołu przeprowadzającego ocenę utworzonego na mocy decyzji ESRB/2015/4, który został powołany przez Radę Generalną, z następującymi różnicami:

                           a)

                           przedstawiciela Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) zastępuje przedstawicielem EIOPA, który zostanie wyznaczony przez Radę Generalną; oraz

                           b)

                           każdy organ reprezentowany w zespole przeprowadzającym ocenę może wskazać jednego eksperta ds. ubezpieczeń, który będzie pełnił rolę obserwatora w zespole przeprowadzającym ocenę.

               3.   W celu uniknięcia konfliktu interesów przy sporządzaniu odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji status członków zespołu przeprowadzającego ocenę i obserwatorów tymczasowo wygasa, bez zastąpienia ich innymi członkami, w przypadku przedstawicieli organu nadzoru będącego wnioskującym organem.

               4.   Zespół przeprowadzający ocenę dąży do uzyskania konsensusu pośród swoich członków, jednak w sytuacjach uzasadnionych okolicznościami wraz z projektem odpowiedzi przedstawianym Radzie Generalnej zespół przeprowadzający ocenę może przedłożyć zdanie większości i zdanie mniejszości.

            Artykuł 6
            Poufność odpowiedzi na wniosek o udzielenie konsultacji
            Odpowiedź ERRS na wniosek o udzielenie konsultacji nie jest podawana do wiadomości publicznej i podlega przekazaniu jedynie wnioskującemu organowi.

            Artykuł 7
            Wejście w życie
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 14 listopada 2018 r.

               Francesco MAZZAFERRO

                  Szef Sekretariatu ERRS,

                  w imieniu Rady Generalnej ERRS

            (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1.

            (3)  Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie ram koordynacji dotyczących powiadamiania przez odpowiednie organy o krajowych środkach polityki makroostrożnościowej, przedstawiania opinii i wydawania zaleceń przez ERRS oraz uchylająca decyzję ERRS/2014/2 (ERRS/2015/4) (Dz.U. C 97 z 12.3.2016, s. 28).

            (4)  Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiająca regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS/2011/1) (Dz.U. C 58 z 24.2.2011, s. 4).

            ZAŁĄCZNIK
            Informacje dostarczane przez wnioskujący organ
            I.   Informacje dotyczące wnioskującego organu

                        —

                        Nazwa wnioskującego organu

                        —

                        Państwo członkowskie

                        —

                        Osoba podpisująca wniosek (imię i nazwisko, stanowisko, dane kontaktowe)

                        —

                        Osoba do kontaktu (imię i nazwisko, stanowisko, dane kontaktowe)

                  II.   Dokładna treść wniosku – zakres wniosku o udzielenie konsultacji

            III.   Informacje dotyczące każdego zakładu, którego dotyczy wniosek

            III.1.   Informacje podstawowe

            Dla każdego z dotkniętych zakładów (definicje zgodne z odpowiednim wynikającym z dyrektywy Wypłacalność II wzorem formularza S01.02.01 lub S01.02.04, zależnie od przypadku):

                        —

                        Nazwa zakładu

                        —

                        Kod identyfikacyjny zakładu

                        —

                        Rodzaj zakładu

                        —

                        Kraj uzyskania zezwolenia

                        —

                        Metoda obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności (grupy)

                        —

                        Zastosowanie parametrów specyficznych dla danego zakładu

                        —

                        Fundusze wyodrębnione

                        —

                        Korekta dopasowująca

                        —

                        Korekta z tytułu zmienności

                        —

                        Środek przejściowy dotyczący stopy procentowej wolnej od ryzyka

                        —

                        Środek przejściowy dotyczący rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

                  III.2.   Informacje finansowe

            Przegląd aktualnej sytuacji finansowej każdego z dotkniętych zakładów, z uwzględnieniem głównej struktury aktywów, pasywów, funduszy własnych (wraz ze środkami dotyczącymi gwarancji długoterminowych i bez tych środków) oraz kapitałowego wymogu wypłacalności.
            III.3.   Informacje o pozycji każdego z dotkniętych zakładów na krajowym rynku ubezpieczeń

            W odniesieniu do każdego z dotkniętych zakładów:

                        —

                        Informacje na temat udziału w rynku krajowym tego zakładu, w tym w odniesieniu do działalności w zakresie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie (biorąc pod uwagę składkę przypisaną brutto), ogółem i według linii biznesowych, działalności w zakresie ubezpieczeń na życie (biorąc pod uwagę rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe brutto), ogółem i według linii biznesowych, oraz w odniesieniu do wielkości bilansu (biorąc pod uwagę aktywa ogółem)

                        —

                        Informacje na temat liczby zakładów aktywnych na rynku krajowym w zakresie tych linii biznesowych (ubezpieczenia na życie i ubezpieczenia inne niż na życie), w ramach których dotknięty zakład prowadzi działalność

                        —

                        Informacje na temat skumulowanego udziału w rynku 3 -5 -10 największych zakładów ubezpieczeń w zakresie tych linii biznesowych, w ramach których dotknięty zakład prowadzi działalność

                        —

                        Szacunkowy rozkład strat wśród dotkniętych zakładów aktywnych na krajowym rynku ubezpieczeń w następstwie zdarzenia (zdarzeń), które doprowadziło (doprowadziły) do ogłoszenia przez EIOPA wyjątkowej niekorzystnej sytuacji

                  IV.   Informacje uzasadniające przedłużenie okresu naprawczego w odniesieniu do każdego z dotkniętych zakładów

            W odniesieniu do każdego z dotkniętych zakładów:

                        —

                        Prognozy finansowe ilustrujące usunięcie naruszenia kapitałowego wymogu wypłacalności w przypadku różnych scenariuszy gospodarczych

                        —

                        Opis założeń i szacunkowe skutki środków naprawczych przewidzianych w tych prognozach finansowych. Może to obejmować:

                                    —

                                    Szacowane (planowane) obniżenie profilu ryzyka portfela aktywów (z uwzględnieniem jego potencjalnego wpływu na rynki finansowe)

                                    —

                                    Szacunkową kwotę, jaką zakład planuje dokapitalizować oraz formę dokapitalizowania (np. w formie kapitału własnego, długu)

                                    —

                                    Szacunkową kwotę planowanej reasekuracji lub odnoszącą się innych technik ograniczania ryzyka, które zostałyby zastosowane

                                    —

                                    Szacunkową kwotę rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i składek na portfele ubezpieczeniowe, które mają być sprzedane lub wygaszone

                  V.   Informacje dotyczące przewidywanych skutków gospodarczych nieprzedłużenia okresu naprawczego w odniesieniu do każdego z dotkniętych zakładów

            W odniesieniu do każdego z dotkniętych zakładów:

                        —

                        Ocena negatywnego wpływu nieprzedłużenia okresu naprawczego na gospodarkę realną lub rynki finansowe. Obejmuje to:

                                    —

                                    Oszacowanie stopnia potencjalnego zakłócenia usług ubezpieczeniowych w przypadku nieprzedłużenia okresu naprawczego, na przykład na podstawie analizy liczby zakładów już świadczących podobne produkty/usługi, oszacowanie szybkości, z jaką można się spodziewać, że posiadacze polis przejdą z jednego zakładu ubezpieczeń do drugiego, opis barier wejścia na rynek dla potencjalnych nowych podmiotów;

                                    —

                                    Szacunkowy wpływ potencjalnego zakłócenia usług ubezpieczeniowych na gospodarkę realną, na przykład opis działalności w realnej sferze gospodarki, która może zostać zakłócona w przypadku utraty ochrony ubezpieczeniowej;

                                    —

                                    Opis możliwych negatywnych skutków dla zaufania konsumentów wynikających z nieprzedłużenia okresu naprawczego;

                                    —

                                    Szacunkowy wpływ na rynki finansowe (w tym skutki wtórne) nieprzedłużenia okresu naprawczego i wynikającej z tego likwidacji zakładu.

                  Wszystkie powyższe informacje ilościowe powinny być oparte na najbardziej aktualnych dostępnych danych oraz dostarczane w formie arkusza Excel.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/538 z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
                  2.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 93/3

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/538
         z dnia 1 kwietnia 2019 r.
         w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE”), której rozdział III zawiera wykaz środków służących zwalczaniu takiego rozprzestrzeniania.

                     (2)

                     W strategii UE podkreślono zasadniczą rolę Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (zwanej dalej „CWC”) oraz Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (zwanej dalej „OPCW”) w tworzeniu świata wolnego od broni chemicznej. W ramach strategii UE Unia zobowiązała się do działań na rzecz powszechnego przestrzegania kluczowych traktatów i umów dotyczących rozbrojenia i nieproliferacji, w tym CWC. Cele strategii UE uzupełniają cele, do których zmierza OPCW jako podmiot odpowiedzialny za wdrożenie CWC.

                     (3)

                     W dniu 22 listopada 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/797/WPZiB (1) w sprawie wsparcia działań OPCW. Po tym, jak utraciło ono moc, zostało zastąpione wspólnym działaniem Rady 2005/913/WPZiB (2), które następnie zostało zastąpione wspólnym działaniem Rady 2007/185/WPZiB (3). Wspólne działanie 2007/185/WPZiB zostało zastąpione decyzjami Rady 2009/569/WPZiB (4), 2012/166/WPZiB (5) i (WPZiB) 2015/259 (6). Decyzja (WPZiB) 2015/259 wygasła w dniu 23 marca 2018 r.

                     (4)

                     W dniu 26 lutego 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/294 (7), w której przewidziano przedłużenie obowiązywania decyzji (WPZiB) 2015/259 w celu umożliwienia dalszego wdrażania działań do dnia 23 grudnia 2018 r.

                     (5)

                     Kontynuowanie tak intensywnej i ukierunkowanej pomocy Unii na rzecz OPCW jest niezbędne w kontekście aktywnego wdrażania rozdziału III strategii UE. Należy podjąć dalsze działania, aby zwiększyć zdolności państw stron CWC (zwanych dalej „państwami stronami”) do wypełniania zobowiązań wynikających z CWC, gotowość państw stron do zapobiegania atakom z użyciem toksycznych związków chemicznych i reagowania na te ataki oraz współpracę międzynarodową w dziedzinie działalności chemicznej. Należy też podjąć dalsze działania, aby wesprzeć zdolność OPCW do dostosowywania się do rozwoju nauki i technologii, a także aby zwiększyć zdolność OPCW do reagowania na zagrożenia związane z użyciem broni chemicznej. Środki związane z upowszechnianiem CWC powinny być kontynuowane oraz powinny zostać dostosowane do coraz mniejszej liczby państw niebędących stronami CWC i na nie nakierowane.

                     (6)

                     W dniu 16 kwietnia 2018 r. Rada przyjęła konkluzje określające między innymi stanowisko Unii dotyczące czwartej specjalnej sesji konferencji państw stron poświęconej przeglądowi funkcjonowania konwencji o broni chemicznej (zwanej dalej „czwartą konferencją przeglądową”), która odbyła się w Hadze w dniach 21–30 listopada 2018 r.

                     (7)

                     Unia zapewnia wsparcie polityczne i finansowe oraz pomoc w naturze operacjom OPCW w Syrii mającym na celu całkowite zniszczenie syryjskiej broni chemicznej i bojowych środków chemicznych. W związku z tym w dniu 9 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/726/WPZiB (8) w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „rezolucją RB ONZ”) nr 2118 (2013), decyzji Rady Wykonawczej OPCW z dnia 27 września 2013 r. w sprawie zniszczenia syryjskiej broni chemicznej oraz w ramach kolejnych powiązanych rezolucji i decyzji. Po decyzji 2013/726/WPZiB, w dniu 12 grudnia 2017 r. przyjęto decyzję Rady (WPZiB) 2017/2303 (9). Ponadto w dniu 30 listopada 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2215 (10) w sprawie wsparcia rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015).

                     (8)

                     W dniu 27 czerwca 2018 r. czwarta specjalna sesja konferencji państw stron przyjęła decyzję C-SS-4/DEC.3 dotyczącą reagowania na zagrożenie związane z użyciem broni chemicznej. W konkluzjach z dnia 28 czerwca 2018 r. Rada Europejska zobowiązała Unię do wspierania wyników tej decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   W celu natychmiastowego i praktycznego zastosowania niektórych elementów strategii UE Unia wspomaga działania OPCW, mając na uwadze następujące cele:

                           —

                           zwiększenie potencjału państw stron do wykonywania ich zobowiązań wynikających z CWC,

                           —

                           zwiększenie gotowości państw stron do zapobiegania atakom z użyciem toksycznych związków chemicznych i reagowania na te ataki,

                           —

                           zacieśnienie współpracy międzynarodowej w dziedzinie działalności chemicznej,

                           —

                           wspieranie zdolności OPCW do dostosowywania się do rozwoju nauki i technologii,

                           —

                           zwiększenie zdolności OPCW do reagowania na zagrożenia związane z użyciem broni chemicznej,

                           —

                           propagowanie upowszechniania CWC przez zachęcanie do przystępowania do niej państw niebędących jej stronami.

               2.   W kontekście ust. 1 działania wspierane przez Unię w ramach projektów OPCW, które są zgodne ze środkami przewidzianymi w strategii UE, są następujące:
               Projekt I: Centrum OPCW ds. chemii i technologii oraz wdrożenie decyzji C-SS-4/DEC.3 dotyczącej reagowania na zagrożenia związane z użyciem broni chemicznej
               Działania:

                           —

                           projekt unowocześnienia laboratorium,

                           —

                           wdrożenie decyzji C-SS-4/DEC.3.

                     Projekt II: Chemiczna demilitaryzacja i nieproliferacja
               Działania:

                           —

                           wizytacje przedstawicieli Rady Nadzorczej i obserwatorów z państw stron w Chińskiej Republice Ludowej i Stanach Zjednoczonych Ameryki w celu uzyskania ogólnego obrazu programów niszczenia broni,

                           —

                           rozszerzenie i zwiększenie wykorzystania systemu zarządzania obiegiem treści (ECM),

                           —

                           zapewnienie pełnego rozwiązania w zakresie telekomunikacji wszystkim odpowiednim pracownikom Sekretariatu Technicznego OPCW.

                     Projekt III: Pomoc i ochrona w afrykańskich państwach stronach
               Działania:

                           —

                           szkolenie operacyjne służb interwencyjnych,

                           —

                           szkolenie instruktorów w zakresie pomocy i ochrony na rzecz grupy państw afrykańskich.

                     Projekt IV: Współpraca międzynarodowa
               Działania:

                           —

                           program szkoleń dla kadry kierowniczej i menadżerów z branży, decydentów politycznych i absolwentów programu OPCW dotyczącego kształcenia współpracowników,

                           —

                           projekt partnerstwa laboratoriów,

                           —

                           forum dla kobiet dotyczące pokojowego wykorzystywania chemii oraz kurs dla chemiczek rozwijający podstawowe umiejętności analityczne,

                           —

                           edukacja i szkolenie dla młodzieży dotyczące pokojowego wykorzystywania chemii,

                           —

                           kurs rozwijający umiejętności analityczne dla chemików analityków w afrykańskich państwach członkowskich,

                           —

                           kurs bezpieczeństwa chemicznego i zarządzania bezpieczeństwem dla afrykańskich państw stron.

                     Projekt V: Upowszechnianie i informowanie
               Działania:

                           —

                           opracowanie modułów e-uczenia się,

                           —

                           tłumaczenie i upowszechnianie narzędzi i materiałów edukacyjnych i informacyjnych,

                           —

                           wsparcie udziału organizacji pozarządowych w działaniach OPCW,

                           —

                           wydarzenia towarzyszące konferencjom państw stron.

                     Projekt VI: Wdrażanie na poziomie krajowym
               Działania:

                           —

                           forum zainteresowanych podmiotów z całego świata.

                     Projekt VII: Nauka i technologia
               Działania:

                           —

                           współzawodnictwo w dziedzinie roślinnych markerów biologicznych,

                           —

                           wspieranie tymczasowych grup roboczych w ramach Rady Naukowej OPCW.

                     Szczegółowy opis działań OPCW wspieranych przez Unię, o których mowa w niniejszym ustępie, przedstawiono w załączniku.

            Artykuł 2

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”).

               2.   Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Sekretariat Techniczny OPCW (zwany dalej „Sekretariatem Technicznym”). Wykonuje on to zadanie pod kierownictwem i kontrolą WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z Sekretariatem Technicznym.

            Artykuł 3

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 11 601 256 EUR.

               2.   Wydatkami finansowanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

               3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2. W tym celu zawiera umowę finansową z Sekretariatem Technicznym. Zgodnie z tą umową Sekretariat Techniczny ma zapewnić wyeksponowanie wkładu Unii, stosownie do jego wielkości, oraz określić środki, które mają ułatwić rozwijanie synergii i unikanie powielania działań.

               4.   Komisja dąży do tego, aby umowa finansowa, o której mowa w ust. 3, została zawarta jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.

            Artykuł 4
            WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez Sekretariat Techniczny. Na podstawie sprawozdań WP Rada dokonuje oceny. Komisja przedstawia informacje dotyczące finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.

            Artykuł 5

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli umowa finansowa nie została zawarta do tego czasu.

            Sporządzono w Brukseli dnia 1 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Wspólne działanie Rady 2004/797/WPZiB z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 63).

            (2)  Wspólne działanie Rady 2005/913/WPZiB z dnia 12 grudnia 2005 r. wspierające działania OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozpowszechnianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 331 z 17.12.2005, s. 34).

            (3)  Wspólne działanie Rady 2007/185/WPZiB z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 85 z 27.3.2007, s. 10).

            (4)  Decyzja Rady 2009/569/WPZiB z dnia 27 lipca 2009 r. w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 96).

            (5)  Decyzja Rady 2012/166/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 87 z 24.3.2012, s. 49).

            (6)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/259 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 43 z 18.2.2015, s. 14).

            (7)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/294 z dnia 26 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/259 w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 55 z 27.2.2018, s. 58).

            (8)  Decyzja Rady 2013/726/WPZiB z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2118 (2013) i decyzji Rady Wykonawczej Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej EC-M-33/Dec 1 w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 329 z 10.12.2013, s. 41).

            (9)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2303 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie wsparcia stałego wykonywania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2118 (2013) oraz decyzji Rady Wykonawczej OPCW EC-M-33/DEC.1 dotyczącej zniszczenia broni chemicznej należącej do Syrii, w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 329 z 13.12.2017, s. 55).

            (10)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2215 z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie wsparcia rezolucji RB ONZ nr 2235 (2015) dotyczącej utworzenia wspólnego mechanizmu śledczego OPCW–ONZ w celu wykrywania sprawców ataków chemicznych w Syryjskiej Republice Arabskiej (Dz.U. L 314 z 1.12.2015, s. 51).

            ZAŁĄCZNIK

               Unijne wsparcie dla działań OPCW w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

            Projekt I – Centrum OPCW ds. chemii i technologii i wdrażanie decyzji C-SS-4/DEC.3 dotyczącej reagowania na zagrożenia związane z użyciem broni chemicznej
            Cele przewodnie

                        —

                        Zlikwidowanie zapasów broni chemicznej oraz obiektów do produkcji broni chemicznej zgodnie ze środkami weryfikacyjnymi przewidzianymi w CWC.

                        —

                        Nierozprzestrzenianie broni chemicznej dzięki zastosowaniu środków weryfikacji i środków wykonawczych przewidzianych w CWC, które służą również budowaniu zaufania między państwami stronami.

                        —

                        Pomoc i ochrona przed bronią chemiczną oraz jej użyciem lub groźbą użycia, zgodnie z postanowieniami art. X CWC.

                        —

                        Rozwój gospodarczy i technologiczny poprzez współpracę międzynarodową w zakresie działalności chemicznej do celów niezakazanych w ramach CWC zgodnie z postanowieniami art. XI.

                        —

                        Pełne i skuteczne wdrożenie przez państwa strony postanowień art. VII CWC.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Weryfikacja z myślą o trwałym zaufaniu w kontekście wypełniania zobowiązań.

                        —

                        Budowanie zdolności w zakresie zapobiegania wrogiemu użyciu substancji toksycznych i reagowania na nie oraz wspierania współpracy międzynarodowej.

                        —

                        Podjęcie zobowiązania do korzystania ze zdolności innych podmiotów.

                        —

                        Zapewnienie, aby organizacja nadal była adekwatna do potrzeb.

                        —

                        Wykrycie winnych użycia broni chemicznej w Syryjskiej Republice Arabskiej przez identyfikowanie wszelkich informacji potencjalnie istotnych dla pochodzenia tej broni chemicznej w przypadkach, w których misja wyjaśniająca (zwana dalej „FFM”) stwierdzi lub stwierdziła takie użycie lub prawdopodobne użycie i w przypadkach, w odniesieniu do których wspólny mechanizm śledczy OPCW–ONZ nie wydał sprawozdania, a także przez prowadzenie sprawozdawczości dotyczącej takich informacji.

                  Rezultaty

                        —

                        Zwiększona skuteczność operacyjna.

                        —

                        Zwiększone bezpieczeństwo fizyczne.

                        —

                        Przestrzeganie najwyższych standardów bezpieczeństwa.

                        —

                        Dobre przygotowanie do nadążania za obecnymi zagrożeniami i aktualnym stanem postępu naukowego i technicznego, większa wiarygodność i pozycja, która będzie związana z nowym ośrodkiem.

                        —

                        Przeprowadzanie dochodzeń na podstawie mandatu zawartego w decyzji C-SS-4/DEC.3.

                  Działania
            I.1.   Projekt unowocześnienia laboratorium
            Laboratorium i magazyn sprzętu OPCW mają kluczowe znaczenie dla wspierania wdrażania CWC. Od czasu kiedy 20 lat temu uruchomiono laboratorium i magazyn sprzętu w Rijswijk na przedmieściach Hagi, zapotrzebowanie na te usługi tych obiektów znacznie się zwiększyło. W ostatnich kilku latach gwałtowny wzrost nierutynowych operacji poddał zdolności tych obiektów jeszcze większej presji, a decyzja C-SS-4/DEC.3 prawdopodobnie spowoduje dodatkowe zapotrzebowanie. Państwa strony zwracają się ponadto coraz częściej o wsparcie szkoleniowe ze strony laboratorium w zakresie zwiększenia swoich analitycznych i technicznych zdolności w zakresie chemii. Aby rozwiązać te problemy, OPCW postanowiła zainicjować projekt modernizacji swojego laboratorium i swojego magazynu sprzętu i przekształcenia ich w nowe centrum ds. chemii i technologii (centrum ChemTech).
            I.2.   Wdrożenie decyzji C-SS-4/DEC.3
            W pkt 10 decyzji C-SS-4/DEC.3 konferencja państw stron OPCW postanowiła, że Sekretariat ma wdrożyć uzgodnienia w celu wykrycia winnych użycia broni chemicznej w Syryjskiej Republice Arabskiej przez identyfikowanie wszelkich informacji potencjalnie istotnych dla pochodzenia tej broni chemicznej w przypadkach, w których FFM stwierdzi lub stwierdziła takie użycie lub prawdopodobne użycie i w przypadkach, w odniesieniu do których wspólny mechanizm śledczy OPCW–ONZ nie wydał sprawozdania, a także przez prowadzenie sprawozdawczości dotyczącej takich informacji. W ramach realizacji tej decyzji Sekretariat ustanowi zespół ds. dochodzenia i identyfikacji, który będzie prowadzić swoje działania w sposób bezstronny i obiektywny. Zespół ds. dochodzenia i identyfikacji będzie działał pod bezpośrednim nadzorem dyrektora generalnego OPCW i będzie składać sprawozdania Radzie Wykonawczej i Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
            Projekt II – Chemiczna demilitaryzacja i nieproliferacja
            Cele przewodnie

                        —

                        Wspieranie nierozprzestrzeniania broni chemicznej dzięki zastosowaniu środków weryfikacji i środków wykonawczych przewidzianych w CWC.

                        —

                        Wspieranie i zapewnienie likwidacji zapasów broni chemicznej oraz obiektów do produkcji broni chemicznej zgodnie ze środkami weryfikacji przewidzianymi w CWC.

                        —

                        Wniesienie wkładu w pełne, skuteczne i niedyskryminacyjne wdrożenie wszystkich postanowień CWC.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Weryfikacja trwałego zaufania w kontekście przestrzegania.

                        —

                        Podjęcie zobowiązania do korzystania ze zdolności innych podmiotów.

                        —

                        Zapewnienie, aby organizacja nadal była adekwatna do potrzeb.

                        —

                        Budowanie zdolności w zakresie zapobiegania wrogiemu użyciu substancji toksycznych i reagowania na nie oraz wspierania współpracy międzynarodowej.

                  Rezultaty

                        —

                        Wdrożenie odpowiednich decyzji dotyczących ukończenia niszczenia broni chemicznej.

                        —

                        Zwiększenie transferu wiedzy, przejrzystości i zrozumienia za pośrednictwem zainteresowanych podmiotów OPCW.

                        —

                        Zapewnienie wsparcia dla przywrócenia równowagi systemu weryfikacji CWC przez przechodzenie od problematyki rozbrojenia do zapobiegania ponownemu pojawieniu się broni chemicznej.

                        —

                        Zwiększenie rutynowych działań weryfikacyjnych z wykorzystaniem systemu zarządzania ryzykiem.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie prowadzenia operacji kryzysowych.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie pomocy i ochrony, w celu wsparcia jej działań nakierowanych na ponowne pojawianie się broni chemicznej, zarówno pod kątem zapobiegania, jak i reagowania.

                        —

                        Dostosowanie struktur i procesów, w stosownych przypadkach, w celu wsparcia sprawnego wprowadzenia zmian w okresie przejściowym w OPCW.

                  Działania
            II.1.   Wizytacje przedstawicieli Rady Nadzorczej i obserwatorów z państw stron w Chińskiej Republice Ludowej i Stanach Zjednoczonych Ameryki w celu uzyskania ogólnego obrazu programów niszczenia broni
            Unia regularnie wspiera wizytacje Rady Nadzorczej (poprzez wspólne działanie 2007/185/WPZiB oraz decyzje 2009/569/WPZiB, 2012/166/WPZiB i (WPZiB) 2015/259). Dotychczasowe wizytacje okazały się przydatne do udzielenia odpowiedzi na pytania lub wątpliwości dotyczące wdrażanego przez państwo stronę posiadające broń programu wypełnienia zobowiązań tego państwa w odniesieniu do zniszczenia posiadanej przez niego broni chemicznej. Wszystkie państwa strony odniosą korzyści z tych wizytacji, które pomagają zwiększyć przejrzystość i budować zaufanie w odniesieniu do postępów w całkowitym zniszczeniu pozostałej broni chemicznej zgodnie z postanowieniami CWC i pod kontrolą Sekretariatu Technicznego. Projekt ten powinien zachęcić państwa strony do szerszego udziału w takich wizytacjach, z uwzględnieniem właściwych kryteriów finansowych i podjęcia działań na rzecz zapewnienia odpowiedniej rotacji uczestników.
            II.2.   Rozszerzenie i zwiększenie wykorzystania systemu zarządzania obiegiem treści (ECM)
            System ECM jest głównie dostępny dla użytkowników Pionu Weryfikacji mających dostęp do sieci OPCW typu air gap, znanej wewnątrz organizacji jako zabezpieczona sieć krytyczna (SCN). Projekt ten wzmocni system ECM przez udostępnienie go inspektorom OPCW i wyeliminuje niedociągnięcia spowodowane ograniczoną infrastrukturą, jeśli chodzi o bezpieczeństwo i sieć informatyczną.
            II.3.   Zapewnienie pełnego rozwiązania w zakresie telekomunikacji wszystkim odpowiednim pracownikom Sekretariatu Technicznego OPCW
            Projekt będzie polegał na określeniu odpowiedniego i racjonalnego pod względem kosztów dostawcy usług, stopniowym odchodzeniu od dotychczasowej infrastruktury, testowaniu i sprawdzaniu przy pomocy nowych technologii procedur dotyczących bezpieczeństwa misji, opracowaniu zestawów działań w terenie, zapewnieniu pełnego rozwiązania w zakresie telekomunikacji wszystkim odpowiednim zainteresowanym podmiotom OPCW i wycofywaniu dotychczasowej infrastruktury.
            Projekt III – Pomoc i ochrona w afrykańskich państwach stronach
            Cele przewodnie

                        —

                        Zapewnienie pomocy i ochrony przed bronią chemiczną, jej użyciem lub groźbą użycia, zgodnie z postanowieniami art. X CWC.

                        —

                        Zapewnienie pełnego, skutecznego i niedyskryminacyjnego wdrożenia przez OPCW wszystkich postanowień CWC, w szczególności w afrykańskich państwach stronach.

                        —

                        Wzmocnienie budowania zdolności wdrożenia na poziomie krajowym i współpracy międzynarodowej.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Budowanie zdolności w zakresie zapobiegania wrogiemu użyciu substancji toksycznych i reagowania na nie oraz wspierania współpracy międzynarodowej.

                        —

                        Podjęcie zobowiązania do korzystania ze zdolności innych podmiotów.

                        —

                        Zapewnienie, aby organizacja nadal była adekwatna do potrzeb.

                  Rezultaty

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie pomocy i ochrony, w celu wsparcia jej działań nakierowanych na ponowne pojawianie się broni chemicznej, zarówno pod kątem zapobiegania, jak i reagowania.

                        —

                        Wzmocnione budowanie zdolności wdrożenia na poziomie krajowym i współpracy międzynarodowej.

                        —

                        Zwiększona i utrwalona współpraca z innymi organizacjami międzynarodowymi.

                        —

                        Zwiększona współpraca z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        Zwiększone zdolności ułatwiania współpracy wśród grup ad hoc państw stron.

                  Działania
            III.1.   Szkolenie operacyjne służb interwencyjnych
            To szkolenie operacyjne ma na celu wsparcie afrykańskich państw stron i ich odpowiednich regionalnych wspólnot gospodarczych (ECOWAS, SADC, IGAD) w rozwoju ich zdolności do ochrony przed przypadkiem wykorzystania broni chemicznej związanym z bojowymi środkami chemicznymi lub toksycznymi chemikaliami przemysłowymi.
            III.2.   Szkolenie instruktorów w zakresie pomocy i ochrony na rzecz grupy państw afrykańskich
            Głównym celem kursu jest dostarczenie podstawowej wiedzy instruktorom z agencji zaangażowanych w reagowanie kryzysowe na czynniki chemiczne w celu utworzenia w krajach afrykańskich puli szkoleniowców zdolnych rozpowszechniać wiedzę na tematy dotyczące reagowania na przypadki wykorzystania broni chemicznej.
            Projekt IV – Współpraca międzynarodowa
            Cele przewodnie

                        —

                        Poczynienie postępów w zakresie rozwoju gospodarczego i technologicznego poprzez współpracę międzynarodową w dziedzinie działalności chemicznej do celów niezakazanych w ramach CWC.

                        —

                        Wzmocnienie budowania zdolności wdrożenia na poziomie krajowym i współpracy międzynarodowej.

                        —

                        Zwiększenie i trwały rozwój współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi.

                        —

                        Zwiększenie współpracy z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        Zwiększenie zdolności do ułatwiania współpracy wśród grup ad hoc państw stron.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Propagowanie współpracy międzynarodowej między państwami stronami w dążeniu do wykorzystywania chemii do celów pokojowych.

                        —

                        Zwiększenie zdolności państw członkowskich OPCW, w szczególności z niektórych regionów, takich jak Afryka i GRULAC, do analizy związków chemicznych objętych systemem CWC.

                        —

                        Zwiększenie świadomości chemiczek co do pokojowego wykorzystywania chemii oraz stworzenie platformy umożliwiającej udział większej liczby chemiczek w programie budowania zdolności oferowanym przez OPCW.

                        —

                        Zwiększenie wiedzy i odpowiednich umiejętności odpowiednich zainteresowanych podmiotów i umożliwienie im zdobycia wiedzy w dziedzinach oceny zagrożenia chemicznego i środków ograniczających ryzyko.

                  Rezultaty

                        —

                        Wzmocnione budowanie zdolności wdrożenia na poziomie krajowym i współpracy międzynarodowej.

                        —

                        Większe zdolności Sekretariatu w zakresie oceny w obszarze budowania zdolności.

                        —

                        Zwiększony i utrwalony rozwój współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi.

                        —

                        Zwiększona współpraca z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        Zapewnienie wsparcia dla przywrócenia równowagi systemu weryfikacji CWC przez przechodzenie od problematyki rozbrojenia do zapobiegania ponownemu pojawieniu się broni chemicznej.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie monitorowania postępu naukowego i technologicznego mającego znaczenie dla CWC.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie pomocy i ochrony, w celu wsparcia jej działań nakierowanych na ponowne pojawianie się broni chemicznej, zarówno pod kątem zapobiegania, jak i reagowania.

                        —

                        Zwiększona współpraca z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        Zwiększone zdolności ułatwiania współpracy wśród grup ad hoc państw stron.

                  Działania
            IV.1.   Szkolenia dla kadry kierowniczej i menadżerów z branży, decydentów politycznych i absolwentów programu OPCW dotyczącego kształcenia współpracowników
            Projekt proponuje program szkoleń dla kadry kierowniczej skierowany do chemików, inżynierów chemików i innych wysoko wykwalifikowanych specjalistów pełniących obowiązki zarządcze (w tym związane z wdrożeniem CWC) w przemyśle, sektorze rządowym i sektorze akademickim w państwach stronach OPCW o gospodarkach rozwijających się i będących w okresie przejściowym, aby zbudować zdolności pozwalające im uzyskać pogłębioną wiedzę i umiejętności przywódcze w dziedzinie zintegrowanego zarządzania związkami chemicznymi, które to umiejętności i wiedza mogą obejmować między innymi bezpieczeństwo chemiczne, bezpieczeństwo i zrównoważony charakter.
            IV.2.   Projekt partnerstwa laboratoriów
            Przyczyną powstania inicjatywy na rzecz partnerstwa było to, że kilku regionów, m.in. Afryka i GRULAC, nie zostało uwzględnionych w wykazie laboratoriów uprawnionych do przeprowadzania analiz substancji chemicznych w ramach systemu CWC (laboratoria wyznaczone przez OPCW). Zasady udziału w inicjatywie, w tym jej cele i tryb funkcjonowania, zawarte są w nocie Sekretariatu Technicznego S/1397/2016 z dnia 14 lipca 2016 r. Zgodnie z tą notą projekty mogą obejmować szereg działań – z których każde realizowane jest przez laboratorium wymagające wsparcia i laboratorium udzielające wsparcia – na przykład wzajemne wizyty personelu (szkolenia i działania mentorskie), wsparcie na rzecz udziału laboratoriów wymagających wsparcia w testach sprawnościowych OPCW oraz wsparcie transferu wyposażenia i badań naukowych opartych na współpracy.
            IV.3.   Forum dla kobiet dotyczące pokojowego wykorzystywania chemii oraz kurs dla chemiczek rozwijający podstawowe umiejętności analityczne
            Sekretariat Techniczny OPCW zorganizuje forum dla kobiet dotyczące pokojowego wykorzystywania chemii oraz kurs w siedzibie OPCW skierowany do chemiczek i rozwijający podstawowe umiejętności analityczne. Państwa strony OPCW wyznaczą ekspertów, a wybór uczestników zostanie przeprowadzony w oparciu o kwalifikacje, z zapewnieniem równowagi geograficznej i równowagi płci.
            IV.4.   Edukacja i szkolenie dla młodzieży dotyczące pokojowego wykorzystywania chemii
            W oparciu o programy budowania zdolności organizowane przez Sekretariat Techniczny OPCW organy krajowe państw członkowskich wystąpiły o dostosowany do potrzeb program kształcenia i działań informacyjnych dotyczący bezpieczeństwa chemicznego i zarządzania bezpieczeństwem przeznaczony dla młodzieży szkolnej/studentów w kontekście pokojowego wykorzystywania chemii. Program ten jest pierwszą inicjatywą dla młodzieży/studentów dotyczącą propagowania pokojowego wykorzystywania chemii; podczas szkolenia wykorzystywana będzie interakcja między ekspertami a studentami, a ponadto przewidziana jest możliwość tworzenia filmów wideo i broszur, które mogą być rozprowadzane w szkołach i instytucjach akademickich w państwach stronach OPCW.
            IV.5.   Kurs rozwijający umiejętności analityczne dla chemików analityków w afrykańskich państwach członkowskich
            Ze względu na obecne działania prowadzone przez podmioty niepaństwowe w całym regionie Afryki istnieje pilna potrzeba poprawy ogólnych zdolności laboratoryjnych w regionie, jeśli chodzi o analizę substancji, których dotyczy CWC. Kurs ma pomóc wykwalifikowanym chemikom analitykom w zdobyciu dalszego doświadczenia i praktycznych umiejętności w analizie związków chemicznych, których dotyczy CWC.
            IV.6.   Bezpieczeństwo chemiczne i zarządzanie bezpieczeństwem dla afrykańskich państw stron
            Przemysł chemiczny wnosi istotny wkład w trwały rozwój w Afryce. Zgodnie ze sprawozdaniem Komisji Gospodarczej ONZ ds. Afryki zatytułowanym „Africa Review Report on Chemicals” przemysł chemiczny w Afryce będzie nadal się rozwijał w nadchodzących latach. Jednocześnie rozwój ten spowoduje pojawienie się szeregu kwestii związanych z bezpieczeństwem chemicznym i pokojowym wykorzystywaniem chemii do rozwoju społeczno-gospodarczego, które to kwestie mogą zostać rozwiązane poprzez pełną i skuteczną realizację CWC. Oczekuje się, że program zwiększy wiedzę i odpowiednie umiejętności odpowiednich zainteresowanych podmiotów i umożliwi im zdobycie wiedzy w dziedzinach dotyczących oceny zagrożenia chemicznego i stosowania metod ograniczających ryzyko.
            Projekt V – Upowszechnianie i informowanie
            Cele przewodnie

                        —

                        Zwiększenie współpracy z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        Zwiększenie wysiłków OPCW w celu osiągnięcia upowszechnienia.

                        —

                        Wniesienie wkładu w pełne, skuteczne i niedyskryminacyjne wdrożenie wszystkich postanowień CWC.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Zwiększenie świadomości i wiedzy w zakresie OPCW i CWC wśród studentów i nauczycieli oraz – w stosownych przypadkach – innych grup.

                        —

                        Zwiększenie widoczności OPCW oraz wyjaśnienie jej działań szerszej grupie odbiorców.

                        —

                        Usprawnienie środków docierania do jak najszerszej grupy odbiorców, w szczególności spoza grupy osób mających stosowne przygotowanie techniczne lub ekspertów.

                        —

                        Zwiększenie wiedzy na temat OPCW i CWC wśród młodzieży w wybranych państwach lub regionach.

                        —

                        Zachęcenie państw niebędących stronami CWC do większego zaangażowania w działania OPCW oraz pomaganie im lepiej zrozumieć CWC i związane z nią korzyści.

                        —

                        Poszerzenie współpracy z zainteresowanymi podmiotami w odniesieniu do istotnych problemów, z którymi boryka się OPCW w okresie zmian instytucjonalnych.

                  Rezultaty

                        —

                        Zwiększona współpraca z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        Zwiększone wysiłki OPCW w celu osiągnięcia upowszechnienia.

                  Działania
            V.1.   Opracowanie modułów e-uczenia się
            Celem tego projektu jest wykorzystanie wiedzy fachowej w dziedzinie e-uczenia się do wsparcia Sekretariatu Technicznego OPCW w określeniu wspólnego podejścia do jego oferty z zakresu e-uczenia się w celu opracowania i realizacji nowych modułów e-uczenia się. Treść takich modułów zostanie określona na podstawie sprawozdania rady konsultacyjnej ds. edukacji i działań informacyjnych (zwanej dalej „radą konsultacyjną”) przedłożonego dyrektorowi generalnemu OPCW i po przeprowadzeniu dyskusji na temat zaleceń rady konsultacyjnej.
            V.2.   Tłumaczenia i upowszechnianie narzędzi i materiałów edukacyjnych i informacyjnych
            Przez pierwsze dwa lata swojego działania rada konsultacyjna wielokrotnie apelowała o powszechniejsze udostępnienie materiałów edukacyjnych i informacyjnych we wszystkich sześciu językach urzędowych OPCW. Oprócz języka angielskiego jest to język francuski, hiszpański, rosyjski, chiński i arabski. Zazwyczaj jednak materiały edukacyjne i informacyjne przygotowywane są w języku angielskim, co znacznie ogranicza ich wykorzystanie przez jak największą liczbę zainteresowanych podmiotów na całym świecie. Aby można było rozpowszechniać materiały edukacyjne i informacyjne, w szczególności nakierowane na konkretne grupy zainteresowanych podmiotów, konieczne jest ich przetłumaczenie.
            V.3.   Wsparcie udziału organizacji pozarządowych w działaniach OPCW
            W tym projekcie proponuje się sponsorowanie kwalifikujących się przedstawicieli organizacji pozarządowych (NGO), przy czym priorytetowo mają być potraktowani kandydaci z państw o gospodarkach rozwijających się lub będących w okresie przejściowym, w celu ich udziału w dorocznej konferencji państw stron, która odbędzie się w roku 2019 i 2020.
            V.4.   Wydarzenia towarzyszące konferencjom państw stron
            W czasie trwania programu zostaną zorganizowane trzy wydarzenia towarzyszące tzn. po jednym przy okazji każdej dorocznej konferencji państw stron. Z unijnych środków finansowych można pokryć koszty podróży maksymalnie trzech ekspertów/urzędników z krajów korzystających.
            Projekt VI – Wdrażanie na poziomie krajowym
            Cele przewodnie

                        —

                        Wzmacnianie i podtrzymywanie zdolności państw stron i ich organów krajowych w zakresie pełnej realizacji wszystkich zobowiązań w ramach CWC.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Odpowiednie zainteresowane podmioty dysponują głębszym zrozumieniem i większą wiedzą w zakresie CWC oraz wzmocniły swoją rolę i zaangażowanie w działania na rzecz wdrażania na poziomie krajowym.

                        —

                        Urzędnicy celni z uczestniczących państw stron pogłębili swoje rozumienie problematyki i zdolność skutecznego radzenia sobie z obowiązkami związanymi z importem/eksportem umieszczonych w wykazie związków chemicznych oraz z koordynacją z organami krajowymi.

                        —

                        Odpowiednie zainteresowane podmioty dysponują właściwymi i aktualnymi informacjami potrzebnymi do skutecznego uczenia się.

                        —

                        Potencjalnie zainteresowane podmioty (agencje/organy) wspierające wdrażanie CWC uzgodniły krótkoterminowy plan utworzenia między nimi synergii.

                  Rezultaty

                        —

                        Zwiększona zdolność państw stron do skutecznego wdrażania na poziomie krajowym.

                        —

                        Zwiększona liczba państw stron zdolnych do przeprowadzenia skutecznego wdrażania na poziomie krajowym w wymiarze ilościowym i jakościowym.

                        —

                        Lepsze rozumienie przez organy krajowe kwestii związanych z CWC i pogłębiona wiedza tych organów w zakresie tych kwestii, z myślą o sprawnej współpracy i wsparciu.

                        —

                        Większa liczba państw stron zdolnych do przetwarzania i przygotowywania prawodawstwa z myślą o jego zatwierdzeniu.

                        —

                        Skuteczne funkcjonowanie organów celnych w zakresie kontroli i monitorowania handlu substancjami chemicznymi.

                  Działania
            VI.1.   Forum zainteresowanych podmiotów z całego świata
            W projekcie przewidziano zorganizowanie forum zainteresowanych podmiotów z całego świata, które będzie propagować pośród kluczowych krajowych zainteresowanych podmiotów znaczenie wdrożenia CWC poprzez przyjęcie krajowych przepisów wykonawczych.
            Projekt VII: Nauka i technologia
            Cele przewodnie

                        —

                        Umożliwienie dyrektorowi generalnemu OPCW przedstawienia porad i zaleceń skierowanych do konferencji państw stron, Rady Nadzorczej OPCW lub państw stron w dziedzinach nauki i technologii związanych z CWC.

                  Cele szczegółowe

                        —

                        Ustalenie kierunków działań w ramach OPCW związanych z nauką i technologią w okresie przejściowym między czwartą a piątą konferencją przeglądową.

                        —

                        Umożliwienie dyrektorowi generalnemu OPCW udzielenia specjalnych porad organom OPCW ustalającym kierunki polityki oraz państwom stronom w dziedzinach nauki i technologii związanych z CWC.

                        —

                        Utworzenie większego zasobu dostępnych ekspertów naukowych w zakresie OPCW oraz ulepszone mechanizmy informowania o nowościach w technologiach monitorowania substancji chemicznych i narzędziach informatycznych do analizowania skomplikowanych zestawów danych zawierających informacje chemiczne.

                        —

                        Stworzenie i utrzymywanie sieci zainteresowanych podmiotów nietechnicznych, które mogą uzupełniać zespół dostępnych ekspertów naukowych w zakresie OPCW, w ocenianiu wszystkich aspektów nowości w nauce i technice, aby zapewnić bardziej kompletne porady dotyczące nauki i technologii oraz ich wpływu.

                  Rezultaty

                        —

                        Zapewnienie wsparcia dla przywrócenia równowagi systemu weryfikacji CWC przez przechodzenie od problematyki rozbrojenia do zapobiegania ponownemu pojawieniu się broni chemicznej.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie prowadzenia międzynarodowych operacji kryzysowych.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie monitorowania postępu naukowego i technicznego mającego znaczenie dla CWC.

                        —

                        Zwiększenie zdolności OPCW w zakresie pomocy i ochrony, w celu wsparcia jej działań nakierowanych na ponowne pojawianie się broni chemicznej, zarówno pod kątem zapobiegania, jak i reagowania.

                        —

                        Wzmocnione budowanie zdolności wdrożenia na poziomie krajowym i współpracy międzynarodowej.

                        —

                        Zwiększony i utrwalony rozwój współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi.

                        —

                        Zwiększona współpraca z szerszą grupą odpowiednich zainteresowanych podmiotów.

                        —

                        OPCW pozostaje globalnym repozytorium wiedzy, w tym wiedzy fachowej, w dziedzinie broni chemicznej.

                        —

                        Zwiększone zdolności ułatwiania współpracy wśród grup ad hoc państw stron.

                  Działania
            VII.1.   Współzawodnictwo w dziedzinie roślinnych markerów biologicznych
            W ramach tego projektu powstanie współzawodnictwo typu „crowd challenge”, aby zaangażować odnośnych ekspertów z różnych dziedzin naukowych i stworzyć zestaw reprezentatywnych geograficznie roślin, które mogłyby być wykorzystywane do wykrywania narażenia na toksyczne związki chemiczne (przy pomocy analizy chemicznej lub dającej się zaobserwować zmiany fenotypu).
            VII.2.   Wspieranie tymczasowych grup roboczych w ramach Rady Naukowej OPCW
            Aby w sposób merytoryczny rozwiązać konkretne kwestie naukowe i techniczne Rada Naukowa może na wniosek dyrektora generalnego OPCW ustanowić tymczasowe grupy robocze. Projekt ten przyczyni się do utworzenia tymczasowej grupy roboczej do spraw dociekań w dziedzinie nauki i technologii, a także do tworzenia innych tymczasowych grup roboczych stosownie do potrzeb określonych na czwartej konferencji przeglądowej w 2018 r.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/577 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Cypryjską

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/42

         DECYZJA RADY (UE) 2019/577
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Cypryjską
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Cypru,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 26 lipca 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/1233 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Kyriakosa CHATZITTOFISA zajął Stavros YEROLATSITES. W dniu 5 maja 2017 r. decyzją Rady (UE) 2017/799 (5) stanowisko zastępcy członka w miejsce Stavrosa YEROLATSITESA zajął Kyprianos ANDRONIKOU.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Kyprianosa ANDRONIKOU,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        Kyriacos XYDIAS, Mayor of Yermasoyia Municipality.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/1233 z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Cypryjską (Dz.U. L 202 z 28.7.2016, s. 41).

            (5)  Decyzja Rady (UE) 2017/799 z dnia 5 maja 2017 r. w sprawie mianowania trzech członków i dwóch zastępców członków Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Cypryjską (Dz.U. L 120 z 11.5.2017, s. 20).


Decyzja Komisji z dnia 17/04/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9305 - Sev.en Energy AG / China Huaneng Group Co., Ltd. / InterGen N.V.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 16/04/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9322 - Vista / TA Associates / Aptean Inc. / Yaletown Acquiror S.à.r.l.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (UE) 2019/792 z dnia 13 maja 2019 r. w sprawie powierzenia Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – wykonywania niektórych uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę

text:
                  17.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 129/3

         DECYZJA RADY (UE) 2019/792
         z dnia 13 maja 2019 r.
         w sprawie powierzenia Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – wykonywania niektórych uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określone w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego oraz art. 6 warunków zatrudnienia,
         uwzględniając decyzję Rady (UE) 2017/262 z dnia 6 lutego 2017 r. określającą dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący i organ właściwy do zawierania umów o pracę oraz uchylająca decyzję 2013/811/UE (2),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Działający w Komisji Europejskiej Urząd Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) odpowiada za administrację i wypłacanie indywidualnych należności finansowych pracownikom Komisji Europejskiej oraz, na mocy umów o świadczeniu usług, pracownikom niektórych innych instytucji i organów Unii. W odniesieniu do pracowników Sekretariatu Generalnego Rady (SGR) PMO odpowiada za administrację i wypłatę uprawnień emerytalnych i świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. W dziedzinach tych PMO wykonuje uprawnienia organu powołującego i organu właściwego do zawierania umów o pracę, z wyjątkiem uprawnień dotyczących rozpatrywania indywidualnych zażaleń dotyczących świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. PMO świadczy także coraz więcej innych usług i udostępnia SGR swoje narzędzia informatyczne.

                     (2)

                     Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że administrowanie należnościami indywidualnymi przez jeden wyspecjalizowany organ jest skuteczniejsze i bardziej opłacane. Pozwala na jednolite stosowanie we wszystkich instytucjach regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, co zapewnia równe traktowanie urzędników Unii oraz zwiększa pewność prawa. Umożliwia także dalsze upraszczanie procedur administracyjnych i współpracy międzyinstytucjonalnej.

                     (3)

                     W związku z tym SGR i PMO mają podpisać umowę o świadczeniu usług, która rozszerzy zakres usług świadczonych przez PMO o administrację i wypłacanie należności pieniężnych pracownikom przez Sysper – informatyczne narzędzie zarządzania zasobami ludzkimi. Aby umożliwić właściwe funkcjonowanie umowy, wykonywanie odpowiednich uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę w stosunku do pracowników SGR należy powierzyć Komisji Europejskiej (PMO). Ponadto, ponieważ nowa umowa o gwarantowanym poziomie usług zastępuje poprzednią umowę o świadczeniu usług dotyczącą uprawnień emerytalnych, zasiłków dla bezrobotnych i innych należności przysługujących pracownikom, którzy zakończyli służbę, należy potwierdzić uprawnienia PMO w tej dziedzinie.

                     (4)

                     W początkowym okresie przejściowym po transferze do systemu Sysper organ powołujący Rady i jej organ właściwy do zawierania umów o pracę powinny móc wykonywać te uprawnienia w stosunku do pracowników SGR w przypadkach, w których ewentualna różnica w interpretacji przez PMO przepisów dotyczących należności indywidualnych w stosunku do ich interpretacji stosowanej w SGR przed transferem do systemu Sysper mogłaby mieć niekorzystne skutki dla pracowników SGR,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu wykonywanie uprawnień przyznanych organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego oraz organowi właściwemu do zawierania umów o pracę na mocy warunków zatrudnienia w odniesieniu do pracowników SGR powierza się Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – jeśli chodzi o stosowanie co następuje:

                           a)

                           w odniesieniu do należności indywidualnych:

                                       —

                                       art. 67–69, 71, 74 i 75 regulaminu pracowniczego oraz art. 1–13 i 17 załącznika VII do regulaminu pracowniczego,

                                       —

                                       art. 19–27, 29, 92, 93, 94 i 97 warunków zatrudnienia;

                           b)

                           w odniesieniu do programu emerytalnego i innych należności przysługujących pracownikom, którzy zakończyli służbę:

                                       —

                                       art. 70 i 77, art. 78 akapit drugi, trzeci i czwarty oraz art. 79, 80, 81, 81a i 82 regulaminu pracowniczego, załącznika IV do regulaminu pracowniczego, art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego, art. 2–12, art. 13 ust. 1, art. 14 akapit pierwszy i trzeci oraz art. 17–34 i 40–44 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz art. 20–28 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego,

                                       —

                                       art. 31, art. 33 ust. 1, art. 34–40 i 43, art. 44 akapit pierwszy, art. 99 i 101, art. 102 ust. 2 oraz art. 103–110 i 113–116 warunków zatrudnienia;

                           c)

                           w odniesieniu do zasiłków dla bezrobotnych – art. 28a i 96 warunków zatrudnienia;

                           d)

                           w odniesieniu do zwrotu nadpłaconych kwot na mocy przepisów, o których mowa w lit. a)–c) niniejszego ustępu:

                                       —

                                       art. 85 regulaminu pracowniczego oraz art. 46 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego,

                                       —

                                       art. 44 akapit drugi, art. 45, art. 114 ust. 2 i art. 116 warunków zatrudnienia.

               2.   Do dnia 31 grudnia 2021 r. PMO ma obowiązek powiadamiać organ powołujący Rady lub jej organ właściwy do zawierania umów o pracę o wszelkich zażaleniach otrzymanych na mocy art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego lub art. 46 i 117 warunków zatrudnienia dotyczących decyzji wydanych wobec pracownika SGR na mocy ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, oraz przekazać informację na temat planowanej odpowiedzi na to zażalenie. Na żądanie organu powołującego Rady lub jej organu właściwego do zawierania umów o pracę PMO zrzeka się wykonywania uprawnień przekazanych mu na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i w takim przypadku organ powołujący Rady lub jej organ właściwy do zawierania umów o pracę wykonuje swoje uprawnienia.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 39 z 16.2.2017, s. 4.


Decyzja Komisji z dnia 24/05/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9307 - Anschutz Entertainment Group, Inc. / Onex Corporation) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 19/06/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9373 - PAI Partners S.A.S / Areas Worldwide S.A) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1121 z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu

text:
                  2.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 177/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1121
         z dnia 25 czerwca 2019 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust.1, art. 100 ust. 2 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dnia 23 kwietnia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu z państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). W upoważnieniu tym przewidziano możliwość negocjacji dwustronnych.

                     (2)

                     Dnia 22 grudnia 2009 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji dwustronnych w sprawie umów o wolnym handlu z poszczególnymi państwami członkowskimi ASEAN. W czerwcu 2012 r. Komisja rozpoczęła negocjacje dwustronne w sprawie Umowy o wolnym handlu z Wietnamem; negocjacje te miały być prowadzone zgodnie z istniejącymi wytycznymi negocjacyjnymi.

                     (3)

                     Zakończono negocjacje w sprawie Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (zwanej dalej „Umową”).

                     (4)

                     Należy podpisać Umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (zwanej dalej „Umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia (1).

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. ANTON

                  Przewodniczący

            (1)  Tekst Umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.