title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/180

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007
   (2009/673/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0171/2009),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2007;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 4.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 64.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0171/2009)

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy (ETO) stwierdził, iż uzyskał uzasadnioną pewność, że sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2007 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe;

               B.

               mając na uwadze, że w dniu 22 kwietnia 2008 r. Parlament udzielił dyrektorowi Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2006 (6) oraz że w rezolucji towarzyszącej decyzji o udzieleniu absolutorium stwierdził między innymi, że na podstawie sprawozdania rocznego jedna trzecia pracowników Agencji jest takiego samego obywatelstwa, oraz przyjął do wiadomości cel Agencji (określony w sprawozdaniu rocznym), polegający na osiągnięciu większej równowagi i różnorodności wśród członków personelu;

               1.

               uznaje Europejską Agencję Ochrony Środowiska (Agencję) za źródło ważnej legislacji z dziedziny ochrony środowiska dla wszystkich instytucji UE i dla określania jej polityki; zauważa z zadowoleniem, że Europejska Agencja Ochrony Środowiska z powodzeniem koordynuje europejską sieć informacyjną i obserwacyjną w dziedzinie środowiska oraz wspiera instytucje UE i państwa członkowskie we wzbogacaniu wiedzy w zakresie danych i informacji na temat środowiska;

               2.

               zachęca Agencję, aby kontynuowała wysiłki w zakresie dalszego rozwoju metod komunikacji w celu zwrócenia większej uwagi mediów na wyniki swoich badań, a w ten sposób podsycenia publicznej debaty na temat istotnych zagadnień dotyczących środowiska naturalnego, takich jak zmiany klimatyczne, różnorodność biologiczna oraz gospodarka zasobami naturalnymi;

               3.

               podkreśla, że wpływ programów w zakresie ochrony środowiska jest często osłabiony przez brak oceny oddziaływania na środowisko innych aktów legislacyjnych i programów Wspólnoty; uważa, że Agencja mogłaby zaoferować wsparcie w dziedzinie kształtowania polityki przez dalsze działania dotyczące oceny oddziaływania na środowisko;

               4.

               podkreśla rolę Agencji w dokonywaniu oceny wdrażania prawodawstwa UE w dziedzinie środowiska naturalnego zarówno na terenie UE, jak i w przyszłych państwach członkowskich;

               5.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Agencji mającą na celu zrównoważenie wpływu, jaki na klimat wywierają loty odbywane przez pracowników Agencji i uczestników działań tej ostatniej;

         Procedury rekrutacyjne

               6.

               przyjmuje do wiadomości wyniki kontroli dokonanej przez ETO, zgodnie z którymi dwie procedury rekrutacyjne nie spełniały warunków w zakresie przejrzystości i niedyskryminacji, ponieważ kandydaci, którzy nie spełniali wymaganych kryteriów, zostali dopuszczeni do kolejnych etapów, a kryteria, na których podstawie wezwano najlepszych kandydatów na rozmowy kwalifikacyjne, nie zostały poparte dokumentami;

               7.

               przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, zgodnie z którą dopuściła ona kandydatów, którzy byli najbliżsi spełnienia wymaganych kryteriów, aby mieć dużą liczbę kandydatów; usilnie zachęca Agencję do dotrzymania obietnicy, zgodnie z którą ogłoszenie o naborze na dane stanowisko zostanie ponownie opublikowane, jeżeli zajdzie w przyszłości podobna sytuacja;

               8.

               przyjmuje do wiadomości obietnicę Agencji, zgodnie z którą w większym stopniu poprze ona dokumentami wybór kandydatów znajdujących się na liście po pierwszym etapie selekcji;

         Procedury udzielania zamówień

               9.

               zauważa, że ETO stwierdził dwa przypadki bezpośredniego udzielenia zamówień na usługi, na łączną kwotę około 26 000 EUR, co jest niezgodne z rozporządzeniem finansowym;

               10.

               uważa za niezadowalającą odpowiedź Agencji, zgodnie z którą udzielenie tych dwóch zamówień było uzasadnione znacznymi korzyściami dla Agencji oraz że wyjątkowy charakter tych przypadków został wystarczająco udokumentowany;

               11.

               ponadto zauważa, że ETO stwierdził przypadek udzielenia zamówienia na usługi, na kwotę około 215 000 EUR, niezgodnego z warunkami umowy ramowej, co podważa przejrzystość procedury;

               12.

               przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, zgodnie z którą przypadek ten dotyczył systemów informatycznych oraz że umowa wstępna została przedłużona, kiedy stało się konieczne zwiększenie możliwości gromadzenia danych i wydajności serwera; przyjmuje do wiadomości odpowiedź, zgodnie z którą zakupy w zakresie informatyki będą w przyszłości przedmiotem przetargu;

               13.

               wzywa Agencję do zagwarantowania pełnej zgodności z przepisami dotyczącymi udzielania zamówień;

         Niedociągnięcia w zarządzaniu umowami o dotacji z europejskimi centrami tematycznymi

               14.

               przyjmuje do wiadomości uwagę ETO, według której Agencja prowadziła jedynie ograniczone kontrole płatności dokonywanych na podstawie umów o dotacji na rzecz tzw. europejskich centrów tematycznych;

               15.

               wyraża zadowolenie z odpowiedzi Agencji, według której wprowadzono nowe procedury kontrolne zgodnie z uwagami ETO, w tym wizytacje i inne szczegółowe kontrole przeprowadzane przed dokonaniem ostatecznej płatności; zauważa, że Agencja przeprowadziła cztery wizytacje w związku z dotacjami przyznanymi za rok 2007;

               16.

               przyjmuje do wiadomości uwagę ETO, zgodnie z którą w umowach o dotacji zawartych między Agencją a europejskimi centrami tematycznymi przyznaje się im zryczałtowaną stawkę w wysokości 20 % bezpośrednich wydatków na finansowanie bezpośrednich kosztów (kosztów ogólnych), natomiast szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego ograniczają tę stawkę do 7 %; stwierdza, że zgodnie z wymienionymi zasadami pułap ten można przekroczyć jedynie na podstawie uzasadnionej decyzji Agencji; stwierdza, że Agencją nie podjęła takiej decyzji;

               17.

               zauważa, zgodnie z uwagą ETO, że przy zastosowaniu 7 % stawki kwota wypłacona w 2007 r. wyniosłaby o 300 000 EUR mniej;

               18.

               przyjmuje do wiadomości, że Agencja przyznała, iż nie podjęła wymaganej, uzasadnionej decyzji, lecz że stawka kosztów ogólnych została głęboko rozpatrzona przed zatwierdzeniem umów oraz szczególnie rozpatrzona przy opracowaniu zakresu uprawnień;

               19.

               przyjmuje do wiadomości zobowiązanie Agencji do zadbania o to, aby zarząd podjął w przyszłości uzasadnioną decyzję odnośnie do umów z europejskimi centrami tematycznymi, przewidzianym na lata 2009/2010;

         Dalsze działania związane z poprzednio udzielonymi absolutoriami

               20.

               ponawia wniosek, wysunięty w rezolucji towarzyszącej decyzji o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2005 (7), o to, aby przed dniem 1 stycznia 2010 r., a następnie co pięć lat, Agencja przeprowadziła zewnętrzną, niezależną ocenę swoich prac w oparciu o podstawowe rozporządzenia i program prac ustalony przez zarząd;

               21.

               zauważa, że zgodnie z informacjami zawartymi w sprawozdaniu rocznym Agencja oczekuje wyników zewnętrznej niezależnej oceny wpływu i skuteczności swojej pięcioletniej strategii 2004–2008;

               22.

               zwraca się do Agencji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o wynikach zewnętrznej oceny, jak tylko będą one dostępne;

               23.

               ubolewa nad faktem, że zgodnie z danymi zawartymi w rocznym sprawozdaniu Agencji sytuacja w odniesieniu do równowagi i różnorodności wśród członków personelu nie uległa zauważalnej poprawie w 2007 r., ponieważ jedna trzecia członków personelu jest nadal tego samego obywatelstwa;

               24.

               zachęca Agencję do zdwojenia wysiłków w celu zwiększenia równowagi i różnorodności wśród członków personelu;

               25.

               jeśli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zarządzania finansami i kontroli agencji UE (8).

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 4.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 64.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 88 z 31.3.2009, s. 159.

      (7)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 107.

      (8)  Zob. s. 206 niniejszego Dziennika Urzędowego.


               17.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 349/115

         P8_TA(2015)0357
   Powołanie dyrektora zarządzającego EFIS
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 października 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego powołania dyrektora zarządzającego Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (C8-0304/2015 – 2015/0901(NLE))
   (Zatwierdzenie)
   (2017/C 349/34)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek rady kierowniczej Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) z dnia 2 października 2015 r. dotyczący powołania dyrektora zarządzającego Funduszu (C8-0304/2015),

               —

               uwzględniając art. 7 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (1),

               —

               uwzględniając swój Regulamin,

               —

               uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej zgodnie z art. 55 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8–0292/2015),

               A.

               mając na uwadze, że art. 7 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 2015/1017 stanowi, że dyrektor zarządzający i zastępca dyrektora zarządzającego EFIS są powoływani przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski w drodze otwartej i przejrzystej procedury wyboru zgodnie z procedurami EBI, podczas której na wszystkich etapach należycie i w odpowiednim terminie informuje się Parlament Europejski;

               B.

               mając na uwadze, że w dniu 2 października 2015 r. rada kierownicza EFIS przyjęła wniosek dotyczący powołania dyrektora zarządzającego i zastępcy dyrektora zarządzającego EFIS oraz przekazała ten wniosek Parlamentowi Europejskiemu;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 13 października 2015 r. Komisja Budżetowa oraz Komisja Gospodarcza i Monetarna odbyły wysłuchanie z zaproponowanym kandydatem na stanowisko dyrektora zarządzającego EFIS Wilhelmem Moltererem, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie udzielił odpowiedzi na pytania członków komisji;

               1.

               zatwierdza powołanie Wilhelma Molterera na stanowisko dyrektora zarządzającego EFIS;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i rządom państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/287 z dnia 31 grudnia 2014 r. w sprawie opłacenia przez Lietuvos bankas kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/61)

text:
               21.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/44

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/287
   z dnia 31 grudnia 2014 r.
   w sprawie opłacenia przez Lietuvos bankas kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/61)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 30 ust. 1, art. 30 ust. 3, art. 48 ust. 1 oraz art. 48 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2014/509/UE (1), podejmowanej zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (2) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 48 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego („zwanego dalej Statutem ESBC”) krajowy bank centralny (KBC) państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, opłaca subskrybowany przez siebie udział w kapitale Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w takim samym stopniu jak KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro. KBC obecnych państw członkowskich, których walutą jest euro, opłaciły udziały w subskrybowanym kapitale EBC w całości (3). Zgodnie z art. 2 decyzji EBC/2013/28 (4) przysługująca Lietuvos bankas waga w kluczu kapitałowym EBC wynosi 0,4132 %. Lietuvos bankas opłacił już część swojego udziału w subskrybowanym kapitale EBC, zgodnie z art. 1 decyzji EBC/2013/31 (5). Pozostająca do opłacenia kwota to 43 051 594,36 EUR; kwota ta wynika z pomnożenia subskrybowanego kapitału EBC (10 825 007 069,61 EUR) przez wagę klucza kapitałowego przypisaną Lietuvos bankas (0,4132 %), od której to kwoty odjęto opłaconą już część udziału Lietuvos bankas w subskrybowanym kapitale EBC.

               (3)

               Zgodnie z art. 48 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC KBC państw członkowskich, których derogacja została uchylona, przekazują także na rzecz EBC aktywa rezerwy walutowej. Zgodnie z art. 48 ust. 1 Statutu ESBC przekazywana kwota jest określana poprzez pomnożenie określonej w euro zgodnie z obowiązującymi kursami walut wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC, przez iloraz liczby udziałów subskrybowanych przez dany KBC i liczby udziałów uprzednio opłaconych przez KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro. Przy ustalaniu „wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC” należy wziąć pod uwagę uprzednie korekty klucza kapitałowego (6) dokonane zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu ESBC, a także rozszerzenia klucza kapitałowego EBC dokonane zgodnie z art. 48 ust. 3 Statutu ESBC (7). W związku z powyższym, zgodnie z decyzją EBC/2013/26 (8), równowartość w euro aktywów rezerwy walutowej, które zostały już przekazane na rzecz EBC na podstawie art. 30 ust. 1 Statutu ESBC, wynosi 338 656 541,82 EUR.

               (4)

               Lietuvos bankas przekaże aktywa rezerwy walutowej w dolarach amerykańskich i złocie.

               (5)

               Zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu ESBC EBC przekazuje każdemu z KBC państw członkowskich, których walutą jest euro, wierzytelność równoważną aktywom rezerwy walutowej przekazanym przez ten KBC na rzecz EBC. Przepisy dotyczące denominacji i oprocentowania wierzytelności już przyznanych na rzecz KBC państw członkowskich, których walutą jest euro (9), powinny mieć również zastosowanie do określenia denominacji i oprocentowania wierzytelności przysługującej Lietuvos bankas.

               (6)

               Zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC KBC państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, dokonuje wkładu na poczet rezerw kapitałowych EBC, równoważnych im rezerw celowych oraz na poczet kwoty, która ma zostać przeznaczona na rezerwy kapitałowe i celowe w związku z saldem rachunku zysków i strat z dnia 31 grudnia roku poprzedzającego uchylenie derogacji. Kwotę takiego wkładu określa się zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC.

               (7)

               Analogicznie do zasad określonych w art. 3 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego (10) prezes Lietuvos bankas miał możliwość zgłoszenia uwag do niniejszej decyzji przed jej przyjęciem,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:
   a)   „aktywa rezerwy walutowej”– złoto lub dolary amerykańskie;
   b)   „złoto”– uncje troy czystego złota w formie sztabek „London Good Delivery”, zgodnie ze standardami określonymi przez London Bullion Market Association;
   c)   „dolar amerykański”– prawną walutę Stanów Zjednoczonych.
   Artykuł 2
   Zakres i forma opłaconego kapitału
   1.   Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas dokonuje opłacenia pozostałej części udziału w subskrybowanym kapitale EBC, wynoszącej 43 051 594,36 EUR.
   2.   Lietuvos bankas dokona zapłaty na rzecz EBC kwoty określonej w ust. 1 w dniu 2 stycznia 2015 r. za pomocą odrębnego przekazu w transeuropejskim zautomatyzowanym błyskawicznym systemie rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2).
   3.   Lietuvos bankas dokona w dniu 2 stycznia 2015 r., za pomocą odrębnego przekazu w systemie TARGET2, zapłaty na rzecz EBC odsetek naliczonych w dniu 1 stycznia 2015 r. od kwoty należnej na rzecz EBC zgodnie z ust. 2. Należne odsetki zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.
   Artykuł 3
   Przekazanie aktywów rezerwy walutowej
   1.   Lietuvos bankas przekaże na rzecz EBC, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. oraz zgodnie z niniejszym artykułem i ustaleniami podejmowanymi na jego podstawie, kwotę aktywów rezerwy walutowej, stanowiącą równowartość kwoty 338 656 541,82 EUR, w następujący sposób:

               Równowartość w euro dolarów amerykańskich w gotówce

               Równowartość w euro wartości złota

               Łączna kwota równowartości w euro

               287 858 060,55

               50 798 481,27

               338 656 541,82

         2.   Równowartość w euro aktywów rezerwy walutowej podlegających przekazaniu przez Lietuvos bankas zgodnie z ust. 1 zostanie obliczona na podstawie kursów wymiany pomiędzy euro a dolarem amerykańskim ustalonych w wyniku 24-godzinnej pisemnej procedury konsultacyjnej przeprowadzonej w dniu 31 grudnia 2014 r. pomiędzy Eurosystemem a Lietuvos bankas oraz, w przypadku złota, na podstawie wyrażonej w dolarach amerykańskich ceny za uncję troy czystego złota ustalonej w ramach fixingu ceny złota na rynku londyńskim w dniu 31 grudnia 2014 r. o godz. 10.30 czasu londyńskiego.
   3.   EBC niezwłocznie poinformuje Lietuvos bankas o kwocie wyliczonej zgodnie z ust. 2.
   4.   Zgodnie z ust. 1 Lietuvos bankas przekaże na rzecz EBC dolary amerykańskie w gotówce w kwocie odpowiadającej kwocie euro, o której mowa w tabeli zawartej w ustępie 1.
   5.   Dolary amerykańskie w gotówce w kwocie odpowiadającej kwocie euro, o której mowa w tabeli zawartej w ust. 1, zostanie przekazana na rachunki wskazane przez EBC. Datą rozrachunku kwoty dolarów amerykańskich w gotówce podlegającej przekazaniu na rzecz EBC jest dzień 5 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas złoży odpowiednie instrukcje umożliwiające realizację takiego przekazu na rzecz EBC.
   6.   Wartość złota podlegającego przekazaniu przez Lietuvos bankas na rzecz EBC zgodnie z ust. 1 powinna być możliwie zbliżona do kwoty 50 798 481,27 EUR, ale tej kwoty nie przekraczać.
   7.   Lietuvos bankas dokona przekazania złota, o którym mowa w ust. 1, w formie niezainwestowanej, na rachunki oraz do lokalizacji wskazanych przez EBC. Datą rozrachunku złota podlegającego przekazaniu na rzecz EBC jest dzień 5 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas złoży odpowiednie instrukcje umożliwiające realizację takiego przekazu na rzecz EBC.
   8.   Jeżeli Lietuvos bankas przekaże na rzecz EBC złoto o wartości niższej niż kwota wskazana w ust. 1, wówczas w dniu 5 stycznia 2015 r. przekaże kwotę gotówki w dolarach amerykańskich odpowiadającą temu niedoborowi na należący do EBC rachunek wskazany przez EBC. Taka kwota gotówki w dolarach amerykańskich nie będzie stanowiła części aktywów rezerwy walutowej, przekazanych przez Lietuvos bankas na rzecz EBC zgodnie z ust. 4.
   9.   Ewentualną różnicę pomiędzy łączną kwotą równowartości w euro wskazaną w ust. 1 a kwotą wskazaną w art. 4 ust. 1 rozlicza się zgodnie z porozumieniem z dnia 31 grudnia 2014 r. zawartym pomiędzy Lietuvos bankas a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie wierzytelności przyznawanej na rzecz Lietuvos bankas przez Europejski Bank Centralny na podstawie art. 30 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (11).
   Artykuł 4
   Waluta, oprocentowanie oraz termin płatności wierzytelności równoważnej wkładom
   1.   Z dniem 1 stycznia 2015 r. oraz zgodnie ze wskazaniami w art. 3 dotyczącymi dat rozrachunku przekazywanych aktywów rezerwy walutowej EBC przyzna Lietuvos bankas wierzytelność wyrażoną w euro równoważną łącznej wartości przekazanych przez Lietuvos bankas aktywów rezerwy walutowej. Wierzytelność ta odpowiada kwocie 239 453 709,58 EUR.
   2.   Wierzytelność przyznana przez EBC na rzecz Lietuvos bankas jest oprocentowana od daty rozrachunku. Należne odsetki zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej 85 % krańcowej stopy procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.
   3.   Naliczone odsetki w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 będą wypłacane Lietuvos bankas na koniec każdego roku obrotowego. W każdym kwartale EBC informuje Lietuvos bankas o skumulowanej kwocie odsetek.
   4.   Wskazana wierzytelność nie podlega umorzeniu.
   Artykuł 5
   Wkłady na rzecz rezerw kapitałowych i celowych EBC
   1.   Z dniem 1 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas dokona przekazania wkładu na poczet rezerw kapitałowych EBC, równoważnych im rezerw celowych oraz na poczet kwoty, która ma zostać przeznaczona na rezerwy kapitałowe i celowe w związku z saldem rachunku zysków i strat na dzień 31 grudnia 2014 r.
   2.   Kwotę takiego wkładu wnoszonego przez Lietuvos bankas określa się zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC. Zawarte w art. 48 ust. 2 odniesienia do liczby „udziałów subskrybowanych przez dany krajowy bank centralny” oraz liczby „udziałów uprzednio wpłaconych przez inne krajowe banki centralne” odnoszą się do odpowiednich wag przypisanych w kluczu kapitałowym EBC na rzecz Lietuvos bankas oraz KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro, zgodnie z decyzją EBC/2013/26.
   3.   Na użytek ust. 1 „rezerwy kapitałowe EBC” oraz „równoważne im rezerwy celowe” obejmują ogólny fundusz rezerwowy EBC, salda rachunków z aktualizacji wyceny oraz rezerwy celowe na poczet ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego, ryzyka ceny rynkowej i ryzyka ceny złota.
   4.   Najpóźniej w pierwszym dniu roboczym po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów rocznego sprawozdania finansowego EBC za rok 2014 EBC obliczy kwotę podlegającą przekazaniu przez Lietuvos bankas zgodnie z ust. 1 i powiadomi o niej Lietuvos bankas.
   5.   W drugim dniu roboczym po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów sprawozdań finansowych EBC za rok 2014 Lietuvos bankas dokona, za pośrednictwem systemu TARGET2, płatności na rzecz EBC:

               a)

               kwoty należnej na rzecz EBC obliczonej zgodnie z ust. 4, pomniejszonej o przekazaną kwotę stanowiącą ewentualną nadpłatę ponad wartość wierzytelności, o której mowa w art. 4 ust. 1, w datach rozrachunku wskazanych w art. 3 ust. 5 i art. 3 ust. 7 („wkład przekazany przedterminowo”); oraz

               b)

               odsetek naliczonych od kwot należnych EBC obliczonych na podstawie ust. 4 za okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do daty płatności, pomniejszonych o kwotę wkładu przekazanego przedterminowo.

         6.   Odsetki należne zgodnie z ust. 5 lit. b) zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.
   Artykuł 6
   Kompetencje
   1.   W niezbędnym zakresie Zarząd EBC wydaje Lietuvos bankas instrukcje uściślające i wdrażające postanowienia niniejszej decyzji, a także wprowadzające odpowiednie środki w przypadku powstania ewentualnych nieprawidłowości.
   2.   Instrukcje wydawane przez Zarząd EBC zgodnie z ust. 1 przekazuje się niezwłocznie Radzie Prezesów, przy czym Zarząd jest zobowiązany do działania w sposób zgodny z decyzjami Rady Prezesów w tym zakresie.
   Artykuł 7
   Postanowienia końcowe
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 grudnia 2014 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Decyzja Rady 2014/509/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 29).

      (2)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      (3)  Decyzja EBC/2013/30 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 61, ).

      (4)  Decyzja EBC/2013/28 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 53).

      (5)  Decyzja EBC/2013/31 z dnia 30 sierpnia 2013 r. w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne spoza strefy euro (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 63).

      (6)  Zob. przypis 4.

      (7)  Decyzja EBC/2013/17 z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 187 z 6.7.2013, s. 15).

      (8)  Decyzja EBC/2013/26 z dnia 29 sierpnia 2013 r. określająca środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz korekty wierzytelności krajowych banków centralnych odpowiadających przekazanym rezerwom walutowym (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 47).

      (9)  Zgodnie z wytycznymi EBC/2000/15 z dnia 3 listopada 1998 r. zmienionymi wytycznymi z dnia 16 listopada 2000 r. w sprawie składu, wyceny i procedur w zakresie wstępnego transferu rezerw walutowych oraz wartości nominalnej i oprocentowania roszczeń równoważnych (Dz.U. L 336 z 30.12.2000, s. 114).

      (10)  Przyjętego decyzją EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmującą Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33).

      (11)  Dz.U. C 64 z 21.2.2015, s. 5.


title: 2010/427/UE: Decyzja Rady z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych

text:
               3.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 lipca 2010 r.
   określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
   (2010/427/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   uwzględniając zgodę Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem niniejszej decyzji jest określenie organizacji i zasad funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) – funkcjonalnie autonomicznego organu Unii podlegającego Wysokiemu Przedstawicielowi – ustanowionej na mocy art. 27 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”), zmienionego Traktatem z Lizbony. Niniejsza decyzja, a w szczególności odniesienie do terminu „Wysoki Przedstawiciel”, będzie interpretowana zgodnie z poszczególnymi funkcjami Wysokiego Przedstawiciela określonymi w art. 18 TUE.

               (2)

               Zgodnie z art. 21 ust. 3 akapit drugi TUE Unia będzie czuwać nad spójnością różnych dziedzin jej działań zewnętrznych oraz nad ich spójnością z innymi politykami Unii. Rada i Komisja, wspomagane przez Wysokiego Przedstawiciela, zapewnią tę spójność oraz będą współpracować w tym celu.

               (3)

               ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela, pełniącego również funkcję wiceprzewodniczącego Komisji i przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, w wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa („WPZiB”) Unii i czuwanie nad spójnością działań zewnętrznych Unii, w szczególności zgodnie z art. 18 i 27 TUE. ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady. ESDZ będzie również wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, w odniesieniu do jego odpowiedzialności w ramach Komisji za jej obowiązki w dziedzinie stosunków zewnętrznych, i w koordynacji innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji.

               (4)

               Biorąc udział w unijnych programach współpracy zewnętrznej, ESDZ powinna dążyć do zapewnienia, by programy te realizowały cele działań zewnętrznych określone w art. 21 TUE, w szczególności w jego ust. 2 lit. d), a także były zgodne z celami polityki Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju zgodnie z art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). W tym kontekście ESDZ powinna również wspierać realizowanie celów przewidzianych w Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju (1) i Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej (2).

               (5)

               Z Traktatu z Lizbony wynika, że w celu wdrożenia jego postanowień ESDZ musi stać się zdolna do działania jak najszybciej po wejściu w życie tego traktatu.

               (6)

               Parlament Europejski będzie w pełni odgrywać swą rolę w działaniach zewnętrznych Unii; będzie m.in. pełnił funkcje kontroli politycznej przewidziane w art. 14 ust. 1 TUE, jak również funkcje prawodawczą i budżetową ustanowione w Traktatach. Ponadto, zgodnie z art. 36 TUE, Wysoki Przedstawiciel będzie regularnie konsultował się z Parlamentem Europejskim w zakresie głównych aspektów i podstawowych opcji WPZiB oraz będzie czuwać nad tym, aby poglądy Parlamentu Europejskiego zostały należycie uwzględnione. ESDZ będzie wspierać Wysokiego Przedstawiciela w tym zakresie. Należy dokonać szczególnych uzgodnień w odniesieniu do dostępu członków Parlamentu Europejskiego do dokumentów i informacji niejawnych w dziedzinie WPZiB. Do czasu przyjęcia takich uzgodnień będą miały zastosowanie istniejące przepisy na mocy Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 listopada 2002 r. między Parlamentem Europejskim i Radą w sprawie dostępu Parlamentu Europejskiego do newralgicznych informacji Rady z zakresu polityki bezpieczeństwa i obrony (3).

               (7)

               Wysoki Przedstawiciel lub jego przedstawiciel powinni wykonywać obowiązki przewidziane w odnośnych aktach założycielskich Europejskiej Agencji Obrony (4), Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej (5), Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem (6) oraz Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (7). ESDZ powinna zapewniać tym podmiotom wsparcie, które obecnie zapewnia Sekretariat Generalny Rady.

               (8)

               Należy przyjąć przepisy dotyczące personelu ESDZ i jego rekrutacji, w przypadku gdy przepisy takie są niezbędne w celu określenia organizacji i zasad funkcjonowania ESDZ. Jednocześnie należy wprowadzić, zgodnie z art. 336 TFUE i bez uszczerbku dla art. 298 TFUE, konieczne zmiany w Regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”) oraz w Warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (8) (zwanych dalej „warunkami zatrudnienia”). W sprawach dotyczących personelu ESDZ powinna być traktowana jako instytucja w rozumieniu regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia. Wysoki Przedstawiciel będzie działał jako organ powołujący zarówno wobec urzędników podlegających regulaminowi pracowniczemu, jak i wobec pracowników podlegających warunkom zatrudnienia. Liczba urzędników i pracowników ESDZ będzie określana co roku w ramach procedury budżetowej i znajdzie odzwierciedlenie w planie zatrudnienia.

               (9)

               Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu członkowie personelu ESDZ powinni kierować się wyłącznie interesem Unii.

               (10)

               Rekrutacja powinna opierać się na kompetencjach, a jednocześnie zapewniać odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci. W skład personelu ESDZ powinna wejść znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich. Przegląd przewidywany na rok 2013 powinien objąć również tę kwestię, w stosownych przypadkach wraz z sugestiami dotyczącymi dodatkowych środków szczególnych służących skorygowaniu ewentualnych braków równowagi.

               (11)

               Zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE w skład ESDZ wejdą urzędnicy z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji, jak również personel ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. W tym celu właściwe działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostaną przeniesione do ESDZ, wraz z urzędnikami oraz pracownikami zatrudnionymi na czas określony, zajmującymi stanowiska w takich działach lub sprawującymi odnośne funkcje. Przed dniem 1 lipca 2013 r. ESDZ będzie rekrutować wyłącznie urzędników pochodzących z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji oraz personel ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. Po tym terminie wszyscy urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej powinni mieć możliwość ubiegania się o wakujące stanowiska w ESDZ.

               (12)

               W szczególnych przypadkach ESDZ może korzystać z wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych, którzy będą podlegać Wysokiemu Przedstawicielowi. Oddelegowani eksperci krajowi zajmujący stanowiska w ESDZ nie będą wliczani do personelu z państw członkowskich, który powinien stanowić – po osiągnięciu przez ESDZ pełnej zdolności działania – jedną trzecią całkowitej liczby personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej „administrator” („AD”). Przeniesienie tych ekspertów na etapie ustanawiania ESDZ nie będzie automatyczne i będzie się odbywało za zgodą władz państw członkowskich pochodzenia. Przed wygaśnięciem umowy oddelegowanego eksperta krajowego przeniesionego do ESDZ na mocy art. 7 stosowna funkcja zostanie przekształcona w stanowisko pracownika zatrudnionego na czas określony, jeżeli funkcja wykonywana przez oddelegowanego eksperta krajowego odpowiada funkcji zwykle wykonywanej przez personel z grupy funkcyjnej AD i jeżeli niezbędne stanowisko jest dostępne w ramach planu zatrudnienia.

               (13)

               Komisja i ESDZ przyjmą szczegółowe uzgodnienia dotyczące wydawania delegaturom instrukcji przez Komisję. Uzgodnienia te powinny w szczególności przewidywać, że w przypadku gdy Komisja wyda delegaturom instrukcje, jednocześnie przekaże ich kopię szefowi delegatury i administracji centralnej ESDZ.

               (14)

               Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”) należy zmienić, tak aby dodać ESDZ w art. 1 tego rozporządzenia, z odrębną sekcją w budżecie Unii. Zgodnie z obowiązującymi zasadami i podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do innych instytucji, jedna z części rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego zostanie także poświęcona ESDZ, a ESDZ będzie udzielać odpowiedzi na uwagi zawarte w tych sprawozdaniach. ESDZ będzie podlegać procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319 TFUE i w art. 145–147 rozporządzenia finansowego. Wysoki Przedstawiciel udzieli Parlamentowi Europejskiemu wszelkiego niezbędnego wsparcia przy wykonywaniu przysługującego Parlamentowi Europejskiemu prawa do udzielania absolutorium. Za wykonanie budżetu operacyjnego odpowiedzialna będzie Komisja zgodnie z art. 317 TFUE. W decyzjach mających skutki finansowe będzie się w szczególności przestrzegać obowiązków określonych w tytule IV rozporządzenia finansowego, zwłaszcza art. 64–68 dotyczących odpowiedzialności podmiotów działających w sferze finansów i art. 75 dotyczącym operacji po stronie wydatków.

               (15)

               Przy tworzeniu ESDZ należy się kierować zasadą racjonalności kosztów i dążyć do neutralności budżetowej. W tym celu trzeba będzie korzystać z uzgodnień przejściowych, a potencjał budować stopniowo. Należy unikać niepotrzebnego powielania zadań, funkcji i zasobów obecnych w innych strukturach. Należy korzystać z wszelkich możliwości racjonalizacji.
               Ponadto potrzebna będzie pewna liczba dodatkowych stanowisk dla zatrudnionych na czas określony pracowników z państw członkowskich, co będzie musiało zostać sfinansowane w ramach obowiązujących wieloletnich ram finansowych.

               (16)

               Należy ustanowić przepisy dotyczące działań ESDZ i jej personelu w odniesieniu do bezpieczeństwa, ochrony informacji niejawnych i przejrzystości.

               (17)

               Należy przypomnieć, że do ESDZ, jej urzędników i innych pracowników, którzy podlegać będą regulaminowi pracowniczemu albo warunkom zatrudnienia, zastosowanie będzie miał Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

               (18)

               Unia Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej w dalszym ciągu są objęte jednolitymi ramami instytucjonalnymi. W związku z tym kapitalne znaczenie ma zapewnienie spójności stosunków zewnętrznych obu podmiotów i umożliwienie delegaturom Unii reprezentowania Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych.

               (19)

               Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel powinien dokonać przeglądu organizacji i funkcjonowania ESDZ, przedstawiając w razie potrzeby wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji. Zmiany takie powinny zostać przyjęte nie później niż na początku 2014 roku,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Charakter i zakres
   1.   Niniejsza decyzja określa organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych („ESDZ”).
   2.   ESDZ, której siedziba znajduje się w Brukseli, funkcjonalnie jest autonomicznym organem Unii Europejskiej, odrębnym od Sekretariatu Generalnego Rady i od Komisji, posiadającym zdolność prawną niezbędną do wykonywania przypisanych jej zadań i realizacji wyznaczonych jej celów.
   3.   ESDZ podlega Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanemu dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
   4.   W skład ESDZ wchodzą administracja centralna oraz delegatury Unii w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych.
   Artykuł 2
   Zadania
   1.   ESDZ wspiera Wysokiego Przedstawiciela w wykonywaniu jego obowiązków określonych w szczególności w art. 18 i 27 TUE, tzn.:

               —

               w wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa („WPZiB”) Unii Europejskiej, w tym wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony („WPBiO”), przyczynianie się, poprzez jego propozycje, do opracowania tej polityki i realizowanie jej, działając z upoważnienia Rady, a także czuwanie nad spójnością działań zewnętrznych Unii,

               —

               w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady,

               —

               w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, dla wykonywania w ramach Komisji spoczywających na niej obowiązków w dziedzinie stosunków zewnętrznych, i w koordynacji innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji.

         2.   ESDZ wspomaga Przewodniczącego Rady Europejskiej, Przewodniczącego Komisji i Komisję w wykonywaniu przez nich swoich funkcji w dziedzinie stosunków zewnętrznych.
   Artykuł 3
   Współpraca
   1.   ESDZ działa we współpracy ze służbami dyplomatycznymi państw członkowskich, jak również z Sekretariatem Generalnym Rady i ze służbami Komisji, oraz wspiera je, w celu zapewnienia spójności różnych dziedzin działań zewnętrznych Unii oraz spójności tych dziedzin z innymi politykami Unii.
   2.   ESDZ i służby Komisji konsultują się ze sobą we wszystkich sprawach dotyczących działań zewnętrznych Unii w ramach wykonywania swoich odnośnych funkcji, z wyjątkiem kwestii objętych WPBiO. ESDZ uczestniczy w pracach i procedurach przygotowawczych dotyczących aktów przygotowywanych przez Komisję w tej dziedzinie.
   Niniejszy ustęp wykonuje się zgodnie z tytułem V rozdział 1 TUE i z art. 205 TFUE.
   3.   ESDZ może dokonywać uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb z właściwymi służbami Sekretariatu Generalnego Rady, Komisji lub innych urzędów lub organów międzyinstytucjonalnych Unii.
   4.   ESDZ udziela również stosownego wsparcia pozostałym instytucjom i organom Unii oraz w stosowny sposób z nimi współpracuje; dotyczy to przede wszystkim Parlamentu Europejskiego. ESDZ może również korzystać ze wsparcia tych instytucji i organów, w tym – w stosownych przypadkach – agencji, a także może z nimi współpracować. Audytor wewnętrzny ESDZ będzie współpracował z audytorem wewnętrznym Komisji, aby zapewnić spójność polityki w zakresie audytu, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedzialności Komisji za wydatki operacyjne. Ponadto ESDZ współpracuje z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych („OLAF”) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 (10). W szczególności przyjmuje bezzwłocznie wymaganą na mocy tego rozporządzenia decyzję w sprawie warunków i trybu prowadzenia dochodzeń wewnętrznych. Zgodnie z tym rozporządzeniem zarówno państwa członkowskie – zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi – jak i instytucje udzielają niezbędnego wsparcia, by umożliwić pracownikom OLAF-u wykonywanie przydzielonych im zadań.
   Artykuł 4
   Administracja centralna ESDZ
   1.   ESDZ kieruje wykonawczy sekretarz generalny, który podlega Wysokiemu Przedstawicielowi. Wykonawczy sekretarz generalny podejmuje wszelkie środki niezbędne do zapewnienia sprawnego funkcjonowania ESDZ, w tym zarządzania administracyjnego i budżetowego tym organem. Wykonawczy sekretarz generalny zapewnia skuteczną koordynację działań pomiędzy wszystkimi działami w administracji centralnej, jak również z delegaturami Unii.
   2.   Wykonawczego sekretarza generalnego wspomaga dwóch zastępców sekretarza generalnego.
   3.   Administracja centralna ESDZ jest podzielona na dyrekcje generalne.

               a)

               Składa się na nią w szczególności:

                           —

                           kilka dyrekcji generalnych skupiających działy geograficzne obejmujące wszystkie kraje i regiony świata, a także działy wielostronne i tematyczne. W miarę potrzeb służby te koordynują swe działania z działaniami Sekretariatu Generalnego Rady i właściwych służb Komisji,

                           —

                           dyrekcja generalna ds. administracyjnych, personalnych, budżetowych, bezpieczeństwa i systemu informacyjno-komunikacyjnego, funkcjonująca w ramach ESDZ zarządzanych przez wykonawczego sekretarza generalnego. Wysoki Przedstawiciel mianuje – zgodnie ze zwykłymi zasadami rekrutacji – dyrektora generalnego ds. budżetu i administracji, który podlega Wysokiemu Przedstawicielowi. Dyrektor generalny odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za zarządzanie administracyjne i wewnętrzne zarządzanie budżetem ESDZ. Przestrzega on tych samych pozycji budżetowych i zasad administracyjnych, które obowiązują w części sekcji III budżetu Unii podlegającej działowi 5 wieloletnich ram finansowych,

                           —

                           dyrekcja ds. zarządzania i planowania kryzysowego, Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych, Sztab Wojskowy Unii Europejskiej i Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej – podlegające bezpośrednio Wysokiemu Przedstawicielowi – i które wspomagają go w wykonywaniu zadania polegającego na prowadzeniu WPZiB Unii zgodnie z postanowieniami Traktatu, przy jednoczesnym poszanowaniu – zgodnie z art. 40 TUE – pozostałych kompetencji Unii.

                     Zachowane zostają specyficzne cechy tych struktur, jak również szczegółowe rozwiązania dotyczące ich funkcji, rekrutacji i statusu personelu.
               Zapewnia się pełną koordynację działań wszystkich struktur ESDZ.

               b)

               Administracja centralna obejmuje również:

                           —

                           dział planowania polityki strategicznej,

                           —

                           dział prawny administracyjnie podlegający wykonawczemu sekretarzowi generalnemu; dział ten ściśle współpracuje ze służbami prawnymi Rady i Komisji,

                           —

                           działy ds. stosunków międzyinstytucjonalnych, informacji i dyplomacji publicznej, audytu i kontroli wewnętrznej oraz ochrony danych osobowych.

         4.   Wysoki Przedstawiciel wyznacza przewodniczących organów przygotowawczych Rady, którym przewodniczy przedstawiciel Wysokiego Przedstawiciela, w tym przewodniczącego Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa, zgodnie z szczegółowymi ustaleniami określonymi w załączniku II do decyzji Rady 2009/908/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. ustanawiającej środki wykonawcze do decyzji Rady Europejskiej w sprawie sprawowania prezydencji Rady oraz dotyczącej przewodnictwa w organach przygotowawczych Rady (11).
   5.   Sekretariat Generalny Rady i właściwe służby Komisji wspierają w razie potrzeby Wysokiego Przedstawiciela i ESDZ. ESDZ, Sekretariat Generalny Rady i właściwe służby Komisji mogą w tym celu dokonywać uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb.
   Artykuł 5
   Delegatury Unii
   1.   Decyzję o otwarciu lub zamknięciu delegatury przyjmuje Wysoki Przedstawiciel w porozumieniu z Radą i Komisją.
   2.   Każda delegatura Unii podlega szefowi delegatury.
   Szefowi delegatury podlega cały personel delegatury, bez względu na swój status i w odniesieniu do wszystkich prowadzonych przez siebie działań. Szef delegatury odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za ogólne zarządzanie pracą delegatury i zapewnianie koordynacji wszystkich działań Unii.
   Personel delegatur składa się z członków personelu ESDZ, a gdy jest to stosowne z punktu widzenia wykonania budżetu Unii i jej polityk innych niż polityki wchodzące w zakres działania ESDZ – z członków personelu Komisji.
   3.   Szef delegatury otrzymuje instrukcje od Wysokiego Przedstawiciela i ESDZ i odpowiada za ich wykonanie.
   W obszarach, w których uprawnienia wynikające z Traktatów wykonuje Komisja, może ona również – zgodnie z art. 221 ust. 2 TFUE – wydawać instrukcje delegaturom; za wykonanie tych instrukcji ogólnie odpowiada szef delegatury.
   4.   Szef delegatury wykonuje środki operacyjne związane z unijnymi projektami w danym państwie trzecim, w przypadku gdy Komisja przekazała takie zadania, zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
   5.   Funkcjonowanie każdej delegatury podlega okresowej ocenie wykonawczego sekretarza generalnego ESDZ; ocena obejmuje kontrolę finansową i administracyjną. Wykonawczy sekretarz generalny ESDZ może zwrócić się w tym celu o pomoc do właściwych służb Komisji. Poza wewnętrznymi środkami podejmowanymi przez ESDZ swoje uprawnienia wykonuje OLAF, w szczególności przez stosowanie środków służących zwalczaniu nadużyć finansowych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999.
   6.   Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych uzgodnień z odnośnym krajem przyjmującym, organizacją międzynarodową lub państwem trzecim. W szczególności Wysoki Przedstawiciel podejmuje niezbędne środki mające zapewnić przyznanie przez państwa przyjmujące delegaturom Unii, ich personelowi i majątkowi przywilejów i immunitetów równoważnych przywilejom i immunitetom, o których mowa w Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r.
   7.   Delegatury Unii mają kompetencje do zaspokajania potrzeb innych instytucji Unii, w szczególności Parlamentu Europejskiego, w ich kontaktach z organizacjami międzynarodowymi lub państwami trzecimi, przy których delegatury są akredytowane.
   8.   Szef delegatury jest uprawniony do reprezentowania Unii w kraju, w którym delegatura jest akredytowana, w szczególności w zakresie zawierania umów i występowania jako strona w postępowaniu sądowym.
   9.   Delegatury Unii działają w ścisłej współpracy i wymieniają informacje ze służbami dyplomatycznymi państw członkowskich.
   10.   Działając zgodnie z art. 35 akapit trzeci TUE i na wniosek państw członkowskich, delegatury Unii wspierają państwa członkowskie w ich stosunkach dyplomatycznych i wypełnianiu zadania polegającego na zapewnianiu obywatelom Unii ochrony konsularnej w państwach trzecich, nie angażując w tym celu żadnych dodatkowych zasobów.
   Artykuł 6
   Personel
   1.   Niniejszy artykuł, z wyjątkiem ust. 3, ma zastosowanie bez uszczerbku dla Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) i Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (zwanych dalej „warunkami zatrudnienia”), w tym dla zmian wprowadzonych do tych przepisów, zgodnie z art. 336 TFUE, w celu dostosowania ich do potrzeb ESDZ.
   2.   W skład ESDZ wchodzą urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej, w tym pracownicy ze służb dyplomatycznych państw członkowskich mianowani na czas określony.
   Do tego personelu ma zastosowanie regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia.
   3.   W razie potrzeby ESDZ może w szczególnych przypadkach skorzystać z ograniczonej liczby wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych.
   Wysoki Przedstawiciel przyjmuje zasady równoważne zasadom określonym w decyzji Rady 2003/479/WE z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady (12), na mocy których oddelegowani eksperci krajowi zostają oddani do dyspozycji ESDZ w celu zapewnienia specjalistycznej wiedzy fachowej.
   4.   Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu członkowie personelu ESDZ kierują się wyłącznie interesem Unii. Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 1 tiret trzecie, art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 3 nie zwracają się oni o instrukcje do żadnego rządu, instytucji, organizacji ani osoby spoza ESDZ ani do żadnego organu lub osoby innej niż Wysoki Przedstawiciel, ani takich instrukcji nie przyjmują. Zgodnie z art. 11 akapit drugi regulaminu pracowniczego personel ESDZ nie przyjmuje żadnych wynagrodzeń z jakiegokolwiek źródła spoza ESDZ.
   5.   Uprawnienia powierzone organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego i organowi upoważnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia nadane zostają Wysokiemu Przedstawicielowi, który może je przekazać w obrębie ESDZ.
   6.   Rekrutacja do ESDZ opiera się na kompetencjach i zapewnia odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci. W skład personelu ESDZ wchodzi znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich. Przegląd przewidywany w art. 13 ust. 3 obejmuje również tę kwestię, w stosownych przypadkach wraz z sugestiami dotyczącymi dodatkowych środków szczególnych służących skorygowaniu ewentualnych braków równowagi.
   7.   Urzędnicy Unii i pracownicy zatrudnieni na czas określony pochodzący ze służb dyplomatycznych państw członkowskich mają te same prawa i obowiązki i są traktowani w równy sposób, w szczególności w zakresie kwalifikowania się do zajmowania wszystkich stanowisk na równorzędnych warunkach. Nie wprowadza się rozróżnienia między pracownikami zatrudnionymi na czas określony pochodzącymi z krajowych służb dyplomatycznych a urzędnikami Unii w odniesieniu do przydziału zadań do wykonania we wszystkich dziedzinach działalności i politykach realizowanych przez ESDZ. Zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego państwa członkowskie wspierają Unię w egzekwowaniu zobowiązań finansowych pracowników ESDZ zatrudnionych na czas określony pochodzących ze służb dyplomatycznych państw członkowskich, które wynikają z odpowiedzialności ponoszonej na mocy art. 66 rozporządzenia finansowego.
   8.   Wysoki Przedstawiciel ustanawia procedury selekcyjne dotyczące personelu ESDZ; rekrutacja odbywa się w drodze przejrzystej procedury, której podstawą są kompetencje, a celem – zagwarantowanie usług personelu o najwyższym stopniu zdolności, skuteczności i uczciwości, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej równowagi geograficznej i równowagi płci oraz zatrudnienia w ESDZ znaczącej liczby obywateli z wszystkich państw członkowskich. W procedurach rekrutacyjnych na wakujące stanowiska w ESDZ uczestniczą przedstawiciele państw członkowskich, Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji.
   9.   Po osiągnięciu przez ESDZ pełnej zdolności działania personel z państw członkowskich, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy, powinien stanowić co najmniej jedną trzecią całkowitej liczby personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej AD. Podobnie stali urzędnicy Unii powinni stanowić co najmniej 60 % całkowitej liczby personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej AD, łącznie z pracownikami ze służb dyplomatycznych państw członkowskich, którzy zostali stałymi urzędnikami Unii, zgodnie z przepisami regulaminu pracowniczego. Wysoki Przedstawiciel co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z obsadzania stanowisk w ESDZ.
   10.   Wysoki Przedstawiciel określa zasady mobilności mające zapewnić członkom personelu ESDZ wysoki stopień mobilności. Do personelu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. a) tiret trzecie, stosuje się szczególne i szczegółowe uzgodnienia. Co do zasady każdy członek personelu ESDZ okresowo pracuje w delegaturach Unii. Wysoki Przedstawiciel ustanawia przepisy w tym zakresie.
   11.   Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi każde państwo członkowskie gwarantuje swoim urzędnikom, których mianowano na stanowiska na czas określony w ESDZ, natychmiastowe przywrócenie na stanowisko po zakończeniu okresu ich służby w ESDZ. Ten okres służby, zgodnie z przepisami art. 50b warunków zatrudnienia, nie przekracza ośmiu lat, chyba że zostanie przedłużony maksymalnie o dwa lata w wyjątkowych okolicznościach i w interesie służby.
   Urzędnicy Unii pracujący w ESDZ mają prawo ubiegać się o stanowiska w swojej macierzystej instytucji na takich samych warunkach jak kandydaci wewnętrzni.
   12.   Podjęte zostają kroki służące zapewnieniu personelowi ESDZ odpowiedniego wspólnego szkolenia, w szczególności w oparciu o istniejące praktyki i struktury na szczeblu krajowym i na szczeblu Unii. Wysoki Przedstawiciel podejmuje w tym celu odpowiednie środki w ciągu roku następującego po wejściu w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 7
   Przepisy przejściowe dotyczące personelu
   1.   Wymienione w załączniku właściwe działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostają przeniesione do ESDZ. Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony, zajmujący stanowiska w działach wymienionych w załączniku lub sprawujący wymienione w nim funkcje, zostają przeniesieni do ESDZ. Stosuje się to odpowiednio do personelu kontraktowego i lokalnego przydzielonego do takich działów i funkcji. Oddelegowani eksperci krajowi zatrudnieni w tych działach lub sprawujący takie funkcje również zostają przeniesieni do ESDZ, za zgodą władz państwa członkowskiego pochodzenia.
   Wspomniane przeniesienia stają się skuteczne w dniu 1 stycznia 2011 r.
   Zgodnie z regulaminem pracowniczym po przeniesieniu urzędników do ESDZ Wysoki Przedstawiciel wyznacza każdemu z nich stanowisko w grupie funkcyjnej odpowiadające grupie zaszeregowania tego urzędnika.
   2.   Procedury rekrutowania personelu, które dotyczą stanowisk przenoszonych do ESDZ i które trwają w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji, pozostają ważne: są one prowadzone i zostają ukończone pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela zgodnie ze stosownymi ogłoszeniami o naborze i mającymi zastosowanie przepisami regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.
   Artykuł 8
   Budżet
   1.   Obowiązki urzędnika zatwierdzającego na potrzeby sekcji budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczącej ESDZ są delegowane zgodnie z art. 59 rozporządzenia finansowego. Wysoki Przedstawiciel przyjmuje wewnętrzne zasady zarządzania administracyjnymi pozycjami w budżecie. Wydatki operacyjne pozostają w sekcji budżetu dotyczącej Komisji.
   2.   ESDZ wykonuje swoje uprawnienia zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, w granicach środków jej przydzielonych.
   3.   Przy sporządzaniu preliminarza wydatków administracyjnych ESDZ Wysoki Przedstawiciel skonsultuje się, odpowiednio, z komisarzem odpowiedzialnym za politykę rozwojową i z komisarzem odpowiedzialnym za politykę sąsiedztwa w zakresie ich odnośnych obowiązków.
   4.   Zgodnie z art. 314 ust. 1 TFUE, ESDZ sporządza swój preliminarz wydatków na następny rok budżetowy. Komisja włącza ten preliminarz w projekt budżetu, który może zawierać różne warianty preliminarza. Komisja może zmieniać projekt budżetu zgodnie z art. 314 ust. 2 TFUE.
   5.   Aby zapewnić przejrzystość budżetową w obszarze działań zewnętrznych Unii, Komisja przekaże władzy budżetowej – wraz z projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej – dokument roboczy kompleksowo przedstawiający wszystkie wydatki związane z działaniami zewnętrznymi Unii.
   6.   ESDZ podlega procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319 TFUE i w art. 145–147 rozporządzenia finansowego. ESDZ będzie w tym kontekście w pełni współpracować z instytucjami uczestniczącymi w procedurze udzielania absolutorium i, w stosownych przypadkach, dostarczać niezbędnych dodatkowych informacji, w tym poprzez udział w posiedzeniach stosownych organów.
   Artykuł 9
   Instrumenty i programowanie w obszarze działań zewnętrznych
   1.   Zarządzanie unijnymi programami współpracy zewnętrznej pozostaje w gestii Komisji bez uszczerbku dla roli Komisji i roli ESDZ w programowaniu zgodnie z tym, co przedstawiono w poniższych ustępach.
   2.   Wysoki Przedstawiciel zapewnia ogólną polityczną koordynację działań zewnętrznych Unii, zapewniając zgodność, spójność i skuteczność tych działań, w szczególności za pośrednictwem następujących instrumentów pomocy zewnętrznej:

               —

               instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (13),

               —

               Europejskiego Funduszu Rozwoju (14),

               —

               europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (15),

               —

               Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (16),

               —

               Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami Uprzemysłowionymi (17),

               —

               Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego (18),

               —

               instrumentu na rzecz stabilności, w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1717/2006 (19).

         3.   ESDZ w szczególności uczestniczy w cyklu programowania i zarządzania w odniesieniu do instrumentów, o których mowa w ust. 2 – na podstawie celów politycznych określonych w tych instrumentach. ESDZ jest odpowiedzialna za przygotowywanie następujących decyzji Komisji w sprawie strategicznych wieloletnich działań w ramach cyklu programowania:

               (i)

               przydziałów środków dla poszczególnych krajów w celu określenia ogólnej puli środków finansowych dla każdego regionu, z zastrzeżeniem indykatywnego podziału w wieloletnich ramach finansowych. W obrębie każdego regionu część finansowania będzie rezerwowana na programy regionalne;

               (ii)

               krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych;

               (iii)

               krajowych i regionalnych programów orientacyjnych.

         Zgodnie z art. 3 przez cały cykl programowania, planowania i realizacji instrumentów, o których mowa w ust. 2, Wysoki Przedstawiciel i ESDZ współpracują ze stosownymi członkami i służbami Komisji bez uszczerbku dla art. 1 ust. 3. Wszystkie wnioski dotyczące decyzji będą przygotowywane z wykorzystaniem następujących procedur Komisji i będą przedkładane Komisji w celu przyjęcia.
   4.   W odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju i instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju wszelkie wnioski, w tym wnioski dotyczące zmian w rozporządzeniach podstawowych i w dokumentach programowych, o których mowa w ust. 3, są przygotowywane wspólnie przez właściwe służby w ESDZ i w Komisji pod zwierzchnictwem komisarza odpowiedzialnego za politykę rozwojową, a następnie przedkładane wspólnie z Wysokim Przedstawicielem Komisji w celu przyjęcia.
   Odpowiednie służby Komisji pod kierunkiem komisarza odpowiedzialnego za politykę rozwojową przygotowują programy tematyczne, inne niż europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie, Instrument Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego i część instrumentu na rzecz stabilności, o której mowa ust. 2 tiret siódme, i przedstawiają je kolegium komisarzy w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i innymi właściwymi komisarzami.
   5.   W odniesieniu do Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa wszelkie wnioski, w tym wnioski dotyczące zmian w rozporządzeniach podstawowych i w dokumentach programowych, o których mowa w ust. 3, są przygotowywane wspólnie przez właściwe służby w ESDZ i w Komisji pod zwierzchnictwem komisarza odpowiedzialnego za politykę sąsiedztwa, a następnie przedkładane wspólnie z Wysokim Przedstawicielem Komisji w celu przyjęcia.
   6.   Działania prowadzone w ramach: budżetu WPZiB; instrumentu na rzecz stabilności, z wyjątkiem części, o której mowa w ust. 2 tiret siódme; Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami Uprzemysłowionymi; działań w dziedzinie komunikacji i dyplomacji publicznej i misji obserwacji wyborów, podlegają Wysokiemu Przedstawicielowi/ESDZ. Komisja odpowiada za ich finansowe wykonanie pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela sprawującego funkcję wiceprzewodniczącego Komisji. Dział Komisji odpowiedzialny za to wykonanie jest ulokowany w tym samym miejscu co ESDZ.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   1.   Po zasięgnięciu opinii komitetu, o którym mowa w części II sekcja I pkt 3 załącznika do decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (20), Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do ESDZ i podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu zapewnienia, by ESDZ skutecznie ograniczała zagrożenia wobec swojego personelu, majątku i informacji, a także by wypełniała w tym względzie swoje obowiązki i zadanie zachowania ostrożności. Przepisy takie mają zastosowanie do całego personelu ESDZ i całego personelu zatrudnionego w delegaturach Unii, niezależnie od ich statusu administracyjnego ani pochodzenia.
   2.   W oczekiwaniu na decyzję, o której mowa w ust. 1:

               —

               w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych ESDZ stosuje środki bezpieczeństwa określone w załączniku do decyzji 2001/264/WE,

               —

               w odniesieniu do innych aspektów bezpieczeństwa ESDZ stosuje zasady bezpieczeństwa Komisji określone w odpowiednim załączniku do Regulaminu Komisji (21).

         3.   Jednym z działów ESDZ jest dział odpowiedzialny za sprawy związane z bezpieczeństwem, wspomagany przez właściwe służby państw członkowskich.
   4.   Wysoki Przedstawiciel podejmuje wszelkie środki niezbędne do wdrożenia przepisów bezpieczeństwa w ESDZ, w szczególności w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych i środków, które należy podjąć w przypadku nieprzestrzegania przez personel ESDZ przepisów bezpieczeństwa. W tym celu ESDZ zwraca się o porady do Biura ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, właściwych służb Komisji i właściwych służb państw członkowskich.
   Artykuł 11
   Dostęp do dokumentów, archiwa i ochrona danych
   1.   ESDZ stosuje przepisy określone w rozporządzeniu (WE) 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (22). Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów wykonawczych dla ESDZ.
   2.   Wykonawczy sekretarz generalny ESDZ organizuje jej archiwa. Stosowne archiwa działów przenoszonych z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji przenosi się do ESDZ.
   3.   ESDZ chroni osoby fizyczne w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (23). Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów wykonawczych dla ESDZ.
   Artykuł 12
   Nieruchomości
   1.   Sekretariat Generalny Rady i właściwe służby Komisji podejmują wszelkie niezbędne środki po to, aby przeniesieniom, o których mowa w art. 7, mogło towarzyszyć przekazanie budynków Rady i Komisji koniecznych do funkcjonowania ESDZ.
   2.   Warunki, na których nieruchomości są udostępniane centralnej administracji ESDZ i delegaturom Unii, są przedmiotem wspólnej decyzji Wysokiego Przedstawiciela oraz Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji, w zależności od sytuacji.
   Artykuł 13
   Przepisy końcowe i ogólne
   1.   Wysoki Przedstawiciel, Rada, Komisja i państwa członkowskie odpowiadają za wykonanie niniejszej decyzji i podejmują wszelkie niezbędne ku temu środki.
   2.   Do końca 2011 roku Wysoki Przedstawiciel przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie z funkcjonowania ESDZ. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności wykonanie art. 5 ust. 3 i 10 oraz art. 9.
   3.   Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel dokonuje przeglądu organizacji i funkcjonowania ESDZ; przegląd ten obejmie między innymi wykonanie art. 6 ust. 6, 8 i 11. W razie potrzeby przeglądowi towarzyszą stosowne wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji. W takim przypadku Rada – zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE – zmienia niniejszą decyzję w świetle przeprowadzonego przeglądu, do początku 2014 roku.
   4.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Przepisy dotyczące zarządzania finansami i rekrutacji stają się skuteczne po przyjęciu niezbędnych zmian do regulaminu pracowniczego, warunków zatrudnienia i rozporządzenia finansowego, a także po przyjęciu budżetu korygującego. Aby proces zmian przebiegał sprawnie, Wysoki Przedstawiciel, Sekretariat Generalny Rady i Komisja dokonują stosownych uzgodnień oraz podejmują konsultacje z państwami członkowskimi.
   5.   W terminie miesiąca po wejściu w życie niniejszej decyzji Wysoki Przedstawiciel przedkłada Komisji preliminarz dochodów i wydatków ESDZ, wraz z planem zatrudnienia, tak aby umożliwić Komisji przedstawienie projektu budżetu korygującego.
   6.   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 46 z 24.2.2006, s. 1.

      (2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Europejski konsensus w sprawie pomocy humanitarnej (COM(2007) 317 wersja ostateczna). Nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

      (3)  Dz.U. C 298 z 30.11.2002, s. 1.

      (4)  Wspólne działanie Rady 2004/551/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Obrony (Dz.U. L 245 z 17.7.2004, s. 17).

      (5)  Wspólne działanie Rady 2001/555/WPZiB z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie ustanowienia Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej (Dz.U. L 200 z 25.7.2001, s. 5).

      (6)  Wspólne działanie Rady 2001/554/WPZiB z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie ustanowienia Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem (Dz.U. L 200 z 25.7.2001, s. 1).

      (7)  Wspólne działanie Rady 2008/550/WPZiB z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiające Europejskie Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (EKBiO) (Dz.U. L 176 z 4.7.2008, s. 20).

      (8)  Rozporządzenie nr 31 (EWG), 11 (EWEA), ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 45 z 14.6.1962, s. 1387/62).

      (9)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (10)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1).

      (11)  Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 28.

      (12)  Dz.U. L 160 z 28.6.2003, s. 72.

      (13)  Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41).

      (14)  Rozporządzenie Rady nr 5 ustanawiające zasady dotyczące wezwań do wkładów finansowych i ich transferów, uzgodnień budżetowych i administrowania zasobami Funduszu Rozwoju Krajów i Terytoriów Zamorskich (Dz.U. 33 z 31.12.1958, s. 681/58).

      (15)  Rozporządzenie (WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 1).

      (16)  Rozporządzenie (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. określające przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 1).

      (17)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 382/2001 z dnia 26 lutego 2001 r. dotyczące wprowadzania w życie projektów wspierających współpracę i stosunki handlowe między Unią Europejską a uprzemysłowionymi państwami Ameryki Północnej, Dalekiego Wschodu i Australazji (Dz.U. L 57 z 27.2.2001, s. 10).

      (18)  Rozporządzenie Rady (Euratom) nr 300/2007 z dnia 19 lutego 2007 r. ustanawiające instrument współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego (Dz.U. L 81 z 22.3.2007, s. 1).

      (19)  Rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 1).

      (20)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

      (21)  Dz.U. L 308 z 8.12.2000, s. 26.

      (22)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

      (23)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         DZIAŁY I FUNKCJE PRZENOSZONE DO ESDZ
          (1)

      Poniżej zamieszczono wykaz wszystkich jednostek administracyjnych w całości przenoszonych do ESDZ. Wykaz ten nie ma wpływu na dodatkowe potrzeby i przydział zasobów, które mają zostać określone w trakcie ogólnych negocjacji budżetowych przy okazji ustanawiania ESDZ, ani na decyzje w sprawie zapewnienia odpowiedniego personelu pełniącego funkcje pomocnicze, ani na związaną z tym potrzebę dokonania uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb między Sekretariatem Generalnym Rady, Komisją i ESDZ.
      1.   SEKRETARIAT GENERALNY RADY
      Cały personel zatrudniony w działach wymienionych poniżej i sprawujący funkcje wymienione poniżej zostaje przeniesiony w całości do ESDZ, z wyjątkiem bardzo niewielkiej liczby członków personelu wykonującego zwykłe zadania Sekretariatu Generalnego Rady zgodnie z art. 2 ust. 1 tiret drugie oraz z wyjątkiem niektórych szczególnych funkcji wskazanych poniżej:

         Jednostka planowania polityki

         WPBiO i struktury zarządzania kryzysowego

                  —

                  Dyrekcja ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania (CMPD)

                  —

                  Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych (CPCC)

                  —

                  Sztab Wojskowy Unii Europejskiej (SWUE)

                              —

                              Działy bezpośrednio podlegające dyrektorowi generalnemu Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (DGEUMS)

                              —

                              Dyrekcja ds. Koncepcji i Zdolności

                              —

                              Dyrekcja ds. Wywiadu

                              —

                              Dyrekcja ds. Operacji

                              —

                              Dyrekcja ds. Logistyki

                              —

                              Dyrekcja ds. Systemów Łączności i Informacji

                  —

                  Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej (SITCEN)

            Wyjątek:

                  —

                  Personel SITCEN wspomagający organ ds. akredytacji bezpieczeństwa

         Dyrekcja Generalna E

                  —

                  Jednostki bezpośrednio podlegające dyrektorowi generalnemu

                  —

                  Dyrekcja ds. Ameryk i Organizacji Narodów Zjednoczonych

                  —

                  Dyrekcja ds. Bałkanów Zachodnich, Europy Wschodniej i Azji Środkowej

                  —

                  Dyrekcja ds. Nierozprzestrzeniania Broni Masowego Rażenia

                  —

                  Dyrekcja do Spraw Parlamentarnych w Obszarze WPZiB

                  —

                  Biuro łącznikowe w Nowym Jorku

                  —

                  Biuro łącznikowe w Genewie

         Urzędnicy Sekretariatu Generalnego Rady oddelegowani na potrzeby specjalnych przedstawicieli Unii Europejskiej i misji WPBiO.

      2.   KOMISJA (W TYM DELEGATURY)
      Cały personel zatrudniony w działach wymienionych poniżej i sprawujący funkcje wymienione poniżej zostaje przeniesiony w całości do ESDZ, z wyjątkiem bardzo niewielkiej liczby personelu, wymienionego poniżej jako wyjątki.

         Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych

                  —

                  Wszystkie stanowiska kierownicze i bezpośrednio z nimi związany personel pomocniczy

                  —

                  Dyrekcja A (Platforma kryzysowa i koordynacja polityczna w ramach WPZiB)

                  —

                  Dyrekcja B (Stosunki wielostronne i prawa człowieka)

                  —

                  Dyrekcja C (Ameryka Północna, Azja Wschodnia, Australia, Nowa Zelandia, EOG, EFTA, San Marino, Andora, Monako)

                  —

                  Dyrekcja D (Koordynacja europejskiej polityki sąsiedztwa)

                  —

                  Dyrekcja E (Europa Wschodnia, Zakaukazie, Republiki Azji Środkowej)

                  —

                  Dyrekcja F (Bliski Wschód, południowa część regionu Morza Śródziemnego)

                  —

                  Dyrekcja G (Ameryka Łacińska)

                  —

                  Dyrekcja H (Azja, z wyjątkiem Japonii i Korei)

                  —

                  Dyrekcja I (Zasoby centralne, informacja, stosunki międzyinstytucjonalne)

                  —

                  Dyrekcja K (Służba zewnętrzna)

                  —

                  Dyrekcja L (Strategia, koordynacja i analiza)

                  —

                  Grupa zadaniowa ds. Partnerstwa Wschodniego

                  —

                  Dział Relex-01 (audyt)

            Wyjątki:

                  —

                  Personel odpowiedzialny za zarządzanie instrumentami finansowymi

                  —

                  Personel odpowiedzialny za wypłatę wynagrodzeń i dodatków pracownikom w delegaturach

         Służba zewnętrzna

                  —

                  Wszyscy szefowie delegatur i zastępcy szefów delegatur i bezpośrednio z nimi związany personel pomocniczy

                  —

                  Wszystkie sekcje lub komórki polityczne i ich personel

                  —

                  Wszystkie sekcje ds. informacji i dyplomacji publicznej i ich personel

                  —

                  Wszystkie sekcje administracyjne

            Wyjątki

                  —

                  Personel odpowiedzialny za realizację instrumentów finansowych

         Dyrekcja Generalna ds. Rozwoju

                  —

                  Dyrekcja D (AKP II – Afryka Zachodnia i Środkowa, Karaiby oraz Kraje i Terytoria Zamorskie), z wyjątkiem grupy zadaniowej ds. Krajów i Terytoriów Zamorskich

                  —

                  Dyrekcja E (Róg Afryki, Afryka Wschodnia i Południowa, Ocean Indyjski i Pacyfik)

                  —

                  Dział CI (AKP I: Programowanie pomocy i zarządzanie nią): personel odpowiedzialny za programowanie

                  —

                  Dział C2 (Kwestie i instytucje panafrykańskie, sprawowanie rządów i migracja): personel odpowiedzialny za stosunki panafrykańskie

                  —

                  Stosowne stanowiska kierownicze i bezpośrednio z nimi związany personel pomocniczy.

         (1)  Przenoszone zasoby ludzkie są w całości finansowane z wydatków działu 5 (Administracja) wieloletnich ram finansowych.


title: 2004/806/WE: Decyzja Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. kończąca procedurę kontrolną dotyczącą przeszkód w handlu w postaci praktyk handlowych stosowanych przez Kanadę w odniesieniu do niektórych oznaczeń geograficznych win (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4388)

text:
               30.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 354/30

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 19 listopada 2004 r.
   kończąca procedurę kontrolną dotyczącą przeszkód w handlu w postaci praktyk handlowych stosowanych przez Kanadę w odniesieniu do niektórych oznaczeń geograficznych win
   (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4388)
   (2004/806/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w dziedzinie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia poszanowania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, szczególnie tych ustanowionych pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 6 grudnia 2001 r.Conseil Interprofessionnel du vin de Bordeaux (CIVB) złożyła skargę zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94 (zwanego dalej „rozporządzeniem”).

               (2)

               CIVB twierdziła, że sprzedaż win Bordeaux i Médoc ze Wspólnoty do Kanady napotyka szereg przeszkód w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia, tzn. „praktyki handlowe przyjęte lub utrzymywane przez państwo trzecie, w stosunku do której zasady handlu międzynarodowego ustanawiają prawo do wszczęcia postępowania”.

               (3)

               Rzekoma przeszkoda w handlu wynikała z poprawki C-57 do kanadyjskiej ustawy o znakach handlowych, która pozbawiła oznaczeń geograficznych Bordeaux i Médoc standardowej ochrony zgodnej z wymogami ochrony ustanowionymi na mocy Porozumienia Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) dla oznaczeń geograficznych win.

               (4)

               Komisja uznała, że skarga zawiera fakty wystarczające do wszczęcia procedury kontrolnej. Stosowne zawiadomienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich
                   (2).

               (5)

               Dochodzenie potwierdziło zasadność zawartego w skardze twierdzenia, że poprawka C-57 do kanadyjskiej ustawy o znakach handlowych narusza art. 23.1 i 23.2 jak również art. 24.3 (tak zwaną klauzulę „martwego punktu”) porozumienia TRIPS i że przepisy art. 24.6 tego porozumienia nie mogą stanowić uzasadnienia dla takich naruszeń przepisów.

               (6)

               W toku procedury kontrolnej stwierdzono również, że poprawka C-57 stwarza zagrożenie powstania niekorzystnych skutków w handlu dla podmiotu wnoszącego skargę w rozumieniu art. 2 ust. 4 i art. 10 ust. 4 rozporządzenia.

               (7)

               Dnia 12 lutego 2003 r. Komitet Doradczy ustanowiony wymienionym rozporządzeniem rozpatrzył sprawozdanie końcowe z procedury kontrolnej.

               (8)

               Dnia 24 kwietnia 2003 r. Komisja zainicjowała zawarcie dwustronnego porozumienia z Kanadą w sprawie handlu winem i napojami spirytusowymi, które, wchodząc w życie, definitywnie usunęłoby nazwy wymienione w Kanadzie jako „nazwy własne”, w tym „Bordeaux”, „Médoc” i „Medoc”.

               (9)

               Dnia 9 lipca 2003 r. Komisja postanowiła zawiesić (3) procedurę kontrolną mając na względzie jej jak najszybsze zakończenie bezpośrednio po usunięciu przez Kanadę wspomnianych nazw z listy nazw własnych wprowadzonej poprawką C-57.

               (10)

               Dnia 30 lipca 2003 r. Rada poparła w imieniu Wspólnoty Europejskiej zawarcie dwustronnego porozumienia z Kanadą w sprawie handlu winem i napojami spirytusowymi (4). Dnia 1 czerwca 2004 r. wspomniane porozumienie dwustronne weszło w życie (5).

               (11)

               Poprzez wprowadzenie akapitów korygujących 3 i 4 do sekcji 11.18 ustawy o znakach handlowych (6) Kanada usunęła Bordeaux, Médoc i Medoc z listy nazw własnych wprowadzonej poprawką C-57.

               (12)

               Właściwym jest zakończenie procedury kontrolnej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym zakończona zostaje procedura kontrolna dotycząca przeszkód w handlu w postaci praktyk handlowych stosowanych przez Kanadę w odniesieniu do niektórych oznaczeń geograficznych win.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Pascal LAMY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 71. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 356/95 (Dz.U. L 41 z 23.2.1995, str. 3).

      (2)  Dz.U. C 124 z 25.5.2002, str. 6.

      (3)  Dz.U. L 170 z 9.7.2003, str. 29.

      (4)  Dz.U. L 35 z 6.2.2004, str. 1.

      (5)  Artykuł 41 porozumienia dwustronnego stanowi, że: „Niniejsze porozumienie wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wymienią noty dyplomatyczne potwierdzające zakończenie właściwych im procedur niezbędnych do wprowadzenia w życie tego porozumienia.” Nota dyplomatyczna WE została dostarczona w dniu 16 września 2003 r., natomiast Kanada dostarczyła swoją odpowiedź w dniu 26 kwietnia 2004 r.

      (6)  Departament Przemysłu opublikował akapity korygujące 3 i 4 do sekcji 11.18 ustawy o znakach handlowych w części II Canada Gazette z dnia 5 maja 2004 r. Zmiana obowiązuje od dnia jej zarejestrowania, to jest 22 kwietnia 2004 r.