title: 2006/821/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/64

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004
   (2006/821/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami Centrum (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego (4), a w szczególności jego art. 12a,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,

               —

               uwzględniając art. 71 oraz załącznik V Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0094/2006),

               1.

               odnotowuje następujące dane w sprawozdaniach finansowych Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za lata budżetowe 2004 i 2003;
               Deklaracja dochodów i wydatków za rok budżetowy 2004 i 2003

                           (1000 EUR)

                           2004

                           2003

                           Dochody

                           Subwencje Komisji

                           13 700

                           14 500

                           Dochody z poprzednich lat budżetowych

                           0

                           0

                           Inne dochody

                           42

                           3

                           Dochód przydzielony (PHARE i państwa trzecie)

                           724

                           792

                           Dochody finansowe

                           0

                           0

                              Dochody ogółem (a)

                              14 466

                              15 295

                           Wydatki budżetowe w danym roku budżetowym

                           Personel — Tytuł I budżetu

                           Płatności

                           8 579

                           7 554

                           Środki przeniesione

                           466

                           443

                           Administracja — Tytuł II budżetu

                           Płatności

                           768

                           778

                           Środki przeniesione

                           542

                           358

                           Działalność operacyjna — Tytuł III budżetu (z wyjątkiem dochodu przydzielonego)

                           Płatności

                           2 508

                           2 381

                           Płatności w ramach zobowiązań pozostających do spłaty na dzień 31.12.2003.

                           2 702

                           Środki przeniesione

                           0

                           3 138

                           Dochód przydzielony (PHARE i państwa trzecie)

                           Płatności

                           416

                           546

                           Środki przeniesione

                           309

                           246

                              Wydatki ogółem (b)

                              16 290

                              15 444

                              Wynik w danym roku budżetowym (a — b)

                              - 1 824

                              - 149

                           Saldo przeniesione z poprzedniego roku finansowego

                           - 993

                           - 545

                           Środki przeniesione i anulowane

                           56

                           399

                           Neutralizacja środków przeniesionych z N-1 w ramach tytułu 3 w związku z przejściem na środki zróżnicowane

                           3 138

                           Kwoty do poprzedniego wykorzystania z poprzedniego roku budżetowego

                           1

                           10

                           Zwroty do Komisji

                           - 716

                           Różnice kursowe

                           - 4

                           8

                              Saldo dla danego roku budżetowego

                              374

                              - 993

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg rachunkowych Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004;

               3.

               zobowiązuje swego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 29.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 60.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2051/2004 (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/66

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego na rok budżetowy 2004
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami Centrum (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego, a w szczególności jego art. 12a (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0094/2006),

               A.

               mając na uwadze fakt, że Trybunał Obrachunkowy uzyskał wystarczające zapewnienie, iż roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zamknięty dnia 31 grudnia 2004 r. jest wiarygodne oraz że, z wyjątkiem kilku nieprawidłowości w zawieraniu umów, odpowiednie transakcje, jako całość, są zgodne z prawem i prawidłowe;

               B.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż otrzymał wystarczające zapewnienia od wszystkich agencji, z wyjątkiem zastrzeżeń wyrażonych w stosunku do roku gospodarczego 2004, dotyczących Europejskiej Agencji Odbudowy, Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejskiej Fundacji Kształcenia, Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii oraz Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności,

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 12 kwietnia 2005 r. Parlament udzielił dyrektorowi absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2003 (6) oraz że w rezolucji zawierającej uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium (7) Parlament nalegał m.in., aby Centrum wprowadziło zmiany w swoim zarządzaniu finansowym w toku 2005 r.,

               1.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego, Parlament Europejski udziela absolutorium z wykonania budżetów organów ustanowionych przez Wspólnoty oraz posiadających osobowość prawną, które otrzymują dotacje z budżetu Unii Europejskiej; wskazuje jednak, że nie wszystkie te organy są w całości lub tylko częściowo finansowane za pośrednictwem dotacji z budżetu Unii Europejskiej; zaznacza, że w związku z powyższym decyzja o absolutorium obejmuje zarówno budżetowe, jak i pozabudżetowe środki finansowania tych organów; uznaje za niedopuszczalne, że niektóre organy utworzone przez Unię są rozliczane z wydatkowania wpływów uzyskanych ze źródeł pozabudżetowych, podczas gdy inne, nie otrzymujące dotacji z budżetu – nie są; potwierdza zasadę, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, korzystające bądź nie z dotacji, podlegają Parlamentowi jeżeli chodzi o udzielenie absolutorium, nawet w przypadkach gdy na mocy tekstu je ustanawiającego interweniuje inna władza udzielająca absolutorium; przyjmuje pogląd, że należy zmienić wszystkie teksty pozostające w sprzeczności z tą zasadą;

               2.

               jest zdania, że tabela 1 przedstawiona w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego, wprowadzona po raz pierwszy w związku z udzielaniem absolutorium w 2003 roku, która streszcza kompetencje i obowiązki, sposób zarządzania, zasoby, działania i usługi oferowane przez Centrum, jest wysoce przydatna; zwraca uwagę, że informacji zawartych w tabeli 1 dostarczyło centrum; zwraca się z prośbą do Trybunału Obrachunkowego o weryfikację zawartości tabeli 1;

               3.

               podkreśla, że agencje powinny starać się dokonywać wydatków w sposób nie tylko prawidłowy, ale również jak najbardziej wydajny i skuteczny; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by rozważył możliwość poszerzenia swoich specjalnych sprawozdań rocznych w sprawie agencji o analizę wyników działalności i realizacji celów; w związku z tym i zgodnie z treścią swoich rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2003, nalega na uwzględnienie następujących aspektów: unikania, w miarę możliwości, powielania prac przez poszczególne agencje, wyraźnego określenia środków w celu lepszego stosowania zasady przejrzystości w komunikacji ze społeczeństwem oraz wspólnotowych środków pozytywnego działania na rzecz równości kobiet i mężczyzn na wszystkich szczeblach rekrutacji, szkolenia oraz przyznawania odpowiedzialności;

               4.

               zauważa, że agencje wspólnotowe nie zawsze mają dobry wizerunek lub dobrą prasę, że wiele z nich nie zasługuje na taki negatywny wizerunek, oraz że należy poinformować o tym obywateli europejskich, uzasadniając za pomocą odpowiednich środków tak często, jak będzie to konieczne, rację istnienia agencji oraz osiągane przez nie wyniki; wnosi, aby Komisja podjęła w tym celu działania, wykorzystując środki, jakie uzna za konieczne;

               5.

               stwierdza, że rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r. w wieloraki sposób wpłynęło na struktury oraz sposoby działania agencji wspólnotowych; liczne agencje zasygnalizowały to w sprawozdaniach z działalności, zwłaszcza w odniesieniu do wzrostu liczby zatrudnionych w nich administratorów; wzywa Komisję do zanalizowania napotkanych lub spodziewanych trudności oraz do zalecenia niezbędnych zmian w przepisach;

               6.

               stwierdza, że Komisja dołożyła starań, aby ujednolicić sposób prezentacji sprawozdań z działalności składanych przez jej dyrekcje generalne; wyraża nadzieję, że podobne założenie zostanie podjęte również w stosunku do sprawozdań z działalności agencji wspólnotowych, których zawartość jest obecnie skrajnie zróżnicowana; wzywa Komisję do przekazania agencjom wspólnotowym szczegółowych informacji i wskaźników dotyczących działalności, które są one zobowiązane dostarczać;

               7.

               nalega, aby Centrum dostosowało przyszłe budżety tak, aby zapewnić odpowiednią prezentację środków zróżnicowanych;

               8.

               z zadowoleniem odnotowuje znaczne zmniejszenie przeniesień dokonanych przez Centrum w 2004 r. w porównaniu z poprzednimi latami, co pozwoliło na to, by budżet wykonany przez Centrum ściślej odzwierciedlał budżet zatwierdzony przez władzę budżetową;

               9.

               podkreśla, że Centrum musi zapewnić kompletność sprawozdania oraz właściwą kontrolę wszystkich działań, wraz z zakupami i sprzedażą dokonywanymi przez stołówkę pracowniczą;

               10.

               wyraża zaniepokojenie nieprawidłowościami odnotowanymi przez Trybunał Obrachunkowy w procedurach zawierania umów; odnotowuje kroki podejmowane przez Centrum w celu zapewnienia, aby takie nieprawidłowości nie powtarzały się w przyszłości; wzywa Centrum do zapewnienia ścisłego stosowania specyfikacji przetargowych oraz zasad konkurencji;

               11.

               odnotowuje uwagi Trybunału Obrachunkowego w sprawie niespójności w procedurach rekrutacyjnych; podkreśla konieczność zapewnienia sprawiedliwej, otwartej i przejrzystej rekrutacji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Centrum zamierza przygotować przewodnik w sprawie procedur rekrutacyjnych w 2005 r.;

               12.

               odnotowuje odpowiedź Centrum na uwagi towarzyszące sprawozdaniu rocznemu za rok 2004 w brzmieniu „nie zakończono wszystkich etapów procesu modernizacyjnego”; oczekuje przedstawienia pełniejszego sprawozdania towarzyszącego sprawozdaniu finansowemu za rok 2005, w którym potwierdzono by zakończenie wprowadzania zmian w zarządzaniu finansowym, a jeżeli zmiany te nie zostałyby wprowadzone, sprawozdanie takie powinno wyjaśniać przyczyny takiego stanu rzeczy, wskazywać niezbędne działania oraz zawierać harmonogram zakończenia wprowadzania zmian;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje informacje dostarczone na temat kontroli wewnętrznej; odnotowuje zalecenie zarządu zamieszczone w opinii w sprawie sprawozdania finansowego za rok 2004, zgodnie z którym Centrum w pełni stosuje standardy kontroli wewnętrznej; wzywa Centrum do przedstawienia informacji o postępach w tym zakresie w sprawozdaniu finansowym za rok 2005 oraz o postępach w ustanawianiu szczególnej funkcji kontroli wewnętrznej, a także rekrutacji własnego audytora wewnętrznego;

               14.

               wzywa Komisję do pomocy agencjom w jak najściślejszym stosowaniu się do planu prac ustalonego z rocznym wyprzedzeniem, umożliwiając prawidłowe planowanie i realizację działań, zwłaszcza w celu uniknięcia znacznego wzrostu natężenia pracy w ostatniej chwili.

               15.

               wzywa Komisję do zwiększenia synergii między agencjami poprzez skuteczniejszą współpracę, unikanie powielania prac i niedociągnięć, w szczególności we wspólnych dziedzinach takich jak szkolenie, przekrojowe stosowanie polityki wspólnotowej, używanie najnowszych systemów zarządzania i rozwiązywanie problemów związanych z prawidłowym zarządzaniem budżetem.

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 29.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 60.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2051/2004 (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).

      (6)  Dz.U. L 196 z 27.7.2005, str. 68.

      (7)  Dz.U. L 196 z 27.7.2005, str. 69.


title: Decyzja Komisji z dnia 20 lipca 2010 r. ustanawiająca grupę użytkowników usług finansowych

text:
               21.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/12

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 20 lipca 2010 r.
   ustanawiająca grupę użytkowników usług finansowych
   2010/C 199/02
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jednym z głównych celów Unii jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, którego zasadniczą częścią są usługi finansowe.

               (2)

               Zgodnie z zasadami lepszego stanowienia prawa Komisja przywiązuje dużą wagę do zapewnienia proporcjonalnej reprezentacji użytkowników na wszystkich etapach prac nad polityką w dziedzinie usług finansowych. W tym celu Komisja musi skorzystać z wiedzy fachowej specjalistów działających w ramach organu doradczego.

               (3)

               W komunikacie Komisji z dnia 4 marca 2009 r.„Realizacja europejskiego planu naprawy” (1) stwierdzono, że Komisja zagwarantuje, by głosy europejskich inwestorów były w większym stopniu uwzględniane podczas prac dotyczących wszystkich kwestii finansowych.

               (4)

               W 2004 r. służby Komisji ustanowiły forum użytkowników usług finansowych (FIN-USE). Jego zadaniem miało być zapewnienie wiedzy fachowej z perspektywy użytkownika w celu uwzględnienia jej w prowadzonych przez Komisję Europejską pracach nad polityką dotyczącą usług finansowych, aby doprowadzić do bardziej aktywnego i świadomego zaangażowania użytkowników. Druga trzyletnia kadencja tej grupy wygaśnie w czerwcu 2010 r.

               (5)

               W 2006 r. służby Komisji ustanowiły Grupę Konsumentów ds. Usług Finansowych (ang. Financial Services Consumer Group, FSCG), która stała się podgrupą istniejącej już Europejskiej Grupy Konsultacyjnej ds. Konsumentów (ang. European Consumer Consultative Group, ECCG); celem grupy było zgromadzenie przedstawicieli organizacji konsumenckich ze wszystkich państw członkowskich i umożliwienie im prowadzenia rozmów na temat polityki dotyczącej usług finansowych i na temat proponowanych zmian, które są szczególnie ważne dla konsumentów. Jej pierwsza trzyletnia kadencja dobiegła końca w listopadzie 2009 r.

               (6)

               Forum użytkowników usług finansowych FIN-USE odgrywa znaczącą rolę w przekazywaniu opinii użytkowników usług finansowych poprzez zapewnianie wysokiej jakości doradztwa dla Komisji. Członkowie forum FIN-USE prowadzą również dialog z szeregiem zainteresowanych podmiotów i współuczestniczą w rozpowszechnianiu opinii użytkowników usług finansowych, podnosząc tym samym ogólną jakość procesu podejmowania decyzji.

               (7)

               FSCG jest przydatnym kanałem komunikacji z krajowymi i europejskimi organizacjami konsumenckimi, dzięki któremu zwrócono uwagę na kwestie będące źródłem szczególnego zaniepokojenia konsumentów.

               (8)

               Istnieje potrzeba dalszej konsolidacji wkładu użytkowników usług finansowych, należy również umożliwić konsumentom oraz inwestorom detalicznym, czyli osobom fizycznym dokonującym inwestycji poza swoją działalnością handlową, działalnością gospodarczą czy wykonywaniem zawodu, szersze uczestnictwo w inicjatywach podejmowanych w tej dziedzinie. Niniejszą decyzję podjęto w oparciu o doświadczenia Komisji związane z działalnością FIN-USE i FSCG i oceny zewnętrzne tej działalności oraz w świetle znaczenia, jakie polityka dotycząca unijnych usług finansowych ma dla życia obywateli.

               (9)

               Należy zatem ustanowić grupę użytkowników usług finansowych i określić jej zadania, skład i strukturę za pomocą oficjalnego aktu prawnego.

               (10)

               W skład grupy wchodzić powinni eksperci ds. usług finansowych powołani do reprezentowania interesów konsumentów, inwestorów detalicznych oraz mikroprzedsiębiorstw, a także indywidualni eksperci posiadający wiedzę specjalistyczną w zakresie potrzeb i priorytetów użytkowników w dziedzinie usług finansowych, na przykład prawnicy reprezentujący konsumentów, przedstawiciele pracowników lub naukowcy. Członkowie grupy powinni w wystarczającym stopniu reprezentować różne regiony geograficzne UE.

               (11)

               Grupa powinna wspierać Komisję w opracowywaniu i monitorowaniu polityki dotyczącej usług finansowych, mającej potencjalny wpływ na użytkowników usług finansowych. Przedstawiciele użytkowników usług finansowych i poszczególni eksperci ds. usług finansowych powinni zapewnić wysokiej jakości wkład w prowadzone przez Komisję prace nad inicjatywami w dziedzinie usług finansowych.

               (12)

               W celu umożliwienia dalszej konsolidacji wkładu użytkowników usług finansowych oraz w celu umożliwienia konsumentom, inwestorom detalicznym i mikroprzedsiębiorstwom szerszego uczestnictwa w inicjatywach podejmowanych w dziedzinie usług finansowych grupie należy zapewnić odpowiednie wsparcie finansowe, w formie rocznego wynagrodzenia dla członków oraz zwrotu ich kosztów podróży i zakwaterowania, oraz osobny budżet na działalność badawczą.

               (13)

               Uwzględniając konieczność przyciągnięcia najlepszych ekspertów z bardzo złożonej dziedziny usług finansowych, którzy nie są zatrudnieni w sektorze finansowym, oraz uwzględniając wynagrodzenie członków porównywalnych organów krajowych oraz roczne wynagrodzenie członków FIN-USE i jego okresową waloryzację, członkowie grupy powinni otrzymywać roczne wynagrodzenie, tak aby mieli do dyspozycji wystarczającą ilość środków niezbędnych do zapewnienia Komisji koniecznego wsparcia, która to praca stanowi ekwiwalent około 35 dni roboczych, nie licząc udziału w posiedzeniach grupy.

               (14)

               Z uwagi na fakt, iż w celu osiągnięcia celów grupy konieczne może okazać się wykonanie badań na zewnątrz, Komisja może na wniosek grupy przyznać jej budżet nad działalność badawczą, jeżeli uzna ten wniosek za uzasadniony.

               (15)

               Bez uszczerbku dla zasad dotyczących bezpieczeństwa określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (regulamin wewnętrzny Komisji) (2) należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy ekspertów.

               (16)

               Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Grupa użytkowników usług finansowych
   Niniejszym ustanawia się grupę użytkowników usług finansowych, zwaną dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadania
   1.   Do zadań grupy należy:

               a)

               doradzanie Komisji w trakcie prac nad przygotowaniem aktów prawnych lub innych inicjatyw politycznych mających wpływ na użytkowników usług finansowych, w tym konsumentów, inwestorów detalicznych i mikroprzedsiębiorstwa;

               b)

               dostarczanie informacji, opinii i wskazówek związanych z praktyczną realizacją tych inicjatyw;

               c)

               proaktywne identyfikowanie najważniejszych problemów związanych z usługami finansowymi, które dotykają użytkowników usług finansowych;

               d)

               w stosownych przypadkach i za zgodą Komisji, utrzymywanie kontaktów z przedstawicielami użytkowników usług finansowych i organami przedstawicielskimi w Unii Europejskiej i na szczeblu krajowym oraz z innymi grupami konsultacyjnymi koordynowanymi przez Komisję, takimi jak Europejska Grupa Konsultacyjna ds. Konsumentów, Grupa Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych, Grupa Ekspertów ds. Europejskich Rynków Papierów Wartościowych i grupa ekspertów ds. edukacji finansowej, a także dostarczanie im informacji.

         2.   Kwestie, odnośnie do których grupa może być konsultowana, będą obejmować pełen zakres usług finansowych, w tym, ale nie wyłącznie, bankowość detaliczną, kredyty konsumpcyjne i hipoteczne, środki i systemy płatności, ubezpieczenia na życie i inne rodzaje ubezpieczeń, emerytury, detaliczne produkty inwestycyjne, rynki papierów wartościowych oraz nadzór finansowy.
   Artykuł 3
   Skład i powoływanie
   1.   Grupa składa z 20 członków, spośród których co najmniej 11 reprezentuje interesy konsumentów i inwestorów detalicznych zgodnie z ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu.
   2.   Komisja powołuje członków grupy po wystosowaniu zaproszenia do zgłaszania kandydatur. Członkowie są:

               a)

               powoływani, aby reprezentować interesy konsumentów; lub

               b)

               powoływani, aby reprezentować interesy inwestorów detalicznych; lub

               c)

               powoływani, aby reprezentować interesy mikroprzedsiębiorstw, zgodnie z definicją zamieszczoną w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (4), ale z wyłączeniem przedsiębiorstw, których główną działalnością jest świadczenie usług finansowych; lub

               d)

               ekspertami posiadającymi wiedzę na temat usług finansowych z perspektywy użytkownika usług finansowych, z wyłączeniem osób zatrudnionych obecnie w sektorze usług finansowych lub prowadzących działalność w imieniu sektora usług finansowych.

         3.   Członkowie wybierani na podstawie ust. 2 lit. d) niniejszego artykułu powoływani są we własnym imieniu.
   4.   Kadencja członków grupy trwa trzy lata. Kadencja może zostać przedłużona dwukrotnie.
   5.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu, mogą zostać usunięci lub zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich mandatu.
   6.   Członkowie powołani we własnym imieniu składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym, oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie występowanie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności.
   7.   Nazwiska członków publikowane są w rejestrze grup ekspertów Komisji oraz na stosownych stronach internetowych Komisji.
   8.   Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 4
   Tryb funkcjonowania
   1.   Grupa wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego spośród swoich członków zwykłą większością głosów. Kadencja przewodniczącego i wiceprzewodniczącego jest przedłużana co rok. Obydwa stanowiska są odnawialne.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków grupy. Takie podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wygaśnięciu mandatu.
   3.   W porozumieniu z Komisją grupa może zaprosić ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę fachową do udziału w pracach grupy i podgrup.
   4.   Członkowie grupy i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. W przypadku nieprzestrzegania powyższych zobowiązań Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.
   5.   Grupa spotyka się średnio osiem razy w roku, zazwyczaj w siedzibie Komisji w Brukseli. Forma i harmonogram posiedzeń ustalane są przez Komisję. Na wniosek członków jedno posiedzenie w roku może się odbyć w innym państwie członkowskim.
   6.   Komisja zapewnia obsługę sekretariatu grupy. Urzędnicy Komisji mogą uczestniczyć w posiedzeniach grupy i jej podgrup.
   7.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu grup ekspertów.
   8.   Komisja może opublikować w Internecie w oryginalnym języku danego dokumentu wszelkie pisemne wyniki prac grupy.
   Artykuł 5
   Wynagrodzenie i zwrot kosztów
   1.   Roczne wynagrodzenie członków grupy za świadczone usługi wynosi 10 000 EUR. Wysokość wynagrodzenia zostanie poddana przeglądowi po upływie 3 lat.
   2.   Koszty są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.
   3.   Komisja zwraca koszty podróży oraz w stosownych przypadkach koszty pobytu ponoszone przez członków w związku z działalnością grupy zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji. W miarę możliwości służby Komisji mogą zwrócić koszty podróży oraz w stosownych przypadkach koszty pobytu poniesione przez ekspertów zaproszonych doraźnie, pod warunkiem uzyskania wcześniejszej zgody Komisji i zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   4.   Aby móc wykonać swoje zadania, w stosownych przypadkach grupa może zwrócić się o wykonanie badań na zewnątrz. Jeżeli Komisja uzna taki wniosek za uzasadniony, może podjąć decyzję o przeznaczeniu na ten cel części swojego rocznego budżetu na działalność badawczą, wynoszącej maksymalnie 150 000 EUR. Budżet ten jest zarządzany przez Komisję z pełnym poszanowaniem stosownych przepisów i procedur.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         Michel BARNIER

            Członek Komisji

      (1)  COM(2009) 114 wersja ostateczna.

      (2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.


Ważna informacja prawna

|

52007BP0132(01)

1. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, sekcja 3 - Komisja (SEC(2006)0916- C6-0263/2006 - 2006/2070(DEC)) (SEC(2006)0915 - C6-0262/2006 - 2006/2070(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0288 - 0290

		1.Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, sekcja 3 - Komisja (SEC (2006)0916- C6-0263/2006 — 2006/2070(DEC)) (SEC(2006)0915 — C6-0262/2006 — 2006/2070 (DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 - Tom I (SEC(2006)0916 - C6-0263/2006, SEC(2006)0915 - C6-0262/2006) [2],- uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium budżetowego w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o udzieleniu absolutorium za 2004 r. (COM(2006) 0642, COM(2006)0641) oraz dokument roboczy Komisji - załącznik do sprawozdania skierowanego przez Komisję do Parlamentu Europejskiego w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o absolutorium za 2004 r. (SEC(2006)1376, SEC(2006)1377),- uwzględniając komunikat Komisji do Parlamanetu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego oraz Komitetu Regionów "Osiągnięcia w poszczególnych dziedzinach polityki w 2005 r." (COM(2006)0124),- uwzględniając komunikat Komisji "Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2005"(COM(2006)0277),- uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2005 r. (COM(2006)0279),- uwzględniając sprawozdanie podsumowujące Komisji "Odpowiedzi państw członkowskich na sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2004 rok" (COM(2006)0184),- uwzględniając zieloną księgę w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości przyjętą przez Komisję dnia 3 maja 2006 r. (COM(2006)0194),- uwzględniając opinię nr 2/2004 Trybunału Obrachunkowego w sprawie modelu pojedynczej kontroli (single audit) oraz projektu wspólnotowych ram wewnętrznej kontroli dla Komisji [3],- uwzględniając komunikat Komisji na temat harmonogramu działań dotyczących zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2005)0252),- uwzględniając plan działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2006) 0009),- uwzględniając pierwsze sprawozdanie w sprawie harmonogramu wdrażania planu działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej z dnia 19 lipca 2006 r. (SEC(2006)1009),- uwzględniając sprawozdanie komisji ds. Unii Europejskiej w Izbie Lordów, opublikowane dnia 13 listopada 2006 r., zatytułowane "Financial Management and Fraud in the European Union: Perceptions, Facts and Proposals",- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2005 [4], jak również sprawozdania specjalne, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji,- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [5],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5710/2007- C6-0081/2007),- uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE oraz art. 179a i 180b Traktatu Euratom,- uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6], a w szczególności jego art. 145, 146 i 147,- uwzględniając opinię nr 4/2006 Trybunału Obrachunkowego dotycząca projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 [7],- uwzględniając art. 70 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A6-0095/2007),A. mając na uwadze, że zgodnie z art. 274 Traktatu WE, Komisja wykonuje budżet na własną odpowiedzialność, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,1. udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005;2. przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, jak również krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. L 60 z 8.3.2005.[2] Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.[3] Dz.U. C 107 z 30.4.2004, str. 1.[4] Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.[5] Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.[6] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. (Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[7] Dz.U. C 273 z 9.11.2006, str. 2.--------------------------------------------------


title: 2013/378/UE: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPOL COPPS/1/2013 z dnia 9 lipca 2013 r. przedłużająca mandat szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)

text:
               16.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/18

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUPOL COPPS/1/2013
   z dnia 9 lipca 2013 r.
   przedłużająca mandat szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)
   (2013/378/UE)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/354/WPZiB z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją 2013/354/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Policyjną Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W decyzji 2013/354/WPZiB misja EUPOL COPPS została przedłużona do dnia 30 czerwca 2014 r.

               (3)

               W dniu 3 lipca 2012 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję EUPOL COPPS/1/2012 (2) w sprawie mianowania Kennetha DEANE'a szefem misji EUPOL COPPS na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (4)

               W dniu 14 czerwca 2013 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Kennetha DEANE'a jako szefa misji EUPOL COPPS na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mandat Kennetha DEANE'a jako szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 12.

      (2)  Dz.U. L 186 z 14.7.2012, s. 31.


title: 2008/430/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               11.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 151/35

      DECYZJA RADY I KOMISJI

   z dnia 26 maja 2008 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2008/430/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   I KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 zdanie ostatnie oraz art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając zgodę Rady, zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i państw członkowskich w dniu 27 czerwca 2007 r. zgodnie z decyzją Rady 2007/548/WE (2).

               (2)

               Do czasu wejścia protokołu w życie stosuje się go tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz państw członkowskich zatwierdza się Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich dokonuje powiadomienia przewidzianego w art. 3 ust. 2 protokołu (4). Przewodniczący Komisji równocześnie dokonuje takiego powiadomienia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 maja 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 10 lipca 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 202 z 3.8.2007, s. 30.

      (3)  Dz.U. L 202 z 3.8.2007, s. 31.

      (4)  Data wejścia w życie protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 1995 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Peru w sprawie prekursorów i substancji chemicznych często wykorzystywanych do nielegalnego wytwarzania środków odurzających lub substancji psychotropowych

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0570

Dziennik Urzędowy L 324 , 30/12/1995 P. 0026 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 18 grudnia 1995 r.dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Peru w sprawie prekursorów i substancji chemicznych często wykorzystywanych do nielegalnego wytwarzania środków odurzających lub substancji psychotropowych(95/570/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, w związku z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 228 ust. 4,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:25 września 1995 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, w imieniu Wspólnoty, porozumień w sprawie kontroli prekursorów i substancji chemicznych z Państwami Członkowskimi Organizacji Państw Amerykańskich, oraz jako priorytet z Państwami Członkowskimi Porozumienia z Kartageny; Komisja, na podstawie tego upoważnienia, zakończyła negocjacje z Republiką Peru 13 listopada 1995 r.;właściwe jest, aby umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Peru w sprawie prekursorów i substancji chemicznych często wykorzystywanych w nielegalnej produkcji narkotyków lub substancji psychotropowych zostało zatwierdzone;właściwe jest, aby Rada upoważniła Komisję, w konsultacji ze specjalnym komitetem powołanym przez Radę, do zatwierdzania zmian w imieniu Wspólnoty, w przypadku gdy umowa przewiduje ich przyjmowanie przez Wspólną Grupę Nadzorującą Wykonanie Umowy; takie upoważnienie musi być ograniczone do modyfikacji załączników do umowy, w zakresie dotyczącym substancji już objętych prawodawstwem wspólnotowym w sprawie prekursorów i substancji chemicznych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘArtykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Peru w sprawie prekursorów i substancji chemicznych często wykorzystywanych do nielegalnego wytwarzania środków odurzających lub substancji psychotropowych.Tekst umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania umowy.Artykuł 3Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty składa do depozytu akt określony w art. 12 umowy [1].Artykuł 41. Wspólnota jest reprezentowana we Wspólnej Grupie Nadzorującej Wykonanie Umowy, przewidzianej w art. 9 umowy, przez Komisję wspomaganą przez przedstawicieli Państw Członkowskich.2. Komisja jest upoważniona do zatwierdzania, w imieniu Wspólnoty, modyfikacji załączników do umowy przyjętych przez Wspólną Grupę Nadzorującą Wykonanie Umowy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10 umowy.Komisja wspomagana jest w tym przez specjalny komitet powołany przez Radę, którego zadaniem jest wypracowanie wspólnego stanowiska.3. Upoważnienie określone w ust. 2, jest ograniczone do tych substancji, które są już objęte właściwym prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym prekursorów i substancji chemicznych.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 1995 r.W imieniu RadyJ. Borrell FontellesPrzewodniczący[1] Termin wejścia w życie umowy zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: 2008/668/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 23 lipca 2008 r. dotycząca mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
               14.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 219/63

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 23 lipca 2008 r.
   dotycząca mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich
   (2008/668/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 224,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Na mocy art. 5 i 7 w związku z art. 47 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz w wyniku rezygnacji pana Johna D. Cooke’a należy mianować sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na pozostały okres kadencji pana Johna D. Cooke’a, czyli do dnia 31 sierpnia 2013 r.,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Kevin O’Higgins zostaje mianowany sędzią Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres od dnia 1 września 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 2008 r.

            Przewodniczący

         P. SELLAL


title: Decyzja Komisji (UE) 2016/809 z dnia 20 maja 2016 r. w sprawie powiadomienia przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o chęci uczestniczenia w niektórych aktach Unii w dziedzinie współpracy policyjnej, przyjętych przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego i niebędących częścią dorobku Schengen

text:
               21.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 132/105

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/809
   z dnia 20 maja 2016 r.
   w sprawie powiadomienia przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o chęci uczestniczenia w niektórych aktach Unii w dziedzinie współpracy policyjnej, przyjętych przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego i niebędących częścią dorobku Schengen
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając protokół nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, w szczególności jego art. 10 ust. 5, w związku z art. 4 protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz z art. 331 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 4 protokołu nr 36 Zjednoczone Królestwo może, co najmniej na sześć miesięcy przed upływem pięcioletniego okresu przejściowego, o którym mowa w art. 10 ust. 3 protokołu nr 36, powiadomić Radę o tym, że nie akceptuje, w odniesieniu do aktów Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, przyjętych przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego, uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości, o których mowa w art. 10 ust. 1 protokołu nr 36.

               (2)

               Pismem z dnia 24 lipca 2013 r. skierowanym do Przewodniczącego Rady Zjednoczone Królestwo skorzystało z tej możliwości i powiadomiło o tym, że nie akceptuje wspomnianych wyżej uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości, co w konsekwencji spowodowało, że odnośne akty w dziedzinie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych przestały mieć zastosowanie wobec Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 Zjednoczone Królestwo może zgłosić Radzie chęć uczestnictwa w aktach prawnych, które przestały mieć wobec niego zastosowanie.

               (4)

               W decyzji Komisji 2014/858/UE (1) potwierdzono uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w szeregu aktów.

               (5)

               W decyzji Rady 2014/836/UE (2) potwierdzono, że od dnia 1 grudnia 2014 r. decyzja Rady 2008/615/WSiSW (3), decyzja Rady 2008/616/WSiSW (4) oraz decyzja ramowa Rady 2009/905/WSiSW (5) („decyzje Prüm”) przestają w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa obowiązywać i Zjednoczone Królestwo nie będzie miało dostępu do bazy danych Eurodac do celów egzekwowania prawa dopóty, dopóki nie będzie uczestniczyć w decyzjach Prüm. W decyzji 2014/836/UE wezwano również Zjednoczone Królestwo do całościowego zbadania skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem w celu dokonania oceny zalet i praktycznych korzyści uczestnictwa w decyzjach Prüm. Zjednoczone Królestwo przeprowadziło badanie skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem, a jego parlament zagłosował za uczestnictwem w decyzjach Prüm.

               (6)

               W decyzji Rady 2014/857/UE (6) potwierdzono notyfikowanie przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej chęci uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.

               (7)

               Pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. skierowanym do Przewodniczącego Rady Zjednoczone Królestwo skorzystało z art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 i zgłosiło chęć uczestnictwa w decyzji 2008/615/WSiSW, decyzji 2008/616/WSiSW oraz decyzji ramowej 2009/905/WSiSW.

               (8)

               Jeśli chodzi o akty, które nie należą do dorobku Schengen, art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 odnosi się do protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Art. 4 protokołu nr 21 odnosi się do procedury przewidzianej w art. 331 ust. 1 TFUE. W artykule tym określono, że Komisja potwierdza uczestnictwo państwa członkowskiego pragnącego uczestniczyć oraz stwierdza, w stosownych przypadkach, że spełnione zostały warunki uczestnictwa.

               (9)

               Zgodnie z czwartym zdaniem art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 instytucje Unii oraz Zjednoczone Królestwo dążą do zapewnienia możliwie najszerszego ponownego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w dorobku prawnym Unii dotyczącym przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, unikając przy tym poważnych zakłóceń w praktycznym funkcjonowaniu różnych części tego dorobku i przy poszanowaniu ich spójności.

               (10)

               Warunki określone w czwartym zdaniu art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 są spełnione dla aktów zgłaszanych przez Zjednoczone Królestwo jako te, w których pragnie ono uczestniczyć.

               (11)

               Należy zatem potwierdzić uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w aktach wymienionych w motywie 7,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Potwierdza się uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w następujących decyzjach Rady:

               decyzja 2008/615/WSiSW,

               decyzja 2008/616/WSiSW,

               decyzja ramowa 2009/905/WSiSW.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 maja 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 maja 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Komisji 2014/858/UE z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie powiadomienia przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o chęci uczestniczenia w aktach Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, przyjętych przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego i niebędących częścią dorobku Schengen (Dz.U. L 345 z 1.12.2014, s. 6)

      (2)  Decyzja Rady 2014/836/UE z dnia 27 listopada 2014 r. określająca niektóre wynikające ustalenia oraz ustalenia przejściowe dotyczące zaprzestania uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w niektórych aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony (Dz.U. L 343 z 28.11.2014, s. 11).

      (3)  Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1).

      (4)  Decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12).

      (5)  Decyzja ramowa Rady 2009/905/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 14).

      (6)  Decyzja Rady 2014/857/UE z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie notyfikowania przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej chęci uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz zmieniająca decyzje 2000/365/WE i 2004/926/WE (Dz.U. L 345 z 1.12.2014, p. 1).


title: 2011/311/UE: Decyzja Rady z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Danii

text:
               27.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/54

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 maja 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Danii
   (2011/311/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. i w dniu 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) i decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Henninga JENSENA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r., zostaje ponownie mianowany:

               —

               Henning JENSEN, Byrådsmedlem (zmiana mandatu).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         BALOG Z.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


Ważna informacja prawna

|

32007D0037

2007/37/WE: Decyzja Rady z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania dwustronnego Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotyczącego rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

Dziennik Urzędowy L 017 , 24/01/2007 P. 0017 - 0017

		Decyzja Radyz dnia 22 stycznia 2007 r.w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania dwustronnego Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotyczącego rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi(2007/37/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotyczące rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi.(2) To dwustronne porozumienie będzie tymczasowo stosowane od dnia 1 stycznia 2007 r., do czasu zakończenia procedur koniecznych do jego zawarcia, z zastrzeżeniem jego wzajemnego, tymczasowego stosowania przez Ukrainę.(3) Proponowane porozumienie powinno zostać podpisane w imieniu Wspólnoty,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotyczącego rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmian do Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, z zastrzeżeniem jego ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie.Artykuł 2Tekst porozumienia w formie wymiany listów jest dołączony do niniejszej decyzji. Z zastrzeżeniem tymczasowego, wzajemnego stosowania przez Ukrainę, porozumienie w formie wymiany listów stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r. do czasu zakończenia procedur wymaganych do jego zawarcia.Artykuł 3Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich [1], przyjąć środki przewidziane w pkt 6 wymiany listów podpisanej w dniu 19 grudnia 2000 r. [2], polegające na przywróceniu systemu kontyngentów stosowanego w 2000 r. w przypadku niezastosowania przez Ukrainę stawek celnych określonych w ust. 2.2 wymiany listów, o których mowa w ust. 1 niniejszej decyzji.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 stycznia 2007 r.W imieniu RadyF.-W. SteinmeierPrzewodniczący[1] Dz.U. L 275 z 8.11.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 35/2006 (Dz.U. L 7 z 12.1.2006, str. 8).[2] Dz.U. L 16 z 18.1.2001, str. 3.--------------------------------------------------


title: 2010/628/UE: Decyzja Rady z dnia 15 października 2010 r. w sprawie mianowania członka Trybunału Obrachunkowego

text:
               22.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 278/28

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 października 2010 r.
   w sprawie mianowania członka Trybunału Obrachunkowego
   (2010/628/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286 ust. 2,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja Kikisa KAZAMIASA kończy się w dniu 1 listopada 2010 r.

               (2)

               W związku z tym należy dokonać nowego mianowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się Lazarosa LAZAROU na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego na okres od dnia 2 listopada 2010 r. do dnia 1 listopada 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SCHOUPPE

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 7 października 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 139/16/COL z dnia 28 czerwca 2016 r. zezwalająca Norwegii na odstępstwo od rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 w odniesieniu do przepisów dotyczących ograniczeń czasu lotu dla przewoźnika lotniczego Widerøes Flyselskap AS [2016/2014]

text:
               17.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 310/87

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 139/16/COL
   z dnia 28 czerwca 2016 r.
   zezwalająca Norwegii na odstępstwo od rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 w odniesieniu do przepisów dotyczących ograniczeń czasu lotu dla przewoźnika lotniczego Widerøes Flyselskap AS [2016/2014]
   URZĄD NADZORU EFTA,

      uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 66n załącznika XIII do Porozumienia EOG,

         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE
          (1), ze zmianami (zwane dalej „aktem”);
      dostosowany do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, a w szczególności art. 14 ust. 7 tego aktu,

   uwzględniając opinię Komitetu EFTA ds. Transportu wydaną dnia 10 czerwca 2016 r.,
   uwzględniając decyzję Urzędu Nadzoru EFTA („Urząd”) 103/13/COL z dnia 13 marca 2013 r. upoważniającą członka kolegium odpowiedzialnego za transport do podejmowania pewnych decyzji i środków (dok. nr 578349),
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Norwegia poinformowała Urząd Nadzoru EFTA i Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”) o zamiarze przyznania przewoźnikowi lotniczemu Widerøes Flyselskap AS odstępstwa od przepisów ORO.FTL.210 lit. a) załącznika III do rozporządzenia Komisji (UE) nr 965/2012 (2) w odniesieniu do maksymalnych łącznych godzin służby wyznaczonych członkom załogi w okresie następujących po sobie 7, 14 i 28 dni, przez zatwierdzenie indywidualnego programu określania czasu lotu dla tego przewoźnika.
   Proponowany przez przewoźnika program określania czasu lotu:

               Całkowita długość okresów służby wyznaczonych członkowi załogi nie przekracza:

                           1)

                           70 godzin służby w ciągu dowolnych kolejnych 7 dni w dowolnym okresie 14 dni (zamiast 60 godzin służby);

                           2)

                           90 godzin służby w ciągu dowolnych kolejnych 14 dni (zamiast 110 godzin służby);

                           3)

                           180 godzin służby w ciągu dowolnych kolejnych 28 dni (zamiast 190 godzin służby), rozłożonych możliwie równomiernie przez cały ten okres.

         Zaproponowany przez przewoźnika system dyżurów (7 dni roboczych/7 dni wolnych) pilotów i personelu pokładowego wywodzi się z działalności na trasach lotniczych do i z regionalnych portów lotniczych w Norwegii i związany jest z faktem, że członkowie załogi dojeżdżają do bazy ze swojego miejsca zamieszkania.
   Urząd – w oparciu o ocenę Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego – stwierdza, że zmiana mogłaby zapewnić poziom bezpieczeństwa równoważny poziomowi bezpieczeństwa osiąganemu dzięki stosowaniu ORO.FTL.210 lit. a) załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 965/2012, pod warunkiem że obok środków ograniczających ryzyko zaproponowanych przez przewoźnika i określonych w piśmie wystosowanym przez Norwegię dnia 9 grudnia 2015 r., spełnione zostaną warunki określone w załączniku.
   Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Transportu,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Norwegia może udzielić zezwolenia na odstępstwo od przepisów ORO.FTL.210 lit. a) załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 965/2012, upoważniające przewoźnika Widerøes Flyselskap AS do stosowania następującego indywidualnego programu określania czasu lotu:

               Całkowita długość okresów służby wyznaczonych członkowi załogi nie przekracza:

                           (i)

                           70 godzin służby w ciągu dowolnych kolejnych 7 dni w dowolnym okresie 14 dni;

                           (ii)

                           90 godzin służby w ciągu dowolnych kolejnych 14 dni; oraz

                           (iii)

                           180 godzin służby w ciągu dowolnych kolejnych 28 dni, rozłożonych możliwie równomiernie przez cały ten okres,

         pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w załączniku oraz zastosowania środków ograniczających ryzyko opisanych przez Norwegię w zgłoszeniu z dnia 9 grudnia 2015 r.
   Artykuł 2
   Wszystkie państwa EFTA mają prawo stosować środki, o których mowa w art. 1, określone w załączniku do niniejszej decyzji, przy uwzględnieniu obowiązku powiadomienia określonego w art. 14 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 216/2008.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Norwegii. Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.
   Artykuł 4
   O niniejszej decyzji powiadamia się Norwegię, Islandię i Liechtenstein.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2016 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

         Carsten ZATSCHLER

            Dyrektor

      (1)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (2)  Akt wspomniany w pkt 66nf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 296 z 25.10.2012, s. 1) ze zmianami) dostosowany do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia.

      ZAŁĄCZNIK

         WARUNKI ZWIĄZANE ZE STOSOWANIEM ODSTĘPSTWA

                  (i)

                  Przewoźnik prowadzi działalność na zasadzie zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia zgodnie z przepisami ORO.FTL.120 załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 965/2012 oraz stale monitoruje skuteczność zaproponowanych środków ograniczających ryzyko. Program zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia podlega zatwierdzeniu przez norweski urząd lotnictwa cywilnego najpóźniej do dnia 1 stycznia 2017 r.

                  (ii)

                  Przewoźnik musi osiągnąć wyznaczone cele swojego planu realizacji programu zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia, które przedstawił norweskiemu urzędowi lotnictwa cywilnego w swoim wniosku o przyznanie odstępstwa.

                  (iii)

                  Przewoźnik przedstawia norweskiemu urzędowi lotnictwa cywilnego opartą o dane weryfikację zmienionych elementów swojego programu określania czasu lotu (np. godziny zgłaszania się i obowiązki po zakończeniu lotu), w szczególności gdy mają one wpływ na czas odpoczynku.

                  (iv)

                  Przewoźnik uwzględnia monitorowanie tendencji w zakresie zdarzeń z monitorowania danych lotu jako bodziec dla dalszej analizy w aktywnych procesach zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia.

                  (v)

                  Przewoźnik – w ciągu pierwszych 24 miesięcy od zatwierdzenia odstępstwa –powinien wykazać, że stosowany przez niego system zgłaszania zmęczenia zmierza w kierunku bardziej aktywnego systemu. Kolejne etapy oceny systemu zgłaszania zmęczenia opisano w kompleksowym programie nadzoru dla przewoźnika.

                  (vi)

                  Norweski urząd lotnictwa cywilnego będzie – w trakcie pierwszych 24 miesięcy stosowania odstępstwa – dokładnie i stale monitorował, w jaki sposób w procesie zapewnienia bezpieczeństwa programu zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia rozpoznaje się i łagodzi potencjalne ryzyko wywoływane przez zmęczenie. Następnie skuteczność stosowanego przez przewoźnika programu zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia będzie monitorowane przez norweski urząd lotnictwa cywilnego w ramach prowadzonego przez niego ciągłego nadzoru.

                  (vii)

                  Norweski urząd lotnictwa cywilnego – w ciągu pierwszych 24 miesięcy od zatwierdzenia odstępstwa – zapewnia przeprowadzenie niezależnej proporcjonalnej naukowej oceny skutków przyznanego odstępstwa. W ramach tej oceny powinien przeanalizować dane dotyczące zmęczenia personelu pokładowego i załogi, pochodzące z co najmniej dwóch obiektywnych źródeł (np. test sprawności psychomotorycznej, aktygrafia) w celu sprawdzenia skuteczności proponowanych środków ograniczających ryzyko. Ocena obejmie co najmniej:

                              —

                              skutki kumulacji zmęczenia wynikającego z dużego nakładu pracy z wielu sektorów, oraz

                              —

                              wpływ pracy w nadgodzinach na skumulowane zmęczenie w celu przedstawienia wniosków służących określeniu obowiązkowego limitu dla pracy w nadgodzinach.

                        Ocena obejmie skutki przynajmniej czterech następujących po sobie okresów służby i okresów wypoczynku w szczytowych okresach obciążenia pracą, rozpisanych zgodnie ze schematem w ramach odstępstwa, i uwzględni wyniki stosowanego przez przewoźnika programu zarządzania ryzykiem wystąpienia zmęczenia, a także wszystkie dane naukowe i przepisy dostępne w danym momencie.

                  (viii)

                  Sprawozdanie na temat skutków przyznanego odstępstwa wraz z oceną, o której mowa w pkt (vii), zostanie przedstawione Urzędowi i Agencji nie później niż 2 lata od wprowadzenia odstępstwa.

                  (ix)

                  Urząd Nadzoru EFTA wspomagany przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego dokonuje przeglądu przyznanego odstępstwa w świetle wyżej wspomnianego sprawozdania oraz oceny i zastrzega sobie prawo do zmiany, zawieszenia lub odwołania odstępstwa, jeśli na danym etapie uzna to za stosowne w świetle dostępnych dowodów.


title: Decyzja Rady 2003/335/WSiSW z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wykrywania i karania ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0335

Dziennik Urzędowy L 118 , 14/05/2003 P. 0012 - 0014

		Decyzja Rady 2003/335/WSiSWz dnia 8 maja 2003 r.w sprawie wykrywania i karania ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennychRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 i 31 oraz art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając inicjatywę Królestwa Danii [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Międzynarodowe trybunały karne dla byłej Jugosławii i Rwandy od 1995 r. prowadziły śledztwa, karały i stawiały przed sądem pogwałcenia prawa międzynarodowego w związku z wojną, ludobójstwem i zbrodniami przeciw ludzkości.(2) Statut rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego z dnia 17 lipca 1998 r., który został ratyfikowany przez wszystkie Państwa Członkowskie Unii Europejskiej, potwierdza, że najpoważniejsze zbrodnie mające znaczenie dla wspólnoty międzynarodowej jako całości, w szczególności ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne, nie mogą ujść bezkarne i że musi być zapewnione ich skuteczne ściganie przez podejmowanie środków na poziomie krajowym oraz przez wzmocnienie międzynarodowej współpracy.(3) Statut rzymski przypomina, że obowiązkiem każdego państwa jest wykonywanie jurysdykcji karnej w stosunku do tych, którzy są odpowiedzialni za takie zbrodnie międzynarodowe.(4) Statut rzymski podkreśla, że Międzynarodowy Trybunał Karny, ustanowiony zgodnie z nim, ma być uzupełnieniem krajowych jurysdykcji karnych. Skuteczne ściganie i, gdzie właściwe, karanie ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych należy zapewnić bez ingerencji w jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Karnego.(5) Za ściganie, karanie oraz wymianę informacji na temat ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych mają być odpowiedzialne organy krajowe, z wyjątkiem sytuacji, których dotyczy prawo międzynarodowe.(6) Państwa Członkowskie regularnie mają do czynienia z osobami, które są zamieszane w takie zbrodnie i które próbują dostać się i przebywać w Unii Europejskiej.(7) Właściwe organy Państw Członkowskich mają zapewnić, że w przypadku gdy otrzymają informacje, że osoba, która złożyła wniosek o zezwolenie na pobyt jest podejrzana o dopuszczenie się lub branie udziału w popełnieniu ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych, stosowne czyny mogą być ścigane i, jeżeli to uzasadnione, karane zgodnie z prawem krajowym.(8) Odpowiednie krajowe organy ścigania i imigracyjne, mimo posiadania oddzielnych zadań i obowiązków, powinny bardzo ściśle współpracować w celu umożliwienia skutecznego ścigania i karania takich zbrodni przez właściwe organy, które mają jurysdykcję na poziomie krajowym.(9) Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że organy ścigania i imigracyjne mają właściwe źródła i struktury w celu umożliwienia ich skutecznej współpracy i skutecznego ścigania oraz, gdzie to właściwe, karania ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych.(10) Pomyślny wynik skutecznego ścigania i karania takich zbrodni wymaga także ścisłej współpraca na poziomie transnarodowym między organami Państw Stron Statutu rzymskiego, włączając Państwa Członkowskie.(11) Dnia 13 czerwca 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/494/WSiSW ustanawiającą europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne [3]. Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że w pełni wykorzystywane są punkty kontaktowe w celu ułatwienia współpracy między właściwymi organami międzynarodowymi.(12) Państwa Członkowskie we wspólnym stanowisku Rady 2001/443/WPZiB z dnia 11 czerwca 2001 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego [4] uznały, że zbrodnie podlegające jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego interesują wszystkie Państwa Członkowskie, które są zdecydowane, aby współpracować w celu zapobiegania takim zbrodniom i położenia kresu bezkarności ich sprawców,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1CelCelem niniejszej decyzji jest zwiększenie współpracy między krajowymi jednostkami w celu zmaksymalizowania zdolności organów ścigania w różnych Państwach Członkowskich, aby współpracowały skutecznie w dziedzinie ścigania i karania osób, które dopuściły się lub brały udział w popełnieniu ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych określonych w art. 6, 7 i 8 Statutu rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego z dnia 17 lipca 1998 r.Artykuł 2Informacja na temat organów ścigania1. Państwa Członkowskie podejmują konieczne środki, aby organy ścigania były informowane, w przypadku ustalenia stanu faktycznego, który wzbudza podejrzenie, że składający wniosek o zezwolenie na pobyt dopuścił się zbrodni określonych w art. 1, które mogą prowadzić do ścigania w Państwie Członkowskim lub przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym.2. Państwa Członkowskie podejmują konieczne środki w celu zapewnienia, że odpowiednie krajowe organy ścigania i imigracyjne są zdolne do wymiany informacji, których one wymagają w celu skutecznego wykonywania ich zadań.Artykuł 3Ściganie i karanie1. Państwa Członkowskie pomagają sobie wzajemnie w ściganiu i karaniu zbrodni określonych w art. 1 zgodnie z odpowiednimi umowami międzynarodowymi i prawem krajowym.2. W przypadku gdy w związku z rozpatrywaniem wniosku o zezwolenie na pobyt organy imigracyjne dowiedzą się o stanie faktycznym, który wzbudza podejrzenie, że składający wniosek o zezwolenie na pobyt brał udział w zbrodniach określonych w art. 1, i w przypadku gdy wyjdzie na jaw, że wnioskodawca ubiegał się o zezwolenie na przebywanie w innym Państwie Członkowskim, organy ścigania mogą wnioskować do właściwych organów ścigania w tym ostatnim Państwie Członkowskim w celu uzyskania istotnych informacji, włączając informacje od organów imigracyjnych.3. O ile organy ścigania w Państwie Członkowskim zostaną powiadomione, że osoba podejrzana o zbrodnie określone w art. 1 jest w innym Państwie Członkowskim, informują one właściwe organy w tym ostatnim Państwie Członkowskim o ich podejrzeniach i ich podstawach. Takie informacje są przekazywane zgodnie z odpowiednimi umowami międzynarodowymi i prawem krajowym.Artykuł 4StrukturyPaństwa Członkowskie uwzględnią potrzebę ustanowienia lub wyznaczenia w ramach właściwych organów ścigania jednostek wyspecjalizowanych szczególnie odpowiedzialnych za prowadzenie dochodzeń oraz, gdzie to właściwe, karanie danych zbrodni.Artykuł 5Koordynacja i okresowe spotkania1. Państwa Członkowskie koordynują bieżące wysiłki w celu ścigania i karania osób podejrzanych o dopuszczenie się lub branie udziału w popełnieniu ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości lub zbrodni wojennych.2. Z inicjatywy prezydencji, punkty kontaktowe wyznaczone na mocy art. 1 decyzji 2002/494/WSiSW, zbierają się w regularnych odstępach czasu w celu wymiany informacji na temat doświadczeń, praktyki i metod. Niniejsze spotkania mogą odbywać się w połączeniu ze spotkaniami w Europejskiej Sieci Sądowej oraz, w zależności od okoliczności, przedstawiciele międzynarodowych trybunałów karnych dla byłej Jugosławii i Rwandy, Międzynarodowego Trybunału Karnego i pozostałych organów międzynarodowych mogą także zostać zaproszone do wzięcia udziału w takich spotkaniach.Artykuł 6Poszanowanie przepisów dotyczących ochrony danychWszelkiego rodzaju wymiana informacji lub innego rodzaju przetwarzanie danych osobowych na podstawie niniejszej decyzji odbywa się w pełnym poszanowaniu wymogów wynikających z międzynarodowych i krajowych przepisów dotyczących ochrony danych.Artykuł 7StosowaniePaństwa Członkowskie podejmują niezbędne środki do wykonania niniejszej decyzji do dnia 8 maja 2005 r.Artykuł 8Terytorialny zakres stosowaniaNiniejszą decyzję stosuje się do Gibraltaru.Artykuł 9SkutecznośćNiniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 8 maja 2003 r.W imieniu RadyM. ChrisochoïdisPrzewodniczący[1] Dz.U. C 223 z 19.9.2002, str. 19.[2] Opinia z dnia 17 grudnia 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 167 z 26.6.2002, str. 1.[4] Dz.U. L 155 z 12.6.2001, str. 19.--------------------------------------------------