title: Decyzja Rady 2010/801/WPZiB z dnia 22 grudnia 2010 r. zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

text:
               23.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/45

         DECYZJA RADY 2010/801/WPZiB
   z dnia 22 grudnia 2010 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 października 2010 r. Rada uchwaliła decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1).

               (2)

               W dniu 13 grudnia Rada podkreśliła, że od wyborów prezydenckich zaplanowanych na dzień 31 października i 28 listopada 2010 r. w dużym stopniu zależy przywrócenie pokoju i stabilności w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, oraz stwierdziła stanowczo, że wola suwerennie wyrażona przez naród tego państwa musi absolutnie zostać uszanowana.

               (3)

               Rada postanowiła ponadto przedsięwziąć środki ograniczające wobec osób, które utrudniają proces pokojowy i pojednanie narodowe, a zwłaszcza które zagrażają prawidłowemu przebiegowi wyborów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/656/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 4 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 4
               1.   Państwa członkowskie przedsiębiorą niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie:

                           a)

                           osobom wymienionym w załączniku I – wskazanym przez Komitet Sankcji – stanowiącym zagrożenie dla procesu pokojowego i pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności osobom, które blokują realizację porozumień z Linas-Marcoussis i Accra III, oraz innym osobom wskazanym na podstawie stosownych informacji jako osoby odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, a także wszystkim innym osobom, które publicznie nawołują do nienawiści i przemocy, oraz wszelkim innym osobom wskazanym przez Komitet Sankcji jako osoby naruszające środki nałożone na mocy pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004);

                           b)

                           osobom wymienionym w załączniku II, a nie wymienionym w załączniku I, które utrudniają proces pokojowy i pojednanie narodowe, a zwłaszcza które zagrażają prawidłowemu przebiegowi wyborów.

                     2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom pozwolenia na wjazd na swoje terytorium.
               3.   Ust. 1 lit. a) nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi, że:

                           a)

                           podróż jest uzasadniona nagłą potrzebą humanitarną, w tym powinnościami religijnymi;

                           b)

                           odstępstwo sprzyja realizacji celów wyznaczonych w rezolucjach RB ONZ, czyli sprzyja pokojowi i pojednaniu narodowemu w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz stabilności w regionie.

                     4.   Ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla obowiązków, które wiążą państwo członkowskie na mocy prawa międzynarodowego, w przypadkach gdy:

                           (i)

                           na terytorium tego państwa ma swoją siedzibę międzynarodowa organizacja międzyrządowa;

                           (ii)

                           państwo to gości międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub odbywającą się pod jej auspicjami;

                           (iii)

                           zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety;

                           (iv)

                           zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

                     5.   Uznaje się, że ust. 4 ma zastosowanie również w przypadku, gdy w danym państwie członkowskim swoją siedzibę ma Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
               6.   Rada jest odpowiednio informowana o każdym przypadku przyznania przez państwo członkowskie odstępstwa na mocy ust. 4 lub 5.
               7.   Państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania środków nałożonych na podstawie ust.1 lit. b), gdy podróż danej osoby jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub jej uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, w tym w posiedzeniach, które odbywają się z inicjatywy Unii Europejskiej lub których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące właśnie przewodnictwo OBWE, jeżeli toczy się podczas nich dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej.
               8.   Państwo członkowskie zamierzające zastosować odstępstwa, o których mowa w ust. 7, powiadamia o tym Radę na piśmie. Uznaje się, że odstępstwo zostało przyznane, jeżeli w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym odstępstwie żaden członek Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu. Jeżeli co najmniej jeden członek Rady wniesie sprzeciw, Rada może postanowić o przyznaniu proponowanego odstępstwa, stanowiąc większością kwalifikowaną.
               9.   Jeżeli zgodnie z ust. 4, 5 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub na przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku I lub II, zezwolenie takie ma zastosowanie wyłącznie w celu, w którym zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.“;

               2)

               art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu lub pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą osób lub podmiotów wskazanych przez Komitet Sankcji zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) lub będące w dyspozycji podmiotów będących w posiadaniu albo pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą wyżej wymienionych osób lub podmiotów lub wszelkich osób działających w ich imieniu lub z ich nakazu, wskazanych przez Komitet Sankcji, zostają zamrożone.
               Wykaz osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajduje się w załączniku I.“;

               3)

               art. 6 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 6
               1.   Rada ustala wykaz zawarty w załączniku I i dokonuje jego zmian zgodnie z decyzjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitetu Sankcji.
               2.   Rada, działając na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, ustala wykaz zawarty w załączniku II i dokonuje jego zmian.“;

               4)

               art. 7 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 7
               1.   W przypadku wskazania danej osoby lub podmiotu przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji, Rada dodaje taką osobę lub taki podmiot do wykazu w załączniku I.
               2.   Jeżeli Rada postanawia zastosować wobec osoby lub podmiotu środki, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), odpowiednio modyfikuje załącznik II.
               3.   O swojej decyzji, w tym o powodach umieszczenia w wykazie, Rada powiadamia daną osobę lub dany podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo przez publiczne ogłoszenie, umożliwiając danej osobie lub danemu podmiotowi przedstawienie uwag.
               4.   Jeżeli sformułowane zostaną uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i o wyniku informuje daną osobę lub dany podmiot.“;

               5)

               art. 8 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 8
               1.   W załączniku I i II wskazuje się powody umieszczenia danych osób i podmiotów w wykazie, dostarczone w przypadku załącznika I przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji.
               2.   W załączniku I i II podaje się również dostępne informacje konieczne do zidentyfikowania odnośnych osób lub podmiotów, dostarczone w przypadku załącznika I przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować nazwiska i imiona, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres (jeżeli jest znany) oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwę, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i adres siedziby. W załączniku I podaje się również, kiedy osoba lub podmiot zostały wskazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.“;

               6)

               art. 10 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 10
               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
               2.   Niniejsza decyzja podlega przeglądowi, zmianom lub uchyleniu, w stosownych przypadkach, zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
               3.   Środki, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), weryfikuje się regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy. Środki te przestają mieć zastosowanie do odnośnych osób i podmiotów, jeżeli Rada stwierdzi w trybie określonym w art. 6 ust. 2, że warunki ich stosowania już nie zachodzą.“.

         Artykuł 2
   Załącznik do decyzji 2010/656/WPZiB otrzymuje oznaczenie „załącznik I” a jego tytuł otrzymuje brzmienie:

   Artykuł 3
   Załącznik do niniejszej decyzji dołącza się do decyzji 2010/656/WPZiB jako załącznik II.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.
   ZAŁĄCZNIK

         „ZAŁĄCZNIK II

            Wykaz osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b)

                     Nazwisko
                     (i ewent. pseudonimy)

                     Informacje identyfikujące

                     Powody umieszczenia w wykazie

                     1.

                     Pascal Affi N’Guessan

                     Urodzony 1 stycznia 1953 r. w Bouadikro;
                     nr paszportu: PD-AE 09DD00013.

                     Sekretarz generalny organizacji Front Populaire Ivoirien (FPI) (Ludowy Front Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej), były premier.
                     Przyjmowanie radykalnej postawy i aktywny udział w kampanii dezinformacyjnej.
                     Podżeganie do przemocy.

                     2.

                     Pułkownik Nathanaël Ahouman Brouha

                     Urodzony 6 czerwca 1960 r.

                     Dowódca Groupement de Sécurité de la Présidence de la République (GSPR) (Grupa Ochrony Prezydenta Republiki).
                     Udział w represjach 25 marca 2004 r.
                     Członek organizacji Escadrons de la mort (Szwadrony śmierci).

                     3.

                     Gilbert Marie Aké N'Gbo

                     Urodzony 8 października 1955 r. w Abidżanie
                     Nr paszportu: 08 AA 61107

                     Uzurpujący stanowisko premiera i ministra planowania i rozwoju.

                     4.

                     Pierre Israël Amessan Brou

                     Dyrektor generalny Radio Télévision Ivoirienne (RTI) (Radio i Telewizja Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej - RWKS).
                     Odpowiedzialny za kampanię dezinformacyjną.

                     5.

                     Frank Anderson Kouassi

                     Przewodniczący Conseil National de la Communication Audiovisuelle (CNCA) (Krajowa Rada Komunikacji Audiowizualnej)
                     Aktywny udział w kampanii dezinformacyjnej.

                     6.

                     Nadiana Bamba

                     Urodzona 13 czerwca 1974 r. w Abidżanie
                     Nr paszportu: PD - AE 061 FP 04

                     Dyrektor grupy prasowej: Le temps Notre voie.
                     Odpowiedzialna za kampanię dezinformacyjną i podżeganie do nienawiści i przemocy między społecznościami.

                     7.

                     Kadet Bertin

                     Urodzony ok. 1957 r. w miejscowości Mama.

                     Doradca ds. bezpieczeństwa Laurenta Gbagbo.
                     Odpowiedzialny za handel bronią w imieniu urzędu prezydenta.

                     8.

                     Generał Dogbo Blé

                     Urodzony 2 lutego 1959 r. w miejscowości Daloa.

                     Dowódca oddziałów Gwardii Republikańskiej.
                     Udział w działaniach zaczepnych 4-6 listopada 2004 r. i incydentach, które miały miejsce w następnych dniach w Abidżanie. Członek organizacji Escadrons de la mort (Szwadrony śmierci).
                     Udział w represjach wobec ruchów ludowych.

                     9.

                     Paul Antoine Bohoun Bouabré

                     Urodzony 9 lutego 1957 r. w miejscowości Issia.
                     Nr paszportu: PD AE 015 FO 02

                     Były minister planowania i rozwoju.

                     10.

                     Podprefekt Oulaï Delefosse

                     Były oficer łącznikowy przy oddziałach Lima.
                     Szef organizacji Union patriotique pour la résistance du Grand Ouest (UPRGO) (Patriotyczna Unia na rzecz Oporu Regionu Zachodniego).
                     Odpowiedzialny za groźby pod adresem żołnierzy oddziałów LICORNE.
                     Udział w rekrutowaniu liberyjskich najemników.
                     Szef oddziałów milicji popierającej Laurenta Gbagbo.
                     Udział w aktach przemocy.

                     11.

                     Admirał Vagba Faussignau

                     Urodzony 31 grudnia 1954 r. w miejscowości Bobia.

                     Dowódca marynarki RWKS - zastępca szefa sztabu.

                     12.

                     Pastor Gammi

                     Szef organizacji Mouvement ivoirien pour la libération de l'Ouest de la Côte d'Ivoire (MILOCI) (Ruch RWKS na rzecz Wyzwolenia Zachodniej Części RWKS).
                     Udział w ataku w miejscowości Logoualé (28 lutego 2005 r.).
                     Udział w aktach przemocy wobec ludności napływowej i ludności pochodzenia obcego na zachodzie kraju w listopadzie i grudniu 2010 r.

                     13.

                     Laurent Gbagbo

                     Urodzony 31 maja 1945 r. w miejscowości Gagnoa.

                     Uzurpujący stanowisko prezydenta republiki.

                     14.

                     Simone Gbagbo

                     Urodzona 20 czerwca 1949 r. w miejscowości Moossou.

                     Żona Laurenta Gbagbo.
                     Przewodnicząca grupy Front Populaire Ivoirien (FPI) (Ludowy Front RWKS). Podejrzana o wspieranie nieoficjalnych polityczno-religijnych sieci przeciwstawiających się wykonaniu rezolucji międzynarodowych.

                     15.

                     Generał Guiai Bi Poin

                     Urodzony 31 grudnia 1954 r. w miejscowości Gounela.

                     Szef Centre de Commandement des Opérations de Sécurité (CECOS) (Centrum Dowodzenia Operacjami Bezpieczeństwa).
                     Udział w represjach w marcu 2004 r.
                     Udział w incydentach w Hôtel Ivoire (listopad 2004 r.).
                     Udział w represjach wobec ruchów ludowych w lutym, listopadzie i grudniu 2010 r.

                     16.

                     Denis Maho Glofiei

                     Urodzony w miejscowości Val de Marne.

                     Szef organizacji Front de libération du Grand Ouest (FLGO) (Front Wyzwolenia Regionu Zachodniego).
                     Szef oddziałów milicji popierającej Laurenta Gbagbo.
                     Udział w aktach przemocy.

                     17.

                     Kapitan Anselme Séka Yapo

                     Urodzony 2 maja 1973 r. w miejscowości Adzopé.

                     Osobista ochrona Simone Gbagbo.
                     Członek organizacji Escadrons de la mort (Szwadrony śmierci). Udział w aktach przemocy i zabójstwach.

                     18.

                     Désiré Tagro

                     Urodzony 27 stycznia 1959 r. w miejscowości Issia.
                     Nr paszportu: PD - AE 065FH08.

                     Uzurpujący stanowisko ministra spraw wewnętrznych, sekretarza generalnego urzędu prezydenta.
                     Udział w represjach z użyciem przemocy wobec ruchów ludowych w lutym, listopadzie i grudniu 2010 r.

                     19.

                     Paul Yao N'Dré

                     Urodzony 29 grudnia 1956 r.

                     Przewodniczący Rady Konstytucyjnej.
                     Świadomie zatwierdził sfałszowane wyniki wyborów prezydenckich z 31 października i 28 listopada 2010 r.”


title: Decyzja Rady 2008/733/WPZiB z dnia 15 września 2008 r. wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)

text:
               16.9.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/63

      DECYZJA RADY 2008/733/WPZiB
   z dnia 15 września 2008 r.
   wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB (1), w szczególności jego art. 2, w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z warunkami wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB Rada przyjęła środki mające na celu zamrożenie wszystkich funduszy i zasobów gospodarczych osób fizycznych wymienionych w załączniku do tego wspólnego stanowiska, które zostały postawione w stan oskarżenia przez MTKJ.

               (2)

               W związku z przekazaniem w dniu 30 lipca 2008 r. Radovana KARADŽICIA do aresztu MTKJ, jego nazwisko należy usunąć z wykazu.

               (3)

               Wykaz znajdujący się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. KOUCHNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 315 z 14.10.2004, s. 52.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK
            Wykaz osób, o których mowa w art. 1

                        Osoba

                        Powód

                        1.

                        Nazwisko i imię: HADZIC (HADŽIĆ), Goran (płeć: M)
                        Data urodzenia: 7.9.1958 r.
                        Miejsce urodzenia: Vinkovci, Chorwacja
                        Obywatel Serbii

                        Postawiony w stan oskarżenia przez MTKJ i wciąż na wolności

                           Akt oskarżenia: 4 czerwca 2004 r.

                           Nr sprawy: IT-04-75

                        2.

                        Nazwisko i imię: MLADIC (MLADIĆ) Ratko (płeć: M)
                        Data urodzenia: 12.3.1948 r.
                        Miejsce urodzenia: Bozanovici, gmina Kalinovik, Bośnia i Hercegowina
                        Obywatel Bośni i Hercegowiny

                        Postawiony w stan oskarżenia przez MTKJ i wciąż na wolności

                           Pierwszy akt oskarżenia: 25 lipca 1995 r.; drugi akt oskarżenia: 16 listopada 1995 r.; zmieniony akt oskarżenia: 8 listopada 2002 r.

                           Nr sprawy: IT-95-5/18”


title: Decyzja Rady z dnia 18 września 1995 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0399

Dziennik Urzędowy L 236 , 05/10/1995 P. 0024 - 0024

		Decyzja Radyz dnia 18 września 1995 r.w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim(95/399/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnota podpisała Konwencję Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza, która wymaga od wszystkich członków Wspólnoty międzynarodowej współpracy w zakresie ochrony i zarządzania biologicznymi zasobami mórz;w przypadku połowów morskich Wspólnota ponosi odpowiedzialność za przyjęcie środków zmierzających do ochrony i zarządzania zasobami połowowymi oraz rozpoczęcie przygotowań do uzgodnień umownych w tym zakresie z państwami trzecimi oraz organizacjami międzynarodowymi;Wspólnota w tym celu brała udział w międzynarodowych negocjacjach, które osiągnęły punkt kulminacyjny w zatwierdzeniu Umowy przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Ocenie Indyjskim;niniejsza umowa tworzy korzystne ramy dla umocnienia międzynarodowej współpracy w celu ochrony i racjonalnego wykorzystania tuńczyka na Ocenie Indyjskim oraz gatunków pokrewnych;rybacy wspólnotowi są zaangażowani w połowy tych gatunków na Ocenie Indyjskim; w interesie Wspólnoty leży przystąpienie do wymienionej umowy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Ocenie Indyjskim.Tekst umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty złoży dokument zatwierdzenia zgodnie z art. XVII ust. 1 umowy.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 września 1995 r.W imieniu RadyP. Solbes MiraPrzewodniczący[1] Dz.U. C 109 z 1.5.1995, str. 277.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 7 marca 1985 r. przyjmująca, w imieniu Wspólnoty, trzy załączniki do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0204

Dziennik Urzędowy L 087 , 27/03/1985 P. 0008 - 0035 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0185  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 02 Tom 13 P. 0104  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0185  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 02 Tom 13 P. 0104

		Decyzja Radyz dnia 7 marca 1985 r.przyjmująca, w imieniu Wspólnoty, trzy załączniki do Międzynarodowej Konwencji Dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego(85/204/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:na mocy decyzji 75/199/EWG [1] Wspólnota jest stroną Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego;załączniki do wymienionej konwencji dotyczące odprawy ostatecznej, ostatecznego wywozu i zwrotu należności przywozowych i podatków, mogą zostać przyjęte przez Wspólnotę;jednakże przy tym przyjęciu należy zgłosić pewne zastrzeżenia w celu uwzględnienia szczególnych wymogów unii celnej i obecnego stanu harmonizacji ustawodawstwa celnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wymienione poniżej załączniki do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego zostają przyjęte w imieniu Wspólnoty, z podanymi zastrzeżeniami:- załącznik B.1 dotyczący odprawy ostatecznej (załącznik I do niniejszej decyzji), z ogólnym zastrzeżeniem i zastrzeżeniami odnoszącymi się do normy 28 i zaleceń praktycznych 19 i 52,- załącznik C.1 dotyczący ostatecznego wywozu (załącznik II do niniejszej decyzji), z ogólnym zastrzeżeniem i zastrzeżeniami odnoszącymi się do normy 21 i zalecenia praktycznego 10,- załącznik F.6 dotyczący zwrotu cła przywozowego i podatków (Załącznik III do niniejszej decyzji), z ogólnym zastrzeżeniem i zastrzeżeniem odnoszącym się do normy 7.Artykuł 2Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do powiadomienia sekretarza generalnego Rady Współpracy Celnej o przyjęciu, w imieniu Wspólnoty, załączników określonych w art. 1, wraz z zastrzeżeniami tam podanymi.Sporządzono w Brukseli, dnia 7 marca 1985 r.W imieniu RadyA. BiondiPrzewodniczący[1] Dz.U. L 100 z 21.4.1975, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IZAŁĄCZNIK B.1ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY ODPRAWY OSTATECZNEJWstępTowary, które są przywożone ostatecznie z zamiarem zużycia lub spożycia na danym obszarze celnym, muszą zostać odprawione ostatecznie w przywozie.Towary mogą być odprawione ostatecznie w przywozie bezpośrednio przy przywozie towarów lub w związku z innym postępowaniem celnym, takim jak: skład celny, odprawa czasowa lub tranzyt celny.Podstawowe zobowiązania, które musi spełnić zgłaszający w celu odprawy ostatecznej towarów, polegają głównie na złożeniu zgłoszenia celnego wraz z dokumentami towarzyszącymi (pozwolenie na przywóz, świadectwo pochodzenia itd.) i uiszczeniu należnego cła przywozowego i podatków. Uiszczenie cła przywozowego i podatków może zostać odroczone, jeśli spełnione zostaną pewne warunki. Gdzie stosowne, władze celne mogą zażądać złożenia zabezpieczenia w celu zagwarantowania uiszczenia cła przywozowego i podatków.Środki podejmowane przez władze celne w związku z odprawą celną towarów to: kontrola zgłoszenia celnego i dokumentów towarzyszących, kontrola towarów, wymierzenie i pobranie cła przywozowego i podatków, dopuszczenie towarów do obrotu. W zależności od krajowej praktyki administracyjnej czynności te mogą być wykonywane w innej kolejności niż ta, w której zostały wymienione. Władze celne mogą być również odpowiedzialne za uzyskanie danych wymaganych przy sporządzaniu statystyk handlowych oraz za stosowanie innych postanowień odnoszących się do kontroli przywożonych towarów. Inne właściwe organy mogą również przeprowadzać kontrolę (weterynaryjną, sanitarną, fitosanitarną itp.) towarów odprawionych ostatecznie w przywozie.Postanowienia niniejszego załącznika mają zastosowanie do wszelkich formalności i środków (formalności celne) związanych z odprawą ostateczną towarów, niezależnie od tego, w jaki sposób zostały przywiezione.Niniejszy załącznik nie ma zastosowania do odprawy ostatecznej towarów przesyłanych pocztą lub przewożonych w bagażu podróżnych.DefinicjeW rozumieniu niniejszego załącznika:a) określenie "odprawa ostateczna" oznacza postępowanie celne, w którego wyniku towary przywożone mogą na stałe pozostać w obszarze celnym. Postępowanie to zakłada płatność należnego cła przywozowego i podatków oraz spełnienie wszystkich niezbędnych formalności celnych;b) określenie "należności przywozowe i podatki" oznacza cło i wszelkie inne należności, podatki i opłaty lub różne obciążenia pobierane od przywozu lub w związku z przywozem towarów, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;c) określenie "zgłoszenie celne" oznacza oświadczenie złożone w formie ustalonej przez władze celne, w którym zainteresowana osoba wskazuje postępowanie celne mające zastosowanie do towarów i podaje informacje, jakich wymagają władze celne do zastosowania tego postępowania;d) określenie "zgłaszający" oznacza osobę, która podpisuje lub w imieniu której podpisywane jest zgłoszenie celne;e) określenie "kontrola zgłoszenia celnego" oznacza czynności władz celnych przeprowadzane w celu upewnienia się, czy zgłoszenie celne zostało właściwie sporządzone, czy załączono wymagane dokumenty towarzyszące i czy spełniają one warunki autentyczności i ważności;f) określenie "kontrola towarów" oznacza fizyczne badanie towarów przez władze celne przeprowadzane w celu upewnienia się, czy ich rodzaj, pochodzenie, stan, ilość i wartość są zgodne z informacjami umieszczonymi w zgłoszeniu celnym;g) określenie "wymierzenie cła przywozowego i podatków" oznacza określenie kwoty cła przywozowego i podatków do pobrania;h) określenie "dopuszczenie do obrotu" oznacza czynność podjętą przez władze celne mającą na celu przekazanie odprawianych towarów do dyspozycji zainteresowanych osób;ij) określenie "zabezpieczenie" oznacza takie zabezpieczenie, które zapewnia, zgodnie z wymaganiami władz celnych, wypełnienie zobowiązań wobec nich; zabezpieczenie jest określane jako "generalne", w przypadku gdy gwarantuje wypełnienie zobowiązań wynikających z szeregu operacji;k) określenie "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.Zasady1. NormaOdprawę ostateczną regulują postanowienia niniejszego załącznika.2. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki i formalności celne, które muszą być spełnione w celu odprawy ostatecznej towarów.Uwagi1. Ustawodawstwo krajowe może wprowadzać zakazy lub ograniczenia w przywozie niektórych kategorii towarów.2. Zobowiązania, które należy wypełnić w celu odprawy ostatecznej towarów obejmują złożenie zgłoszenia celnego, przedstawienie dokumentów towarzyszących oraz uiszczenie należnego cła przywozowego i podatków.Właściwe urzędy celne3. NormaOrgany celne wyznaczają urzędy celne, w których towary mogą być odprawiane ostatecznie. Przy ustalaniu właściwości tych urzędów oraz godzin ich urzędowania uwzględnia się takie czynniki, jak szczególne wymogi handlu i przemysłu.Uwagi1. Organy celne mogą zezwolić, aby towary były odprawiane ostatecznie w wewnętrznych urzędach celnych2. Właściwość niektórych urzędów celnych może zostać ograniczona ze względu na sposób transportu, określoną kategorię towarów lub przesłanie towarów do określonego regionu (np. strefy przygranicznej lub strefy przemysłowej).3. Organy celne mogą zażądać, aby odprawa ostateczna niektórych kategorii towarów (np. diamenty, antyki, dzieła sztuki) dokonywana było w specjalnie do tego wyznaczonych urzędach celnych.4. Zalecenie praktyczneJeżeli właściwe urzędy celne położone są na wspólnej granicy, organy celne obu zainteresowanych państw powinny, w miarę możliwości, dostosować godziny urzędowania i właściwość tych urzędów.Zgłaszającya) Osoby uprawnione do występowania w charakterze zgłaszającego5. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki, na jakich osoba jest uprawniona do występowania w charakterze zgłaszającego.UwagaZgłaszający nie musi być właścicielem towarów; może nim być np. przewoźnik, spedytor, odbiorca lub agent zatwierdzony przez władze celne.6. Zalecenie praktyczneKażda osoba posiadająca prawo do dysponowania towarami powinna być uprawniona do występowania w charakterze zgłaszającego.UwagaOrgany celne mogą zażądać od zgłaszającego udowodnienia jego prawa do dysponowania towarami.b) Odpowiedzialność zgłaszającego7. NormaZgłaszający jest odpowiedzialny przed organami celnymi za prawidłowość danych szczegółowych podanych w zgłoszeniu celnym oraz uiszczenie cła przywozowego i podatków.c) Uprawnienia zgłaszającego8. NormaPrzed złożeniem zgłoszenia celnego i na warunkach określonych przez organy celne zgłaszający jest upoważniony do:a) kontroli towarów orazb) pobierania próbek.9. Zalecenie praktyczneOrgany celne nie powinny żądać, aby próbki, które mogą zostać pobrane pod dozorem celnym, zostały oddzielnie odprawione ostatecznie w przywozie, pod warunkiem że wymienione próbki objęte są zgłoszeniem celnym towarów do odprawy ostatecznej, dotyczącym przesyłki towarów, z których pochodzą, i że zgłoszenie to jest złożone w wyznaczonym terminie.10. Zalecenie praktyczneW przypadku szczególnych trudności na wniosek zgłaszającego organy celne powinny przekazać mu wszelkie niezbędne informacje będące w ich posiadaniu, pomocne w wypełnieniu zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej.Zgłoszenie celne towarów do odprawy ostateczneja) Formularz i treść zgłoszenia celnego11. NormaFormularze zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej są zgodne z urzędowym wzorem określonym przez właściwe organy.Właściwe organy wymagają podania w zgłoszeniu celnym tylko takich informacji, które uważają za niezbędne do wymierzenia oraz poboru cła przywozowego i podatków, sporządzania statystyk oraz stosowania innych przepisów ustawowych i wykonawczych, które organy celne mają obowiązek stosować.Uwagi1. Organy celne wymagają:a) informacji dotyczących osób:- nazwisko/nazwa i adres zgłaszającego,- nazwisko/nazwa i adres importera,- nazwisko/nazwa i adres wysyłającego;b) informacji dotyczących transportu:- sposób transport,- identyfikacja środka transportu;c) informacji dotyczących towarów:- kraj wysyłki i kraj pochodzenia,- opis opakowań (liczba, rodzaj, znaki i numery, masa),- opis towarów zgodnie z ich rodzajem taryfowym;d) informacji dla wymierzenia cła przywozowego i podatków (dla opisu towarów):- pozycja taryfowa,- stawki cła przywozowego i podatków,- masa brutto, masa netto i inne ilości,- wartości celnej;e) innych informacji:- numer pozycji statystycznej mającej zastosowanie do każdego opisu towarów,- obszar wysyłki towarów lub odniesienie do stosowanych przepisów (w przypadku gdy występuje się o traktowanie preferencyjne),- odniesienie do dokumentów przedstawionych na poparcie zgłoszenia celnego;f) miejsca, daty i podpisu zgłaszającego.2. Jeżeli organy celne rozważają korektę aktualnych formularzy lub przygotowanie nowych formularzy zgłoszeń celnych towarów do odprawy ostatecznej, mogą wykorzystać wzór formularza przedstawiony w dodatku I do niniejszego załącznika, uwzględniając uwagi zawarte w dodatku II.12. Zalecenie praktyczneJeśli z powodów uznanych przez organy celne za ważne zgłaszający nie dysponuje wszystkimi informacjami wymaganymi do sporządzenia zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej, powinien mieć możliwość złożenia zgłoszenia czasowego lub niekompletnego, pod warunkiem że zawiera ono informacje uznane przez organy celne za niezbędne, a zgłaszający zobowiąże się uzupełnić zgłoszenie w określonym terminie.Przyjęcie przez organy celne zgłoszenia czasowego lub niekompletnego nie powinno wiązać się z traktowaniem taryfowym odmiennym od tego, które zostałoby zastosowane, gdyby złożono zgłoszenie kompletne i prawidłowe.UwagaJeśli dopuszczenie do obrotu nastąpiło przed przekazaniem wszystkich niezbędnych informacji, zgłaszający może zostać zobowiązany do złożenia zabezpieczenia płatności należnych kwot.b) Liczba egzemplarzy, które należy przedstawić13. Zalecenie praktyczneOrgany celne powinny, w miarę możliwości, ograniczyć liczbę egzemplarzy zgłoszeń celnych towarów do odprawy ostatecznej, które musi przedstawić zgłaszający.14. Zalecenie praktyczneJeżeli wymaga się sporządzenia kilku egzemplarzy zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej, zgłaszający powinien mieć możliwość wypełnienia wszystkich egzemplarzy metodą samokopiującą.c) Dokumenty, które należy przedstawić na poparcie zgłoszenia celnego15. NormaNa poparcie zgłoszenia celnego organy celne wymagają jedynie dokumentów, które uważają za niezbędne do przeprowadzenia kontroli czynności i zapewnienia spełnienia wymogów dotyczących stosowania odpowiednich ograniczeń lub innych przepisów.UwagaOrgany celne często wymagają przedstawienia na poparcie zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej następujących dokumentów: pozwolenia na przywóz, dowodu pochodzenia, świadectwa sanitarnego lub fitosanitarnego, faktury handlowej, dokumentów przewozowych.16. Zalecenie praktyczneJeżeli niektóre dokumenty towarzyszące nie mogą zostać złożone wraz ze zgłoszeniem celnym, a zgłaszający poda przyczyny uznane przez organy celne za ważne, te ostatnie powinny umożliwić zgłaszającemu przedstawienie danych dokumentów w określonym terminie.UwagaW przypadku dopuszczenia towarów do obrotu przed przedstawieniem brakujących dokumentów można zażądać od zgłaszającego złożenia zabezpieczenia płatności należnych kwot.17. Zalecenie praktyczneJeżeli dokumenty przedstawiane na poparcie zgłoszenia celnego sporządzono w innym języku niż język kraju przywozu, organy celne nie powinny żądać każdorazowo przedstawienia tłumaczenia informacji podanych w tych dokumentach.d) Korekta zgłoszenia celnego18. NormaOrgany celne pozwalają zgłaszającemu na dokonanie korekty zgłoszenia celnego, które złożył, pod warunkiem że w chwili otrzymania jego wniosku nie rozpoczęły one kontroli zgłoszenia celnego ani kontroli towarów.19. Zalecenie praktyczneWniosek o dokonanie korekty zgłoszenia celnego, złożony przez zgłaszającego po rozpoczęciu kontroli zgłoszenia celnego lub kontroli towarów, powinien zostać przyjęty przez organy celne, jeśli powody podane przez zgłaszającego uznano za ważne.UwagaKorekta zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej nie stanowi przeszkody do podejmowania przez organy celne niezbędnych czynności, jeśli w trakcie kontroli zgłoszenia celnego lub kontroli towarów zostało ujawnione przestępstwo.e) Wycofanie zgłoszenia celnego20. Zalecenie praktyczneZgłaszający powinien mieć możliwość wycofania zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej i zwrócenia się z wnioskiem o zastosowanie innego postępowania celnego, pod warunkiem że wniosek został przedstawiony organom celnym przed dopuszczeniem towarów do obrotu i że powody podane przez zgłaszającego uznano za ważne.UwagaWycofanie zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej nie stanowi przeszkody do podejmowania przez organy celne niezbędnych czynności, jeśli w trakcie kontroli zgłoszenia celnego lub kontroli towarów zostało ujawnione przestępstwo.Złożenie zgłoszenia celnegoa) Wybór urzędu odprawy celnej21. NormaZgłoszenie celne towarów do odprawy ostatecznej składa się we właściwym urzędzie celnym, w którym przedstawiane są towary.UwagaJeśli stałego pozwolenia na dopuszczenie towarów do obrotu udzielono przed przedstawieniem zgłoszenia, organy celne mogą zażądać, aby zgłoszenie celne zostało złożone w określonym urzędzie celnym.b) Termin na złożenie zgłoszenia celnego22. NormaJeżeli ustawodawstwo krajowe przewiduje termin na złożenie zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej we właściwym urzędzie celnym, termin ten określa się w taki sposób, aby umożliwić zgłaszającemu zebranie informacji niezbędnych do sporządzenia zgłoszenia i uzyskanie wymaganych dokumentów towarzyszących.Uwagi1. Ustawodawstwo krajowe może przewidywać, że terminy na złożenie zgłoszenia celnego zaczynają biec np. od chwili rozładunku towarów, przedstawienia towarów w urzędzie celnym lub od momentu ich dopuszczenia do obrotu.2. Jeżeli zgłoszenie celne nie zostało złożone w wyznaczonym terminie, organy celne mogą podjąć czynności, które uznają za niezbędne, w szczególności dla ochrony interesów Skarbu Państwa.23. Zalecenie praktyczneNa wniosek zgłaszającego i z powodów uznanych przez organy celne za ważne, te ostatnie powinny przedłużyć termin na złożenie zgłoszenia celnego.24. Zalecenie praktyczneZgłaszający powinien mieć możliwość złożenia zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej we właściwym urzędzie celnym przed przybyciem tam towarów.UwagaZgłoszenie może zostać również złożone dla towarów, które nie zostały jeszcze wprowadzone na obszar celny.c) Okresowe składanie zgłoszeń25. Zalecenie praktyczneJeśli towary są przywożone często przez tę samą osobę, organy celne powinny zezwolić, aby jedno zgłoszenie celne obejmowało cały przywóz dokonywany przez tę osobę w określonym czasie.Uwagi1. Organy celne mogą uzależnić przyznanie tego ułatwienia od prowadzenia przez importera księgowości handlowej w określony sposób (np. z wykorzystaniem komputerów) oraz od możliwości podjęcia niezbędnych środków kontroli.2. Jeśli organy celne przyznają to ułatwienie, mogą zażądać, aby zgłaszający przedstawiał przy każdym przywozie dokument handlowy lub urzędowy (faktura handlowa, list przewozowy, kwit wysyłkowy itd.) zawierający podstawowe informacje dotyczące danej przesyłkid) Złożenie zgłoszenia celnego poza godzinami urzędowania urzędu celnego26. NormaZgłoszenie celne należy złożyć w godzinach urzędowania właściwego urzędu celnego.27. Zalecenie praktyczneNa wniosek zgłaszającego i z powodów uznanych przez organy celne za ważne te ostatnie powinny zezwolić, w miarę możliwości, aby zgłoszenie celne zostało złożone poza godzinami urzędowania właściwego urzędu celnego; wszystkim kosztami, jakie to za sobą pociąga, może być obciążony zgłaszający.Przyjęcie zgłoszenia celnego28. NormaZgłoszenie celne uważa się za przyjęte, jeśli urząd celny, w którym zostało złożone, ustalił, że zawiera ono wszystkie niezbędne informacje oraz że załączono do niego wszystkie wymagane dokumenty.29. NormaJeżeli organy celne nie mogą przyjąć zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej, które zostało złożone w urzędzie celnym, podają one zgłaszającemu powody odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego.UwagaOdmowa przyjęcia zgłoszenia celnego może mieć miejsce, na przykład, gdy urząd celny nie jest właściwy lub gdy niezbędne jest niezwłoczne przedstawienie brakujących dokumentów.Kontrola zgłoszenia celnego30. NormaKontroli zgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej dokonuje się tak szybko, jak to jest możliwe, po przyjęciu zgłoszenia celnego.31. NormaW celu kontroli zgłoszenia celnego organy celne podejmują tylko takie czynności, które uznają za niezbędne dla zapewnienia zgodności z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, za których wprowadzanie są odpowiedzialne.UwagaCo do zasady, władze celne:- upewniają się, czy podana pozycja taryfowa odpowiada opisowi towarów i czy podane stawki cła przywozowego i podatków są stawkami obowiązującymi,- kontrolują, czy informacje zawarte w zgłoszeniu celnym są zgodne z informacjami zawartymi w przedstawionych dokumentach, w szczególności dotyczącymi identyfikacji opakowań, ilości i wartości zgłoszonych towarów,- kontrolują autentyczność i ważność dokumentów przedstawionych na poparcie zgłoszenia celnego.Kontrola towarówa) Termin kontroli towarów32. NormaJeżeli organy celne zdecydują o kontroli towarów odprawianych ostatecznie w przywozie, kontrola ta przeprowadzana jest, tak szybko jak jest to możliwe, po przyjęciu zgłoszenia celnego.33. Zalecenie praktyczneW pierwszej kolejności powinna być dokonywana kontrola żywych zwierząt, towarów łatwo psujących się i innych pilnych przesyłek.34. Zalecenie praktyczneJeżeli towary muszą zostać poddane kontroli również innych właściwych organów (w ramach stosowania kontroli weterynaryjnej, sanitarnej, fitosanitarnej itd.) władze celne powinny, tam gdzie ma to zastosowanie, przeprowadzić kontrolę w tym samym czasie.UwagaOrgany celne mogą zażądać, aby towary, które mają zostać poddane kontroli innych właściwych organów, zostały odprawione w urzędach celnych wyznaczonych do tego celu.b) Kontrola towarów poza godzinami urzędowania urzędu celnego35. NormaNa wniosek zgłaszającego i z powodów uznanych przez organy celne za ważne, te ostatnie pozwalają, o ile jest to możliwe, aby towary odprawione ostatecznie w przywozie zostały poddane kontroli poza godzinami urzędowania urzędu celnego; wszystkimi kosztami, jakie to za sobą pociąga, może zostać obciążony zgłaszający.UwagaKontrola poza godzinami urzędowania urzędu celnego może mieć miejsce w szczególności w przypadku towarów łatwo psujących się, żywych zwierząt oraz innych pilnych przesyłek.c) Kontrola towarów poza urzędem celnym36. NormaNa wniosek zgłaszającego i z powodów uznanych przez organy celne za ważne te ostatnie pozwalają, o ile jest to możliwe, aby towary odprawiane ostatecznie w przywozie zostały poddane kontroli poza urzędem celnym, w którym zgłoszenie celne zostało złożone, wszystkimi kosztami, jakie to za sobą pociąga, może zostać obciążony zgłaszający.Uwagi1. Towary mogą zostać poddane kontroli, odpowiednio do okoliczności, w lokalach osoby zainteresowanej, w odpowiednio wyposażonych lokalach, w każdym pomieszczeniu znajdującym się w okręgu nadzoru władz celnych lub w urzędzie celnym, innym niż urząd, w którym złożono zgłoszenie celne.2. Przypadki, w których kontroli można dokonać poza urzędem celnym, w którym zgłoszenie celne zostało złożone, obejmują:- towary, które nie mogą być łatwo poddane kontroli aż do chwili ich rozładunku w miejscu przeznaczenia (np. pszenica, olej lub kruszce przywożone statkami lub barkami; przesyłki wielkotowarowe części w kontenerach, meble i majątek ruchomy gospodarstwa domowego przywożony przy zmianie miejsca pobytu),- towary, które nie mogą być poddane kontroli bez odpowiedniego wyposażenia (np. ciemnia, chłodnia),- towary, w odniesieniu do których nie można skutecznie wymagać, aby zostały przedstawione w urzędzie celnym (np. produkty uzyskane z wykorzystania gruntów lub z kamieniołomów położonych w pobliżu granicy, przywożone najkrótszą drogą).d) Obecność zgłaszającego przy kontroli towarów37. NormaZgłaszający ma prawo być obecny przy kontroli towarów lub może być przy niej reprezentowany. Jeśli organy celne uznają to za przydatne, mogą zażądać, aby zgłaszający był obecny przy kontroli towarów lub był przy niej reprezentowany w celu udzielenia organom celnym pomocy niezbędnej dla ułatwienia kontroli towarów.Uwagi1. Zgłaszający może zostać zobowiązany do zebrania paczek, otwarcia ich, posortowania towarów zgodnie z opisem i policzenia ich.2. Jeżeli towary odprawione ostatecznie w przywozie to towary niebezpieczne, delikatne lub kruche, zgłaszający może zostać zobowiązany do powołania ekspertów do pomocy organom celnym.3. Zgłaszający może również zostać zobowiązany do przedstawienia organom celnym specyfikacji technicznych przywożonych towarów.e) Zakres kontroli towarów38. NormaDokonując kontroli towarów, organy celne podejmują tylko czynności, które uznają za niezbędne dla zapewnienia zgodności z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, które władze celne mają obowiązek stosować.Uwagi1. Kontrola towarów może być kontrolą uproszczoną lub szczegółową. W przypadku kontroli uproszczonej organy celne mogą przeprowadzać niektóre, ale niekoniecznie wszystkie, z następujących czynności kontrolnych: liczenie opakowań, sprawdzanie ich znaków i numerów oraz ustalanie opisu towarów. Kontrola szczegółowa wiąże się z gruntownym badaniem towarów mającym na celu ustalenie, tak dokładne, jak jest to możliwe, składu, ilości, pozycji taryfowej, wartości i, w miarę potrzeby, pochodzenia.2. Szczegółowa kontrola towarów uzasadniona jest w szczególności, gdy organy celne mają wątpliwości co do ścisłości niektórych informacji zawartych w zgłoszeniu celnym lub w dokumentach towarzyszących.3. Towary podlegające wysokim cłom przywozowym i podatkom mogą być regularnie poddawane szczegółowej kontroli.39. Zalecenie praktyczneOrgany celne powinny w jak największej ilości przypadków ograniczać się do kontroli uproszczonej towarów odprawianych ostatecznie.UwagaPrzeprowadzenie kontroli uproszczonej może zostać uznane za wystarczające, na przykład, gdy towary o tym samym opisie są często przywożone przez osobę znaną organom celnym jako osoba godna zaufania lub gdy ścisłość informacji zawartych w zgłoszeniu celnym może zostać poddana kontroli na podstawie dokumentów towarzyszących lub innych dowodów, lub gdy dane cła przywozowe i podatki są niskie.40. Zalecenie praktyczneJeżeli organy celne przeprowadzają szczegółową kontrolę towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym, które dotyczy przesyłki zawierającej wiele opakowań i które jest objęte specyfikacją lub innym podobnym dokumentem, kontrola taka powinna zwykle być podejmowana wyrywkowo.UwagaOrgany celne mogą zdecydować, uwzględniając liczbę pozostającego do ich dyspozycji personelu, aby przesyłki towarów odprawionych ostatecznie w przywozie były poddawane szczegółowej kontroli wyrywkowo.f) Pobieranie próbek przez władze celne41. NormaPróbki pobierane są jedynie, w przypadku gdy organy celne uznają to za niezbędne dla ustalenia opisu i/lub wartości towarów zgłaszanych do odprawy ostatecznej lub dla zapewnienia stosowania innych przepisów ustawodawstwa krajowego. Pobrane próbki powinny być możliwie najmniejsze.Błędy w zgłoszeniu42. NormaJeżeli organy celne stwierdzą, że błędy w zgłoszeniu celnym lub przy wymierzaniu cła przywozowego i podatków doprowadzą lub doprowadziły do pobrania cła przywozowego i podatków w kwocie wyższej od kwoty prawnie należnej, dokonują zwrotu lub zwolnienia kwoty nadpłaconej lub powiadamiają o tym zgłaszającego, tak by mógł zmienić zgłoszenie lub wystąpić z roszczeniem o dokonanie zwrotu lub zwolnienia.43. NormaJeżeli organy celne stwierdzą, że błędy w zgłoszeniu celnym pociągają za sobą konieczność uiszczenia dodatkowych cła przywozowego i podatków, przedstawienia dodatkowych dokumentów towarzyszących lub zastosowania dodatkowych przepisów ustawowych lub wykonawczych, i gdy nie ma dowodów na to, że błędy te zostały popełnione z zamiarem popełnienia przestępstwa, niezwłocznie powiadamiają zgłaszającego. Jeżeli ustalą, że błędy te były niezamierzone i po stronie zgłaszającego nie doszło do poważnego zaniedbania, pozwalają zgłaszającemu na dokonanie zmian w zgłoszeniu i spełnienie niezbędnych dodatkowych formalności bez nakładania kary.44. NormaUstawodawstwo krajowe przewiduje, że w przypadku gdy błędy w zgłoszeniu celnym lub przy wymierzaniu cła przywozowego i podatków pociągają za sobą pobranie dodatkowego cła przywozowego i podatków w kwocie, którą można uznać za mało istotną, lub pociągają za sobą konieczność zwrotu takiej kwoty, organy celne nie dokonują pobrania ani zwrotu takiej kwoty.Wymierzanie cła przywozowego i podatkówa) Czynniki, które należy wziąć pod uwagę45. NormaUstawodawstwo krajowe określa czynniki stanowiące podstawę wymierzania cła przywozowego i podatków oraz warunki, na jakich czynniki te są ustalane.Uwagi1. Czynniki stanowiące podstawę wymierzania cła przywozowego i podatków to przede wszystkim:- klasyfikacja taryfowa,- wartość lub ilość, w zależności od tego, czy stosowane stawki cła przywozowego i podatków są ad valorem, czy szczególne,- kraj pochodzenia lub miejsce wysyłki, w przypadku gdy obciążenie należnościami zależy od tych czynników.2. Zasady ustalania klasyfikacji taryfowej, wartości celnej lub ilości oraz pochodzenie mogą zostać wymienione w uwagach wyjaśniających sporządzonych przez właściwe organy.b) Stosowane stawki cła przywozowego i podatków46. NormaStawki cła przywozowego i podatków, stosowane przy odprawie ostatecznej towarów, wymienia się w oficjalnych taryfach, które są odpowiednio publikowane.47. NormaUstawodawstwo krajowe określa moment, który należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu stawek cła przywozowego i podatków należnych od towarów odprawianych ostatecznie.UwagaMomentem, który należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu należnych stawek, może być, na przykład, czas przybycia towarów, złożenia zgłoszenia celnego, przyjęcia zgłoszenia przez organy celne, uiszczenia cła przywozowego i podatków lub czas dopuszczenia towarów do obrotu.Uiszczanie cła przywozowego i podatkówa) Dopuszczalne sposoby płatności48. NormaUstawodawstwo krajowe określa sposoby płatności należnego cła przywozowego i podatków.49. Zalecenie praktyczneOrgany celne powinny zezwolić na dokonanie płatności w inny sposób niż w gotówce.Uwagi1. Oprócz płatności w gotówce innymi dopuszczalnymi sposobami płatności mogą być: płatność czekiem, przelewem, przekazem bankowym lub pocztowym.2. Jeśli dopuszczalnym sposobem płatności są czeki wystawione przez banki zagraniczne, może zostać wprowadzony wymóg, aby bank posiadał siedzibę w kraju przywozu.b) Data i miejsce płatności50. NormaOrgany celne ustalają datę wymagalności kwoty należnego cła przywozowego i podatków, jak również miejsce dokonania płatności.Uwagi1. Uiszczenie cła przywozowego i podatków dokonywane jest zwykle w urzędzie celnym, w którym złożono zgłoszenie celne; może ono również być dokonane za pośrednictwem innego organu lub urzędu celnego wyznaczonego przez organy celne.2. Co do zasady wymaga się, aby uiszczenie cła przywozowego i podatków nastąpiło w chwili złożenia lub przyjęcia zgłoszenia celnego, lub przed dopuszczeniem towarów do obrotu. W pewnych okolicznościach płatność może zostać odroczona.c) Odroczenie płatności cła przywozowego i podatków51. Zalecenie praktyczneOsobom dokonującym często odprawy ostatecznej towarów należy zezwalać na odroczoną płatność cła przywozowego i podatków bez pobierania odsetek.Uwagi1. Osoba korzystająca z tego ułatwienia może zostać wezwana do złożenia zabezpieczenia w wysokości wyznaczonej przez organy celne.2. Każda osoba, która chce korzystać z odroczenia płatności, może zostać wezwana do przedstawienia organom celnym pisemnego wniosku.52. Zalecenie praktyczneJeżeli wymagane jest złożenie zabezpieczenia dla odroczonej płatności, osobom dokonującym często odprawy ostatecznej towarów w różnych urzędach celnych znajdujących się na tym samym obszarze celnym należy zezwalać na złożenia zabezpieczenia generalnego.53. Zalecenie praktyczneKwota zabezpieczenia, które należy złożyć, aby móc korzystać z odroczenia płatności, nie powinna przewyższać kwoty cła przywozowego i podatków, które mogłyby być należne od towarów przywiezionych w okresie, w którym płatność cła przywozowego i podatków jest odroczona.UwagaOrgany celne mogą określić kwotę zabezpieczenia na podstawie kwoty cła przywozowego i podatków zapłaconych we wcześniejszym czasie. W przypadku zmian, na przykład w wysokości stosowanej stawki lub wielkości przywozu, kwotę zabezpieczenia należy odpowiednio dostosować.54. NormaOsobie wezwanej do złożenia zabezpieczenia odroczenia płatności należy zezwalać na wybór, spośród form zabezpieczeń przewidzianych przez ustawodawstwo krajowe, formy, która jej najbardziej odpowiada.55. Zalecenie praktyczneOkres odroczenia płatności cła przywozowego i podatków powinien wynosić co najmniej 14 dni, licząc od dnia wymagalności kwoty należnego cła przywozowego i podatków.Uwagi1. Różne okresy mogą zostać określone dla każdego typu podatku.2. Organy celne mogą zezwolić, aby cła przywozowe i podatki w odniesieniu do przywozu dokonywanego w określonym czasie zostały uiszczone w określonym terminie.d) Dowód płatności56. NormaW przypadku uiszczenia cła przywozowego i podatków osobie, która dokonała płatności, wystawia się pokwitowanie stanowiące dowód dokonania płatności.UwagaPokwitowanie może zostać wystawione na egzemplarzu zgłoszenia przeznaczonym dla zgłaszającego.e) Termin pobrania cła przywozowego i podatków57. NormaUstawodawstwo krajowe wyznacza termin, w którym organy celne mogą podjąć działania prawne zmierzające do pobrania cła przywozowego i podatków, które nie zostały uiszczone w terminie ich wymagalności.f) Odsetki za zaległości58. NormaUstawodawstwo krajowe określa stopę odsetek za zwłokę należnych od kwot cła przywozowego i podatków, które nie zostały uiszczone w terminie ich wymagalności oraz warunki stosowania tych stawek.Dopuszczenie towarów do obrotu59. NormaTowary odprawione ostatecznie w przywozie zwalnia się po dokonaniu kontroli przez organy celne lub po podjęciu przez nie decyzji o nieprzeprowadzaniu kontroli, pod warunkiem że nie ujawniono przestępstwa, a należne cła przywozowe i podatki zostały uiszczone, lub gdy podjęto środki niezbędne dla zapewnienia ich pobrania.60. Zalecenie praktyczneJeśli organy celne mają pewność, że wszystkie formalności związane z odprawą ostateczną zostaną spełnione przez zgłaszającego w okresie późniejszym, powinny dopuścić towary do obrotu, pod warunkiem że zgłaszający przedstawi dokument handlowy lub urzędowy zawierający podstawowe informacje dotyczące danej przesyłki, który może zostać przyjęty przez władze celne.Uwagi1. Organy celne mogą uzależnić dopuszczenie towarów do obrotu od przedstawienia wszystkich dokumentów towarzyszących, które organy celne uważają za niezbędne, oraz od dokonania przez właściwe organy kontroli przewidzianej w ustawodawstwie krajowym (kontrola weterynaryjna, sanitarna, fitosanitarna itd.).2. Zgłaszający może zostać wezwany do złożenia zabezpieczenia w celu zapewnienia zgodności jego zobowiązań względem organów celnych.61. Zalecenie praktyczneW przypadku gdy kontrola towarów nie może zostać przeprowadzona niezwłocznie, na przykład gdy trzeba powołać ekspertów lub gdy towary muszą zostać poddane analizie w laboratoriach specjalistycznych oraz gdy kontrola może zostać przeprowadzona na podstawie próbek lub szczegółowej dokumentacji technicznej, organy celne powinny, nie czekając na zakończenie kontroli, dopuścić towary do obrotu.UwagaDopuszczenie towarów do obrotu może zostać uzależnione od złożenia zabezpieczenia pobrania dodatkowego cła przywozowego i podatków, które mogą stać się należne.62. Zalecenie praktyczneW przypadku gdy w trakcie kontroli zgłoszenia celnego lub dokumentów towarzyszących albo w trakcie kontroli towarów zostało ujawnione przestępstwo, organy celne powinny, nie czekając na wyjaśnienie sprawy, dopuścić towary do obrotu, pod warunkiem że zgłaszający złoży zabezpieczenie pobrania dodatkowego cła przywozowego i podatków, jak również należnych od niego kar oraz pod warunkiem że towary nie podlegają konfiskacie.Zniszczenie lub przekazanie towarów63. Zalecenie praktycznePod warunkiem że w trakcie kontroli zgłoszenia celnego lub kontroli towarów nie zostało ujawnione przestępstwo, zgłaszający lub zainteresowana osoba powinna zostać zwolniona od obowiązku uiszczenia cła przywozowego i podatków lub mieć możliwość uzyskania ich zwrotu:- jeżeli na wniosek tej osoby towary, które zostały odprawione ostatecznie w przywozie, ale które nie zostały dopuszczone do obrotu, zostały przekazane na rzecz Skarbu Państwa lub zniszczone, lub pozbawione wartości handlowej pod kontrolą celną, jeśli organy celne tak zdecydują. Takie przekazanie lub zniszczenie nie obciąża Skarbu Państwa jakimikolwiek kosztami z tego tytułu,- jeżeli towary odprawione ostatecznie w przywozie zostały zniszczone lub bezpowrotnie utracone na skutek wypadku lub działania siły wyższej, pod warunkiem że zniszczenie lub utrata nastąpiły przed dopuszczeniem towarów do obrotu i zostało to należycie stwierdzone, zgodnie z wymaganiami organów celnych.Odpady i resztki pozostałe po zniszczeniu podlegają, w przypadku odprawy ostatecznej, cłu przywozowemu i podatkom, które byłyby zastosowane do takich odpadów i resztek przywiezionych w takim stanie.UwagaW przypadku gdy zostało ujawnione przestępstwo, organy celne mogą uzależnić przyznanie takiego ułatwienia od zapłacenia kar przewidzianych przez ustawodawstwo krajowe.64. Zalecenie praktyczneJeżeli organy celne przystąpią do sprzedaży towarów, które nie zostały zgłoszone w wyznaczonym terminie lub które nie mogły zostać dopuszczone do obrotu, chociaż przestępstwo nie zostało ujawnione, przychody ze sprzedaży, po odliczeniu cła przywozowego i podatków, jak również wszystkich innych opłat i powstałych kosztów, powinny zostać, o ile jest to możliwe, przekazane osobie uprawnionej do ich otrzymania lub powinny zostać pozostawione do jej dyspozycji.UwagaPostępowanie to może być stosowane w szczególności, gdy zgłoszenie celne zostało przyjęte, ale zgłaszający nie mógł uiścić cła przywozowego i podatków i nie wnioskował o objęcie towarów innym postępowaniem celnym.Informacje dotyczące odprawy ostatecznej65. NormaOrgany celne powinny zapewnić, aby wszelkie informacje dotyczące odprawy ostatecznej towarów były dostępne dla każdej zainteresowanej osoby.--------------------------------------------------Dodatek I do Załącznika B.1WZÓR FORMULARZAzgłoszenia celnego towarów do odprawy ostatecznej+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------Dodatek II do Załącznika B.1Uwagi1. Rozmiar formularza jest rozmiarem ISO A4 (210 × 297 mm, 8,27 × 11,69 cali). Formularz posiada górny margines o szerokości 10 mm i lewy margines o szerokości 20 mm pozwalający na wpięcie go do akt. Odstęp między wierszami stanowi wielokrotność 4,24 mm (1/6 cala), a odstęp poprzeczny powinien stanowić wielokrotność 2,54 mm (1/10 cala). Wygląd formularza ma być zgodny z wzorem formularza Europejskiej Komisji Gospodarczej (EKG), przedstawionym w dodatku I. Dopuszczalne są niewielkie rozbieżności w rozmiarze pól itp., o ile odpowiadają szczególnym wymogom kraju emisji, takim jak: istnienie innego systemu niż system metryczny, cech szczególnych krajowego systemu wymiarowania dokumentów itd.2. Państwa mogą określić normy dotyczące gramatury papieru na jeden m2 oraz użycia wzoru giloszującego, który ma zapobiec podrobieniu formularza.3. Normalizacja dotyczy jedynie rozmiaru i wyglądu, wpisy umieszczone we wzorze formularza mają jedynie wskazywać rodzaj informacji, które należy w nim umieścić. Każde państwo może zastąpić te wpisy w swoim formularzu krajowym takimi wpisami, jakie uzna za bardziej odpowiednie, pod warunkiem że wpisy te nie zmieniają rodzaju informacji przewidzianych we wzorze formularza.4. Ponadto administracje mogą pominąć w swoim formularzu pozycje wzoru formularza, które uznają za niepotrzebne. Powstałe w ten sposób wolne miejsca mogą zostać wykorzystane do celów urzędowych.5. Dodatkowe pozycje wymagane przez administracje, a nieprzewidziane we wzorze formularza, mogą zostać przypisane do "miejsca do dowolnego wykorzystania".--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIZAŁĄCZNIK C.1ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY OSTATECZNEGO WYWOZUWstępOstateczny wywóz towarów wiąże się ogólnie ze spełnieniem prostych formalności celnych. Zwykle wymagane jest przedstawienie zgłoszenia celnego, jednak w niektórych przypadkach wystarczy, że eksporter przedstawi władzom celnym dokument handlowy zawierający wymagane informacje dotyczące towarów, które mają stać się przedmiotem wywozu. W pewnych okolicznościach eksporter może przedłożyć jedno zgłoszenie celne lub skonsolidowaną deklarację obejmującą cały wywóz, jakiego dokonał w określonym czasie.Oprócz poboru należnego cła przywozowego i podatków celem kontroli celnej jest w szczególności zapewnienie stosowania ustawodawstwa krajowego dotyczącego zakazów i ograniczeń wywozowych oraz kontrola informacji wykorzystywanych do ustalenia kwoty cła i podatków wewnętrznych, które mogą zostać zwrócone lub z których towary mogą zostać zwolnione. Ponadto władze celne są zobowiązane do zbierania informacji potrzebnych do sporządzania statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego.Towary, które mają zostać wywiezione, mogą być również przedmiotem kontroli dokonywanej przez właściwe organy inne niż władze celne, na przykład przedmiotem kontroli weterynaryjnej, fitosanitarnej lub innej kontroli sanitarnej.Przedmiotem niniejszego załącznika są wszelkie formalności i środki (formalności celne) związane z ostatecznym wywozem, niezależnie od sposobu transportu.Zgodnie z definicją "ostatecznego wywozu" przedmiotem niniejszego załącznika nie są towary, które są wywożone w ramach postępowania celnego mającego na celu zwrot opłat przy wywozie lub procedury uszlachetniania; przedmiotem niniejszego załącznika nie jest też zwrot cła przywozowego i podatków. Nie obejmuje on również towarów przesyłanych pocztą lub przewożonych w bagażu podróżnych.DefinicjeW rozumieniu niniejszego załącznika:a) określenie "ostateczny wywóz" oznacza postępowanie celne stosowane do towarów znajdujących się w swobodnym obrocie, które opuszczają obszar celny i mają ostatecznie pozostać poza tym obszarem, z wyjątkiem towarów wywożonych zgodnie z postępowaniem celnym mającym na celu zwrot opłat przy wywozie lub w ramach procedury uszlachetniania lub wywożonych ze zwrotem cła przywozowego i podatków;b) określenie "towary znajdujące się w swobodnym obrocie" oznacza towary, którymi można dysponować bez ograniczeń celnych;c) określenie "obszar celny" oznacza terytorium, na którym jest w pełni stosowane ustawodawstwo celne jednego państwa;d) określenie "cła wywozowe i podatki" oznacza cła i wszelkie inne opłaty, podatki, akcyzy lub inne należności, które są pobierane w wywozie lub w związku z wywozem towarów, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;e) określenie "zgłoszenie celne" oznacza oświadczenie złożone w formie ustalonej przez władze celne, w którym zainteresowana osoba wskazuje postępowanie celne, które ma zostać zastosowane do towarów i podaje informacje, jakich wymagają władze celne do zastosowania tego postępowania;f) określenie "kontrola towarów" oznacza fizyczne badanie towarów przez władze celne przeprowadzane w celu upewnienia się czy rodzaj, pochodzenie, stan, ilość i wartość towarów są zgodne z informacjami umieszczonymi w zgłoszeniu celnym;g) określenie "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.Zasady1. NormaOstateczny wywóz regulują postanowienia niniejszego załącznika.2. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki i formalności celne, które należy spełnić w celu dokonania ostatecznego wywozu.Uwagi1. Ustawodawstwo krajowe może w szczególności przewidywać zakazy lub ograniczenia wywozowe niektórych kategorii towarów.2. Warunki, które należy spełnić w związku z ostatecznym wywozem, obejmują, w szczególności, złożenie zgłoszenia celnego, przedstawienie dokumentów towarzyszących oraz uiszczenie należnego cła wywozowego i podatków.Właściwe urzędy celne3. NormaOrgany celne wyznaczają urzędy celne, w których towary mogą być odprawiane w celu dokonania ostatecznego wywozu. Przy ustalaniu właściwości tych urzędów oraz godzin ich urzędowania uwzględnia się takie czynniki, jak szczególne wymogi handlu, przemysłu i transportu.Uwagi1. Właściwość niektórych urzędów celnych może zostać ograniczona do określonego sposobu transportu, pewnych kategorii towarów lub do towarów, które pochodzą z określonego regionu (np. strefy przygranicznej lub strefy przemysłowej).2. Organy celne mogą zażądać, aby ostateczny wywóz niektórych kategorii towarów (np. diamenty, antyki, dzieła sztuki), w odniesieniu do których należy zastosować szczególne środki kontroli lub które muszą zostać poddane kontroli innych właściwych organów, dokonywany był w specjalnie do tego wyznaczonych urzędach celnych.4. NormaWładze celne zezwalają, aby towary ostatecznie wywożone były zgłaszane w wewnętrznych urzędach celnych.Uwagi1. W uzasadnionych okolicznościach organy celne mogą zezwolić na urządzenie posterunku celnego w lokalach przedsiębiorstwa.2. Kontroli towarów dokonuje się zwykle w wewnętrznym urzędzie celnym, w którym towary zostały odprawione ostatecznie w wywozie.3. Organy celne mogą zażądać, aby towary odprawione ostatecznie w wywozie w wewnętrznym urzędzie celnym zostały przewiezione do urzędu wyjścia zgodnie z procedurą tranzytu celnego.5. NormaJeżeli właściwe urzędy celne położone są na wspólnej granicy, organy celne zainteresowanych państw powinny, w miarę możliwości, dostosować godziny urzędowania i właściwość tych urzędów.Odprawa celna towarów poza godzinami urzędowania urzędu celnego6. NormaNa wniosek zgłaszającego i z powodów uznanych przez organy celne za ważne, jeśli pozwala na to organizacja administracyjna, organy celne zezwalają, aby towary, które mają zostać ostatecznie wywiezione, zostały odprawione poza godzinami urzędowania właściwego urzędu celnego; wszystkim kosztami, jakie to za sobą pociąga, może być obciążony zgłaszający.Zgłaszający7. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki, na jakich osoba jest uprawniona do występowania w charakterze zgłaszającego, jak również zakres jego odpowiedzialności i uprawnień.Dokumenty, które należy przedstawić przy ostatecznym wywoziea) Formularz zgłoszenia celnego i treść8. NormaFormularze zgłoszenia celnego towarów do ostatecznego wywozu są zgodne z urzędowym wzorem określonym przez organy celne.Organy celne wymagają podania w zgłoszeniu celnym tylko takich informacji, które uważają za niezbędne do wymierzenia i poboru należnego cła przywozowego i podatków, zwrotu lub zwolnienia z cła i podatków wewnętrznych, sporządzania statystyk oraz stosowania innych przepisów ustawowych i wykonawczych, które organy celne mają obowiązek stosować.UwagaOrgany celne wymagają:a) informacji dotyczących osób:- nazwisko/nazwa i adres zgłaszającego,- nazwisko/nazwa i adres eksportera,- nazwisko/nazwa i adres odbiorcy;b) informacji dotyczących transportu:- sposób transportu,- identyfikacja środka transportu;c) informacji dotyczących towarów:- kraj przeznaczenia,- opis opakowań (znaki i numery, liczba, rodzaj),- opis towarów,- masa brutto,- masa netto i inne ilości,- wartość;d) informacji do wymierzenia należnego cła przywozowego i podatków:- pozycja taryfowa,- stawki cła wywozowego i podatków,- kwota cła wywozowego i podatków;e) innych informacji:- numer pozycji statystycznej mającej zastosowanie do każdego opisu towarów,- odniesienie do przedstawionych dokumentów (na przykład, pozwolenia na wywóz, świadectwa sanitarnego lub innych);f) miejsca, daty i podpisu zgłaszającego.9. Zalecenie praktyczneJeżeli organy celne rozważają korektę aktualnych formularzy lub przygotowanie nowych formularzy zgłoszeń celnych towarów do ostatecznego wywozu, powinny korzystać, w miarę możliwości, ze wzoru formularza przedstawionego w dodatku I do niniejszego załącznika, zgodnie z uwagami zawartymi w dodatku II.b) Przyjęcie dokumentu handlowego w miejsce formularza urzędowego10. Zalecenie praktyczneOrgany celne powinny, w miarę możliwości, zapewnić, aby zamiast korzystania z formularza urzędowego zgłoszenie towarów było możliwe przez złożenie dokumentu handlowego (np. faktury) zawierającego niezbędne informacje dotyczące towarów, które mają zostać wywiezione.Uwagi1. Organy celne uznają zwykle dokument handlowy, w przypadku gdy towary, które mają zostać wywiezione, nie podlegają cłu przywozowemu i podatkom i nie powodują zwrotu lub zwolnienia od cła i podatków wewnętrznych oraz gdy zgłoszenie celne nie jest wykorzystywane do sporządzania statystyk.2. Zalecenie dotyczące wzoru formularza faktury przeznaczonej do wykorzystania w handlu międzynarodowym zostało przyjęte przez Europejską Komisję Gospodarczą (EKG). Wzór formularza przedstawiony jest w dodatku III.3. Organy celne mogą uznać dokumenty handlowe przedstawione za pomocą technik automatycznego przetwarzania danych.11. Zalecenie praktyczneOrgany celne powinny w porozumieniu z innymi organami właściwymi w sprawach handlu zagranicznego zapewnić, aby wszystkie dokumenty wymagane w związku z ostatecznym wywozem mogły zostać ujęte w standardowych seriach dokumentów handlu zagranicznego.UwagaWykorzystanie standardowych serii dokumentów handlu zagranicznego do wzoru formularza Europejskiej Komisji Gospodarczej (lub zgodne z nim) pozwala na powielenie informacji wspólnych dla tych dokumentów na uprzednio wydrukowanych lub czystych formularzach metodą samokopiującą.c) Liczba egzemplarzy, które należy przedstawić12. Zalecenie praktyczneOrgany celne powinny, w miarę możliwości, ograniczyć liczbę egzemplarzy zgłoszenia celnego lub dokumentu handlowego, które musi przedłożyć zgłaszający.d) Dokumenty, które należy przedstawić na poparcie zgłoszenia celnego lub dokumentu handlowego13. NormaNa poparcie zgłoszenia celnego lub dokumentu handlowego organy celne wymagają jedynie dokumentów, które uważają za niezbędne, aby przeprowadzić kontrolę czynności i upewnić się, że są one zgodne z wymogami dotyczącymi stosowania odpowiednich ograniczeń lub innych przepisów.UwagaOrgany celne mogą zażądać, gdzie stosowne, przedstawienia pozwolenia na wywóz, świadectwa fitosanitarnego lub innego świadectwa zdrowia.e) Okresowe składanie zgłoszeń celnych lub dokumentów handlowych14. NormaJeśli towary są przywożone często przez tę samą osobę, organy celne powinny dopuścić, na warunkach przez nie ustanowionych, aby jedno zgłoszenie celne lub skonsolidowana deklaracja określająca niezbędne informacje obejmowały cały wywóz dokonywany przez tę osobę w określonym czasie.Uwagi1. Organy celne mogą uzależnić przyznanie tego ułatwienia od prowadzenia przez eksportera księgowości handlowej w określony sposób oraz od możliwości podjęcia niezbędnych środków kontroli.2. Organy celne mogą zażądać od zgłaszającego, aby przedstawiał przy każdym wywozie odpis dokumentu przewozowego lub innego dokumentu towarzyszącego.3. Organy celne mogą uznać skonsolidowane deklaracje przedstawione z wykorzystaniem technik automatycznego przetwarzania danych.Kontrola towarówa) Zakres kontroli15. NormaW celu kontroli zgłoszenia celnego organy celne podejmują tylko takie czynności, które uważają za niezbędne dla zapewnienia zgodności z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, za których wprowadzanie są odpowiedzialne.UwagaKontrola towarów przez organy celne ogranicza się zazwyczaj do policzenia paczek, sprawdzenia opisu towarów i wywiezionych ilości.b) Kontrola towarów poza urzędem celnym16. NormaNa wniosek zgłaszającego i z powodów uznanych przez organy celne za ważne te ostatnie pozwalają, o ile jest to możliwe, aby towary zostały poddane kontroli poza urzędem celnym; wszystkimi kosztami, jakie to za sobą pociąga, może zostać obciążony zgłaszający.UwagaKontrola może zostać przeprowadzona w lokalach osoby zainteresowanej, w chwili załadunku kontenera lub środka transportu.c) Pobieranie próbek przez władze celne17. NormaW przypadku gdy dla zapewnienia stosowania przepisów ustawodawstwa krajowego muszą zostać pobrane próbki, powinny one być możliwie najmniejsze.Wymierzanie i uiszczanie należnego cła przywozowego i podatków18. NormaUstawodawstwo krajowe określa reguły postępowania, formalności, które muszą zostać spełnione, i ułatwienia udzielane przy wymierzaniu i uiszczaniu należnego cła wywozowego i podatków pobieranych przy ostatecznym wywozie.Wywóz towarówa) Pozwolenie na wywóz19. NormaWywóz może zostać dokonany po przeprowadzeniu przez organy celne i inne właściwe władze niezbędnych kontroli, pod warunkiem że:- nie zostało ujawnione przestępstwo,- przedstawiono pozwolenie na wywóz i inne wymagane dokumenty, i- należne cła przywozowe i podatki zostały uiszczone lub podjęto niezbędne czynności mające na celu zapewnienie ich pobrania.Uwagi1. Towary, które nie są wywożone niezwłocznie po uzyskaniu pozwolenia na wywóz, mogą zostać umieszczone, aż do chwili dokonania ich rzeczywistego wywozu, pod kontrolą celną.2. Państwa mogą określić drogi celne, tzn. drogi, drogi kolejowe, drogi żeglowne i drogi dla innych rodzajów transportu (rurociągi itd.), które muszą zostać wykorzystane przy wywozie towarów.20. Zalecenie praktyczneWywóz towarów nie powinien opóźniać się ze względu na fakt, że zgłoszenie celne jest niekompletne lub w dokumentach popełniono niewielkie błędy, pod warunkiem że nie narusza to interesów Skarbu Państwa lub obowiązujących zakazów lub ograniczeń wywozowych.b) Dowód przybycia do miejsca przeznaczenia21. NormaWładze celne nie wymagają dowodu przybycia towarów do kraju obcego.Uwagi1. Co do zasady, dowód taki jest wymagany tylko w odniesieniu do towarów, dla których nie ma żadnego innego potwierdzenia wywozu i które korzystają ze zwrotu lub zwolnienia od cła lub podatków wewnętrznych, których kwota jest wysoka, i istnieje obawa wystąpienia nadużycia, lub w odniesieniu do niektórych towarów, które są przedmiotem szczególnej kontroli (np. broń i amunicja).2. W przypadku gdy taki dowód jest wymagany, może nim być oświadczenie odbiorcy odpowiednio poświadczone przez organy celne kraju przeznaczenia.c) Zwrot lub zwolnienie od cła i podatków wewnętrznych22. NormaUstawodawstwo krajowe określa reguły postępowania i formalności, które muszą zostać spełnione, aby uzyskać zwrot lub zwolnienie od cła i podatków wewnętrznych.23. Zalecenie praktyczneTowary, które przy ostatecznym wywozie korzystają ze zwrotu lub zwolnienia od cła i podatków wewnętrznych, powinny korzystać z takiego zwrotu lub zwolnienia możliwie najszybciej po dokonaniu wywozu.Informacje dotyczące ostatecznego wywozu24. NormaOrgany celne powinny zapewnić, aby wszelkie informacje dotyczące ostatecznego wywozu były dostępne dla każdej zainteresowanej osoby.--------------------------------------------------Dodatek I do Załącznika C.1WZÓR FORMULARZAzgłoszenia celnego towarów do ostatecznego wywozu+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------Dodatek II do załącznika C.1Uwagi1. Rozmiar formularza jest rozmiarem ISO A4 (210 × 297 mm, 8,27 × 11,69 cali). Formularz posiada górny margines o szerokości 10 mm i lewy margines o szerokości 20 mm pozwalający na wpięcie go do akt. Odstęp między wierszami stanowi wielokrotność 4,24 mm (1/6 cala), a odstęp poprzeczny powinien stanowić wielokrotność 2,54 mm (1/10 cala). Wygląd formularza ma być zgodny ze wzorem formularza Europejskiej Komisji Gospodarczej (EKG), przedstawionym w dodatku I. Dopuszczalne są niewielkie rozbieżności w rozmiarze pól itp., o ile odpowiadają szczególnym wymogom kraju emisji, takim jak: istnienie innego systemu niż system metryczny, cech szczególnych krajowego systemu wymiarowania dokumentów itd.2. Kraje mogą określić normy dotyczące gramatury papieru na jeden m2 oraz użycia wzoru giloszującego, który ma zapobiec podrobieniu formularza.3. Normalizacja dotyczy jedynie rozmiaru i wyglądu, wpisy umieszczone we wzorze formularza mają jedynie wskazywać rodzaj informacji, które należy w nim umieścić. Każdy kraj może zastąpić te wpisy w swoim formularzu krajowym takimi wpisami, jakie uzna za bardziej odpowiednie, pod warunkiem że wpisy te nie zmieniają rodzaju informacji przewidzianych we wzorze formularza.4. Ponadto administracje mogą pominąć w swoim formularzu pozycje wzoru formularza, które uznają za niepotrzebne. Powstałe w ten sposób wolne miejsca mogą zostać wykorzystane do celów urzędowych.5. Dodatkowe pozycje wymagane przez administracje, a nieprzewidziane we wzorze formularza, mogą zostać przypisane do "miejsca do dowolnego wykorzystania".--------------------------------------------------Dodatek III do załącznika C.1WZÓR FORMULARZAfaktury+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIIZAŁĄCZNIK F. 6ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY ZWROTU CŁA PRZYWOZOWEGO I PODATKÓWWstępW trakcie odprawy celnej ostatecznej przywozowej lub po odprawieniu może okazać się, że importer lub organy celne stwierdzają, iż podstawa, od której były obliczane należności celne, była nieprawidłowa z uwagi między innymi na błąd popełniony przez władze celne, osobę zgłaszającą czy też inną osobę (np. spedytora czy też przewoźnika) i na skutek tego cła przywozowe i podatki pobrane lub wymierzone przekraczają kwotę należną. Może się również zdarzyć, że towary są uszkodzone, zniszczone lub bezpowrotnie utracone w wyniku wypadku lub działania siły wyższej, w szczególności przed ich dopuszczeniem do obrotu. W takich wypadkach pobrane cła przywozowe i podatki mogą również być zwrócone w całości lub częściowo.Osoba zainteresowana powinna mieć możliwość, po zweryfikowaniu faktów, uzyskania zwrotu nadpłaconego cła przywozowego i podatków lub też, jeśli płatności jeszcze nie dokonano, zmniejszenia wymierzonych należności.Jest istotne, zwłaszcza gdy nadpłata spowodowana została przez błąd organu celnego lub przez okoliczności, na które importer lub inna osoba zainteresowana nie miali wpływu, aby zwrot nastąpił bez nieuzasadnionej zwłoki i wymagał minimum formalności. W niektórych jednak wypadkach może się okazać niezbędne uzależnienie zwrotu od spełnienia określonych warunków lub podjęcia działań mających na celu zabezpieczenie przed nadużyciem lub oszustwem.Postanowienia niniejszego załącznika nie dotyczą zwrotów dokonywanych w ramach postępowania celnego mającego na celu zwrot opłat przy wywozie ani też zwrotu depozytów złożonych w charakterze zabezpieczenia płatności cła przywozowego i podatków.DefinicjeW rozumieniu niniejszego załącznika:a) określenie "zwrot cła przywozowego i podatków" oznacza zwrot całkowity lub częściowy cła przywozowego i podatków uiszczonych za towary odprawione ostatecznie w przywozie i uchylenie całkowite lub częściowe wymierzonego cła i podatków, które nie zostały jeszcze uiszczone;b) określenie "cła przywozowe i podatki" oznacza cła i wszelkie inne opłaty, podatki, akcyzy lub inne należności pobierane od przywozu lub w związku z przywozem towarów z zagranicy, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;c) określenie "dopuszczenie do obrotu" oznacza czynność podjętą przez władze celne, mające na celu przekazanie odprawianych towarów do dyspozycji zainteresowanych osób;d) określenie "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.Zasada1. NormaZwrot cła przywozowego i podatków regulują postanowienia niniejszego załącznika.Zakres2. NormaUstawodawstwo krajowe określa wypadki i warunki, w których należy dokonywać zwrotu cła przywozowego i podatków uiszczonych lub naliczonych, gdy przekraczają one kwoty należne.UwagaNie dokonuje się zwrotu cła przywozowego i podatków, które zostały zwrócone lub podlegają zwrotowi na podstawie innych postanowień.Wypadki, w których powinien być dokonywany zwrot cła przywozowego i podatkówBłędne wymierzenie3. NormaNależy dokonać zwrotu cła przywozowego i podatków, gdy ustalono, że nadpłata powstała na skutek błędnego ich wymierzenia.Towary o wartości niższej od deklarowanej4. NormaNależy dokonać zwrotu cła przywozowego i podatków, jeżeli ustalono, że cła przywozowe i podatki zostały wymierzone od wartości przekraczającej wartość celną, pod warunkiem że fakty zostały stwierdzone w należyty sposób zgodnie z wymaganiami organów celnych.Nieprawidłowa klasyfikacja taryfowa5. NormaNależy dokonać zwrotu cła przywozowego i podatków, jeżeli nadpłata powstała na skutek nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów zgłoszonych do odprawy, pod warunkiem że fakty zostały stwierdzone w należyty sposób zgodnie z wymaganiami organów celnych.Towary uszkodzone, zniszczone lub utracone6. NormaNależy dokonać zwrotu cła przywozowego i podatków w odniesieniu do towarów uszkodzonych, zniszczonych lub bezpowrotnie utraconych na skutek wypadku lub działania siły wyższej przed dopuszczeniem ich do obrotu, pod warunkiem że fakty zostały stwierdzone w należyty sposób zgodnie z wymaganiami organów celnych.7. NormaW przypadku gdy towary zostały całkowicie lub częściowo zwolnione od cła przywozowego i podatków z uwagi na ich szczególne przeznaczenie i zostały one uszkodzone, zniszczone lub bezpowrotnie utracone na skutek wypadku lub działania siły wyższej po dopuszczeniu ich do obrotu, umarza się kwotę ceł przywozowych i podatków, pod warunkiem że uszkodzenie, zniszczenie lub utrata zostały stwierdzone w należyty sposób zgodnie z wymaganiami organów celnych.UwagiPozostałości towarów, o których mowa w normach 6 i 7, mogą być:a) odprawione ostatecznie w przywozie, w stanie, w jakim się znajdują, tak jak gdyby były w takim stanie przywiezione; lubb) powrotnie wywiezione; lubc) przekazane na rzecz Skarbu Państwa bez obciążania go jakimikolwiek kosztami z tego tytułu; lubd) pozbawione wartości handlowej pod kontrolą celną bez obciążenia Skarbu Państwa jakimikolwiek kosztami z tego tytułu;w zależności od wymagań organów celnych.Towary niezgodne ze specyfikacją8. NormaNależy dokonywać zwrotu cła przywozowego i podatków w odniesieniu do towarów przywiezionych, które zostały uznane za wadliwe bądź też niezgodne ze specyfikacją w chwili przywozu, jeżeli nie były one użytkowane, naprawiane lub używane w inny sposób w kraju przywozu i są powrotnie wywożone w rozsądnym czasie do dostawcy zagranicznego lub innej osoby uzgodnionej z dostawcą. Użytkowanie takich towarów nie powinno jednak stanowić przeszkody w dokonaniu zwrotu, jeżeli było ono niezbędne dla wykrycia defektów lub ustalenia innych okoliczności, które powodują konieczność powrotnego wywozu towarów. Alternatywą wobec powrotnego wywozu towarów może być ich przekazanie na rzecz Skarbu Państwa lub zniszczenie, czy też pozbawienie wartości handlowej pod kontrolą celną. Tego rodzaju przekazanie lub zniszczenie nie powinno powodować obciążenia Skarbu Państwa jakimikolwiek kosztami.UwagaZwrot cła przywozowego i podatków w odniesieniu do towarów, o których mowa w pierwszym zdaniu niniejszej normy, może być również dokonany w ramach postanowień norm 4 i 5, jeżeli takie towary nie są powrotnie wywożone.Niedobory9. NormaDokonuje się zwrotu cła przywozowego i podatków od towarów zgłoszonych do odprawy celnej w ramach większej partii, jeżeli stwierdzono w należyty sposób i zgodnie z wymaganiami organów potwierdzono, że towary te w rzeczywistości nie zostały przywiezione w tej partii na obszar celny.Towary objęte innym postępowaniem celnym10. Zalecenie praktyczneW przypadku gdy organy celne wyrażą zgodę na to, aby towary odprawione ostatecznie w przywozie były objęte innym postępowaniem celnym, należy dokonać zwrotu pobranego cła przywozowego i podatków.Procedura dokonywania zwrotów11. NormaPostępowanie przy składaniu wniosków w sprawie zwrotu cła przywozowego i podatków powinno być możliwie proste.UwagaZwrot może nastąpić na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu.12. NormaDecyzje w sprawie wniosku o zwrot powinny być wydawane na piśmie osobom zainteresowanym bez zbędnej zwłoki, a zwrot nadpłaconych kwot powinien być dokonany możliwie szybko po weryfikacji wniosku.13. NormaW wypadku gdy nadpłata powstała z winy organu celnego, w wyniku błędnego ustalenia cła przywozowego i podatków, zwrot powinien być dokonany bezzwłocznie.Limit czasowy14. Zalecenie praktycznePrzy ustalaniu okresu, po upływie którego nie będą przyjmowane wnioski w sprawie zwrotu cła przywozowego i podatków, okres taki powinien być dostatecznie długi, aby uwzględnić różne okoliczności w każdym rodzaju wypadków, w których może być dokonany zwrot cła przywozowego i podatków.Informacje dotyczące zwrotów15. NormaOrgany celne powinny zapewnić, aby wszelkie informacje dotyczące przepisów regulujących zwrot cła przywozowego i podatków były powszechnie dostępne dla wszystkich zainteresowanych osób.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/430 z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie zawarcia Umowy o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Królestwem Marokańskim

text:
               23.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/430
   z dnia 10 lutego 2015 r.
   w sprawie zawarcia Umowy o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Królestwem Marokańskim
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 kwietnia 2005 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Marokiem w sprawie zawarcia umowy o współpracy w zakresie globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady z dnia 27 listopada 2006 r. w dniu 12 grudnia 2006 r. podpisano Umowę o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Królestwem Marokańskim (zwaną dalej „Umową”).

               (3)

               Umowa pozwala na ściślejszą współpracę z Marokiem w dziedzinie nawigacji satelitarnej. Umożliwi ona realizację szeregu elementów europejskich programów nawigacji satelitarnej.

               (4)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Królestwem Marokańskim.
   Tekst Umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii Europejskiej, notyfikacji przewidzianej w art. 18 ust. 1 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby Umowa stała się dla niej wiążąca (2), oraz dokonuje następującej notyfikacji:

      „W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym i od tej daty wykonuje wszelkie prawa i obowiązki Wspólnoty Europejskiej. Z tego względu odniesienia do »Wspólnoty Europejskiej« w tekście umowy należy odczytywać jako odniesienia do »Unii Europejskiej«.”.

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda udzielona w dniu 16 grudnia 2014 r.

      (2)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


Ważna informacja prawna

|

32006D0539

2006/539/WE: Decyzja Rady z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r

		Decyzja Radyz dnia 22 maja 2006 r.w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r.(2006/539/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota posiada wyłączną kompetencję w zakresie przyjęcia środków dotyczących ochrony i zarządzania zasobami rybnymi oraz zawierania umów z innymi krajami lub organizacjami międzynarodowymi.(2) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, która wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w działaniu na rzecz ochrony i zarządzania biologicznymi zasobami mórz.(3) Wspólnota podpisała i ratyfikowała w dniu 19 grudnia 2003 r. Porozumienie w sprawie wdrażania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony i zarządzania rozproszonymi zasobami rybnymi oraz zasobami rybnymi o wysokiej migracji [2].(4) Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) została ustanowiona Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Republiką Kostaryki zawartą w 1949 r. Na 61. posiedzeniu w czerwcu 1998 r. IATTC przyjęła rezolucję, w ramach której Umawiające się Strony postanowiły sporządzić nową konwencję w celu wzmocnienia IATTC i uaktualnienia jej statutu, zgodnie z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.(5) Wspólnota od samego początku była zaproszona do pełnego uczestnictwa w tym procesie i odegrała w nim znaczącą rolę. Proces ten zakończył się przyjęciem Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. (Konwencja z Antigui) na 70. posiedzeniu IATTC, które odbyło się w dniach 24– 27 czerwca 2003 r. w Antigui (Gwatemala).(6) Konwencja z Antigui została otwarta do podpisu w dniu 14 listopada 2003 r. w Waszyngtonie DC (Stany Zjednoczone Ameryki) i pozostała otwarta do podpisu do dnia 31 grudnia 2004 r. zgodnie z art. XXVII.(7) Wspólnota podpisała Konwencję z Antigui w dniu 13 grudnia 2004 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/26/WE [3] z dnia 25 października 2004 r.(8) Rybacy wspólnotowi prowadzą połowy w obszarze objętym Konwencją z Antigui. Dlatego w interesie Wspólnoty leży przystąpienie do IATTC. Wspólnota powinna zatem zatwierdzić Konwencję z Antigui.(9) Celem Konwencji z Antigui jest wzmocnienie i utrzymanie mocnej pozycji IATTC. Od jej wejścia w życie ma ona zastąpić Konwencję z 1949 r. w odniesieniu do wszystkich stron tej Konwencji. W związku z tym, zgodnie z duchem decyzji Rady 1999/405/WE z dnia 10 czerwca 1999 r. upoważniającej Królestwo Hiszpanii do przystąpienia na zasadach tymczasowych do Konwencji ustanawiającej Międzyamerykańską Komisję ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) [4], po wejściu w życie Konwencji z Antigui Hiszpania musi wypowiedzieć Konwencję z 1949 r.,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Konwencja z Antigui zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób uprawnionych do złożenia dokumentów zatwierdzających rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki jako depozytariuszowi Konwencji zgodnie z jej art. XXXVII.Artykuł 3W momencie wejścia w życie Konwencji z Antigui Hiszpania wypowie Konwencję ustanawiającą Międzyamerykańską Komisję ds. Tuńczyka Tropikalnego.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 maja 2006 r.W imieniu RadyJ. PröllPrzewodniczący[1] Opinia z dnia 27 kwietnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 189 z 3.7.1998, str. 14.[3] Dz.U. L 15 z 19.1.2005, str. 9.[4] Dz.U. L 155 z 22.6.1999, str. 37.--------------------------------------------------