title: 2010/145/CFSP: Decyzja Rady 2010/145/WPZiB z dnia 8 marca 2010 r. przedłużająca obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)

text:
               9.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/8

         DECYZJA RADY 2010/145/WPZiB
   z dnia 8 marca 2010 r.
   przedłużająca obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 16 kwietnia 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/280/WPZiB wspierające skuteczne wykonanie mandatu MTKJ (1).

               (2)

               Dnia 30 marca 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB odnawiające środki wspierające skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ) (2).

               (3)

               Wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB zostało po raz ostatni przedłużone wspólnym stanowiskiem 2009/164/WPZiB z dnia 26 lutego 2009 r. przedłużającym obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ) (3), do dnia 16 marca 2010 r.

               (4)

               Osoby postawione w stan oskarżenia przez MTKJ wciąż pozostają na wolności; istnieją również dowody, że są one wspierane w dążeniach do uniknięcia wymiaru sprawiedliwości.

               (5)

               Należy przedłużyć obowiązywanie środków przewidzianych we wspólnym stanowisku 2004/293/WPZiB o kolejne 12 miesięcy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapobieżenia wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez nie osób wymienionych w załączniku, które są zaangażowane w działania pomagające osobom przebywającym na wolności nadal unikać odpowiedzialności za zbrodnie, o które oskarżył je MTKJ, lub które prowadzą inne działania w sposób mogący stanowić przeszkodę w skutecznym wykonywaniu mandatu przez MTKJ.
   2.   Ust. 1 nie będzie zobowiązywał państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.
   3.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, gdy państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego, a mianowicie:

               a)

               jako państwo przyjmujące międzynarodowej organizacji międzyrządowej;

               b)

               jako państwo przyjmujące międzynarodowej konferencji zwołanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;

               c)

               na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

               d)

               na mocy traktatu pojednawczego z 1929 r. (traktat laterański) zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

         4.   Uważa się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest krajem przyjmującym Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
   5.   Rada jest odpowiednio powiadamiana o wszelkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.
   6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać wyłączenia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, w tym w posiedzeniach popieranych przez Unię Europejską lub których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, gdzie prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający MTKJ w wykonywaniu jego mandatu.
   7.   Państwo członkowskie, które zamierza przyznać wyłączenia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym na piśmie Radę. Wyłączenie będzie uznane za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady zgłosi zastrzeżenie na piśmie w terminie 48 godzin od otrzymania powiadomienia o proponowanym wyłączeniu. W przypadku zgłoszenia zastrzeżenia przez jednego lub kilku członków Rady, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.
   8.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to ograniczone jest do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
   Artykuł 2
   Rada, działając na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub państwa członkowskiego, przyjmuje konieczne zmiany do wykazu zawartego w załączniku.
   Artykuł 3
   Aby wpływ powyższych środków był jak największy, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków zawartych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   1.   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia. Niniejsza decyzja traci moc z dniem 16 marca 2011 r.
   2.   Niniejsza decyzja podlega stałemu przeglądowi. Jest ona odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. CORBACHO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 101 z 23.4.2003, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 65.

      (3)  Dz.U. L 55 z 27.2.2009, s. 44.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   BILBIJA, Milorad
      Syn Svetka BILBIJI (Svetko BILBIJA)
      Miejsce i data urodzenia: Sanski Most (Bośnia i Hercegowina), 13 sierpnia 1956 r.
      Numer paszportu: 3715730
      Numer dowodu osobistego: 03GCD9986
      Osobisty numer identyfikacyjny: 1308956163305
      Pseudonimy:
      Adres: Brace Pantica 7, Banja Luka, Bośnia i Hercegowina
      2.   BJELICA, Milovan
      Miejsce i data urodzenia: Rogatica (Bośnia i Hercegowina), 19 października 1958 r.
      Numer paszportu: 0000148, wydany dnia 26 lipca 1998 r. w Sarajewie Serbskim (anulowany)
      Numer dowodu osobistego: 03ETA0150
      Osobisty numer identyfikacyjny: 1910958130007
      Pseudonimy: Cicko
      Adres: Spółka CENTREK w Pale, Bośnia i Hercegowina
      3.   ECIM (EĆIM), Ljuban
      Miejsce i data urodzenia: Sviljanac (Bośnia i Hercegowina), 6 stycznia 1964 r.
      Numer paszportu: 0144290, wydany dnia 21 listopada 1998 r. w Banja Luce (anulowany)
      Numer dowodu osobistego: 03GCE3530
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0601964100083
      Pseudonimy:
      Adres: Ulica Stevana Mokranjca 26, Banja Luka, Bośnia i Hercegowina
      4.   HADZIC (HADŽIĆ), Goranka
      Córka Branka i Mileny HADŻIĆ (Branko i Milena HADŽIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: gmina Vinkovci (Chorwacja), 18 czerwca 1962 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego: 1806962308218 (JMBG), Numer dowodu osobistego: 569934/03
      Pseudonimy:
      Adres: Aranj Janoša 9, Nowy Sad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: siostra Gorana HADŻICIA (HADŽIĆ)
      5.   HADZIC (HADŽIĆ), Ivana
      Córka Gorana i Żivki HADŻIĆ (Goran i Živka HADŽIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Vukovar (Chorwacja), 25 lutego 1983 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Pseudonimy:
      Adres: Aranj Janoša 9, Nowy Sad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: córka Gorana HADŻICIA (HADŽIĆ)
      6.   HADZIC (HADŽIĆ), Srecko (Srećko)
      Syn Gorana i Żivki HADŻIĆ (Goran i Živka HADŽIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Vukovar (Chorwacja), 8 października 1987 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Pseudonimy:
      Adres: Aranj Janoša 9, Nowy Sad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: syn Gorana HADŻICIA (HADŽIĆ)
      7.   HADZIC (HADŽIĆ), Zivka (Živka)
      Córka Branislava NUDICIA (Branislav NUDIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Vinkovci (Chorwacja), 9 czerwca 1957 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Pseudonimy:
      Adres: Aranj Janoša 9, Nowy Sad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: żona Gorana HADŻICIA (HADŽIĆ)
      8.   JOVICIC (JOVIČIĆ), Predrag
      Syn Desmira JOVICZICIA (Desmir JOVIČIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Pale (Bośnia i Hercegowina), 1 marca 1963 r.
      Numer paszportu: 4363551
      Numer dowodu osobistego: 03DYA0852
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0103963173133
      Pseudonimy:
      Adres: Milana Simovića 23, Pale, Bośnia i Hercegowina
      9.   KESEROVIC (KESEROVIĆ), Dragomir
      Syn Slavka (Slavko)
      Miejsce i data urodzenia: Piskavica / Banja Luka (Bośnia i Hercegowina), 8 czerwca 1957 r.
      Numer paszportu: 4191306
      Numer dowodu osobistego: 04GCH5156
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0806957100028
      Pseudonimy:
      Adres:
      10.   KIJAC, Dragan
      Miejsce i data urodzenia: Sarajewo (Bośnia i Hercegowina), 6 października 1955 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny:
      Pseudonimy:
      Adres:
      11.   KOJIC (KOJIĆ), Radomir
      Syn Milanka i Zlatany
      Miejsce i data urodzenia: Bijela Voda, Sokolac (Bośnia i Hercegowina), 23 listopada 1950 r.
      Numer paszportu: 4742002, wydany w 2002 r. w Sarajewie (wygasł w 2007 r.)
      Numer dowodu osobistego: 03DYA1935, wydany dnia 7 lipca 2003 r. w Sarajewie
      Osobisty numer identyfikacyjny: 2311950173133
      Pseudonimy: Mineur lub Ratko
      Adres: Trifka Grabeza 115, Pale lub hotel KRISTAL, Jahorina, Bośnia i Hercegowina
      12.   KOVAC (KOVAČ), Tomislav
      Syn Vasy (Vaso)
      Miejsce i data urodzenia: Sarajewo (Bośnia i Hercegowina), 4 grudnia 1959 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0412959171315
      Pseudonimy: Tomo
      Adres: Bijela, Czarnogóra; oraz Pale, Bośnia i Hercegowina
      13.   KUJUNDZIC (KUJUNDŽIĆ), Predrag
      Syn Vasiliji (Vasilija)
      Miejsce i data urodzenia: Suho Pole, Doboj (Bośnia i Hercegowina), 30 stycznia 1961 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego: 03GFB1318
      Osobisty numer identyfikacyjny: 3001961120044
      Pseudonimy: Predo
      Adres: Doboj, Bośnia i Hercegowina
      14.   LUKOVIC (LUKOVIĆ), Milorad Ulemek
      Miejsce i data urodzenia: Belgrad (Serbia), 15 maja 1968 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny:
      Pseudonimy: Legija (podrobiony dowód tożsamości na nazwisko IVANIC, Zeljko (IVANIĆ, Željko))
      Adres: przebywa w więzieniu (więzienie okręgowe w Belgradzie, Bacvanska 14, Belgrad)
      15.   MALIS (MALIŠ), Milomir
      Syn Dejana MALISZA (Dejan MALIŠ)
      Miejsce i data urodzenia: Bjelice, 3 sierpnia 1966 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0308966131572
      Pseudonimy:
      Adres: Vojvode Putnika, Foca, Bośnia i Hercegowina
      16.   MANDIC (MANDIĆ), Momcilo (Momčilo)
      Miejsce i data urodzenia: Kalinovik (Bośnia i Hercegowina), 1 maja 1954 r.
      Numer paszportu: 0121391, wydany dnia 12 maja 1999 r. w Sarajewie Serbskim, Bośnia i Hercegowina (anulowany)
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0105954171511
      Pseudonimy: Momo
      Adres: przebywa w więzieniu
      17.   MARIC (MARIĆ), Milorad
      Syn Vinka MARICIA (Vinko MARIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Visoko (Bośnia i Hercegowina), 9 września 1957 r.
      Numer paszportu: 4587936
      Numer dowodu osobistego: 04GKB5268
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0909957171778
      Pseudonimy:
      Adres: Vuka Karadżića 148, Zvornik, Bośnia i Hercegowina
      18.   MICEVIC (MIČEVIĆ), Jelenko
      Syn Luki i Desanki (Luka i Desanka), nazwisko panieńskie: SIMIC (SIMIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Borci pod Konicem (Bośnia i Hercegowina), 8 sierpnia 1947 r.
      Numer paszportu: 4166874
      Numer dowodu osobistego: 03BIA3452
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0808947710266
      Pseudonimy: Filaret
      Adres: klasztor Milesevo, Serbia
      19.   MLADIC (MLADIĆ), Biljana (nazwisko panieńskie: STOJCEVSKA (STOJČEVSKA))
      Córka Strahily STOJCZEVSKIEGO i Svetlinki STOJCZEVSKIEJ (Strahilo STOJČEVSKI i Svetlinka STOJČEVSKA)
      Miejsce i data urodzenia: Skopje (Była Jugosłowiańska Republika Macedonii), 30 maja 1972 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego: 3005972455086 (JMBG)
      Pseudonimy:
      Adres: zameldowana pod adresem: Blagoja Parovica 117a, Belgrad, przebywa pod adresem: Vidikovacki venac 83, Belgrad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: synowa Ratka MLADICIA (Ratko MLADIĆ)
      20.   MLADIC (MLADIĆ), Bosiljka (nazwisko panieńskie: JEGDIC (JEGDIĆ))
      Córka Petara JEGDICIA (Petar JEGDIĆ)
      Data i miejsce urodzenia: Okruglacza, gmina Virovitica (Chorwacja), 20 lipca 1947 r.
      Numer dowodu osobistego: 2007947455100 (JMBG)
      Numer dowodu osobistego: T77619, wydany dnia 31 maja 1992 r. przez SUP w Belgradzie
      Adres: Blagoja Parovica 117a, Belgrad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: żona Ratka MLADICIA (Ratko MLADIĆ)
      21.   MLADIC (MLADIĆ), Darko
      Syn Ratka i Bosilki MLADIĆ (Ratko i Bosiljka MLADIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Skopje (Była Jugosłowiańska Republika Macedonii), 19 sierpnia 1969 r.
      Numer paszportu: 003220335, wydany dnia 26 lutego 2002 r.
      Numer dowodu osobistego: 1908969450106 (JMBG); dowód osobisty B112059, wydany dnia 8 kwietnia 1994 r. przez SUP w Belgradzie
      Pseudonimy:
      Adres: Vidikovacki venac 83, Belgrad, Serbia
      Związek z osobami oskarżonymi o zbrodnie wojenne: syn Ratka MLADICIA (Ratko MLADIĆ).
      22.   NINKOVIC (NINKOVIĆ), Milan
      Syn Sima (Simo)
      Miejsce i data urodzenia: Doboj (Bośnia i Hercegowina), 15 czerwca 1943 r.
      Numer paszportu: 3944452
      Numer dowodu osobistego: 04GFE3783
      Osobisty numer identyfikacyjny: 1506943120018
      Pseudonimy:
      Adres:
      23.   OSTOJIC (OSTOJIĆ), Velibor
      Syn Joza (Jozo)
      Miejsce i data urodzenia: Celebici, Focza (Bośnia i Hercegowina), 8 sierpnia 1945 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny:
      Pseudonimy:
      Adres:
      24.   OSTOJIC (OSTOJIĆ), Zoran
      Syn Mici OSTOJICIA (Mico OSTOJIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Sarajewo (Bośnia i Hercegowina), 29 marca 1961 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego: 04BSF6085
      Osobisty numer identyfikacyjny: 2903961172656
      Pseudonimy:
      Adres: Malta 25, Sarajewo, Bośnia i Hercegowina
      25.   PAVLOVIC (PAVLOVIĆ), Petko
      Syn Milovana PAVLOVICIA (Milovan PAVLOVIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Ratkovici (Bośnia i Hercegowina), 6 czerwca 1957 r.
      Numer paszportu: 4588517
      Numer dowodu osobistego: 03GKA9274
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0606957183137
      Pseudonimy:
      Adres: Vuka Karadżića 148, Zvornik, Bośnia i Hercegowina
      26.   POPOVIC (POPOVIĆ), Cedomir (Čedomir)
      Syn Radomira POPOVICIA (Radomir POPOVIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Petrovici, 24 marca 1950 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego: 04FAA3580
      Osobisty numer identyfikacyjny: 2403950151018
      Pseudonimy:
      Adres: Crnogorska 36, Bileca, Bośnia i Hercegowina
      27.   PUHALO, Branislav
      Syn Djura (Djuro)
      Miejsce i data urodzenia: Focza (Bośnia i Hercegowina), 30 sierpnia 1963 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny: 3008963171929
      Pseudonimy:
      Adres:
      28.   RADOVIC (RADOVIĆ), Nade
      Syn Milorada RADOVICIA (Milorad RADOVIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Focza (Bośnia i Hercegowina), 26 stycznia 1951 r.
      Numer paszportu: stary 0123256 (anulowany)
      Numer dowodu osobistego: 03GJA2918
      Osobisty numer identyfikacyjny: 2601951131548
      Pseudonimy:
      Adres: Stepe Stepanovića 12, Focza / Srbinje, Bośnia i Hercegowina
      29.   RATIC (RATIĆ), Branko
      Miejsce i data urodzenia: MIHALJEVCI SLAVONSKA POŽEGA (Bośnia i Hercegowina), 26 listopada 1957 r.
      Numer paszportu: 0442022, wydany dnia 17 września 1999 r. w Banja Luce.
      Numer dowodu osobistego: 03GCA8959
      Osobisty numer identyfikacyjny: 2611957173132
      Pseudonimy:
      Adres: Ulica Krfska 42, Banja Luka, Bośnia i Hercegowina
      30.   ROGULJIC (ROGULJIĆ), Slavko
      Miejsce i data urodzenia: SRPSKA CRNJA HETIN (Serbia), 15 maja 1952 r.
      Numery nieważnych paszportów: 3747158, wydany dnia 12 kwietnia 2002 r. w Banja Luce, ważny do dnia 12 kwietnia 2007 r. oraz 0020222, wydany dnia 25 sierpnia 1988 r. w Banja Luce, ważny do dnia 25 sierpnia 2003 r.
      Numer dowodu osobistego: 04EFA1053
      Osobisty numer identyfikacyjny: 1505952103022
      Pseudonimy:
      Adres: 21 Vojvode Mišića, Laktaszi, Bośnia i Hercegowina
      31.   SAROVIC (ŠAROVIĆ), Mirko
      Miejsce i data urodzenia: Rusanovici-Rogatica (Bośnia i Hercegowina), 16 września 1956 r.
      Numer paszportu: 4363471, wydany we Wschodnim Sarajewie, termin ważności: 8 października 2008 r.
      Numer dowodu osobistego: 04PEA4585
      Osobisty numer identyfikacyjny: 1609956172657
      Pseudonimy:
      Adres: Bjelopoljska 42, 71216 Sarajewo Serbskie, Bośnia i Hercegowina
      32.   SKOCAJIC (SKOČAJIĆ), Mrksa (Mrkša)
      Syn Dejana SKOCZAJCIA (Dejan SKOČAJIĆ)
      Miejsce i data urodzenia: Blagaj (Bośnia i Hercegowina), 5 sierpnia 1953 r.
      Numer paszportu: 3681597
      Numer dowodu osobistego: 04GDB9950
      Osobisty numer identyfikacyjny: 0508953150038
      Pseudonimy:
      Adres: Trebinjskih Brigade, Trebinje, Bośnia i Hercegowina
      33.   VRACAR (VRAČAR), Milenko
      Miejsce i data urodzenia: Nisavici, Prijedor (Bośnia i Hercegowina), 15 maja 1956 r.
      Numery nieważnych paszportów: 3865548, wydany dnia 29 sierpnia 2002 r. w Banja Luce, ważny do dnia 29 sierpnia 2007 r.; 0280280, wydany dnia 4 grudnia 1999 r. w Banja Luce, ważny do dnia 4 grudnia 2004 r. oraz 0062130, wydany dnia 16 września 1998 r. w Banja Luce (Bośnia i Hercegowina)
      Numer dowodu osobistego: 03GCE6934
      Osobisty numer identyfikacyjny: 1505956160012
      Pseudonimy:
      Adres: Save Ljuboje 14, Banja Luka, Bośnia i Hercegowina.
      34.   ZOGOVIC (ZOGOVIĆ), Milan
      Syn Jovana (Jovan)
      Miejsce i data urodzenia: Dobrusza, 7 października 1939 r.
      Numer paszportu:
      Numer dowodu osobistego:
      Osobisty numer identyfikacyjny:
      Pseudonimy:
      Adres:


title: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2002 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0957

Dziennik Urzędowy L 333 , 10/12/2002 P. 0013 - 0014

		Decyzja Radyz dnia 28 listopada 2002 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi(2002/957/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi została zatwierdzona decyzją Rady 97/132/WE [2].(2) Ze względu na różnice istniejące w systemach certyfikacji między Stronami Strony wzajemnie nie notyfikowały zakończenia odpowiednich procedur ratyfikacji Umowy, przewidzianych w jej art. 18 ust. 1 akapit drugi.(3) Dlatego też Umowa nie weszła w życie i do czasu jej wejścia w życie jest tymczasowo stosowana, jak uzgodniono na mocy Porozumienia w formie wymiany listów, załączonego do decyzji Rady 97/131/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią o stosowaniu przepisów sanitarnych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [3].(4) Niektóre zmiany w załącznikach do Umowy dotyczące certyfikacji i uznawania równoważności systemów certyfikacji w odniesieniu do niektórych towarów są niezbędne, zanim obie Strony będą mogły zakończyć odpowiednie procedury i wzajemnie notyfikować ich zakończenie oraz zanim Umowa będzie mogła wejść w życie.(5) Obie Strony potwierdzają ich zgodę co do zasady na formę wymiany listów oraz określenie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi.(6) Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi niniejszym zostaje zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst Porozumienia w formie wymiany listów, włącznie ze zmianami w załącznikach do Umowy, załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów, aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2002 r.W imieniu RadyM. Fischer BoelPrzewodniczący[1] Wniosek z dnia 16 września 2002 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 57 z 26.2.1997, str. 4. Decyzja zmieniona decyzją 1999/837/WE (Dz.U. L 332 z 23.12.1999, str. 1).[3] Dz.U. L 57 z 26.2.1997, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1099 z dnia 7 lipca 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               8.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/4

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1099
   z dnia 7 lipca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               W dniu 24 listopada 2013 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, osiągnęły porozumienie z Iranem w sprawie wspólnego planu działania; plan ten przedstawia podejście służące wypracowaniu długoterminowego kompleksowego rozwiązania kwestii jądrowej w Iranie. Ustalono, że pierwszym etapem procesu prowadzącego do wypracowania takiego kompleksowego rozwiązania będą obopólnie uzgodnione środki początkowe, które obie strony mają stosować przez okres sześciu miesięcy i które mogą być przedłużane za obopólną zgodą.

               (3)

               W dniu 30 czerwca 2015 r., decyzją 2015/1050/WPZiB (2), Rada zdecydowała przedłużyć do dnia 7 lipca 2015 r. wdrażanie środków określonych we wspólnym planie działania.

               (4)

               W dniu 7 lipca 2015 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, uzgodniły z Iranem przedłużenie do dnia 10 lipca 2015 r. wdrażania środków określonych we wspólnym planie działania, aby dać czas na kontynuowanie negocjacji z myślą o osiągnięciu porozumienia w sprawie wspólnego wszechstronnego planu działania.

               (5)

               Należy zatem przedłużyć do dnia 10 lipca 2015 r. zawieszenie unijnych środków ograniczających określonych we wspólnym planie działania. W tym terminie będą musiały być wykonywane odpowiednie umowy.

               (6)

               Należy w związku z tym wprowadzić odpowiednie zmiany w decyzji 2010/413/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 26a decyzji 2010/413/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 26a
      1.   Zakaz określony w art. 3a ust. 1 zawiesza się do dnia 10 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy transportu irańskiej ropy naftowej.
      2.   Zakaz określony w art. 3a ust. 2 zawiesza się do dnia 10 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji mających związek z importem, kupnem lub transportem irańskiej ropy naftowej.
      3.   Zakaz określony w art. 3b zawiesza się do dnia 10 lipca 2015 r.
      4.   Zakaz określony w art. 4c zawiesza się do dnia 10 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy złota i metali szlachetnych.
      5.   W art. 10 ust. 3 lit. a), b) i c) zastępuje się do dnia 10 lipca 2015 r. literami w brzmieniu:

                  »a)

                  przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty poniżej 1 000 000 EUR, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty poniżej 400 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. Przekaz jest zgłaszany właściwemu organowi danego państwa członkowskiego, jeśli przekracza kwotę 10 000 EUR;

                  b)

                  przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty powyżej 1 000 000 EUR, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty powyżej 400 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich udzielonych zezwoleniach;

                  c)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty powyżej 100 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich udzielonych zezwoleniach.«.

            6.   W art. 10 ust. 4 lit. b) i c) zastępuje się do dnia 10 lipca 2015 r. literami w brzmieniu:

                  »b)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty poniżej 400 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. Przekaz jest zgłaszany właściwemu organowi danego państwa członkowskiego, jeśli przekracza kwotę 10 000 EUR;

                  c)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty powyżej 400 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Zezwolenie uznaje się za udzielone w terminie czterech tygodni, o ile właściwy organ danego państwa członkowskiego nie zgłosił sprzeciwu w tym terminie. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich odmowach udzielenia zezwolenia.«.

            7.   Zakazy określone w art. 18b zawiesza się do dnia 10 lipca 2015 r.
      8.   Zakazy określone w art. 20 ust. 1 lit. b) i c) oraz w art. 20 ust. 2 w odniesieniu do Ministerstwa ds. Ropy Naftowej, które wymieniono w wykazie zamieszczonym w załączniku II, zawiesza się do dnia 10 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania, do dnia 10 lipca 2015 r., umów dotyczących importu lub kupna irańskich produktów petrochemicznych.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1050 z dnia 30 czerwca 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 170 z 1.7.2015, s. 2).


title: Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2010 r. w sprawie powołania członków Komitetu Ekspertów UE ds. Rzadkich Chorób ustanowionego decyzją 2009/872/WE

text:
               28.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 204/2

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 lipca 2010 r.
   w sprawie powołania członków Komitetu Ekspertów UE ds. Rzadkich Chorób ustanowionego decyzją 2009/872/WE
   2010/C 204/02
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji 2009/872/WE z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającą Komitet Ekspertów UE ds. Rzadkich Chorób (1), a w szczególności jej art. 3 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2009/872/WE Komitet Ekspertów UE ds. Rzadkich Chorób (zwany dalej „Komitetem”) składa się z 51 członków i ich zastępców.

               (2)

               Zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji 2009/872/WE spośród wymienionych 51 członków przez Komisję powoływanych jest: czterech przedstawicieli organizacji pacjentów, czterech przedstawicieli przemysłu farmaceutycznego, dziewięciu przedstawicieli obecnie lub dawniej realizowanych projektów w dziedzinie rzadkich chorób, finansowanych w ramach programów działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia (2), w tym trzech członków pilotażowych europejskich sieci referencyjnych zajmujących się rzadkimi chorobami, oraz sześciu przedstawicieli obecnie lub dawniej realizowanych projektów dotyczących rzadkich chorób, finansowanych w ramach wspólnotowych programów ramowych na rzecz badań i rozwoju technologicznego (3). Swojego przedstawiciela powołuje każde z 27 państw członkowskich. Przedstawiciel Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) jest powoływany przez ECDC.

               (3)

               Zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji 2009/872/WE oraz w celu wyboru tych członków Komisja opublikowała cztery zaproszenia do wyrażenia zainteresowania, które określały wymagane kwalifikacje i warunki niezbędne do zostania członkiem Komitetu. W wyniku wymienionej procedury uzyskano listę kandydatów, spośród których Komisja powołuje członków Komitetu, na podstawie oceny kryteriów określonych w zaproszeniach,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Na członków Komitetu Ekspertów UE ds. Rzadkich Chorób powołuje się ekspertów wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 315 z 2.12.2009, s. 18.

      (2)  Dz.U. L 155 z 22.6.1999, s. 1; Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 1; Dz.U. L 301 z 20.11.2007, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Lista ekspertów powołanych przez Komisję na członków Komitetu Ekspertów UE ds. Rzadkich Chorób

      1.   Organizacje pacjentów

      1.1.   Lista przedstawicieli organizacji pacjentów w porządku alfabetycznym

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Dan

                  Dorica

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób (European Organisation for Rare Diseases)

                  Grønnebæk

                  Torben

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

                  Le Cam

                  Yann

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

                  Nourissier

                  Christel

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

      1.2.   Lista zastępców przedstawicieli organizacji pacjentów w porządku alfabetycznym

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Geissler

                  Jan

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

                  Kent

                  Alastair

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

                  Pizzera-Piantanida

                  Bianca

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

                  Pogany

                  Gabor

                  Europejska Organizacja ds. Rzadkich Chorób

            2.   Przemysł farmaceutyczny

      2.1.   Lista przedstawicieli przemysłu farmaceutycznego w porządku alfabetycznym

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Hughes-Wilson

                  Wills

                  Genzyme

                  Loth

                  Kevin William

                  Celgene

                  Parker

                  Samantha

                  Orphan Europe

                  Valenta

                  Barbara

                  Baxter

      2.2.   Lista zastępców przedstawicieli przemysłu farmaceutycznego w porządku alfabetycznym

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Fehervary

                  Andras C.

                  Novartis

                  Finck

                  Katia

                  Shire Human Genetic Therapies

                  Tellier

                  Zéra

                  LFB Biomédicaments

                  Zimmermann

                  Martine

                  Alexion Europe

            3.   Projekty w dziedzinie rzadkich chorób finansowane w ramach programów działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia

      3.1.   Lista przedstawicieli, w porządku alfabetycznym, obecnie lub dawniej realizowanych projektów w dziedzinie rzadkich chorób, finansowanych w ramach programów działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia, w tym trzech członków pilotażowych europejskich sieci referencyjnych zajmujących się rzadkimi chorobami

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Aymé

                  Ségolène

                  Orphanet Inserm

                  Donadieu

                  Jean

                  Szpital Trousseau

                  Donnai

                  Dian

                  Europejska Sieć Wiodących Ośrodków w Dziedzinie Dysmorfologii (European Network of Centres of Expertise in Dysmorphology)

                  Fregonese

                  Laura

                  CHUV w Lozannie

                  Garne

                  Ester

                  Szpital Lillebaelt-Kolding

                  Taruscio

                  Domenica

                  Krajowe Centrum Rzadkich Chorób w Istituto Superiore di Sanità

                  Vives Corrons

                  Joan Luis

                  Europejska Sieć ds. Rzadkich Wrodzonych Anemii (European Network for Rare Congenital Anaemias)

                  Wagner

                  Thomas

                  Europejska Sieć Ośrodków Referencyjnych ds. Mukowiscydozy (European Centres of Reference Network for Cystic Fibrosis)

                  Webb

                  Susan

                  Szpital w Sant Pau de Barcelona

      3.2.   Lista zastępców przedstawicieli, w porządku alfabetycznym, obecnie lub dawniej realizowanych projektów w dziedzinie rzadkich chorób, finansowanych w ramach programów działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Dubertret

                  Louis

                  Fondation Rene Touraine

                  Eleftheriou

                  Androulla Anastasiou

                  Międzynarodowa Federacja Talasemii (Thalassemia International Federation)

                  Gatta

                  Gemma

                  Fondazione IRCCS, Instituto Nazionale dei Tumori

                  Kaminska

                  Magdalena

                  Europejska Sieć ds. Choroby Hodgkina u Dzieci

                  Nelen

                  Vera

                  Provinciaal Instituut voor Hygiene

                  Nguyen

                  Gérard

                  Rett Syndrome Europe

                  Vittozzi

                  Luciano

                  Centro Nazionale Malattie Rare

                  Weill

                  Alain

                  Europejskie Konsorcjum ds. Hemofilii

                  Zeidler

                  Cornelia

                  Medizinische Hochschule Hannover

            4.   Projekty dotyczące rzadkich chorób finansowane w ramach wspólnotowych programów ramowych na rzecz badań i rozwoju technologicznego

      4.1.   Lista przedstawicieli, w porządku alfabetycznym, obecnie lub dawniej realizowanych projektów w dziedzinie rzadkich chorób, finansowanych w ramach wspólnotowych programów ramowych na rzecz badań i rozwoju technologicznego

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Blay

                  Jean-Yves

                  Europejska Organizacja ds. Badań i Leczenia Nowotworów (European Organisation for Research and Treatment of Cancer)

                  Bushby

                  Kate

                  Instytut Genetyki Człowieka, Uniwersytet w Newcastle

                  De Baets

                  Marc

                  Instytut Zdrowia Psychicznego i Neurologii, Uniwersytet w Maastricht

                  Hiort

                  Olaf

                  Universitätsklinikum Schleswig-Holstein

                  Koutouzov

                  Sophie

                  GIS-Institut des Maladies Rares

                  Wagemaker

                  Gerard

                  Wydział Hematologii, Wydział Medyczny Uniwersytetu Erasma w Rotterdamie

      4.2.   Lista zastępców przedstawicieli, w porządku alfabetycznym, obecnie lub dawniej realizowanych projektów w dziedzinie rzadkich chorób, finansowanych w ramach wspólnotowych programów ramowych na rzecz badań i rozwoju technologicznego

                  Nazwisko

                  Imię

                  Macierzysty instytut lub organizacja

                  Matthijs

                  Gert

                  Centrum Genetyki Człowieka, Uniwersytet w Leuven

                  Palau

                  Francesc

                  Centro de Investigación Biomédica en Red de Enfermedades Raras

                  Picci

                  Piero

                  Istituto Ortopedico Rizzoli di Bologna

                  Rieß

                  Olaf

                  Instytut Genetyki Medycznej, Uniwersytet w Tybindze

                  Tanner

                  Stuart

                  Profesor emerytowany Uniwersytetu w Sheffield

                  Zambruno

                  Giovanna

                  Istituto Dermopatico dell'Immacolata, Roma


title: 2004/585/WE: Decyzja Rady z dnia 19 lipca 2004 r. ustanawiająca Regionalne Komitety Doradcze w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa

text:
               3.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 256/17

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 lipca 2004 r.
   ustanawiająca Regionalne Komitety Doradcze w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa
   (2004/585/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (3), w szczególności jego art. 31 i 32, przewiduje nowe formy udziału uczestników sektora we Wspólnej Polityce Rybołówstwa poprzez utworzenie Regionalnych Komitetów Doradczych.

               (2)

               Jednolite podejście do utworzenia Regionalnych Komitetów Doradczych wymaga, aby komitety te odpowiadały jednostkom zarządzającym opartym na kryteriach biologicznych oraz aby ich liczba była ograniczona, tak aby oferowały pełnowartościowe doradztwo, jak również ze względów praktycznych.

               (3)

               Z uwagi na to, iż Regionalne Komitety Doradcze są organizacjami kierowanymi przez uczestników sektora, powinny dostosować swoją strukturę do specyfiki rybołówstwa oraz danych regionów. Niemniej jednak niezbędne są ogólne ramy dla utworzenia Regionalnych Komitetów Doradczych.

               (4)

               W celu zwiększenia wydajności konieczne jest ograniczenie wielkości Regionalnych Komitetów Doradczych przy jednoczesnym zapewnieniu, że obejmują one wszystkie interesy, na które wpływ ma Wspólna Polityka Rybołówstwa, oraz uznanie pierwszeństwa interesów połowowych, mając na uwadze wpływ, jaki wywierają na nie decyzje dotyczące zarządzania oraz polityk.

               (5)

               W celu zapewnienia spójności zagadnień stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania więcej niż jednego Regionalnego Komitetu Doradczego konieczne jest ustanowienie powiązań pomiędzy różnymi Regionalnymi Komitetami Doradczymi.

               (6)

               Z uwagi na zadania Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury odnowionego na mocy decyzji Komisji 1999/478/WE (4), który składa się z przedstawicieli wielu europejskich organizacji oraz interesów, praca Regionalnych Komitetów Doradczych powinna być skoordynowana z pracą tego Komitetu Doradczego, do którego powinny one również przesyłać swoje sprawozdania.

               (7)

               W celu zapewnienia skutecznego utworzenia Regionalnych Komitetów Doradczych konieczne jest zaangażowanie środków publicznych do częściowego pokrycia ich kosztów ponoszonych w początkowym etapie działalności oraz kosztów związanych z tłumaczeniami ustnymi i pisemnymi.

               (8)

               Kwota odniesienia finansowego, w rozumieniu pkt. 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (5), została zawarta w niniejszej decyzji na cały okres obowiązywania przepisów dotyczących finansowania, pozostając jednakże bez wpływu na uprawnienia organu budżetowego określone w Traktacie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

               1)

               „zainteresowane Państwo Członkowskie” oznacza Państwo Członkowskie mające interesy połowowe w danej strefie lub łowiska objęte przez Regionalny Komitet Doradczy;

               2)

               „sektor rybołówstwa” oznacza podsektor połowowy, w tym armatorów, rybaków działających na małą skalę, zatrudnionych rybaków, organizacje producentów, jak również, między innymi, przetwórców, handlowców i inne organizacje rynkowe oraz sieci kobiet;

               3)

               „inne grupy interesów” oznaczają, między innymi, organizacje i grupy ds. środowiska, producentów akwakultury, konsumentów oraz osoby uprawiające rybołówstwo sportowe lub rekreacyjne.

         Artykuł 2
   Utworzenie Regionalnych Komitetów Doradczych
   1.   Niniejszym utworzone zostają następujące Regionalne Komitety Doradcze:

               a)

               Morze Bałtyckie;

               b)

               Morze Śródziemne;

               c)

               Morze Północne;

               d)

               Wody Północno-Zachodnie;

               e)

               Wody Południowo-Zachodnie;

               f)

               Zasoby Pelagiczne;

               g)

               Flota Pełnomorska/Flota Dalekomorska.

         2.   Obszary geograficzne objęte przez poszczególne Regionalne Komitety Doradcze zostały wskazane w załączniku I do niniejszej decyzji. Każdy Regionalny Komitet Doradczy może tworzyć poddziały zajmujące się zagadnieniami, które obejmują określone regiony rybołówstwa i regiony biologiczne.
   Artykuł 3
   Procedura
   1.   Przedstawiciele sektora rybołówstwa i innych grup interesów, zainteresowani jednym z Regionalnych Komitetów Doradczych, przedkładają wniosek dotyczący działalności wybranego Regionalnego Komitetu Doradczego zainteresowanym Państwom Członkowskim oraz Komisji. Wniosek jest zgodny z celami, zasadami i wytycznymi Wspólnej Polityki Rybołówstwa ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002 i zawiera:

               a)

               deklarację celów;

               b)

               zasady działania;

               c)

               wstępny regulamin wewnętrzny;

               d)

               szacunkowy budżet;

               e)

               prowizoryczną listę organizacji.

         2.   Zainteresowane Państwa Członkowskie zdecydują, czy wniosek jest reprezentatywny i zgodny z przepisami ustanowionymi w niniejszej decyzji, jeśli to konieczne, po przedyskutowaniu interesów uczestników sektora, oraz, za wspólną zgodą, prześlą zalecenie Komisji w sprawie danego Regionalnego Komitetu Doradczego.
   3.   Po dokonaniu oceny zalecenia i ewentualnych zmian we wniosku Komisja przyjmuje decyzję możliwie szybko, a w każdym przypadku dąży do przyjęcia jej najpóźniej w terminie trzech miesięcy, określając datę, od której Regionalny Komitet Doradczy rozpocznie swoją działalność. Przyjęta decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Struktura
   1.   Każdy Regionalny Komitet Doradczy składa się ze zgromadzenia ogólnego oraz komitetu wykonawczego.
   2.   Zgromadzenie ogólne zbiera się przynajmniej raz w roku w celu zatwierdzenia sprawozdania rocznego oraz rocznego planu strategicznego, które sporządzane są przez komitet wykonawczy.
   3.   Zgromadzenie ogólne powołuje komitet wykonawczy, składający się z najwyżej dwudziestu czterech członków. Komitet wykonawczy zarządza pracą Regionalnego Komitetu Doradczego i przyjmuje jego zalecenia.
   Artykuł 5
   Członkostwo
   1.   Regionalne Komitety Doradcze składają się z przedstawicieli sektora rybołówstwa i innych grup interesów, na które wpływ ma Wspólna Polityka Rybołówstwa.
   2.   Europejskie i krajowe organizacje reprezentujące sektor rybołówstwa i inne grupy interesów mogą proponować kandydatury członków zainteresowanym Państwom Członkowskim. Zainteresowane Państwa Członkowskie uzgadniają skład zgromadzenia ogólnego.
   3.   W zgromadzeniu ogólnym i komitecie wykonawczym dwie trzecie miejsc przydziela się przedstawicielom sektora rybołówstwa, a jedną trzecią przedstawicielom innych grup interesów, na które wpływ ma Wspólna Polityka Rybołówstwa.
   4.   Przynajmniej jeden przedstawiciel podsektora połowowego z każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego reprezentowany jest w komitecie wykonawczym.
   Artykuł 6
   Udział podmiotów niebędących członkami
   1.   Naukowcy z instytutów zainteresowanych Państw Członkowskich lub organów międzynarodowych zapraszani są do udziału w pracach Regionalnych Komitetów Doradczych w charakterze ekspertów. Możliwe jest zaproszenie również innych wykwalifikowanych naukowców.
   2.   Komisja oraz władze krajowe i regionalne zainteresowanych Państw Członkowskich mają prawo uczestniczyć w każdym posiedzeniu Regionalnego Komitetu Doradczego w charakterze aktywnych obserwatorów.
   3.   Przedstawiciel Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury ma prawo uczestniczyć w każdym posiedzeniu Regionalnego Komitetu Doradczego w charakterze aktywnego obserwatora.
   4.   Przedstawiciele sektora rybołówstwa i innych grup interesów z państw trzecich, włączając przedstawicieli Regionalnych Organizacji ds. Rybołówstwa, którzy mają interes połowowy w danym obszarze lub łowiska objęte przez Regionalny Komitet Doradczy, mogą zostać zaproszeni do udziału w danym Regionalnym Komitecie Doradczym w charakterze aktywnego obserwatora, jeżeli omawiane są zagadnienia, które ich dotyczą.
   5.   Posiedzenia zgromadzenia ogólnego odbywają się przy drzwiach otwartych dla publiczności. Posiedzenia komitetu wykonawczego są otwarte dla publiczności, chyba że, w wyjątkowych przypadkach, większość komitetu wykonawczego zadecyduje inaczej.
   Artykuł 7
   Funkcjonowanie
   1.   Regionalne Komitety Doradcze przyjmują środki niezbędne do ich organizacji, włączając, odpowiednio, sekretariat i grupy robocze.
   2.   Regionalne Komitety Doradcze przyjmują niezbędne środki w celu zapewnienia przejrzystości na każdym etapie procesu podejmowania przez nie decyzji. Zalecenia przyjęte przez komitet wykonawczy są natychmiast udostępniane zgromadzeniu ogólnemu, Komisji, zainteresowanym Państwom Członkowskim oraz, na wniosek, każdemu członkowi społeczeństwa.
   3.   Członkowie komitetu wykonawczego, jeżeli to możliwe, przyjmują zalecenia w drodze konsensusu. Jeżeli nie można osiągnąć konsensusu, zdania odrębne wyrażone przez członków odnotowuje się w zaleceniach przyjętych przez większość członków obecnych i głosujących. Po otrzymaniu zaleceń na piśmie, Komisja oraz, w stosownych przypadkach, zainteresowane Państwa Członkowskie odpowiadają na nie w sposób dokładny w rozsądnym terminie i najpóźniej w terminie trzech miesięcy.
   4.   Każdy Regionalny Komitet Doradczy wyznacza przewodniczącego w drodze konsensusu. Przewodniczący działa bezstronnie.
   5.   Zainteresowane Państwa Członkowskie zapewniają odpowiednie wsparcie, w tym pomoc logistyczną, aby ułatwić funkcjonowanie Regionalnego Komitetu Doradczego.
   Artykuł 8
   Koordynacja pomiędzy Regionalnymi Komitetami Doradczymi
   Jeżeli pewne zagadnienie stanowi przedmiot wspólnego zainteresowania dwóch lub więcej Regionalnych Komitetów Doradczych, koordynują one swoje stanowiska, mając na względzie przyjęcie wspólnych zaleceń w sprawie danych zagadnień.
   Artykuł 9
   Finansowanie
   1.   Regionalny Komitet Doradczy, który nabył osobowość prawną, może ubiegać się o wspólnotową pomoc finansową.
   2.   Wspólnotowa pomoc w początkowym okresie działalności może zostać przyznana na bieżące wydatki Regionalnego Komitetu Doradczego w czasie pierwszych pięciu lat jego działalności, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku II część 1.
   3.   Pomoc wspólnotowa może zostać przyznana na pokrycie kosztów tłumaczeń ustnych i pisemnych z posiedzeń Regionalnych Komitetów Doradczych, zgodnie z częścią 2 załącznika II.
   4.   Kwota odniesienia finansowego na wykonanie tego działania w okresie 2004–2011 wynosi 7 596 000 EUR. Na okres po 31 grudnia 2006 r. kwotę tę uznaje się za ustaloną, o ile jest zgodna z perspektywami finansowymi dla tej fazy, obowiązującymi w okresie rozpoczynającym się w 2007 r. Roczne środki zatwierdza organ budżetowy w ramach limitów perspektywy finansowej.
   Artykuł 10
   Sprawozdanie roczne i audyt
   1.   Każdy Regionalny Komitet Doradczy przesyła sprawozdanie roczne ze swoich działań Komisji, zainteresowanym Państwom Członkowskim oraz Komitetowi Doradczemu ds. Rybołówstwa i Akwakultury przed dniem 31 marca roku następnego po roku objętym sprawozdaniem.
   2.   Komisja lub Trybunał Obrachunkowy może w każdej chwili zorganizować audyt, który będzie przeprowadzony za pośrednictwem wybranej przez nie instytucji zewnętrznej lub przez Komisję, lub przez departamenty samego Trybunału Obrachunkowego.
   3.   Każdy Regionalny Komitet Doradczy powołuje biegłego rewidenta na okres, w czasie którego korzysta z funduszy wspólnotowych.
   Artykuł 11
   Przegląd
   Trzy lata po rozpoczęciu działalności przez ostatni Regionalny Komitet Doradczy lub, najpóźniej, do 30 czerwca 2007 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie na temat wdrożenia tej decyzji i funkcjonowania Regionalnych Komitetów Doradczych.
   Artykuł 12
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana 1 kwietnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Opinia wydana 26 lutego 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1242/2004 (Dz.U. L 236 z 7.7.2004, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 187 z 20.7.1999, str. 70.

      (5)  Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).

      ZAŁĄCZNIK I
      Regionalne Komitety Doradcze, o których mowa w art. 2

                  Nazwa Regionalnego Komitetu Doradczego

                  Obszary ICES, rejony CECAF i Ogólny Komitet ds. Rybołówstwa dla Obszaru Śródziemnomorskiego (1)

                  Morze Bałtyckie

                  III b, III c i III d

                  Morze Śródziemne

                  wody morskie wschodniego pasa śródziemnomorskiego 5o36' szerokości zachodniej

                  Morze Północne

                  IV, III a

                  Wody Północno-Zachodnie

                  V (z wyłączeniem Va oraz tylko wód WE w Vb), VI, VII

                  Wody Południowo-Zachodnie

                  VIII, IX i X (wody wokół Azorów) oraz rejony CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2.0 (wody wokół Madery i Wysp Kanaryjskich)

                  Zasoby Pelagiczne (błękitek, makrela, ostrobok, śledź)

                  wszystkie obszary (z wyłączeniem Morza Bałtyckiego i Morza Śródziemnego)

                  Flota Pełnomorska/Flota Dalekomorska

                  wszystkie niebędące wodami WE

         (1)  Dla celów niniejszej decyzji obszary ICES zostały określone w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91 (Dz.U. L 365 z 31.12.1991, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1), a dla regionów CECAF zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2597/95 (Dz.U. L 270 z 13.11.1995, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

      ZAŁĄCZNIK II
      Koszty poniesione przez Regionalne Komitety Doradcze
      Część 1.
      Wkład w koszty ponoszone w początkowym etapie działalności Regionalnych Komitetów Doradczych (RAC)
      Wspólnota wniesie wkład na pokrycie części kosztów bieżących, począwszy od roku ich utworzenia, przez okres najwyżej pięciu lat. Kwota przyznana każdemu RAC na pokrycie kosztów bieżących nie przekroczy 90 % budżetu operacyjnego i nie może przekroczyć 200 000 EUR w pierwszym roku. Przez cztery kolejne lata maksymalny wkład finansowy będzie stopniowo zmniejszany (1), w zależności od środków dostępnych w budżecie. Komisja będzie zawierać z każdym RAC na każdy rok „umowę dotacji operacyjnej”, która określi szczegółowe warunki i procedurę finansowania dotacji. Wyłącznie rzeczywiste wydatki będą przedmiotem wkładu wspólnotowego, który zostanie przyznany pod warunkiem, że pozostałe źródła finansowania zostały przydzielone.
      Dozwolone koszty będą składać się z kosztów niezbędnych do zapewnienia normalnego działania RAC oraz do umożliwienia im realizacji swoich celów.
      Następujące koszty bezpośrednie będą dozwolone:

                  —

                  koszty osobowe (dzienny koszt pracy personelu nad projektem);

                  —

                  nowy lub używany sprzęt;

                  —

                  materiały i dostawy;

                  —

                  rozpowszechnianie informacji pomiędzy członkami;

                  —

                  koszty podróży i zakwaterowania ekspertów biorących udział w posiedzeniach RAC (w oparciu o stawki lub zasady określone przez departamenty Komisji);

                  —

                  audyty;

                  —

                  rezerwa na nieprzewidziane wypadki, nieprzekraczająca 5 % dozwolonych kosztów bezpośrednich.

            Część 2.
      Koszty tłumaczeń pisemnych i ustnych
      Komisja będzie zawierać z każdym RAC na każdy rok umowę o dotację działań na kwotę nieprzekraczającą 50 000 EUR, która określi szczegółowe warunki i procedurę finansowania dotacji.

         (1)  W pierwszym roku: 200 000 EUR (90 %), w drugim roku: 165 000 EUR (75 %), w trzecim roku: 132 000 EUR (60 %), w czwartym roku: 121 000 EUR (55 %), w piątym roku: 110 000 EUR (50 %).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1339 z dnia 4 sierpnia 2016 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

text:
               5.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 212/111

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/1339
   z dnia 4 sierpnia 2016 r.
   zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 oraz art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/233/WPZiB (1) ustanawiającą misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya).

               (2)

               W dniu 7 grudnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2276 (2) zmieniającą i przedłużającą decyzję 2013/233/WPZiB do dnia 21 lutego 2016 r.

               (3)

               W dniu 15 lutego 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/207 (3) zmieniającą i przedłużającą o sześć miesięcy, do dnia 21 sierpnia 2016 r., decyzję 2013/233/WPZiB.

               (4)

               W dniu 9 czerwca 2016 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa uzgodnił, że misja EUBAM Libya powinna zostać przedłużona o rok.

               (5)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2013/233/WPZiB.

               (6)

               EUBAM Libya będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/233/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 13 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 22 sierpnia 2016 r. do dnia 21 sierpnia 2017 r. wynosi 17 000 000 EUR.”;

               2)

               art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 21 sierpnia 2017 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli 4 sierpnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2276 z dnia 7 grudnia 2015 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 322 z 8.12.2015, s. 51).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/207 z dnia 15 lutego 2016 r. zmieniająca decyzję Rady 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 39 z 16.2.2016, s. 45).


title: Decyzja Rady z dnia 30 października 1989 r. zmieniająca podstawy prawne decyzji 87/593/EWG, 87/594/EWG i 87/595/EWG

text:
Ważna informacja prawna

|

31989D0579

Dziennik Urzędowy L 322 , 07/11/1989 P. 0023 - 0023 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 7 P. 0096  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 7 P. 0096

		Decyzja Radyz dnia 30 października 1989 r.zmieniająca podstawy prawne decyzji 87/593/EWG, 87/594/EWG i 87/595/EWG(89/579/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje::okazuje się, że w świetle ostatniego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości zakres art. 113 Traktatu jest bardzo szeroki; decyzje 87/593/EWG [1] i 87/594/EWG [2] przyjmujące w imieniu Wspólnoty odpowiednio załącznik E.5 i załącznik F.3 do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego, a także decyzja Rady 87/595/EWG z dnia 30 listopada 1987 r., przyjmująca w imieniu Wspólnoty Zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 22 maja 1984 r., dotyczące stosowania kodów dla przedstawienia elementów danych oraz jego cztery załączniki [3], powinny być dostosowane, tak by uwzględniały orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości, ponieważ Rada przyjęła dla tych trzech decyzji inne podstawy prawne;decyzje 87/593/EWG, 87/594/EWG i 87/595/EWG powinny być dostosowane na jedynej podstawie prawnej art. 113; dlatego art. 113 powinien być dodany jako podstawa prawna decyzji 87/593/EWG; art. 28 i art. 235 powinny być usunięte jako podstawy prawne tych trzech decyzji; art. 43 powinien być usunięty jako podstawa prawna decyzji 87/593/EWG i 87/594/EWG,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzjach 87/593/EWG, 87/594/EWG i 87/595/EWG, pierwsze wyliczenie otrzymuje brzmienie:.Artykuł 2Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejszą decyzję stosuje się z mocą od dnia 30 listopada 1987 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 października 1989 r.W imieniu RadyJ.-P. SoissonPrzewodniczący[1] Dz.U. L 362 z 22.12.1987, str. 1.[2] Dz.U. L 362 z 22.12.1987, str. 8.[3] Dz.U. L 362 z 22.12.1987, str. 22.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 16 września 1985 r. ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Szkolenia Farmaceutycznego

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0434

Dziennik Urzędowy L 253 , 24/09/1985 P. 0043 - 0044 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 6 Tom 2 P. 0114  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 06 Tom 3 P. 0034  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 6 Tom 2 P. 0114  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 06 Tom 3 P. 0034

		Decyzja Radyz dnia 16 września 1985 r.ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Szkolenia Farmaceutycznego(85/434/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając projekt decyzji przedłożony przez Komisję [1],a także mając na uwadze, co następuje:w swojej uchwale z dnia 6 czerwca 1974 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji [2], Rada opowiedziała się za ustanowieniem komitetów doradczych;w kontekście wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie farmacji ważne jest zapewnienie porównywalnie wysokiego poziomu szkolenia;aby przyczynić się do osiągnięcia tych celów należy ustanowić komitet doradczy, będący organem doradczym Komisji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przy Komisji ustanawia się Komitet Doradczy ds. Szkolenia Farmaceutycznego, zwany dalej "Komitetem".Artykuł 21. Zadaniem Komitetu jest pomoc w zapewnieniu porównywalnie wysokiego poziomu szkolenia farmaceutycznego w obrębie Wspólnoty.2. Wykonuje on to zadanie w szczególności dzięki zastosowaniu następujących środków:- wszechstronna wymiana informacji w zakresie metod szkolenia oraz treści, poziomu i struktury szkoleń teoretycznych i praktycznych, prowadzonych w Państwach Członkowskich,- dyskusje i konsultacje mające na celu wypracowanie wspólnego podejścia do norm, które należy osiągnąć w szkoleniu farmaceutów i, w stosownym przypadku, struktury i treści takiego szkolenia,- stała weryfikacja dostosowywania szkolenia farmaceutycznego do rozwoju nauk farmaceutycznych oraz metod nauczania.3. Komitet przekazuje Komisji i Państwom Członkowskim swoje opinie i zalecenia, w tym ewentualne propozycje zmian, których należy dokonać w artykułach dyrektyw Rady 85/432/EWG [3] i 85/433/EWG [4] odnoszących się do szkolenia farmaceutycznego.4. Komitet doradza Komisji we wszystkich innych sprawach dotyczących szkolenia farmaceutycznego przedstawianych mu przez Komisję.Artykuł 31. Komitet składa się z trzech ekspertów z każdego Państwa Członkowskiego, a mianowicie:- jednego eksperta będącego praktykującym farmaceutą;- jednego eksperta z uczelni z dziedziny nauk farmaceutycznych;- jednego eksperta z właściwego organu Państwa Członkowskiego.2. Przewiduje się zastępcę dla każdego członka. Zastępcy mogą uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu.3. Członkowie i ich zastępcy wymienieni w ust. 1 i 2 są nominowani przez Państwa Członkowskie. Członkowie określeni w ust. 1 tiret pierwsze i drugie oraz ich zastępcy są nominowani na wniosek praktykujących farmaceutów i uczelni z dziedziny nauk farmaceutycznych. Nominowani członkowie i ich zastępcy są mianowani przez Radę.Artykuł 41. Kadencja członków Komitetu trwa trzy lata. Po upływie tego okresu członkowie Komitetu pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub do chwili ich ponownego mianowania.2. Kadencja członka może wygasnąć przed upływem trzech lat z powodu rezygnacji lub w śmierci członka albo zastąpienia go przez inną osobę, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 3. Nowy członek jest mianowany na czas pozostający do zakończenia kadencji.Artykuł 5Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny. Porządek dzienny posiedzeń przygotowuje przewodniczący Komitetu w konsultacji z Komisją.Artykuł 6Komitet może ustanowić grupy robocze i może wezwać lub dopuścić obserwatorów lub ekspertów do pomocy Komitetowi we wszystkich szczególnych aspektach jego pracy.Artykuł 7Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 września 1985 r.W imieniu RadyM. FischbachPrzewodniczący[1] Dz.U. C 92 z 23.4.1981, str. 2.[2] Dz.U. C 98 z 28.8.1974, str. 1.[3] Dz.U. L 253 z 24.9.1985, str. 34.[4] Dz.U. L 253 z 24.9.1985, str. 37.--------------------------------------------------


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/934 z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie delegowania decyzji dotyczących istotności nadzorowanych podmiotów (EBC/2016/41)

text:
               1.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/18

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/934
   z dnia 16 listopada 2016 r.
   w sprawie delegowania decyzji dotyczących istotności nadzorowanych podmiotów (EBC/2016/41)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 6,
   uwzględniając decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/933 z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie ogólnych warunków ramowych przekazywania uprawnień decyzyjnych w odniesieniu do instrumentów prawnych związanych z zadaniami nadzorczymi (EBC/2016/40) (2), w szczególności jej art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 określa kryteria klasyfikowania instytucji kredytowych, finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej jako istotnych nadzorowanych podmiotów. Kryteria określania istotności są wskazane szczegółowo w części IV rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) (3).

               (2)

               Zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) nadzorowany podmiot uważa się za istotny, jeżeli stwierdzi tak Europejski Bank Centralny (EBC) w decyzji EBC skierowanej do właściwego nadzorowanego podmiotu. Zgodnie z art. 40 tego rozporządzenia jeśli jeden lub kilka nadzorowanych pomiotów stanowi część nadzorowanej grupy, kryteria definiowania istotności określa się na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich i każdy nadzorowany podmiot uważa się za istotny w oparciu o te kryteria.

               (3)

               Zgodnie z art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) EBC, w każdym czasie po otrzymaniu właściwych informacji, może dokonać przeglądu tego, czy spełnione są kryteria istotności.

               (4)

               Nowe decyzje dotyczące istotności powinny być wyłączone z zakresu zastosowania niniejszej decyzji. Przyjęcie zmiany do decyzji dotyczącej istotności powinno pozostawać bez uszczerbku dla stosowania art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i części III tytuł 2 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17).

               (5)

               Zmiana decyzji dotyczącej istotności, w wyniku której istotny nadzorowany podmiot lub istotna nadzorowana grupa przestają być klasyfikowane jako istotne, nie powinna być dokonywana na mocy decyzji delegowanej, w przypadku gdy jej podstawą jest art. 70 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17).

               (6)

               Każdego roku EBC, jako organ właściwy dla wszystkich istotnych nadzorowanych podmiotów w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, ma obowiązek przyjmować znaczną liczbę decyzji zmieniających obowiązujące decyzje dotyczące istotności. W celu umożliwienia funkcjonowania organom decyzyjnym konieczna jest decyzja w sprawie przekazania uprawnień w związku z przyjmowaniem decyzji zmieniających decyzje dotyczące istotności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał udzielanie upoważnień za konieczne w celu umożliwienia instytucji, do której należy przyjmowanie znacznej liczby decyzji, wykonywania nałożonych na nią obowiązków. TSUE uznał także potrzebę zapewnienia efektywności działania organom decyzyjnym za zasadę właściwą każdemu systemowi instytucjonalnemu (4). W celu usprawnienia procesu decyzyjnego w związku z wprowadzaniem zmian do decyzji dotyczących istotności konieczna jest decyzja w sprawie przekazania uprawnień.

               (7)

               Przekazywanie uprawnień decyzyjnych powinno być ograniczone, proporcjonalne oraz oparte na określonych kryteriach. Podczas gdy decyzje dotyczące istotności nadzorowanej grupy zawierają wykaz podmiotów wchodzących w skład istotnej nadzorowanej grupy, takie określone kryteria powinny odnosić się do zmiany składu istotnej nadzorowanej grupy lub zmiany w nazwie istotnego nadzorowanego podmiotu, która powinna być uzasadniona i zgodna z zasadą proporcjonalności.

               (8)

               Decyzja (UE) 2017/933 (EBC/2016/40) określa procedurę przyjmowania poszczególnych decyzji nadzorczych oraz osoby, którym uprawnienia decyzyjne mogą być przekazywane. Decyzja ta nie wpływa na wykonywanie przez EBC jego zadań nadzorczych i pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji Rady ds. Nadzoru w zakresie przedstawiania Radzie Prezesów finalnych projektów decyzji.

               (9)

               W przypadku niespełnienia określonych w niniejszej decyzji kryteriów przyjęcia decyzji delegowanej zmiany do decyzji dotyczącej istotności powinny być wprowadzone zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu wskazaną w art. 26 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i art. 13g decyzji EBC/2004/2 (5). Niniejsza decyzja nie powinna mieć wpływu na wykonywanie przez EBC jego zadań nadzorczych oraz pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji Rady ds. Nadzoru w zakresie przedstawiania Radzie Prezesów finalnych projektów decyzji.

               (10)

               Decyzje nadzorcze EBC mogą być przedmiotem przeglądu administracyjnego zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 oraz zgodnie z bardziej szczegółowymi postanowieniami zawartymi w decyzji EBC/2014/16 (6). W przypadku takiego przeglądu administracyjnego Rada ds. Nadzoru powinna wziąć pod uwagę opinię Administracyjnej Rady Odwoławczej i przekazać Radzie Prezesów nowy projekt decyzji do przyjęcia zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji terminy oznaczają:
   1)   „zmiana do decyzji dotyczącej istotności”– decyzję przyjętą po dokonaniu przeglądu istotności zgodnie z art. 43 ust. 3 lub art. 52 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17), która zmienia lub uchyla decyzję EBC klasyfikującą nadzorowany podmiot lub nadzorowaną grupę jako istotne dla celów art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;
   2)   „uczestniczące państwo członkowskie”– uczestniczące państwo członkowskie w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;
   3)   „istotny nadzorowany podmiot”– istotny nadzorowany podmiot w rozumieniu art. 2 pkt 16 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17);
   4)   „nadzorowany podmiot”– nadzorowany podmiot w rozumieniu art. 2 pkt 20 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17);
   5)   „nadzorowana grupa”– nadzorowaną grupę w rozumieniu art. 2 pkt 21 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17);
   6)   „istotna nadzorowana grupa”– istotną nadzorowaną grupę w rozumieniu art. 2 pkt 22 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17);
   7)   „decyzja delegowana”– decyzję podjętą w wyniku przekazania przez Radę Prezesów uprawnień zgodnie z decyzją (UE) 2017/933 (EBC/2016/40);
   8)   „kierownicy jednostek organizacyjnych”– kierowników jednostek organizacyjnych EBC, którym przekazywane są uprawnienia do wprowadzania zmian do decyzji dotyczących istotności.
   Artykuł 2
   Przekazanie uprawnień do wprowadzania zmian do decyzji dotyczących istotności
   1.   Zgodnie z art. 4 decyzji (UE) 2017/933 (EBC/2016/40) Rada Prezesów niniejszym przekazuje uprawnienia do wprowadzania zmian do decyzji dotyczących istotności kierownikom jednostek organizacyjnych wyznaczonym przez Zarząd zgodnie z art. 5 tej decyzji.
   2.   Zmiana do decyzji dotyczącej istotności może być wprowadzona na mocy decyzji delegowanej tylko w przypadku spełnienia kryteriów przyjmowania decyzji delegowanych zgodnie z art. 3.
   Artykuł 3
   Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych
   1.   Zmianę do decyzji dotyczącej istotności klasyfikującej nadzorowany podmiot jako istotny w ramach istotnej nadzorowanej grupy wprowadza się na mocy decyzji delegowanej, jeżeli kryteria definiowania istotności na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z postanowieniami części IV rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) są nadal spełnione w odniesieniu do istotnej nadzorowanej grupy.
   2.   Zmianę do decyzji dotyczącej istotności, na mocy której nadzorowany podmiot przestaje być klasyfikowany jako istotny w ramach istotnej nadzorowanej grupy, wprowadza się na mocy decyzji delegowanej, jeżeli kryteria definiowania istotności na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z postanowieniami części IV rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) są nadal spełnione w odniesieniu do istotnej nadzorowanej grupy, pomimo że dany nadzorowany podmiot przestał być częścią takiej grupy.
   3.   Zmianę do decyzji dotyczącej istotności, na mocy której istotny nadzorowany podmiot lub istotna nadzorowana grupa przestają być klasyfikowane jako istotne, wprowadza się na mocy decyzji delegowanej tylko wówczas, gdy kryteria definiowania istotności na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z postanowieniami części IV rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) przestają być spełnione.
   4.   Zmianę do decyzji dotyczącej istotności zmieniającą nazwę istotnego nadzorowanego podmiotu wprowadza się na mocy decyzji delegowanej wówczas, gdy EBC nie przekazano żadnych dodatkowych informacji istotnych z punku widzenia klasyfikacji nadzorowanego podmiotu.
   5.   Zmiany do decyzji dotyczącej istności nie wprowadza się na mocy decyzji delegowanej w przypadku zaklasyfikowania właściwego podmiotu nadzorowanego lub właściwej grupy nadzorowanej jako istotnych zgodnie z art. 59 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17).
   6.   Zmiany do decyzji dotyczącej istności nie wprowadza się na mocy decyzji delegowanej w przypadku otrzymania przez EBC pisemnego stanowiska kwestionującego klasyfikację nadzorowanego podmiotu jako istotnego lub mniej istotnego.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 listopada 2016 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

      (2)  Zob. s. 14 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (3)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1).

      (4)  Wyroki Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 września 1986 r. w sprawie AKZO Chemie BV i AKZO Chemie UK Ltd przeciwko Komisji, 5/85, ECLI:EU:C:1986:328, pkt 37, oraz z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie Carmine Salvatore Tralli przeciwko EBC, C-301/02 P, ECLI:EU:C:2005:306, pkt 59.

      (5)  Decyzja EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmująca Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33).

      (6)  Decyzja EBC/2014/16 z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia Administracyjnej Rady Odwoławczej i jej regulaminu operacyjnego (Dz.U. L 175 z 14.6.2014, s. 47).