title: 2007/210/WE: Decyzja Rady z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Malezji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               4.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 94/26

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 marca 2007 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Malezji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2007/210/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z rządem Malezji dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa wynegocjowana przez Komisję powinna zostać podpisana i stosowana tymczasowo, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Malezji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia tej Umowy.
   Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie Umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 Umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 2007 r.

            W imieniu Rady

         Horst SEEHOFER

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               4.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 94/28

         UMOWA
   pomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Malezji dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   RZĄD MALEZJI (zwany dalej „Malezją”),
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Malezją, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą zostać doprowadzone do zgodności z tym prawem w celu ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Malezją, a także w celu zachowania kontynuacji takich usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączane do dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych licencjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Malezją, które i) wymagają lub sprzyjają zawieraniu porozumień między przedsiębiorstwami, decyzjom związków przedsiębiorstw lub uzgodnionym praktykom zapobiegającym, ograniczającym lub zakłócającym konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach; lub ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków zapobiegających, ograniczających lub zakłócających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   STWIERDZAJĄC, że celem Wspólnoty Europejskiej jako strony tych negocjacji nie jest zwiększenie ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Malezją, ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Malezji, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych w zakresie praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Do celów niniejszej Umowy „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną danej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z państwa członkowskiego będącego stroną danej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz zezwoleń udzielonych mu przez Malezję oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie, Malezja udziela właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego i posiada ważną licencję na prowadzenie działalności zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; oraz

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; oraz

               iii)

               głównym miejscem prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało mu ważną licencję na prowadzenie działalności; oraz

               iv)

               przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, i znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw.

         3.   Malezja może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego lub nie posiada ważnej licencji na prowadzenie działalności zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

               iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, lub nie znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw; lub

               iv)

               przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z dwustronną umową między Malezją a innym państwem członkowskim, a Malezja może wykazać, że wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą Umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, stanowiłoby obejście ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez tą inną umowę; lub

               v)

               wyznaczony przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie i nie istnieje dwustronna umowa dotycząca usług lotniczych między Malezją a tym państwem członkowskim, a przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Malezję odmówiono przyznania praw przewozowych w tym państwie członkowskim.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Malezja nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich narodowość.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie (pierwsze państwo członkowskie) wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje drugie państwo członkowskie, prawa Malezji zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między pierwszym państwem członkowskim, które wyznaczyło przewoźnika lotniczego, a Malezją mają w równym stopniu zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez drugie państwo członkowskie oraz do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Nie naruszając jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień każdej z umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia państwu członkowskiemu nakładania, w sposób niedyskryminacyjny, podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium w celu użycia przez statek powietrzny wyznaczonego przewoźnika lotniczego z Malezji, operującego między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.
   Artykuł 5
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. e).
   2.   Taryfy pobierane przez przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) wyznaczonego(-ych) przez Malezję zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e) za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 6
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Nie naruszając jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień każdej z umów wymienionych w załączniku I nie mogą i) sprzyjać zawieraniu porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzjom związków przedsiębiorstw lub uzgodnionym praktykom uniemożliwiającym, zakłócającym lub ograniczającym konkurencję; ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.
   2.   Nie stosuje się postanowień umów wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu.
   Artykuł 7
   Załączniki do Umowy
   Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 8
   Zmiany lub poprawki
   Zmiany lub poprawki do niniejszej Umowy mogą zostać dokonane przez Strony za ich obopólną zgodą.
   Artykuł 9
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
   2.   Nie naruszając postanowień ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Malezją, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą Umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.
   Artykuł 10
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odwołujące się do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli, dnia dwudziestego drugiego marca roku dwa tysiące siódmego w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i malajskim (Bahasa Melayu).

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Kominità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Communidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За правителството на Малайзия
         Por el Gobierno de Malasia
         Za vládu Malajsie
         For Malaysias regering
         Für die Regierung Malaysias
         Malaisia valitsuse nimel
         Για την Κυβέρνηση της Μαλαισίας
         For the Government of Malaysia
         Pour le gouvernement de la Malaisie
         Per il governo della Malaysia
         Malaizijas valdības vārdā
         Malaizijos Vyriausybės vardu
         Malaijzia Kormánya részéről
         Għall-Gvern tal-Malažja
         Voor de Regering van Maleisië
         W imieniu Rządu Malezji
         Pelo Governo da Malásia
         Pentru Guvernul Malaeziei
         Za vládu Malajzie
         Za Vlado Malezije
         Malesian hallituksen puolesta
         För Malaysias regering

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej Umowy

               a)

               Umowy dotyczące usług lotniczych między Malezją a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane

                           —

                           Umowa między rządem federalnym Austrii a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 22 listopada 1976 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Austria”;
                           zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Wiedniu w dniu 23 sierpnia 1990 r.;
                           ostatnio zmieniona notą werbalną sporządzoną w Kuala Lumpur w dniu 14 września 1994 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Belgii a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 26 lutego 1974 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Belgia”;
                           zmieniona uzgodnionym protokołem sporządzonym w Brukseli w dniu 25 lipca 1978 r.;
                           ostatnio zmieniona uzgodnionym protokołem sporządzonym w Kuala Lumpur w dniu 14 października 1993 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 2 maja 1973 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Republika Czeska”;
                           umowa powinna być odczytywana razem z protokołem ustaleń sporządzonym w Pradze w dniu 2 maja 1973 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Danii a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 19 października 1967 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Dania”,

                           —

                           projekt umowy o usługach lotniczych między rządem Królestwa Danii a rządem Malezji, parafowany w 1997 i 2002 r., zwany dalej w załączniku II „projektem umowy Malezja – Dania”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Finlandii a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 6 listopada 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Finlandia”;
                           umowa powinna być odczytywana razem z protokołem ustaleń sporządzonym w Kuala Lumpur w dniu 15 września 1997 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych podpisana w Kuala Lumpur w dniu 22 maja 1967 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Francja”,

                           —

                           Umowa między Republiką Federalną Niemiec a Malezją dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 23 lipca 1968 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Niemcy”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Węgierskiej a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 19 lutego 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Węgry”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Irlandii a rządem Malezji dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Shannon w dniu 17 lutego 1992 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Irlandia”,

                           —

                           Umowa między rządem Malezji a rządem Republiki Włoskiej dotycząca usług lotniczych podpisana w Kuala Lumpur w dniu 23 marca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Włochy”;
                           umowa powinna być odczytywana razem z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie w dniu 30 listopada 1994 r.;
                           zmieniona poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Kuala Lumpur w dniu 18 lipca 1997 r.;
                           zmieniona uzgodnionym protokołem dyskusji między Malezją a Włochami sporządzonym w Rzymie w dniu 18 maja 2005 r.;
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Londynie w dniu 18 lipca 2006 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Malezji a rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga dotycząca usług lotniczych, parafowana w Kuala Lumpur w dniu 19 lipca 2002 r. jako załącznik II do poufnego protokołu ustaleń podpisanego w Kuala Lumpur w dniu 19 lipca 2002 r.; zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Luksemburg”,

                           —

                           Umowa między rządem Malty a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Malezji w dniu 12 października 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Malta”;
                           umowa powinna być odczytywana razem z protokołem ustaleń sporządzonym w Valletcie w dniu 28 lutego 1984 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 15 grudnia 1966 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Niderlandy”;
                           zmieniona wymianą not z dnia 25 marca 1988 r.;
                           zmieniona poufnym porozumieniem z dnia 23 października 1991 r.;
                           zmieniona wymianą not sporządzoną w Kuala Lumpur w dniu 10 maja 1993 r.,
                           ostatnio zmieniona poufnym protokołem ustaleń załączonym jako załącznik A do uzgodnionego protokołu sporządzonego w Kuala Lumpur w dniu 19 września 1995 r.;
                           ostatnio zmieniona wymianą not sporządzoną w Kuala Lumpur w dniu 23 maja 1996 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Malezji dotycząca cywilnego transportu lotniczego podpisana w Kuala Lumpur w dniu 24 marca 1975 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Polska”;
                           umowa powinna być odczytywana razem z Protokołem do Umowy dotyczącej cywilnego transportu lotniczego między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Malezji, sporządzonym w Kuala Lumpur dnia 5 lipca 1974 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Malezji a Republiką Portugalską dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami, parafowana i załączona jako załącznik II do protokołu ustaleń podpisanego w Kuala Lumpur w dniu 19 maja 1998 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Portugalia”,

                           —

                           Umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Malezji, sporządzona w Kuala Lumpur w dniu 26 listopada 1982 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja–Rumunia”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Słowenii a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Lublanie w dniu 28 października 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Słowenia”,

                           —

                           Umowa między rządem Hiszpanii a rządem Malezji dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Kuala Lumpur w dniu 23 marca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Hiszpania”,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Szwecji a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami podpisana w Kuala Lumpur w dniu 19 października 1967 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Szwecja”,

                           —

                           projekt umowy o usługach lotniczych między rządem Królestwa Szwecji a rządem Malezji, parafowany w 1997 i 2002 r., zwany dalej w załączniku II „projektem umowy Malezja – Szwecja”,

                           —

                           Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, podpisana w Londynie w dniu 24 maja 1973 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Zjednoczone Królestwo”;
                           zmieniona wymianą not sporządzoną w Kuala Lumpur w dniu 14 września 1993 r.;
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Londynie w dniu 18 stycznia 2006 r.;

               b)

               Umowy dotyczące usług lotniczych i inne ustalenia parafowane lub podpisane między Malezją a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane

                           —

                           Umowa między Ludową Republiką Bułgarii a rządem Malezji dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami parafowana w Sofii w dniu 23 lutego 1984 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malezja – Bułgaria”; odczytywana wraz z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Kuala Lumpur w dniu 2 października 1991 r.,

                           —

                           projekt protokołu ustaleń załączony jako załącznik 1 do uzgodnionego protokołu sporządzonego w Kuala Lumpur w dniu 15 grudnia 2004 r. zmieniającego umowę Malezja – Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w art. 2–6 niniejszej Umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Austria,

                           —

                           artykuł 2 umowy Malezja – Belgia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Bułgaria,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Republika Czeska,

                           —

                           artykuł II umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 3 projektu umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Francja,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Niemcy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Malezja – Finlandia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Węgry,

                           —

                           artykuł 3 ( ust. 1–2) umowy Malezja – Irlandia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Włochy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Malezja – Malta,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Niderlandy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Malezja – Polska,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Portugalia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Rumunia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Słowenia,

                           —

                           artykuł 3 umowy Malezja – Hiszpania,

                           —

                           artykuł II umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 3 projektu umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 1–3) umowy Malezja – Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–7) umowy Malezja – Austria,

                           —

                           artykuł 3 umowy Malezja – Belgia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Bułgaria,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Republika Czeska,

                           —

                           artykuł III umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 4 projektu umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Finlandia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Francja,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Niemcy,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Węgry,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 3–6) umowy Malezja – Irlandia,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malezja – Włochy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Malta,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Niderlandy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Polska,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Portugalia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Rumunia,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Słowenia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Hiszpania,

                           —

                           artykuł III umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 4 projektu umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 3 (ust. 4–6) umowy Malezja – Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Belgia,

                           —

                           artykuł 15 projektu umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 9 umowy Malezja – Węgry,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malezja – Włochy,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malezja – Luksemburg,

                           —

                           artykuł 11 umowy Malezja – Portugalia,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Rumunia,

                           —

                           artykuł 11 umowy Malezja – Hiszpania,

                           —

                           artykuł 15 projektu umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 9A umowy Malezja – Zjednoczone Królestwo.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Austria,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Belgia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Bułgaria,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Republika Czeska,

                           —

                           artykuł IV umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 6 projektu umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malezja – Finlandia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Francja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Niemcy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Węgry,

                           —

                           artykuł 11 umowy Malezja – Irlandia,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malezja – Włochy,

                           —

                           artykuł 9 umowy Malezja – Luksemburg,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malezja – Malta,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Niderlandy,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malezja – Polska,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Portugalia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Rumunia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Słowenia,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malezja – Hiszpania,

                           —

                           artykuł IV umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 6 projektu umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malezja – Zjednoczone Królestwo.

               e)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Austria,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malezja – Belgia,

                           —

                           artykuł 8 umowy Malezja – Bułgaria,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Republika Czeska,

                           —

                           artykuł VII umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 11 projektu umowy Malezja – Dania,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malezja – Finlandia,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Francja,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Niemcy,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Hiszpania,

                           —

                           artykuł 8 umowy Malezja – Węgry,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malezja – Irlandia,

                           —

                           artykuł 8 umowy Malezja – Włochy,

                           —

                           artykuł 11 umowy Malezja – Luksemburg,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malezja – Malta,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Niderlandy,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malezja – Polska,

                           —

                           artykuł 9 umowy Malezja – Portugalia,

                           —

                           artykuł 9 umowy Malezja – Rumunia,

                           —

                           artykuł 8 umowy Malezja – Słowenia,

                           —

                           artykuł VII umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 11 projektu umowy Malezja – Szwecja,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malezja – Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: Decyzja Rady z dnia 27 września 2001 r. upoważniająca do zawarcia przez Komisję dwóch Umów o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacji Rosyjskiej w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego oraz kontrolowanej syntezy jądrowej

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0761

Dziennik Urzędowy L 287 , 31/10/2001 P. 0021 - 0022

		Decyzja Radyz dnia 27 września 2001 r.upoważniająca do zawarcia przez Komisję dwóch Umów o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacji Rosyjskiej w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego oraz kontrolowanej syntezy jądrowej(2001/761/Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,uwzględniając Umowę o Partnerstwie i Współpracy ustanawiającą partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony [1], która weszła w życie z dniem 1 grudnia 1997 r., oraz, która ma na celu ustanowienie bliskiej współpracy w sektorze jądrowym, między innymi, w drodze wykonywania dwóch umów w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i fuzji termojądrowej,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Stosownie do dyrektyw, które Rada przyjęła dnia 17 stycznia 1991 r., Komisja negocjuje dwie umowy w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i kontrolowanej syntezy jądrowej, między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, a Federacją Rosyjską.(2) Komisję należy upoważnić do zawarcia umów.(3) Działając na wniosek Komisji, Rada zatwierdziła umowy dnia 22 grudnia 1994 r. Jednakże późniejsze osiągnięcia spowodowały konieczność rewizji i uaktualnienia. W związku z tym, należy uchylić decyzję Rady z dnia 22 grudnia 1994 r.(4) Dnia 22 grudnia 1998 r., Rada przyjęła decyzję 1999/64/Euratom, dotyczącą piątego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) na rzecz badań i działań szkoleniowych (1998–2002) [2], który obejmuje kluczowe działania w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej.(5) W decyzji 1999/175/Euratom, z dnia 25 stycznia 1999 r., Rada przyjęła program na rzecz badań i działań szkoleniowych (Euratom) w dziedzinie energii jądrowej na okres 1998–2002 [3],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym, Komisję upoważnia się do zawarcia z Federacją Rosyjską dwóch umów wymienionych poniżej: Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, a Rządem Federacji Rosyjskiej w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, oraz Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, a Rządem Federacji Rosyjskiej w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej.Tekst obu tych umów załączono do niniejszej decyzji [4].Artykuł 2Niniejsza decyzja uchyla i zastępuje decyzję Rady z dnia 22 grudnia 1994 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 27 września 2001 r.W imieniu RadyR. LanduytPrzewodniczący[1] Dz.U. L 327 z 28.11.1997, str. 3.[2] Dz.U. L 26 z 1.2.1999, str. 34.[3] Dz.U. L 64 z 12.3.1999, str. 142.[4] Dz.U. L 287 z 31.10.2001, str. 23.--------------------------------------------------


title: 2007/241/WE: Decyzja Rady z dnia 27 marca 2007 r. dotycząca zawarcia Umowy o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei

text:
               24.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/43

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 marca 2007 r.
   dotycząca zawarcia Umowy o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei
   (2007/241/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei została podpisana w imieniu Wspólnoty w dniu 22 listopada 2006 r. z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady dotyczącą podpisania umowy o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei (2).

               (2)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady, działając w imieniu Wspólnoty, dokonuje notyfikacji określonej w art. 12 ust. 1 umowy (4).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2007 r.

            W imieniu Rady

         P. STEINBRÜCK

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 1 lutego 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Patrz: str. 44 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (3)  Patrz: str. 44 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (4)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
    ---documentbreak---

               24.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/44

         UMOWA
   o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   (zwana dalej „Wspólnotą”), i
   RZĄD REPUBLIKI KOREI
   (zwanej dalej „Koreą”),
   wspólnie zwane dalej „Stronami”;
   MAJĄC NA UWADZE, że Wspólnota i Korea prowadzą prace w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji w wielu obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i mając świadomość szybkiego rozwoju wiedzy naukowej i jej pozytywnego wkładu we wspieranie współpracy dwustronnej i międzynarodowej;
   PRAGNĄC poszerzyć zakres współpracy naukowej i technicznej w wielu obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania poprzez stworzenie owocnego partnerstwa służącego osiągnięciu pokojowych celów i obopólnych korzyści;
   ZAUWAŻAJĄC, że taka współpraca i wykorzystanie jej wyników przyczyni się do rozwoju gospodarczego i społecznego Stron; oraz
   PRAGNĄC określić formalne ramy dla realizacji wspólnych działań, które wzmocnią współpracę w dziedzinie nauki i techniki między Stronami;
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel i zasady
   1.   Strony wspierają, rozwijają i ułatwiają wspólne działania podejmowane na podstawie niniejszej umowy w obszarach nauki i techniki w celach pokojowych, zgodnie z niniejszą umową oraz przepisami ustawowymi i wykonawczymi obu Stron.
   2.   Wspólne działania na podstawie niniejszej umowy są realizowane w oparciu o następujące zasady:

               a)

               obopólne i równe nakłady i korzyści;

               b)

               obopólna możliwość udziału wizytujących naukowców każdej ze Stron w programach i projektach w zakresie badań i rozwoju technologicznego realizowanych przez drugą Stronę oraz dostępu do jej obiektów;

               c)

               wymiana informacji mogących mieć znaczenie dla wspólnych działań we właściwym czasie;

               d)

               działanie na rzecz społeczeństwa opartego na wiedzy w celu osiągnięcia korzyści w zakresie rozwoju gospodarczego i społecznego obu Stron; oraz

               e)

               ochrona praw własności intelektualnej zgodnie z załącznikiem II do niniejszej umowy.

         Artykuł 2
   Definicje
   Na użytek niniejszej umowy:

               1)

               „bezpośrednie wspólne działania” oznaczają działania realizowane w ramach współpracy między Stronami;

               2)

               „pośrednie wspólne działania” oznaczają działania realizowane między podmiotami prawnymi mającymi siedzibę w Korei i we Wspólnocie poprzez uczestnictwo koreańskich podmiotów prawnych we wspólnotowym programie ramowym ustanowionym na mocy art. 166 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanym dalej „programem ramowym”) i wzajemne uczestnictwo podmiotów prawnych mających siedzibę we Wspólnocie w koreańskich programach lub projektach badawczych w dziedzinie nauki i techniki podobnych do działań objętych programem ramowym;

               3)

               „wspólne działania” obejmują zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie wspólne działania;

               4)

               „podmiot prawny” oznacza każdą osobę fizyczną lub każdą osobę prawną utworzoną na mocy prawa krajowego obowiązującego w miejscu jej siedziby lub na mocy prawa wspólnotowego, posiadającą osobowość prawną i zdolność do czynności prawnych.

         Artykuł 3
   Wspólne działania
   1.   Bezpośrednie wspólne działania w ramach niniejszej umowy mogą obejmować:

               a)

               różne formy spotkań, w tym spotkania ekspertów, w celu dyskusji i wymiany informacji na ogólne i szczegółowe tematy naukowe i techniczne oraz w celu określenia projektów i programów badawczych i rozwojowych, które można realizować wspólnie;

               b)

               wymianę informacji na temat działań, strategii politycznych, zwyczajów oraz przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących badań i rozwoju;

               c)

               wizyty i wymiany naukowców, personelu technicznego i innych ekspertów dotyczące zagadnień ogólnych lub szczegółowych;

               d)

               realizację wspólnych projektów i programów, o których może decydować Wspólny Komitet określony w art. 6, zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron; oraz

               e)

               inne formy działalności w obszarach nauki i techniki, o których może decydować Wspólny Komitet określony w art. 6, zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron.

         2.   Celem rozwijania pośrednich wspólnych działań, z zastrzeżeniem postanowień załączników do niniejszej umowy, dowolny podmiot prawny z siedzibą w Korei lub we Wspólnocie może uczestniczyć w programach lub projektach badawczych realizowanych przez drugą Stronę i otwartych dla jej podmiotów prawnych, zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron.
   Artykuł 4
   Procedury wykonawcze
   1.   Strony mogą uzgodnić porozumienia wykonawcze, w których określane są szczegóły i procedury realizacji wspólnych działań w ramach niniejszej umowy.
   2.   Każda ze Stron może powierzyć realizację wspólnych działań naukowych i technicznych Stron określonym instytucjom w celu bezpośredniej realizacji lub wsparcia naukowych i technicznych wspólnych działań między Stronami.
   3.   Wspólne działania naukowe i techniczne nieobjęte szczególnymi umowami, które były wspierane, rozwijane i ułatwiane przez Strony i które zostały rozpoczęte, ale nie zostały zakończone przed datą wejścia w życie niniejszej umowy, zostaną od tej daty objęte niniejszą umową.
   Artykuł 5
   Wzmocnienie współpracy
   1.   Każda ze Stron dokłada wszelkich starań, aby uzgodnić z podmiotami prawnymi przeprowadzającymi wspólne działania na mocy niniejszej umowy wszystkie potencjalne udogodnienia w celu ułatwienia pracy i wizyt naukowców uczestniczących w tych wspólnych działaniach, wraz z przywozem na jej terytorium oraz wywozem z jej terytorium materiałów, danych i sprzętu służącego do realizacji tych wspólnych działań.
   2.   W odniesieniu do wspólnych działań na mocy niniejszej umowy, Strony mogą pozwolić, jeśli jest to właściwe i służy celom pokojowym, na uczestnictwo naukowców i organizacji ze wszystkich sektorów badań naukowych, w tym z sektora prywatnego.
   Artykuł 6
   Wspólny Komitet
   1.   Za koordynację i ułatwianie wspólnych działań w ramach niniejszej umowy odpowiedzialne są w imieniu Korei – właściwe koreańskie Ministerstwo ds. Nauki i Techniki, a w imieniu Wspólnoty – służby Komisji Wspólnot Europejskich (Dyrekcja Generalna ds. Badań Naukowych), które działają jako organy wykonawcze.
   2.   W celu zapewnienia skutecznej realizacji niniejszej umowy organy wykonawcze ustanawiają Wspólny Komitet ds. Współpracy Naukowej i Technicznej (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”). Wspólny Komitet składa się z oficjalnych przedstawicieli każdej ze Stron; przewodniczą mu wspólnie przedstawiciele obu Stron. Wspólny Komitet przyjmuje za obopólną zgodą swój regulamin wewnętrzny.
   3.   Do zadań Komitetu należą:

               1)

               wymiana poglądów i informacji na temat zagadnień związanych z polityką naukową i techniczną;

               2)

               przegląd i omawianie wspólnych działań i osiągnięć w ramach niniejszej umowy;

               3)

               przedstawianie Stronom zaleceń w odniesieniu do realizacji niniejszej umowy, które mogą obejmować określanie i proponowanie wspólnych działań w ramach niniejszej umowy oraz wspieranie ich realizacji;

               4)

               przedstawianie Stronom sprawozdania na temat stanu, osiągnięć i skuteczności wspólnych działań w ramach niniejszej umowy. Sprawozdanie to jest przekazywane Wspólnemu Komitetowi UE-Korea ustanowionemu na mocy umowy ramowej o handlu i współpracy.

         4.   Decyzje Wspólnego Komitetu są podejmowane jednomyślnie.
   5.   Każda ze Stron ponosi koszty udziału swoich przedstawicieli w posiedzeniach Wspólnego Komitetu, takie jak koszty podróży i zakwaterowania. Pozostałe koszty związane z tymi posiedzeniami ponoszone są przez Stronę organizującą spotkanie.
   6.   Wspólny Komitet odbywa posiedzenia na przemian w Korei i we Wspólnocie, a terminy posiedzeń, najlepiej raz w roku, są ustalane za obopólną zgodą.
   Artykuł 7
   Finansowanie
   1.   Wykonanie niniejszej umowy jest uzależnione od dostępności wystarczających środków finansowych i podlega stosownym przepisom ustawowym i wykonawczym każdej ze Stron.
   2.   Koszty wspólnych działań w ramach niniejszej umowy ponoszone są zgodnie z podjętą za obopólną zgodą decyzją Stron.
   3.   Jeżeli określone systemy współpracy jednej Strony przewidują wsparcie finansowe na rzecz uczestników reprezentujących drugą Stronę, wszelkie tego rodzaju dotacje, wsparcie finansowe lub inne formy pomocy jednej Strony na tego rodzaju działania objęte są zwolnieniem podatkowym i celnym zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium każdej ze Stron w chwili, gdy udzielane są tego rodzaju dotacje, wsparcie finansowe lub inne formy pomocy.
   Artykuł 8
   Informacje i prawa własności intelektualnej
   1.   Niechronione prawem informacje naukowe i techniczne pochodzące z bezpośrednich wspólnych działań mogą być udostępniane do wiadomości publicznej przez każdą ze Stron za pośrednictwem przyjętych zwyczajowo kanałów oraz zgodnie z ogólnymi procedurami Stron.
   2.   Prawa własności intelektualnej i inne prawa własności powstałe lub zgłoszone w trakcie wspólnych działań w ramach niniejszej umowy podlegają postanowieniom załącznika II do niniejszej umowy.
   Artykuł 9
   Terytorialny zakres stosowania
   Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, do których zastosowanie ma Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na warunkach ustanowionych w tym traktacie oraz, z drugiej strony, do terytorium Korei. Nie stanowi to przeszkody dla prowadzenia wspólnych działań na pełnym morzu, w przestrzeni kosmicznej lub na terytorium państw trzecich, zgodnie z prawem międzynarodowym.
   Artykuł 10
   Rozstrzyganie sporów
   1.   Postanowienia niniejszej umowy nie mają wpływu na prawa i obowiązki wynikające z obowiązujących lub przyszłych umów o współpracy między stronami lub między rządami któregokolwiek z państw członkowskich Wspólnoty a rządem Korei.
   2.   Wszystkie sprawy lub spory związane z wykładnią lub stosowaniem niniejszej umowy rozstrzygane są w drodze konsultacji pomiędzy Stronami.
   Artykuł 11
   Załączniki
   Załączniki I (dotyczący warunków uczestnictwa) i II (dotyczący praw własności intelektualnej) stanowią integralną część niniejszej umowy.
   Artykuł 12
   Wejście w życie i rozwiązanie umowy
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie z dniem wymiany przez Strony not dyplomatycznych stwierdzających, że wewnętrzne procedury Stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.
   2.   Niniejsza umowa obowiązuje przez okres pięciu lat i pozostaje w mocy po tym okresie, o ile nie zostanie wypowiedziana przez jedną ze Stron.
   3.   Na koniec początkowego okresu pięciu lat lub później niniejsza umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron z zachowaniem formy pisemnej i co najmniej sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia.
   4.   Każda ze Stron może co pięć lat przeprowadzać ocenę wpływu i działań wynikających z niniejszej umowy. Każda ze Stron dokłada wszelkich starań w celu ułatwienia dokonania oceny przez drugą Stronę, a Strona przeprowadzająca ocenę informuje drugą Stronę o jej wynikach.
   5.   Niniejsza umowa może zostać zmieniona za obopólną zgodą Stron poprzez wymianę not dyplomatycznych. Zmiany wchodzą w życie zgodnie z procedurą określoną w ust. 1, o ile Strony nie postanowiły inaczej.
   6.   Rozwiązanie niniejszej umowy pozostaje bez uszczerbku dla wspólnych działań podjętych na mocy niniejszej umowy, które w chwili jej rozwiązania nie zostały w pełni zrealizowane lub dla szczególnych praw i obowiązków powstałych zgodnie z załącznikami do niniejszej umowy.

      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani, należycie umocowani w tym celu przez odpowiednio Wspólnotę Europejską i Republikę Korei, złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.
      SPORZĄDZONO w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia dwudziestego drugiego listopada roku dwa tysiące szóstego w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i koreańskim, przy czym teksty te są na równi autentyczne.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Kominità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Communidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Por el Gobierno de la República de Corea
         Za vládu Korejské republiky
         For Republikken Koreas regering
         Für die Regierung der Republik Korea
         Korea Vabariigi Valitsuse nimel
         Για την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας
         For the Government of the Republic of Korea
         Pour le gouvernement de la République de Corée
         Per il governo della Repubblica di Corea
         Korejas Republikas vārdā
         Korėjos Respublikos Vyriausybės vardu
         A Koreai Köztársaság kormánya részéről
         Għall-Gvern tar-Repubblíka tal-Korea
         Voor de Regering van de Republiek Korea
         W imieniu Rządu Republiki Korei
         Pelo Governo da República da Coreia
         Za vládu Kórejskej republiky
         Za Vlado Republike Koreje
         Korean tasavallan hallituksen puolesta
         På Republiken Koreas regerings vägnar

   ZAŁĄCZNIK I
   Warunki uczestnictwa podmiotów prawnych mających siedzibę we Wspólnocie Europejskiej i w Korei
   W ramach niniejszej umowy, w przypadku gdy jedna Strona zawiera umowę z podmiotem prawnym drugiej Strony w celu realizacji pośredniego wspólnego działania, druga Strona, na żądanie, stara się udzielić wszelkiej rozsądnej i wykonalnej pomocy, która może być konieczna lub przydatna pierwszej Stronie w celu sprawnej realizacji takiej umowy.
   1.   WARUNKI UCZESTNICTWA PODMIOTÓW PRAWNYCH MAJĄCYCH SIEDZIBĘ W KOREI W POŚREDNICH WSPÓLNYCH DZIAŁANIACH REALIZOWANYCH NA MOCY PROGRAMU RAMOWEGO WSPÓLNOTY W DZIEDZINIE BADAŃ NAUKOWYCH (ZWANEGO DALEJ „PROGRAMEM RAMOWYM”)

               a)

               Podmioty prawne mające siedzibę w Korei mogą uczestniczyć w pośrednich wspólnych działaniach na mocy Programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącym zasad uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uczelni wyższych oraz zasad upowszechniania wyników badań celem realizacji programu ramowego Wspólnoty Europejskiej.

               b)

               Bez uszczerbku dla lit. a), uczestnictwo podmiotów prawnych mających siedzibę w Korei w pośrednich wspólnych działaniach realizowanych na mocy programów ramowych powinno być zgodne z zasadami.

         2.   WARUNKI UCZESTNICTWA PODMIOTÓW PRAWNYCH MAJĄCYCH SIEDZIBĘ WE WSPÓLNOCIE EUROPEJSKIEJ W KOREAŃSKICH PROGRAMACH I PROJEKTACH BADAWCZYCH

               a)

               Podmioty prawne mające siedzibę we Wspólnocie mogą uczestniczyć w projektach i programach w zakresie badań i rozwoju finansowanych przez rząd Korei.

               b)

               Podmioty prawne mające siedzibę we Wspólnocie uczestniczą w koreańskich projektach i programach w zakresie badań i rozwoju zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Korei i odpowiednimi zasadami uczestnictwa w takich projektach i programach.

         ZAŁĄCZNIK II
   Zasady dotyczące przyznawania praw własności intelektualnej
   1.   DEFINICJE
   Do celów niniejszej umowy „własność intelektualna” ma znaczenie określone w art. 2 Konwencji o ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 roku.
   2.   PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ STRON W PRZYPADKU BEZPOŚREDNICH WSPÓLNYCH DZIAŁAŃ

               a)

               Jeżeli Strony nie uzgodniły inaczej, następujące zasady mają zastosowanie do praw własności intelektualnej, z wyjątkiem praw autorskich i praw pokrewnych, uzyskanych przez Strony w trakcie bezpośrednich wspólnych działań prowadzonych na mocy art. 3 ust. 1 niniejszej umowy:

                           1)

                           Strona wytwarzająca własność intelektualną posiada do niej pełne prawa. W przypadku gdy własność intelektualna została wspólnie wytworzona i nie można stwierdzić, jaki wkład pracy został wniesiony przez każdą ze Stron, prawa własności intelektualnej pozostają współwłasnością Stron;

                           2)

                           Strona, której przysługują prawa własności intelektualnej, przyznaje drugiej Stronie prawo dostępu do tej własności celem prowadzenia wszelakich bezpośrednich wspólnych działań. Tego rodzaju prawa dostępu przyznawane są nieodpłatnie.

               b)

               Jeżeli Strony nie uzgodniły inaczej, następujące zasady mają zastosowanie do praw autorskich i praw pokrewnych Stron:

                           1)

                           w przypadku gdy Strona publikuje dane naukowe i techniczne, informacje lub wyniki w periodykach, artykułach, sprawozdaniach, książkach lub w innej formie, w tym na taśmach wideo i w formie oprogramowania, pochodzące lub powiązane ze wspólnymi działaniami w ramach niniejszej umowy, Strona ta dokłada wszelkich starań w celu uzyskania przez drugą Stronę niewyłącznych, nieodwołalnych i wolnych od opłat licencji we wszystkich krajach, w których istnieje ochrona praw autorskich, obejmujących tłumaczenie, powielanie, adaptację, przekazywanie i powszechną dystrybucję takich prac;

                           2)

                           na wszystkich publicznie rozpowszechnianych egzemplarzach dzieła chronionego prawami autorskimi zgodnie z postanowieniami lit. b) ppkt 1, podawane jest nazwisko(-a) autora(-ów) dzieła, chyba że autor (autorzy) wyraźnie odmówi(-ą) zgody na podanie nazwiska. Umieszcza się na nich również wyraźnie widoczną informację o wspólnym wsparciu udzielonym przez Strony.

               c)

               Jeżeli Strony nie uzgodniły inaczej, następujące zasady mają zastosowanie do nieujawnionych informacji Stron:

                           1)

                           przekazując drugiej Stronie informacje konieczne do prowadzenia bezpośrednich wspólnych działań, każda ze Stron określa, w odniesieniu do których informacji pragnie, by pozostały one nieujawnione;

                           2)

                           Strona otrzymująca informacje może, na własną odpowiedzialność, przekazać informacje nieujawnione swoim jednostkom organizacyjnym lub osobom zatrudnionym za pośrednictwem tych podmiotów, w szczególnych celach związanych z wykonaniem niniejszej umowy;

                           3)

                           za uprzednią pisemną zgodą Strony dostarczającej nieujawnionych informacji, druga Strona może rozpowszechniać takie nieujawnione informacje w szerszym zakresie, niż jest to dopuszczone w lit. c) ppkt 2. Strony współpracują ze sobą przy opracowywaniu procedur składania wniosku o uprzednią pisemną zgodę i uzyskiwania takiej zgody na tego rodzaju szersze rozpowszechnienie; każda ze Stron udziela takiej zgody w zakresie dopuszczonym jej krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

                           4)

                           informacje pochodzące z seminariów, spotkań, zadań personelu i wykorzystania obiektów w ramach niniejszej umowy pozostają poufne, jeżeli odbiorca takich informacji proszony jest przez udzielający ich podmiot o ochronę ich poufności lub uprzywilejowanego charakteru w chwili przekazywania takiej informacji zgodnie z lit. c) ppkt 1;

                           5)

                           w przypadku gdy jedna ze Stron stwierdzi, że stanie się lub może się stać niezdolna do zachowania ograniczeń i warunków dotyczących rozpowszechniania informacji zawartych w art. 2 lit. c), niezwłocznie informuje o tym drugą Stronę. Następnie Strony konsultują się w celu określenia właściwego sposobu działania.

         3.   PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ PODMIOTÓW PRAWNYCH STRON W POŚREDNICH WSPÓLNYCH DZIAŁANIACH

               a)

               Każda ze Stron zapewnia, że prawa własności intelektualnej podmiotów prawnych jednej Strony, uczestniczących w programach w zakresie badań i rozwoju realizowanych przez drugą Stronę, oraz pokrewne prawa i obowiązki wynikające z takiego uczestnictwa, są zgodne z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz z konwencjami międzynarodowymi, w tym z Porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, załącznikiem 1C Porozumienia z Marakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu, jak również z Aktem paryskim z dnia 24 lipca 1971 r. Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych oraz z Aktem sztokholmskim z dnia 14 lipca 1967 r. Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej.

               b)

               Każda ze Stron zapewnia, że na mocy jej obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych podmioty prawne jednej Strony uczestniczące w programach w zakresie badań i rozwoju realizowanych przez drugą Stronę posiadają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do własności intelektualnej, które posiadają podmioty prawne drugiej Strony w tych samych pośrednich wspólnych działaniach.


title: Decyzja Komisji z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim (notyfikowana jako dokument nr C(1998) 2334)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0500

Dziennik Urzędowy L 225 , 12/08/1998 P. 0027 - 0028

		Decyzja Komisjiz dnia 20 maja 1998 r.w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim(notyfikowana jako dokument nr C(1998) 2334)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(98/500/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:artykuł 118b Traktatu stanowi, że Komisja podejmuje starania mające na celu rozwój dialogu między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim, co mogłoby, jeśli takie byłoby życzenie obu stron, prowadzić do nawiązania stosunków opartych na porozumieniu;pkt 12 Wspólnotowej Karty Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników stanowi, że pracodawcy lub organizacje pracodawców z jednej, a organizacje pracowników z drugiej strony powinny mieć prawo do negocjowania i zawierania układów zbiorowych na warunkach określonych w ustawodawstwie krajowym i praktyce. Dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim, który powinien być rozwijany, może, jeżeli partnerzy uznają to za pożądane, doprowadzić do powstania stosunków umownych, zwłaszcza na szczeblu międzyzawodowym i sektorowym;Komisja w odpowiedzi na komunikat z dnia 18 września 1996 r. dotyczący rozwoju dialogu społecznego na poziomie wspólnotowym [1] uzyskała silne poparcie od wszystkich zainteresowanych stron dla swojej sugestii dotyczącej wzmocnienia sektorowego dialogu społecznego;Parlament Europejski w rezolucji z dnia 18 lipca 1997 r. [2], odpowiadając na komunikat Komisji, wezwał do przywiązywania szczególnego znaczenia do sektorowego dialogu społecznego, skoro wpływ rozporządzenia i/lub deregulacji na zatrudnienie w sektorze gospodarki może być najlepiej oceniony w ramach dialogu sektorowego;Komitet Ekonomiczno-Społeczny w opinii z dnia 29 stycznia 1997 r. [3], odpowiadając na komunikat Komisji stwierdził, że dialog sektorowy musi być skuteczny, sprawny i właściwie prowadzony;sytuacja w różnych Państwach Członkowskich wyraźnie wskazuje na potrzebę aktywnego udziału partnerów dialogu społecznego w dyskusjach na temat poprawy warunków życia i pracy w ich sektorze; Komitet Dialogu Sektorowego przyłączony do Komisji jest najbardziej właściwym sposobem zapewnienia takiego udziału przez tworzenie na poziomie wspólnotowym reprezentatywnego forum dla interesów społeczno-ekonomicznych;Komisja powinna podejmować starania w celu zapewniania, iż członkostwo i działania Komitetów Dialogu Sektorowego przyczyniają się do promowania równości kobiet i mężczyzn;istniejące Wspólne Komitety powinny być zastąpione przez Komitety Dialogu Sektorowego; decyzje ustanawiające Wspólne Komitety powinny być uchylone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym ustanawia się Komitety Dialogu Sektorowego (zwane dalej "Komitetami") w tych sektorach, w których partnerzy społeczni wspólnie występują z wnioskiem o udział w dialogu na poziomie europejskim i gdzie organizacje reprezentujące partnerów dialogu społecznego spełniają następujące kryteria:a) odnoszą się do poszczególnych sektorów lub kategorii i są zorganizowane na szczeblu europejskim;b) składają się z organizacji, które same są integralną i uznaną częścią struktur partnerów społecznych Państw Członkowskich, posiadają zdolność do negocjowania układów i reprezentują kilka Państw Członkowskich;c) mają właściwe struktury, aby zapewnić ich skuteczne uczestnictwo w pracach Komitetów.Artykuł 2Każdy Komitet dla sektora działalności, dla którego został utworzony,a) udziela konsultacji w sprawie rozwoju dokonującego się na poziomie wspólnotowym, mającym implikacje społeczne; orazb) rozwija i promuje dialog społeczny na poziomie sektora.Artykuł 3W spotkaniach każdego Komitetu uczestniczy maksymalnie 40 przedstawicieli partnerów dialogu społecznego w jednakowej liczbie po stronie delegacji pracodawców i pracowników.Artykuł 4Komisja zaprasza przedstawicieli do udziału w spotkaniach Komitetów na wniosek organizacji partnerów społecznych określony w art. 1.Artykuł 51. Każdy Komitet razem z Komisją ustanawia swój własny regulamin.2. Komitetowi przewodniczy przedstawiciel delegacji pracodawców lub pracowników albo na ich wspólne żądanie – przedstawiciel Komisji.3. Komitety zbierają się przynajmniej raz w roku. Zwrot kosztów podróży i pobytu otrzymuje maksymalnie 30 przedstawicieli partnerów dialogu społecznego uczestniczących w spotkaniu Komitetu.4. Komisja dokonuje regularnego przeglądu, w konsultacjach z partnerami społecznymi, funkcjonowania Komitetów Sektorowych i prowadzenia ich działalności w różnych sektorach.Artykuł 6Jeżeli Komisja poinformowała Komitet, że problem będący przedmiotem dyskusji dotyczy spraw o poufnym charakterze, członkowie Komitetu są zobowiązani, bez uszczerbku dla przepisów art. 214 Traktatu, do nieujawniania żadnych informacji uzyskanych na spotkaniach Komitetu lub jego sekretariatu.Artykuł 71. Komitety Dialogu Sektorowego zastąpią istniejące Wspólne Komitety:a) Wspólny Komitet ds. Transportu Morskiego ustanowiony decyzją Komisji 87/467/EWG [4];b) Wspólny Komitet ds. Lotnictwa Cywilnego ustanowiony decyzją Komisji 90/449/EWG [5];c) Wspólny Komitet ds. Żeglugi Śródlądowej ustanowiony decyzją Komisji 80/991/EWG [6];d) Wspólny Komitet ds. Transportu Drogowego ustanowiony decyzją Komisji 85/516/EWG [7];e) Wspólny Komitet ds. Kolei ustanowiony decyzją Komisji 85/13/EWG [8];f) Wspólny Komitet ds. Usług Telekomunikacyjnych ustanowiony decyzją Komisji 90/450/EWG [9];g) Wspólny Komitet ds. Problemów Społecznych Pracowników Rolnych ustanowiony decyzją Komisji 74/442/EWG [10];h) Wspólny Komitet ds. Problemów Społecznych Rybołówstwa Morskiego ustanowiony decyzją Komisji 74/441/EWG [11];i) Wspólny Komitet ds. Usług Pocztowych ustanowiony decyzją Komisji 94/595/EWG [12].Jednakże Komitety ustanowione tymi decyzjami pełnią swoje funkcje do chwili rozpoczęcia działalności przez Komitety Dialogu Sektorowego ustanowione na mocy niniejszej decyzji, ale w żadnym przypadku nie później niż do dnia 31 grudnia 1998 r.2. Z zastrzeżeniem art. 1 Komitet Dialogu Sektorowego zastępuje również inne nieformalne grupy robocze, przez które Komisja promowała dialog społeczny w niektórych sektorach, nie objętych decyzją Komisji ustanawiającą Wspólny Komitet.3. Decyzje, określone w ust. 1 lit. a)–i) tracą moc z dniem 1 stycznia 1999 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 1998 r.W imieniu KomisjiPádraig FlynnCzłonek Komisji[1] COM(96) 448 końcowy.[2] Dz.U. C 286 z 22.9.1997, str. 338.[3] Dz.U. C 89 z 19.3.1997, str. 27.[4] Dz.U. L 253 z 4.9.1987, str. 20.[5] Dz.U. L 230 z 24.8.1990, str. 22.[6] Dz.U. L 297 z 6.11.1980, str. 28.[7] Dz.U. L 317 z 28.11.1985, str. 33.[8] Dz.U. L 8 z 10.1.1985, str. 26.[9] Dz.U. L 230 z 24.8.1990, str. 25.[10] Dz.U. L 243 z 5.9.1974, str. 22.[11] Dz.U. L 243 z 5.9.1974, str. 19.[12] Dz.U. L 225 z 31.8.1994, str. 31.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1022 z dnia 17 czerwca 2016 r. uchylająca decyzję 2010/401/UE w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Cyprze

text:
               24.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/14

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1022
   z dnia 17 czerwca 2016 r.
   uchylająca decyzję 2010/401/UE w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Cyprze
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 12,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Rada przyjęła, na zalecenie Komisji, decyzję Rady 2010/401/UE (1), w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu na Cyprze. Rada zauważyła, że zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Cypru w kwietniu 2010 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych na Cyprze wyniósł w 2009 r. 6,1 % PKB, a więc przekroczył wartość referencyjną określoną w Traktacie na poziomie 3 % PKB. Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych miał wynieść w 2010 r. 62 % PKB, czyli powyżej wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 60 % PKB.

               (2)

               W dniu 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (2), Rada, na zalecenie Komisji, skierowała do Cypru zalecenie, wzywając do zlikwidowania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do końca 2012 r. To zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.

               (3)

               W dniu 27 stycznia 2011 r. Komisja stwierdziła na podstawie dostępnych wówczas informacji, iż Cypr podjął działania zapewniające odpowiedni postęp na drodze do skorygowania nadmiernego deficytu w terminie określonym przez Radę. W dniu 11 stycznia 2012 r. Komisja potwierdziła, że Cypr podjął skuteczne działania na rzecz terminowej i trwałej korekty nadmiernego deficytu.

               (4)

               Władze Cypru zwróciły się o pomoc finansową Unii, państw członkowskich, których walutą jest euro, oraz Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) mającą pomóc powrócić cypryjskiej gospodarce na ścieżkę trwałego wzrostu. W dniu 25 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/236/UE (3) skierowaną do Cypru w sprawie określonych środków służących przywróceniu stabilności finansowej i trwałego wzrostu gospodarczego. Jednocześnie Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) zatwierdził udzielenie Cyprowi pomocy finansowej. W związku z tym w dniu 26 kwietnia 2013 r. władze Cypru i Komisja, działająca w imieniu EMS, podpisały protokół ustaleń dotyczący szczegółowych warunków w zakresie polityki gospodarczej (zwany dalej „protokołem ustaleń”).

               (5)

               W dniu 16 maja 2013 r., zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97, Rada stwierdziła, że Cypr podjął wprawdzie skuteczne działania, jednakże po przyjęciu zalecenia Rady z dnia 13 lipca 2010 r. wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. W związku z tym Rada, na zalecenie Komisji, uznała, że warunki przewidziane w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 zostały spełnione i na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE przyjęła nowe zalecenie skierowane do Cypru mające na celu likwidację nadmiernego deficytu do końca 2016 r.

               (6)

               W dniu 6 września 2013 r. Komisja stwierdziła, że Cypr podjął skuteczne działania na rzecz korekty nadmiernego deficytu do 2016 r. zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 16 maja 2013 r.

               (7)

               Zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 (4) Cypr został zwolniony z obowiązku przedkładania osobnych sprawozdań w ramach procedury nadmiernego deficytu, w miejsce których przedkładał sprawozdania w ramach programu dostosowań makroekonomicznych, którym był objęty.

               (8)

               W marcu 2016 r. Cypr zakończył realizację trzyletniego programu dostosowań makroekonomicznych, który obejmował wdrożenie ambitnego programu reform i przyczynił się do zapewnienia stabilności finansowej, poprawy stanu finansów publicznych oraz przywrócenia trwałego wzrostu gospodarczego.

               (9)

               Zgodnie z art. 4 Protokołu (nr 12) w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE, Komisja dostarcza dane na potrzeby zastosowania tej procedury. W ramach stosowania tego Protokołu państwa członkowskie przedkładają dane na temat deficytu i długu sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz inne związane z tym zmienne dwa razy w roku, mianowicie przed dniem 1 kwietnia oraz przed dniem 1 października, zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2009 (5).

               (10)

               Rada podejmie decyzję o uchyleniu decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na podstawie przedłożonych danych. Ponadto decyzja w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zostanie uchylona tylko wówczas, gdy prognozy Komisji wskazują, że deficyt nie przekroczy w okresie objętym prognozą wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 3 % PKB (6).

               (11)

               Na podstawie danych przedstawionych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 479/2009, w oparciu o dane przedłożone przez Cypr w kwietniu 2016 r., program stabilności z 2016 r. oraz prognozę Komisji z wiosny 2016 r., uzasadnione jest sformułowanie następujących wniosków:

                           —

                           w 2015 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 1 % PKB, co oznacza, że na rok przed terminem wyznaczonym przez Radę został on zmniejszony poniżej 3 % PKB stanowiących wartość referencyjną określoną w Traktacie. Poprawa ta była wynikiem działań na rzecz konsolidacji budżetowej oraz stopniowego zanikania jednorazowego wpływu, jaki na wysokość deficytu w 2014 r. miały środki podjęte na rzecz stabilizacji sektora finansowego,

                           —

                           w przedłożonym przez rząd Cypru w dniu 13 maja 2016 r. programie stabilności z 2016 r. przewiduje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 0,4 % PKB w 2016 r. i 0,5 % PKB w 2017 r. W prognozie Komisji z wiosny 2016 r. przewiduje się, że w 2016 r. saldo nominalne wyniesie – 0,4 % PKB, a w 2017 r. – 0 % PKB, przy założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki. Oczekuje się zatem, że w okresie objętym prognozą deficyt utrzyma się na poziomie niższym od wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 3 % PKB,

                           —

                           Komisja szacuje, że saldo strukturalne, tj. saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne i po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe, uległo w latach 2013–2015 poprawie o 6,6 % PKB,

                           —

                           relacja długu brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB wzrosła ze 102,5 % w 2013 r. do 108,9 % w 2015 r. w wyniku pomocy publicznej udzielonej branży finansowej oraz spadku nominalnego PKB. W prognozie Komisji z wiosny 2016 r. przewiduje się, że dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostanie na niezmienionym poziomie w 2016 r. i spadnie do 105,4 % PKB w 2017 r., głównie dzięki wzrostowi nominalnego PKB.

               (12)

               Począwszy od 2016 r., czyli roku następującego po roku, w którym nastąpiła korekta nadmiernego deficytu, Cypr podlega części zapobiegawczej paktu stabilności i wzrostu i powinien zapewnić zgodność ze swoim średniookresowym celem budżetowym, przestrzegając przy tym wartości referencyjnej dotyczącej wydatków oraz dokonywać wystarczających postępów w spełnianiu kryterium długu zgodnie z art. 2 ust. 1a rozporządzenia (WE) nr 1467/97. W związku z tym oczekuje się, że Cypr osiągnie swój średniookresowy cel budżetowy w 2016 r., podczas gdy w 2017 r. zakładać można pewne odchylenie. W przypadku salda strukturalnego Cypru oczekiwać można większego pogorszenia niż dopuszczalne zgodnie z przejściowymi ustaleniami w zakresie reguły dotyczącej zadłużenia. W 2017 r. konieczne będą dodatkowe środki.

               (13)

               Zgodnie z art. 126 ust. 12 TFUE decyzję Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu należy uchylić, kiedy nadmierny deficyt w danym państwie członkowskim zostanie, w ocenie Rady, skorygowany.

               (14)

               W ocenie Rady nadmierny deficyt na Cyprze został skorygowany, a zatem należy uchylić decyzję 2010/401/UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z całościowej oceny wynika, że nadmierny deficyt na Cyprze został skorygowany.
   Artykuł 2
   Decyzja 2010/401/UE traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Cypryjskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 17 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/401/UE z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Cyprze (Dz.U. L 186 z 20.7.2010, s. 30).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6).

      (3)  Decyzja Rady 2013/236/UE z dnia 25 kwietnia 2013 r. skierowana do Cypru w sprawie określonych środków służących przywróceniu stabilności finansowej i trwałego wzrostu gospodarczego (Dz.U. L 141 z 28.5.2013, s. 32).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej (Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2009 z dnia 25 maja 2009 r. o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1).

      (6)  Zgodnie z dokumentem pt. „Szczegółowe zasady wdrażania paktu stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji” z dnia 3 września 2012 r. Zob.: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf.


title: Decyzja Rady 2010/694/WPZiB z dnia 17 listopada 2010 r. dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej

text:
               19.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/13

         DECYZJA RADY 2010/694/WPZiB
   z dnia 17 listopada 2010 r.
   dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 października 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/787/WPZiB dotyczące przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (1), które przedłużało ważność ich krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt na terytorium państw członkowskich, o których mowa we wspólnym stanowisku 2002/400/WPZiB z dnia 21 maja 2002 r. dotyczącym przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (2), na okres kolejnych 12 miesięcy.

               (2)

               Na podstawie oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB Rada uważa za właściwe przedłużenie ważności tych zezwoleń na okres kolejnych 12 miesięcy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Państwa członkowskie, o których mowa w art. 2 wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB, przedłużają ważność krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt udzielonych zgodnie z art. 3 tego wspólnego stanowiska na okres kolejnych 12 miesięcy.
   Artykuł 2
   Rada dokonuje oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         D. REYNDERS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 281 z 28.10.2009, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 138 z 28.5.2002, s. 33.


title: 2011/567/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/129

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009
   (2011/567/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0119/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 119.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 314 z 7.12.1994, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

text:
               27.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 290/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 października 2010 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego
   2010/C 290/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 883/2004 powołano Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego.

               (2)

               W rozporządzeniu (WE) nr 883/2004, na mocy którego powołano Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego, nie określono kadencji członków i zastępców członków. Rada powinna zatem w swojej decyzji w sprawie mianowania członków i zastępców członków określić ich kadencję. Aby uniknąć wszelkich niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, kadencja ta powinna być wystarczająco długa, z uwzględnieniem faktu, że komitety doradcze tego rodzaju zwyczajowo spotykają się tylko raz lub dwa razy do roku. Zbyt częste wymiany pełnych składów Komitetu byłyby możliwe do uniknięcia dzięki ustaleniu kadencji na okres pięciu lat,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają niniejszym mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2010 r. do dnia 19 października 2015 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Keyina MPEYE

               Alix GEYSELS

               Bułgaria

               Dobrinka BONEVA

               Eva TOSHEVA

               Republika Czeska

               Jiří BAUER

               Gabriela PIKOROVÁ

               Dania

               Vibeke DALBRO

               Karin MØHL LARSEN

               Niemcy

               Helmut WEBER

               Matthias HAUSCHILD

               Estonia

               Evelyn HALLIKA

               Inga PRONINA

               Irlandia

               Grecja

               Anna RIZOU

               Ioanna BOUZALAKOU

               Hiszpania

               Marta Lucía VIVES CABALLERO

               Ainhoa LÓPEZ DE GOICOECHEA URZAINQUI

               Francja

               Christiane LABALME

               Jean-Claude FILLON

               Włochy

               Cypr

               Nicolas ARTEMIS

               Andreas KYRIAKIDES

               Łotwa

               Jana MUIŽNIECE

               Reinis JOKSTS

               Litwa

               Mariana ŽIUKIENĖ

               Romalda BARANAUSKIENĖ

               Luksemburg

               Claude EWEN

               Romain EWERT

               Węgry

               Malta

               Niderlandy

               Austria

               Manfred PÖLTL

               Heinz WITTMANN

               Polska

               Grażyna SYPNIEWSKA

               Elżbieta TOMASZEWSKA

               Portugalia

               José Nuno RANGEL CID PROENÇA

               Elisabete Maria SOUSA SILVEIRA

               Rumunia

               Adriana STOINEA

               Raluca LUCHIAN

               Słowenia

               Alenka ŽAGAR

               Zvezdana VEBER-HARTMAN

               Słowacja

               Jaroslav KOVÁČ

               Etela KISSOVÁ

               Finlandia

               Carin LINDQVIST-VIRTANEN

               Pasi MUSTONEN

               Szwecja

               Lena MALMBERG

               Gunnel VILÉN

               Zjednoczone Królestwo

               Fiona KILPATRICK

               Ute CHATTERJEE

   II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Koen MEESTERS

               Estelle CEULEMANS

               Bułgaria

               Assia GONEVA

               Velichka MIKOVA

               Republika Czeska

               Jaroslava BAUEROVÁ

               Helena ČORNEJOVÁ

               Dania

               Michael JACOBSEN

               Christian SØLYST

               Niemcy

               Robert NAZAREK

               Max EPPELEIN

               Estonia

               Kaja TOOMSALU

               Margo KIKAS

               Irlandia

               Grecja

               Hiszpania

               Carlos BRAVO FERNÁNDEZ

               Ana María CORRAL JUAN

               Francja

               Pierre Yves CHANU

               Abdou ALI MOHAMED

               Włochy

               Cypr

               Nicos GREGORIOU

               Nicos EPISTITHIOU

               Łotwa

               Irīna HOMKO

               Nataļja MICKEVIČA

               Litwa

               Vydas PUSKEPALIS

               Ričardas GARUOLIS

               Luksemburg

               Eduardo DIAS

               Vincent JACQUET

               Węgry

               Malta

               Niderlandy

               Austria

               Martina THOMASBERGER

               Dinah DJALINOUS-GLATZ

               Polska

               Elżbieta TAMBORSKA

               Katarzyna SOSNOWSKA

               Portugalia

               Ana Cecília SENA SIMÕES

               Ana Paula BERNARDO

               Rumunia

               Słowenia

               Goran LUKIČ

               Aljoša ČEČ

               Słowacja

               Mária SVOREŇOVÁ

               Zdena DVORANOVÁ

               Finlandia

               Jarmo PÄTÄRI

               Heli PUURA

               Szwecja

               Ellen NYGREN

               Samuel ENGBLOM

               Zjednoczone Królestwo

               Richard EXELL

               Sean BAMFORD

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Monica DE JONGHE

               Hilde THYS

               Bułgaria

               Rumen RADEV

               Teodor DECHEV

               Republika Czeska

               Luděk MAZUCH

               Jiří SVOBODA

               Dania

               Flemming DREESEN

               Henning GADE

               Niemcy

               Angela SCHNEIDER-BODIEN

               Susanne LEXA

               Estonia

               Victoria METS

               Katrin TRUVE

               Irlandia

               Grecja

               Hiszpania

               Pilar IGLESIAS VALCARCE

               Roberto SUÁREZ SANTOS

               Francja

               Włochy

               Cypr

               Lena PANAYIOTOU

               Emilios MICHAEL

               Łotwa

               Anita LĪCE

               Dace ŠAITERE

               Litwa

               Danukas ARLAUSKAS

               Dovilė BAŠKYTĖ

               Luksemburg

               Węgry

               Malta

               Niderlandy

               Austria

               Ruth TAUDES

               Ruth LIST

               Polska

               Małgorzata RUSEWICZ

               Zbigniew ŻUREK

               Portugalia

               Cristina NAGY MORAIS

               Nuno BERNARDO

               Rumunia

               Słowenia

               Tomaž BERNIK

               Maja SKORUPAN

               Słowacja

               Jozef ORGONÁŠ

               Milan CHÚPEK

               Finlandia

               Johan ÅSTRÖM

               Mikko RÄSÄNEN

               Szwecja

               Sofia BERGSTRÖM

               Catharina BÄCK

               Zjednoczone Królestwo

               Neil CARBERRY

               Ben DIGBY

         Artykuł 2
   Członków oraz zastępców członków, którzy jak dotąd nie zostali nominowani, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.