title: 2009/743/WE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Włoch

text:
               9.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 265/38

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 września 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Włoch
   (2009/743/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Flavia DELBONA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zostaje niniejszym mianowana:
   Maria Giuseppina MUZZARELLI, Vice Presidente della Regione Emilia Romagna.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2009 r.

            W imieniu Rady

         M. OLOFSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2004/815/WE: Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2004 r. w sprawie zmiany deklaracji Wspólnoty Europejskiej w sprawie wykonywania kompetencji i prawa głosu przekazanego Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego

text:
               2.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 357/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 listopada 2004 r.
   w sprawie zmiany deklaracji Wspólnoty Europejskiej w sprawie wykonywania kompetencji i prawa głosu przekazanego Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego
   (2004/815/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze oraz ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnota Europejska jest członkiem Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego; w chwili przystąpienia do tej organizacji Wspólnota złożyła jednolitą deklarację w sprawie wykonywania kompetencji i prawa głosu (3).

               (2)

               Generalna Komisja ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego przyjęła podczas swojego posiedzenia w dniach 13–16 października 1997 r. zmiany do tekstu porozumienia w celu ustanowienia niezależnego budżetu.

               (3)

               Wspólnota decyzją Rady z dnia 17 lipca 2000 r. przyjęła zmianę do Porozumienia w sprawie powołania do życia Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego w celu ustanowienia niezależnego budżetu dla tej organizacji (4).

               (4)

               Zmiany dotyczące niezależnego budżetu weszły w życie dnia 29 kwietnia 2004 r.

               (5)

               Wykonanie niezależnego budżetu Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego wymaga wniesienia do niego przez Wspólnotę wkładu finansowego; wysokość tego wkładu powoduje potrzebę dostosowania deklaracji w sprawie kompetencji i prawa głosu złożonej w chwili przystąpienia Wspólnoty do Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   1.   Wspólnota zmienia swoją jednolitą deklarację w sprawie kompetencji i prawa głosu przedłożoną Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego w chwili przystąpienia do tej organizacji, która to deklaracja zostaje zastąpiona deklaracją Wspólnoty Europejskiej w sprawie wykonywania kompetencji i prawa głosu zgodnie z art. II ust. 6 Porozumienia w sprawie powołania Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego, zawartą w Załączniku.
   2.   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do notyfikowania zmienionej deklaracji Wspólnoty Europejskiej Dyrektorowi Generalnemu Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         J. P. H. DONNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 15 z 20.1.1999, str. 13.

      (2)  Dz.U. C 150 z 28.5.1999, str. 153.

      (3)  Decyzja Rady 98/416/WE z dnia 16 czerwca 1998 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego (Dz.U. L 190 z 4.7.1998, str. 34).

      (4)  Dz.U. L 197 z 3.8.2000, str. 35.

      ZAŁĄCZNIK
      Jednolita deklaracja Wspólnoty Europejskiej w sprawie wykonywania kompetencji i prawa głosu zgodnie z artykułem II ustęp 6 Porozumienia w sprawie powołania Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego
      Niniejsza deklaracja wyszczególnia kompetencje Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich w sprawach objętych Porozumieniem w sprawie powołania Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego.
      1.   Wyłączne kompetencje Wspólnoty Europejskiej
      W odniesieniu do pozycji porządku dziennego dotyczących gospodarki i ochrony żywych zasobów morskich, Wspólnota Europejska ma wyłączne kompetencje i prawo głosu.
      2.   Kompetencje Państw Członkowskich
      W odniesieniu do pozycji porządku dziennego dotyczących spraw organizacyjnych (kwestie prawne i proceduralne), Państwa Członkowskie mają kompetencje i prawo głosu.
      3.   Kompetencje dzielone

                  a)

                  W odniesieniu do pozycji porządku dziennego dotyczących statystyk i akwakultury, kompetencje są dzielone między Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie. Wspólnota Europejska zachowuje prawo głosu.

                  b)

                  W odniesieniu do pozycji porządku dziennego dotyczących pomocy dla badań i rozwoju, kompetencje są dzielone między Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie. Państwa Członkowskie zachowują prawo głosu.

                  c)

                  W odniesieniu do pozycji porządku dziennego dotyczących rozpatrywania sprawozdań i współpracy z innymi organizacjami, kompetencje są dzielone między Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie zgodnie z zasadami podziału kompetencji określonymi w niniejszej deklaracji.

                  d)

                  W odniesieniu do pozycji porządku dziennego dotyczących kwestii budżetowych, kompetencje są dzielone między Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie. Wspólnota Europejska zachowuje prawo głosu.

            Niniejsza deklaracja zastępuje poprzednią deklarację od dnia 1 grudnia 2004 r. i ma zastosowanie do wszystkich posiedzeń Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego, o ile Wspólnota Europejska nie wystąpi ze szczególnym oświadczeniem w odniesieniu do jakiegokolwiek posiedzenia lub jakiejkolwiek pozycji porządku dziennego.
      Jeśli zakres kompetencji dzielonych między Wspólnotą Europejską a jej Państwami Członkowskimi ulegnie zmianie, niniejsza deklaracja zostanie uzupełniona lub zmodyfikowana.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1560 z dnia 14 września 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/1693 dotyczącą środków ograniczających przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym

text:
               15.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 237/71

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1560
   z dnia 14 września 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/1693 dotyczącą środków ograniczających przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/1693 z dnia 20 września 2016 r. dotyczącą środków ograniczających przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym i uchylającą wspólne stanowisko 2002/402/WPZiB (1),
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 września 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1693.

               (2)

               Środki ograniczające określone w art. 2 ust. 2 oraz art. 3 ust. 3 i 4 decyzji (WPZiB) 2016/1693 stosuje się do dnia 23 września 2017 r. Jak wynika z przeglądu tej decyzji, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 31 października 2018 r.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/1693,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2016/1693 otrzymuje brzmienie:

      „5.   Środki, o których mowa w art. 2 ust. 2 oraz art. 3 ust. 3 i 4, stosuje się do dnia 31 października 2018 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         A. ANVELT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 255 z 21.9.2016, s. 25.


title: 2011/21/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie opłacenia podwyższenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (EBC/2010/27)

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/54

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 13 grudnia 2010 r.
   w sprawie opłacenia podwyższenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro
   (EBC/2010/27)
   (2011/21/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności jego art. 28 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2008/24 z dnia 12 grudnia 2008 r. określająca środki niezbędne dla opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez uczestniczące krajowe banki centralne (1) ustaliła, w jaki sposób i do jakiego poziomu krajowe banki centralne (KBC) państw członkowskich, których walutą jest euro, były zobowiązane do opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC) na dzień 1 stycznia 2009 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 1 decyzji EBC/2010/26 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie podwyższenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego (2) z dniem 29 grudnia 2010 r. kapitał EBC został podwyższony o 5 miliardów EUR, z kwoty 5 760 652 402,58 EUR do kwoty 10 760 652 402,58 EUR.

               (3)

               Decyzja EBC/2008/23 z dnia 12 grudnia 2008 r. dotycząca procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (3) określa klucz subskrypcji kapitału EBC zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu ESBC oraz ustanawia, z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2009 r., wagi w kluczu kapitałowym przypisane poszczególnym KBC (zwane dalej „wagami klucza kapitałowego”).

               (4)

               Zgodnie z art. 28 ust. 3 Statutu ESBC Rada Prezesów, stanowiąc większością kwalifikowaną przewidzianą w artykule 10 ust. 3 Statutu ESBC, określa wymaganą wysokość i sposób opłacenia kapitału.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2010/416/WE z dnia 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 140 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia przez Estonię euro w dniu 1 stycznia 2011 r. (4) Estonia spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (5) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2011 r.

               (6)

               Zgodnie z decyzją EBC/2010/34 z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie opłacenia przez Eesti Pank kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (6) Eesti Pank jest zobowiązany do opłacenia pozostałej części swojego udziału w subskrybowanym kapitale EBC z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r., z uwzględnieniem podwyższenia kapitału EBC z dniem 29 grudnia 2010 r. oraz formy, w jakiej kapitał ten ma zostać opłacony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zakres i forma subskrybowanego i opłaconego kapitału
   1.   Biorąc pod uwagę wagi klucza kapitałowego określone w art. 2 decyzji EBC/2008/23 oraz podwyższenie kapitału EBC na mocy art. 1 decyzji EBC/2010/26, poszczególnym KBC przysługuje całkowity subskrybowany kapitał w kwocie wskazanej w poniższej tabeli obok nazwy danego KBC:

               KBC

               EUR

               Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

               261 010 384,68

               Deutsche Bundesbank

               2 037 777 027,43

               Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

               119 518 566,24

               Bank of Greece

               211 436 059,06

               Banco de España

               893 564 575,51

               Banque de France

               1 530 293 899,48

               Banca d’Italia

               1 344 715 688,14

               Central Bank of Cyprus

               14 731 333,14

               Banque centrale du Luxembourg

               18 798 859,75

               Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

               6 800 732,32

               De Nederlandsche Bank

               429 156 339,12

               Oesterreichische Nationalbank

               208 939 587,70

               Banco de Portugal

               188 354 459,65

               Banka Slovenije

               35 381 025,10

               Národná banka Slovenska

               74 614 363,76

               Suomen Pankki

               134 927 820,48

         2.   Poszczególne KBC są zobowiązane do wpłacenia dodatkowej kwoty wskazanej w poniższej tabeli obok nazwy danego KBC:

               KBC

               EUR

               Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

               121 280 000

               Deutsche Bundesbank

               946 865 000

               Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

               55 535 000

               Bank of Greece

               98 245 000

               Banco de España

               415 200 000

               Banque de France

               711 060 000

               Banca d’Italia

               624 830 000

               Central Bank of Cyprus

               6 845 000

               Banque centrale du Luxembourg

               8 735 000

               Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

               3 160 000

               De Nederlandsche Bank

               199 410 000

               Oesterreichische Nationalbank

               97 085 000

               Banco de Portugal

               87 520 000

               Banka Slovenije

               16 440 000

               Národná banka Slovenska

               34 670 000

               Suomen Pankki

               62 695 000

         3.   KBC dokonują zapłaty na rzecz EBC kwot określonych w ust. 2 za pomocą odrębnych przekazów w transeuropejskim zautomatyzowanym błyskawicznym systemie rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2).
   4.   KBC dokonują opłacenia przysługujących im podwyższonych udziałów w kapitale w trzech równych ratach rocznych. Pierwsza rata zostanie wpłacona w dniu 29 grudnia 2010 r., kolejne raty zostaną wpłacone dwa dni robocze przed ostatnim dniem operacyjnym systemu TARGET2 w kolejnych dwóch latach.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 29 grudnia 2010 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 13 grudnia 2010 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 21 z 24.1.2009, s. 69.

      (2)  Zob. s. 53 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (3)  Dz.U. L 21 z 24.1.2009, s. 66.

      (4)  Dz.U. L 196 z 28.7.2010, s. 24.

      (5)  Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz korekt w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      (6)  Zob. s. 58 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2004/928/WE:Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej

text:
               31.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 396/47

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej
   (2004/928/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie wsparcia Misji Tymczasowej ONZ w Kosowie (UNMIK) oraz Biura Wysokiego Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie (OHR) i Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej (PS) (1), w szczególności jego art. 1a,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 czerwca 1999 r. ministrowie spraw zagranicznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich, wraz z innymi uczestnikami Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej, uzgodnili ustanowienie Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej, zwanego dalej „Paktem Stabilizacji”.

               (2)

               Artykuł 1a rozporządzenia (WE) nr 1080/2000 przewiduje, że Specjalny Koordynator Paktu Stabilizacji jest powoływany corocznie.

               (3)

               Wraz z mianowaniem należy ustanowić mandat Specjalnego Koordynatora. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że mandat ustanowiony decyzją Rady 2003/910 z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy (2) na rok 2004 jest właściwy.

               (4)

               Wskazane jest wyraźne wyznaczenie zakresu odpowiedzialności, jak również ustanowienie wytycznych dotyczących koordynacji i składania sprawozdań,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się dr Erharda BUSEKA na Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej.
   Artykuł 2
   Specjalny Koordynator pełni funkcje przewidziane w pkt. 13 Paktu Stabilizacji z dnia 10 czerwca 1999 r.
   Artykuł 3
   Aby zrealizować cele, o których mowa w art. 2, mandat Specjalnego Koordynatora obejmuje następujące zadania:

               a)

               wspieranie osiągania celów Paktu Stabilizacji w obrębie poszczególnych krajów jak i miedzy nimi, tam gdzie Pakt stanowi rzeczywistą dodatkową korzyść;

               b)

               przewodniczenie w obradach regionalnego stołu Europy Południowo-Wschodniej;

               c)

               utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi uczestnikami Paktu i wspomagającymi państwami, organizacjami i instytucjami Paktu Stabilizacji oraz odpowiednimi inicjatywami regionalnymi i organizacjami w celu wspierania współpracy regionalnej oraz wzmocnienia zaangażowania na poziomie regionalnym;

               d)

               ścisła współpraca ze wszystkimi instytucjami Unii Europejskiej i Państwami Członkowskimi w celu promowania roli Unii Europejskiej w Pakcie Stabilizacji, zgodnie z pkt. 18, 19 i 20 Paktu Stabilizacji oraz zapewnienie komplementarności pomiędzy działaniem Paktu Stabilizacji a procesu stabilizacji i stowarzyszenia;

               e)

               spotkania o charakterze okresowym i, gdzie to właściwe, zbiorczym z przewodniczącymi grup roboczych w celu zapewnienia ogólnej strategicznej koordynacji oraz działanie w charakterze sekretariatu Regionalnego Stołu Południowo-Wschodniej Europy i jego instrumentów;

               f)

               ustalenie na podstawie wykazu wcześniej uzgodnionego oraz w konsultacji z uczestnikami Paktu Stabilizacji działań priorytetowych dla Paktu Stabilizacji w celu wdrożenia ich w 2005 r. oraz stałe kontrolowanie metod pracy i struktur Paktu Stabilizacji, zapewniające spójność i efektywne wykorzystanie zasobów.

         Artykuł 4
   Specjalny Koordynator zawiera porozumienie finansowe z Komisją.
   Artykuł 5
   Działania Specjalnego Koordynatora są skoordynowane z działaniami sekretarza generalnego Rady/wysokiego przedstawiciela ds. WPZiB, przewodniczących Rady i Komisji, szczególnie w ramach Nieformalnego Komitetu Konsultacyjnego. Na miejscu podtrzymuje ścisłe kontakty z przewodniczącymi Rady i Komisją, szefami misji Państw Członkowskich, specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej, jak również biurem wysokiego przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie oraz z administracją cywilną Narodów Zjednoczonych w Kosowie.
   Artykuł 6
   Specjalny Koordynator składa sprawozdania odpowiednio Radzie i Komisji. Będzie nadal regularnie informował Parlament o swoich działaniach.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 27. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2098/2003. (Dz.U. L 316 z 29.11.2003, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 342 z 30.12.2003, str. 51.


title: Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie wdrożenia wspólnotowego programu działań na rzecz wzmocnienia konkurencyjności przemysłu europejskiego

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0413

Dziennik Urzędowy L 167 , 06/07/1996 P. 0055 - 0057

		Decyzja Radyz dnia 25 czerwca 1996 r.w sprawie wdrożenia wspólnotowego programu działań na rzecz wzmocnienia konkurencyjności przemysłu europejskiego(96/413/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130 ust. 3,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Szefowie państw lub rządów, w trakcie spotkania Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 10 i 11 grudnia 1993 r. udzielili poparcia dla białej księgi "Wzrost, konkurencyjność i zatrudnienie" w zakresie uprawnień do działań Unii Europejskiej i jej Państw Członkowskich, wspierając sposób podejścia do rozwoju przemysłowego oparty na globalnej konkurencyjności, czynniku generującym wzrost i zatrudnienie.(2) W dniu 22 kwietnia 1994 r. Rada przyjęła wnioski w sprawie poprawy konkurencyjności przemysłu europejskiego na podstawie wymienionej białej księgi.(3) Na podstawie komunikatu Komisji z września 1994 r. Rada przyjęła rezolucję z dnia 21 listopada 1994 r. [4] w sprawie wzmocnienia konkurencyjności przemysłu wspólnotowego, która podkreśliła w szczególności, iż konkurencyjny, innowacyjny przemysł jest warunkiem wstępnym trwałego wzrostu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy; warunki ramowe konkurencyjności i konkurencji muszą być poprawione na tyle, by Unia Europejska pozostała atrakcyjną lokalizacją dla przedsiębiorczości sprzyjającej powstawaniu nowych firm i nowych miejsc pracy.(4) Dnia 10 października 1994 r. Rada przyjęła rezolucję popierającą zintegrowany program Komisji na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw oraz rzemiosła.(5) Rada Europejska w Cannes w dniach 26 i 27 czerwca 1995 r. z wielkim zainteresowaniem przyjęła raport Grupy Doradczej ds. Konkurencyjności (Grupa Ciampi).(6) Dnia 29 czerwca 1995 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję dotyczącą komunikatu Komisji w sprawie polityki konkurencyjności przemysłowej dla Unii Europejskiej.(7) Produkcja przemysłowa i usługi uzupełniają się w coraz większym stopniu; w konsekwencji konkurencyjny sektor przemysłu jest niezbędny w celu pełnego wykorzystania możliwości tworzenia miejsc pracy w sektorze usług.(8) Wewnętrzne rynki energii i telekomunikacji muszą być uzupełnione z punktu widzenia szybkiego wzmocnienia konkurencyjności tego sektora oraz przemysłu jako całości.(9) Spójność gospodarcza i społeczna oraz konkurencyjność przemysłu europejskiego są powiązane tak, by konkurencyjny przemysł europejski wspierał tę spójność, a spójność z kolei zapewniała przemysłowi korzyści z coraz szerszej bazy handlowej i geograficznej.(10) Utrzymanie i poprawa konkurencyjności przemysłowej jest podstawowym zadaniem przedsiębiorczości i zapewnieniem dla Wspólnoty i Państw Członkowskich istnienia niezbędnych ku temu warunków; szczególnie pilnym dla Wspólnoty i Państw Członkowskich w ramach ich odpowiednich uprawnień jest podejmowanie środków w tym celu.(11) Przyspieszony postęp techniczny, wzrastająca globalizacja rynków, intensyfikacja międzynarodowej konkurencji i wzrastające znaczenie ochrony środowiska wymagają zwiększonych wysiłków ze strony wszystkich, którzy ponoszą odpowiedzialność za sferę gospodarczą, polityczną i społeczną w celu wprowadzenia strukturalnych dostosowań między innymi celem zapewnienia stałego rozwoju i tworzenia nowych miejsc pracy.(12) Coraz większej uwagi wymagają potrzeby rynku wyrażone polityką w zakresie prac badawczych i stworzenia społeczeństwa informacyjnego, które będą miały decydujący wpływ na wszystkie rodzaje działalności przemysłowej Unii Europejskiej.(13) Niezbędne jest unikanie zakłócenia konkurencji i wspieranie otwarcia rynków zarówno w ramach, jak i poza Wspólnotą.(14) Rozwój zasobów ludzkich, szczególnie poprzez kształcenie zawodowe, stwarza istotny aspekt dostosowań strukturalnych, które są niezbędne dla wzrostu konkurencyjności przemysłowej.(15) Niezbędne jest wyjaśnienie podstaw prawnych środków podejmowanych w dziedzinie przemysłu w celu realizacji działań ogłoszonych w komunikacie w sprawie polityki konkurencyjności przemysłowej dla Unii Europejskiej.(16) Inwestycje pełnią rolę strategiczną we wzmacnianiu współpracy w zakresie przemysłu, która uwzględniwszy jej efekt mnożnikowy, tworzy pierwszorzędny instrument rozwoju społecznego i gospodarczego oraz zbliża narody,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wytyczne programu działań wymienionego w Załączniku zostały przyjęte w celu wzmocnienia konkurencyjności przemysłu europejskiego, co jest warunkiem wstępnym dla trwałego wzrostu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy oraz przyczyni się do spójności gospodarczej i społecznej; program ma następujące cele:a) unowocześnić rolę władz państwowych w zakresie przemysłu w celu wyeliminowania niepotrzebnych prawnych i administracyjnych ograniczeń przedsiębiorstw w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw;b) zapewnić niezakłóconą konkurencję zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz Wspólnoty;c) wzmocnić współpracę przemysłową;d) wspierać niematerialne czynniki konkurencyjności.Artykuł 2Każdego roku Komisja przesyła do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz do Komitetu Regionów sprawozdanie oceniające osiągnięte wyniki wraz z odpowiednimi wnioskami, gdzie będzie to konieczne.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 1996 r.W imieniu RadyM. PintoPrzewodniczący[1] Dz.U. C 308 z 20.11.1995, str. 470.[2] Dz.U. C 39 z 12.2.1996, str. 1.[3] Dz.U. C 100 z 2.4.1996, str. 14.[4] Dz.U. C 343 z 6.12.1994, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKPROGRAM DZIAŁAŃ NA RZECZ WZMOCNIENIA KONKURENCYJNOŚCI PRZEMYSŁOWEJ UNII EUROPEJSKIEJPodstawowe wytyczne1. Realizacja inicjatyw ogłoszonych w komunikacie w sprawie polityki konkurencyjności przemysłowej dla Unii Europejskiej w następujących dziedzinach:- inwestycje w dobra niematerialne,- współpraca przemysłowa,- przemysłowe aspekty konkurencji,- unowocześnienie roli władz publicznych.2. Ułatwienia w powstawaniu społeczeństwa uczącego się, głównie poprzez wspieranie kształcenia ustawicznego.3. Rozwój współpracy przemysłowej w świetle szczególnej sytuacji w następujących krajach:- Europa Środkowa i Wschodnia, kraje bałtyckie i kraje WNP,- obszar śródziemnomorski i Ameryka Łacińska,- Azja,- AKP i południowa Afryka.4. Wzmocnienie i pogłębienie stosunków między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi, głównie poprzez wsparcie dialogu transatlantyckiego.5. Tworzenie we współpracy z właściwym komitetem polityki handlowej, z administracją krajową i przemysłem bazy danych na temat przeszkód, jakie napotykają firmy europejskie w państwach trzecich rozpatrywane rynek po rynku.6. Zbadanie możliwości przemieszczenia przemysłu i usług oraz sprawozdanie na temat wyników dla Dyrekcji Generalnej Przemysłu.7. Poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego, szczególnie w celu przyspieszenia procesu normalizacji i wzmocnienia wysiłków dla koordynacji inicjatyw krajowych celem udzielenia pomocy firmom napotykającym bariery w handlu z Unią Europejską.8. Badanie i zwiększenie komplementarności między działalnością przemysłową i związanymi z nią usługami.9. Roczne sprawozdanie na temat rozwoju konkurencyjności przemysłu europejskiego, oparte w szczególności na uzyskanych informacjach dla Panoramy Przemysłu Europejskiego.10. Regularne sprawozdania z postępu prac dla Dyrekcji Generalnej Przemysłu na temat postępu niniejszego programu działań oraz na temat możliwych dostosowań programu na lata następne.--------------------------------------------------


title: 2011/814/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Somalia/2/2011 z dnia 6 grudnia 2011 r. w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)

text:
               7.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/34

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM SOMALIA/2/2011
   z dnia 6 grudnia 2011 r.
   w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)
   (2011/814/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (1) (EUTM Somalia), w szczególności jej art. 8 ust. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 8 ust. 5 decyzji Rady 2010/96/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników (KU) EUTM Somalia.

               (2)

               W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r. przewidziano uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego i ustanowienia KU.

               (3)

               KU będzie odgrywał kluczową rolę w bieżącym zarządzaniu EUTM Somalia. Będzie stanowił główne forum, na którym państwa uczestniczące wspólnie zajmą się kwestiami zaangażowania swoich sił w ramach misji. KPiB, który sprawuje kontrolę polityczną nad misją i kieruje nią strategicznie, będzie uwzględniał opinie wydawane przez KU.

               (4)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy w związku z tym we wprowadzaniu w życie niniejszej decyzji ani w finansowaniu EUTM Somalia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie i zakres uprawnień
   Niniejszym ustanawia się Komitet Uczestników (KU) misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia). Zakres jego uprawnień określony jest w konkluzjach z posiedzeń Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r.
   Artykuł 2
   Skład
   1.   Członkami KU są następujące osoby:

               —

               przedstawiciele wszystkich państw członkowskich, oraz

               —

               przedstawiciele państw trzecich biorących udział w misji i mających w niej znaczący udział wojskowy, o czym mowa w załączniku.

         2.   Dowódca misji UE lub jego przedstawiciel, dyrektor generalny Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej lub jego przedstawiciel oraz przedstawiciele Komisji uczestniczą w posiedzeniach KU.
   3.   W stosownych przypadkach do udziału w odpowiednich częściach dyskusji mogą być zapraszane osoby trzecie.
   Artykuł 3
   Przewodniczący
   Przewodniczącym KU jest Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub jego przedstawiciel, ściśle współpracujący z przewodniczącym Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (EUMC) lub jego przedstawicielem.
   Artykuł 4
   Posiedzenia
   1.   Posiedzenia KU są regularnie zwoływane przez przewodniczącego. Jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek członka mogą być zwołane posiedzenia nadzwyczajne.
   2.   Przed posiedzeniem przewodniczący rozsyła wstępny porządek obrad oraz dokumenty związane z posiedzeniem. Po każdym posiedzeniu podawane jest do wiadomości streszczenie obrad.
   Artykuł 5
   Procedura
   1.   Bez uszczerbku dla ust. 3 i dla kompetencji KPiB oraz obowiązków dowódcy misji UE,

               —

               zasada jednomyślności przedstawicieli państw wnoszących wkład do misji wymagana jest w sytuacji, gdy KU podejmuje decyzje w sprawie bieżącego zarządzania misją,

               —

               zasada jednomyślności członków KU wymagana jest, gdy KU przedstawia zalecenia dotyczące wprowadzenia ewentualnych dostosowań do planowania operacyjnego, w tym ewentualnych dostosowań do celów.

         Wstrzymanie się od głosu przez członka KU nie wyklucza zastosowania zasady jednomyślności.
   2.   Przewodniczący ustala, czy większość przedstawicieli państw uprawnionych do uczestnictwa w obradach jest obecna.
   3.   Wszystkie kwestie proceduralne są rozstrzygane zwykłą większością głosów członków KU obecnych na posiedzeniu.
   4.   Dania nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji KU.
   Artykuł 6
   Poufność
   1.   Zgodnie z decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2) do posiedzeń i prac KU stosuje się przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa. W szczególności przedstawiciele w KU posiadają odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego.
   2.   Treść obrad Komitetu Uczestników objęta jest tajemnicą zawodową, chyba że KU jednomyślnie zadecyduje inaczej.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 44 z 19.2.2010, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 2 ust. 1 tiret drugie

                  —

                  Serbia


title: 2013/100/UE: Decyzja Rady z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               22.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 49/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2013/100/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową zawartą na poziomie Unii.

               (2)

               W imieniu Unii Komisja wynegocjowała umowę z rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych (zwaną dalej „Umową”) zgodnie z mechanizmami i wytycznymi określonymi w załączniku do decyzji Rady z dnia 5 czerwca 2003 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Umowy między Unią Europejską a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie Umowy jest ona tymczasowo stosowana, zgodnie z art. 7 ust. 2 Umowy, od dnia jej podpisania (1).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 maja 2012 r.

            W imieniu Rady

         U. ELBÆK

            Przewodniczący

      (1)  Data podpisanie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

         UMOWA

      między Unią Europejską a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
      UNIA EUROPEJSKA
      (zwana dalej „Unią”),
      z jednej strony, oraz
      RZĄD DEMOKRATYCZNO-SOCJALISTYCZNEJ REPUBLIKI SRI LANKI
      (zwanej dalej „Sri Lanką”),
      z drugiej strony,
      (zwane dalej „Stronami”),
      STWIERDZAJĄC, że między kilkoma państwami członkowskimi Unii a Sri Lanką zawarte zostały dwustronne umowy o komunikacji lotniczej,
      UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii a Sri Lanką, które są niezgodne z prawem Unii, muszą zostać dostosowane do tego prawa celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla przewozów lotniczych między Unią a Sri Lanką, a także w celu zachowania ciągłości tych przewozów,
      STWIERDZAJĄC, że Unia ma wyłączne kompetencje w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi,
      STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Unii wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi,
      UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Unią a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich (wymienionych w załączniku 3) możliwość nabywania prawa własności w odniesieniu do przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Unii,
      STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Unii przewoźnicy lotniczy nie mogą co do zasady zawierać porozumień, które mogą wpłynąć na handel między państwami członkowskimi Unii i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
      UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Unii a Sri Lanką, które (i) wymagają zawierania porozumień między przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez związki przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk zapobiegających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź sprzyjają wymienionym rozwiązaniom; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków zapobiegających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
      UZNAJĄC, w sytuacji gdy państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną w zakresie nadzoru bezpieczeństwa sprawuje inne państwo członkowskie, że prawa Sri Lanki zgodne z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Sri Lanką, powinny mieć również zastosowanie do tego innego państwa członkowskiego,
      STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej wymienione w załączniku 1 opierają się na ogólnej zasadzie, zgodnie z którą wyznaczone przedsiębiorstwa lotnicze Stron mają sprawiedliwe i równe szanse wykonywania uzgodnionych przewozów na określonych trasach,
      STWIERDZAJĄC, że celem niniejszej Umowy nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Unią a Sri Lanką, ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi ze Sri Lanki, ani negocjowanie zmian postanowień dotyczących praw przewozowych w obecnie obowiązujących dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej,
      UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Postanowienia ogólne
      1.   Do celów niniejszej Umowy termin „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Unii Europejskiej, a „traktaty UE” oznaczają Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
      2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku 1 odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich.
      3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku 1 odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
      4.   Prawa przewozowe będą nadal przyznawane w drodze porozumień dwustronnych.
      Artykuł 2
      Wyznaczenie przez państwo członkowskie
      1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku 2 lit. a) i b) dotyczące, odpowiednio, wyznaczenia przewoźnika lotniczego przez dane państwo członkowskie, jego upoważnień oraz zezwoleń udzielonych przez Sri Lankę oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
      2.   Po uzyskaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Sri Lanka wydaje odpowiednie upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

                  a)

                  przewoźnik lotniczy jest ustanowiony, zgodnie z traktatami UE, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego oraz posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z prawem Unii; oraz

                  b)

                  państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie określone odpowiednie władze lotnicze; oraz

                  c)

                  przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, oraz pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub obywateli tych innych państw oraz pozostaje przez cały czas pod skuteczną kontrolą tych państw lub tych obywateli.

            3.   Sri Lanka może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

                  a)

                  przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z traktatami UE, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego lub nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Unii; lub

                  b)

                  państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie określone odpowiednie władze lotnicze; lub

                  c)

                  przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku 3 lub obywateli tych innych państw, lub nie znajduje się pod skuteczną kontrolą tych państw lub ich obywateli; lub

                  d)

                  przewoźnik lotniczy został już upoważniony do wykonywania operacji zgodnie z umową dwustronną między Sri Lanką a innym państwem członkowskim, a wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą Umową na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez tę inną umowę; lub

                  e)

                  wyznaczony przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie, z którym Sri Lanka nie zwarła dwustronnej umowy o komunikacji lotniczej, a to państwo członkowskie odmówiło przyznania praw przewozowych Sri Lance.

            Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Sri Lanka nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.
      Artykuł 3
      Bezpieczeństwo
      1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku 2 lit. c).
      2.   W przypadku gdy państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Sri Lanki wynikające z postanowień dotyczących bezpieczeństwa zawartych w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Sri Lanką mają również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
      Artykuł 4
      Zgodność z regułami konkurencji
      1.   Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień umów wymienionych w załączniku 1 nie może (i) wymagać zawierania porozumień między przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez związki przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk, które zapobiegają konkurencji lub ją zakłócają, bądź sprzyjać wymienionym rozwiązaniom; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk, ani (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków zapobiegających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.
      2.   Postanowienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku 1, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie mają zastosowania.
      Artykuł 5
      Załączniki do Umowy
      Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.
      Artykuł 6
      Przegląd, zmiany lub poprawki
      Za obopólną zgodą Strony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu lub zmiany niniejszej Umowy lub wprowadzić do niej poprawki.
      Artykuł 7
      Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
      1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
      2.   Niezależnie od postanowień ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od dnia jej podpisania do momentu jej wejścia w życie.
      3.   Niniejsza Umowa ma zastosowanie do wszystkich umów i porozumień wymienionych w załączniku 1, łącznie z tymi, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane.
      Artykuł 8
      Wygaśnięcie
      1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odnoszące się do danej umowy wymienionej w załączniku 1.
      2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku 1 wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

         NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni podpisali niniejszą Umowę.
         Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz syngaleskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.
         Съставено в Брюксел на двадесет и седми септември две хиляди и дванадесета година.
         Hecho en Bruselas, el veintisiete de septiembre de dos mil doce.
         V Bruselu dne dvacátého sedmého září dva tisíce dvanáct.
         Udfærdiget i Bruxelles den syvogtyvende september to tusind og tolv.
         Geschehen zu Brüssel am siebenundzwanzigsten September zweitausendzwölf.
         Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta septembrikuu kahekümne seitsmendal päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι εφτά Σεπτεμβρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.
         Done at Brussels on the twenty-seventh day of September in the year two thousand and twelve.
         Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre deux mille douze.
         Fatto a Bruxelles, addì ventisette settembre duemiladodici.
         Briselē, divi tūkstoši divpadsmitā gada divdesmit septītajā septembrī.
         Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų rugsėjo dvidešimt septintą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkettedik év szeptember havának huszonhetedik napján.
         Magħmul fi Brussell, fis-sebgħa u għoxrin jum ta’ Settembru tas-sena elfejn u tnax.
         Gedaan te Brussel, de zevenentwintigste september tweeduizend twaalf.
         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego siódmego września roku dwa tysiące dwunastego.
         Feito em Bruxelas, em vinte e sete de setembro de dois mil e doze.
         Întocmit la Bruxelles la douăzeci și șapte septembrie două mii doisprezece.
         V Bruseli dvadsiateho siedmeho septembra dvetisícdvanásť.
         V Bruslju, dne sedemindvajsetega septembra leta dva tisoč dvanajst.
         Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä syyskuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.
         Som skedde i Bryssel den tjugosjunde september tjugohundratolv.

            За Европейския сьюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            За Правителството на Демократична социалистическа република Шри Ланка
            Por el Gobierno de la República Socialista Democrática de Sri Lanka
            Za vládu Srílanské demokratické socialistické republiky
            For Den Demokratiske Socialistiske Republik Sri Lankas regering
            Für die Regierung der Demokratischen Sozialistischen Republik Sri Lanka
            Sri Lanka Demokraatliku Sotsialistliku Vabariigi valitsuse nimel
            Για την Κυβέρνηση της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σρι Λάνκα
            For the Government of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka
            Pour le Gouvernement de la République Socialiste Démocratique de Sri Lanka
            Per il governo della Repubblica democratica socialista di Sri Lanka
            Šrilankas Demokrātiskās Sociālistiskās Republikas valdības vārdā –
            Šri Lankos Demokratinės Socialistinės Respublikos Vyriausybės vardu
            A Srí Lanka Demokratikus Szocialista Köztársaság kormánya részéről
            Għall-Gvern tar-Repubblika Demokratika Soċjalista tas-Sri Lanka
            Voor de regering van de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka
            W imieniu Rządu Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki
            Pelo Governo da República Democrática Socialista do Sri Lanca
            Pentru Guvernul Republicii Democratice Socialiste Sri Lanka
            Za vládu Srílanskej demokratickej socialistickej republiky
            Za vlado Demokratične socialistične republike Šrilanke
            Sri Lankan demokraattisen sosialistisen tasavallan hallituksen puolesta
            För demokratiska socialistiska republiken Sri Lankas regering

         ZAŁĄCZNIK 1

            WYKAZ UMÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 NINIEJSZEJ UMOWY

         Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia między Sri Lanką a państwami członkowskimi, z uwzględnieniem zmian lub poprawek, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były zawarte, podpisane lub parafowane:

                     —

                     umowa o transporcie lotniczym między Federalnym Rządem Austrii a Republiką Sri Lanki, sporządzona w Kolombo dnia 15 lutego 1978 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Austria”,

                     —

                     umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Brukseli dnia 15 grudnia 1998 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Belgia”,

                     —

                     umowa między Rządem Bułgarskiej Republiki Ludowej a Rządem Cejlonu dotycząca komunikacji lotniczej między i poza ich terytoriami, sporządzona w Kolombo dnia 27 listopada 1970 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Bułgaria”,

                     —

                     umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Cypru a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki, parafowana w Kolombo dnia 15 listopada 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Cypr”,

                     —

                     umowa między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Pradze dnia 20 kwietnia 2004 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Republika Czeska”,

                     —

                     umowa między Rządem Danii a Rządem Cejlonu dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Kolombo dnia 29 maja 1959 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Dania”,

                     —

                     umowa między Republiką Francuską a Cejlonem dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Kolombo dnia 18 kwietnia 1966 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Francja”,

                     —

                     umowa o transporcie lotniczym między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Sri Lanki, sporządzona w Kolombo dnia 24 lipca 1973 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Niemcy”,

                     —

                     umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Greckiej a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki, parafowana w Atenach dnia 5 listopada 2002 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Grecja”,

                     —

                     umowa między Rządem Republiki Włoskiej a Rządem Cejlonu dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Kolombo dnia 1 czerwca 1959 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Włochy”,

                     —

                     umowa między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Cejlonu dotycząca komunikacji lotniczej między i poza ich terytoriami, sporządzona w Kolombo dnia 14 września 1953 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Niderlandy”,

                     —

                     umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Demokratycznej Socjalistycznej Republiki Sri Lanki o komunikacji lotniczej między oraz poza ich odnośne terytoria, sporządzona w Kolombo dnia 26 stycznia 1982 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Polska”,

                     —

                     umowa między Rządem Szwecji a Rządem Cejlonu dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Kolombo dnia 29 maja 1959 r., zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Szwecja”,

                     —

                     umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Kolombo dnia 22 kwietnia 1998 r., wraz ze zmianami, zwana dalej w załączniku 2 „umową Sri Lanka – Zjednoczone Królestwo”.

         ZAŁĄCZNIK 2

            WYKAZ ARTYKUŁÓW W UMOWACH WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU 1, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2–4 NINIEJSZEJ UMOWY

                     a)

                     Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Austria,

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Belgia,

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Cypr,

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Republika Czeska,

                                 —

                                 art. 2 umowy Sri Lanka – Dania,

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Francja,

                                 —

                                 art. 3 ust. 4 umowy Sri Lanka – Niemcy,

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Grecja,

                                 —

                                 art. 4 ust. 1-3 umowy Sri Lanka – Włochy,

                                 —

                                 art. 2 umowy Sri Lanka – Niderlandy,

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Polska,

                                 —

                                 art. 2 umowy Sri Lanka – Szwecja,

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Zjednoczone Królestwo.

                     b)

                     Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Austria,

                                 —

                                 art. 5 umowy Sri Lanka – Belgia,

                                 —

                                 art. 3 ust. 4 umowy Sri Lanka – Bułgaria,

                                 —

                                 art. 5 umowy Sri Lanka – Cypr,

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Republika Czeska,

                                 —

                                 art. 6 umowy Sri Lanka – Dania,

                                 —

                                 art. 3 ust. 4 i art. 4 umowy Sri Lanka – Francja,

                                 —

                                 art. 4 ust. 1 umowy Sri Lanka – Niemcy,

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Grecja,

                                 —

                                 art. 4 ust. 4-6 umowy Sri Lanka – Włochy,

                                 —

                                 art. 3 umowy Sri Lanka – Niderlandy,

                                 —

                                 art. 6 umowy Sri Lanka – Szwecja,

                                 —

                                 art. 5 umowy Sri Lanka – Zjednoczone Królestwo.

                     c)

                     Bezpieczeństwo:

                                 —

                                 art. 7 umowy Sri Lanka – Austria,

                                 —

                                 art. 7 umowy Sri Lanka – Belgia,

                                 —

                                 art. 10 umowy Sri Lanka – Cypr,

                                 —

                                 art. 7 umowy Sri Lanka – Republika Czeska,

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Dania,

                                 —

                                 art. 7 umowy Sri Lanka – Grecja,

                                 —

                                 art. 7 umowy Sri Lanka – Polska,

                                 —

                                 art. 4 umowy Sri Lanka – Szwecja.

         ZAŁĄCZNIK 3

            WYKAZ INNYCH PAŃSTW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 NINIEJSZEJ UMOWY

                     a)

                     Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

                     b)

                     Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

                     c)

                     Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

                     d)

                     Konfederacja Szwajcarska (na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: Decyzja Komisji z dnia 17 grudnia 2009 r. ustanawiająca saldo końcowe, które należy wypłacić lub odzyskać przy zamykaniu przejściowych programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przez Republikę Czeską, Węgry i Słowenię (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10032)

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/95

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 17 grudnia 2009 r.
   ustanawiająca saldo końcowe, które należy wypłacić lub odzyskać przy zamykaniu przejściowych programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przez Republikę Czeską, Węgry i Słowenię
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10032)
   (Jedynie teksty w językach czeskim, węgierskim i słoweńskim są autentyczne)
   (2009/984/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 27/2004 z dnia 5 stycznia 2004 r. ustanawiające przejściowe szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w odniesieniu do finansowania przez Sekcję Gwarancji EFORG rozwoju obszarów wiejskich na terytorium Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (1), w szczególności jego art. 3 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (2), w szczególności jego art. 32 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (3), w szczególności jego art. 47 ust. 3,
   po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie rocznego sprawozdania finansowego złożonego przez Republikę Czeską, Węgry i Słowenię dotyczącego wydatków w dziedzinie środków rozwoju obszarów wiejskich, uzupełnionego wymaganymi informacjami, rachunki agencji płatniczych, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (4), zostały rozliczone za lata budżetowe 2005 (5), 2006 (6), 2007 (7) i 2008 (8). Przyjęto odpowiednie decyzje w sprawie rozliczenia rachunków.

               (2)

               Agencje płatnicze odpowiedzialne za tymczasowe programy rozwoju obszarów wiejskich na lata 2004–2006 w Republice Czeskiej, na Węgrzech i w Słowenii złożyły ostateczne deklaracje wydatków oraz końcowe wnioski o dokonanie płatności przed dniem 15 października 2008 r.; w związku z tym wymienione powyżej decyzje o rozliczeniu rachunków stanowią rozliczenie wszystkich wydatków związanych z programem.

               (3)

               Artykuł 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 stanowi, że łączna ilość płatności, które są dokonywane w odniesieniu do danego programu, przed wypłaceniem ostatecznego salda, nie przekracza 95 % wkładu z funduszy dla tego programu.

               (4)

               W odniesieniu do wydatków na rozwój obszarów wiejskich objętych art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 27/2004 saldo końcowe, które należy wypłacić lub odzyskać, obliczane jest na podstawie ostatnich decyzji w sprawie rozliczenia rachunków oraz dodatkowych informacji dostarczonych przez Republikę Czeską, Węgry i Słowenię zgodnie z motywem 5 poniżej.

               (5)

               W związku z zamykaniem przejściowych programów rozwoju obszarów wiejskich zainteresowane państwa członkowskie poproszono o dostarczenie informacji o nieuregulowanych należnościach związanych z tymi programami. Dane dotyczące należności sprawdzono i Komisja uwzględniła je przy obliczaniu salda końcowego.

               (6)

               Ze względu na to, że Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Malta, Polska i Słowacja nie złożyły ostatecznych deklaracji wydatków oraz końcowych wniosków o dokonanie płatności przed dniem 15 października 2008 r., zamknięcie przedmiotowych programów trzeba będzie zaproponować w późniejszej decyzji.

               (7)

               Zgodnie z art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 niniejsza decyzja nie narusza podejmowanych przez Komisję późniejszych decyzji wykluczających z finansowania wspólnotowego wydatki dokonane niezgodnie z przepisami Wspólnoty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Kwoty sald końcowych, które należy odzyskać od poszczególnych państw członkowskich lub wypłacić im na mocy niniejszej decyzji w dziedzinie środków rozwoju obszarów wiejskich przy zamykaniu przejściowych programów rozwoju obszarów wiejskich stosowanych w Republice Czeskiej, na Węgrzech i w Słowenii, określone są w załączniku.
   Artykuł 2
   W odniesieniu do rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w dziedzinie środków rozwoju obszarów wiejskich, stosowanych w Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Malcie, w Polsce i w Słowacji, zamknięcie przejściowych programów rozwoju obszarów wiejskich stanowić będzie przedmiot późniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Czeskiej, Republiki Węgierskiej i Republiki Słowenii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Mariann FISCHER BOEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 36.

      (2)  Dz.U. L 161 z 26.6.1999, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, s. 80.

      (4)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 118 z 3.5.2006, s. 20 i Dz.U. L 122 z 11.5.2007, s. 47.

      (6)  Dz.U. L 122 z 11.5.2007, s. 41.

      (7)  Dz.U. L 139 z 29.5.2008, s. 25.

      (8)  Dz.U. L 111 z 5.5.2009, s. 35.

      ZAŁĄCZNIK

         Przejściowe programy rozwoju obszarów wiejskich: deklarowane wydatki 2000/2006, saldo końcowe i umorzenie współfinansowania UE

                  (EUR)

                     Nowe państwa członkowskie:

                     CZ

                     HU

                     SI

                     Deklarowane wydatki 2004/2008

                  A

                  Łączna kwota zaangażowana na program

                  542 800 000,00

                  602 300 000,00

                  281 600 000,00

                  B

                  Wydatki kwalifikowalne poniesione przez państwa członkowskie do dnia 15.10.2008

                  542 799 982,00

                  602 096 646,00

                  282 041 275,00

                  C

                  Rozliczone wydatki w podziale na lata

                  2004

                  2005

                  145 160 224,00

                  37 272 434,19

                  73 638 853,19

                  2006

                  176 481 317,23

                  296 024 258,77

                  118 941 385,27

                  2007

                  188 407 840,07

                  178 498 827,76

                  88 853 612,73

                  2008

                  32 399 539,50

                  90 290 537,46

                  607 424,53

                  Rozliczone wydatki 2004/2008 łącznie

                  542 448 920,80

                  602 086 058,18

                  282 041 275,72

                     Saldo końcowe i umorzenie współfinansowania UE (stan przy zamknięciu)

                  D

                  Wydatki kwalifikowalne łącznie (niższe B lub C)

                  542 448 920,80

                  602 086 058,18

                  282 041 275,00

                  E

                  Pomniejszone o: nieprawidłowości odzyskane przez państwa członkowskie, które należy odliczyć od salda końcowego

                  249 112,34

                  1 352 932,08

                  2 438 683,32

                  F

                  Łącznie wydatki kwalifikowalne do zwrotu (D-E)

                  542 199 808,46

                  600 733 126,10

                  279 602 591,68

                  G

                  Pomniejszone o: wypłacone zaliczki

                  86 848 000,00

                  96 368 000,00

                  45 056 000,00

                  H

                  Pomniejszone o: INT dokonane wcześniej

                  428 812 000,00

                  475 817 000,00

                  222 464 000,00

                  I

                  Wypłata lub odzyskanie salda końcowego netto (F-G-H)

                  26 539 808,46

                  28 548 126,10

                  12 082 591,68


title: 2010/284/: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2010 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Republice Czeskiej

text:
               21.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/36

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 stycznia 2010 r.
   w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Republice Czeskiej
   (2010/284/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 7, w związku z art. 126 ust. 13,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając uwagi przedstawione przez Republikę Czeską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 126 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

               (2)

               Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

               (3)

               Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią paktu stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rezporządzenie (WE) nr 1467/97 ustanawia również przepisy w celu wykonania art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego Protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).

               (4)

               Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu stabilności i wzrostu miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. W szczególności jej celem było, by na wszystkich etapach procedury nadmiernego deficytu w pełni uwzględniono kontekst gospodarczy i budżetowy. W związku z powyższym pakt stabilności i wzrostu zawiera ramy wspierające realizację polityki rządu mającej na celu szybkie przywrócenie dobrego stanu finansów publicznych z uwzględnieniem sytuacji gospodarczej.

               (5)

               Artykuł 104 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, nakłożył na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istniał nadmierny deficyt lub że taki deficyt mógł wystąpić. Uwzględniwszy swoje sprawozdanie opracowane zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja stwierdziła, że w Republice Czeskiej istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym dnia 11 listopada 2009 r. (3) Komisja przedstawiła Radzie stosowną opinię w sprawie Republiki Czeskiej.

               (6)

               Artykuł 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że Rada po dokonaniu ogólnej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, zobowiązana jest rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Republiki Czeskiej ogólna ocena prowadzi do wniosków zawartych w niniejszej decyzji.

               (7)

               Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Republiki Czeskiej w październiku 2009 r. planuje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2009 r. wyniesie 6,6 % PKB, a zatem przekroczy wartość referencyjną ustaloną na poziomie 3 % PKB i nie osiągnie bliskiego jej poziomu. Na podstawie prognozy służb Komisji z jesieni 2009 r. planowane przekroczenie wartości referencyjnej może zostać uznane za przekroczenie mające charakter wyjątkowy w rozumieniu postanowień Traktatu i paktu stabilności i wzrostu. W szczególności wynika ono m.in. ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu Traktatu oraz paktu stabilności i wzrostu. W prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. przewiduje się spadek realnego PKB o 4,8 % w 2009 r. w porównaniu z dodatnim wzrostem na poziomie 2,5 % PKB w 2008 r., co w dużej mierze odzwierciedla wpływ globalnego kryzysu gospodarczego. Podczas gdy deficyt nominalny zaczął rosnąć dopiero w 2008 r., pogorszenie salda strukturalnego rozpoczęło się już wcześniej, w okresie dobrej koniunktury gospodarczej. Ponadto nie można uznać, że planowane przekroczenie wartości referencyjnej ma charakter tymczasowy, gdyż zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2009 r. przewiduje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnie w 2010 r. poziom 5,5 % PKB i 5,7 % PKB w 2011 r., przy założeniu niezmiennego kursu polityki. W prognozie uwzględniono wpływ środków antykryzysowych, które będą jeszcze obowiązywały w roku 2010 r. (dwa środki odpowiadające łącznie ok. 0,7 % PKB mają charakter stały), a także pakiet konsolidacji budżetowej na rok 2010 przyjęty przez władze Republiki Czeskiej w październiku 2009 r. Przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące deficytu nie jest spełnione.

               (8)

               Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Republiki Czeskiej w październiku 2009 r. dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostaje nadal na poziomie znacznie poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB, i planuje się, że jego wartość w 2009 r. wyniesie 35,5 % PKB. Zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2009 r. relacja długu do PKB ma szybko rosnąć, osiągając poziom 44 % PKB w 2011 r., przy założeniu niezmiennego kursu polityki.

               (9)

               Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „istotne czynniki” mogą zostać uwzględnione w procesie podejmowania decyzji Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wyłącznie wtedy, gdy spełniony jest podwójny warunek: deficyt zbliża się do wartości referencyjnej oraz przekroczenie przez niego tej wartości ma charakter tymczasowy. W przypadku Republiki Czeskiej ten podwójny warunek nie jest spełniony. Dlatego też istotne czynniki nie zostały uwzględnione w procesie podejmowania niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z ogólnej oceny wynika, że w Republice Czeskiej istnieje nadmierny deficyt.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Czeskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1.

      (3)  Wszystkie dokumenty związane z procedurą nadmiernego deficytu dotyczącą Republiki Czeskiej dostępne są na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/netstartsearch/pdfsearch/pdf.cfm?mode = _m2


title: Decyzja Rady zebranej w składzie szefów państw lub rządów z dnia 21 marca 2003 r. w sprawie zmiany art. 10.2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0223

Dziennik Urzędowy L 083 , 01/04/2003 P. 0066 - 0068

		Decyzja Rady zebranej w składzie szefów państw lub rządówz dnia 21 marca 2003 r.w sprawie zmiany art. 10.2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego(2003/223/WE)RADA ZEBRANA W SKŁADZIE SZEFÓW PAŃSTW LUB RZĄDÓW,uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego [1], w szczególności jego art. 10.6,uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego [2],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [3],uwzględniając opinię Komisji [4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozszerzenie strefy euro prowadzi do wzrostu liczby członków Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (ECB). Istnieje potrzeba utrzymania zdolności Rady Prezesów do skutecznego i terminowego podejmowania decyzji w rozszerzonej strefie euro, niezależnie od liczby Państw Członkowskich, które przyjęły euro. W tym celu liczba prezesów mających prawo do głosowania musi być mniejsza niż całkowita liczba prezesów w Radzie Prezesów. System rotacji jest sprawiedliwym, skutecznym i możliwym do przyjęcia sposobem rozdzielania głosów między prezesami w Radzie Prezesów. Liczba 15 praw głosu w odniesieniu do prezesów zachowuje właściwe proporcje między, z jednej strony, ciągłością w istniejącym układzie, włączając zrównoważony przydział praw do głosowania między sześcioma członkami Zarządu i pozostałymi członkami Rady Prezesów oraz, z drugiej strony, koniecznością zapewnienia skutecznego podejmowania decyzji w znacznie poszerzonej Radzie Prezesów.(2) W związku z wyznaczeniem ich na poziomie europejskim poprzez procedurę traktatową oraz ich rolę w EBC, którego właściwość obejmuje całą strefę euro, każdy członek Zarządu musi utrzymać stałe prawo do głosowania w Radzie Prezesów.(3) Zmiany dotyczące głosowania w Radzie Prezesów dostosowywane są na podstawie art. 10.6 Statutu. Ponieważ artykuł ten dotyczy tylko zmian w art. 10.2 Statutu, każde dostosowanie zmian dotyczących głosowania nie ma żadnego wpływu na głosowanie w sprawie decyzji podejmowanych zgodnie z art. 10.3, 10.6 i 41.2 Statutu.(4) Pięć konstytutywnych elementów wybranego systemu rotacji odzwierciedla pięć podstawowych zasad. Zasada "jeden członek, jeden głos", która jest podstawową zasadą podejmowania decyzji przez Radę Prezesów, nadal ma zastosowanie do wszystkich członków Rady Prezesów mających prawo do głosowania. Wszyscy członkowie Rady Prezesów nadal uczestniczą w jej posiedzeniach osobiście i w sposób niezależny, bez względu na to czy mają prawo do głosowania czy też nie. Silną stroną systemu rotacji jest to, że jest w stanie zaabsorbować każde rozszerzenie strefy euro do obecnie przewidywanej, maksymalnej liczby Państw Członkowskich. Ponadto system rotacji zapobiega powstawaniu sytuacji, w których prezesi, którzy mają prawo do głosowania, pochodzą z krajowych banków centralnych (KBC) Państw Członkowskich, które, razem wzięte, są postrzegane jako niereprezentatywne w odniesieniu do gospodarki strefy euro jako całości. Wreszcie, system rotacji jest przejrzysty.(5) Przydzielenie prezesów do grup i przyznanie określonej liczby praw do głosowania tym grupom zostało zaplanowane w celu zapewnienia, aby prezesi, którzy mają prawo do głosowania, pochodzący z KBC Państw Członkowskich, razem wzięci, stanowili reprezentację gospodarki strefy euro jako całości. Prezesi wykonują swoje prawo do głosowania z różną częstotliwością, w zależności od odpowiedniej wielkości gospodarki Państwa Członkowskiego danego KBC, w ramach strefy euro. Przydzielenie prezesów do grup jest więc uzależnione od uszeregowania Państw Członkowskich danego KBC, na podstawie wskaźników złożonych z dwóch części składowych: wielkości udziału Państwa Członkowskiego danego KBC i) w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych (zwanego dalej "PKB cr") Państw Członkowskich, które przyjęły euro; oraz ii) w łącznym zagregowanym bilansie pieniężnym instytucji finansowych Państw Członkowskich, które przyjęły euro. Gospodarcza waga głosu Państwa Członkowskiego odzwierciedlona w jego PKB cr, jest właściwym składnikiem, jako że wpływ decyzji banku centralnego jest większy w Państwach Członkowskich mających bardziej rozwinięte gospodarki niż w tych, których gospodarki są mniej rozwinięte. Jednocześnie wielkość sektora finansowego Państwa Członkowskiego również ma szczególne znaczenie dla decyzji banku centralnego, ponieważ kontrahenci działań banków centralnych należą do tego sektora. 5/6 wagi przyznane jest PKB cr, a 1/6 łącznemu zagregowanemu bilansowi pieniężnemu instytucji finansowych. Ten wybór wag jest odpowiedni, jako że oznacza to, że sektor finansowy jest wystarczająco i znacząco reprezentowany.(6) W celu zapewnienia płynnego wprowadzenia systemu rotacji, jego urzeczywistnienie odbywa się w dwóch etapach. W pierwszym etapie prezesi zostają przydzieleni do dwóch grup do momentu aż ich liczba przekroczy 15. Częstotliwość praw do głosowania prezesów przydzielonych do pierwszej grupy nie będzie niższa niż częstotliwość praw do głosowania prezesów z grupy drugiej. Gdy znacząca liczba nowych Państw Członkowskich przystąpi do strefy euro, tj. gdy liczba prezesów przekroczy 21, zostaną oni przydzieleni do trzech grup. W każdej grupie prezesi mają prawo do głosowania w równych okresach czasu. Szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące tych dwóch zasad, jak również każda możliwa decyzja o opóźnieniu rozpoczęcia systemu rotacji w celu uniknięcia sytuacji, że prezesi w każdej grupie mają 100 % częstotliwości głosowania, mają być przyjęte przez Radę Prezesów, stanowiącą większością dwóch trzecich głosów wszystkich jej członków, mających lub nie prawo do głosowania.(7) Udziały każdego KBC danego Państwa Członkowskiego w całkowitym PKB cr i w łącznym zagregowanym bilansie pieniężnym instytucji finansowych Państw Członkowskich, które przyjęły euro mają być dostosowane w każdym przypadku gdy całkowity PKB cr zostanie dostosowany zgodnie z art. 29.3 Statutu lub w każdym przypadku gdy zwiększy się liczba prezesów w Radzie Prezesów. Nowe udziały wynikające z regularnych dostosowań stosują się od pierwszego dnia następnego roku. W odniesieniu do jednego lub więcej prezesów stających się członkami Rady Prezesów, okresy odniesienia, które mają być stosowane do obliczenia udziałów odpowiednich Państw Członkowskich danych KBC, w łącznym PKB cr i w łącznym zagregowanym bilansie pieniężnym instytucji finansowych Państw Członkowskich, które przyjęły euro powinny być identyczne z okresami stosowanymi w odniesieniu do ostatnich dostosowań udziałów dokonywanych co pięć lat. Nowe udziały wynikające z takich nieregularnych dostosowań stosują się od dnia, w którym prezes(-i) dołącza(-ją) do Rady Prezesów. Te szczegóły operacyjne stanowią część przepisów wykonawczych, które mają być przyjęte przez Radę Prezesów,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W Statucie Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego wprowadza się następujące zmiany:artykuł 10.2 Statutu otrzymuje brzmienie:"10.2 Każdy członek Rady Prezesów ma jeden głos. Od dnia, w którym liczba członków Rady Prezesów przekroczy 21, każdy członek Zarządu będzie miał jeden głos, a liczba prezesów z prawem do głosowania wynosić będzie 15. Te prawa do głosowania zostają przydzielone a ich rotacja odbywa się następująco:- od dnia, w którym liczba członków Rady Prezesów przekroczy 15, do chwili gdy osiągnie 22, prezesi zostają przydzieleni do dwóch grup, zgodnie z uszeregowaniem wielkości udziału Państwa Członkowskiego danego KBC w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych oraz w łącznym zagregowanym bilansie pieniężnych instytucji finansowych Państw Członkowskich, które przyjęły euro. Udziały w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych oraz w łącznym zagregowanym bilansie pieniężnych instytucji finansowych zostają przydzielone odpowiednio w wagach 5/6 i 1/6. Pierwsza grupa złożona jest z pięciu prezesów, a druga z pozostałych prezesów. Częstotliwość praw do głosowania prezesów przydzielonych do pierwszej grupy nie będzie niższa od częstotliwości praw do głosowania prezesów z grupy drugiej. Z zastrzeżeniem poprzedniego zdania, pierwszej grupie zostają przydzielone cztery prawa do głosowania, a drugiej grupie jedenaście praw do głosowania;- od dnia, w którym liczba prezesów osiągnie 22 prezesi zostaną przydzieleni do trzech grup zgodnie z uszeregowaniem na podstawie powyższych kryteriów. Pierwsza grupa złożona jest z pięciu prezesów i zostaną jej przydzielone cztery prawa do głosowania. Druga grupa złożona jest z połowy łącznej liczby prezesów, w przypadku jakiegokolwiek ułamka zaokrąglonego do najbliższej liczby całkowitej, i zostanie jej przydzielone osiem praw do głosowania. Trzecia grupa złożona jest z pozostałych prezesów i zostaną jej przydzielone trzy prawa do głosowania;- prezesi w każdej grupie mają swoje prawa do głosowania w równych okresach czasu;- do obliczania udziałów w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych stosuje się art. 29.2. Łączny zagregowany bilans pieniężnych instytucji finansowych obliczany jest zgodnie z ramami statystycznymi stosowanymi we Wspólnocie Europejskiej w momencie obliczania;- w każdym przypadku gdy całkowity produkt krajowy brutto w cenach rynkowych jest dostosowywany zgodnie z art. 29.3, lub w każdym przypadku gdy zwiększa się liczba prezesów, wielkość i/lub struktura grup jest dostosowywana zgodnie z powyższymi zasadami;- Rada Prezesów, stanowiąca większością dwóch trzecich głosów wszystkich jej członków, mających lub nie prawo do głosowania, przyjmuje wszelkie środki niezbędne do wykonania powyższych zasad oraz może podjąć decyzję o opóźnieniu rozpoczęcia systemu rotacji do dnia, w którym liczba prezesów przekroczy 18.Prawo do głosowania jest wykonywane osobiście. Na zasadzie odstępstwa od tej reguły, regulamin wewnętrzny określony w art. 12.3 może ustanowić, że członkowie Rady Prezesów mogą oddać swój głos za pomocą środków telekonferencyjnych. Reguły te stanowią również, że członek Rady Prezesów, który nie może uczestniczyć w jej posiedzeniach przez dłuższy okres, może wyznaczyć zastępcę jako członka Rady Prezesów.Przepisy poprzednich akapitów pozostają bez uszczerbku dla praw do głosowania wszystkich członków Rady Prezesów, mających lub nie prawo do głosowania, na podstawie art. 10.3, 10.6 i 41.2.O ile w niniejszym Statucie nie przewidziano inaczej, Rada Prezesów stanowi zwykłą większość członków mających prawo do głosowania. W przypadku równej liczby głosów, głos przewodniczącego jest decydujący.W celu umożliwienia głosowania Radzie Prezesów, wymagane jest kworum dwóch trzecich członków mających prawo do głosowania. Jeżeli nie osiągnięto kworum, Przewodniczący może zwołać nadzwyczajne posiedzenie, na którym decyzje mogą być podejmowane bez względu na kworum."Artykuł 21. Niniejsza decyzja podlega ratyfikacji przez wszystkie Państwa Członkowskie zgodnie z ich odpowiednimi wymaganiami konstytucyjnymi. Dokumenty ratyfikacyjne są składane do depozytu Rządowi Republiki Włoskiej.2. Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożyło do depozytu dokument ratyfikacyjny Państwo Członkowskie – Sygnatariusz, które spełni tę formalność jako ostatnie.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 marca 2003 r.W imieniu Rady, zebranej w składzie Szefów Państw lub RządówC. SimitisPrzewodniczący[1] Statut ustanowiony na mocy Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zmieniony Traktatem z Nicei.[2] Dz.U. C 29 z 7.2.2003, str. 6.[3] Opinia wydana dnia 13 marca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[4] Opinia wydana dnia 21 lutego 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------