title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/259 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               18.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 43/14

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/259
   z dnia 17 lutego 2015 r.
   w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE”), której rozdział III zawiera wykaz środków służących zwalczaniu takiej proliferacji.

               (2)

               W strategii UE podkreślono zasadniczą rolę konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów („CWC”) oraz Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej („OPCW”) w tworzeniu świata wolnego od broni chemicznej. W ramach strategii UE Unia zobowiązała się do działań na rzecz powszechnego przestrzegania kluczowych traktatów i umów dotyczących rozbrojenia i nieproliferacji, w tym CWC. Cele strategii UE uzupełniają cele, do których zmierza OPCW jako podmiot odpowiedzialny za wdrożenie CWC.

               (3)

               W dniu 22 listopada 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/797/WPZiB (1) w sprawie wsparcia działań OPCW, które po wygaśnięciu zostało zastąpione wspólnym działaniem 2005/913/WPZiB (2), zastąpionym z kolei wspólnym działaniem 2007/185/WPZiB (3). Wspólne działanie 2007/185/WPZiB zostało zastąpione decyzją 2009/569/WPZiB (4) i decyzją 2012/116/WPZiB (5), która wygasa w dniu 31 stycznia 2015 r.

               (4)

               Dalsza tak intensywna i ukierunkowana pomoc Unii na rzecz OPCW jest niezbędna do aktywnego wdrażania rozdziału III strategii UE. Należy podjąć dalsze działania propagujące pełne wdrożenie CWC, jak również działania zwiększające gotowość państw stron CWC („państwa strony”) do zapobiegania atakom z użyciem toksycznych związków chemicznych i reagowania na te ataki, zwiększające współpracę międzynarodową w dziedzinie działalności chemicznej oraz zdolność OPCW do nadążania za rozwojem nauki i techniki. Środki związane z upowszechnianiem CWC powinny być kontynuowane oraz dostosowane i kierowane do coraz mniejszej liczby państw niebędących stronami CWC.

               (5)

               Od dnia 8 do 19 kwietnia 2013 r. odbyła się w Hadze (Niderlandy) trzecia sesja specjalna konferencji państw stron poświęcona przeglądowi funkcjonowania CWC. Unia poparła sprawozdanie końcowe konferencji, w którym opisano wszystkie aspekty CWC i w którym zawarto istotne zalecenia dotyczące jej wdrażania. Zalecenia te obejmują również priorytetowe cele unijne, o których mowa w motywie 4 i strategii UE. Wsparcie wdrażania tych zaleceń ma podstawowe znaczenie dla zapewnienia, aby CWC cały czas spełniała swoją rolę, i do zapobieżenia ponownemu pojawieniu się broni chemicznej.

               (6)

               Unia zapewniała wsparcie polityczne, finansowe i pomoc w naturze wspólnym operacjom ONZ-OPCW w Syrii mającym na celu całkowite zniszczenie syryjskiej broni chemicznej i bojowych środków chemicznych. Unia jest zdecydowana wykorzystać doświadczenia zdobyte w Syrii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   W celu natychmiastowego zastosowania niektórych elementów strategii UE w praktyce, Unia wspomaga działania OPCW, mając na uwadze następujące cele:

               —

               zwiększenie potencjału państw stron do wykonywania ich zobowiązań wynikających z CWC,

               —

               zwiększenie gotowości państw stron do zapobiegania atakom z użyciem toksycznych związków chemicznych i reagowania na te ataki,

               —

               zacieśnienie współpracy międzynarodowej w dziedzinie działalności chemicznej,

               —

               wspieranie zdolności OPCW do nadążania za rozwojem nauki i techniki,

               —

               propagowanie upowszechniania CWC przez zachęcanie do przystępowania do niej państw niebędących jej stronami.

         2.   W tym kontekście działania wspierane przez Unię w ramach projektów OPCW, które są zgodne ze środkami zawartymi w strategii UE, są następujące:

      Projekt I: Wdrażanie, weryfikacja i upowszechnianie na poziomie krajowym

   Działania:

               —

               Regionalny kurs szkoleniowy przeznaczony dla organów celnych państw stron na temat technicznych aspektów zasad transferu CWC

               —

               Uaktualnienie narzędzi służących nauczaniu za pośrednictwem nośników elektronicznych i przeznaczonych dla organów krajowych/powiązanych podmiotów

               —

               Wspieranie przygotowywania planów promocyjnych, które mają pomóc informować o wdrażaniu CWC na poziomie krajowym

               —

               Ocena zdolności wdrożenia przez organy krajowe na poziomie krajowym

               —

               Program doradztwa

               —

               Warsztaty prawne przeznaczone dla państw stron z Karaibów i Ameryki Centralnej

               —

               Zwiększenie zdolności inspektorów i ekspertów Sekretariatu Technicznego OPCW w zakresie szkoleń

               —

               Modernizowanie systemów zarządzania informacjami Pionu Weryfikacji OPCW

               —

               Wizytacje przedstawicieli Rady Nadzorczej i obserwatorów z państw stron o gospodarkach rozwijających się w obiektach do niszczenia broni chemicznej

               —

               Wykorzystanie doświadczeń wynikających z misji w Syrii

      Projekt II: Współpraca międzynarodowa

   Działania:

               —

               Kurs rozwijający umiejętności analityczne

               —

               Działania informacyjne dla przemysłu

               —

               Warsztaty poświęcone bezpieczeństwu chemicznemu i zarządzaniu bezpieczeństwem

      Projekt III: Nauka i technika

   Działania:

               —

               Informatyka chemiczna ułatwiająca współpracę międzynarodową

               —

               Ocena zmian w nauce i technice

               —

               Różnorakie zastosowania chemii: rozumienie tych aspektów zmian w technologii, które są związane z bezpieczeństwem

               —

               Wspieranie tymczasowych grup roboczych w ramach Doradczej Rady Naukowej OPCW

               —

               Przygotowanie ustandaryzowanych metod analizy toksyn biologicznych

      Projekt IV: Gotowość państw stron do zapobiegania atakom z użyciem związków chemicznych i reagowania na te ataki

   Działania:

               —

               Regionalne szkolenie w zakresie pomocy i ochrony – Azja Środkowa

               —

               Regionalne ćwiczenia w zakresie koordynacji świadczenia pomocy

               —

               Regionalne warsztaty w zakresie pomocy i ochrony

               —

               Ćwiczenia symulacyjne

      Projekt V: Upowszechnianie i informowanie

               —

               Tłumaczenia i upowszechnianie narzędzi i materiałów edukacyjnych i informacyjnych

               —

               Przygotowanie wystawy poświęconej OPCW

               —

               Informacje skierowane do młodzieży

               —

               Uniwersalne działania ułatwiające państwom niebędącym stronami przystępowanie do CWC.

               —

               Wsparcie udziału organizacji pozarządowych w działaniach prowadzonych w ramach OPCW

               —

               Wsparcie przygotowywania i promowania serii filmów dokumentalnych „Pożary”

      Projekt VI: Program dla Afryki

               —

               Regionalne forum podmiotów spośród organów krajowych

               —

               Regionalny kurs szkoleniowy przeznaczony dla organów celnych państw stron na temat technicznych aspektów zasad transferu CWC

               —

               Zapewnianie materiałów akademickich/informacyjnych na temat CWC

               —

               Synergie i partnerstwa na rzecz skutecznego wdrożenia

               —

               Kursy rozwijające umiejętności analityczne

               —

               Działania informacyjne dla przemysłu

               —

               Bezpieczeństwo chemiczne i zarządzanie bezpieczeństwem

         Szczegółowy opis działań OPCW wspieranych przez Unię, o których mowa powyżej, przedstawiono w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   2.   Realizację techniczną projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, prowadzi Sekretariat Techniczny OPCW („Sekretariat Techniczny”). Wykonuje on swoje zadanie pod kierownictwem i kontrolą WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z Sekretariatem Technicznym.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 2 528 069 EUR.
   2.   Wydatkami finansowanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę finansową z Sekretariatem Technicznym. Zgodnie z tą umową Sekretariat Techniczny ma zapewnić wyeksponowanie wkładu Unii, stosownie do jego wielkości, oraz określić środki, które mają ułatwić rozwijanie synergii i unikanie powielania działań.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy finansowej, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po dniu 17 lutego 2015 r. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.
   Artykuł 4
   WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez Sekretariat Techniczny. Na podstawie sprawozdań WP Rada dokonuje oceny. Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3. Niniejsza decyzja wygasa jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli ta umowa finansowa nie została do tego czasu zawarta.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lutego 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. REIRS

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne działanie Rady 2004/797/WPZiB z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 63).

      (2)  Wspólne działanie Rady 2005/913/WPZiB z dnia 12 grudnia 2005 r. wspierające działania OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozpowszechnianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 331 z 17.12.2005, s. 34).

      (3)  Wspólne działanie Rady 2007/185/WPZiB z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 85 z 27.3.2007, s. 10).

      (4)  Decyzja Rady 2009/569/WPZiB z dnia 27 lipca 2009 r. w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 96).

      (5)  Decyzja Rady 2012/166/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 87 z 24.3.2012, s. 49).

      ZAŁĄCZNIK

         Wsparcie unijne dla działań OPCW w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

         Projekt I: Wdrażanie i weryfikacja na poziomie krajowym

         Cele przewodnie

                  —

                  Zwiększenie potencjału państw stron do wykonywania ich zobowiązań wynikających z CWC.

                  —

                  Wspieranie nierozprzestrzeniania broni chemicznej dzięki zastosowaniu środków weryfikacji i środków wykonawczych przewidzianych w CWC.

                  —

                  Wspieranie i zapewnienie likwidacji zapasów broni chemicznej oraz obiektów produkcji broni chemicznej zgodnie ze środkami weryfikacji przewidzianymi w CWC.

         Cele

      Cel 1 (wdrażanie na poziomie krajowym)

                  —

                  Zwiększona zdolność państw stron do skutecznego wdrażania na poziomie krajowym.

                  —

                  Zwiększona liczba państw stron zdolnych do przeprowadzenia wdrażania na poziomie krajowym w wymiarze ilościowym i jakościowym.

                  —

                  Lepsze rozumienie przez organy krajowe kwestii związanych z CWC i zwiększona wiedza tych organów na temat tych kwestii, z myślą o sprawniejszej współpracy i wsparciu.

                  —

                  Większa liczba państw stron zdolnych do przetwarzania i przygotowywania prawodawstwa z myślą o jego zatwierdzeniu.

                  —

                  Skuteczne funkcjonowanie organów celnych w zakresie kontroli i monitorowania handlu substancjami chemicznymi.

            Cel 2 (weryfikacja)

                  —

                  Zwiększona skuteczność działania i pełnowartościowe świadczenie kursów szkoleniowych dla inspektorów i ekspertów OPCW.

                  —

                  Usprawnione procesy biznesowe i lepsza jakość informacji w systemach zarządzania informacjami Pionu Weryfikacji OPCW oraz zdobycie zdolności do stosowania nowoczesnych technik analizowania informacji.

                  —

                  Państwa strony są w stanie monitorować postępy w dążeniu do całkowitego zniszczenia zapasów broni chemicznej oraz mogą na wczesnym etapie określać problemy w procesie niszczenia i rozwiązywać je; państwa strony mają większą pewność, że posiadający broń podejmują wymierne i konkretne działania zmierzające do całkowitego zniszczenia tej broni.

                  —

                  Większe zdolności OPCW w zakresie dostosowywania się w przyszłości do sytuacji podobnych do sytuacji, w której znalazła się misja w Syrii, usprawnienia w systemie weryfikacji i usprawnione działania oraz poprawa stosunków z partnerskimi organizacjami międzynarodowymi.

         Rezultaty

      Rezultat 1 (wdrażanie na poziomie krajowym)

                  —

                  Urzędnicy celni zwiększyli swoje rozumienie tematu i zdolność skutecznego radzenia sobie z obowiązkami związanymi z importem/eksportem umieszczonych w wykazie związków chemicznych oraz koordynacją z organami krajowymi.

                  —

                  Personel organów krajowych i powiązane podmioty dysponują poprawnymi i aktualnymi informacjami w formacie elektronicznym, co umożliwia skuteczną naukę.

                  —

                  Organy krajowe dysponują narzędziami systematycznego planowania, co umożliwia skuteczne wdrażanie działań krajowych.

                  —

                  Organy krajowe dysponują kompleksowymi informacjami na temat obecnej sytuacji i konkretnych potrzeb oraz czynią postępy w budowaniu zdolności w zakresie planowania skutecznego wdrażania na poziomie krajowym.

                  —

                  Państwa strony, które mają mentora, zwiększyły zdolność wdrażania na poziomie krajowym i działają w koordynacji z państwem stroną będącym mentorem.

                  —

                  Państwa strony lepiej rozumieją i znają odpowiednie procesy w prawodawstwie krajowym pozwalające na wypełnianie krajowych zobowiązań wynikających z CWC.

            Rezultat 2 (weryfikacja)

                  —

                  Poziom wiedzy i know-how inspektorów i ekspertów OPCW w zakresie postępowania ze związkami chemicznymi z wykazu 1 jest zgodny z odpowiednimi normami.

                  —

                  Dostępne są nowoczesne zdolności w zakresie systemów zarządzania informacjami Pionu Weryfikacji OPCW, a dotychczasowe niepołączone systemy są zlikwidowane.

                  —

                  Państwa strony lepiej rozumieją problemy i trudności techniczne związane z niszczeniem broni chemicznej oraz są bardziej przekonane, że podejmowane są wymierne i konkretne kroki zmierzające do całkowitego zniszczenia zapasów broni chemicznej.

                  —

                  OPCW ma więcej informacji na temat misji w Syrii, oceniła jej skutki dla systemu CWC oraz zastosowała zdobyte doświadczenia w wewnętrznych procedurach i praktykach operacyjnych.

         Działania

      1.   Regionalny kurs szkoleniowy przeznaczony dla organów celnych państw stron na temat technicznych aspektów zasad transferu CWC
      Urzędnikom celnym zapewniono wsparcie na mocy wspólnego działania 2005/913/WPZiB, wspólnego działania 2007/185/WPZiB, decyzji 2009/569/WPZiB oraz decyzji 2012/166/WPZiB. Na podstawie zdobytych doświadczeń prowadzone będą działania informacyjne skierowane do urzędników celnych za pośrednictwem kursów szkoleniowych, aby usprawnić gromadzenie i przekazywanie organom krajowym danych dotyczących importu i eksportu umieszczonych w wykazie związków chemicznych. Prowadzone szkolenia obejmować będą praktyczne pokazy i ćwiczenia oraz element dotyczący szkolenia trenerów. Szkolenia w regionie Ameryki Łacińskiej i Karaibów będą prowadzone przez oddział ds. wsparcia wdrażania Sekretariatu Technicznego, z wykorzystaniem technicznej wiedzy fachowej oddziału ds. deklaracji.
      2.   Uaktualnienie narzędzia służącego nauczaniu za pośrednictwem nośników elektronicznych przeznaczonego dla organów krajowych/powiązanych podmiotów
      Na mocy decyzji 2012/166/WPZiB zapewniono wsparcie przygotowywania narzędzia służącego nauczaniu za pośrednictwem nośników elektronicznych przeznaczonego dla organów krajowych/powiązanych podmiotów. Państwa strony mają dostęp do modułów nauczania za pośrednictwem nośników elektronicznych i mogą z nich korzystać od 2013 r. W celu zapewnienia, aby informacje i materiały były wciąż odpowiednie i użyteczne, przeprowadzona zostanie ocena uwag i zaleceń użytkowników, a wnioski zostaną wykorzystane do uaktualnienia i usprawnienia narzędzia. Uznaje się, że państwa strony będą coraz częściej korzystały z nauczania za pośrednictwem nośników elektronicznych. Sekretariat Techniczny rozpatruje nałożenie wymogu wykorzystywania nauczania za pośrednictwem nośników elektronicznych w przypadku niektórych szkoleń organizowanych przez OPCW.
      3.   Wspieranie przygotowywania planów promocyjnych
      Szereg organów krajowych wskazywało, że ma kłopoty z utrzymaniem odpowiedniego poziomu współpracy i uzyskaniem odpowiedniego wsparcia od niektórych zaangażowanych instytucji. Jest to spowodowane przede wszystkim brakiem zrozumienia i wiedzy na temat CWC, wynikających z niej obowiązków i zadań nałożonych na jej mocy na państwa strony. Taki brak umiejętności, wiedzy i doświadczeń w zakresie promocji powoduje, że gdy działania te są podejmowane, często nie są skuteczne. Istnieje potrzeba przygotowania/ulepszenia istniejących planów promocyjnych, tak aby były praktyczniejsze i użyteczniejsze. Plany promocyjne będą obejmowały: edukację i działania upowszechniające, produkcję materiałów reklamowych, zestawów informacyjnych oraz projektów planów działania. Przygotowane zostaną wytyczne i strategie dotyczące skutecznej edukacji i upowszechniania na poziomie krajowym i regionalnym; państwa pilotażowe wykorzystają je jako punkt odniesienia przy przygotowywaniu planów promocyjnych dla swoich odnośnych państw. Projekty pilotażowe zostaną przygotowane we wszystkich regionach: Azja, Ameryka Łacińska i Karaiby, Afryka i Europa Wschodnia.
      4.   Ocena zdolności wdrożenia przez organy krajowe
      Organy krajowe powinny być zdolne do skutecznego wdrożenia CWC. Niektórym organom krajowym potrzebna jest pomoc, aby zapewnić im zdolność do skutecznego wypełniania ich roli. Jest szereg czynników, które mogą wpływać na skuteczność ich działania. Aby Sekretariat Techniczny mógł na czas i skutecznie świadczyć pomoc, konieczne jest przeprowadzenie oceny krajowych zdolności, co ma pomóc lepiej zrozumieć potrzeby poszczególnych państw. Programy oceny zostaną wdrożone we wszystkich regionach. Jeśli chodzi o szczegóły: oceny zdolności zostaną przeprowadzone wspólnie przez Sekretariat Techniczny i przez odpowiedni organ krajowy. Przed wizytacją na miejscu i właściwą oceną odpowiednie piony Sekretariatu Technicznego przeprowadzą przegląd dokumentów dotyczących sytuacji danego państwa w zakresie wdrażania CWC. Podczas wizytacji zespół będzie spotykał się i konsultował z odpowiednimi agencjami. Z każdej wizytacji zostanie przygotowane sprawozdanie, określające główne wydarzenia i plan działań następczych w zakresie budowania zdolności.
      5.   Program mentorski
      Program mentorski dla organów krajowych jest przygotowany w taki sposób, aby tworzył partnerstwa między organem krajowym, który okazał się lepszy i skuteczniejszy w wypełnianiu swoich zobowiązań wynikających z CWC, a innym organem, znajdującym się na niższym poziomie wdrażania. Usprawni to funkcjonowanie tego drugiego organu krajowego. OPCW realizuje ten program od wielu lat; okazał się on bardzo użyteczny. Programy mentorskie będą realizowane w Afryce, Azji oraz na Karaibach i w Ameryce Łacińskiej.
      6.   Warsztaty prawne przeznaczone dla państw stron z Karaibów i Ameryki Centralnej
      Takie warsztaty stanowią część działań Sekretariatu Technicznego, które mają na celu propagowanie szybszego przyjmowania przez państwa strony na Karaibach i w Ameryce Centralnej krajowych przepisów wykonawczych. Głównym celem jest zapewnienie uczestniczącym państwom stronom praktycznej pomocy w zakresie kwestii prawnych związanych z wdrażaniem CWC na poziomie krajowym. Warsztaty te mają również pomóc państwom stronom zakończyć przygotowywanie ich projektów oraz zapewnić zaproszonym państwom stronom możliwość bezpośrednich konsultacji z przedstawicielami oddziału OPCW ds. wsparcia wdrażania w zakresie przygotowywania krajowych przepisów wykonawczych oraz zapewniania wszelkiej pomocy prawnej, takiej jak przygotowywanie przepisów i zasad uzupełniających.
      7.   Zwiększenie zdolności inspektorów i ekspertów Sekretariatu Technicznego w zakresie szkoleń
      Kursy szkoleniowe obejmujące postępowanie ze związkami chemicznymi z wykazu 1 stanowią jeden z podstawowych elementów działań na rzecz utrzymania poziomu wiedzy i gromadzenia know-how na temat OPCW. Przestrzeganie surowych norm technicznych ma podstawowe znaczenie dla skuteczności działania i pełnowartościowego świadczenia kursów szkoleniowych prowadzonych dla inspektorów i ekspertów Sekretariatu Technicznego. Jednocześnie przyczynią się one do zwiększenia bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego oraz zwiększą gotowość do zapobiegania atakom z wykorzystaniem toksycznych substancji chemicznych i odpowiadania na takie ataki. Działania takie będą obejmowały nabywanie potrzebnego sprzętu, urządzeń i materiałów, co zwiększy efektywność zaangażowanych laboratoriów.
      8.   Modernizowanie systemów zarządzania informacjami Pionu Weryfikacji OPCW
      Pion Weryfikacji OPCW stosuje obecnie różne systemy informacyjne; niektóre z nich są w dużym stopniu dostosowane do potrzeb użytkownika. Nie pozwala to na skuteczne i efektywne przetwarzanie informacji.
      Znalazły się wśród nich:

                  —

                  systemy niepołączone,

                  —

                  istniejące systemy, które nie mają obecnie potrzebnych zdolności,

                  —

                  dostosowanie systemów do potrzeb użytkownika i brak możliwości wprowadzenia zmian na czas i w sposób zasobooszczędny,

                  —

                  brak nowoczesnych funkcji, takich jak wyszukiwanie pełnotekstowe i przetwarzanie cyfrowe,

                  —

                  brak możliwości zarządzania procesem działań przez użytkownika.

            Działanie to ma na celu zmodernizowanie systemów zarządzania informacjami Pionu Weryfikacji OPCW poprzez zastąpienie tych systemów dla indywidualnego użytkownika nowoczesnym rozwiązaniem w zakresie zarządzania dokumentami na poziomie przedsiębiorstwa. Spodziewane korzyści to zwiększona skuteczność przetwarzania informacji, zmniejszenie zakresu prac ręcznych, poprawa jakości danych i zwiększone zdolności analityczne.
      9.   Wizytacje przedstawicieli Rady Nadzorczej i obserwatorów z państw stron o gospodarkach rozwijających się w obiektach do niszczenia broni chemicznej
      Do dziś odbyło się osiem wizytacji: cztery w Stanach Zjednoczonych Ameryki, trzy w Federacji Rosyjskiej i jedna w Chinach (porzucone obiekty do niszczenia broni chemicznej), finansowanych na mocy wspólnego działania 2007/185/WPZiB, decyzji 2009/569/WPZiB oraz decyzji 2012/166/WPZiB. Dotychczasowe wizytacje okazały się przydatne w udzielaniu odpowiedzi na pytania i wątpliwości dotyczące programu państwa strony posiadającego broń i związane z wypełnieniem zobowiązań w odniesieniu do zniszczenia przez to państwo posiadanej broni chemicznej. Wszystkie państwa strony odniosą korzyści z tych wizytacji, które pomogą zwiększyć przejrzystość i zbudować zaufanie co do postępów w całkowitym zniszczeniu pozostałej broni chemicznej zgodnie z postanowieniami CWC i pod kontrolą Sekretariatu Technicznego. Ten projekt powinien zachęcić państwa strony do szerszego udziału w takich wizytacjach, z uwzględnieniem właściwych kryteriów finansowych i działań na rzecz zapewnienia odpowiedniej rotacji uczestników.
      10.   Wykorzystanie doświadczeń wynikających z misji w Syrii
      Wraz z planowanym zakończeniem programu zakładającego zniszczenie syryjskiej broni chemicznej OPCW przeprowadzi przegląd swojego zaangażowania w tę bezprecedensową operację. Ponadto OPCW już uczestniczy w ćwiczeniu dotyczącym gromadzenia doświadczeń prowadzonym przez Biuro ds. Rozbrojenia Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNODA) w ramach dochodzenia Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) związanego z wykorzystywaniem w Syrii broni chemicznej w 2013 r. W związku z tym w 2014 r. powinno zostać wskazanych wiele doświadczeń wynikających z dochodzenia ONZ i misji mającej na celu zniszczenie syryjskiej broni chemicznej.
      Wskazane doświadczenia będą musiały zostać wykorzystane oraz włączone do procedur i działań OPCW. Aby uczynić to jak najskuteczniej, proponuje się przeprowadzenie warsztatów w celu przeanalizowania wskazanych doświadczeń i skutków, jakie mają dla OPCW odnośne działania w Syrii w 2013 i 2014 r. Rezultaty takich warsztatów zostaną włączone do zmienionych procedur OPCW i do przyszłych programów szkoleniowych.

         Projekt II – Współpraca międzynarodowa

         Cele przewodnie

                  —

                  Pobudzenie rozwoju gospodarczego i technologicznego za pośrednictwem współpracy międzynarodowej w zakresie działalności chemicznej do celów niezakazanych w ramach CWC.

                  —

                  Propagowanie misji OPCW i celów CWC poprzez większe zaangażowanie państw stron w inicjatywy współpracy międzynarodowej na rzecz pokojowego wykorzystania chemii.

         Cele

                  —

                  Zwiększenie potencjału laboratoriów finansowanych ze środków publicznych w państwach stronach o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym w zakresie wdrażania CWC w dziedzinie pokojowego wykorzystywania chemii.

                  —

                  Wspieranie państw stron o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym w usprawnieniu metod zarządzania bezpieczeństwem chemicznym i ochrony procesów chemicznych w małych i średnich przedsiębiorstwach chemicznych.

         Rezultaty

                  —

                  Zwiększony poziom kompetencji technicznych w laboratoriach finansowanych ze środków publicznych w państwach stronach o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym w zakresie analizowania związków chemicznych związanych z wdrażaniem CWC na poziomie krajowym oraz pokojowego zastosowania chemii przy wykorzystaniu nowoczesnych metod analizy, w szczególności chromatografii gazowej (GC) oraz chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS).

                  —

                  Podwyższony poziom kompetencji i zrozumienia wśród personelu małych i średnich przedsiębiorstw, przedstawicieli organizacji zrzeszających przemysł i wśród organów krajowych/instytucji rządowych państw stron o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym w odniesieniu do praktyk bezpieczeństwa procesowego i zarządzania bezpieczeństwem.

         Działania

      1.   Kursy rozwijające umiejętności analityczne
      Czas trwania takich kursów wynosi dwa tygodnie, podczas których uczestnicy biorą udział w szkoleniach teoretycznych i otrzymują wiedzę praktyczną na temat GC i GC-MS. Omawiane tematy obejmują: sprzęt, walidację i optymalizację systemu, eliminowanie problemów, przygotowywanie próbek środowiskowych oraz analizy GC i GC-MS takich próbek w przypadku związków chemicznych, których dotyczy CWC. Uczestnicy przechodzą również intensywne szkolenie praktyczne dotyczące przygotowywania różnych matryc próbek, które są analizowane przy pomocy GC z detektorami selektywnymi pierwiastków oraz przy pomocy GC-MS metodą zderzania elektronów i jonizacji chemicznej. Uczestnicy są też zaznajamiani z licznymi procedurami ekstrakcji, oczyszczania i derywatyzacji. Kursy są realizowane przy wsparciu VERIFIN, renomowanej instytucji wybranej w przejrzystym procesie przetargu, z którą OPCW podpisała pięcioletnią umowę.
      2.   Działania informacyjne dla przemysłu – warsztaty poświęcone bezpieczeństwu chemicznemu i zarządzaniu bezpieczeństwem
      Takie warsztaty trwają dwa i pół dnia. Obejmują między innymi kwestie ochrony i bezpieczeństwa w przemyśle chemicznym, strategie zarządzania chemicznego, zarządzanie bezpieczeństwem procesów chemicznych, najlepsze praktyki przemysłowe oraz wprowadzenie do Responsible Care® (odpowiedzialnego postępowania).
      Na sesji otwarcia przedstawiany jest również przegląd CWC i programów współpracy międzynarodowej. W stosownych przypadkach zostanie zapewniona współpraca i koordynacja z innymi podmiotami dysponującymi doświadczeniem w tej dziedzinie.
      Jeden z warsztatów będzie przeznaczony dla Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu i państw Zatoki i będzie prowadzony po arabsku.

         Projekt III – Nauka i technika

         Cele przewodnie

      Umożliwienie dyrektorowi generalnemu OPCW („dyrektor generalny”) przedstawienia porad i zaleceń dla konferencji państw stron, Rady Nadzorczej OPCW lub państw stron w dziedzinach nauki i techniki związanych z CWC.

         Cele

                  —

                  Ustalenie kierunków działań w ramach OPCW związanych z nauką i techniką w okresie przejściowym między czwartą a piątą konferencją przeglądową.

                  —

                  Umożliwienie dyrektorowi generalnemu udzielenia specjalnych porad organom OPCW ustalającym politykę oraz państwom stronom w dziedzinach nauki i techniki związanych z CWC.

                  —

                  Utworzenie większego zasobu dostępnych ekspertów naukowców w zakresie OPCW oraz ulepszone mechanizmy informowania o nowościach w technikach monitorowania substancji chemicznych i narzędziach informatycznych do analizowania skomplikowanych zestawów danych zawierających informacje chemiczne.

                  —

                  Stworzenie i utrzymywanie sieci podmiotów nietechnicznych, które mogą uzupełniać zespół dostępnych ekspertów naukowców w zakresie OPCW, w ocenianiu wszystkich aspektów nowości w nauce i technice, aby zapewnić bardziej kompletne porady na temat nauki i techniki oraz ich wpływu.

                  —

                  Umożliwienie wielu laboratoriom poza terenem analizowania substancji toksycznych jako wsparcie we wdrażaniu CWC.

         Rezultaty

                  —

                  Rozszerzenie sieci ekspertyzy naukowej dostępnej dla OPCW, co ma przyczynić się do obecnie prowadzonych działań w zakresie monitorowania nauki i techniki oraz zwiększyć obecność i widoczność CWC wśród społeczności naukowej.

                  —

                  Utworzenie i podtrzymanie powiązań z ekspertyzą naukową w zakresie nowości w nauce i technice dotyczących CWC.

                  —

                  Stworzenie możliwości włączenia podmiotów nietechnicznych w produktywne dyskusje dotyczące nowości w nauce i technice prowadzone z ekspertami technicznymi w zakresie oceny wpływu na bezpieczeństwo i ryzyka dla bezpieczeństwa.

                  —

                  Porady i zalecenia w dziedzinach nauki i techniki związanych z CWC, wydane przez Doradczą Radę Naukową OPCW i otrzymane przez państwa strony.

                  —

                  Zwiększenie wiedzy na temat potrzeby analizowania substancji toksycznych związanej z CWC.

         Działania

      1.   Informatyka chemiczna ułatwiająca współpracę międzynarodową
      Działanie to ma na celu stworzenie grupy roboczej złożonej z naukowców, która miałaby wspólnie zdobywać, zestawiać i analizować dane z unikalnym „obrazem chemicznym”. Jej zadaniem byłoby zestawienie danych zebranych z szerokiego zakresu rutynowych działań monitorowania chemicznego, które zawierają „obraz chemiczny” (na przykład dane z monitorowania atmosfery, zbiór próbek środowiskowych, testy wody i inne). Celem działania jest połączenie naukowców z zakresu chemii i informatyki z różnych regionów świata, aby stworzyć centrum, w którym informacje byłyby przekazywane współpracownikom w celu wizualizacji i analizy informatycznej w zakresie chemii globalnej i regionalnej. Działania takie mają ułatwić współpracę Sekretariatu Technicznego ze społecznością naukową. Głównym wynikiem będzie centrum zestawiające dane, służące zestawianiu i redukowaniu danych do formatów kompatybilnych z narzędziami analitycznymi stosowanymi przez współpracujących badaczy. Centrum, zlokalizowane na jednym z uczestniczących uniwersytetów, będzie wspierało sieć współpracujących naukowców i budowało swoje zdolności w zakresie działań wykraczających poza okres wdrażania.
      2.   Ocena zmian w nauce i technice
      Seria warsztatów dla ekspertów, w tym także dla członków Doradczej Rady Naukowej OPCW, ekspertów stowarzyszonych z Międzynarodową Unią Chemii Czystej i Stosowanej oraz innych ekspertów, aby ocenić wpływ obecnych i przyszłych zmian w nauce i technice na wdrażanie CWC.
      Praca ta będzie wsparciem dla Doradczej Rady Naukowej OPCW podczas przygotowywania sprawozdania na temat zmian w nauce i technice na czwartą konferencję przeglądową CWC.
      Przeanalizowane zostaną możliwości utworzenia z innymi organizacjami międzynarodowymi partnerstw w zakresie realizacji tego działania.
      3.   Różnorakie zastosowania chemii: rozumienie tych aspektów zmian w technice, które są związane z bezpieczeństwem
      Seria warsztatów dla regionalnych centrów doskonałości oraz wydziałów uniwersyteckich zaangażowanych w kwestie bezpieczeństwa związane z BMR. Celem jest pomoc tym, którzy są zaniepokojeni następstwami zmian w technologii, w rozumieniu procesu tworzenia technologii, jej przygotowywania, dostosowywania i realizowania.
      Uczestnicy warsztatów zdobędą umiejętności i wiedzę w zakresie:

                  —

                  łączenia dyscyplin naukowych (w szczególności – ale nie jedynie – zbieżności chemii i biologii), co jest ważnym czynnikiem w przypadku nowych technologii oraz może stymulować zastosowania i podejścia w ramach ogólnego rozwoju technologii,

                  —

                  najlepszych wzorców monitorowania technologii,

                  —

                  tego, jak lepiej oceniać ryzyko związane z nowymi i zmieniającymi się technologiami, oraz

                  —

                  tego, jak rozpoznawać, do jakiego stopnia dostosowanie nowych technologii stanowi krytyczny aspekt skutecznego zarządzania bezpieczeństwem.

            Działanie takie umożliwi lepszy wgląd w to, jak nauka i technika wspierają skuteczne wdrażanie bezpieczeństwa wielostronnego i traktatów dotyczących BMR, z wykorzystaniem CWC jako przykładu.
      4.   Tymczasowe grupy robocze w ramach Doradczej Rady Naukowej OPCW
      Posiedzenia wspierające tymczasowych grup roboczych, które będą umożliwiały Doradczej Radzie Naukowej OPCW udzielanie dyrektorowi generalnemu fachowych porad technicznych w zakresie wdrażania CWC. To z kolei umożliwi dyrektorowi generalnemu służenie radą organom ustalającym politykę oraz państwom stronom w kwestiach polityki, z wykorzystaniem solidnej wiedzy naukowej.
      5.   Działania na rzecz przygotowania ustandaryzowanych metod analizy toksyn biologicznych
      Kwestie związane z toksynami biologicznymi są regulowane w ramach konwencji o broni biologicznej („BWC”). Dwie toksyny biologiczne (rycyna i saksytoksyna) są również wymienione w CWC jako broń chemiczna i poddane są szczegółowej regulacji. Inne toksyny biologiczne mogą także wchodzić w zakres zawartych w CWC kryteriów ogólnego celu dotyczących stosowania substancji toksycznych w walce.
      BWC nie zawiera, w przeciwieństwie do CWC, wyczerpującego systemu weryfikacji. Na mocy CWC inspektorzy upoważnieni są do pobierania próbek i przeprowadzania analiz na miejscu (jeżeli jest taka możliwość; w przypadku toksyn biologicznych często nie jest to możliwe) lub wysłania ich do laboratoriów poza terenem. Analizy przeprowadzane w laboratoriach poza terenem wymagają skomplikowanego sprzętu analitycznego oraz metod i materiałów odniesienia lub takich danych.
      W ramach tego projektu laboratoria OPCW i laboratoria partnerskie będą:

                  —

                  przygotowywały/zdobywały materiały odniesienia,

                  —

                  prowadziły ćwiczenia międzylaboratoryjne,

                  —

                  opracowywały i walidowały zalecane procedury operacyjne wykorzystywane w przypadku analizy toksyn biologicznych,

                  —

                  zbierały wśród laboratoriów partnerskich dane odniesienia,

                  —

                  dzieliły się zalecanymi procedurami operacyjnymi i danymi odniesienia z laboratoriami partnerskimi i społecznością naukową,

                  —

                  oceniały procedury analityczne/zestawy do wykrywania, które mogą być wykorzystywane na miejscu w celu umożliwienia podjęcia decyzji o analizie poza terenem i jako środek ochronny w przypadku inspektorów pracujących na miejscu.

         Projekt IV – Gotowość państw stron do zapobiegania atakom z użyciem związków chemicznych i reagowania na te ataki

         Cele przewodnie

      Przyczynić się do rozwinięcia potencjału państw stron w zakresie zapobiegania atakowi terrorystycznemu z wykorzystaniem broni chemicznej oraz gotowości i reagowania na taki atak, jak również usprawnić reagowanie tych państw stron na prośby o pomoc w przypadku wykorzystania związków chemicznych lub groźby ich użycia.

         Cele

                  —

                  Zwiększenie świadomości państw stron co do znaczenia, jakie ma terminowe i pełne przedstawianie deklaracji w sprawie programów krajowych związanych z celami ochronnymi.

                  —

                  Zwiększenie wkładu państw stron w gotowość OPCW do reagowania na prośby o wsparcie.

                  —

                  Zachęcenie państw stron do wspierania tworzenia sieci regionalnych w regionach lub subregionach, aby usprawnić ich skoordynowane reakcje ataki z wykorzystaniem broni chemicznej.

                  —

                  Zachęcenie państw stron do zapewnienia koordynacji i współpracy między subregionami w sytuacjach nadzwyczajnych związanych z bronią chemiczną.

                  —

                  Zbudowanie zdolności państw stron do dalszego upowszechniania wiedzy i umiejętności nabytych podczas kursów szkoleniowych.

                  —

                  Przećwiczenie i ocena na poziomie krajowym zapobiegania przypadkom wykorzystania broni chemicznej oraz gotowość i reagowanie na taki atak, jak również zwiększenie świadomości co do dalszych kroków, które mają zostać podjęte, aby podwyższyć poziom gotowości.

                  —

                  Przećwiczenie i ocena koordynacji społeczności międzynarodowej w zapobieganiu przypadkom wykorzystania broni chemicznej oraz w reagowaniu na taki atak.

         Rezultaty

                  —

                  Stworzono warunki wstępne szkolenia personelu regionalnej sieci reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych.

                  —

                  Państwa strony są świadome, jakie znaczenie ma terminowe i pełne przekazywanie deklaracji w sprawie programów krajowych związanych z celami ochronnymi.

                  —

                  Państwa strony mają większe możliwości, aby przedstawiać OPCW oferty pomocy w odpowiedzi na prośby o taką pomoc.

                  —

                  Zwiększenie świadomości państw stron w zakresie potrzeby propagowania współpracy obejmującej sytuacje nadzwyczajne związane z użyciem broni chemicznej w przypadku ataku.

                  —

                  Zespół instruktorów z państw stron z Azji Środkowej, który może wesprzeć plan reakcji w sytuacjach nadzwyczajnych związanych z bronią chemiczną przez przeszkolenie ich pierwszych respondentów.

                  —

                  Lepsze plany reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych do wykorzystania w przypadkach zastosowania toksycznych substancji chemicznych w zaangażowanych państwach stronach poprzez wdrożenie transferu wiedzy i praktyk.

         Działania

      1.   Regionalne szkolenia w zakresie pomocy i ochrony
      Pakiet pełnego cyklu szkoleń dla państw stron z Azji Środkowej, obejmujący podstawowe i zaawansowane kursy szkoleniowe w zakresie pomocy i ochrony. Kursy będą uzupełniane ćwiczeniem potwierdzającym, podczas którego uczestnicy wykorzystają zdobytą wiedzę w ramach scenariuszy działań praktycznych, na miejscu. Ten cykl szkoleniowy zapewni większą odporność na przypadki niewłaściwego wykorzystania toksycznych substancji chemicznych oraz zwiększyć krajowe i regionalne zdolności radzenia sobie z takimi sytuacjami. Pierwsi respondenci z regionu, którzy zostaną przeszkoleni, będą następnie wykorzystywani do prowadzenia finansowanych przez OPCW szkoleń dla trenerów, aby pomagać im w dalszym propagowaniu nabytej wiedzy i przekazywaniu umiejętności.
      2.   Regionalne ćwiczenia w zakresie koordynacji świadczenia pomocy
      Zgodnie z art. X ust. 7 CWC proponowane ćwiczenie jest następstwem warsztatów poświęconych koordynacji pomocy, które odbyły się w Argentynie w październiku 2013 r., i będzie służyło przetestowaniu mechanizmów świadczenia pomocy w stosunkach między dwoma lub trzema państwami stronami z regionu Ameryki Łacińskiej mających wspólną granicę oraz będzie obejmowało udział państw stron z regionu w wykonywaniu różnych zadań.
      3.   Regionalne warsztaty w zakresie pomocy i ochrony
      Wsparcie dla tego działania zapewniono w ramach decyzji 2009/569/WPZiB oraz decyzji 2012/166/WPZiB. Działanie to ma stanowić forum dla zarządzających i planistów zaangażowanych w ochronę osób cywilnych przed bronią chemiczną lub odpowiedzialnych za zapewnianie pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych na mocy art. X CWC. Warsztaty zapewnią informacje dotyczące wdrażania art. X, krajowych i międzynarodowych projektów realizowanych przez OPCW, regionalnych podejść do pomocy i ochrony oraz wyzwań i nowych możliwości w zakresie pomocy i ochrony przed bronią chemiczną i innymi toksycznymi substancjami chemicznymi. Ponadto ich celem jest ułatwianie dyskusji i analizowania różnych kwestii związanych z pomocą i ochroną, ze specjalnym uwzględnieniem takich obszarów jak prawa i obowiązki państw stron na mocy art. X CWC, przekazywanie oświadczeń dotyczących programów ochrony oraz analiza słabości i obszarów problematycznych. Zapewniają również przegląd działań pomocowych i ochronnych w danym regionie. Uczestnicy przedstawią prezentacje, aby podzielić się doświadczeniami, wnioskami oraz pomysłami w zakresie pomocy i ochrony oraz reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych w przypadku zagrożeń związanych z niewłaściwym wykorzystaniem toksycznych substancji chemicznych. Wybrane regiony to Ameryka Łacińska i Azja.
      4.   Ćwiczenia symulacyjne
      Wsparcie dla tego działania zapewniono na mocy decyzji 2009/569/WPZiB oraz decyzji 2012/166/WPZiB. Projekt ćwiczeń symulacyjnych wynika i korzysta z doświadczeń zdobytych podczas podobnych ćwiczeń prowadzonych w sierpniu 2013 r. w Indonezji (finansowanych na mocy decyzji 2012/166/WPZiB). Jednym z rezultatów ćwiczeń było przygotowanie modułu ćwiczeń symulacyjnych, który może zostać wykorzystany do działań dotyczących budowania zdolności w innych regionach. Podczas ćwiczeń sprawdzony zostanie proces decyzyjny na szczeblu rządów; ćwiczenia będą także służyły propagowaniu wymiany informacji i zapewnianiu pomocy pośród właściwych organizacji krajowych i międzynarodowych w celu łagodzenia ryzyka i następstw ataku z wykorzystaniem toksycznych substancji chemicznych. Projekt uzupełnia inne programy OPCW, w szczególności te dotyczące pomocy i ochrony prowadzone na mocy art. X CWC, oraz działania OPCW na rzecz wspierania państw stron w przyjmowaniu krajowych przepisów wykonawczych i projekt „OPCW jako platforma zwiększania bezpieczeństwa w fabrykach chemicznych” (finansowany na mocy decyzji 2012/166/WPZiB). Zgodnie z postanowieniami art. X państwa strony mogą otrzymać od OPCW porady ekspertów i fachową pomoc w zakresie budowania i zwiększania ich zdolności do ochrony przed bronią chemiczną.

         Projekt V – Upowszechnianie i informowanie

         Cele przewodnie

                  —

                  Zachęcenie państw niebędących stronami CWC do lepszego rozumienia korzyści płynących z przystąpienia do tego instrumentu i większego zaangażowania w działania OPCW.

                  —

                  Zwiększenie wiedzy na temat OPCW i CWC, w szczególności wśród szerokiej grupy odbiorców i w pewnych grupach docelowych w sektorze edukacyjnym, takich jak studenci i nauczyciele chemii oraz inżynierii chemicznej na poziomie średnim i wyższym.

         Cele

                  —

                  Zwiększenie wiedzy na temat OPCW i CWC wśród studentów i nauczycieli oraz – w stosownych przypadkach – innych grup.

                  —

                  Zwiększenie widoczności OPCW oraz wyjaśnienie jej działań szerszej grupie odbiorców.

                  —

                  Usprawnienie środków docierania do jak najszerszej grupy odbiorców, w szczególności spoza grupy osób mających stosowne przygotowanie techniczne lub ekspertów.

                  —

                  Zwiększenie wiedzy na temat OPCW i CWC wśród młodzieży w wybranych państwach lub regionach.

                  —

                  Państwa niebędące stronami CWC bardziej angażują się w działalność OPCW i coraz lepiej rozumieją CWC i korzyści z niej płynące.

                  —

                  Zwiększenie zaangażowania we współpracę z zainteresowanymi podmiotami w istotnych kwestiach związanych z OPCW w okresie zmian instytucjonalnych.

         Rezultaty

                  —

                  Upowszechnienie materiałów edukacyjnych przygotowanych przez stowarzyszenia krajowe, regionalne i międzynarodowe oraz wykorzystywanie takich materiałów w szkołach i na uniwersytetach.

                  —

                  Większe publiczne zaangażowanie w OPCW i CWC dzięki pokazaniu wystawy podczas wielu wydarzeń na całym świecie.

                  —

                  Zwiększone współdziałanie młodzieży z OPCW w wybranych państwach lub regionach oraz przygotowanie narzędzi wykorzystujących media społeczne i ich użycie przez partnerów OPCW.

                  —

                  Znaczne zwiększenie liczby nowych państw stron.

                  —

                  Zwiększony wkład społeczeństwa obywatelskiego w proces tworzenia polityki OPCW, w tym możliwość przedstawiania przez jego reprezentantów ich poglądów na istotne kwestie bezpośrednio delegatom podczas specjalnych sesji plenarnych konferencji państw stron.

                  —

                  Materiały dokumentujące, w tym film o OPCW do wszelkich zastosowań, dostępny do rozpowszechniania wśród szerokiej publiczności w celach informacyjnych.

         Działania

      1.   Tłumaczenia i upowszechnianie narzędzi i materiałów edukacyjnych i informacyjnych
      Podczas 2013 i 2014 r. Sekretariat Techniczny (przy częściowym wsparciu na mocy decyzji 2012/166/WPZiB) przygotował wiele narzędzi edukacyjnych i informacyjnych po angielsku. Aby zmaksymalizować wykorzystanie takich materiałów przez dużą grupę zainteresowanych podmiotów w jak największej liczbie państw stron, należy te materiały przetłumaczyć na pięć oficjalnych języków OPCW i na inne, powszechnie używane języki. Przetłumaczone materiały należy także szeroko upowszechnić.
      2.   Przygotowanie wystawy poświęconej OPCW
      Przygotowanie – we współpracy z muzeami nauki i pokoju – profesjonalnej wystawy poświęconej OPCW i CWC z myślą o pokazywaniu jej podczas stosownych spotkań, konferencji itp. OPCW wykonała już część pracy wspólnie z Instytutem Pokojowej Nagrody Nobla, Museonem w Hadze i innymi ośrodkami, ale w ramach tego projektu przygotowana zostanie profesjonalnie zaprojektowana wystawa, którą OPCW będzie następnie mogło w razie potrzeby wielokrotnie wykorzystywać.
      3.   Informacje skierowane do młodzieży
      Warsztaty informacyjne skierowane do młodzieży (w wieku 15–25 lat), aby zarówno zwiększyć wiedzę na temat OPCW i CWC, jak i zaangażować młodzież w poszukiwanie możliwości przyszłych karier zawodowych w obszarach i sektorach na poziomie międzynarodowym. Działanie to obejmie warsztaty z bezpośrednim udziałem odbiorców oraz przygotowanie narzędzi wykorzystujących media społeczne, które będą mogły zostać zastosowane przez partnerów regionalnych i uniwersytety.
      4.   Ułatwienie upowszechniania z myślą o przystępowaniu do CWC państw niebędących stronami
      Plan działań upowszechniających obejmuje: koncepcję, czyli specjalnie dostosowane podejście, właściwy dla danego państwa, elastyczny format (współpraca podmiotów oficjalnych i nieoficjalnych – track 1,5 oraz dyplomacja drugiego toru – track 2), zaproszenia i wyjazdy, wielostronne partnerstwa; sponsorowanie działań OPCW w siedzibie organizacji lub w innych miejscach; seminaria poświęcone konkretnym państwom; podejście regionalne; dyplomację drugiego toru – track 2; bazę danych kontaktów krajowych i przygotowanie koordynacji.
      5.   Wsparcie udziału organizacji pozarządowych w działaniach prowadzonych w ramach OPCW
      Liczba organizacji pozarządowych, które zarejestrowały się do udziału w konferencjach OPCW i które wzięły w nich udział stale i znacząco rosła od 2008 r., osiągając najwyższą wartość podczas trzeciej konferencji przeglądowej w kwietniu 2013 r., w której udział wzięło 70 organizacji pozarządowych reprezentujących wszystkie regiony. Ponadto po raz pierwszy organizacje pozarządowe aktywnie uczestniczyły w konferencjach OPCW, zwracając się do delegatów na specjalnych sesjach plenarnych podczas trzeciej konferencji przeglądowej i 18. konferencji państw stron. Ta propozycja zapewni podstawowe wsparcie na podróże i zakwaterowanie przeznaczone dla przedstawicieli organizacji pozarządowych z państw o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym, aby mogli wziąć udział w każdej z konferencji państw stron w 2015 i 2016 r.
      6.   Wsparcie przygotowywania i promowania serii filmów dokumentalnych „Pożary”
      Projekt „Pożary” został przygotowany przez departament OPCW odpowiedzialny za media i lobbing. Wyprodukowano cztery odcinki trwające od 5 do 20 minut, w tym pierwszy nakręcony odcinek „Misja nauczyciela”, który został zdecydowanie uznany przez tymczasową grupę roboczą Doradczej Rady Naukowej OPCW ds. edukacji i działań informacyjnych za skuteczne narzędzie edukacyjne. Ostatni nakręcony odcinek „Ich Liebe Dich” został przyjęty przez zaangażowane w projekt podmioty jeszcze bardziej entuzjastycznie, a niektóre państwa strony zaoferowały pomoc materialną i współpracę przy produkcji kolejnych odcinków. Finansowanie unijne wystarczy na wyprodukowanie przynajmniej trzech kolejnych odcinków.

         Projekt VI – Program dla Afryki

         Cel przewodni

      Zwiększenie potencjału państw stron z Afryki do wykonywania zobowiązań wynikających z CWC.

         Cele

      Cel 1 (wdrażanie na poziomie krajowym)

                  —

                  Zwiększona zdolność państw stron z Afryki do skutecznego wdrażania na poziomie krajowym.

                  —

                  Zwiększona liczba państw stron z Afryki zdolnych do przeprowadzenia wdrażania na poziomie krajowym w wymiarze ilościowym i jakościowym.

                  —

                  Lepsze rozumienie przez organy krajowe państw stron z Afryki kwestii związanych z CWC i zwiększona wiedza tych organów na temat tych kwestii, z myślą o sprawniejszej współpracy i wsparciu.

                  —

                  Skuteczne funkcjonowanie organów celnych w zakresie kontroli i monitorowania handlu substancjami chemicznymi.

                  —

                  Nasilona współpraca między agencjami na rzecz wsparcia skutecznego wdrażania CWC na poziomie krajowym pod kierunkiem organu krajowego.

            Cel 2 (pokojowe wykorzystanie chemii)

                  —

                  Zwiększenie potencjału laboratoriów finansowanych ze środków publicznych w państwach stronach z Afryki o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym w zakresie wdrażania CWC w dziedzinie pokojowego wykorzystywania chemii.

                  —

                  Usprawnienie metod zarządzania bezpieczeństwem procesów chemicznych w małych i średnich przedsiębiorstwach chemicznych w państwach stronach z Afryki o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym.

         Rezultaty

      Rezultat 1 (wdrażanie na poziomie krajowym)

                  —

                  Odpowiednie zainteresowane podmioty dysponują większą wiedzą na temat CWC oraz wzmocniły swoją rolę i zaangażowanie w działania na rzecz wdrażania na poziomie krajowym.

                  —

                  Urzędnicy celni z państw stron z Afryki zwiększyli swoje rozumienie tematu i zdolność skutecznego radzenia sobie z obowiązkami związanymi z importem/eksportem umieszczonych w wykazie związków chemicznych oraz koordynacją z organami krajowymi.

                  —

                  Odpowiednie zainteresowane podmioty dysponują właściwymi i aktualnymi informacjami potrzebnymi do skutecznego nauczania.

                  —

                  Podmioty (agencje/organy) potencjalnie wspierające wdrażanie CWC uzgodniły krótkoterminowy plan wykorzystania zachodzących między nimi synergii.

            Rezultat 2 (pokojowe wykorzystanie chemii)

                  —

                  Laboratoria finansowane ze środków publicznych w państwach stronach z Afryki podniosły poziom kompetencji technicznych w zakresie analizowania związków chemicznych związanych z wdrażaniem CWC na poziomie krajowym oraz pokojowego zastosowania chemii przy wykorzystaniu nowoczesnych metod analizy, w szczególności GC i GC-MS.

                  —

                  Personel małych i średnich przedsiębiorstw, przedstawiciele związków przemysłowców i organów krajowych/instytucji rządowych państw stron z Afryki zwiększyli poziom kompetencji i zrozumienia dotyczący praktyk zarządzania bezpieczeństwem procesowym.

         Działania:

      1.   Regionalne forum zainteresowanych podmiotów spośród organów krajowych
      Organy krajowe mają konkretne i ważne role i zadania w procesie skutecznego wdrażania. Muszą rozwinąć i utrzymać bardzo ścisłą i dobrą współpracę z innymi zaangażowanymi podmiotami na szczeblu krajowym. Współpraca nie zawsze jest skuteczna, gdyż wciąż występują niedociągnięcia i problemy z porozumieniem między stronami. Proponowane regionalne forum podmiotów ma na celu stworzenie przedstawicielom kluczowych podmiotów i organów krajowych okazji do spotkania, poznania się i lepszego porozumienia. Będzie także dobrą okazją do wymiany doświadczeń i poglądów oraz obaw dotyczących skutecznej współpracy. Działanie to jest proponowane w regionie Afryki jako program pilotażowy.
      2.   Regionalny kurs szkoleniowy przeznaczony dla organów celnych państw stron na temat technicznych aspektów zasad transferu CWC
      Urzędnikom celnym zapewniono wsparcie na mocy wspólnego działania 2005/913/WPZiB, wspólnego działania 2007/185/WPZiB, decyzji 2009/569/WPZiB oraz decyzji 2012/166/WPZiB. Na podstawie zdobytych doświadczeń prowadzone będą działania informacyjne skierowane do urzędników celnych za pośrednictwem kursów szkoleniowych, aby ulepszyć gromadzenie i przekazywanie organom krajowym danych dotyczących importu i eksportu umieszczonych w wykazie związków chemicznych. Prowadzone szkolenia obejmować będą praktyczne pokazy i ćwiczenia oraz element dotyczący szkolenia trenerów. Szkolenia zostaną przeprowadzone przez oddział Sekretariatu Technicznego ds. wsparcia wdrażania, z wykorzystaniem technicznej wiedzy fachowej oddziału zajmującego się deklaracjami w regionie Afryki.
      3.   Zapewnianie akademickich/informacyjnych materiałów na temat CWC
      Aby promować wśród państw stron z Afryki informacje i wiedzę na temat CWC, właściwe organy krajowe przygotują materiały informacyjne i dostarczą je bibliotekom uniwersyteckich wydziałów chemii. W pierwszej fazie działanie to będzie miało na celu zapewnianie informacji, druga faza będzie polegała na wpisaniu wiedzy o CWC do uniwersyteckich programów nauczania. Działanie to jest proponowane w regionie Afryki jako program pilotażowy.
      4.   Synergie i partnerstwa na rzecz skutecznego wdrożenia
      Celem tego działania jest propagowanie zaangażowania agencji/organów będących potencjalnymi zainteresowanymi podmiotami we wspieranie wdrażania CWC. Są to regionalne/subregionalne instytucje szkoleniowe dla wojskowych lub celnych instytucji szkoleniowych, właściwych laboratoriów, instytucji akademickich, organizacji pozarządowych i organizacji danych społeczności. Po wskazaniu państwa strony, które będzie prowadziło projekt, współpraca zostanie przygotowana i wdrożona. Proponuje się – w formie programu pilotażowego dla regionu Afryki – krajowe wydarzenie obejmujące różne sektory, zorganizowane przez prowadzący działania pilotażowe organ krajowy dla wszystkich kluczowych agencji/organów/instytucji będących zainteresowanymi podmiotami, które z uwagi na swoje mandaty krajowe mają do wykonania zadania w ramach wdrożenia CWC na poziomie krajowym.
      5.   Kursy rozwijające umiejętności analityczne
      Czas trwania takich kursów wynosi dwa tygodnie, podczas których uczestnicy biorą udział w szkoleniach teoretycznych i otrzymują wiedzę praktyczną na temat GC i GC-MS. Omawiane tematy obejmują: sprzęt, walidację i optymalizację systemu, eliminowanie problemów, przygotowywanie próbek środowiskowych oraz analizy GC i GC-MS takich próbek w przypadku związków chemicznych, których dotyczy CWC. Uczestnicy przechodzą również intensywne szkolenie praktyczne dotyczące przygotowywania różnych matryc próbek, które są analizowane przy pomocy GC z detektorami selektywnymi pierwiastków oraz przy pomocy GC-MS metodą zderzania elektronów i jonizacji chemicznej. Uczestnicy są też zaznajamiani z licznymi procedurami ekstrakcji, oczyszczania i derywatyzacji. Kursy są realizowane przy wsparciu VERIFIN, renomowanej instytucji wybranej w przejrzystym procesie przetargu, z którą OPCW podpisała pięcioletnią umowę.
      6.   Działania informacyjne dla przemysłu – warsztaty na temat CWC i bezpieczeństwa procesów chemicznych
      Takie warsztaty trwają dwa i pół dnia. Obejmują między innymi kwestie ochrony i bezpieczeństwa w przemyśle chemicznym, strategie zarządzania chemicznego, zarządzanie bezpieczeństwem procesów chemicznych, najlepsze praktyki przemysłowe oraz wprowadzenie do Responsible Care® (odpowiedzialnego postępowania).
      Na sesji otwarcia przedstawiany jest również przegląd CWC i programów współpracy międzynarodowej.


title: 2010/744/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2009/026 NL/Noord Holland i Utrecht, dział 18 z Niderlandów)

text:
               4.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 318/41

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 24 listopada 2010 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2009/026 NL/Noord Holland i Utrecht, dział 18 z Niderlandów)
   (2010/744/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 30 grudnia 2009 r. Niderlandy przedłożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 79 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 18 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (poligrafia i reprodukcja zapisanych nośników informacji) w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach według klasyfikacji NUTS II: Noord Holland (NL32) i Utrecht (NL31) i uzupełniły go dodatkowymi informacjami do dnia 6 maja 2010 r. Wniosek jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 2 266 625 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Niderlandy,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 2 266 625 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 24 listopada 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         O. CHASTEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 30 października 1995 r. dotycząca zawarcia Umowy ramowej o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federacyjną Republiką Brazylii

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0445

Dziennik Urzędowy L 262 , 01/11/1995 P. 0053 - 0053

		Decyzja Radyz dnia 30 października 1995 r.dotycząca zawarcia Umowy ramowej o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federacyjną Republiką Brazylii(95/445/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 i 130y, w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:w świetle artykułu 130u Traktatu polityka wspólnotowa w zakresie współpracy na rzecz rozwoju powinna sprzyjać stałemu rozwojowi gospodarczemu i społecznemu krajów rozwijających się, sprawnej i stopniowej integracji tych krajów z gospodarką światową oraz zwalczaniu ubóstwa w tych krajach;aby osiągnąć swoje cele w zakresie stosunków zewnętrznych, Wspólnota powinna zatwierdzić Umowę ramową o współpracy handlowej i gospodarczej z Federacyjną Republiką Brazylii,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę ramową o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federacyjną Republiką Brazylii.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Wspólnoty, notyfikacji przewidzianej w art. 33 Umowy [3].Artykuł 3Komisja, wspierana przez przedstawicieli Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie powołanym na mocy art. 29 Umowy.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 października 1995 r.W imieniu RadyJ. SolanaPrzewodniczący[1] Dz.U. C 163 z 30.6.1992, str. 11.[2] Dz.U. C 337 z 21.12.1992, str. 237.[3] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2011/424/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w południowym regionie Morza Śródziemnego

text:
               19.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 188/24

         DECYZJA RADY 2011/424/WPZiB
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w południowym regionie Morza Śródziemnego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Ostatnie wydarzenia w świecie arabskim wymagają bardziej stanowczej i kompleksowej reakcji ze strony Unii Europejskiej.

               (2)

               W dniach 4 lutego i 11 marca 2011 r. Rada Europejska przyjęła deklaracje, a w dniach 24–25 marca 2011 r. – konkluzje, wyrażając zamiar wsparcia przez Unię wszelkich działań służących demokratycznej transformacji w krajach będących południowymi sąsiadami Unii oraz rozwinięcia nowego partnerstwa z tym regionem.

               (3)

               W dniu 21 lutego 2011 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie rozwoju sytuacji w krajach będących południowymi sąsiadami UE, a w dniu 20 czerwca 2011 r. w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa, z zadowoleniem przyjmując wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w południowym regionie Morza Śródziemnego.

               (4)

               W swoich komunikatach z dnia 8 marca oraz 25 maja 2011 r. WP i Komisja Europejska przedstawili wnioski w sprawie partnerstwa dla demokracji i wspólnego dobrobytu oraz nowego podejścia do partnerstwa z sąsiadami Unii za pośrednictwem europejskiej polityki sąsiedztwa.

               (5)

               W państwach tego regionu istnieje potrzeba wzmocnienia dyplomacji przez Unię w celu wsparcia uporządkowanego przejścia do trwałej demokracji, jak również wsparcia praw człowieka i praworządności.

               (6)

               Należy zatem mianować Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w południowym regionie Morza Śródziemnego.

               (7)

               SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mianowanie
   Bernardino LEÓN zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w południowym regionie Morza Śródziemnego na okres do dnia 30 czerwca 2012 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję, na wniosek WP.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii wobec krajów będących południowymi sąsiadami Unii, określonych w deklaracjach Rady Europejskiej z dnia 4 lutego i 11 marca 2011 r., w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 24–25 marca 2011 r. oraz w konkluzjach Rady z dnia 21 lutego i 20 czerwca 2011 r.; uwzględnia również wnioski WP i Komisji zawarte w ich komunikatach z dnia 8 marca i 25 maja 2011 r.
   Cele te obejmują:

               a)

               ożywienie dialogu politycznego Unii, przyczynienie się do partnerstwa i rozszerzenia stosunków z krajami południowego regionu Morza Śródziemnego;

               b)

               udział w reakcji Unii na wydarzenia w krajach południowego regionu Morza Śródziemnego oraz w szczególności wniesienie wkładu w umocnienie demokracji i rozwój instytucjonalny, praworządność, dobre sprawowanie władzy, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności oraz współpracę pokojową i regionalną, w tym za pośrednictwem europejskiej polityki sąsiedztwa i Unii dla Śródziemnomorza;

               c)

               umocnienie skuteczności, obecności i widoczności Unii Europejskiej w regionie oraz na właściwych forach międzynarodowych. Ustanowienie ścisłej koordynacji z odpowiednimi partnerami lokalnymi oraz z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, Rada Współpracy Państw Zatoki, Organizacja Konferencji Islamskiej, Liga Państw Arabskich oraz Organizacja Narodów Zjednoczonych.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               umacnianie ogólnej roli politycznej Unii w odniesieniu do krajów południowego regionu Morza Śródziemnego, w szczególności przez wzmożenie dialogu z rządami i z organizacjami międzynarodowymi, a także ze społeczeństwem obywatelskim i innymi właściwymi podmiotami, oraz promowanie wśród partnerów świadomości na temat podejścia Unii;

               b)

               utrzymywanie ścisłego kontaktu ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w proces demokratycznej transformacji w regionie, promowanie stabilizacji i pojednania przy pełnym poszanowaniu lokalnej odpowiedzialności oraz przyczynianie się do zarządzania kryzysowego i zapobiegania konfliktom;

               c)

               przyczynianie się do lepszej spójności, konsekwencji i koordynacji polityk i działań Unii i państw członkowskich na rzecz regionu;

               d)

               przyczynianie się do promowania koordynacji z partnerami międzynarodowymi i z organizacjami międzynarodowymi. Wspieranie WP, przy współpracy z Komisją, poprzez wkład w prace grupy zadaniowej dla południowego regionu Morza Śródziemnego;

               e)

               przyczynianie się do wdrażania w regionie polityki Unii w dziedzinie praw człowieka, w tym wytycznych Unii w sprawie praw człowieka, w szczególności wytycznych Unii w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, jak również w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet, oraz polityki Unii w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie i przygotowywanie sprawozdań na temat rozwoju sytuacji, jak również formułowanie zaleceń w tym zakresie.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle współpracuje z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 855 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i członków personelu SPUE ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkim członkom personelu bezpośrednio mu podlegającego, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa dostosowany do potrzeb misji, przewidujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz kontrolowanie zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania obejmujące wdrażanie tych zaleceń oraz inne kwestie związane z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa KPiB i WP sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są udostępniane w sieci COREU. Na zalecenie KPiB lub WP SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE wspiera ogólną koordynację polityczną Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i państw członkowskich w terenie, aby zrealizować cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami państw członkowskich i Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych specjalnych przedstawicieli Unii Europejskiej działających w regionie, w tym z działaniami SPUE ds. procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca w terenie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich; szefowie delegatur Unii i szefowie misji państw członkowskich dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych weryfikacji. Do końca stycznia 2012 r. SPUE przedstawia Radzie, WP i Komisji Europejskiej sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: 2007/622/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 26 września 2007 r. dotycząca mianowania członka Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego z Włoch i zmieniająca decyzje 2006/524/WE, Euratom i 2006/651/WE, Euratom

text:
               28.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 253/39

      DECYZJA RADY

   z dnia 26 września 2007 r.
   dotycząca mianowania członka Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego z Włoch i zmieniająca decyzje 2006/524/WE, Euratom i 2006/651/WE, Euratom
   (2007/622/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Włoch,
   po uzyskaniu opinii Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Rady 2006/524/WE, Euratom z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Republiki Czeskiej, Niemiec, Estonii, Hiszpanii, Francji, Włoch, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Węgier, Malty, Austrii, Słowenii i Słowacji (1) oraz decyzją Rady 2006/651/WE, Euratom z dnia 15 września 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego z Belgii, Grecji, Irlandii, Cypru, Niderlandów, Polski, Portugalii, Finlandii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa oraz dwóch członków z Włoch (2) Rada mianowała członków tego komitetu na okres od 21 września 2006 r. do 20 września 2010 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu z Włoch zwolniło się w związku z rezygnacją pana Paola NICOLETTIEGO,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Marco FELISATI zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego, na miejsce pana Paola NICOLETTIEGO, na okres pozostający do końca kadencji, czyli do 20 września 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 września 2007 r.

            W imieniu Rady

         J. SILVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, str. 30.

      (2)  Dz.U. L 269 z 28.9.2006, str. 13.


title: 2005/837/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia  21 listopada 2005 r.  w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               29.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 312/58

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 listopada 2005 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2005/837/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2002 r. do dnia 20 września 2006 r. (1),
   mając na uwadze, iż stanowisko członka powyższego komitetu zwolniło się w związku z rezygnacją Sheili RITCHIE (Sheila RITCHIE);
   uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Zjednoczonego Królestwa,
   po uzyskaniu opinii Komisji Europejskiej,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Kenneth FRASER zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Sheili RITCHIE, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.


title: 2006/575/WE: Decyzja Komisji z dnia 17 sierpnia 2006 r. w sprawie finansowania wydatków na nośniki informacji i działania komunikacyjne w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt w 2006 r.

text:
               23.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 229/5

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 17 sierpnia 2006 r.
   w sprawie finansowania wydatków na nośniki informacji i działania komunikacyjne w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt w 2006 r.
   (2006/575/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 17, 37 i 37a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. (2) w sprawie wprowadzenia zintegrowanego systemu Traces nakłada na państwa członkowskie obowiązek uczestnictwa w systemie Traces od dnia 31 grudnia 2004 r. Należy określić wydatki niezbędne do uaktualnienia systemu z uwagi na zmiany w odnośnym prawodawstwie weterynaryjnym oraz rozwój Traces, w szczególności w zakresie zarządzania ryzykiem. Ze względu na wymogi techniczne związane z dostępnością i stabilnością środowiska produkcyjnego systemu Traces oraz z uwagi na wymogi bezpieczeństwa należy zakupić sprzęt informatyczny, a także utworzyć zespół zajmujący się nadzorem i konserwacją wyłącznie na potrzeby tego systemu. Dotychczasowe doświadczenia pokazują, iż codzienne korzystanie z systemu wymaga lepszej bazy logistycznej. Podstawą udziału finansowego Wspólnoty są art. 37 i 37a decyzji 90/424/EWG.

               (2)

               Należy zapewnić aktualizację pod względem technicznym systemu wprowadzonego na podstawie dyrektywy Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (3) decyzją 2005/176/WE w sprawie ustanowienia skodyfikowanej formy i kodów zgłaszania chorób zwierząt zgodnie z dyrektywą Rady 82/894/EWG (4). Podstawą udziału finansowego Wspólnoty jest art. 37 decyzji 90/424/EWG.

               (3)

               Rozpoczęto jedynie badania nad specyfikacjami systemu nawigacji przewidziane w decyzji 2005/607/WE z dnia 5 sierpnia 2005 r. w sprawie finansowania wydatków na nośniki informacji i działania komunikacyjne w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt w 2005 r. (5). Należy zatem ponownie zaplanować badania nad wykorzystaniem technologii nawigacji satelitarnej dla ulepszenia ochrony zwierząt, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającym dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/EWG oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (6). Podstawą udziału finansowego Wspólnoty jest art. 17 decyzji 90/424/EWG.

               (4)

               Polityka informacyjna z zakresu ochrony zwierząt wymaga również rozpowszechniania informacji dotyczących rozwoju techniki i nauki w tej dziedzinie, a także zwrócenia uwagi partnerom handlowym Unii Europejskiej na kwestię dobrostanu zwierząt hodowlanych. Podstawą udziału finansowego Wspólnoty jest art. 17 decyzji 90/424/EWG.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Traces
   W odniesieniu do konserwacji, aktualizacji i rozwoju systemu Traces, o którym mowa w decyzji 2004/292/WE, dozwolone są następujące kwoty i cele:

               —

               500 000 EUR na nabycie sprzętu i wsparcia technicznego, niezbędnego ze względu na wymogi dostępności i bezpieczeństwa systemu,

               —

               450 000 EUR na nabycie bazy logistycznej potrzebnej w ramach pomocy dla użytkowników systemu,

               —

               200 000 EUR na nabycie wsparcia związanego z konserwacją, niezbędnego do dostosowania systemu do zmian w zakresie prawa i postępu technicznego,

               —

               300 000 EUR na rozwój informatyczny niezbędny do realizacji modułu zarządzania ryzykiem.

         Artykuł 2
   System zgłaszania chorób zwierząt
   W odniesieniu do systemu zgłaszania, o którym mowa w decyzji 2005/176/WE, dozwolona kwota wynosi 200 000 EUR.
   Artykuł 3
   Rozpowszechnianie informacji w zakresie dobrostanu zwierząt
   1.   W przypadku badań mających na celu rozwój technologii informacyjnych i komunikacyjnych związanych ze sprzętem nawigacji satelitarnej, umożliwiającym zwiększenie skuteczności urzędowych kontroli w dziedzinie dobrostanu zwierząt, dozwolone są wydatki w wysokości 200 000 EUR.
   2.   W odniesieniu do informowania konsumentów przez Komisję o prawodawstwie wspólnotowym w zakresie ochrony zwierząt dozwolone są wydatki w wysokości 240 000 EUR.
   3.   W odniesieniu do informowania partnerów handlowych przez Komisję o zmianach w prawodawstwie wspólnotowym w zakresie ochrony zwierząt dozwolone są wydatki w wysokości 230 000 EUR.
   Artykuł 4
   Procedura przetargowa
   Wybór wykonawców będzie dokonany na podstawie zaproszeń do składania ofert, które zostaną ogłoszone jesienią 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 sierpnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/53/WE (Dz.U. L 29 z 2.2.2006, str. 37).

      (2)  Dz.U. L 94 z 31.3.2004, str. 63. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/515/WE (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 29).

      (3)  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, str. 58. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2004/216/WE (Dz.U. L 67 z 5.3.2004, str. 27).

      (4)  Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 40.

      (5)  Dz.U. L 206 z 9.8.2005, str. 22.

      (6)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2015/1681 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/325

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2015/1681
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków (2), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 1 ust. 2,

                  —

                  uwzględniając decyzję Rady 2008/114/WE, Euratom z dnia 12 lutego 2008 r. ustanawiającą statut Agencji Dostaw Euratomu (4), w szczególności art. 8 ust. 9 jej załącznika,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0119/2015),

         1.

            udziela dyrektorowi generalnemu Agencji Dostaw Euratomu absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Agencji Dostaw Euratomu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 267.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 41 z 15.2.2008, s. 15.


title: 2014/263/UE: Decyzja Rady z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii

text:
               12.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 137/6

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 maja 2014 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii

      (2014/263/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu Yvesa VANSCHUERENA zwolniło się stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Dominique MICHEL, Administrateur délégué de COMEOS (Fédération belge du Commerce et des Services), jest niniejszym mianowany na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r.
   Artykuł 2
   Decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1626 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja VIII – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/136

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1626
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja VIII – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2015 (COM(2016) 475 – C8-0276/2016) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0142/2017),

               1.

               udziela Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2015.

      (2)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 375 z 13.10.2016, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 147.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.